Bölüm 58 : Simya Ustalığı, Sadece Bir Hobiydi (2)
Li Qiye gibi birinin bir yılda bu seviyeye gelmesinin tek mantıklı açıklaması; Devreden Turan Güneşi Erdem Kanunu’nu çalışmasıydı.
“Evet, doğru.”
Bu Temizleyici Tütsü Antik Tarikatı’nda bir sır değildi. Li Qiye de bunu gizlemek ister gibi davranmıyordu zaten. Bu yüzden sakince onaylamıştı.
Bunu duyan birinci büyük bir süre sessiz kaldı. Eğer bu başka bir öğrenci olsaydı kesinlikle bu erdem kanununu çalışmayı bırakmasını söylerdi, ancak Li Qiye’nin başka bir şansı var mıydı ki? Ölümlü Fizik, Ölümlü Yaşam Çarkı, Ölümlü Kader Sarayı. Bu durumdaki biri hangi erdem kanununu seçerse seçsin, sonuçta pek ilerleme kaydedemezdi.
Sonunda birinci büyük konuştu:
“Tarikat, Kral Fiziği Macunu hazırlama işini bitirdi. Ancak buna zihinsel olarak hazır olmalısın. Canavar iliğine sahip olması dışında, bu macunun tıbbi parçaları yüz bin yıllık. Bazı iyi, yüz on hatta yüz yirmi bin yıllık parçalar da var. Canavar iliği, yüz bin yıldan birazcık daha yeni olduğundan biraz noksan sayılır. Bu yüzden bu fizik macununu kullanacaksan, zihinsel olarak buna hazır olman gerek.”
İşin aslı bu fizik macununu elde etmek için, birinci büyük varını yoğunu kullanmıştı. Sırf Li Qiye ile Li Shuangyan evlenebilsin diye her şeyinden vazgeçmişti!
“Bu konudan emin olabilirsiniz büyüğüm.”
Li Qiye bir kez gülümsedi.
Aslında Li Qiye çoktan hazırdı. Temizleyici Tütsü Antik Tarikatı düşüşte olduğundan, bu Kral Fiziği macununu bulmaları zordu ve süreç uzun sürmüştü.
Birinci büyük bir an için durakladı ve sonra devam etti:
“Uğraşması zor başka bir mesele daha var; simya meselesi. Tarikatımızda, simya yetenekleri konusunda iki kişi zirvededir: Elder Cao ve Elder Sun.”
Bu noktada birinci büyük Li Qiye’ye baktı ve konuştu:
“Simya yaratımı yetenekleri konusunda, Elder Cao, Elder Sun’dan bir tık daha iyi. Elder Sun fizik macununu altı kez sorunsuzca arıtabiliyor ama yedinci maalesef biraz zor. Elder Cao ise sorunsuzca yedi kez arıtabiliyor.”
“Elder Cao macunu benim için arıtma konusuna pek istekli değil, yani...”
Li Qiye gülümsüyordu, kendine güveni tamdı.
Birinci büyük bu konu üzerine çok fazla konuşmak istiyor gibi gözükmüyordu ama gene de biraz konuştu:
“Fizik macunu konusunda, Elder Sun senin için macunu arıtmayı çok istiyor. Ama şöyle ki, tıbbi güç açısından çok emin değil.”
“Fizik macunu konusunu fazla kafaya takmayın büyüğüm. Şöyle yapsak nasıl olur? Siz gerekli malzemeleri toplayın, gerisini ben halledeyim.”
Li Qiye, zaten Cao Xiong’un kendisi için macun arıtmak istemeyeceğinin farkındaydı. Bu beklediği bir şeydi. Ama zaten Cao Xiong’a gitmesine gerek de yoktu.
“Öyle yapabiliriz.”
Birinci büyük, Li Qiye’nin kendine güvendiğini görünce kabul etmekten başka seçeneği yoktu. Kısa süre sonra konuştu:
“Malzemeleri koruması için bir öğrenci görevlendireceğim. Arıtmak istediğin zaman tek sözünle öğrenciyi yollarım.”
Li Qiye büyüğüne teşekkür etti ve kendi tepesine dönmek için çıktı.
Daha Yalnız Tepe’e varmamıştı ama Nan Huairen’i gördü, yüzünden düşen bin parçaydı. Hemen kendisine doğru geldi ve konuştu:
“Büyük kardeş, iyi değil! Hiç iyi değil!”
Sadece Nan Huairen değil, Xu Pei gibi Temizleyici Yeşim Tepesi öğrencilerinin yüzü asıktı.
Li Qiye Nan Huairen’e baktı ve konuştu:
“Ne oldu büyük denizde gemileriniz mi battı?”
Nan Huairen hemen cevapladı:
“Büyük kardeş, mesele gemi memi değil ama, birileri avlunuzu tahrip ediyor.”
“Avlumu, bahçemi mi yıkıyorlar?”
Li Qiye bunu duyunca gözlerini kısmıştı, sonra gülümseyerek konuştu:
“Kim birden böyle bir şeye heves etmiş?”
Li Qiye’nin bakışları, Nan Huairen’in hatta Xu Pei’nin de kalbini sıkıştırmıştı. Yüzündeki gülümseyen ifadeyle uyuşmayan bakışları, bir şeytanın çehresini andırıyordu.
“Büyük Kardeş Leng Shizhi.”
Xu Pei usulca Li Qiye’ye fısıldamıştı.
“Birinci kardeş, d-duyduğuma göre büyük kardeş Leng, tanrıça Li’ye k-kur yapıyormuş.”
Öğrencilerden biri kekeleyerek konuşmuştu.
Temizleyici Yeşim Tepesi öğrencilerinin tamamı, Temizleyici Yeşim Dağı’ndan olsa da, üç yüz öğrencinin tamamı şu an Li Qiye’nin tarafındaydı. Aynı saftaydılar.
“Ayrıca duydum ki, büyük kardeş Leng, Li tanrıçamıza hazineler veriyormuş…”
“Birinci büyük, büyük kardeş Leng Temizleyici Tütsü Antik Tarikatı’nın dahisidir. Güçlü bir aşk rakibiniz.”
Öğrenciler endişelerini dile getirmişti.
O anda, tüm öğrenciler kendi arasında farklı şeyler söylese de, hepsinin öfkesi Li Qiye’nin düşmanına karşıydı. Ama Li Qiye için endişelenmeden edemiyorlardı. Sonuçta Leng Shizhi doğrudan ikinci büyük olan Cao Xiong’un öğrencisiydi.
Leng Shizhi yakışıklı biriydi, ama Li Qiye’de yetenekliydi. Li Shuangyan ile evlenenin Li Qiye olmasını istiyorlardı. Sonuçta Li Shuangyan ve Li Qiye son zamanlarda birlikte geziyorlardı ve bu birlikteliği görmekten memnunlardı.
Ama şimdi ortaya Leng Shizhi gibi bir aşk rakibi çıkınca, Xu Pei gibi öğrenciler Li Qiye için endişe ediyordu.
“Güçlü bir aşk rakibi mi?”
Li Qiye bunu duyunca, saçmalığın daniskası olduğunu düşünmüştü. Dudaklarının kenarı kıvrılmıştı, sanki gülmemek için kendini zor tutuyordu.
Nan Huairen hatırlattı:
“Birinci kardeş, bu konuda Leng Shizhi, Cao Xiong’dan izin almıştır, hatta belki de bunu o destekliyordur. Ne olur ne olmaz dikkatli olmakta fayda var.”
Nan Huairen tabii ki de Li Qiye’nin durumunu biliyordu. Güçlü bir aşk rakibi mi? Leng Shizhi’nin Li Qiye’ye hiçbir konuda rakip olamayacağını biliyordu. Rakip olmaya değer biri mi o bile tartışılırdı. Li Qiye, Dokuz Aziz Şeytan Kapısı’nda bile kükremişti, Leng Shizhi de kimmiş?
Li Shuangyan neden Temizleyici Tütsü Antik Tarikatı’na gelmişti? Cevap basit; tabii ki Li Qiye sayesinde. Leng Shizhi ne kadar mükemmel olursa olsun, Li Qiye ile kıyaslanamazdı. Li Qiye’nin aşkta rakibi olabilecek ne vasfı vardı?
“Gel, gidip en güçlü aşk rakibimin avlumu dağıtışını izleyelim.”
Li Qiye öyle umursamazca söylemişti ki, sanki tahrip edilen avlu kendisinin değildi.
Li Qiye, Nan Huairen ile Yalnız Tepe’ye çıkarken, ‘Boom’ ‘Bam’ gibi gümbür gümbür sesler duymuşlardı. O anda, Leng Shizhi bazı öğrencilere ortalığı dağıtmaları için emirler veriyordu. Li Qiye’nin avlusunun yedi-sekiz parçası yıkılmıştı.
Kendi konağının önünde duran Li Shuangyan ise hiçbir şey söylemeden soğuk gözlerle olanları izliyordu. Konağı avluyla yan yanaydı.
“Li Qiye tam zamanında geldin.”
Li Qiye’nin Nan Huairen’in grubuyla birlikte döndüğünü gören Leng Shizhi, kibirli bir şekilde çenesini kaldırmış konuşuyordu:
“Bugünden itibaren, Küçük Pınar tepesine taşınıyorsun!”
Leng Shizhi, Li Qiye’ye karşı emredici bir sesle konuşmuştu. Li Qiye’nin kendisinin söylediği şeylere kesinlikle itaat edeceğine inanıyordu sanki.
“Neden taşınmam gerekiyormuş?”
Li Qiye yıkık dökük bahçesine baktı ama hala gülümsüyordu; sanki hiç öfkelenmemiş gibi gözüküyordu.
Leng Shizhi biraz sabırsızlanmıştı ve soğukça konuştu:
“Sana git dersem, gideceksin! Neyin karşılığını veriyorsun!? Bugünden itibaren burada ben yaşayacağım! Bu avlu da bana engel oluyordu. Yıkıldıktan sonra kendi ruh köşkümü inşa edeceğim!”
Leng Shizhi, ardından Li Qiye’yi görmezden gelerek yakışıklı ifadesini takındı ve uzaktaki Li Shuangyan’a gülümseyerek konuştu:
“Yalnız Tepe, tüm Temizleyici Tütsü Antik Tarikatı’na tepeden bakıyor ve manzarası gerçekten güzel. Tanrıça Li’nin burada kalmayı tercih etmesi, iyi sezgilerinin olduğunun kanıtı. Ben de şanslıyım ki, Tanrıça Li’nin yanında yaşayacağım. Beraber Dao üzerine tartışıp, gizemleri inceleriz. Ne güzel olur!”
Li Shuangyan’ın Temizleyici Tütsü Antik Tarikatı’na gelişinden beri, Leng Shizhi ilk kez yavşamıyordu. Ancak her seferinde Li Shuangyan, Leng Shizhi’nin karşısında kilitli bir kapı gibi duruyordu. Onu umursamıyor gibiydi.
O kilitli kapıyı açmak için kararlı olan Leng Shizhi de bu tepeye taşınmayı seçmişti. Li Shuangyan’a yakın olursa, gönlünü kazanabileceğini düşünmüştü. Sonuçta gözden uzak olan, gönülden de uzak olur! Bunun olmasına izin veremezdi.
Li Shuangyan ise sadece Leng Shizhi’ye bakıyordu. Karşısındaki kişi, öldükten sonra öldüğünü anlamayacak biriydi. Kendi yetenekleri bu seviyedeyken Li Qiye’yi kışkırtmaya çalışıyordu. BU yaşamaktan bıktığının bir göstergesi miydi? Li Qiye, Dokuz Aziz Şeytan Kapısı’na geldiğinde, ustası Şeytan Kral Lun Ri bile ona ölçülü davranmıştı. Leng Shizhi gibi önemsiz biri kendini ne sanıyordu?
Leng Shizhi, Li Qiye’nin önünde caka satıyordu. Li Qiye bunu izledikçe kahkahasını tutamamıştı. Leng Shizhi’nin Li Shuangyan’a yavşadığını zaten biliyordu! Etrafındaki kadınlar konusunda, Li Qiye’nin sarsılmaz bir özgüveni vardı! Bu önemsiz meseleye dahil olmakla uğraşmak istememişti.
Ama şimdi Leng Shizhi gerçekten de rahatsızlık vermeye başlamıştı. Li Qiye acı bir gülümsemeyle Leng Shizhi’ye baktı, ardından Li Shuangyan’a doğru dönüp konuştu:
“Sen de burada oturup, küçük avlumun yıkılmasını mı izledin?”
“Bu tarikatınızın iç meselesi değil mi?”
Li Shuangyan hafifçe gülümsemişti. Ah o gülücük… O gülücük karşısında bir ulus çökebilirdi.
Li Shuangyan’ın gülümseyişini gören Leng Shizhi’nin de ruhu neredeyse ağzından kaçacaktı. Aklı başına geldiğinde kalbi kıskançlıkla dolmuştu. Kesinlikle Li Shuangyan’a birçok kez yakınlaşmaya çalışmıştı, ama o hiçbir zaman kendisine böyle gülmemişti. Şimdi Li Qiye’ye karşı içindeki nefret daha da büyümüştü.
Leng Shizhi’nin ifadesi donuklaştı ve yüksek sesle konuştu:
“Neden hala aptal aptal duruyorsun, çık git hemen! Yalnız Tepe çocuk parkı mı lan? Burası benim gelişimimi yapacağım ve karakterimi doyuracağım yer olacak; eğer burada kargaşa çıkarmaya kalkarsan, karşında tarikat kurallarını bulursun.”
Leng Shizhi’nin tavrı karşısında Li Qiye hala sinirli değildi, ama Nan Huairen’in grubu çok öfkelenmişti. Özellikle de Nan Huairen. Yalnız Tepe, Li Qiye’ye büyükler tarafından verilmişti, ancak şimdi Leng Shizhi çıkıp el koyuyordu, hatta mekanı dağıtıyordu. Bunun üstüne tarikat kurallarını onu tehdit etmek için kullanmıştı. Bu kadarı da fazla kibirliceydi! Kimsenin haddine değildi!