33.3: Arazi Kolonizasyonu
Erken Dünya'nın ortamındaki değişiklikler organizmaların evrimini yönlendirdi. Okyanuslarda prokaryotik organizmalar fotosentez yapmaya başladıkça oksijen ürettiler. Sonunda, oksijen okyanusları doygunlaştırarak havaya girdi, bu da yaklaşık 2,3 milyar yıl önce oksijen devrimi olarak bilinen atmosferik oksijen konsantrasyonunda bir artışa yol açtı. Bu nedenle, hücresel solunum için oksijen kullanabilen organizmaların bir avantajı vardı. 1,5 yıldan uzun bir süre önce ökaryotik hücreler ve çok hücreli organizmalar da ortaya çıkmaya başladı. Başlangıçta, tüm bu türlerin Dünya'nın okyanusları ile sınırlı ydı.
Karada yaşayan ilk organizmalar okyanus kıyılarına yakın nemli ortamlarda yaşayan fotosentetik prokaryotlardır. Su olmamasına rağmen, karasal ortamlar fotosentez için bol miktarda güneş ışığı ve karbondioksit sundu. Yaklaşık 500 milyon yıl önce, günümüzde bitkilerin ataları kuru ortamlarda kolonize başardık, ama dehidratasyon önlemek için adaptasyonlar gerekli. Suya bağlı olmayan üreme yöntemleri geliştirdiler ve embriyolarını kurumaya karşı korudular. Bu erken bitkiler ayrıca su ve besin ve güneş ışığı ve karbondioksit elde etmek için bir ateş elde etmek için kökleri dahil bir vasküler sistem gelişti.
Bitkiler ve mantarlar aynı anda kolonileşmiş arazi var gibi görünüyor. Karadaki birlikte evrimleri, hem modern organizmalarda hem de ilk bitki fosillerinden bazılarında görülen birçok bitki ve mantar arasındaki karşılıklı fayda sağlayan ilişkinin bir sonucudur; Mantarlar bitki tarafından sağlanan besinlerden yararlanırken besin ve su emilimine yardımcı.
Eklembacaklılar yaklaşık 450 milyon yıl önce karada kolonize olan ilk hayvan türleriydi. İlk tetrapodlar daha sonra karada yaşamak için de evrimleştiler ve bu da toprağı kolonize eden bitki türlerinde yiyecek bolluğu buldu. Amfibiler 100 milyon yıl boyunca karasal hayvan yaşamına hükmetti. Daha sonra, dinozorlar ve sonra memeliler en bol karasal hayvanlar haline gelecekti.