Kur’ân-ı Kerim’de, boşanan veya kocası vefat eden kadınların iddet, yani bekleme süreleri ile ilgili teferruatlı hükümler bulunmaktadır:
“Boşanmış kadınlar kendilerini tutup yeni bir nikâh yapmadan önce üç âdet beklesinler. Allah’a ve âhirete iman ediyorlarsa, kendi rahimlerinde Allah’ın önceki evlilikten yaratmış olduğu çocuğu veya hayızı gizlemeleri onlara helâl olmaz…”(Bakara, 2/228).
“Sizden vefat eden erkeklerin eşlerinin evlenebilmeleri için dört ay on gün iddet beklemeleri gerekir…”(Bakara, 2/234).
“Kadınlarınızdan âdetten kesilenlerin iddetinde tereddüt ederseniz, onların iddet süreleri üç aydır. Henüz âdet görmeyenlerin de süreleri böyledir. Hamile olan kadınların iddetleri, çocuklarını doğurdukları vakit biter…”(Talak, 65/4).
Âyetlerde bahsi geçen hükümleri şu şekilde sıralayabiliriz:
- Boşanmış kadınlar üç âdet süresi beklemelidir.
- Boşanmış kadınlar, hayız hallerini veya hamile olduklarını gizlememelidir.
- Kocası vefat eden bir kadın, yeni bir erkekle evlenebilmek için dört ay on gün beklemelidir.
- Hamile olan kadınların iddetleri, çocuklarını doğurdukları vakit biter. Onlar için bekleme süresi, dört ay on günden az veya çok da olsa, doğuma kadardır.
- Kadınların âdetten kesilenlerin iddetinde tereddüt edilirse, onların iddet süreleri üç aydır.
- Âdet görmeyenlerin de bekleme süreleri üç aydır.
Âyette henüz âdet görmemiş şeklinde anlatılan durum, reşit yaşa geldiği halde tıbbî olarak bir hastalığın sonucu olarak âdet görmemiş olanlar veya normal hayatında âdet görürken sonradan âdet görmeyenler hakkında olup tıbbî adıyla “amenore” denilen bu durumdur. Coğrafi şartlar sebebiyle ülkeden ülkeye değişmekle beraber kadınlarda amenore oranı %1–5 arasında olup bu oran %10’lara kadar çıkabilmektedir. Hormonal hastalıklar, ani kilo değişiklikleri, ilaçlar, genetik hastalıklar, psikolojik problemler ve depresyon da baştan veya sonradan âdet görememenin en büyük sebeplerinden birisidir. Burada Kur’ân’ın bu kitleyi ihmal etmediğini ibretle görmekteyiz.