Özet: Gençliklerinden müzik veya güçlü bir duygusal bağa sahip şarkılar dinlemek, demans hastalarının sosyal katılımı artırmalarına ve anksiyete, depresyon ve saldırganlık gibi demansın nöropsikolojik semptomlarını azaltmalarına olanak tanır. Müzikal müdahale aynı zamanda hasta ve bakıcıları arasında duygusal bir bağ oluşturur.
Kaynak: kuzeybatı Üniversitesi
Demansı olan kişiler, hastalığın ilerleyen aşamalarında sevdikleriyle sözlü olarak iletişim kurma yeteneklerini sıklıkla kaybederler. Ancak Sanat Yoluyla Terapi Enstitüsü (ITA) ile işbirliği içinde yapılan bir Kuzeybatı Tıbbı araştırması, bu boşluğun yeni bir müzik müdahalesiyle nasıl kapatılabileceğini gösteriyor.
ITA’da geliştirilen ve “Hafızaya Müzikal Köprüler” olarak adlandırılan müdahalede, canlı bir topluluk, “Oklahoma” veya “The Sound of Music” müzikallerinden şarkılar gibi bir hastanın gençliğinden müzik çalıyor. Çalışma yazarları, bu, bir hasta ile bakıcısı arasında şarkı söyleyerek, dans ederek ve basit enstrümanlar çalarak müzikle etkileşime girmelerine izin vererek duygusal bir bağlantı oluşturduğunu söyledi.
Program ayrıca hastaların sosyal katılımını artırdı ve hem hastalarda hem de bakıcılarda ajitasyon, anksiyete ve depresyon gibi nöropsikiyatrik semptomları azalttı.
ABD’de 6 milyondan fazla insan Alzheimer hastalığına sahiptir.
Araştırmanın baş yazarı Dr. Borna Bonakdarpour, çalışmanın olağandışı olduğunu çünkü bunama hastalarını ve onların bakıcılarını hedeflediğini söyledi. Demans hastaları için müzik kullanan önceki çalışmaların çoğu sadece hastalara odaklanmıştır.
Northwestern Üniversitesi Feinberg Tıp Okulu’nda nöroloji doçenti ve bir Northwestern Medicine nöroloğu olan Bonakdarpour, “Hastalar, sözlü olarak kendilerine ulaşamayan bir bağlantı olan müzik aracılığıyla ortaklarla bağlantı kurabildiler” dedi. Demans hastalarının ailesi ve arkadaşları da bundan etkileniyor. Sevdikleriyle bağlantı kuramadıklarında onlar için acı vericidir. Dil artık mümkün olmadığında, müzik onlara birbirleriyle bir köprü kurar.”
Çalışma 25 Ağustos’ta yayınlandı. Alzheimer Hastalığı ve İlişkili Bozukluklar.
Müzikal hafıza, işleme Alzheimer’dan etkilenmez
Bonakdarpour, demansta dil ve diğer anılar kaybolsa bile müzik anılarının genellikle beyinde kaldığını söyledi. Bunun nedeni, beynin müzikal hafıza ve işleme ile ilgili bölgelerinin (örneğin beyincik) hastalığın seyrinin çok sonraki safhalarına kadar Alzheimer veya demanstan etkilenmemesidir. Böylece hastalar, konuşma yetenekleri azaldıktan çok sonra dans etme ve şarkı söyleme yeteneklerini koruyabilirler.
Çalışma nasıl çalıştı?
Çalışmada, demanslı bireyler – Silverado Hafıza Bakımı sakinleri (Chicago’nun bir banliyösünde) – ve bakım partnerleri, müdahaleden 10 dakika önce ve 10 dakika sonra görüntülü konuşma ve etkileşimde bulundu. Müziği çalmadan önce her hasta/bakıcı çifti, müzik sırasında nasıl daha etkili etkileşim kurabilecekleri konusunda eğitim aldı.
45 dakikalık müzikal müdahale sırasında oda müzisyenlerinden oluşan bir topluluk ve bir şarkıcı, hastalara gençlik yıllarından itibaren hitap eden şarkılar seslendirdi. Hastalara ve bakıcılarına müziğe eşlik etmek için tef ve çalkalayıcı gibi basit enstrümanlar verildi. Özel eğitimli müzik terapistleri, performanslar sırasında hastalarla etkileşime girerek davul çalmalarını, şarkı söylemelerini ve dans etmelerini sağladı.
Müziğin ardından grup sohbeti yapıldı. Hastalar daha fazla göz teması, daha az dikkat dağınıklığı, daha az ajitasyon ve yüksek bir ruh hali ile kanıtlandığı gibi sosyal olarak daha meşguldü. Karşılaştırıldığında, müdahaleyi almayan ve olağan günlük bakım ve programlara maruz kalan kontrol grubu, aynı zaman diliminde bu tür değişiklikleri göstermedi.
Program üç ay boyunca 12 oturumdan oluşuyordu.
Ayrıca bakınız
‘Hepsi sevdikleriyle ilgili olabilir’
Müdahaleden önce bazı kişiler partnerleriyle fazla iletişim kurmazlardı. Ancak müdahale sırasında birlikte oynamaya, şarkı söylemeye ve dans etmeye başladılar ki bu aile için önemli bir değişiklikti. Bu değişiklikler seanslar dışındaki davranışlarına da genellendi.
ITA’da nörolojik bir müzik terapisti olan ve Hafızaya Müzikal Köprüler programının lideri Jeffrey Wolfe, “Program ilerledikçe, bakıcılar birden fazla aile üyesini davet etti” dedi. “Bütün aile için normalleştirici bir deneyim haline geldi. Demans derecesine rağmen herkes sevdikleriyle ilişki kurabilir.”
Araştırmada bir sonraki adım, çalışmayı daha geniş bir hasta grubu üzerinde yürütmektir. ITA ve Northwestern, bu çalışmayı genişletmek için Ulusal Sanat Vakfı aracılığıyla üç yıllık bir hibe ile finanse edildi.
Çalışmanın adı “Hafızaya Müzikal Köprüler: Demansta Sosyal Katılımı Geliştirmek için Pilot Bir İkili Müzik Müdahalesi”.
Çalışmadaki diğer Kuzeybatı yazarları, ilk yazar Rhiana Schafer’i içeriyor. Eş-ilk yazar Aimee Karstens, eskiden Northwestern’deydi, şimdi Mayo Clinic, Rochester’da.
Bu demans ve müzik araştırması haberleri hakkında
Kaynak ve İleri Okuma: https://neurosciencenews.com/music-alzheimers-connection-21316/