Yüzen rüzgâr türbini
Yüzen rüzgâr türbini, kulelerin monte edilmesinin mümkün olmadığı suyun derinliklerinde, elektrik üretmek için yüzen bir yapıya monte edilen denizdeki rüzgâr türbinidir. Rüzgâr akışını bozan yersel (topografik) özellikler su yüzeyinde olmadığından dolayı rüzgâr, denizde daha güçlü ve daha sabit olabilir. Üretilen elektrik sualtı kabloları ile karaya gönderilir. Enerji üretim oranı denizde daha fazla olduğundan dolayı, ilk büyük yüzen türbinlerin maliyeti alttan montalı, sahildeki rüzgâr türbinlerle rekabet içindedir. Rüzgâr esişi karaya nazaran daha sabit ve engelsizdir. Denizdeki rüzgâr tarlalarının konumu, eğer türbinler denizin 19 km'den daha fazla açıklarında yapılırlarsa, balıkçılık, gemi geçişleri ve sahil yerleşiminin artmasına katkıda bulunurlar ve görüntü kirliliğini azaltır.
Tarihi[değiştir | kaynağı değiştir]
"Denizdeki büyük ölçekli yüzen rüzgâr türbinleri" kavramı ilk olarak 1972'de Massachusetts Üniversitesindeki Profesör William E. Heronemus tarafından kullanıldı. 1990'lara kadar bu kavram sadece bunu duyanların beyinlerinin bir köşesinde kaldı. Ta ki Ticari rüzgâr endüstrisi gelişene kadar. Denizdeki alttan montalı rüzgâr türbin teknolojisi 2003'de ortaya çıktı ve o zamanlar sadece suyun 30 metre altına kadardı. Dünya çapında derin su rüzgâr kaynakları sualtı alanlarında müthiş şekilde artarak 600 metreyi gördü.