Bazı öyküleri kaçıncı okuyuşum bilmiyorum. Buna rağmen; insan neredeyse ezberlediği bir metnin hep aynı yerlerinde, yeniden, o cümleleri daha önce hiç duymamışçasına gülümseyebiliyormuş.
O kadar uzun zamandır bekliyorum ki bu kitabı...
Ne güzel!
Bu da oldu.
Yine olsun,
okuyalım.
Sen hep yaz.
Bir gün anlatırım belki içindekileri de. Dilim yatkınlaştığında, ellerim doğru harflere dokunabildiğinde. Nasıl eleştirilir bir kitap, işte bunu öğrendiğimde uzun uzun...