Aile birliğinin korunması – sınır dışı edilmeye karşı koruma
Üçüncü ülke vatandaşının eşinin veya ebeveyninin sınır dışı edilmekle tehdit edildiği veya sınır dışı edildiği ve bunun mevcut aile hayatı üzerinde ciddi etkilere yol açabileceği pek çok durum meydana gelmektedir. Bu durumlar genellikle, birbirleriyle bağlantılı olabilen, aşağıdaki iki senaryoda gerçekleşmektedir.
a) ikamet izni verilmesinde temel alınan ilişkinin bozulması ve çiftin ayrılması veya boşanması – genellikle ilişkiden doğan ve her iki ebeveynle irtibat haklarına sahip çocuklar olacaktır;
b) Üçüncü ülke vatandaşı aile ferdi, sınır dışı emrine sebep verecek bir ceza gerektiren suç işlemiştir. Burada sorulması gereken soru, aile hayatına saygı hakkının sınır dışı edilmeyi orantısız hale getirip getirmediğidir.
Ayrıca makamlar, aile ferdinin, en başta kendisine o ülkede kalması için izin verilmesini sağlayan koşullara artık uymadığına karar verebilirler. Bu davalarda, ilgili kişinin mevcut durumunun incelenmesi gereklidir.
Örnek: Pehlivan davasında ABAD,244 Hollanda’da ebeveynlerinin yanına gelen bir Türk vatandaşının, Ortaklık Konseyi’nin 1/80 sayılı Kararı’nın 7. maddesinin ilk paragrafında belirtilen üç yıllık dönem dolmadan evlenmiş olmasına rağmen, ev sahibi AB üye ülkesinde yasal olarak ikamet hakkı talebinde bulunabileceğini belirtmiştir.
Üç yıllık dönem, kişinin iş gücü pazarına girmesinden önceki ilk üç yıllık ikamet süresini belirtmektedir. Bu sürede zarfında AB üye ülkesi kişiye bazı koşullar dayatabilir. Bu dönem boyunca, başvuru sahibi aile birleşimi gerekçesiyle Hollanda’ya yanlarına geldiği ebeveynleri ile birlikte yaşamıştır.
Örnek: Berrehab / Hollanda davasında,247 Mahkeme, AİHS’nin 8. maddesinin Hollanda’nın, boşanmasına rağmen, çocuklarıyla haftada dört kez görüşmeyi sürdüren bir babayı sınır dışı etmesini engellediğine karar vermiştir.