Lizzie Grover Rad, 2021’de ilk kez bir moda markası çıkarmaya başladığında, konuşmaları ateşleyen giysiler yaratmak istedi. Ticari bir girişimci ve iç mimar (şimdi katlanmış sanal iç tasarım hizmeti Zoom Interiors’ın kurucu ortağıydı), Rad, tasarım alanındaki katılık ve risk alma eksikliği karşısında hayal kırıklığına uğradı ve adım atıp yeni bir ortam keşfetmeye çalışıyordu. bu sayede zorlu tartışmalar başlatabilecekti. Rad, Nisan 2022’de piyasaya sürülen ilk koleksiyonu için kürtaj konusuna geldi. “İnsanların bu kelimenin ağırlığını hissetmesini istiyorum. [abortion] ve gerçekten bir yanıtım var, ”diye açıklıyor Los Angeles’taki evinden, masasının arkasında asılı bir George Condo resmi olan Zoom üzerinden.
Rad, konuyu ele almak için ünlü feminist grafik sanatçıları Aline Kominsky-Crumb ve kızı Sophie Crumb’ı kendi kürtajlarını anlatan orijinal çizgi romanlar yaratmaya davet etti ve bunlar daha sonra elbiselere ve paltolara basıldı. Ayrıca, tarihsel araştırmalara atıfta bulunarak, Kırmızı mektup sırtında “Özgürlüğü hissedene kadar ağırlığını bilmiyordu” sözüyle süslenmiş bir kutu blazer ile. Buna ek olarak, Rad (Tinder kurucu ortağı Sean Rad ile evli) ayrıca koleksiyondan elde edilen gelirin yüzde 25’ini derin Güney’deki bir üreme adalet örgütü olan Yellow Hammer fonuna bağışlıyor. Kadınların bedensel özerkliğinin sorgulandığı bir zamanda, giyim, kullanıcı için küçük bir egemenlik biçimi olarak hizmet etmeyi amaçlıyor.
Rad, ileriye dönük olarak, tasarımıyla diğer ilgi alanlarını keşfetmeyi planlıyor. “Politikadan biraz uzaklaşmak ve daha çok adil olmak istedim. [highlight] İlginç şeyler oluyor” diyor. Ancak yılda iki kez yayınlanan gelecek koleksiyonların yeni bir sosyal yapıya odaklanacağını söylüyor. “Açıkça yöneldiğim şey ataerkilliği çevreleyen şeyler.” Burada, düşündürücü çizgisinin arkasındaki ilhamı açıklıyor.
İç tasarımdaki önceki deneyiminizden sonra Grover Rad’i başlatma motivasyonunuz neydi?
İç mekanlarla ilgili sorun, insanların evlerinde biraz daha güvende olmalarıdır. Gerçekten büyük riskler almaya istekli değiller ve bu pahalı. Bir şeyi taahhüt ettiğinizde gerçekten değişemezsiniz, bu oldukça büyük bir yatırımdır. Oysa moda, bir gün bir kişi ve ertesi gün tamamen farklı bir kişi olabilirsiniz.
2021’de ve son birkaç yılda olan her şeyi görünce, gerçekten içinde yaşadığımız dünyanın bir uzantısı olan giysiler yapmak istedim. İkinci kişi evi terk ettiğinde, kim olduğunuzu ve neyi temsil ettiğinizi temsil eden tek şey kıyafetlerinizdir. Sokakta yürürken kişisel bir reklam panosu olarak kıyafetlerin olması ve giydiklerinizle ilgili bir mesajınız olması fikrini beğendim. İşin en heyecan verici yanı da bu: İnsanların benim neyi temsil ettiğimi bildiği giysilere sahip olabilmek ve ortalıkta bir mesajla dolaşabilmek. Üzerinde çizgi roman olan ekose ceketimi giydim, geçen hafta benim üniformamdı ve bunu dünyaya yayabilmek çok ödüllendirici oldu.
İnsanlar bunun ne olduğunu biliyor mu – insanlar size soruyor mu yoksa hiç cevap veriyor mu?
Bu paltoda hiç olmadığı kadar durdurulmadım. Bence grafikler insanları çekiyor ama sonra kelimelerin ne dediğini merak ediyorlar. Geçen gün yaya geçidindeydim ve bayan “Bekle, lütfen henüz karşıya geçme de okumayı bitireyim” dedi. İnsanlar gerçekten her son kelimeyi okurlar.
Moda genellikle sosyo-politik konulara daha uzak veya ezoterik bir şekilde yaklaşabilir. Bu içgüdüsel mesajın giysilerde olmasına nasıl karar verdiniz?
Bence iki yol var. Ya daha incelikli, ilham verici cadde ya da yüzünüze daha yakın bir cadde. Şahsen, estetik olarak orta zemine doğru çekiliyorum. Herkesin anlayamayacağı kadar yüksek kaşlı olduğu moda dünyasında tecrit edici olabilir ve bunu anlamak için bu moda tarihine veya sanat tarihi Ansiklopedisine sahip olmanız gerekir. İnsanlar için daha sindirilebilir hale getirmek istedim.
Benim için bir başka büyük motivasyon da bu topluluk yönüne sahip olmaktı, bu konuşmaları ateşlemek ve sadece diğer insanların nerede durduğunu anlamaktı. Yeterince bariz olduğu o orta yolu bulma fikrini beğendim. [Alexandria Ocasio Cortez’s] Met Gala elbisesi – bu çok aleniydi ve mesajı iletti, ama estetik açıdan hoş muydu? Bana göre değil.
Çizgi romanları yaratma fikrine nasıl ulaştınız?
peki, seviyorum [Aline and Sophie’s] iş, onlar ikonlar ve bu yüzden benim için çok doğal bir süreçti. Bu konuşmayı ve konuyu aydınlatacak bir şey istedim. Açıkçası özellikle son aylarda çok iç karartıcı, karanlık bir konu olabilir, ama benim için hafif olması önemliydi.
Bunun Hester Prynne ve koleksiyon için diğer ilham kaynaklarıyla nasıl bir ilişkisi vardı?
Çok havasız bir toplulukta bir kara koyun olan Richmond Virginia’da büyüdüm. Tüyleri kabartmayı her zaman sevmişimdir. Ama böyle tarihi bir yerden geldiğim için tarihe, eski mimariye, sanata her zaman ilgi duymuşumdur. Bu yüzden, sürecimin doğal bir parçası, işlerin nasıl tam bir döngüye girdiğine zamanında bakmaktır. 1600’lere geri dönersek, Hester Prynne bu konu için talihsiz bir ikon ve konuya püriten New England’dan günümüz Amerika’sına bütünsel bir mercekle bakıldığında, anlaşılması kolay birçok ortak nokta var.
Yüksek Mahkeme, Roe v. Wade, koleksiyonun zamanlaması konusunda ne tür tartışmalar yaşıyorsun?
İlginç olan, arkadaşlara sahip olmaktı, tüm alanlarda söyleyemem, ama bunun o kadar ilgili olmadığını, bunun bir gerçeklik olabileceğini asla düşünmediğimi söyleyebilirim. [They’ve been] “Nasıl bildin?” diyerek bana uzandı. ve ben, yazı duvardaydı. Özellikle bu koleksiyon için araştırma yaptığımda tarih tekerrürden ibarettir ve bu kalıplardan bazılarının günümüz hayatına geri döndüğünü görebildim. Bunun sadece bir sanat formu olmadığı, gerçek hayat olduğu zaman, sosyal yorum ve sanat hakkında konuşurken kendimi suçlu hissediyorum. Ama kullanarak [cartoon] Kürtajın 4 Tonu başlıklı baskı sarsıcı ve niyetim bu. İyi ya da kötü, bir cevap istiyorum. Etrafında bir konuşma istiyorum ve güvenli oynamamak istiyorum.
Daha fazla bilgi için groverrad.com’u ziyaret edin.