Bölüm 1552: Qianye Qianying (2)
Kuzey İlahi Bölgesi'nde Yun Che tek bir kişi dahi tanımıyordu. Bugün, sonunda ilk adımını atmıştı ve ona tanıdık olan auralar bu dünyada bulunmamalıydı.
Ayrıca bu auranın sahibi kesinlikle bu yerde görünmemeliydi.
Ancak...
Ortaya çıktıktan sonra, bu aura da onu fark etmiş gibiydi. Zemin ve etraflarındaki uzay şiddetle titredi, tek bir anda kraliyet şehrinin neredeyse yarısı ortadan ikiye ayrıldı. İki insan arasındaki her engel, yaşayan ya da cansız farketmeksizin yok edilmişti! Gökyüzünden inen siyahlara bürünmüş bir figür, kraliyet şehrinin ortasına doğru alçaldı.
Tam olarak Yun Che'nin önüne indi.
Bu bir kadındı.
Siyah bir cübbeye giymişti, yaralar ve tozlarla kaplıydı, ama her ne kadar kendini siyahlara büründürmeye çalışsa da şaşırtıcı bir şekilde sahip olduğu güzelliği gizleyememişti. Saçları lüks bir altın parlaklıkla parlıyordu, ancak Yun Che'nin hafızasında olanlardan çok daha sönüktü.
Yüzünde yarım, siyah bir maske vardı... Hatlarını örtmek uzun zaman önce onun için bir alışkanlık haline gelen bir şeydi. Yüzü çok zarif ve mükemmeldi. O kadar güzeldi ki gökleri devirip dünyayı harabe haline getirebilirdi... Bu, göklerin ona verdiği en büyük lütuftu ve aynı zamanda onun en büyük lanetiydi.
Yüzünün üst yarısı kapatılmış olsa da inci ve yeşimden oyulmuş gibi görünen çenesi ve dudakları hala o kadar güzeldi ki neredeyse uhrevi bir görünüme sahipti.
Bu Yun Che'nin tanıdığı biriydi. Bu yerde asla görünmeyeceğini düşündüğü biriydi...
Qianye Ying'er!
Yun Che ona, o Yun Che'ye baktı. Sayısız saray muhafızı ve kaynak gelişimcisi bölgeyi kaplarken kadının etrafını sarmaya başladılar. Doğu Buz Hükümdarı koşarken Doğu Buz Muhafızlarından oluşan bir takım da ona eşlik ediyordu, sanki kraliyet şehri şu anda büyük bir düşmanla karşı karşıya kalmıştı. Ama karşılıklı iki kişi hareketsizliğini korumuş, sanki bir büyü tarafından vurulmuşlardı.
Yun Che ve Qianye... Bunlardan biri daha öncesinde Brahma Ruh Ölüm İsteği Damgası'nı mühürleyerek diğerini ne yaşayabileceği ne de ölebileceği bir durumda bırakmıştı. Diğeri ise en zalim köle damgasını yerleştirmişti ve tüm haysiyetini kaybetmesine yol açmış, sonsuza dek onu rahatsız edecek bir utanç haline getirmişti.
Birbirlerinden köklerine kadar nefret ediyorlar ve birbirlerine karşı olan kemiklerini ezme ve kül haline getirme arzularını zar zor tutuyorlardı.
Bir zamanlar biri Tanrı Çocuğu olarak biliniyordu ve sonrasında evrenin Mesih'i haline gelmişti, öte yandan diğeri dünyanın zirvesinde duran Brahma Hükümdar Tanrıçası idi. Bununla birlikte, Kuzey İlahi Bölgesi'nin karanlık topraklarına gitmeye zorlanmadan önce en zalim ihanetlere maruz kalan da bu iki kişiydi.
Kuzey İlahi Bölgesi diğer ilahi bölgelerden çok daha küçük olmasına rağmen hala mevcudiyetinde binlerce yıldız alemini içeren bir ilahi bölgeydi. Hala alabildiğince geniş ve sınırsız bir uzaydı.
Ama geniş Kuzey İlahi Bölgesi'nde, bir şekilde buluşmuşlardı. Kader gibi görünüyordu, ama aynı zamanda gökler eğlenmek için onlarla oynuyormuş gibiydi.
Bang!
Yun Che'nin elleri her geçen saniye gittikçe daha yoğun bir karanlık ışık tabakası oluşturuyordu ve vücudunun her yerinde kaynak damarlarındaki karanlık kaynak enerji delicesine deveran etmeye başladı.
Aniden vücudundan patlak veren bu kaynak enerji, yanında bulunan Dongfang Hanwei'yi ve şehir muhafızlarını bir kenara itti.
Qianye Ying'er bir Tanrı İmparatoru ile karşılaştırılabilir bir güce sahipti. Yani Yun Che gücünü sınırlarına kadar yükseltse bile onu tehdit edebilecek ya da eylemlerini durdurabilecek hiçbir yolu yoktu. Bununla birlikte, kaynak enerjisini dışarıya doğru yaymaya başladığında Qianye Ying'er'in bu kaotik enerji nedeniyle sallanmaya başladığını gözlemledi.
Yun Che'ye bakıyordu, başından beri sessizce ona bakıyordu. Sonunda yavaşça ellerini uzattı ve hiçbir kaynak enerjisi kullanmadı. Beklenenin aksine, avucunun içinde görünen şey yavaş yavaş yoğunlaşan bir ruh kristaliydi.
Yun Che: “...”
Elinde yavaşça oluşturduğu ruh kristali tamamlandığı an, Qianye Ying'er'in güzel gözleri zayıf bir şekilde kapanırken vücudu sallandı ve yavaşça yere yığıldı... Tam olarak böyle bayıldı, sonrasında ise hiçbir ses çıkarmadı.
Onun arkasında, yıktığı kraliyet şehri molozlarının altına gömülmüş sayısız ceset görünüyordu.
Doğu Buz Hükümdarı gelmişti. Korkunç davetsiz misafirin aniden yere düştüğünü görünce, kalbinde bir rahatlamayla nefes aldı ve kükredi: “Onu yakalayın!”
Doğu Buz Hükümdarı komutunu verdikten sonra bir grup Doğu Buz Muhafızı hızla ilerledi... Ancak birkaç adım attıktan sonra hepsi bulunduğu yere çivilendi. Yüzlerinde derin bir şok ve korku ortaya çıkarken daha fazla ilerlemeye cesaret edemediler.
Onlar gibi insanlar, Yun Che'nin tüm gücünü kullanarak yaydığı auraya nasıl katlanabilirlerdi?
Dongfang Hanwei, Yun Che'nin yüzüne bakmaya devam etti. Kısık bir sesle, “Kıdemli Yun, bu kişi... Tanıdığınız biri olabilir mi?” dedi.
Yun Che cevap vermedi. Yavaşça Qianye Ying'er'e doğru yürümeye başladı, lakin vücudundan çıkan kaynak enerji en ufak bir şekilde zayıflamamıştı.
Ondan birkaç adım uzakta olduğu zaman kaşları şiddetle seğirmeye başlamıştı.
Bilinçsiz Qianye Ying'er'in aurası aslında kıyaslanamaz derecede zayıftı... O kadar zayıftı ki Yun Che gibi biri bile bunu açıkça hissedebilirdi.
Ne tür bir durumda böylesine güçlü bir kaynak gelişimci solmuş bir yaprak gibi ölebilirdi? Bir ihtimal bedenlerinin ve ruhlarının sakatlandığı, durumlarının dayanamayacakları kadar ciddi olduğu veya uzun süre boyunca umutsuzluk içinde ölümcül bir durumda kalıp, sonrasında rahatlamaları nedeniyle böyle bir duruma düşebilirlerdi.
Qianye Ying'er kesinlikle bu evrende ondan en çok nefret eden insanlar arasında sayılırdı, ama aslında Kuzey İlahi Bölgesi'nde ortaya çıkmış ve aniden onun önünde bayılmıştı.
Parmağıyla hafifçe havaya doğru vurdu ve Qianye Ying'er'in bayılmadan önce oluşturduğu ruh kristali eline düştü. Sonrasında anılarına ve zihnine sızdı.
Yun Che, Qianye Ying'er'i aldığı gibi aniden ikisi de ortadan yok oldu. Sonrasında yetişim odasında belirdi ve bariyeri aynı anda kapattı.
Sonrasında herkes birbirine baktı, ancak kimse bu konuyu konuşmaya cesaret edemedi.
————
Qianye Ying'er'in vücudu uzun zamandır soğuktu ve zihin dünyası gri ve kasvetliydi.
Kirpikleri çırpındı ve kısa bir durgunluk anından sonra güzel gözleri açıldığı gibi kalktı. Gözleri anında Yun Che'nin eşsiz karanlık ve kasvetle dolu gözlerine kilitlendi.
Qianye Ying'er'in vücudu dondu ve vücudunun içinde yükselen kaynak enerji tekrar yavaş yavaş geri çekildi... Daha öncesinde Yun Che'nin kölesi olmuştu, bu yüzden aurasına ve gözlerindeki her zamanki görünüme aşinaydı. Fakat şu anda, önündeki adamın aurası ve bakışları tek kelimeyle tamamen değişmişti. Açıkçası ona çok aşinaydı, ama aynı zamanda son derece yabancı ve garip hissediyordu.
Göğsü yavaş yavaş yükseldi ve Yun Che ile yüzleşirken düşmeye başladı... Önünde yavaşça alçalırken dizlerinin üstüne çökmeye başladı.
“İntikam almamda... Bana yardım et.” Sesi çok yumuşaktı ama içindeki nefret etrafındaki havanın katılaşmasına neden olmak için yeterliydi.
Bu onun Yun Che'nin önünde eğildiği ilk sefer değildi. Ama öncekiler sadece köle mührünün etkisinden kaynaklanıyordu.
Şu anda, dünyanın en yüce statüsüne sahip olan, evrendeki en gururlu ve kibirli kişi sayılabilecek bir Tanrıça olarak Yun Che'nin önünde kendi isteğiyle diz çöküyordu!
“İntikam almanda yardım etmek mi?” Yun Che'nin ağzının köşesi seğirdi, tüm bunların ne kadar saçma olduğunu söylemekle onunla dalga geçmek arasında kalmıştı. “Benden Qianye Fantian'ı öldürmek için yardım etmemi mi istiyorsun?”
“Kesinlikle bunu başarabilirsin.” Qianye'nin tüm vücudu titredi. “Bu dünyada, sadece sen... Böyle bir başarıyı elde edebilirsin…”
O gün Gu Zhu tarafından Brahma Hükümdarı Tanrı Alemi'nden gönderildikten sonra, tüm gücüyle kaçmaya başlamıştı. Brahma Hükümdar ilahi gücü dağılmıştı ve Qianye Fantian kaynak damarlarını yok etmişti, bu yüzden kendini gizleme yeteneğini tamamen kaybetmişti. Brahma Hükümdar Tanrı Alemi'nin gücü göz önüne alındığında nereye kaçtığı önemli değildi, eninde sonunda bulunacaktı.
(FN: Bunu önünde sonunda diye kullananların diline biber sürülmeli. Sağolsun TDK dili düzeltmek yerine bozmaya çalışıyor.)
Gidebileceği tek yer Kuzey İlahi Bölgesi'ydi!
Qianye Ying'er kesinlikle kolayca kadere boyun eğecek biri değildi. Kuzey İlahi Bölgesi'ne gelmekte hiç tereddüt etmemişti ve aslında Yun Che'den önce gelmişti.
Ancak o Yun Che değildi, bu yüzden karanlık kaynak enerjiyi kontrol etme gücüne sahip değildi. Yani bu karanlık yerde, hayatı ve kaynak gücü her saniye Kuzey İlahi Bölgesi'ne nüfuz eden karanlığın aurası tarafından yutuluyordu. Ancak takipçilerini atlatmak için umutsuzca daha derinlere dalmaktan başka seçeneği yoktu... Ancak bu hayatının ve kaynak gücünün uğradığı erozyonu artırıp gittikçe daha hızlı ve daha acımasız bir şekilde tükenmesine neden oldu.
Buna ek olarak, kaynak damarları zaten Qianye Fantian tarafından ciddi şekilde yaralanmıştı, bu yüzden kaynak enerjisi dağılmaya devam ediyordu. Kuzey İlahi Bölgesi'nde geçen her zamanı, her günü, her anı kabusla çevrelenmişti.
Onu ayakta tutan tek şey, kalbini ve ruhunu dolduran nefretti... Ayrıca intikam alabilmek için tek umudu vardı.
Yun Che!
Onun kaynak damarları tahrip edildiği için kendi gücünü kullanarak intikam alması mümkün değildi. Ancak bu dünyada onun dışında Qianye Fantian'ı öldürmek için en çok sebebi olan ve gelecekte bunu yapma olasılığı en büyük kişi Yun Che idi!
Nefretle taşıyor olmanın ne anlama geldiğini iyi biliyordu... Belki de bu evrendeki herkesten daha iyi biliyordu, çünkü tüm dünya tarafından ihanete uğradıktan ve her şeyini kaybettikten sonra Yun Che'nin kalbindeki nefret tohumlarının ne kadar acımasız bir şekilde ruhuna kök saldığını hissedebiliyordu.
Üç İlahi Bölge'nin peşinde olduğunu düşününce kaçabileceği tek yer Kuzey İlahi Bölgesi'ydi.
Kötü Tanrı'nın ilahi gücünü miras almıştı, bu yüzden ulaşabileceği sınırlar kesinlikle evrendeki herkesi aşacaktı... Aslında bu, onun dünya tarafından reddedilmesinin gerçek sebebiydi. Fakat karanlık kaynak enerjiye sahip olduğu için Kuzey İlahi Bölgesi'nde büyüyebilirdi. Yeterli zaman verildiğinde, kesinlikle gelecekte Qianye Fantian'ı öldürme yeteneğini elde edecekti!
Tüm haysiyetini çiğneyen ve tamamen yok etmek istediği kişi, aslında sarılabileceği son umut olacaktı... Bu ne kadar üzücü ve ironik bir şeydi?
O başlangıçta geniş Kuzey İlahi Bölgesi'nde Yun Che'yi bulmaya çalışırken bunun samanlıkta iğne aramaya benzeyeceğini düşünmüştü, çünkü hayal edebileceğinden büyük olan uzayda onu bulmak yalnızca göklerin mucizesini zorlamaktı.
Ancak bir günden kısa bir süre önce, Doğu Harabeleri Alemi olarak bilinin bir yerde “Yun Che” adını duymuştu.
“Heh.” Yun Che soğuk ve alaycı bir kahkaha attı. “Ne saçma. Bu dünyada en çok öldürmek istediğim insanlar arasındasın. Ama gerçekten sana yardım etmem için yalvarıyor musun? Bana bir sebep ver!”
Qianye Ying'er'in ruh kristali, başına gelen her şeyi açıkça kaydetmişti. Qianye Fantian'ı kurtarmak için tüm gururunu ve haysiyetini terk etmişti. Yine de tam da bu nedenle Qianye Fantian tarafından terk edilmişti. Daha da acımasız olanı babasının, her zaman son derece saygı ve hürmet ile muamele ettiği kişinin, annesinin ölümünün arkasındaki gerçek suçlu olduğunu öğrenmesi ve kendisinin tüm hayatını sadece onun satranç taşlarından biri olarak geçirdiğini fark etmesiydi.
İhanet... Hepsi bir ihanetin sonucunda hiçliğe karışmıştı... Brahma Hükümdar Tanrıçası'nın dahi böylesi bir ihanete kurban gideceğini düşünmek... Ne kadar üzücü ve saçma!
“İlkel Kaos Duvarı'nın önündeyken seni kurtaran bendim.” Qianye Ying'er devam etti. “Seni göndermek için Hükümsüz İllüzyon Taşı'nı kullanmasam, çoktan Xia Qingyue'nin kılıcı altında ölmüş olurdun.”
“Bu sebep benim için yeterli değil!” Yun Che soğukça yanıtladı.
Qianye Ying'er yavaş yavaş gözlerini kapatırken kasvetli bir sesle konuştu: “Lütfen... Lütfen bana bir kez daha köle izini bahşet. Ben sonsuza kadar... Senin kölen olmaya hazırım!”
Brahma Ruhu'nu kaybetmişti, bu yüzden ona dikilecek bir köle izi ebedi bir köle izi olacaktı... Asla kaldırılamayacaktı!
Üstelik bu, ona bahşedilmesi için yalvardığı bir köle iziydi.
Yun Che ona bakarken aniden gülmeye başladı. Kahkahaları inanılmaz derecede soğuk ve ahlaksızdı. “Hahahaha... Bir zamanlar her şeye tepeden bakan Qianye Ying'er'in onu köle olarak almam için yalvaracak kadar düştüğünü düşünmek... Ne kadar keyifli, ne kadar saçma... Hahaha... Hahahahahaha!”
“...” Qianye Ying'er'in dudakları ve parmaklarının eklemleri kıyaslanamaz derecede beyaz olmasına rağmen gözleri doğrudan Yun Che'ye baktı ve bir kez bile ayrılmadı.
“Ancak... Bu çok kötü...” Yun Che başını salladı, her kelimesi alayla doluydu. “Artık daha fazla dünyaları sallayan Brahma Hükümdar Tanrıçası değilsin. Sen sadece bacakları kendi babası tarafından kırılan, yenilmiş bir köpeksin! Tüm kaynak sanatlarını kaybettin, kaynak gücün yarı sakat bir halde. Aslında şu anki yetişimin İlahi Egemen Alemi'nin ilk aşamalarına kadar düşmüş. Bu yüzden korkarım ki beni bile öldüremezsin. Köle olarak bana ne faydan olacak?”
“Bedenim.” Qianye Ying'er kolunu yavaşça kaldırdı ve yüzündeki zifiri siyah maskeyi çıkardığı gibi Yun Che'nin ruhunu tek bir bakışta kaybetmesine neden olacak göksel yüzünü tamamen açığa çıkardı.
O anda, bölgedeki tüm ışık soluklaştı.
“Evrendeki herkes ‘Ejderha Kraliçesi ve Tanrıça’ unvanlarını bilir.” Göklerin ve yerin, yıldızların ve evrendeki tüm çiçeklerin renklerini kaybetmesine neden olabilecek o güzel gözler, doğrudan Yun Che'nin kendi gözlerine baktı. Tatlı dudaklarından dökülen her kelime bir rüya kadar hüzünlü ve sisli bir yağmur kadar güzeldi. “Bir erkek olarak hiç dünyadaki tüm erkeklerin âşık olduğu Tanrıça’yı sadece sana ait, istediğin gibi oynayabileceğin bir oyuncak yapmayı hayal etmedin mi?”