Ekrem arkadaşım sırtta yürürken bol bol fotoğrafımı çekti, tabii fotoğraflarda yükseklikler pek belli olmuyor, düz bir yoldaymışsın gibi görünüyor. Sağ tarafta üzerinde yürüdüğümüz sırt görülüyor, bir duvar gibi, dağın ortalarından beri onun sayesinde güvenli bir yürüyüş yapıyoruz.
Dağın zirvesine doğru kayaların yüksekliği biraz arttı ama çıkıntılar ve oyuklara basarak zorlanmadan tırmandık.
Ben yavaş yürürüm, Ekrem arkadaşım o yüzden önden gitti, böyle daha rahat oluyor. Biraz gidince bekliyor bu yürüyüşümüzde birbirimizden hiç ayrılmadık. Bilmediğimiz bir doğa ve tehlikeli bir zemin, dikkatsizlik üzücü sonuçlar doğurabilir.
Ekrem arkadaşım ileride beni beklerken fotoğraf çekiyor, zirveye yaklaştık.
Zirveye yaklaşırken kayaların arası çiğdemlerle dolu, aynı yerden ikili, üçlü çıkmışlar.
Ve zirveye ilk çıkan Ekrem arkadaşım oluyor. Zirve fazla geniş değil, top sahası büyüklüğünde bir yer, dağın sivri bir şekilde göründüğü kadar varmış. Her taraf uçaktan bakar gibi görünüyor. Saat 12.00 de zirveye tırmanmayı hedeflemiştik, 12.15 te vardık.
Zirvede arkadaşımla birbirimizin fotoğraflarını çektik, bu gibi yerler her zaman gelinecek yerler değil. Zirveye yaklaşırken sıcaklık artmaya başlamıştı, zirvedeyiz ama rüzgar yok.
Kuzey tarafta Kocadağ ve Karaköy tarafı, güneyde arka arkaya sıralanan dağlar. alttaki fotoğraflarda birazdan aşmaya çalışacağımız tepeler görülüyor.