Isadora Martinelli Martinelli itibaren Le Grau-du-Roi, Fransa
Bu kitap beni her şeyden biraz daha üzüyor. Bay Reich hakkında medyadan bildiklerim ve kendisi hakkında söyledikleri dışında fazla bir şey bilmiyorum. Yazma biçiminden, solcu politikaların insanların çoğunluğu için hayatı iyileştirmenin bir yolu olduğuna dair inançlarında samimi olabileceğine inanıyorum. Burada "liberal" olmanın (ve bu tanımdan da bahsettiğinin) bir kişinin "daha büyük hükümet" lehine olduğu anlamına gelmediğini, daha çok "hükümetin ne yaptığı" ile ilgili olduğunu belirtmek için büyük çaba sarf ediyor. Daha sonra sadece hükümetin boyutunu büyütmekle kalmayacak, müdahaleci olacak şeyler konusundaki argümanlarıyla ilerliyor. Kişisel haklar (veya özgürlükler) ile yaşamın ihtiyaçları arasında bir ikilik oluşturmaya çalışıyor gibi görünüyor. (Bölüm 1 "Radconların İntikamı" sayfa 15 baskısında okudum "Ancak Büyük Buhran Amerika'ya işsizlik ve kötü şansın zulüm kadar kişisel özgürlük için zararlı olabileceğini öğretti. ") Ancak kitabı düşük puanlamıyorum (1 yıldız) çünkü argümanlarına katılmıyorum (ki ben yapıyorum) ya da hatalı sonuçlara geldiğine inanıyorum (ki sanırım öyle), ama o düz yanlış (yanlış) olduğu için bazı şeyler hakkında. Özellikle, tartışmak veya "savaşmak" için bir "saman adam" rakibi kurar. "Radcons" veya "Radical Conservative" sınıfını yaratır. Bu "Radconlar" diğer insanların hayatlarına müdahale etmekten yanadır. Devlet okulunda "evlenmeden önce cinsel ilişkiyi önlemek" istemek istiyorlar (REQUIRE olduğuna dikkat edin) ... dış politika hakkında muhalif olmak (kendi gözlemimden solda daha yaygın bir şey) ... sivil özgürlükleri kısıtlamak Ulusal güvenlikten ... Bunlar sadece birkaçı, bir listesi var. Ancak, muhafazakar olan herkesin görüşüne göre bir Radcon olduğu anlaşılıyor. İster isimlendirdiği tüm pozisyonları tuttuğumda (bu arada değilim), hatta yakın bir şey "fırça" ile boyanır. Bay Reich yanlış bilgilendirilmiş, bilgisiz veya propaganda yazıyor. Sonunda Amerikan halkının tüm kötü Radcon'lardan (Muhafazakarlar) uzaklaşıp sola katılacağına dair bir değerlendirme ile sonuçlanıyoruz (ve eğer bunu yapmayacaklarsa, soldaki bilgilerden emin olmaktan daha fazla sağlanan bilgilerin nedeni desteklediğini). Dediğim gibi muhtemelen samimi ama bir sürü yanlış bilgi.
Tarihe yaklaşımımı değiştirdim.
Kişisinin alçakgönüllülüğü ve müziğe olan sevgisi gerçekten Marian Anderson'ın otobiyografisinde ortaya çıkıyor. Şarkı söylemekle ilgili söylediklerini seviyorum ve onunla daha fazla anlaşamadım. Kariyerinin, sözlerin ardındaki duyguyu göstermede müzik tutkusunu veya sesinin amacını etkilemesine izin vermedi. Ayrıca, Amerika'da ırkla ilgili zamanıyla ilgili konularda verdiği perspektif de etkileyici. Alçakgönüllülüğe sahip olduğunu söyleyerek, yaşamı boyunca doğru olan en kalp kırıcı segregasyon örneklerinden bazılarını tartıştığı masumiyet ve saflık konusunda neredeyse yetersizdir. Bu kitapta sunduğu dürüstlüğü takdir ediyorum ve kendi sesinden gelmesi beni daha fazla etkiliyor. Şu anda gördüğümüz otobiyografiler sıklıkla başka biri tarafından yazılıyor veya birlikte yazılıyor. Bu eski otobiyografiyi okumak bu farkı benim için belirginleştirdi. Kitabı henüz tamamlamadım ama şimdiye kadar okuduğum şeyden çok memnunum. Bu kitabı "Nook" aracılığıyla ücretsiz bir kitap olarak buldum. Biçimlendirme nedeniyle bazı garip noktalama hataları var, ancak bu kopyaya sahip olduğum için çok mutluyum. Ben kütüphanede ve diğer kitapçılarda aramıştı ve hiçbir şey bulunamadı, bu yüzden hepsini bulmak ve ücretsiz gerçek bir mucize oldu!
Bu, Reagan'ın Amerika'ya tepkisel bakış açısını, ERA Değişikliği vetosu yoluyla korkutucu bir kınama idi. Kendimizi totaliter bir Gilead'de ne kadar hızlı ve bildirimimiz olmadan bulabileceğimize dikkat edin. Özgürlük, dini muhafazakârların duyarlılıklarını yaşama ve muhtemelen rahatsız etme özgürlüğünü de içerir.
It is unfortunate this book is so hard to get a hold of, as I found it an excellent (albeit confusing) read. It tackles huge, universal themes - the nature of man kind, the course of history, the role of man in society, and many other things. I think it should be considered a classic.