İkinci Paraşüt Havadaki Alay Lejyonerleri
Bu makale, XX. Yüzyılın sonlarında ve XXI yüzyılın başlarında gerçekleştirdiği Yabancı Lejyonun misyonları ve savaş operasyonları hakkında bilgi verecektir.
İran Savaşı, Somali ve Bosna
1991'de Körfez Savaşı sırasında, Yabancı Lejyon'un savaş birimleri Irak'ın merkezindeki Al Salman hava üssünün ele geçirilmesine katıldı.
Çöl fırtınası Haritası
6. hafif zırhlı bölüm (Division Daguet, "Division-Dagger") daha sonra şu birimleri içeriyordu: ilk zırhlı süvari alayı (12 zırhlı personel taşıyıcı AMX-10RC ve zırhlı personel taşıyıcı VAB / 12 tanktan oluşan üç keşif taburu) SICAK "Mephisto").
VAB, “cephe zırhlı araç”
VAB-HOT (VCAC Mephisto)
2. Piyade Alayı: komuta şirketi, malzeme destek şirketi, 4 mekanize piyade şirketi, tanksavar müfreze, uçaksavar müfreze, (VAB zırhlı personel taşıyıcılarına dayalı iki adet 50mm 53T2 uçaksavar topu), harç müfreze.
İkinci Piyade Alayının Zırhlı Aracı
İkinci Paraşüt Alayı "Komandoları".
Şubat 2 sonlarında As-Salman, Irak'ta 1991e REP'den komandolar
Mühendislik ve sapper parçalarının yanı sıra.
6 yılında Kuveyt şehrinde 1991e REG lejyoneri
Ve bunlar Irak'tan ayrılmadan önce İlk Zırhlı Süvari Alayı'nın lejyonerleri, Mart 1991:
1992-1996 yıllarında Lejyon birimleri, Somali ve Bosna'daki BM barışı koruma operasyonlarına katıldı.
İç savaşta yutulan Somali'de, barışı koruma görevlilerinin eylemleri, ilk başta, 9 Aralık 1992'de başlayan “Umutun Yeniden Doğuşu” adlı insani operasyon sırasında başarılıydı. Daha sonra yaklaşık 1200 km yolun onarılması, hastanelerin genişletilmesi ve insani yardımın sağlanması mümkün oldu.
2e Mogadişu'yu izleyen REP lejyoneri, Somali, Aralık 1992
Umutun devamı (Mart 1993'te başladı) olarak adlandırılan bu görevin ikinci aşamasında saha birimlerinin silahsızlandırılması, yolların temizlenmesi ve limanların ve havaalanlarının kontrolünün ele geçirilmesine karar verildi. Bu sadece uzaylıların gerçek hedefinin ülkelerinin işgali olmaktan korkan yerel nüfusu da desteklemeye başlayan çeşitli militan gruplarının birleşmesine yol açtı. Her şey Delta özel kuvvetler grubu ve Somali'nin en saygın saha komutanı Muhammed Farrah Aidid'i yakalamaya çalışan Mogadişu'daki Amerikan ordusunun 75. alayının başarısız operasyonuyla sona erdi. 3-4 Ekim 1993'te Mogadişu'daki çatışmalar sırasında Amerikalılar 2 helikopter kaybetti ve paraşütçüler (160 kişi) ve ünlü Delta grubunun iki keskin nişancısı üstün militan güçler tarafından engellendi. Savaş operasyonu sorunsuz bir şekilde kurtarma operasyonuna dönüştü, şehre yönelik güçlendirilmiş bir şirket çevrelenemedi, büyük zorluklarla Amerikan rangers kuşatmadan çıkarabilen Malezya ve Pakistanlılardan yardım almak zorunda kaldı. Delta grubunun iki keskin nişancısı da dahil olmak üzere 18 Amerikan askeri öldürüldü, cesetleri muzaffer militanlar uzun süre şehir etrafında sürüklendi. Bu kadrolar Amerikalılar üzerinde en nahoş bir izlenim bıraktı, hatta “Somali sendromu” hakkında konuşmaya başladılar - küçük askeri operasyonlar sırasında nispeten küçük kayıpların bile halkın reddi. Ve çok sayıda özel askeri şirket gittikçe daha fazla sözleşme almaya başladı: topluma olan kayıpları çok daha az endişeliydi (hiç endişeleniyorlarsa). Ancak zaten özel askeri şirketlerden bahsettik, Somali'ye döneceğiz - ve operasyonun başarısız olmasından sonra Amerikalıların aceleyle birliklerini bu ülkeden çektiğini, diğer barış güçlerinin davayı izlediğini göreceğiz. Tüm hesaplara göre, koalisyonun beceriksiz eylemleri sadece Somali'deki iç savaşın yoğunlaşmasına yol açtı ve BM yetkilileri bile başarısızlığı kabul etmek zorunda kaldı.
Ancak Amerikalılar bu trajediden para kazanmayı başardılar: 1999'da Mark Bowden'in Kara Şahin Düşüşü kitabı yayınlandı: tarih modern savaş hakkında ”(“ Kara Şahin ”- düşen bir helikopterin adı). Ve 2001 yılında, bu kitaptan, 92 milyon dolarlık bir bütçeyle, gişede yaklaşık 282 milyon toplanan (ve DVD satmak için yaklaşık bir milyon dolar kazanmayı başaran) bir film çekildi ve en iyi düzenleme işi ve en iyisi için iki Oscar aldı ses.
"Kara Şahin" filminden görüntüler:
Bosna'ya gelince, NATO'nun bazı bölümleri hala bu eski Yugoslav cumhuriyeti topraklarında serbest bırakılan Sırp soykırımı ile bağlantılı olmakla suçlanıyor.
1995 yıl. Saraybosna'nın yaklaşık 10 km güneybatısında, Fransız Yabancı Lejyonu ve İngiliz askeri birliklerinin ortak tatbikatları. Yabancı Lejyon Tekniği - Sağ
120 mm'lik havanın yakınındaki ikinci piyade alayının lejyonerleri, Bosna, 1995
Ve 1995 yılında, Azalea Operasyonunun bir parçası olarak Mayotte Adası'ndan DLEM lejyonerleri Komorlar'a indi ve darbe paralı askerleri Robert Denard'ı tutukladı (bu makalede açıklandı “Bob Denard, Jean Schramm, Roger Folk ve Mike Hoar: Condottieres'in Kaderi”).
DLEM Askerleri
Orta Afrika Cumhuriyeti'nde Almandin Operasyonu ve İç Savaş
Nisan 1996'da, Orta Afrika Cumhuriyeti'nde bir memur ve öğretmen grevi başladı ve 18 Nisan'da, maaşları üç ay boyunca ödenmeyen bölgesel savunma alayı askerleri de ayaklandı. Yakalandı silahlar depolar, polis karakolları ve isyancıların tüm mahkumları serbest bıraktığı bir hapishane. Başkanlık sarayını alamadılar, ancak devlet başkanı Ange-Felix Patasse Fransız askeri üssüne kaçtı.
Fransızlar, hayati nesnelerin kontrolünü ele geçirmek için müdahale etmek zorunda kaldı. Böylece Almandin operasyonu başladı.
Bu sefer kavga etmeden: maaş aldıktan sonra isyancı askerler kışlaya döndü. Ancak 18 Nisan'da durum keskin bir şekilde kötüleşti: cumhurbaşkanının zırhlı araçların kontrolünü ele geçirme girişiminden sonra, onun korkulu intikamı, ordu yeni bir isyan yarattı: sermaye kontrolleri altına girdi ve askerler şehri bir hafta boyunca soydu. Fransız birlikleri, Avrupa nüfusunun tahliyesine başlayan (7 kişi çıkarıldı) ve 12 isyancının öldürüldüğü ve 2 Fransız'ın yaralandığı isyancılarla (II. Almandin Operasyonu) savaşa giren Gabon ve Çad'dan transfer edildi. Müzakerelerde başarısız bir girişimin ardından, isyancılar Kassai kışlasında kuşatıldı, 43'ü saldırı sırasında öldürüldü, 300'ü yaralandı.
15 Kasım'da, garnizon askerlerinde yeni huzursuzluk başladı.
3 Aralık'ta sokaklarda devriye gezen iki Fransız askeri öldürüldü. Ve 5 Aralık'ta, başsız cesetleri başkanlık sarayının önünde bulunan İçişleri Bakanı Christoph Grelombe ve oğlu kaçırıldı ve öldürüldü.
8 Aralık gecesi Fransızlar, ondan fazla isyan komutanının öldürüldüğü isyancıların karargahına saldırdı, 30 kişi esir alındı. Aynı zamanda, Fransız ordusunun eylemleri, Jacques Chirac'ın zaten "Afrika jandarması" olarak adlandırıldığı anavatanlarında ciddi bir şekilde eleştirildi ve Orta Afrika Cumhuriyeti'nin başkentinin kontrolünü Afrika askeri misyonuna transfer etmek için acele etti ve finansal desteğini garanti etti. 28 Şubat 1999'a kadar tüm Fransız birlikleri bu ülkeden çekildi.
Fransız ordusu, iki asker Mirage F-2006CR savaşçısının desteğiyle 300 askerin, bu ülkenin yetkililerinin Birao şehrine UFDR militanlarının saldırısını püskürtmesine yardımcı olduğu Kasım 1'da tekrar savaşmak zorunda kaldı. Ve 5 Mart 2007 gecesi, bu şehrin Avrupa nüfusu ve operasyonel destek birimi (18 kişi) kurtarmaya çalışan Fransız paraşütçüler, 6 kişiyi öldü ve 18 yaralı kaybetti. Bazı liberal medya kuruluşları, askerlerini şiddete ve soygunun yanı sıra askerlerini işkence ve öldürmekle suçlamakla suçlayarak hemen Fransa'yı markalaştırdı. Sonuç olarak, 2012'nin sonlarında - 2013'ün başlarında Orta Afrika Cumhuriyeti'nde ortaya çıkan düzenli savaşlarda, 250 Fransız müfrezesi Paris'ten çatışmaya müdahale etmeme emri aldı, Orta Afrika Cumhurbaşkanı Francois Bozise ülkeden kaçmak zorunda kaldı ve Müslüman militanlar Hıristiyanları “temizlemeye” başladı nüfus.
İkinci paraşüt alayının üçüncü şirketi, CAR, 28 Aralık 2012
Bu kez, Fransızlar ARAÇ'dan ayrılamadı; hatta gruplarının boyutunu 1'e yükseltmek zorunda kaldılar (ve Afrika devletleri tarafından 600 asker sağlandı). Bütün bunlar, zamanımızda devam eden Sangaris (kelebeğin adı) operasyonu çerçevesinde oldu.
Fransız askerleri, Sangaris Operasyonu, 2013
Fransız kontrol noktası, Sangaris Operasyonu, 22 Aralık 2013
Fransız birlikleri kayıp vermeye devam etti. 9 Aralık 2013'te militanlarla çıkan çatışmalardan birinde 2 Fransız askeri öldürüldü.
Orta Afrika Cumhuriyeti'nde Panhard ERC 1 ile 90er REC lejyonerleri, 2015
2e Orta Afrika Cumhuriyeti'nde REI lejyonerleri, 2015
Fildişi Sahili, Libya ve Afganistan
2002'den 2004'e kadar, İkinci Alayın paraşütçüleri, Fote d'Ivoire'da gerçekleştirilen ve askeri darbe girişiminden sonra kuzey ve güney eyaletleri arasında bir savaşın başladığı Fransız ordusu "Licorne" ("Unicorn") operasyonuna katıldı.
Fildişi Sahili'nde Lejyon Dövüş Aracı, 2002
2011 yılında Libya'daki olaylara Fransız birimleri katıldı. Üç grup Fransız askeri hareket etti: Misurata şehrinde hükümet birlikleri tarafından kuşatıldı, Bingazi ve Nafus Yaylası'nda. Bir grubun denizcileri üniformalarında, diğer ikisinin bilinmeyen “komandoları” - kimlik işaretleri olmadan üniformalı “çalıştı” ve büyük olasılıkla en azından biri Yabancı Lejyon askerlerinden oluşuyordu. Ulusal Meclis Dışişleri Komitesi başkanı Alex Ponyatovsky, o sırada Libya'daki Fransız özel harekat kuvvetlerinin 200 ila 300 savaşçısı olduğunu söyledi. Savaş gazetecisi Jean-Dominique Merchet yaklaşık yetmiş kişi yazdı. Birçoğu, 2011 yılında Bingazi'deki Libya hükümetinin birkaç konvoyunun imhasına Fransız ordusunun dahil olduğundan şüpheleniyor.
2012 yılına kadar Yabancı Lejyon birlikleri Afganistan'daydı.
2e REP lejyonerleri 2011 civarında Afganistan'daki karakollarında
Burada da kayıp yoktu.
İkinci Mühendislik Alayı Lejyonerleri (2e REG) iki askere veda ediyor, Afganistan, 29 Aralık 2011
Serval ve Barkhane operasyonları
29 Nisan 2012'de Afrika'nın Mali eyaletinde (Fransa'nın Yukarı Senegal ve Fransız Sudan olarak bilinen eski kolonisi) düzenli başkanlık seçimleri planlandı.
Afrika haritasında Mali
Bu seçimlerin yapılması hedeflenmedi, çünkü 22 Mart'ta ABD'de askeri işleri inceleyen Kaptan Amadou Sanogo liderliğindeki ülkede askeri bir darbe gerçekleşti. İsyancılar tarafından oluşturulan Demokrasinin Restorasyonu ve Devletin Dirilişi Ulusal Komitesi iktidara geldi: Uzak Timbuktu'da Gizli grubun ünlü şarkısının metninin aksine koy yok, bu yüzden demokrasi olsun.
8 Nisan'da, iktidardan çıkarılan Başkan Amadou Tumani Toure nihayet resmi bir “gönüllü istifa” ifadesi yazdı ve 12 Nisan'da Nice Üniversitesi'nden mezun olan Dioncund Traore, Mali ve demokrasiye bağlılık yemin etti. Fransızlara sempatik olan bu beyefendi, elbette, Malili halkın hiçbiri seçmedi, ancak ABD ve Fransa "sivil yönetimin restorasyonunu" istedi.
Herhangi bir nedenle, Malaylar dünya topluluğunun bu endişesini takdir etmediler: 21 Mayıs'ta binlerce kişilik bir cumhurbaşkanlığı sarayını ele geçirdi, Traore biraz dövüldü, Temmuz ayının sonuna kadar iki aydan fazla kaldığı Fransa'ya “zarardan kaçtı”. .
Ancak Mali'nin tam mutluluğu için, bunların hepsi yeterli değildi: 6 Nisan'da Tuareg kabileleri, ülkede böyle bir demokrasinin başlamasından bu yana kendi bağımsız devletleri - Azawad'ı örgütleyebileceklerine karar veren isyan etti. Bu arada, Libya'dan gelen mülteciler de Tuareg ile ilgili kabilelerden, terk edilmiş Muammer Kaddafi'nin destekçilerinden çok yardımcı oldular. Bu kaçaklardan biri olan Libya Jamahiriya ordusunda Albay olan Mohamed ag-Najim, isyancı güçlerin komutanı oldu. Sonra İslamcılar katıldı: Ansar al-Din, Batı Afrika'da Birlik ve Cihad Hareketi ve diğer gruplar. 5 Mayıs'ta Timbuktu şehri ele geçirildi (başka bir yazım Timbuktu). İlk başta Tuaregler İslamcıları müttefik olarak gördüler, ancak Şeriat devleti fikrini ortaya koyduklarında fikirlerini değiştirdiler. Genel olarak, daha önce birleşik Mali devleti üç parçaya bölündü.
Aralık 2012'de BM yetkilileri, Eylül 3300'te oraya gidip bir yıl boyunca orada olması gereken Mali'ye 2013 Afrikalı birlikten oluşan bir barış gücü göndermeye karar verdiler. Bununla birlikte, 11 Ocak'ta, Fransız Yabancı Lejyonunun ilk piyade ve ikinci paraşüt alay birimleri, Serval operasyonunun bir parçası olarak, Başkan Traore'un tarafında kimseye açık olmayan düşmanlıklar başlatmış olan (ancak genel olarak kimin atandığı açıktır) bu ülkenin topraklarında birimleri ortaya çıktı.
Lejyonun İkinci Paraşüt Alayı Askerleri Mali'ye hareket eden bir uçağa binmek için emir bekliyor
Francois Hollande o kadar acele ediyordu ki, parlamentosunun onayını beklemeden (yine de eylemlerini “geriye dönük olarak” - 14 Ocak) onaylamaksızın ülke dışındaki bir askeri operasyonun başlamasını emrederek Fransa yasalarını ihlal etti.
20 Ocak 2013'te İngiltere Başbakanı David Cameron, ülkesinin Mali ve Kuzey Afrika'da "terör tehdidi" ile mücadeleye başlama kararlılığını (Afrikalı olmaktan da uzak) belirten endişelerini dile getirdi. Kendini hiçbir şartla bağlamadı, bu yüzden açıkça: “Yıllarca hatta on yıllarca tepki göstereceğiz.” Dedi.
Mali'deki durum hakkındaki endişeler ABD, Kanada, Belçika, Almanya ve Danimarka liderleri tarafından da dile getirildi.
Kötü diller, Batı güçlerinin Mali'ye böyle birleşik bir ilgisinin nedeninin, bu ülkenin topraklarında çok fazla bulunan mineraller olduğunu iddia ediyor. Örneğin jeologlara göre, keşfedilen altın yatakları Afrika'da üçüncü. Mali'de gümüş, elmas, demir cevheri, boksit, kurşun, manganez, kalay, çinko, bakır, lityum ve uranyum var.
Bazı insanlar, askeri darbe Amadu Sanogo'nun, sıkıcı Malili halkının kendilerinin seçemeyeceği “doğru kişiyi” iktidara getirmesine izin veren bir evreleme olduğuna inanıyor.
Ama Mali'deki kavgaya geri dönelim.
26 Ocak gecesi lejyonerler Nijer Nehri üzerindeki köprüyü ele geçirerek 15 militanı ve ardından havaalanını öldürdü.
Gao çevresindeki Yabancı Lejyon Askerleri, Mali, 2013
Mali'de 1 Serval Operasyonu sırasında 10er REC araçları (AMX 2013 RC'ler + VBL)
28 Ocak'ta 5 günde 900 km yol kat ederek Yabancı Lejyonu'nun ikinci paraşüt alayı ve 17. paraşüt mühendisliği alayının bir kısmı Timbuktu'yu ele geçirdi.
2e REP lejyonerleri Timbuktu, Mali, Ocak 2013 sonu
Kidal 31 Ocak'ta ve Tessalit 8 Şubat'ta alındı.
Fransızlar şu şekilde davrandı: paraşütçüler, mühendislik birimlerinin hemen indiği hava alanlarını ve köprü kafalarını ele geçirdi, grev gruplarının kesintisiz temini için gerekli altyapının ve pistlerin restorasyonunu sağladı, sonra zırhlı araçlar yaklaştı.
Bamako Havalimanı'nda Fransız savaşçılar, Mali, 17 Ocak 2013
18 Şubat'tan 25 Mart'a kadar 1,2 kişiyi (çoğunlukla paraşütçüler) temsil eden iki Fransız taktik grubu ve Çad'dan 800 asker Adrar-Iforas dağ sırasını "temizledi". 22 Şubat'ta Chadian birimleri pusuya düşürüldü: 26 kişi öldü, 52 kişi yaralandı.Bu sırada Fransızlar 3 kişi öldü ve 120 kişi yaralandı. Yenilen militanlar, günümüze kadar devam eden gerilla savaşına geçti.
Temmuz 2014'ten bu yana, Serval operasyonu Barkhane adı verilen bir başkasına sorunsuz bir şekilde transfer oldu ve dört devlete daha yayıldı: Moritanya, Burkina Faso, Nijer ve Çad.
Barkhan Operasyonu:
1'de Çad'da 2012er REC lejyonerleri:
Kasım 2019'da Mali, Burkina Faso ve Nijer sınırlarına yakın Fransızlar, İslamcı oluşumlara karşı Bourgou-4 operasyonu gerçekleştirdi.
Yabancı Lejyon birimleri hala Mali'de bulunuyor - görünüşe göre onları hiç ilgilendirmeyen BM yetkisi yok.
Bu süre zarfında, lejyonerler de dahil olmak üzere 41 Fransız askeri, bu ülkenin topraklarında öldürüldü. Bunlardan 13'ü, Cougar askeri nakliye helikopterinin gece Tigre yangın destek helikopteriyle çarpıştığı 25 Kasım 2019'da öldü. Bunlar arasında Belarus'un bir vatandaşı, dört yaşındaki bir çocuğun babası olan 43 yaşındaki kıdemli çavuş A.Zhuk, E. Macron'un o yılın 2 Aralık'taki veda töreninde Fransız'ı “atalarından miras olarak alınan kanla değil, onun tarafından dökülen kanla ", Diyerek:" O seçimini yaptı: ülkemizi ve değerlerimizi korumak. "
Kendisi için Macron, Fransa'da hiç kimsenin Afganistan'a, hatta Irak'a, hatta Mali'ye gönderemediği için bir bağlantı olmadığı gerçeğinden bir kez daha memnun oldu.
Ve 1 Mayıs 2020'de, 2015'ten beri Fransız Yabancı Lejyonunda görev yapan İlk Zırhlı Süvari Alayı'nın onbaşı olan Ukraynalı Dmitry Martynyuk'un ölümü hakkında bir mesaj vardı. Cumhurbaşkanı Macron bu vesileyle başsağlığı dile getirdi, temsilcileri şöyle dedi: “Cumhurbaşkanlığı büyük pişmanlıkla, Percy de Clamar askeri hastanesindeki Onbaşı Dmitry Martynyuk'un doğaçlama patlayıcı aygıtının patlamasından kaynaklanan yaralanmalar nedeniyle ölüm haberini aldı. Bu 1 Nisan'da Mali'deki terörist gruplara yönelik bir operasyon sırasında oldu. ”
Suriye sırları
Mart 2012'de, Humus'taki 118 subay (birincil kaynak Mısır Al-Ahram gazetesi) ve Ez-Zabadani'deki 18 subay da dahil olmak üzere Suriye'deki 112 Fransız askerinin gözaltına alınmasına ilişkin yayınlar yayınlandı. Bu Fransızların kaderi ve temsil ettikleri birim bilinmiyordu: muhtemelen, Fransız yetkililer onları bir şekilde satın aldı ya da siyasi tavizlerle değiştirdiler. Birçoğu mantıklı bir şekilde Yabancı Lejyonun ikinci paraşüt alayının paraşütçülerinden bahsettiğimizi varsaydı, çünkü Fransızlardan temin edilebilirlerse vatandaşlarını bu son derece riskli operasyona göndermek aptalca olurdu. Muhtemelen, Suriye'ye gönderilen lejyonerlerin büyük bir askeri başarısızlığından bahsedebiliriz, bu hikayenin ayrıntılarını yakında bilmeyeceğiz.
Fransız ordusuyla bir başka gizemli hikaye (lejyonerler?) Suriye'de Mayıs 2018'de meydana geldi: Hasek'teki hükümet güçleri tarafından 70 asker (20 cip konvoyu) yanlışlıkla orada düştüğü iddia edildi. Kürtler, yabancı askerlerin kendilerine geldiklerini söyleyen ve Suriye Kürt Öz Savunma Kuvvetleri (YPG) tarafından kontrol edilen El-Kamyshly şehrine götüren Fransızları kurtarıyor gibi görünüyordu. Bu askerlerin kaderi daha bilinmiyor, ancak YPG'yi terör örgütü olarak gören Erdoğan çok mutsuzdu.
Lejyonerler 2016'dan beri bu ülkenin "hükümet güçlerine yardım etme" resmi misyonu ile Irak'ta bulunuyor. Ancak 5 Ocak 2020'de Irak parlamentosu tüm yabancı birliklerin geri çekilmesini istedi.
Özetle, bugün lejyonerlerin sıkılmış gibi görünmediğini söyleyebiliriz.
Bir sonraki makalede, Fransız Yabancı Lejyonunun tarihi hakkındaki hikayemizi sonlandıracağız.