'En büyük rahatsızlığımız nedir?' gazeteciye sorar Lauren Sandler . 'Ebeveynlerin böyle ebeveynlik yapması gerektiğini söylememize neden olan şey ve özellikle annelerin böyle anne olması gerektiği değil mi?'
Kitabında Biricik Sandler - tek çocuk ve bir çocuk annesi - tek çocuklu aileler hakkındaki kültürel varsayımları tersine çeviriyor ve sadece çocukların gerçekte neye benzediğini araştırıyor. (Kardeşleri olan çocuklardan daha yalnız değiller, diyor.) Sandler ayrıca tek bir çocuğa, herhangi bir sayıda çocuğa sahip olmayı ya da hiç yapmamayı seçmenin sevincini meşrulaştırıyor.
(Sandler'dan daha fazlası için, yakın zamanda yayınlanan kitabına bakın, Sahip olduğum tek şey bu , sistemik yoksulluğun anneleri ve aileleri nasıl etkilediği hakkında.)
Lauren Sandler ile Soru-CevapS Yalnızca çocukların kendilerini yalnız hissettiğini mi düşünüyorsunuz? Bir
Bu karmaşık bir soru. Kısa cevap, herkesin kendini yalnız hissetmesidir. Başkalarıyla birlikteyken bile yalnızlık hissedilebilir. Karantina sırasında, yalnız olanlarımız çaresizce yalnızlık hisseder. Ve diğer insanlarla birlikte olan bizler, diğer insanlarla birlikteyken hissettiğimiz yalnızlığın çok farkındayız. Yalnızlık ve yalnızlık arasında bir fark vardır. Yalnız bir çocuk gördüğümüzde, o çocuğa bir yalnızlık kavramı yerine bir yalnızlık kavramı yansıttık.
Farklı insanlar için çok farklı olabilir. Benim için yalnızlığı deneyimleme şeklim, herhangi bir yetişkin gücüne sahip olmamaktı. Aileme 'birleşik cephe' olarak atıfta bulundum. Ben evli iki ebeveynle büyüdüm ki bu gittikçe nadir bir durum. Çok mutlu, birbirine çok bağlı bir çift. Benim yalnızlığım, evde başka bir çocuğun olmamasından çok onların birlikteliğini ve düşmanlığını rahatlatıyordu.
S Akranlarla sosyalleşmek ne kadar önemli ve yerinde barınırken sadece çocuklar için işler nasıl değişti? Bir
Bir apartmanda büyüdüm. Alt kattaki çocuklarla çok yakındık. Binada iki arkadaşım daha vardı. Sokağın aşağısında arkadaşlarım vardı. Pek çok araştırmacı, sadece çocukların kardeşlerinin deneyimini idealleştirme eğiliminde olduklarından bahsediyor. Aslında göre psikolojik çalışmalar Kardeşi olmayan çocuklarda olduğu kadar yalnızlık da vardır. Zaten zamanın çoğu okulda geçiriliyor, sosyalleşmenin gerçekleştiği yer. Ancak tek çocuk yetiştirme konusunda istekliyseniz, tek çocuğunuzun etrafta çok sayıda arkadaşı olduğundan emin olmak istersiniz, özellikle de kardeş benzeri ilişkilerde sıklıkla işlev görebilenler.
Bu konuşmayı karantina sırasında yapmanın çılgın yanı bu. Ailemin tanıdığımız bu diğer ailelere ne kadar entegre olduğunu ve arkadaşlıklarının hayatımızın ne kadar büyük bir parçası olduğunu unutmuştum. Karantinada olmak, evde tek bir çocuğa sahip olmanın ne anlama geldiğine gerçekten ışık tuttu. Kızım bana bakacak ve 'Baban var, benim kimsem yok' diyecek. Ve bunun nasıl bir his olduğunu tam olarak hatırlıyorum. Ve bunu köprüleyebilecek çok fazla Zoom çağrısı var.
Kitabıma karantina altındaki tek çocuk sahibi olmakla ilgili yeni bir ek yazmam gerekiyordu. Çünkü gerçekten farklı. Kitabımı araştırırken, kardeşleri olmayan ücra, kırsal bölgelerdeki çocukların, örneğin Brooklyn'deki çocuklardan ne kadar farklı olduğunu anladım. Her zaman yanınızda başka çocuklarınız varken tek çocuk olmak, kızımın şimdi keşfettiği evde yalnız kalmaktan çok farklı bir deneyim.
S Tek çocuklu aile hakkında neden olumsuz varsayımlar var? Bir
Bu, aileler hakkında nasıl konuştuğumuzla ilgili bir tür yolculuk: Her ailenin kendine has özellikleri vardır ve her aile konfigürasyonunun kendine has özellikleri vardır. Ancak çocuklar için kötü olarak damgalamaya eğilimli olduğumuz bir aile türü var, tek çocuklu aile. Mesela kızımın her zaman diş ve çivi kavga eden kardeşleri olan arkadaşları var. Odalarında kara kara düşünen kardeşleri olan başka arkadaşları var ve işler berbat. Ama aynı 'Aman tanrım, bu yalnız bir çocuk' fikri yok. Kardeşi olan her iki çocuk da farklı türde bir yalnızlık yaşıyor. Bir çocuğu yalnız görmenin üzerine tüm endişelerimizi yazdığımız neredeyse estetik bir tepki var. Düşünmeden, bir tür aile oluşumunu damgalıyoruz. Kitabımı yazmamın bir nedeni de şunu sormaktı: Yalnızca çocukların daha kötü durumda olduğuna dair gerçek kanıt var mı? Ve olmadığını buldum. Bunun ötesinde, neden bu hikayeyi anlatıp duruyoruz? En büyük rahatsızlığımız nedir? Ebeveynlerin böyle ebeveynlik yapmaması gerektiğini ve özellikle annelerin böyle anne olması gerektiğini sürekli olarak söylememizi sağlayan şey nedir?
'Bir çocuğu yalnız görmenin üzerine tüm kaygılarımızı yazdığımız neredeyse estetik bir tepki var.'
Tek çocuklu aile hakkında yazdım ve ayrıca kadınları birbiriyle uyumlu konular olarak gördüğüm için çocuk sahibi olmamayı seçen kadınlar hakkında da yazdım. Kadınların her şeyden çok anne olması gerektiği fikri var. Ve değilsek, biz kimiz? Ve bu kim tehdit ediyor? Toplum neden bundan rahatsız? Zamanımızı, paramızı ve gücümüzü çocuklara adamasaydık ne yapardık?
S Bu konuşma benzersiz bir Amerikan hissi veriyor mu? Bir
Bu başka bir soruyu gündeme getiriyor: Amerika'da çocuk sahibi olmak ne anlama geliyor? İngiltere, İrlanda, Polonya ve Brezilya'da yalnızca çocuk sayısı artıyor. Bir çocuğa sahip olmanın ekonomik yanıtı sadece bir Amerikan sorunu değildir. Ama diyoruz ki: Daha fazla çocuk sahibi olun, her saniyesini sevin ve sizin için mümkün olduğunca zorlaştıracağız. Bu çılgınlık. Çocuk bakımı, yiyecek ve barınağın maliyetlerinin ne olduğunu bildiğimizden, başka bir çocuğumuz olsaydı hayatlarımızın kökten değişmesi gerektiğini kişisel olarak biliyorduk. Ben de ikinci bir çocuğa sahip olmak için tam bir dürtüye sahip değildim, ama sanırım kısmen tek çocuğum olması benim için normatif olduğu için. Bilerek büyüdüğüm şey bu. Kızıma delicesine aşıktım ve annelik için duyduğum açlığı tatmin etti.
S Yalnızca çocukların ne kadar ilgi gördüğü ve bunun ne tür bir etkisi olduğu konusunda herhangi bir araştırma var mı? Bir
Çok düşündüğüm bir çalışma var çünkü hiç böyle bir şey görmedim. ' kaynak seyreltme , ”Bu, sahip olduğunuz her çocukla birlikte kaynaklarınızın seyreltilmesi anlamına gelir. Kaynakları para, zaman ve enerji açısından düşünüyoruz. Hatta kelime sayısı bir ebeveynin bir çocukla doğrudan konuştuğunu ve bunun onların zekası ve özgüveniyle nasıl örtüştüğünü. Ve kelimelerin seyreltilen başka bir kaynak olduğu ortaya çıktı.
Sadece çocuklar başka biriyle paylaşmak zorunda kalmadan daha fazla kelime alırlar. Ve her ilave çocuk, doğrudan kendilerine söylenen kelimelerin sayısını azaltıyor, bu da daha sonra zeka ve güven ölçüleriyle ilişkilendiriliyor. Sanırım çoğu kez bu küçük yetişkinlerin yalnızca çocukların olduğu fikri vardır. Bu, çocukların daha az çocukluk geçirdiği anlamına gelmiyor, ama dilin bu yoğunluğundan kaynaklanan bir erken gelişmişlik var gibi görünüyor.
Tek çocuklu bir ailede çocuk için bir yoğunluk vardır. Bu seyreltme fikrine gider. Seyreltme olmadığı için dikkat bir çocuğa yöneltilir. Ve her şey büyütülür. Bu, ebeveynlerin dikkat etmesi gereken bir şey.
S Yalnızca çocuklar ilişkilerde tipik olarak farklı şekilde mi iletişim kuruyor veya yetişkinliğin ilerleyen dönemlerinde belirgin farklılıklar gösteriyor mu? Bir
Yalnızca yetişkin çocuklar ve ilişkiler hakkında çok az araştırma var. Var olan şey haritanın her yerinde ve küçük örneklem boyutlarıyla görünüyor. Sürekli olarak sadece çocukların kariyerlerinde yüksek başarı sağladığını gösteren pek çok çalışma var, ancak bu daha derinlere inmiyor. Araştırma çocuklara odaklanma eğilimindedir. Ve insanlar her zaman sadece çocuk olan çocukların yalnız, bencil ve uyumsuz olduklarını kanıtlamak için yola çıktılar. Ancak insanların bakmama eğiliminde oldukları şey, hayatımızın geri kalanını kim olarak geçirdiğimizdir. Ve bu nedenle, pek çok varsayım ve tahmin olduğunu düşünüyorum. Bununla ilgili belirsiz bir şekilde astrolojik gelen bir şey var: Birinin tek çocuk olduğunu biliyorsanız, bu bilgiyi o kişi hakkında zaten düşündüğünüz her şeyi tanımlamak için kullanabilirsiniz.
Araştırmacıların varsaydığı şeylerden biri, sadece çocukların bir tartışmadan hemen sonra kardeşleriyle yemek masasına gelmeleri gerekmediği için, aslında iyi arkadaş olduklarından emin olmak için gerçekten çok çalışıyorlar ve ortaklar ve kavgaları onardılar. Çünkü işlerin kendiliğinden kendini tamir etmeyeceğini biliyorlar.
Bu da biriyle ortaklık içinde olmanın tuhaflığının bir parçası. Elbette birlikte olduğumuz insanları anlamak istiyoruz ve kendimizi anlamak istiyoruz. Sırayla, bu şeylerin nasıl birbirine geçtiğini anlamak istiyoruz. Ancak o kadar ender ki, sadece kolay bir haritası vardır. Bundan çok daha karmaşık ve özel.
S Aile yapılandırmalarının değişmesi ile ilgili konuşmaları nasıl görmek istersiniz? Bir
Boşanma yoluyla ebeveyn olmanın ne anlama geldiğine veya aynı cinsiyetten çiftler veya ikizlerle ebeveynlik yapmanın ne anlama geldiğine dair zengin tartışmalarımız var. Ancak sadece çocuklara ebeveynlik yapmak söz konusu olduğunda, o kadar zengin söylemimiz yok gibi görünüyor. Yalnızca çocuklara ebeveynlik yapmanın farklı yolları vardır. Çocuğunuzu şımartırsanız, şımarık bir çocuğunuz olur. Ama kardeşleri olsun ya da olmasın bu doğrudur. Değerler, yalnızlık ve sosyallik hakkındaki birçok tartışma, aile oluşumundan daha çok ebeveyn tercihlerine ve modellemeye dayanıyor.
Ebeveynlere daha fazla yüklenmek istemiyorum, zaten yeterince incelemekteyiz. Ancak birçok insan için tek çocuk sahibi olmak, doğurganlıklarının izin verdiği, mali durumlarının izin verdiği veya arzularının izin verdiği şeydir. Tek çocuklu aileyi yargılamak yerine, ya farklı bir konuşma yapsaydık?
Lauren Sandler, Brooklyn merkezli ödüllü bir gazetecidir. Makaleleri ve özellikleri dahil düzinelerce yayında yer aldı. Zaman , New York Times , Kayrak, Atlantik Okyanusu , Millet , Yeni Cumhuriyet , Gardiyan , ve New York . O liderlik etti OpEd Project’in Kamu Sesi Bursları Yale, Columbia ve Dartmouth'da ve New York Üniversitesi'nde yüksek lisans gazetecilik programında ders vermiştir. O yazarı Sahip olduğum tek şey bu , Biricik , ve Doğru .
Burada önerilen kitapları beğeneceğinizi umuyoruz. Amacımız, yalnızca sevdiğimiz ve sizin de yapabileceğinizi düşündüğümüz şeyleri önermektir. Şeffaflığı da seviyoruz, bu nedenle tam açıklama: Bu sayfadaki harici bağlantılar üzerinden satın alırsanız, satışlardan bir pay veya diğer tazminatlar toplayabiliriz.