insanın gözünden piliç çevirmeler; dumanı üstünde, incecik kesilmiş, tereyağlı dönerler geçiren deruni açlık.
bütün beslenme uzmanları en geç sekizde yiyelim, bir saat sonra az meyve, yatarken çok acıkırsak biraz yoğurt diyedursunlar; gece açlığı çok baştan çıkarıcı bir şey ve açık söylüyorum yoğurtmuş, yağsız sütmüş, elmaymış hiçbirinin yüzüne bakmıyor. bu açlık, fütursuz bir türk açlığı arkadaş. bir somun ekmeği ortasından cart diye ikiye böler gibi, soğanı çat diye kırıp cücüğünü içinden çeker gibi, işkembe çorbasına sarımsağı boca eder gibi geliyor; sahanda yumurta olsun, kebap olsun, etli kuru fasulye olsun yemeden de gitmiyor. biliyorum sağlıksız, biliyorum götü göbeği yağlandırıyor, baklavaların canına okuyup löp löp ekmek kadayıfına çeviriyor ama ne çare ki laf söz dinlemiyor. bak yine saat on ikiyi geçti ve zihin salondaki bedenden bağımsız olarak mutfağın yollarına düştü, buzdolabını açtı, seyretmeye başladı. ben şimdi çocuklar gibi heveslenen bu mideye al bakalım sana bir kivi mi demeliyim?hayır ben ona kıyamam, orda etlisi, sütlüsü, yağlısı, ballısı dururken midemi sudan ibaret bir meyveyle oyalayamam.
(bkz: can boğazdan gelir
)
(bkz: gelmiş geçmiş en büyük yalan
)