Versailles, bir stil işareti olarak kabul edildi ve sayısız kopyalanmış olsa da, bir bakıma kusurluydu. Bir kamu idaresi aygıtı olarak ölçeği ve amacı, içinde yaşamanın hoşa gitmeyen bir ev olmadığı anlamına geliyordu.
Bu gerçek, Paris asaletinin sayısız şehir evi ve otellerini kurmakla görevli mimarlara göre daha belirgindi. Bu nedenle, Just-Auèle Meissonnier, Gilles-Marie Openordt, Nicolas Pineau ve Germain Boffrand gibi insanlar, daha samimi ölçeği benimseyen iç mekan tasarımlarını geliştirdiler ve odaların konforlu bir şekilde düzenlenmesine vurgu yaptılar. Süslemeyi hafif, önemsiz ve renkli planlarla yoğunlaştırdılar; çoğu zaman panel, kapı çerçeve, duvar ve bir odanın tavanının bir araya süslü ve süslerle sarmalanmış küre içine dağılmasına izin verdi.
Rococo (Rokoko) terimi doğada ortaya çıkmıştır; Fransız terimi rocaille, “roc” (kaya) ve “coquille” (kabuk) kelimelerinden oluşmaktadır.