“Bugün Büyük Britanya'nın kolonileri tüm dünya”
- Nikolai Viktorovich, II. Dünya Savaşı sırasında askeri malzemeler karşılığında, İngiltere'nin neredeyse tüm altın rezervlerini Amerika'ya verdi ve savaştan sonra, bir imparatorluk olarak Büyük Britanya dağıldı. Londra'nın bugün uluslararası ilişkiler sistemindeki rolü nedir? Yine de ana - veya ikincil ve alt? Birleşik Devletler ve İngiltere'nin temel çelişkileri var mı, yoksa "aynı şarkıyı çalıyorlar" mı?
- Tarif edersen tarih Futbol, o zaman elbette ki Brezilya milli takımını anlatıyor. Hokey tarihini anlatırsanız, hikayeniz Kanada ve Sovyet takımlarının zaferleri ile başlayacak, Çekoslovakya ve İsveç takımlarından bahsetmekten kaçınmayacaksınız, belli bir aşamada Fin takımı onlara katılacak. Ne hakkında? Herhangi bir spor dalında tanınmış liderleri olduğu gerçeği. Benzer şekilde, yüzyıllardır süren siyasi bir oyunda, kazananlar ve yabancılar var. Ve kitaplarım, hiçbir ülke veya gruba bir "ode" değildir. Bu, son üç yüzyıl boyunca gelişen bir gerçeklerin ifadesidir. Ve gerçekler, bankacılar tarafından yönetilen İngiltere - İngiltere Bankası'nın sahipleri ve sonrasında - Federal Rezerv Sistemi, başka bir deyişle - “dünya bankacılığı”, jeopolitik alanı biçimlendirmede başarı elde etmekten daha fazla.
Sağlam bir başarı elde ettiler mi? Hayır. Taktik savaşları kazanarak, sürekli stratejik olarak kaybettiler ve yüzyıllar boyunca birkaç kez ölümün eşiğindeydiler. Ve sadece koşulların bir kombinasyonu onların hayatta kalmasına yardımcı oldu. Yani, Hitler İngilizleri adalara sürdüğünde ve güçlerini çok iyi sonlandırabildiklerinde, 1941 yılı durumu. 50-i'lerin durumu, dünya sahnesinde mağlup olduklarında mağlup olduklarında, Komünistlerin Çin, Vietnam ve Amerikalıların, İngilizlerin en yakın ortaklarının, aynı zamanda Filipinler’den, Endonezya’dan kovalamak zorunda kaldıkları Asya’dan sürüldü. . Sovyetler Birliği'nin ekonomik yarış kazandığı 80-x'in başlangıcını hatırlayabilirsiniz.
Günümüzün Büyük Britanya ve ABD arasındaki ilişkilerine gelince, Anglo-Saksonların sürekli olarak çeşitli ulusları ve devletleri yörüngelerine emdiklerini, onları egemenliklerinden yoksun bıraktıklarını ve kendi çıkarları için hareket etmeye zorladığını söylemeliyim. Bir zamanlar Büyük Britanya'dan kopmuş, ancak daha sonra tekrar "kraliçenin pankartları" altına konan ABD dahil. Federal Reserve System'in kurulması sırasında meydana geldi (1913'te, Birinci Dünya Savaşı'nın arifesinde, Avrupa'daki en büyük dört monarşinin ortadan kalkmasıyla sonuçlandı - Rus, Alman, Avusturya-Macaristan ve Osmanlı ve İngilizler güçlerinin zirvesine ulaştı). . Ve bugün, Amerika Birleşik Devletleri, dünyadaki bankacıların kendilerine düzen getirdiği yardımların yardımı ile çok büyük bir yapı. Aynı zamanda, kontrol yapıları, beyin, bence ABD'de olmaktan uzak. (Genel olarak, bana “ABD” ve “beyin” kelimelerinin birbirleriyle gerçekten uyuşmadığı anlaşılıyor). Büyük Britanya'nın bir dünya gücü olarak parçalandığı gerçeğinden bahsetmek derinden yanlıştır. Koloninin özgürlüğünü resmen serbest bıraktı. Bugün, Büyük Britanya kolonileri bir dünyadır, İngilizler işlevlerini bu şekilde bir dünya hegemonu olarak görürler.
- Kitaplarınıza bakılırsa, İngiltere sürekli "arkadaşlar", filolarını ve ordularını düşmanlarıyla savaşmak için aldı. Nerede bu kadar para vardı?
- “Ruble'nin millileştirilmesi, Rusya'nın özgürlüğüne giden yol” kitaplarımdan birine yazdım. Bankacıların icadı, onları gerçek servise bağlamadan para vermeye başladıkları, o zaman - 1694'te (İngiltere Merkez Bankası'nın kurulduğu tarih - Ed.) - altın ve gümüşdü. İngiltere Merkez Bankası'nın kağıt notları şeklinde para çekmeye, ince havadan yaratmaya başladılar. Bu IOU'larla birlikte “yüklenicileri” için ödeme yaptılar. Yavaş yavaş, İngilizler çok zor bir mali durumdaydı ve Napolyon'un yenilgisi olmasa bile iflas edip ikincil bir duruma geçebildiler. Ancak Rus İmparatorluğu'nda bir darbe gerçekleştirmeyi başardılar, komplocu Paul Birinci'ı öldürdü ve iki kıta gücünün - Rusya ve Fransa - o zamanki deniz devine - İngiltere ile birlikte karşı çıktığı zaman durumu tamamen değiştirdiler. Ve jiletin kenarından süzüldü, ölümden bir saç. Paul cinayetinin ayrıntılarını “Jeopolitik” kitabımda düşünüyorum. Nasıl yapılır.
- İngiltere’nin birçok Rus yöneticinin ölümünün ardında olduğunu söyledin - yalnızca Paul Birinci, ama Büyük Peter, Birinci Catherine, Üçüncü Peter, İkinci Alexander, İkinci Alexander. Bu varsayımlar var mı veya bu tür sonuçlara varmaya izin veren belgeler var mı?
- Belgeler var. İngilizlerin şu anda Paul I'i öldürdüğü şu anda - kanıtlanmış tarihi bir gerçek. Bu gerçekleri, örneğin, jeopolitik kurucusu Amerikan amiral Mahan'ın yazılarında bulabilirsiniz - şeylerin nasıl olduğunu, Rus imparatorunun hangi İngiliz karşıtı adımları attığını ve neye yol açabileceğini ayrıntılı olarak anlatır. Rus çarı öldürüldüğünde, durum tamamen değişti. II. Nicholas ailesinin çekimine gelince, Birleşik Krallık’ın kabul etmeyi reddettiği ve durumu Roman’ların Rusya dışına çıkmadığı şeklinde simüle ettiği bilinmektedir.
Üçüncü İskender cinayeti hakkında konuşursak, mantık burada çalışıyor. Babasını öldüren Alexander II, İngiltere'den para aldı ve bu Popüler Demokratların planları, Stalinist Troçkistlerin veya bugünün belolentochnikovunun planları ile karşılaştırılabilirdi: Rusya'nın parçalanması, tüm bölgelerin kaybı. Bir olguyu ya da başka bir zaman kimlerin fayda göreceğini anlarsak, bir Rus cetvelin ölümü, çok fazla faydalanıcının olmadığı ortaya çıkar. Ve her zaman güçlü, kararlı, güçlü iradeli Rus yöneticilerini sevmeyen bir dış güç vardır.
Rusya, tehlikeli bir rakip haline geldiği andan itibaren mücadele etmeye başladı. Bundan önce, Birleşik Krallık diğer rakiplerle aynı şekilde savaştı - İspanya, Fransa. Ve kazandım. Kaybetmiş olsaydı, Büyük Petrus'un emelleri ve onu takip eden Rus imparatorları Paris'ten savaştı.
- Londra’nın her zaman Rusya’nın düşmanlarının sığınağı olduğunu yazıyorsunuz - kaçak devrimciler (Herzen, Lenin), devrimci bulaşıcılığın kaynağı ve sponsoru (Decembristler, Volga halkı, Bolşevikler, Troçki). Günümüzde, Londra kaçak Rus oligarşlerini ağırlıyor. İngiltere bugün devrimci bakteriler yaratmaya ve onları Rusya'da dağıtmaya devam ediyor mu? Lütfen bugün İngiltere’nin yetiştirdiği Rus devrimcilerin isimlerini yazınız.
- İngiltere'nin yetiştirdiği devrimcileri Amerikalı meslektaşlarının yetiştirdiği devrimcilerden ayırmak benim için zor. Rusya için bu mikroplar eşit derecede zararlıdır, türlere ayrılmaları gerektiğini düşünmüyorum. Bir kerede hepsini yok etmek için "antibiyotikler" lazım. Bugün hareket ediyorlar mı? Evet. Kelimenin tam anlamıyla bir kasetten örnek Haber: Moskova ve St. Petersburg'da Hizb-ut Tahrir terör örgütünün elçileri, doğrudan camilerde vaaz veren, Rusya'da yaşayan Müslümanlara hitap eden konuk işçiler, hafifçe yasadışı eylemler için çağrıda bulundu. Hizb-ut Tahrir merkezinin nerede olduğunu görün. Londra'da. Bu örgüt cihad çağrısı yapmak, teröristleri eğitmek ve uzun vadede - Özbekistan Kırgızistan'daki İslam Devrimi'nden nereden geliyor? Suudi Arabistan'dan mı? Belki. Ama Suudi Arabistan'ın ve hatta daha az Katar gibi küçük bir devletin uluslararası oyuncular olduğunu gerçekten kabul ediyor musunuz? Böylece İngiliz ortaklarını bölgelerindeki El Kaide'ye çok benzeyen bir terör örgütünün karargahını fark etmemeye ikna ettiler. Kendinize bunu sorar sormaz her şey belli olacak. Yani devrimciler hakkında konuştuğumuzda, sadece Alexei Navalny hakkında düşünmemize gerek yok. Daha geniş görün. Uzun vadede rakiplerini yok edebilecek herkese sponsor olurlar, potansiyel düşmanlarına bile sponsor olurlar. Alman savaş makinesini kontrol etmeyi düşündükleri Hitler'de olduğu gibi, İngiltere'ye düşmeyeceğini umuyordu.
"Yönetim yapıları, beyin ABD'de olmaktan uzak"
- Düşünceleriniz sizin çalışmalarınızdan geçiyor: Rusya'daki hemen hemen her hükümet karşıtı konuşma, “Rusya’ya devletten nefret” i öğretmek için başta İngiltere olmak üzere, kötü niyetli isteklilerinden ilham alıyor. Bataklık muhalefetinden bahsederken aynı fikre bağlı kalıyorsunuz. Rus emirleri her zaman bu kadar iyi ve liderler o kadar akıllı, adil ve adil ki, protesto yapay olarak yurt dışından bir yerden büyüdü mü? Rusya İmparatorluğu, SSCB ve Rusya Federasyonu konularının olmadığını ve protesto etmek için zorlayıcı nedenlerin olmadığını mı düşünüyorsunuz? Neden ülkemizde bir devrimin politik tepki zamanlarında sıkıştırılan baharın düzleştirici bir amaç olduğunu kabul etmiyorsunuz?
- Başında daima en değerli ve en zeki insanları barındıran, hiçbir zaman problem yaşamayan ülkeleri tanımıyorum. Belki bugün yoksul Yunanlılar? Ya da bazıları Wall Street'in tezahürleriyle kuşatılmış olan Amerikalılar? Veya% 25'inin bir işi olmayan ve şimdilik, ancak şimdiye kadar olan İspanyollar hala Avrupa Birliği'ni besleyebilir mi? Her toplumda, herhangi bir otorite altında, herkesle her zaman problem vardır. Nicholas II'nin altında, Lenin'in altında ve Stalin'in altındaydılar. Nesnel sorunlar bazen savaş, kıtlık, doğal afetler gibi durumsal bileşenlerin yanı sıra bazı liderlerin aptallığı ile daha da kötüleşir. Ancak bu doğal problemler üzerinde dışsal bir etki olmadan, Küba'nın istisnası dışında dünyada hiçbir zaman bir devrim olmadı.
Rusya'da 1913 ve 1917 yılları arasında neler değişti? Evet, milyonlarca kurbanla olan savaş. Ancak bu, 1917’te Rusya’da, Almanya’da, Fransa’da veya Birleşik Krallık’tan daha açlıktan öleceği anlamına gelmez. Ayrıca, İngiltere ve Fransa’daki kartlar Rusya’dan daha erken ortaya çıktı. Kartlarımız Geçici Hükümet tarafından tanıtıldı. Bu, matbaayı açan, rublenin düşmesine, ödeme gücüne izin vermesine ve ülke ekonomisini tahrip etmesine izin veren şeydi. Tüm denemeler Şubat Devrimi'nden önce geldi, ondan önce değil ve devrimin sonucuydu, sebepleri değil. Ve eğer bu devrimin mekanizmasını incelersek, komplocuların “bataklık muhalefetinin” liderlerinin bugün gelecekleri aynı İngiliz elçiliğine gittiler.
Hayal edin: Bugün Dünya Kupası'nda bir kaybın bedeli eski Maya'nın top oyunundakiyle aynı mı olurdu? Kaybedenler takımının kaptanı, hatta bütün takım piramide sürüklenip feda edildiğinde. Muhtemelen, o zaman rakip bir ekibin yönetimi akıllı bir koçun rakiplerini engellemesini engellemek için ellerinden geleni yapacaktır, ancak tam tersi, kafası karışmış koçu itecektir. Basitçe hayatta kalabilmek için diğer oyuncular arasında kavga eden kaosa neden olur. Bu anlaşılmalıdır: Jeopolitik, yüksek aydın entelektüellerin soyut satranç oyunları değil, devrimler de dahil olmak üzere her türlü yolun iyi olduğu medeniyetlerin ve halkların hayatta kalmasının bir yoludur. Her zaman problem vardır, ancak bu ateşe yurt dışından benzin dökülürken bir devrim gerçekleşir.
Yakından bakın: ABD'de hiç kimse bir devrim yaratmaya çalışmıyor; Wall Street'i işgal etmek için ne kadar sıkı ve kaç gösterici olursa olsun, devrim olmayacak. Ve dükkanları parçalayan ve polisle kavga eden Londra isyancıları, hiç kimse afişleri yükseltmeyi öğretmedi: "Kraliçenin kanlı rejimiyle!". Bu nedenle, her şey sıradan holigan eylemleriyle sınırlıdır.
“Amerikalı politikacıların pişmanlığından bahsetmek saf ve saçma”
- Nikolai Viktorovich, bireylerin sahip olduğu ABD Federal Rezervinin neredeyse kontrol edilemez bir şekilde altın tarafından desteklenmeyen dolarları bastırdığı konusunda ikna edici bir şekilde yazıyorsunuz. Bu yazıda, ordu ve donanma inşa ediliyor, savaşlar yapılıyor, dünyanın dört bir yanında kaynaklar satın alınmakta, Amerikan yanlısı rejimler oluşturulmaktadır. Ve Fed'in sahibi kim? Tam olarak “dünyanın efendisi” kimdir?
- Bana göre mesele isimler arasında değil, beni ilgilendirmiyor. Gerçek şu ki, hangi örgütlerin dünya siyasetini gerçekten kontrol ettiğini biliyoruz.
- Kitaplarınızdan öğreniyoruz ki, zamanla dolar talebini arttırmak ve krizden kurtulmak için ABD Çin'e büyük yatırımlar yaptı. Çin küresel bir fabrika haline geldi ve Amerika Çin ürünlerinin ana pazarı. Sonra Rusya'nın dolarizasyonu geldi. Sıradaki kurban kim olacak? Dünyada hala ucuz işgücü ve zengin doğal kaynakları olan zayıf ülkeler var mı?
- Hayatta olsaydı, bir sonraki kurbanın Mars ve Jüpiter olacağını düşünüyorum. O zaman uzaylılara yalnızca Coca-Cola içmeleri, Amerikan başkanlarının portreleri ile sadece yeşil kağıtlar almaları ve sadece çok partili demokrasi inşa etmeleri gerektiği açıklanacaktı. Ancak küçük bir sorun var - Mars'ta yaşam henüz bulunamamıştır, yani Amerikan borçlanma senetlerini birleştirecek yer yoktur. Dünyada, Amerika Birleşik Devletleri'ni oluşturan ekonomik balonu uzun süre hiçbir yerde şişirmemek. Gezegenimizde, bu kabarcık neredeyse bütün hayatı kapsıyor. Ve Kuzey Kore’nin dolarlaştırması, filin tahılı gibi bir şey olan 15’ta acı veren dakika sisteminin ömrünü uzatacak. Bir başka şey, Sovyetler Birliği ve 90'larda Amerikalılar tarafından yutulan tüm sosyalist dünya.
“Amerika Birleşik Devletleri'nin yarattığı ekonomik balonu şişirecek hiçbir yer yok”
- Dış borçları yıllık GSYH'nin çok ötesine geçen Amerika, doların artan bir güvensizliği ile karşı karşıya. Amerikan askeri gücünün uluslararası bir hesap birimi olarak dolar satın alması ve onların taleplerini desteklemesi için zorlayan devletler (Rusya bunu yapıyor), giderek birbirleriyle ticaret yapacak başka dünya para birimleri yaratmayı düşünüyorlar. Sizce Amerika, dünya sermayesini bu dolara karşı bir dolara itmek için yeni savaşlar açabilecek kapasitede mi?
“Evrenimizin dışındaki yaşamı aramak yerine, Amerikalılar, pratik insanlar olmak, büyük bir finansal sistemin büyük sorunlarını çözebilecek büyük bir savaş başlatmayı gerçekten seçeceklerini düşünüyorum. Tek bir Libya'nın bombalanması, Amerikalılar için hiçbir şeyi çözemez. ABD'de ortaya çıkacak ya da çıkmayacak, muhtemelen yaşamımız boyunca göreceğiz. Bu durumda, Amerika kendisiyle savaşmayacak. Önceki tüm senaryolara göre, II. Dünya Savaşı sırasında olduğu gibi II. Dünya Savaşı sırasında olduğu gibi bir anda da durması ya da yıpranmaya girmesi gerekir. Özellikle Amerikan ordusunun savaş yeteneği bugün yalnızca “eski güzel” Anglo-Sakson ilkesine dayanıyor: cesur ve savaşçı, sadece makineli tüfekleri olduğunda ve onlara karşı çıkanların mızrakları olduğunda. İngilizlerin savunmasız Zulus atışlarıyla aynı şekilde, bugün Amerikalılar devlete roket atmaya çalışıyor ve cevap veremiyorlar.
- Amerika'nın nükleer kullanması mümkün mü? оружия?
- Örneğin Esad'ın “kanlı rejimine” karşı nükleer silah kullanmak problemlidir, çünkü tüm dünyaya tüm Suriyelileri tek bir nükleer saldırıyla külleri indirgeyeceklerini Esad’dan nasıl koruduklarını açıklamak zorunda kalacaklar. Bu garip durumu açıklayabilecekleri muhtemel değil. Bu nedenle küçük devletlere nükleer bir saldırı yapamazlar. Eğer böyle bir darbe büyük devletlere dağıtılırsa, "ters yönde" olma riski vardır. Bu nedenle, devletimiz için tehlike ve riskleri analiz ederken nükleer silahları dikkate almam. Bu Winnie the Pooh'daki bal gibiydi: orada görünüyor, ama orada değil. Ama o kadar aptal ve safsak, Amerikalıların bir saat gibi bir füze savunma sistemi kurmasına izin vermeyiz veya silahsız bırakarsak, tabii ki, bize bir nükleer saldırı yapabilecekler. Amerikan siyasetçiler arasında vicdan pişmanlık hakkında konuşmak saf ve saçma. Unutmuş olanlar için: ABD zaten 1945'te nükleer silah kullandı.
“Manevi alemde kesinlikle herhangi bir modernleşmeye ihtiyacımız yok.”
- Son zamanlarda, Znak.com ile yapılan bir röportajda, İzborsk kulübündeki yardımcınız iktisatçı Mikhail Khazin, Dünya Bankası ve IMF'nin doların konumunu daha da güçlendirmeyi planladığını, Rothschilds'in onlara karşı çıktıklarını - yeni dünya para birimleri oluşturduğunu söyledi; Rus seçkinlerinin liberal kısmı (Voloshin, Chubais, Medvedev) - IMF ve küreselleşme için, Putinistler - Rothschilds ve Rusya'nın ekonomik bağımsızlığı için; Bu gruplar arasında güç mücadelesi var. Böyle bir resmi paylaşıyor musunuz?
- Dediğim gibi, Rothschilds, Rockefellers ve Ruslar dahil olmak üzere diğer işe alınan menajerler adlarını boşuna kullanmayacağım. Prensip olarak, dünya finansal sistemini bugünkü haliyle bırakmak veya dönüştürmekle ilgilidir. Tabii ki, bölgesel ve büyük bir uluslararası çatışma kitlesini serbest bırakarak statükoyu korumak isteyen güçler var. Ayrıca dünyanın mevcut mali yapılandırmasını değiştirmeyi kabul eden, aksine savaşı önlemek için “güvercinler” de var. Bu anlamda, en uygun yol yuan ve ruble pahasına rezerv para birimlerinin listesini genişletmektir. Burada Mikhail Khazin ile aynı fikirdeyim.
- O yıl duyduğumuz: modernleşme, modernleşme. Ancak farklı şekillerde yükseltme yapabilirsiniz. Her şeyi herkesten uzaklaştırabilir, onları kamplara koyabilir ve ucuz ve itaatkar işçi pahasına hızlı ve ucuz bir şekilde modernize edebilirsiniz. Cazip bir yatırım ortamı yaratabilir, özel mülkiyeti koruyabilir, güvenlik güçlerinin ve mahkemelerin çalışmalarını iyileştirebilir, devletin ekonomideki varlığını ve devlet aygıtının kendisini azaltabilir, federalizm geliştirebilir (Medvedev'in Vedomosti'deki son makalesinde yazdı), politik sistemi demokratikleştirebilirsiniz. Sence Putin hangi seçeneği seçecek?
- Bu soruyu soran okuyucu bana öyle geliyor ki, "ortaklarımız" politikasına pek aşina değil. İşte okuyucunun Çin'de eksi işaretiyle verdiği önlemler uygulanmıyor mu? Ve okuyucunun artı işareti ile verdiği hangi önlemler Çin'de uygulanmaktadır? Çin ekonomisi gelişiyor mu? Yoksa herkes yatırım ortamını iyileştirmek için Çin'i mi bekliyor? Belki de yatırımcılar Çin’e ancak birkaç parti partinin ortaya çıkmasından sonra geleceklerdir? Belki, sıra dışı cinsel azınlıkların tacizine karşı protesto ve yolsuzluk stadyumlarında ateş edilmeleri durumunda, yatırımcılar Çin'deki fabrikalarını kapatabilir? Bazı nedenlerden dolayı, bu yayını canlı yayınlayan Çin televizyonunun kanalını kapattıkları görünüyor.
Kapitalistlerin herhangi bir prensibi olduğunu düşünmenize gerek yok, - Karl Marx bu konuda çok iyi konuştu. Mümkün olan en kısa sürede ve mümkün olduğunca kazanma arzusu var, hepsi bu. Belki Rusya'ya gitme konusunda etkin değillerdir, çünkü bizimle inşa edilen sistem onlara böyle bir fırsat vermez? Sonuçta, bugünün yatırımcısı nedir? Bir fabrika inşa ediyor mu? Hayır, daha sonra kar amacıyla satmalarını umarak bazı hisse senetleri satın aldı. Basitçe söylemek gerekirse, hiçbir şey yaratmayan bir parazittir. Ve borsada oynamayacak olan yatırımcılara ihtiyacımız var (çünkü her şey sanaldır ve gerçek hayatla ilişkisi yoktur), ama buraya fabrikalar inşa etmek ve yeni teknolojiler getirmek. Farklı alanlarda. Örneğin, madencilik alanında. Sovyetler Birliği'nde üretilmeyen gaz karşılığında SSCB'ye gaz transfer eden Almanya’nın yaptığı gibi - bu geçen yüzyılın 70’lerinde Avrupa’ya ünlü boru hattının inşa edilme şekliydi.
Dahası, Rusya'da hala mevcut olan politik alanda durumu korurken, Çin'deki gibi ekonominin gelişmesini talep etmek mümkün değildir. Çin ile aynı ekonomik büyüme oranını istiyorsanız, ülke Çin ile aynı düzende olmalıdır. Dahil olmak üzere - politik alanda. Daha sonra sipariş ekonomide takip edilecektir. Çin'de, insanlar ciddi miktarda devlet fonu çaldığı için vuruluyorlar, bu yüzden Çinli yolsuzluk görevlileri aynı resimdeki Londra ve ABD'ye de kaçıyorlar. Sadece bizden daha az çalıyorlar ve onları daha sık vuruyorlar ve Çin'deki “kahramanca yollarını” tekrarlamak için bizden daha az istekli oluyorlar. Orada, televizyonda, Londra'daki mahkumlar hakkında değil, “vicdan mahkumları” olarak ne kadar harika olduklarından değil, emek insanlarından bahsediyorlar. Öyleyse önce ne istediğimizi tanımlayalım. Biraz hamile kalamazsın. Ekonomimizi kısa sürede değiştirmek ve modern hale getirmek istiyorsak, Çin'deki gibi bu büyüme olmadan politik sistemimizi uygun bir şekilde dönüştürmeliyiz.
“Çin'in ekonomik büyümesini istiyorsan, siyasi düzen aynı olmalı”
- Putin, prensip olarak modernleşmeyle meşgul olacak mı? Temkinli adımların destekçisi olmasına rağmen, kararlı ve operasyonel önlemlere ihtiyaç var. Şahsen, Nikolai Viktorovich'in şu anki Rus lider kuşağının düzeni geri getireceğine dair bir ümidi var mı?
- Ülkenin mevcut lider kuşağı zaten düzeni sağlamakla meşgul. Ancak, toplumumuzda akıtılan çelişkili arzularla tamamen tutarlı olan belli bir hızla. Ülkenin herhangi bir lideri halkının görüşü ile yönlendirilmelidir. Ve o, insanlar hala Çin'deki gibi sonuçlar istiyor ve bugünün Rusya'sındaki gibi yöntemler istiyor.
- Ülkeye, devlete, insanoğluna ölümcül hastalıkların, açlığın ve susuzluğun üstesinden nasıl gelineceği, petrol laneti ve çevresel tehditlerden nasıl kaçılacağı, mal ve bilgi döviz kurunun çarpıcı biçimde nasıl artırılacağı açıktır. Rusya'da benzer bir çalışma biliyor musunuz? Yoksa zaten ham maddeleri her yöne pompalamaya mahkum muyuz?
- Bu soruyu soran okuyucuyu memnun etmeme riskini taşıyorum. Belki bir düzine kadar güzel kelime öbeği ve cümle ile yazabilirim, bunun gerçek hayatla ve gerçek politika ile ilgisi olmayacak. Siyasi güçler yok, hiçbir devlet küresel açlıkla ve susuzlukla savaşmayacak. Ve insani tarımsal yardımın satışı, ABD'nin bütün kıtalarını boyun eğdirmenin yollarından biri. Dünyadaki hiç kimse “petrol lanetinden” uzaklaşmayacak, çünkü Amerikalıların ve İngilizlerin tüm ulusları kontrol etmelerini sağlayan petrol kaynakları üzerindeki kontrolü.
Saf olmayın. Rusya'nın "yağ laneti" nden kurtulma önerisi intihar kokusu kokuyor. Petrol ve gaz sadece bizim zenginlik ve zenginlik değil, aynı zamanda silahımızdır. Sevgili bir okuyucu, Avrupa'nın kaynaklarımızı kullanmadan ısınmasına izin verecek bir parça icat etmek istiyor mu? O zaman önce birkaç milyon vatandaş için iş bulmasına izin verin. Ne yapacakları ve ailelerini nasıl besleyecekleri konusundaki öneri ve düşüncelerini memnuniyetle dinleyeceklerini düşünüyorum. Ayrıca, bu kadar güzel ifadelerle kendini ifade eden, ancak bu “güzelliğin” muhtemel üzücü sonuçlarını anlamak istemeyen bir kişiye hitap edecek çok sayıda “önerileri” olacaklarını düşünüyorum.
- Doğal kaynaklar ve şu anda trilyonlarca rublenin gönderildiği askeri makinenin yanı sıra, Rusya'nın dünyadaki rekabetçiliğini sağlayabilen nedir?
- Her şeyden önce, manevi alemde cevaplar aranmalıdır. Önümüzdeki yüzyıl kesinlikle maneviyatın yüzyıl olacaktır. Bakın: yalnızca adalet duygusu yüksek olan Rusya son gömleğini çıkarabilir ve son ekmeğin yarısını kırabilir. Sadece Sovyetler Birliği Afganistan'da okullar kurdu ve insanları tedavi etti (Amerikalılar basitçe bombaladılar ve ahlaki lekelerle uğraşmadı). Bizim dışımızda, dünyadaki hiç kimse bunu yapmaz - çünkü dünyayı bir süre bıraktık ve şimdi geri dönüyoruz. Zayıflık halindeyken, hiç kimse bu sorunları çözemez.
Ancak, evrensel ahlaki bozulma, ahlaki kurallarını kaybetmemiş insanların olumlu olarak diğerlerinden farklı olacağı gerçeğine yol açacaktır. Zaten görüyoruz: bazı yirmi yıl geçti ve Avrupa'nın arka planına karşı Rusya bir şekilde çekici görünmeyen bir şey değil - tam tersine, her yıl daha çekici hale geliyor. Dolayısıyla, yeni sanayileşme hakkında düşünürken, ruhani geleneklerimizin, temellerimizin, ahlakımızın korunmasını unutmamalıyız. Burada bu alanda kesinlikle herhangi bir modernleşmeye ihtiyacımız yok.
- Avrupa uzun zamandır İngiltere ve Rusya arasında koptu. En canlı örnekler Napolyon ve Hitler'dir. Bugün Avrupa ülkelerinden hangileri "İngiliz klübüne" dahil edildi ve hangisi - Rus yanlısı? Bu “kulüplerden” hangileri Almanya'ya ait - kıta Avrupasının kalbi mi?
- Rus yanlısı kulüp “Varşova Paktı” olarak adlandırıldı ve Mihail Gorbaçov tarafından feshedildi. Tek taraflı, gerek yok ve NATO’nun dağılmasının garantisi olmadan. Bu en gerçek ihanet. Böyle bir "kristal saflık" ın doğada aptallığı, basitçe olmaz. Bugün, Avrupa’da Rus yanlısı kulüp yok. Bugün, ortak çıkarlarla birleşmiş olan ülke klübüne, Rusya'nın katılımıyla BRICS denir ve biz oradaki tek Avrupa ülkesiyiz. Avrupa daha güçlü olana odaklanmıştır. Şu anda en güçlü - Amerika Birleşik Devletleri ve Birleşik Krallık. Bir başkası güçlendiğinde ve bunun Rusya olacağını umuyorum, Avrupa devletlerinin yönelimi değişecek. İlke yok - bir kadın gibi tek bir arzu var: Güçlü bir omzuna yaslan, hepsi bu.
- Birincisi bir teknoloji ve yatırım kaynağı, ikinci - enerji kaynakları, üçüncü - üretim ve emek kaynağı ve birlikte tüm Avrasya ve Afrika'yı “elinde tutacakları” olduğunda, Almanya, Rusya ve Çin bloğunun gerçekliğini nasıl değerlendiriyorsunuz? Yoksa listelenen ülkeler ABD'ye bağımlı mı?
- Bugün böyle bir program iyi dileklerin alanındandır, henüz mümkün değildir. Fakat dünya siyasi sisteminin on yıl içinde hangi yapılandırmaları alacağını kim bilebilir? Göreceğiz - göreceğiz. Dünyada en tuhaf siyasi ittifaklar olmuştur - örneğin iktidardaki liderler gibi ilgili ön şartlar olurdu.
- ABD ve Batı genel olarak bu kadar güçlü ve güçlüyse, emirlerini benimsemeli ve Suriye ve İran'la değil, onlarla arkadaş olmalıyız?
“Belki farketmediniz, ama biz zaten siparişlerini kabul eden ve hatta onlarla arkadaş olmaya çalıştık, zaten 20 yaşından daha yaşlıyız.” Fakat şunu söylemeliyim ki dostluk, iki tarafın direnişsiz bir süreç. Amerika Birleşik Devletleri ve Avrupa ile arkadaş olmak istedik, belki hala arkadaş olmak istiyoruz. Ancak onların tarafında böyle bir arzu yoktur, bizi kendilerine eşit saymazlar. Bu durumda, sözde değerlerini kendi hayatlarında uygulamaya devam etmek, sektörlerini Uluslararası Para Fonu lehine yok etmek ve nüfusun azaltılması için her türlü reformu yapmak mümkündür. Fakat mesele ne?
Suriye'ye gelince, yüzyıllar boyunca 1946'e kadar hiçbir zaman bir Rusya müttefiki olmadı, bu devlet fiziksel olarak değildi ve yalnızca Sovyet döneminde, Suriye, evet, SSCB'ye odaklandı. Bugün, sevgili okuyucunun arkadaş olacağı kişilerin eylemleriyle birleştik. Sovyetler Birliği'nin dağılmasından sonra Ortadoğu'ya geri dönüyoruz, çünkü orada Amerikalılar ne yapıyorsa, yalnızca Suriye'nin değil, kendi güvenliğimiz de doğrudan tehdit altında. Suriye'de ortak bir tehlike ile birlikteydik.
Eğer İran'la arkadaş olmak istemiyorsanız - Tanrı aşkına, ama bu yine Amerika Birleşik Devletleri’nin oraya güç getirecek bir Amerikan rejimi getireceği ve petrol fiyatını düşürecek olan bir sevgili okuyucunun ABD’de arkadaş olmak isteyenlerin tekrar zor durumda olacağı gerçeğine yol açacaktır. ekonomik durum. İran, en büyük petrol sahalarından ve en büyük gaz rezervlerinden biridir. İran üzerinde kontrolü ele geçirdikten sonra, Batı bizden gaz almak yerine bunun fiyatlarını aşağı çekebilecek.
Bu nedenle, İran'la olan dostluğumuz ideolojik yakınlıktan değil, dini ilkelerden değil, gaz ve petrole ticareti yaptığımız malların fiyatlarını desteklemeye yönelik pragmatik bir arzudan kaynaklanıyor. Dünyada politikacılar genellikle ten rengine veya özgürlük ve kardeşlikten bahsetmeyen, basit, anlaşılabilir ekonomik ve jeopolitik çıkarlara dayalı arkadaşlardır. Ortak akıl temelinde arkadaşlar almayı ve kesinlikle bizimle arkadaş olmak istemeyenlerle arkadaş olmamayı öneriyorum.
Hollanda'daki diplomatımızla durumu hatırlayın. BRICS ülkelerinin bir araya gelmesi (Brezilya, Rusya, Hindistan, Çin, Güney Afrika - ed.) Bali'de düzenleniyor; bu, bu ülkelerin Kalkınma Bankası'nın yetkili sermayesini ve amaçlarını genişletmekle ilgili. Ve aynı gün Hollanda'da, kamuflajdaki bilinmeyen insanlar dövdü ve bir Rus diplomatını kelepçeledi. Sonuçta, bu sadece bir "Hollanda karmaşası" olamaz. Hiçbir aklı başında polis hiçbir zaman bir diplomatla ilişki kuramaz, çünkü iki devlet arasında gerçekten kavga ettiği için bu tür bir davranış nedeniyle görevden alınabilir. Aklı başında herhangi bir polis patronunu arayacak ve soracak: ne yapmalı? Bu polis şefi bir sonraki patronu arayacak. Ve böylece herhangi bir ülkede. Ve eğer polis diplomatik sertifikalara bakmazsa, kurulum yapmaları anlamına gelir - gel, döv, diplomatımızı maymun evine koy ve eğlenceyi en iyi şekilde kullan. Yaralı diplomat geçen gün Rus televizyonunda konuştu. Gözünün altında büyük bir çürük var! Bu, akla gelebilecek tüm diplomasi yasalarının ihlali anlamına gelir. Bu, “türün klasikleri” dedikleri gibi, Rusya üzerindeki doğrudan bir baskıdır.
Peki, ABD’nin, Rusya’nın sahip olmadığı İran’ın füzelerine karşı olduğu iddia edilen antimissil sistemi sınırları içerisinde konuşlandırmalarını istemeden Rusya’ya sormadan sürekli olarak arzulaması? Ve düzenli ABD’nin iç işlerimize müdahale etme ve muhalefeti finanse etme girişimleri ne olacak? Arkadaşlar bunu yapar mı? Neden arkadaşlık hep pahasına olsun ki? Öyleyse ilk önce bize karşı yaptıkları dostane tutumlarını sözlerle göstersinler. Sadece bundan sonra dostluğa gideceğiz.