Fransa Nüfus Yapısı
XIX. yy. boyunca doğum oranındaki azalma ve ölümlerin aynı oranda kalmasıyla dikkati çeken Fransa nüfusu, İkinci Dünya savaşından sonra belli bir artış göstermiştir; ama, Fransa 56 milyondan fazla nüfusuyla gene de, Avrupalı komşularına oranla az nüfuslu bir ülke olarak kalmaktadır:, Almanya Cumhuriyeti, İngiltere ve İtalya’dan sonra 4. sırada yer alır. Doğum oranının savaş yıllarına oranla yükselmesiyle ve yabancı işçi gelmesinin desteklenmesiyle hızla arttığı 1943-1965 dönemi bir yana bırakılırsa, yıllık nüfus artışı düşüktür (1992’de % 0,4); üstelik, yabancı işçi ve mülteci gelişini kısıtlamak için önlemler alınmıştır (gene de ülkedeki yabancı işçilerin sayısı 4 000 000’u aşmaktadır). Doğumu ödüllendirici (aile yardımları, doğum primi ve gelir vergisi üstünden aile indirimi) bir siyasete dönüşünse, pek etkili olacağı sanılmamaktadır.
İki Doğum Bölgesi
Günümüzde, Fransa doğum oranlarına göre ikiye ayrılır; Kuzeyde, doğum oranımdaki artışı ulusal ortalamadan yüksek olan, yüksek verimli bir eğri, Vendee’den başlayarak bütün Kuzeyi sarar ve Jura’ya ulaşır; buna Rhöne bölgesiyle Kuzey Alpleri de katılır. Yaşlı nüfusun yaşadığı, düşük doğum oranlı Fransa’ysa, bütün güney bölgesini içine alır.
Bir nüfus patlamasından sonra, doğum oranı son birkaç yıldır hissedilir ölçüde durgunlaşmıştır. Bunun, aile yardımının azaltılmasından, konut bulmada güçlüklerden, işsiz kalma korkusundan kaynaklandığı ileri sürülebilir. Ölüm oranı, tıptaki ilerlemelerin ve 1945’te Sosyal Sigorta’nın kurulmasıyla daha kolaylaşan sağlık bakımının sayesinde gitgide azalmaktadır (1992’de binde 10). Ortalama ömür, günümüzde (1993) erkek için 74 yılı, kadın içinse 86 yılı aşmaktadır.
Fransa Etkin Nüfusu
Fransa’nın etkin nüfusu, geleneksel üç kesime dağılmış, yaklaşık 24 milyon kişiyi bulur. Temel maddeleri
üreten birinci kesim, etkin nüfusun ancak % 6’sını (1992) bir araya toplar; ama bu oran A.B.D. ve İngiltere (% 4) yüzdelerinin de üstündedir; çünkü tarım kesimi verimli olmakla birlikte modernleşme yetersizdir. İnşaat ve imalat sanayisini içine alan ikinci kesimde, sanayiler en yüksek verime ulaştığı için değil, dönüşüm geçirdikleri için, çalışanların sayısı dengeli kalmıştır (etkin nüfusun % 29’u). Bazı dallar, çalışan sayısını kısıtlarken (kömür ve demir madeni üretimi), bazıları (kimya sanayisi) artırma yoluna gitmiştir.
Üçüncü kesimde (hizmetler kesimi) etkin nüfusun % 64’ü yer alır ve yüksek yaşam düzeyine sahip ülkelerin çoğunda olduğu gibi, bu kesim gelişmesini sürdürür.
Kent Nüfusunda Artış
Nüfus gitgide kent merkezlerinde yoğunlaşmakta ve Fransa’da kırsal kesimde yaşayanların sayısı giderek azalmaktadır. Kentlerde yaşayan nüfus, 1975’te 35 milyonu geçmekteyken, 1992’de 42 milyonu aşmıştır; ama Paris yönetim çevresini de bu rakama katmak, verileri biraz aldatıcı hale getirir. Nüfus dağılımı, boşalan kırsal kesimle gitgide çelişen bir kent ve sanayi göçü ortaya koyar. Bununla birlikte, nüfus yoğunluğu, nüfusu 100 000’i aşkın kentlerde artmaktadır.