Armand-Jean du Plessis, kardinal ve Richelieu dükü , isimle Kızıl Esenlik , Fransız Kızıl Esenlik (9 Eylül 1585, Richelieu, Poitou, Fransa - ö. 4 Aralık 1642, Paris), 1624-1642 yılları arasında Fransa Kralı XIII. İspanyol-Habsburg hegemonya Avrupa'da.
Aile du Plessis de Richelieu önemsiz feodal kökenlere sahipti, ancak yasal ve idari sınıflarla evlilikler yoluyla bir miktar öne çıktı ve Poitou'daki Richelieu'nun senyörlüğünü elde etti. Armand-Jean'in babası François du Plessis, senyör de Richelieu, III. . Zekası, idari yetkinliği ve sıkı çalışma içgüdüsü ile orta sınıf atalarına benziyordu.
Babası, Din Savaşları (1562-1598) sırasında enflasyon ve kötü yönetim nedeniyle harap olmuş mülkleri bırakarak öldüğünde beş yaşındaydı ve ilk yıllarından itibaren yoksulluk tehdidinin bilincindeydi. Bu, onda evinin onurunu geri kazanma hırsı uyandırdı ve onda, Fransa'ya vekaleten atfetmesi gereken ihtişam duygusunu uyandırdı. Üç erkek ve iki kız çocuğu olan ihtiyatlı annesi, ailenin güvencesiz kaynaklarını yeniden düzenlemeye başladı. Bunların başlıcası, 1516 Konkordatosu uyarınca III. Henry tarafından Richelieus'a verilmiş olan La Rochelle yakınlarındaki Luçon piskoposluğunun lütfuydu. Katedral bölümündeki huzursuzluk, hibenin geri alınmasını tehdit etti ve bunun için gerekli hale geldi. olacak aile üyesi kutsanmış en kısa zamanda piskopos. En büyük oğlu Henri, Richelieu'nun senyörlüğünün varisiydi; ve ikinci oğlu Alphonse, Carthusian bir keşiş olmuştu; Böylece yükümlülük, öğrenci olan Armand-Jean'e düştü.
Kilisede bir kariyer beklentisi zayıf, solgun ve zaman zaman hasta bir çocuk için hoş değildi, çünkü öğrenmeye meyilli, tartışma olanağı ve başkalarının yaşamlarını yönetme umudundan zevk duyuyordu. Çünkü o aşağıdaydı. kanonik Çalışmalarının tamamlanmasının ardından kutsanma yaşı, papalık bir muafiyete ihtiyacı vardı. Bunu elde etmek için Roma'ya gitti ve burada Paul V, genç adamın bir büyücü olarak becerisine kurban gitti. 17 Nisan 1607'de 22 yaşındayken rahip ve Luçon'un görüşüne adandı. Varışında, Din Savaşları tarafından harap edilmiş bir piskoposluk, düşmanca bir bölüm ve morali bozuk bir din adamları buldu, ancak rakipleri çabucak yenik piskoposluk sarayından yayılan alışılmadık otoriteye.
Richelieu Fransa'daki ilk piskopostu. uygulamak Piskoposluğunda Trent Konseyi tarafından kararlaştırılan reformları kabul etti ve aynı zamanda Fransızca yazan ve Fransızların sözleşmelerini kuran ilk ilahiyatçıydı. yerel teolojik sergi. Çalışkan, vicdanı sıkıntılı, kendini adamış güçlerle savaşan bir adamdı. bölücü siyasi ve sosyal amaçlar—üstün olarak düzene takıntılı bir adam ahlaki son.
Luçon piskoposunun üzerinde kafa yorduğu Fransa, Din Savaşları'nın kargaşasına yeniden düşmenin her belirtisini gösteriyordu. Henry IV'ün 1610'da öldürülmesi, ayrılıkçı güçleri serbest bıraktı. endemik idari sistemde. Kraliçe annenin hükümeti, Marie de Medici Louis XIII'in naibi olarak yozlaşmıştı ve kişisel çıkarlarla motive olan krallığın soyluları onu kontrol etmek için mücadele etti. İtaatsizliklerine silahlı adamların yağmacı seferleri ve mahkemeyle karmaşık müzakereler eşlik etti ve bu durumlardan birinde Luçon piskoposu kendisini bir arabulucu olarak buldu ve bu da onun Poitou ruhban sınıfının temsilcilerinden biri olarak seçilmesine yol açtı. Estates-Genel 1614. Tüm enerjisini, yeteneklerinin meclisini ve kraliyet otoritesine verdiği desteğin mahkemesini ikna etmeye harcadı. Papalık ile krallık arasındaki ilişki konusunda din adamları ile Üçüncü Zümre (orta sınıflar, zanaatkarlar ve köylüler) arasındaki bir çatışmada, uzlaştırıcı bir rol oynadı ve din adamlarının ikna etme hareketlerinde öne çıktı. Trent Konseyi kararlarının olması gereken Üçüncü Zümre ilan edilmiş .
Birkaç ay sonra, Richelieu'nun Zümreler Genel Meclisi'nde öne sürdüğüne göre, kraliyet konseyine nihai olarak girme sözü veren Avusturya'nın yeni kraliçesi Anne'ye papaz olarak atandı. Başka bir itaatsiz hiziple yapılan zekice müzakereler, 1616'da dışişleri bakanı olarak atanmasına yol açtı.
Bu zamana kadar Richelieu'nun hiçbir fikri yoktu. Uluslararası ilişkiler İspanya'ya olan saygısı muhtemelen gerçekti, çünkü İspanya'nın emellerini sorgulama fırsatı bulamamıştı. Bununla birlikte, görev yılı, İspanya (bir Habsburg hanedanı tarafından yönetilen) ile Venedik arasındaki savaşla aynı zamana denk geldi. çağrıldı Fransa ile olan ittifakı. Sonuçta ortaya çıkan katılım, Richelieu'yu Fransa'nın Habsburg siyasi ve ekonomik kuşatmasına karşı savunmasız olduğuna, Katolikler ve Katolikler arasındaki dini tartışmalarda çeşitli Avrupa hareketlerinin yerel sonuçları konusunda ikna etti. Protestanlar ve Fransa'nın sınır bölgelerindeki küçük devletlerin bir denge Fransa ve İspanya arasındaki güç.
Richelieu'nun görev süresi Nisan 1617'de bir sarayın görev süresi sona erdi. devrim Marie de Medicis'in saltanatını devirdi. Richelieu, Luçon'a sürgüne gönderildi ve ardından papalık şehri Avignon'a sürgüne gönderildi. melankoli yazılı olarak. Prenslerin isyanı, bu sefer kraliyet konseyine muhalefetin odağı olarak Marie de Médicis'e yöneldi, 1619'da kralın Richelieu'yu, ılımlı bir etki uygulayacağı varsayımıyla annesinin maiyetine geri çağırmasına yol açtı. Bununla birlikte, onun üzerinde kazandığı üstünlük, onun boyun eğmesine yol açmadı. Bunu, kralın Richelieu'yu bir süreliğine aday gösterdiği dört yıl süren girift müzakereler ve hatta aleni düşmanlıklar izledi. kardinal şapka, bir anlaşmayla ilgili konulardan biri haline geldi. Huguenotların isyanı ve kralın gözdesinin ölümü, Marie de Médicis'in konseye geri çağrılmasına ve Richelieu'nun terfi etmesine neden oldu.