Bir günün 24 saate bölünmesinin tek nedeni, insanın gününü böyle bölmeyi istemiş olmasıdır. Doğada saatle, dakikayla veye saniyeyle ilişkili hiç bir şey bulunmaz. İnsanların böyle bir bölümleme yapmış olmaları, sadece kendi işlerini daha planlı yapabilmeleri içindir.
Bu nedenle 24 saatten oluşan bir gün belirleyip, dört yılda bir Şubat ayına bir gün ekleyerek ortaya çıkan zaman farkını kapatırız.
İlk insanlar güneşin doğuşu ile batışı arasında geçen zamandan oluşan bir günden yararlanıyolardı ve gece geçen zamanı hesaba katmıyolardı. Eski Yunanlılar için bir gün, güneşin batışından başlayıp ertesi günkü güneş batışına kadar geçen süreydi. Eski Romalılar için ise gün, gece yarısından başlayıp bir sonraki gece yarısına dek sürerdi. İnsanlar saati icat etmeden önce gündüz ve geceyi onikişer eşit bölüme ayırıyolardı. Ama bu bölümleme, mevsimlere göre gündüz ve gecenin uzunluklarının değişmesi yüzünden pek çok sorun çıkarıyordu.
Günümüzde, bütün dünyada 24 saatten oluşan ve Eski Romalılar'ın yaptığı gibi gece yarısından başlayıp bir sonraki gece yarısında biten süre, bir gün olarak kabul ediliyor.