Evliya Çelebi'nin dünyaca ünlü Seyahatnamesinin ilk adımı da rüya ile atıldı.
Çelebi, 1640 yılında babasından habersiz Bursa'ya gider. Eve dönüşünde babası onu karşısına alır ve bir takım nasihatlarda bulunur.
Dilerseniz bu konuşmayı Evliya Çelebi'nin ağzından dinleyelim :
"O gün, üzüntü içindeki evimiz varıp babam ile annemin mübarek ellerinden öptüm, huzurlarında el bağlayıp durduğumda aziz babam : -Safa geldin, Bursa seyyahı, safa geldin ! dedi. Halbuki ne tarafa gittiğimden kimsenin haberi yoktu.
Babama : --Sultanım, benim Bursa'da olduğumu nereden bildiniz ? dedim.
Buyurdular ki : -- Sen, 1050 Muharreminin (Mayıs 1640) Aşuresinde kaybolduğun mübarek gecede dua okudum. O gece rüyamda seni gördüm : Bursa'da Emir Sultan Hazretlerini ziyarette seyahat rica edip ağlıyordun. O gece benden nice evliyalar rica edip seyahate gitmen için izin istediler. Ben dahi, o gece cümlenin rızasıyla sana izin verdim.
Gel şimdi oğul ! Bundan sonra sana seyahat göründü. Allah mübarek eyleye ! -- diyerek bir dolu da nasihatte bulunduktan sonra şu sözlerle konuşmasını noktaladı :
--Cümle ziyaretgahları ve her diyarın konak yerlerinden olan çöl ve ovaları, yüksek dağları, ağaçları ve acayip kayaları, kasabaları, ibretle seyredilecek eserlerini, kalelerini, ulularını yazarak " Seyahatname" namıyla bir eser yaz. Sonun ve akıbetin hayrola, öğütlerimi kulağına küpe yap, -- diyerek enseme pehlivanca bir sille vurdu, kulağımı burup "Yürü, akıbetin hayrola!"dedi. "