Son metin + Hilda Poon Poon itibaren Texas
Düşünmeyi seven bir adam tarafından yazılmış keyifli bir okuma. Daha da iyisi, ne demek istediğimi anlıyorsan, analog bir hızda düşünüyor. Nanosaniye internet digi-dünya ortasında canlandırıcı bir fenomen.
Bu serideki son kitabını almak zorunda kalacak.
VOYA Değerlendirme Kodu: 5Q; 4P A) Ön Okuma / Beklenti Düşünceleri Crucible'ı tekrar okumaktan heyecan duyuyorum. 11. sınıftaki Amerikan Edebiyatından bu yana bu metni okumamıştım. Dürüst olmak gerekirse, bu benim lisedeyken okuduğum tek kitaptı. Uzunluğu ve içeriği nedeniyle çekici olduğunu hatırlıyorum. Ayrıca, büyücülük hakkında okumayı ve öğrenmeyi her zaman sevmişimdir. Bu muhtemelen benim ilk yıllarımdaki Cadılar Bayramı aşkım ve bir cadıdaki tekrarlayan kostümümden kaynaklanıyor. Liseden beri bunu okumadığım için neyi alacağımı görmek istiyorum. Öğretmenimin, Miller'in bunu McCarthyizm üzerine bir yorum olarak yazdığı gerçeğini kısaca hatırladığımı hatırlıyorum, bu yüzden umarım metnin bu yönünü daha fazla ele alabiliyorum. B) Okuma sırasında, tekrar okumaya başlayana kadar bu metnin gerçek hikayesini unuttum. Amerikan Edebiyatı öğretmenimin Miller'in McCarthy hakkındaki yorumuyla ilgili daha derinlemesine girmemesine biraz şaşırdım. İnkar edilemez kitap, McCarthy dönemine bir yansımasıdır. Kadınların bu metinde yaptıkları suçlamaların diğer kasaba halkının haklı çıkması korkutucu. Bu kitap benim için bastırmak için zor oldu. C) Okuduktan Sonra Bana, bu oyun bir oyun gibi gözükmüyor. Çoğu zaman bir oyun okumam istendiğinde, bunun üstesinden gelmek için mücadele ediyorum. Crucible beni tüm yol boyunca esir tuttu. Sonra ne olduğunu görmek endişeliydi. Mary'nin zayıflığından ve Abigail'in manipülasyonlarından kesinlikle nefret ediyorum. Aslında, bunu ilk okuduğumda Abigail'den nefret ettiğini ve onun kadınların manipülasyonunun doğru bir tasviri olduğunu düşündüğümü hatırlıyorum. Benim için en ilginç kısım, bu metnin iki tarihsel yönü idi. Miller, kendi kültürü hakkında yorum yaparken Salem Witch Trials'ın hikayesini anlatıyor. Bu iki yönün birleşimi metni etkileyici kılar. Bu metnin ELA sınıfında hala çok değerli olduğunu düşünüyorum. Öğrenciler için sıkça korkulan bir türü ortaya koyarken, tarihi çeşitli şekillerde bir araya getirir.
Kitap sadece iyiydi. Ondan nefret etmedim, ama biraz uzak / dramatik olarak bulundu! Okumak çok uzun zaman aldı, bu yüzden sevmedim demek!
Bu kitabı seviyorum. Chima parlak bir hikaye anlatıcısıdır. Bu kitabı bitirdiğimde serideki bir sonraki kitaba geçtim. Ana karakterler sevimli. Dünyalarına çekilmek uzun sürmez.
Yıllar önce, Benson's Mapp ve Lucia kitaplarından birkaçını okudum. Bunun karşısında, bu benzer bir şey - küçük bir İngiliz köyünde sosyal baskınlık mücadelesinde çekici, esprili ama küçük düşünceli insanlar hakkında bir komedi. Ancak kitap, kadınlarla ve yaşlanma korkusuyla da ilginç bir şekilde ilgileniyor. (29 yaşındaki bir adamın kırk ve elli kişilik bir kadın hakkında yazmayı seçmesi ilginçtir.) Bayan Ames'in boğulma hareketine katıldığı ve roman kursun göründüğü zaman meselelerle gerçekten ilgilendiği bir nokta var. kendini aşmak; onun anlamsız hayatı gerçek bir amaç bulacak mı? Ne yazık ki, protesto etmek zorunda olduğu Tory adayının göreceli olduğu ortaya çıktığında, bir görgü komedisine geri döndü. Yeterince hoş bir kitap, ancak bu iyi niyetli ve dar insanların rahatlığından bıktım. Bu kitabı LibraryThing'deki Erken Değerlendirme Programının bir parçası olarak aldım.
Tamam, peki Les Sefiller’den sonra bunu okumamalıydım, ama çok geç! İyi bir gizemdi, Denver ve Cennet, Colorado'da kurulmasını sevdim. Bana oradaki dağlarla uğraşmayı hatırlattı. Kitabın ilgisini beğendim, arsa bükülüyor ve dönüyordu, iyi yazılmış, tavsiye ederim ama müthiş bir klasikten sonra. lol ...
Oce bu kitabı SEVİYOR! Bu onun en sevdiği. Biz buna "Korkunç Kitap" diyoruz.
Doğu Cephesi'ndeki savaştan her zaman korkunç bir hayranlık duydum. Çatışma ve zayiat ölçeği o kadar korkunç ki neredeyse hayal gücünün ötesinde. 34 milyon Sovyet erkek ve kadın silahlı kuvvetlere seferber edildi ve 10 milyondan fazlası öldü. Bunu 800.000 kişilik İngiliz ve ABD askeri ölümleriyle karşılaştırın. Buna sivil kayıpları ve toplamı 25 milyondan fazla Sovyet ölümü ulaştı. Bu, esas olarak savaşa öncülük etmeye ve 1941 ve 42 yıllarına odaklanan çatışmanın çok güzel bir açıklamasıdır. Çok fazla ayrıntı ve ilginç bir analiz var. Kuşatmaya dayanan Olga Berggolts'un şiiriyle hareketli bir şekilde sona eren 900 günlük Leningrad kuşatması hakkında çok iyi bir bölüm var. Son satırı: "Hiç kimsenin unutmasına izin vermeyin, hiçbir şeyin unutulmamasına izin verin". Bu kitabı okumak için zaman ve çabaya değer.
Bu kitabı okurken çok fazla duygu var. Oldukça iç karartıcı ve zaman zaman kuru, ama sonra bir bölüme çarptım ve sadece gözlerimi açacaktı ... uzun süre yanımda kalacak ilginç ve rahatsız edici şeyler öğrendi. Özellikle plastik kullanımı konusunda hayatımda gerçek değişiklikler yapmamı sağlıyor.
Hm..Onayı okuduktan ve daha yakından düşündükten sonra, şimdiden zevkle benden hoşlanmadığını retrospektif olarak itiraf etmeliyim. Neden bu kadar dikkat çektiğini ve dünya çapında neden kutlandığını gerçekten anlamıyorum. Kanımca, sıradan bir kitap. Ancak, kitabın içine konan mizahı takdir ediyorum, ancak ana karakterler Nora ve Patch arasında güçlü bir ilişki hissetmiyorum. İlk önce, Nora'nın neden onun için karanlık, gizli bir adam olduğunu anlıyorum. Hangi genç kız düz bir şekilde diz çökmez? Aralarındaki aşk garip geliyor, arkasında karanlık bir şey var ve bu da kitaptan şüphe etmemi sağlayan şey. İlk yarı gerçekten zor, hiçbir şey olmuyor ve neredeyse umut vermekten vazgeçmeye başlamıştım. Sonra diğer yarısı gelir ve beni gerdirir. Şimdi geçmişe bakıldığında her şeyin sıkıştırılmış hissettiğinin farkındayım. 200 sayfalık eksiksiz bir gizem. Sadece bu şekilde çalışmıyor. Devam etmeyi ve kitabın her şeyi birkaç bölümde bir araya getirmekten daha uzun sürmesini tercih ederim. Sonunda, kitabın ... ok olduğunu söylemeliyim. Tamam, kelime bu. Fantastik bir şey değil, felaket de değil. Başka bir deyişle ... plajda sıcak bir gün geçirmek için bir kitap. Daha fazlası değil.
Gerçekten bu kitap gibi değildi çünkü gerçekten benim kitap türü değildi.Tüm o kadar kötü değildi ben hala tavsiye ederim!
There is something about the way Barnes writes about the way we construct memories and the image we have of ourselves that had me hooked. The first few pages of the book has me thinking i wouldnt enjoy this as much as i did.