Neden Liberaller ve Muhafazakarlar diğer tarafın çılgın ve ahlaksız olduğunu düşünüyor.
Bir başkanlık seçimine yaklaştıkça, siyasi retorik gerçekten artıyor ve çekirdek liberalizm ile çekirdek muhafazakarlık arasındaki derin uçurum açıkça görülüyor. İnsanları ilgilendiren her şey gibi, bireysellik ve nüans için çok yer var, ancak bu iki merkezi prototipin arkasındaki temel değerlere ve inançlara bakarsak, her iki tarafın da neden diğerini çılgın ve ahlaki olarak gördüğüne dair bir fikir edinmeye başlayabiliriz. iflas etti.
Burada paylaşacağım fikirler , George Lakoff tarafından yazılan Moral Politics adlı bir kitaptan geliyor ve aksi belirtilmedikçe, tüm alıntılar bundan. Lakoff, insanların politik eğilimlerini destekleyen inançlarla ilgilenen bilişsel bir bilim insanıdır. Bilişsel bilim, bilinçsiz düşüncenin incelenmesidir ve Lakoff bize düşüncenin yalnızca yaklaşık% 2'sinin aslında bilinçli olduğunu söyler. Geri kalanı, çocukluğumuz ve nasıl yetiştirildiğimiz, aldığımız kültürel mesajlar ve bize genellikle metaforlar ve diğer gerçek olmayan yöntemlerle gelen bu mesajlar için aldığımız pekiştirme gibi şeylerle bilgilendirilir.
Bu nedenle, bu kitapta tartışacağımız şeylerin çoğu sinirsel düzeyde gerçekleşir ve muhtemelen bilinçsizdir.
Lakoff, "Dünyayı anlamanın çoğu derin yolu gibi ahlaki dünya görüşleri de genellikle bilinçsizdir" diyor. "Bir sinirsel" fikir devresi "ne kadar çok kullanılırsa, o kadar güçlenir ve sonunda kalıcı, etkili bir şekilde" kablolu "hale gelebilir. Bu nedenle, bu kitapta tartışacağımız şeylerin çoğu sinirsel düzeyde gerçekleşir ve muhtemelen bilinçsizdir. "
Lakoff'un ahlaki sistemler olarak adlandırdığı hem liberal hem de muhafazakar değerler ve inanç sistemleri, en iyi iki farklı aile yapısı türü olarak anlaşılabilir; Katı Baba Ahlakı ve Koruyucu Ebeveyn Ahlakı ve dünyaya bu aynı bakış biçimleri hem ailede hem de daha geniş toplumda geçerlidir. Bir anlamda, bu iki sistem dünyanın düzgün işleyişini taban tabana zıt şekillerde görüyor, bu yüzden farklı bir siyasi konuma sahip birinin bakış açısını anlamak çok zor.
“Derin ve ısrarcı ahlaki dünya görüşleri beyin devrenizin bir parçası olma ve kimliğinizin bir parçası olma eğilimindedir. Çoğu durumda, sinirsel bağlantılar - ve kimliğiniz - kalır ve gerçekler görmezden gelinir, göz ardı edilir, alaya alınır veya saldırıya uğrar. " Mantık, somutlaştırılmış ilkeller, çerçeveler, kavramsal metafor ve kavramsal bütünleşme ile çalıştığından, gerçek verilerin belirli bir konu veya belirli bir aday hakkında nasıl hissettiğimiz üzerinde çoğu kez çok az etkisi vardır.
Gerçekler önemli değil, alınabilecek ve katı bir inanan, iki kavramsal veya pragmatik bir ılımlıyla mı uğraştığınızı bilmeyi içeren bir bağlam içinde çerçevelenmeleri gerektiğinden çok. Bununla ilgili daha fazla bilgi için kitabı okumanız gerekecek, çünkü burada sadece iki temel değer sistemi ile ilgileneceğim.
İnsanların bu iki farklı modeli yaşamlarının farklı alanlarında, hatta siyasi yaşamlarının farklı alanlarında bile uygulayabilmeleri mümkün olduğu kadar muhtemeldir. Bunların monolitler olması değil, sadece dünyadaki iki farklı bakış açısının temsilleri olması amaçlanmıştır. Zaman zaman Katı bir Baba Kongresi ve bir Anne Baba Başkanı ya da tam tersi oldu. Başka bir deyişle, bu modeller geniş kapsamlı incelemelerdir ve kendisini liberal ya da muhafazakar olarak tanımlayan her kişinin neye benzediğinin kesin örnekleri olarak alınmamalıdır. Bununla birlikte, birçok insanın farklı değerler sistemine sahip biriyle konuşurken hissettiği kafa karışıklığını ve öfkeyi açıklamada uzun bir yol kat ediyorlar.
Katı Baba modeli, geleneksel ve ataerkil olarak adlandırabileceğimiz şeydir. Bu modelde, adam hane halkının reisidir ve karısı ve çocukları, onlara rehberlik etmek, onları cesaretlendirmek ve onları güvende tutmak için kullandığı otoritesine itaat etmektedir. Genellikle ev için kurallar belirler ve uygular. Öz disiplin, kendine güven ve meşru otoriteye saygı, çocukların öğrenmesi gereken çok önemli şeylerdir. Böylelikle katı baba, sorumluluğunu üstlenenleri doğru yola sokarak ve ondan ayrılırlarsa onları cezalandırarak sevgisini gösterir. Çocuklarını mutlu ve başarılı bir yaşama böyle hazırlar.
Toplumsal ölçekte bu, hakimiyet temelli bir hiyerarşi, hukuk ve düzenin , kendi kendine yeterliliğin ve otoriteye saygı duyulmasının haklı olduğuna dair bir inanç anlamına gelir . Ödüller ve cezalar ahlaki eylemlerdir; birine uygun bir ödül veya ceza vermek ahlaki kitapları dengeler. İtaat etme yükümlülüğü mecazi bir borçtur. Senin üzerinde yetkisi olan birine itaat borçlusun. Eğer itaat edersen, borcunu ödüyorsun; Eğer itaat etmezseniz, borcu ödemeyi reddediyorsunuz - ahlaki aritmetik ile çalmaya eşdeğer ahlaki olmayan bir eylem, bir suç. "
Aile olarak Ulus metaforunda, Katı Baba ebeveynler yasadışı göçmenleri vatandaş olmadıkları için ailelerinin bir parçası olarak görmüyorlar. Yasadışı göçmenlere bakmanın istenmesi, mahallede davetsiz olarak ortaya çıkan diğer çocuklara beslenme, barındırma ve sağlık hizmeti sağlamanın istenmesiyle aynı şey.
Muhafazakâr söylemde sık sık görülen bazı terimler şunlardır: karakter, erdem, disiplin, sertleşmek, sert olmak, sert aşk, güçlü, kendine güven, bireysel sorumluluk, omurga, standartlar, otorite, miras, rekabet, kazanmak, sıkı çalışma , teşebbüs, mülkiyet hakları, ödül, özgürlük, izinsiz giriş, müdahale, müdahale, ceza, insan doğası, geleneksel, sağduyu, bağımlılık, hoşgörülü, elit, kotalar, çöküş, yozlaşmış, çürüme, çürüme, dejenere, sapkın, yaşam tarzı.
Tersine, liberaller şu gibi terimler kullanır: sosyal güçler, sosyal sorumluluk, ifade özgürlüğü, insan hakları, eşit haklar, ilgi, bakım, yardım, sağlık, güvenlik, beslenme, temel insan onuru, baskı, çeşitlilik, yoksunluk, yabancılaşma, büyük şirketler, kurumsal refah, ekoloji, ekosistem, biyolojik çeşitlilik ve kirlilik.
Her modelde önceliğe sahip olan ahlaki ilkeler diğer modelde görünür, ancak daha az önceliklidir. Bu daha düşük öncelikler, bu ilkelerin etkisini büyük ölçüde değiştirir.
Empati ve bakım, Nurturant Ebeveyn modelinde birincil odak noktasıdır. Görünüşe göre, çocuklar hem ailelerinde hem de toplumlarında başkalarına özen gösterilerek, saygı gösterilerek ve onlara bakılarak sorumluluk sahibi, öz disiplinli ve kendine güvenen hale gelir. Beslenme, destek ve koruma gerektirir ve ebeveynler açısından güç ve cesaret gerektirir. Çocuklar, ceza korkusundan değil, ebeveynlerine ve topluma duydukları sevgi ve saygıdan dolayı itaatkar hale gelirler.
Katı Baba ahlakı, ahlaki güç (dış ve iç kötülüklere karşı koymak için öz denetim ve öz disiplin), otoriteye saygı ve itaat, katı yönergelerin ve davranış normlarının oluşturulması ve izlenmesi gibi şeylere en yüksek öncelikleri verir ve yakında. Ahlaki kişisel çıkar, eğer herkes kendi çıkarının peşinde koşmakta özgürse, herkesin genel çıkarının maksimize edileceğini söyler. Muhafazakârlıkta, kişisel çıkar arayışı, kendine güven sağlamak için öz disiplini kullanmanın bir yolu olarak görülür.
Besleyici Ebeveyn ahlakının farklı öncelikleri vardır. Ahlaki bakım, başkaları için empati ve yardıma ihtiyacı olanlara yardım etmeyi gerektirir. Başkalarına yardım etmek için kişinin kendine bakması ve sosyal bağları beslemesi gerekir. Ve kişi kendi içinde mutlu ve tatmin olmalı, yoksa başkalarına karşı çok az empati kurar. Ahlaki kişisel çıkar arayışı yalnızca bu öncelikler içinde anlamlıdır.
Her modelde önceliğe sahip olan ahlaki ilkeler diğer modelde görünür, ancak daha az önceliklidir. Bu daha düşük öncelikler, bu ilkelerin etkisini büyük ölçüde değiştirir.
Katı Baba modeli, dünyanın zor olduğuna ve insanların zor bir dünyada hayatta kalabilmek için disiplinli olmaları gerektiğine inanır. Ebeveynin ödülleri ve cezaları, çocuğa kendi başına hayatta kalmayı öğretmeye yardımcı olduğu için çocuklar için faydalıdır. Bu düşünce biçiminde itaatsizliğin cezası bir sevgi biçimi olarak anlaşılır. “Bu modele göre, eğer itaatkarsanız, disiplinli olursunuz ve ancak disiplinliyseniz başarılı olabilirsiniz. Bu nedenle başarı, itaatkar olmanın ve disiplinli olmanın bir işaretidir. Başarı, bu ahlaki sistem içinde hareket etmenin adil bir ödülüdür. Bu, başarıyı ahlaki yapar. "
Dünyaya bu şekilde bakıldığında, servet ahlakla ve yoksulluk ahlaksızlıkla birleştirilir. Zenginlerin vergilendirilmesi, doğru olanı yapan ve bunda başarılı olanları cezalandırmak olarak görülüyor. Rekabet, öz disiplini korumanın gerekli bir parçası olarak görülüyor. “Rekabet olmadan, öz disiplin için ödül kaynağı yoktur, doğru insan olma motivasyonu yoktur. Rekabet kaldırılırsa, öz disiplin sona erer ve insanlar yeteneklerini geliştirip kullanmaktan vazgeçerdi. Bireyin kendisi üzerindeki otoritesi zayıflayacaktır. "
Bu ahlaki güç modelinden güçlü bir Biz / Onlar zihniyeti ortaya çıkar. “İyi dövüş adına acımasız davranış bu nedenle haklı görülüyor. Ahlaki zayıflığı teşvik eden her şey ahlaksızdır. Refah, çalışma dürtüsünü ortadan kaldırmak ve dolayısıyla tembelliği teşvik etmek olarak görülüyorsa, Ahlaki Güç metaforuna göre refah ahlak dışıdır. Lise öğrencilerine prezervatif sağlamaya ve intravenöz uyuşturucu kullananlara genç hamileliği azaltmak ve AIDS'in yayılmasını durdurmak için temiz iğneler sağlamaya ne dersiniz?
"Ahlaki Güç metaforu bize genç seks ve yasa dışı uyuşturucu kullanımının ahlaki zayıflıktan - özdenetim eksikliğinden - kaynaklandığını ve bu nedenle ahlaksız olduklarını söylüyor. Prezervatif ve temiz iğneler sağlamak, bu ahlaksızlığı kabul eder ve Ahlaki Gücüne göre de bir tür kötülüktür. Ahlaki açıdan güçlü bir kişi, sekse ve uyuşturucuya "sadece hayır demeli" olmalıdır. Ahlaki açıdan zayıf olan, bir tür ahlaksızlıktır ve ahlaksız insanlar cezayı hak eder. "
Yetkili kişinin meşruiyeti, Katı Baba ahlakının da önemli bir yönüdür. Katı Baba ahlakının savunucuları, yaşamlarına gayri meşru bir şekilde karıştığı kabul edilen herhangi bir ahlaki otoriteye karşı büyük bir kızgınlığa sahiptir. Federal hükümet ortak bir hedeftir. İlginç bir şekilde, Amerikan Katı Baba modelinde, bir çocuk yetişkin olduğunda, artık babasının otoritesine tabi değildir. İtalya, İspanya, Fransa ve Çin gibi ülkeler, kendi Katı Baba modellerinde, olgunluğun sizi aile hiyerarşisinden çıkaracağına dair böyle bir beklentiye sahip değiller.
Doğal düzenin halk teorisi , genellikle doğru bir bağlamda otoriteyi belirlemek için kullanılır . Doğal düzen örnekleri aşağıdaki gibidir:
Donald Trump'ın Make America Great Again ile kastettiği, bu doğal düzen halk teorisinin daha geniş kabul gördüğü ve hiyerarşiyi aşağı çekenlerin yerlerini bildikleri bir zamana dönüş . Trump'ın destekçileri, hatalarını görmezden geliyorlar çünkü bu mesajla güçlü bir şekilde rezonansa giriyorlar ve söyleyebileceğim kadarıyla, onun savunduğu tek şey bu, ancak birçokları için o kadar zorlayıcı bir mesaj ki, tek başına bunun çoğu zaman yeterli. bazı seçmenler. Bu illa ki açık ırkçılık veya oyunda olan herhangi birine karşı nefret olmak zorunda değil, bunun yerine bu tür bir sosyal hiyerarşinin neden buna inandığını tam olarak anlamadan gerçekten doğal olduğuna dair güçlü bir içgüdü hissi olabilir. Bilinçaltında. Sadece doğru geliyor.
Ahlaki Öz metaforu, ahlaki repertuarımızın önemli bir parçasıdır. Kavramsal sistemlerimizin derinliklerinde bulunur. Her türden erdemleri ve ahlaksızlıkları tanımlamak için kullanılır. Politik yaşamımızda bir rol oynar ve hem liberaller hem de muhafazakarlar tarafından kullanılır. Ancak ailenin Katı Baba modelinde karakter gelişiminde disiplinin önemi nedeniyle Katı Baba ahlakında yüksek bir öncelik verilmektedir. "
Ahlaki Öz metaforunun üç önemli unsuru vardır:
Hylton, ilk 20 yılını "yetişkin ellerin beni korumak yerine bana zarar vermesi" olarak tanımladı. Ayrıca, duruşması sırasında ortaya çıkan kanıtlar, şahsen işkenceye veya sonraki cinayete katılmadığını göstermesine rağmen, her gün öldürülen adam ve ailesi hakkında pişmanlık duyduğunu söyledi. Hylton hapishanede Davranış Bilimi alanında lisans derecesi ve Mercy College'dan İngilizce alanında yüksek lisans derecesi aldı.
Şu anda bir aktivist ve toplum sağlığı savunucusu olarak çalışıyor, ancak birçok muhafazakar için Ahlaki Öz, onun kim olduğunu bildiklerini söylüyor. Vahşileştirilerek geçirilen bir genç ve kendi toplumuna katkı sağlamaya adanmış hapishane sonrası bir yaşam pek bir şey sayılmaz. Asıl önemli olan, gençken korkunç bir suça iştirak etmesi. Onun DNC'de konuşması, birçok Muhafazakara Demokratların ahlaki açıdan ne kadar iflas ettiğini ve hukuk ve düzeni ne kadar az önemsediklerini kanıtladı.
Katı Baba modelinde empati ve beslenmenin işlevi gücü teşvik etmektir; Beslenme sağlamak itaat için bir ödül ve onu esirgemek, itaatsizliğin cezasıdır. Teşvik odak değil, daha çok bu amaca yönelik bir araçtır. Bununla birlikte, Nurturant Ebeveyn modelinde, bakılma ve bakılma, çocukların potansiyellerini fark etmeleri ve toplumlarına katkıda bulunmaya devam etmelerinin yolu olarak görülmektedir.
Koruma, bir bakım biçimidir ve dış tehlikelerden korunma, anne babanın dikkatinin önemli bir bölümünü oluşturur. Dünya bir çocuğa zarar verebilecek kötülüklerle doludur ve onları uzaklaştırmak anne babanın görevi. Suç ve uyuşturucular elbette önemlidir, ancak daha az belirgin olan tehlikelerdir: sigaralar, emniyet kemeri olmayan arabalar, tehlikeli oyuncaklar, yanıcı giysiler, kirlilik, asbest, kurşun boya, gıdalardaki böcek ilaçları, hastalıklar, vicdansız işadamları vb. Masum ve çaresiz çocukları bu tür kötülüklerden korumak, anne babanın işinin önemli bir parçasıdır.
Güç, saygı, öz disiplin ve kendine güven, başkalarına bakılmaktan ve başkalarına değer vermekten gelir. Çocuklara saygı duyulduğunda, beslendiklerinde ve doğumdan itibaren iletişim kurulduğunda, yavaş yavaş yaşam boyu karşılıklı saygı, iletişim ve ebeveynleriyle ilgilenme ilişkisine girerler. Modern avcı-toplayıcı kabileler, bu felsefenin gerçekleşme eğiliminde olduğunu doğruluyor. Antropolog Peter Gray, çağdaş avcı-toplayıcı gruplar hakkında şunları söylüyor:
“Avcı-toplayıcıların nazik ve güvenilir ebeveynliklerinin, birbirlerine iyi davranan ve saldırganlıktan kaçınan insanların gelişimini desteklediğini ampirik kanıtlarla kanıtlamak zordur, ancak teori sezgisel olarak mantıklıdır. Başından beri kendilerine güvenilen ve iyi davranılan bebeklerin ve çocukların başkalarına güvenmek ve onlara iyi davranmak için büyüyecekleri ve ihtiyaçlarının karşılanması için başkalarına hükmetmeye çok az ihtiyaç duyacakları veya hiç ihtiyaç duymayacakları mantıklı geliyor. " (1)
Nurturant Ebeveyn modelinde büyüyen bir çocuk, karşılıklı bağımlılığın doğasını anlar. Sevgi bağlarının ve karşılıklı saygının hakimiyet bağlarından daha güçlü olduğunu anlıyor. Bu aynı zamanda her modelde savunulan disiplin türüne de yansımıştır. James Dobson ve J. Richard Fugate tarafından yazılanlar gibi popüler muhafazakar ebeveynlik kitapları, ebeveyn otoritesini güçlendirmek için bir çocuğa şaplak atılmasını savunuyor.
"Cezalandırmanın [yani fiziksel cezalandırmanın] temel amacı, çocuğu ebeveynlerinin iradesine itaat etmeye zorlamaktır." (Kaçak, 143)
Bütün modern çocuk psikolojisi, çocukları kendi ruhlarına ve ebeveyn / çocuk ilişkisine zararlı olduğu için bu şekilde ilişkilendirmeyi reddetse de, bu, çocuğun yüksek yararına olarak görülmektedir. Nurturant Parenting, şiddetin şiddeti doğurduğuna ve bedensel cezanın bir şiddet türü olduğuna inanır - çocuklara otorite empoze etmek ve saygı kazanmak için başkalarını taciz etmeyi öğreten bir şiddet türü.
Katı Baba polislik modeli, düzeni sağlama sürecinde acı vermenin yalnızca doğru olduğuna ve meşru otoriteye boyun eğmemenin sert eylemi haklı kıldığına inanır. Polis vahşeti ve gereksiz güç kullanımı konusundaki derin ayrılıklarda gördüğümüz gibi, pek çok insan bu modeli tiksindirici bulanlar kadar satın alıyor. Her ikisi de diğerini kınanır olarak görüyor çünkü karşı tarafın ahlaki sistemini kavrayamıyorlar.
Besleyici Ebeveyn modeli açısından bakıldığında, ailede bir çocuğun beslenmeye hakkı vardır ve bir ebeveynin bunu sağlama sorumluluğu vardır. Bir çocuğu yeterince beslemeyen bir ebeveyn, bu nedenle, o çocuğa hakkı olan bir şeyi mecazi olarak soymaktadır. Bir ebeveynin çocuğu besleyememesi ahlaksızdır. Toplumsal bağlamda, topluluk üyeleri, topluluklarında yardıma ihtiyacı olan insanlara yardım edildiğini görme sorumluluğuna sahiptir. Bencillik, kendi çıkarlarını beslemek ve yardım etmekle yükümlü oldukları kişilerin önüne koyan kişidir.
Paul Ryan, düşük gelirli çocuklardan okulda bedava öğle yemeği almayı, onları daha fazla öz sorumluluk ve nihayetinde hayatta daha büyük bir başarıya motive etmenin ve güçlendirmenin bir yolu olarak gördü. Liberaller bu fikri kalpsiz bir canavarın entrikaları olarak gördü. Ama şimdi dünyaya bu iki farklı bakış açısıyla ne yaptığımı bildiğime göre, gerçekten öyle olduğunu düşünmüyorum. Hala aç çocuklara bedava öğle yemeği vermekten yanayım, ancak Ryan'ın mantığına katılmasam da, şimdi daha iyi anlıyorum.
“Empati ve Beslenme Olarak Ahlak, kişinin kendi değerlerinden farklı, farklı ahlaki değerler de dahil olmak üzere farklı değerlere sahip insanlarla empati kurmasını ve onlara karşı besleyici olmasını gerektirir. Bu, kişinin katı bir iyi-kötü ikilemini sürdüremeyeceği anlamına gelir. Dünyayı diğer insanların değerleri aracılığıyla görebilmek ve onlarla gerçekten empati kurabilmek, sizinkinden farklı ahlaki değerlere sahip olan herkesi şeytanlaştırılacak düşman olarak göremeyeceğiniz anlamına gelir. "
Muhafazakârlık çıplak kişisel çıkarla ilgili değildir veya mavi yakalı muhafazakarlar finansal olarak kendilerine fayda sağlamayan şeylere defalarca oy vermezler. Bu küçük hükümetle ilgili değil, çünkü muhafazakarlar, savunma gibi şeylere olağanüstü miktarlarda para tahsis etmekten fazlasıyla mutlular. "Alaycı liberal cevap, muhafazakarların (1) ordu, polis, istihbarat servisleri ve hapishaneler gibi sosyal kontrol araçlarına ve (2) zenginleri daha zengin hale getirmeye yardımcı olan hükümetin yönlerine harcamaya devam etmek istemeleridir. , örneğin, bilgisayar araştırmalarının veya nükleer enerjinin finansmanı veya Hava Kuvvetlerinin havayollarına fayda sağlayan pilotları eğitmesi veya büyük şirketlerin kurtarmaları. "
Bunların bir kısmının bir miktar gerçeği var, ama aynı zamanda tüm hikaye değil ve çoğu muhafazakar, ülkemizin çıkarlarına en uygun olan şeyleri desteklediklerine inanıyor, bu yüzden fikirlerinin doğru olduğunu düşünen çoğu liberal için bu kadar kafa karıştırıyorlar. kalpsiz ve aşırı otoriter. İkisi de birbiriyle çelişen tamamen farklı iki değer ve inanç sisteminden geldiği için diğerini anlayamaz.
Bilişsel bilimlerin dışındaki pek çok insan, sosyal ve politik meseleleri insan zihni açısından düşünmeye alışık değildir, ancak Lakoff'un titiz araştırması ve tüm teorisine ilişkin açıklaması, bu hikayeye makul bir şekilde sığdırabileceğimden daha fazlasıdır, bu yüzden gidiyorum işleri burada bitirmek için, belki de çizginin altında bir yerde bir takip ile.
George Lakoff veya bu kitapla hiçbir bağlantım yok ve basitçe, derin politik bölünmemiz hakkında başka hiçbir şeyin sahip olmadığı bir şekilde bana mantıklı gelen bir şey olduğunu anladım. Umarım sana da mantıklı gelmiştir. Siyasi tartışma aslında doğru ahlak biçimiyle ilgilidir ve bu da, doğru aile modeli sorununa iner.
© Copyright Elle Beau 2020
Elle Beau Medium'da seks, yaşam, ilişkiler, toplum, antropoloji, maneviyat ve aşk hakkında yazıyor. Bu hikaye Medium.com dışında bir yerde görünüyorsa, benim iznim olmadan görünür ve çalınmıştır.
İnsanlara şans verme konusunda hayatta biraz geç kalındığına inanıyorum. Cömertçe.
Yapay Zeka (AI), endüstrilerde devrim yaratma, yaşama ve çalışma şeklimizi değiştirme ve topluma sayısız fayda sağlama potansiyeline sahip, hızla gelişen bir teknolojidir. Ancak, her yeni teknolojide olduğu gibi, dikkate alınması gereken etik hususlar da vardır.
Bir gün "iş meselelerine" ara verip siyasi kutuplaşmayı kısaca tartışacağım. Şunu söyleyeceğim: Bazıları yakın zamanda bize “Sinir Enkazları Birleşik Devletleri” adını verdi ve bunun Amerikan tarihindeki en sosyal olarak izole edilmiş, yalnız zamanlardan biri olduğuna dair araştırmalarımız var.
Fukuyama'nın “Kimlik: Onur Talebi ve Kızgınlık Politikası” üzerine düşünceler Amerikan siyaseti bir kimlik krizi yaşıyor. Pek çok siyasi aktör kadın, gey, dindar, siyah, kahverengi, göçmen ya da her neyse insanlarla ya da onlar hakkında konuşurken politik olarak hatalı olduğumuzu öne sürdüğü için politik doğruluk da öyle.
Lisede her yaz babamla birlikte doğu Nebraska'da sıhhi tesisat işleri ve klima kurulumu yaptım. Bakır boruları lehimlemekle ne zaman tatlı bir zaman geçirsem, babam havlıyordu: "Orada ne yapıyorsun? Devlet için çalışmıyorsun! " “Devlet için çalışmak” ifadesi tembellik ve verimsizliği ima ediyordu.
Eğer parlaklığınızla gözlerini kamaştıramazsanız, WC Alanlarına sık sık yanlış atfedilen eski atasözü gider, onları% ^ & boğalarıyla kör edin. Georgia ikinci tur seçimleri, 2020 seçimlerini onaylamak için Ortak Kongre Oturumu ve gittikçe daha da gerginleşen başkan ve onun ölümcül destekçilerinin zamanları tükeniyor ve bir sürü insan, bir sonraki düşündükleri şey için kendilerini taramaya ve konumlandırmaya ihtiyaç duyuyor. biz ülke olarak göz kamaştırıcı, şaşırtıcı ve büyük bir sıcak karmaşanın yayıldığı ulusal bir sezonun içindeyiz.