Platon (M.Ö. 427 - M.Ö. 347)
MÖ 427-347 yılları asarında yaşadı. Soylu bir aileye mensup olan Platon Atina’da doğmuş ve iyi bir eğitim görmüştür.
20 yaşında Sokrates’le karşılaşınca felsefeye yönelmiş ve hocasının ölümüne kadar sekiz yıl boyunca öğrencisi olmuştur. Platon’a göre demokrasi, yoksullarla zenginlerin savaşı sonucu ortaya çıkan bir yönetim biçimidir.
Yönetimi ele alan yoksullar, önceleri yasalara saygılıdırlar. Herkes eşit haklara sahip ve özgürdür. Ancak özgürlük düzeni, kölelerin kendi hürriyetlerini satın alacak kadar ileri boyutlara gidebilir ki bu da toplum düzeninin sarsacak olaylara neden olabilir. Bu durumda tiranlık adı verilen yönetim biçimi ortaya çıkar. Özgür vatandaşların zorba bir yöneticinin buyruğu altına girmesi olarak tanımlayabileceğimiz tiranlık yönetimi hiçbir yasa ya da kurala bağılı olmaksızın işler. Bu nedenle demokrasi; yönetimlerin en kötüsüdür.
Monarşi ile Demokrasinin birleşimi olan bir yönetim tarzı (Meşrutiyeti) önerir.
Platon; eserlerinde, iyi bir devletin nasıl olması gerektiğini sorgulayan Platon, “Namoi” (Kanunlar) adlı eserinde, monarşi ile demokrasinin birleşimi olan bir yönetim şeklini önermiştir. Buna göre yöneticiler koymuş oldukları yasaları hep bir amaca, yani devletin iyiliğine yöneltecekleridir. Ayrıca, yöneticiler töre ve yasalara uygun davranmak zorundadır.
''Demokrasinin esas prensibi, halkın egemenliğidir. Ama milletin
kendini yönetecekleri iyi seçebilmesi için, yetişkin ve iyi eğitim
görmüş olması şarttır.
Eğer bu sağlanamazsa demokrasi, otokrasiye geçebilir. Halk övülmeyi sever.
Onun için, güzel sözlü demagoglar, kötü de olsalar, başa geçebilirler.
Oy toplamasını bilen herkesin, devleti idare edebileceği zannedilir.
Demokrasi, bir eğitim işidir. Eğitimsiz kitlelerle demokrasiye
geçilirse oligarşi olur. Devam edilirse demagoglar türer.
Demagoglardan da diktatörler çıkar.''