Ancak, köylü savaşı Geçici Hükümetin yetkisi altında başladı - köylüler yetkililere itaat etmeyi reddettiğinde ve yüzlerce toprak sahibinin mülkünü yaktığında, toprağı böldüler. Beyaz Ordu kalıntıları Kırım'dan tahliye edildikten sonra savaş devam etti. Böylece, 1921 - 1922'ta ayaklanma ve isyanın bastırılması. Kızıl Ordu'nun en iyi kuvvetleri ve Cheka-OGPU birlikleri gönderildi. Sadece Tambov eyaletindeki toplam sayıları, Ukrayna'daki 120 bin kişiye - Karelya'daki 56 bin kişiden - 12 bin kişiye ulaştı. Kızıl Ordu İstatistikleri Bakanlığı'na göre, bir yıl içinde 1921'taki Kızıl Ordu'nun savaş kayıpları 17 bin kişiyi ve bir şehrin 1922 bin kişisini 21'ta aştı. Burada ayrıca iç birliklerin, çöllerin yanı sıra isyancıların ellerinde ölen insanları da eklemelisiniz.
Böylece resmen, İç Savaş 1920'ta sona erdi ve barışçıl sosyalist inşaat başladı ve aslında savaş devam etti. 1922'in sonuna kadar, 39 illerinde, bölgelerinde ve Sovyet Rusya'nın özerk cumhuriyetlerinde dövüş kanunu korunmuştu. Hükümet güçleri ve isyancıların askeri çatışmalarının ana alanı orta Rusya, Kuzey Kafkasya, Sibirya, Ukrayna, Belarus ve Uzak Doğu bölgeleriydi. Böylece, 1918 Volga bölgesinde - 1922. Urallarda 34 köylü isyanları - 16, Orta Kara Dünya - 56, Orta Sanayi - 42, vb.
Çoğu insan, köylü savaşının bu kadar bilinen bölümlerini Tambov bölgesindeki Antonov isyanı, Sibirya'daki kanlı ayaklanmalar, Ukrayna'da Nestor Makhno'nun isyancı ordusunun faaliyetleri, dağınık fenomenler olarak algılıyor. Bununla birlikte, devletin güvenliğine yönelik ölçek ve tehdit açısından, 18. yüzyılda Emelyan Pugachev'in köylü savaşı ile karşılaştırılabilirler. Aynı zamanda, Pugachev ayaklanması Petersburg'u da şok etti, ancak 1917 - 1922'un köylü savaşı gibi bir önemi yoktu. Bu zamanda, köylü savaşı devlet için gerçek bir tehdit oluşturdu. Rusya, medeniyet projesinin tamamen çöküşü ve çöküşünün eşiğindeydi. Köylüler, halkın özgürlüğü konusundaki projeleriyle güçlerini kendi ellerine alabilir ve rotayı değiştirebilirler. hikayeler Rusya.
Sorun, Rus medeniyetinin ve bu davadaki Rus halkının tarihsel arenada kaybolup kaybolmasıydı. Rusya, tek bir devlet olarak var olmayı bıraktı, ortak bir güç, güçlü silahlı kuvvetler ve ekonomi ile bağlantısı olmayan, ayrı özerk bölgelere parçalandı. Bu durumda, kaçınılmaz olarak, Batı ve Doğu işgalcileri üst sıralara girdi - ABD, İngiltere, Fransa, İtalya, Japonya, vs. Finliler bile Rus parçalarının pahasına “Büyük Finlandiya” yaratabildiler. Ve bu tür planlar vardı - Finlandiya radikalleri, Kuzey Urallara kadar olan bir devletin hayalini kurdu ve daha da fazlasını yaptı. Baltık ülkeleri, Finlandiya, Transkafkasya, Orta Doğu'da Sibirya ve Uzak Doğu kesimleri olmadan, tarihsel Rusya'nın özünün korunmasına rağmen, o zaman egemenlik korunamamıştır.
Gelişmiş bir eğitim ve bilim olmadan askeri-sanayi kompleksi de dahil olmak üzere güçlü silahlı kuvvetlere ve gelişmiş bir sanayiye sahip olmayan bir tarım bölgesi olan özgür ekmek yetiştiricileri topluluğu, 1920-1930 modelinin agresif bir Avrupa'sında hayatta kalamazdı. O zaman otoriter, Nazi ve faşist rejimler, saldırganlıkları ve “yaşam alanlarını” başkalarının pahasına genişletme ve genişletme arzusuyla ayırt edilen iktidardaydı. Ve köylü, tarım Rusyası (köylü Sovyetlerinin gücüyle), tüfek ve adamlardan oluşan "orduyla" tüfek-Polonya Polonya’nın darbeleri altında bile devleti Rusya’nın ya da Nazi Finlandiya’da Karadeniz’den Baltık Denizi’ne kadar canlandırmayı hayal etmezlerdi. Batı Entente (ABD, İngiltere ve Fransa), militarist Japonya veya Üçüncü Reich ile olan savaştan bahsetmiyorum bile. Yıkılma, yeni bir iç savaşın yanı sıra, ayrılıkçılık dalgasıyla birlikte çok hızlı ve ezici olurdu ve “Rus meselesi” nin, yani Rus medeniyetinin ve halkının ölümünün çözümüne yol açtı. Hızla büyüyen Rus ve Rusya'nın diğer yerli halklarının kalıntıları, Batı ve Doğu'nun büyük güçlerinin kölesi olacak ve sonra da asimile edilecek. Amerika'nın büyük Hint kabilelerinin ve medeniyetlerinin kaderi Rusları bekliyordu - alkol ve tütün soykırımı, ekonomik soykırım, hizmetkarların ve yerli egzotiklerin rolü, ilgisizlik ve ayrışma, hızlı tükenme, dilin ölümü, kültür, öz-bilinçliliğini tamamlayana kadar.
Bu nedenle köylüler, Romanovlar Rusya'sının projesinin çöküşünden sonra - “eski Rusya”, yalnızca Bolşeviklere değil, yetkililere ve devlete de meydan okudu. Geçici Hükümete, Sovyet hükümetine ve bir dizi farklı Rusya hükümetine karşıdılar. Yetkililerin talimatlarını takip etmek, orduda görev yapmak ve ekmek vermek istemediler (şehri besleyin). Köylüler, özgür çiftçilerin birliği olan ütopik Rusya’nın geleceği konusundaki projelerini öne sürdüler. Sonuç olarak, Sovyet makamları ve köylüler arasındaki çatışmanın temel nedeni köylülüğün özgürce yaşama ve küçük özel işletmelerle uğraşma isteği oldu. Bir mahsul veya hayvan yetiştirmek - piyasaya sürdü ve devlete vergi ödememek ve ulusal ve ulusal çıkarları hesaba katmamak için maksimum fiyata sattı. Savaş ve yıkım nedeniyle şehir köye hiçbir şey teklif edemedi. Bu nedenle köylüler daha iyi zamanlara kadar ekmek depolamaya başladılar (bu süreç çar hükümeti altında başladı). Yetkililerin tepkisi açıktı - ekmeği geri çekmek. Bu yüzden fazla gıda ele geçirme eyleminde bulunan prodotryad vardı. İnsanlar farklıydı, çeşitli kötü aşırılıklar vardı. Köylüler direndiler. Ve devrim, kargaşa ve “eski Rusya” nın tamamen çökmesi koşullarında köylü isyancıları kendi ellerine güç alabilir ve Rusya ve insanlık tarihinin akışını değiştirebilirdi.
Haydutlara ölüm! Oh, piç kurusu, biz bir çiftlik inşa ediyoruz, ve sen müdahale ediyorsun
Haydutlara karşı mücadele
Şubat ayının başlarında, 1921, yüksek komuta Cumhuriyet Devrim Askeri Konseyi'ne haydutlarla mücadelenin durumu hakkında rapor verdi. Ülkede faaliyet gösteren özellikle tehlikeli isyancı grupları arasında şunlar yer aldı: Antonov'un Tambov eyaletindeki çetesi; Makhno çetesi; Right Bank Ukraine'deki çeteler; Sibirya'da ayaklanmalar; Türkistan’daki basmacacı ve isyanlar (sadece Basmaciler değil, aynı zamanda Beyaz Muhafızların kalıntıları ve yerel köylülerin sökülmesi de Türkistan topraklarındaydı).
Asıl tehdit, Tambov eyaletinin ve Sibirya'nın asi köylülerinin yanı sıra Orta Asya kökenli Basmachilerdi. Aslında Basmachi, ideoloji ve cihatçı haydutların gizlediği hayduttur. Basmachizmin ideolojik temeli pan-İslamcılıktı. Hareketin amacı Türkistan'ı Sovyet Rusya'dan ayırmaktı. I. Dünya Savaşı sırasında, Osmanlı Devleti, Türkistan'ı etki alanına dahil etmeyi ümit eden Basmachi'ye destek verdi. Ardından Orta Asya’yı Rusya’dan uzaklaştırmaya çalışan İngiltere’den Basmacilere yardım edildi.
Komuta göre Antonov'un Tambov bölgesindeki ayaklanması, "cumhuriyetin hayati çıkarlarını tehdit eden boyutlar aldı." 15 bin kişi katıldı. Hükümet ayaklanmayı bastırmak için büyük güçleri çekmek zorunda kaldı: 65 binden fazla piyade ve süvari, zırhlı trenler, zırhlı müfrezeler ve havacılık. Böyle bir sayısal ve teknik üstünlükle isyancıların mahkum olduğu açıktır. Ayrıca, Sovyet silahlı kuvvetlerinin iç savaş sırasında kazandığı partizan karşıtı mücadeledeki zengin deneyimi.
Sadece 1922 yazında, ülkedeki durum istikrar kazandı. Öyleyse, Chekistlerin hesaplarına göre, Sovyet yetkililerine karşı savaştılar: Ukrayna'da, toplamda 70 olan 1500 çeteleri; Güneydoğu Rusya ve Transkafkasya'da - 1300 insan; Sadece Orta Asya'da, Sovyet otoritelerine önemli güçler karşı çıktı - 45 bin kişi.
Devlet güvenliğinin liderleri, ülkenin merkezindeki durumu değerlendirdi: “Şimdi RSFSR topraklarında gözlemlenen gangster hareketi, geçen baharın tüm Cumhuriyet'i su basmakla tehdit ettiği görülmüş güçlü ve korkunç akıntının acınası bir yankısını temsil ediyor ... , ama aynı zamanda niteliksel olarak yozlaşmış ... Haydutlar liderlerini kaybetti. Siyasi partilerle (örneğin Antonov gibi) ve bazen de mevcut hükümetle (Makhno) bile ilişkili büyük insanlar gangster hareketini ya öldürdüler ya da terk ettiler, bir yandan da bir yandan tamamen suçlu bir unsur vardı. - Tabii ki, başka bir işletmeye bağlı olamayacak olan profesyonel ve uzun vadeli pratikte gangsterler. Sıradan gangster hücrelerinin bileşimi de kökten değişti: tahsimin iptali nedeniyle (savaş komünizminden Mart 21’te NEP 1921’e geçiş nedeniyle, ek gelişme borsada bir vergi ile değiştirildi - Yazar.) İsyan tamamen tükendi; savaşın sona ermesi ve terhis edilmeyle bağlantılı olarak "yeşil" ordu da dağıldı. Gangster müfrezelerinin sosyal kompozisyonundaki değişimle birlikte, elbette siyasi özlemleri de değişti ve en önemlisi köylülerle olan ilişkileri tamamen değişti. Uzun yıllardır köylü isyanının bir biçimi olan haydutluk, artık çoğu alanda köylü karşıtı oldu, köylüler arasında akut bir düşmanlık duygusu uyandırdı ve çoğu zaman köylüleri aktif bir şekilde kendini savunma örgütlenmeye zorladı. ”
Böylece, haydutluk ölçeği sürekli azalıyordu - yetkililer ve devlet güvenlik organları çeteleri aktif bir şekilde tahrip ettiler, ülkede normal yaşamlar düzeldi ve haydutlar bir köylü hareketi biçimi olmaktan çıktı.
1923'teki en tehlikeli ayaklanmalardan biri - 1924. Amur'da beyaz isyancılar oldu. İç Savaşın bitiminden sonra Çin'e kaçan Beyaz Muhafızlar, köylü ayaklanmasının hazırlanmasında aktif rol aldı. Ayaklanmaya önderlik ettiler ve örgütlenmemiş köylü gruplarını bir tür ordu birliğine dönüştürmeye çalıştılar. Amur ilinin Zazey ilçesinde ayaklanmaya hazırlık 1923 sonbaharında başladı. Keşfe çıkarak harcanan beyazlar silâh ve ürünler. Her köyde, 4 sayısının yeraltı organizasyonu oluşturuldu - 10 insan. Aralık ayında, ilk çeteler, 1923'un Blagoveshchensk bölgesinde göründü. Ayaklanma, Ocak 10, 1924, Gilshin cemaatinde başladı. İsyancılar iletişim hattını mahvetti. Eşzamanlı olarak, 200 avcılarından bir Kazak kopması yurt dışından geldi. "Amur Ordusu" nu kuracaktı. Kısa sürede isyancıların sayısı 2 bin kişiye yükseldi.
Yakında ayaklanma Blagoveshchensk bölgesinin 20 köylerini kapladı. İsyancıların sayısı 7 bin kişiye yükselirken, isyancılara 70 bin kişiye kadar yükseldi (bölge nüfusunun üçte biri). İsyan hızla yayıldı. Tambovka köyü isyanın merkezi oldu, 600 halkında tüfek ve makineli tüfekle donanmış kalıcı bir garnizon vardı. İl ilçelere ayrıldı. Her biri merkezi ile birkaç mahalle ve ilçeden oluşuyordu. Amur Ordusunda disiplinin harekete geçirilmesinden ve sürdürülmesinden sorumlu özel bir askeri departmana sahipti.
24 Ocak ayına göre, bir isyan, Amur eyaletinin 1924 hacmini süpürdü, isyancıların azami başarısıydı. Ardından ayaklanmalar solmaya başladı: Kızıl Ordu birlikleri ve OGPU birlikleri bölgede faaliyet göstermeye başladı. Şubat ayının başlarında 24, isyancı isyan bastırdı. Resmi rakamlara göre, isyanı bastırma operasyonu sırasında isyancılar öldüler ve idam edildi - 1924 insanları esir aldı - 300'a. Kızıl Ordu'nun kaybı - 1200'ten fazla insan öldürüldü, yaralandı, donmuştu ve kayıp. Blagoveshchensk bölgesi ekonomisine verilen zarar - 100 milyon altın ruble.
Doğru, isyan orada bitmedi. Asilerin bir kısmı, 500 kılıçlarından oluşan bir ekibin kurulduğu Çin'e kaçmayı başardı. Mart ayında 9'teki 10 gecesi 1924, gangsterler Volkovsky köyünü ele geçirdi, iki kişiyi öldürdü, bütün iyiliği ve atları ellerinden aldı. Bundan sonra, KGB başka bir isyanı önledi - 19 isyancı hücreleri tanımlandı ve yok edildi, komplodaki 200 aktif katılımcıları Sovyet gücünü devirmek amacıyla tutuklandı.
Bu nedenle, Stalinist rejimin “masum kurbanlarının” birçoğu gangsterler, katiller, soyguncular veya politik gangsterlerdi, yani kirli işlerini “siyaset”, “yüksek fikirler” ile yapan suçlulardı. Ukrayna'daki Petliuristler veya Çin topraklarından Rusya'ya baskın yapan Beyaz Muhafızlar gibi.
Kaynak: http://propagandahistory.ru