Indiana’lı Shirley Anderson’ın proteze ihtiyacı vardı.
Doktorlar 1998'de dilinde kanserli bir yumru buldu ve kısa bir süre sonra radyasyon tedavisine başladı. Alt çenesinin yerini almasına yardım etmek için bir radyum implantı yapıldı, ama işe yaramadı. Bu yüzden protezlere döndü.
Indiana Üniversitesinde ikamet eden maksillofasiyal bir protez olan Dr. Travis Bellicchi, erkeği kilden geleneksel bir protez yaptı, ancak Anderson'un her seferinde sadece dört saat boyunca giyebileceği kadar büyük ve rahatsız edici oldu. Böylece, Bellicchi dijital bir çözüm aramaya başladı ve sonunda 3D baskıya döndü.
Formlabs'a göre, Anderson'un yüzünün dijital modeli, kemik detaylarını yakalamak için yaratıldı, böylece araştırmacılar, hastaları için daha hafif bir protez test edebilirdi.
Sonuçlar oldukça şaşırtıcı. 3D baskıyı kullanmak da dahil olmak üzere benzer teknikleri biliyoruz. ekonomik yapay uzuvlar yaratmak gibi bir erkeğin yeni bir yüz aldı Bununla birlikte, Anderson ile birlikte, Bellicchi ve öğrenci Cade Jacobs gibi araştırmacılar kısa sürede yeni vücut parçaları oluşturabilecek yeni bir iş akışı yarattılar. “Shirley Tekniği” denir ve protez üretimine dijital ve geleneksel yaklaşımları birleştirir.
Indiana Üniversitesi'ne göre, araştırmacılar yüzün bir kalıbını oluşturmak için 3D baskı kullandılar. Anderson'un çenesi ve çenesinin olacağı negatif alan daha gerçekçi, daha hafif ve kenar çevresinde daha doğal bir kırılma yaratan bir protez oluşturmak için kullanılır.
Bellicchi üniversiteye verdiği demeçte , “Geleneksel materyalleri kullanma motivasyonum, öngörülebilir olmaları, biyolojik olarak uyumlu olmaları, arkasındaki araştırmaları yapmaları ve karakterizasyonu nasıl gerçeğe dönüştüreceklerini biliyoruz” dedi .
Araştırmacılar, şu ana kadar, yöntemin altı hafta içinde yeni bir kulak alan bir adam da dahil olmak üzere altı başka hastada kullanıldığını ekledi.
Aşağıdaki sonuçlara göz atın.
[ FastCoDesign üzerinden MentalFloss ]