Sylvia Geersen oldukça fazladır. Yakışıklı, zeki, esprili ve egoya tamamen karşı, çünkü her cümleyi güzel bir kendi kendini alay konusuna daldırıyor. Kendi hayatından bahsederken her zaman kendi kendine ulaşamıyor, çok fazla dönemeç ve olay örgüsüne sahip bir film, neredeyse hiç kimsenin yaşamadığı bir film. Her şey hızla devam ediyor ve bu şaşırtıcı değil: ‘Beynim durmaksızın tam hızda çalışıyor. Bir şeye başladığımda zorlukla durabiliyorum. Şiir yazmaya başlasam, hiç durmadan akıp gider. Bir tane okuyayım mı?’ Ve işte gidiyor. Kelimeler yuvarlanır ve birbirinin üzerinden geçer, onları bir yaydan çıkan oklar gibi fırlatır.
Çocukken ney gibiydin?
“Tuhaf ve yaratıcı. İçi çocuksu, barbie görünümünde: oyuncak bebek gözleri, tombul yanaklar, tombul dudaklar. Gönlüm doğaya gitti, ağaçlara tırmandım, balık tuttum, kulübeler yaptım. Adamlardan biri, çok mutlu. Hayvanları severdim, böcekleri bile. Öte yandan, ben gerçekten bir kızdım çünkü annem her zaman çok pahalı stilettolarının en az bir topuğunu kaybederdi. Sonra bahçede uzandı. Makyajı da benim için güvenli değildi.’
Bütün bunlar ne zaman biraz değişti?
‘Olumsuz. İçimdeki o maskülen ve feminen tarafı hep birleştirdim. Bir yere yemek veya içmek için gidiyorsam, adam benim. Diğerini ben hallederim, öderim. Öte yandan bende o son derece feminen var, çok küçük yaşlardan itibaren elbiseler diktim. Ailemden, özellikle de babamdan aldığım yaratıcı yön buydu. O adam resim yapabilirdi. Normal değil.’
2006’da model oldunuz ve Holland’s Next Top Model ile tanındınız. O zamanlar vücudunuzla iyi bir ilişkiniz var mıydı?
‘Çift. Tamamen iyi olduğumu düşündüm, bir kız olarak kendi imajımla ilgili hiçbir sorunum olmadı. Çok öne çıktığımı fark ettim. O zamanlar, 2006 civarında, pek çok kıza sprey sıkılmamıştı. Hep o dolgun dudaklara sahiptim, şimdi herkeste var. 20 yaşımdayken bir kulübe girdiğimde herkes arkasını döndü. Ve bu ilgi hoşuma gitti, bütün erkeklerin sana bakması hoş değil mi? Ama aynı zamanda beni çok güvensiz yaptı.’
Çünkü?
“Ben bir boşboğazım, anlayabilirsin.” İnsanlar çabucak düşünür: o aptal. Değilim, çok zekiyim. Ama uzun bir süre sadece görünüşümle yargılandım. Ve modelleme işimden her zaman çok zevk aldım, ama bunun kötü bir tarafı var. Uzun boylu ve zayıf olmalı ve belirli ölçülere sahip olmalısınız. bende o yoktu 55 kiloydum, bu bir şey değil ama 52 kilo olmalıydı. Ve belim 60 olmalıydı. Bu baskıyı çok hissettim.’
Bu kadar çok aşırı sesin olması beyninizde size ne yaptı?
“Bunu çok iyi söylüyorsun: Çok fazla hayranlık ve çok fazla eleştiri vardı. Arada pek bir şey yoktu. Bu bana bir şey yaptı. Çok mükemmeliyetçiyim ama aynı zamanda iyi yemek yemeyi de severdim. Çok şişman olduğunuz için reddedilirseniz ve çok zayıfsanız, bu oldukça ağırdır. Kendi adıma hiç bu şekilde düşünmemiştim. İyi bir vücudum vardı, bundan çok memnundum ama tabii ki sadece salata, kraker ve sağlıklı yiyecekler de yedim.’
Mutsuz mu oldun?
Hayır, sadece benim dünyam değildi. Ve çok hassasım, sünger gibi yaşıyorum. Son derece hassasım ve bu nedenle yaptığım işte aşırıyım. Mutlu olduğumda çatılardan haykırırım, sonra paylaşmak zorunda kalırım. Mutsuzsam, aynı şekilde aşırı derecede depresyona da girebilirim. Sonra bir hafta yatağımda yatıyorum. Şimdi bir denge, bir orta yol bulmaya çalışıyorum. Bu benim mücadelem. En büyük tuzağımın aynı zamanda en güçlü noktam olduğunu bile bile o orta zeminde nasıl kalabilirim? Çünkü bu kadar. Her şeyi yaparım, bu beni her yere götürür ama bazen beni de yorar.’
O zaman bu nasıl tercüme edilir?
‘Egzersiz ve spor sağlıklıdır. Bu benim çıkışım. Yogayla aram yok ama koşmayı seviyorum. Ama beş kilometre sonra duracağımı düşünüyor musun? O zaman yine on iki kilometre olmalı. Yürürken tüm dünyayla karşılaşabilirim. Ondan sonra her yerim ağrıyor ve bitkin durumdayım, üç gün boyunca tekrar toparlanmam gerekiyor. Bu iyi değil, değil mi? Ben benim en büyük düşmanım ve en iyi arkadaşımım.’
Dengeyi nasıl bulmaya çalışırsınız?
Dua ederek. Bu benim meditasyonum. Çok konuşurum, çok yazarım. Beynim fazla mesai yapıyor; çünkü çok yaratıcıyım, kafamda sürekli bir film oynuyor. Görüntülerin gelip gitmesidir. Bunların hepsini şiirlerime dahil ediyorum. Bu elimdeyken.’