Ayşe Arman'dan;
"Parmağım parmağını özledi
Son zamanlarda dinlediğim en hoş öykülerden biriydi.
50’lerinde bir erkek arkadaşım anlattı.
Çok ama çok güzel, iç mimar bir Rus kızla bir yıldır flört halindeler, aşk yaşıyorlar.
Tutkulu bir aşk.
Birbirlerini kısa bir süre görmezlerse bile çılgına dönüyorlar. Biri salonda, biri yatak odasında olsa bile. Birbirilerine dokunmadan geçen zamanı kayıp olarak değerlendiriyorlar.
Geçen gün bir kitabevinde kitap bakıyorlar.
Birdenbire kız, adama eliyle çabuk buraya gel işareti yapıyor.
Adam gidiyor.
Kız ona İngilizce "Çıkar onu" diyor, "hemen çıkar..."
"Take it out" yani...
Adam şaşırıyor, korkuyor da tabii, o kadar insanın içinde...
Allah’tan kız, arkasından ekliyor:
"Ayakkabını... Ayakkabını çıkar... Baş parmağım, baş parmağını özledi..."
Orada, Remzi Kitabevi’nin ortasında iki sevgili baş parmaklarını birleştiriyorlar."
tabii ben boyle bisey yasasam falan muhtemelen adam bana itici gelir,
niyeyse boyle ani durumlar, arada aşk olmadan cok dertayci olamiorum :s
enemmmm herkes cikioOo hadddii ben de gittim
mmuuaahhh
Ayşe Arman'dan;