II. Dünya Savaşı'nın patlamasıyla ağırlaşan çocuk ihmali ve evsizlik problemi, aralarında Nazi birlikleri tarafından işgal edilen bölgelerde, Rusya'nın güneyinde ve özellikle Taganrog kentinde, aralarında “yeni düzen” in Ekim 17 1941'in arasında faaliyet gösterdiği Yılın Ağustos 30.
Taganrog sakini olan Igor M. Dodonov, 1929'te doğdu: “Şehirde Nazi birliklerinin konuşlandırılmasıyla zor zamanlar başladı, kız kardeşim ve ben yalnız kaldık ve annem köye gittik, yemek yemek için, yemek yemek için. Anneme elimden geldiğince yardım ettim. Yemek için para kazanmak için düşman botlarını bile temizlemeliydik. ”
Piyasalar aslında yerel halk için geçim kaynağıydı. Ergenler, genellikle yaşlıları adına, ürün ve sanayi mallarının satışını veya değişimini de yapabilirler. Kasım ayında, Taganrog şehir komutan yardımcısı 22, bölge komutanlığına nüfusun durumu hakkında şunları yazdı: “Açlık ve soğuk, yerel halkın ruh halini önemli ölçüde etkiliyor. Bunlar, Taganrog şehrinin büyük sakin ve saf nüfusunda düşmanca duyguların ortaya çıkması için tehlikeli sebeplerdir. Ancak gıda ürünlerindeki kısıtlamayı ortadan kaldırdıktan sonra, mevcut sıkıntının paraziter formlarını başarıyla yenmek için bir fırsat olabilir: karaborsada telaş ve spekülasyon. Şu anda, maalesef, karaborsaya hala tolerans gösterilmesi gerekiyor. Dolayısıyla, işgal altında spekülasyon, çocuklar ve aileleri için temel hayatta kalma uygulamalarından biriydi.
İşgal makamları, spekülasyonları gizlice, bazen sadece bir tanesi olan kentsel nüfusu desteklemenin olası bir yolu olarak görüyorlardı. Bununla birlikte, resmi düzeyde, savaş kanunlarına göre, idam edilinceye kadar cezalandırıldı. 14'ten önce piyasada işlem gören çocuklar yasaklandı ve gözetimsiz eğlence türlerinden biri olarak kabul edildi.
Taganrog soyguncusu 53'tan yılın 20'inde 1942'ten 7 siparişi şöyledir: “Okula devam eden çocukların ihmali ile mücadele etmek için (13 ile 14 arasında) çocukların, hemen çocuklarını okula göndermeleri gerekir. XNUMX'ten küçük çocukların pazarda ticaret yapmasına veya başka herhangi bir gelire sahip olmamasına izin verilir (ayakkabı temizliği). Çocukların sokakta ve kaldırımda oynamaları yasaktır. Failler bu emrin yerine getirilmemesi veya muhalif olmaları nedeniyle cezalandırılacak, ebeveynler ve çocukların bakıcıları adalete teslim edilecektir. Bu emrin uygulanmasının izlenmesi öğretmenlerin yanı sıra polise de uygulanmaktadır. ”
Aynı zamanda, bir çocuğun yaşamını “yüzde yüz” olarak düzenlemek, açlık ve yaramazlık koşullarında her zaman meşru olmayan yiyecek kaynaklarını aramak için onu tek bir kararla yasaklamak zordu.
Nisan ayında, 1942'te yedi ilkokul açıldı, ancak bu, çocukların eğitimini ve boş zamanlarını organize etme sorununu çözmedi. Okullardaki sınıflar düzensiz tutuldu, zaman zaman bazı okullar kapatıldı, öğrenciler diğerlerine aktarıldı. Yerel komutanlık makamının emirlerinden birinde, 20 Mayıs 1942 tarihinde Taganrog kentinin burgeri: “Sizden 5 No'lu okulu derhal kapatmak istiyoruz. Taktik nedenlerden dolayı, bu bina Alman birlikleri tarafından işgal edilecek. ”
Buna ek olarak, sonbahar-kış döneminde, okul yönetimi yakıt kıtlığı sorunuyla karşı karşıya kaldı, çoğu zaman sınıflardaki sıcaklık, mürekkep şişelerindeki mürekkebin donduğu kadar düşüktü. Öğrenciler, kural olarak, sınıfları ısıtmak için odun ve kömür getirdiler. Yaygın bir fenomen, soğuk havalarda sınıfların sona ermesiydi. Bu şartlar öğrenci sayısında keskin bir düşüşe yol açtı.
Ebeveynler ve öğrenciler, Alman makamlarının eğitim politikası için beklenen coşkusunu göstermediler. 1942'un düşüşüyle, çocukların yaklaşık 46'i okula gitmedi. Yerel sakinler arasında, işgalcilerin eğitim alanındaki girişimlerini destekleme arzusunun eksikliği aşağıdaki nedenlerle açıklanabilir. Bazı aileler için, ilk başta eğitim kurumlarında öğrenim harcı, ayakkabı, giysi ve kırtasiye satın alma fırsatlarının bulunmaması çocukların gönderilmesine izin vermedi. Diğerleri, işgal makamlarının okul sınıflarına katılma konusundaki emirlerini sabote ederek, Alman faşist istilacılarına pasif bir direniş gösterdi.
Şehir yetkilileri, ebeveynlerle ve çocuklarla ilgili yükümlülüklerini yerine getirmedikleri için değiştiren kişilerle ilgili idari önlemleri güçlendirmiştir. Soyguncusu, Kasım 94'in 20 No'lu 1942 No'lu “Çocuk ihmali ile mücadelede” siparişi vermiştir: “Ortskomendatura'nın emriyle ilkokuldaki çocuklara 7-8 yıllarını 13 yıllarına kadar öğretmek zorunlu ve ücretsizdir. Ebeveynlerin çocuklarını okula göndermemeleri için hiçbir nedenleri yoktur, çoğu temizlik ayakkabılarıyla ilgilenir, pazarlardaki spekülasyonları yapar ya da sadece takılırlar. Burgomasterizm Okulları Bölümü'nde, polisle birlikte çocuk ihmaline karşı en kararlı mücadeleye önderlik etmekle suçlanan özel denetçilerin görevlileri kuruldu. Ebeveynler, okula kayıtlı olmayan çocukları bulduklarında, çarşılarda ya da holiganları sokaklarda sattıklarında, ebeveynlerinin katı bir yükümlülük altına girip para cezaları alacağı konusunda uyarıldı. ”
Toplamda, çocuk ihmaliyle mücadele için üç müfettiş atandı. Rostov bölgesi devlet arşivinin Taganrog şubesinde, faaliyetlerini karakterize eden günlükler var. Günlüklerin içeriği duygusal renklendiriciliğe sahip değildir ve okul departmanında hazırlanan iş tanımının bir parçası olarak yapılan işle ilgili günlük rapora tekabül eder.
Müfettişin işlevleri farklıydı: Çocukları eğitim faaliyetlerine çekme, çocuk spekülasyonlarının ortadan kaldırılması, ergenlerin serbest zamanlarının kontrolü, ailelerde çocukların yaşam koşullarının incelenmesi, çocukluğun sosyal sorunlarının çözülmesi sorununun çözümü. Bir müfettişin öncelikli görevleri arasında şehir pazarlarındaki görevler vurgulanmalıdır: “Kasperovskiy pazarında çalışma yaptı, kolej satan, tütün satan ve dolaşan okul çağındaki çocukları sildi”.
Şehir yetkilileri ayrıca ilkokul kış eğlencesini kınadılar: “6, Ocak'ta okul çağındaki çocukların Petrovskaya Caddesi'nde bir kızağa binmelerini yasakladı.”
Çocukların ihmali ile mücadeleye yönelik müfettişler, çocukların eğitim faaliyetlerine dahil edilmesi konusunda mevcut okulların yöneticileri ve öğretmenleri ile yakın çalışmışlardır. “Aralık 11. 6 okulunu ziyaret ettim. Öğretim kadrosuyla kötü bir şekilde okula gitmekten kaçınan öğrencilerin kimliğini belirlemek için konuştum. ”
Ebeveynler veya onların yerini alan kişiler arasında sistematik açıklayıcı ve önleyici çalışmalar yapıldı: “6 okulundaki bir öğrencinin ebeveynlerinin evindeydim ve annesini çocuğunun okula gitmemesi durumunda maruz kaldığı sorumluluk konusunda anneyi uyardım.” “Şubat 2, sistematik olarak yeni pazarda işlem yapan Tamara Menkova'nın mali durumunu ortaya çıkardı. Sekiz kişilik bir aile. 2-5-9-13-18 yaş arası çocuklar. Babam bir fabrikada çalışıyor. Menkova dört ilköğretim sınıfından mezun oldu. Annem XXUMX sipariş numarasını okudu.
Müfettişler tarafından yapılan aile araştırması sonucunda, cezaların uygulanması konusunda önerilerde bulunuldu ve çocukları faşist barınaklara götürmek için önlemler alındı. “Ocak 7, yaklaşık bir ay önce tutuklanan vatandaş S.'in kızının yaşam koşulları hakkında bir anket düzenledi. Annesinin tutuklanmasından sonra, 11 kızı yıllarca ihmal edilmiş durumda. Ocak ayındaki 8 ve 9, çocuğu bir barınağa yerleştirme ve annesinin depolanma mallarını teslim etme ihtiyacının bir eylemini derledi.
Arşiv belgelerinin analizi, çoğu durumda ailenin maddi zorlukları gerçeğinin yalnızca kaydedildiğini göstermektedir. Yerel nüfusa yardım, öncelikle akrabaları Sovyet yetkilileri tarafından 58 (karşı-devrimci faaliyetler) maddesi uyarınca mahkum olanlara seçici, düzensizdi.
Müfettişlerin çalışma günleri, günlük girişlerine bakılarak düzensizdi, günün ve gecenin herhangi bir saatinde çocuklu aileleri indirip arayabiliyorlardı: “Ocak 16'te Kaspersky Çarşısı'nda ticaret yapan daha az çocuk vardı. Akşamları paten ve kızak yapan öğrenciler var, bu nedenle akşamları izleyip tutup çocukları pazardan çıkarmak zorundasınız. ”
Müfettişin çocuk ihmali ile mücadeledeki konumu 1 tarafından Mart 1943'ta kaldırıldı ve ayın sonunda, okul departmanı başkanı, ayakkabı temizleyen çocuk sayısının çarpıcı bir şekilde arttığını bildirdi.
Faşist Alman kuvvetlerinin cephelerdeki yenilgileri, işgal rejiminin sıkılaştırılması, sosyal manevra önlemlerinin azaltılması ve kitlesel imha politikasının genişletilmesi ve çocuklar dahil sivil nüfusun Almanya'da ve diğer arka bölgelerde çalışmasının önlenmesi için ön şarttı. Neyse ki, okula devam eden çocukların listeleri biliniyordu ve bir ailede yaşayan tüm çocukları “hesaplamak” basit bir konuydu. Almanlar gösterişli sadaka oynamaktan bıktılar ve gerçek yüzlerini gösterdiler.
1943'teki işgal günlerinden birinde, Igor Dodonov, Alman askerleri tarafından yakalandığı ve ev okuluna götürüldüğü pazardaydı. Çocuklara uzun süredir öğretilmeyen - Gestapo buradaydı. Daha sonra, Igor Mihayloviç dedi ki: “Biz, altı kişi oraya getirildik. Ölüm ışınına alınacaklarını, vurulacaklarını düşünüyoruz. Ama Black Raven arabasına yüklendi ve bir yere götürüldük. Uzun süre araba sürdük. Dimitrov fabrikasına getirildiğimiz ortaya çıktı, burada Alman askerlerinin denetiminde onları batıya göndermek için çilingir çalışma tezgahları yükleyen daha birçok genci gördük. İki gün sonra, elimizde bir bildiri verildi: "Emek servisi sırası". Buna göre, işgal altındaki doğu bölgelerinin ön bölgesinde arkada çalışmak üzere görevlendirildik. İtaatsizlik durumunda, ceza tüm aile tarafından karşılandı - infaz. Çıkış yolu yoktu - gittim. Atölyelerde çalışmak için bizi Vinnitsa bölgesine gönderdiler. Dikenli tellerin arkasında yaşadılar, bize çok acımasızca davrandılar. ”