Yüzyıllar önce Papa bütün Yahudilerin Roma'yı terk etmeleri gerektiğine karar verir. Doğal olarak Yahudi toplumundan büyük bir tepki gelir. Bunun üzerine Papa, Yahudi toplumundan önde gelen birisiyle karşılıklı dini bir müzakere yapmalarını önerir. Yahudiler kazanırsa kalacaklar, Papa kazanırsa gidecekler.
Yahudiler çaresiz kabul eder ve temsilci olarak Moiz'i seçerler. Ancak Moiz'in Papa ile aynı dili konuşamaması nedeniyle müzakerede konuşmak yerine sadece işaret dilinin kullanılmasını teklif ederler. Papa kabul eder.
Müzakere günü geldiğinde, iki taraf karşılıklı yerlerini alırlar ve karşılıklı olarak bir süre bakıştıktan sonra Papa elini kaldırarak üç parmağını gösterir. Buna karşılık Moiz tek parmağını kaldırır. Papa parmaklarını sallayarak başının etrafında çevirir. Moiz ise parmağıyla yeri işaret ederek oturduğu yeri gösterir. Papa yanındaki çantadan bir parça ekmek ve şarap çıkartınca; Moiz de bir elma çıkartır. Bunun üzerine Papa ayağa kalkarak: "Ben pes ediyorum, Yahudiler kalabilirler", der.
Müzakere sonrasında Papa'nın etrafına toplanan kardinaller Papa'ya ne olduğunu sorduklarında Papa;
“Ben önce 3 parmağımı gösterip Kutsal Üçlüyü işaret ettim. Buna karşılık o bana tek parmağını gösterip her iki dinin de tek tanrıyı tanıdığını söyledi. Ben parmaklarımı sallayıp başımın etrafında çevirerek tanrının bizim etrafımızda olduğunu gösterdiğimde o da oturduğu yeri işaret ederek tanrının onların durduğu her yerde olduğunu işaret etti. Ben kutsal ekmek ve şarap çıkartıp tanrının bizim günahlarımızı bağışladığını göstermek istediğim zaman da hemen bir elma çıkartıp bana ilk günahı hatırlattı. Adamın her şeye bir cevabı vardı. Ne yapabilirdim ki?”
Tabi aynı sıralarda, Yahudi cemaati de Moiz'in etrafını sarmış ona nasıl başardığını soruyorlardı.
Moiz:
“Önce bana 3 parmağını gösterip 3 gün içinde burayı terk etmemizi istedi. Ben de ona bir tekimizin bile ayrılmayacağımızı söyledim. Sonra bütün şehrin Yahudilerden temizleneceğini söyledi. Ben de, hiç bir yere gitmeyip olduğumuz yerde kalacağımızı söyledim.”
“Sonra ne oldu?” diye kalabalık heyecanla sordu.
“Valla, sonrasını ben de pek anlamadım. Adam biraz hiddetlendi ve öğle yemeğini çıkarttı. Bunun üzerine ben de benimkini çıkarttım. Hepsi bu!...”
***
Bazen çok iyi konuştuğunuzu, meramınızı etraflıca anlattığınızı düşünürsünüz. Bazen de o kadar fasih konuştuğunuzu sanırsınız ki, muhatabınızın anlamama ihtimali yok diye düşünürsünüz.
Sonra bir de bakarsınız ki muhatabınız “Ya odunum?” demiş.
Susarsınız tabi. Kalemi bırakır yazmazsınız. Zira sözün ve kelimelerin kifayetsiz kaldığı yerde olduğunuzu görürsünüz. İşte o zaman işi akışına bırakırsınız, bırakmak zorunda kalırsınız.
Derken tam burada Mevlana’ya atfedilen bir söz devreye girer:
“Sen ne söylersen söyle, söylediğin, karşındakinin anladığı kadardır.”
Yine Mevlana’ya atfedilen başka bir vecizede: “Senin marifetin karşındakinin aklı nispetindedir” der.
Gerçekten de öyle. Senin ne konuştuğun değil, insanların ne anladığı önemli.Senin ne yazdığın, ne yaptığın değil, karşındakinin bundan ne anladığı önemli. Zaten toplumdaki yanlış anlamadan kaynaklı tartışma, atışma, kırgınlık ve küskünlüklerin çoğu da bu yüzden değil mi?
Ha işin bir başka boyutu var ki ağzıma almak istemiyorum. O da,birilerince ısrarla, maksatlı ve art niyetli olarak, söylediklerinin, yazdıklarının veya yaptıklarının süfli emellerine alet etmek üzere çarpıtılmasıdır ki, bunlarla ancak Allah baş ede.
Bu arada karşındakinin anlamak istediği ve hoşuna gittiği şekilde de konuşup yazmak mümkün tabi, ama o zaman bunun adı başka şey olur. O da haysiyet sahibi kimselere yakışmaz.
Çaresi var mı?
Var tabi.
Mesela, önce insan olmak gerekir;adam gibi adam yani.
Sonra da hesapsız, çıkarsız, dek dubarasız biz zihniyet ve yanında biraz da empati. O kadar.
Kolay değil mi?
Ama biz zoru severiz.
Papa ve Moiz
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.