Başbakan Davutoğlu'nun Londra -Mardin hattındaki açıklamalarını değerlendirirken pazartesi günkü yazımın sonunda OD'da yangının sürdüğünü, PKK'nın savaşmaya devam edeceğini belirtmiştim. Şimdi nedenini açıklayayım.***
PKK artık OD bölgesinin bir aktörü. Kendi başına bir şeyi belirleme gücü yok. Ama özellikle Rusya ve ABD tarafından dikkatle ve özenle kullanılıyor.
ABD OD'da çok sıkıştığı
bir anda Rusya'nın bölgeye müdahale ettiğini, hatta yerleştiğini gördü ve onu çok iyi kullandı
. O yoldan bölgede yeni pozisyonlar
elde etti. Bunu, PYD
'nin bir araç haline getirilmesiyle sağladı. O kadar ki, ABD
, daha dün, PYD'yi terör örgütü olarak görmediğini
açık açık ilan etti.
Çünkü, ABD her ne kadar Esat gitsin
diyorduysa da onun gitmesini
o kadar da istemiyordu
. Rusya'nın gelip Suriye
'ye oturmasından ve İran
'la birlikte Esad kalmalıdır demesinden sonra o da ağız değiştirdi. Şimdi, iki taraf da dikkatle PYD'yi kullanarak DAEŞ'i geriletiyoruz
görüntüsü altında Kürtleri
bölgeye kalıcı şekilde yerleştirmenin yolunu arıyor.
Bunun nedeni belli. Bundan sonra iki devlet de Kürtleri uzun vadeli plan ve stratejiler
için kullanacak. ABD'nin, İran'ın kuzeybatısından Lazkiye'ye uzanacak Kürt yapısına
öncelikle hayır demesi mümkün değil. Rusya ise elindeki Lazkiye ve Tartüs üslerini
bundan böyle Kürtlere karşı bir 'yem' olarak kullanacak. Sizi Akdeniz'e ben taşırım diyerek onları sürekli olarak beklenti içinde bırakacak ki, o kantonal yapının
Suriye'nin kuzeyine kurulmasından sonraki beklenti gerçekten de bu olacaktır.
***
Bunlar yarın olacak işler değil. Dış politika yıllara, yüzyıllara yayılır. Ama stratejiler önemlidir. Bugün de yeni bir strateji oluşturuluyor işte.
Bu strateji, Sykes- Picot
sonrasıdır ve tahmin edilenden çok daha karışıktır. 100 yıl önceki anlaşmayla
sınırları çizilen iki ülke, Irak ve Suriye
bugün tarih olmuştur. Yönetilememektedirler
. Siyasi bütünlüğü
kalmamıştır. Şimdi soru bundan sonrasının nasıl olacağıyla ilgilidir.
Davutoğlu
o konuda 'bu haritayı ekonomik ve kültürel ilişkiler üzerinden yavaş yavaş dönüştürelim. Siyasi harita sabit kalsın ama birliktelik artsın' diyor. Bu bir niyet. Nitekim 'ya Sykes- Picot
kazanacaktır ya da Kut'ül Amara
' diyerek niyetini daha da açıyor, açıklıyor. Bu bir strateji
ve şüphesiz bu strateji geleceğe dönük bir ipucu içeriyor.
Gelin görün ki, gerçek, bu değerlendirmenin ötesinde büsbütün parçalanan, ayrışan
bir OD var. Bu şartlar altında PKKPYD
ilişkisinin daha da gelişip güçleneceğini
beklemek gerek. Tersinden söyleyeyim. Artık kendisini bir OD aktörü
olarak gören, bin yıllık düşüncesi olan Akdeniz'e ulaşmak
düşüncesine yaklaşmış (ister kantonal yapı içinde isterse başka bir yoldan), kendisine ait bir (Davutoğlu'nun deyişiyle) 'entite
' olan Kürtler bu oluşum içinde geri adım atmaz.
Bu durum Türkiye'ye yansır. GD Anadolu'daki PKK realitesi
bu şartlara bağlı olarak biçimlenir. Bundan sonraki PKK ve Kürt konusu
bundan öncekilerden farklı olur. Bu, eşyanın tabiatı gereği yaşanacak bir durumdur.
Şimdi mesele artık herkesin olan
Kürt konusunu yeniden bizim konumuz
haline getirmektir.