Ottawa, 12 Tem (IPS) – İki genç oğlu olan bekar bir anne ve Ottawa, Ontario’da ikamet eden Lisa Argiropulos, kronik ağrı ve sakatlıklara neden olan bir kazadan sonra 2016’dan beri gıda güvencesizliğiyle karşı karşıya.
Çalışmaya devam edemeyen Argiropulos, engellilik desteği ve çocuk yardımı ödemeleriyle geçinmektedir. Ancak geliri, özellikle bugünün fiyatlarıyla kendini ve ailesini geçindirmek için yetersizdir.
“Fiyatların artması astronomik bir durum. Daha önce uğraşıyordum. Şimdi on kat daha kötü. Tüm faturalarımı, kamu hizmetlerimi ve tüm masraflarımı ödediğimde, yemek için kalanlar neredeyse yeterli değil. Gerçekten çok zor oldu. Argiropulos, “Haftalık, aylık, yardım için her zaman başka bir yere bakmak zorunda kalıyorsunuz” dedi.
Kanada’da gıda maliyeti Nisan 2021’den Nisan 2022’ye kadar yüzde 9,7 arttı. Gaz ve barınma gibi diğer ihtiyaçların yüksek fiyatı da gıda güvensizliğine katkıda bulundu; insanlar gelirlerinin daha fazlasını bu harcamalara harcamak zorunda kalıyor, bu da yemek için daha az kalıyor.
Gıda güvensizliği, insanlar yeterli besleyici gıdaya güvenilir erişime sahip olmadığında ortaya çıkar. Pandemi öncesi, dünyanın en zengin ülkelerinden birinin en kalabalık eyaleti olan Ontario’da yaklaşık 1,3 milyon insanı etkiledi.
“Bu, Ontario’daki pek çok kişi için gerçekten ne kadar zor olduğunu gösteriyor. Feed Ontario Ağ ve Devlet İlişkileri Direktörü Amanda King, bir ay içinde tüm temel ihtiyaçlarınızı karşılayabilmek herkesin gerçeği değil” dedi.
Bugün, gıda güvensizliği ile yaşayan toplam sayı muhtemelen daha büyük olacak çünkü enflasyon daha fazla insanı güvencesiz pozisyonlara soktu.
“Gıda güvensizliği biraz görünmez bir şeydir. Bu nedenle elimizdeki veri ve istatistiklerin altını çizmek gerçekten önemli. Bir sınıfa bakarsanız, o sabah hangi çocuğun kahvaltı yapmadığını hemen tespit edemezsiniz. İstatistiksel olarak, o sınıfta kahvaltı yapmamış çocuklar olduğunu biliyorsunuz” dedi.
Argiropulos, geçinmek için yerel gıda bankasından gıda bütçesini genişletmek için ek destek istiyor. Onun için bu, ayda bir ziyaretine izin verilen Barrhaven Yemek Dolabı. Yedi gün sürmesi amaçlanan bir paket yiyecek alırken, büyüyen oğulları ile birlikte üç kişilik ailesinde hızla gider.
Gıda bankaları da mevcut enflasyon baskısını hissediyor.
Gıda bankalarının kullanımı, daha fazla insanın ihtiyacı olduğu için son birkaç ayda önemli ölçüde arttı. CEO George Macdonald’a göre, Barrhaven Gıda Dolabı geçen yıldan bu yana yüzde 130’luk bir kullanım artışı gördü. Ottawa Gıda Bankası CEO’su Rachael Wilson, Mart ayında ağlarında 52.000 yemek sunduklarını kaydetti. Geçen yıl ayda ortalama 44.000 kişiye hizmet ettiler.”
Daha yüksek gıda ve gaz fiyatları, gıda bankalarının faaliyet göstermesinin daha pahalı hale geldiği anlamına geliyor. Salgın öncesinde, Ottawa Gıda Bankası gıdaya yılda 1,7 milyon Kanada doları (yaklaşık 1,31 milyon ABD doları) harcıyordu. Wilson, bu yıl IPS’ye 4,5 milyon Kanada Doları (3,49 milyon ABD Doları) üzerinde harcama yapmaya hazırlandıklarını söyledi.
Hem Wilson hem de Macdonald taleple başa çıkmakla birlikte, gıda bankası kullanımındaki daha fazla artışın topluluklarına hizmet etme yeteneklerini etkileyebileceğini belirttiler.
“Çok stresli. Her gün raflarımıza nasıl yiyecek alacağımızı bilmek, şu anda sadece günlük bir stres. Şu ana kadar ihtiyaç duyulan gıdayı sağlayamadığımız bir vaka olmadı. Ama dürüst olmak gerekirse, bu düzeyde ihtiyaçları büyük bir değişiklik olmadan karşılamaya devam etmenin bizim için ne kadar sürdürülebilir olduğunu bilmiyorum” dedi.
112 küçük gıda programını destekleyen Ottawa Gıda Bankası, öncelikle hayırsever bağışlara dayanmaktadır. Eyalet veya federal hükümetten düzenli bir fon almaz.
Gıda güvensizliğinin mevcut boyutu, politika yapıcıların sorunu nasıl ele aldığı konusunda değişiklik çağrılarına yol açtı.
Gıda güvensizliğine yönelik hükümet müdahaleleri çoğunlukla gıda bankalarının operasyonlarını desteklemeye yardımcı olmuştur. Pandemi sırasında gıda güvensizliği için eyalet yardımı dolaylı olarak geldi: Belediyelere ve gıda bankaları da dahil olmak üzere sosyal hizmet sağlayıcılarına yardım etmek için Sosyal Hizmetler Yardım Fonuna (SSRF) (yaklaşık 775 milyon ABD doları) 1 milyar Kanada dolarının üzerinde tahsis edildi.
Toronto Üniversitesi’nden açlık için politika çözümleri belirlemeye çalışan bir program olan PROOF’un araştırma koordinatörü Tim Li, kısa vadeli rahatlama için yardımcı olmakla birlikte, bu müdahalelerin gıda güvensizliğinin nedenlerini ele almak için çok az şey yaptığını açıkladı.
“Açlık sadece yemek yememek değildir. İnsanların mali durumlarıyla ilgili. Yoksulluk, gelir eksikliği ve gelir güvenliği ile ilgili. Gıda güvensizliğini azaltmak için bu yaklaşımı gelir yetersizliğini ele alacak kadar ileri götüren bir eylem görmüyoruz. Güvenlik ağının düşündüğümüz kadar sağlam olmadığını gösteriyor.”
PROOF, gıda bankalarına yapılan yardımı artırmak yerine, sosyal yardımın genişletilmesi ve asgari ücretin artırılması gibi gelire dayalı çözümleri savunuyor. İllerin her iki alandan da sorumlu olduğu düşünüldüğünde, bu tür hareketler çoğunlukla il düzeyinde eylem gerektirecektir.
“Araştırmamız, politika yapıcıların asgari ücret, sosyal yardım ve araç kutularında var olan gelir vergisi, çocuk yardımı gibi diğer tüm farklı politikalarla mücadele ettiğini gerçekten gösteriyor. Kamu politika yapıcılarının yapabileceği çok şey var. Bu sadece onların yapması meselesi,” dedi Li.
2018’de yapılan bir araştırmaya göre, Kanada’da sosyal yardıma bağımlı insanların yüzde 60’ından fazlası gıda güvencesi yok.
Çoğu sosyal yardım programının enflasyona endeksli olmadığı göz önüne alındığında, toplamın bugün daha büyük olduğu tahmin ediliyor. Bu, fiyatlar arttıkça destek ödemelerinin her yıl daha az değer kazanmasına ve potansiyel olarak daha fazla insanın gıda güvensizliğine sürüklenmesine neden olur.
Argiropulos ayrıca gelire dayalı çözümler istiyor. IPS’ye verdiği demeçte, kendisini ve ailesini tam olarak desteklemek şu anki durumunda ulaşılamaz durumda.
Yaklaşık bir yıl önce doktoru, tıbbi durumları nedeniyle diyet ihtiyaçları olanlar için gıda yardımı başvurusunda bulunmasını tavsiye etti. Ödenek, Ontario’nun Engelli Destek Programının (ODSP) bir parçasıydı ve Argiropulos, tip iki diyabeti olduğu için kalifiye oldu.
Ancak, ne kadar almaya uygun olduğunu anlayınca şok oldu.
“İçeri gönderdi ve tip iki diyabet için ayda sadece 35 dolardı. Çocuklarım ile her iki hamileliğimde de gestasyonel diyabet hastasıydım. Biliyorum. Diyetisyenler gördüm. Nasıl yemen gerektiğini biliyorum. Karbonhidratları biliyorum. Bütün bu şeylerden haberim var. Otuz beş dolar, bu mümkün bile değil” dedi.
Argiropulos, sosyal yardımla yaşama ve gıda güvencesizliği ile karşı karşıya kalma gerçeğinin vurgulanması gerektiğini kaydetti.
“Hayatım boyunca çalıştım ve kötü zamanlar geçirdim. Ve yemek, kimse yemekten mahrum bırakılmamalıdır. Yemekten mahrum kalmamamız gereken bir ülkede yaşıyoruz. Sisteme güvenmek zorunda kaldığınızda, yemek için mücadele etmemelisiniz. Sadece olmamalı.”
IPS BM Bürosu Raporu
@IPSNewsUNBureau’yu takip edin
IPS News UN Bureau’yu Instagram’da takip edin
© Inter Press Service (2022) — Tüm Hakları SaklıdırOrijinal kaynak: Inter Press Service