Editörümüz Elif Tufan yazdı.
Dikkat!
Bu yazıda şiddetten bahsedilmektedir. Bu, bazı okurlar için tetikleyici olabilir.
Kaç kez tanımadığınız biri sizi sosyal bir mecrada takip eder etmez mesaj attı?
Kaç kez biri paylaştığınız her şeye tek tek yorum yaptı, fikrini belirtti ya da bir emoji gönderdi?
Kaç kez biri size rızanız dışında fotoğraflar gönderdi?
Kaç kez cevap vermediğiniz için bu kişinin agresifleştiğini gördünüz?
Kaç kez biri sizin tüm dertlerinizi dinleyeceğini, diğerleri gibi olmadığını, zira sizi çok önemsediğini söyledi?
Kaç kez karşınızdakinin anlattığınız her şeye duyarsız olduğunu, aslında tamamen kendiyle dolu olduğunu fark ettiniz?
Kaç kez talep etmediğiniz bir ilgiye karşılık vermediğiniz için kendinizi zalim hissettiniz?
Kaç kez karşınızdaki kişi yaptığı bir iyilikten sizi borçlu tuttu?
Kaç kez bunu açıkça dile getirdi?
Kaç kez gittiğiniz yerde takip edildiniz?
Kaç kez istemediğiniz halde size kahve ısmarlandı?
Kaç kez buna karşı minnet duymadığınız için soğuk ve duygusuz yerine konuldunuz?
Kaç kez bu kişi ne kadar yalnız olduğundan, herkese sürekli bir şeyler verip hiç karşılık alamadığından bahsetti?
Kaç kez depresyondan dem vurdu?
Kaç kez bunu çözmenizi bekledi?
Kaç kez çözemediğiniz için suçlu hissettiniz?
Kaç kez yıllardır ilgilendiğiniz bir alanda “daha doğrusunu” başkasından dinlemek zorunda bırakıldınız?
Kaç kez tecrübelerinize saygı gösterilmedi?
Kaç kez kendi bedeninizle ilgili kuralları bir başkasından öğrendiniz?
Kaç kez o çok sevdiğiniz grubun, yazarın ya da sanat eserinin aslında sizin anlamadığınız bir şeyi temsil ettiğini duydunuz?
Kaç kez mesleğiniz, konumunuz, becerileriniz değersizleştirilmeye çalışıldı?
Peki bu kişiler kaç kez kendi içlerindeki uçsuz bucaksız değersizlik hissinden bahsettiler?
Kaç kez bir diyalogda sizin kontrolünüz dışında hiyerarşiler kuruldu?
Ve kaç kez bu diyalogları sürdürdünüz?
Kaç kez “hayır” bir cevap olarak kabul edilmedi?
Bu sefer zalimlik ve suçluluk hissini göze alıyorum:
Bu kişiye iyilik borçlu değiliz, kibarlık ya da teselli borçlu değiliz.
Bir ilişki istemediğimiz bir yere gittiğinde bunu devam ettirmek zorunda değiliz. Kibar kalmak zorunda değiliz.
Zorla yapılan hiçbir nezaketi ya da iyiliği kabul etmek zorunda değiliz.
Kimseyi iyileştirmek zorunda değiliz.
Manipülasyon suçtur, aşağı görülmek suçtur, ısrarlı taciz suçtur.
Güzel, yakışıklı, ilgi çekici, yetenekli, bilgili olduğumuz için hiç kimseye bir açıklama borçlu değiliz, hiç kimseye hiçbir şeyi kanıtlama mecburiyetimiz yok.
Bu cümleleri herhangi bir kimlik gözetmeden kurabilmeyi isterdim.
Bu cümleleri yalnızca kadın olma tecrübesinden dolayı kuramamayı isterdim; fakat burada isimlerini listelemeye başlarsam birini atlamaktan korktuğum yüzlerce, binlerce kadın “ayrıldıkları erkek”, “boşandıkları erkek” ya da “kıskanç sevgilileri” tarafından öldürüldüğü müddetçe, bu meselenin dilini tüm kimlikler üzerinden kurmayı reddediyorum.
Kimi kadınlar deli, histerik, yalancı ve sinsi olarak nitelendirildiği müddetçe; kimi erkekler agresyonu kendilerinde hak gördüğü ve iyiliğin karşısında itaat bekledikleri müddetçe bu meseleyi başka bir dille konuşmayı mümkün görmüyorum.
Şiddete, manipülasyona maruz bırakılıyorsanız; gerçeklik algınızı sorgulamaya, sevdiklerinizden uzaklaşmaya başladıysanız yardım isteyin.
Yalnız değiliz, birlikteyiz.
Marmara Üniversitesi Kadın Hakları Kulübü:
Alo 183 Aile, Kadın, Çocuk ve Engelli Sosyal Dayanışma Hattı
Emniyet Genel Müdürlüğü KADES Uygulaması:
- https://apps.apple.com/tr/app/kades/id1360309770
- https://play.google.com/store/apps/details?id=tr.gov.egm.kades&hl=de&gl=US
Aile İçi Şiddet Acil Yardım Hattı: (0212) 656 96 96 ve (0549) 656 96 96
Kadın Meclisleri Danışma Hattı: (0505) 004 11 98
İstanbul Büyükşehir Belediyesi Kadın ve Aile Hizmetleri Müdürlüğü İlk Kabul Birimi: (0212) 449 93 24
Cinsel Şiddetle Mücadele Derneği: (0542) 5853990
Kadınlara Hukuki Destek Merkezi Derneği (KAHDEM):
- http://www.kahdem.org.tr,
- E-posta: email@example.com