Bilim insanları ilk kez, genetiği değiştirilmiş domuz böbreklerini beyin ölümü gerçekleşmiş bir insanın vücuduna başarılı bir şekilde naklettiler; bu, hayvan organlarının gelecekte insan hayatlarını kurtarmak için potansiyel olarak uygulanabilir hale gelmesine yönelik önemli bir adım, dünya çapında organ kıtlığının giderilmesine yardımcı olabilecek bir şey. .
Perşembe günü, Alabama Üniversitesi’nden (UAB) araştırmacılar, bu süreci derinlemesine belgelemek için ilk hakemli çalışmayı yayınladılar.
Domuz böbrekleri, böbreklerin insan vücuduna nakledilebilmesi için 10 anahtar gen düzenlemesi ile genetiği değiştirilmiş domuzlardan alındı.
Transplantasyondan sonra araştırmacılar, böbreklerin reddedilmediğini ve çalışmanın üç günü boyunca kanı süzüp idrar üretebildiklerini doğruladılar. (Transplantasyon, bir donörden alınan organın ihtiyaç sahibi hastaya nakil edilmesi işlemidir. )
UAB Departmanındaki Kapsamlı Nakil Enstitüsü direktörü Jayme Locke bir basın açıklamasında, “Tıp tarihinde oyunun kurallarını değiştiren bu an, bir paradigma değişikliğini ve organ kıtlığı krizine tartışmasız en iyi çözüm olan ksenotransplantasyon alanında önemli bir kilometre taşını temsil ediyor.” dedi. (Yunancada kseno “yabancı” anlamına gelir; “transplantasyon” ise “aktarma” anlamına gelir.)
“Kritik bilgi boşluklarını kapattık ve son dönem böbrek yetmezliği hastalığı olan canlı insanlarda klinik bir araştırmaya başlamak için gerekli güvenlik ve fizibilite verilerini elde ettik.”
Umut, transplantasyon için izlenen prosedürün, gelecekte bir domuz böbreğinin canlı bir insan alıcıya transplantasyonu sırasında izlenecek bir model oluşturabilmesidir.
Araştırmacılar, bu çalışmayı mümkün kılan bağışçıdan sonra bu prosedürün “Parsons Modeli” olarak adlandırılmasını öneriyorlar.
57 yaşındaki Jim Parsons, geçirdiği bir k∂za sonucu beyin öIümü gerçekleştiğinde önceden onaylı ve kayıtlı bir organ bağışçısıydı.
Parsons, yüzlerce yarışa katılmış, çocukluğundan beri bisiklet sürüyordu.
“Daha önce pek çok kaza geçirmişti ve bu onu bizden alan acayip bir kazaydı” dedi. Beyin öIümü gerçekleşmiş ve organ bağışı hakkında biriyle konuşmak ve neler verebileceğini öğrenmek istemiştim” dedi.
Ancak olası bir bağış için bazı organlarını çıkarmak üzere ameliyata girmesinden kısa bir süre önce, O’Hara bir telefon aldı ve Dr. Locke ile bir çalışma hakkında konuşmak isteyip istemediğini sordu.
Çalışma kendilerine anlatıldıktan sonra, herkesin hemfikir olduğundan emin olmak için büyük bir aile toplantısı düzenlediler.
“Hepimiz, oybirliğiyle, şüphesiz, yüzde 100, onun da bunu isteyeceğini düşünerek karar verdik” dedi.
Ailesi, araştırmacıların nakil girişiminde bulunabilmeleri için vücudunun işleyişini sürdürmek için araştırmacıların Parsons’ı solunum cihazında tutmasına izin vermeyi kabul etti.
“Jim öIümüyle olabildiğince çok insanı kurtarmak isterdi ve bunu yaparak potansiyel olarak binlerce ve binlerce insanı kurtarabileceğini bilseydi hiç tereddüt etmezdi. Bizim hayalimiz başka kimsenin beklemekten ölmemesi. Jim’in öIümünün potansiyel olarak başkalarına bu kadar çok umut getirebileceği için gurur duyacağını biliyoruz.”
POTANSİYEL ETKİ
Böbrek hastalığı dünya çapında yüz binlerce insanı etkiliyor. Milyonlarca insan kronik böbrek yetmezliği için diyaliz tedavisi görüyor.
Diyalize girenler ya hayatlarının geri kalanında diyalize girmek zorundalar ya da böbrek nakli olmak zorundalar – ancak bekleme listesi yıllarca sürebiliyor.
UAB Tıp Fakültesi Dekanı Dr. Selwyn Vickers, bu yeni araştırmanın sadece böbrek nakli bekleyen hastalar için değil, bekleme listesindeyken sevdiklerini kaybetmekten korkan aileler için de önemli olduğunu söyledi.
Listede yer alan organ nakline ihtiyacı olan binlerce insan var ve mevcut organ miktarı sınırlı” dedi. “Ve bu süreçte bekleyen çok sayıda insan var.”
Locke, bu deneyin onlara domuz böbreğinin bir insana nakledilmesi söz konusu olduğunda fizibilite ve güvenliği gerçekten test etmelerine izin verdiğini söyledi.
“Ve bu gerçekten daha önce hiç yapılmadı” dedi.
Son zamanlarda ksenotransplant dünyasında gelişmeler var ama her yeni adım önemli. Ekim ayında, NYU Langone Health’teki araştırmacıların, bir domuz böbreğini beyin öIümü gerçekleşen bir insan hastaya yerleştirmek için benzer bir deney yaptıkları açıklandı.
Ve bu ay, Maryland hastanesindeki cerrahlar, hayatını kurtarmak için yaşayan bir insan hastaya domuz kalbi yerleştirdi. Hala nasıl olduğunu görmek için izleniyor.
UAB, domuz donörünün ve Parsons’ın bir nakil için yeterince uyumlu olup olmayacağını görmek için kendi çapraz eşleştirme testini geliştirdi; bu, canlı bir insana domuz böbreği naklinde ilerlemek için çok önemli bir şey.
Domuzlar, organları karşılaştırılabilir büyüklükte olduğu için uzun zamandır insanlarda organ nakli için bir olasılık olarak görülüyordu. Bilim adamları, insan ortamına yerleştirildiğinde reddedilen domuz organlarının engelini ancak son zamanlarda aştılar.
Araştırmada kullanılan domuzlar, insanda kullanılabilecek böbrekler üretmek için genetiği değiştirilmişti. En önemlisi, birkaç önemli insan geni eklenirken, üç domuzdan büyüme karbonhidrat antijeni ve domuz büyüme hormonu reseptör geni çıkarılmıştı. Bu özel domuzlar söz konusu kan grubu olduğunda evrensel donörler olarak hizmet edebilirler.
Domuz organları daha önce insan olmayan primatlarda nakil için test edilmiş olsa da, bu, bilim adamlarının bir domuz böbreğinin insan vücudunda çalışıp çalışamayacağını ilk kez test edebildikleri ilk zamanlardan biriydi.
Locke, süreçle ilgili ayrıntılı çalışmalarını yayınlarken, aynı zamanda bir klinik öncesi insan modeli kurarak bir ilki başardıklarını söyledi; bu, esasen, ailesi rıza gösteren beyin öIümü gerçekleşen donörlerde potansiyel olarak yeni tıbbi gelişmeleri test etmek için emsal teşkil ettiği anlamına geliyor.
Locke, “Bu insan preklinik modeli, domuzdan insan olmayan primat modelinin güvenliğini ve fizibilitesini, yaşayan bir insan için risk oluşturmadan değerlendirmenin bir yoludur.” Dedi.
“Çalışmamız, insan ksenotransplantasyonunun önündeki büyük engellerin aşıldığını gösteriyor, insanlarda ksenotransplantasyon sonuçlarını optimize etmek için yeni bilgilerin nerede gerekli olduğunu tespit ediyor ve daha ileri çalışmalar için yeni bir klinik öncesi insan modelinin kurulması için temel oluşturuyor.”