Çoğu zaman, askeri teçhizat tasarlarken, tasarımcılar, birliklerde zaten kullanılmış olan daha önceki araçları temel alır. Yerleşik üretim, yedek parça ve montajların değiştirilebilirliği ve personelin yeniden eğitilmesi ihtiyacının olmaması vardır. En son ve çığır açan teknik yeniliklerin tümüne son derece şüpheci yaklaşan ordunun muhafazakarlığı da önemli bir rol oynuyor. Ve oldukça anlaşılırlar.
Askeri taşımacılığın bu ilginç temsilcisi bir istisna değildi.
British Pathe'den eski bir siyah-beyaz reklamda küçük, köşeli, üç dingilli bir araba görülüyor. Bu Alvis Stalwart. Modern orduların parklarında yer bulabilecek geçmişten bir makine!
dizayn
Britanya'nın en eskilerinden biri olan Alvis, zırhlı araç örneklerini ilk kez II. Dünya Savaşı'ndan önce tanıttı, ancak üretimleri Daimler'e devredildi.
Savaş sonrası dönemde, şirketin başarılı gelişmelerinden biri Saracen zırhlı personel taşıyıcısıydı.
Başka bir zırhlı personel taşıyıcısı - "Saladin" (Saladin) için temel oluşturdu.
Ve şimdi bu modelin halihazırda kullanılan birimleri, Salamander havaalanı itfaiye aracının üretiminin temelini oluşturdu.
Tüm bu araçlar, Saracen zırhlı personel taşıyıcısından ödünç alınan bağımsız bir burulma çubuğu süspansiyonuna ve sürekli dört tekerlekten çekişe sahipti.
Başarıdan ilham alan Alvis, hem sivil hem de askeri kullanım için dört tekerlekten çekişli bir kamyon geliştirmeye karar verdi. Modele "Camion" (Camion) adı verildi.
"Camion" un ilk kopyaları, Saracens ordusuyla aynı askeri eğitim alanlarında test edildi.
Öykü Saracen Ford'un yanından geçerken mahsur kalan ordu sürücülerinin, yeni otomobilin aynı koşullarda yeteneklerini sorguladığını belirtiyor. Açıkçası, bu konuşma Alvis mühendislerine bazı düşünceler verdi ve ordu sıkışmış ekipmanı çekerken, Camion'un yeni bir versiyonu doğdu. Ve böylece yüzdü. Ve nasıl!
"Krepysh"
Yeni arabaya "Stalwart" - "Güçlü" adı verildi. Deneme alanında bir dizi zorlu testten geçen araç, biraz modifiye edilmiş ve 1964 yılında ana kamyon olarak hizmete açılmıştır.
Alaşımlı corten çelikten (korten çelik - gemi yapımında, endüstriyel ve sivil inşaatta kullanılan çelik, korozyona dayanıklı ve boyama gerektirmez) kaynaklı destek gövdesi, gövdenin tabanının altında kıçta bulunan motoru içeriyordu. Şanzıman, transfer kutusu ve diferansiyeller öndeydi.
Üç taraftan menteşeli gövdenin yanları, suyun girmesini önlemek için contalarla donatıldı.
Sürücünün ve yolcuların oturma rahatlığı, yüzdürme için feda edildi - kokpite çatıdaki kapaklardan girdiler.
Sürücü koltuğu ortadaydı, ancak gerekirse koltukları sağa ve sola monte etmek mümkündü.
Yandan açılır camlar sadece aracın kaçış kapakları olarak kullanıldı.
Temel model, 5 ton kargo veya tam teçhizatlı 38 asker taşımak için tasarlandı, 300'e kadar 20 litrelik yakıt bidonları tutabilir veya bir tanker için donatılabilir.
Aynı temelde, "Stalworth" Limber'in (topçu ön ucu, "akıllı" olarak çevrilebilir) bir modifikasyonu üretildi.
Topçu versiyonunun kokpitinde, vinç operatörü için bir koltuk ve arkada - hava koşullarından bir tente ile kaplanmış yedi kişinin hesaplanması için bir koltuk eklendi. Ayrıca 3 ton taşıma kapasiteli bir manipülatör de vardı. Mühendislik kolordu aracı neredeyse aynı şekilde donatılmıştı, ancak dört kişilik ek koltuklar ve geliştirilmiş bir manipülatör ile.
Araba, 8 hp kapasiteli, sıvı soğutmalı, 8 litre hacimli bir Rolls-Royce MK6,5B 220 silindirli benzinli motorla donatıldı. ile., yakıt tüketimi 59 km'de 100 litre.
Kuru çift diskli debriyajlı beş vitesli bir şanzıman, tüm hız aralığında hem ileri hem de geri hareket sağlayan bir transfer kutusu ile donatıldı. Dönme, sınırlı kaymalı diferansiyel aracılığıyla nihai tahrikler aracılığıyla tüm tekerleklere ve iki su topuna iletildi.
Su engellerini aşmaması gereken durumlarda, bakımı kolaylaştırmak ve makinenin ağırlığını azaltmak için tazyikli sular (ve su deflektörü) demonte edildi.
Sudaki hareket hızı 6 ila 9 km / s arasında değişiyordu.
İngiliz ordusunun o zamanki anlayışında, makine su bariyerleriyle dolu Avrupa savaş tiyatrosu için mükemmeldi.
Dezavantajları:
Genel olarak başarılı olan araba, ancak kusurlardan yoksun değildi ...
Ve en ciddi şey, dört tekerlekten çekişin tasarım özellikleri nedeniyle (her tarafta sadece bir diferansiyel), şanzıman elemanlarının artan stres ve aşınma yaşamasıydı. Özellikle asfalt yollarda sürerken.
Bununla birlikte, araba gelişmeye devam etti. Bu nedenle, daha iyi bir genel bakış için pencerelerin şekli değiştirildi.
İlk sürümlerin kabinlerinin pencereleri büyütüldü ve alt kenarları biraz farklı bir şekil aldı.
Sonraki tüm versiyonlar, 5 tondan fazla bir kuvvete sahip, önüne monte edilmiş bir çift devreli fren sistemi olan bir vinç aldı.
Sonuç
Genel olarak, Alvis, paletli araçlar için kros kabiliyetinden daha düşük olmayan, ancak maliyet ve kullanım kolaylığı açısından onu aşan tekerlekli bir araç geliştirmeyi başardı.
"Kalelerin" sonuncusu askeri kariyerlerini 90'ların başında sonlandırdı. Sırada 30 yıl. Fena değil!