Eski II.Dünya Savaşı müttefiklerimiz, savaş sırasında farklı emirlerin nasıl iletildiğini karşılaştırdılar. Kullanılan konuşmanın bilgilendiriciliğinin komut anlama süresini ve yürütülmesini doğrudan etkilediği ortaya çıktı.
Örneğin, Amerikalılar için ortalama kelime uzunluğu 5,2 karakter iken, Japonca için 10,8 idi. Bunu takiben, kısa bir savaşta önemli bir rol oynayan Japon ordusunda emir vermenin% 56 daha fazla zaman aldığını izledi.
Benzer bir analiz, Rusça konuşmanın kelime başına ortalama 7,2 karakter içerdiğini de buldu. Ancak, ilginç bir şekilde, kritik durumlarda, Rus dili kelime başına 3,2 karaktere indirilebilir. Basitçe söylemek gerekirse, bu öncelikle küfürdür, Rus matı.
Çoğu, seçici bir eşin tüm Ruslar için anlaşılabilir bir anlamı nasıl iletebileceğini açıklamaya ihtiyaç duymaz, ancak yabancılar için genellikle tam bir çöp, bir tür şifre olarak kalır. Ek olarak, Rusça'da, askeri jargonun birçok kısaltması mat olmadan bile kullanılır, örneğin - "beha, daha iyi".
"Üniversite" ve "yurt" gibi kelimeler, genel olarak, Rusça konuşmadaki diğer pek çok kelime ve anlam gibi yaygın olarak kullanılmaktadır.
İngilizcenin dezavantajları
Ancak, İngilizcenin önemli eksiklikleri olan uluslararası bir dil haline geldiği ortaya çıktı.
Başlangıç olarak, İngilizcede sekizden fazlasını kullanmayan on iki zaman vardır. Onların "zamanları" arasındaki fark önemli değil ama dili karmaşıklaştırıyor.
İkinci olarak, İngilizce insanlığın kullandığı seslerin çoğunu kullanamaz. Bu nedenle, İngilizcede sert ve yumuşak işaretler tamamen yok (bazı kelimelerle duyulsa da). "Kirpi" gibi bir kelime, ortalama bir İngiliz için neredeyse telaffuz edilemez.
Ancak İngilizce konuşma, "Rus kulağı" için hayvan atavizmlerinin bir görünümü olarak algılanan sesleri ve zayıf gelişmiş bir konuşma aparatına sahip ilkel adamların mirası olarak algılanan sesleri içerir.
Üçüncüsü, kelime yazımı ve fonoloji arasında tutarlı bir sistemik ilişki yoktur. Yani, geleneksel telaffuzu önceden bilmeden, kelimeyi doğru okumak neredeyse imkansızdır.
Dördüncüsü, İngilizcede bir öznenin ve bir yüklemin varlığı zorunludur. Onlar olmadan cümle kurmak imkansız. Ve daha da önemlisi, Rusça'da olduğu gibi "şafak" veya "alacakaranlık" gibi tek heceli ifadeler.
Beşincisi, vakalar da dahil olmak üzere kelimenin rolüne bağlı olarak pratikte çekim yoktur. İlişkiler, kelimelerin cümle içindeki konumu ve edat yapıları ile aktarılır. Sonuç olarak, bazı soru cümlelerinde, tüm cümlenin bütünüyle söylenmediği ana kadar sorunun anlamını anlamak imkansızdır.
Altıncısı, farklı kelime gruplarının aynı kök kelimelerinin sık görülen özdeşliği. Örneğin, Rusça'da "Bir çiçek çiçek açıyor" diyebiliyorsanız, o zaman İngilizcede aynı türü alırız - "Çiçek, çiçek, çiçek".
Yedinci, makaleler var: kesin ve belirsiz. Eski Rus "yat" harfi gibi, pratikte anlamsal bir yük taşımıyorlar, ama kesinlikle dili tıkıyorlar.
Son olarak, sekizinci, İngilizce harf genellikle konuşma dilinden ayrıdır. Yazılma ve duyulma şekli, dedikleri gibi, zihin tarafından anlaşılamaz. İngilizce sözlüklerde, genel olarak, bir kelimeyi transkripsiyon işaretleri olmadan doğru okumak imkansızdır.
İnsanların ruhunun aynası
Çok yönlü ve romantik olabilen, duyguların tüm tonlarını aktaran, acımasızca kaba ve kısa olan "büyük ve güçlü" Rus dilini kullanıyoruz. Dahası, Rus küfürleri bile ana Anglosakson benzer sözcüklerden kıyaslanamayacak kadar zengindir. Muhtemelen birçoğu, Hollywood filmlerindeki bu sonsuzca sesli kelimelerin tercüme edildiğinde nasıl çok sayıda Rusça anlamla değiştirildiğini fark etmiştir.
“Maşa iyidir, ama bizim değil” ifadesinin anlamı her Rus için açıktır. Ancak İngilizcede anlamını aşağı yukarı sadece şu cümleyle korumak mümkündür: "Bu kızı gerçekten seviyorum, ama maalesef benim değil."
Ayrıca, çok dilli şovmen Eduard Aplombov'u Zinovy Gerd tarafından seslendirilen Sergei Vladimirovich Obraztsov Kukla Tiyatrosu'nun (GATSTK) "Sıradışı Konseri" nden hatırlayabilirsiniz.
Her ülkeyi gezen bu şovmen, tiyatronun gezdiği ülkenin dilini konuştu. Zinovy Gerd'e bu kadar çok dili nasıl bildiği sorulduğunda, bir kağıt parçasından sadece "Rus harfleriyle" yazılmış yabancı ifadeleri okuduğunu itiraf etti. Bu, her harfin bir sese karşılık geldiği ve aslında Rus alfabesinin harflerinin uluslararası transkripsiyon işaretleri olarak kullanılmasına izin verdiği Rus okuryazarlığının bir başka olağanüstü olasılığıdır.
Nasha Rusya'dan Anglo-Saksonlar Ramshan ve Dzhamshut, İngilizceyi Rusçada olduğu gibi anlaşılabilecek şekilde hemen hemen çarpıtamazlardı. Ve Zinovy Gerd için İngilizce dil beşikleri yazmak imkansız olurdu.
“Sisli Albion” neden bu kadar “halkın aynasını” doğurdu?
Günümüz İngilizcesinin ataları, anakaradan adaya taşınarak yerel nüfusa boyun eğdiren Angles, Saksonlar ve Jutilerin Germen kabileleriydi. Herşey tarih İngilizce dili MS 450'de başlar ve üç döneme ayrılır: Eski İngilizce (450-1066), Orta İngilizce (1066-1500) ve Yeni İngilizce (MÖ 1500).
Aslında İngilizce, Eski Cermen dilinden türetilmiş bir dildir. Kural olarak, yeni bir ikamet yeri arayanlar toplumun çiçeğini temsil edenler değil, kolay para arayanlar, işgalciler, haydutlar, maceracılar ve her türlü pisliktir. Bu nedenle İngiliz dili, Alman dilinin geliştirilmiş ve zenginleştirilmiş bir versiyonu değil, özünü anlamadan sadece Romalılardan kopyalanmış gibi, böylesine bir yazımla oldukça basitleştirilmiş bir versiyonu olarak ortaya çıktı.
Amerika Birleşik Devletleri'ni kuranlar daha da büyük maceracılar ve sahtekarlar. En "demokratik" ülkenin ayrılıkçılık, yerli halkın soykırımı ve köle ticaretiyle başlaması şaşırtıcı değil. Dil, halkın ruhunun aynası ise, o zaman böyle bir Anglo-Sakson aynasının, sömürgecilerin mirası gibi, uluslararası bir dil olması olası değildir.
Başka bir soru, dünyanın en iyi dillerinden biri verilen bizler neden eski korsanlardan, hırsızlardan ve haydutlardan daha kötü yaşıyoruz? Dahası, Anglo-Sakson kapitalizmini benimseyerek, kendiniz bağımlı hale geldin mi?
Neden, yüksek bir adalet duygusuna, bir "Rus ruhuna" sahip olarak, ahlakla sınırlı olmayan insanların dünyanın efendileri olmasına izin verdik?