Derken ilkbaharda kopan bir firtina gibi karanlık ve ağır bir uğultu işittim, korku ve yaşantıdan oluşan dile gelmez bir duyguyla titremeye başladım. Yıldızlar çaktı, yıldızlar söndü, düpedüz unutulmuş ilk çocukluk dönemine, varlık öncesi zamanlara ve oluşum sürecinin önce ki basamaklarına kadar uzanan anımsamalar itiş kakış önümden sel gibi akıp geçmeye başladı.
1431 yılında bugün, on dokuz yaşında bir genç kız, Rouen’in eski Pazar yerinde canlı canlı yakıldı. Odun yığının üzerine çıkarken başına geçirilmiş kocaman başlığın üzerinde şu yazılar okunuyordu:
Sapkın Sabıkalı Dinden dönmüş Putperest
Yakıldıktan sonra külleri, bir köprünün üzerinden Seine Nehri’ne atıldı ki, sular onu mümkün olduğunca uzağa götürsün. O Katolik Kilisesi ve Fransa Krallığı tarafından mahkûm edilmişti. Onun adı Jeanne d’Arc’ti. Size tanıdık geliyor mu?
Ilk şu soruyla başlayalım isterseniz. Bu kavram size nereden tanıdık geliyor ? Hiç şüphesiz bu kavram bizleri çizgi-filmlere götürür. 90lar,2000ler, ve elbette günümüzdeki çizgi-filmlerde de mevcut bir slogandan bahsediyoruz aslında. Bölümler hep şöyle biter : 🎗"Günü Kurtardın! " 🎗 "Yaşasın ! Günü Kurtardık. "
Ya iyi karakter kötüye karşı başarılı olduğunda bu cümleyi kendi kendine söyler veyahut iyi karakter bir kitleyi zorluktan kurtardığında kendisine söylenilen bir ödüllendirme cümlesidir. Bir gun deneme amaclı olarak bir çizgi-film kanalını açtım , akşama dek dinledim. Hemen her çizgi-film sonunda GÜNÜ KURTARDIN sloganının kullanıldığına bizzat şahit oldum. Peki sürekli bu cümleyi duyarak büyüyen çocuklar nasıl bir etki altında kalır? Aslında bu konu yazarlarla bi araya geldiğimiz bir toplantıda çok yüzeysel de olsa gündeme gelmişti.Meşhur bir yazar "günü kurtarmanın ne sakıncası olabilir? zaten müslüman günü kurtarmayı hedef edinmez mi?" şeklinde bir cümle kurduğunda şaşkınlığımı gizleyememiştim. Çünkü bana kalırsa bir genç günü değil asrı kurtarmanın peşinde olmalı. ASRI KURTARMA sloganıyla büyümeli. Çünkü üst aklın planları bir günlük değil, yüz yıllık. Çünkü bir insanın beynine sürekli günü kurtarmak kavramını yerleştirirseniz karnını doyurup, yiyip, icip,gezmekten başka bir şeyi düşünmeden geçirir gününü. Gittiğim bir üniversitede seminer verirken sordum : Hanımlar, beyler, aranızda geleceğe dair 50 yıllık planı olan var mi? Varsa el kaldırsın. El kaldıran olmadı. -25? Yine sessizlik. -10? Yine sessizlik. -5 ? Yine derin sessizlik. 3 dedikten sonra bir kişi çıktı. Iste o zaman anladım Günü Kurtarma sloganının pençesinde zihinlerimizin nasıl da ustaca yoğrulduğunu. Bizler daha ötesini yapmakla mükellefiz. Bizler kaç asırlık Hadis-i Şerif 'i gerceklestirmeyi boynuna borç bildigi için Istanbul'u fethetmiş bir ceddin torunlarıyız. Bizler.. Bizler.. Böyle böyle kendini fare zanneden bir aslana dönüşmedik mi zaten?
🌿Demem o ki SLOGAN DEYİP GEÇMEYİN ! Çocuk içeriklerine bir de bu gözle bakmayı ihmal etmeyin.