Benim gözlemlerime göre, bilimlerdeki Nobel Ödülü hala oldukça yüksek bir üne sahip. Temel olarak - çünkü değer olarak, ilerlemesini kanıtlamak için yeterince uzun olan başarılara, kural olarak verilir. hikayeler bilimi. Bu, ümit vaat eden bilim insanlarına kendi araştırmalarını sürdürme fırsatı sunmak isteyen, ancak en azından Nobel Komitesini aptallar için ödüller ile ödün vermeyen Nobel fikrine aykırıdır. Burada skandallar olmasına rağmen. Örneğin, 2009’te, Nobel Ödülü’nün yeni seçilen Cumhurbaşkanı Barak Hüseyin Barak-Hüseyinoviç Obama’ya verildiği yıl, biyoloji ödülü olan bir skandal vardı.
İlerleme söz konusu olduğunda - Nobel Barış Ödülü'ne aday gösterilmesinin Ocak 31 veya Şubat 1'ta sona ermesi. Obama, bildiğiniz gibi, Franklin Delano Ramevelt Jamesovich günlerinden beri herhangi bir Amerikan başkanı gibi - Ocak 20'ten (ondan önce Mart Mart 4'ten). Yani, ödül alabileceği hiçbir şey yapacak vakti yoktu ve sadece seçim vaadi için verildi.
Biyolojide de eğlenceliydi. 2009'ta Nobel Ödülü'nü, Leonard'ın deneylerine dayanarak geliştirilen [ne yazık ki, göbek adımı bilmiyorum] Hayflick teorisini deneysel olarak onaylayan üç biyologa verdiler. 1960-e yıllarında bulunan Hayflik: Oldukça karmaşık hayvanların hücreleri (insanlar dahil), 50 ± 20 zamanına bölünür ve sonra bölünürler veya malign olanlara dönüşürler. 1970-x'in başındaki Olovnikov bunu, telomerlerin tükenmesiyle açıkladı - DNA moleküllerini, DNA kopyalayan enzimlerin moleküllerinin bağlandığı uç kısımları. Bu teori, hücrelerin kontrollü bölünebilirliğinin sınırsız bir şekilde genişletilmesine - yani özünde sonsuz gençliğe - yol açıyor. Dahası, hem Hayflik hem de Olovnikov yaşıyor, ancak hiç kimse bu ödülü kendilerine vermeyi düşünmedi. Yani, ödül, kıyaslanamayacak kadar daha önemli bir primer varlığında ikincil işler için verildi. Fakat yine de, kuralın tam bilimi istisnası için geçerlidir. Ancak insani ödüller için - bu çok zamandan beri kural haline geldi.
Garip bir şekilde, hafifçe koymak için edebiyat ödülü. İlk o yıllarda bile çok ünlü olmayan lirik şair Rene Armand Francois Sullich Prudhom (Sully-Prudhom tarafından imzalandı), aynı yıllarda asla almayan Lev Nikolayeviç Tolstoy gibi devler yarattığını hatırlamak yeterlidir. Efsanelere göre, Nobel Komitesi'ni ödüllendirilmesi durumunda reddedeceği konusunda özel olarak uyardı ve (İskandinavlar ödülü verirse) Henrik Juhan Knudovich Ibsen. Bugün, zarif edebiyat severler, kuşkusuzce haksız yere göz ardı edilen ve onlarca eşit şekilde haksız yere ödüllendirilmiş düzinelerce yazarın adını kolayca söyleyebilirler.
Ve barış ödülleri uzun zamandır bir şaka kaynağı oldu. Örneğin, Robert Williams Robertovich Wood tarafından 1909 kadar erken deneysel bir şekilde kanıtlanmış olan küresel ısınmanın kasıtlı olarak yanlış bir sera teorisi tanıtımı için fizik veya kimya dalında ödül veremediler - bir barış ödülü verdiler. Öncelikle yolcu uçaklarını rehineler olarak ele geçirme teknolojisini geliştirdiği için bilinen, Nobel Barış Ödülü'nü Muhammed Abdül Rahman Abdül Rahman-Raufovich Arafat El Kudüs El Hüseyin'e ödül olarak vermek gibi mucizelerden bahsetmiyorum. Veya elbette Batı’ya olan hizmetleri elbette büyük ve tartışılmaz olan Mikhail Sergeyevich Gorbachev, ancak yıkılmış ve ihanete uğrayan Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği açısından, onlar için yeterli olmadığından, mahkeme tarafından hakaret edildiğini ve bununla birlikte ömür boyu hapis cezasını hak ettiğini düşünüyor.
Bu yüzden Nobel Ödülü'nün ılımlı bir biçimde gösterilmesi itibarı belirsiz olmaktan uzak.
Garip bir şekilde, karşıtlığının itibarı da belirsizdir - Ignobele (cehaletten - cehaletten) ödülü. Biz sık sık "Shnobelevskaya" diyoruz. Hatırladığım kadarıyla, bu kelime Sovyet zamanlarında tanınmış mizah yazarı ve “Ne?” Kristal Baykuşunun ilk galibi tarafından icat edildi. Nerede? Ne zaman? ”Nurali Nurislamovich Latypov (1985.05.31'e aşinayız ve 1995.09.06 ile düzenli ve çeşitli işbirliği yapıyoruz). Ancak, yalnızca Ignobele Ödülü'nün verilmesiyle ilgili bilgileri düzenli olarak yayınlamaya başladığımızda popüler oldu. Ödülün itibarı zordur, çünkü sadece konuşmak için değil, önemsiz araştırmalar için de verilir - tüzüğünde ilk önce sizi güldüren ve ardından düşündüren araştırmalara verildiği yazılıdır.
Bir çalışmaya başlayan bir bilim insanı, temel olarak sonuçlarının ne olacağını bilemez. Aslında, eğer biliyorsa, araştırmaya gerek yok. Her iki ödüle layık görülen iki insan örneğini zaten alıntı yaptım. Bunlar bizim vatandaşlarımız Andrei Konstantinovich Geim ve Konstantin Sergeevich Novoselov. İlk olarak, manyetik alandaki kurbağaların havaya kaldırılmasını araştırdıkları için Ignobel Ödülü'nü aldı. Bu tür komik mi? Ancak, manyetik alandaki nesnelerin havaya kaldırılması üzerine araştırma çok ciddi bir araştırma alanıdır. Bu yönün sonucu, teoride, manyetik bir minder üzerinde bir tren haline gelmelidir - bu şüphesiz önemli ve faydalı bir meseledir. Ve araştırmanın hali hazırda mevcut olan laboratuvar materyali kullanılarak yapıldığı gerçeği, araştırmacı için tamamen normal bir yaklaşımdır. Birincisi, bazı karmaşık şeylerin sırasını karıştırmaktan kaçınmanız gerekenler için acele ile çalışmak ve sadece o zaman - temel sonuçlar en azından bir şey gösterdiğinde - daha fazla çalışacağınız yönü düşünün. Nobel Ödülü'nü aldıkları başka bir çalışma da yapışkan bant kalem kalemle yuvarlanmalarıyla başladı. Ders aynı zamanda çok anlamlı gözükmüyor - ancak bu ders sırasında yeni bir karbon - grafen formu (yani, tek bir grafit katmanı) keşfettiler. Yine, bu formun özelliklerinin daha önce bilinenlere kıyasla ne olduğu henüz bilinmemektedir, ancak zaten açıktır: Grafenin çeşitli teknolojiler dallarında kullanımı için beklentiler çok geniştir. Genel olarak, açıktır: böyle bir karbonun varlığının olgusu önceden tahmin etmek tamamen imkansızdır - önceden araştırmanın başlamasından önce bile, olası kullanımını öngörmek gerçeğinden bahsetmek değildir. Bu nedenle, aslında, önce sizi güldüren ve sonra düşündüren çalışmalar var. Ignobele Ödülü, yazarlarının kendilerinin düşündüğü kadar komik değildir. Sebepsiz olarak, ödüllendirme sürecini çeşitli, yani dış şakalar ile tamamlama zorunluluğu vardır, çünkü durumun iç mizahı bu ödülü benzersiz bir şekilde saçma düşünecek kadar değildir.
Sanırım bu böyle devam ederse, o zaman Nobel Ödülü yakında tamamen anekdot olabilir, Ignobel’ler şimdi olduğundan çok daha ciddiye alınacak. Ancak şaka konusu olmasa bile, o zaman tam olarak ilk başta güldükleri ve sonra yansıttıkları şakalar olacaktır.