film boyunca ennio morricone
'nin il clan dei siciliani
için yaptığı müzik çalar, çalar, çalar, çalar..
filmde başkasına ait bir mülke zorla girip, mülk sakinlerine işkence uygulayıp eğlenen gençler teması da vardır. hani michael haneke 26 sene sonra falan, ay çok yaratıcı diye lanse ediliyo ya funny games'le.. ondan diyorum.. 26 sene sonra tabi ehehe
filmin sonu bana kalırsa acayip kötüdür. mavi çocuk gelinlikleriyle ve elinde kırmızı gülle gelir, ki gülle gelmesi bence muhteşem bir olaydır, önceki sahnelerdeki şoparlarla telefon konuşmasında yapmadığı şeyi yaparak iyi bir çizgi çeker, kara çocuk'un kadını olduğunu ve ona aşık olduğunu gösterir, yılmaz güney gelir üstü açık arabasıyla bi bakarsınız onda da kırmızı bir gül vardır. işte dersiniz, kara çocukla mavi çocuk.. işte şimdi her şey yoluna girecek. ancak etrafını çeviren polisler müthiş gaza gelerek, hemen olaya dahil olurlar, kara çocuk'un da kanı deli akmaktadır, o da silahını çeker. ve bam gün diye polisler indiriverir kara çocuk'u. her şey çok hızlı biter. seyirci olarak 'noldu amına koyim ya, daha demin mutluluktan altımıza sıçıyoduk' dersiniz ve film o sırada biter. işte bence o kötüdür.
bir de filmde bu eve zorla girme sahnesindeki bazı diyalogların benzeri 1977 yapımı bülent oran
'ın yazdığı şerif gören'
in yönettiği istasyon
adlı şahane filmde de vardır.