Sanatın yayılması, ulusal öneme sahiptir.
İmparator Alexander III
İmparator Alexander III
tarihsel Rusya'da XIX yüzyılın 60'larında serfliğin kaldırılmasıyla başlayan çekime, kapsamda eşi görülmemiş sosyal, teknik, ideolojik ve ahlaki darbeler eşlik etti. Dostoyevski o yıllarda şöyle yazdı: "O toplumda, olağanüstü bir ekonomik ve ahlaki ayaklanma hakim oldu ... Eski dünya, eski düzen geri dönülmez bir şekilde ayrıldı ... Her şey geçişlidir, her şey titrek."
III. İskender'in saltanatı Rusya tarihinde yeni bir aşama başlattı: bazıları için “tepki dönemi”, diğerleri için “yeniden doğuş dönemi”. Seviye bilim adamları, kamu ve siyasi figürler, yazarlar, sanatçılar, müzisyenler olan III. Alexander'ın siyasetini destekleyenler, imparatorun “Rusya'yı yatıştırmak” rotasını ve kültürel gelişimini onayladı.
“Ahit Düşünceleri” nde Mendeleev, “O'nun hükümdarlığı boyunca yaşamış olan insanlar” yazdı, basit sıradan barışçıl iç faaliyete yönelmiş belirli bir ölçülü kısıtlı konsantrasyon ve güç toplamanın o zamanlar geldiğini açıkça fark etti. ilerleme ve her şey, bir devlet iyileştirme (bozulma gibi) sadece hayal edilemez, aynı zamanda hem monarşist hem de cumhuriyet depolarında da gerçekleştirilebilir ... ”
60 - 70’in dönüşümlerine, “Büyük Reformlar” kadar etkili olmasa da, ancak Rus toplumunun kapitalist evriminin şimdiki geri dönüşümsüz sürecine adapte edilmesine katkıda bulunan son derece önemli sosyal, ekonomik dönüşümler eşlik ediyordu.
Alexander III, Dostoyevski'nin ifadesinde "köklerin iyileşmesinden" başladı. “Rusya'nın ahlaki toplanmasının” başlangıcını kutladı. Alexander III politikası, Rus vakıflarının, geleneklerinin ve ideallerinin korunması ve geliştirilmesi ile sınırlıydı. III. İskender'in hükümdarlığı döneminde, herhangi bir büyük insanın kültürel ve tarihi yaşamının imkansız olduğu ruhsal özgünlük uyandı.
“Rus yaşamı uzun bir ahlaki ve zihinsel kış uykusundan uyandı, net bir şekilde görmeye başladı,” diye yazdı Repin, “yapmak istediği ilk şey yıkamak, kendini gereksiz yararlardan, zamanlarını uzatan rutin unsurlardan temizlemek. Taze Rus düşüncesinin gücü her yerde hüküm sürdü, neşeyle, neşeyle ilerledi ve modası geçmiş, gereksiz buldukları her şeyden pişmanlık duymadan kırıldı ... "
III. Alexander’ın egemenliği yılları, kişisel olarak çok katkıda bulunduğu, ulusal kültür ve bilimin geliştirilmesinde göze çarpan başarıların yanı sıra, Rusya’nın gücünün güçlendirilmesindeki önemli başarılarla işaretlendi.
Dygilev'e göre, “Alexander III, en iyi Rus çarları arasında sayılabilir. Rus kültürü için, belki de tüm Rus hükümdarlarının en iyisiydi. Rus edebiyatı, resim, müzik ve bale gelişmeye başladı. Daha sonra Rusya'yı yücelten her şey İskender III'te başladı. ”
III. İskender döneminde, Rusya'ya doğrudan katılımıyla, Rus operası ve Rus Müzesi yaratılmış ve imparatorun kendisi tarafından yönetilen Rus İmparatorluk Tarihi Topluluğu aktif olmuştur. Oyun yazarı Ostrovsky'nin başkanlık ettiği bir Rus ulusal tiyatrosunun yaratılması hazırlandı, İmparatorluk Tarihi Müzesi'nin açılışı yapıldı, İmparatorluk Ortodoks Filistin Cemiyeti kuruldu ...
Alexander III, kültürel politikasında, Dostoyevski’nin 1878’te imparatora şahsen gönderdiği Yazar Günlüğünde belirtilen ilkeleri takip etmeye çalıştı: “Toplum ahlaki ilkelere dayanıyor ... Et, ekonomik düşünceye göre, taşları ekmek haline getirmeye dayanıyor - hiçbir şey dayanmaktadır ... Milletler sadece ruble ve borsa spekülasyonunun fiyatı için kaygılanmakla kalmaz, aynı zamanda büyük bir duygu ve büyük bir birliktelik ve aydınlatıcı bir düşünce ile, insanlarla birlik halinde yaşarlar. Aynı zamanda onlarla hnih insanlar. "
O zamanki Rus kültürünün önde gelen temsilcileri arasında Rusya'ya gelen ve sonsuza dek burada kalan farklı milletlerden ve dinlerden insanlar vardı. Tüm yaşamları boyunca Rusya, halkı için çalıştı, bu ülkeyi sevdi ve kültürüne değer verdi. Bunlardan biri ünlü heykeltıraş Mark Matveevich Antokolsky (1843 - 1902) idi. Alexander III Antokolski'nin eserlerine büyük bir saygı ve sevgi ile davrandı ve heykel çalışmalarını sonsuza kadar Rus devletinin hazinelerinde tutmak için çok şey yaptı. Eleştirmen Stasov Antokolsky'ye yazdığı mektuplardan birinde şöyle yazdı: “Egemen her zaman seni sevdi ve sevdi, her zaman seni başkalarının üstüne çıkar, her zaman emirleri verdi - evet, hepsini! En önemli ve güçlü - yani ileride olacak. "
Antokolsky, sırayla, Rusya'ya ait bir derin hissetti. “Tüm ruhum” dedi, “doğduğum ve alıştığım ülkeye ait ... Bu yüzden yaptığım her şey, Rusya Ana'nın beni beslediği bu samimi izlenimlerin sonucu olurdu…” Hikayeleri ve Rus tarihinin temaları çalışmalarının merkezinde yer alıyor: “Eski yaşlarımda son yıllarımı Rus tarihinin yüce halkının yüceltmesine adamak benim hayalim, asıl şey destandır.”
İmparator Alexander Alexandrovich, Rus Müzesi'nin geleceği için Antokolsky'den eserlerinin çoğunu satın aldı: “Halk Mahkemesi önünde Mesih”, “Peter I”, “Chronicler Nestor”, “Ermak”, “Wise Yaroslav”.
Sakin ve istikrarlı kalkınmanın Rusya için önemini çok iyi bilerek, ülkeyi sarsan ve devrim çağrısı yapan güçleri sert bir şekilde eleştirdi: “Rusya'nın yaşadığı felaketler ve sonuçları, taht ve entelektüeller arasında bir yarık yaratanlara düşecek insanlar adına ve vicdanının yüz binlerce masum ölümünün yalan söylediklerine konuşan sahte bir peygamber. ”
Reform sonrası dönemde ülke genelinde başlatılan kapsamlı kilise inşaatı, dönemin gereklerini anlayan en yetenekli mimarların katılımını gerektiriyordu.
Mimaride Rus tarzının kurucularından biri, seçkin Rus mimarı David Ivanovich Grimm (1823 - 1898), Alman kökenli bir Lutheran dini.
David Ivanovich'in projelerine göre, Chersonese'deki Vladimir Katedrali, Tiflis'teki Alexander Nevsky Kilisesi, Brest Kalesi'ndeki Aziz Nikolaos Kilisesi, Tiflis'teki Alexander Nevsky Kilisesi, Brus Kalesi'ndeki St. Peterhof'taki Strelna ve diğerleri.
İmparator bir kereden fazla mimarla buluştu ve onunla kilise binaları yaratma projelerini tartıştı. Tarihsel ulusal geleneklerin yeniden canlanmasına özellikle dikkat eden Alexander III, Rusya'nın geçmiş savaşlarda ve savaşlarda kazandığı zaferlerin yüceltilmesinin, halkı ülkenin tarihi geçmişine göre eğitmek için gerekli bir koşul olduğuna inanıyordu. Saltanatı boyunca ülke genelinde onlarca anıt ve tarihi eser yapıldı. İmparator, “Askeri cesaretin büyük özelliklerinin, büyük insanların görüntülerinin ve her tarihi olay için şanlı eylemlerin bilgisi ahlaki etkinin motorudur” dedi.
19. yüzyılın sonlarında Rus mimarlık sanatının önde gelen bir temsilcisi, Kızıl Meydan Tarih Müzesi ve Moskova'daki Politeknik Müzesi yakınındaki meydandaki Pleven Kahramanları Anıtı projesinin yazarı olan sanatçı ve heykeltraş, mimari teorisyen, akademisyen Vladimir Osipovich Sherwood (1833 - 1897) idi.
Büyük uzmanları arasında büyükbabası Rusya'ya gelen doğumlu bir İngiliz olan Vladimir Osipovich, Anavatanımızın geçmişini yücelten gerçekten olağanüstü bir Rus heykeltıraş oldu. İngiltere'deki atalarının vatanında beş yıl kaldıktan sonra Sherwood Rusya'ya geri döndü. “Hayatım ve Rusya'nın canlandırıcı fikri, varlığımı o kadar sarstı ki İngiliz geçmişime dikkatsiz ve değersiz olduğum için” diye yazdı.
Rusya gerçek vatanı haline geliyor. Felsefi araştırmalar, onu en önemli Rus sanatının mimarlık olduğuna inandırıyor. "Glinka'nın müzikte yaptığı şeyi mimaride yapmak isterim - tüm eserlerini, romantizmlerini, danslarını, korolarını, dörtlülerini ve son olarak operalarını, her yerde Glinka'yı ve her yerde Rus müziğini göreceksiniz ... Bu, yapabileceğiniz bir özellik Glinka'nın tüm eserlerinde izini sürmek, yani ifade etmenin yolu - ve stili oluşturması ".
III. İskender’in hükümdarlığı sırasında Rus devletinin topraklarında, yazarlarından biri olan ve ünlü mimar Ivan Nikolaevich Schröder’in (1835 - 1908), 1862’taki Veliky Novgorod’da dikilmiş Rusya’nın Binyıl Anıtı’nın yazarlarından biri olduğu, çok sayıda eşsiz anıt yaratılmıştı.
1881'te, imparatorun emriyle Schroeder, Tsarskoye Selo için II. Catherine'ye anıt yaptı.
Büyük, imparatorun Carl Faberge sanatının Rusya'daki oluşumundaki ve kuruluşundaki rolü idi. 1885’te, İmparator Alexander III, Faberge’i saray kuyumcu olarak atadı. İngiliz araştırmacı Buf, “Böyle bir pozisyona atanması ona (Faberge) efsanevi olma fırsatını verirken” harika bir usta ve harika bir sanatçı olarak tanınmaya devam ederdi ”dedi. Doğuştan bir Fransız olan Faberge, Rusya'yı hevesle seven Rusya’nın ruhunu o kadar emmişti ki, kendisi dediği gibi bir Rus gibi hissetti. Bufa'ya göre, “her şeyden önce Rus ve Rus kültürü, buraya gelen yabancılar da dahil olmak üzere Rusya'da çalışan sanatçılara kadar dokundu.”
Faberge ile, kuyumculuk sanatında yeni bir dönem başladı - otuz yıldan fazla süren imparatorluk Paskalya yumurtaları dönemi.
Yapıtlarında, arsa seçiminde ve emrin uygulanmasında tam özgürlük verilen Faberge, Rusya'nın yaşamındaki en önemli olaylara cevap verdi. En etkileyici eserlerden biri Paskalya yumurtası “The Great Siberian Way” idi. İmparatorun emriyle, kraliyet oğullarının doğusundaki yolculuğa adanmış “Azak Anı” adlı bir Paskalya yumurtası yapıldı.
Faberge soyundan ve imparatora adanmış başka bir yaratılıştan - 1910 yılında Znamenskaya Meydanı'na dikilmiş olan Trubetskoy'a ait olağanüstü bir anıtın modeli olarak ayrıldı. Yumurta platin üzerine, kaya kristali yapıldı. İçeride, altıncı atlı Alexander III heykelinin içine yerleştirildi.
İmparator, Anton Rubinstein’ın sahne ve beste çalışmalarını şiddetle destekledi. Pobedonostsev Sinod'unun baş vekilini Alexander III'e, “Kendi tarzında baskın olan bu sanatçının Rusya'ya ait olduğunu düşünmek keyifli” dedi. “Doğduğunda, yetişmesinde, aile ve sosyal ilişkilerinde ve ilişkilerinde, alışkanlıklarında ve yaşam tarzlarında - Anton Rubinstein Rus'tur ve yurtdışında bir kereden fazla yapılması gereken parlak önerilere rağmen Rusya'da kalır ...”
“Hükümdarın özlemi”, filozof Ilyin’in “konularının yalnızca maddi ve kültürel desteğini değil aynı zamanda en yüksek manevi ve dini idealin elde edilmesini kolaylaştırmayı” amaçladı. İkincisi daha da önemliydi çünkü bu yüksek manevi ve dini ideal aynı zamanda, dünyadaki insan yaşamını, insan doğasının düşmüş hali nedeniyle cehenneme dönüşme eğiliminde olan yaşamı haklılaştıran ve sevindiren daha yüksek kültürel ve yaratıcı değerler kaynağıydı. "
Bazı Sovyet tarihçilerinin bizi ikna etmeye çalıştıkları gibi Rusya hiçbir şekilde bir millet hapishanesi değildi ve emperyal gücün büyük katkı sağladığı farklı milletlerden ve dinlerden insanlar için bir eritme potasıydı. Ortak bir kültürel alan Rusya'yı gerçekten birleştirebilirdi. Rus kültürünün önde gelen şahsiyetlerinin çoğu kan tarafından Rus değildi, ancak 19. yüzyılın Rus kültürünün en parlak temsilcileri olarak torunlarının hafızasında kaldılar.
Kültürün çok etnikli bir devlette rolünün muazzam önemini anlayan İmparator III. Alexander, "sanatın yayılmasının bir ulusal öneme sahip olduğuna" inanıyordu. Tchaikovsky, Borjomi'den Haziran 1887'te Alexander III'e yazdı: “Tiflis'te, devlet meblağları için mükemmel, görkemli bir tiyatro inşa ediliyor ... Tiyatronun düzenlenmesi ve açılması için, 235'a binlerce ruble toplamı gümüşe ihtiyaç duyuldu ...” daha sonra Zakharia Paliashvili adını alan Tiflis tiyatrosu inşaatının hızla tamamlanması için.
Evet, Alexander III, ülkenin Ruslaştırılması politikasını takip etti, çünkü Rus halkı genel devlet hayatından bir konuşma yaptı, imparator aşırı şovenlerle sempati duymadı, çünkü hükümeti ve Rus halkını itibarsızlaştırdıklarını anladı. Bu, “Bir şeyden sorumlu olmadıklarında, Balaban yurtseverliği ile onlar için kolaydır. Rusya’ya suç vermeyeceğim. ” Alexander III’ün bir Yahudi karşıtı olduğu konusunda çok sayıda tarihî yayıncının eleştirisine katlanmıyorlar. Alexander Isaevich Solzhenitsyn “İkiyüz yıl birlikte (1795 - 1995)” adlı kitabında bu suçlamaya cevap verdi:
“... 1917’ten sonra, bir grup araştırmacı, tüm açılan devlet arşivleriyle ilgili kanıtları dikkatlice aradılar - ve Alexander III’ün kendisinin güçlü bir soruşturma talep ettiği gerçeğinden başlayarak (yılın 1881’inden sonraki Rusya’daki pogromların gerçekleri - Yu.K.). Ama isimsiz biri dünyaya zehirli bir iftira icat etti ve gönderdi: Alexander III - kimsenin bilmediği, ne zaman ve hangi şartlar altında olduğu belli değil - dedi ki: “Ve ben itiraf ediyorum, Yahudileri dövdüğü zaman sevindim!” Ve - emigre'de yayınlandı! kurtuluş broşürleri liberal folklorun içine girdi ve şimdi bile 100 yıllarında, bugüne kadar yayınlarda tarihsel orijinallik olarak ortaya çıkıyor ... "
Kral, hayatından ayrılarak, oğluna, gelecekteki İmparator Nicholas II'ye şunları söyledi: “Tahtı boyundan büyükbabanız, Rus halkının yararına yönelik birçok önemli reform yaptı. Bütün bunlara ödül olarak “Rus devrimcilerinden” bir bomba ve ölüm aldı ... Bu trajik günde şu soruyla yüzleştim: hangi yöne? Bana Batı’nın liberal fikirleriyle bulaşan “gelişmiş toplum” ya da kendi mahkumiyetimin bana söylediği, devletin ve vicdanımın yüce kutsal görevim olsun. Yolumu seçtim. Liberaller gerici olarak adlandırdı. Sadece halkımın iyiliği ve Rusya'nın büyüklüğü ile ilgilenmiştim. Devletin özgürce ve sakince gelişebilmesi, güçlenebilmesi, zenginleşebilmesi ve gelişebilmesi için iç ve dış dünyaya vermeye çalıştım ”.
III. İskender döneminde Rus kültürünün en büyük eserleri, ülkemizin bu günkü milli hazinesidir.