Kitap kapağı sanatçıları, edebi evlerde bile nadiren ünlü olurlar, ancak çalışmaları bu kadar güçlü bir görsel kimlik sunan birkaç kişi vardır, okuyucular ve kitapseverler onları seçebilir, hatta koleksiyoncular söz konusu olduğunda onları arayabilirler.
Bascove olarak bilinen Anne Bascove, Alice Walker, Robertson Davies, Jerome Charyn, TC Boyle, JM Coetzee ve diğerleri için toz ceketleri tasarlayan sanatçılardan biri, usta bir matbaacı, illüstratör ve ressamdır.
Eski bir sanat yönetmeni olan Steven Heller, “Amerikan illüstrasyonuna sembolik ve mecazi temsili aşılayan bir dalganın zirvesine bindi” diyor. New York Times. “Aslında, kitap pazarlamasında onlarca yıldır hüküm süren geleneksel literalizm ve romantizmin daha geniş bir reddini somutlaştırdı; ticari normları aştı, yeni mecazlar empoze etti ve bir kitabı -eski bilineni yeniden ifade etmeyi- öğrenmiş okuyuculara hitap etti. o kapsar.”
Bu ikonik kapakların çoğu şurada sergileniyor: Bascove: Kelimelerle Harcadığımız Zaman 5 Haziran’a kadar Stockbridge, Massachusetts’teki Norman Rockwell Müzesi’nde (NRM) 5 Haziran’a kadar müzenin 2017 yılında Bascove’un 500 orijinal çizimi, baskısı, tablosu ve baskı bloğunu satın almasından yola çıkan sergi, onun imza stilini ortaya çıkaran 75 parçayı sergiliyor.
Gösteri, Alice Walker’ın kitaplarıyla açılıyor: şiirlerinin 1976 baskısı, Bir kere; bir roman, meridyen, aynı yıl yayınlanan; ve romanın 1977 baskısı, Grange Copeland’ın Üçüncü Hayatı. Bascove, üçü için de gravür ve sulu boya kullanarak kalın, koyu çizgiler ve bloklu harflerle dolu cesur bir görünüm elde etmiş, canlandırıcı renk noktalarıyla aydınlatılmış. 12 Mart’ta müzenin ev sahipliğinde yapılan bir sanal sohbet sırasında, gravürlerin “saçma” ve “zaman alıcı” olduğunu söyledi, ancak “Ahşap baskı yapmayı çok sevdim, bu yüzden yaptım. Bu çizgiyi bir bıçakla oymaktan başka bir şekilde elde edemezsiniz.”
Bu erken komisyonlar zor kazanıldı. Philadelphia Sanat Koleji’ne gitmiş ve illüstratör olmak için eğitim almış olmasına rağmen, cam tavan onun gidişatını yavaşlattı. Sergi galerisinde oynayan bir video röportajında, “İş dünyasında o kadar çok kadın yoktu” diyor. “Kadın illüstratörler, çok az sayıda, moda ve çocuk kitap işleri yapıyorlardı ve sonra kadın dergileri yapabilirdiniz.”
Yakında, yazarlar kitapları için Bascove’u talep ediyorlardı. “Edebiyat yapmak için kendime bir yer buldum, bu olağanüstüydü çünkü okumayı seviyorum.”
O da bu tür işler yaptı ve ilk görevlerini Kırmızı Kitap ve sonra New York Times yayınevinin sanat yönetmenlerini yonttuğu gibi. 1970’lerin sonlarında, Georges Simenon’un Maigret kitaplarının, Virginia Woolf’un Harcourt baskıları için kitap kapağı sanatı üretti. Dalgalarve Luisa Valenzuela’nın Burada Garip Şeyler Oluyor, diğerleri arasında. Her zaman gravürde çalışmadı, projeye bağlı olarak guaj, keçeli kalem ve renkli kurşun kalem tercih etti, ancak bazen gerçeküstü bir kenarla yüzler ve vücutlar üzerinde ifadeye odaklanmaya devam etti.
Yakında, yazarlar ondan kitaplarını istediler. “Edebiyat yapmak için kendime bir yer buldum, bu olağanüstüydü çünkü okumayı seviyorum” dedi.
Bascove, Güney Afrika edebiyatı için özel bir favori gibi görünüyordu. NRM’de sergileniyor: Alan Paton’un 1948 tarihli romanının 1987’de yeniden basımı için yaptığı sanat eserinin üç versiyonu, Ağla Sevgili Ülke, ve André Brink’s için üç Veba Duvarı, 12 Mart etkinliği sırasında ikincisinden bahsetti ve siyah insanların kitap ceketlerinde öne çıkan görünümü hakkında yayın yöneticilerinin tepkisiyle karşılaştığını hatırlattı. Duvar, siyah. “Böylece onu mavi yaptım ve bu başarılı oldu… Bu sistemde çalışmak için elimden gelenin en iyisini yaptım” dedi.
Nadine Gordimer’in komisyonu Temmuz İnsanları Bascove, bu nedenle öldürüldüğünü söyledi. JM Coetzee’nin romanları üzerindeki çalışması da bu noktayı göstermektedir. Onun için 80’lerin başında yarattığı sanat Barbarları BeklerkenBeyaz bir adamın renkli bir kişinin kopuk ayaklarını yıkamasını betimleyen , kitabı Güney’de yasakladı. Coetzee’s için bir mürekkep, suluboya ve renkli kalem illüstrasyonu ürettiğinde Michael K’nin Yaşamı ve Zamanları Ana karakter, apartheid döneminde uzun bir yolculuğa çıkan bir Siyah Güney Afrikalı, çizim tahtasına geri gönderildi ve başka bir tartışmadan kaçınması tavsiye edildi. NRM sergisinin öne çıkan özelliklerinden biri, onun ilk konseptini görme yeteneğidir. Michael K Sonunda onaylananın yanında.
Kısmen, Norman Rockwell’e sanatta sosyal adalete giden yolu işaret ettiği için, 1964 resmine atıfta bulunarak, Hepimizin yaşadığı problem, bir ilham kaynağı olarak. Ayrıca, büyürken TV programlarında ve dergilerde “herkesin beyaz olduğunu” fark etti, değiştirme fırsatı bulduğunu hissetti. “Kapsayıcının ne olduğunu bilmeden önce bile her zaman kapsayıcı olmaya çalıştım” dedi.
Bu, kitap kapağı sanatı üzerinde çalışırken Bascove’un genel tasarım felsefesiyle bağlantılıdır. “İllüstrasyon olan bir iş üzerinde çalışırken, başka birinin ne düşündüğünü ve yazdığını görselleştirmeye çalışıyorsunuz” dedi. “Gerçekten o yazarın o kitaba koyduklarına karşı dürüst ve sadık olmak istiyorsun.”
Sanatçının kendi tarif ettiği kitaplara olan takıntısı, güzel sanatına taşınmış, bir kısmı sergide yer alıyor. Kolaj parçalarından birinde, Emily Beyaz GiydiEmily Dickinson’a atıfta bulunuyor ve özellikle kadınlar için yaratıcılık fikrini değerlendirmek için dantel, iplik ve iğneler kullanıyor.
Başka bir kolaj, Kelimelerle Harcadığımız Zamanserginin adını aldığı , sözlük sayfalarını, fotoğrafları, çizimleri, şablonları ve mikroçipleri yeniden karıştırıyor. Yağlıboya tablolarının birçoğunda okuyucular ve kütüphaneler de var ve 2001’de edebi resimlerinden oluşan bir kitap yayınladı. Kitapların Açıldığı Yer: Bir Okuyucunun Zeka ve Tutku Antolojisi.
Ancak yazarlarla yaptığı çalışmalar her zaman özel olmuştur, her el yazması “bir hediye gibi” dedi. “Zekâ ya da gizem hikayeleri ilgimi çekiyor, ama özellikle de insanlıktan çıkaran durumlarla karşı karşıya kalan toplumların, etraflarında olup bitenler hakkında yazmaya cesaret edenlerin korkusuz sesleriyle anlatılan hikayeleri ilgimi çekiyor. Amacım her zaman büyük bir saygıyla onların sözlerini yorumlayan bir imaj yaratmaktır.”