Açık pancar hastalıkları ve kontrolü
Bir veya başka dereceye kadar ekili birçok bitki, neredeyse tüm bahçıvanların karşılaştığı bulaşıcı ve mantar hastalıklarına karşı hassastır. Bu konudaki pancar bir istisna değildir; bu, her yaz sakini için olası hastalıkları, tezahür ettirme yöntemlerini ve daha fazla elemeyi daha ayrıntılı olarak anlaması gerektiği anlamına gelir. Böyle hoş olmayan fenomenler için en yaygın olan seçenekleri düşünün.
Pancar Hastalığı
Pancar genellikle mantar hastalıklarından etkilenir, ancak komşu ürünlerden bulaşan viral bir enfeksiyon oluşma olasılığını dışlamaz. Şüphesiz, aşağıdaki bitki rahatsızlıkları listesinin birçoğu size zaten aşinadır, ancak pancar yetiştiriciliği sırasında tezahürleri ve yok olma yöntemleri önemli ölçüde değişebilir, bu yüzden her birine daha fazla dikkat edeceğiz.
Ayrıca açık toprağa pancar ekimi ve bakımı hakkında bilgi edinin.
Fosmoz (pancarların bölgesel lekelenmesi)
Bu hastalık kökeni mantar kökenli bir doğaya sahiptir ve sadece yaprakları değil, bitkinin meyvelerini de etkiler. Bu hastalığın birkaç türü vardır, ancak en tehlikeli ve yaygın olanı, tedavi edilmezse çürük çürüklüğünün gelişimini tetikleyebilen sürgün köküdür.
Phomosis'in başlıca belirtileri şunlardır:
- belirgin zonalite ile yapraklarda, saplarda ve hatta peduncles üzerinde büyük açık kahverengi lekelenme;
- Alan kökleri üzerinde kuru çürümeye benzeyen fakat yüzeysel miselyum oluşumu olmadan oluşumu;
- kesildiğinde fetal dokuların koyu kahverengi rengi;
- yüzeyde pycnidia oluşumu ile etkilenen dokuların çürümesi.
Biliyor musun XV - XVII yüzyıllarda, meyve suyunun vebaya karşı koruyacağına inanan Doğu Avrupa ve Balkan nüfusu topluca pancar tüketiyordu. Rus topraklarında, bu bitki XIV yüzyılda ortaya çıktı.
Hastalığın tedavisine gelince, özel fungisitler (örneğin, "Altazol", "Alpari", "Benazol"), Bordo sıvısı (% 1) sıklıkla kullanılır veya bor içeren bileşiklerle planlanmamış üst pansuman sıklıkla bu amaç için kullanılır.
Önleyici tedbirler olarak, ürün rotasyonu, ekim için dayanıklı pancar çeşitlerinin seçimi, sonbaharda tüm bitki döküntülerinin imhası, gübre ile iyi gübreleme ve manganez, çinko, bor, molibden, demir içeren müstahzarlar konusunda tavsiyelerde bulunmak mümkündür.
cercosporosis
Enfekte tohumdan veya diğer bitkilerin hastalıklı kısımlarından kaynaklanan başka bir mantar hastalığı. Pancar yapraklarına binerken, mantar oldukça hızlı bir şekilde çoğalır ve çok geçmeden faaliyetinin ilk belirtileri fark edilir.
Serkosporozun başlıca belirtileri şunlardır:
- kırmızımsı kahverengi renkli kenarlıklı yapraklar üzerinde zaman içinde küçülen ve sıradan koyu noktalara daha çok benzeyen küçük gri lekeler;
- ilk büyük ve yaşlı rozetlerin ve daha sonra küçük olanların ölümü;
- yaprak plakalarının merkezi damar boyunca aşağı yönde bükülmesi;
- solmuş üstler nedeniyle sıralar arası boşluk;
- kök bitkilerin gelişiminde bozulma;
- Meyvelerde şeker içeriğinde% 20–50 azalma.
Pancarın apartmanda nasıl ve nerede daha iyi saklanacağını okumanızı öneririz.
Hastalıkla mücadelede etkili olan ilaçlar arasında Gamair, Pseudobacterin, Benomil, Alirin-B ayırt edilir ve sabun solüsyonları (bazen küllü) halk ilaçlarına atıfta bulunur, ancak gerçekte çok etkili değildirler mantar enfeksiyonlarına karşı.
Başlıca önleyici yöntemler, mahsul rotasyon şartlarının yerine getirilmesi ve “sağlıklı” topraklara sahip alanlara ekimde enfekte olmamış tohum materyallerinin kullanılmasıdır.
Külleme
Bu hastalık birçok yaz sakini için bilinir, çünkü semptomları çok sayıda farklı ürün (örneğin, dereotu, buğday, karpuz, lahana, kabak, patates) yetiştirirken ortaya çıkabilir. Hastalığın etken maddesi, kuru ve sıcak havalarda, özellikle diğer bitkilerin enfekte olmuş tohumlarıyla, diğer mahsullerin ve kök başlarının kalıntılarıyla birlikte mükemmel bir şekilde yayılan Ascomycetes sınıfından bir mantardır.
Pancardaki bir hastalığın gelişmesinin ana belirtileri aşağıdaki belirtilerdir:
- rozet noktalarının alt ve orta yaprakları üzerinde küçük lekelerden yaprağın büyüklüğüne kadar büyüyen beyaz toz boya;
- kahverengimsi plak üzerinde görünüm ve sonra daha iyi cleistothecia olarak bilinen siyah noktalar;
- Yapraklardaki şekerlerin sentezinin ve plastik maddelerin kök bölgesine yayılmasının ihlali sonucu, yaprakların hızla yaşlanması.
Tarımsal önleme uygulamaları, mahsul rotasyon kurallarına uyma, bölgenin derin bir şekilde toplanması, yetkin ve zamanında sulama ve tarlaların çiftlenmesi vurgulanmaktadır .
Önemli! Kirlenmiş bitki artıkları atılamaz veya bir kompost yığınında istiflenemez. Bölgeyi tamamen temizleyin ve gelecekte mantarların yayılmasını önleyin, sadece yaprakların ve hastalıklı bitkilerin diğer kısımlarının yanmasına yardımcı olacaktır.
Rhizomania (pancar sakalı)
Bu durumda, damarların nekrotik sararma virüsünün neden olduğu viral bir hastalıktan bahsediyoruz. Hastalığın taşıyıcısı, aktivitesi yüksek sıcaklıklarda ve aşırı nemde artmakta olan, plazmodorofor kadrosundan tek hücreli bir parazittir. Kuru bölgelerde pancar yetiştirildiğinde, rizomanyanın olasılığı daha düşüktür, ancak bu durumda, gelişiminin muhtemel semptomlarını bilmeye değer.
Her şeyden önce, şunları içerir:
- pancar yaprağı plakalarının parlaklık ve elastikiyet kaybı;
- düşük büyüme oranı;
- meyveleri doğrama, çok kısaltılmış bir taban ve içinde katı bir doku bulunur.
Video: Şeker Pancarı Hastalığı - Rhizomania
Enfekte olan bitkiler, örneğin Fundazol veya Benazol gibi fungisit preparatları ile muamele edilebilir, ancak uterus meyvesinin Rovral ile püskürtülmesi daha iyi sonuç verir.
Hastalığı önlemek için, ekim işleminden önce, bitki kalıntılarının zamanında imha edilmesi ve toprağın mineral gübrelerle zenginleştirilmesi, mutlaka brom içeriği ile önlenmesi gereken önlemlerin alınması gerekir.
Ramulyarioz
Bu hastalık genellikle tezahürlerin benzerliği ile açıklanabilen yukarıda açıklanan sarkosporoz ile karıştırılır. Bu hastalıklar arasındaki temel fark, ramulariyoz durumunda neredeyse daha beyaz olan lekelerin rengidir. Ek olarak, farklılıklardan biri noktaların boyutudur: ikinci durumda, çapı sadece 1-2 cm'dir.
Genel olarak, bu hastalığın karakteristik semptomlarının listesi şunları içerir:
- sonunda kahverengileşen ve beyazımsı hale gelen düzensiz şekilli yapraklar üzerindeki gri-yeşil lekeler (spotun ortasında küçük beyaz noktalar açıkça görülür);
- Tüm yaprak levhasının daha fazla kaybı ve ölümü ile lekelerin içindeki dokuların çatlaması;
- lekelerin alt yapraklardan yaprak saplarına ve üstlerine doğru yayılması;
- meyve doğrama
Önleyici tedbirler standarttır ve mahsulün dönme gereklilikleri, yabani ot kontrolü ve dikkatli bir şekilde dikim stoğunun seçimi ile uyumluluğu içerir.
Pancarın neden kötü büyümediğini veya büyümediğini öğrenmenizi öneririz.
Peronosporoz (tüylü küf)
Toz halinde küf diğer hastalıklardan daha sık, özellikle bitkiler yüksek nemde yetiştirilirse, pancarları etkiler. Bu mantar hastalığı, öncelikle yaprak plak boyunca hızla büyüyen ilk mor plağı ve daha sonra sarı lekeleri göründüğü için çoğunlukla pancar üstlerini etkiler.
Ek olarak, fungal aktivitenin ana belirtileri şunları içerir:
- sac levhaların deformasyonu;
- dokularının kalınlaşması, kırılganlık ve yaprakların hızlı ölümü;
- pedinküllerin deformasyonu ve gelişimlerinin yavaşlaması.
Biliyor musun Pancardaki maksimum besin kaynağını korumak için, önceden pişirilmiş bir sebzeden cildi çıkararak, soyulmamış formda pişirilmelidir. Aynı amaçla, kuyruğun sebzeden çıkarılması önerilmez.
Fusarium
Bu mantar hastalığına neden olan etkene Fusarium oxysporum, F. Solani denir ve Deuteromycetes (Imperfect) sınıfına aittir. Kök organizmasına kök sisteminden girer ve görünümlerini değiştirerek yavaşça yapraklara doğru hareket eder.
Fusarium'un pancar yetiştiriciliğinin ana belirtileri:
- yaprak plakalarının sararması, önce yaşlı ve sonra genç (bazen sarılık yalnızca bir tarafa not edilir);
- petiollerin karalanması ve çürümesi;
- kökün damar demetlerinin kararması ve çok sayıda ilave küçük köklerin ortaya çıkması;
- Kök bölümünde, içinde beyaz-pembe miselyum bulunan, açıkça görülebilen esmerleşmiş ve ölen damar-lifli demetler.
Bitkiye ciddi bir zarar vermesiyle, bazı durumlarda pancar alınana kadar kuru çürümeye devam etse de gelişiminin başında ölür. Nadir durumlarda, kök kökünün tamamı çürür.
Bu hastalık ile mücadele için etkili ilaçlar mevcut değildir, bu nedenle bitkileri korumak için yapabileceğiniz tek şey bir dizi önleyici tedbir almaktır:
- alanı bitki örtüsü kalıntılarından temizleyin ve toprağı kazın;
- dikim için sadece kararlı pancar çeşitlerini seçmeli;
- Bitkileri 2-3 yıl boyunca aynı yere dikmeyin;
- kök bitkilerde mekanik hasar olasılığını sınırlamak;
- Bitkileri büyüme mevsimi boyunca “Kagatnik” tipi preparatlarla işleme tabi tutun.
Önemli! Özel pancar ekimleri, özellikle bitkiler endüstriyel ölçekte yetiştiriliyorsa, bu bitkinin kitle ekimlerinden en az bir kilometre yarıçapına yerleştirilmelidir.
pas
Diğer pek çok hastalıktan farklı olarak pancar pası, tek bir zararlı böcek olarak adlandırılabilir, çünkü hastalığın nedensel ajanı yalnızca bu ürüne yerleşir.
Gelişiminde, bu mantar birkaç aşamadan geçer:
- yaprakların altındaki turuncu pedlerin ve yaprak plakaların üst yüzeyindeki koyu noktaların görünmesi ile karakterize edilen yay;
- Yaz, pancar yapraklarının tüm yüzeyinde kahverengi renkte tozlu pedler göründüğünde (bu hastalığın kitlesel yayılmasına katkıda bulunan aşamadır).
Önleyici amaçlar için standart yöntemler kullanılır: örneğin, tüm olası bulaşıcı odakların dikkatlice imha edilmesi, mahsul rotasyon kurallarının gözetilmesi ve ayrıca fosfor-potasyum gübrelerinin toprağa uygulanması.
Kışın pancarın nasıl ve ne zaman ekeceğini öğrenmenizi tavsiye ederiz.
mozaik
Mozaik - pancar yaprakları üzerinde karakteristik bir mozaik deseni ile kendini gösteren viral bir hastalık. Bir süre sonra yaprak plakaları deforme olur ve ölür. Pancarlara ek olarak, kuru fasulye, lahana, ıspanak, ekme dikeni ve köksapı kış soğuk algınlığı sırasında virüs için mükemmel bir sığınak olan diğer bazı yabani otları da sık sık bu hastalıktan muzdariptir. Tahtakuruları ve ağustosböcekleri hastalığın taşıyıcıları olabilir, bu nedenle mümkünse onları bölgenizde yok etmeye değer.
Mozaikten etkilenen pancarlar tatlılıklarını yitirir ve çok daha az tohum oluştururlar ve en kötüsü, hastalıkla mücadelede etkili yöntemler henüz geliştirilmemiştir.
sarılık
Pancarın bir başka viral hastalığı, yaşamın ilk birkaç yılında bitkilerin karakteristiği. Hastalığın etken maddesi, Beet hafif sararma virüsünün zayıf sararma virüsü ile birlikte, Beet sarı virüs suşlarının bir kompleksidir.
Hastalığın tezahürünün karakteristik semptomları aşağıdaki özelliklerde ifade edilir:
- pancarın alt ve orta yaprakları ilk önce yaprak plakasının üst kısmında ve daha sonra ana bölgeler arasında uç bölgeler boyunca sararır;
- Damarların nekrotizasyonu genç yapraklarda sıklıkla görülür, ancak uzun süre bitişik alanlar doğal yeşil renklerini korur;
- enfekte olmuş yapraklar şekil değiştirir ve sağlıklı olanlardan daha kısa görünürler, artık çok yumuşak değildirler ve kırılganlıklarının artmasıyla karakterize edilirler;
- hastalığın gelişmesiyle birlikte, sarı mukoza kütlesi, bitkinin elek tüplerinde ve bitişik hücrelerde toplanır ve etkilenen hücrelerin zarları hafifçe şişer.
Pancar hasarının önlenmesinde iyi bir sonuç, aralarında Fosfatitin ayırt edilebildiği geniş bir yelpazede böcek ilacı preparatları ile işleme tabi tutulmak suretiyle verilir.
Gri çürük
Bu mantar hastalığı sadece pancarları değil, özellikle havuç, turp, domates, salatalık ve lahana gibi pek çok tarımsal bitkiyi de etkiler. Botritiosis (bu hastalığın ikinci adı) genellikle büyüme mevsimi boyunca ve özellikle de depo yüksek sıcaklıkta ve yüksek neme sahipse, kök bitkilerinin depolanması sırasında gelişir.
Pancardaki gri çürüklüğün ana belirtileri aşağıdaki özelliklerde farklılık gösterir:
- yuvarlak şekildeki kahverengi lekeler, sonunda tüm yüzeye yayılan kök bitkilerinde görülür;
- etkilenen bölgelerde yeşilimsi gri küf görünür;
- Pancar meyveleri yumuşar ve yeşil kütlenin rengi kaybolur.
Beyaz çürük
Sklerotinoz, aynı zamanda beyaz çürüktür (Sclerotinia libertiana Fuck'ın etken maddesi) pancarları, havuçları ve diğer bitkisel bitkileri etkileyen mantar kökenli bir hastalıktır ve bu sorunun belirtileri birçok ortak özelliğe sahiptir.
Pancar enfeksiyonu ana belirtileri şunlardır:
- etkilenen alanın ve bol miselyum ile kaplanmasının, pamuk yünü benzeri dokunma ile yumuşatılması;
- etkilenen bölgelerin sıkıştırılması, üzerinde beyaz olarak görünmeler ve ardından parlak damlacıkların öne çıktığı siyah katı tüberküller;
- Üzerine baskı yaparak farkedilmesi kolay olan kök ürününün tamamen yumuşaması.
Önleyici tedbirler olarak, ürün rotasyon kurallarına uymak, dikkatlice tohum seçmek ve ekim pancarları için bir arsa koymak faydalı olacaktır. Sebze ve diğer mahsullerde beyaz çürümeye karşı mücadelede, fungisit preparatları sıklıkla kullanılır, örneğin: Sadece üretici tarafından tam olarak öngörülen Akanto Plus, Absolut, Alfa-Standard, Amistar-Extra, Amur. dozlarda. Pancar üstlerinin özellikleri hakkında bilgi sahibi olmak istersiniz.
Kırmızı çürük
Красную гниль свёклы часто называют войлочной болезнью, или ризоктониозом, но возбудитель здесь только один — Rhizoctonia violacea Tul, который также поражает морковь, брюкву и другие растения с корнеплодами.
Признаки развития недуга можно заметить ещё на этапе сбора урожая:
- по всей поверхности корнеплода или в отдельных его зонах хорошо заметны подкожные пятна свинцово-серого цвета, сверху на которых просматривается красно-фиолетовая грибница;
- со временем на собранной свёкле появляется множество мелких чёрных склероций;
- поражённые ткани могут быть как мягкими, так и твёрдыми, но в конечном счёте свёкла всё равно размягчится и полностью сгниёт;
- листья растений при сильном заражении быстро вянут.
Проявлению и распространению красной гнили способствует повышенная влажность грунта и очень жаркая погода, в результате чего наблюдается парниковый эффект. В большинстве случаев такая ситуация характерна для пониженной местности, заболоченных территорий и переувлажнённых торфяников.
Чтобы ограничить распространение болезни и избежать массовой потери урожая, свёклу можно обработать фунгицидными растворами (например, «Алирином-Б» или «Гамаиром»), а в дальнейшем выбирать только качественный посадочный материал и более подходящий участок для его высадки. Никакие народные средства борьбы с недугами свёклы здесь не помогут.
Biliyor musun Большинство компонентов свёклы сохраняют свои полезные свойства и после термической обработки, но чтобы сберечь насыщенно яркий цвет корнеплода, хозяйкам лучше добавить в кипящую воду чайную ложку сахара или уксуса.
Чёрная ножка
Этот недуг также известен под названием корнеед и характерен не только для свёклы, но и для множества других сельскохозяйственных растений. Его возбудитель — грибы рода Pythium, Aphanomyces, Rhizoctonia, Fusarium, а также некоторые другие микроорганизмы, способные долгое время выживать в заражённом грунте.
Чаще всего страдают именно ослабленные экземпляры, что в случае со свёклой заметно по следующим признакам:
- загнивание и потемнение корешка;
- пробелы в рядах с сеянцами;
- замедленный рост оставшихся саженцев;
- увядание листьев, особенно при массовом поражении посадок.
Причинами появления корнееда часто выступает недостаточная глубина заделки семян при посадке, тяжёлая почва, низкое качество посадочного материала и ненадлежащая предпосадочная обработка участка, с ограниченным внесением питательных веществ.
При первых признаках развития болезни насаждения опрыскивают фунгицидными препаратами (например, «Фентиурамом», «Фитоспорином», «Бактофитом») или присыпают древесной золой, нанося на поверхность земли слой толщиной всего несколько миллиметров. К народным методам борьбы с этим недугом также относят полив сеянцев содовым раствором (1 ч. ложка соды на 1 стакан холодной воды) и замачивание семян в растворе «Эпина» (1 ампула на 1 л воды).
Вам будет интересно прочитать о свойсквах свекольного сока.
Обыкновенная парша
Ещё одно грибковое заболевание, возбудителем которого в данном случае выступают микроорганизмы из рода Streptornyces.
Недуг может поражать любую часть корнеплода свёклы, но чаще всего он проявляется в следующем:
- появлении шероховатых, струпьевидных участков на корнеплодах;
- образовании тёмно-бурой корочки;
- формировании нескольких кольцевых перехватов в зоне шейки;
- замедлении роста свёклы.
Эффективным средством устранения проблемы является системный фунгицид «Скор», а также его аналоги «Дискор» и «Чистоцвет». Также полезно обрызгивать насаждения оксихлоридом меди, препаратами «Картоцид» и «Абига-пик». Народные способы борьбы с использованием традиционной золы или мыла не принесут должного результата.
Читайте также о сахарной свекле.
Bakteriyel kanser
Зобоватость корней — бактериальное заболевание (возбудитель бактерия Agrobakterium tumefacienc), которое немного реже остальных встречается на свёкле, но в то же время способно существенно снизить качество урожая.
К основным признакам бактериального рака относят:
- появление различных наростов на корневой шейке свёклы, которые в некоторых случаях превышают размеры самого корнеплода;
- гладкая поверхность новообразований;
- наличие хорошо заметной границы между наростом и корнеплодом;
- изреживание всходов;
- появление опухолей на листовых пластинах (редко).
Агротехническими методами борьбы с бактериальным раком свёклы выступают соблюдение агротехнических требований, выбор только устойчивых сортов и тщательный подбор участка для посадки. Из химических препаратов для лечения зобоватости можно приобрести «Фитолавин», «Фитоплазмин» или «Фитоверм». Последний также можно использовать в профилактических целях для регуляции микрофлоры почвы.
Biliyor musun Рекорд по выращиванию самой тяжёлой свёклы установил голландец Пит де Гуде, который в 2006 году представил корнеплод массой 71, 050 кг.
Genel önleyici tedbirler
Исходя из всего вышесказанного, несложно определить основные профилактические меры, которые помогут защитить ваши свекольные насаждения практически от любых болезней.
В список основных входит:
- обязательное соблюдение правил севооборота с чередованием высаживаемых культур на одном участке (высаживать свёклу на прежней территории желательно не ранее, чем через 2–3 года после предыдущего сбора);
- обработка почвы путём внесения дезрастворов, удобрения навозом и специальными витаминно-минеральными комплексами;
- известкование грунта с использованием негашеной извести, муки или древесной золы;
- тщательный отбор и предпосевная обработка посадочного материала (перед высадкой на участке семена свёклы желательно замочить в слабом растворе марганцовки или других противомикробных смесях).