Kliment Voroshilov'un adı şehirler ve fabrikalar olarak adlandırıldı, tanklar ve gemiler. Onun hakkında şarkılar yazıldı ve her öncü Voroshilov Shooter'ın fahri unvanını kazanmayı hayal etti. Sovyet rüyasının bir sembolü idi - halkın savunma komiseri ve hatta devlet başkanı olan basit bir çilingir.
Ancak ulusal idolün son 135 yıldönümü kimse farketmedi.
Genç "asi"
Nisan ayında, Kırmızı Muhafız birliklerinin komutanları, Nisan ayında Lugansk yakınlarındaki Rodakovo istasyonunda toplandı. Durum ciddiydi: batıdan, Almanlar çelik merdaneye bastı, doğudan, Kazaklar Ataman Krasnov itti. Sadece güçlerin birleşmesi Kırmızıları kurtarabilirdi, ancak ortak bir komutan seçmek kolay değildi. Yavaş yavaş bir isim sesler korosu kırdı: "Klim! Klima seçelim!" Deri ceket ve yağlı botlarla kısa, güçlü bir adamı ittik.
“Eh, dur,” dedi. - Askerim nedir?
- Aptalı oynama, komuta! - yanıt olarak koştu.
Sonunda elini salladı.
- Sadece kısa bir sohbetim var. Ölmekten korkma - git, korkma - cehenneme!
Böylece Klim Voroshilov, 5'inci Sovyet ordusunun komutanı oldu. Daha sonra bu seçimleri iki haftadır hazırladığı, isyancı kırmızı liderleri ikna ettiği ve bazen korkutucu olduğu ortaya çıktı. Rustik, hatta saf gözüküyor, dikkat çekici kurnazlık ve iradeye sahipti.
Ve bu nitelikler olmasaydı, politik Olympus'ta bu kadar uzun sürmezdim.
Yoldaş Volodya
Voroshilov Ocak 1881'te Luhansk bölgesinde, Verkhnee köyünde doğdu - bugün Lysychansk şehri. Anılarında, basitçe "Yaşamla İlgili Hikayeler" başlıklı hatırasını hatırlattı: Çocukluğun resimlerini hatırlattı: mayın yığınlarıyla bitmeyen bozkır, Seversky Donets'in ormanlık sahilleri, kardeşlerin ve her zaman aç olan ordusu. Peder Efrem Andreevich temperli bir adamdı, haksızlığa tahammül edemedi, bu yüzden hayatta başarılı olamadı. Birbiri ardına bir iş kaybederek, bir takipçinin kuruş pozisyonunda sona erdi. Sessiz dua eden anne Maria Vasilyevna, uyuşukluğa katlandı ve kocasını dövdü. Aşçılar, çamaşırcılar işe aldı ve hiç para olmadığında çocukları yalvarmaları için gönderdi. Yedi yaşındayken Klima, çobanlara ve daha sonra da, 10 kopers için sabahtan akşama kadar maden ocağından mayınlı maden ocağından maden ocağından kayaları seçti.
Kazara tanıdık bir kişi olan öğretmen Ryzhkov, bir çocuğun okula gitmesini ve ardından Lugansk'taki bir metalurji tesisini ayarladı. Ve sonra - her şey, birçoğu gibi: Sosyal Demokrat çevre, mitinglere ve grevlere katılım, parti takma Volodya takma, polise ihbar, yirmi kaçak tabanca Rostov'a, Lenin ile RSDLP Kongresi'nde Stockholm'de bir toplantı yaptı. Gerçeği tanıdıktan sonra Volodya, Lugansk'taki hapishanenin yakılmasıyla gerçek bir devrim yaptı. Tutuklama, üç yıl kuzey sürgün ...
Ve bir Odessa komisyoncusu kızı olan kara gözlü Golda Gorbman'a çılgın aşk, Sosyal Devrimci yeraltına katılmak için Kholmogory'ye sürgüne gönderildi.
O zamanın kanunlarına göre, gelin Ortodoksiyi kabul ederse sürgünler evlenebilirdi. Golda kabul etti ve Catherine oldu. Neredeyse yarım asırdır bir arada yaşadılar ve Bolşevik liderleri için ender görülen bir durum olan Voroshilov karısına sadık kaldı. Tiroid bezindeki başarısız ameliyattan sonra bile onu ağır, şişmiş yaşlı bir kadına dönüştürdü. Ailelerinin idilleri, sadece çocukların yokluğunda şımarıktı. Ancak, uzun sürmez: Tsaritsyn'de, ebeveynleri beyazları vuran üç yaşındaki Petya'yı evlat edindiler. Sonra - dokuz yaşındaki Lenya, fabrika yoldaşı Klima'nın oğlu. Sonra - ölen Mikhail Frunze Timur ve Tatiana çocukları.
Hepsi Voroshilov, çocukları olarak büyüdü ve bütün oğulları daha sonra askeri hale geldi.
komutan
Volga'ya 5 Ordusu ile geri çekildikten sonra, yeni ortaya çıkan komutan Tsaritsyn'i Beyaz'dan koruyan 10 Ordusunu kabul etti. Bu şehir sayesinde Sovyet Cumhuriyeti'ni dış dünyayla birleştirmenin tek yolu yatıyordu. Burada Lugansk, tüm ihtişamıyla ilk kez kendisini teselli etti ve kanıtladı - avcıların elinde tabanca ile saldırmasına, geri kalanını, dilini bırakarak faul dili ve tekmelerle itmesine neden oldu. Dövüşlerden sonra, rahatlamış, böylece Pravda gazetesinde boyalarda bile, Tsaritsyno'daki sarhoş Voroshilov'un kızları üçlü halinde nasıl sardığı, metresi dans ettiği ve daha sonra onu götürdüğü devriyesiyle savaştığı bildirildi. Ve böylece, "itibarsız Sovyet gücü".
Makale, Troçki'nin önerisiyle, ilişkilerin derhal gelişmemiş olduğu bir dergide yayınlandı. Çok güçlü narkomvoena, eski kraliyet subaylarına katlanamayan "kırmızı general" in bağımsızlığından rahatsızlık duyuyordu. Merkez yerine Moskova'dan gönderilen birlikler Voroshilov, Troçki'nin sabrını boğan cezaevine gönderildi. Klima, herkesin herkese karşı savaştığı Ukrayna'ya gönderildi: beyaz, kırmızı, Petliuristler, Makhnovistler, sayısız "yeşil" çetesi.
Bu dağınıklıkta Voroshilov suda balık gibi hissettirdi.
Semyon Budyonny ve Sovyet kanunları için tipik olmayan 1 Süvari Ordusu'na güveniyordu: işgal altındaki bölgelerde soygunculuk çetesi gibi davranan, yerel halkın pahasına yenilendi ve beslendi, yoldaşlarına cesaret ve sadakat verildi. Voroshilov ve buradaki atlı saldırılarda herkesle aynı seviyeye katılarak saygı duymayı hak etti; eyerde o kadar iyi değildi, ama mükemmel bir şekilde vurdu ve gök gürültülü bir sesle emir verdi.
Budyonny hatırladı:
“Kliment Efremovich, doğası gereği sıcak, savaşta değişti ve alışılmadık derecede havalı geçti. Görünüşe göre saldırıya karışmadığı, öldürülebileceği yer değil, bir spor yarışmasındaymış gibi görünüyordu.”
Mart ayında, Yılın 1921'i, Onuncu Parti Kongresi delegelerinin konsolide edilmemişlerinin başında, önde gelen Kronstadt isyanını kurşunlardan gizlemeksizin bastırmaya gitti. Ve mucizevi bir şekilde sağlam kaldı: fırtınalar arasındaki kayıplar (Voroshilov komutasındaki gibi) çok büyüktü.
Savunma Komiseri
Ordunun ilerlemecilerinin tanınan lideri Tukhaçevski Voroshilov'dan bahsetti: "Tabii ki çok şüpheli ama bilge adamlara tırmanmayacağı ve her şeyi zevkle kabul ettiği o pozitif kaliteye sahip."
Voroshilov ordunun erken bir şekilde yeniden yapılandırılmasını talep eden Stalin ile aynı fikirdeydi. Yeni Savunma Komiseri, 15 ordusunu yıllarca sürdü ve bu sayede toplu silah üretimi yapıldı. Eğer 1928’te Kızıl Ordu’da sadece 9 tanklar varsa, 1937’te dünyadaki herhangi bir ülkeden çok daha fazla sayıda 17 vardı. Deniz sınırlarında Pasifik ve Kuzey filoları kuruldu, torpido botları ve denizaltı inşaatları başladı. Genellikle, Tukhachevski'nin havadan birlikler yaratmadaki rolünden bahsediyorlar, ancak Voroshilov bu konuda daha az haklı değil. Bununla birlikte, Budyonny paraşütle atlamayı önerdiğinde, yaz halkının komiseri olan 50 reddetmeyi seçti (Budyonny, Stalin tarafından azarlandığı için atladı).
XBUMX’te lider olan Politbüro’nun bir üyesi olarak binlerce vatandaşa “ateş eden bir liste” olarak imza attı. Ve memurların tutuklanmasına izin vermek, bir zamanlar hiç kimseye karşı çıkmadım. Uzun zamandır rakip Tukhachevsky ve meslektaşlarına gelince, Kliment Efremovich listedeki kararı verdi: "Ezhov Yoldaş. Bütün alçakları al". Mektupta, "alçaklardan" biri olan Jonah Yakir, Voroshilov'a masum olduğunu garanti etti. Yakir aileleriyle arkadaş olan O, "Dürüst olmayan bir kişinin dürüstlüğünden şüpheliyim" mektubunu yazdı.
Narko derisini hissetti: baskıya karşı bir protesto ve yetersiz bir gayret bile onu bir sonraki kurban yapabilir.
Chekistlerin Catherine Davydovna'yı tutuklamaya geldiklerinde, elinde bir silahla geri çekilmeye zorladıkları söylendi. Aslında, koca ortaklarının çoğunun yaptığı gibi, karısına aldırış etmişti, ama Stalin onu ele geçirmedi. Görünüşe göre "ilk mareşal" in mutlak sadakatine ikna olmuş.
Ve Finlandiya ile büyük zayiatlara dönüşen "küçük muzaffer savaş" tarafından kurtarılmadı. Mayıs 1940’teki “bilgi alma” dan sonra, Savunma Komiserliği görevini Mareşal Timoşenko aldı.
Savaşta ve sonrasında
Batı Cephesinde, her zamanki işlerle uğraştı - ilham verdi ve cezalandırıldı. Ne biri ne de diğeri Almanların saldırısını durdurmaya yardımcı olmadığında, mareşal Leningrad'a devredildi. Orada hala düşmanı tutuklamayı başardı ve hatta Soltsy'nin altına, Manstein'ın tank kollarını saran bir karşı saldırı düzenledi. Alışkanlık dışı bir asker bir sıraya girdi - Alman tanklarında silahla. Ancak bu savaşta “süvari” yöntemleri artık işe yaramadı. Almanlar abluka yüzüğünü kapattı ...
Fakat ondan gelen diplomat bir stratejistten çok daha iyi çıktı. Voroshilov, Romanya, Finlandiya ve Macaristan ile ateşkes konusunda zorlu görüşmelere neden oldu - tek bir dil bilmeden, çeşitli ülkelerin temsilcileriyle kolayca ortak bir dil buldu. Ve Stalin'in ölümünden sonra tamamen rahattı, meçhul Shvernik yerine, Yüksek Sovyet Cumhurbaşkanlığı Başkanlığına atandı. Resmi devlet başkanı! Bu pozisyonda, bütün dünyayı dolaşarak pek çok hediye aldı - Mao Zedong'dan bir kaya kristali pagodası, Ho Chi Minh'den bir oyma fildişi, Mareşal Tito'dan altın bir sigara kılıfı ...
Ve sadece yaşlandığında, aşırı ihtiyatlı Voroshilov, Molotof ve Kaganoviç’in “parti karşıtı grubuna” katıldı. Küçük düşürücü bir şekilde tövbe etmek zorunda kaldım ve o da bağışlandı - belki de Catherine Davydovna'nın son ölümüyle ilgili acıdan endişelendiği için. Kanseri vardı ("kabuklu", dedi) ve eşi yatağının yakınında uzun saatler geçirdi, en sevdiği şarkıları söyledi, neşelendirmeye çalıştı. Belki de onun hayatında samimi olması onunla olmuştur.
3 Aralık 1969, Kliment Efremovich, 89 yıllarından biraz önce öldü. Uygunluk suçlamasıyla kaçınılmaz bir şekilde cevap verdi:
“Kimseyle kavga etmiyorum - Kızıl Meydan'a gömülmek istiyorum.”
Hayal gerçek oldu: İki kez Sovyetler Birliği Kahramanı, 200’ten fazla emir veren beyefendi Sosyalist Çalışma Kahramanı ve farklı ülkelerden gelen madalyalar, kendisini kısaca açıklayan Budyonny’nin yanındaki Kremlin duvarının yanında duruyor.