Büyük I. George - George I of Great Britain
|George I|


Sir Godfrey Kneller'in stüdyosundan portre , 1714


Büyük Britanya ve İrlanda Kralı |
(devamı ... )
|Saltanat||1 Ağustos 1714 - 11 Haziran 1727|
|taç giyme||20 Ekim 1714|
|öncel||Anne|
|halef||George II|
|Hannover Seçmeni|
|Saltanat||23 Ocak 1698-11 Haziran 1727|
|öncel||Ernest Augustus|
|halef||George II|
|Born||28 Mayıs / 7 Haziran 1660 ( OS / NS )


Hannover , Brunswick-Lüneburg , Kutsal Roma İmparatorluğu
|Öldü||11/22 Haziran 1727 (67 yaşında) ( OS / NS )


Schloss Osnabrück , Osnabrück , Kutsal Roma İmparatorluğu
|defin||4 Ağustos 1727


|eş||


(m. 1682; div. 1694)
|Sayı


daha ...
|ev||Hannover|
|baba||Ernest Augustus, Hannover Seçmeni|
|anne||Hanover Sophia|
|Din||Protestan|
|İmza|
George I (George Louis; Alman: Georg Ludwig ; 1660 28 May - 1727 Haziran 11) idi İngiltere Kralı ve İrlanda 1'den Ağustos 1714 ve hükümdarı Brunswick-Lüneburg (Hanover) Dükalığı ve Seçmen de Kutsal Roma İmparatorluğu'nun dan 23 1727'de He onun ölümdü Ocak 1698 yılına kadar ilk İngiliz hükümdar arasında Hanover Evi .
Doğumlu Hanover onun için Elector Ernest Augustus ve seçmen Sophia George babası ve amcaları gelen Brunswick-Lüneburg Dükalığı başlıkları ve toprakları miras. Bir dizi Avrupa savaşı, yaşamı boyunca Alman alanlarını genişletti; 1708'de Hannover'in prens seçmeni olarak onaylandı . 1714'te annesinin ve ikinci kuzeni Anne, Büyük Britanya Kraliçesi'nin ölümünden sonra George, İngiliz tahtını Anne'nin İskan 1701 Yasası uyarınca en yakın yaşayan Protestan olarak yükseldi . Jacobites , George'u bırakmaya ve onun yerine Anne'nin Katolik üvey kardeşi James Francis Edward Stuart ile yer değiştirmeye çalıştı, ancak başarısız oldu .
George'un hükümdarlığı sırasında monarşinin güçleri azaldı ve İngiltere başbakan liderliğindeki modern kabine yönetimi sistemine geçiş başladı . Saltanatının sonuna doğru, gerçek siyasi güç , şimdi İngiltere'nin ilk fiili başbakanı olarak tanınan Robert Walpole tarafından ele geçirildi . George, gömüldüğü yerli Hanover'e yaptığı bir ziyarette felç geçirerek öldü. İngiltere'nin dışına gömülen en son İngiliz hükümdarı.
Erken dönem
George kentinde 1660 28 Mayıs tarihinde doğdu Hanover içinde Brunswick-Lüneburg Dükalığı içinde Kutsal Roma İmparatorluğu . Brunswick-Lüneburg Dükü'nden Ernest Augustus'un en büyük oğlu ve karısı Pfalz Sophia'sıydı . Sophia, annesi Kral I. James James'in Bohemya Kraliçesi Elizabeth Stuart aracılığıyla torunuydu .
Hayatının ilk yılında, George babasının ve üç çocuksuz amcasının Alman topraklarının tek varisiydi. George'un kardeşi Frederick Augustus , 1661'de doğdu ve iki çocuk ( aile tarafından Görgen ve Gustchen olarak bilinir ) bir araya getirildi. Anneleri İtalya'da uzun bir iyileşme tatili sırasında neredeyse bir yıl boyunca (1664-65) yoktu , ancak oğullarının idaresiyle düzenli olarak karşılık geldi ve dönüşlerinde daha da fazla yetiştirilmelerine büyük ilgi gösterdi. Sophia Ernest Augustus'u dört oğlu ve bir kızı daha doğurdu. Sophia, mektuplarında George'u küçük erkek ve kız kardeşlerine örnek olan sorumlu, vicdanlı bir çocuk olarak tanımlıyor.
1675'e gelindiğinde George'un en büyük amcası sorun olmadan ölmüştü, ancak kalan iki amcası evlendi ve George'un miraslarını George yerine onun oğullarına geçebileceği için tehlikeye soktu. George'un babası onu avlamaya ve sürmeye götürdü ve askeri meselelerle tanıştırdı; belirsiz geleceğine dikkat çeken Ernest Augustus, on beş yaşındaki George'u oğlunu savaşta test etmek ve eğitmek için kasıtlı olarak Fransız-Hollanda Savaşı'nda kampanyaya aldı .
1679'da başka bir amca beklenmedik bir şekilde oğulları olmadan öldü ve Ernest Augustus başkenti Hanover'de Calenberg - Göttingen Dükü'ne hakim oldu . George'un hayatta kalan amcası Celle'den George William, tek kızı Sophia Dorothea'yı meşrulaştırmak için metresiyle evlenmişti , ancak daha fazla çocuğu olması muhtemel görünmüyordu. Altında Salisli hukuk topraklarının miras erkek hattına sınırlıydı, babaları ve amcasının topraklarına George ve kardeşlerinden arkaya artık güvenli görünüyordu. 1682'de aile, primogeniture prensibini benimsemeyi kabul etti , yani George tüm toprakları miras alacaktı ve kardeşleriyle paylaşmak zorunda kalmayacaktı.
Evlilik
Aynı yıl George, ilk kuzeni Celle'li Sophia Dorothea ile evlendi ve böylece Salic yasalarının dışında ek gelir elde etti. Devletin evliliği öncelikle sağlıklı bir yıllık gelir sağladı ve Hanover ile Celle'nin birleşmesine yardımcı oldu. Annesi ilk önce evliliğe karşı çıktı çünkü Sophia Dorothea'nın annesi Eleonore'a (düşük asaletten gelen) baktı ve Sophia Dorothea'nın meşru statüsünden endişe duyduğu için. Sonunda evliliğin doğasında var olan avantajlar tarafından kazanıldı.
1683 yılında George ve kardeşi Frederick Augustus servis Büyük Türk Savaşı at Viyana Savaşı , ve Sophia Dorothea George'a bir oğlu doğurdu George Augustus . Ertesi yıl, Frederick Augustus, primojensenin kabulü hakkında bilgilendirildi, yani artık babasının topraklarının bir kısmını beklediği gibi almayacaktı. Bu, Frederick Augustus ile babası ve kardeşler arasında, 1690'da savaştaki ölümüne kadar süren bir ihlale yol açtı. Tek bir Hanoverian devletin yakın oluşumu ve Hanoverians'ın İmparatorluk savaşlarına devam eden katkıları Ernest Ernestus 1692'de Kutsal Roma İmparatorluğu'nun Seçmeni oldu. George'un beklentileri artık babasının seçmenlerinin ve amcasının düklüğünün tek varisi olarak daha iyiydi.
Sophia Dorothea'nın 1687'de ikinci bir çocuğu vardı, onun adı bir kızdı, ancak başka hamilelik yoktu. Çift yabancılaştı - George metresi Melusine von der Schulenburg'un şirketini tercih etti ve Sophia Dorothea'nın İsveç Kontu Philip Christoph von Königsmarck ile kendi romantizmi vardı . Bir elopement skandalıyla tehdit edilen George'un kardeşleri ve annesi de dahil olmak üzere Hanoverian mahkemesi, sevgilileri ayrılmaya çağırdı, ancak işe yaramadı. Hanover'in düşmanlarından gelen diplomatik kaynaklara göre, Temmuz 1694'te, muhtemelen George'un bağlılığıyla İsveç sayısı öldürüldü ve cesedi taşlarla dolu Leine nehrine atıldı . Cinayetin Ernest Augustus'un dört kurucusu tarafından işlendiği iddia edildi, bunlardan biri Don Nicol t Montalbano'ya, en yüksek maaşlı bakanın yıllık maaşının yaklaşık yüz katı olan 150.000 masaldan oluşan muazzam bir miktar ödendi. Daha sonra söylentiler, Königsmarck'ın parçalara hacklendiğini ve Hanover saray döşemelerinin altına gömüldüğünü varsaydı. Bununla birlikte, Hanover'deki Sophia da dahil olmak üzere kaynaklar, Königsmarck'ın nerede olduğu hakkında herhangi bir bilgiyi reddetti.
George'un Sophia Dorothea ile olan evliliği, ikisinin de zina yapmış olduğu gerekçesiyle değil, Sophia Dorothea'nın kocasını terk ettiği gerekçesiyle feshedildi. Babasının anlaşma ile George Sophia Dorothea hapsedildi vardı Ahlden evinde onun yerli içinde Celle fazla sözü otuz yıl sonra ölene kadar o kaldı. Çocuklarına ve babasına erişimi engellendi, yeniden evlendirilmesi yasaklandı ve sadece konak avlusunda refakatsiz olarak yürümesine izin verildi. Bununla birlikte, kendisine bir gelir, kuruluş ve hizmetçiler verildi ve gözetim altında kalesinin dışındaki bir arabaya binmesine izin verildi. Melusine von der Schulenburg, 1698'den ölümüne kadar açıkça George'un hostesi olarak davrandı ve 1692, 1693 ve 1701'de doğan üç kızı vardı.
Seçim saltanatı
Ernest Augustus, 23 Ocak 1698'de öldü ve 1661'den beri tuttuğu bir ofis olan Osnabrück Prens-Piskoposluğu dışında tüm bölgelerini George'a bıraktı. George , Brunswick-Lüneburg (aynı zamanda Hanover olarak da bilinir) sermaye) yanı sıra Archbannerbearer ve elektör ait Kutsal Roma İmparatorluğu . Hannover'deki mahkemesi, matematikçi ve filozof Gottfried Leibniz ve besteciler George Frideric Händel ve Agostino Steffani gibi birçok kültürel ikon tarafından takdir edildi .
George'un babasının düklüğüne katılımından kısa bir süre sonra , İngiliz ve İskoç tahtlarına ikinci sırada olan Gloucester Dükü Prens William öldü. İngiliz Yerleşim Yasası 1701'e göre , George'un annesi Sophia, o zaman hükümdar olan hükümdar William III ve kayınbiraderi Anne , hayatta kalmaksızın ölürse İngiliz tahtının varisi olarak atandı . Veraset Sophia en yakın Protestan göreceli olduğu için bu kadar tasarlanmış İngiliz kraliyet ailesi . Üstün kalıtsal iddiaları olan elli altı Katolik atlandı. Bunların herhangi birinin ardıllık için Protestanlığa dönüşme olasılığı azdı; bazıları zaten reddetti.
Ağustos 1701'de George, Garter Nişanı'na yatırım yaptı ve altı hafta içinde tahtlara en yakın Katolik davacı olan eski kral James II öldü. III. William ertesi Mart'ta öldü ve yerine Anne geldi. Sophia, yeni İngiltere Kraliçesi için mirasçı oldu. Sophia yetmiş birinci yılında, Anne'den otuz beş yaşındaydı, ama çok zinde ve sağlıklıydı ve ya kendisi ya da oğlu için halefiyetini güvence altına almak için zaman ve enerji harcadı. Bununla birlikte, İngiliz siyasetinin ve anayasa hukukunun karmaşıklıklarını anlayan George , 1705'te Sophia'yı ve mirasçılarını İngilizce dersleri olarak doğallaştırmak ve bir Regency Konseyi aracılığıyla iktidar transferine yönelik düzenlemeleri detaylandırmak için daha fazla hareket gerektiriyordu . Aynı yıl, George'un hayatta kalan amcası öldü ve daha fazla Alman hakimiyeti miras aldı: Celle merkezli Lüneburg - Grubenhagen Prensliği .
George'un Hannover'e katılımından kısa bir süre sonra , İspanyol Miras Savaşı başladı. Sorun, bir haklıydı Philip Kral torunu Fransa'nın Louis XIV Kral şartları çerçevesinde İspanyol tahtına başarılı olmak için, Charles II İspanya 'nın iradesi . Kutsal Roma İmparatorluğu, Birleşik Hollanda Eyaletleri , İngiltere, Hannover ve diğer birçok Alman devleti Philip'in başarılı olma hakkına karşı çıktı çünkü Fransız Bourbon Evi'nin İspanya'yı da kontrol etmesi halinde çok güçlü hale gelmesinden korkuyorlardı . Savaş çabalarının bir parçası olarak, George komşu devleti Fransız yanlısı Brunswick-Wolfenbüttel'i işgal etti ve bazı savaş emirlerini kendisi yazdı. İşgal az sayıda can kaybıyla başarılı oldu. Bir ödül olarak, George'un amcası tarafından Hanedan Saxe-Lauenburg Dükalığı'nın ilhak edilmesi İngiliz ve Hollandalılar tarafından tanındı.
1706'da Bavyera Seçicisi, Louis ile İmparatorluğa karşı olduğu için ofislerinden ve unvanlarından mahrum bırakıldı. Ertesi yıl George, Ren boyunca konuşlanmış emperyal ordunun komutası ile İmparatorluk Mareşali olarak yatırıldı. Görev süresi tamamen başarılı değildi, çünkü kısmen müttefiki Marlborough Dükü tarafından bir diversiyon saldırısına aldandı ve kısmen İmparator I. Joseph , George'un kampanyası için kendi fonu için gerekli fonları tahsis etti. Buna rağmen, Alman prensleri kendini beraat ettirdiğini düşünüyorlardı. 1708'de George'un hizmetini tanıdığı ya da hizmet ettiği için Prens-Seçmen olarak pozisyonunu resmen doğruladılar. George, Marlborough'nun aleyhindeki eylemlerini yapmadı; Fransız güçlerini ana saldırıdan uzaklaştırmak için bir planın parçası olduklarını anladı.
1709'da George, bir daha asla aktif hizmete girmemek için alan mareşali olarak istifa etti. 1710'da kendisine daha önce Seçmen Palatine tarafından düzenlenen bir ofis olan İmparatorluk Kemeri Saymanının haysiyeti verildi ; Bavyera Seçmeninin yokluğu büroların yeniden düzenlenmesine izin verdi. İmparatorun 1711'deki ölümü, güç dengesini zıt yönde yok etmekle tehdit etti, böylece savaş Utrecht Antlaşması'nın onayı ile 1713'te sona erdi . Philip'in İspanyol tahtına başarılı olmasına izin verildi, ancak Fransız ardıllık çizgisinden çıkarıldı ve Bavyera Seçmeni restore edildi.
Büyük Britanya ve İrlanda'da katılım
Hem İngiltere hem de İskoçya Anne'yi kraliçe olarak kabul etmesine rağmen, sadece İngiliz Parlamentosu Hanover Elektriği Sophia'yı varist varsayım olarak kabul etmişti. İskoçya Parlamentosu (Estates) resmen İskoç tahtı için arkaya soru yerleşmiş değildi. 1703'te, Estates İngiltere İngiltere'deki İskoç tüccarlara ve sömürgelerine tam ticaret özgürlüğü vermedikçe, Kraliçe Anne'nin halefi için seçimlerinin İngiliz tahtının halefi ile aynı kişi olmayacağını bildiren bir yasa tasarısını kabul etti. İlk başta Royal Assent iptal edildi, ancak ertesi yıl Anne, Mülklerin isteklerine teslim oldu ve Güvenlik Yasası 1704 olan yasa tasarısını kabul etti . Buna karşılık, İngiliz Parlamentosu, eğer Estates Hanoveri mirasını kabul etmediyse İngiliz-İskoç ticaretini kısıtlamak ve İskoç ekonomisini sakatlamakla tehdit eden tedbirler aldı. Nihayetinde, 1707'de, her iki Parlamento da İngiltere ve İskoçya'yı tek bir siyasi varlık olan Büyük Britanya Krallığı'nda birleştiren ve Uzlaşma Yasası 1701 tarafından belirlenen ardıllık kurallarını belirleyen Birlik Yasası üzerinde anlaştı . Sendika, 18. yüzyıl Avrupa'nın en büyük serbest ticaret alanını oluşturdu.
Çığlık siyasileri Parlamentonun ardı ardını belirleme ve Kraliçenin en yakın Protestan akrabasına verme hakkına sahip olduğuna inanırken, birçok Tori , yakın ilişkiler olan Katolik Stuarts'ın kalıtsal hakkına inanmaya daha meyilliydi . 1710'da George, Stuarts'tan kaldırıldığı için Britanya'da kalıtsal bir hakla başarılı olacağını açıkladı ve bunu korudu. Diyerek şöyle devam etti: "Bu bildiri, parlamentonun kendisine krallık verdiği herhangi bir Whig yorumunu azarlamak ve Tories'i gaspçı olmadığına ikna etmekti."
George'un annesi, Elektrikçi Sophia, 28 Mayıs 1714'te 83 yaşında öldü. Bir yağmur duşundan sığınmak için koştuktan sonra Herrenhausen'deki bahçelerde yıkıldı . George şimdi Kraliçe Anne'nin varisi varsayımdaydı. Anne'nin ölümünden sonra iktidarı alacak olan Regency Council üyeliğini hızla gözden geçirdi, çünkü Anne'nin sağlığının başarısız olduğu ve İngiltere'deki politikacıların iktidar için jostling yaptığı biliniyordu. Bir inme geçirdi, bu da konuşamamasını sağladı ve 1 Ağustos 1714'te öldü. Regentlerin listesi açıldı, üyeler yemin etti ve George, İngiltere ve İrlanda Kralı ilan edildi. Kısmen onu Lahey'de geçmeyi bekleyen tutarsız rüzgarlar nedeniyle 18 Eylül'e kadar İngiltere'ye gelmedi. George, 20 Ekim'de Westminster Manastırı'nda taç giydi . Onun taç giyme isyan eşlik etti İngiltere'de üzerinde yirmi kasabalarda.
George, 1714'ten sonra büyük Britanya'da yaşadı, ancak 1716, 1719, 1720, 1723 ve 1725'te Hannover'deki evini ziyaret etti; George, hükümdarlığının yaklaşık beşte birini kral olarak Almanya'da geçirdi. Yerleşim Yasası'nda İngiliz hükümdarının parlamentonun izni olmadan ülkeyi terk etmesini yasaklayan bir madde 1716'da oybirliğiyle kaldırıldı. Kralın yokluğundan ilki hariç her biri oğlu George Augustus'tan ziyade bir Regency Council'a verildi. Galler prensi.
Savaşlar ve isyanlar
George'un katılımından bir yıl sonra, Whigs 1715 genel seçimlerinde ezici bir zafer kazandı . Mağlup Tory Partisi'nin birkaç üyesi George'u Anne'nin Katolik üvey kardeşi James Francis Edward Stuart (destekçileri tarafından "James III ve VIII" ve rakipleri tarafından "Pretender" ile değiştirmeye çalışan Jacobites'e sempati duydu . Bazı hoşnutsuz Tories , "Onbeş" olarak bilinen Jacobit isyanıyla yüzleşti . James'in, daha önce devlet sekreteri olarak görev yapmış olan bir İskoç asilzade Lord Mar tarafından yönetilen destekçileri, İskoçya'da Jacobitizme desteğin İngiltere'den daha güçlü olduğu isyanı kışkırttı. Ancak "Onbeş" kasvetli bir başarısızlıktı; Lord Mar'ın savaş planları zayıftı ve James çok az para ve çok az silahla geç geldi. Yıl sonunda isyan çöktü. Şubat 1716'da yenilgiyle karşı karşıya kalan James ve Lord Mar Fransa'ya kaçtı. İsyan mağlup edildikten sonra, bazı infaz ve hükümsüzlükler olmasına rağmen, George Hükümetin tepkisini hafifletmek için harekete geçti, hoşgörü gösterdi ve İskoçya okulları ve ulusal borcun bir kısmını ödemek için kaybedilen mülklerden elde edilen geliri harcadı .
George'un Tories'e olan güvensizliği, gücün Whigs'e geçmesine yardımcı oldu. George'un egemenliği, George'un altında o kadar büyük oldu ki, Tories başka bir yarım yüzyıl boyunca iktidara geri dönmedi. Seçimden sonra, Whig egemenliğindeki Parlamento , Parlamentonun maksimum süresini yedi yıla (17) daha önce Egemen tarafından feshedilebileceği halde uzatmış olan 1715 Eylül Kanununu kabul etti . Böylece halihazırda iktidarda olan peruklar daha uzun bir süre böyle bir pozisyonda kalabilir.
Büyük Britanya'ya katıldıktan sonra George'un (her zaman fakir olan) oğluyla ilişkisi kötüleşti. Galler Prensi George Augustus, Britanya'daki dini özgürlüğü artırmak ve Hannover'in Alman topraklarını İsveç pahasına genişletmek için tasarlanmış önlemler de dahil olmak üzere babasının politikalarına karşı çıkmayı teşvik etti. 1717'de torunun doğumu George ve Galler Prensi arasında büyük bir kavgaya yol açtı. Sözde geleneği takip eden kral, Lord Dukelain'i , Newcastle Dükünü , çocuğun vaftiz sponsorlarından biri olarak atadı . Newcastle'ı sevmeyen Galler Prensi, Duke'un bir düelloya meydan okuma olarak yanlış anladığı vaftiz üzerine Duke'u sözlü olarak hakaret ettiğinde kral kızdı. Prens'e kraliyet ikametgahı olan St. James Sarayı'nı terk etmesi söylendi . Prens'in yeni evi Leicester House , kralın siyasi muhaliflerinin buluşma yeri oldu. George ve oğlu daha sonra Robert Walpole'nin ısrarı ve kocasıyla birlikte taşınan ancak kralın bakımında kalan çocuklarını özleyen Galler Prensesi'nin arzusu ile uzlaştı . Ancak vaftizdeki kavgadan sonra baba ve oğul bir daha asla samimi şartlarda değildi.
George, ilk döneminde İngiliz dış politikasını yönetmekte aktifti. 1717'de İngiltere, Fransa ve Hollanda Cumhuriyeti'nden oluşan İspanyol karşıtı bir lig olan Triple Alliance'ın kurulmasına katkıda bulundu . 1718'de Dörtlü İttifak olarak bilinen bedene Kutsal Roma İmparatorluğu eklendi. Sonraki Dörtlü İttifak Savaşı, İspanyol Miras Savaşı ile aynı meseleyi içeriyordu. Utrecht Antlaşması (1713) o Fransız tahta başarılı olmak haklarından vazgeçerek şartıyla İspanya'nın kralı, Fransa, Philip Kralı Louis XIV torunu tanıdı almıştı. Ancak XIV.Louis'in 1715'teki ölümü üzerine Philip, anlaşmayı bozmaya çalıştı.
İspanya, 1719'da Jacobite liderliğindeki İskoçya işgalini destekledi, ancak fırtınalı denizler sadece yaklaşık üç yüz İspanyol askerinin İskoçya'ya ulaşmasına izin verdi. Nisan ayında batı İskoç kıyısındaki Eilean Donan Kalesi'nde sadece bir ay sonra İngiliz gemileri tarafından yok edilecek bir üs kuruldu . Jacobite, İskoç klanlarını işe alma girişimleri sadece yaklaşık bin kişilik bir savaş gücü verdi. Yakubi kötü donanımlı ve kolayca İngiliz tarafından yenildiler topçu at Glen Shiel Savaşı . Klanlar Yaylalara dağıldılar ve İspanyollar teslim oldu. İşgal asla George hükümetine ciddi bir tehdit oluşturmadı. Fransızlar şimdi ona karşı savaşırken Philip'in orduları zayıf bir şekilde ilerledi. Sonuç olarak, İspanyol ve Fransız tahtları ayrı kaldı. Aynı zamanda, Hanover , Baltık'ın kontrolü için İsveç ve Rusya arasındaki rekabetin neden olduğu Büyük Kuzey Savaşı'nın kararından elde edildi . İsveç'in Bremen ve Verden bölgeleri 1719'da Hannover'e devredilirken, Hannover İsveç'e bölge kaybı için parasal tazminat ödüyordu.
Bakanlıklar
Hannover'de kral mutlak bir hükümdardı . 50 Tali'nin (12 ila 13 İngiliz Sterlini ) üzerindeki tüm hükümet harcamaları ve tüm ordu subaylarının, tüm bakanların ve hatta kopyacı seviyesinin üzerindeki hükümet yetkililerinin atanması kişisel kontrolündeydi. İngiltere'nin aksine, George Parlamento aracılığıyla yönetmek zorunda kaldı.
Whigs iktidara geldiğinde, George'un başbakanları arasında Sir Robert Walpole , Lord Townshend (Walpole'un kayınbiraderi), Lord Stanhope ve Lord Sunderland vardı . 1717'de Townshend işten çıkarıldı ve Walpole meslektaşlarıyla anlaşmazlıklar yüzünden Bakanlar Kurulu'ndan istifa etti; Stanhope dış ilişkilerde üstün, Sunderland da iç meselelerde aynı oldu.
Lord Sunderland'ın gücü 1719'da azalmaya başladı . Yeni kreasyonları kısıtlayarak Lordlar Kamarası'nın büyüklüğünü sınırlamaya çalışan Peerage Bill'i tanıttı . Tedbir, Sunderland'ın muhalefet akranlarının yaratılmasını önleyerek Ev üzerindeki kontrolünü sağlamlaştırırdı, ancak Walpole, "kariyerinin en parlak konuşması" olarak kabul edilen şeyi sunarak muhalefeti tasarıya yönlendirdikten sonra yenildi. Walpole ve Townshend ertesi yıl bakan olarak yeniden atandılar ve yeni, sözde birleşik bir Whig hükümeti kuruldu.
Finansal spekülasyonlar ve ulusal borcun yönetimi konusunda daha büyük sorunlar ortaya çıktı. Bazı devlet tahvili, tahvilin sahibinin rızası olmadan kullanılamaz ve faiz oranları yüksek olduğunda ihraç edilmişti; Sonuç olarak, her tahvilin neredeyse hiç kullanılmadığı için kamu maliyesi üzerinde uzun vadeli bir tahliyeyi temsil etti. 1719 yılında Güney Denizi Şirketi , şirket hisseleri için hisse senetleri borsalarını değiştirerek İngiliz ulusal borcunun 31 milyon £ (beşte üçü) üzerinde para almayı teklif etti. Şirket , planlarını desteklemek için George'un metresi Melusine von der Schulenburg ve Lord Stanhope'un Hazine Bakanı Charles Stanhope'in kuzeni Lord Sunderland'a rüşvet verdi . Şirket, tahvil sahiplerini, görünüşte tercihli finansal kazançlar sunarak, yüksek faizli, düzeltilemez bonolarını düşük faizli, kolayca satılabilir hisse senetlerine dönüştürmeye ikna etmiştir. Şirket fiyatları hızla yükseldi; 1 Ocak 1720'de hisselerin fiyatı 128 sterlin, ancak Mayıs ayında dönüşüm planı açıldığında 500 sterlin değerindeydi. 24 Haziran'da fiyat 1.050 £ zirveye ulaştı. Şirketin başarısı, bu programları bastırmak ve Şirket'in desteğiyle diğer şirketlerin, bazı sahte doğaların ve Hükümetin spekülatif yüzdürülmesine yol açtı ve Kabarcık Yasasını geçti . Piyasadaki yükseliş şimdi durdu, Ağustos ayında kontrolsüz satış başladı ve bu da Eylül ayı sonunda hisse senetlerinin 150 sterline düşmesine neden oldu. Aristokratlar da dahil olmak üzere birçok kişi büyük miktarlarda para kaybetti ve bazıları tamamen mahvoldu. Haziran ayından bu yana Hanover'de olan George, Kasım ayında, bakanlığın talebi üzerine, istediği veya olağan olandan daha kısa bir süre sonra Londra'ya döndü.
Güney Denizi Balonu olarak bilinen ekonomik kriz, George ve bakanlarını çok popüler değildi. 1721'de Lord Stanhope, kişisel olarak masum olsa da, Lordlar Kamarası'ndaki stresli bir tartışmadan sonra çöktü ve öldü ve Lord Sunderland kamu görevinden istifa etti.
Ancak Sunderland, 1722'deki ani ölümü Sir Robert Walpole'un yükselmesine izin verene kadar George ile bir miktar kişisel nüfuzunu korudu. Walpole oldu fiilen Başbakan başlık resmi olarak ona uygulanmadı rağmen (resmen, oydu Birinci Hazine Lordu ve maliye bakanı ). Güney Denizi krizini yönetmesi, borçları yeniden planlayarak ve bir miktar tazminat düzenleyerek finansal istikrara dönüşü sağladı. Walpole'un Parlamentonun ustaca yönetilmesi yoluyla George, Şirket'in hileli eylemlerinde doğrudan imalardan kaçınmayı başardı. George'un rüşvet olarak serbest stok aldığı iddiaları kanıtlarla desteklenmemektedir; Gerçekten de Kraliyet Arşivi'ndeki makbuzlar , abonelikleri için para ödediğini ve kazada para kaybettiğini gösteriyor.
Sonraki yıllar
Walpole tarafından talep edildiği gibi, George 1725'te Hamam Düzeni'ni yeniden canlandırdı , bu da Walpole'a onur sunarak siyasi destekçileri ödüllendirmesini veya kazanmasını sağladı. Walpole son derece güçlendi ve büyük ölçüde kendi seçtiği bakanları atayabildi. Selefi Kraliçe Anne'den farklı olarak, George nadiren kabine toplantılarına katıldı; iletişimlerinin çoğu özeldi ve sadece İngiliz dış politikası üzerinde önemli bir etki yaptı. Rab Townshend yardımıyla, o Büyük Britanya, Fransa ve onayına için düzenlenen Prusya arasında Hanover Antlaşması Avusturya-İspanyolca dengelemek için tasarlanmıştır, Viyana Anlaşması ve İngiliz ticaretini korumak.
George, Walpole'a giderek daha fazla bağımlı olmasına rağmen, bakanlarını iradesiyle değiştirebilirdi. Walpole aslında George I'in hükümdarlığının sonuna doğru ofisten çıkarılmasından korkuyordu, ancak George, kral olarak katılımından bu yana doğduğu Hanover'e altıncı yolculuğu sırasında öldüğünde bu korkular sona erdi. 9 Haziran 1727'de Delden ve Nordhorn arasındaki yolda felç geçirdi ve 11 Haziran 1727'de şafaktan önce erken saatlerde öldüğü Osnabrück'teki Prens-Piskopos'un sarayına taşındı. George I şapelde gömüldü. arasında Leine Sarayı'nda Hanover, ama onun kalıntılarına şapel taşındı Herrenhausen Bahçeleri'ne Dünya Savaşı sonrasında. Leine Sarayı, İngiliz hava bombardımanlarından sonra tamamen yanmıştı ve kralın kalıntıları, ebeveynleri ile birlikte , Berggarten'deki 19. yüzyıldaki Kral Ernest Augustus'un türbesine taşındı .
George olarak tahta geçti oğlu George Augustus tarafından devrilmiştir George II . Walpole tarafından bir süre bile olsa, II.George'un Walpole'u görevden almayı planladığı, ancak karısı Ansbach'lı Caroline tarafından yapılması engellendi . Ancak Walpole, Parlamento'da önemli bir çoğunluğa emretti ve II.George'un onu korumak veya bakanlık istikrarsızlığını riske atmaktan başka seçeneği yoktu. Sonraki hükümdarlarda başbakanın gücü, egemenliğin gücü pahasına daha da artmıştır.
miras
George İngiliz subayları tarafından alay edildi; Lady Mary Wortley Montagu gibi çağdaşlarının bir kısmı onu halka açık olduğu gerekçesiyle akıllıca düşünmüştü. İngilizce konuşamaması nedeniyle Büyük Britanya'da popüler olmasa da, o zamandan beri İngilizceyi anladığını, konuştuğunu ve yazdığını gösteren belgeler nedeniyle böyle bir yetersizlik daha sonra var olmayabilir. Kesinlikle akıcı Almanca ve Fransızca, iyi Latince ve bazı İtalyanca ve Hollandaca konuşuyordu. Karısı Sophia Dorothea'ya yaptığı muamele bir skandal haline geldi.
İngilizler George'u çok Alman olarak algıladılar ve tarihçi Ragnhild Hatton'un görüşüne göre , yanlış bir şekilde Alman metreslerinin art arda olduğunu varsaydı. Bununla birlikte, Avrupa anakarasında , eleştirmenlerinin ciddi sansür riski olmadan yayınlamasına izin veren ve filozof 1726'da Paris'ten sürüldüğünde Voltaire'e sığınak sağlayan Aydınlanmayı destekleyen ilerici bir hükümdar olarak görülüyordu. Avrupa ve İngiliz kaynakları, George ayrılmış, ılıman ve finansal olarak ihtiyatlıydı; sosyal etkinliklerde kamusal ışık altında olmaktan hoşlanmadı, operadaki kraliyet kutusundan kaçındı ve genellikle kart oynamak için bir arkadaşının evine gizli gitti. Bazı popülaritesine rağmen, Protestan George I, konularının çoğu tarafından Roma Katolik rahip James'e daha iyi bir alternatif olarak görüldü . William Makepeace Thackeray yazdığı gibi kararsız duygulara işaret ediyor:
Kalbi Hannover'deydi ... Aramızda geldiğinde elli yaşından büyüktü: onu aldık çünkü biz istedik çünkü aldık, çünkü bizim sıramıza hizmet etti; onun kaba olmayan Alman yollarına güldük ve onu küçümsedik. O bizim değerinde ne için sadakat aldı; ne kadar para alabileceğine el koydu; bizi Popery'den emin bir şekilde tuttu ... Birincisi, o günlerde onun yanında olurdum. Alaycı ve bencil, olduğu gibi , Fransız kralının cebindeki emirleri ve trenindeki Cizvit sürüsü ile St. Germains'den [James, Stuart Pretender] bir kraldan daha iyiydi .
Thackeray, Sir Walter Scott ve Lord Mahon gibi on dokuzuncu yüzyılın yazarları , önceki yüzyılda Lord Hervey'in anıları gibi yayınlanan önyargılı ilk elden hesaplara güveniyorlardı ve Jacobite davasına romantik, hatta sempatik, gözlerle baktılar. . Buna karşılık, George'un saltanatının yorumlanmasına Alman karşıtı ve Protestan karşıtı önyargılar getiren GK Chesterton gibi yirminci yüzyılın ilk yarısının İngiliz yazarlarını etkilediler . Bununla birlikte, II. Dünya Savaşı sonrasında kıta Avrupası arşivleri, yirminci yüzyılın tarihçilerine açıldı ve milliyetçi Alman karşıtı duygu azaldı. George'un hayatı ve saltanatı Beattie ve Hatton gibi akademisyenler tarafından yeniden araştırıldı ve karakteri, yetenekleri ve motifleri daha cömert bir şekilde yeniden değerlendirildi. John H. Plumb şunları kaydetti:
Bazı tarihçiler kralın İngiliz işlerine ilgisizliğini abarttı ve İngilizceyi bilmemesini olduğundan daha önemli hale getirdi. Bakanlar ile Fransızca iletişim kurmakta çok az zorlandı ve hem dış politikayı hem de mahkemeyi etkileyen tüm konulara ilgisi derindi.
Yine de I. George'un karakteri hala anlaşılmaz; sırayla kızına özel mektuplarla güler yüzlü ve sevecen, sonra halkta donuk ve garipti. Belki de kendi annesi, onu “soğuk ve aşırı duygusal olarak gördüğü kişilere, neşeli olabileceğini, şeyleri yüreklendirdiğini, derinden ve içtenlikle hissettiğini ve gösterdiği kadar duyarlı olduğunu açıkladığında” özetledi. Gerçek karakteri ne olursa olsun, güvencesiz bir tahtta yükseldi ve ya politik bilgelik ve kurnazlık yoluyla ya da kaza ve kayıtsızlık ile Hanoverianların ve Parlamentonun ellerinde güvende kaldı.
Başlıklar, stiller ve silahlar
Başlıklar ve stiller
- 28 Mayıs 1660 - 18 Aralık 1679: Majesteleri Duke George Louis, Brunswick-Lüneburg
- 18 Aralık 1679 - Ekim 1692: Ekselansları Brunswick-Lüneburg'un Kalıtsal Prensi
- 1692 Ekim - 23 Ocak 1698: Sakin Majesteleri Hannover Seçim Prensi
- 23 Ocak 1698 - 1 Ağustos 1714: En Sakin Majesteleri George Louis, Kutsal Roma İmparatorluğu Başpiskoposu ve Prens-Seçmen, Brunswick-Lüneburg Dükü
- 1714 1 Ağustos - 11 Haziran 1727: Majesteleri Büyük Britanya Kralı , Fransa ve İrlanda'da , İnanç Defender , Dükü Brunswick-Lüneburg , Archtreasurer ve elektör ait Kutsal Roma İmparatorluğu
Silâh
Kral gibi kollarını vardı: Üç aylık , I, Gules üç aslanlar passant guardant içinde soluk Veya ( İngiltere için ) impaling Ya aslan coşmuş bir dahilinde tressure (flory-karşı-flory Güleş İskoçya için ); II, Azure üç fleurs-de-lis Or (Fransa için); III, Azure arp Veya yaylı Argent ( İrlanda için ); IV, soluk ve chevron başına (Hanover için) katmanlı, I İki aslan yolcu guardant ya da (Brunswick için), II ya da kalpler düşmanı Gules aslan rampant Azure (Lüneburg için), III Gules bir at courant Argent ( Westfalia için) ), genel olarak Charlemagne Or'un tacıyla görevlendirilmiş bir rozeti Gules (Kutsal Roma İmparatorluğu'nun Başpiskoposunun onuru için).
|George I Louis'in Kolları Hanover 1689–1708 Seçici-Ataması||Hannover 1708–1714 Seçmeni Olarak George I Louis'in Kolları||İngiltere Kralı George I Arması 1714–1727|
Sorun ve metresler
Konu
|ad||Doğum||Ölüm||Evlilik|
|Celle'den eşi Doro Dorothea tarafından :|
|Büyük Britanya II. George||9 Kasım 1683||25 Ekim 1760||Evli 1705 Ansbachlı Caroline ; sorun vardı|
|Hannover'den Sophia Dorothea||26 Mart 1687||28 Haziran 1757||Evli 1706 Frederick William, Brandenburg Margrave (daha sonra Prusya'dan Frederick William I ); sorun vardı|
|Metresi Melusine von der Schulenburg tarafından :|
|(Anna) Louise Sophia von der Schulenburg||Ocak 1692||1773||Evli 1707 Ernst August Philipp von dem Bussche-Ippenburg (1714'ten önce boşandı);


Kont of Delitz'i 1722'de Kutsal Roma İmparatoru VI . Charles tarafından yarattı
|(Petronilla) Melusina von der Schulenburg||1693||1778||Walsingham Kontes'i yaşam için yarattı; evli 1733 Philip Stanhope, Chesterfield'ın 4. Earl'ü ; hiçbir sorun|
|Margarethe Gertrud von Oeynhausen||1701||1726||Evli 1722 Albrecht Wolfgang, Schaumburg-Lippe Sayısı|
|Bu tablodaki tarihler Yeni Stil'dir.|
metresleri
Charles-Prosper-Maurice Horric de Beaucaire George'un , Une measalliance dans la maison de Brunswick'te (1884) kamuoyunda tanınan Melusine von der Schulenburg da dahil olmak üzere dört metresi olduğunu söylüyor . Diğerleri:
- Hannover mahkemesinde Chamberlain'in dul eşi Leonora von Meyseburg-Züschen ve ikinci olarak Korgeneral de Weyhe ile evlendi . Leonore, George I'in babası Hanover Seçmeni Ernest Augustus'un metresi olan Kontes von Platen Clara Elisabeth von Meyseburg-Züschen'in kız kardeşiydi .
- Sophia Charlotte von Platen, daha sonra Darlington Kontes'i (1673 - 20 Nisan 1725), 1978 yılında Ragnhild Hatton tarafından George'un üvey kız kardeşi değil, metresi değil.
- "Genç Kontes von Platen" olarak bilinen Barones Sophie Caroline Eva Antoinette von Offeln (2 Kasım 1669 - 23 Ocak 1726), 1697'de Sophia Charlotte'un kardeşi Kont Ernst August von Platen ile evlendi.
Soy ağacı
notlar
Referanslar
Kaynaklar
- Black, Jeremy (2001). Gücü Walpole . Stroud, Gloucestershire: Sutton Yayıncılık. ISBN 978-0-7509-2523-5.
- Carswell, John (1960). Güney Denizi Kabarcık . Londra: Cresset Press.
- Dickinson, Harry T. (1973). Walpole ve Whig Üstünlüğü . AL Rowse tarafından tanıtıldı . Londra: İngiliz Üniversiteleri Yayınları. ISBN 978-0-340-11515-2.
- Erleigh, Viscount (1933). Güney Denizi Kabarcık . Manchester: Peter Davies Ltd.
- Gibbs, G.C. (Eylül 2004; online edn, Ocak 2006) "George I (1660-1727)" , Oxford Ulusal Biyografi Sözlüğü , Oxford University Press, doi : 10.1093 / ref: odnb / 10538 . Erişim tarihi: 30 Temmuz 2007 (abonelik gereklidir)
- Hatton, Ragnhild (1978). George I: Seçmen ve Kral . Londra: Thames ve Hudson. ISBN 978-0-500-25060-0.
- Plumb, J.H. (1956). İlk Dört Georges .
- Williams, Basil (1962). Whig Supremacy 1714-1760. İkinci baskı . C.H. Stuart tarafından revize edildi. Oxford: Oxford Üniversitesi Yayınları.
daha fazla okuma
|Wikimedia Commons, Büyük Britanya'dan I. George ile ilgili medyaya sahiptir .|
-
Beattie, John M. (1966). "I. George Mahkemesi ve İngiliz Siyaseti, 1717-1720". İngilizce Tarihsel İnceleme . 81 (318): 26-37. doi : 10.1093 / ehr / LXXXI.CCCXVIII.26 . JSTOR 559897 .
- Beattie, John M. (1967). I. George'un İngiliz Mahkemesi . Cambridge: Cambridge Üniversitesi Yayınları.
- Black, Jeremy (2014). George I Döneminde Siyaset ve Dış Politika I, 1714-1727 . Burlington, Vermont: Ashgate. ISBN 978-1-409-43140-4.
- Bultmann, William A. (1966). "Erken Hanoverian İngiltere (1714-1760): Bazı Son Yazılar". Chapin Furber'da, Elizabeth (ed.). İngiliz tarihine ilişkin değişen görüşler: 1939'dan beri tarihi yazı üzerine denemeler . Harvard Üniversitesi Yayınları. s. 181-205 .
- Marlow, Joyce (1973). I. George'un hayatı ve zamanları . Giriş Antonia Fraser . Londra: Weidenfeld ve Nicolson. ISBN 978-0-297-76592-9.
- Michael, Wolfgang (1936-1939). George I (2 cilt) altında İngiltere . Çeviren / uyarlayan Lewis Namier .
- Smith, Hannah (2006). Gürcü Monarşisi: Politika ve Kültür, 1714-1760 . Cambridge Üniversitesi Yayınları.


Büyük I. George
Welf Hanesi'nin dal dalıDoğum Tarihi: 28 Mayıs 1660 Ölüm: 11 Haziran 1727
|Regnal başlıkları|
|Önce


Ernest Augustus


Brunswick-Lüneburg Dükü (Calenberg)


Hanover seçmen adayı
23 Ocak 1698-28 Ağustos 1705
|Kalıtsal Brunswick-Lüneburg-Celle|
|Önce gelen


kendisi
Duke olarak Brunswick-Lüneburg (Calenberg)
George William
Duke olarak Brunswick-Lüneburg-Celle


Hannover Dükü Brunswick-Lüneburg Seçici-Hanover
28 Ağustos 1705-7 Eylül 1708
|Tanınan seçmen unvanı|
|Yeni başlık||
Hannover Seçmeni


7 Eylül 1708-11 Haziran 1727
|Sonra gelen


George II
|Önce


Anne


Büyük Britanya ve İrlanda Kralı


1 Ağustos 1714 - 11 Haziran 1727