Bu Yazıda:
- Parke taşı döşemesi için malzeme ve alet
- Adım 1: Asfalt hazırlayın
- 2. adım: alçı tabakası ve alt tabaka
- 3. adım: bordür ayarı
- 4. Adım: Arnavut kaldırımı taşları döşeyin
- Adım 5: Kaldırım taşları döşeyin
- Parke taşı döşemeleri hakkında bilinmeye değer
Kaldırım taşları, en yaygın tür olan granit, porfir ve bazalt olmak üzere farklı kaya türlerinden oluşabilir. Bu kayalar sadece çok yüksek bir mukavemet ile değil aynı zamanda uzun ömürlülük ile de karakterize edilir. Bununla birlikte, optimum bir sonuç elde etmek için, alt tabakanın dikkatli bir şekilde hazırlanması son derece önemlidir. Çünkü toprağın taşıma kapasitesinin yanı sıra doğru uygulama da tüm kaplamanın dengesi için nihayetinde belirleyicidir.
Parke taşı döşemesi için malzeme ve alet
- kaldırım taşı
- döşeme kum
- Kalksplitt
- Derin bordürler / bordür
- çakıl
- kuvars kumu
- kürek
- el arabası
- tırmık
- kürek
- cetvel
- ahşap kazıklar
- Maurer kordon
- su terazisi
- lastik çekiç
- Kauçuk plakalı yüzey vibratörü (donanım mağazalarından ödünç alınabilir)
- metal ray
Adım 1: Asfalt hazırlayınİlk olarak, yolun tahta mandallarla işaretlenmesi ve her iki tarafa da gerilmiş bir ip ile işaretlenmesi gerekir, bu da döşeme alanının tam akışını işaret eder ve aynı zamanda son döşeme yüksekliğini ayarlar. Sadece kaplama değil, basamak ölçüleri ve hafif şaftlar da dikkate alınmalıdır. Tesviye ve destekleme katmanı tam olarak yüksekliğe yerleştirilebilmesi için, metal rayların zemine bırakılması tavsiye edilir, bu da kaplamanın daha sonra sökülmesine hizmet eder.
Yürüme yollarının takılması için genellikle 20 cm derinlik yeterli olsa da, döşeme gibi ağır yüklü alanlarda zemin 30 ila 40 cm derinliğe kadar kazılmalıdır. Herhangi bir yumru varsa, bunlar serme yatağı ile telafi edilmemelidir, aksi takdirde çalkalamadan sonra oluklar oluşabilir.
Parke taşı döşerken önemli bir kriter, planlanan ve en az yüzde 2 ila% 2,5 olan gradyandır. Burada yüzde 1 eğim, metre başına 1 cm yükseklik farkından daha fazla bir şey ifade etmez.
2. adım: alçı tabakası ve alt tabakaİlk önce, 20 cm ila 40 cm derinliğinde bir çukur kazılarak, titreşimli bir makine veya bir yüzey vibratörüyle sıkıştırılır. Eğer parke taşları sadece küçük bir yüzeye döşenecekse, toprak gerekirse ayaklarla sıkıca da etkilenebilir. Şimdi donma önleyici ve destekleyici çakıl veya kırma taş tabakası, 10 cm derinliğe 15 cm derinlikte uygulanır ve sıkıştırılır veya örn. 25 cm derinlikte 20 cm, yaklaşık yüzde 2 yan meyilli dikkate alarak.
İpucu:Zemin ne kadar iyi sıkıştırılır ve sallanırsa, parke taşları daha iyi dona karşı korunur. Dağıtım için, metal raylara kılavuzlanmış bir alüminyum veya Holzabziehplatte kullanılır. Kaldırım yatağı bir kez daha çalkalanırken yaklaşık 1 cm azaldığı için, arka tabaka doldurulurken bu husus dikkate alınmalıdır. Bu yüzeyde 3 cm ila 5 cm arasında özel serpme kumu uygulanır, bu kabaca tırmıkla pürüzsüzleştirilir. Çok daha iyi yoğuşabileceğinden nemli kum tavsiye ediyoruz.
3. adım: bordür ayarıBeton parke taşı gibi kompozitlere parke taşı döşenmediğinden dış taşlar devrilmediğinden, her durumda taşlar takılmalıdır. Bunun için çakıl yatağı kenarlarda bordür veya bordürle bağlanabilir. Alternatif olarak, bir beton kenar, özellikle yüksek stres veya daha büyük alanlarda stabilite sağlar. Hazır beton, suyla karıştırılarak nemli bir karışım oluşturan dış mekanda kullanıma en uygunudur. Bu kütle daha sonra, kenar ile asfalt yüzey arasında dıştan eğik bir şekilde parke taşlarına kadar yaklaşık 15 cm'lik bir boşluğa doldurulabilir. Tavsiye: Beton tamamen sertleşinceye kadar yaklaşık 2 gün kurumasına izin verilmelidir.
4. Adım: Arnavut kaldırımı taşları döşeyinParke taşı doğal malzemeden üretilmiştir ve bu nedenle en yakın milimetreye standardize edilmemiştir, bu nedenle her taş ayrı ayrı kum yatağına yerleştirilir ve zemin seviyesinden yaklaşık 8 mm daha yükseğe sabitlenmesi gereken bir lastik çekiç kullanarak doğru yüksekliğe ve konuma getirilir. Düz taşlara sadece hafif ve kalın taşların derin kum taşlarında vurulması tavsiye edilir. Ancak, sığ taşların altında daha fazla kum doldurulması gerektiği iyi olabilir. Parke taşı döşerken boşluk minimum ve yaklaşık 20 mm (yaklaşık 5 mm) taş uzunluğunda olmalıdır. Degradenin düzenli bir şekilde gerçekleşip değişmediği, düzenli olarak su terazisi ile kontrol edilebilir.
Parke taşı doğrudan kum yatağına yerleştirilir ve çıkarıldıktan sonra girilmez. Doğal taşlar, halihazırda mevcut olan "tepegöz" yüzeyinden başlayarak dıştan içe doğru arzu edilen döşeme desenine göre düzenlenir. Tercihinize ve zevkinize bağlı olarak, aynı zamanda yay desenleri, düz çizgiler veya simetrik olarak düzenlenmiş taşlar dahil edilebilir. Kaçınılmaz renk farkını telafi etmek için, birkaç paketten elde edilen taşlar kullanılmalıdır.
Adım 5: Kaldırım taşları döşeyinKaldırım taşlarının döşenmesinden sonra derzler tamamen bazalt kumu (siyah derzler) veya kuvars kumu (beyaz derzler) ile doldurulur. Bunun için özel kum yüzeye yayılabilir ve kaba bir süpürgeyle derzlerin içine süpürülebilir. Tüm bağlantılar doldurulduktan sonra, malzemenin ara boşluklarda yoğunlaşmasını sağlamak için sıva bir hortumla sulanır. Daha büyük parke taşları kullanılıyorsa, talaşlar derz dolgu olarak kullanılmalıdır.
Son olarak, serilen yüzey bir kez daha iyice çevrilir ve ideal bir kauçuk pedin bulunduğu bir yüzey vibratörüyle dikkatli bir şekilde çalkalanır, böylece taşların yüzeyine arazi seviyesine ulaşılıncaya kadar korunabilir. Derzlerin sıkıştırılmasından sonra, yüzey tekrar kum ve suyla karıştırılmalıdır.
Parke taşı döşemeleri hakkında bilinmeye değer
Parke taşı, birçok gri, siyah ve kum basamakta renklendirir. Alçı tavanın kendisi sadece çok düşük bir yük taşıma kapasitesine sahiptir, böylece alçı tavanın altındaki tabaka destekleyici balast, drenaj betonu veya drenaj asfaltından oluşmalıdır. Bu alt tabakanın kalınlığı beklenen yüke bağlıdır - yayaların veya araçların üzerinde hareket etse de.
Parke taşı döşeme yöntemleri
sınırsız döşeme yöntemien çok kullanılan ve en eski inşaat türüdür. Burada, taşlar kum, kum veya granül yatağı üzerine yerleştirilir. Birleştirme malzemesi genellikle substrat ile aynı malzemeden yapılır. Statik veya dinamik yüklerde, bu yapı elastik bir deformasyonla reaksiyona girer ve sonuçta termal yükler azaltılabilir ve gerilmeler olmaz. Temel olarak, bu şekilde inşa edilmiş bir alçı kaplaması su geçirgendir. Buradaki dezavantaj, eklemden yıkanabilen ve ayrıca süpürücüler tarafından emilen gevşek harçtır. Taşlar tutunmalarını kaybedebilir ve yabani otların yayılma şansları çok daha yüksektir.
ciltli döşeme yöntemigenellikle sadece doğal taşlara uygulanır. Parke yatağı ve buradaki bağlantılar, katkılarla geliştirilmiş çimentolu bir harçtan oluşur. Bu engellemede deformasyon olmaz, bu nedenle sert bir yapıdan söz edilir. Ancak, aslında, bu tam olarak doğru değil, çünkü asfalt döşeme bile hareket ediyor, ancak bu hareketler o kadar küçüktür ki söze gerek duymazlar. Bununla birlikte, don gibi havanın etkilerinden dolayı düşük uzama aşılırsa ve gerilme mukavemeti azalır, çatlar ve eklemler serbest kalır. Sonuç olarak, bireysel taşlar gevşeyebilir.