We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Henry Ford (1863-1947) en ünlü Amerikan sanayicilerinden biridir. Otomobilleri halka açık hale getirmeyi başaran otomotiv endüstrisinin öncülerinden biri olarak kabul edilir. Ford'un "Hayatım, Başarılarım" kitabı, emek organizasyonunda bir klasik olarak kabul edilir, 1924'te SSCB'de bile yayınlandı.
Ford'un yenilikleri modern ekonomik sistemin önemli bir parçası haline geldi. Ünlü iş adamının biyografisi yaygın olarak biliniyor, ancak Ford hakkında birçok efsane var. Bazı yanılgılar bu karakteri romantikleştirerek onu bir iş dehası haline getirirken, diğerleri ise belirsiz eylemlerini sergiliyor.
Ford, tartışmalı görüşleri ve mahkumiyetleri olan sert ama gösterişli bir karakterdi. Yetenekli bir işadamı, sanayici ve organizatör hakkındaki ana mitleri ele alacağız.
Henry Ford ilk arabayı yarattı (sattı). Bu Henry Ford ile ilgili en yaygın efsanelerden biridir. Birçok insan adını otomotiv endüstrisinin şafağı ile ilişkilendirir. Buhar gücünü kullanan ilk otomatik sürüş makinesi, 1769'da Nicholas Joseph Cagnot tarafından yaratıldı. Bu gelişme için görevini Fransa Savaş Bakanı'ndan aldı. Ülke topçu taşımak için pratik bir araca ihtiyaç duyuyordu. Ve ilk gerçek araba Alman mucit Karl Benz tarafından yaratıldı. 29 Ocak 1886 tarihli N37435 sayılı patenti, yakıtı benzin olan bir cihazla ilgilidir. Üç tekerlekli arabada iki koltuk vardı. Ford'un şirketi Amerika'da ortaya çıktığında, Daimler Motor Company 10 yıldır bu cihazları satıyordu. Ve ülkedeki ilk ticari olarak başarılı araba Alexander Winton sayesinde ortaya çıktı. Amerika'daki ilk seri üretilen otomobil bile Ranson Olds tarafından yaratıldı. Henry Ford, onları halka açık hale getirmeyi başaran en aktif otomobil distribütörlerinden biriydi.
Henry Ford montaj hattına geldi. Bu efsane de oldukça popüler. Bununla birlikte, montaj hattı kavramı Olds tarafından 1901 yılında şirketinde tanıtıldı. Onun sayesinde seri üretim geliştirmek mümkün oldu. Kavram bir patent bile aldı. Aracın parçaları ve montajları, bir işçiden diğerine özel arabalarda taşındı. Ancak sadece 1913'te Henry Ford, konveyörü üretimine tanıtmaya başladı. 1903 yılında, hayvanların karkaslarının, kendi yerçekimlerinin etkisi altında, ayırıcıların bıçaklarının altına nasıl düştüğünü gözlemledi. Bu, kendi fikrimin oluşmasına yardımcı oldu, bu da üretimi optimize etmeye yardımcı oldu. Aynı zamanda, Ford'un akış düzeneği teknik olarak karmaşık bir tasarım için ilk kez kullanıldı. Ford Model T sadece birkaç saat içinde üretildi ve 400 dolara mal oldu.
Henry Ford, arabalarını alabilmeleri için işçi ücretlerini günde 5 dolara çıkardı. Bir başka popüler mit, Ford'un işçileri için kasten ücretler yükselttiğini iddia ediyor. Sanayici, orta sınıf yaratarak, ürününün gelecekteki alıcılarından oluşan bir topluluk oluşturduğunu iddia etti. Aslında, ücretlerin 1914'te günde 5 dolara çıkarılması, öncelikle personel cirosunu azaltmayı amaçlıyordu. Bu durumda yoksul işçiler için endişe yoktu. 1913 yılında Ford 52.000 kişiyi işe almak zorunda kaldı, ancak görevleri tamamlamak için sadece 14.000 kişi gerekiyordu. Makinelerin montajı, personel cirosunun anahtarı olan zor bir işti. İşadamı, maaşını artırmanın her zaman yeni işçi aramak ve eğitmekten daha kolay olduğunu fark etti. Birkaç yıl sonra, Ford taban tabana zıt bir pozisyon aldı. Diğer otomobil üreticileri gibi o da işçi ücretlerini artırmayı reddetti. Ve ünlü 5 $ 'lık yarısı, örnek davranış, sosyal mengene yokluğu ile kazanılması gereken bir bonusdu. Örneğin, yeni göçmenler yeni ortama hızla uyum sağlamak için İngilizce kurslarına katılmak zorunda kaldılar. Bekar olmadıkları sürece kadınlar bonusa hak kazanmadılar. Eşleri başka bir yerde çalışırsa erkeklere ek ödeme yapılmadı. İşçilerden gelen makineler için ek talep hakkında da konuşmaya gerek yoktur. Ford fabrikalarında 14 bin kişi çalışıyordu ve arabalar yılda 170 bin adet satıldı. Yani işçiler ürünlerin ana alıcıları değildi.
Ford, Ford Model T'yi siyah olduğu sürece herhangi bir renkte sundu. Bu cümle klasik otomobil rengi konseptini doğurduğu için ünlendi. Otobiyografisinde Henry Ford'un kendisi tarafından bahsedildi. Ancak ünlü siyah modelin ilk dört yılı, seçeneklere hiç dahil edilmedi. Üstyapıya bağlı olarak müşteri için mavi, yeşil, kırmızı veya gri renkler mevcuttu. 1910'da şirket yeni bir renk olan Brewster Green'i (koyu yeşil) tanıttı. Yakında arabanın koyu mavi bir versiyonu ortaya çıktı. Sadece 1913'te siyah tanıtıldı. Diğerlerinden iki kat daha hızlı kuruduğu ortaya çıkıyor. Konveyör bant ortamında bu değerli bir seçenek haline gelmiştir. Otomobilleri başka renklerde boyamak, ya süreçte bir yavaşlama ya da doğrudan kârı etkileyen ek depoların bakım ihtiyacı anlamına geliyordu. Yani siyah şık değil, trite karlı hale geldi. Ve 1916'da Ford T satışları fırladı, bu yüzden dört yıl sonra neredeyse tüm arabalar bu renkti. Halk markaya olan ilgisini kaybetmeye başladığında, tekrar seçim yapmak için tüm palete teklif edildi. 1927'de yapılan üretimin sonunda Ford T için beş renk seçeneği vardı, ancak zaten umutsuzca modası geçmişti.
Henry Ford, efsanevi Ford T'yi tasarladı. Henry Ford, tarihe mühendis olarak değil, büyük bir sanayici olarak düştü. Bu tür insanların arkasında genellikle halk tarafından bilinmeyen asistanlar bulunur. Ford T, Macaristan'dan bir göçmen olan Josef Galam ve etnik bir Danimarkalı Charles Sorenson tarafından tasarlandı. Bu kişiler Ford'a yakındı ve firmasının oluşumunda önemli bir rol oynadılar. Sorenson, 1950'lere kadar şirket için çalışan iş adamının sağ kolu olarak kabul edilirken, Galam birçok kişi tarafından Ford montaj hattının gerçek yaratıcısı olarak kabul ediliyor.
Ford o kadar cimriydi ki, geri dönüşümlü parçalar için depolama sahalarını bile aradı. Bu amaçlar için sanayicinin özel ajanları işe aldığı iddia ediliyor. Bu hikaye, 1976'da gazetesinde bir fıkra olarak yayınlayan zoolog Nicholas Humphrey tarafından icat edildi. Ford'un depolama sahalarındaki asistanlarının hiç kırılmayan parçalar aramalarıydı. Pimler dışında hiçbir şeyin geri yüklenemeyeceği ortaya çıktı. Hurdalanan her Ford T'de bu parçalar yepyeni görünüyordu. Gazeteci, Henry Ford, bu ürünlerin kalitesinden gurur duymak yerine, onlardan tasarruf etmeye başlayarak daha düşük kalitede olmasını emrettiğini söyledi. Bu öykü, doğal seleksiyonla kaynak tahsisi verimliliği teorisini göstermek için icat edilmiş gibi görünmektedir. Bununla birlikte, bisiklet yazarların dikkatini çekti, buna dayanarak, Ford'un cimri efsanesi ortaya çıktı.
Henry Ford örnek bir kocaydı. Henry Ford 25 yaşında evlendi, içmedi, sigara içmedi, karısı ve oğlunu işinin ortak sahibi yaptı. Ama bu sadece harici idealize edilmiş bir resim. Ford'un başarıya giden yolu zorlayıcıydı. Clara ile evlenmek için Henry babasından toprağı kabul etmek ve çiftlik işleri yapmak için söz vermek zorunda kaldı. Genç Amerikalı bu yemini yemedi ve şehre kaçtı. Clara, hayatındaki ana şeyi aile için değil, çalışmak için düşünen bir adamla yaşamak zorunda kaldı. Henry her zaman övgü ve övgü ile cimri idi. Karısının kocasından “Mümin” lakabını alması her zaman onu desteklemiştir. Ancak Clara, kocasının geri dönüşü için yemek masasında saatlerce beklemek zorunda kaldı, bu yüzden söylentilere göre, soğuk yiyeceklere bile aşık oldu. Kışın, kadın Henry'nin masasının üzerinde saatlerce, kadının sağlığını etkileyen bir gaz lambası tutmak zorunda kaldı.
Ford örnek bir babaydı. Ford'un birçok biyografisi, oğluyla uğraşmayı sevdiğini, onunla balık tutmaya gittiğini, harflerle ona her zaman "sevgili bebek" adını verdiğini belirtiyor. Ve zaten 26 yaşındayken, Edsel Ford Motor Company'nin başkanlığına atandı. Fakat imparatorluğun varisi hiç de babası gibi değildi. Edsel başka bir nesli temsil etti, sanatı ve hayırseverliği severdi. Baba, oğluna "standart dışı bir fındık" bile dedi ve üniversiteye kabul edilmesine karşı çıktı. Edsel Henry Ford, şirketi için çalışmaya başlamak zorunda kaldı. Baba, oğlunun kişisel hobilerini saçmalık olarak gördü, liderlik tarzı salyası olarak adlandırdı ve verilen kararları alenen iptal etti. Henry Ford, mirasçının umutlarına uymadığını defalarca belirtti. Edsel sağlığından şikayet etmeye başladığında, "şefkatli" baba onu ağlamakla suçladı ve daha çok çalışmasını tavsiye etti. Sonuç olarak, genç Ford 49 yaşında mide kanserinden öldü.
Ford işçilerine baktı. Maaş artışının arkasında gerçekte ne olduğu zaten tartışıldı. İşçileri gözetlemek için işadamı, aslında sıradan haydutlar olan ustabaşıları işe aldı. Satışlar düştüğünde Ford çalışanlarını dağıtmaktan çekinmedi. Altı ay boyunca ücret ve iş olmadan oturabilirler, kaderlerinde değişiklikler bekleyebilirlerdi. Ve 1931'de Büyük Buhran Ford'un şirketini etkilediğinde, hemen işçilerin çoğunu kovdu. Sonra bir isyan bile oldu, bunun sonucunda beş kişi öldü. Gazeteler doğrudan katliama neden olan Ford olduğunu yazdı. Buna ek olarak, sendikaların en ilkeli muhaliflerinden biriydi, hatta bazen çalışanlarla sorunları çözmek için organize suç hizmetlerine başvurdu. Ve Ford'un şirketini kapatmaya hazır olduğu ve sendikalara katlanmadığı an bile geldi. Durum sadece karısı Clara tarafından ayrılmakla tehdit edildi.
Ford, hayata doğru kanonik bakış açısına bağlı kaldı. Henry Ford, püriten bir gelenek içinde yetiştirildi. İşi hayattaki tek anlam olarak kabul etti. Ancak kimseye güvenmedi. Ford, dürüstlüğün işin temeli olması gerektiğine inanıyordu, ancak sıkı kontrol getirme gereğini gördü. İşçiler, gözlerinde, uygun eğitim nedeniyle bir tür ideal insana dönüşmek zorunda kaldılar. Ford fabrikaları bir gizem duvarı ile çevriliydi, orada olanlar herkesten gizlenmişti. Ustabaşı bile boş zamanlarını nasıl geçirdiklerini, ne yediklerini ve ailenin arkadaşça olup olmadığını kontrol ederek evdeki işçileri ziyaret etti. Ford, ihbarları memnuniyetle karşıladı. İşçiler, patronlarının ideallerine uygun mükemmel eşler kiraladıkları konusunda şaka yaptılar.
Henry Ford, ülkesinin bir vatanseveriydi ve dünya savaşlarında onu destekledi. Birinci Dünya Savaşı'nın başlangıcında, bir grup pasifistle Oscar-2 gemisindeki bir işadamı savaşa son verilmesi çağrısıyla Avrupa'ya gitti. Ancak Ford acımasızca alay konusu oldu ve anavatanına dönmek zorunda kaldı. Ancak 1917'de Amerika savaşa girdikten sonra Ford şirketi askeri bir emri kabul etti. Kasklar, gaz maskeleri, hafif tanklar ve hatta denizaltılar üretti. İşadamı bile tüm kârları devlete iade edeceğini açıkladı. Bu Ford için vatansever bir imaj yarattı, ancak bu sözünü tuttuğuna dair bir kanıt yok. 1930'larda Ford, NSDAP'ı finansal olarak ciddi bir şekilde destekledi, portresi Hitler'in evinde bile asılıydı. Ve 1940 yılında, Alman işgali altındaki Fransız topraklarındaki Ford fabrikası Wehrmacht için mal üretmeye başladı. Bunun için Ford, yabancılar için Üçüncü Reich'in en büyük ödülünü aldı - Alman Kartalının Merit Nişanı. Amerikalıların Nazilerle işbirliği sayesinde, bitkinin müsaderesinden kaçınıldı.
Henry Ford ülkenin gururuydu, onun sayesinde diğer şeylerin yanı sıra ekonomik güç kazandı. Ford'un Amerika'nın gelişimindeki rolünü hafife almayın. İşletmesi büyük miktarda ürün üretti. Çeşitli yayınların Ford'u yüzyılın ve milenyumun adamı olarak adlandırması tesadüf değildir. Aynı zamanda, işadamı kendini açık sözlü bir Yahudi aleyhtarı olarak gösterdi. Ford, dünya savaşlarının Yahudiler tarafından sahnelendiğini, aynı zamanda caz ve kısa etekler olduğunu savundu. Bu tür görüşler hem Amerika'nın kendisinde hem de diğer ülkelerde öfkeye neden oldu. Ford, makalelerini "Uluslararası Yahudiler" genel başlığı altında bile yayınladı, Rusya'da bu kitap hala aşırılıkçı olarak kabul ediliyor. İş adamı Amerikan sivil ve demokratik ilkelerini denemekle suçlandı. Yahudilere karşı iftira davasını utançla kaybetti, özür dileyerek ve para cezası ödedi. Böyle kötü bir trenle Ford ülkenin gururu olamazdı.
Henry Ford sadece araba üretti. Ford bir otomobil şirketinden daha fazlasını yarattı. 1925 yılında havayolu şirketi Ford Airways doğdu. Aynı zamanda Ford, William Stout firmasını satın alarak uçak üretmeye başladı. İlk doğan üç motorlu Ford 3-AT Air Pullman'dı. Ve en ünlüsü Ford Trimotor (Tin Goose) modeliydi. Bu tamamen metal üç motorlu tek kanatlı uçak 1927-1933'te seri olarak üretildi. Toplamda, şirket böyle bir uçak üretti. 1989'a kadar faaliyette bulundular. Çok az insan Henry Ford'un 161 patent alan yorulmak bilmeyen bir mucit olduğunu biliyor. Thomas Edison'un kendisinin yakın arkadaşı olması tesadüf değildir. Ve Ford, diğer şeylerin yanı sıra, bugün doğaya hiçbir aile gezisinin yapamayacağı barbeküler ve barbeküler için kömür briketleri icat etti.