We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
“Agroekoloji aşk veya acıdan doğar"Ülkede agroekolojik sertifika alan ikinci sırada yer alan Berazategui, El Pato kasabasından bir yapımcı olan Joselo Trujillo," diyor. Beşincisi ise annesi Trifona Flores'in aşkıydı: "Hadi yapalım, işe yarıyor, çok daha iyi olacağızBayan ve ailesinin sevgi dolu olduğunu söyledi.
Berno Castillo'nun ülkede ilk sertifika alan beşinci komşusu ağrı nedeniyle agroekolojiye geçti: 2015 yılında Berno, tarımsal kimyasal zehirlenmesinden hastaneye kaldırıldı. O zamandan beri, çiçek ve sebze üretimi, zehirlerin yerini biyo-girdiler ve proses teknolojileriyle değiştirdi.
Ancak, her şeyi değiştiren su oldu. 2016 yılında doğa, tüm sevgisiyle tüm acısını dile getirdi: Üretim sisteminin ona nasıl zarar verdiğini göstermek için tarlaları suyla doldurdu. Su baskınları, çeşitlilik içermeyen bir üretim için çok fazla su idi. Üretici ailelere zarar verdi: hiçbir şey kalmamıştı. "Sel ile çok para ve birçok şey kaybettik. Ve böylece UTT ile tanıştık ve fırtınaya çözümler bulduk, agroekoloji atölyelerine katıldık ve cevaplar buldukBugün çiftliklere agroekoloji sertifikaları veren UTT'nin Popüler Teknik Danışmanlığını (CoTePo) entegre eden ve koordine eden Delina Puma, ”diyor. Delina trajediden neşeye geçti. Acıdan aşka. Geleneksel üretim sisteminden agroekolojiye.
Üretici aileleri agroekolojiye dönüşürken, çevrenin ve kendi yiyeceklerinin bakımı konusunda endişe duyan tüketiciler tüketim uygulamalarını değiştirdiler: süpermarketlerdeki alışverişlerini azalttılar ve poşet organik meyve ve sebze yemeye başladılar pestisit olmadan. Arz ve talep vardı. Tüketiciler ve üreticiler. Bununla birlikte, pazarlama başarısız oluyordu veya en azından özensizdi. Bu bağlamda, Arazi İşçileri Sendikası, agroekolojik sebzeler ve meyveler ile adil ve bağımsız depo ürünleri sunduğu Buenos Aires eyaleti Luis Guillón'daki Ramos Generales'te ilk deposunu açtı.
Ancak yine de bir zorluk vardı: "Bu domatesin agroekolojik olduğunu nasıl bilebilirim?”, Her zaman bir tüketiciye sordu. Depoda görev yapanların cevabı basitti: Merak gösteren biri olarak bıçak al, bir parça kes ve ürünle elini uzat. Ve işe yaradı, çünkü zevkten daha iyi bir kanıt yok. Ancak ihtiyaç oradaydı: Zehir tüketmediklerinden emin olmak isteyen ve bunları onaylamak için bir şeye ihtiyaç duyan müşteriler var. Bu nedenle, UTT üreticileri ayrıca çiftliklerini ve kolonilerini de açtılar, böylece herhangi bir tüketici ve düğüm, eve götürdükleri ürünlerin agroekolojik sürecini ilk elden görebilirler.
“Sertifika, agroekolojik bir pazarlamacı olarak çalışmaktan kaynaklanmaktadır. Müşteriler bize bir üründe kimyasal olup olmadığını nasıl anlayabileceklerini sordu. İnsanlar organik olanı biliyordu, agroekolojik olanı değil. Ürünlerimizin kimyasal olmadığını söylemek için depolarda bir garantiye ihtiyacımız vardı çünkü bizim sözümüze uydular ama bunu belgelendirecek hiçbir şey yoktu. Bu nedenle diğer ülkelerde nasıl yapıldığını araştırmaya başladık ve üreticilerle yaptığımız görüşmelerde INTA ve Senasa'nın yardımıyla sertifikanın nasıl olması gerektiğini yazdık. Onu topraklarımızın ve üreticilerimizin ihtiyaçlarına uyarlamak zorundaydık. Orán, Salta, Santa Lucía, Corrientes veya La Plata, Buenos Aires ile aynı değildir. Ve üretici ailelerin% 95'inin toprağı olmadığını, bunun yerine iki ila beş yıllık dönemler için kiraladığını hesaba katmalıydık."Delina, agroekolojik sertifikasyon ihtiyacının nasıl ortaya çıktığını açıklıyor.
Marcelo Bellioni, INTA Castelar Aile Tarımı Araştırma Merkezinde (Cipaf) agroekoloji alanında uzmanlaşmış bir araştırmacıdır ve Arazi İşçileri Sendikası CoTePo'sunun agroekolojik sertifikasyon sürecine eşlik eden teknik ekibin bir parçasıdır: "INTA gibi kurumlardan, sertifikasyon sürecini analiz etmek, dolaşıma sokmak ve sistematik hale getirmek için eşlik ediyoruz. Halen devlet sertifikasına sahip olmadığımız bir ülkede, ortak bir yapılaşmaya katkıda bulunmak için kendimizi hizmete koyuyoruz. Temel olan, üslerin araçlarını ve kapasitelerini oluşturmaları için kendilerini desteklemektir. Bu nedenle UTT CoTePo harika bir kilometre taşıdır çünkü bu sertifika modelini kendileri uyguladılar. Temeller, aşağıdan yukarıya çekilecek ve geleneksel sisteme şüphe uyandıracak olanlardır ".
El Pato çiftliklerine yapılan agroekolojik sertifikasyonlara kadar, ülkede sadece zehir tüketmeme garantisi veren, ancak fiyatlar nedeniyle tüketicilere özel ve mühür için ödeme yapamayan üretici ailelere özel organik mühür vardı. ekip işledikleri toprağa sahip olmadıkları için ayrımcılığa uğruyorlar. Organik ürün sertifikalandırıcılar, üreticilere neyin ve nasıl değerlendirilmesi gerektiği konusunda danışılmadığı uluslararası iş planlarına yanıt verir. Agroekoloji başka bir şeydir. Bu sadece daha iyi bir ürün ve çevre bakımı değildir: kapsayıcılık, dönüşüm ve sosyal adalettir. Belloni, onu bir bilim, sosyal ve politik bir hareket ve bir dizi tarımsal uygulama olarak tanımlar.
“Agroekolojik sertifikasyon çok daha karmaşıktır çünkü insanların yaşamları ile ilgilidir, organik yalnızca ürünü ifade eder", Fark Joselo. Ve ekliyor: "Agroekoloji aynı zamanda çocuklarımız ve kardeşlerimizle, konforlu evlerimizle, biyo-koridorlarla samimi bir birlikteliktir. Sebzeleri alan, ittifaklar yapan ve pazarlamada aracıları azaltan kişileri tanımak, böylece fiyatın tüketici için de adil olmasını sağlamaktır. Agroekoloji, sağlıklı, egemen ve güvenli üretime giden olası bir yoldur. Ürettiğiniz bir dayatma değil", Joselo açıklıyor.
“Organik bir mühür, bir tarlanın kimyasallar olmadan üretildiğini garanti eder, ancak size o alanda çalışanların hangi koşullarda olduğunu söylemez, çalışanlara iyi ücret alıp almadığını veya onları sömürüp kullanmadığını söylemez. Veya çocuk işçiliği varsa"Organik mührün neden yeterli olmadığını ve agroekolojik sertifikanın gerekli olduğunu açıklamak için Delina ekliyor.
Sertifikasyon, üreticilerle yapılan toplantılarda ve Senasa ve İNTA'nın yardımıyla yazılmış bir Katılımcı Garanti Sistemidir (SPG). GSP'nin Devlet tarafından tanınması ve geliştirilmesi, uluslararası agroekolojik hareketin tarihi bir mücadelesidir. Bunu yapmak için, diğer ülkelerde nasıl yapıldığını araştırdık ve Brezilya Topraksız Kırsal İşçiler Hareketi (MST) gibi kıtanın diğer bölgelerinde onlarca yıldır devam eden deneyimleri bir model olarak aldık.
“Bu protokol, gözlemlemek ve analiz etmek için organik sertifikasyondakilerden daha zorlayıcıdır.”, Bellioni'yi Açıklıyor. "Tarımsal ekoloji ilkelerine göre detaylandırılmıştır: Üreticinin faaliyetine karşılık gelen parayı elde etmesi, mahsullerin çeşitlendirilmesi, üretici ile tüketici arasındaki kısa zincir, toprağın işçisi olarak insanın rolü ve sosyal eşitlik”.
Katılımcı Garanti Sisteminin agroekolojik belgelendirmesi için üretici ve teknisyenlerin, ürünlerin kalitesini artırmak, gıda üretenlerin kapasitelerini genişletmek ve tüm katılımcı aktörler arasında karşılıklı bir öğrenme süreci gerçekleştirmek amacıyla 18 puanlık bir form doldurmaları gerekmektedir: üreticiler, tüketiciler, kontrol kurumları ve yerel yönetimler. Böylelikle KMT, neyin sağlıklı, neyin iyi gıda ve ne tür bir üretim modelinin teşvik edildiğinin tanımını halkın elinde kurtarır.
Agroekolojik belgelendirme, üreticilerin yaşam koşulları, çalışma koşulları, yaşanabilirlik koşulları, bakım merkezlerine yakınlığı ve yolların durumu ile ilgilidir; toprak ve su yönetimi, araç ve gereçlerin organizasyonu, ekolojik yönler ve tohumların kökeni. Ayrıca pazarlamayla özel bir alaka sağlıyor: "Geleneksel üretimdeki quinterolar, sonları bir araya getirmek için gece gündüz çalışır. Agroekoloji ile durum böyle değil. Üretim pazara giderse, düşük ödenir. Öte yandan sertifika ile birlikte fiyat üretici tarafından belirlenir. Her altı ayda bir mağazalarla bir toplantıda buluşur ve fiyatlar üzerinde anlaşırız. Adil bir fiyata satıyoruz ve tüketici organik ürünlerden daha ucuz bir fiyat alıyor ve genellikle geleneksel üretimden daha ucuza geliyor”.
“Bunun nedeni, geleneksel modelde başrolü olan süpermarketler gibi ekonominin çok yoğunlaşmış sektörlerinin ve belirli fiyatların bulunması nedeniyle sebzeler çok daha pahalı bir fiyata gelir.”, Delina'yı Karşılaştırıyor. Arazi İşçileri Sendikasının pazarlama sistemi daha şeffaftır: Müşterinin ödediğinin% 60'ı üretici ailelere,% 20'si nakliyeye ve% 20'si depolara gidiyor. Geleneksel şekilde, üretici aileleri, en iyi durumda, nihai fiyatın yüzde 10'unu zar zor tutuyor.
“Agroekoloji, üreticinin tarlada olduğunu, araziyi bildiğini, onu algıladığını, Pachamama ile yakın bir bağ kurulduğunu ima eder. Agroekolojik bir üretici, toprağın ömrünü bilir, üretimi çeşitlendirme ihtiyacını bilir. Agroekoloji, üreticinin Pachamama ile tam üretken hissetmesini ve topluma hizmet verdiğini hissetmesini hedefler: sağlıklı ve canlı gıda"Bellioni ekler.
Teknisyenlerin muayenesi sonunda sahadan meslektaşın bu üretime devam etmek için form üzerinde bir ahlaki sözleşme imzalaması ve böylece depoların organize olmasına izin vermesi gerekir. Joselo şimdi mevsim sebzeleri üretiyor: marul, pancar, ıspanak, yeşil, rezene, maydanoz ve kereviz. Yaz-bahar sezonu için domates, patlıcan ve biber hazırlıyor. Bu arada, Salta'dan patlıcan ve Entre Ríos'tan domates depolara geliyor. Bu üretim bittiğinde Joselo'nun çiftliğinden domates ve patlıcan gelecek.
Agroekolojik sertifikasyon, önleyici ve zorunlu sosyal izolasyonla yavaşlatılan titiz ve katılımcı bir süreci içerir. İlk 10 sertifikalı beşinci, Buenos Aires eyaletinin geri kalanında 50 tane daha takip ediyor ve sağlık bağlamı buna izin verdiğinde, tüm Arjantin'in toplam beşte biri devam edecek. Zaten sertifikasına sahip olan Joselo, şimdi CoTePo teknisyeni olarak daha fazla meslektaşına eşlik etme zorluğuyla karşı karşıya: "Yaşam kalitesini artırmak için sertifikayı genişletmek istiyoruz. Çoğumuz çiftliklerde köle olarak yaşadık, 20 yılı zehirlerin etrafında geçirdik. Her geçen gün daha fazla meslektaşımızın gözlerini açmasını istiyoruz, şu anda yaptığımız bu tür üretimin iyi olduğunu, ekonomik istikrar sağladığını ve sosyal yaşamı iyileştirdiğini anlamalarını istiyoruz. İnsanlar, agroekoloji yaptığınızda, birçok ailenin masasına ulaştığınız için sizi ne yaptığınızı bilir.”.
Kaynak: Arazi İşçileri Sendikası