eNancy Pelosi, seçimden bu yana kongredeki Demokratların liderleri olarak kalması için ona yalvardıklarını söylüyor. Elbette, gerçekte ne yaptıklarını biliyordu: her ihtimale karşı iyilik yapmak.
“Üyelerimiz kalmam için telefonumu patlatıyorlardı” diyor, “ki bu güzel bir şey, çünkü kalmazsam, ‘kal’ dedikleri için puan alıyorlar ve eğer kalırsam—” durdu, güldü. Neye karar verirse versin, ileride onun iyi tarafında olmanın kendi çıkarlarına olacağını biliyorlardı.
Yirmi yıldır, Pelosi’nin lütfunda kalmak her Kongre Demokratının çıkarına oldu. 2001’de ilk liderlik pozisyonunu kazandığından beri, Demokrat Parti toplantısını demir yumruk ve kadife eldivenle yönetti ve huysuz partisini tarihi çalkantılı zamanlarda neredeyse aynı hizada tuttu. Irak Savaşı’ndan mali krize, sağlık reformu ve hükümet kapatmaları yoluyla, iki başkanlık suçlaması, bir salgın ve bir ayaklanma girişimi yoluyla, sürekli bir güç ve mükemmel bir operatör oldu. Döneminin hiçbir ulusal siyasetçisi, onun yasama hüneri, oy sayma becerisi, müzakere becerisi ve kaynak yaratma yeteneğinin birleşimiyle boy ölçüşemez.
Perşembe günü, nihayet devam etme zamanı gelmişti – bir nevi. Öğleden kısa bir süre sonra Meclis katında kısa bir konuşma yaparak Meclis Demokratlarının lideri olarak yeniden seçilmeyi istemeyeceğini duyurdu. “Son derece derinden saygı duyduğum Demokrat parti grubuna liderlik edecek yeni bir neslin zamanı gelmişti” dedi. Yine de tamamen uzaklaşmaya kendini ikna edemedi: San Francisco’daki seçmenlerine, Kongre’nin tabandan bir üyesi olarak kalmayı ve iki yıllık görev süresini tamamlamayı borçlu olduğunu söyledi. Kendi ölümünü taklit eden ve sonra cenazeye gizlice giren adam gibi, halkının onsuz nasıl geçinmeye çalıştığını görmek için ortalıkta dolanırdı.
Nancy Pelosi, 4 Ocak 2007’de Washington, DC’deki ABD Kongre Binası’nın Meclis Odası’nda 110. Kongre için düzenlenen yemin töreninde bir sonraki Meclis Başkanı olarak aday gösterilirken meslektaşlarına el sallıyor.
Çip Somodevilla—Getty Images
82 yaşındaki Meclis Başkanı konuşmasının hemen ardından, eski Demokrat Meclis Başkanı Sam Rayburn’ün eskiden saklandığı gizli bir oda olan Eğitim Kurulu olarak bilinen Meclis katındaki küçük, süslü bir odada beyaz giysili bir masaya oturdu. ve rahatla. Dönemin başkan yardımcısı Harry Truman, 1945’te FDR’nin öldüğünü ve Başkan olacağını öğrendiğinde burada Rayburn ile kağıt oynuyordu. Rayburn’ün Teksas mührü ile boyadığı bir duvar; Pelosi diğer iki tanesine kendi dokunuşlarını ekledi: Golden Gate Köprüsü’nün bir resmi ve kadınların oy hakkına bir övgü.
Pelosi, dönemin pek de bitmemiş olduğunu düşünüyordu ve çikolatalı kurabiye paketini açmaya çalışıyordu. Küçük bir grup gazeteciye “Benim için önemli olan seçimlerde nasıl davrandığımızdı çünkü kötü bir yoldaydık” dedi. “Capitol’e saldırmak, gerçekten mi? Peki tavır almayan Cumhuriyetçilerin tepkisi? Ve kazanabileceğimizi biliyordum.”
Partisi, çılgın bir davetsiz misafirin California’daki evine girip kocasını bir çekiçle dövdükten haftalar sonra, Evi yeni kaybetmişti. Ancak Pelosi yenilgiye uğramış gibi görünmüyordu. Tarihin ve birçok tahmincinin bir Cumhuriyetçi dalga getireceğini tahmin ettiği bir seçimde, Demokratlar şaşırtıcı bir şekilde kendilerine hakim oldular. Ortaya çıkan GOP çoğunluğu, Senato Demokratların elinde kalacak şekilde dar bir çoğunluk olacak.
Konuşmacının 59 yıllık kocası Paul Pelosi’ye 28 Ekim’de yapılan saldırı, onun Kongre’de kalma kararını etkiledi, ancak pek çok kişinin düşündüğü şekilde değil. “’Ah, madem öyle yaptılar, başka bir şey düşünemiyorum bile’ değildi” diyor. “Hayır, tam tersi bir etki yaptı. Onlara bu tatmini veremezdim.”
Devamını oku: Nancy Pelosi, Onun Hakkında Ne Düşündüğünüzün Umrunda Değil.
Bu çelik gibi azim, kendi yoluna başkalarının karar vermesine izin vermeyi reddetme, sürekli devam eden bir temadır. Pelosi biyografim. Kongre liderliğinin erkek egemen saflarına zorla girmekten eski Başkan Donald Trump’a karşı ayağa kalkmaya kadar, siyasi kariyerinin ayırt edici özelliği oldu. Üç dönem Baltimore belediye başkanı olan Thomas D’Alessandro’nun en küçük çocuğu ve tek kızı olan Pelosi’nin kanında siyaset vardı; Meclis katına ilk kez küçük bir çocukken, babası Kongre’de görev yaparken ayak bastı. Ama nihayet 47 yaşında -beş çocuk büyüttükten ve onlarca yıl siyasi bağış toplayıcı, stratejist ve gönüllü olarak hizmet ettikten sonra- göreve aday olduğunda, farklı bir kıyıdan, farklı bir isim altında ve tamamen kendine ait bir siyasi kimliğe sahipti. .
Nancy Pelosi, 7 Nisan 1987’de ön seçim gecesi seçim merkezinde.
Deanne Fitzmaurice—San Francisco Chronicle/Getty Images
Pelosi’ye mirasını sorun, ilk bahsedeceği şey Uygun Fiyatlı Bakım Yasası olacaktır. 2010 yasasının sağlık hizmetlerine evrensel erişim garantisi ne kadar kusurlu ve eksik olursa olsun, bir asırlık liberal özlemlerin gerçekleşmesini ve Pelosi’nin yasama zanaatının zirvesini temsil ediyordu. Meclis’ten geçmek için dağları yerinden oynattı, bir noktada bir grup liberal feministe kürtaj finansmanı konusunda tatsız bir uzlaşmayı yutmaları için yalvarırken neredeyse gözyaşlarına boğuldu. Ardından, özel bir seçimle Demokratların Senato’daki üstün çoğunluklarının ellerinden alınmasının ardından, o zamanki Başkan Obama’yı tarihi yasadan vazgeçmemeye çağırdı. O sırada “Kapı kapalıysa, çitin üzerinden geç” dedi. “Çit çok yüksekse sırıkla atlarız. Bu işe yaramazsa paraşütle atlarız. Ama Amerikan halkı için sağlık reformunu geçireceğiz.” Tasarının geçişiyle ilgili dramanın çoğu Senato etrafında dönse de, Pelosi’nin kararlılığı ve azmi olmadan bu asla gerçekleşemezdi.
Temsilciler Meclisi Sözcüsü Nancy Pelosi, 23 Mart 2010’da Beyaz Saray’ın Doğu Odasında Demokrat arkadaşlarıyla düzenlediği törende Amerika için Uygun Fiyatlı Sağlık Hizmetleri Yasası’nı imzalarken Başkan Barack Obama’nın arkasında duruyor.
Win McNamee—Getty Images
Bunu siyasi bir bedeli olabileceğini bilerek yaptı ve gerçekten de vardı. Cumhuriyetçiler, Pelosi’nin merkezi bir figür olduğu 2010 ara seçimlerinde Meclis’te 63 sandalye kazandı. Cumhuriyetçiler, tabanlarının ondan duyduğu derin nefretten yararlanarak ve bir kongre lideri için Peosi’ye alışılmadık bir önem vererek, onu ülke çapında milyonlarca dolarlık saldırı reklamlarının konusu haline getirdiler.
Ancak Pelosi, kendi iyiliği için değil, onunla bir şeyler yapmak için güç kazanmaya inanıyordu. Obamacare, eşcinsellerin orduda açıkça hizmet etmesine izin vermekten bu yılki Enflasyon Azaltma Yasası’nın tarihi iklim yatırımlarına kadar yirmi yıllık liberal politika zaferlerini içeren bir mirasın parçası. “Bu çok zor bir iş” dedi bize. “Nasıl yasa koyucu olunacağını gerçekten bilmelisiniz.”
Bu yasama başarıları, geldikleri dönem için çok daha dikkat çekiciydi. Amansız Cumhuriyetçi muhalefetle karşı karşıya kaldığında, çeşitli Demokratik parti grubunu bir arada tuttu ve koridor boyunca müzakerelerde sıkı bir pazarlık yaptı. Donald Trump başkan olduktan sonra, partisini yeniden iktidara getirdi ve 2019’da hükümetin sınır duvarı finansmanı nedeniyle kapanmasının ortasında ikinci kez Meclis Başkanı oldu. Pelosi kımıldamayı reddetti ve Trump kısa süre sonra teslim oldu. Trilyonlarca COVID-19 yardım fonunu güvence altına almak için Yönetimiyle aynı anda müzakere ederken, onu iki kez görevden almaya devam edecekti.
Devamını oku: Nancy Pelosi Neden Trump’a Karşı Geliyor?
Pelosi, siyasetin zehirli durumundan herhangi bir şekilde sorumlu olduğu fikrini reddediyor. “Cumhuriyetçilerin Kongre’ye yaptıklarıyla ilgili herhangi bir sorumluluk kabul etmiyorum. Bu trafik sıkışıklığıyla ilgili değil” diyor. “Bu, Demokratlar ve Cumhuriyetçiler arasında bir tür denklikle ilgili değil. Bilime, hükümete karşılar ve oldukları yer de bu.”
Pelosi, GOP’un terbiyesizliğinin birçok Cumhuriyetçinin kocasının saldırısına tepkisinde açıkça görüldüğünü söylüyor. “Eşinizin bu durumda olduğunu ve insanların komikmiş gibi şaka yaptığını bir düşünün” diye ekledi. “Fail için kefalet karşılığında para toplamak, ne hakkında olduğuna dair bir komplo teorisi ortaya atmak. Cumhuriyetçi Parti’nin bu hale geldiğini düşünmek çok korkunç.” Bu tutumun, seçmenlerin ara sınavlardan çekindiği şeyin bir parçası olduğunu söylüyor.
Mark Wilson—Getty Images (2); Chip Somodevilla—Getty Images; Jim Watson—Havuz/AFP/Getty Images
Pelosi, sık sık eleştirildiği bir halefi asla yetiştirmedi. Hırslı Demokratlar, Meclis liderliğinde bir açılış bekleyerek onlarca yıldır zayıfladılar. Gücün asla verilmediği, onu arayanlar tarafından alınması gerektiği görüşünü sık sık dile getirdi. Perşembe günü bize “Birini mesh etmenin doğru yaklaşım olduğunu düşünmedim” dedi. “İnsanların, üyeler tarafından seçildikleri meşruiyetine sahip olmaları gerçekten önemli.”
Herkes için ücretsiz olması pek olası görünmüyor. Pelosi’yi 1963’te aynı Senatör için çalıştıklarından beri tanıyan, Maryland’li bir arkadaşı olan, Pelosi’nin uzun süredir yardımcısı olan Steny Hoyer, Perşembe günü kendisinin de Kongre’de kalacağını ancak liderlikte olmayacağını duyurdu. Demokrat parti grubunun 52 yaşındaki başkanı New York Temsilcisi Hakeem Jeffries’in, 30 Kasım’da yapılması planlanan Demokrat liderlik seçimlerinde azınlık liderliği pozisyonunu kazanarak bir partinin başına geçen ilk Siyahi adam olması neredeyse kesin görünüyor. Kongre. İlk kadın Meclis Başkanı meşaleyi devirerek bir kez daha tarih yazacak.
Pelosi, önümüzdeki iki yılı veda modunda geçirmeyi planlıyor. Seçmenlerine ve yıllar boyunca onu destekleyen herkese, “Önümdeki hayatım teşekkür dolu” diyor. Herhangi bir komitede görev yapmayı düşünmüyor ve kenardan bir tür gölge konuşmacı olarak hizmet etmek istemiyor. “Şükran günü geliyor” diyor. “Mutfakta ‘Oğlum dolmayı böyle sevmez, biz ailede böyle yaparız’ diyen kaynana olmaya niyetim yok. Vizyonlarına sahip olacaklar. Planlarını yapacaklar. Hangi yöne gitmek istediklerine karar vermek parti grubuna kalmış.”
TIME’dan Daha Fazla Okunması Gerekenler
Kaynak : https://time.com/6234982/nancy-pelosi-interview-legacy/