Abbasiler döneminde Irak şehirlerindeki evler Abbasi sosyal yapısını yansıtır nitelikteydi. Bağdat'ta aristokratların oturduğu Zahir, Şemmasiye ve Memuniye gibi mahalleler; fakirlerin oturduğu Katıulkilab ve Nehrüddecac diye adlandırılan mahalleler bulunmaktaydı. Halifeler, bürokratlar ve zenginler saraylarda ve görkemli binalarda yaşarken fakirler barakalarda ve külübelerde yaşıyordu.
Horasan'a gönderilen ilk dailer propagandalarını köy köy dolaşarak gizli bir şekilde sürdürdüler. Propagandanın içeriğini, "Emevilerin zülmü ve Muhammed ailesinin hilafete onlardan daha layık olduğu fikri oluşturmaktaydı.
Büveyhi hakimiyetini sona erdirmek isteyen Abbasi Halifesi Kaim Biemrillah hakimiyet alanını gittikçe genişletmekte olan ve İran'ın en önemli bölgelerini ele geçiren Sünni Büyük Selçuklu Sultanı Tuğrul Bey'den yardım istedi. Halifenin ısrarıyla Tuğrul Bey ordusuyla Bağdat'a hareket etti. Tuğrul Bey 1055'te Bağdat'a girdi. Son Büveyhi Emiri Melikür Rahim halkı Selçuklu askerlerine karşı kötü davranmaya tahrik ettiği gerekçesiyle haspettirildi. Böylece Bağdat'ı elinde bulunduran Şii Büveyhi egemenliği Büyük Selçuklular tarafından ortadan kaldırılmış oldu.
Arap olmayan müslümanlar, Araplarca küçümseniyor, müslüman olmalarına rağmen müslüman olmayanlardan alınan vergileri vermek zorunda bırakıkıyorlardı. Oysa kendisini evrensel bir din olarak takdim eden İslam, Müslümanların eşitliği üzerine vurgu yapmaktaydı.
İlk Abbasi halifeleri iktidara gelmelerinde kendilerine önemli yardımları olan İranlılara Son derece önem vermiş onları üst düzey görevlere tayin etmişlerdi. Bu dönemde İranlı olup yönetimde görev alan en etkin aile Bermekiler'dir.
İki kardeş Emin ve Memun'u birbirine düşüren iç savaşa sebep olan ve Bağdat'ı harap hale getiren çekişmenin arkasındaki asıl gerçeğin Arap ve İran unsurları arasındaki mücadele olduğuna inanılır. Emin ve Memun arasındaki iktidar mücadelesi gibi görünen olaylar aslında iki kardeş üzerinde kesin bir nufuz kurmuş olan iki Fazl'ın temsil ettikleri Arap ve İran unsurlarının iktidar kavgasıydı. Emin'in vezir Fazl bin Rebi Arap undurlarını, Memun'un vezir Fazl bin Sehl de İran unsurlarını temsil ediyordu. Emin'in ölümü üzerine bütün ülke Memnu'un halifeliğinde birleşti.
Büveyhiler'in Bağdat'ı işgaliyle başlayan yeni dönemde Abbasi halifeleri sadece sembolik olarak hilafet kurumunun devam ettiricileriydi. Halifenin siyasi işlevi, iktidarı Büveyhoğullarına devretmekten ibaretti. Emirlerin kendisine bıraktığı bazı görevler dışında Halifenin devlet yönetiminde herhangi bir etkinliği kalmadı. İdari, askeri ve mali yönetimden hemen hemen çekilen Halifenin emrinde sadece katipleri kaldı.
Orta Çağ Arap, İran ve Türk tarihine ışık tutan bilgileri Nahide Bozkurt Hoca çok derli toplu ve duru bir dille kaleme almış. Dönemin din,siyaset, ekonomi ve kültürel gelişmeleri ince ince işlenmiş. Onlarca kitap okuyup sahip olamayacağımız bilgiler küçücük bir kitapla tarih sevenlere sunulmuş.
İslam tarihine ilgi duyup Abbasî Devleti hakkında çok detaya inmeyen ancak muhteva itibariyle birçok yöne değinen bir eser. Son sayfalarda haritaya yer verilmesi, sayfaların kaliteli oluşu da ayrıca güzel