Fidel Castro
Fidel Castro Kimdi?
1958'den başlayarak, Fidel Castro ve güçleri, Küba diktatörü Fulgencio Batista'nın devrilmesine yol açan bir gerilla savaşı kampanyası başlattı. Ülkenin yeni lideri olarak Castro, komünist iç politikalar uyguladı ve Sovyetler Birliği ile ABD ile gergin ilişkilere yol açan askeri ve ekonomik ilişkiler başlattı. ABD ile Küba arasındaki gerilim, 1962 Küba Füze Krizi ile doruğa ulaştı. Castro altında sağlık ve eğitimde iyileştirmeler yapılırken, ülke üzerinde diktatörce bir kontrol sağladı ve rejime düşman olduğu düşünülen herkesi vahşice zulme uğrattı ya da hapse attı.
Diktatörlükten kaçmaya çalışırken binlerce muhalif öldürüldü veya öldü. Castro, dünyanın dört bir yanındaki ülkelerde komünist devrimleri teşvik etmekten de sorumluydu. Ancak 1991'de Sovyetler Birliği'nde komünizmin çöküşü ve bunun Küba ekonomisi üzerindeki olumsuz etkisi, Castro'nun zaman içinde bazı kısıtlamaları gevşetmesine neden oldu. Sağlığı bozulan Castro, yetkiyi resmen kardeşine devretti. Raul Castro 2008'de, ancak yine de Küba'da ve yurtdışında bir miktar siyasi nüfuza sahipti. Fidel Castro, 2016 yılında 90 yaşında öldü.
Erken dönem
Fidel Alejandro Castro Ruz, 13 Ağustos 1926'da Küba'nın doğusundaki Oriente Eyaletinde Birán yakınlarında doğdu. İki erkek kardeşi Raúl ve Ramón da dahil olmak üzere altı çocuğun üçüncüsüydü; ve üç kız kardeş, Angela, Emma ve Agustina. Babası Ángel, aslen İspanya'dan gelen ve işinin çoğunu o bölgede tarıma hakim olan Amerika'nın sahibi olduğu United Fruit Company ile yapan zengin bir şeker plantasyonu sahibiydi. Annesi Lina Ruz González, Fidel'in doğumu sırasında Ángel'in ilk karısı Maria Luisa Argota'nın hizmetçisiydi. Fidel 15 yaşındayken babası ilk evliliğini feshetti ve Fidel'in annesiyle evlendi. 17 yaşında, Fidel babası tarafından resmen tanındı ve adı Ruz'dan Castro'ya değiştirildi.
Özel Cizvit yatılı okullarında eğitim gören Castro, Küba'nın yoksulluğu içinde varlıklı koşullarda büyüdü ama aynı zamanda öğretmenlerinden gelen İspanyol gururu duygusuyla doluydu. Castro, erken yaşlardan itibaren entelektüel olarak yetenekli olduğunu gösterdi, ancak aynı zamanda bir tür baş belasıydı ve genellikle derslerden çok sporla ilgileniyordu. Santiago de Cuba'daki Colegio Dolores'e ve ardından Havana'daki El Colegio de Belén'e katıldı ve burada okulun beyzbol takımı için sahaya çıktı, basketbol oynadı ve koşu yaptı. Ancak 1945 sonlarında mezun olduktan sonra, Castro Havana Üniversitesi'nde hukuk fakültesine girdi ve enerjisini daha çok siyasete odaklayarak Küba milliyetçiliği, anti-emperyalizm ve sosyalizm iklimine daldı.
Erken Siyasi Ayaklanmalar ve Tutuklamalar
1947'de Castro, sosyal adalet konusunda giderek daha tutkulu hale geldi ve ülkenin diktatörünü devirmeye çalışan bir sefere katılmak için Dominik Cumhuriyeti'ne gitti. Raphael Trujillo . Darbe başlamadan önce başarısız olmasına rağmen, olay Castro'nun reform tutkusunu pek azaltmadı ve ertesi yıl oradaki hükümet karşıtı ayaklanmaya katılmak için Bogota, Kolombiya'ya gitti.
1947'de Castro, Küba'da hükümeti reforme etmek için kurulan anti-komünist bir siyasi parti olan Partido Ortodoxo'ya da katıldı. Kurucusu Küba başkan adayı Eduardo Chibás, 1948 seçimlerini kaybetti ama Castro'ya ateşli bir öğrenci olması için ilham verdi. O, hükümetin yolsuzluğunu ortaya çıkarmaya ve halkı, kendisi de eski bir cumhurbaşkanı olan ve iktidara geri dönmeyi planlayan General Fulgencio Batista hakkında uyarmaya söz verdi. Ancak, Chibás'ın çabaları, sözde müttefiklerinin hükümetin yanlış yaptığına dair kanıt sunmayı reddetmesinden sonra yarıda kesildi. Ağustos 1951'de Chibas bir radyo yayını sırasında kendini vurdu.
Bu arada Castro, Küba'da zengin bir siyasi aileden gelen Mirta Díaz Balart ile evlenmişti. 1949'da Fidel adında bir çocukları oldu. Evlilik, Castro'yu daha zengin bir yaşam tarzına ve siyasi bağlantılara maruz bıraktı. Bununla birlikte, aynı zamanda, çalışmalarına ilgi duymaya başladı. Karl Marx ve Küba kongresinde bir koltuk için aday olmaya niyetlendi. Ancak Mart 1952'de General Fulgencio Batista liderliğindeki bir darbe hükümeti başarıyla devirdi ve yaklaşan seçimler iptal edildi ve Castro'yu meşru bir siyasi platformdan ve ailesini destekleyecek çok az gelirden yoksun bıraktı.
Batista kendini diktatör ilan etti, askeriye ve Küba'nın ekonomik seçkinleri ile gücünü pekiştirdi ve hükümetinin ABD tarafından tanınmasını sağladı. Buna karşılık, Castro ve Partido Ortodoxo'nun diğer üyeleri, 'Hareket' adını verdikleri bir grup örgütlediler ve bir ayaklanma planladılar. 26 Temmuz 1953'te Castro ve yaklaşık 150 destekçisi, Batista'yı devirmek amacıyla Santiago de Cuba'nın dışındaki Moncada askeri kışlasına saldırdı. Ancak saldırı başarısız oldu ve Castro yakalandı, yargılandı, suçlu bulundu ve 15 yıl hapis cezasına çarptırıldı. Kardeşi Raúl de hapsedilenler arasındaydı.
Batista'ya Karşı Gerilla Savaşı
Hapsedilirken Castro, grubunu '26 Temmuz Hareketi' olarak yeniden adlandırdı ve faaliyetlerini yazışma yoluyla koordine etmeye devam etti. O ve yurttaşları, 1955'te Batista hükümetiyle yapılan bir af anlaşması kapsamında serbest bırakıldı ve Raúl ile birlikte, devrimlerini planlamaya devam ettikleri Meksika'ya gitti.
Meksika'da Castro, diğer Küba sürgünleriyle ve Arjantinli isyancıyla bir araya geldi Ernesto Che Guevara Latin Amerika'nın yoksullarının kötü durumunun ancak şiddetli devrim yoluyla düzeltilebileceğine inanan. Castro'nun grubuna katıldı ve önemli bir sırdaş oldu ve Castro'nun siyasi inançlarını şekillendirmeye yardımcı oldu.
2 Aralık 1956'da Castro, tekneyle Küba'ya döndü büyükanne 80'den biraz fazla isyancı ve doğudaki Manzanillo şehri yakınlarında bir silah deposuyla. Kısaca, Batista'nın kuvvetleri saldırganların çoğunu öldürdü veya esir aldı. Ancak Castro, Raúl, Guevara ve birkaç kişi adanın güneydoğu kıyısındaki Sierra Maestra sıradağlarına kaçmayı başardı. Sonraki iki yıl boyunca, Castro'nun giderek büyüyen güçleri Batista hükümetine karşı bir gerilla savaşı yürüttü ve Küba'daki şehirlerde ve küçük kasabalarda direniş grupları örgütledi. Castro ayrıca paralel bir hükümet kurabildi, bazı tarım reformları gerçekleştirebildi ve tarım ve imalat üretimi ile illeri kontrol edebildi.
1958'den başlayarak, Castro ve güçleri Küba'nın önemli bölgelerini ele geçirmek ve ellerinde tutmak için bir dizi başarılı askeri sefer düzenledi. Halk desteğinin kaybı ve ordusundaki büyük firarlarla birleşince, Batista hükümeti sonunda Castro'nun çabalarıyla çöktü ve Ocak 1959'da Batista'nın kendisi Dominik Cumhuriyeti'ne kaçtı. 32 yaşında Castro, Küba'nın kontrolünü ele geçirmek için gerilla kampanyasını başarıyla sonuçlandırmıştı.
Manuel Urrutia'nın başkan ve José Miró Cardona'nın başbakan olduğu kısa sürede geçici bir hükümet kuruldu. Hızla Amerika Birleşik Devletleri'nin tanınmasını kazandı ve Castro'nun kendisi Havana'ya tezahürat yapan kalabalıklara geldi ve ordunun başkomutanlığı görevini üstlendi. Şubat 1959'da, Miro aniden istifa etti ve Castro, Küba'nın başbakanı olarak yemin etti. Bu arada Batista hükümetinin yüzlerce üyesi yargılandı ve idam edildi.
Komünizme dönüş
Castro, ABD'nin adadaki ekonomik egemenliğini sona erdirmek amacıyla fabrikaları ve tarlaları kamulaştırarak geniş kapsamlı reformlar gerçekleştirdi. Bu reformlar arasında, yeni hükümetin vergilerini düşük tutmak için yabancı şirketlere tazminatı, şirketlerin geçmiş Küba hükümetleriyle müzakere ettikleri suni olarak düşük emlak değerlerine dayandıracağı açıklandı. Amerikan şirketleri kısa sürede bu tür önlemlerin olumsuz etkilerini hissetti ve Küba ile ABD arasındaki ilişkilerde önemli bir gerginliğe yol açtı.
Bu süre boyunca, Castro defalarca komünist olduğunu reddetti, ancak birçok Amerikalı için politikaları, hem ekonominin hem de hükümetin Sovyet tarzı bir kontrolüne yakından benziyordu. Nisan 1959'da Castro ve bir heyet, Ulusal Basın Kulübü'nün konuğu olarak Amerika Birleşik Devletleri'ni ziyaret etti. Castro turunu tanıtmasına yardımcı olması için ünlü bir halkla ilişkiler firması tuttu, ancak Başkan Dwight Eisenhower onunla görüşmeyi reddetti.
O Mayıs ayında Castro, arazilerin büyüklüğünü sınırlayan ve yabancı mülk sahipliğini yasaklayan ilk Tarım Reformu Yasasını imzaladı. Görünüşte amaç, bağımsız bir çiftçiler sınıfı geliştirmekti. Gerçekte, bu program, çiftçilerin sadece devlet çalışanları haline gelmesiyle, devlet arazi kontrolüne yol açtı. 1959'un sonunda, Castro'nun devrimi, Başkan Urrutia da dahil olmak üzere askeri ve hükümet liderlerinin tasfiyesiyle ve Castro'nun politikalarını eleştiren her türlü medyanın bastırılmasıyla radikalleşti.
Castro hükümeti de Sovyetler Birliği ile ilişkiler kurmaya başladı. SSCB, Küba'nın savunma komitesini düzenlemeye yardım etmek için İspanyolca konuşan 100'den fazla danışman gönderdi. Şubat 1960'ta Küba, Sovyetler Birliği'nden petrol satın almak için bir ticaret anlaşması imzaladı ve diplomatik ilişkiler kurdu. Küba'daki ABD'ye ait rafineriler petrolü işlemeyi reddettiğinde, Castro onları kamulaştırdı ve ABD, Küba'nın şeker ithalat kotasını keserek misilleme yaptı ve böylece iki ülke arasında on yıllarca sürecek çekişmeli bir ilişkiye dönüşecek olan şey başladı.
Domuzlar Körfezi ve Küba Füze Krizi
1961 yılı, Castro'nun Amerika Birleşik Devletleri ile olan ilişkisinde çok önemli olduğunu kanıtladı. 3 Ocak 1961'de, giden Başkan Eisenhower, Küba hükümetiyle diplomatik ilişkilerini kesti. 14 Nisan'da Castro, Küba'yı resmen sosyalist bir devlet ilan etti. Üç gün sonra, yaklaşık 1.400 Kübalı sürgün, Castro rejimini devirmek amacıyla uzak Domuzlar Körfezi'nde Küba'yı işgal etti. Saldırı felaketle sonuçlandı, yüzlerce isyancı öldürüldü ve 1000'den fazla kişi yakalandı. ABD herhangi bir müdahaleyi reddetmesine rağmen, Kübalı sürgünlerin Merkezi İstihbarat Teşkilatı tarafından eğitildiği ve Amerikan silahlarıyla silahlandırıldığı ortaya çıktı. Onlarca yıl sonra, Ulusal Güvenlik Arşivi, Amerika Birleşik Devletleri'nin 1959 yılının Mart ayında Castro hükümetini devirmeyi planlamaya başladığını ortaya çıkardı. İstila Eisenhower yönetimi sırasında tasarlandı ve Başkan tarafından devralındı. John F. Kennedy eylemini isteksizce onaylayan, ancak çabada ABD'nin rolünü gizleme umuduyla işgalcilerin hava desteğini reddeden.
Buna karşılık Castro, gücünü pekiştirmek ve gündemini daha da ilerletmek için olaydan yararlanmayı başardı. 1 Mayıs'ta Küba'da demokratik seçimlerin sona erdiğini duyurdu ve Amerikan emperyalizmini kınadı. Sonra yıl sonunda, Castro kendini Marksist-Leninist ilan etti ve Küba hükümetinin komünist ekonomik ve politik politikalar benimsediğini duyurdu. 7 Şubat 1962'de Amerika Birleşik Devletleri Küba'ya tam bir ekonomik ambargo uyguladı.Devam etmek için kaydırın
SONRAKİ OKUYUN
Domuzlar Körfezi olayının ardından Castro, daha fazla ekonomik ve askeri yardım kabul ederek Sovyetler Birliği ile ilişkilerini yoğunlaştırdı. Ekim 1962'de, Sovyet desteğine artan bağımlılığı, dünyayı nükleer savaşın eşiğine getirdi. Küba, Castro ve Sovyet Başbakanı'nın başka bir ABD işgalini caydırmak umuduyla Nikita Kruşçev Florida kıyılarının sadece 90 mil açığındaki Küba'ya nükleer füze yerleştirme fikrini tasarladı. Kruşçev, hareketi Türkiye'de konuşlandırılan ABD Jüpiter füzelerine bir yanıt olarak haklı çıkardı. Ancak, bir Amerikan U-2 keşif uçağı, füzeler kurulmadan önce üs yapımını keşfetti ve Başkan Kennedy, füzelerin kaldırılmasını talep ederek yanıt verdi ve ABD Donanması'na adaya giden tüm gemileri arama emri verdi.
Kruşçev, Kennedy ve ajanları arasında geçen 13 endişeli gün boyunca, Sovyetler, Amerika Birleşik Devletleri'nin Küba'yı işgal etmemeyi kabul etmesi karşılığında füzeleri kaldırmayı kabul etti. Kennedy yönetimi de Jüpiter füzelerini Türkiye'den gizlice çıkarmayı kabul etti. Her iki lider de yüzünü kurtardı ve itidal için biraz hayranlık kazandı. Castro ise küçük düşürüldü: Her iki süper güç de onu müzakerelerin tamamen dışında bırakmıştı. Ayrıca ABD, Castro'nun 'utanç verici' eylemlerine yanıt olarak Amerikan Devletleri Örgütü'nü Küba ile diplomatik ilişkileri sona erdirmeye ikna edebildi.
Küba Castro Altında
Ama Castro uzun süre utanmadı. 1965'te Küba Komünist Partisi'ni devrimci örgütleriyle birleştirdi ve kendisini partinin başına getirdi. Birkaç yıl içinde Latin Amerika ve Afrika ülkelerinde emperyalizme karşı silahlı mücadeleyi destekleme kampanyasına başladı. Ocak 1966'da Castro, üç kıtada devrimi ve komünizmi teşvik etmek için Asya, Afrika ve Latin Amerika Halklarıyla Dayanışma Örgütü'nü kurdu. 1967'de, belirli Latin Amerika ülkelerinde devrimi teşvik etmek için Latin Amerika Dayanışma Örgütü'nü kurdu.
1970'lerde Castro, Angola, Etiyopya ve Yemen'deki Sovyet yanlısı güçlere askeri destek sağlayarak kendisini Üçüncü Dünya ülkelerinin önde gelen sözcüsü olarak tanıtmaya devam etti. Küba, bu dönemde Sovyet hükümeti tarafından hâlâ büyük ölçüde sübvanse edilmiş olsa da, bu seferler sonuçta başarısız oldu ve Küba ekonomisine yük oldu.
Bu arada, ABD'nin Küba'yı işgal etmeme anlaşması, Castro rejimini başka yollarla devirmeye teşebbüs etmeyi engellememişti. Yıllar boyunca, Castro, patlayan purolardan mantar bulaşmış bir tüplü dalış giysisine ve mafya tarzı bir atışa kadar çok sayıda CIA suikast girişiminin (Küba istihbaratına göre tahmini 638) hedefi oldu. Castro, girişimlerin hiçbirinin başarılı olmamasından büyük keyif aldı ve suikast girişimlerinden kaçınmanın Olimpik bir spor olsaydı altın madalya kazanacağını söylediği aktarıldı.
Castro rejimi, 10.000 yeni okul açarak ve okuryazarlığı yüzde 98'e çıkararak itibar kazandı. Kübalılar, bebek ölümlerini 1000'de (yüzde 1,1) 11'e düşüren evrensel bir sağlık sisteminden yararlanıyor. Ancak aynı zamanda, işçi sendikaları grev hakkını kaybettikçe, bağımsız gazeteler kapatıldığından ve dini kurumlar taciz edildiğinden, sivil özgürlükler yontuldu. Castro, idamlar ve hapis cezaları ve ayrıca zorunlu göç yoluyla yönetimine muhalefeti ortadan kaldırdı. Kesin sayılar olmamasına rağmen, Küba Arşivi on binlerce kişinin öldürüldüğünü ve belgelenmiş 5,600 kişinin yalnızca idam mangaları tarafından öldürüldüğünü tahmin ediyor. Daha da fazla Kübalı, 1980 Canimar Nehri Katliamı ve 1994 Römorkör Katliamı sırasında meydana gelen ülkeden kaçmaya çalışırken devlet güçleri tarafından öldürüldü.
Castro'nun yönetimi sırasında, yüz binlerce Kübalı ülkeden kaçtı ve birçoğu Miami'deki Florida Boğazı'nın hemen karşısına yerleşti. Bu göçlerin en büyüğü 1980'de Castro'nun Miami'de yaşayan sürgündeki Kübalıların akrabalarını talep etmelerine izin vermek için Mariel limanını açtığında meydana geldi. Geldiklerinde, Castro ayrıca gemileri Küba hapishane mahkumları ve akıl hastası insanlarla yükledi. Toplamda, yaklaşık 120.000 Kübalı, Amerika Birleşik Devletleri'nde sığınak bulmak için 1980'de anavatanlarını terk etti.
Sovyetler Birliği'nin Çöküşü
1991'de Sovyetler Birliği'nin çöküşü Küba ekonomisini çıkmaza soktuktan sonra, Castro'nun devrimi ivme kaybetmeye başladı. Ucuz petrol ithalatı ve Küba şekeri ve diğer mallar için hevesli bir Sovyet pazarı olmadan, Küba'da işsizlik ve enflasyon arttı. Küba ekonomisinin daralması, pazarlarının yüzde 85'inin yok olmasına neden oldu.
Yine de Castro, korkunç ekonomik zamanlarda hükümetin kontrolünü elinde tutmakta çok ustaydı. ABD'ye ekonomik ambargoyu kaldırması için baskı yaptı, ancak ambargo reddetti. Castro daha sonra yarı serbest piyasa ekonomisini benimsedi ve uluslararası yatırımı teşvik etti. Ayrıca ABD dolarını yasallaştırdı ve sınırlı turizmi teşvik etti ve 1996'da orada yaşayan Kübalı sürgünleri iş kurmak için Küba'ya dönmeye davet etmek için ABD'yi ziyaret etti.
2001 yılında, Michelle Kasırgası'nın neden olduğu büyük hasardan sonra, Castro ABD'nin insani yardımını reddetti, ancak ABD'den bir kerelik nakit yiyecek satın almayı teklif etti. Başkan George W. Bush ' yönetimi gönderiyi kabul etti ve yetkilendirdi. Yakıt arzı tehlikeli bir şekilde azalırken Castro, 118 fabrikanın kapatılmasını emretti ve petrol ithalatı karşılığında binlerce Kübalı doktoru Venezuela'ya gönderdi.
Değişen Güç ve Kardeş
1990'ların sonlarında, Castro'nun yaşı ve iyiliği hakkında spekülasyonlar ortaya çıkmaya başladı. Yıllar boyunca, en önemlileri Castro'nun mide-bağırsak kanaması nedeniyle ameliyat olduğu 2006'da meydana gelen çok sayıda sağlık sorunu rapor edilmişti. Dramatik bir duyuruyla, 31 Temmuz 2006'da Castro, kardeşi Raúl'u ülkenin geçici lideri olarak atadı. Raúl, onlarca yıldır Castro'nun ikinci komutanı olarak görev yapmıştı ve 1997'de resmi olarak onun halefi olarak seçilmişti. Castro'nun ameliyatının ardından, sadece fotoğraf ve toplantıların video kayıtlarında göründü.
19 Şubat 2008'de 81 yaşındaki Castro, kötüleşen fiziksel durumu nedeniyle Küba başkanlığından kalıcı olarak vazgeçti. Gücü o sırada 76 yaşında olan Raúl'e devretti. Küba Ulusal Meclisi, Raúl'u aynı ay resmi olarak Küba cumhurbaşkanı olarak seçti, ancak Castro'nun Komünist Partinin ilk sekreteri olarak kaldığı bildirildi.
Nisan 2011'de, Castro'nun Küba Komünist Partisi'ndeki görevinden resmen ayrıldığı haberi geldi. Raúl, partinin yeni birinci sekreteri olarak seçimleri kolayca kazandı, kardeşinin yerine geçti ve ünlü devrimci José Ramón Machado Ventura'yı partinin ikinci komutanı olarak seçti. Castro, görevinden beş yıl önce istifa ettiğini iddia etti.
Emekliliğinde Castro, deneyimleri ve görüşleri hakkında 'Fidel'in Yansımaları' adlı bir köşe yazısı yazmaya başladı ve 2007'de otobiyografisini yazdı. Benim hayatım yayınlandı. Ancak Kasım ayının ortasından Ocak 2012'nin başına kadar Castro herhangi bir sütun yayınlamayı başaramadı. Bu ani sessizlik, Castro'nun daha da kötüye gittiğine dair söylentileri ateşledi. Ancak, Castro o Ocak ayında bir dizi makale yayınlayınca, bu hikayelerin asılsız olduğu kısa sürede kanıtlandı.
Küba'yı yönetmenin günlük işlerine dahil olmasa da, Castro, hem yurtiçinde hem de yurtdışında belirli bir derecede siyasi nüfuzu sürdürdü. 2012'de İranlı Mahmud Ahmedinejad gibi yabancı liderlerle Küba ziyaretleri sırasında görüşmeye devam etti. Papa Benedict Mart 2012'deki gezisinin sonunda, komünist ulusta yaşayan Katolikler için daha fazla dini özgürlük elde etmek isteyen Castro ile özel bir görüşme ayarladı ve Eylül 2015'te Papa Francis Castro ile de özel olarak bir araya geldi. Ancak, ne zaman Barack Obama neredeyse 90 yıl sonra Küba'yı ziyaret eden ilk oturan Amerikan başkanı oldu, daha sonra köşe yazısında iyi niyet misyonunu kınayan Castro ile görüşmedi, ABD motivasyonlarına olan güvensizliğini dile getirdi ve şöyle yazdı: 'İmparatorluğun bize hediye vermesine ihtiyacımız yok. herhangi bir şey.'
Ölüm
Castro, 25 Kasım 2016'da 90 yaşında öldü. Kardeşi ve halefi Raúl, ölümünü Küba devlet televizyonunda duyurdu.
Çocuklar
Resmi bir sayı olmamasına rağmen, Castro'nun en az dokuz çocuk babası olduğuna inanılıyor. İlk karısı Martina ile birlikte, depresyonla savaştıktan sonra Şubat 2018'de intihar ettiği bildirilen bir oğlu Fidel ('Fidelito') vardı. Castro ve ikinci eşi Dalia Sota del Valle'nin beş oğlu daha oldu. Ayrıca üç ayrı kadından (iki kızı ve bir oğlu) üç çocuğu daha vardı.
Castro için yas
Castro'nun 25 Kasım 2016'daki ölümünün ardından Küba dokuz günlük yas ilan etti. Binlerce Kübalı, liderlerini, yönetimi boyunca birçok konuşma yaptığı Havana'daki Plaza de la Revolución'daki bir anma töreninde anmak için sıraya girdi. 29 Kasım'da Raúl, Venezuela'dan Nicolas Maduro, Bolivya'dan Evo Morales, Güney Afrika'dan Jacob Zuma ve Robert Mugabe Zimbabve. Mitinge katılan on binlerce Kübalı, 'Yo Soy Fidel' (Ben Fidel'im) ve 'Viva Fidel' sloganları attı. (Yaşasın Fidel).
Havana'da yas tutulurken, dünyanın dört bir yanındaki Kübalı sürgünler, binlerce Kübalı'nın öldürülmesinden ve hapsedilmesinden ve nesiller boyu ailelerin ayrılmasından sorumlu olan bir tiran olduğuna inandıkları adamın ölümünü kutladılar.
Küba bayrağı dökümlü bir tabutta Castro'nun küllerini taşıyan bir konvoy ülke genelinde Santiago de Cuba'ya sürüldü. 4 Aralık 2016'da Castro'nun cenazesi, Kübalı şair ve bağımsızlık liderinin mezarının bulunduğu Santiago'daki Santa Ifigenia Mezarlığı'na gömüldü. Jose Marti .