-Rüşdü Paşa-
açık, doğrudan, samimi, gerçek olmanın bir teorik yolu delilik’tir.
entelektüel, kendisi olabilendir. okuduğu için kendinden kopanlara şizofren denir.
yalnızca bir entellektüel, açık-doğrudan-samimi-gerçek olabilir. entelektüelden başka yalnızca deliler sistem karşıtıdırlar.
entelektüel, mutlaka toplum dışıdır. entelektüeli entelektüel yapan toplum dışında olmasıdır.
her toplumda homoseksüeller, toplumu reddedenler, anarşistler, fazla hassasiyetten dolayı mağdur olanlar, dilin dışında düşünen şairler, düşündüklerini aktaramayanlar, kekemeler, iktisadi sistemin bir çarkı olmayanlar, vardır, olur. onlar, toplumun bir başka yerinden, bir başka anlamda topluma eklenirler. deli ise bir kez toplumdan dışlandığında, topluma hiçbir anlamda geri dönemez. geri döndüğünde ise o artık deli değil, akıl hastasıdır.
entelektüel bir yalan söyler. entelektüel sistemin dışına tam olarak çıkamadığı için bir yalan söylemek zorundadır. entelektüel yalan söyleyen bir sistem karşıtıdır. entelektüel için yalan söylemek hayati bir zorunluluktur.
entelektüel doğru’nun yok edici gücünü bilir, doğru’nun yok ediciliği en başta ve en tehlikeli olarak entelektüelin kendi varlığına yöneliktir. entelektüel yalan söylemediğinde yok edilebilir. entelektüel yalan söylemeyi hak etmiştir. entelektüelin yalan söylemesi entelektüelin yalancı olduğu anlamına gelmez. mesele hak meselesidir.
entelektüelin yalan söylemesi çocuğun yalan söylemesi gibidir. yaratıcılık içerir, karşısındakine, topluma bir sorumluluk yükler.
entelektüel tıpkı bir çocuk gibi kimsenin görmediğini görür, bilir, duyar, hisseder.