Duyduğum en güzel kitap isimlerinden biridir "baharda yine geliriz". Anlamayan Kadınlar isminde çok kısa bir öyküsü vardır içinde. Barış Bıçakci'dan okuduğum en güzel öyküdür. Zaten çok alıntı da yapılmış o öyküden. İlk okuduğumda o kadar çok etkilenmiştim ki ezberlemiştim neredeyse. Tabi daha sonra unuttum zamanla. Ama öykünün son cümlesi aklıma kazınmış. Öyle bir yerde, öyle bir anda söylüyor ki adam onu. Zaman zaman tekrarlıyorum.
"Seni bir tek o anlar, seni bir tek o anlar".
Bazen yağmur şimdiki bir yağmur olarak yağar şehrin üzerine, bazen de daha önceki bir yağmur olarak. Minareler, vinç kuleleri, çatılardaki antenler pusun altında silikleşir. Her şey birbirine karışır. Çıkıp bir sokakta yürüsek, şehrin boğazına kaçmış gibi oluruz.Baharda Yine Geliriz, Barış Bıçakçı (Sayfa 65 - İletişim Yayınları, 10. Baskı)
Şehrin yüksek binalarından birine çıkıp aşağıya bakıyorum, her şehirde rastlanabilecek bir manzarayla karşılaşıyorum: Yüzlerce insan, bazen birbirlerinin yolunu keserek oradan oraya gidip geliyor... Ölümsüz gibi görünüyorlar. “Nedir bu?” diye soruyorum kendi kendime, anlamlandırmak gerekiyor, “Kabus mu, şenlik mi?” Arka arkaya bir sürü karşıt anlamlı sözcük geçiyor aklımdan. Eksilerle artıların birbirini götürmesi gibi kalabalığın da bir matematiği var. Sıradanlık bu olmalı: Bütün karşıtlar birbirini götürüyor. Başka ne söyleyebilirim ki size?Baharda Yine Geliriz, Barış Bıçakçı (Sayfa 108 - İletişim)