KÖTÜ de oynasa, kazandığı sürece Beşiktaş'ın üzerine hiçbir eleştiri lekesi kondurmayacağım. Sitemler edip, Beşiktaş'ın keyfini kaçırmayacağım. Ve beş maç ardı ardına kazanan bir takımı sorgulamak gibi bir fantaziye de hiç girmeyeceğim.
Beşiktaş'ın iyi oynamadığını herkes gibi gözlemliyorum. Ancak, kazanma hırsına, gayretine ve tükettiği nefese saygı duyuyorum. Kötü de oynasa, kötü düşünen, kaytaran futbolcunun olmaması Beşiktaş için ne erdemli bir davranış...
Dönüyorum dün geceye. Kaçan fırsatlara söyleyecek bir söz bulamıyorum. Rahatça alınacak bir maçı sıkıntıya, zora ve strese sokmalarına da bir anlam veremiyorum. Farka gidecek bir maçta tüm dengelerin bozulması, harcanan inanılmaz fırsatların beklenen sonucuydu.
Nihat, dün gecenin en iyisiydi. Sağ kulvarı çok çabuk ve etkili kullandı. Kenarlardan taşıdığı her top, bir pozisyonu da beraberinde getirdi.
Ahmet, 90 dakikanın en çok koşan ve golü en çok düşünen futbolcusuydu.
Rahim, iyi başladığı oyunun sonlarına doğru basit hatalar yaptı.
Beşiktaş'ın her maçında taraftarın yüreği ağzına gelecek. Şöyle rahat kazanılmış bir maç belki de hiç izleyemeyecek. Ancak, her maçta kazanma hırsıyla dolu, koşan, savaşan ve formasını ıslatan bir Beşiktaş seyredecek. Buna kefilim...