Chalkbeat Philadelphia sponsorluğunda çarşamba günü düzenlenen bir panelde öğrenciler, Philadelphia okulları, trendi tersine çevirmek istiyorlarsa artan silah şiddetini görmezden gelemeyeceklerini söylediler. Bu, öğrencilerin korkularını ifade etmeleri için güvenli alanlar yaratmak ve silahlı şiddetin herkesi etkilediğini kabul etmek anlamına gelir.
George Washington Carver Mühendislik ve Fen Lisesi’nden Erin Gill-Wilson, “Ailenizde, içinde bulunduğunuz herhangi bir grupta silahlı şiddete maruz kaldığınızda, okula geri dönersiniz, okul bir topluluk olmalıdır” dedi.
Öğrencilerin ve öğretmenlerin “okul çalışmalarına geri dönmek” yerine, deneyim hakkında konuşmak için desteğe ve zamana ihtiyaçları olduğunu söyledi.
Resolve Philly ile düzenlenen ve öğrencilerin, eğitimcilerin ve Philadelphia’nın giden okul müdürlerinin şehirdeki şiddet salgınını ve öğrencilerin ruh sağlığı üzerindeki etkisini tartıştıkları sanal panele 100’den fazla kişi katıldı.
Rakamlar şaşırtıcı. olmuştur Bu yıl şimdiye kadar 145 cinayetPhiladelphia Polis Departmanına göre, geçen yılın aynı dönemine göre %6 arttı. Gençler ve çocuklar, giderek artan sayıda silahlı şiddet mağduru ve faili oluşturuyor, bu sorun şehir ve okul yetkililerinin ele almak için mücadele ettiği bir sorun. Bu yıl, 13-19 yaşları arasında 96 ölümcül ve ölümcül olmayan silah kurbanı ve 12 cinayet kurbanı 18 yaşın altındaki gençlerdi.
Northeast High School’da son sınıf öğrencisi ve Philadelphia Board of Education’da öğrenci temsilcisi olan Armando Ortez, “Silah şiddeti sadece bir okul sorunu değil” dedi. “Bu bir toplum meselesi.”
Ortez, “Öğrenciler, silah şiddetiyle karşılaşmaktan korktukları için okula gitmekten ya da okula dönmekten ürküyorlar” dedi.
Gill-Wilson, “İnsanlar sadece havalı görünmek için silah taşımazlar” dedi. “Bu bir koruma seviyesi. Elinde silah yoksa belirli etkinliklere veya belirli yerlere gitmek bile istemeyen insanlar var. Korunduklarını hissetmiyorlar.”
Gill-Wilson, sorunu görmezden gelmenin yanlış bir yol olduğunu söyledi. “Bir öğretmen, fakülte veya personel olarak, rahatsız edici konuşmalar açmak veya oluşturmak istemeyebileceğinizi anlıyorum”, ancak “rahatsız edici konuşmalar olmak zorunda” dedi. “Silah şiddeti ve birini kaybetmek rahatsız edici.”
Üniversitenin danışmanlık hizmetleri müdürü Lisa Christian, travmayla uğraşan öğrenciler için kaynaklar bulunduğunu, ancak özellikle kısa sürede elde edilmesinin genellikle zor olduğunu söyledi. Philadelphia Şiddet Karşıtı Ortaklığı.
“Bu şehirde şu anda bir bekleme listesi olmayan çok az kaynak biliyorum” dedi. “Bu bir sorun.”
Christian, silah şiddeti salgını nedeniyle ruh sağlığı programlarının “doymuş” olduğunu söyledi. Sağlık sigortası olan kişileri sigortacılarının müşteri hizmetleri departmanına ulaşmaya ve “travma tedavisine ihtiyacınız olduğunu veya bir travma terapisti ile konuşmak istediğinizi bilmelerini sağlayın” dedi. “Bu bazen size hizmetleri çok daha hızlı ulaştırır.”
Christian’ın organizasyonu bir dizi travmaya özgü sorun için danışmanlık sağlıyor, ancak çoğu silahlarla ilgili, dedi ve rekreasyon merkezleri ve kütüphaneler aracılığıyla “toplum temelli müdahaleye ihtiyacımız olduğunu” da sözlerine ekledi.
Philadelphia okulları güvenlik şefi Kevin Bethel, okul ve şehir yetkililerinin ihtiyaçları karşılamaya çalıştığını söyledi.
“Kolektif, her şeyi kapsayan bir yaklaşım var” dedi. “Bu normal değil. Çocuklarımızın maruz kaldığı, liderliğimizin maruz kaldığı şeyler normal değil. Bunun kendi alanımızda normalleşmesine izin verdik. Bu kabul edilebilir bir şey değil.”
“Gençlerimize çatışmalarla nasıl başa çıkacaklarını öğretmeye başlamalıyız” dedi ve “çok sayıda programın” gençleri desteklemeyi ve onlara rehberlik etmeyi amaçladığına dikkat çekti.
“Günün sonunda, olayları ele almak yerine akış yukarı çalışmaya başlamalıyız” dedi.
Gill-Wilson, program oluşturmak yeterli değil, dedi. “Programlara neden ihtiyaç duyulduğunun da bir açıklaması olmalı” dedi. “Akranlarımdan biri bu programda olmam gerektiğini nasıl bilecek?”
Philadelphia Çocuk Adalet Hizmetleri Merkezi Okulu’nda öğretmenlik ve akıl hocalığı yapan Selina Carrera, öğrencilerin kendilerine benzeyen ve silahlı şiddet çevresinde büyümenin nasıl bir şey olduğunu bilen öğretmenlere ve okul yetkililerine sahip olmasından yararlanabileceğini söyledi.
Oradaki fakültedeki “iki Latinden biriyim” dedi ve ekledi: “Belki bir yandan renkli veya topluluktan öğretmenlerin sayısını sayabilirim.”
Carrera, “Görmediğiniz bir sorunu çözemezsiniz” dedi. “Bu deneyimleri insanileştirmek için daha fazla desteğe ihtiyacımız var. Bu çok rahatsız edici, öğretmenler bundan kaçınmaya çalışacak.”
Öğrencilere travmayla başa çıkabilmeleri için “alan” ve ayrıca konuşmak isterlerse arayabilecekleri akıl hocaları vermenin önemli olduğunu söyledi.
Öğrencilerin hikayelerini anlatmalarına yardımcı olmak için müzik ve diğer yaratıcı sanatları kullanan Carrera, haftada bir gün zihinsel sağlığa ve bu çatışmalarla nasıl başa çıkılacağına ayrılmayı önerdi.
“Çocuklarımızı dinlemek yerine onları gözetlemekle çok meşgulsek, o zaman açılmaya açık olmayacaklar” dedi ve “gerçekleri konuşmaya istekli olmayacaklar.”
Simon Gratz High School Mastery Charter’da, Rebound adlı bir program, en savunmasız öğrencilerle birlikte çalışarak mentorlara ve terapiye erişmelerini sağlar ve New York ve Washington gibi yerlere geziler ve oyunlara geziler içeren okul sonrası zenginleştirme programları sunar.
Gratz Müdürü Le’Yondo Dunn, “Pek çok öğrenci mahallelerini veya topluluklarını terk etmedi” dedi. Rebound şu anda 50 öğrenciyi destekliyor ve amaç programı genişletmek olsa da bunun kaynak gerektirdiğini söyledi.
“Bir yetişkine 50, 60, 100 genç veremeyiz” dedi.
Okulunun “orantısız bir şekilde etkilediğini” belirten Gratz müdürü Dunn, “silah şiddetinin etkilerinin ne kadar geniş kapsamlı olduğunun” daha fazla kabul edilmesi gerekiyor, ancak etkileri burada bitmiyor.
“Öğrencilerimin başka okullarda okuyan kuzenleri ve arkadaşları var” dedi. “Şehirde yaşayan herkesi etkiliyor, bu yüzden birlikte işbirliği içinde çalışmamız gerekiyor.”
Dunn, “Siyah ve kahverengi öğrenciler genellikle aynı deneyimlere, aynı özlemlere sahip oldukları için bir monolit olarak görülüyor” dedi.
Tarihsel olarak göz ardı edilen topluluklarda, aldıkları bilgileri nasıl işleyeceklerini bilmeden, gıda güvensizliği ortasında büyüyen gençleri gördüğünü söyledi. 911’e yapılan çağrıların yanıtsız kalması ve herhangi bir yönlendirme olmamasıyla “Sistemin inanılmaz derecede fazla çalıştığına inanıyorum”. olaylara nasıl cevap verilir.
Dunn, “Sihirli bir değnek sallayabilseydim Facebook, Instagram, Tik Tok’u silerdim” dedi. “Bu alanlarda çok fazla çatışma fışkırıyor ve bu alanlar denetlenmiyor.”
Ancak Christian, sosyal medyanın risk altındaki gençlere ulaşmanın bir yolu olabileceğini savundu.
“Sosyal medyayı şeytanlaştırıyoruz, ancak gençliğinizin çoğunluğunun sosyal medyada olduğunu biliyoruz” dedi. “Sosyal medya hiçbir yere gitmiyor. Bunu lehimize kullanalım.”
Gill-Wilson, Rebound programı “harika” olsa da her yerde olmadığını söyledi. Akıl sağlığını savunmak için kendi kar amacı gütmeyen Mentally EAT’yi kurdu ve mevcut herhangi bir kaynak bulamamasını “utanç verici” olarak nitelendirdi.
Gill-Wilson, “Hepimizin farklı kolejler, farklı yaşam biçimleri hakkında bilgi sahibi olması gerekiyor” dedi. “Hayatta Philadelphia’dan daha fazlası var.”
Akranlarının çoğunun belirli kolejlerin nerede olduğunu veya onlar için hangi fırsatların mevcut olduğunu bilmemesi onun için çok üzücü.
“Bunu bize söylememiz gerekiyor” dedi. “Arkadaşlarımızı kaybediyoruz, ailelerimizi kaybediyoruz ve normal bir şeymiş gibi davranarak okula dönüyoruz.”
Giden okulların müfettişi William Hite, etkinlikte daha fazlasının yapılması gerektiğini söyledi.
“Gençlerin yaşadıkları hakkında zor konuşmalar yapmayı ve duyulduklarını göstermeyi ve duyarlı olduğumuzu, bu sorunları insanileştirdiğimizi göstermeyi öğrenmeye istekli olmalıyız” dedi. “Mentorluk etrafında yaptığımız şeyi genişletmek istiyoruz” ama “bu şeyler kaynak gerektiriyor.”
Kaynak : https://philadelphia.chalkbeat.org/2022/4/21/23036021/philadelphia-gun-violence-students-safe-bethel-hite-homicides-mental-heath-corridors-epidemic