Berlin, Almanya – Lyu Azbel, geçen Şubat ayında Rusya’nın Ukrayna’ya yönelik geniş çaplı işgalini ilk duyduğunda hızlı tepki verdiler.
Ülkeyle profesyonel ve kişisel bağları olan Azbel, arkadaşlarının ve iş arkadaşlarının güvende olup olmadığını öğrenmeye çalıştı. Kısa süre sonra, hâlâ Kiev’de bulunan bir meslektaşı Olena Chernova ile bağlantı kurdular.
10 yıldır Berlin’de yaşayan bir halk sağlığı araştırmacısı, Al Jazeera’ya telefonla, “Gerçekten rahatsız edici, korkutucu bir zamandı. Olena’nın güvenliği için endişelendim. Onu Berlin’e gelmeye ikna etmeyi başardım ve Mart ayı sonlarında bir akşam, sadece küçük bir sırt çantasıyla geldi. Hiç sevimli olmayan küçük çocuğum ona sarıldı. Bugün, o ailemizin bir parçası.”
Geçen yıl 36 yaşındaki Azbel, Alman başkentinde kendilerinin ve ailelerinin sahip olduğu iki evde dokuz Ukraynalıyı ağırladı.
“İlk günlerde geldiler, bu yüzden hızla konut bulmayı başardılar. Çok tatlı bir aile ve o zamandan beri onları akşam yemeğine davet ediyoruz.”
Ayrıca insanlara kalacak yer bulma ve anaokulu yerlerini sağlama konusunda destek oldular.
Ve Berlin’deki Ukraynalılar zor durumda bazı pozitifler buluyorlar.
“Bir anne, bir yeraltı treninde olduğunu ve kızının tüm bu farklı karakterlerle çevrili olduğunu hatırladı. Kızının çok küçük yaşlardan itibaren bu çeşitliliği görmesi onu heyecanlandırıyor” dedi.
Farklı deneyimler
Ancak yine Almanya’nın başkentinde yaşayan 49 yaşındaki bir yazılım mühendisi olan Morgan Rodrick için deneyimi farklı şekilde gelişti.
Savaşın ilk günlerinde Rodrick, kendisine ev sahipliği yapan başka bir arkadaşı aracılığıyla Sergey olarak tanıdığı bir adamla tanıştırıldı.
Kısa bir süre kalacağını tahmin eden Rodrick, Sergey’i geçici olarak ortağının dairesine taşınırken evinde kalmaya davet etti.
Rodrick ve ortağı, Sergey’in mülteci olarak kaydolmasına ve şehirde ayaklarını bulmasına yardım etmeye çalıştı.
İki hafta bir aydan fazla oldu ve Rodrick için daha uzun kalmak bir sorun olmasa da, kaldığı süre boyunca Sergey’i destekleme girişimlerinde birkaç zorlukla karşılaştı.
Al Jazeera’ya “İlk varsayımım, resmi bir mülteci programına kaydolacağı birkaç hafta kalacağıydı” dedi.
“Her şey Almanca olduğu için Google çeviriyi kullanarak bazı resmi şeyleri anlamasına yardımcı olmaya çalıştık. Ve bu süre zarfında, onun resmi olarak kaydedilmek veya bir mülteci olarak tanınmak istemediğini anladık. Kendisini, kısa bir süre sonra Ukrayna’ya geri dönmeyi umarak bir süre tehlikeden kurtulmuş bir iş adamı olarak görüyordu.”
Şehre mülteci olarak kaydolmadan, Sergey ekonomik yardıma erişemedi veya resmi olarak iş bulamadı, bu yüzden Rodrick yardım etmeye çalıştı.
“Ona şoför olarak iş teklif edebilecek biriyle temasa geçirmeyi planlıyordum ama onunla iş hakkında konuştuktan sonra, onun çok eski bir dünya olarak tanımlayabileceğim bir şeye sahip olduğunu anladım. kadınlara yönelik değerler.
“Onun için biraz iş yapmış olabilecek arkadaşı bir kadın olduğu için, partnerim ve ben bunun pek iyi gitmeyebileceğini fark ettik, bu yüzden onları birbirine bağlamadık.”
Rodrick kısa süre sonra iş nedeniyle eve dönmek zorunda kaldı ve Sergey’e planı hakkında biraz bilgi verdi.
“Birkaç eşya ve onun için hazırladığım çantayı almak için geri döndü ve sonra gitti. O zamandan beri ondan haber alamadık, görünüşe göre dünyadan kaybolmuş.”
Kaçanlara yardım yağmuru
Rodrick ve Azbel’in değişen deneyimleri, komşu ülkelerdeki mültecilere yönelik desteğin farklı şekillerde geliştiğini daha geniş bir şekilde anlatıyor.
Çatışma başladığında, bir destek seli vardı.
Polonyalılar kapılarını Ukraynalılara açarken, Almanya’nın ulusal demiryolu Ukraynalı yolcuları ücretsiz taşıdı.
Yaklaşık 19 milyon kişi sınırı geçerek başta Polonya, Rusya ve Macaristan olmak üzere diğer ülkelere geçti. Almanya’da Ukrayna’dan bir milyondan fazla mülteci kaydedildi.
Yine de savaş, bazı hanelerde enerji fiyatlarının iki kattan fazla arttığını ve rekor düzeydeki enflasyon rakamlarının ortasında diğer artan yaşam maliyetlerini gören Avrupa vatandaşları için bir maliyete neden oldu.
Almanya’nın isteksiz de olsa Ocak ayında Ukrayna’ya iki tankını vererek askeri olarak müdahil olma kararı da protestolara yol açtı.
Ekonomik sonuçlara rağmen, anketler Ukraynalı mültecilere verilen desteğin biraz düşmesine rağmen Batı’da yüksek kaldığını gösteriyor.
Ipsos tarafından Ocak ayında ABD, Almanya, Polonya, Birleşik Krallık, Macaristan ve Fransa da dahil olmak üzere yaklaşık 30 ülkede gerçekleştirilen küresel bir anket, Almanya ve Belçika’daki mültecilerin karşılanmasına verilen desteğin azalmasına rağmen çoğu Batılının mültecileri almayı desteklediğini ortaya koydu. içinde.
Berlin’deki Avrupa Dış İlişkiler Konseyi’nin daha geniş Avrupa bölgesi için program asistanı olan Gabrielė Valodskaite, taahhüdün “hala orada olduğunu, ancak belki daha az görünür olduğunu” söyledi.
“Artık destek oldukça istikrarlı, daha kurumsal ve daha verimli. Avrupalı, ulusal veya yerel kurumlar zaman içinde sorunlarla başa çıkmayı öğrenmek zorunda kaldı ve şimdi destek daha istikrarlı”.
Bu arada, Helsinki Üniversitesi Kültür Bölümü, Hukuk, Kimlik ve Avrupa Anlatıları Mükemmeliyet Merkezi’nde doktora sonrası araştırmacı olan Daria Krivonos, uluslararası taban desteğinin azaldığını söyledi.
El Cezire’ye “İşgalin başlamasından iki veya üç ay sonra istasyonda bir grup gönüllüye katıldığım Varşova’daydım” dedi.
“Daha o zamandan, destek sağlayan gönüllülerin çoğunun Ukrayna uyruklu olduğu ve bunların çoğunun en son tırmanmadan önce Polonya’da yaşadığı anlaşılmıştı.
“Başlangıçta birçok kişi mültecilere yardım etmek ve temel destek sağlamak için Polonya sınırına geldi. Ancak yavaş yavaş uluslararası ağlardan gelen bu destek azalmaya başladı. Ve şimdi durum değişti, artık devletlerin, daha büyük STK’ların ve uluslararası gönüllü gruplarının yardım eksikliğinin bıraktığı boşlukları Ukrayna vatandaşları dolduruyor.”
Krivonos, Avrupa’nın Ukraynalılara verdiği desteğin arkasında ortak bir kültürün olmasına rağmen, “Ukraynalı beyazlık” etrafındaki tartışmanın bazı bölümlerinin “biraz ikili” olduğunu söyledi.
“Ukraynalıların beyazlığının ve Avrupalılığının çok büyük bir rol oynadığı gerçeğini inkar edemeyiz, ancak bunu yapmak Ukrayna’dan işçi göçünün tarihine ve bu işçi topluluklarının nasıl hareket ettiğine yakından bakmadığımız anlamına geliyordu. şimdi yerinden edilenleri kabul edenler onlar. Birçok yönden, bu tartışma oldukça basite indirgendi.”
Destek ‘gitmeyecek’
24 Şubat’ta on binlerce vatandaş, savaşın birinci yıldönümünü kutlamak için Berlin, Varşova ve Paris gibi Batı Avrupa merkezleri de dahil olmak üzere dünya çapında 400 şehirde sokaklara döküldü.
Valodskaite, çatışmanın kızışacağı bir dönemde, “[mülteciler için] bu desteğin uzun vadede nasıl sonuçlanabileceğine ilişkin pek çok hareketli kısım var” dedi.
“Birincisi, Avrupa hükümetlerinin savaşın bir sonucu olarak Avrupa’da hissedilen enerji maliyetleri, enflasyon ve genel ekonomik durumla ne kadar iyi başa çıktığına bağlı olacak. Ve sonra sıra, mülteci sorununun alenen ne kadar iyi ele alınacağına gelecek. Daha geniş destek açısından, azalabileceğini veya daha az görünür olabileceğini düşünüyorum, ancak ortadan kalkmayacak ve Avrupa toplumlarının Ukrayna’daki savaştan kaçan insanlara güçlü destek göstermeye devam edeceğine inanıyorum.”
Savaşın sona erdiğini görmek isteyen Rodrick, Sergey ile olan ilişkisinin kendisini savaştan dolayı yerinden edilmiş bir Ukraynalıyı tekrar desteklemekten caydırmayacağını söyledi.
“Tüm deneyim, insanların deneyimlerinin ne kadar bireysel olduğu ve ne kadar çeşitli olduğu konusunda gözlerimi açtı” dedi.
“Sergey’in mülteci sığınma programlarının bir parçası olmak istememe nedenini ve neler yaşadığını anlamadım. Bu deneyim bana savaştan etkilenenlerin deneyimlerinin daha incelikli bir resmini verdi.”