Her yıl dünyanın dört bir yanından Müslümanlar Suudi Arabistan'a gelir ve İslami takvimin 12. ayı olan Zilhicce'nin beş günü boyunca gerçekleşen bir dizi ayrıntılı ayin gerçekleştirir. Hac, Mescid-i Haram Camii'nde İslam'ın en kutsal manzarası olan küboid bir yapı olan Kabe'yi ziyaret ederek başlar ve kısa bir mesafede Arafat Ovası'nda sona erer.
Mekke'ye hac, İslam'ın beş şartından biridir ve nerede olurlarsa olsunlar Müslümanlar, mümkünse hayatlarında en az bir kez yapmak zorundadırlar.
Hac ile ilgili sanat eserlerinin en ikonik olanı Kabe'ye sunulan dokumalardır. Bunlar, genel bir örtü (kiswah), bir kemer (hizam), kapı perdesi (sitara) ve iç tekstiller dahil olmak üzere bir dizi farklı unsurdan oluşuyordu. Bunlar geleneksel olarak Mısır'da Mekke için tekstil ürünleri üretmeye adanmış bir sanat atölyesi olan Dar-al Kiswah'da usta zanaatkarlar tarafından üretildi; 1926'ya kadar, modern teknolojinin yanı sıra asırlık geleneği sürdüren bir fabrika Mekke'de Kral Abdul-Aziz tarafından açıldı. .
Mukaddes Mekânlar üzerinde hâkimiyet sahibi olan kimseler tarafından Kâbe'ye ve Mescid-i Nebevî'ye sunulan bu dokumalar daha çok Mısır'da yapılırdı. Hacılar kervanıyla yılda bir kez Mekke'ye gönderilirlerdi.
'Hareket halindeki şehirler' olarak nitelendirilen bu kervanlar, Kahire'nin yanı sıra Şam ve Bağdat'tan yola çıktı ve çok uzaklardan gelen hacıları içeriyordu.
Bununla birlikte, pek çok Avrupalı gözlemcinin hayal gücünü ateşleyen Kahire kervanıydı: Kaşif ve bilgin Richard Burton, "Yürüyen, at sırtında, çöpler halinde ya da Suriye'nin muhteşem develerine binen yedi bin ruh" dedi.
Kervanın başı Amir el-Hac hacılardan ve onların güvenliğinden sorumlu görevliydi ve onunla birlikte hakimler, fırıncılar ve veterinerler de dahil olmak üzere cömert bir maiyet vardı. Yolda, yolculara çok ihtiyaç duydukları ferahlık, dinlenme, saldırılardan korunma ve sıcaktan korunma sağlayacak kervansaraylar ve sulama delikleri vardı.
13. yüzyıldan 20. yüzyılın ortalarına kadar, Mısır kervanı Mahmal ile sınırlandırıldı: eşit şekilde dekore edilmiş (ve şımartılmış) bir deve üzerinde dengelenen, güzelce dekore edilmiş kumaşlarla kaplı ahşap bir tahtırevan. Mahmal, bir renk feneri ve beklenen kutsamaların simgesi olmasının yanı sıra, öncelikle siyasi egemenliğin bir simgesiydi.
Önce Memlükler ve daha sonra Osmanlı Padişahları, yeni kiswah'a eşlik etmesi ve iki Kutsal Mabet'in hükümdarı ve koruyucusu olarak rollerini vurgulaması için bir Mahmal gönderdi.
Mahmal, büyük bir şatafat ve kutlama ile şehirden ayrılmadan önce, Mekke'ye gönderilen kumaşlarla Kahire sokaklarında teşhir edildi; iyi dilekler kutsama elde etmek için ona dokunurken, diğerleri manzaranın kendisinden zevk alırdı. Mahmal daha sonra hacılara önlerindeki tehlikeli yolculuk boyunca resmi olarak eşlik edecekti.
Şam'dan yola çıkan hacı kervanına ikinci bir Mahmal eşlik etti. Kisveden farklı olarak Mahmal her yıl yenilenmedi, ancak birkaç yıl içinde onarıldı ve yeniden kullanıldı. Bu nedenle, çok azı hayatta kaldı ve Khalili Koleksiyonları, yedi tanesinin koruyucusu olacak kadar şanslı.