Umberto Eco ile o bağ evinde 2.kez oturduğumuzda Baudolino'nun telifini hatırlatmıştım Milano'daki imza gününü. Mahcup olup daha çok içmişti.
Umberto'nun asistanı da o gece telifin bir kısmını ben ödesem diye kulağıma fısıldamıştı.
Lakin Sophia'nın gözeleri üzerimde olmasaydı.
Zor! Zor!
Hay bin Sophia...
O gece Umberto'nun asistanı Lidya takmıştı kafaya beni, ne yapıp edip odama gelecekti.
Sabırlı ol demiştim.
Ah, Sophia'yı atlatmanın bir yolu?