devletin resmi adının osmanlı değil de "devlet-i aliyye" (büyük devlet) olmasından ötürü yanlış önermedir. bardakçı'ya göre osmanlı'nın adı resmi belgelerde hep bu şekilde geçer. osmanlı'nın adı avrupa'da ise türkiye olarak geçer. mastürbasyon malzemesi ecdad dizilerinde kullanılan "devlet-i aliyye-i osmaniyye" ise 1850'lerden itibaren nadiren kullanılmaya başlanmıştır. sonuç olarak devletin ismi şahsiyet ismi falan değildir. batılılar da haçlı seferleri'nden beri bu coğrafyaya türkiye derler.
oyunda yalnızca bir defa ateş ettiğimiz kişilerin (özellikle terörist kelimesini kullanmadım) türkçe konuştuğunu duydum. zaten bu oyuna böyle bir yorum getiren adam muhtemelen oyunu anlamamıştır çünkü oyunda aslında 'terörist' bir grup ya da oluşum yok. klasik nişancı oyunlarının aksine gerçekten güzel bir senaryo sunmayı başamış bir oyundur bence. çünkü olay yalnızca karşındaki insanı vurmaktan ibaret değil. savaşın psikolojik yönüne çok güzel değinilmiş. sonuç olarak efendim, oynamanızı kesinlikle tavsiye ederim.
19 şubat 1959'da londra antlaşması ile birlikte kabul edilen ek hükümdür. türkiye'yi doğrudan ilgilendiren 4.maddesi şöyledir:
"bu antlaşmanın hükümlerine bir riayetsizlik halinde, yunanistan, türkiye ve birleşik krallık, bu hükümlere riayeti sağlamak için gerekli teşebbüsler veya tedbirler hakkında birbirleri ile istişare etmeyi taahhüt ederler. müşterek veya anlaşarak hareket mümkün olmadığı takdirde, garanti veren üç devletten her biri, bu antlaşma ile ihdas edilen nizamı tekrar kurmak münhasır maksadı ile harekete geçmek hakkını muhafaza eder." (turgut özakman, çılgın türkler kıbrıs, 2012, s.119)
kısacası bu antlaşma, adadaki fiili durumun bozulması halinde garantör devletlerin antlaşmayla belirlenen düzeni tekrar sağlaması amacıyla askeri müdahalede bulunmasının önünü açar. türkiye 1974'de kıbrıs'a bu maddeye dayanarak çıkmıştır.
kıbrıs'da bağımsız bir devlet kurulmasını öngören zürih antlaşmasının ek hükümlerle onaylanmasıdır (bu bakımdan zürih antlaşması bir ön antlaşma olarak değerlendirilebilir.) aynı zamanda adadaki ingiliz varlığı da bu antlaşma ile karara bağlanmıştır. 19 şubat 1959'da imzalanmış, 4 mart 1959'da da tbmm'de kabul edilmiştir. bu antlaşmanın ek hükümleri şunlardır: ingiltere'nin adadaki üsleri üzerinde egemenliğinin tanınması, antlaşmayla belirli hükümlerin tehlikeye girmesi halinde adaya askeri müdahale hakkını veren garanti antlaşması, adaya dışarıdan gelecek bir saldırıya karşı adayı korumak için türk-yunan ittifak antlaşması. (kaynak: turgut özakman, çılgın türkler kıbrıs, 2012, s.119 erol mütercimler, satılık ada kıbrıs, 2000, s.119-121)
kıbrıs'ın türk ve rum tarafı olarak taksimini (paylaştırılmasını) öngören politikadır. 17 haziran 1958'de tbmm'de oybirliğiyle milli politika olarak kabul edilmiştir. (kaynak: turgut özakman, çılgın türkler kıbrıs, 2012, s.101)
5 şubat 1959'da adnan menderes ve konstantin karamanlis (dönemin yunanistan başbakanı) başkanlığındaki heyetler kıbrıs konusunda görüşmek için zürih'e geldiler. 11 şubat 1959'da zürih antlaşması imzalandı. zürih antlaşması, kıbrıs'da bağımsız bir cumhuriyet kurulmasını sağladı. (kaynak ve antlaşmanın tam metni için: http://www.mfa.gov.tr/kibris-cumhuriyetinin-temel-yapisi-_zurih_11-subat-1959_.tr.mfa) bu antlaşmanın sonucunda türkiye, taksim politikasından vazgeçmiş oluyordu. ((bkz:taksim politikası)) menderes hükümeti, bu antlaşmayı tbmm kararına aykırı olarak imzalamıştı çünkü taksim politikası, 17 haziran 1958'de oybirliğiyle kabul edilmiş bir milli politikadır. hükümetin tbmm kararına aykırı hareket etmesi (tbmm'nin haberi olmadan) , muhalefetin sert eleştirilerine neden olmuştur. bu antlaşmaya ek olarak 19 şubat 1959'da lonrda antlaşması imzalanacaktı. bu antlaşma ingiliz üslerini, garantörlük haklarını ve adaya ortak bir saldırı olması haline türk-yunan ittifakını belirlemiştir. ((bkz:londra antlaşması)) (kaynak: turgut özakman, çılgın türkler kıbrıs, 2012, s.114-118) (ne yazık ki 17 haziran 1958 tarihli tbmm tutanağı internette mevcut değil. o yüzden koyamadım)
düzenleme: 15 şubat 1959 tarihi yanlıştı. doğrusu 19 şubat 1959.
21 nisan 1967'de yunan hükümetini deviren cuntadır. 1974'e kadar yunanistan'ı yöneten cunta, kıbrıs barış harekatı'nın yarattığı bunalım sonucu 23 temmuz 1974'de iktidardan çekildi. cuntanın cia destekli olduğu iddiaları da vardır. (kaynak: erol mütercimler, satılık ada kıbrıs, 2000, s.168)
kuvvetle muhtemel 2019'da olmayacak seçimlerdir. t*ayyip seçmenin nabzını tutmayı başarıyor (kendi yaptırdığı anketler vs.). son günlerdeki zeytin dalı operasyonu, ekonomi, muhalefetin durumu... bu parametlerin kendi için en uygun hale geldiği an, seçime gideceği an olacaktır. erken seçimin de bu yaz olacağını düşünüyorum. allah bilir tam 15 temmuz'a falan alır seçimleri. kazanması durumunda da şöyle bir şey olacak herhalde:
halka değil hakka inanan, meclisinin duvarında "hakimiyet hakkındır" düsturuna hasret çeken, gerçek adaleti bu inanışta ve halis hürriyeti hakka kölelikte bulan bir gençlik...
emekçiye "benim sana acıdığım ve yardımcı olduğum kadar sen kendine acıyamaz ve yardımcı olamazsın! ama sen de, zulüm gördüğün iddiasiyle, kendi kendine hakkı ezmekte ve en zalim patronlardan daha zalim istismarcılara yakanı kaptırmakta başıboş bırakılamazsın! ", kapitaliste ise "allah buyruğunu ve resul ölçüsünü kalbinin ve kasanın kapısına kazımadıkça serbest nefes bile alamazsın! ", ihtarını edecek... kökü ezelde ve dalı ebedde bir sistemin aşkına, vecdine, diyalektiğine, estetiğine, irfanına, idrakine sahip bir gençlik...
(şayet bilmeyenler varsa bu metin, necip fazıl'ın gençliğe hitabesinden alıntıdır. hatta zamanında zat-ı şahane hazretlerimiz de bu alıntının bir kısmını kullanmıştı. islamcıların zihniyetini simgelediği için önemli olduğu kanaatindeyim.)