|Paylaş|


|Tweet|
Atla akraba, fakat cüssece daha küçük, uzun kulaklı bir hayvandır. Tekparmaklılar- dan olan eşeğin birçok çeşitleri vardır. Bugünkü evcil eşeklerin ilk dedeleri Habeşistan’da ve Kuzey Afrika’da yaşıyan yabani eşeklerdir. Bunlar zebra cüssesinde olmakla beraber onlar gibi çizgili değildirler. Yerden omuza kadar olan boyları 120 sm. kadardır. Yaban eşekleri çok hızlı koşar, zeki hayvanlardır.
Yabani Afrika eşeği bundan binlerce yıl önce evcilleştirilmiştir. Evcil eşekler bugün dünyanın her yanına yayılmış olmakla beraber sayıları Afrika, Güney Avrupa ve Güney Asya’da daha çoktur. Evcil eşeklerin do birçok çeşidi vardır. Kıbrıs’ta beslenen iri, beyaz eşekler güzellikleriyle tanınmıştır. Küçük yapılı Midilli eşekleri de, eşeğin belli başlı ‘cinslerindendir. Binek hayvanı olarak kullanılan eşekler, daha çok, hafif ve hızlı hayvanlardır. Ağır ve kuvvetli olanlar araba çekmekte kullanılır. Bunlardan sırtlarına yük vurmak suretiyle de faydalanılır.
Eşekler çok dayanıklı hayvanlardır. Atlar gibi iyi besin aramazlar. Buna karşılık, iyi muameleden hoşlanırlar, kötü muamele gören bir eşek inatçı, vurdumduymaz olur. Dişi eşekler bol süt verirler, bir zamanlar Kuzey Afrika’da sırf bunun için eşek sürüleri beslenirdi. Eşeğin yavrusuna «sıpa» denir. Bir erkek eşek bir kısrakla çiftleşirse «katır» doğar.