Ön-1600 : 11. yüzyılda, Arap Alhazan, cam merceklerin kullanımını ve özelliklerini açıkladı. İki yüz yıl sonra, İngiliz doğal filozof Roger Bacon lenslere aşina oldu. Bununla birlikte gözlükler, 1200’lerin sonlarına kadar icat edilmedi.
1600’ler : 1608’de teleskop icat edildi, Galileo kendi modelleriyle geliştirdi. 1600 civarında, mikroskop, muhtemelen Hans ve Zacharias Jansen tarafından icat edildi. Düşük lens kalitesi nedeniyle, erken bileşik mikroskoplar (iki lens kullananlar), bir nesneyi normal boyutunun yalnızca 20 veya 30 katına kadar büyütebilir.
İlk büyük mikroskopi ilerlemeleri, 1665 yılında, Robert Hooke , kendi bileşik mikroskobu ile gözlemlediği nesnelerin bakır plaka resimlerinden oluşan bir koleksiyon olan Micrographia’yı yayınladığında geldi . 30x’in altındaki bir mantar parçasına bakarken ‘hücre’ terimini kullandı.
1660’ların sonunda, Antony van Leeuwenhoek kendi lenslerini öğütmeye ve basit mikroskoplar yapmaya başladı. Her mikroskop, bileşik bir mikroskoptan çok, güçlü bir büyüteçti. Leeuwenhoek’in hand-ground lensleri bir nesneyi 200 kata kadar büyütebilir! Hayvan ve bitki dokusunu, sperm hücrelerini ve kan hücrelerini, mineralleri, fosilleri ve daha fazlasını gözlemledi. Ayrıca nematodları ve rotiferleri (mikroskobik hayvanlar) keşfetti ve kendi ve diğerlerinin dişlerinden farklı plak örneklerine bakarken bakteri keşfetti.
1700-1800’ler : Temel mikroskop tasarımında çok fazla değişiklik olmadı, ancak renk bozulması ve düşük görüntü çözünürlüğü gibi sorunları çözmek için daha iyi lensler üretildi (daha saf cam ve farklı şekiller kullanarak). 1800’lerin sonunda, Ernst Abbe, yağa batırılmış lenslerin en yüksek büyütme gücünde ışık bozulmasını önlediğini keşfetti.
1900’lerden bugüne : 1931’de bir çift Alman bilim insanı elektron mikroskobunu icat etti. Bu tür bir mikroskop, bir hücre numunesinde bir hızlandırılmış elektron demeti yönlendirir; Elektronlar, hücrenin farklı bölümleri tarafından emildiği veya dağıldığı için, elektron duyarlı bir fotoğraf plakası tarafından yakalanabilen bir görüntü oluştururlar. Bu model, bilim adamlarının bir milyondan fazla büyütülmüş, son derece küçük parçaları görmelerini sağlar. Tek dezavantajı, canlı hücrelerin elektron mikroskoplarıyla gözlenememesidir. Bununla birlikte, dijital ve diğer yeni teknolojilerle bileşik mikroskoplar geliştirilmekte ve mikroskopi evde eğitim gören çocuklardan mikrobiyologlara kadar herkes için daha iyi hale getirmektedir.