Bu kruvazörlerin görünümü, deniz komutanlığının görüşüne göre, uygun manevra kabiliyetine sahip olmadıkları için, muhrip liderlerinin rolü için tamamen uygun olmadığı ortaya çıkan Linder sınıfı kruvazörlerle ilgili bazı hayal kırıklıklarından kaynaklanıyordu. Ayrıca, liderin muhriplerle gizli hareket etme olasılığını ortadan kaldıran yüksek bir siluet.
Aksi takdirde, Linders oldukça başarılı gemilerdi.
Birinci Dünya Savaşı sırasında keşif kruvazörleri inşa etme deneyimini hatırlayarak, keşif ve öncü muhripler için daha uygun olacak Linder'e dayalı keşif kruvazörleri geliştirmeye karar verildi.
Birkaç tasarımı gözden geçirdikten sonra, Admiralty, Linder'den biraz daha küçük, üç kulede altı 152 mm topla ve daha zayıf zırhla donanmış bir kruvazör projesine yöneldi.
Arethusa sınıfı hafif kruvazör böyle doğdu. Genel olarak, Linder sınıfı kruvazörlerin daha küçük bir versiyonu.
Aretuza projesinin dört kruvazörü sipariş edildi. Gemilere Aretheusa, Galatea, Penelope ve Aurora adları verildi.
Tüm unvanlar miras alındı ve İngilizlerde gelenekseldi donanma. "Aretyuza" kruvazör tipinin kendisi zaten Birinci Dünya Savaşı sırasındaydı, ancak yenisinden biraz daha fazlaydı.
"Aretuse" ve "Penelope" isimleri İngiliz Donanması'nda yedinci, "Galatea" sekizinci ve "Aurora" onuncu kez kullanıldı.
Denemelerde, Arethuse, Linder'e kıyasla mükemmel bir denize elverişlilik gösterdi. Gemi daha yönetilebilirdi, kıçta tam hızda İngiliz kruvazörleri için tipik olan hiçbir titreşim yoktu.
32 deniz milini aşan geminin hızı, muhriplerin tamamen yol almasına izin verdi. Testlere paralel olarak, uçaksavar silahlarının güçlendirilmesi konusunda bir tartışma başladı. Sonuç olarak, tek namlulu 102 mm uçaksavar silahlarının aynı kalibrede ikiz kurulumlarla değiştirilmesine karar verildi.
Aurora inşaat sırasında bazı değişikliklere uğradı: kruvazör kıçta havacılık ekipmanını ve uçağını kaybetti ve muhrip filosunun karargahını barındırması gereken boş alanlara tesisler kuruldu.
Bu kruvazörlerin yapımında, mümkün olan her yerde, gemilerin yapımını büyük ölçüde kolaylaştıran elektrik kaynağı kullanıldı. Nihai yer değiştirme, tasarımdan bile daha düşük çıktı, 5 yerine 220 ton.
Gemilerin yerleşim düzeni Amphion / Perth ihracat projesine benzer çıktı, ancak Aretuza'nın 15 metre daha kısa olduğu ortaya çıktı.
"Aretyuza" tipi kruvazörlerin boyutları:
- dikmeler arasındaki uzunluk - 146,3 m;
- en büyük uzunluk - 154,23 m;
- maksimum genişlik - 15,55 m;
- burun çekişi - 4,03 m;
- kıç draftı - 4,65 m (tam yükte 5,4 m).
rezervasyon
Kruvazörlerin zırhı, Amphion sınıfı kruvazörlerin zırhına karşılık geldi, ancak kalınlık daha azdı.
57 mm kalınlığında çimentosuz homojen çelikten zırhlı kayış, 12,7 mm kalınlığında orta karbonlu çelik bir astar ile güçlendirildi. Kayış 101 metre uzunluğa sahipti, dikey olarak üst güverteye ve makine dairesi alanında - geminin tüm elektrik santralini kaplayan alt güverteye ulaştı.
25,4 mm kalınlığında zırhlı bir güverte, zırhlı kayışa dayanıyordu, zırhlı kayışın traversleri 25 mm kalınlığa sahipti. Direksiyon makineleri, duvar kalınlığı 25 mm olan bir kutu ile zırhlandı.
Şarj mahzenleri, kenarlar boyunca 95 mm kalınlığında zırhla zırhlandı, diğer taraflarda kalınlık 51 mm idi. Mermili mahzenler, 25,4 mm kalınlığında levhalarla zırhlandı.
Ana kalibrenin kuleleri, yaklaşık 25,4 mm kalınlığa sahipti. Barbetler zırhlı daha hafifti, sadece 19 mm. Kabin ve komuta direkleri, 19 ila 25 mm kalınlığında levhalarla korunmuştur.
Genel olarak, kruvazör zırhı, gemileri hafif silah mermilerinden ve şarapnellerden korumak için tasarlanmıştır.
Enerji santrali
Kruvazörlerin elektrik santrali, 4 Parsons turbo dişli ünitesinden ve 4 adet üç toplayıcı Admiralty tipi kazandan oluşuyordu. Tüm kazanların zorunlu modu vardı. Kazanlar ve türbinler kademeli bir şekilde çiftler halinde düzenlenmiştir. Geminin pruvasındaki kazan dairesinin önünde, duraklarda elektrik üretmek için türbinlere buhar sağlayan bir park kazanı vardı.
Her TZAK, 16 hp güç geliştirdi. Deniz denemelerinde Aretheusa, maksimum 000 hp güçle 32,62 knot hız gösterdi. ve standart yükleme ile. Maksimum yükte (/ ve 64 ton olarak), hız 470 knot'a düştü.
Seyir menzili, 5 knot'luk bir rotada 500 mil veya 15 knot hızda 8 mil'e ulaştı.
Mürettebat ve yaşanabilirlik
Savaş öncesi programa göre "Aretyuza" tipi kruvazör mürettebatı 506 kişiden oluşuyordu. Savaş yıllarında, radar istasyonları ve ek uçaksavar silahları kuruldukça, mürettebat sayısı arttı. Galatea'nın 619, Penelope'nin 623 mürettebatı vardı.
İngiliz gemileri için yaşam koşulları standarttı, yani özel lükste farklılık göstermediler. "Aşırılıklardan" sadece mürettebatın yaşam alanlarının zorla havalandırılmasıydı.
silâhlar
Ana kalibre
Üç Mk.XXI ikiz kuledeki aynı klasik 152 mm Mk.XXIII topları ana kalibre olarak görev yaptı. Hidrolik tahrik kullanılarak döndürülen kuleler, yatay işaretleme hızı saniyede 10 derece, dikey olan - 7 idi. Gövdeler ayrı ayrı dikey düzlemde yönlendirilebilirdi. Kulelerin dönüş açıları çok iyi, yaklaşık 150 derece.
Silah yenilikçiydi, İngilizlerin teli sararak namlu yapmak için klasik düzeni terk etmesi ve cıvataya sabitlenmiş bir monobloğa geçmesiydi.
Silah, 50,8 kg ağırlığındaki bir mermiyi, 841 m/s başlangıç hızıyla 23 m, yani dakikada 300-10 atışla fırlatabiliyordu.
Yarı zırh delici ve yüksek patlayıcı mermiler, aynı ağırlıktaydı ve bu, savaşta mermi türünü değiştirirken olumlu bir etkiye sahipti. Mühimmat yükü, silah başına 200 mermi idi.
Ana kalibreli silahların ateş kontrolü, stabilize bir görüş, 4,57 m telemetre ve mekanik bir balistik bilgisayar ile donatılmış yönetmen tarafından gerçekleştirildi.
Yardımcı / uçaksavar silahları
Başlangıçta, evrensel kalibreli kruvazör, dört adet 102 mm Mk.V silahından oluşuyordu.
Ancak 1936'da daha modern bir Mk.XVI silahı hizmete girdi ve bu silahların ikiz kurulumları ile gemiler yeniden donatıldı ve Penelope ve Aurora ile bu inşaat aşamasında oldu, diğer iki gemi, yılın 1939'inin modernizasyonu sırasında yeniden donatıldı.
Yeni silah, 18 m/s'lik bir başlangıç hızında 811 km mesafede yüksek patlayıcı bir mermi ateşledi. Dakikada 18-20 mermi atış hızı. Mühimmat ayrıca, varlığı silahın uygulama aralığını önemli ölçüde genişleten yarı zırh delici bir mermiye sahipti.
Dezavantajları da vardı. Uçaksavar silahlarının mahzenleri, silahların kendisinden çok uzaktaydı. Bu, "Linders" de silahların kasanın kesimine yakın bir yerde bulunması ve "Aretyuzas" da önemli ölçüde yaya kaydırılması nedeniyle oldu. Mahzenlerden gelen kabuklar, üst güverte boyunca uzanan raylar boyunca arabalarda karıştırılmak zorundaydı. Kuzey denizlerinde bir fırtına sırasında veya buzlu bir güvertede ne kadar uygun olduğunu - sadece hayal edebilirsiniz.
Kısa menzilli uçaksavar silahları, ilk boru alanına yerleştirilmiş iki adet dört namlulu 12,7 mm Vickers makineli tüfekten oluşuyordu.
Torpido silahlandırması
Torpido silahlandırması, 2 adet üçlü tüp 533 mm TR.IV torpido tüpünden oluşuyordu. Mühimmat, araçlarda 6 adet torpido ve bir adet yedek torpidodan oluşuyordu.
mayın silahları
Demir mayınlarına karşı korunmak için gemilerin koruma paravanları vardı. Alman manyetik mayınlarına karşı mücadelenin bir parçası olarak, tüm kruvazörlere bir degaussing sistemi kuruldu.
havacılık вооружение
Serinin ilk üç gemisinde (Aurora hariç), toz fırlatma ile 14 m uzunluğunda DIL (Deck Mk.I Light) döner mancınıklarla donatıldı.
Başlangıçta, her kruvazörün bir Hawker Osprey uçağına sahip olması gerekiyordu, daha sonra hava grubunu iki uçağa çıkarma seçeneği değerlendirildi. İlk uçak boruların arasına, ikincisi - kıç üstyapısına yerleştirilecekti.
Arethuse'da böyle bir kiti test ettikten sonra, ikinci uçak kesin olarak terk edildi.
Algılama araçları
İnşaat sırasında, kruvazörler bir ASDIC Tip 128 denizaltı arama sonar istasyonu ve orta dalgalarda çalışan bir radyo yön bulucu aldı.
modernizasyon
Zaten askerlik hizmetinin başlangıcında (Norveç kampanyası ve Dunkirk'ten tahliye), uçaksavar silahlarının açıkça zayıf olduğu ve güçlendirilmesi gerektiği ortaya çıktı. Ancak gemilerin küçük boyutu, ek silahların takılmasına izin vermedi.
Bu nedenle, 1940'in sonunda, havacılık ekipmanı tüm kruvazörlerden ve kıçtaki bir üst merkez üst yapısı olan Aurora'dan sökülmüştür. Boş koltuklara Vickers'tan iki adet dört namlulu 40 mm ponpon makineli tüfek montajı yapıldı. Ek olarak, Arethuse ve Aurora'ya kıçta güdümsüz roketler için 20 namlulu fırlatıcılar yerleştirildi, ancak bu, etkinliklerini göstermedi ve kısa bir süre sonra söküldü.
1941'de Galatea, 20 mm makineli tüfek yuvalarının yerini alan 12,7 mm Oerlikon saldırı tüfeklerini aldı. 1943'te Amerika Birleşik Devletleri'ndeki onarımlar sırasında Aretuza, dört namlulu 40 mm Bofors kurulumları aldı.
1941'in başlarında, kruvazörlere radar ekipmanı monte edilmeye başlandı. Bunu yapmak için direkler, antenleri taşımak için daha uygun, üç ayaklı yapılarla değiştirildi. Kruvazör savaşı sona erdi (kim bitirdi), neredeyse Birleşik Krallık'ta üretilen tüm radarları kullanarak:
- Tip 279, 281, 286, 290 hava hedeflerinin tespiti;
- Tip 272, 273 yüzey hedeflerinin tespiti;
- Tip 283, 284 ana kalibrenin ateş kontrolü;
- uçaksavar yangın kontrolü Tip 282, 285.
"Aretuza", savaşı bu silah konfigürasyonunda sona erdirdi:
- 3 x 2 top 152 mm;
- 4 x 2 top 102 mm;
- 2 x 4 makineli tüfek 40 mm "Bofors";
- 4 x 2 ve 8 x 1 Oerlikon 20 mm saldırı tüfekleri;
- 2 x 3 torpido kovanı 533 mm.
Savaş uygulaması
Arethusa
Arethuse için ateş vaftizi, yılın Şubat 1940'ında, ağır kruvazör Amiral Graf Spee'nin eşlik ettiği Alman tanker Altmark'ın arama operasyonuna katılımdı. 17 Şubat'ta Aretuza ve muhripler tankerin yerini tespit ettiler ancak onu ele geçiremediler.
Mayıs 1940'ta Norveç kampanyasına katılım hızla sona erdi. "Aretuza" eskort servisi ve iniş gemisinin eskortu ile uğraştı.
24 Mayıs'ta kruvazör, Alman uçakları tarafından Calais'te Alman birliklerini bombalamaya çalışırken Wessex muhripini batıran bir baskın sonucu hasar gördü.
Ayrıca, kruvazör, İngiliz birliklerinin Fransa'dan tahliyesinde doğrudan rol aldı. Operasyondan sonra gemi onarım için gönderildi, çıkışında Aretuza bir ticaret gemisiyle çarpıştı ve tekrar onarım için gitti.
Yaklaşık bir yıl süren onarımın ardından 1941 yılının ortalarında gemi Akdeniz'de hizmet vermek üzere gönderildi.
Kasım 1941'de kruvazör, Malta'ya yapılan nakliyelere eşlik etme görevini yerine getirirken, İtalyan uçakları tarafından saldırıya uğradı. İtalyanlar duruma ayak uydurdular ve Aretheus'un yan tarafına bir torpido ateşlediler. Patlama yan tarafı parçaladı, 18 x 12 metre boyutlarında bir delik açtı ve yakıt tanklarından birinin içindekileri ateşe verdi.
Mürettebatın kayıpları sadece 156 ölü olarak gerçekleşti, mürettebat ateş ve suyla kahramanca savaştı ve kazandı. Kruvazör ayakta kaldı, İskenderiye'ye çekildi ve demirlendi.
Onarım Şubat 1943'e kadar sürdü, ardından Arethuse modernizasyon için Amerika Birleşik Devletleri'ne gönderildi. Kruvazör yalnızca 1944'ün başında hizmete geri döndü.
Mayıs 1944'te Arethusa, Normandiya çıkarmalarına katıldı. 24 Mayıs'ta kruvazör, bu kez Seine'nin ağzındaki bir Alman manyetik madeninden yeniden hasar gördü. Onarımlar Ağustos 1944'ün sonuna kadar devam etti ve ardından kruvazör için İkinci Dünya Savaşı sona erdi.
Savaştan sonra Amirallik, hafif kruvazörlerin modernize edilmesinin mantıklı olmadığına karar verdi. Aretuza'yı Norveç'e satmak istediler ama anlaşma gerçekleşmedi. 1950'de gemi Newport'ta metal için hurdaya çıkarıldı.
"Galatea"
Geminin ilk hizmet yeri Akdeniz oldu. Dört yıl boyunca kruvazör, Arka Amiral Cunningham tarafından komuta edilen muhriplerin lideriydi.
Gemi, ayrıca Alman ağır kruvazörü Deutschland ile birlikte İç Savaşın sürdüğü İspanya kıyılarında devriye gezmek gibi siyasi eylemlere katıldı. Cunningham'ın yerine Tuğamiral Somerville getirildi. Ve Galatea'da Akdeniz'in yok edici güçlerinin liderinin bayrağını elinde tutan üçüncüsü Tuğamiral John Tovey'di.
Böylece, savaş sırasında Kraliyet Donanması'nda en yüksek mevkilere sahip olan üç amiralin bir zamanlar Galatea'da bayrağı elinde tuttuğu ortaya çıktı. İngiliz Donanması'ndaki "mutlu gemi" kavramı boş bir ifade değildir.
1940 yılında kruvazör, uçak gemisi Ark Royal ve muharebe kruvazörü Rinaun ile birlikte Atlantik'te Alman abluka kırıcılarını avladı. Almanya için stratejik kargo taşıyan altı gemi ele geçirildi.
Ayrıca, kruvazör, gemilerin ayrılmasının bir parçası olarak, Norveç'teki Almanlara karşı koydu. Ancak Almanlar daha erken indi ve müfreze Luftwaffe'nin büyük saldırılarına maruz kaldı. Almanlar "Gurkh" muhripini batırdı, kruvazör hasar görmedi.
Almanların Norveç'e inmesine rağmen, İngiliz komutanlığı inmeye karar verdi. Galatea, gemi müfrezesinin bir parçası olarak, birliklerini gemiye aldı ve önce Ondalsnes'e birimler indirdi ve ardından onları oradan tahliye etti. Bu Galatea için Norveç kampanyasını sona erdi.
Fransa'daki birliklerin yenilgisinin başlamasıyla birlikte kruvazör, Hollanda'nın altın rezervlerini İngiltere'ye ihraç eden, Calais yakınlarında topçu desteği sağlayan ve Fransa'daki İngiliz büyükelçiliğini anavatanlarına götüren gemilere eşlik etti.
Temmuz 1940'ın başlarında, Galatea, Alman birliklerinin Britanya'ya inişine karşı koymak için bir müfrezeye atandı. Gemiler, Alman gemilerinin beklentisiyle Kuzey Denizi'nin güneybatı kesiminde devriye gezdi.
6 Eylül'de Galatea, bir sonraki devriyeye girerken bir dip mayını tarafından havaya uçuruldu. Hasar ciddi değildi, ancak onarımlar Ekim 1940'tan Ocak 1941'e kadar devam etti. Aynı zamanda, silahların tek modernizasyonunu gerçekleştirdiler.
Onarımdan sonra, kruvazör tekrar İzlanda ve Faroe Adaları arasındaki geçişte devriye gezdi ve mayın döşemek için mayın döşeyicilere eşlik etti.
"Galatea", "Zaferler" uçak gemisine eşlik eden "Bismarck" arayışına katıldı.
Bismarck'a yönelik operasyondan sonra kruvazör Akdeniz'e transfer edildi. İskenderiye'ye geçiş Ümit Burnu'ndan gerçekleştirildi. Akdeniz'e vardıklarında, Galatea, kruvazör Naiad ile birlikte hava tehdidinden silahlarıyla limanı kapladı.
Kruvazör, Alman denizaltısı U-23'in Barham zırhlısını batırdığı 25-1941 Kasım 331'de kampanyaya katıldı.
8 Aralık 1941 "Galatea", "Evrial", "Naiad" kruvazörleri ve "Hotspur" ve "Griffin" muhripleri ile birlikte Doğu Cyrenaica yakınlarındaki İtalyan iletişimini bombalamak için bir baskın operasyonu gerçekleştirdi.
13 Aralık'ta Naiad, Galatea ve Euryal kruvazörleri Taranto'dan üç düşman konvoyunu engellemeye gitti. Kısa süre sonra konvoyların İtalyan zırhlıları tarafından kapatıldığı ve kruvazörlerin geri çekildiği anlaşıldı. Dönüş yolunda, İskenderiye'den kelimenin tam anlamıyla 30 mil uzakta, İngiliz filosunun bir gemi müfrezesi, bir Alman denizaltı perdesine çarptı.
14-15 Aralık 1941 gecesi gece yarısı civarında, Alman denizaltısı U-557, Galatea'ya bir yaylı tüfek voleybolu ateşledi. Kruvazör üç torpido tarafından vuruldu ve gemi üç dakikadan kısa bir sürede battı. Eskort muhripler 150 kişiyi kurtardı, ancak mürettebatın çoğu, 22 subay ve geminin komutanı da dahil olmak üzere 447 denizci öldü.
"Penelope"
Savaşın başlangıcında, kruvazör "Penelope", Büyük Britanya'nın Akdeniz Filosunun 3. kruvazör filosunun bir parçası olarak Malta'da bir araya geldi. Nisan 1940'ta kuzeye transfer edildi ve Norveç kampanyasına katıldı. Dört tam gün boyunca.
Kruvazör Narvik'teki Müttefik birliklerini kapladı, ancak sonunda Narvik'i ele geçiren Alman muhriplerini kaçırdı. Birinci Narvik Savaşı'ndan sonra 2. muhrip filosunun kalıntılarının geri çekilmesini kapsadı, Alman uçaklarından küçük hasar aldı. 11 Nisan'da kruvazör kayaların üzerine atladı ve dipten hasar aldı. Kazan dairelerini su bastı. Kreuzser taşlardan çıkarıldı ve Temmuz 1941'e kadar süren onarım için gönderildi.
Dipteki hasar o kadar ciddiydi ki "gemi su hattının altında yeniden inşa edilmek zorunda kaldı". Aynı zamanda mancınığı kaldırdılar, radarlar kurdular ve hava savunmasını güçlendirdiler.
Daha sonra kruvazör, Aurora ve Lance ve Lively muhripleri ile birlikte, Almanlar ve İtalyanlar tarafından Afrika'ya yapılan konvoyların ihlali ile ilgilenmesi gereken “K Bağlantısını” oluşturduğu Akdeniz'e transfer edildi.
8-9 Kasım 1941'de, Duisburg Operasyonunun bir parçası olarak Connection K, büyük bir İtalyan konvoyunu (7 gemi ve 6 eskort muhrip) durdurmak için Malta'dan ayrıldı. Ağır kruvazörler Trento ve Trieste ile dört muhrip konvoyu kapladı.
İtalyanların gemiler, variller ve kalibrelerdeki üstünlüğüne rağmen, İngilizler yedi gemiyi, 5 dökme yük gemisini ve 2 tankeri batırdı. "Penelope", batık destroyer "Fulmine" i tebeşirledi. İtalyan gemileri İngilizlere herhangi bir zarar veremedi.
24 Kasım 1941. İki Alman nakliye aracından ("Procida" ve "Maritsa") oluşan bir konvoy durduruldu, gemileri koruyan iki İtalyan muhrip savaşı kabul etmeden kaçtı. Nakliyeler batırıldı.
1 Aralık 1941. "Bileşik K", İtalyan Donanması "Adriatica" yardımcı gemisini, "Iridio Mantovani" tankerini ve "Alvise da Mosto" destroyerini Trablus yolunda ele geçirdi. Bütün İtalyan gemileri batırıldı.
17 Aralık 1941. "Birinci Sirte Savaşı." İngilizler İskenderiye'den Malta'ya bir konvoyu sürükledi, İtalyanlar bir konvoya Afrika'ya kadar eşlik etti. İtalyan kuvvetlerinin 3 zırhlı, 2 ağır kruvazör ve 10 muhripten oluştuğunu düşünürsek, her şey çok üzücü bir şekilde sona erebilirdi.
18-19 Aralık 1941 gecesi. "B" ("Neptune" ve "Ajax" kruvazörleri, "Kimberley" ve "Kandahar" muhripleri) ve "K" oluşumları, Trablus'u aramak için başka bir aramaya başladı. Önce, şimdiye kadar bilinmeyen bir mayın tarlasında, Neptün iki mayın tarafından havaya uçuruldu, sonra Aurora, sonra mayın Penelope'nin paravanında patladı. Gemiler, düşman havacılığı bölgesinde, Trablus'tan 20 mil uzaktaydı.
Aurora iki muhrip tarafından Malta'ya sürüklendi, geri kalanı Neptün ile bir kurtarma operasyonu başlattı. İki saat sonra "Neptün" üçüncü madene sürüklendi, arkasında "Kandahar" patlatıldı ve sabah saat 4'te "Neptün" dördüncü kez havaya uçuruldu. Kruvazör battı, ondan sadece bir kişi kurtuldu.
Bunun üzerine “K” Bileşiğinin faaliyeti sona erdi. Gemilerinden yalnızca Penelope ve Lively savaşa hazır kaldı. Bununla birlikte, üç ay içinde, iki kruvazör ve iki muhrip, talep edilen yükün %10'undan fazlasını almayan Rommel'in Afrika'daki kolordu arzını pratik olarak felç etti. Ayrıca, 11 nakliye aracı ve 3 İtalyan muhrip gemiler tarafından imha edildi.
Ayrıca, İtalyan gemileri avı sona erdi, Malta'daki İngiliz gemileri yakıt sıkıntısı yaşadı ve bu nedenle yalnızca konvoylarının gönderilmesine katıldı. Aynı zamanda, düşman uçakları Malta'daki gemilere yoğun bir şekilde saldırmaya başladı.
"Penelope", İkinci Sirte Savaşı'na katıldı. Konvoy Malta'ya teslim edildi. Penelope, tam altında patlayan bir hava bombasından hasar alır. Ayrıca, düşman uçakları hasarlı kruvazörü bitirmeye çalışmaya başladı. Bir hafta boyunca, Penelope uçaksavar silahları 6500 mermi ateşledi, namlu ömrü pratik olarak vuruldu. Ancak yine de, bir şekilde yamalı kruvazör, normal onarımlar için Cebelitarık'a gidebildi. Küçük deliklerin geçici olarak kapatıldığı yanlardan yüzlerce tahta tıkaç çıkıntı yaptı.
Bu formdaki geminin bir fotoğrafı, Penelope'ye eğlenceli "Pepperpot" takma adını getirdi.
Cebelitarık'tan gemi, Ağustos 1942'nin sonuna kadar süren onarımlar için New York'a gitti.
1943'te onarımdan sonra Penelope Akdeniz'e döndü. Kruvazör, Sicilya'ya çıkarma (Husky Operasyonu) ve Taranto'ya çıkarma da dahil olmak üzere çok sayıda Müttefik çıkarma operasyonunda yer aldı.
7 Ekim 1943, başarısızlıkla sonuçlanan On İki Adalar'ı ele geçirme operasyonu sırasında, Sirius kruvazörü ve Faulknor ve Fury muhripleri ile Penelope, Kos adasına giden bir Alman konvoyunu ele geçirdi. Denizaltı karşıtı gemi UJ-2111, Olympos nakliye ve altı çıkarma mavnası konvoydan imha edildi. Sadece bir mavna hayatta kaldı.
18 Şubat 1944'te sabah 7.30'da Anzio'dan Napoli'ye dönen kruvazör, Alman denizaltısı U-410 tarafından torpidolandı. Gemiyle birlikte 417 kişiden 619'si öldü.
Penelope, İkinci Dünya Savaşı'nda ölen son İngiliz kruvazörüydü. Diğer değerlerin yanı sıra, gemi, savaş yıllarında İngiliz kruvazörleri tarafından güvenilir bir şekilde imha edilen 7 uçaktan 97'si düşürülen uçak sayısı rekorunu elinde tutuyor.
"Aurora"
Aurora'nın ilk savaş kampanyası, Alman nakliyelerini arayan ve onları Alman gemileriyle kaplayan gemilerin ayrılmasının bir parçası olarak 6-10 Eylül 1939'da gerçekleşti.
25-26 Eylül'de 2. filonun kruvazörleriyle birlikte Spearfish denizaltısına yardım etti.
7 Ekim'de kruvazör, Gneisenau zırhlısı, Köln kruvazörü ve 9 muhripten oluşan bir grup Alman gemisini durdurmak için denize açıldı. Müdahale başarısız oldu, tüm gemiler üslerine döndü.
Edinburgh ve Southampton ile birlikte, Kuzey Denizi'nde bir konvoya saldıran ve yardımcı kruvazör Rawalpindi'yi batıran Scharnhorst ve Gneisenau'nun durdurulmasına katıldı.
Ardından Norveç kampanyasına katılım oldu.
Nisan 1940'ta Aurora, Norveç'e giden birliklerle nakliyeyi kapsıyordu. Almanlar İngilizleri geride bıraktı ve ilk iniş yaptı. İngilizler misilleme yaptı. 24 Nisan "Aurora", "Resolution" savaş gemisi ile Baysfjord kıyısındaki Alman pozisyonlarına ateş açtı, ancak zayıf görüş nedeniyle boşuna. Sonra Bjerkvik bölgesinde amfibi bir iniş oldu.
18 Mayıs'ta Aurora, bir Alman bombardıman uçağından 250 kg'lık bir bombadan doğrudan isabet aldı ve onarım için ayrılmak zorunda kaldı. Onarım sırasında, iki adet dörtlü "pom-pom" tesisatı ve kıçta füze rampaları kurularak hava savunması güçlendirildi.
Ardından, Aurora'nın uçak gemisi Victories'i kapsadığı Bismarck avı vardı. Avdan sonra, Aurora, Alman tedarik gemilerini aramak ve batırmak için Atlantik'e gönderildi. 3 Haziran'da Aurora ve Kenya, Alman denizaltılarına yakıt ikmali yapan tanker Belchen'i keşfetti ve batırdı.
1941 yazında, Aurora, Nijerya kruvazörü ve Tartar ve Punjab muhripleri ile Kuzey Kutbu'na gönderildi. Gemiler Svalbard'a gitti, Norveç komutanını oraya indirdi, Bear Island'daki meteoroloji istasyonunu yaktı.
Aurora, gemi müfrezesinin bir parçası olarak ikinci kez, Eylül ayında Sovyet ve Norveçli işçileri Svalbard'dan aldı, İngilizler yarım milyon ton maden kömürü yaktı, mayınları ve hava istasyonlarını yok etti.
5 Eylül'de, kruvazör, "Nijerya" ile birlikte, Sovyet-Alman cephesinin kuzey kanadına ikmal ile giden bir Alman konvoyunu durdurmaya gitti. Bremse topçu eğitim gemisi ve birkaç trol eşliğinde iki büyük nakliye gemisi.
Savaş sonucunda Bremse (4 127 mm top) batırıldı, ancak Alman mürettebat gemileri sis perdesiyle kapattı ve nakliyeciler İngilizlerin girmeye cesaret edemediği fiyortlara sığındı.
Ayrıca, Aurora Akdeniz'e transfer edildi ve "Penelope" kruvazörü ile birlikte "Bağlantı K" nin bir parçası oldu.
Duisburg Operasyonu sırasında, Aurora sütunu yönetti ve kruvazörün silahları İtalyan muhripleri Grecale, Euro ve Bersalier'e hasar verdi, Minititlan tankeri topçu tarafından batırıldı ve yedi nakliye gemisinden ikisi torpidolar tarafından batırıldı.
Bir sonraki operasyonda (Maritsa ve Procida'nın batması), kruvazör not edilmedi, ancak 1 Aralık'ta Adriyatik gemisinin batmasına ana katkıyı yapan Aurora topçuları ve 2 Aralık'ta muhripti. Apvise da Mosto ve tanker Iridio Mantovani ".
19 Aralık 1941 "Aurora" bir mayın tarafından havaya uçuruldu. Liste 11 dereceye ulaştı, ancak karşı sel ile dengelendi. Gövde seti 40 m'lik bir mesafede hasar gördü, pruva kulelerinin asansörleri sıkıştı ve elektrikli ekipman hasar gördü. Hız 10 knot'a düştü. Kruvazör, üç ay boyunca rıhtımda durduğu La Valletta'ya ulaştı. Onarımdan sonra gemi daha kapsamlı bir onarım için Liverpool'a gitti.
Gemi sadece Ekim 1942'de hizmete geri döndü.
Aurora, Fransız Afrikası'na asker çıkartmak için Meşale Operasyonunda yer aldı. Ekim 1942'de, kruvazör Oran limanına karşı çalıştı. Çıkarmalar başladığında, Fransızlar iki Amerikan çıkarma gemisini (Walney ve Heartland) batırdı ve Müttefik gemilerini saldırı yoluyla uzaklaştırmaya çalıştı. "Aurora", Fransız muhripleri "Tramontane", "Torando" ve "Typhon" ile savaşa girdi.
Fransızlar için savaş ölümcül oldu. Köprüyü, memurları ve topçuların yarısını kaybeden "Tramontan" kendini karaya attı. Tornado altı torpido fırlatmayı başardı, ancak aynı zamanda mermiler tarafından hasar gördü ve kendisini sığ suya attı. Başarısız bir savaştan sonra sadece Typhon limana geri döndü. Ve o zaman bile, bir boru ve silah kaybetmiş olmak.
Bir süre sonra Typhon ve Epervier'in lideri kırmak için yeni bir girişimde bulundu. Aurora ve Jamaika kruvazörü artı Boadicea, Brilliant ve Call muhripleri limandan çıkışı kapattı. Epervier, karaya çıkan üçüncü Fransız gemisi oldu. "Typhon" tekrar limana döndü ve orada mürettebat onu havaya uçurdu.
2 Aralık 1942 gecesi, Aurora, Argonaut ve Sirius kruvazörleri, Kiferon ve Quentin muhripleri ile birlikte dört nakliye, üç muhrip ve iki muhripten oluşan bir İtalyan konvoyuna saldırdı.
Topçu savaşında, muhrip Folgore battı (onur Aurora'ya gitti), Nicolas da Recco hasar gördü ve rotasını kaybetti. Yok edici Antonio Pigafetta tarafından yedekte sürüklendi.
İngilizler eskortla uğraşırken konvoyun gemileri dağılmayı başardı, ancak radar sayesinde İngiliz gemileri konvoyun tüm gemilerini bulup batırdı. Alman askeri taşımacılığı KT-1, İtalyan "Aventino", "Puccini" ve "Aspromonte", Afrika'da çok gerekli olan kargolarla birlikte dibe gitti.
Dönüş yolunda, Alman havacılığı, Quentin muhripini batırarak “skoru biraz ıslattı”.
Ayrıca, Aurora, gemilerin ayrılmasının bir parçası olarak, Tunus Boğazı'ndaki adaları ele geçiren inişleri kapladı. 20 Haziran'da kruvazör, hükümdar George VI'yı gemide kabul etmekten onur duydu.
30 Ekim 1943 "Aurora", Alman havacılığının eylemlerinden ağır hasar aldı. Ju.87, kruvazörü Kastellorizon adası yakınında yakaladı ve ikinci tüpün arkasına 500 kg'lık bir bomba ile vurdu. 102 mm'lik sol yay montajı bir patlama ile denize atıldı, geri kalanı bozuktu. Sol taraftaki ponpon, torpido tüpü, üç Oerlikon, kıç radarı - her şey devre dışı bırakıldı. 46 subay ve denizci öldürüldü.
Ancak yangınlar söndürüldü ve kruvazör İskenderiye'ye ulaştı, burada yamalı ve İtalyan filosunun eski ana üssü olan Taranto'ya gönderildi. Orada onarımlar yapıldı ve elektrikli tahrikli iki eşleştirilmiş Oerlikon ünitesi kuruldu.
Kruvazör, Almanların ve İtalyanların kovulması gereken Ege Denizi adalarındaki çatışmalarda doğrudan yer aldı. 15 Ekim'de gemi Atina'yı kurtarma operasyonuna katıldı. Aurora, 1946'nın ortasına kadar Yunan sularında kaldı.
1948'in başlarında, Aurora'yı Çin'e satmak için bir anlaşmaya varıldı. 19 Mayıs 1948'de kruvazör, Portsmouth'daki Çin tarafına teslim edildi. Gemiye "Chongqing" adı verildi ve Mart 1949'a kadar Kuomintang filosunda hizmet verdi, ardından mürettebatı tarafından suya indirildi. 1951'de Sovyet uzmanlarının yardımıyla yükseltildi, ancak savaş gemisinin kariyeri sona erdi ve 1960'tan sonra kruvazör metale kesildi.
Sonuç olarak ne söylenebilir? Evet, tek bir şey var: Tanrı, bu hafif kruvazörler sallanırken tüm gemilerin hizmet etmesini yasaklıyor. Evet, çok sayıda sandıkları yoktu. Evet, rahat değillerdi. Evet, zırh arzulanan çok şey bıraktı. Tek soru, bu gemilerin mürettebat tarafından ne kadar doğru kullanılabileceğidir. Sonuçlara bakılırsa, gemiler üzerlerinde savaşanlarla şanslıydı. Bu nedenle rakamlar.
Bu harika tanrıçaların hayatı, amaçsızca harcanan yıllara yazık olmaması anlamında başarılıydı. Arethus'lar muhteşem değildi, ama etkili olmaktan da öteydiler. Ve önemli mi?