Lefkoşa Selimiye Camisi’nin güneyinde, XIV. yüzyıla tarihlenen Bizans kalıntıları üzerine Gotik nizamda yapılmış kesme taştan yapılmış bir yapıdır. Yan yana iki kiliseden ibaret olup üç sahınlıdır. Lüzinyan Dönemi’nde kilise olarak yapılmış, Venedik Dönemi’nde Ortodokslar tarafından St. Nikolas Kilisesi adı altında Metropolit Binası (veya Katedral) olarak kullanılmış ve tekstil çarşısı kullanılmak üzere Osmanlı Dönemi’nin ilk yıllarında Haremeyn’e (Kutsal sayılan Mekke ve Medine şehirleri) vakfedilmiştir.
Bu tarihten itibaren sırasıyla tekstil çarşısı, gıda çarşısı, un pazarı, buğday deposu ve depo olarak kullanıldıktan sonra işlevini yitirmiştir. Eski fotoğraflarda, Bedesten olarak kullanılması için kilisenin ana mekânının yeri ilavelerle odalara bölündüğü ve bu odalarda büyük küplerin bulunduğu görülmektedir.
1760 ile 1767 yılları itibariyle Lefkoşa’nın ileri gelen Türk, Rum ve Ermeni tüccarların çeşitli gıda maddesi satışı yaptıkları bir iş merkeziydi. 1873 yılında un pazarı olarak kullanılmaktaydı. Burada da genellikle Değirmenlik köyü civarından getirilen buğday ile az miktarda arpa unu devlet memurlarının kontrolünde okka okka satılmaktaydı. Uzun süre buğday deposu olarak kullanıldıktan sonra XX. Yüzyılın başında fonksiyonunu yitirmiş, 1930’lu yıllarda ise Evkaf İdaresi tarafından ambar olarak kullanılmıştır. Yapının doğusundaki müze olarak kullanılan bir odada, Ömerge Camisi ile diğer yerlerden getirilen mezar taşları, mimari parçalar ve Osmanlı Dönemi’ne ait çok güzel ahşap bir tavan sergilenmektedir.
Bedestenden ayrı olarak Selimiye Meydanı civarında halkın her türlü ihtiyacını karşılayan çeşitli pazar yerleri de vardı. Suk-u Sultani olarak bilinen bu yerler arasında, Bedesten’in yanı sıra, Büyük Pazar, Kuyumcular Çarşısı, Balık Pazarı, Kadınlar Pazarı ve büyük bir olasılıkla XVI. yüzyıl çarşının bir devamı olan Arasta Çarşısı da bulunmaktaydı.