Bilmem gerek
Nedir? Açık bir dünya, kıyamet sonrası hayatta kalma korku oyunu.
ödemeyi bekle £40/$50
geliştirici Bend Stüdyosu
Yayımcı Sony
Şu tarihte incelendi: RTX 2080 Süper, Intel i7-9700K, 16GB RAM
çok oyunculu Hiçbiri
Bağlantı Resmi site
Kıyamet sonrası Kuzeybatı Pasifik’te sürüklenen bir kanun kaçağı bisikletçi, katil bir önermedir ve Days Gone bazen buna yetişir. Bozuk yolda tek başınayken, görevler arasında hırpalanmış motosikletini sürerken, her şeyin apokaliptik romantizmine kapılmak çok kolay. Sadece siz, bisikletiniz ve affedilmeyen bir ülke. İş yok, fatura yok – sadece iki tekerlek, susuz bir benzin deposu ve (dünyanın sonunda) her zaman.
Her zaman, hatta düğününde bile ters beyzbol şapkası takan genç bir Oregon bisikletçisi olan Deacon St. John olarak oynuyorsunuz. Gizemli bir salgının Amerika nüfusunun yarısını ucube denilen zombi benzeri yamyamlara dönüştürmesinden iki yıl sonra, Deacon kayıp karısı Sarah’ı bulmak için bir arayışa girer. Pandemi hakkındaki gerçeği keşfetmek de dahil olmak üzere başka hikayeler de var – çünkü bunların arkasında her zaman bir gerçek var. Ama anti-kahramanımızı gerçekten harekete geçiren şey, sevgili eşiyle yeniden bir araya gelmesidir.
Days Gone, Kuzeybatı Amerika’nın büyük bir bölümünde geçen bir açık dünya oyunudur. Yaşlı ormanları, basamaklı şelaleleri, tozlu çölleri, tek atlı kasabaları ve kitschy motelleri ile geniş, engebeli bir manzara. Bu, End of Days Başlangıç Kiti ile süslenmiş, tamamen kalıplaşmış bir zombi kıyameti: terk edilmiş hükümet kontrol noktaları, toplu mezarlar, yıkılmış evler, enkazlarla dolu araba tünelleri vb. Ama hepsi iyi sunulmuş ve genellikle son derece atmosferik – özellikle gökyüzü kasvetli bir arduvaz grisine döndüğünde ve yağmur ve gök gürültüsü içeri girdiğinde.
Bisikletiniz Days Gone’daki hayatınız ve onu çalışır durumda tutmak tam zamanlı bir iştir. Bir yerden bir yere giderken gaz yakarsınız, bu da depo kaçınılmaz olarak kuruduğunda yakıt bulmak anlamına gelir. Sert bir şekilde çarparsanız veya fırsatçı haydutlar tarafından pusuya düşürülürseniz, onu onarmak için bir başka değerli kaynak olan hurda toplamanız gerekir. Bu, motosiklet bakımının çok temel bir simülasyonudur, ancak her uzun mesafe yolculuğunda, sadece gaza basıp hedef işaretçisine ulaşana kadar ayar yapmaktan daha fazlası olduğu anlamına gelir.
Hurdaları çıkarmak için terk edilmiş arabaların kaputlarını açmak veya yol kenarındaki garajlara sığınmak ve benzin aramak için zombilerden kaçmak tatmin edici bir döngüdür – ancak bir sonraki göreve çabucak ulaşmak istiyorsanız sinir bozucu olabilir. Yeterince benzininiz olması ve önünüzdeki yolun ucube yuvalardan arındırılmış olması koşuluyla hızlı seyahat edebilirsiniz (bir Molotof ile temizleyebilirsiniz). Bisikletim Days Gone’un en iyi olduğu yer ve diğer her şey hayal kırıklığı yaratıyor.
Büyük ölçekte, bulanık bir şekilde yanınızdan geçerken, dünya harikadır. Ama daha yakından bakmak için durduğumda, hiçbir zaman ilginç bir şey bulmadım – sadece boş odalar, ucube sürüleri ve cimri bir şekilde genel üretim ganimeti saçılması. Bu, anlatacak hikayeleri olmayan bir dünya ve yolun kenarında bir bina gördüğünüzde, yukarı çekildiğinde, burnunu içeriden çevirdiğinde ve salgın hakkında daha derin bir anlayışa sahip olmadan ve yaşayan insanlara dair bir içgörü olmadan ayrıldığında her zaman sönüyor. orada. Sonsuz yakıt ve hurda avının ötesinde, keşif anlamsızdır ve bu da dünyayı ölü hissettirir.
Asıl görevlere gelince, bunlar gizli ve sipere dayalı çekimin ezici bir karışımı. Gizlilik, uygun şekilde yerleştirilmiş bel yüksekliğindeki çalılıklarda çömelmeyi, düşmanların geçmesini beklemeyi ve ardından onları kafalarından şiddetli bir şekilde bıçaklamayı içerir. Ayrıca, konumunuzu ele verecek ve dikkatinizi dağıtmak için taş fırlatabilecek ayı tuzaklarına ve tuzaklara dikkat etmelisiniz. Deney yapmak için benzersiz sistemleri olmayan ve bazı çok ürkek, inandırıcı olmayan AI ile inanılmaz derecede basit şeyler – ister ucubeleri ister insanları gizlice geçiyor olun.
Tespit edilirseniz (veya daha büyük olasılıkla etrafta sürünmekten sıkılırsanız), Days Gone, ne yazık ki, gizlilik kadar yaya olan bir gizli nişancıya dönüşür. Karakter hareketi uyuşuk, silahlar heyecan verici değil ve bir kez daha loş yapay zeka, çatışmalarda gerçek bir tehlike veya aciliyet duygusu olmadığı anlamına geliyor. Yine de yakın dövüşü severim. Bir haydutu ya da bir ucubeyi büyük, ağır bir tahta parçasıyla ya da eski bir çim biçme makinesi bıçağından yapılmış derme çatma bir palayla vurduğunuzda, gerçekten hissetmek o.
Oyunda tamamlanacak 150’den fazla görev, hikaye ve yan görevlerin bir karışımı var. Ama inatla hikayeyi takip etseniz ve sunulan diğer her şeyi görmezden gelseniz bile, burada hala 35-40 saatlik bir oyuna bakıyorsunuz, ki bu çok fazla. Uzun açık dünya oyunlarıyla ilgili bir sorunum yok. Demek istediğim, muazzam Red Dead Redemption 2’yi iki kez oynadım. Ancak Days Gone’daki görevler, uzunluğunu haklı çıkaracak kadar çeşitli değil – hikaye yeterince ilginç de değil.
Orası NS yine de bazı çarpıcı anlar. Özellikle gergin bir görevde, Deacon, Karındeşenler adlı fanatik kendi kendini yaralayan bir ölüm tarikatı tarafından kaçırılır ve ürkütücü yerleşkelerinden gizlice kaçmak ve ateş etmek zorunda kalır. Keşke böyle daha unutulmaz anlar olsa.
Days Gone ayrıca, ‘Boozeman’ gibi isimlere sahip kıyamet bisikletçileri hakkında bir hikayenin gerçekten olmaması gereken bir acımasız, kendine ciddi bir tonla son derece neşesiz. Tanıştığın herkes ya perişan, ölüyor ya da seni öldürmeye çalışıyor. Deacon ve Sarah’nın salgın öncesi ilişkisine geri dönüşler aşırı duygusal. Ve çoğunlukla öfkeli ve tek heceli olan Deacon’ı sevmek zordur. Days Gone, ‘olgun’ olmanın, hikayesinden tüm sıcaklık ve mizah izlerini silmek anlamına geldiğini düşünüyor – böyle bir dünyadaki insanlar bu şeylere bağlı olsa bile hatta daha fazla azalan insanlıklarına sarılmak için.
Ama hey, PC versiyonu oldukça iyi. Bir RTX 2080 Super ve bir i7-9700K ile, ekranı dolduran yüzlerce ucubeye rağmen, tamamen sabit bir kare hızıyla maksimum ayarlarda 1440p’de oynayabildim. 4K’da sorunsuz bir deneyim için birkaç ayarı düşürmem gerekti, ancak hiçbir şey görüntünün kalitesini büyük ölçüde etkilemedi. Bununla birlikte, modern PC oyunlarından beklediğimiz birkaç şey, yani DLSS ve ışın izleme eksik. Güzel bir oyun, ancak üst düzey bir grafik kartı terletmeyecek.
Days Gone eğlenceli bir kıyamet sonrası yolculuk simülatörüdür, ancak iyi yaptığı şeyler, sonunda kasvetli hikaye, tekrarlayan görevler, ağır kontroller ve cansız dünya tarafından boğulur. PC’ye daha fazla özel PlayStation oyununun geldiğini görmek harika ve bu böyle devam etsin. Ancak Days Gone geçiş yapmasaydı, platform için büyük bir kayıp olacağını düşünmüyorum. Bak, bunun yerine Avalanche’s Mad Max oyununu 2015’ten oyna. Days Gone’un yaptığı her şeyi yapıyor, ancak bir mizah anlayışıyla, keşfetmeye değer bir çorak araziyle, ve ters beyzbol şapkalı üzgün, mırıldanan bir motorcu yerine yol savaşçısı Max Rockatansky oluyorsun.