Ina-Maria Shikongo, 1979 yılında Angola‘daki mülteci kamplarında doğdu ve 1990 yılına kadar eski Doğu Almanya‘da büyüdü.
İlkokul ve liseyi Windhoek‘te okudu ve Fransa‘da Lycée Sévigné de Tourcoing‘de Moda Tasarımı alanında üç yıllık bir derece kursunu tamamladı.
Ina-Maria 2005’teki dönüşünden bu yana Namibya‘daki taban örgütlere ve topluluklara moda tasarımına temel giriş dersleri veriyor. Aynı zamanda bir iklim adaleti aktivisti, anne ve şair. Fridays For Future International’da aktif olarak çalışıyor.
‘Ağaç dikmenin yeterli olmadığını gördüm’
Atlas: İklim aktivisti olmanın nedeni neydi?
Ina-Maria: İklim aktivisti oldum çünkü doğayı gerçekten çok seviyorum ve okul bahçelerine ağaç dikmenin yeterli olmadığını gördüm. Gençlere ve topluma çevreyi korumanın önemini öğretmek yeterli değildi çünkü sorun sadece atıkları geri dönüştürmek ve ağaç dikmekten daha büyük.
Sistem değişikliği, çoğu durumda en çok etkilenen insanları ve alanları etkileyen politikadan ekonomiye her düzeyde ihtiyaç duyulan şeydir.
Aynı zamanda bir sanatçısın. Bize aktivizminin ve sanatının ilişkisinden bahsedebilir misin?
Sanat benim için her zaman bir aktivizm aracıydı. Sanatım kendimi ifade etmeme ve sözlü olarak yapmakta zorlandığım belirli duyguları ifade etmeme izin verdi.
‘Çekirge istilalarının merhametsiz yüzünü gördük’
İklim krizi toplumunu nasıl etkiliyor? İklim değişikliği ile ilgili günlük yaşamında karşılaştığın zorluklar nelerdir?
Kuraklık, dünyanın bu bölgesinde gerçek bir sorun. Su kıtlığı gerçek ve doğal yaşamı, insanları ve hayvanları etkiliyor. Bu yıl çekirge istilalarının merhametsiz yüzünü gördük. Kırsal toplulukların büyük ekinlerini yok ettiler.
Su olmadan kimse yaşayamaz. Kuraklık nedeniyle çöl aslanlarının nesli tükenmek üzere. Yerel hayvanlar daha yeşil otlaklara doğru ilerledi veya iklim krizinden en çok etkilenen devasa bir soru işareti olan açgözlülük tarafından kaçırıldı.
Toprak kesinlikle 10 yıl öncesine göre çok daha sıcak hale geldi ve ne yazık ki aşırı sıcak kuraklık dönemlerinin orman yangınlarından sorumlu olduğu hissediliyor.
‘Gaz ve petrol arama kararı aldı’
Hükümetinizden talepleriniz neler ve şu anda ülkendeki “iklim bilinci” sence ne durumda?
Vay canına, Paris Anlaşması’na saygı göstermeli ve fosil yakıtları yerin altında tutmalılar. Hükümetimiz, Afrika fillerinin en büyük kalesine ev sahipliği yapan hassas bir ekosisteminde gaz ve petrol arama kararı aldı.
Bu gerçekleşirse, küresel karbon bütçesine sadece yüzde 6 oranında katkıda bulunmakla kalmayacağız, aynı zamanda milyonlarca insanı yerinden edecek ve Okavango Deltası‘nın bulunduğu Kavango Havzası‘nda nesli tükenmekte olan mevcut türlerin kitlesel yok oluşuna neden olacağız.
‘Kârı değil hayatı seçin’
Dünya liderlerine hitap edecek bir platform verseniz, onlara ne söylerdiniz?
Lütfen hayatlar yerine kârı tercih etmekten vazgeçin ve kendinizi ister hayvan, ister insan bitki veya kaya olsun tüm canlı varlıklarda görmeyi, ama bu evreni oluşturan o kutsal bağı gerçekten onurlandırmayı deneyin.
Grevleriniz için nasıl seferber oluyorsunuz ve gençler buna nasıl dahil oluyor ama en önemlisi, hükümetiniz Namibia’daki iklim aktivistlerini nasıl görüyor?
Henüz bir tehdit haline gelip gelmediğinden emin değilim ama kesinlikle evet ama bu pek çok ülke kadar kötü değil.
‘Kapitalizm çemberini kırmalıyız’
İçinde yaşadığımız bu iklim krizini durdurmak için sence ne gerekiyor?
Borçlar iptal edilmeli, yenilenebilir enerjiye geçiş, kâra dayalı değil küresel bir çaba olmalıdır. Gaia‘yı kucaklamak ve tüm varlıklara saygı duymak gerekiyor.
Biz insanlık olarak, sömürüye dayalı bu kapitalizm çemberini kırmalı ve bir standart olarak nefreti beslemeyi teşviki bırakmalıyız.