bu salyangozların bir anlamı olmalı demiştim ya hani ben geçen pazartesi. aslında onların hiçbir anlamı yokmuş. bugün yine yağmur ve salyangozlarla yürürken bir tanesini ezdim yanlışlıkla. kıtırrtt diye iğrenç -ama gariptir eğlenceli- bir ses geldi. üstüne bastığında ölebilecek kadar basit yaratıklar. nedense o kıtırrtt sesinde birinin basmasıyla paramparça olmuş bir kalp düşündüm. kalbimi ezip geçmenin ne kadar basit olduğunu düşündüm. tıpkı salyangozun parçalanması gibi. bana göre "içimin paramparça olması", ona göre "basit". parçalanan bir kalbi yeniden birleştirmeye çalışmaktan çok sıkıldım artık. "bırak dağınık kalsın" deyip geçmek istiyorum. onu da beceremiyorum. ne desem, ne yapmaya çalışsam, neye baksam her şey sadece kocamaaaaan bir boşluk. ötesi yok..