Genç Hasan, yeni imam olmuştur. Heyecanlıdır. Tilaveti ve tecvidi güzeldir. Bu sebeple Kuran-ı güzel okur. Ancak ezber konusunda biraz zafiyeti vardır. Hasanın ilk tayini köyün birine çıkar.
İmam Hasan, köylüye kendini güzel Kuran okuyarak tanıtmak ister. Çünkü köylü üzerinde ilk intiba çok önemlidir. Namaz kıldırırken Kuran okumak da onun için bir fırsattır. Hasan kendi kendine der ki: Ben, bana uyan cemaatin hiç bilmediği yerden ayetler okuyayım. Böylece benim ezberimin çok olduğunu anlasınlar. Okurken yanlışım çıksa da cemaatten kimse bunu bilip anlamaz.
Kamet getirilir ve İmam Hasan cemaate farz namazı kıldırmaya başlar. Ahmet birinci rekâtı kıldırırken uzun ayetler okur. Birinci rekâtta hiç şaşırmaz. İkinci rekâtta da Aynı şekilde uzunca okuyayım diye içinden geçirir. İkinci rekâta geldiğinde Hasan, Fatiha Suresini okur ve ayetler bölümüne geldi mi bir ayeti okumaya başlar ancak ayeti okurken şaşırır. Ayetin ilerisini bir türlü getiremez. Bir, iki, üç derken tekrar yeniden alır bir türlü ayeti tamamlayamaz. Uzun bir uğraşıdan sonra ihlâs Suresini (Gulhüyü) okur, rükû, secde ve tahiyyat derken sehiv secdesi ile namazı tamamlar
Cemaatte; yaşlı, genç ve çocuklar da bulunmaktadır. Namaz bittikten sonra duâlar yapılır. Yaşlı Veysel Amca, İmam Hasana yaklaşır ve: Hocam Allah aşkına! Gül gibi İnnâ Ağtaynâ ve Gulhü varken sen neden işi yokuşa sürüyorsun? Zor yerleri okuyorsun. İnsanın su gibi ezbere bildiği ve şaşırmayacağı gül gibi İnnâ Ağtaynâ ve Gulhü okunmaz mı? der. İmam Efendi biraz sararır, biraz da bozarır ve cemaate: Efendim! Haklısınız galiba der.
17.03.2020
Yozgat