Biyografi ve Genel Biyografiler Forumunda Cemal Tollu-Sanat,Toplum Biyografileri Konusunu Okuyorsunuz..
-
13 Ocak 2008 22:03
Uğur Baki
Devamlı Üye
Cemal Tollu-Sanat,Toplum Biyografileri
Cemal Tollu kısa yaşamı
Türk ressamıdır (1899-1968). İstanbul'da dünyaya gelen Cemal Tollu, Güzel Sanatlar Akademisi'ndeki öğreniminden sonra Avrupa'ya gitti; Andre Lhote, Hans Hoffmann, Fernand Leger ve Gromaire gibi ünlü hocaların atölyelerinde çalıştı (1929-1932). Dönüşünde Güzel Sanatlar Akademisi'nde Leopold Levy'ye yardımcı ve Resim Bölümü şefi oldu.
Başlangıçta Avrupalı ünlü hocaların etkisiyle konstrüktivist ve kübist eserler yapan Cemal Tollu, sonra Hitit sanatından esinlenmeğe yöneldi.
Cemal Tollu aynı zamanda bir heykel sanatçısıydı. Ama bu bakımdan verimi birkaç büstten öteye geçmedi. Ne var ki heykel sanatına duyduğu ilgi resimlerini etkilemiş, kendine özgü resim üslûbunun oluşmasında rol oynamıştı. Bu nedenle onun resimleri, üç boyut üstüne kurulu bir düzende değil, taşa yontulmuş alçak kabartmalar gibi yüzeysel bir görünüm veren bir resim-heykel bireşimidir.
Cemal Tollu aynı zamanda başarılı bir sanat yazarıydı. Yunan Mitolojisi ve Şeker Ahmet Paşa gibi kitaplarından başka, gazetelerde yıllarca haftalık eleştiri, inceleme ve denemeler yayımladı.
Bazı Eserleri
Köylüler, Portakal Bahçeleri, Kurban, Mevleviler, Köye Mektup, Balerin, Zeytin Ağacı.
(Solda) Cemal Tollu.
(Sağda) "Bahçede Okuyan Kadın" isimli eseri.
-
12 Eylül 2012 11:13
Cemal Tollu Kimdir, Hakkında Bilgi
Kendi deyişiyle « geçen yüzyılın adamı» olarak İstanbulda doğan Cemal Tollu 1927de Güzel Sanatlar Akademisinden mezun oldu. Bir süre Elazığda resim öğretmenliği yaptıktan sonra 1929-1932 arasında Avrupada André Lhote, Fernand Léger, Hans Hoffman ve Marcel Gromairein atölyelerinde çalıştı. 1932de yurda döndükten sonra Erzincan Lisesi resim öğretmenliği, 1935 ten itibaren Ankara Anadolu Medeniyetleri Müzesi müdür muavinliği yaptı. Güzel Sanatlar Akademisinde atölye öğretmenliğine (1937), resim bölümü başkanlığına (1953) getirildi.
Tollunun ilk eserlerinde Gromaire atölyesinin etkileri görülür. Geniş düzlemlerle oluşturulan ve anıtsal kütlelere dönüşen figürsel anlatımın egemen olduğu bu döneminde, biçim ağırlığı ve desen ön plandadır. Birer heykel görünümüne bürünen figürler, bu etkiyi daha da vurgulamak için, iri gövdeleri ve kocaman elleriyle hemen ön plana yerleştirilmiştir. Bu yaklaşım Tollunun resimleıini kaçınılmaz biçimde deformasyona götürür. Bahçede Okuyan Kadın, Ilgın Ağacı veBalerin gibi eserleri bu abartılmış deformasyonun örnekleridir.
Tollunun 1940ta, II. Devlet Resim ve Heykel sergisinde ikincilik ödülü kazanan Kompozisyon adlı eseri, konu seçimi ve kompozisyon düzeniyle Manetnin Kırda Öğle Yemeğini (1863) çağrıştırır. Bu benzerlik Batılı ustaların eserlerini tekrarlamanın o dönem sanatçıları arasında ne kadar yaygın olduğunu gösteren örneklerden sadece biridir. 1950lerin sonlarına doğru sanatçılar gözlerini Anadoluya çevirirler. Artık başlıca konulan tarlada çalışan, harman savuran «mutlu ve onurlu» köylüler ve kıyafetlerdir. Tollunun Ana ve Toprak, Ankara Keçileri, Kurban, Köylüler gibi tabloları bu dönemin ortak zevkini yansıtır.
Alıntı