Van'da bir herif eşini dövmüş. Şiddetin derecesi olmaz ya yine de biz "çok" dövmüş diyelim. Olay geçen yıl gerçekleşmiş. Herif eşinin kulağını da kesmiş bu arada.
Ardından zavallı kadın sığınma evine konulmuş devlet tarafından. Burada 45 gün kalan kadın "eşimi seviyorum" içerikli bir dilekçe vermiş ve mahkeme kararıyla evine dönmüş. Beyni platin olan Faruk bey eşinin de bedenini platin sanmış olacak ki şiddet eylemlerine devam etme kararı almış, beyni platin olduğuna göre Allah bilir neresinden! Mahkeme Sıdıka hanımın dilekçesini değerlendirirken Faruk beyin mahkemedeki iyi halini evdeki rezil haline tercih edince Faruk beyi aynı suçu 5 yıl içinde tekrarlamamak üzere serbest bırakmış. Faruk Platin ise tahmin edeceğiniz üzere dayanamamış 5 yıl. Öyle ya; mahkemeye göre karısını dövmesi 5 yıl yasaklanmış. Yani 5 yıl sabretsin sonra istediği kadar dövsün!..
Kadının "eşimi seviyorum" dilekçesinin psikolojik durumunun hiçbir şekilde dikkate alınmadan değerlendirilmesi mi, kötülüğün sınırlarını zorlayan eylemlerde bulunan bir adam için "iyi hal"in uygulanması mı yoksa mahkemenin bir kişiye eşini dövmemesi için 5 yıl süre koyması mı daha komik orası size kalmış. Ancak kadına karşı şiddete ne kadar hayır ise salt kitaplarda yazanlarla yetinip insanların psikolojik ve sosyolojik durumlarını göz önüne almadan karar veren "yüce" mahkemelerimize de bir o kadar hayır!