Kuralsızlaştırma bize sıkışık uçak koltukları ve artan TV reklamları getiriyor. Gökyüzü ve hava dalgaları hepimizin sahip olduğu ortak alanlardır. Halkın çıkarlarını korumak için havayollarının ve yayıncılığın bir zamanlar düzenlenmesinin nedeni budur. Yine de, son yıllardaki kuralsızlaştırma manisi, artık giderek daha rahatsız olan uçak koltuklarına tıkılıp kaldığımız ve daha da fazla televizyon reklamına maruz kaldığımız anlamına geliyor. Bu, kişisel alanın sona erdiği anlamına gelir, zeki sosyal gözlemci David Morris'i, aslında bize ait olan yerlerde bile uyarır. - Jay Walljasper
(Creative Commons lisansı altında Matt Lehrer tarafından Fotoğraf)
1960’lerde, saatlerce süren tipik bir şov, reklamlar hariç 51 dakika sürecektir. Bugün 42 dakikaya düştü
Özel sektörün sınırsız kaldığında doğal eğilimi, bizi kişisel fiziksel ve psişik alanımızdan çıkarmaktır. En açık örnekler hava yolculuğu ve yayın endüstrilerinde bulunabilir.
Klostrofobik Gökleri Uçur
Hava yolculuğu söz konusu olduğunda, özel havayolu şirketlerinin karı, bir uçaktaki kübik inç alana düşen geliri maksimize etmeye dayanıyor.
Elli yıl önce, düzenlenmiş havayolları fiyattan ziyade öncelikli olarak hizmette rekabet ettiğinde, kişisel alanı genişletmek müşterilerin ilgisini çekme stratejisinin bir parçasıydı. Wall Street Journal'da bildirildiği gibi, ilk Boeing 707'teki koltuklar, ABD Hava Kuvvetleri pilotunun kalçalarının genişliğine dayanan bir boyut olan 17-inç genişliğindeydi. 1970'lerde ve 1980'lerde koltuk genişliği 18 inç'e çıkarıldı ve 2000'in başlarında, yeni Boeing 777 ve Airbus 380'teki koltuklar 18.5 inçlere daha da genişletildi.
Fakat bugün, havayolu endüstrisindeki havayolu deregülasyonu ile harekete geçen konsantrasyondaki artış bu dinamiği tersine çevirdi. Bugün sadece 4 havayolları, ulusal pazarın yüzde 85'ini kontrol etmektedir. Birçok büyük havaalanında, tek bir şirket uçuşların yüzde 80'ini karşılayabilir. Onların tekel güçleri, havayolu şirketlerinin her sıraya bir koltuk ekleyerek ve bazı durumlarda da sıra ekleyerek gelirlerini artırmalarına izin verdi. Bu, koltuk genişliği daraltılarak ve koridorları daraltarak elde edilir.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
WSJ, yeni Boeing 777 ve 787 Dreamliners'ın 17 inç genişliğinde koltuklara sahip olabileceğini belirtti. Yeni bir Airbus A330'teki koltuklar, 16.7 inç kadar dar olabilir.
Havayolları sadece omuzlarımızı ve omuzlarımızı sıkmakla kalmıyor, aynı zamanda bacaklarımızı da sıkıyor. Independent Traveler, son yirmi yılda koltukunuzla önünüzdeki alan arasındaki boşluğun, 34 inç'ten 30 inç'e kadar azaldığını bildirdi. Bazı havayolları, ayakkabı çeken yolculara 28 inç boyutunda.
Özel sektör kişisel fiziksel alanımızı küçültürken, mekan ihtiyacımız büyüdü. Son 4 yıllarında, ortalama Amerikalı erkek ve kadının bel kısmı, 2.5 inç ve ağırlıkları 20 pound üzerinden arttı. Yükseklikleri bir inçten daha fazla arttı. Sonuç olarak, giderek artan sayıda insan için hava yolculuğu artık zulüm gibi geliyor.
İnanılmaz Daralan Televizyon
Bu arada, yayıncılık söz konusu olduğunda şirketler, ekranın metreküp başına düşen hacmini ve yayın sürelerini maksimize etmeye çalışıyorlar. Bunu saatte daha az içerik sağlayarak ve sunulan içeriği etkin bir şekilde izlememizi zorlaştırarak başarırlar.
1960’lerde, saatlerce süren tipik bir şov, reklamlar hariç 51 dakika sürecektir. Bugün 42 dakikaya düştü. Her on dakikada bir reklam filmi programları keser, öykü çizgilerini ve dramatik ritmini bozar.
Daha da kötüsü, yayıncılar program açıkken bile bizi kesintilerle etkiliyorlar. Bu psişik saldırı, yaklaşık on yıl önce, yarı saydam istasyon logoları ekranın bir köşesinde göründüğünde başladı. Daha sonra, ilk başta yalnızca tanıtımlar için kullanılan, ancak son zamanlarda da reklamlar için kullanılan grafikler ortaya çıktı. Endüstri, bunlara “üçte iki” diyor, bazıları da üçte ikisini de işgal etmeye başlasa da, işgal ettikleri görsel gayrimenkul miktarını ifade ediyor.
İzleyici için pop-up'ların iki zararlı etkisi var. Ekranı küçültürler. Daha da önemlisi, programa odaklanmayı neredeyse imkansız kılıyorlar.
Ne yapmalıyız?
Fiziksel ve psişik alanımızı kurtarmak için kolektif eylemde bulunma olasılığını ciddiye almıyoruz, hükümdarlık yanlısı ideolojinin gücünün bir kanıtı.
Ne yapılması gerektiğini biliyoruz.
1) Yolcuların sağlaması gereken kişisel fiziksel uzay havayolları için asgari standartları belirlemek.
2) Televizyondaki reklam miktarını ve reklam veya tanıtım kesintilerini sınırlayın.
Bildiğim kadarıyla hiçbir millet hala havayolu koltuk alanını düzenlememesine rağmen, çoğu reklamı sınırlamak için müdahale ediyor. FCC bunu zaten çocuk programlaması için yapıyor. Avrupa Birliği, reklamları saatte 12 dakikada yayınlar. Birçok AB ülkesi daha da yüksek standartlara sahiptir. İngiltere, asal zamanlı reklamları saatte 8 dakikadan daha fazla olmayacak şekilde sınırlandırır. Danimarka, yalnızca programlar arasında reklamlara izin vermektedir.
Ayrıca program görüntüleme için tüm ekranı geri almalıyız.
Etki ne olurdu? Yayıncıların ve havayollarının geliri mütevazı bir şekilde düşecektir. Bu endüstriler bunu karşılayabilir. Kablolu TV’den elde edilen gelir, 100’taki 1981 milyon dolardan 10.5’teki 2000’teki 21 milyar dolardan 2010’teki 2013 milyar dolara yükseldi. XNUMX havayollarında rekor kar kazandı ve bu yılın daha da iyi olması bekleniyor.
Kârları azaltmak yerine havayolları ve kablo şirketleri muhtemelen oranlarını bir miktar yükselteceklerdir. Bu ideal değil, ama bana karşı saygınlığımızı ve saygımızı korumak için küçük bir bedel.
Yazar hakkında
David Morris, Minneapolis ve DC merkezli kurucu başkan yardımcısıdır. Yerel Kendine Güven Enstitüsü ve Kamu Yararlı Girişimini yönlendirir. Kitapları “Yeni Şehir Devletleri” ve “Yavaş Yavaş Yapmalıyız: Şili'de Devrim Süreci”.
Bu makale aslında Commons'ta