Yumurtanın anne vucudundan dışarı alınması ve insan vucudunu taklit eden ortam içinde sperm ile aynı ortama konularak vücud dışında döllenmesi olayıdır tüp bebek. İlk canlı doğum 1978 de İngiltere'de elde edilmiş ve bu tarihten sonra sadece tüpleri tıkalı kadınlarda değil, pek çok infertilite nedeninde de (tüplerin tıkanıklığı, rahim ve yumurtalık etrafındaki yaygın yapışıklıklar, endometriosis, erkek faktörü, bağışıklık sistemi sorunlarına bağlı infertilite, nedeni bilinmeyen infertilite) uygulanmıştır. İlk yıllarda doğal olarak oluşan 1-2 yumurta laparoskopik olarak toplanırken, sonraları yumurtlama uyaran ilaçların devreye girmesi ile kadından 8-9 yumurta alınması mümkün olmuş ve tüp bebek işleminin başarı şansı önemli ölçüde yükselmiştir.
Klasik tüp bebek tedavisinde anne adayından alınan alınan yumurtalar, baba adayından alınan spermlerle laboratuvar ortamında yana yana konulur ve spermin yumurtayı döllemesi beklenir. Bu işlem için yumurta başına en az 50.000 spermin yan yana gelmesi gerekir.
İlaçsız tüp bebek (IVM) tedavisinde, ilaçların vucuda zarar verebileceği hastalara minimum oranda kullanılarak ya da hiç kullanılmayarak uygulandığı bir yöntemdir. Genel anestezi ile yumurtalar toplanır. Yumurtalar toplandıktan sonra vücud dışında, laboratuvar ortamında olgunlaşması sağlanır. Sonrasında hastanın eşinden alınan sperm ile mikro enjeksiyon yöntemi uygulanarak yumurtanın döllenmesi sağlanır. Son olarak da embriyo rahim içerisine yerleştirilir.
Intracytoplasmic sperm injection (ICSI - iksi diye okunur) tek bir spermin mikroskop altında özel cam iğneler ile tutulup, yumurta sitoplazması içine enjekte edilmesi tekniğidir. Deyimin Türkçesi sitoplazma içine sperm enjeksiyonu anlamına gelir. Mikroenjeksiyon yöntemi (ICSI) ile ilk gebelik 1992 yılında elde edilmiş ve erkek faktörüne bağlı infertilite de devrim yaratmıştır.