Suşruta (Susruta Samhita) kimdir? Dünyanın ilk cerrahı ve cerrahinin babası kabul edilen Hintli tıp insanı Suşruta (Susruta Samhita) hayatı, eserleri ve başarıları.
Sushruta veya Suśruta (Susruta Samhita) eski bir Hintli doktordu ve “Cerrahinin Babası” ve “Plastik Cerrahinin Babası” olarak bilinen dünyanın ilk cerrahıydı. Beyin cerrahisinin babası” cerrahi prosedürleri icat etmek ve geliştirmek için Sushruta Samhita (Sushruta’nın Özeti), plastik cerrahi konusunda dünyanın en eski metinlerinden biri olarak kabul edilir. Ayurvedik Tıbbın Büyük Üçlemesi’nden biri olarak kabul edilen Brihat-Trayi ; diğer ikisi ondan önce gelen Charaka Samhita ve onu takip eden Astanga Hridaya’dır.
Sushruta Samhita, tıp üzerine hayatta kalan en önemli antik tezlerden biridir ve Ayurveda’nın temel bir metni olarak kabul edilir. İnceleme, genel tıbbın tüm yönlerini ele almaktadır, ancak cerrahi hakkındaki etkileyici bölümler, ana konusunun bu olduğu konusunda yanlış bir izlenime yol açmıştır. Çevirmen GD Singhal, ameliyatın bu ayrıntılı hesaplarından dolayı Suśruta’yı “ameliyatın babası” olarak adlandırdı.
Tarih
İlk inceleme yapan bilgin Rudolf Hoernle, Suśruta-saṃhitā’dan bazı kavramların, MÖ 600’e tarihlenen Śatapatha-Brāhmaṇa’da bulunabileceğini öne sürdü ve bu tarihlendirme hala sıklıkla tekrarlanıyor. Bununla birlikte, geçen yüzyılda, Hint tıp literatürü tarihi üzerine yapılan araştırmalar önemli ölçüde ilerlemiştir. Suśruta-saṃhitā’nın birkaç tarihsel katmanın bir eseri olduğuna dair sağlam kanıtlar birikmiştir. Kompozisyonu MÖ son yüzyıllarda başlamış olabilir ve bugünkü haliyle, ilk beş bölümünü yeniden yazan ve uzun, son bölüm olan “Uttaratantra”yı ekleyen başka bir yazar tarafından tamamlanmıştır. Suśruta-saṃhitā’nın bilgin Dṛḍhabala tarafından bilinmesi muhtemeldir. Tarihsel araştırmalarla, “Suśruta” olarak adlandırılan ve birbiriyle karıştırılabilecek birkaç antik yazar olduğu da netlik kazandı.
Alıntılar
1907’de yayınlanan etkili bir çevirmen olan Bhishagratna’ya göre, eski bir Hint destanı metni olan Mahabharata, eski bilge Vishvamitra’nın oğullarından biri olarak bir Suśrut’u temsil eder. Bhisagratna ayrıca Sushruta’nın Vishvamitra’nın ait olduğu klanın adı olduğunu iddia etti. Bhishagratna’dan bu yana geçen yüzyılda, Suśruta ve Suśrutasaṃhitā hakkındaki bilgimiz, çoğu Meulenbeld’in Hint Tıp Edebiyatı Tarihi’nin IA cildinde (5 cilt, 1999–2002) incelenen daha yeni keşifler ve bilim insanları tarafından dönüştürülmüştür.
Suśruta adı, daha sonraki literatürde, Bower El Yazmaları’nda (MS altıncı yüzyıl) yer alan ve Suśruta’nın Himalayalar’da yaşayan on bilgeden biri olarak listelendiği tıbbi sarımsak hakkındaki incelemede yer almaktadır.
Öğrencileri ve Eğitim Yöntemi
Sushruta, Saushrutas olarak bilinen ve cerrahide uygulamalı eğitime başlamadan önce altı yıl çalışması gereken bir dizi öğrenciyi kendine çekti. Eğitimlerine başlamadan önce kendilerini iyileştirmeye ve başkalarına zarar vermemeye adamak için ciddi bir yemin etmeleri gerekiyordu ki bu Hipokrat Yemini’ne benzetilebilir. Öğrenciler Sushruta tarafından kabul edildikten sonra, onlara bir kesiğin uzunluğunu ve derinliğini mükemmelleştirmek için sebze veya ölü hayvanlar üzerinde kesme alıştırması yaptırarak cerrahi prosedürleri öğretirdi. Öğrenciler bitki örtüsü, hayvan cesetleri veya yumuşak ya da çürüyen ahşap konusunda yetenekli olduklarını kanıtladıktan ve hastalar üzerinde gerçek prosedürleri dikkatle gözlemledikten sonra kendi ameliyatlarını yapmalarına izin verildi. Bu öğrenciler, anatomi de dahil olmak üzere tıp sanatlarının her alanında ustaları tarafından eğitildi.
Antik Hint metin Sushrut
Sushruta, Sushruta Samhita’yı doktorların hastalarını bütünsel olarak tedavi etmeleri için bir talimat kılavuzu olarak yazdı. Hastalığa (Charaka’nın ilkelerine göre) vücuttaki dengesizliğin neden olduğunu iddia etti ve diğerlerinin dengeyi korumasına yardım etmek ya da eğer kaybedilirse onu eski haline getirmek doktorun göreviydi. Bu amaçla, tıp pratiğiyle uğraşan herkesin kendi içinde dengelenmesi gerekiyordu. Sushruta, bir hemşireye odaklanan ideal tıp doktorunu şu şekilde tanımlar:
Soğukkanlı ve hoş tavırlı, kimse hakkında kötü konuşmayan, güçlü ve hastaların gereksinimlerine karşı dikkatli, sıkı ve yorulmak bilmeyen bir kişidir. doktorun talimatlarını takip eder.
Diğer Sanskritçe metinler gibi, Sushruta Samahita da Hindistan’dan dünyanın diğer bölgelerine seyahat etti. Sekizinci yüzyılın başlarında, metin, Bağdat Halifesi Harun el Reşit‘in güçlü bir bakanı olan Yahya Barmakid’in emriyle Mankah adlı Hintli bir tıp doktoru tarafından “Kitab Shah Shun al-Hind i” olarak Arapçaya çevrildi. Kamboçya kralı I. Yasovarman’ın (889 CE-900 CE) mahkemesinde ve Tibet manastırlarında da buna tarihsel referanslar vardır. Sushruta Samhita’nın ilk Avrupa çevirisi Hessler tarafından 19. yüzyılın başlarında Latince olarak yayınlandı. İlk tam İngilizce çeviri 1907’de Kalküta’da Kaviraj Kunja Lal Bhishagratna tarafından üç cilt halinde yapıldı.
Sushruta’nın cerrahi görkeminin en önemli özelliği, suçun cezası olarak ampute edilen burunları yeniden yapılandırmak için kullandığı burun rekonstrüksiyonu veya rinoplasti (şekli bozulmuş burnu alından bir deri flep ile onarmak) ameliyatıydı. Teknik bugüne kadar neredeyse değişmeden uygulandı, pediküllü alın flebi Hint flebi olarak adlandırıldı. Bu plastik cerrahi bilgisi, Ekim 1794’te Londra’daki Gentleman’s Magazine’deki raporlardan görülebileceği gibi, 18. yüzyılın sonlarına kadar Hindistan’da mevcuttu.
Frank McDowell, “Plastik cerrahinin kaynak kitabı”nda, Sushruta’yı yerinde bir şekilde şöyle tanımladı: “Sushruta’nın tüm çiçekli dili, büyüleri ve alakasızlıkları sayesinde, orada büyük bir cerrahın hatasız resmi parlıyor. Başarısızlıklarından yılmayan, başarılarından etkilenmeyen, durmadan gerçeği aradı ve onu takip edenlere aktardı. Akılcı ve mantıklı yöntemlerle hastalığa ve şekil bozukluğuna kesin olarak saldırdı. Yol yokken o bir yol yaptı.”