Antarktika'nın Muazzam Buzdağlarının Güzel Kasvetli Fotoğrafları
Oct 11, 2021
0
Sans Nom, Jean de Pomereu'nun Antarktika'daki manzaraya hakim olan dağlık, isimsiz buzulların güzel, kasvetli soyut portreleri serisidir.
zor Dünya üzerinde Antarktika'dan daha uzak bir yer söyleyin. Buzla kaplı kıtanın çoğu görüntüsü, bizimkiyle yakından bağlantılı olmasına rağmen, başka bir gezegende olabilecek kadar yabancı bir manzara gösteriyor.
Jean de Pomereu, hem bir bilim gazetecisi hem de bir fotoğrafçı olarak yıllardır oradaki buzlu vahşi doğadan büyülendi. Sans Nom manzaraya hakim olan dağlık, isimsiz buzulların güzel, kasvetli soyut portreleri serisidir. Antarktika deniz buzu üzerinde sabahın erken saatlerinde gerçeküstü bir gezi sırasında çekilen fotoğraflar, çok az kişinin deneyimleyebileceği bir çevre hakkında güçlü, kişisel bir izlenimi temsil ediyor.
"Uygar dünyadan gerçekten uzaklaşabileceğiniz ve doğanın güçlerini gerçekten en temel hallerinde görebileceğiniz bir yer." de Pomereu diyor. "Kilisenin mahzenine girmek gibi, iç tapınağa adım atmak gibi."
Buzdağları olarak tanınabilirken, görüntülerSans Nom ("isimsiz" anlamına gelir) temsilden çok daha izlenimcidir. Denize doğru göç eden buz yığınları gibi, son zamanlardaki Rothko'nun geniş fırça darbeleri de olabilirler. çarpıcı fotoğraf çalışmalarının aksine Herbert Ponting'in fotoğrafı. ve Frank HurleyKlasik görsel duyarlılıklara daha yakın olan de Pomereu'nun serisindeki görüntüler, tasvir ettikleri nesnelere ölçek verebilecek hiçbir şeyden kasıtlı olarak yoksundur.
“Hepimiz sanatta grafik çalışmalara ve soyutlamaya maruz kaldık” diyor. "Bu yüzden, bunun resimsel olması gerekmediği gerçeğine alıştık - bir konu olması gerekmiyor, bir ölçek duygusu olması gerekmiyor. Aslında bir resme soyutlaması içinde bakabilirsiniz.”
Batılı kaşiflerin kıtaya ilk ayak basmasından yaklaşık 250 yıl sonra, Antarktika'nın insan nüfusu hemen hemen tüm bilim adamlarından oluşuyor. Doğal kaynaklar açısından pek bir şey sunmayabilir -en azından su petrol kadar değerli hale gelene kadar- ama buzlu çöl (böyle kabul edilir, çünkü öyle kabul edilir). yağış eksikliği) iklim değişikliği, kozmoloji, deniz biyolojisi, jeoloji ve diğer alanlara bakan deneyler için verimli bir zemindir. Araştırma. Ziyaretler, gün ışığının sürekli olduğu Antarktika yaz mevsiminde Kasım ve Mart ayları ile sınırlıdır.
2008 yılının Kasım ayında, De Pomereu dördüncü kez oraya gitti. Uluslararası Kutup Yılı Çin buz kırıcısında Xue Uzun Prydz Körfezi'ndeki Zhongshan araştırma üssünün çalışmaları hakkında rapor vermek. Meraktan yakındaki bir Rus kampını ziyaret etti ve oradaki bilim adamlarıyla arkadaş oldu. İçlerinden biri onu deniz buzu üzerinde bir kayak turuna götürmeyi teklif ettiğinde, hemen kamerasını kaptı ve atladı.
"Bir aydır bu keşif gezisindeydim ve pek bir şey olmadı ve sonra aniden bu fırsat ortaya çıktı ve yola çıktık ve bu kesinlikle şaşırtıcıydı. Kayak-doo açık bir şekilde kapalıyken bu inanılmaz sessizlik vardı. Bu tür ince bir sis vardı, bu yüksek yapılara sahiptiniz ve hiçbirinin adı yok. İzin verilen dağların veya jeolojik özelliklerin aksine... neyse ki hiçbir şey kalıcı değil. Uzun süredir orada olan ve isimleri verilen bu şeyler sadece bir sezon için oradalar ve sonra serbest bırakılıyorlar - ortadan kayboluyorlar ve hepsi bu.”
O ve kayak yapan bilim adamı gece geç saatlerde yola çıktılar ve deniz buzu üzerinde sekiz saat geçirdiler. Yaz erimesini beklerken suları noktalayan dağların arasında kuzeye doğru salıverdiler. sürüklenme. Dağınık güneş ışığı, seri boyunca tutarlı bir uhrevi parıltı yayıyor - resimlerin hiçbiri Sans Nom değiştirilmiş veya renk düzeltilmiştir. Filme çekerken, belirsiz ölçek duygusunu yakalamaya ve hissettiği hayalin bir kısmını aktarmaya çalıştı.
“Bu mimari rünlerle bu kayıp şehre girmek gibi, Atlantis'e girmek gibiydi ve bu manzaranın her yıl değiştiği anlamında daha önce hiç kimse oraya gitmemişti” diyor. “Gerçekten, gerçekten olağanüstü bir şey yaşadığımı biliyordum. Antarktika'da aradığım şeyin özü buydu ve bu muhtemelen [orada] yaşadığım en güçlü andı. Son derece sessiz ve sakindi ama yine de kalbim çok hızlı atıyordu.”
De Pomereu için Antarktika, vahşi doğanın saf bir damıtılmasını temsil ediyor. Bir dizi beyaz ve gri buz ve gökyüzü yıkamasının ardından dizi, buz ovalarını bölen geniş bir çatlakla sona eriyor. İklim değişikliğiyle ilgili bir yorum getirmek cazip geliyor, ancak fotoğrafçı, fotoğrafların çekildiği sırada bunun aklından daha uzak olamayacağını söylüyor.
"Bu çatlak gerçekten ayrılık sürecinin başlangıcını temsil ediyor, yazın gelişi ve sonunda bu buz manzarasını tamamen değiştirecek olan şey bu" diyor. “Bu, vahşiliğin en vahşi, en uç, en uzak ve en ıssız hale geldiği başka bir dünyaya adım atmakla ilgili. Ve kalıcı bile değil."
Jean de Pomereu'nun tüm fotoğrafları