Zhou Zuoren, öncelikle denemeci ve tercüman olarak bilinen Çinli bir yazar (d. 16 Ocak 1885, Shaoxing, Zhejiang – ö. Kasım 1966, Pekin?, Çin).
Yazar ve edebiyat eleştirmeni olan ağabeyi Zhou Shuren (Lu Xun) ile birlikte klasik bir eğitim aldı. Ama parasal güçlükler yüzünden okumaya ara vermek zorunda kaldı. Devlet memurluğu sınavlarını kazanmasına karşın edebiyatla uğraşmayı seçti. İngilizce öğrendi ve Batı düşüncesini araştırmaya başladı. 1905’te Edgar Allan Poe’nun “The Gold Bug” (Altın Böcek) adlı öyküsünü çevirdi. Ertesi yıl ağabeyiyle birlikte Japonya’ya giderek Japon dili ve edebiyatı, klasik Yunan ve İngiliz edebiyatı okudu. Bu arada çeviri çalışmalarını sürdürdü, baskıya karşı çıkan Çin halkına yol gösterecek Avrupalı yazarların yapıtlarından oluşan bir derleme hazırladı.
1912’de Japon eşiyle birlikte Çin’e dönerek Pekin Üniversitesi’nde ders verdi. Kendisini üne kavuşturan denemelerini de bu dönemde yazmaya başladı. Bu denemelerde dil reformu ve yerel dil kullanımı gibi konulara ağırlık verdi, ayrıca “insani” bir edebiyatı ve Batılı yazarların toplumsal gerçekçi tutumunu savundu. Eski Yunan, Latin, Rus ve Japon yazarlarından yaptığı çevirilerle kendini kabul ettirdi.Çin’de dinsel taoculuğun kurucusu
Zhou Zuoren toplumsal ve siyasal eğilimli edebiyat derneklerindeki çalışmaları yüzünden 1926’da kara listeye alındı. Öte yandan, edebiyatı bir propaganda aracı olarak gören solcu yazarlarla da arası iyi değildi. Sonunda edebiyat çevresinden çekilerek çalışmalarını Pekin’de tek başına sürdürdü.
Çin-Japon Savaşı (1937-45) sırasında Kuzey Çin’deki evinde kaldığı ve Japonların desteklediği bir eğitim bürosunda çalıştığı için savaştan sonra Ulusal Hükümet tarafından işbirlikçilikle suçlanarak ölüme mahkum edildi. Cezası önce hapse çevrildi, 1949’da da bağışlanarak çalışmalarını sürdürmesine izin verildi. Aynı yıl komünistlerin iktidara gelmesi üzerine Pekin’e döndü, yazmayı ve çeviri çalışmalarını orada sürdürdü.