Kültürü meydana getiren somut ve soyut unsurların büyük bir bölümü eğlence ortamlarında ve eğlenmek amacıyla yaratılmakta, sunulmakta ve yeni nesillere aktarılmaktadır. Nitekim destan, masal, halk hikayesi, fıkra, bilmece, tekerleme gibi sözlü edebiyat ürünleri, danslar, dramatik oyunlar, şarkı ve türküler, genellikle eğlence ortamlarında var olmaktadır. "Gelenekler bileşkesi" olan eğlenceyi konu alan bu araştırmaya, içeriği gereği Türk Eğlence Kültürü adı verilmiştir.
Kültürel kimliği meydana getiren gelenek, görenek ve inançların çoğu, eğlence ortamlarında yaratılmış ve yaşatılmaktadır. Eğlenceler bireyin kendisi, toplumu, tarihi ve kültürü hakkında bilinçlendiği ortamlardır. Eğlenceler, toplumun aynasıdır. Dolayısıyla bir toplumdaki kültür değişmelerinin kolaylıkla belirlenebildiği temel alanların başında eğlenceler gelmektedir. Gayriciddi olarak nitelenen eğlenceler, toplumsal yaşamın en ciddi konularıyla ilgili veriler içermektedir.
Bu çalışmanın konusunu, Cumhuriyet Dönemi Türk halk eğlenceleri meydana getirmektedir. Ancak, ilgili dönemdeki eğlencelerin açıklanması sırasında Eski Türk ve Osmanlı dönemi eğlence dünyası hakkındaki bilgilerden de yararlanılmıştır. Bu kapsamda Türk eğlence kültüründe süreklilik arz eden, değişen ya da yok olan unsurlar da belirlenmeye çalışılmıştır.
Bu çalışma, Giriş dışında üç bölümden oluşmaktadır. Giriş bölümünde öncelikle eğlence hakkında çeşitli kaynaklardan elde edilen bilgilere ve değerlendirmelere yer verilmiş, daha sonra Cumhuriyet dönemi Türk halk eğlenceleri ile ilgili olarak yapılan çalışmalar tanıtılmıştır. Birinci bölümde Türk halk eğlencelerinin sınıflandırılması sorunu tartışılmış ve bu konuda bir sistematik oluşturulmaya çalışılmıştır. İkinci ve Üçüncü bölümlerde ise Türk halk eğlencelerinin yapısal ve işlevsel özellikleri, genellikle bağlamsal yöntem ve teorilerden hareketle incelenmiştir.