“Bir gün Buda bir köyden geçiyordu. Çok sinirli ve terbiyesiz genç bir adam gelip ona hakaretler etmeye başladı”
“Diğerlerine öğretme hakkın yok” diye bağırdı.
“Sen de diğer herkes kadar salaksın. Sen tamamen sahtesin”
Buda bu hakaretler yüzünden üzülmedi. Tam tersine genç adama şunu sordu:
“Söyle bana, eğer birisine bir hediye alırsan ve o kişi bu hediyeyi kabul etmezse, o zaman bu hediye kime ait olur?”
Adam böylesine garip bir soru karşısında şaşırdı ve cevap verdi: “Bana ait olur çünkü hediyeyi ben aldım.”
Buda gülümsedi ve şöyle söyledi: “Bu doğru. Ve aynısı senin öfken için de geçerli. Eğer bana öfkelenirsen ve ben bundan rencide olmazsam, öfke geri sana kalır. O zaman tek mutsuz olan sen olursun, ben değil. Tüm yaptığın kendine zarar vermek.”
“Eğer kendine zarar vermeyi bırakmak istiyorsan öfkenden kurtulmalı ve bunun yerine sevgi dolu olmalısın. Diğerlerinden nefret ettiğin zaman sen kendin mutsuz olursun, ama diğerlerini sevdiğinde herkes mutlu olur.”
Genç adam Buda’nın bilgelik dolu sözlerini dikkatlice dinledi. “Haklısın, kutsanmış olan.” dedi.
“Lütfen bana sevginin yolunu öğret. Senin takipçin olmak istiyorum.”
Buda kibarca yanıtladı: “Tabiki de. Gerçekten öğrenmek isteyen herkese öğretirim. Benimle gel.”
Çeviri için, Dr.Candramani Gurudwara Bharati’ye teşekkür ederiz
.