Kader de olsa yaşlanmaktan bıkıyor sonunda insan, çevresindeki evlerin, numaraların, tramvayların ve saç şekillerinin değiştiğini görmekten. Kısa elbise veya katlı şapkalar, kurutulmuş ekmek, atsız arabalar, havacılıkla ilgili her şey, hep aynı şey! İnsanı bilgisini kurutuyorlar. Değişmek istemiyorum artık. Şikayetçi olabileceğim çok şey var ama göbekten bağlıyım onlara. Rezalet durumdayım ama Seine'ın kokuşmuşluğu kadar bayılıyorum kendime. 12 numaranın köşesindeki çengel aydınlatmayı değiştirecek olan üzer beni. Geçiciyiz, bu bir gerçek ama bu noktaya gelene kadar geçtiğimiz rütbeler yeter.