Eğitim: Bireyin doğumundan başlayan, ona belli bilgi ve beceriler aktarıp, değer yargıları aşılayarak onu daha yetkin bir yetişkin haline getiren, bireyin yaşantısını değiştiren ve tüm yaşamı boyunca devam eden bir süreçtir. Bu sürecin doğumdan başlayarak zorunlu öğretim çağına kadar olan bölümüne “Okul Öncesi Dönemi.” denir. Erken çocukluk dönemi 0-3 yaş arası olarak düşünülmektedir. Bu dönemdeki eğitimin amacı ilkokula başlamadan önce en küçük çağlardan başlayarak, çocuğun bedensel, zihinsel duygusal ve toplumsal yaşamını etkileyecek gelişmeyi sağlamaktır.
Okul Öncesi Dönemde Erken Öğrenmenin Önemi: Yapılan çalışmalar ve araştırmalar sonucunda okulöncesi döneminin, insan yaşamının en önemli ve en kritik dönemi olduğu öne sürülmüştür. Ayrıca çocuklarda motor ve zihinsel becerilerin kazanılmasının organizmanın gerekli olgunlaşma düzeyine ulaşmasına bağlı olduğu belirtilerek, çocukların yetişkinlerin basit bir minyatürü olmadığı ve onlarında kendilerine özgü zihinsel ve fiziksel gelişme kalıplarının bulunduğu savunulmuştur.
Gelişim psikologları, yaşamın ilk 5 – 6 yılında gelişmenin ve öğrenmenin çok hızlı olduğunu; öğrenme kuramcıları ise bu yıllardaki öğrenmenin ve edinilen deneyimlerin daha sonraki yaşam ve öğrenme üzerinde, düzeltilmesi güç ve kalıcı izler bırakacağını savunmuşlardır.