Bu nedenle, ayrı bölümler ve birimler şiddetli su kıtlığı koşullarına düştüğünde, bunun için dramatik ve kanlı savaşlar açıldı, bir kova kanla bir kova su ödediklerinde. Bu, örneğin, 1942 yazında Adzhimushkay ocaklarının kuşatılması sırasında, en canlı şekilde ve açıkça ortaya çıkmıştı. Tek kuyu dışarıda, Almanların kontrolü altındaydı ve su almak için kuyuların her zaman fırtına ile alınması gerekiyordu. Taş ocaklarının içinde en çaresiz su toplama çabaları yapıldı. Taş ocakları kuru olmasına rağmen kireçtaşı nemliydi. Vodokaptan su topladılar, özel olarak seçilmiş insanlar kelimenin tam anlamıyla suyu duvarlardan emdiler: kireçtaşı içine küçük bir delik açtılar, üzerine uyguladılar, suyu çıkardılar ve bir bardağa ya da kabın içine döktüler.
Adzhimushkay ocakları. Vodokap.
Bir keresinde, bir 15-metre kuyusu çarptı, taş ocağının içindeki katı kireçtaşı içindeki kürekleri ve süngüleri keserek kestim (aşağıda resmedildi).
Savaş tecrübesi, su savaşlarının başladığı takdirde her zaman şiddetli ve sert bir karakter kazandığını gösteriyor. Ancak böyle aşırı durumlar olmasa da, su kampanyası genellikle bir savaş operasyonuna dönüştü. Çeçen savaşı sırasında, silahlı adamlar su almaya gelen askerleri bombalamak için nehir boyunca düştü. Grozni savaşında Sunzha'dan gelen su bile bazı birimler için lüks oldu ve askerler deliklerden ve hunilerden su içtiler.
Genel olarak, şehir koşullarında hemen hemen her mücadele su kıtlığı altında. Çok az su kaynağı var, su temini genellikle savaşın ilk günlerinde başarısız oluyor ve kalan su kaynakları ve tanklar hem savaşçı partilerin hem de bölge sakinlerinin askerleri tarafından hızla kullanılıyor. Birkaç gün süren dövüşlerden sonra, şehir dövüşündeki su büyük bir değer haline gelir. Şehirlerin dışında suyu doldurmak için daha fazla fırsat var: küçük nehirler, su kaynakları, göller veya bataklıklar var, bazen doğaçlama kuyu kazabilirsin, kışın kar toplayabilirsin. Ancak bu fırsatlar, suyun uzaktan, yüzlerce metre ve hatta konumlardan kilometrelerce uzak tutulması gerektiği gerçeğiyle kazanılmaktadır.
Tabii ki, askeri mülkler arasında pek çok su deposu var, tank kamyonları, tarla mutfakları, çeşitli su filtreleme ve dezenfeksiyon tesisleri, VFS-10 askeri filtre istasyonlarına ve çeşitli su depolarına kadar. RDV-40, RVD-1500 veya RDV-5000 gibi (dizin litre cinsinden kapasiteyi gösterir). Ancak, savaş tecrübesi ile gösterildiği gibi motorlu tüfek üniteleri genellikle diğer su depolarını kullanır. 900 gram kapasiteye sahip standart şişeye ek olarak, 1500 gram su, 10 litre kova, 20 litre teneke veya 38 litre alüminyum şişeler kapasiteli bir kap kullanılır. Bu tür kaplar çok iyi ve pratikte test edilmiştir. Örneğin, Sovyet 38-litre alüminyum şişesi, çelik çemberler ile sıkılmış ve sızdırmaz bir kapakla doldurulmuş bir lastik sızdırmazlık maddesi ile donatılmış, güvenilir, uygulanabilir bir kapasiteye iyi bir örnektir.
Afgan savaşında, motorlu tüfek birimlerinin kullandığı su altında en yaygın kullanılan tanktı. Bazen fotoğraflarda, bir BTR veya BMP zırhına kabloyla bağlanmış böyle bir şişeyi görebilirsiniz. Yangın değişiminde delikler içindeyse - farketmez, delik tahta bir chopik ile tıkanabilir.
Ancak bu konteynerlerin çok ciddi bir kusuru var: taşıması çok elverişli değil. Örneğin, bir şişe kısa yan kollardan tutularak iki kişi tarafından taşınmalıdır. Su ile toplam ağırlığı 46,5 kg'dır, yani her taşıyıcı için 23 kg ve tüm bu ağırlık kol ve ligamentlere düşer. Eller çabucak yorulur. Ayrıca, şişe taşınırken bacaklara yapışır. Omzuna çekmek, çok fazla ağırlığa, oldukça büyük bir çapa (38 cm) izin vermez ve bu teknik sadece çok güçlü bir kişi için kullanılabilir. 20 litrelik teneke kutu daha kullanışlıdır, ancak taşıdığınızda tüm ağırlık kol üzerine düşer ve ön kol kaslarına, sırt ve kalça kaslarına verimsiz biçimde dağılır. Kavanozları veya tenekeleri, hatta yüzlerce metre taşımak zor ve yorucu bir işe dönüşüyor.
Genel olarak, ordunun WFD'sini incelerken, yaratıcılarının Sovyet ordusunun yüksek motorizasyonundan net bir şekilde etkilendiğini ve ordunun, taşınması gereken, sürüklenmeyen tanklar sağladığını fark etmek imkansızdır. Ergonomi ve rasyonel ağırlık taşıma tamamen göz ardı edildi ve tasarımcılar, özellikle uzun mesafelerde ne taşıyacaklarını düşünmediler.
Bu tankların ikinci dezavantajı, nehirlerden bile doğal kaynaklardan su çekmenin zor olmasıdır. Dökmek için, kabı suya batırmanız gerekir. Su, dere veya göl gibi sığ bir kaynaktan çekilirse, genellikle silt ve çamurla uzun süre bir kupa veya tencere çekmeniz gerekir. Su toplama sürecinin ne kadar uzun sürdüğü, düşmanın su taşıyıcılarını fark etmesi ve onları kovması için daha fazla fırsat olduğu açıktır. Aynı zamanda, su taşıyıcılarının kendisi neredeyse savunmasızdır ve korunmaya ihtiyaçları vardır. Bu nedenle, savaş koşullarında, birkaç şişe su veya su kabı toplamak için, diğer bir görevden uzakta bir bütün bölmeyi veya daha fazlasını çıkarmak gerekir. Bir savaşta, her savaşçı önemli olduğunda, suyun çıkarılması ve dağıtılması önemsiz bir problem haline gelir.
Tüm ordu su tankları kümesine bakıldığında, gün ayrımı için su sağlayabilen özel bir kollektif tankın bulunmaması açıktır (içme standardında, 8'lu bir kişi için uygun bir şekilde doğal kaynaklardan su alırken ve taşıyarak) uzun mesafeler. Bu görev için az çok uygun olan tek şey, toplam ağırlığı 16 kg olan X-NUMX litrelik ordu termosları T-12'tur. Termoslar ve daha fazlası var, ancak yalnızca bu tip omuz aşınması için omuz kayışlarıyla, en rahat ve rasyonel olanlarla sağlanıyor (her ne kadar omuz kayışlarının tasarımının ideal olmaktan uzak olmasına rağmen). Ancak termosların kendilerine has görevleri vardır - sıcak yiyecekler taşıyorlar. Ek olarak, termoslar ayrıca uygun ve hızlı bir su setinin sorunlarını da çözemez.
Termos T-12
Bu nedenle, askeri teçhizatta ciddi bir boşluk var - toplu su deposu eksikliği, kaynaklardan hızlı arama, uzun mesafeli taşıma, dezenfeksiyon ve su dağıtımı için uygun. Ancak, böyle bir kapasite çok hızlı bir şekilde yaratılabilir ve ileri sürülen gereklilikleri açıklarsak, ekipman setine yerleştirilebilir.
Öncelikle, kapasite, motorlu tüfek ekibi için yeterli olan 20 litredir. Tam ağırlık 25-28 kg'ı geçmemelidir. İkinci olarak, kap, anatomik bir sırt çantasının kayışlarına benzer şekilde sırtın arkasında taşınacak omuz kayışlarına sahip olmalıdır, böylece kabın gövdesi akiferin sırtına veya kalçalarına temas etmemelidir. Daha sonra tank, uzun yürüyüşlerde alınabilir, ellerini serbest bırakan askerin savaş yeteneğini düşürmeden rahatça ve rahatça taşıyabilir. Üçüncüsü, ısı yalıtımı olan bir termos-konteyner olmalıdır. Soğutulmuş suyu korumak için bu gereklidir, çünkü suda ısıtıldığında oksijen içeriği keskin biçimde azalır, doymaz ve tazelenmez. Şişelerden ılık su içen herkes, tadının ne kadar iğrenç olduğunu bilir. Kabın ısı yalıtımı suyu serin tutar. Dördüncüsü, kabın yalnızca vidalı bir başlığı olan bir üst boynu değil, aynı zamanda katlanan bir yanak ile kapatılmış bir alt dağıtma musluğu da olmalıdır, böylece saksılar veya şişeler üzerinde kayıp olmadan dağıtılabilir.
Son olarak, beşinci olarak ve en önemlisi, tank, bir el pompası ve gaz maskesi hortumuna benzeyen esnek bir oluklu hortum ile yaklaşık bir metre uzunluğundaki 1-1,5 (tam boyut seçilerek test edilebilir) kapak gövdesindeki boşluğa girmelidir. Hortumu olan bir el pompası akifere kesin bir taktiksel avantaj sağlar. Bir su seti için iki kişi yeterlidir: biri bir konteyner taşıyor, diğeri onu koruyor. Su kullanıldığında biri biri diğeri su pompası silah hazır durum durumu izler. Savaşçılar rolleri değiştirebilir. Pompa, uzanırken suyun bir eliyle pompalanmasına izin verecek şekilde tasarlanmalıdır - bu, suyun bir su kaynağının yakınındaki bir barınaktan gizlice alınmasına izin verecektir. Hortumda ayrıca, küçük kaynaklardan, çukurlardan ve hunilerden suyun yüzeyinden su almanızı sağlayan, çamur ve kirden temizlemek için kaba bir filtreyle donatılmış bir alıcı ağızlık olması gerekir. Gerekirse, doğru miktarda özel tabletleri boyundan kabın içine atarak su dezenfekte edilebilir.
Savaş koşullarında, böyle bir kapasite, asgari işgücü ve zamanla su çekmeyi ve tedarik etmeyi, bu görev için en az savaşçı tahsisi yapmanın yanı sıra, mümkün olan en düşük riskle gizli olarak sağlayacaktır. Bu, özellikle motorlu tüfek kadrosu zırhlı araçlarından izole edilmiş bir şekilde, örneğin şehir içinde, martta, bir baskında veya pusuda savaşta çalışıyorsa önemlidir. Bu tür konteynırları tüm departmanlardan topladıktan ve geçici olarak ayrı bir departman veya özet grubuna transfer ettikten sonra, bir şirkete günde iki uçuş için su getirme olasılığı ile su sağlamak mümkündür. Bu zaten düşmana karşı çok ciddi bir taktiksel avantaj olabilir.