3 ve 9 Haziran, Uganda’da, bazı bilim adamlarının hala tartışmalı koşullar olarak kabul ettiği ve pek çok çözülmemiş soru olduğu için belki de hak etmeyen, sırasıyla Şehitler ve Kahramanlar Günleri olarak anılıyor. Bununla birlikte, birçoğu bu anlatıya katılmasa bile, geleneksel bilgelik, tüyleri karıştırmamamızı, bunun yerine hakim olan sosyal uyumu korumamızı ve bundan zevk almamızı emreder. Ve Uganda’da çok az şey biliniyor veya kutlanıyor, 2 Haziran da bazılarının uygunsuz bulabileceği Uluslararası Fahişeler Günü (Seks İşçileri Günü) olarak dünya çapında kutlanıyor. Rakamlar her yıl artmaya devam ederken, turizm ve ekonomi için aktif bir temel oluşturmak için bu etkinliklerden tam olarak yararlanmalıyız.
Birçoğu, her 3 Haziran’da kutlanan dini şehitleri Buganda’nın geleneklerine hain olarak görüyor çünkü bunlar, emperyalizme, sömürge yönetimine ve Uganda’nın bugüne kadar devam eden zihinsel boyunduruğuna giden yolu açan habersiz erken araçlardı. 1980 yılındaki tartışmalı seçim sonucunda 6 Şubat 1981’de Mubende ilçesindeki Kabamba askeri eğitim okuluna askeri saldırı ile başlatılan NRM devriminin devamı olarak 2001 yılında ilan edilen kahramanlar, NRM karşıtlarının büyük tepkisini çekmiştir. Bu yılın teması “Kahramanlarımızı ve kahramanlarımızı anmak; Uganda’yı güvence altına alma çabalarımızı pekiştirmek için bir fırsat”, önümüzdeki kolektif göreve değiniyor.
Aleyhlerinde savaşın başlatıldığı UPC siyasi aparatçikleri, asılması gereken kahraman haydutları ve hainleri tanımlamışlardı, ancak o zamandan beri bastırıldılar ve NRM ile birçok konuda uzlaşmaya vardılar. Başlangıçta, NRM, mücadelesiyle bağlantılı kahramanları kutladı, ancak şimdi, Ugandalıların geniş bir çoğunluğu tarafından yavaş yavaş benimsenen siyasi yörüngesinin ötesinde katkılarda bulunanları dahil etmek ve tanımak için kategorileri genişletti. Uganda’daki bugünün kahramanları ve kahramanları, halkı Covid-19 pandemisinden korumak için kendi hayatlarını riske atan ön saflardaki sağlık çalışanlarını içerebilir.
Dini gruplar, Katolik ve Anglikan Kiliseleri Uganda’da “şehitlerin kanının Kilisenin tohumu olduğunu” öğretir, çünkü Kabaka Mwanga II’nin emriyle 31 Ocak 1885 ile 27 Ocak 1887 arasında öldürülen kırk beş genç Buganda sayfası olsaydı, teslim olsaydı, muhtemelen Kilise burada olmazdı. 3 Haziran, her yıl Uganda’da, Kabaka Mwanga’nın emriyle, misyonerlerin nüfuz etmeye başlaması için Uganda’ya indikleri sırada, 31 Ocak 1885 ile 27 Ocak 1887 arasında idam edilen 23 Anglikan ve 22 Katolik Hıristiyan gizli grubun anısına, Şehitler Günü olarak anılıyor.
Cinayetleri, Mwanga II tarafından temsil edilen yükselen Katolik, Anglikan ve Müslüman gruplar ile Buganda kraliyet mahkemesinde siyasi nüfuz için iki yabancı kardeşi Kiweewa ve Kalema arasındaki üç yönlü bir güç mücadelesinin zemininde gerçekleşti. Aynı zamanda, Afrika’nın Avrupalı güçler tarafından bölünmesini, işgal edilmesini, işgal edilmesini, sömürgeleştirilmesini ve ilhak edilmesini onaylayan 1884 Berlin konferansında “Afrika için Scramble”ın arkasındaydı. Kısa bir süre sonra, İngiliz Kilisesi Misyoner Cemiyeti (CMS) ve Katolik Kilisesi, İngiltere’nin Uganda’yı alması için eve daha geniş bir halk desteği sağlamak için ölümleri kullandı.
30 Ekim 1886 tarihli Times gazetesi, “şehitlerin kanı Kilisenin tohumudur” özdeyişini alıntılayarak şunları ekledi: nesiller için geniş kıtanın ”. Kaptan Frederick Lugard, CMS’nin yardımıyla Başbakan William Ewart Gladstone ve kabinesini Uganda’yı terk etmemeye ikna etti. Daha sonra, daha önce buraya ayak basan Imperial British East Africa Company (IBEAC) 1 Nisan 1893’te İngiliz Kraliyetine devredildi ve 27 Ağustos 1894’te Mwanga, Buganda’yı İngiliz himayesine kabul etti. Bununla birlikte, 6 Temmuz 1897’de Mwnga, İngilizlere savaş ilan etti, ancak 20 Temmuz’da yenildi, 1899’da Seyşeller’de yakalandı ve sürgüne gönderildi, 1903’te mağlup bir adam olarak öldü, burada 35 yaşındaydı.
Charles Lwanga, Matiya Mulumba ve yirmi yoldaşının 6 Haziran 1920’de Papa XV. Şehitlerin aziz ilan edilmesi sırasında, Papa Paul dipnot olarak Anglikanlardan bahsederek şunları söyledi: “Aslında, Anglikan itirafına mensup olan ve Mesih adına ölümle yüzleşen diğerlerini de unutmak istemiyoruz” . Katolik Kilisesi’nin Azizlere hürmet etmesi bir yana, kutlaması Anglikan’ınkinden daha tizdir, çünkü belki de daha sonraları on yıllar boyunca Mengo müessesesi ile müttefikti ve velinimeti gücendiremedi. Bir bakıma, Anglikanlar son zamanlarda şehitlerini alenen kutlamaya gelen Jonny’lerdir.
Nasıl olursa olsun, Namugongo’nun Hristiyan şehitleri veya 9 Haziran kahramanları, bağlılık, fedakarlık, cesaret ve inanç ideallerini taklit etmek için geçerli nedenler var. Örnekleri, adil bir davanın, deneme ve ayartma zamanlarında bir dümen olabileceğine ve daha iyi bir Uganda inşa etmeye yardımcı olabileceğine iyi hizmet ediyor.
Topluluğunuzda bir hikayeniz veya bizimle paylaşmak istediğiniz bir fikriniz var mı: Bize [email protected] adresinden e-posta gönderin.
Kaynak : https://www.watchdoguganda.com/op-ed/20220607/137710/ofwono-opondo-celebrating-christian-martyrs-political-heroes-or-traitors-in-uganda.html