le usulca söyledi ki sesi pek duyulmuyordu, ne dediğini an-
layamadım. Ne söylemeye çalıştığını da hiç sormadım ve bir
gün, aniden, saçlarımın arasından uçup gitti. Yoldan geç-
mekte olan birisi de öldürdü onu. Ezip geçti üzerinden. Ve
ben, beyaz mermerin üzerinde parıldamakta olan sıvıyla ka-
rışık maddeyi gördüm. Görünenleri küçük bir fırça ile alıp
tahlil edilmesi için laboratuvara götürdüm.
"Zehir bu, " dedi biyolog. "Zehir mi? " dedim. Demek ki
arıcığım birisi çarptığı için ölmedi, zehirlenerek öldü, öldü-
rüldü. Kısa bir süre önce beni ısırmıştı.
6
Melissa P.
1
Dün nasıldın? iyi miydin? Dün eve geldiğinde, mutfakta,
alazının kızılı görünen sobanın yanında sigaranı yaktığında,
kedi boynuna atılıp nefesi ile içini ürperttiğinde, gözlerini
yumup bacaklarını ana karnındaki cenin gibi kıvırdığında ne
düşünüyordun? iyi miydin?
içimdeki huzursuzluk, seni yolcu etmek için havaalanına
gittiğimizde, sana yaklaşıp "Anladın değil mi? Biletini
onaylat, yürüyen merdivenlerden çık, metal tarayıcıdan geç,
uçuş kartında yazılı numaralı kapıdan geç, hepsi bu. Vardı-
ğında da beni ara," dediğim zaman başladı.
Bunları söyleyip şöyle biraz uzaklaştıktan sonra bir kez
daha yanma geldim, bir kez daha, detaylı olarak aynı şeyle-
ri anlattım. Metal tarayıcı aletini ellerim ve kollarımla, gö-
zünde biçimini canlandıracak şekilde anlattım.
Sonra seni hafifçe, bedenlerimiz birbirine değmeyecek
biçimde kucakladım ve kulağına usulca "Teşekkür ede-
rim. .
." diye fısıldadım.
Sen, benimkinden daha yumuşak bir biçimde "Ben sana
leşekkür ederim tatlım," dedin.