Filo, düşmanın deniz şeritlerini bozma, kara kuvvetlerine yardım etme ve Kuzey Kutbu rotalarımızı koruma gibi en önemli görevleri yerine getirmiştir. Savaşın ilk yılında, silahların okyanus rotası müttefikleri tarafından verilen kira sözleşmesi kapsamında arz ettikleri zaman, Kuzey Filosunun ve Polar Bölge'deki askeri harekat tiyatrosunun askeri-stratejik önemi daha da arttı. Savaş yıllarında, filo gemileri iç deniz haberleşmelerine göre, 1548 nakliyesini içeren 2951 konvoylarını gerçekleştirdi. Rusya'nın kuzey limanlarında ve 76 müttefik konvoylarının bir parçası olarak zıt yönde, 1400'ten fazla İngiliz, Amerikan ve Sovyet taşımacılığı devam etti. Düşman, tüm 16 Rus gemilerini batırdı. Severomorsk, toplam 413 milyon tondan fazla tonajla, düşmanın birçok savaş gemisi ve yardımcı gemisiyle, 1'in düşmanın taşınmasını imha etti.
Kuzey Kutbu bölgesinin ve Nazi komutanlığının stratejik önemini anlayamadım. 1942'te, stratejik bir okyanus rotası boyunca hareketi engellemek ve Kuzey Kutbu'ndaki ön ve Sovyet arkası için hayati önem taşıyan bir taşıma yapmak için özel bir operasyon geliştirdi. “Wunderland” (“Harikalar Diyarı”) - bu kod adı bu işlem tarafından alındı. Ağustos 1942 için planlandı. Ay tesadüfen seçilmedi: o zamanlar, kudretli Sibirya nehirlerinin eriyen sularının eridiği buz kuzey denizlerinin çoğunda neredeyse neredeyse patladı.
Wunderland Operasyonu planı yedi denizaltı, muhrip ve авиация. Ancak misyonları doğada daha dikkat dağıtıcıydı. “Harikalar Diyarı” nda ana, çarpıcı rol iki zırhlıya verildi - “Amiral Scheer” ve “Lyuttsov”. Yedi tekneden üçünün zırhlılarla doğrudan teması sürdürmesi, onlar için buz keşifleri yapması ve Novaya Zemlya'nın güney ucundaki sularda Kuzey Filosunun güçlerini çekmesi gerekiyordu. Diğer dört denizaltıya, Sheer ve Lutts'u batı yönünden örtmeleri emredildi.
Neden batıdan? Sonuç, onların ele geçirilmesi durumunda Sovyet savaş gemilerinin bir kapağıydı. Ve kesişmeleri için Kola Yarımadası'ndan, yani batıdan gidecekti. Yok edicilere, Kuzey Filosu ve Anglo-Amerikan müttefikleri gemilerinin kuvvetli faaliyet alanından geçerken savaş gemilerinin korunmasında mütevazı bir rol verildi.
1939'te inşa edilen Amiral Scheer, cep savaş gemileri olarak bilinen bir dizi Alman gemisinin bir parçasıydı. Bu nerede çok ciddi bir isim değil? Almanya'nın 1. Dünya Savaşı'ndaki yenilgisini kaydeden Versay Antlaşması 1919'e göre, yeni savaş gemilerinin inşasına ciddi kısıtlamalar getirildi. Özellikle, Donanma'nın bir parçası olarak 10 bin tondan daha fazla yer değiştiren ve 280 mm'den daha yüksek silahlara sahip gemilere sahip olmak yasaktı. Ancak Alman tasarımcılar, kruvazörlerden daha güçlü topçu silahı bulunan gemileri ve savaş gemileri gibi hız yapan gemileri yaratarak kısıtlamaları aşmayı başardılar. Dolayısıyla adı - “cep savaş gemileri”.
Aslında, Amiral Scheer, aynı tipte Lutzov gibi, ağır bir kruvazördür. Almanya onları akıncılar olarak kullanmayı planlıyordu (İngiliz baskını baskınından deniz terimiyle), yani uzun mesafeli iletişimde ticari gemilere karşı bağımsız askeri operasyonlar yapabilen gemiler. Scheer, mürettebat - 13 çalışanı olan 700 926 tonluk tam bir deplasmana sahipti. Hız - 26 düğümleri. Zırh kalınlığı - 76 ile 178 mm. Silahlanma: altı top mermisi kalibre 280 mm, sekiz - 150 mm; altı - uçaksavar kalibresi 105 mm, sekiz uçaksavar - 47 mm ve sekiz torpido borusu.
O zamanki "Amiral Scheer" tecrübeli bir denizci, eski bir denizaltı, bir Birinci Dünya Savaşı katılımcısı olan 45, bir yaz kaptanı-zur-zee (1 rütbesi kaptanı) Wilhelm Meendsen-Bolken tarafından komuta edildi. Almanya SSCB'ye saldırdığında kruvazörü Haziran 41'teki başlangıcında aldı. Ancak daha önce, İkinci Dünya Savaşı'nın başlamasıyla Scheer, ticaret gemilerine yapılan saldırılarla "meşhur" oldu. Kuzey Kutbu'ndan Antarktika'ya deniz avı yapan 161 günü boyunca, 46 bin deniz mili geçerek, toplam 19 bin ton yer değiştiren 137 gemi battı. Bu nedenle, Führer'in kendisi, Theodore Krank köprüsünde Meendsen-Bolken'in selefini tercih etti. Hitler ona bir amiral rütbesi verdi ve merkezindeki kriegsmarine (Kriegsmarine - faşist Almanya donanmasının resmi adı) yüksek komutanlık temsilcisi (Oberkommando der Marine - OKM) atadı.
Ancak Kuzey Kutbu'ndaki "Wunderland" operasyonu sadece bir ağır kruvazör "Scheer" ile başladı. "Lutz" hasar gördü ve tamir edildi. 6 Ağustos 1942, Amiral Scheer gizlice Kuzey Norveç'te Skomenfjord Deniz Üssü'nden ayrıldı. Bütün operasyon derin gizlilik içinde hazırlandı. Ağustos ayının 16'inde denize çok uzaklarda, emir Meendsen-Bolken'in emriyle okundu: “Görevimiz Kara Deniz'deki düşman gemilerine saldırmak; Saldırının asıl hedefi, özellikle doğudan gelen konvoylar. Komutan yerdeki noktaların ateşlenmesine karar verecek. ”
Buzun kenarı boyunca yavaşça doğuya doğru hareket eden 20 Ağustos 1942, kruvazör Alman denizaltı U-251 ile bir araya geldi. Ancak komutanı Sovyet konvoylarının hareketi hakkında kesin bir şey söyleyemedi. Meendsen-Bolken güneye gitme kararını verdi. Keşif için bir Arado deniz uçağı Ar 196, geminin güvertesinden yükseltildi. Havada mancınık yardımı ile fırlatıldı ve suya oturdu.
Pilotlar dokuz geminin konvoyunu keşfettiğinde kasvetli gün ışığı saatleri çoktan bitmişti. Savaş gemisi konvoyu ele geçirdi ve saldırı için rahat bir pozisyon aldı. Amiral Scheer'in tüm 28 tabancaları ve sekiz torpido borusu ilk sinyalde ateş açmaya hazırdı. Bu kadar ölümcül bir ateş gücüne direnmek, bölgedeki askeri birliğimizden biri olamazdı. Kuzey Filosundaki bu gemi sınıfı değildi. Karavan mahvolmuş gibiydi. Fakat zaman geçti ve gemiler ufukta görünmedi. Ancak radyo kesişim verileri, yakınlarda bir yerde olduklarını gösterdi.
Ertesi sabah deniz uçağı keşif için tekrar yola çıktı. Fakat karavan suya battı. Gerçek şu ki, gemi zinciri batıya değil, doğuya doğru hareket ediyordu. Yani, Alman kruvazörüne yaklaşmadı, ama bıraktı.
Ağustos 22'te Norveç'ten gelen emir, bir başka konvoy-19 gemisi ve batıya giden dört buzkıran hakkında bir mesaj aldı. 23 Ağustos Arado keşif uçağı Ar 196, 10 gemilerinin bağlantılı olduğunu keşfetti.
Fakat Meendsen-Bolken, rüzgârın değişmesinden ve geminin buzla kilitlenmesinden korkuyordu. Ayrıca, Sovyet mahkemelerinin ateş açma tehlikesi vardı, çünkü her taşıma en az düzeydedir, ancak iki top ve makineli tüfekle silahlanmıştı. Her şimdi Meedsen-Bolken ve daha sonra rotayı değiştirme emrini verdi. Sonra buzun hareketi başladı ve ağır kruvazör buzlu bir esaret altında inebildi.
Dedikleri gibi, mutluluk olmazdı, ama talihsizlik yardımcı oldu. 25 Ağustos 1942, keşif uçağı düştü ve kruvazörü "görmeden" bıraktı. Gerçek şu ki, gemideki devlet iki uçak olmalıydı, ancak yürüyüş bir sebepten ötürü aldı. Meendsen-Bolken'in güneye buzsuz sularda gitmesinin nedeni buydu.
BAYRAK KAYIP DEĞİL
Ağustos 24 sabahı, buz gibi gemi “A. Sibiryakov ”Kara Deniz'in Yenisey Koyu'nun kuzeydoğu kesiminde Dikson limanını terk etti. Gemi, İngiliz firması Henderson & K ± 1942’ta inşa edildi. 1909 yılında, Birinci Dünya Savaşı'nın zirvesinde Rusya, Beyaz Deniz'de kış taşımacılığı yapmak ve müttefik ülkelerden askeri eşya taşımak için satın aldı. Gemi altın üreticisi, Sibirya ve Kuzey Kutbu Alexander Sibiryakov'un onuruna Rus ismini aldı. Evinin limanı Arkhangelsk idi.
İç Savaştan sonra "Sibiryakov" bir balıkçı, kargo ve tedarik gemisi olarak kullanıldı. Buz kırıcı 1932’te ilk kez hikayeler Kuzey Kutup Bölgesi'nin bir navigasyonda gelişmesi, kışlama olmadan tüm Kuzey Denizi Rotasını geçti. Sibiryakov'daki seferin başı o zamanlar ünlü kutup gezgini, akademik Otto Schmidt'ti ve daha az ünlü olmayan kutup kaptanı Vladimir Voronin gemiye komuta etti.
1941'te, buz gibi bir gemi, denizci kaptanı Anatoly Kacharava tarafından, Çerkes olarak adlandırılan, karakteriyle Kafkas görünümüne sempati duyduğu için alındı. Göreli gençliğe rağmen - 31 yılı - Uzak Doğu denizlerindeki son mükemmel okul olan deneyimli bir denizciydi.
Yolculuğun ikinci gününde, Sibiryakov, Taimyr'ın kuzey ucunu taçlandıran Chelyuskin Burnu'nun batısında, Nordensheld takımadalarının kuzey-batısında bulunan bir bölgedeydi. Buzkıran ekipman, yiyecek, yakıt, iki ev için kütük kabinleri, bir radyo istasyonu kiti ve adalarda kutupsal bir ekip değişikliği taşıyordu. Dört kişinin Cape Tinovny'ye inmesi ve Domashniy Adası'ndaki kutup istasyonunda insanları değiştirmesi gerekiyordu.
25 Ağustos 1942 yılın 11.47'unda Kara Deniz'de, Belukha adasının yakınında buzkıranlardan bir savaş gemisi gördü. Ondan bir burun lambası yanıp söndü: “Sen kimsin? Nereye gidiyorsun Yaklaşın! ”Ve yine talep:“ Nakliye ve buz kırıcıların karavanının bulunduğu Vilkitsky Boğazı'ndaki buzun durumunu bildirin. ” Sonra, bilinmeyen bir gemiden, geminin radyosunun çalışmasını durdurmasını ve bayrağı düşürmesini emretti.
Ancak Sibiryakov emrine uymadı. Radyo operatörü Anatoly Sharshavin, bir düşman savaş gemisinin görünümü hakkında - bu konuda hiçbir şüphe yoktu - net bir mesaj gönderdi.
Kaptan Komutanlığı'ndan Teğmen Anatoly Kacharava, mürettebat savaşa hazırlandı. Kaptan, astlarına kısa bir konuşma yaparak hitap etti: “Yoldaşlar! Gemi faşist bayrağını kaldırdı. Şimdi savaş başlayacak. Sovyet halkının değerinin ne anlama geldiğini gösterelim. Öleceğiz, ama pes etmeyeceğiz! ”Eşitsiz savaş başladı. Sibiryakov'da iki adet 45-mm, iki adet 76-mm top ve birkaç uçaksavar makineli tüfek vardı. Zırhlı değildi.
Ustabaşı Vasily Dunaev'in kumandanı, ateşli bir silahtan, bir mermiden sonra düşmanına, bilincini yitirene kadar bir mermi gönderdi. Alman kruvazörüne ulaşan buzkıran mermileri, zırhına giremedi. Ancak denizciler kruvazörün güvertesinin anında boş olduğunu gördü.
Meendsen-Bolken tarafından sersemletildi, gemiyi batırmasını emretti. "Amiral Scheer" den ilk mermi direk "Sibiryakova" yı kesti. Ağır ateş altındaki Glavstarshina Mihail Saraev, ana vericinin kırılmış anteninin parçalarını bağladı. "İnce" den gelen ikinci voleybolu geminin kıç tarafına düştü ve her iki kıç tabancasını da indirdi. Nişancılar kısmen öldü veya ağır şekilde yaralandı.
Gemideki herkes düşmanla benzersiz bir savaşta cesaret gösterdi. Özverili olarak yaralı doktor Valentina Chernous'a yardım etti. Bir Sovyet bayrağı bir füze mermisi tarafından parçalandığında, denizci Alexander Novikov onu tekrar yanan buzdağının üzerine kaldırdı. Ölmekte olan “Sibiryakov” den Sharshavin yayındaki son radyogramı gönderdi: “Pompolit gemiyi terk etmesini emretti. Yakarız, hoşçakalın. Bu, 25’taki Ağustos 14.05’ti. Ardından bağlantı koptu. Buzkıran hız kaybetti ve Alman kruvazörünün silahları bitti. Şaşırtıcı bir şekilde, geminin toplarından biri hala ateş ediyordu. Kaptanın emriyle, kriptograf Mikhail Kuznetsov gizli belgeleri imha etti.
Üst düzey tamirci Nikolai Bochurko kaptanın son emrini yerine getirdi - Kingston'ı açtı. Anatoly Kacharava ağır yaralandı. Komuta siyasi asistanı Zelik Elimelah tarafından devralındı. Mürettebata gemiden ayrılmalarını emretti. Efsanevi "Varyag" gibi, "Sibiryalılar" da düşmanın önündeki bayrak düşürmedi. 15.00 civarında deniz, gemiyi yuttu. Bayrak direğinde bir komisyoncu kaldı.
Mürettebatın ve yolcuların önemli bir kısmı, buz kırıcı denizin derinliklerine kaybolmadan önce kabuklarından ve yanıklarından öldü. Buzlu suda yaşamları için tek tek mücadele eden ve Alman kruvazöründen fırlatılan bir tekneye tırmanmayı reddedenler Naziler tarafından vuruldu. Stok sahibi Nikolai Matveyev, yoldaşlarını yakalarken, bir Alman denizcisine balta attı. Yanıt olarak, otomatik bir patlama oldu.
On sekiz olan tekne, "Sırf" a binmek üzere çekilen Sovyet denizciler tarafından yaralanıp yakıldı. Uzun sorgulamalar Almanlara hiçbir şey vermedi.
Temmuz ayında filatelistler 1977, “SSCB'nin buzlanma filosu (Rus buzlanma filosu)”; “Icebreaking vapur” A. markası Sibiryakov "7,5 milyon dolaşımını serbest bıraktı.
SSCB'nin posta damgası. 1977 Buz kırıcıdaki 104 çalışanları arasında sadece 14 Zafere ulaşabildi. Şoför Pavel Vavilov'un kaderi muhteşem. Ölüm ve esaretten sakınmayı başardı. Buzlu suda yarı kırılmış teknenin yanını tuttu ve ıssız kayalık ada Belukha'ya ulaştı. Bir aydan fazla bir süre boyunca, adada zorla kışlamaya devam etti. Küçük bir stoğu teknedeyken Vavilov kepeği yedik. Geminin enkazı, karaya attı, ateşe gitti. Engebeli ateşi, Sovyetler Birliği'nin ünlü kutupsal pilotu Kahraman Ivan Cherevichny tarafından havadan görüldü. Vavilov'u anakaraya getirdi. Cesaret ve azim için, Sibiryakovlu denizci Nakhimov Madalyası ile ödüllendirildi.
Ağustos ayında, Donanma Bakanlığı'nın büyük bir işçi grubunun bir parçası olan 1960, Sosyalist Çalışma Kahramanı unvanını kazandı.
“ARCTIC'den nefret ediyorum”
Sibiryakov'dan bir düşman savaş gemisinin ortaya çıkması ile ilgili sinyal, karavan gemilerini Vilkitsky Boğazı 14'in buzunda tutmaya yardımcı oldu. Kuzey denizleri boyunca devam ettiler ve hedeflerine başarıyla ulaştılar.
Scheir, Sibiryakov ile savaştan sonra Dickson Adası bölgesine taşındı. Kuzey Denizi Güzergahı güzergahında, Krasnoyarsk Bölgesi'nin Kuzey Kutbu kıyısından bir buçuk kilometre uzaklıkta bulunmaktadır. Adanın bir limanı, bir yerleşimi, ikmal depoları ve en önemlisi Arktik'in Batı Sektöründeki açık deniz operasyonları için bir karargahı vardı. Almanlar, 180 makineli tüfekçilerinden adaya inmeyi planlıyorlar, buz durumu hakkında haritalar ve başka bilgiler edinmeyi umuyorlardı.
Kruvazörünün çoktan keşfedilmiş olduğu konusunda Meedensen-Bolken açıkça endişeliydi. “Dickson'ın anılarında“ sert sertlikler arasında savaş ”yolundaki durumunu nasıl tarif ettiği:“ Bir şeyleri özlediğimi hissettim. Bu buz. Çok fazla buz ve çok fazla soğuk. Kuzey Kutbu'ndan nefret ediyorum! ”
Sibiryakov'dan, liman işçilerinden, küçük bir denizci ve nişancı grubundan bir uyarı alan, acilen Dixon ile savaşa hazırlanmaya başladı. Dixon alay komiseri Babintsev'in savunmasını denetledi. Gizli şifreyi, buz haritalarını, meteorolojik ve hidrolojik gözlemlerin sonuçlarını içeren kütükleri kurtarmak için önlemler alındı. Hidrolog Mikhail Somov ve hava tahmincisi Vyacheslav Frolov'a, Alman iniş kuvvetinin iniş durumunda belgeleri derhal kıyıya taşıması ve imha etmesi talimatı verildi.
En yetenekli kutupsal hidrologlardan biri olan Somov, savaştan önce Kuzey Kutbu'nda yüzmeye ve uçmaya başladı. Savaştan sonra, Sovyet drift istasyonu "Kuzey Kutbu" tarihinde ikinci takımını yönetti. Coğrafi Bilimler Doktoru Sovyetler Birliği Kahramanı Somov, iki kez buzlu kıtanın kıyılarına yelken açan Sovyet Antarktika Seferi'ne liderlik etti. Daha sonra, Mikhail Mihayloviç'e uzun Arctic ve Antarktika biyografisindeki en unutulmaz gün hakkında bilgi verildiğinde, günlük hava durumu ve buz gözlemlerinin sonuçlarıyla birlikte günlük demetleri kurtarmak zorunda olduğu yılın 27 Ağustos 1942'unu aradı.
Dickson'ı batıdan daire içine alan Alman kruvazörü, bir liman, bir radyo istasyonu kullanarak Cone Adası'ndaki bir kömür deposuna ateş açtı. Ama burada Dixon'dan bir kıyı 152-mm silah tabancasıyla kaplıydı. Almanya’daki savaştan hemen sonra, bunun sonucu olarak Scheer’de öldürüldüğünü ve yaralandığını yazdılar. Demek Almanlar artık inişe hazır değildi. Kruvazör geri dönmek zorunda kaldı. 29 August, savaş alanından ayrıldı ve 30 August, Norveç'in Narvik limanına ulaştı. Ondan sonra, Dixon'dan faşist yüzey gemileri görünmedi.
Böylece "Wunderland" operasyonu sona erdi. "Amiral Scheer", Sovyet Arktik sularını boş bıraktı. Eylül ayında, son Alman denizaltı, yılın 1942'inden ayrıldı. Wunderland Operasyonu geliştiricileri Kuzey Kutbu navigasyonunu bozamadı.
Bir yıl sonra, Naziler "Wunderland" operasyonunu tekrarlamaya çalıştı. Ancak 1943'te Kuzey Kutbu'ndaki durum zaten farklıydı. O zamana kadar, Sovyet birliklerinin önemli kuvvetleri yoğunlaştı, Kuzey Filosunun gemileri ve uçakları operasyonlarını yoğunlaştırdı. Ve Wunderland-2 Operasyonu da başarısız oldu. Tüm bunlar Nazileri deniz üslerimizde, hava alanlarımızda ve diğer önemli nesnelerimizdeki büyük hava ve deniz saldırılarını terk etmeye zorladı.
Nisan ayındaki 9, en güçlü Tallboy bombalarını kullanan İngiliz Hava Kuvvetleri'nin bombardıman uçağı 1945, Kiel'e yerleştirilirken Scheer'i batırdı. Dev gemi devrildi. Kısmen sökülmüş ve yeni liman tesislerinin inşası sırasında teknenin büyük parçaları betona “doldurulmuştur”. Kiel limanındaki rıhtımlar boyunca yürürken, Amiral Scheer’in kalıntılarının ayaklarımın altında olduğunu düşünebilir miyim? Kuzey enlemlerimizde uzak 42'te soyan çok ağır Alman kruvazörü.
KAPTAN'IN ÇALIŞMASI
80’lerin sonunda, “Operation Wunderland” uzun metrajlı filmi (Otar Koberidze, Georgia-Film film stüdyosu) yönetildi, bu olaylar hakkında çekildi. Kinogruppa, Severomorsk, Arkhangelsk, Murmansk ve Dickson adasındaki çekimlere gitti. “Kişisel olarak Anatoly Kacharava'yı tanıyordum” dedi. - Güzel bir adamdı - görkemli, kocaman gözleriyle. Filmde, o ve tüm ekibi ölüyor.
Bu, savaş sonrası bazı kitaplarda ve Sibiryakova sömürüsüyle ilgili yayınlarda da belirtilmiştir. Ama bu öyle değil. Sırf üzerindeki sayısız sorgulama sırasında, yoldaşların hiçbiri komutanlarını vermedi - Almanlar ile protokollerde uzak bir istasyondan ve farklı bir soyadı altında kutup gezgini olarak geçti. Alman toplama kamplarının cehenneminden geçti, ancak hayatta kaldı. 1945'in ilkbaharında, buz kırıcı kaptan "A. Sibiryakov "Kıdemli Korgeneral Kacharava, 1. Muhafızların savaşçıları tarafından Stuttg kampından serbest bırakıldı tank Ordu.
Savaştan sonra Anatoly Alekseevich, Ledovit de dahil olmak üzere denizlerde ve okyanuslarda çok yürüdü. Gürcü Denizcilik Şirketi kurulduğunda 1967 yılında deniz kaptanı Anatoly Kacharava başkanlık etti.
Bazı yabancı askeri tarihçiler, Anatoly Kacharava'nın kişisel cesaretinin, İngiliz destroyer Glouorm, Gerard Rupa ve Batı'da iyi bilinen yardımcı kruvazör Jervis Bay, Edward Fidgen'in komutanının özellikleriyle karşılaştırılabileceğine inanıyor. Memurlar Roop ve Figen en yüksek İngiliz askeri ödülü olan Victoria Cross'u (İkinci Dünya Savaşı'nın tamamı için 24 ödülü) aldı.
Taşralı Kacharava film yapımcısı Otar Koberidze, Anatoly Alekseevich'in - Sovyetler Birliği Kahramanı olduğuna inanıyordu. Yetkili profesyonel yayını olan Water Transport gazetesinin yazarları ve editörleri, bu konuda hiçbir şüphe gölgesi taşımamıştır. Yine de - böyle bir başarı! Ama aslında mütevazı bir oy aldı. Kızıl Yıldız Nişanı, Sibiryakov'un kaptanı için yeterli bir ödül olarak kabul edildi. Kızıl Yıldız'ın bir başka emri, ayrıca Lenin Emri, İşçi Kızıl Bayrak ve Ekim Devrimi, Kacharava barış zamanı aldı. Batum'da bir tanker ve bir sokaktan sonra isim verildi.
Bu dramatik hikayedeki en gizemli rakam, ölen vapurdan ayrılmayan Komisyon Üyesi Elimelah. Zelik Abramovich hakkında Sovyet döneminin yayınlarında pratik olarak bahsedilmiyor. İsmi yüzünden mi, yoksa milliyeti nedeniyle mi? Elimelah hakkındaki tüm resmi bilgiler, Merkezi Deniz Arşivi'nin tek referansı ile sınırlıdır: “BSSR, Gomel şehrinde 1911'te doğdu. 1933’te KvmvUZ’dan mezun oldu. Moskova'da Sverdlov. Askerlik eğitimi vermedi. Kasım ayından bu yana donanmada hizmet veren 1934, Beyaz Deniz askeri filosunun LD-6 "Sibiryakov" gemisinin askeri komiseri olarak görev yaptı. Ağustos 25 Yılın 1942'i, düşman kruvazörü ile tanıştığı zaman savaşa giren ve kahramanca direnişe rağmen battılan buzkıran vapur Sibiryakov ile birlikte öldürüldü. ”
Batırıldı ... Sanki hiç başarı yoktu. Bu arada, ünlü Alman askeri tarihçisi Amiral Friedrich Ruge, “Denizde Savaş” adlı temel çalışmasında görev yaptı. 1939 - 1945 ”, buz kırıcının“ cesur ve ustaca ”direndiğini belirtti.
Sadece yirmi yıldan fazla bir süre sonra, 1965'ta, buzkıran gemi “Alexander Sibiryakov” un ölümünün koordinatları (76 derece N, 91 derece 31 dakika E) askeri bir zafer yeri ilan edildi. Bugün, Kuzey Deniz Yolu boyunca, Belukha Adası bölgesinde, kuzeydeki "Varyağ" ın hatırasının anısına yelken açan tüm gemiler uzun bir bip sesi çıkardı ve bayrağını indirdi.