Osmanlıca Terimi Olarak Acem Çapkınları:
Kiralık atlar hakkında kullanılan bir tabirdir. Arabaların genel olarak kullanılmaya başlanmasına ve tramvayların inşasına kadar halk şehir dahilinde, bir yerden bir yere gitmek için sokak ve meydanlarda duran bu atları kiralar ve onlarla gelip giderlerdi. Kiralık atların sürücüleri daha ziyade Acem olduğu için bu ismi almıştı. Müşteri ata biner, sürücü elinde kamçı, arkasında koşardı.
Çapkın, haşarı, sürtük, rezilden başka, yörük, koşucu manalarını da ifade eder. Açık yürüyüşü olan at için de kullanılırdı. Eskiler bunu "çapkun" şeklinde yazarlardı.
Acem Çapkınları ile ilgili benzer terimler:
Nişancı : Osmanlı devletinde Padişah kaynaklı her türlü yazıya, padişahın imzası
Cenah : Ordunun merkeze göre iki yandan her biri.
Arâzi-i mukâta'a : Maktû (götürü) bir vergiye bağlanmış arazi, kesime verilmiş topraklar; de
Haznedar : Saray hazinesini bekleyen, yöneten kimse.
Fetih : Bir bölgeyi veya ülkeyi savaşarak almak.
Cizye : Müslüman olmayanlardan alınan vergi.