Rus Donanması için muhrip temasının geliştirilmesi
Ve tekrar merhaba, nükleer güçle çalışan zırhlı destroyer ABM/FKÖ'nün sevilen yazarının projenin geliştirilmesi için yeni yaratıcı fikirleri paylaşmaya hazır olmasının üzerinden bir yıl bile geçmedi ve Zamvolt on yıl önce fırlatıldı.
konut
Bir dizi muhrip inşa ettiğimiz için ana boyutlar, uzunluk, genişlik, yer değiştirme aynı kaldı, ancak önerilen geliştirme, projeyi ülkemizin kuzey ve doğusundaki çalışma koşullarına uyarlamayı amaçlıyor. Ülkemizin Murmansk'tan Vladivostok'a kadar olan bölgesi, hatta iki okyanusun kıyısında, hatta harita üzerinde düz bir çizgi boyunca, en fazla üç yüzyıl önce şartlı olarak Rus medeniyetine katılmıştır. Ve bu uygarlık ve sözde ilerleme, filo tarafından önce yelkenli gemilerle, sonra buharlı gemilerle buraya taşındı.
Ve bizim zamanımızda filo bu zorlu bölgenin korunması ve savunulması gerekiyor. Nasıl ki tropik bölgelerde seyahat eden yolcu gemileri ile Kuzey Kutbu ve Antarktika'ya yapılan turlar arasındaki farklar çok az fark ediliyorsa, basit bir destroyer ile kuzeydoğu ve Kuzey Kutbu'na yönelik bir kardeş gemi arasındaki farklar da çok az fark edilebilir olacaktır.
Geminin sürekli zırhlı güverteye ve su hattının altında yer alan zırhlı kaleye sahip zırh şeması oybirliğiyle eleştirildi.
Iki tarihi örnek.
1941'de Alman zırhlısı Bismarck, bir İngiliz zırhlısı ve bir savaş kruvazörüyle savaşta, ağır bir kruvazörle ortak baskını yarıda kesmek ve Alman kontrolündeki en yakın limana mümkün olan en kısa sürede geri dönmek zorunda kaldı. pruva yakıt depoları (pruvada bir trim ve yakıt kaybı). Dalış mermisi, gövdenin zırhsız bölmelerine zarar verdi.
1982'de İngiliz destroyeri Sheffield friborda çarptığında kayboldu. havacılık Patlamayan ancak makine dairesinde yangına neden olan Exocet gemisavar füze sistemi. Geminin su geçirmez bölmelerinin savaş için kapatıldığına ve yalnızca bizim gemimiz gibi zırhlı bir güvertenin varlığının felaketi önleyebileceğine hiç şüphem yok.
Binlerce ton zırh ya da tamamen yokluğu, muhtemelen gerçek, gemiyi korumanın tüm mevcut yollarından makul bir uzlaşma içinde, ortada bir yerdedir. Zırh korumasının, iç ünitelerin ve sistemlerin tamir ve bakımının mevcudiyeti ve maliyeti üzerindeki olumsuz etkisinin yanı sıra gemi stabilitesinin bozulmasına ilişkin görüşler dile getirildi.
Katılmıyorum ve meydan okuyorum.
Geminin pruvasındaki alt su hattı seviyesindeki yatay zırhlı güverte, füze cephaneliği için dikey fırlatma tesislerinin yerleştirilmesi için doğal bir platform görevi görecek ve saçma Sheffield trajedisinin tekrarına karşı bir garanti olacak ve aynı zamanda onu güçlendirecek. Geminin gövdesi, buz sahalarının etkisine karşı en savunmasız yerde buzlu sularda seyretmek için. Kıç tarafa doğru mantıksal ve doğal bir şekilde devam etmesi, nükleer reaktörün ve geminin enerjisinin, üst güvertede bulunan uçak hangarından ve kalkış alanından gelebilecek çeşitli olaylardan güvenilir bir şekilde korunmasını sağlayacaktır.
Ek olarak, zırhlı güvertenin su hattının altına yerleştirilmesi ve onun altında, yerleşik torpido karşıtı korumanın doğal sınırı haline gelen iki dikey enine zırhlı kiriş ve iki uzunlamasına zırhlı bölmeden oluşan zırhlı kalenin yalnızca olumlu bir etkisi olacaktır. geminin metasentrik yüksekliği ve kütle merkezi üzerindeki etkisi. Bu nedenle, bu tür bir zırh korumasının varlığı, zırhlı olmayan analoglara kıyasla geminin stabilitesini artıracaktır.
Bir geminin gövdesini tasarlamaya yetkin ve dikkatli bir yaklaşımla, iç bölmelerin erişilebilirliği ve onarım ve bakım kolaylığı ile ilgili olarak, önerilen zırh, gövdenin gerekli bölmelere (14'ten 20'ye) bölünmesinden daha fazla soruna neden olmayacaktır. su geçirmez bölmeler ve güverteler.
Yani, geminin kuzeydoğudaki gövdesi ile önceki seri arasında görünmez ama temel üç fark var: gövdenin ve üst yapının tüm yüzeylerinin eğiminde 10 dereceden 9 dereceye bir değişiklik; kenarların eğimini dıştan içe doğru değiştirmek için sınır çizgisinin su hattından bir buçuk metreden 2 metreye çıkarılması; Geminin gövdesinin Kuzey Kutbu'nda nakliyeye yönelik Arc4 standardının gerekliliklerine uygun olarak inşa edilmesi.
“Arc4 (LU4) - Kış-ilkbahar navigasyonunda 1 m'ye ve yaz-sonbahar navigasyonunda 0,6 m'ye kadar kalınlığa sahip, seyrekleştirilmiş 0,8 yıllık Arktik buzda bağımsız navigasyon. Kış-ilkbaharda 1 m kalınlığa ve yaz-sonbahar navigasyonunda 0,7 m'ye kadar olan 1,0 yıllık Kuzey Kutbu buzunda buzkıranın arkasındaki kanalda yelken açmak.
Uzun, dar ve uzun bir alternatif gemi gövdesi iki nedenden dolayı önerilmektedir.
İlk olarak, Avrupalı gemi yapımcıları tarafından yapılan doğrulanmamış araştırmalara göre, gövdenin ters eğimi, geminin hareketine karşı dalga direncini azaltır; bu, geniş bir kaporta ve pruva hidroakustik kompleksinin korunmasıyla birlikte hız ve enerji verimliliğinin artmasına yardımcı olmalıdır. fırtınalı havalarda geminin çarpmasını da azaltır.
İkincisi, geminin pruvasının böyle bir konfigürasyonu, bir buz kesicinin, evet, sadece bir buz kesicinin, bir buz kırıcının değil, işlevlerini yerine getirmesine yardımcı olmalıdır. Bir buz alanı veya buz kütlesi, buz kırıcının gövdesi tarafından yerçekiminin etkisi altında yukarıdan aşağıya doğru bastırılmaz veya kırılmaz, ancak keskin, dar bir gövde tarafından suyun altından "kesilir". Buz kırıcı, kırık buzu kendi altında ve buz alanı altında kırarken, alternatif gövdeli buz kesici keser, parçaları yanlara ve hatta buz alanının yüzeyine iter, böylece riskini azaltır. baş pervane, pervane ve dümenlerde hasar.
Çizime baktığınızda geminin pruva ölçüsünün su hattından 6 metre ileride olduğunu, sonar kaportasının çelik üst kısmının su altında XNUMX metre derinlikte başladığını anlayabilirsiniz. Hemen keskin, dar bir gövde oluşmaya başlar.
Aslında dayanıklı bir ses ileten kaplama 3,5 metre derinlikten başlar. Buz kırma süreci, gövdenin su hattı üzerindeki temas noktasında, kaplama zaten güvenli bir mesafe ve derinlikte buzun altında olduğunda başlar. Modern ağır sınıf buz kırıcıların gövdesindeki kaplamanın kalınlığı 40 milimetreye ulaşıyor. Buz kesici "Fedor Litke", diğer adıyla "Earl Grey", diğer adıyla "Kanada" 31 milimetreydi.
Bu arada, buzları kesen bir destroyer fikri, bu geminin tarihine aşina olduktan sonra ortaya çıktı. Okumanızı tavsiye ederim. Kendi ihtiyacına yönelik buz kesici seçeneği bulunan yeni destroyerimiz için pruvadaki kaplamanın kalınlığı ve 30 milimetre yeterli oluyor.
Kuru hesaplamalar, buz alanının üstesinden gelmenin bu yöntemiyle bile, gövde üzerindeki sudan 25 metrekarelik bir buz kütlesinin kaldırılacağını gösteriyor. metre ve 0,5 metre kalınlığında, darbeden veya kendi ağırlığı altında kırılmayan, o zaman bir gemi için bu, standart bir helikopterin kıç tarafına inmesiyle karşılaştırılabilecektir. Geçen yüzyılın bir buz kesicisine kıyasla buz sınıfı bir destroyerin iki katı deplasmanı ve uzunluğunun yanı sıra eşsiz enerji gücü, önerilen projenin başarısının anahtarıdır.
Böylece kutup enlemlerinin tüm doğal sakinleri gibi gemimiz de daha yoğun, tıknaz ve bodur hale geliyor (üst yapının yüksekliği 41,5 metreden tam 40'a düşürülüyor). Yukarıdaki değişiklikler sayesinde, üst yapının uçak hangarı çatı seviyesinden uzunlamasına kesit alanı 80 metrekare (prototipe göre% 16) azaltıldı, ancak aynı zamanda ne yazık ki kesit alanı da azaldı. Üst yapının aynı seviyedeki alanı 24 metrekare arttı (prototipe göre %6).
Öyle ya da böyle, yukarıdaki değişikliklerin tümü, gemi gövdesinin yüzey yapılarındaki rüzgar yüklerini bir şekilde azaltacaktır. Bir numaralı tabloya göre, Kuzey Kutbu'nda 25 m/sn hızındaki bir rüzgar, subtropiklere veya Karadeniz'e göre çok daha kuvvetli olacaktır. Hava yoğunluğu normal atmosfer basıncındaki sıcaklığa bağlıdır.
Radarlar
Yazarın, baskı altında, füze savunması / denizaltı karşıtı savaş destroyerinin tasarımında var olan temel prensibi bir şekilde feda etmeye çalıştığı izlenimi edinilebilir: keşif ve kontrol ekipmanına öncelik verilir. Önceki makaleden hatırladığımız gibi, geminin üst yapısının tepesinde mümkün olan en uygun konumlara yerleştirilmiş, 24 ve 32 alıcı-verici modülün kenarlarına sahip dikdörtgen şekilli desimetre aralığındaki beş "kırmızı" AFAR, aslında benzersiz görünümünü oluşturdu. 3D -RLK (üç bantlı radar kompleksi) için izin verilen maksimum yüksek kule şeklinde.
Kuzeydoğu bölgesinin füze savunması/denizaltı karşıtı savaş muhripleri için 3 boyutlu radarın yeni konfigürasyonunda, vurguyu, silahlı kuvvetlerin bölgesel oluşumlarının çıkarları doğrultusunda etkili uzun menzilli radar keşifleri yapmaktan biraz kaydıracağız. İstihbarat bilgilerinin güvenilir şekilde sağlanması ve önderlik ettiği bölgenin veya korunan alanın gerçek deniz oluşumunu kapsaması.
Gemi, Arktik Okyanusu'nun NSR bölgelerinde veya Pasifik Okyanusu'nun kuzeybatı kısmındaki Chukotka ve Kamçatka yarımadalarında savaş hizmetindeyken, ülke içindeki stratejik hedefleri hedefleyen balistik füzeleri ve savaş başlıklarını hâlâ tespit edebilecek, ancak yükseklikler ve yörüngeler nedeniyle füzesavar füzelerine erişilemez olacak. Ve bunların SSBN'lerimizin görev "burçları" için pek uygulanabilirliği yoktur. Ancak burada önleyici bir silahsızlanma saldırısı amacıyla hava ve deniz tabanlı stratejik seyir füzelerinin toplu fırlatılması mümkündür.
Geminin üst yapısının yüksekliğinde ve uzunlamasına kesitinde yukarıda belirtilen azalma, mantıksal olarak "kırmızı" AFAR'ların geometrik boyutlarında ve yerleşim düzlemlerinin eğiminde bir değişikliğe yol açtı. Desimetre anten panelleri dikdörtgen olanlardan kare kenarlı 28 PPM ve geometrik boyutu 10,08 metre olan kare panellere dönüştürüldü. Anten dokusundaki PPM sayısındaki 16 birimlik artış, APAA'nın enerji potansiyelini de biraz artırdı.
Gemi üst yapı yüzeylerinin eğiminin 9 dereceye düşürülmesi nedeniyle, yükseklik düzleminde yan yüzeylerdeki antenlerin görüş alanı da buna paralel olarak 54 dereceye düşürülürken, azimut düzleminde kalan 90 dereceye düşürüldü. aynı kaldı. Buna göre yatay olarak konumlandırılan AFAR'ın görüş açıları, boylamsal ve enine düzlemlerde normalden ±36 dereceye yükseldi. Radyasyon için darbe tekrarlama oranının, 500, 1 ve 000 kilometrelik enstrümantal menzil ölçeklerinin belirlenmiş değerlerine uygun olarak değiştirilmesi, atanan görevlere bağlı olarak esnek ve verimli keşif yapılmasına olanak sağlayacaktır.
“Kırmızı” desimetre aralığı 3D-RLK, RTV VKS ölçüm aralığının 5N84A ve 55Zh6 radarlarına benzer şekilde, bekleme modunun uzun menzilli radar algılama görevlerini güvenle üstlenmelidir. Projenin bu bölümünün tek zayıf noktası, arızalar arasındaki sürenin yetersiz olması olabilir (karşılaştırma için: söz konusu radarlar için bu süre sırasıyla 114 ve 250 saattir). Muhripimizde böyle bir radarın varlığı, Aegis'li Amerikan-Japon füze savunma muhriplerini kör görüşlü ineklere dönüştürüyor!
Aslında, dört fazlı dizinin tümü için, antenin elektrik merkezinin yüksekliği su yüzeyinden 35 metre seviyesindedir; bu, S-300 kompleksinin konumlayıcılarının antene yerleştirilmesinden on metre daha yüksektir. 40V6M kule ve 40V6MD ürününden (39 metre) yalnızca biraz daha düşüktür.
Altıncı nesil Amerikan tarzı ikon AN/SPQ-6 Aegis'e doğrudan rakipler, kısa desimetre menzilli (λ=14 cm) “yeşil” radarlar olarak kalacak. Amerikan uçak gemileri otuz yıldır Kuzey Kutup Dairesi'nin kırmızı çizgisine veya 67. paralele yaklaşmadı. Bu nedenle Barents Denizi'nden Kola Yarımadası üslerine giren hava kanadının bir parçası olarak uçak gemisi tabanlı uçaklarla hava saldırısı yapılması pek mümkün değil. Ve bir uçak gemisinin Bering Boğazı'ndan Çukçi Denizi'ne atılımı kesinlikle inanılmaz. Küresel bir çatışma durumunda, Norveç ve Finlandiya'nın kuzey havaalanlarının yanı sıra Alaska ve kuzey Kanada üslerinde önemli bir saldırı uçağı konsantrasyonu beklenmemelidir.
Ekonomik fizibilite ve makul yeterlilik ilkesi dikkate alınarak, kuzeydoğu muhrip versiyonundaki "yeşil" menzilli AFAR'ların sayısı 16'dan 12'ye düşürüldü; bu, geminin 48 havaya kadar her yönden ateş etmesine olanak tanıyacak. uzak mesafeden hedefler. Bu gerçek, geminin savaş kabiliyetinde hafif bir azalma olarak yorumlanırsa, o zaman yeni keşfedilen bazı avantajları da dikkate almamız gerekir.
Böylece, 12 "yeşil" radar, AFAR'daki PPM sayısındaki artış nedeniyle radyasyonun enerji potansiyelini artırdı, artık her dikey ve yatay sırada 60 adet var (önceki versiyonda 58 × 58), ayrıca radyasyon modeli antenlerinin bir miktar daralmasını da gerektirdi Yeni versiyonda antenler, önceki versiyonda dört yerine sekiz yönden daha rasyonel bir şekilde yerleştiriliyor.
İnşaat için önkoşullar
Nükleer buz kırıcı "Arktika" pr. 22220'nin inşasının maliyetinin 37 milyar ruble (625 milyon $) olduğu yaygın olarak biliniyor. Bu projenin üç üretim gemisinin fiyatları zaten biliniyor; ikinci gemi için 42 milyar rubleden (709 milyon dolar), üçüncüsü için 44 milyar rubleden (743 milyon dolar) ve dördüncüsü için 51,8 milyar rubleye kadar istikrarlı bir şekilde artıyor. Ekonomi yasalarına göre seri gemilerin fiyatlarının düşmesi gerekse de, önerilen muhripleri inşa etmenin parasal eşdeğeri konusunda tartışmanın ve mızrak kırmanın bir anlamı yok.
Karşılaştırmalar ve benzetmeler yoluyla bunların inşa edilme olasılığını haklı çıkarmaya çalışalım.
Yani, çeşitli kaynaklara göre üçüncü buz kırıcı proje 22220 Ural'ın fiyatı 44-48 milyar ruble aralığında. Borei sınıfı stratejik denizaltı füze gemisinin fiyatı da halka açık - 23,2 milyar ruble. Her iki tip gemi de şu anda nispeten büyük seriler halinde inşa ediliyor, bu da inşaat teknolojilerinin kanıtlanmış olduğu ve Batı yaptırımları altında mevcut olduğu anlamına geliyor. Baltık Tersanesi gemi inşa işletmesi 2028 yılına kadar buz kırıcılar inşa etmekle meşgul olacak. Peki sırada ne var?
Daha sonra, 350x36 metre ölçülerindeki bir iskeleye, önerilen iki seçenek arasından seçim yapmak üzere nükleer enerjiyle çalışan zırhlı füze savunma/uçaksavar destroyerlerinin iki gövdesi aynı anda döşeniyor. Buz kırıcının ağırlığı 26 ton olup, bu miktardaki malzeme 800 ton deplasmanlı iki muhrip gövdesi için yeterlidir. Bir buz kırıcı için 10 metre çapında üç pervane üretilmesi gerekiyorsa, muhripler için 000 metre çapında iki pervane üretilmesi sorun olmayacaktır. Buz kırıcıda, nükleer yakıtın enerjisini buhar enerjisine dönüştüren iki reaktör bulunuyor ve daha sonra turbojeneratörler bunu elektriğe dönüştürüyor ve bu da pervaneleri elektrik motorları aracılığıyla çalıştırıyor.
En yeni muhriplerde en yeni nesil SSBN'lerden seri ve güvenilir bir ana enerji santrali kullanarak, dişli kutuları, gaz türbini ve dizel motorlardan kaynaklanan sıkıntılardan pratik olarak garanti altına alıyoruz, çocukluk hastalıklarını geride bırakıyoruz ve yelken açarken gemi özerkliği sorununu temelden çözüyoruz yüksek enlemlerde.
Böyle bir çözümün ek bonusları, daha az sayıda yakıt enerjisi dönüşümü ve Borey ve Yasen denizaltıları için enerji santralinin başlangıçta tasarlanan daha düşük gürültü seviyesi nedeniyle buz kırıcı versiyonuna kıyasla muhriplerin enerji santralinin daha yüksek verimliliği olacaktır. yüzey gemisine.
Gelecekte endüstri, hem denizaltı füze taşıyıcılarının inşası hem de nükleer buz kırıcıların inşası için siparişleri yerine getirecek. Yeni projeler ortaya çıkana ve mevcut numunelerin hizmet ömrü bitene kadar, en geç 15-20 yıl içinde yenilenmeleri gerekli olacaktır. Seri üretilen birimleri kullanarak farklı bir sınıfın eşit derecede gerekli ekipmanını oluşturmak için öngörülebilir duraklamayı kullanmak mantıklıdır.
Böylece, muhripler için üretimde ustalaşmış güvenilir bir nükleer enerji santraline, bir yüzey gemisinde operasyon için yalnızca küçük bir adaptasyona ihtiyaç duyan bir hidroakustik kompleksine ve seri üretilen modern füze silahlarından oluşan tam bir cephaneye sahibiz; kritik olmayan bir yüzde. Yeni bir ürün için yenilik sadece yukarıda açıklanan üç bantlı radar sistemi ve yeni nesil denizaltı karşıtı helikopterler, AWACS tiltrotorlar ve havadan oluşan tamamen yeni bir havacılık silah bileşeni sunulacak. erkek arı.
Pek çok okuyucu, Rus Donanması için evrensel muhriplerin inşasına karşı değil, ancak bilinçaltı düzeyde onlar için nükleer enerjiye karşı çıkıyor. Ama bunun alternatifi yok, gelişme bile beklenmiyor. M75RU (7 hp), M000FRU (70 hp) ve M14FR (000 hp) arasında yakın zamanda mevcut olan deniz gaz türbini motorları model yelpazesi ve ülkemizde makine mühendisliğinin gelişmişlik düzeyi, bir enerji santralinin oluşturulmasına izin vermemektedir. 90 ton deplasmana sahip destroyer.
Şu ana kadar elde edilen başarının zirvesi, Proje 22350 fırkateynlerine yönelik enerji santralidir; bu santralin iki şaftından her biri, bir çift sürdürülebilir dizel motor (5 hp) ve toplama kabiliyetine sahip olmayan bir dişli kutusu aracılığıyla bir M200FR art yakıcı türbini tarafından çalıştırılır. güçlerini artırın (yani birimlerden birinci sırayı alın). Bir sonraki fırkateyn serisi olan Proje 90'de, artan UKSK mühimmatı ve bunun sonucunda artan yer değiştirme ve uzunluk ile santralin değişmeden bırakılması planlanıyor.
Bu, ekonomik hızın ilk serideki fırkateynlerden bile daha düşük olacağı ve birinci sınıftaki en yeni gemilerin bu parametrede yabancı sınıf arkadaşları arasında şimdiden yabancı olmaya mahkum olduğu anlamına geliyor. İkinci seride aynı dişli kutusu ve türbine sahip daha güçlü bir dizel motorun (6 hp) kullanılması gecikmeyi bir şekilde düzeltebilir, ancak bunun üstesinden gelemez. Genişletilmiş 000M projesi için enerji santralinin tahmini daha iyimser: bir üniteye bir çift M22350FRU ve M70FR türbininin kurulması planlanıyor.
Tek soru, onlar için her iki türbinin gücünü toplayan bir dişli kutusu oluşturmanın mümkün olup olmayacağıdır. Aksi takdirde, ekonomik hızın artmasıyla birlikte, zaten olağanüstü olmayan ilk serinin fırkateynlerine kıyasla tam hızın maksimum değerini kaybedeceğiz. Proje 22350M'deki gemilerin deplasmanının 8 tona kadar çıkmasının planlandığını unutmayın. Bu, 500 ton deplasmana sahip bir destroyer için, böyle bir enerji santralinin, toplama dişli kutularına sahip en iyi versiyonunda bile oldukça zayıf olacağı anlamına geliyor.
Ve hatta iki M90FR türbinli ve gücünü tek bir şaft üzerinde toplayan 55 hp kapasiteli bir dişli kutusuna sahip bir ünitenin oluşturulması. İle. ulusal gurur için bir ön koşul gibi görünmüyor.
Dolayısıyla şu anda 10 ton deplasmanlı bir gemi için içten yanmalı motorlara dayalı bir enerji santrali oluşturmaya yönelik net bir plan bile yok. Öte yandan, sırasıyla 000 ve 13 knot tam hıza sahip Yasen tipi (tam kapasite 800 ton) ve Borey (tam kapasite 24 ton) denizaltılar seri olarak inşa ediliyor.
Su üstü gemilerindeki nükleer santrallerin bakımı ve işletilmesi, denizaltılara yönelik benzer faaliyetlerden daha pahalı olmayacak. Ve eğer filonun ve ülkenin liderliği şimdi elbette nükleer muhripler inşa etmek için cesur bir karar verirse, o zaman 30'ların ilk yarısında filolardan birinde altı kişilik tam teşekküllü bir bölüme sahip olabileceğiz. füze denizaltılarının bir bölümü fiyatına gemiler.
Dönüştürülebilir Uçak AWACS
Muhrip üzerinde bulunan üç bantlı radar sistemi, keşif, hedef belirleme ve gemi silahlarının kontrolü için ne kadar iyi olursa olsun, bu mükemmel sistemin, taşınan silahların kullanım olanaklarını sınırlayan ve düşman tarafından kullanılabilecek sakıncaları da vardır. beklenmedik yenilgi.
Her şeyden önce bunlar, radyo ufkunun hem son derece düşük irtifalarda tehlikeli hedeflerin tespitine hem de geminin uzun menzilli füze silahları için gerçek zamanlı olarak kendinden emin, doğru hedef belirlemeye yönelik sınırlamalardır.
Oldukça çelişkili bir şekilde, iyi silahlanmış modern bir gemi için bile ana tehdit çevredeki hava sahasından geliyor, ancak taşıyıcılar yalnızca uçan nesneler değil, aynı zamanda denizaltılar ve yüzey gemileri de olabilir. Bu nedenle, hem tek bir gemi hem de bir gemi emri için uzun menzilli radar tespiti, uzun süredir savaşın sürdürülebilirliğinin temel taşı olmuştur. Güçlü, güzel ve pahalı muhriplerimiz, bunlara dayalı tiltrotorlar tarafından bu AWACS ile donatılacak şekilde tasarlanmıştır.
Öncelikle insansız (insansız) bir tiltrotor AWACS yaratma olasılığının kavramsal konuları üzerinde durmamız gerekiyor. Hawkeye AWACS'ın beş kişilik bir mürettebatı var; Osprey taşıma ve iniş tiltrotorunun ise üç ila dört kişilik bir mürettebatı var.
İnsansız bir tiltrotor AWACS yaratarak, dar bir alanda üç ila beş yüksek vasıflı uzmanın hayat riskini anında ortadan kaldırıyor, onlara cihaz içindeki yaşam alanından ve yaşam destek ve kurtarma sistemlerinden tasarruf sağlıyor, operasyonlarda insan faktörünü ortadan kaldırıyoruz. tüm kompleksin kontrolünün güvenilirliği.
Şüphecilere, insansız bir kamyon üzerinde yapılan son testler ve ağır Okhotnik insansız hava aracının test edilmesindeki başarıların yanı sıra, insanlı dikey kalkış ve iniş uçaklarında ustalaşmanın zorlukları hatırlatılabilir.
Uçuşun unsurlarına ayrı ayrı bakalım.
Denizdeki bir destroyerin güvertesinden tiltrotor gibi karmaşık bir aparatın kalkışı ve inişi, deneyimine, gerçeklik algısına ve tepkisine güvenen bir kişiden ziyade, yapay zeka unsurları içeren otomasyonla daha iyi gerçekleştirilecektir.
Aynı durum dikey kalkıştan yatay uçuşa ve geriye geçiş için de geçerlidir. Ayrıca otopilotun, hıza, irtifaya dikkatli bir şekilde bağlı kalarak ve duruma göre uçuş kontrolü sırasında gemiden yapılan gerekli ayarlamaları yaparak amaçlanan rota boyunca uçuş görevini gerçekleştirebilme yeteneği konusunda da hiçbir şüphe yoktur.
Tüm bunlar Amerikan MQ-25 yakıt ikmal drone'u tarafından gerçekleştirilirken aynı zamanda başka bir uçağa da yakıt ikmali yapılıyor. AWACS görevlerini gerçekleştirmek için bir tiltrotorun yatay uçuşu, ani manevralar veya akrobasi manevraları yapılmasını gerektirmez; aksine, en iyi şekilde otomasyonla gerçekleştirilen, belirtilen parametrelerin kararlılığı ve doğruluğu ile ayırt edilmelidir. Osprey'in servis tavanı 7 metre ve seyir hızı 620 km/saat'tir.
AWACS tiltrotorumuzun 5-7 bin metre yükseklikte ve 500 km/saat hızla bir savaş görevi gerçekleştirdiğini varsayalım; bu, gemideki 3D-RLK konumlayıcıların görünürlük bölgelerinde, gemiden en az 300 kilometre uzakta olacağı anlamına gelir. Gemi, İHA'nın kendisinin kontrolü gibi doğrudan iletişim hatlarının yanı sıra, yerleşik konumlayıcılardan gelen istihbarat bilgileri için veri iletim hatları da sağlıyor.
Geminin bulunduğu yerin etrafındaki 300 km'lik tahmini tiltrotor uçuş yarıçapına, yandan görünümde yerleşik konum belirleyicilerin tespit aralığının 400 km'lik bir kısmını daha ekleyerek, radar keşif bölgesinde, taşıyıcı tabanlının yetenekleriyle karşılaştırılabilecek makul bir artış elde ediyoruz. Hawkeye AWACS uçağı ve varsayımsal kullanım helikopteri AWACS Ka-31'de kesinlikle benzer parametreleri aşıyor.
En az dirençli yolu takip ederek insansız bir tiltrotor AWACS yaratırsanız, o zaman Su-36 avcı uçağından AFAR NO57 “Belka” ile hazır seri hava radarlarını değişiklik yapmadan ödünç almak mantıklıdır. Ancak bir savaş uçağı için en uygun ürün, AWACS'ın gereksinimlerini tam olarak karşılamıyor. Savaş uçağının radarı hakkında kamuya açık bilgilere göre, AFAR'ın geometrik boyutları 2,3 x 1,8 metre olan dik düzlemlerde 0,7 x 0,9 derece genişliğinde iğne şeklinde bir radyasyon düzenine sahiptir.
Aynı eleman tabanı ve aralığına sahip bir AWACS tiltrotor için, her iki düzlemde 20 derecelik simetrik diyagrama ve 2 x 0,8 metre geometrik boyutlara sahip, yüzde 0,8 daha güçlü bir ürün tercih edilir. Doğru, bunun için AFAR'daki verici ve alıcı elemanların 1'dan 526 birime çıkarılması gerekecek. NO1 Irbis radarının önceki örneği, azimutta ve yükseklikte ±898 derece (elektronik) ve ±35 derece (hidrolik) görüş açılarını belirtiyordu.
Işın düzlemlerden birinde elektronik olarak 60 derece saptırıldığında yön deseni genişliğinin iki katına çıktığına dikkat edilmelidir. Bu nedenle, radarlarımızda kabul edilebilir doğruluk özelliklerini korumak için, ışının elektronik taramasını genel olarak kabul edilen ±45 derecelik sınırlar içinde tutacağız ve ayrıca AFAR gövdesini yatay düzlemde aynı ±45 dereceye kadar taramayı da ekleyeceğiz. bir hidrolik tahrik.
Tiltrotor projesinin özellikleri arasında, bir gemide kalkış ve iniş işlemleri gerçekleştirirken cihazın daha fazla stabilitesini sağlayacak kontrollü itme vektörüne sahip motorların arzu edilen kullanımı ve geri çekilebilir tekerlekli iniş takımı yerine basit kızakların takılması yer alıyor. Uçuş sırasında minimum direnç ve çok daha hafif ve daha güvenilir olmaları, uçağı geminin sallanan güvertesine sabitleyecektir.
Savaş kullanım seçenekleri
Gemi, filonun deniz üssüne yaklaşırken veya SSBN görevinin “kalesinde” devriye gezerken tehdit edici bir yönden hava savunma/füze savunması/uçaksavar savunması sağlıyor. Tek bir muhrip, hem saldırı hem de devriye tipi düşman uçakları için kapalı bir erişim bölgesi oluşturma yeteneğine sahipken aynı zamanda dalış derinliği ve menzillerine göre aralıklandırılmış bir veya iki gaz fırlatıcı ve pasif modda pruva sonarını kullanarak su altı durumunu eşzamanlı olarak izleyebilir.
Hem havada hem de su altında kontrol bölgelerini genişletmeye veya belirli bir yönde çabaları artırmaya ihtiyaç duyulursa, yerleşik AWACS tiltrotorlar ve ASW helikopterleri bağlanır. Aynı zamanda, düşmanın tehdit altındaki bir dönemde uzay keşifleri yapmasını önlemek için, aktif sıkışmadan, kutupsal yörüngelerin alçak alanlarında düşman uydularının fiziksel olarak yok edilmesine kadar Dünya'ya yakın alanın kontrolü gerçekleştirilmektedir.
Gemi, CRBD için füze cephaneliği olarak belirli bir bölgede konuşlandırılıyor. Ayrıca mevsim ve bölgedeki buzlanma koşullarına bağlı olarak filomuzdaki buz kırıcılardan biriyle ortak bir sefer de yapılabilir. Ve sonra Grönland ve Barents denizlerinin kuzey bölgelerindeki 75. paralelin ötesindeki NATO İskandinavlarına ve Baffin, Beaufort ve Chukchi denizlerinden Amerikalı-Kanadalı yetkililere ve Kuzey Amerika NORAD generallerine tehdit oluşturmak oldukça mümkün. . Bir nükleer destroyerin sınırsız özerkliğini kullanarak, Kuzey Amerika'nın her iki kıyısına ve hatta daha da fazlası Sisli Albion ve Yükselen Güneş Ülkesi kıyılarına geziler ve küçük denizaltılar planlamak mümkündür.
Gemi, saldırı, denizaltı karşıtı ve iniş operasyonlarını yürütürken filomuzdaki herhangi bir gemi sırasının bölgesel hava savunmasının temeli haline geliyor.
Gemi, Rusya'nın kartviziti olup, hem dost ülkelere destek sağlamak hem de düşmana baskı yapmak amacıyla Dünya Okyanusu'nun her bölgesinde bayrağımızı sergiliyor.
Caronimica'nın tazeliği
Her ne olursa olsun (muhriplerin Rusya'da inşa edilip edilmeyeceği, nükleer olup olmayacağı veya gökyüzünü dumanlandıracağı, folyodan mı yoksa zırhlı güverte ile mi yapılacağı anlamında), zamanı getirmenin zamanı geldi. gemi isimlerine taze bir ruh. Kuzeydoğu için, Rusya'nın Pasifik Okyanusu adaları üzerindeki egemenliğinin dokunulmazlığını vurgulayan ve aynı zamanda potansiyel düşmanlar için doğal bir rahatsız edici olan bir dizi gemi adı öneriyorum.
Nükleer enerjiyle çalışan zırhlı destroyerin adının sembolizmi şu gerçekle haklı çıkarılabilir: adaların her birinde 1945'ten sonra patlayan aktif bir yanardağ var. Volkanik bir patlama, bir geminin füze salvosuna benzetilebilir.
Volkan Adaları:
Ö. Matua (Sarychev Yanardağı - 2009);
Ö. Onekotan (Krenitsyn Yanardağı - 1952);
Ö. Kunashir (Tyatya yanardağı - 1981);
Ö. Iturup (Kudryavy yanardağı – 1999);
Ö. Simushir (Zavaritsky yanardağı - 1957);
Ö. Paramushir (Ebeko yanardağı – 2022).
Yazar geleneklere itiraz etmiyor. Tanınmış savaş gemisi “Koreets” ruhuna uygun bir dizi beş harfli “Rusya'nın küçük halkları” isimlerinin nesi var: “Abhaz”, “İnguş”, “Buryat”, “Karel”, “Çeçen”, “ Çuvaş”, “Evenk”, “ Nenets”, “Koryak”. Veya "tarihi dizi": "Bolşevik", "Çekist", "Gönüllü", "Oprichnik", "Soyguncu", "Boyarin".
Ama önce gemileri indirmemiz gerekiyor!
Bu serideki makaleler:
Nükleer enerjili zırhlı muhrip PRO/PLO
Abone olun ve en son haberler ve günün en önemli olaylarından haberdar olun.