Para kötüdür
110 yıl önce, 8 Ekim 1906, büyük Rus yazar Leo Tolstoy, Nobel Ödülü'nü reddetti. Rus Bilimler Akademisi'nin bir yıl 1906 için Nobel Edebiyat Ödülü'nü kendisine aday gösterdiğini öğrendikten sonra, Leo Tolstoy, Fin yazar ve çevirmen Arvid Jarnefelt'e bir mektup gönderdi.
İçinde Tolstoy, İsveçli meslektaşları aracılığıyla tanışmasını “bana bu ödülü vermediklerinden emin olmalarını sağlamaya çalışmasını” istedi; çünkü “olsaydı, reddetmek benim için çok hoş olurdu”. Bununla, Rus yazar, gerçekten de, farklı ülke ve ulusların diğer pek çok vatandaşı olan Jarnefelt'i çok şaşırttı. Bu henüz olmadı. O zaman, genç Nobel Ödülü (Alfred Nobel'in 1897'teki iradesine göre kurulan, ilk olarak 1901'ten gelen yazarlara verildi) prestijli olarak kabul edildi. Nakit karşılığı 150 milyon İsveç kronuydu.
Jarnefelt bu hassas ödevi yerine getirdi ve ödül, bugün sadece İtalyan edebiyat eleştirmenleri tarafından bilinen İtalyan şair Josue Carducci'ye verildi.
O zamanlar Tolstoy, 78 yaşındaydı. Girebilirdi tarih En eski ödül sahiplerinden biri olarak Nobel Ödülü. Tolstoy, ödüle layık görülmediği için memnundu. “Öncelikle,” diye yazdı, “bana çok fazla zorluk kazandırdı - bu parayı elden çıkarmak, bence bütün paralar gibi bence sadece kötülük getirebilir; ikincisi, bana tanıdık olmasa da, birçok insandan bir sempati ifadesi almak bana onur ve büyük bir zevk verdi, ama yine de derinden saygı duyuyorum. ”
İlginç bir şekilde, "Savaş ve Barış" ın yazarı bir emsal oluşturdu. "Nobel reddetme" diye bir şey bile vardı. Bunlar arasında, Sovyet şairi ve nesir yazarı olan Boris Pasternak, 1958’te “Nobel” i reddetti ve zorla, Kremlin’in baskısı altında kaldı. O yılki SSCB liderlerinin neyin çoğunu beğenmediği henüz belli değil - aday romanı Doktor Zhivago ya da romanın "kapitalist Batı'da" yayımlanmış olması.
Siyasi nedenlerden dolayı Alman mikrobiyolog Gerhard Domagk, 1939'teki ödülü reddetti. Adolf Hitler yüzünden. Nobel Komitesinde, Barış Ödülü'nü 1936’ta Hitler’i ve Nazizm’i kınayan Alman pasifisti Karl von Osetsky’ye verdiği için kızmıştı. 1937’te Führer, Alman vatandaşlarının Nobel Ödülü’nü kabul etmesini yasaklayan bir kararname çıkardı. Sonuç olarak, 1938 ve 1939'te Nobel ödüllü olan kimyagerler Richard Kuhn, Adolf Butenandt ve fizyolog Gerhard Domagk ödüllere katılamadı. İkinci Dünya Savaşı'nın bitiminden sonra bilim insanlarına madalya verildi. İlginçtir ki, İsveç'te, 1939'teki Nobel Komitesinde, bir sonraki barış ödülü için Adolf Hitler'i aktif olarak aday gösteren insanlar vardı. Batı'da Hitler, en popüler isimlerden biriydi (en popüler olmasalardı).
1964'te ünlü Fransız filozof, romancı ve oyun yazarı Jean-Paul Sartre ödülü reddetti. Fakat Leo Tolstoy'dan farklı olarak, incelik değil, yüksek sesle neden ödülü reddettiğini belirtti. Sartre'ın bağımsızlığını aramasının ana nedeni, bunu sorgulamak istemiyorlardı. Ek olarak, Fransızlar Nobel Komitesi'nin seçimi ile aynı fikirde değildi. Şöyle yazdı: “... Mevcut durumda… ödül aslında Batı’nın yazarlarına veya Doğu’dan gelen“ isyancılara ”verilen bir ödülü temsil ediyor. Güney Amerika'nın en büyük şairlerinden Neruda ödüllendirilmedi. Aragon'un adaylığını asla ciddiye almadı. Nobel Ödülü'nün Sholokhov'a değil Pasternak'a verilmiş olması ve ödülü kazanan tek Sovyet çalışmasının yurtdışında yayınlanmış ve kendi ülkesinde yasaklanmış bir kitap olması üzücü. Denge, benzer bir jestle ancak ters anlamıyla restore edilebilir. ”
Sartre haklıydı. Ödül, Batı'nın SSCB'ye ve Batı dünyasının diğer siyasi muhaliflerine (özellikle Çin'e) karşı bir bilgi savaşı aracı oldu. Edebiyatta Nobel Ödülü olan 1970, "büyük Rus edebiyatı geleneğinden elde edilen ahlaki güç için" Alexander Solzhenitsyn'e verildi. GULAG Takımadaları'nın yazarı, “on milyonlarca Stalin toplama kampının on milyonlarca mahkersmu tutuklu” efsanesini başlatan “beşinci sütunun” gerçek bir temsilcisiydi. Batı’da, SSCB’den kovulduktan ve 1991’tan sonra “yeni“ demokratik ”bir Rusya’da büyük destek almasına şaşmamalı.
Ne yazık ki, Rus kültür alanı ve eğitiminin “demokratikleşmesi” şu anda devam ediyor. Öyleyse, Rusya Eğitim Akademisi (RAO) başkanı Lyudmila Verbitskaya diye belirttiLev Tolstoy’nun romanı Savaş ve Barış’ın yanı sıra Fyodor Dostoevski’nin “bazı eserleri” nin okul müfredatından çıkarılması gerektiği. Bunu Moskova makamıyla yaptığı röportajda şöyle söyledi: “Mesela, Leo Tolstoy’nun okul programı Savaş ve Barış’ın yanı sıra Fyodor Dostoevski’nin bazı romanlarının kaldırılması gerektiğine kesinlikle ikna oldum.”
1990'lerin liberal “reformlarından”, 2000'lerin “dizlerinden yükselişine” kadar, eğitimde gerçek bir felaket olduğu açıktır. Rusya klasik eğitimi, yarı feodal Rusya'nın nihai yaratımının önündeki en büyük engeldir; “seçkin” ve zengin (“yeni soylular”) ve yoksul ve “kaybedenler” olarak bölünmüş bir kast toplumu. Archaism yolunda, Savaş ve Barış ve burjuva ve küçük-burjuva psikolojisini reddeden diğer klasik klasik eserler sosyal adalet için savaşırken, eleştirel düşünmeyi öğrettikleri zaman, İncil, Kur'an ve Tevrat tarafından değiştirilmek istiyorlar.
Bu nedenle, dünyaca ünlü bir kişi olan Rus yazar Lev Nikolayevich Tolstoy'nin, hayatının sonunda Rus Ortodoks Kilisesi'nden çıkarıldığını ve en yüksek hiyerarşisi tarafından matematikselleştirildiğini hatırlayabiliriz. Kilise hiyerarşileri için rahatsız edici sorular için.
Aslında, toplumsal eşitsizliği sonsuza dek meşrulaştırmak için Rusları arkaik hale getirmek istiyorlar - maddi, kültürel ve eğitici. Ortaokullar zaman zaman matematik, Rus dili ve edebiyatı, tarih, fizik ve kimya derslerini azaltır. Ve tam orada, İngilizceyi daha düşük seviyelerden tanıtıyorlar, böylece gelecekteki köle-tüketicileri “ustaların” dilini biliyor. Rusya Federasyonu altında “madeni” koyan “ulusal bileşeni” arttırın. Kanca veya sahtekarlıkla değil, Tanrı'nın Yasası okullara itiliyor. Ne de olsa, sosyal adaletsizliği ve eşitsizliği haklı göstermenin tek yolu (ilahi niteliğine atıfta bulunmaktır). Er ya da geç, böyle bir siparişin yılın 1917 örneğini izleyerek bir felakete yol açacağı açıktır. Ancak “reformcular” bunu anlamıyor veya yaşları için yeterli olduğuna inanıyor.
Abone olun ve en son haberler ve günün en önemli olaylarından haberdar olun.