Koşmanın, sadece performans açısından değil, aynı zamanda keyifli bir aktivite olması açısından da birçok faydasını savunan bu yaklaşım, koşucular arasında dikkat çekici bir değişim yaratıyor.
Eliud Kipchoge veya Kelvin Kiptum gibi dünya rekortmeni koşucuların antrenman metotlarını düşündüğümüzde, genellikle hızlarını maksimumda tuttuklarını varsayarız. Ancak gerçek şu ki, bu elit sporcuların antrenmanlarının yüzde 80'i yavaş tempolu koşulardan oluşuyor. Bu, kalp atış hızınızı yükselten ancak hala partnerinizle konuşabileceğiniz bir tempoda koşmak anlamına geliyor.
Uzmanlar bunun sebebini şöyle açıklıyor; Yüksek yoğunluktaki antrenmanlar vücutta daha fazla stres yaratır. Koşu hızı arttıkça, vücut daha fazla zorlanır ve bu da hastalık, enfeksiyon ve yaralanma riskini artırır. Elit koşucular, yavaş koşmanın sağladığı dayanıklılık temelini oluşturarak, yüksek yoğunluktaki antrenmanlardan kaynaklanan riskleri en aza indirir.
Bu yaklaşım sadece yaralanma riskini azaltmakla kalmıyor, aynı zamanda temel kardiyo-solunum kondisyonunu da güçlendiriyor. Bu, koşucuların daha yüksek yoğunluktaki antrenmanlarda daha yetenekli olmalarını sağlıyor.
Yavaş tempolu koşunun bir diğer avantajı ise enerji kaynağını değiştirmesi. Yavaş koşu, vücudun depolanan yağları kullanmasına olanak tanıyor, bu da daha verimli bir enerji süreci anlamına geliyor.
Eğer koşu hızınızı düşündüğünüzden daha yavaş tutmak istiyorsanız, doğru hızı bulmak için nefes kontrolü ve konuşma testlerini kullanabilirsiniz. Koşu yaparken hala konuşabiliyorsanız ve nefes almakta zorlanmıyorsanız, doğru hızdasınız demektir.