Finansal piyasa koşulları kasvetli görünüyor. Enflasyon, faiz oranlarını yükselterek hisse senedi ve tahvil piyasalarında fiyatların düşmesine neden oldu. Her iki pazarda da fiyatların uzun süre yükseldiği bir dönemle olan tezat çok büyük.
Emeklilik tasarruf sahiplerinin sadece şimdiki zamanla ilgili değil, aynı zamanda gelecekteki beklentiler hakkında da depresif hissetmeleri doğaldır. Ve özellikle kasvetli çünkü geleneksel olarak hisse senetleri düştüğünde tahvillerin sağladığı ağırlık artık kesin olarak alınamıyor.
Öyleyse büyük soru şu: ne yapabilirsin? Üç yönüne odaklanacağım. Tasarruf sahipleri ne yapabilir? Emekliler ne yapabilir? Ve olumsuz koşulların kaçınılmaz bir sonraki ziyaretine hazırlanmak için ne yapabilirsiniz?
İlk soru, cevaplaması en rahatlatıcı olanıdır. Tasarruf sahipleri, varlıklarının artık planladıkları tahsise (ne olursa olsun) uymadığını kabul etmelidir. Bu yüzden ilk şey onu yeniden dengelemek. Bu, yeni düşük fiyatlardan yararlanarak, en çok düşeni satın almanın şanslı etkisine sahiptir.
Aslında, düşen piyasalar, belki de paradoksal olarak, tasarruf sahipleri için iyidir. Düşen fiyatları bir satış olarak düşünün. Düzenli olarak yatırım yapmayı planladığınız tutarlar, şimdi her varlık sınıfından önceki yüksek fiyatlardan alacağından daha fazla birim satın alacak.
Tabii ki bu avantaj, yalnızca düşmeler geçiciyse geçerlidir. Ama genellikle öyleler. İyi haber bu. Piyasaların asla düzelmeme olasılığı her zaman vardır. Yazar William Bernstein buna “derin risk” diyor ve açıkçası bununla başa çıkmanın tatmin edici bir yolu yok. Sadece sizin değil, tüm dünyanın ciddi şekilde etkilenmesi biraz rahatlık – ama işin gerçeği bu.
Öyleyse, düşüşlerin kısa vadeli veya orta vadeli olduğu kadar uzun vadeli olmadığını varsayalım. Panik yapmazsanız ve satmazsanız kısa vadeli düşüşler sorun değil. Paniğe karşı tek savunma, duygusal olmaktan çok rasyonel düşünmektir.
Orta vadeli bir düşüşten en çok etkilenen tasarruf sahipleri, emekliliğe yaklaştıkça kademeli olarak nakit çekmeye başlamaya nispeten yakın olanlardır. Aynı sorun, halihazırda emekli olan ve emekli maaşının değerinin düştüğünü görenler için daha da kötü. Öyleyse onlara odaklanalım ve daha önce bahsettiğim ikinci soruya geçelim.
Emekliler, jargonda “geri dönüş riski sırası” olarak adlandırılan şeye karşı özellikle savunmasızdır. Gelecekteki yüksek getirilerin mevcut negatif getirileri telafi etmesine izin vermek için bekleme lüksleri yoktur, çünkü harcama ihtiyaçlarını karşılamak için para çektikçe varlıkları azalmaktadır ve bu gelecekteki yüksek getiriler daha küçük bir varlık bazında hareket etmektedir. Dolayısıyla, düşük veya negatif başlayan bir getiri dizisi, daha sonraki yüksek getirilerle dengelenemez.
Bu, emeklilik potunuzun düşen varlık fiyatlarına nispeten bağışık olan bir parçasının olması gerektiği anlamına gelir. Ve bu tür varlıklar, nakit benzeri varlıklar veya herhangi bir oranda faiz oranları yükseldikçe çok az azalan kısa vadeli varlıklardır.
Bunu, “büyüme arayan potunuz” olan potun geri kalanının aksine bir “güvenlik potu” olarak düşünüyorum. Tabii ki şu anda başka bir sorun daha var, o istikrarlı değerli varlıklar yüksek enflasyona karşı koruma sağlamaz.
Tek koruma, kendileri enflasyonla bağlantılı getirileri olan varlıklarda yatmaktadır. Amerikalılar, ABD hükümetinin getirileri sürekli enflasyona göre ayarlanan I-Sınıfı Tasarruf Tahvilleri (kısaca I-tahvilleri) olarak adlandırılan tahvilleri çıkardığı için şanslılar.
Birleşik Krallık’ta mevcut olan en yakın eşdeğer, faiz ve vade ödemelerinin enflasyonu yansıtacak şekilde ayarlandığı endekse bağlı yaldızlardır. Ancak enflasyonu yansıtmak, enflasyonu eşleştirmek anlamına gelmez. Aslında, bazı yıllar boyunca bu yaldızların getirileri negatif enflasyonu etkin bir şekilde yansıtıyor ve enflasyonla birlikte artan ve azalan ödemeleri, ancak enflasyonun sürekli altında bir seviyede almak pek rahat değil. Yine de hayat bu. Enflasyona karşı güvenlik aradığınız ölçüde, bu güvenliğin bir bedeli vardır.
Geri dönüş riskine karşı size en düşük maliyetli savunmayı sunanlar, bu güvenlik odaklı varlıklardır – veya elinizde yoksa portföyünüzdeki en kısa vadeli tahvillerdir.
Bu son soruya yol açar. Bir dahaki sefere hangi dersleri öğrenebilirsiniz?
Örneğin, potunuzdan para çekmek zorunda kalmanıza beş yıldan fazla süre kalmış olanlarınız için cevap, şu anda geleneksel olan gibi, bağlı kalabileceğiniz uzun vadeli bir yatırım planına sahip olmanın akıllıca olması dışında hiçbir şey değildir. emeklilik için birçok birikim planının altında yatan “kayma yolu”.
Neden beş yıl? Sayının büyüsü yok. Bu, tarihsel olarak piyasaların bir düşüşten sonra enflasyona göre düzeltilmiş seviyelerine dönme eğiliminde olduğu bir dönemdir. Ve evet, tarih geleceğin bir tahmini değildir, ama en azından bir rehberdir.
Emekliler ve emekliliğe yakın olanlar için cevap? Piyasanın bir düşüşten sonra toparlanması zaman alıyorsa, büyüme odaklı potunuza dokunmadan beş yıla kadar harcamalarınızı kademeli olarak geri çekmenize izin vermek için bu güvenlik potunu oluşturun. (Bu stratejiyi bir yıl önce FT Money için bir yazıda yazmıştım.) Ve nihai savunma: harcamalarınızı da ayarlamaya istekli olun. Hayat sürekli değişir. Çok fazla acı çekmeden uyum sağlayabilirsek, bu panik tepkilerine karşı büyük bir savunmadır.
Şimdi mutlu bir şekilde emekli olan Don Ezra, dünya çapında Russell Investments’ın küresel danışmanlığının eski eş başkanı ve “Life Two: nasıl gidilir ve eskiden emeklilik denilen şeyin tadını çıkarır” kitabının yazarıdır.
Kaynak : https://www.ft.com/content/69bd825a-f84b-40f7-9d72-ab6c00eddd13