Uluslaraşırı ekonomiyi çeşitlendiren mal ve hizmet akışından ziyade para akışı dinamiğidir, egemen ulus-devletler global sermaye piyasalarında olayları ne başlatır ne de kontrol eder, bunlara ancak tepki gösterebilir. Geleneksel üretim faktörleri artık hiç ülkeye rekabet üstünlüğü sağlamamaktadır. Buna karşılık, yönetim, üretimin belirleyici faktörü haline gelmiştir.
Hakikatte, dört ekonomi vardır: bunlar matematikçilerin tabiriyle, “kısmen bağımlı değişken” olarak- birbirine bağımlıdır, fakat hiçbiri diğerinin kontrolü altında değildir. Birincisi millet ekonomisidir, ancak, güç bölge ekonomilerine kaymaya başlamıştır, ayrıca hemen hemen özerk olan dünya para, kredi, ve yatırım akışı ekonomisi vardır, son olarak dünyayı tek pazar olarak gören uluslaraşırı teşebbüsler ekonomisi sayılabilir.
Milyonlarca insanın ekonomik faaliyetlerini koordine eden iki yol vardır: Birisi zorlama yoluyla emredici merkezi planlamadır. Bu yöntem orduda ve totaliter devletlerde geçerlidir. Diğeri ise bireylerin gönüllü işbirliğidir. Bu piyasada var olan yöntemdir. Mübadele, zorlama olmaksızın koordinasyonu sağlar.