İran'a uzun vadeli bir grev hazırlıyor. Savaş hipersonik "Phoenix" ve "Bavara" verecek mi?
Siyaset bilimciler, askeri uzmanlar ve ileri düzey okuyucu çevrelerinde oldukça geniş bir rezonans Haberler ve analitik internet kaynakları, Amerika Birleşik Devletleri, Büyük Britanya, Avustralya ve Yeni Zelanda'nın savunma departmanlarının İran İslam Cumhuriyeti'nin en önemli stratejik hedeflerine büyük bir füze saldırısı gerçekleştirmek için genişletilmiş bir koalisyon kurmaya hazırlanma olasılığıyla ilgili haberlere neden oldu. - Natanz'da bir uranyum zenginleştirme merkezi olan Yazd ve Karaj'daki araştırma merkezleri ve araştırma ve üretim roket yapımı grubu SHIG ("Shahid Hemat Industrial Group"). Benzer bilgiler, geçen hafta Avustralya Kabinesindeki üst düzey askeri yetkililere atıfta bulunarak Amerikan ABC televizyon kanalı tarafından da yayınlandı. ABD'nin Tahran'a gizlice nükleer silah geliştirmekle suçlamada bulunduğu 2003 yılından bu yana, İran'ın nükleer araştırma tesislerine yönelik "planlı" grevler hakkında Tel Aviv ve Washington'un aralıksız "masallarını" dinliyoruz.
Gerçekten de, ABD Silahlı Kuvvetleri Merkez Komutanlığı (CENTCOM) ve Hel Haavir Komutanlığı'nda, 15 yıllık bir süre boyunca, IRI'daki bir dizi stratejik havacılık saldırı operasyonları hem taktik hem de stratejik olarak çalışıldı. havacılık (güverte dahil) ve su altı ve yüzey bileşenleri filoTomahawk Block IV ve TLAM-C / D'nin UGM / RGM-109E versiyonlarındaki Tomahawk stratejik seyir füzelerinin taşıyıcıları Bu, askeri tiyatronun gerçek bir tiyatroda başarılı bir şekilde uygulanmasından hemen önce, bu kavramların çoğu, Tahran'a karşı yazılan İsrail-Suudi anlaşmasının sonuçlanmasının ardından nihayetinde İran karşıtı Amerikan yandaşlarının kampına katılan “Arap koalisyonunun” güçlü hava kuvvetleri omurgasının katılımıyla bile çok uzakta. (bu belgeye uygun olarak Riyad'ın, İsrail Hava Kuvvetleri'nin Arap hava sahasının İran'a saldırması için sağlanması hakkındaki belgeyi bile onayladığını hatırlıyoruz Ama son derece tartışmalıdır Obama Yönetimi "nükleer anlaşma" sonra Cumhurbaşkanı bağlılığı ve İsrail görüşüne ve Suudi Arabistan görüşüne) arka planı oldu. Şimdi, agresif İran karşıtı söylemiyle Washington, Tel Aviv ve Riyad'ın tüm Şii karşıtı taleplerini bir kez daha tamamen ve tamamen karşılamaktadır. Peki İran'a karşı "Arap koalisyonunu" içeren grev planının uygulanmasında neden hala gecikmeler var? Bu sorunun cevabı basit.
Mesele şu ki, 20-ler'in başında, İran’ın hava savunmasının temel bileşeni, tanınmayacak kadar gelişti. Uzun menzilli C-XNUMPPMU-4 “Favorit” in 300 uçak füze sistemleri (2-uçan kanatlı kesiciler 6,6H48EXXUMNXX ve 6, Tor-X-10-XU-10, 2, X -UM-10, Bavarian-29 ", PFAR aydınlatma radarında ve% 1 olasılığını hedef alan modern bir Çin radyo elektronik eleman üssünün yanı sıra Rus balinalarının radar tespiti için etkileyici miktarda radar sistemleri var. Ulusal yanı sıra ulusal kalkınma. İkincisi listesinde, yüksek potansiyel radar erken uyarısı ve "Najm-373" i hedef alan ürünleri (99 alıcı-verici modülleri vardır, desimetre S bandında çalışır ve balistik hedefleri ve küçük boyutlu yüksek hassasiyetli elementleri tespit etmek için tasarlanmıştır) not etmek gerekir. оружия), Rus sayaç radar ARAR "AFAR ile" Sky-SVU "yanı sıra radar SPRN tipi" Ghadir "metre aralığı.
Bu radarlar, İran’ın birkaç yıldır zaten Tahran’da bulunan, uçaksavar füze sistemleri ve diğer sistemler tarafından kapsanan kendi merkezlerine sahip olan ağ merkezli füze savunma sistemine entegre edildi. Ghadir radarları, sadece USAF, Suudi Arabistan ve İsrail'in taktik avcılarını değil, aynı zamanda fırlattıktan hemen sonra (yaklaşık 3 km mesafeden) Kraliyet Suudi stratejik füze kuvvetlerinin DF-21A ve DF-1100 orta menzilli balistik füzelerini de tespit edebiliyor. Sonuç olarak, İran'ın radyo mühendisliği birimlerinin çok bantlı radar algılama ekipmanının batı hava yönünde (Pers Körfezi) varlığı, önceden ABD Hava Kuvvetleri ve Donanması, Hel Haavir ve Arap Koalisyonu'ndan yüksek yoğunluklu büyük füze saldırılarını püskürtmek için esnek bir kademe hava savunma sistemi hazırlamaya izin verecek.
Şebeke merkezli bir hava savunma sistemi yardımı ile bu tür saldırıları engellemenin etkinliği, 14’in Nisan’ındaki 2018’in Suriye savaş tiyatrosunda, Suriye’deki hava savunma kuvvetleri ile hizmet veren Buk-MXNUME, Pantyr-C2, S-sistemleri 1 Pechora-125M, Kvadrat-M, Osa-AKM ve Strela-2, resmi 10 verilerine göre, düşmanın seyir füzesini (aralarında stratejik sualtı ve yüzey tabanlı Torahawk füzelerinin yanı sıra, stratejik su altı) da yakalayabildi. taktik füzeleri harika inci aralık «Shtorm Gölge»). İlk saldırı sırasında böylesine büyük miktarda düşman alçak irtifa füzesinin imhası tek bir şeyi gösterebilir: Suriye hava savunmasında, Baykal-71МE, Polyana-D1М4 vb. Otomatik kontrol sistemleri aktif olarak kullanılıyor. Doğal olarak, İran'da benzer sistemler var ve bu nedenle bu devletin hava savunma kuvvetleri, ilk saldırı sırasında çok daha fazla sayıda düşman radar karşıtı ve seyir füzesini yakalayabiliyor. Belirgin bir şekilde sorunu karmaşıklaştırmak ilgili, İran'ın karmaşık dağlık arazi verilen.
Evet ve Ghadr-110, Sajil-2, Shihab-3 ve Khorramshahr orta menzilli balistik füzelerle donatılan İslam Devrim Muhafızları'nın füze birimlerinin yanlarından gelen güçlü bir "otvetka" (ABD hava kuvvetleri) düşmanlıkların tırmanmasının ilk saatlerinde kelimenin tam anlamıyla ABD Hava Kuvvetleri, Al-Dafra (BAE), Al-Udeid (Katar), Isa (Bahreyn), Al-Salem (Kuveyt), Ahmed Al-Jaber (Kuveyt) hava limanlarının hava limanlarından mahrum kalacak. Son iki pist tuvali, Abadan'ın güneyinde bulunan İran füze birimleri tarafından kullanılan sıradan uzun menzilli roket topçularında bile kolayca zarar görebilir, çünkü bu hatlardan Kuveyt'e olan mesafe yaklaşık olarak 85 km'dir.
Bu yüzden, yukarıdaki risklere dayanarak, Pentagon, Avustralya’nın bugün İran’a yapılan büyük füze saldırısı için ana bağlantı olarak kullanılmasına güveniyor. Avustralyalı yetkililere atıfta bulunan ABC gazetecileri açıklamasında en ilginç nokta, İngiltere ve Avustralya’nın istihbarat servislerinin (Beş Göz İttifak’ın bir parçası, Kanada, ABD ve Yeni Zelanda’nın bir parçası) ABD Merkez Komutanlığını sağlamada ana araç olarak kullanılmasına odaklanmaktır. İran'daki füze saldırılarına maruz bırakılacak hedefler hakkında bilgi. Savunma bakanlığının ve ABD ordusunun çeşitli kollarının komutanlarının (istihbarat zekâsından bahsetmeksizin hava ve yörünge taşıyıcılarına konuşlandırılmış çok sayıda radyo, elektronik, optik ve kızılötesi istihbarat ile) Londra'dan destek alması gerektiğini teorik olarak zordur. Bu tür bilgiler için Canberra. Sonuç: Bu İran karşıtı “oyunda” Devletler, ek istihbarat bilgisi sağlama ile ilgisi olmayan temel olarak farklı bir rol atayabilirler (uzun süredir SKN-2440 ataletli stratejik roket taşıyıcılarının ataletli navigasyon sistemlerine yüklenmeye hazır olan dijital stratejik haritalarda belirtilmiştir. -1B "Lancer").
Burada düşünülen tek senaryo, İran'ın nükleer ve askeri-endüstriyel altyapısındaki düşük profilli taktik yolcu füzelerinin AGM-1B JASSM-ER sınırlarında ABD stratejik bombardıman uçakları B-158B "Lancer" e ulaşmak için atlamanın ana aerodromları olarak Tindal ve Amberley hava üslerinin kullanılması olabilir. Güney ve güneydoğu havayollarından (Arap Denizi ve Pakistan). Lancers'ın konuşlandırılması ve bakımı için çeşitli Avustralya hava limanlarının personelinin ve ekipmanlarının eğitimi, çok sayıda ortak RAAF (Kraliyet Avustralya Hava Kuvvetleri, Kraliyet Avustralya Hava Kuvvetleri) ve Birleşik Devletler Hava Kuvvetleri tarafından belirtildiği gibi, uzun bir süre boyunca düzenli olarak birkaç hava üssü tarafından bilinmektedir. Sadece B-1B roket taşıyıcıları görünmüyor, aynı zamanda KC-10A “Extender” stratejik hava tankerleri de (bu tür egzersizlerin düzenliliği Google üzerinden kolayca bulunabilir). Mart ayında, ABD Pasifik'teki Hava Kuvvetleri Temsilcisi 2016, Albay Damien Pikart, Pentagon ile Avustralya hükümeti arasında bu füze gemilerinin bu ülkede konuşlandırılması konusundaki müzakereleri açıkladı. Ona göre, ABD'deki Hava Kuvvetleri Küresel Şok Komutanlığı 1 Hava Kuvvetlerinin B-8B filolarının Avustralya'daki konuşlandırılması, Amerika Birleşik Devletleri'nin (ve müttefikleri) operasyonel ve stratejik grev kabiliyetleri ile Hint-Asya-Pasifik bölgesindeki her yıl artan askeri-teknik tehditler arasında eşlik kuracak. Ayrıca, makinelerin olası rakipler üzerinde caydırıcı bir etkisi olmalıdır.
Açıkçası, bu açıklamada, ana tehdit PLA'nın savaş kabiliyetlerinin hızlı bir şekilde güçlendirilmesi ve ayrıca Orta Krallık Deniz Kuvvetleri'nin etkisinin, Güney Çin ve Doğu Çin denizlerinin eski sınırlarından, adayı içeren İkinci Zincirin adalarına kadar genişletilmesi anlamına geliyordu. Palau Cumhuriyeti, Deniz Kuvvetleri ve ABD Hava Kuvvetleri Guam'ın ada taşıma üssü ve aynı zamanda ada zinciri Bonin (Ogasawara). B-1B füzesi taşıyan stratejik bombardıman uçaklarında, ABD Hava Kuvvetleri Komutanlığı, davaya bir şok vermesi gerekmeksizin, Çinli deniz saldırısı gruplarındaki birkaç on veya yüzlerce modern AGM-158C LRASM gemi füzesini serbest bırakabilen tek operasyonel ve en etkin anti-gemi "yumruk" u görüyor. Orta menzilli DF-21D taşıyıcı, ABD Donanması 7 operasyon filosunun grev grupları. Ancak daha yakın zamanlarda, “Lancers” in Avustralya hava üslerine (özellikle kuzey Aving Tyndal'da) yayılması, İran’ın en önemli stratejik bölgelerini yok etmek için yapılan uzun vadeli bir baskın perspektifinden görülebilir. Böyle bir temelin avantajları nelerdir?
Birincisi, Arap Yarımadası'ndaki Şihab, Sajil ve Ghadr-110 füzelerinin menzili içindeki en yakın hava üslerinin aksine, İran'dan 8800 km'den daha fazla olan Tyndal Hava Üssü'ne hiçbir şekilde erişilemiyor İran orta menzilli balistik füzeleri. İkincisi, böyle bir konuşlandırmanın, B-1B filolarının, AGM-158B cruise füzelerinin Güney ve Güneydoğu operasyonel yönlerinden fırlatma hatlarına ulaşmalarını ve İran hava savunma bölümlerinin yoğunluğunun en iyilerden çok uzak olduğunu ortaya koymalarını yineliyoruz. ülkenin hava sahasının güney kesimlerinin füze savunmasında “boşluklar” (kapalı bölgeler). Ayrıca, Makran dağları ve Kukhrud sırtındaki karmaşık dağlık araziden dolayı, yer gözetleme radar sistemleri için birçok kör nokta oluşur (Sky-SVU, YLC-8A, Fath-14, YL-11B, vb.). İran Silahlı Kuvvetleri'nin radyo silahlı birimleri, bu yüzden yüzlerce alçak irtifa cruise füzesi yaklaşımının uyarısı minimum olacak ve bu da İran hava savunma sistemi operatörleri için son derece ciddi bir baş ağrısı yaratacak.
Bu durumda, yalnızca belli bir miktarını Çin Halk Cumhuriyeti'nden Tahran tarafından satın alınan JY-10E uçaksavar füze birimlerinin otomatik kontrol sisteminin (ACS) etkinliği için umut verilebilir. Stratejik bir nesne, birkaç uçaksavar füzesi sistemine dayanan katmanlı hava savunma sistemi (Bavyera-373, Küp ve Tor-M1) ile kaplanmışsa, yüksek verimli otomatik kontrol sisteminin doğru şekilde işletilmesi, bu komplekslerin tüm düşman hava saldırılarını mümkün olduğunca doğru bir şekilde dağıtmalarına izin verebilir. Tehdit derecesine göre, savaş alanına yaklaşmadan önce kelimenin tam anlamıyla 4 - 7 dakika olsa bile, onları durdururlar. Fakat şu anda bile şu anda su üzerine çatallarla yazılmaktadır, çünkü şu anda İran Tor-M1'in ve diğer hava savunma sistemlerinin donanım yazılımı uyarlaması konusunda JY-10E otomatik kontrol sistemine ilişkin hiçbir bilgi bulunmamaktadır; Böyle bir bağlantının yalnızca CASIC uzmanlarının ve özellikle Çin Savunma Teknolojileri Akademisi'nin katılımıyla geliştirilen “Bavar-373” hava savunma sistemi için mevcut olması muhtemeldir. İran hava savunma sisteminin, düşman füzelerine dağ mesafelerinden yaklaşma uyarı süresinin artırılması bakımından etkinliği, radar devriyesinin JY-10E ACS ve bir JASSM hedefini tespit edebilen “Adnan-1” rehberlik uçağı “Bağdat-2” ve “Adnan-50” ile senkronizasyon sayesinde arttırılabilir. -ER sırasıyla 80 ve XNUMX km mesafelerinde, ancak bu bağlantı hakkında hiçbir bilgi yok.
Bununla birlikte, İran Hava Kuvvetlerinin de ciddi bir kozu var - seri üretimi 90 Temmuz 23'de İran savunma bakanlığı başkanı Amir Hatemi tarafından açıklanan Fakour-2018 uzun menzilli havadan havaya füzeleri. Askeri haber ve analitik yayın "Jane's 360" tarafından sağlanan fotoğraflara dayanarak, ilk üretim örnekleri İran Hava Kuvvetleri'nin F-54A önleme birimleriyle hizmete girmeye başlayan Amerikan önleme füzesi AIM-14A "Phoenix" in doğal bir kopyasını karşımızda görüyoruz. -90 / 95-GR, Ocak 1976'da. Ardından, Şah döneminin arka planında, Washington ile Tahran arasındaki askeri-teknik işbirliği zirveye ulaştı ve Beyaz Saray başkanı Richard Nixon, Irak'ta hizmete giren Sovyet tasarımlı modern taktik uçaklara etkin bir şekilde direnebilen gelişmiş bir önleme görevini Şah Muhammed Rıza Pehlevi'ye devretmeye karar verdi ve diğer Ortadoğu devletleri-SSCB'nin stratejik ortakları.
MIM-90B Hawk'ın uçak versiyonuna paralel olarak, Tomcat avcılarının mühimmat yükünü hizmette tutması gereken Fakour-23 füzesi, haç şeklinde büyük bir tarama ve uzama kuyruğu ile normal bir aerodinamik konfigürasyona sahiptir. Kontrol, geniş bir alana sahip dört dikdörtgen kuyruk aerodinamik dümeniyle gerçekleştirilir; bu, 6-8G'lik aşırı yüklerle manevra yapan hedefleri yakalamak için aşağı yukarı kabul edilebilir bir açısal dönüş hızı sağlamayı mümkün kılar (bunlara İsrail ve Arap F-15I "Ra'am" ve F-15SA dahildir) , İran'a yönelik grevde hala ikincil bir rol atanacak: AGM-88AARGM füzelerini kullanan anti-radar grevleri, taktik savaşçıları maksimum aşırı yük ile sınırlandırıyor). İlan edilen 150 km menziline bakılırsa, standart Mk.2 Mod.60 / 0 ile itme ve çalışma süresinde benzer bir 1-modlu motor kullanılacak. İranlı uzmanların bağımsız olarak bir prototip yapıp daha sonra bu tip motorun seri üretimini organize etmeleri mümkündür ve muhtemelen benzer geometrik parametrelere sahip R-33 füzeleri için benzer tek odacıklı çift modlu katı itici gazlar satın almışlardır (R-33 roketinin çapı 380 mm'dir, " Phoenix / Fakour-90 "- 381 mm) ve" Phoenix "gövdesine uyarladı. Bununla birlikte, "Fakour-90" ın hızı aynı (neredeyse hipersonik) ≤5M (4800-5311 km / sa) işaretinde kaldı, bu da herhangi bir İsrailli ve Arap savaşçının yakalama sırasında bile 100 km'ye kadar bir mesafeden durdurulacağı anlamına geliyor. dersler.
Fakour-90 hava muharebe füzesinin etkinliğinin dayandığı tek teknolojik an, rehberlik sisteminin türüne, ayrıca radyo düzeltme kanalının alıcısının varlığına veya yokluğuna ve üçüncü taraf radar araçlarından hedefin belirlenmesidir. Eğer Çinli kafalar yenilenen İran “Anka kuşu” üzerinde hala “eşgüdümlü” olsaydı, roket sadece standart F-9A önleyici radar ANC ile çalışmak için bilenmiş standart aktif yarı aktif radar güdümlü kafasını değil aynı zamanda modern ataleti elde etti Avrupa Meteor URVB tipi iki yönlü bir bilgi alışverişi modülü aracılığıyla üçüncü taraf rehberlik araçlarından hedef alabilen bir navigasyon sistemi. Bu durumda, İranlı F-14A saldırganın uçaklarında “Fakour-14” u başlatabilir ve aktif güdeme geçişi beklemeden, AIM-90C-120 veya Derby füzelerine tehlikeli temastan kaçabilir.
Ancak bu konuda veri, ne yazık ki, henüz değil. Sonuç: ABD askeri altyapısının ve güçlü bir roket saldırısıyla "Arap koalisyonunun" tamamen tahrip olma ihtimaline rağmen, İran hava savunma sistemi, ABD ve Müttefî füzelerini tamamen tutuklayabilecek yaylalarda yüksek irtifa hava sahasının tüm radar kapsamına sahip değil Basra Denizi ve Basra Körfezi'nden. Burada ulusal İran Hava Kuvvetleri'nin avcı filosunu Su-30MKI ve Su-35 such gibi araçlarla ve ayrıca Pantsir-С1 ve С-300ВМ "Antey-2500" gibi hava savunma sistemleri için daha fazla "ağır" sözleşmeleri olan araçlarla güncellemek için entegre bir yaklaşıma ihtiyacımız var. . Tabii ki, Bavars-373 de önemli bir katkı sağlamalıdır, ancak bunların birçoğu hizmette değildir.
İran'a yönelik planlanan grevin haberlerini Suriye Arap Cumhuriyeti’nde “Özgür Suriye Ordusu” muhalefet grubunun yerleşim bölgelerinin çoğunun Suriye Özgürlük Ordusu’nda tam bir kurtuluş olarak değerlendirirsek, Beyaz Kaskların kaşıklarını jeostratejik hizalamaya ekleyemediği bir girişimde bulunursak Amerika Birleşik Devletleri'nin battaniyeyi en kısa sürede ve en kısa zamanda kendi tarafınıza çekmenizi sağlayan tek güvenilir yöntem olan Tahran'a karşı elektrikli aletlerin kullanılmasıyla tüm Ön Asya'daki durumu gevşetmek ve Vladimir Putin ile yeni müzakere turunda terimlerini belirlemeye çalışacak güçler. Ne de olsa, Trump’a “cadı avı” hackneyed konusu tarafından kesinlikle açıklanamayan bu toplantılarda uzun bir zaman ayırması tavsiye edilmedi.
Bilgi kaynakları:
http://forum.militaryparitet.com/viewtopic.php?id=21324
http://militarywatchmagazine.com/article/70308
http://www.airwar.ru/weapon/avv/aim54.html
https://www.rbc.ru/politics/27/07/2018/5b5a8dd19a794774a29c0896
https://lenta.ru/news/2015/05/15/b1austral/
http://tass.ru/mezhdunarodnaya-panorama/5403364
Abone olun ve en son haberler ve günün en önemli olaylarından haberdar olun.