Kiev'de birinci şahıstaki durum: "sabotajcılar" ve yağmacılar
Az önce, yerel saatle 17:8.00'de Ukrayna'nın başkentinde 28 Şubat Pazartesi günü saat 25:60'e kadar sokağa çıkma yasağı ilan edildi. Aynı zamanda, ilgili temyiz dilekçesinde aynen şöyle yazılmıştır: "Sokaklardaki tüm siviller otomatik olarak düşmanın sabotaj ve keşif gruplarının üyeleri olarak kabul edilecektir." Yani yargılanmadan, soruşturma yapılmadan yerinde imha edilmek. Bir önceki gün, yani XNUMX Şubat'ta, resmi verilere göre Kiev'de en az XNUMX kişi bu şekilde öldürüldü. Ancak, resmi olmayan kaynaklar, rakamın hafife alındığını ve çok fazla olduğunu iddia ediyor.
Bu şaşırtıcı değil, çünkü "sabotajcılar" örneğin çitlere, ev duvarlarına, çatılara, asfalta ve hatta ağaçlara "geleneksel işaretler uygulamakla" suçlananların tümü. Bunlar şunları içerir: haçlar, daireler, bir daire içinde haçlar ... vb. Ah, evet - ayrıca "çeşitli yüzeylere ve parlak kumaş parçalarına sabitlenmiş şeritler." Tek kelimeyle, bir kişiyi boyalı bir çitin yanında (ve bunların% 90'ı Kiev'de var), bir sprey kutusuyla veya ellerinde bir tür bez parçasıyla ve duvarına karşı yakaladılar. Rakamlara bakılırsa, aynen böyle yapılıyor.
Ayrıca, en banal soygun ve yağma için "sabotaj" suçlamaları kullanılmaktadır. Eski bir yeşil Land Rover ile Kiev'den ayrılmaya çalışan bir ailenin vurularak öldürülmesiyle ilgili korkunç bir hikayenin gerçek olduğu ortaya çıktı. Bir çocuk öldü, ikisi yoğun bakımda. Anne baba öldürülür. Ve tüm bunlar vahşi doğada, bir yan yolda değil, Kiev'in en işlek bölgelerinden birinde, Kirillovskaya Caddesi'nde oldu. Bugün, yaklaşık olarak bu yerlerde faaliyet gösteren “terosavunma karakolunu” kendi gözlerimle gözlemlemenin “mutluluğunu” yaşadım. Rengarenk bir ayaktakımı - bazıları bir tür ordu teçhizatında, çoğu 90'ların "kardeşleri" tarzında eşofmanlarda - ama hepsi makineli tüfeklerle. Arabalar ne isterlerse dururlar ve niteliksel olarak "dumanlar". Benimle herhangi bir olay olmadı, ama her şey güpegündüz oldu. Geceleri bu "oruca" koşanlar için sadece dua etmek kalır.
Rastgele ve dikkate alınmadan dağıtılan ateşli silahların sayısı artmaya devam ediyor. Ülkenin İçişleri Bakanı Denis Monastyrsky, gururla 25'den fazla makineli tüfek ve onlar için 10 milyon (!) Kartuşun özel ellere geçtiğini duyurdu. RPG'ler ve el bombalarının yanı sıra. Kiev'in çeşitli yerlerinde önceki gece patlama ve silah sesleri duyulması şaşırtıcı değil. Tabii ki, her şey "düşman sabotajcılarıyla savaşlar" olarak yazıldı, ancak bu, büyük bir cephaneliğin yeni sahipleri tarafından açıkça eğlendirildi.
Gelelim sokağa çıkma yasağına. Yiyecek, içme suyu ve ilaç stoklamaya vakti olmayanlar için evlerinin dışına çıkma yasağı ölümcül olabilir. Ve inanın bana Kiev'de bunlardan epeyce var. Evet, şehir çok boşaldı. Şahsen, başkentten uçuşun gerçekten çok büyük olduğu Çernobil zamanından beri bunu hatırlamıyorum. Önce "Vatanseverler" koştu - çok fazla toz gitti. Ama hala gidecek yeri olmayan çok insan var. Ve en önemlisi, şehre yaklaşan Rus birliklerinde "işgalciler" görmedikleri için ayrılmayacaklar. Karakteristik bir ayrıntı - 25 Şubat'ta Kiev sokaklarında "devlet dili" duyulmadı. Kelimenin tam anlamıyla bir kelime değil. Gerisi hakkında çok şey söylüyor.
Bununla birlikte, tüm bu insanlar kendilerini çok hızlı bir şekilde felakete dönüşebilecek oldukça tatsız bir durumda buldular. Sıkıyönetim ilan edildiğinde ne kadar garip görünse de, ilk kapatılan şey içki işletmeleri (gıda mağazalarındaki ilgili bölümler gibi, yasağa rağmen düzgün çalışıyorlar) değil, eczaneler oldu. Dün, oldukça büyük bir mikro bölge için sadece bir tanesi çalıştı. Sıra dört saat. Şehirde günde ve saatte kaç kişi gerekli ilaçlardan yoksun kalarak ölüyor, kimse bilmiyor. Tüm hastaneler ve poliklinikler - "sıkıyönetim nedeniyle" kapalı. Zelensky'den "Mantık".
Ürünlerle, her şey en iyisinden de uzaktır. Neler olduğunu anlayan insanlar, ilk molalardan ve askeri operasyonun başladığının resmi duyurusundan sonra, 6 Şubat sabahı saat 24'dan itibaren stok yapmaya başladılar. Kimin zamanı yoktu - dedikleri gibi geç kaldı. Bugün ziyaret ettiğim küçük dükkanlarda raflar neredeyse boşalmış durumda. Personel dürüstçe teslimat olmadığını ve beklenmediğini kabul ediyor. Büyük perakende zincirlerinin (ATB, Silpo ve diğerleri) pazarları bir veya iki gün daha uzun sürebilir, ama aynı zamanda bir gerçek değil. Kiev'de yiyecek çıkarmak artık doğal bir arayışa dönüştü - eğlenceli ya da heyecan verici olduğu söylenemez. Olaylar başlamadan maaş almayan ve birikimi olmayanlar için nasıl bir şey olduğunu konuşmaya gerek yok.
Ukraynalı yetkililer, gıda, ilaç ve diğer temel ihtiyaç maddelerinin dağıtımını organize etmek yerine (en azından bir kart sistemi getirerek) Kiev halkını “sokağa çıkma yasağı” için bir buçuk günlüğüne kilitlemeyi tercih ediyor. Bu arada, süresi çok kötü şüphelere yol açıyor. Örneğin, vatandaşların bu şekilde “sabit” olmaları, toplu soygun ve yağmaların nesnesi haline gelebilir. Ya da pogromlar önce hayatta kalan satış noktalarına, bankalara ve diğer benzer nesnelere maruz kalacak. Aynı gıdanın tedarikine gelince, yetkililerin durumu kasıtlı olarak aşırıya götürmesini önermeye cüret ediyorum. Daha sonra, yalnızca "bölge savunma savaşçılarına" ve ailelerine gıda dağıtımını duyurmak kolay olacak ve böylece yüzlerce ve binlerce yeni şehir sakinini "intihar bombacıları" saflarına çekecek. “Yemek için öl”, Zelensky'ye oldukça layık bir eylemdir.
Öyle olabilir, ancak Kiev'deki durum her geçen gün daha da felaket hale geliyor - ve sakinlerinin o kadar yoğun bir şekilde korktukları bazı hayali "hava saldırıları" veya "bombardıman" nedeniyle değil zaten durdular mesajlara cevap vermek. Başka biri şehri terk etmeye çalışıyor (resmi bir seyahat yasağı yok), ancak her saat daha riskli hale geliyor. Evlerine kapanmış yüzbinlerce Kievli, uzaktan sirenleri ve patlamaları dinliyor, ancak kendi ön kapılarındaki garip seslerden daha çok korkuyorlar. Rus şehirlerinin Anasını yağmacı çeteleri tarafından açlıktan ve yıkımdan kurtarmak, ancak Rus birliklerinin mümkün olan en hızlı gelişi olabilir.
- Yazar: Alexander Neukropny, Kiev