yaz sonu olaylari
Iki olay için uzun zamandir bekliyordum. Biri 2008 Pekin Olimpiyatlariydi; Ve digeri, St. Paul, Minnesota'da yapilacak olan 2008 Cumhuriyet Ulusal Konvansiyonu'dur. Çin'de dogup büyümüs esim Pekin'de bir dairedir. Sik sik orada gezdik. Siyasi bir bagimlilik yapan ben de, Ikizler Kentlerine ulusal bir siyasi sözlesmenin gelmesi konusunda yogun bir ilgi duyuyordum. Bu olaylarin son gerçeklestigi zaman, Cumhuriyetçiler Baskan Benjamin Harrison'u degistiren 1892'de oldu.
Pekin Olimpiyatlari ilk geldi. 8 Agustos günü televizyondaki etkileyici açilis töreni izledim. Ertesi gün, Pekin'den gelen sok edici haberler, Ikiz sehirlerin en önemli is adamlarindan Todd Bachman'in Yasak sehir'in kuzeyindeki Davul Kulesi'ndeki Hangzhou'daki 47 yasindaki bir adam tarafindan öldürüldügüne iliskin geldi. Esim ve ben son yillarda burayi ziyaret etmisti. Todd Bachman, bölgenin en büyük çiçek ve bahçe merkezi olan Bachman's'in CEO'lugudur. Karisina da siddetle saldiri düzenlendi. Kizlari Elizabeth, birinci sinif bir voleybol oyuncusuydu. Elizabeth'in kocasi Hugh McCutcheon, Pekin Olimpiyatlari'nda yarisan erkek voleybol takiminin bas antrenörü idi.
Kayalik bir baslangica ragmen bu oyunlar, ABD yüzücü Michael Phelps'in kazandigi sekiz altin madalya gibi Olimpiyatlarin önemli bir bölümünü olusturdu. 24 Agustos'ta oyunlar kapandiginda, oyunlar genellikle bir basari olarak degerlendirildi. Etkinlikte 40 milyar dolardan fazla harcamisti, bir sekilde bir milyar kisi katilmisti. Yeni apartmanlar insa edildi. Kirleten fabrikalar kapatildi. Pekin metro hatlari genisletildi. Bu, Çin'in dünyadaki gelis partisiydi.
Paul Minnesota'daki Snelling Bulvari'ndaki fuar alanlarinda düzenlenen 2008 Minnesota Eyaleti Fuari, Minnesota'nin "harika birlikte bulusmasi" na geldi. Bu 12 günlük etkinlik 21 Agustos Persembe günü basladi ve 1 Eylül Pazartesi günü ?sçi Günü sona erdi. Devlet Fuari, Minnesota seçimlerinde yarisan adaylar için birinci derecede bir firsatti. Bagimsizlik Partisi de dahil olmak üzere çogu siyasi parti ve birçok aday, kendi Devlet Fuari standlarina sahiplerdi. 2008 yilinda fuara 1.693.533 ziyaretçi vardi.
Normalde ilgilenecektim. Bununla birlikte, resmi olarak parti tarafindan onaylanmadigim gerçegi, partinin Devlet Fuar standina girmemin bir engeli oldu. Kurallar kurallardi. Peter Tharaldson'in koluna biraz bükülmesi ile kurallar bükülmüs olabilir. Bununla birlikte, fuari ziyaret etmem iki nedenden daha az motive olmustu. Öncelikle, fuar eyalet çapinda bir kalabalikti ve 5. bölgede Kongre için yarisiyordum. ?kinci ve daha da önemlisi, Minnesota Eyalet Fuari'nin son günü Cumhuriyet Ulusal Konvansiyonunun ilk günüydü. Devlet fuarlari her yil olur, ancak ulusal siyasi sözlesmeler belki yüzyilda bir kez gelmektedir. Ikiz Kentler, yeni Baskanligin "dogum yeri" olabilir.
Benim gibi küçük zamanli siyasal aktörler büyük bir partinin ulusal kongresi gibi büyük olaylara çekiliyor çünkü kisa bir süre için politik evrenin merkezi olacagini düsünüyoruz. Ulusal medyada insanlar her yerde toplandilar. Tanitima ihtiyaç duydugumuz ve istiyorsak, bu bizim firsatimiz olacaktir. Kongrede sikça karsilasilan dönemlerde, gazeteciler ve kamera ekipleri "insan çikarlari" hikayeleri ariyor olabilir. Belki de kendi tanitim dublörümüz onlara hitap edecektir. Bir zamanlar ulusal televizyonda, daha fazla tanitim yapabilecek türden ünlüler olurduk. Bu yüzden bu etkinlige gitmek zorundaydim.
Pratik bir husus olarak, New Orleans'taki 2004 Mardi Gras'a katilan bir baskanlik adami oldugunda karsilastigim ayni soruna rastladim: ?nsanlar bana bakmamaktan baska faaliyetlerde bulunmak için toplaniyorlar. Kendimi ve kampanyami baskasinin siyasi taç giyme törenine sokmaya çalismaktan haberdardi. Ancak digerleri de vardi. Bir yildan uzun bir süredir, Cumhuriyet karsiti türler çesitli karsi olaylar hazirliyordu. Ögretmenler ve protesto gösterileri yapilacakti. Sözlesmeyi bozmak için siddetli girisimler de olabilir. Çogu bu tür faaliyetler, Mississippi nehri boyunca bulunan Kellogg Caddesi'ndeki Xcel Merkezi olan St. Paul'daki kongre alaninin yakininda gerçeklesecekti.
Cumhuriyet kongresi için büyük hazirliklar yapildi. Anarsist bir örgüt olan Cumhuriyetçi Karsilama Komitesi, kendi türünde militan protestoya girmeye hazirlaniyordu. Cumhuriyetçiler ve özellikle Baskan Bush'a esit derecede karsi çikan az militan gruplar, Xcel merkezine binlerce kisinin katilimini saglayacak bir yürüyüs düzenliyorlardi. Sözlesmenin kendisi disinda, bu eylemin nerede olacagi.
O kalabaligin içinde kaybolacagimi biliyordum. Eger tanitim istedim, kendi açimdan bulmak zorundaydim. Minneapolis'te kendi topraklarimi almaya karar verdim. Delegelerden birçogunun orada otel odalari olacagini okumustum. Downtowner'daki bir makale, bazi önemli Cumhuriyet temsilcilerinin 14. cadde yakinindaki Nicollet Caddesi'ndeki Hyatt otelde kalacaklarini söyledi. Benim önceligim, yer olmasiydi.
polisle basin belada kirginliklar
Kongre sirasinda, 26 Agustos Sali günü e-demokrasi forumunda polisin Minneapolis'in kuzeydogusunda üç kisiyi tutukladigi yönünde raporlar dolasiyordu. Demiryollari mülklerine girmekle suçlaniyorlardi.
Bu kisilerin Cumhuriyetçi Ulusal Konvansiyonla ilgili etkinlikleri kapsamak için kasabadaki gazeteciler olduklari ortaya çikti. Biri Polonya'dandi. Onlari evinde aramaya davet eden bir adam, 17 numarali otobüsten çiktiklarinda gazetecilerin gözaltina alindigini iddia etti. Polis video ekipmanlari, kameralar, cep telefonlari, defterleri ve diger malzemeleri bir sirt çantasina el koydu. Daha sonra geri gönderildi. Bununla birlikte, polisin protesto gruplariyla polis etkilesiminin videosunu çeken ya da kongre ile ilgili olaylarda rapor edilen gazetecileri yildirmaya ve belki de bozmaya yönelik bir girisim oldugu ortaya çikti.
Daha önce Minneapolis polisinin destekçisi olmasina ragmen, simdi sivil özgürlükler için bir tehdit gördüm. 27 Agustos'da e-demokrasi forumunda bir mesaj yayinladim: "Bu haftanin en önemli olayi ... Görgü taniklari disinda hiçbir sey bilmese de, demiryolunun mülkiyetini tecavüz etmek sadece bir hikaye. Yetkililer yasa disi islemleri yapip yalan söyleyecek olursa, toplumumuzun vatandaslari için endiselenmelidir ...
"Bildirildigine göre, gazeteciler ekipmanlarini geri almak için yasal islem yapiyorlar. Ne kadar sürecek? Kongre sona ermeden önce olacak mi? Bruce Shoemaker bu konuyla ilgili belediye baskani ve belediye meclisine basvurmanizi öneriyor. Baska bir önerim var. E-demokrasi forumunun geçen hafta Hawthorne'da 200 kisiyi bir piknik alanina çekebilecegini göz önüne alindiginda, Minneapolis belediye binasindaki bir protesto olayi, ekipmanin hemen iade edilmesini ister? Böyle bir olay çikarsa, boga boynuzunu getirecegim. "
Ancak simdi, önleyici polis hareketi hakkinda raporlar hazirlaniyordu. 30 Agustos'ta St. Paul polisi ve Ramsey serifinin milletvekilleri, silahlarla birlikte, "Cumhuriyetten Karsilama Komitesi" üyelerinin topladigi St. Paul'daki Smith Caddesi üzerinde dönüstürülmüs bir tiyatroya baskin düzenledigine dair bir rapor yayinladi. Birkaç düzine kisi kelepçelenerek serbest birakilmadan önce fotograf çektirildi.
Minneapolis'in güneyindeki üç evin baskinlari rapor edildi. Ramsey Ilçesi serifi, orada yasayan anarsistlerin "delege otobüslerini engellemesi ve devre disi birakmasi, mekan güvenligini ihlal etmesi ve polis memurlarini yaralamayi" planladigini iddia etti. O, "milletvekilleri, sivil itaatsizlik araçlari olduguna inandiklari çesitli maddeleri ele geçirdi: bir gaz maskesi, civata kesiciler, eksenler, sapanlar, otobüsleri, hatta kova kovalarini devre disi birakmak için ev yapimi" kaltroplar "dedi." Idrar, muhtemelen Polise atilmak üzere evlerin yetersiz oldugunu ve daha sonra evlerin banyo imkânlarinin yetersiz oldugu iddia edildi.
Bir sey oluyordu. 1 Eylül'de baslayacak olan sözlesme iki kentimizin karakterini degistiriyordu.
Cuma
Karimi 29 Agustos Cuma sabahi havaalaninda gördüm. Kültür Devrimi'ndeki tecrübelerden dolayi siyasetten nefret eden Çin dogumlu karim, kiz kardesini Tennessee'de bir hafta ziyaret edecekti. Sonra Minneapolis kongre merkezine gittim. O gün "CivicFest" adli bir sergi açildi. Sözlesmenin son gününe kadar sürecekti. Biletler 15 dolar. Bununla birlikte, bir gazete reklami, ilk 5.000 ziyaretçinin ücretsiz olarak kabul edilecegini söyledi. Ben onlardan biriydim.
CivicFest sergisinde birçok Amerikan eseri demokrasi vardi. Lincoln zamanindan önce dönen kampanya dügmeleri, Continental Kongresi ve Konfederasyonu Makaleleri ile ilgili "tarihi belgeler", Baskanlik yemegi esyalari, ilk bayan önlükleri, Beyaz Saray'in ölçek modeli, Oval Ofis'in bir kopyasi ve hatta Air Force One'da yolcu salonunun
Buradaki ilk birkaç dakika içinde CivicFest'de park edilen C-SPAN'in tur otobüsü üzerindeki bir haber tabelasindan John McCain'in Alaska'nin Valisi Sarah Palin'i baskan yardimcisi olarak seçtigini ögrendim. Onu hiç duymamistim. Düsündüm, Mitt Romney için bitti. Minnesota Valisi Tim Pawlenty de geride kaldi.
CivicFest'te iki saat geçirdim. Sergiyi terk etmeden önce, hayatinin dersleri de dahil olmak üzere girisimci ruhuyla ilgili yeni kitabinin Carlson sirketler Grubu CEO'su Marilyn Carlson tarafindan verilen okudum. Bu, belki de ?kiz sehirler kralligina simdiye kadar gelebilecek en yakinimdi. Okumadan sonra, katilimcilar Carlson'un imzaladigi kitabi satin alabilirler. Bir kopyasini satin almayi düsündüm, ama ucuz bir zihin halinde olmak, buna karsi karar verdi. Carlson çok zenginti, muhtemelen kitaplarini ona vermeliydi. Ben kendi yayinladigim çalismalarin birçoguyla yaptigim buydu. Belki de bu yüzden Carlson ve ailesi milyarderlerdi ve mali açidan mücadele ediyorduk.
O gün, 29 Agustos büyük haberi, elbette Palin seçmekti. Hayatiyla ilgili birkaç ayrinti ortaya çikmisti. Benim derhal izlenim McCain onu Hillary Clinton Demokrat aday olmadigi hayal kirikligina kadin seçmenler lehine köle almak için seçmisti. Açikçasi Vali Palin, kayinbiraderinin Palin'in kizkardesinden karisik bir bosanma sonrasinda devlet görevlisi olarak görevine son vermeye çalisti.
E-demokrasi forumunda saat 02.45'te yayinladim: "Bunun McCain için iyi bir seçim olmadigina inanmak zorundayim. Hillary Clinton seçmenlerini soyutlamaya çalismak için cinsiyet siyaseti oyununda ucuz bir atis olmanin bir görünüsü var. ... Sarah Palin politik bir bilinmiyor. Iki yildan kisa bir süre Alaska valisi olarak görev yapiyor. Alaska yaban hayati siginma alanindaki sondaj çalismalarini destekledigi için seçimi belki de McCain'in enerji programinin bu kismina olan bagliligini güçlendirecek ... Palin su anda valiligin bir devlet görevlisini almaya çagiran bir mini skandalin odaginda. Tartismali bir bosanma davasina karisan kisiyi görevden aldi. Kamu sahsiyetinin Jerry Springer benzeri özelligi, ulusal bir bilete dahil olmaya pek uygun degil ... Bana pek iyi görünmüyor "dedi.
O günün ilerleyen saatlerinde haber yayinlarini izledikten sonra, kalp degisikligim oldu. Belki John McCain bir seyler aramaktadir. Saat 10.00'da gönderdigim mesaj söyle: "Daha fazla bilgi elde edildikçe resim daha karmasiktir. ?lk tepkime göre Palin, Hillary Clinton'un kadinlar arasindaki çekiciligine karsi seçilen tecrübesiz bir politikaciydi ... Ancak, Palin'in devlet politikasinda, hatta kendi partisi ile ilgili olanlar olmak üzere, yozlasmis etkilere sahip olmasi McCain'in itirazini istedigi gibi güçlendiriyor Washington'u temizlemek için. Ayrica, Palin'in ömür boyunca, silah yanlisi tavri McCain'e Cumhuriyet üssü ile yardimci oluyor. Elbette, zayiflik, Palin'in ulusal siyasetteki deneyimsizliginin birisinin 'Baskanliktan uzaktaki bir kalp atisi' için tehlikeli bir nitelikte olmasidir. Bununla birlikte, savunmasizligi, Truman'in Roosevelt'ten devraldigi zamandan daha kötü olamaz. "
John McCain - bu sözlesmenin anahtariydi. Ona destek vermedim çünkü Cumhuriyetçi Bush yönetimi korkunç bir is çikardi ve artik tam bir ev temizleme zamani geldi. McCains'in politikalari Bush'un politikalarina çok yakindi. Ancak, John McCain'e siyasetçi olarak kibirli bir saygi duydum. Denver'daki Demokratik ulusal kongre, Barack Obama'nin Mile-High stadyumunda on binlerce destekçiye verdigi adresle sinirliydi resim mükemmeldi. Cumhuriyetçiler bu isi nasil üstesinden alabilirlerdi? Yapamiyorlardi, oysa McCain degisti.
Konferansin ilk gününde, Körfez kiyisinda bulunan bir kasirga Louisiana ve diger devletleri vurdu. Ilk önce Katrina Kasirgasi'nin tekrarlandigi görünüyordu. McCain ve Cumhuriyetçiler daha sonra sözlesmeyi onaylamaya karar verdiler. Faaliyetleri açilis gününde geriledi. McCain kasabaya geldiginde kasirga magdurlari için Minneapolis kongre merkezindeki paket paketlerini fotografladi. Sadece dogru kisiymis.
O zaman Sarah Palin vardi. Konusmasini Çarsamba gecesi kongre delegesi toplantilarina izledim. Vaov! Bu kadin nereden çikti? Ulusal siyasette onun gibi birisini hiç görmemistim. Politikamizda daha önce temsil edilmemis bir grubun temsilcisi - "gerçek bir Amerikali kadin" olarak adlandirabilirdi. Tupperware partileri düzenleyecek ya da çocuklari okula götürecek, büyük bir ailesi olan beyaz bir kadin, ilginç görüntülere sahip ancak acimasizca enerjik ve pozitif birisi olacakti. "Hokey anne" - Palin kendini böyle anlatiyordu. sakasini bir hokey anne ve "dudak sopasi" olan bir çukur bogus arasindaki farkdan seviyorum.
Muhtemelen her seyi Cumhuriyetçi kampanya yetkilileri tarafindan düzenlendigini fark ettim, ancak gösteriye hayran kaldim. Cumhuriyetçilerin son birkaç cumhurbaskanligi kampanyasinda zafere baslamasi tesadüf degil. Bir Bagimsizlik Partisi sahsiyeti ve adayi olarak, siyasi sahneye belirli bir müfreze ile bakabilirim. Partim kazanamayacakti. Fakat katilabiliyordum ve 2008 siyasi sezonu için olaylara ringdogumuz vardi.
Ise geri dön. Görülmesi gerekiyordu. Mesajimi Kongre adayi olarak almam için bir firsat olarak Cumhuriyetçi Ulusal Konvansiyonu kullanmam gerekiyordu. Bunu aklimda tutarak, büyük harflerle daha fazla isaret yaptim. Ana metin okundu: "ABD Kongresi için Bill McGaughey - Bagimsizlik Partisi - Jobs hakkinda konusabilir miyiz?" Bu bir findik kabugundaki kampanyamdi.
Insanlar merak ediyorum, neden orada pikaret levhalari ile durdugumu merak ediyor, baska bir plak olusturmak zorunda kaldim. "Bazi üçüncü parti adaylarinin iyi derecede konusma zorlugu çekmesi zor ancak mesaj çikiyor" mesajini verdi. "Son bölüm" mesaj çikiyor ", ilk mesajin üzücü mesaji mesajina karsi koymak oldu. Bölüm. Insanlara ifademi ifademi kaybetmem için kabul ettirmelerinden istemedim.
Tabii ki, kisisel telefon açmamin beni tutuklayabileceginden korktum. Bu sebeple, hukuk müsavirligi yapmak için sehir avukatlik bürosuna telefon ettim. Telefondaki avukat kendini taahhüt etmek istemedi. Beni sehir düzenindeki bazi bölümlere yöneltti. Bununla birlikte, "311" olarak adlandirdigimda, operatör daha çok zorlayiciydi. Kamu gösterilerine iliskin yasalar üzerinde bir çalisma yaptigini söyledi. Hayir, en fazla 25 kisinin katildigi sürece göstermek için bir izne ihtiyacim olmadi. Bununla birlikte, kaldirimlardaki trafigi engellememeye dikkat etmeliyim. Bunun disinda, devam edebilir ve tek basina gösteri yapabilirim. Minneapolis'te yasaldi.
Cumartesi
Her ne kadar sözlesmenin kendisi 1 Eylül Pazartesi gününe kadar baslamazsa delege ve basin hafta sonuna kadar varacakti. Aslinda bunlar onlarla temas kurmak ve farketmek için en iyi zaman olabilir. Cuma günü CivicFest'te geçirdigim zaman zevkti. 30 Agustos cumartesi günü, tabela ve boga güresi ile ayni mekana tekrar dönecegim ve sergiyi ziyaret edecek yüzlerce insanin ilgisini çekecegim. Hatta bir konusma yapmaya baslayacagimi ve kalabaliklar çizdigimi hayal ettim.
Düzenlenmek için Cumartesi öglen saatlerine kadar götürdü. Isaretleri, bogayi ve satchel'i edebiyat için sergileyen tüm disli isaretleri, sövalyeleri - Ben genelde park ettigim otoban boyunca Stevens Meydani'ndan her yere yürümek yerine, yakindaki bir yerde park etmek için savurganlik yapacak ve 8.00 dolar ödemeyi düsündüm. Kongre etkinliklerine katilirken. Bu yüzden kilisede çok park ettim ve binanin bati tarafindaki kaldirimda, CivicFest sergisinin girisindeki dükkan kurmak için kongre merkezinin etrafinda yürüdüm. Iki problem vardi. ?lk önce rüzgar sövalyeyi imzalamaya devam ediyordu. ?kincisi, kalabalik yoktu. Sadece ara sira birisi yürüdü.
Caddenin karsisinda daha fazla insan bir plaza karsisinda yürüdügünü düsündüm. Bu nedenle gösterimi caddenin karsisinda bir banka tasidim. Rüzgarla mücadele etmek için kemerimi çikardim ve tabelayi bir direge sarmak için kullandim. Sonuçlar daha iyi idi. Çin'den iki gazeteci geçti. Karimin Çinli oldugunu ve o yilin baslarinda Pekin'de bulundugumuzu söyledim. Daha sonra, Vermont Cumhuriyet delegasyonunun bir üyesiyle konustum. Bana biraz kendisi ve siyasete nasil karistigini anlatti. Bana tavsiyesi kisisel temaslari gelistirmekti. Ayrica o noktaya geri dönersem ertesi gün beni röportaj yapacaklarini söyleyen Avrupa'dan bir gazeteci çektim. Bununla birlikte, çekime baslamistim - yine de konusmalarim yoktu.
Daha sonra genç güvenlik görevlisi kongre merkezinden çikti ve caddeyi geçti. Orada göstermem için izin verilmedigini söyledi. Ona sehir yetkilileri ile görüstügüm ve yasal oldugunu söylediklerini söyledim. Evet, ancak kongre merkezi ile ilgili özel kurallar vardi. Göstermek istedim, Nicollet Caddesi'ndeki Hyatt otele yürümeyi önerdi. Blöf yaptigindan emindim ragmen, tartismak istemiyordum. Hyatt, inceledigim yerlerden biriydi.
O zamana dek cesareti kiriyordum. Hyatt'ya yürüdüm. Orada her sey sessizdi. Hiçbir sey olmadi. Otele çantalar tasiyan bir adamin New York Times'la oldugunu söyledigini duydum sanmistim. Bu, ayakta durmam için iyi bir yer olabilir. Fakat simdi degil. Gelecekte geri dönersem, on dakika boyunca ya da en iyi yerleri taramak için kaldim. Sonra bir gün çagirdim ve eve gittim, ekipmanimi park yerine geri götürdüm.
Pazar
31 Mayis Pazar benim büyük günümdü. O zamana kadar çogu delege katilacakti. Tahminimce birçogu Hyatt'da kaliyordu. Caddenin karsisinda Millennium oteli de vardi. Bir isaret, Illinois delegasyonunun orada kalacagini söyledi. Bu yer kavsak oldugu ortaya çikti. Asagi Nicollet cadde Peavey parkta bazi halk eglencti. Baska bir parkin karsisinda, CivicFest sergisiyle Minneapolis kongre merkezi vardi.
O zamana kadar isaretleri yerinde tutmak için renkli renkli bungee kordonlari satin almistim. Bir tanesi, günes küvetleriyle genç sarisin bir kadinin stilize edilmis bir resimdi. Yazi dedi ki: "Amerikan rüyasini eski haline getirin" Sabahin ilerleyen saatlerinde gidip isaretlerimi her iki yönde de bakacak sekilde sokak isikli direge bagladim. Sonra beklenen kalabaliklari oynamak için bekledim.
Yine sessizdi. Daha çok insan kaldirimdan caddenin karsisinda yürüyor gibi görünüyordu. Bir saat sonra bu isaretlerimi o yere tasidim. Caddenin karsisinda, Hyatt girisinin hemen kuzeyinde, Nicollet caddesinin bati tarafinda, Nicollet Alisveris Merkezi'ni tanimlamak için uzun metal stand veya kiosk vardi. Her iki yönde de yüzlestigim iki isaretimi sarmistim. Bir sokak lambasi diregi Amerikali rüyanin isaretini garantiler. Umarim, daha fazla insan bu yerden yürüyüp beni konusmaya davet ederdi.
Yapmadilar. Birçok kisi benden kaçmak istiyor gibiydi. Otel için bir güvenlik görevlisi geldi ve kibarca, ayrilmak istendi önce sadece zaman meselesi olacagini söyledi. Bunun bir blöf oldugunu biliyordum. Kalmaktan baska seçenegim yoktu. Bu yüzden, o yerde daha saatlerce durdum, çok aptalca davrandim.
Nicollet Mall benim yerimi geçerken bir geçit töreni geldi. Yüzenlerin bazilari oldukça renkli - örnegin bir füze üzerinde bir kadin vardi. Leslie Davis'in bir görüntüsü vardi. Minneapolis, protesto gösterisine bagli olabilir. Keske bunu önceden bilseydim; ama yapmadim. Döngü bitti. Sürücü polis memurlari, üçüncü parti adaylarinin iyi konusma nisan almalarinin ne kadar zor olduguna dair isaretimi gördüklerinde, gülerek egildi. Çin hükümetinin Falun Gong hakkindaki muamelesini protesto eden bazi insanlar, caddenin karsisindaki orijinal yerimde insanlarla konusurken daha fazla basariya sahipmis gibi görünüyordu. Edebiyatlarindan bir kismini aldim.
Günün ilerleyen saatlerinde benim firsatim geldi. Paul'a giden charter otobüsüne binmeye hazir olan Idaho heyeti, yanimdaki kösede yükleniyor olacakti. Yirmi dakika kadar birisiyle, biriyle konusma sansi olabilir.
Idaho Cumhuriyetçilerinin Minneapolis kalplerinde özel bir yeri vardi, çünkü Idaho'dan bir Cumhuriyetçi Senatör, Larry Craig, bir yil önce gay seks talep etmekle suçlanan St. Paul-Minneapolis Uluslararasi Havaalani'ndaki bir erkek odasinda tutuklanmisti. Ayiricinin altindaki ayagini bir gizli polis memurunun oturdugu bir sonraki duraga atti. Baslangiçta, Craig suçlamayi pled etti; Sonra savciligin geri çekilmesini istedi. Escinsel olmadigini israrla vurguladi. Devam eden bir hukuk davasi vardi. Craig'in siyasi kariyeri harap olmustu. Bu, Minneapolis'te 2007'de meydana gelen iki büyük "felaket "ten biriydi - I-35W köprüsü çöküsü diger biri ve kesinlikle daha önemli. Ancak elbette Senatör Craig'in kisisel sorunlarinin Idaho heyeti ile ilgisi yoktu.
Hos insanlara benziyorlardi. Çogu, orta yasli çiftlerdi, bazilari bati kiyafetindeydi, kongrenin tadini çikarmak ve kentimizden bir seyler görmek için disari çiktilar. Grubun bir bölümünde yetki sahibi görünen yasli bir adamla konustum. "Isten konusabilir miyiz?" Konusundaki isaretimi tespit ederek, teklifte bulundu. "Peki ya isler?" Diye sordu. Is kaybinin Amerikalilar, özellikle yabanci ülkelere yapilanlar için büyük bir sorun oldugunu düsündügümü söyledim. Adam serbest ticareti destekleyip desteklemedigimi sordu. Ben yapmadim dedim. "Bu kötü," diye ekledi, otobüs yolculuguna hazirlarken geri döndü. Kongre dönemi boyunca sahip oldugum en anlamli siyasi görüs alisverisimdi. Saat 18.00 civarinda Nicollet Mall'imdan ayrildim.
Pazartesi
Hyatt'da bir gün daha harcamak istemiyordum. Paul'un ertesi gün Pazartesi günü, Cumhuriyet Ulusal Konvansiyonunun açilis gününde Isçi Bayrami'nda büyük bir protesto gösterisi yapilacakti. Nerede bulacagimi bildigim ölçüde, eylemin yapildigi nokta buydu. Ertesi gün ögleden sonra St Paul'a gittim ve Katedralin yakininda bir park yerinde buldum. Sonra tepeden Baspiskopos ?rlanda Bulvarina kadar yürüdüm.
Ne sahne! Yüzlerinde siyah bandanalar giyen "kötü" çocuklar ve erkekler harekete geçti. Öfkeli arilardan olusan bir sürü gibi, bir sekilde ya da polisin dikkatli gözlerinin altina tasindilar. Bir dijital fotograf makinesiyle resimleri çinlattim. Bu kisilerin sikintiya neden olmak için genç punk ya da punk canavarlari olduguna dair izlenimlerim vardi. Bandana kullanan genç bir kadin, kasitli olarak bir otoyol isaretini devirdi. Bir polis memurunun tabelayi yerine koymasina yardim ettim.
Genç bir adam, dolambaçli yoldan Interstate Highway 94'e tirmandi, sanki trafigi arabalar gibi kivirmak istiyordu. Görünüse göre, bu proje degmedi, zira kisa süre sonra yoldaslarina tekrar katildi. Benim izlenimimdi, polis asiri tepki vermemek için her seyi adim adim atiyordu.
Kalabaliklar, Xcel Merkezi yürüyüsüne hazirlik amaciyla Eyalet Baskenti çiminde toplandi. Beni, Kongre için bir aday olarak tanimlayan afisi tasiyan yürüyüse katilmayi planladim; Sirtimi boynumdan sarmis, günes gözlükleri sarisin resmiydi. Eyalet Baskenti çimine yaklasirken, persembe günü Nader mitingine 5.00 dolarlik indirimli fiyata bir bilet aldim. Isçi sendikalarina mensup bazi erkekler beni NAFTA'ya karsi gündeme getirdigimiz günlerden tanidilar. On dakika kadar konustuk. Sonra yürüyüs baslatildi. Yavas yavas sol tarafimizda bir devlet büro binasi olan (1965 yilinda çalistigimiz) Centennial Building'i geçerek tepeden St. Paul'un ticaret bölgesine dogru yürüten genis bir yelkenli kolonu olusturduk.
Bir çizgi uzatti, yürüyen Cedar Caddesi'ne indi, saga döndü ve tekrar Cedar'a paralel baska bir sokaga çikti. Hedefimiz, polisin protestocular için ayirdigi Xcel Merkezi'nden bir blok uzakliktaki bir bölgedir. Zincir baglanti çitler protestocularin meclisini temsilci delegelerinden ayirdi. Sicaklik 90'li yillardi.
Isin etkilerini hissediyordum. Diger protestocularla birkaç kisa konusma yaptim, aksi halde kendime saklandi. Adayligimdan hiçbir medya gelmedi. Kostümlü insanlar sokak tiyatrosu yapiyor, Baskan Bush ya da baska bir çirkin karakter gibi giyiniyorlardi ve kalabaligi tezahüratlarla yönlendiren boga güresi insanlar vardi. Genel olarak barisçilti, ancak Cumhuriyet delegeleri ile iletisim kurmak veya görüslerini herhangi bir sekilde etkilemek açisindan da etkisizdi.
Yürüyü vurgulamak, sözlesmenin ilk güne basladigi Excel merkezinin bir blok ötesinde zincir baglanti çitinin arkasinda durdugumuz kisa dönemdi. Daha sonra, bir yürüyüs liderinin delegelere gönderilen çitin üzerinden bir parça kâgit koydugunu okudum. Bizim "iletisim "imizin kapsami buydu. Hareketli hat çitin ardindan tekrar sola süzüldü ve sonra Varsayim Katolik kilisesinin yakinindaki Yedinci cadde'ye dagildi.
Bir tel halatin arkasindaki kilise mülkünün çimlerinde oturan bazi yorgun savasçilar gördüm. Bir isaret yasadisi geçmeyi yasaklamis olsa da ben onlara katildim. Çimlerin üzerinde dinlenirken, bir sarkici grubun bir arkadasim Tim Frantzich beni tanidi. Tebriklerimizi degistirdik. Sonra baska bir adam bana kisa bir anket doldurmayi düsünmem sordu. Minnesota Üniversitesi'yle iliskili bir grup, geçmisini ve motivasyonunu belirlemek için protesto gösterisine katilan kisileri arastiriyordu.
Bu da ne! Tipik bir protestocudan degil, tanitim amaciyla etkinligi kullanmaya çalisan bir Kongre adayiydim. Ve iste biri bana saldirmaya çalisti. Bu zamanin bir isaretiydi. Artik masum degildi. Herkesin kendi açisi vardi. Anket formunu bir panoya doldurdum.
Tepeden arabama dogru yürüdügümde, John Ireland Bulvarini geçtim. Isyan teçhizatina sahip bir düzine veya daha fazla polis, bulvari soldan engelliyordu; Ve sagda, Devlet Sinirlari'na dogru, huzursuz genç erkekler ve bandanalar giyen kadinlar grubuydu. Birkaç fotograf daha yapistirmaliydim. Bazi çatisma eserleri gibi görünüyordu, ancak arabama dönmek için acelem var. Katedral alanina giden merdivene tirmandim ve sonra park edilmis arabama bir blok kadar yürüdüm.
Pencerede bir bilet vardi. Bunun sinirli park alani oldugunu fark etmemistim. Para cezasi 50 $ olurdu. Sadece bu degil, biletleme subayi da seffaf bir plastik kapakla örtülü olan bir arka plakaya sahip oldugum için beni gösterdi. Bana 110 dolar daha mal olacakti. Belki St Paul polis memuru kitabin arkasina atilmaya karar vermisti, çünkü arka koltuktaki isaretlerimden birini gördü. Internet'te yasal arastirma yaptim ve para cezalari ile savasmaya karar verdim. Birkaç hafta sonra, St. Paul'daki White Bear Avenue'deki bir yargi makamindaki bir durusma görevlisi yasadisi park cezasini 25 $ 'a düsürdü ve plastik kaplamayi kaldiracagim sözümde verilen daha büyük cezayi reddetti. Mutlu bir sonuç.
Pazartesi, oldugu gibi, kongre protestoculari ve polis arasinda aktif bir çatisma günü oldu. Ana eylem, geç ögleden sonra Jackson caddesindeki downtown'in dogu yakasinda idi. Paul polisinin diger kolluk kuvvetlerinin yardim ettigi gazetecileri hedef aldigi bildirildi. Diger basin protestocularini tutuklamalarina ek olarak, basin kimlik bilgileri bulunan ve ekipmanlara el koyan kisileri tutukladilar. Birçogu hapse atildi.
En ünlü davada polis, kablo televizyonunda yayinlanan "Demokrasi simdi" haber programinin ev sahipligini yapan Amy Goodman'i tutukladi. Bazen 10'uncu yerel haberi degil, bu programi izledim. Goodman belli ki hiçbir terörist ya da siddetli protestocu degildi. Benim bakis açimdan, sanki polis bir televizyon röportaji yaparken Tom Brokaw ya da Anderson Cooper'i tutuklamis gibiydi. Açikçasi polis hattin üstünde ilerliyordu.
Sali
Ertesi gün, Kongre'ye adayligim tesvik etmek için çiktim, sözlesmeyi protesto etmemek veya polisle etkilesime geçme acele etmemek için kendime hatirlattim. Minneapolis'e geri döndü. Özellikle, Ron Paul'un taraftarlarinin Hedef Merkezinde bir bütün gün toplantisi yapilacak. Ron Paul yilin en heyecanli kampanyalarindan birine girmisti ancak Cumhuriyet kurulusunun saygisini göstermemisti. Çogunlukla karayollarinda çimene dikilmis isaretlerini görmüstüm.
Obama gibi Ron Paul internette çok miktarda para harcamistir. Cumhuriyetçi birincil oylarin etkileyici bir payi elinde tuttu, ancak kazanmak için zaman zaman çift haneli rakamlara girmedi. Tüm bunlar, "ana akim" Cumhuriyetçi degerlere aykiri bir kampanyayla yapildi. Paul Irak savasina ve güvenlik devletine karsiydi. ABD'ye karsi askeri bir imparatorluga karsiydi. Bazi muhafazakarlar gibi, I.R.S.'yi de elestirdi. Ve Federal Rezerv Sistemi. Ron Paul eski moda özgürlük içindi.
Simdi Ron Paul ve destekçileri Minneapolis'de "Rally for the Republic" adli bir karsi-antlasma düzenlediler. Sali günü düzenlenen miting, üç günlük bir seride üçüncü ve en büyük etkinlik olacakti. Saat 12:30 da baslayacakti. Arabami eski isveren Metro Transit karargahinin arkasindaki Hedef Merkezden yarim mil uzakliga park ettim ve daha sonra etkinlige yürüdüm.
Hedef Merkezin ana girisinin yakininda canli bir sahne vardi. Kampanya isaretini sütunlardan birine sarmistim. (Daha sonra bir blog yazarinin bloguna bir fotograf ekledigini ögrendim.) Muhafazakârlari New Hampshire'a tasimaya tesvik eden ve bu devlete istenilen siyasi bir görünüm kazandirmak için bir proje hakkinda bazi Ron Paul destekçileri vardi. Brosürler dagitiyor ya da geçen arabalar için isaretler tutuyordu. Birisi bana etkinlige katilmak için ücretsiz bilet verdi. Rahibe adayi Baskan Bob Bob için gazetecilerle konusurken bir baktim. Binanin bu tarafinda Hedef Merkez çevresinde yüzlerce kisi frezelemekteydi.
Bir adam, Hedef Merkez güvenliginin olay basladiktan sonra gözetimsiz birakilan isaretleri el koymak istedigini söyledi. Sokagin karsisinda, insanlarin isaretlerini orada tutmalarini saglayacak bir kafe bulmustu. Bunun yerine benimkini arabaya geri götürmeye karar verdim. Ardindan, hedef merkeze geri döndüm ve günün geri kalanini seyirci olarak geçirmeyi planladim.
Program kitapçigi, 5. bölgedeki Kongre Cumhuriyetçi adayi Barb Davis White'in, saat 12: 50'de bu rakibe hiç rastlamadigim, ancak resmini gördügümü belirttigini söyledi. Kendi kampanyam nispeten desteksiz görünüyordu. Cumhuriyetçi bir agir atici olan Grover Norquist'i dinlemek için zamaninda gelen çagriyi kaçirdim.
Birkaç ilginç konusmaci vardi. Basarili bir isadami olan Gary Johnson, New Mexico valisi olarak görev yapiyordu. Bruce Fein, muhafazakâr politik felsefenin açik bir üslubuydu. Yine de benim bakis açimdan en ilginç olani Jesse Ventura idi. Jesse ilham verici bir konusma yapti ve sonra Dean Barkley'nin bir dakika konusmasini sagladi.
Bagimsizlik Partisi'nin yildizi olan eski Vali Ventura, üçüncü parti adaylarinin kazanabilecegini hatirlattigi için bu tür olaylarda bir fikstür oldu. Ventura'nin konusmasi binlerce izleyici tarafindan çok iyi karsilandi. Bir noktada, insanlar eski silah valisini silahlanma hakkinin, halkin baskiya maruz kaldiklarinda halka bu silahlari hükümete karsi kullanma hakki oldugu anlamina geldigini söylediginde ayaga kalkti ve neselendirdi. Ventura, su anda herhangi bir büro için çalismiyordu, ancak bir kez serbestlik için yeterli ilerleme kaydedilen bir harekette bulunmaya söz verdi. Unutma, Devrim'i Ben olmadan baslamaz! "En son kitabinin basligiydi.
Saat 19.00'da, Barry Goldwater, Jr Ron Paul'u tanitmak için podyuma yaklasti. Xcel Merkezinde, muhafazakarlarin egemen oldugu Cumhuriyetçi bir parti John McCain'i Baskan seçti. Ronald Reagan'in partisi buydu. Bununla birlikte, Reagan'dan önce partinin 1964'teki baskan adayi olan Barry Goldwater'in oldugunu hatirlayacak kadar yasindaydim. Modern muhafazakâr hareketin kurucusuydu. Ve burada Goldwater'in ogluydi, eski bir kongre üyesi, muhtemelen babasinin düsüncesiyle uyumluydu ve muhafazakar politikanin manto'sunu Ron Paul'a yerlestiriyordu. Gerçek muhafazakârlar, Bush Yönetimi'ni çevreleyen, ancak kisisel, ekonomik ve siyasi özgürlüge inanan süphelileri çevreleyen güvenlik saplantili kalabaligin degil.
Meslek tarafindan dogum ve dogum uzmanlarindan biri olan Ron Paul da bir "boffo" performans sergiledi. Gicirtili yüksek sesiyle, hükümete karsi sikayetler listesine kostu. ABD militarizmasi büyük bir endise kaynagiydi. Asiri vergi ve düzenleme baska bir seydi. Paul ayrica gelir vergilerini ve Federal Reserve Bank'i kaldirmayi da tercih etti. Federal hükümeti ABD Anayasasina göre kendisine verilen yetkilere geri vermek istedi. O ve destekçileri, Cumhuriyetçi Parti içersinde dahi olsa, zulümle savasan modern vatanseverlerdi. Paul'un görüslerinin çogunun kendime paralel oldugunu düsünüyorum. Belki de bu, bir gün katilmam gereken bir hareketti. Bulusma saat 9.30'da sona erdi.
Çarsamba
Çarsamba günü gerçeklesen olaylar, dürüst olmak gerekirse hatirlamiyorum. Sarah Palin'in konusmasinin günün sonunda geldigini biliyorum. O gece, Hedef Merkez'de "Rage against the Machine" adli bir gruba katilan polisler ve gruplar arasinda bir çatisma vardi. Takvimimde Broadway'deki Bean Sahnesinde Bagimsizlik Partisi isini muhtemelen Peter Tharaldson ve Roger Smithrud ile görüsmek üzere randevum vardi, saat 07.00'de bu toplantiyi McDonald's'a tasidik. Brian Moore'a bos bir dilekçe formum oldugunu söyleyen bir e-posta mesaji gönderdigimi de görüyorum. Bu dönemde benim göç önerimi üzerine çalisiyordum. Aksi takdirde, zihnim bos. O günde kongre ile ilgili etkinliklerim olmamis olabilir.
Persembe
4 Eylül Persembe günü, kalan zamanimi en iyi sekilde kullanmaya karar verdim. John McCain'in kongre merkezi yakinindaki Hilton otelde kaldigini okumustum. Muhtemelen o ve Hilton ailesi, Paris Hilton'un ünlüler statüsü ile ilgili olarak flep üzerinden birbirlerini affetmisti. Arabami otoban boyunca park ettim ve bati yakasindaki Hilton otelinin önüne dogru yürüdüm. Bir seyler karistiriyordu. Iyi giyimli erkekler ve kadinlar taksi çagiriyordu. Boga agacini sokagin diger tarafina götürüp bir konusma yapmayi düsündüm. Bununla birlikte, polis o bölgeye erisimi engellemektedir. ?saretimle sokak kösesinde durdum. Daha sonra, otelin diger tarafina, oradan da ekip arabalarinin toplandigi dogu tarafina gittim. Bir fotografçi, sabirla sokaga bakmak için iyi bir konumda bulunmustu.
Daha fazla kargasalik vardi. Sonra arabalar geçit töreni ikinci cadde güneyden hizla yürürken caddeden asagi dogru sürdü. Bir fotograf çektim. Polis, barikatlarin bir kismini kaldirmaya basladi. Ben profesyonel görünümlü fotografçiya neler oldugunu sordum. John McCain'in o arabalardan birinde oldugunu dogruladi. Cumhurbaskani adayi, kabul konusmasini aksam saatlerinde gerçeklestirecegi Aziz Paul'a gidiyordu.
Sehrin bu bölümünde heyecan bitti. Paul'a kadar sürdüm. Baska bir bilet almaktan kaçinarak, diger caddelerin bulundugu Parkin Eyalet Baskenti'nin kuzeyindeki cadde üzerinde park ettim. Belki de maalesef isaretimi ya da bogayi almama karar verdim. Olay yerine bakmak için yürüyecegim. Capitol'un çiminin güneyinde sesli bir sahne vardi. Açikçasi, bir müzik etkinligi planlandi. Seyirciler simdi yeni bir araya gelmeye baslamisti.
Bununla birlikte, Xcel Merkezine yakin St Paul sehirindeki Pirinç Parkina daha asagidan yürüyecegime karar verdim. Yolda eski bir tanidik Eskit'le karsilastim; sol egilimli bir müzisyen siyasi hiciv yapti. Bana CD'lerinden birini verdi. Ayrica, diger ikna edici renkli ifadeler de vardi. Bir kamyon, Cumhuriyetçilere tövbe etmesi gereken isaretlerle caddeden asagi dogru sürdü. Escinsellik yanlisti ve kürtaja destek verdigi takdirde John McCain cehenneme gidebilirdi. Polis her yerde vardi.
Rice Park'ta, Landmark Center'in yaninda, parkin ortasina büyük bir sahne kuruldu. MSNBC'nin Chris Matthews bu yerden Hardball'i yayinliyordu. Uzaktan baktigimda, New York'un eski belediye baskani olan Rudy Guiliani ile röportaj yaparken görmüstüm. Bir sonraki konuk, kendi ABD Senatörü Amy Klobuchar idi. Baska bir görüs elde etmek için sahneyi dolastim.
Görüsme bölümünden sonra, Matthews seyirci halkiyla konusmaya geldi. Bir asistan daha sonra kasetle ilgili kisa açiklamalar yapmak isteyen kisileri seçiyordu. O grup arasinda yer almak istedim, ancak Matthews'un asistani beni ilgilendirmiyordu. Sanirim bazi görüsleri olan bazi insanlar ariyordu. Ayrica, MSNBC hediyelik esyalar olarak ahsap kürek dagitiyordu. "Bütün siyasetler yerel" dedi. Matthews bu küreklerin bazilarini imza atiyordu. Bir raket aldim, ancak imzasi yoktu.
Sahnenin kuzeyindeki ana alanda çesitli gruplarin sergilendigi yerler vardi. Kongre döneminde televizyon reklamlari yayinlayan ?srail yanlisi bir organizasyon vardi - ?srail Projesi'ydi -. Onlari baska zamanlarda görmedim. Daha ziyade grafik olarak bu reklamlar Aziz Paul'dan Minneapolis'e uçan füzeleri gösterdi. Fikir, bunun ?srail nüfusunun Filistinli komsularinin yaninda dayanmasi gerekeniydi. Ayni grup birkaç genç tarafindan parkta temsil edildi. Birkaç soru sordum ve birkaç yorum yaptim. 9/11 gerçek hakkinda bir pankart tutan adamla konusma sansim olmadi.
Minneapolis'teki Nader mitingine katilmak için bir bilet aldim. Orkestra satosu'nun kapisi saat 6: 15'te St. Paul'da burada geçirebilecegim zaman sinirlamisti. Böylece tepeden Devlet Capitol'e dogru yürüdüm. Otoban yakinlarinda, I-94, bir polis ablukasiyla karsilastim. Ne yapardim? Arabam diger taraftaydi.
Neyse ki, polis, sehir merkezine geri dönmemek kaydiyla beni abluka altina almaya hazirdi. Cedar'i tirmanirken, Cedar üst geçide ve üniversite caddesinin altindaki caddede polis filolari ile karsilastim. Hareket bitti. Eyalet Baskenti'nin arkasindaki arabam hâlâ oradaydi ve ele geçirilmemisti. Minneapolis'e döndüm.
Günün o saatinde, LaSalle Caddesi'ndeki metrelerden ve Orkestralar Salonu'ndan uzak olmayan 15. konumda park edebildim. Nicollet Caddesi'ndeki kaldirim alanina dogru yürüdüm ve kampanya isaretimi bir agaca ilistirdim. Orkestraya giren insanlarin çogu göz ardi ediyordu. Bununla birlikte, Brian Moore'un kiyafeti degil, yerel bir sosyalist örgüte ait bir adamla konustum. Ayrica Leslie Davis, anti-Ventura ekraniyla oradaydi. John McCain'in St. Paul'da kabul konusmasini yapmasi ve daha sonra televizyondaki konusmayi izlemek için eve dönmesi planlanmadan kisa süre önce "Tartismalari Aç" ni düzenleyen Nader mitinginde kalmayi planladim.
Bu miting yine birinci sinif bir performans sergiledi. Özellikle Nellie McKay adini tasiyan bir kadin sarkicinin performansini begendim. Mizah duygusundan yoksun feministler hakkinda çok satirik bir numarasi vardi. sarkinin kendisi oldukça komikti. Jesse Ventura yine konusmacilardan biriydi. Ron Paul mitinginde oldugu kadar ates edilmedi, yine de güçlü bir mesaj verdi. Dean Barkley kisa bir süre sonra tekrar ortaya çikti. Bu sefer kalabalik 800 civarindaydi.
Hem Ralph Nader hem de kosu arkadasi Matt Gonzalez etkileyici konusmalar yapti. Daha önce birçok kez Nader'i duymustum ama Gonzalez bana yeni geldi. San Francisco Belediye Baskani seçildi. Nader siyasi bir agirlikla kampanya yürütüyordu. Tüm konusmalar için kaldi, fakat soru-cevap oturumunda ayrildim, çünkü John McCain'in televizyondaki kabul konusmasini izlemek için eve dönmem gerekiyordu. Olanlar gibi çok geç kaldim. Gece kongre planim hakkinda anlayisim yanlisti. McCain konusmasini kaçirdim, ancak bazi bölümlerini aksam haberlerinde yakaladim.
Cumhuriyet Ulusal Konvansiyonu artik bitti. Diger kampanya hedeflerine ulasabildigimde, bir haftadir daha zamanimi tüketmisti. Ama bunu yapmak zorundaydim. Kurallari kaçirsaydim kendimi tekmeleyebilirdim. Mümkün oldugunca sokakta ve odamda konferans kapsama izlerken vakit harcadim.
Hiç süphe yok ki Cumhuriyetçiler bir gösteri yapmayi biliyorlardi. Sarah Palin'in yanisira, Mitt Romney, Tim Pawlenty'i izledim ve digerleri prime time konusmak. En sevdigim, John McCain'in ve Barack Obama'nin kayitlarini karsilastiran rutiniyle Rudy Guiliani oldu. Guiliani'nin Obama'nin devam etmesi oldukça "ince" oldugunu söyledi. Hafifçe kaldirilmis bir kas ve sesini hafifçe alayci bir eser izleyerek Obama'nin çalisma geçmisi boyunca kostu "topluluk organizatörü" ne geçti. Obama, Chicago'nun güney kesiminde "topluluk organizatörü" olmustu - bunun anlami ne olursa olsun - McCain kanunlari yürürlüge koyuyordu. Iki kayit esit degildi.
Tanitim arayisinda gülümsüyorken, ev arkadasim Jim Swartwood'un Watchdog basini kimlik bilgilerinin yardimiyla Cumhuriyetçi bir VIP resepsiyonuna girdigini ögrendim. Birisi, Zirve Caddesi'ndeki Üniversite Kulübünde çok yogun bir toplama yoluna giden bir otobüse bindigini öne sürdü. Oradaki Rudy Guiliani ile tanisti. ?kili birlikte fotograf çektirmisti. Watchdog'un bir sonraki sayisinda çikti.
Paul'daki sözlesme Cumhuriyetçiler'e anketlerde çarpisti. Sarah Palin kisaca ulusal bir sansasyon haline geldi. Ama sonra gerçeklik ortaya çikti ve ekonomi sorunlari "Joe the Plumber" in bile Cumhuriyetçiler için düzeltemeyecegi sekilde ortaya çikti. Wall Street kurtarma politik bir darbeydi; bu hiç olmadigi kadar iyilesti. Barack Obama, rahat bir farkla Baskan seçildi.
bir sonraki bölüme