Hoo•ver•ville - n.
1930'ların buhranı sırasında mülksüzleştirilmiş ve yoksulları barındırmak için genellikle bir kasabanın kenarına kurulan kabaca inşa edilmiş bir kamp.
- İngiliz Dili Sözlüğü, Dördüncü Baskı. Ekim 1929'daki borsa çöküşü, ülkeyi yaklaşık on yıldır etkileyen yıkıcı bir depresyonu derinleştirdi. Birçok insan hayatta kalmak için ellerinde ne varsa onu kullandı.Hooverville'ler1930'larda, Hoovervilles (gecekondu mahalleleri) Amerika Birleşik Devletleri'nin şehirlerinde kıyıdan kıyıya kurdu. Bazı aileler, henüz tahliye edilmemiş arkadaşları ve aile üyeleriyle kalacak kadar şanslıydı, ancak Büyük Buhran sonucunda evsiz erkek, kadın ve çocuklar barakalarda ikamet etmeye zorlandı. Kalacak başka yeri olmayan öfkeli, soğuk ve aç Amerikalılar, Başkan Herbert Hoover'ın onuruna bu gecekondu gruplarını adlandırdılar. Bu çaresiz insanlar, ekonomik istikrarın çöküşünden ve hükümet yardımının eksikliğinden Hoover'ı sorumlu tuttular. Bunun nedeni, birçok şehir yetkilisinin yozlaşmış olması ve bu değerli kaynakları kendilerine saklamasıydı.Evim güzel evimEn büyük Hooverville'lerden biri New York Central Park'ın merkezinde bulunuyordu. Her yerde "gecekondu barakaları" ve cılız yapılar ortaya çıktı. Bunalım yoksulları o kadar etkiledi ki, umutsuzluktan başka bir şey hissetmediler. Sıradan insanlar, insan paketi fareleri gibi, kereste, kalay, karton, katranlı kağıt, cam, kompozisyon çatı kaplama, kanvas ve diğer malzemeleri taşımak, taşımak ve sürüklemek zorunda kaldılar. Amerika'nın yeni emlak patlaması bölgelerine. Bazı şanslı adamlar marangozlukta yetenekliydi ve oldukça sağlam yapılar inşa edebiliyorlardı, diğerleri ise barınak sağlamak için ambalaj kutularını ve diğer atılan eşyaları bir araya getirdiler. Bununla birlikte, daha talihsiz erkekler kendilerini boş su şebekelerine sığınmaya indirgendi.Hoovervilles ve ekonomi1930'ların ekonomik çöküşü uzadıkça, daha fazla insan mahvoldu. Başkan Hoover 1933'te görevi bıraktığında, ulusal işsizlik şaşırtıcı bir şekilde 13 milyona ulaştı - Amerika'nın işgücünün yaklaşık yüzde 25'i. Hooverville'lerden kurtulmak zor bir işti; insanların ev diyebilecekleri başka yerleri yoktu. 1930'larda bu küçük köyleri ortadan kaldırmak için birkaç girişimde bulunuldu, ancak hükümet ve şehir yetkilileri, Hoovervilles'in yarattığı sağlık sorunları ve dağınık karmaşa hakkında gerçekten hiçbir şey yapamadılar. Çoğu Amerikan şehri birkaç New Deal programına katılmış olsa da, ülkenin çoğu siyasi liderlik, çoğu federal girişim konusunda hevesli değildi. Birçok şehir yetkilisi, toplu konutların mülk değerlerini düşüreceğini ve Komünist etkiye açık olduğunu savunarak 1938'de bir şehir konut otoritesi kurmak için yerel çabalara girdi. Daha büyük gecekondu nüfusundan bazıları örgütlendi; kendi belediye başkanına, sağlık komitesine ve diğer komitelere sahip olmak. İstihdam seviyeleri yükselmeye başlamıştı, bu da yavaş yavaş eskiden evsiz Amerikalılar için bir miktar barınak ve güvenlik sağladı.
Gecekondu Kasabası Gerçekleri
Gecekondu Kasabasının Tanımı ve Özeti
Özet ve Tanım: Hoovervilles olarak bilinen Gecekondu Kasabaları, Büyük Buhran (1929 - 1941) sırasında ülke genelinde ortaya çıktı. Evsiz kalan ve yaşayacak başka yerleri olmayan işsiz, yoksul Amerikalılar tarafından inşa edildiler. 1932'de bir ila iki milyon Amerikalı evsizdi. Hooverville'lerin büyüklükleri, bir araya toplanmış birkaç kulübeden, dönümlerce kullanılmayan veya kamu arazisini kapsayan 1000'den fazla köhne kulübeden oluşan topluluklara kadar değişiyordu. Derme çatma barakalar istenmeyen malzemelerden yapılmıştı ve yeterli sanitasyon ve temiz içme suyu gibi temel olanaklardan yoksundu. Tüm Hooverville'ler 1941'deki Büyük Buhran'ın sonunda 'yok edildi'.
Gecekondu
Herbert Hoover, 4 Mart 1929'dan 4 Mart 1933'e kadar görevde bulunan 31. Amerikan Başkanıydı. Başkanlığı sırasındaki önemli olaylardan biri, Büyük Buhran sırasında Gecekondu Kasabası'nın ortaya çıkmasıydı.
Büyük Buhran Hooverville
(Shanty Town) Portland, Oregon yakınlarında
Çocuklar için Shanty Town Gerçekleri: Hızlı Bilgi Formu
Çocuklar için Shanty Town hakkında hızlı, eğlenceli bilgiler ve Sıkça Sorulan Sorular (SSS).
Büyük Buhran'ın Hooverville'leri (Shanty Town) neydi? Hoovervilles, Büyük Buhran sırasında bir Gecekondu Kasabasına verilen takma addı ve kullanılmayan veya kamu arazilerine kurulan derme çatma kulübeler veya çadırlardan oluşuyordu.
Hooverville veya Shanty Town'da kim yaşadı? Hooverville veya Shanty Town'da yaşayan insanlar, Büyük Buhran'daki işsizlik nedeniyle evlerinden tahliye edilmiş ve evsiz kalmış, hayatın her kesiminden siyah beyaz erkekler, kadınlar ve çocuklardı.
Shanty Town'a neden Hooverville deniyordu? Gecekondu Kasabasına, Amerikalıların Büyük Buhran için suçladığı Başkan Herbert Hoover'ın ardından alaycı 'Hooverville' takma adı verildi.
Çocuklar için Shanty Town Gerçekleri
Aşağıdaki bilgi notu, Shanty Town ve Hoovervilles hakkında ilginç gerçekler ve bilgiler içermektedir.
Çocuklar için Shanty Town Gerçekleri (Hooverville'ler)
Gecekondu Kasabası Gerçek 1: Shanty Town Amerika için yeni değildi. Ünlü eski İç Savaş filmi 'Rüzgar Gibi Geçti'yi izleyen herkes, Georgia, Atlanta'nın eteklerinde, özgür köleler ve yoksul beyazlar tarafından işgal edilen Gecekondu Kasabasını hatırlayabilir.
Gecekondu Kasabası Gerçek 2: 1930'ların Büyük Buhranı sırasında Amerika'da Kitlesel İşsizlik vardı. Normal işgücünün yaklaşık %25'ini oluşturan on iki milyon Amerikalı işsizdi ve birçoğu yoksulluk, yoksunluk ve evsizlik yaşadı. Hooverville'ler veya gecekondu mahalleleri yaygın bir manzara haline geldi.
Gecekondu Kasabası Gerçek 3: 'Hooverville' takma adı, Büyük Buhran sırasında ülke genelinde ortaya çıkan gecekondu kasabalarına verildi. İsim, Depresyonun başlangıcında Amerika Birleşik Devletleri Başkanı olan ve bunun için yaygın olarak suçlanan Herbert Hoover'a bir göndermeydi.
Gecekondu Kasabası Gerçek 4: Hoovervilles neredeydi? Bu sorunun cevabı hemen hemen her yerdedir. Büyük kamplar, genellikle kasaba ve şehirlerin eteklerinde, kullanılmayan veya kamu arazilerinin en kötü türüne kuruldu. Birçoğu, yukarıdaki resimde gösterildiği gibi nehirlerin veya göletlerin yakınında kuruldu - biraz suya erişime yardımcı oldu.
Kasabalardaki küçük kamplar ve siteler, mevcut herhangi bir alanda ortaya çıktı. Karşıdaki resim Manhattan, New York'ta küçük bir siteyi gösteriyor.
Gecekondu Kasabası Gerçek 5: Kaç tane Hoovervilles ya da Shantytowns vardı? Kimse bilmiyor, ancak Büyük Buhran sırasında kelimenin tam anlamıyla milyonlarca evsiz insan vardı, bu yüzden sayıyı birkaç bin olarak tahmin etmek mantıklı görünüyor. Bazıları, 1929'da 500 Hooverville'in ortaya çıktığını ve 1930'larda sayılarının 6000'in üzerine çıktığını tahmin ediyor.
Gecekondu Kasabası Gerçeği 6: Hoovervilles ve Shantytowns'daki köhne barakalar neyle inşa edilmişti? Kesinlikle barınak sağlayacak her şey. Tuhaf tahta parçaları, taşlar, gevşek tahtalar, kasalar, kartonlar, diğer malzemelerin artıkları, eski tuğlalar ve kutu parçaları,
Gecekondu Kasabası Gerçeği 7: Evsizliğin Nedenleri: Ev sahipleri ipoteklerini ödeyemedikleri veya vergi ödeyemedikleri için evlerini kaybettiler. Evlerini kiralayanlar kiranın gerisinde kaldı ve icra memurları tarafından tahliye edildi.
Gecekondu Kasabası Gerçek 8: 1930'larda Hooverville'lerde kaç kişi yaşıyordu? Rakamlar açıkça değişiyordu, ancak ABD'nin Washington eyaletindeki Seattle'daki en büyük Hooverville, 1200 kişiye ev sahipliği yaptı. Gecekondu o kadar büyüktü ki, insanlar kendi topluluk hükümetlerini kurdular ve anlaşmazlıkları çözmek için liderleri olarak bir 'belediye başkanı' seçtiler. Seattle Hooverville, Seattle Limanı'nın bitişiğindeki gelgit düzlüklerinde dokuz dönümlük bir araziyi kapladı. Seattle ayrıca diğer yedi gecekondu mahallesinin yeriydi.
Gecekondu Kasabası Gerçeği 9: Hooverville'ler ırksal olarak entegre edildi. Siyah beyaz Amerikalılar ve dünyanın dört bir yanından gelen göçmenler kamp alanlarını paylaştı. Büyük Buhran sırasında 1930'larda birçok erkek hobo oldu ve ülkenin herhangi bir yerinde iş aradı. Ülke çapında seyahat etmenin en kolay yolu trendi ve çoğu şehir tren istasyonu tarafından 'Hobo Jungles' lakaplı Shantytowns kuruldu.
Gecekondu Kasabası Gerçek 10: Büyük Buhran derinleştikçe insanlar protesto gösterileri yaptı ve açlık yürüyüşleri başlattı. Birinci Dünya Savaşı gazileri Bonus Ordusu denilen şeyi kurdu ve 40.000 kişi Washington D.C.'ye indi ve Anacostia Flats gibi alanlarda derme çatma kamplar kurdu.
Gecekondu Kasabası Gerçeği 11: 1930'larda Hooverville'lerde veya gecekondu mahallelerinde evsiz insanlar mutlak yoksulluk içinde yaşamaya zorlandı.
Kulübelerin zeminleri genellikle toprak, kil veya çamurdan yapılırdı.
● Güvenli içme suyuna erişim sınırlıydı ve yalnızca göletler ve nehirlerden sağlanabiliyordu.
● Sıhhi tesisler tamamen yetersizdi - hendeklere tuvaletler kazıldı
● Çadırlar ve derme çatma barakalar, sert hava koşullarında yetersiz barınak sağladı
Gecekondu Kasabası Gerçeği 12: Hoovervilles'de yaşayan insanların tıbbi tesislere erişimi yoktu ve gecekondulardaki yaşam koşulları hastalık ve hastalıkları besledi. İnsanlar şehirlerde, köprülerin altında, metrolarda ve halka açık parklarda sığınabilecekleri her yerde yaşıyorlardı. Kırsal alanlardaki Amerikalılar mağaralarda evler yaptılar. Kış aylarında insanlar hapishane hücrelerinde uyumak bile istediler.
Çocuklar için Shanty Town Gerçekleri (Hooverville'ler)
Çocuklar için Shanty Town hakkında gerçekler : Hoovervilles
Aşağıdaki bilgi notu, Shanty Town ve çocuklar için Hoovervilles hakkında gerçeklerle devam ediyor.
Çocuklar için Shanty Town Gerçekleri (Hooverville'ler)
Gecekondu Kasabası Gerçeği 13: Gecekondu mahallelerinin ilkel koşullarında yaşayan sakinler birçok sağlık sorununa maruz kaldılar. Yetersiz sanitasyon, temiz içme suyu eksikliği ve yetersiz beslenme, tüberküloz, difteri, ishal, raşitizm, grip, zatürre ve cilt hastalıkları gibi çeşitli hastalıklara ve hastalıklara yol açmaktadır.
Gecekondu Kasabası Gerçek 14: 'Mutlak yoksulluk' olarak tanımlanan devlet, 'yiyecek, güvenli içme suyu, sanitasyon tesisleri, sağlık, barınma, eğitim ve bilgi dahil olmak üzere temel insan ihtiyaçlarından şiddetli yoksunluk ile karakterize edilen kota durumu' olarak tanımlanıyor. 1930'larda Hooverville'lerin ve gecekondu mahallelerinin sakinleri bu temel ihtiyaçların çoğundan yoksundu - ek gerçekler için Büyük Buhran'da Yoksulluk'a bakın.
Gecekondu Kasabası Gerçeği 15: New York, 1930'larda birçok Hooverville'in ortaya çıkışını gördü:
● Evsiz insanlar boş bir rezervuarda kamp kurdular - şimdi Central Park'taki Büyük Çimen. "Hoover Valley" olarak adlandırıldı ve barakalar "Depresyon Caddesi" olarak anıldı. Rezervuar depolama sahasındaki çalışmalar yeniden başladığında Nisan 1933'te yıkıldı.
● New York'taki diğer gecekondu mahallelerine kendi isimleri verildi:
● ● "Hardlucksville" Doğu Nehri üzerindeki 10. Caddenin sonundaydı.
'9679 '9679 'Kamp Thomas Paine' Riverside Park'ta Hudson boyunca kuruldu
New York, Brooklyn'de bir mahalle olan Red Hook'un da kendi gecekondu mahallesi vardı.
Gecekondu Kasabası Gerçeği 16: 1930'ların Büyük Buhranı sırasında yazar John Steinbeck, Prairies eyaletlerinde yaşayan insanların yaşamları ve Toz Çanağı'nın yıkıcı etkileri hakkında "Gazap Üzümleri" yazdı. Joad ailesi, ünlü romanında kısaca California'da bir Hooverville'e yerleşir. "Gazap Üzümleri" bölümünde kamp pis, umutsuz, umutsuz sakinlerle dolu olarak tanımlanıyor. İş yoktu, insanlar açlıktan ölüyordu ve yerel polis defalarca kampı yaktı.
Gecekondu Kasabası Gerçeği 17: Pek çok yetkili, gecekondu mahallelerine sık sık sırf zorunluluktan dolayı müsamaha gösterdi. Diğerleri mahalle halkının şikayetlerine yanıt vererek, sakinleri tahliye ederek gecekonduları yaktı.
Gecekondu Kasabası Gerçeği 18: Büyük Buhran, 2. Dünya Savaşı'nın patlak vermesiyle sona erdi ve gecekondu mahallelerini "ortadan kaldırmayı" amaçlayan belediye programları tüm Hooverville'leri yok etti.
Çocuklar için Shanty Town Gerçekleri (Hooverville'ler)
Büyük Buhran tarihiyle ilgilenen ziyaretçiler için aşağıdaki makalelere bakın:
Wall Street Çöküşünün Etkileri
Bu, birçok yoksul ailenin evsizliğe, yoksulluğa ve açlığa zorlanmasına neden oldu. Her kasabada, göçmenlerin iş ararken yaşadığı harap kulübelerden oluşan bir gecekondu mahallesi olan sözde Hooverville vardı. Bu Hooverville'lerde koşullar sağlıksızdı ve hastalık kolayca yayıldı. Bu insanların çoğu hayır kurumları tarafından sağlanan yiyeceklerle yaşıyordu, ancak 1932'de örneğin Kızıl Haç her aileye haftada sadece 75 sent verebiliyordu. Amerikan halkının güveni düşerken, bir bankacılık krizi Amerika'yı kasıp kavurdu.
GeçmişLink.org
Bu dosya, Seattle tarihçisi ve fotoğrafçı Paul Dorpat'ın Büyük Buhran ve Seattle'ın Hooverville adlı evsiz ve işsiz insanlardan oluşan gecekondu mahallesi üzerine fotoğrafları ve düşünceleri içeriyor.
Hooverville
1934 kışında, Washington Üniversitesi sosyoloji öğrencisi Donald Francis Roy, günümüzün (2004) Pioneer Meydanı'nın birkaç blok güneyindeki yüzlerce kişi arasında bir gecekondu kulübesi için 15 dolar ödedi. Hooverville denilen bu gecekondu mahallesi yüzlerce evsiz erkeğe ve birkaç kadına ev sahipliği yapıyordu.
Hooverville, King County'deki Büyük Buhran sırasında zor zamanlar geçiren insanların yaşadığı birkaç gecekondu mahallesinden biriydi. Bir diğeri, kış mevsiminde yaklaşık 1000 kişinin yaşadığı bir baraka ve kulübeler topluluğu olan Harbour Adası'nda bulunan "Louisville" idi. Yerel gelgit alanları, terk edilmiş sanayi parkları, demiryolu hatları ve Duwamish Nehri kıyıları, yüzlerce benzer siteyle noktalandı.
Donald Francis Roy, Hooverville'e barınma maliyetini hafifletmek için değil, "Hooverville, Seattle'daki Evsiz Adamlar Topluluğunun Çalışması" başlıklı bir yüksek lisans tezi yazmak için taşındı.
Roy'un tezi sadece cüretkar araştırması için değil, aynı zamanda üslubu için de dikkat çekicidir. Roy'un 1935'te tamamlamasından bu yana, Büyük Buhran'ın Kuzeybatı Pasifik üzerindeki etkileriyle ilgili her türlü bilgili araştırmayı etkiledi. Üslubu alaycı, oyuncu ve sempatiktir ve Hooverville sakinlerinin yanı sıra yazarın da bir profilini sunar.
Roy, Hooverville hakkında şöyle yazıyor: "Terk edilmiş bir tersane sahasının kumlu atıklarından. hızla dövüldü ve grotesk konutlardan oluşan bir holdingi, denize batırılmış jetsam gibi sıkışık bir kargaşa içinde birbirine yapışan Noel karışımı bir Amerikan çöpü çeşitliliğini çiçeklendirmek için kablolandı. Seçkin bir mühendis ve tasarımcıyı onurlandırmak için, bu plansız, tincanesque, archtecturaloid, Hooverville olarak adlandırıldı." (1929-1933 yılları arasında ABD başkanı olan Herbert Hoover, mesleği mühendisti.)
Roy'un 15 dolarlık kulübesi araştırmasına başlamadan önce bazı "agresif uyarlamalar" gerektiriyordu. "Geceleri yerin altını kemiren fareye lanet" yağdırdı ve "akşam 11'den sabah 8'e kadar şiddetle horlayan" asistanını serbest bıraktı.
Ev yapımı sobası o kadar kötü bir şekilde sızdırdı ki, "bir kışın balık stokunu çabucak içebilir". Roy, "arada bir geceleyin şehir dışında bir otelde dinlenmeye" ve bir restoranda günde bir öğün yemek yemeye söz verdi.
1930'ların ortalarındaki Donald Roy's Hooverville panoramamız, bugün (1990'lar) Royal Brougham Way ve East Marginal Way olarak adlandırılan Connecticut Caddesi ve Demiryolu Caddesi'nin kuzeybatı köşesindeki B. F. Goodrich Kauçuk Şirketi binasının çatısından fotoğraflandı. Bu görüşte, 500 gecekondunun yarısından biraz fazlasını "arazi üzerine çılgın bir düzensizlik içinde dağılmış" olarak görüyoruz... Bu labirentte araştırmacı [Donald Roy yazıyor] günlerce, uzunlukları, genişlikleri ve bundan buna olan mesafeleri dolaşarak merak etti ve büyük bir deri fedakarlığından sonra oldukça doğru bir harita elde edildi."
Roy, bu harita yapım projesini sakinlerle ilişki geliştirmek için kullandı. Hooverville belediye başkanı Jesse Jackson adında bir adamın yardımıyla kulübeyi 12 harfli parçaya böldü. Her konut, kapının yanında beyaz badanalı bir harf ve numara ile belirlendi.
Belediye başkanı, "üniversiteli çocuğun haritası" ile yardım ödemelerinin daha kolay yapılabileceğini, yeni sakinlerin ve sarhoş olanların gece eve dönüş yolunu bulma şanslarının daha yüksek olacağını ve sakinlerin oy kullanmak için kayıt yaptırabileceklerini açıkladı. Elbette harita, "üniversiteli çocuğun" nüfus sayımına başlamasına ve tezini yazmasına da yardımcı olacaktır.
Roy 650 kişiyle görüştü. "Bay Hooverville, Seattle'ın tüm Amerikan unutulmasına aday" olarak adlandırdığı bir demografik profil geliştirdi.
Bay Hooverville "işsiz, mülksüz, ailesizdi. Tasarruflarını harcadı, o topluluğu evi yapmak için 1932 sonbaharında Hooverville'e geldi." Öncelikle, kulübesini inşa etmek ve sürdürmek için malzeme arayan ve "bakkallardan yiyecek aşıran" bir "hışırtı" idi. Beyazdı, bekardı, 40 yaşın üzerindeydi ve "kürek sert" ya da vasıfsız bir işçiydi. Roy ayrıca 120 Filipinli, 25 Meksikalı ve biri Hooverville'in "şerifi" olan 29 siyah olmak üzere yedi kadın saydı.
Roy, Hooverville'in, şehir yaşamının normal kişiliksizliğinin "diğer insanlara karşı açık, etkilenmemiş dostluk çiçeklerini boğmadığı" nadir bir sosyal "hava cebi" olduğunu kaydetti. Özellikle zenciler, beyazlara karşı küskünlük veya aşağılık duygularının tamamen yokluğunu gösterdi."
1930'ların sonunda, savaş zamanı refahı ve gemi inşasının genişlemesi Hooverville'in sonunu getirdi. Birçok sakin iş buldu. Diğerleri nehir yukarı taşındı ve yeni kulübeleri hışırdattı. Donald Roy'a gelince, 1935'te tezini tamamladı ve ondan sonra Washington Üniversitesi'nin ona ne olduğuna dair hiçbir kaydı yok.
Hooverville, Seattle, Mart 1933 olarak bilinen evsiz gecekondu mahallesi
Nezaket MOHAI (1983.10.10788)
Pioneer Meydanı'nın güneyinde, Pier 46'dan Smith Tower ve Seattle silueti, 1980'ler
Tacoma'nın Hooverville'i
Gecekondu kasabaları da diğer şehirlerin içinde veya yakınında ortaya çıktı. Tacoma, sakinlerinin "Hollywood-on-the-Tideflats" dediği şehir çöplüğü yakınında büyük bir kampa ev sahipliği yaptı. hurda malzemelerden yapılmış ve yıllar içinde istikrarlı bir şekilde iyileştirilmiştir. Şehir yetkilileri dönüşümlü olarak tolere etti ve gecekondu kasabasını ortadan kaldırmaya çalıştı. Mayıs 1942'de, Seattle'ın Hooverville'i yok etmesinden kısa bir süre sonra, Tacoma İtfaiyesi "Hollywood" kulübelerinin ellisini yaktı. Ancak bölge sakinleri yeniden inşa edildi ve site II. Dünya Savaşı boyunca işgal altında kaldı.
Telif hakkı (c) 2009, James Gregory
Hoovervilles hakkında daha fazlası:
Araştırma raporları
"Hoovervilles", işsiz erkeklerin gecekondu kasabaları, ülkenin her yerine yayıldı ve adını kriz sırasında Başkan Hoover'ın yetersiz yardımının ardından aldı. Seattle, kendi kendine yeterli ve organize bir kasaba içinde kasaba haline geldi.
Seattle'ın Hooverville'i ve sakinleri, gecekondu sakinlerinin sosyal başarılarını ve öz örgütlenmelerini gizleyen, şiddetli, egzotik ve Seattle'ın geri kalanından ayrı olarak tasvir edildi.
Seattle'ın 1941'de Hooverville'i yerle bir etme ve sakinlerini kovma kararı, Hooverville'i ekonomik, sosyal ve coğrafi olarak ayıran bir "ötekilik" söylemine dayanıyordu.
1931 yazında, bir grup Seattle sakini kendi kendine yardım işletmeleri kurmak ve hükümet yetkililerinden iş yaratmalarını ve işsizlere yardım yardımını artırmasını talep etmek için örgütlendi.
Ülkenin başka yerlerinde olduğu gibi, Washington Eyaleti Komünist Partisi, işsizlerin aktif siyasi ve sosyal oluşumlar halinde örgütlenmesine yardımcı oldu. Washington'da, İşsiz Yurttaşlar Birliği ve gazetesi The Vanguard, eyalet komünistlerine geniş bir çekicilik kazandırdı ve işsizleri devletin radikal reform koalisyonlarına dahil etti.
Birincil Kaynak Belgeler
Roy, 1935 yılında yüksek lisans tezi haline gelen bu araştırmayı yürütürken, 1934 baharında Hooverville'de yaşadı. Kolay ırk ilişkileri ve eşcinselliğin hoşgörüsü de dahil olmak üzere, toplumun sosyal gelenekleri ve kültürü hakkında büyüleyici gözlemler sunuyor.
Hooverville'deki hamamlar için dilekçe (15 Mayıs 1935)
Sağlık Müdürlüğü'nden Yanıt (23 Mayıs 1935)
Sağlık Bakanlığı Yıllık Raporundan Alıntı (1935)
Interbay kulübelerinin kaldırılması talebi (24 Nisan 1937)
Hooverville tahliyelerine karşı protesto (10 Ekim 1938)
Konut İdaresi'nden Kent Konseyi'ne Mektup (4 Mart 1941)
Kulübe Eleme Komitesi Raporu (14 Nisan 1941)
Ek A: Barakaların Sayı ve Dağılımı Haritası (5 Mart 1941)
Ek B: Barakaların Yeri ve Sayısı (5 Mart 1941)
Sergi C: Barakaların Fiziksel Koşulları ve Doluluğu (5 Mart 1941)
Hooverville Belediye Başkanı Jesse Jackson'ın "Seattle'daki Hooverville Hikayesi"nden alıntı (1935)
Donald Francis Roy'un "Hooverville: Seattle'daki Evsiz Adamlar Topluluğu Üzerine Bir Araştırma" kitabından alıntı (1935)
Leslie D. Erb'in (1935) "Seattle's Hooverville" adlı kitabından alıntı
Hoovervilles - Tarih
BackTalk, Ontario'daki County Line gazetesinde haftalık olarak çıkan bir köşe yazısıdır. Yayıncı Fahri Karen Parker yazardır.
İşte size tarih dersinde öğretmedikleri şeyler.
Barışçıl protestocular geçen hafta Lafayette Park'tan biber gazı, flaş bombaları ve atlı adamlar neredeyse insanları çiğneyerek ve silahsızları cop ve coplarla savurarak temizlendiğinde, tüyler ürpertici bir manzaraydı. Yürüyüş ve protesto, elmalı turta kadar Amerikalı. Her zaman bir şeyin yanındayız ya da karşıyız: savaş, kürtaj, eşcinsel hakları, hayvan hakları, dini haklar, medeni haklar, hatta belki de sivil haklar. Anayasa bize sokağa çıkma, bağırma, çığlık atma ve ayaklarımızı yere vurma hakkını garanti ediyor. Ve Başsavcı Bill Barr'ın "atılan mermiler" hakkındaki iddialarına rağmen, herhangi bir tehlikeli davranış veya hatta kalabalıktan tehdit olduğuna dair hiçbir kanıt yok.
GeçmişLink.org
1931 ve 1932 sonbahar ve kış aylarında, işsiz işçiler Seattle'ın "Hooverville" adlı gecekondu mahallesini kurdular. Ekim 1931'de, Jesse Jackson ve diğer 20 adlı işsiz bir oduncu, Pioneer Meydanı'nın birkaç blok güneyinde bulunan Seattle Limanı'na ait boş arazide barakalar inşa etmeye başladı.
Birkaç gün içinde 50 gecekondu inşa ettiler. Gecekondular Seattle Şehri'nin dikkatine sunulduktan sonra, Seattle Sağlık Departmanı bir hafta içinde her kulübenin boşaltılması için bildirimler yayınladı. Yedi gün sonra Seattle Polisi gazyağı kutuları ile geldi ve barakaları yaktı.
Gecekondular hemen yeniden inşa edildi. Yaklaşık bir ay sonra şehir bir kez daha barakaları yaktı. Bu kez sakinler yere yığıldı ve teneke veya çelikten çatılar inşa etti. Şehir, güvenlik ve sıhhi kurallara uymaları şartıyla yumuşadı ve kalmalarına izin verdi.
Hooverville Belediye Başkanı
Jesse Jackson adlı adam, Hooverville sakinleri ile Belediye Binası ve yerel işletmeler arasındaki bağlantı oldu. Hooverville'in en halka açık sakiniydi ve insanlar ona Hooverville Belediye Başkanı demeye başladı. Belirtti:
Evsizlerin Evi
Sakinler, Büyük Buhran'ın başladığı Başkan Herbert Hoover'ın (1874-1964) alaycı onuruna gecekondu mahallesine Hooverville adını verdiler. 1920'de kapanan Skinner ve Eddy Tersane Fabrikası 2'nin eski yeriydi. Mart 1934'te yapılan bir nüfus sayımına göre 479 gecekonduda yaşayan 632 erkek ve yedi kadın vardı. Yaşları 15 ile 73 arasında değişiyordu. Yabancı doğumlu 292 Kafkasyalı, Amerika Birleşik Devletleri'nde doğan 186 Kafkasyalı, 120 Filipinli, 29 Zenci (Afrikalı Amerikalı), üç Kosta Rikalı, iki Meksikalı, iki Kızılderili, iki Eskimo ve bir Şilili dahildi. Hooverville, Büyük Buhran'ın sonuna kadar varlığını sürdürdü.
27 Ekim 1931, Hooverville gecekondu mahallesinde bir kulübede yatan evsiz adam
Nezaket UW Özel Koleksiyonları (LEE005)
Hooverville kulübesinin önünde oturan evsiz adam, 27 Ekim 1931
Nezaket UW Özel Koleksiyonları (LEE003)
Kaynaklar:
Jesse Jackson, “The Story of Seattle’s Hooverville,” Calvin F. Schmid'de, Seattle'daki Sosyal Eğilimler (Seattle: Washington Press Üniversitesi, 1944), 286-287.
Depresyon Denemesinin En Kötü Etkileri
Bunalım Hoovervilles denilen yerde yaşadı. Onlara "Hooverville" adı verildi çünkü bunalımın başlangıcındaki başkan Herbert Hoover'ın adı verildi. Kamplara onun adı verildi çünkü başkanın insanlara yardım etmek için yeterince çaba göstermediğini düşündüler, depresyonu durdurmak için yapması gerekeni yapmadığını düşündüler. Hükümet müdahale etmediği için buhranın korkunç etkileri daha uzun sürdü. 1933'te yeni bir başkan geldi.
Çocuklar için Hooverville'ler
Herbert Hoover, 1929'da Büyük Buhran başladığında başkandı. Hoover, kasabaların, işletmelerin, kiliselerin ve gönüllülerin - iyi insanların - toplumlarında artan sayıda evsiz sorunuyla ilgilenmesi gerektiğine inanıyordu. Ona göre, bu federal hükümet için bir sorun değildi. İnsanların kendilerine güvenmelerini ve onlara yardım etmesi için hükümete güvenmemelerini istedi. Büyük Buhran kötüleştikçe milyonlarca insan işini kaybetti. Faturalarını ödeyemeyince milyonlarca insan evini kaybetti.
Barınak için çaresiz, hükümetten çok az yardım alarak veya hiç yardım almadan, milyonlarca evsiz gecekondular inşa etmeye başladı. Bunlar, bulabildikleri her türlü malzemeyle inşa edilmiş, sokakları ve düzeni olmayan baraka topluluklarıydı. Kamuya açık ve kullanılmayan araziler üzerine inşa edilmişlerdir. Temizlik, elektrik, çöp toplama yoktu. Mümkün olduğunda, Hooverville'ler bir su kaynağı sağlamak için derelerin, akarsuların ve nehirlerin yakınına inşa edildi. Bu baraka veya gecekondu topluluklarına, artan sayıda evsizlere yardım etmeyi reddeden Başkan Hoover'dan sonra Hoovervilles adı verildi. Ülkenin her yerinde binlerce Hooverville ortaya çıkmaya başladı.
Her Hooverville benzersizdi. Bazı Hooverville'ler çok küçüktü, bir araya toplanmış 5 veya 10 gecekondu vardı. Ama bazılarının bir Hooverville'de her şekilde, boyutta ve kalitede binlerce gecekondu vardı. Bazı işsiz duvarcılar ve inşaat işçileri, aileleri için oldukça güzel gecekondular inşa ediyor. Hurda yığınlarında buldukları dökme taşları, kırık tuğlaları ve diğer malzemeleri kullandılar. Terk edilmiş otomobil parçalarından soba yaptılar. Yaptıkları gecekondulardan bazılarının birkaç odası vardı. Bazılarının birkaç mobilyası vardı. Bazılarının sebze bahçeleri vardı. Ama çoğu neredeyse o kadar güzel değildi. Birçoğu kartondan yapılmıştır. Uzun sürmediler ve sürekli yeniden inşa edilmeleri gerekiyordu. Bazı gecekondular, zemine kazılmış ve çatılar için metal parçalarla kaplanmış deliklerdi. Yağmur yağdığında bu "evler" çamurla dolar. Bazıları bunun ve bunun parçalarından yapıldı, ellerinden geldiğince bir araya getirildi. Bireysel gecekondular ve Hoovervilles'in tek ortak noktası, orada yaşayan insanların işsiz, parasız olmaları ve gidecek başka yerleri olmamasıydı.
Hooverville'lerin çoğunda hayat acımasızdı. Erkekler günlük iş bulmaya, hatta birkaç saat çalışmaya çalıştı. Kadınlar olabildiğince temiz tutmaya çalıştılar, kıyafetleri tamir ettiler ve yiyecekleri gerdirdiler. Çocuklar okula gitmedi, ancak gecekondularına geri getirecek bir şeyler arayarak yakındaki kasabalarda çöp yığınları ve çöpler arasında avlandılar. Bazı Hooverville'ler gevşek bir şekilde organize edildi. Hooverville'de yaşayan evsizlerden birini şehir yetkilileriyle çalışması için bir sözcü seçtiler. Diğerleri, Hooverville'de sakinler arasında doğabilecek sorunlardan sorumlu olması için bir belediye başkanı seçti. Some had homeless teachers who taught kids who wanted to learn. Some Hoovervilles created junk piles that people could freely use. Junk was added and taken away as people put things to work. Some of the junk was made into art. Kids played games they made up. People tried to keep their spirits up with songs and music. But the camps were full of disease, and dirt, and depression.
No one wanted a Hooverville near or in their city or town. Some cities and towns sent in police to chase the homeless away and to burn down shanties. But most people understood that the homeless had no place to go. Towns laid down rules that the homeless had to follow if they wanted to stay. Some townspeople organized food deliveries and blankets to help the homeless. Some donated clothes and toys. Each town's reaction was different.
The picture at the top of this page is a picture of a Hooverville in King County, WA. You can learn more about daily life in a Hooverville with the links below. The first one is a primary source - five pages from the journal of the "mayor" of Hooverville in Seattle, Washington. Although many Hoovervilles had residents with families and children, this particular Hooverville, per a rule laid down by the city officials of Seattle, was limited to men only.
Americans React to the Great Depression
The Great Depression began in 1929 when, in a period of ten weeks, stocks on the New York Stock Exchange lost 50 percent of their value. As stocks continued to fall during the early 1930s, businesses failed, and unemployment rose dramatically. By 1932, one of every four workers was unemployed. Banks failed and life savings were lost, leaving many Americans destitute. With no job and no savings, thousands of Americans lost their homes. The poor congregated in cardboard shacks in so-called Hoovervilles on the edges of cities across the nation hundreds of thousands of the unemployed roamed the country on foot and in boxcars in futile search of jobs. Although few starved, hunger and malnutrition affected many.
In a country with abundant resources, the largest force of skilled labor, and the most productive industry in the world, many found it hard to understand why the depression had occurred and why it could not be resolved. Moreover, it was difficult for many to understand why people should go hungry in a country possessing huge food surpluses. Blaming Wall Street speculators, bankers, and the Hoover administration, the rumblings of discontent grew mightily in the early 1930s. By 1932, hunger marches and small riots were common throughout the nation.
However, not all citizens were caught up in the social eruptions. Many were too downtrodden or busy surviving day to day to get involved in public displays of discontent. Instead, they placed their hope and trust in the federal government, especially after the election of Franklin D. Roosevelt to the presidency in 1932.List of site sources >>>