BOSTONUN FAKİR mahallelerinden bir çocuk grubu, bu muhitin saygın insanlarından Alice Freeman Palmera gidip:
Bize nasıl mutlu olabileceğimizi söyleyin diye rica etmişlerdi.
Tecrübeli kadın, onlara haftanın her günü güzel birşey bulmaya çalışmalarını tavsiye etti.
Bir tek gün atlarsanız, faydası olmaz dedi. Hepiniz birşey bulabilirsiniz. Bir yaprak, bir çiçek, bir bulut. Yalnız, güzelliği iyice içinize sindirebilmek için, bulduğunuz güzel şeye uzun uzun bakmalısınız.
İlk haftanın sonunda Bayan Palmer, kızlardan birini sokakta küçük kardeşini gezdirirken gördü. Çocuk:
Başardım Bayan Palmer dedi. Bir gün bile atlamadım. Ama çok zor oldu. Parka gidebildiğim zamanlar bu iş kolaydı, ama bir gün çok yağmur yağdığı, kardeşim de nezle olduğu için sokağa çıkamadım. O günü kaçıracağıma emindim. Üzüntü içinde camdan dışarı bakarken, yağmur borusunun dibinde banyo yapan bir serçe gördüm. Boynundaki siyah tüyler, sanki serçenin kravatı gibiydi. Serçe çok güzeldi doğrusu. Başka bir gün de, yine bebeğimiz hasta olduğu için dışarı çıkamadım. Kardeşimin saçlarına baktım. Camdan içeri sızan güneş, saçlarının arasında oynuyordu.
Bu sözlerden sonra, çocuk, kızıl saçlı bebeği Bayan Palmera uzattı.
Çok güzel değil mi? dedi. Artık kendimi hiç yalnız ve mutsuz hissetmiyorum.
(Confidencesten)
© 2021 karakalem.net, İsmail Örgen