Çevre duyarlılığının gelişimiyle beraber, çevresel değerlere hukuksal güvenceler kazandırılması gereği duyulmaya başlandı. 1970'li yıllarla birlikte, ''çevre hakkı'' insan hakları alanında ayrı bir hak olarak tanımlanmaya başlanmıştır ve uluslararası anlaşma ve belgelerde yerini almıştır. Türkiye’de de, ulusal alanda, Anayasa ve değişiklik kanuni düzenlemeler içinde çevre hakkı kavramı yer almıştır. 1982’de kabul edilen Anayasası'nın 56. maddesinde (Herkes, sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkına sahiptir. Çevreyi geliştirmek, çevre sağlığını korumak ve çevre kirlenmesini önlemek devletin ve vatandaşların görevidir.) bize çevre hakkı verilmiştir.