Martin Model 234 (makinenin tanımı) uçağı, ABD Ordusu Hava Kuvvetleri'nin yeni gereklilikleri altında geliştirildi ve İkinci Dünya Savaşı'nın sona ermesinden sonra bombardıman birliklerine doğrudan destek verdi. Yeni uçağın güçlü tüfek silahlanmasını, yüksek uçuş hızını ve önemli bir bomba yükünü birleştirmesi gerekiyordu. Bombacının, gövdenin burnunda güçlü bir top bataryası olacağı, maksimum bomba yükünün 5450 kg'dan (12000 pound) daha fazla olacağı ve yüksek sonik hıza yakın düşman uçaklarının saldırılarına karşı tek koruma aracı olacağı varsayılmıştır. Bu bağlamda, böyle bir uçağın jet motorlarıyla donatılması gerekiyordu. Makine orta ve alçak irtifalardan etkilenecek şekilde tasarlanmıştır. Yeni makineye "askeri" atama XA-45 (A - saldırı uçağı) verildi. Tasarım sırasında, tasarımcılar ön bombardıman şirketi Maryland, B-10, B-26 Marauder ve Baltimore ile yaklaşık on beş yıllık bir deneyim kullandılar. XB-51’in tasarımında gereklilikleri yerine getirme isteği, şirketi bu uçağın kesinlikle en orijinallerinden biri olarak kabul edilebileceği kararları almaya zorladı. Uçakları bitirdikten sonra ortalama bir bombardıman olarak sınıflandırılmaya başlandı. Martin, iki deneyimli XB-51 bombardıman uçağının üretimi için bir sipariş aldı.
Martin XB-51 oldukça özgün bir tasarıma ve ayrıca turbojet motorlarının yeri ve sayısı da dahil olmak üzere sıra dışı özelliklere sahipti. Ayrıca, XB-51'in, İngilizce versiyonu XB-57 bombacısı ile aynı anda geliştirilen Martin B-51В bombacısına ("Canberra") da atanan görevleri yerine getirmek için tasarlandığı belirtilmelidir. Bununla birlikte, makinelerin benzerliği yalnızca ekip üyelerinden oluşuyordu, aksi takdirde uçak tam tersiydi.
Uçak süpürüldü kanat ve kuyruk ile bir konsollu orta düzlemdir. İlk hesaplamalar bombacının kalkış ağırlığının 36 tona yaklaştığını gösterdi. 24 500 kiloluk bombaların, uzatılmış bomba bölmesine, harici düğümlere taşımadan yerleştirmesi gereken yükü yerleştirmeye karar verildi. Üç adet Genel Elektrik J47-GE-7 motor (ilk prototip üzerine monte edilmiş her bir 2360 kg'lık itme) veya J47-GE-13 (ilk prototipe her bir 2640 kg'ye itme) güç santrali olarak hizmet etti. İki motor gövdenin karşı tarafındaki direkler üzerine monte edilmiş, üçüncü motor kuyruk bölümüne monte edilmiştir. Bu kadar çok sayıda motora, itme işleminin istenen karakteristiklerini sağlama ihtiyacı neden oldu - iki motor açıkça yeterli değildi ve dördü kurarken gereksiz hale geldi. Üç motorun arka gövdeye yerleştirilmesi, bomba bölmesinin kanattan ileriye doğru hareket etmesine neden olacaktı, bu da bombalar düştükten sonra hizalamaların kayda değer bir şekilde kaymasına neden olacaktı. Yatay kuyruk alanını artırarak telafi etmek için hizalamaların kayması gerekiyordu ve bu kütleyi önemli ölçüde arttırdı. Bu nedenle, iki motoru ileri doğru hareket ettirmeye ve birisini arka gövdede bırakmaya karar verildi.
Ek olarak, kanatların altına asılan motorlar ince bir profile müdahale etti. Olası süspansiyon alanında, kanadın yapısının yüksekliği, yeterince güçlü bir yapı elde etmek için o zamandaki malzemelerin kullanımını garanti etmedi. Santralin ana motorlarına ek olarak, kalkış için jet hızlandırıcıları kurmak mümkündü. XB-51 bombardıman uçakları bir fren paraşütü ile donatılmıştı.
Martin için iki kişilik şasi düzeni yeni değildi: ilk önce B-26 bombardımanının deneysel bir modifikasyonunda kullanıldı. Bazı avantajlara ek olarak, ayrıca, arka destek merkezinin ağırlık merkezinin arkasındaki uzak konum nedeniyle, kalkış koşusu sırasındaki eğim açısını keskin bir şekilde arttırmanın zorluğu olan bazı dezavantajları da vardı. Bu yıllarda, bu eksikliğin birkaç yolla üstesinden gelinmiştir: bazı şirketler ön gergi kolunu genişleterek uçağı gerekli saldırı açısına maruz bıraktı (kalkış sırasında aerodinamik direnç arttı); diğerleri ön gergi kolunu ayrılma hızına ulaşıldığında teleskopik olarak genişletilebilir hale getirdi (önemli ağırlık ve yapısal maliyetlere neden oldu). Geliştiricilerden bazıları, yatay kuyruk alanını artırarak, “devam etme” dedikleri gibi sorunu çözdü. Martin şirketi kendi yolunu buldu - kalkış işlemi sırasında değişken bir montaj açısına sahip bir kanat yarattı: kanat (34 'in ön kenarı boyunca süpürme) arka dişlinin düzleminde uzanan bir eksen etrafında döndürüldü. Kanat, negatif bir enine “V” açısına sahipti ve yayılma alanının çoğunu alan çıtalar ve kapaklarla donatıldı. Enine kontrol için, üst yüzeyde bulunan önleyiciler ve kanadın uçlarındaki küçük aileronlar görev yaptı. Düşük hızlarda, kanatlar ayrıca diferansiyel uzama ihtimaline sahip lateral kontrol için kullanılmıştır. Kanat kontrolü ve kanat açısı kontrolü mekanik olarak bağlanmıştır.
Böyle bir kanadın kullanılması, gövdenin yatay pozisyonunda pratik olarak iniş / iniş yapmayı mümkün kılarak, yükü ana iniş takımına eşit bir şekilde dağıttı. Kurulum açısını değiştirme mekanizmasının hızı nedeniyle, manevra kabiliyeti, bombaları düşürmek, düşürmek, ikinci bir daireye inerken çıkmak ve benzeri şeyleri bırakmak için geçiş sırasında gelişmiştir.
Uçağın gövdesi, yarı monokok planına göre gerçekleştirildi. Buruna sekiz adet 20-mm veya dört adet 75-mm topun takılacağı varsayılmıştır. Silah bölmesinin arkasında mürettebat kabini vardı. Martin XB-51 bombardıman uçağının ana hedefleri, düşman hava savunma ve topçu imhası ve ABD kara ve / veya deniz kuvvetleri için taktiksel destek oldu. Bu görevleri yerine getirmek için, mürettebatın bir pilot üyesine sahip olmak yeterlidir, ancak ikinci mürettebat üyesi, radyo navigasyon bombardımanının uygulanması için gereklidir. Her iki mürettebat elemanı, gövdenin önünde bulunan klimalı ve basınçlı bir kabine yerleştirilmiştir. Bu yerleştirme, her iki iş istasyonunu ejeksiyon oturağı ile donatmaya izin verdi. Pilot, avcı tipi bir fenerin altına yerleştirildi, navigasyon telsiz operatörü pilotun altındaydı, sancak tarafında özel bir lümen vardı. Kokpit ve motor bölmesinin kuyruğu arasında bir bomba bölmesi bulunur.
İlk prototipin ilk uçuşu 28 Ekim 1949 yılı yapıldı. Bu araçta kuyruk numarası 46-685 vardı. Gövdenin uzun puro şeklinde olması, bombacının hemen "Uçan Puro" ("Uçan Puro") takma adını vermesinin nedeni oldu. Yılın 1950'in ilkbaharında yapılan ve yılın Nisan 17'inde 1950'in havasına taşınan ve 46-686'in gövde numarasıyla oluşturulan ikinci prototip Amerikan Donanması için “Parlak Deniz Mavisi” standardına göre boyandı. Makine, İkinci Filo ağır saldırı uçağı "Kraliyet Rampaları" ismini taşıdı.
Uçuş testlerinde, Martin XB-51 bombardıman uçağının oldukça iyi olduğu ortaya çıktı ve zaman zaman hatalar ve kazalar olmasına rağmen, pilotlar bunun hakkında oldukça iyi konuştu. Ancak 1951 yılında ABD Hava Kuvvetleri, ön bombardıman uçağının gerekliliklerini değiştirdi, bağlantılı olarak Martin XB-51 yerine İngilizce İngilizce "Canberra" ile eşleşiyorlardı.
Proje kapatıldı, bir İngiliz bombacısı için lisans alındı ve bu üretim tam olarak Martin şirketinin tesislerinde yapıldı. Şirketin mühendisleri ithalat gelişimini tamamen değiştirdiler ve makinenin seri üretimine B-57 adı altında başladılar. XB-51 bombardıman uçağının her iki prototipi de çeşitli araştırma programlarında yer alarak deneme uçuşlarına devam etti.
9 Mayıs 1952, düşük irtifada manevra yaparken ikinci prototipi çarptığında olabilir. İlk makine araştırma programlarında çalışmaya devam etti, XF-120 avcısı "Gilbert avcısı" nı betimlediği "Bilinmeyenlere Doğru" filminin çekimlerine katıldı. Uçağın kalkış sırasında düştüğü başarılı uçuşlar Mart 25 1956'e kadar devam etti. XB-51 bombardıman uçaklarıyla kazaları inceleme komisyonları her iki durumda da sorunun pilot hatası olduğu sonucuna vardı.
Martin XB-51 bombacısının uçuş performansı:
Uzunluk - 25,96 m.
Yükseklik - 5,28 m.
Kanat alanı - 50,91 m2.
Kanat açıklığı - 16,19 m.
Kanat yükü - 102 kg / m².
Ağırlık oranı itme - 0,28.
Maksimum kalkış ağırlığı - 26974 kg.
Boş ağırlık - 13419 kg.
Ana motorlar: Genel Elektrikli J3-GE-47 turbojet 13.
Bir motor - 2359 kgf.
Hızlandırıcılar: 4 roket güçlendirici RATO.
Tek hızlandırıcı - 442 kgf.
Maksimum uçuş hızı 1038 km / s'dir.
Seyir uçuş hızı - 856 km / s.
Maksimum tırmanış hızı - 2128 m / dak.
Pratik aralık - 2575 km.
Pratik tavan - 12344 m.
Mürettebat - 2 kişi.
silahlanma:
- bomba yükü - 4760 kg.
- Sekiz tabanca kalibre 20 mm (mühimmat 1280 kartuşları).
Tipik yük: Bomba bölmesinde 4726 kg bomba ve dış mekan askılarında 2907 kg bomba veya sekiz 127 mm NUR HVAR.
Malzemeler tarafından hazırlanan
http://www.airwar.ru
http://crimso.msk.ru
http://jetaircraft.ru
http://forum.worldofwarplanes.ru