Şubat 2013’te Rusya’nın Chelyabinsk kentinde bir ateş topu patladığında Dünya’ya garip, koyu damarlı göktaşları yağdı. Bu olağandışı göktaşlarının kökeni bir sır olarak kaldı, ancak şimdi gezegen bilimciler olası bir kaynak keşfettiler: bir mil ve- yarım uzunluktaki Dünya’ya yakın asteroit.
Bilim adamları, karanlık çizgilerin dünyanın dört bir yanından geçtiğini biliyorlar. Çelyabinsk meteorlara şok kararması adı verilen bir süreç neden olur. Yine de yaygın bir türün yalnızca yaklaşık %2’si göktaşı Kondrit olarak adlandırılan göktaşları, şok kararması belirtileri gösteriyor ve bu uzay kayalarının kaynağı bir sır olarak kaldı.
Şimdi, bilim adamları tespit etti asteroit 1998 OR2 şokla karartılmış göktaşlarının potansiyel bir kaynağı olarak. Dünya’ya yakın asteroit, Temmuz 1998’de NASA’nın Jet Propulsion Laboratuvarı’ndaki Yakın Dünya Asteroid İzleme programı tarafından keşfedildi. Dünya’ya son yakın yaklaşımı, uzay kayasının Nisan 2020’de oldu. 3,9 milyon mil içinde geçti (6,3 milyon kilometre) gezegenimizin.
İlişkili: Mil uzunluğundaki asteroit 1998 OR2, Dünya’nın yanından geçmeden önce ‘maske’ takıyor (fotoğraflar)
Bu çok yakın görünmese de, NASA hala 1998 OR2’yi “potansiyel olarak tehlikeli” olarak değerlendiriyor, çünkü asteroitin yörüngesinde önümüzdeki 1000 yıl boyunca yapılacak değişiklikler onu bir risk oluşturabilir. Toprak.
1998 OR2 gibi bir asteroidin parçaları kopup içeri girdiğinde meteorlar oluşur. Dünya atmosferi. Şokla kararan göktaşlarının Dünya’ya yakın bir asteroitten kaynaklanabileceği keşfi, göktaşının değişen malzeme gücüne işaret ediyor. asteroitler ve araştırmacılar, Dünya’yı potansiyel bir etkiye karşı korumaya yönelik etkileri olduğunu söyledi.
Adam Battle, “Şok kararma, sıcaklıkların bu kayaları kısmen veya tamamen eritmesine ve görünüşlerini hem insan gözüne hem de verilerimize değiştirmesine yetecek kadar sert bir gezegen gövdesine çarpması sonucu oluşan bir değişim sürecidir.” Arizona Üniversitesi ve çalışmanın baş yazarı, bir Beyan (yeni sekmede açılır). “Bu süreç göktaşlarında birçok kez görüldü, ancak ana asteroit kuşağında sadece bir veya iki durumda asteroitlerde görüldü. Mars ve Jüpiter“
Arizona Üniversitesi’nde gezegen bilimcisi ve bu ana kuşak asteroitlerinde şok kararması tespit eden yeni çalışmanın ortak yazarı olan Vishnu Reddy, bunun asteroitlerde meteorlardan çok daha yaygın bir fenomen olduğunu söyledi. “Etkiler asteroitlerde ve gezegendeki herhangi bir katı cisimde çok yaygındır. Güneş Sistemi çünkü uzay aracı görüntülerinden bu nesneler üzerinde çarpma kraterleri görüyoruz” dedi. “Ancak bu cisimlerden türetilen göktaşları üzerinde çarpma eriyiği ve şok karartma etkileri nadirdir.”
Lunar ve Planetary Laboratory’deki Space Domain Awareness laboratuvarının eş başkanı olan Reddy, bu sürecin hakim olduğu Dünya’ya yakın bir asteroit bulmanın, etki tehlikesi değerlendirmesi için etkileri olduğunu da sözlerine ekledi.
“Adem [Battle]Reddy, “Bu iki malzemenin farklı fiziksel güçleri var, bu da tehlikeli bir asteroidi saptırmaya çalışırken önemlidir.”
Asteroit 1998 OR2 kondrit mi yoksa karbonlu mu?
Reddy, Battle ve ekibi, 1998 OR2 asteroitini gözlemlemek için Arizona Üniversitesi kampüsündeki Kuiper Uzay Bilimleri Binasının tepesinde Optik Yansıma Spektroskopisi için Hızlı Astronomik İşaretleme Teleskoplarını (RAPTORS) kullandı.
Ekip, asteroidin görsel olarak sıradan bir kondrit asteroidi, açık renkli ve olivin ve piroksen minerallerini içeren bir tür uzay kayası gibi göründüğü 1998 OR2’nin yüzey bileşimi hakkında veri topladı. Ancak bir asteroit sınıflandırma aracı, 1998 OR2’nin karbonlu bir asteroit gibi göründüğünü belirledi; bu uzay kayaları, kondrit asteroitlerine kıyasla karanlık ve özelliksizdir.
Ekip daha sonra bu tutarsızlığın nedenini araştırmaya ve doğru sınıflandırmayı belirlemeye başladı.
Battle, “Uyumsuzluk, projenin tutarsızlığın potansiyel nedenlerini araştırmasını sağlayan ilk şeylerden biriydi” dedi.
Uzay ortamına maruz kalmanın asteroit yüzeyinde değişikliklere neden olma olasılığını ortadan kaldırdılar, çünkü uzay aşınması olarak adlandırılan bu süreç, uzay kayasını hafifçe kızardı.
Ekip, iki analiz yöntemi arasındaki eşitsizlikten şok kararmasının sorumlu olduğu sonucuna vardı, çünkü şok karartma işlemi, asteroitin yüzeyini karartırken olivin ve pirokseni gizleyebilir ve böylece onu karbonlu bir asteroid gibi gösterebilir.
“Asteroid, sıradan kondrit ve karbonlu asteroitlerin bir karışımı değil, daha ziyade, mineralojisine dayanan kesinlikle sıradan bir kondrittir ve muhtemelen şok karartma süreci yoluyla – sınıflandırma aracına karbonlu bir asteroit gibi görünecek şekilde değiştirilmiştir. “dedi Savaş.
Asteroitlerin şokla kararması ilk olarak 20. yüzyılın sonlarında teorize edildi, ancak 2013 Chelyabinsk ateş topu Dünya’yı şokla karartılmış göktaşları ile tohumlayana kadar yoğun bir çalışma alanı değildi.
Reddy, ana asteroit kuşağındaki süreçten etkilenen asteroitler bulduktan sonra şok kararmasına ilgi arttı. Ekip, Dünya’ya yakın bir asteroiddeki sürecin kanıtını gösteren bu yeni keşfin şok kararmasına olan ilgiyi daha da artırabileceğini söyledi.
Araştırma 4 Ekim’de yayınlandı. Gezegen Bilimi Dergisi ve Amerikan Astronomi Topluluğu Gezegen Bilimleri Bölümü tarafından bu hafta düzenlenen bir konferansta sunuldu.
Bizi Twitter’da takip edin @Spacedotcom veya üzerinde Facebook.