fazla piercing ve saç spreyi kullanmayınız.
çok güzeldi, seni çok sevdim ama artık olmuyor işte. yapamıyorum. o yüzden kahve içmek bahanesi ile sarılıp ayrılmak için çağırdım seni. hoşçakal.
şimdi ben küçükken çok kısaydım, ama acayip basketbol takımına girmek istiyordum. basketbol hocaları sınıflar arasında geziyordu takımı kurmak için. bizim sınıfa geldiler. kimler takıma girmek ister diye sordular. bende "ben" diye atladım. hoca da, tamam o zaman ayağa kalk dedi. ben de ayaktayım zaten dedim. ühühühü.
inmene 100 metre kalmış. deli trafik var. minibüsçüye, "kapıyı açar mısınız?" diyorsun ve iniyorsun. minibüsteki herkes sana bakıyor, "vay be yürü bacım" şeklinde. ama sonra ne oluyor,sen yürürken bir anda trafik açılıyor ve minibüs yanından korna çalarak geçiyor. minibüsün içinden de sana sırıtarak bakan, az yürüyüp çok oturan yolcular.
dilini şöyle yapabilen insanlardan değilim. sanırım genetikmiş. bu yüzden ıslık da çalamıyorum, taraftar da olamıyorum, takım da tutmuyorum. hıh.
gene dişim çürüdü.
oyuk oluştu.
dilim o oyuk oluşan yere gitti.
dişim dilimi kesti.
ve hala gitmeye devam ediyor.
(yukarıdaki hikayedeki tüm kahramanlar hayal ürünüdür)
oyuk oluştu.
dilim o oyuk oluşan yere gitti.
dişim dilimi kesti.
ve hala gitmeye devam ediyor.
(yukarıdaki hikayedeki tüm kahramanlar hayal ürünüdür)
gözlüğü yazacağıma yanlışlıkla sözlüğü yazdım. sonra "horse dictionary" diye arattırdım buldum efendim. bir gün bir at ile konuşmanız gerekirse, buyrun burdan bakabilirsiniz: http://www.horses-and-horse-information.com/horsedictionary.shtml
12 yaşımdaki şiir defterimde, o zamanlar hard core aşık olduğum ufuk sarıca'ya yazdığım şu şiiri buldum. okuduktan sonra bu blogu takip etmekten vazgeçerseniz hiç kırılmam.
seni leylekler getirmedi mi?
sana aşkı öğretmedi mi?
söyle sana ne dedi?
bana gerekmez fal,
dur gitme burada kal,
leyleği tutma sal,
bence senin üçlüklerin bal.