Bütün dünya bir sahne,
Ve tüm erkekler ve kadınlar sadece Oyuncular;
Çıkışları ve Girişleri var.
Ve onun zamanında bir adam birçok parça çalıyor…
-- Shakespeare, As You Like It
Hayatı ciddiye almaya meyilliyiz… tüm problemler, zorluklar, krizler… bunların hepsi yaşam ve ölüm durumları ve bazı durumlarda onlar gibi görünüyor. Yine de Shakespeare'in bize yıllar önce söylediği gibi, tüm dünya bir sahne ve biz bu dünyadaki hepimiz oyuncu veya aktörüz.
Hepimizin büyük bir oyunda rol aldığımızı kabul ediyorum, ama bu oyunda senaryo yok. Bu kesinlikle bir doğaçlamadır. İlerlerken çizgileri oluştururuz. Ayrıca karakterimizi giderken tamamlayabiliriz. Bazı günler kötü adamları oynarız, diğerleri sevgili. Bazı günler öfke ve korku tarafından tüketilen bir karakter oynarız, diğer günler nazik ve saygılıyız. Bazı günler stresli aile üyesini oynarız, diğer günler ise rahat rahat komşumuz.
Belki de günlük eylemlerimizi ve etkileşimlerimizi, sadece gelişim tiyatrolarına katılım olarak görürsek, eylemlerde, tepkilerde, alışkanlıklarda ve tutumlarda daha az karışmış olabiliriz. Sonuçta, doğaçlama tiyatroda, oyunun ana teması varken (“Dünyadaki Yaşam” adlı oyunda olduğu gibi), tüm aktörler ilerlerken rollerini üstlenmekte özgürdürler. Başka bir oyuncudan gelen her cevap, oyunun tamamını yeni bir yöne yönlendirerek, diğer tüm oyuncuların ilerledikçe tepkilerini oluşturur.
Hayat budur!
Ve hayatımız böyle değil mi? Huzur içinde ilerliyor olabiliriz ve sonra birileri "bize bir eğri atar" (hakaret, kızgınlık veya ısırma yorumu), ve sonra başka bir yöne gidiyoruz. Artık "barışçıl ve içerikli" oynamıyoruz, ama birdenbire mağdurun, yaralanan, incinen, öfkeli ve kederli vb. Rolünü oynuyoruz. cevabımızda bir seçenek olduğunu da görebiliriz. Biri bize hakaret etse veya öfkeyle bizi kışkırtsa bile, yine de istediğimiz şekilde yanıt verebiliriz.
Ve anahtar budur. Seçimi. Oyundayken, karakter olduğumuza inanmakta genellikle "yakalanmayız". Biz her zaman bir oyuncunun oynadığı rolden ayrı olduğunun bilincindeyiz. Tabii ki, sonuç ve sonuç arasında biraz mesafe bırakıyor. Fakat “gerçek yaşamda”, rolümüzle özdeşleştik, böylece duygusal tepkilerden uzak durmamızı zorlaştırıyoruz.
Hayatımızın melodramına kapılıyoruz ve “dünyanın bir evresi” olduğunu unutuyoruz. Sinemaya gittiğimizde de aynı şeyi yapıyoruz - senaryoda yakalanıyoruz, gergin anlarda nefesimizi tutuyoruz, hüzünlü sahnelerde ağlıyoruz, kötü adamda öfke hissediyoruz ve genellikle seyrederken hikayeye inanıyoruz " o. Ancak, filmin de üretilmediği durumlarda, filmle ilişkimizi koparma eğilimindeyiz… asla bir film olduğu fikrini kaybetmedik ve senaryodaki çatlakları görüyoruz, gerçekten yakalanmıyor.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Şey, eğer bir şey olursa, hayatımızın senaryoda kesinlikle çatlakları var, ama buna tamamen inanıyoruz. Peki biz hangi rolü oynuyoruz? Rolümüz sabit mi? Karakter özelliklerini yol boyunca değiştirebilir miyiz?
Bebeğim, Gücün Var!
Çağlar boyunca anlattığımız bir şey, özgür irademiz olduğu. Kendi seçimlerimizi yapma gücümüz var. Ve eğer dünya bir sahne ise, o zaman rollerimizi seçme ve onları nasıl oynayacağımız konusunda özgür irademiz var. Kimse bizi kabadayı, "fakir ben" kurbanı, aşağılık çekişme, baştan çıkarıcı, karamsar olan, vb. Oynamaya zorlamıyor. Bunlar benimsediğimiz rollerdir. Doğru, çevremiz ve yetişmemiz bizi belirli roller almaya teşvik etmiş olabilir, ancak biz her zaman hayır demeye karar verdik.
Her zaman oyunun yönetmenine söyleme seçeneğimiz vardır (bu biziz), Hey, bu rolle yaşadım. Artık bu kısmı oynamak istemiyorum. Ben kahramanın rolünü oynayacağım, kurbanı değil. Hayatlarından sorumlu olan kişinin rolünü oynayacağım. Oynadığım rolü sevmiyorum. Senaryoyu yeniden yazıyorum ve rolleri değiştiriyorum.
Rolleri değiştirmek, genellikle gerçekten fark etmeden, sürekli yaptığımız bir şeydir. Çocuklarımızda biz ebeveyniz: bazen katı, çoğunlukla sorumlu ve güvenilmek için. İş arkadaşlarınızla birlikte, bir erteleme, huysuz veya hevesli kunduz olabiliriz. Arkadaşlarımızla palyaço olabiliriz. Yabancılarla, dışa dönük veya içe dönük olabiliriz.
Ne zaman yeni biriyle tanışsak, hangi rolü oynayacağımızı seçiyoruz. Çoğu zaman bu seçim, diğer kişinin davranışına dayanır - kabadayı gibi davranırlarsa, ayağa kalkar ve konuşuruz ya da geri adım atmaya karar verebiliriz. Utangaç ve korkan biriyle, biraz daha büyük bir kız kardeşi ya da erkek kardeşi olabiliriz ya da utangaç olabiliriz.
Değişim zamanı?
Her durum, her karşılaşma, her an bize bir seçenek sunar. Hangi rol oynayacak? Öğretmen, öğrenci, asi, danışman, kabadayı, içe dönük, öfkeli-aholic, alkollü, açgözlü, cömert, huzurlu, öfkeli, vb. Rolleri değiştirmek, kıyafetlerimizi değiştirmekten daha kolay olabilir, çünkü tek gereken algı, tutum değişikliğidir. . Bununla birlikte, ilerledikçe oynadığımız rollerin farkında olmak için istekli olmak ister.
Bütün dünyanın bir sahne olduğunu hatırlayın… hangi rolü oynayacaksınız? Gerçekten aralarında duramaz ve izleyemezsin, çünkü bu da bir rol. Geliştirilmemiş oynuyorsun. Ancak, yakın dünyamızda ve yaşadığımız gezegende bir fark yaratmak istiyorsak, rollerimizi dikkatli ve bilinçli bir şekilde seçme sorumluluğumuz var.
"Dünyadaki Yaşam" başlıklı bu oyunu, Yaşam ve tüm üyeleriyle neşeli, hafif yürekli bir romantizm haline getirelim. Diğer karakterler yeni senaryoya uyarlanırken ilk başta göz atmanız ve uğraşmanız gereken çok fazla zor olabilir, ancak, doğaçlama yapalım - bunu yapabiliriz. Bir kelime, bir düşünce, bir seferde bir hareket.
Peki senin payın ne?
Önerilen Kitap
Yaşam İçin Mini Bir Kurs
Diane Cirincione ve Gerald Jampolsky.
Daha fazla bilgi için ve / veya bu kitabı sipariş etmek için buraya tıklayın.
Yazar hakkında
Marie T. Russell kurucusu. InnerSelf Dergisi (1985 kuruldu). Ayrıca, haftalık bir Güney Florida radyo yayını olan Inner Power'ı üretti ve 1992-1995'tan, özgüven, kişisel gelişim ve refah gibi temalara odaklandı. Makaleleri dönüşüme ve kendi içsel neşe ve yaratıcılık kaynağımızla yeniden bağlantı kurmaya odaklanıyor.
Creative Commons 3.0: Bu makale, bir Creative Commons Atıf-Benzer Paylaşım 3.0 Lisansı altında lisanslanmıştır. Yazarın niteliği: Marie T. Russell, InnerSelf.com. Makaleye geri dön: Bu makale ilk olarak göründü InnerSelf.com