Erken Yaşam
Victor-Marie Hugo, 26 Şubat 1802’de Fransa’nın Besançon kentinde anne Sophie Trébuche ve babası Joseph-Léopold-Sigisbert Hugo’nun ailesinde doğdu. Babası daha sonra Napolyon altında general olarak görev yapan bir askeri subaydı.
‘Notre Dame’ın Kamburu’
Hugo, 1815 ve 1818 yılları arasında hukuk okudu, ancak kendini hiçbir zaman yasal uygulamaya adamadı. Annesi tarafından cesaretlendirilen Hugo, Edebiyat alanında bir kariyere başladı. Kendi şiirini ve arkadaşlarının eserlerini yayınladığı bir dergi olan Conservateur Litteraire’i kurdu. Annesi 1821’de öldü. Aynı yıl Hugo, Adèle Foucher ile evlendi ve ilk Şiir Kitabı Odes et poésies diverses’i yayınladı. İlk romanı 1823’te yayınlandı, ardından bir dizi oyun izledi.
Hugo’nun yenilikçi romantizm markası kariyerinin ilk on yılında gelişti.
1831’de en kalıcı eserlerinden biri olan Notre-Dame de Paris’i (Notre Dame’ın Kamburu) yayınladı. Ortaçağ döneminde yer alan Roman, kambur Quasimodo’yu aşağılayan ve kaçınan toplumun sert bir eleştirisini sunuyor. Bu, Hugo’nun bugüne kadarki en ünlü eseriydi ve Sonraki Siyasi yazısının yolunu açtı.
‘Les Misérables’
Üretken bir yazar olan Hugo, 1840’larda Fransa’nın en ünlü edebi figürlerinden biri olarak kuruldu. 1841’de Fransız Akademisine seçildi ve Akranlar odasına aday gösterildi. 1843’te kızının ve kocasının kazara boğulmasının ardından çalışmalarını yayınlamaktan geri adım attı. Özel olarak, Les Misérables olacak bir yazı parçası üzerinde çalışmaya başladı.
Hugo, 1851’de bir darbenin ardından Brüksel’e kaçtı. 1870’de Fransa’ya dönene kadar Brüksel’de ve İngiltere’de yaşadı. Hugo’nun bu dönemde yayınladığı eserlerin çoğu, ısırma alaycılığı ve şiddetli sosyal eleştiriyi aktarıyor. Bu eserler arasında nihayet 1862’de yayınlanan les Misérables romanı var. Kitap, Avrupa ve Amerika Birleşik Devletleri’nde hemen bir başarıydı. Daha sonra bir tiyatro müzikal ve bir film olarak yeniden yorumlanan Les Misérables, 19.yüzyıl edebiyatının en ünlü eserlerinden biri olmaya devam ediyor.
Ölüm ve miras
Hugo, 1870’den sonra Cumhuriyetçi zaferin sembolü olarak Fransa’ya dönmesine rağmen, daha sonraki yılları büyük ölçüde üzücüydü. 1871 ve 1873 yılları arasında iki oğlunu kaybetti. Daha sonraki eserleri, Tanrı, şeytan ve ölüm temalarına odaklanan önceki yazılarından biraz daha karanlıktır.
1878’de beyin tıkanıklığı ile kapıldı. Hugo ve metresi Juliette, hayatlarının geri kalanında Paris’te yaşamaya devam etti. Yaşadığı cadde, 1882’de 80. doğum günü vesilesiyle Avenue Victor Hugo olarak yeniden adlandırıldı. Juliette ertesi yıl öldü ve Hugo 22 Mayıs 1885’te Paris’te öldü. Bir kahramanın cenazesini aldı. Cesedi Panthéon’a gömülmeden önce Arc de Triomphe’nin altında yatıyordu.
Hugo, Fransız edebiyatının devlerinden biri olmaya devam ediyor. Fransız izleyiciler onu öncelikle bir şair olarak kutlasa da, İngilizce konuşulan ülkelerde daha iyi bir romancı olarak bilinir.