Mimar arkadaşlar konuşabilir miyiz?
Çoğumuz antropojenik iklim değişikliğinin uygarlığın sona ereceğine neden olacağından şüpheleniyoruz.
Bazı mimarlar “iklim her zaman değişiyor!” diyerek bilimi inkar ediyor, bazıları ise açık bir şekilde görmezden geliyor (inkar iyi bir başa çıkma mekanizmasıdır).
Ancak endişe duyan tüm tasarımcı beyinlerin kıvrımlarına gömülü olarak bunun sonumuz olabileceği korkusu yatıyor.
Bu bariz gerçeği ele alıp işimize başlayabiliriz. Yapacak çok işimiz var.
Mimarlar iklim değişikliği hakkında neyi anlamıyor?
Boris Radosavljevic, Herschel Adası'ndaki permafrost çözülme, Kanada 2013
Birleşmiş Milletler Hükümetlerarası İklim Değişikliği Paneli'ne göre, karbondioksit emisyonlarını %50 oranında azaltmak için son tarih 11 yıl sonra.
İçimizden bir ses bize, o kıyamet saatini, açgözlülük ve siyaset gibi pek çok nedenden ötürü yenemeyeceğimizi söylüyor. Yine de midemizin kaldıramayacağı şey, mesleğimizin küresel ısınma için kapitalizm, petrol veya Washington'dan daha fazla suçlu olduğu idrakı.
Binalar, birincil sera gazı suçlusu karbondioksitin en büyük kaynağıdır.
Çevrenin korunması, enerji ve suyun korunması, sürdürülebilirlik ve esneklikliği önemsemeyen son iki nesil mimarlar, neslini tükenme çağından korumak için çok az şey yaptı.
Evet, mimarların sadece yeni binaların bir kısmına dokunduğunu ve yeşil binaların bir şey olduğunu biliyorum. Ayrıca müşterilerden gelen direnişin Büyük Fikirleri baltaladığını da biliyorum. Bunların hiçbiri bizi bu durumdan kurtaramaz.
Mimarlar inşaat topluluğunun liderleridir; inşaatçılar ipuçlarını bizden alır. İyi bir mimar ikna edicidir ve herkese her şeyi satabilir.
Kabul et: Son 50 yılda, yapılı çevreyi karbon-pozitifden karbon-sıfıra taşıma gücüne sahiptik. Yine de yapmadık ve başarısızlığımızın sonucu Arctic buzu yok oluyor, yağmur ormanları yanıyor ve Antarktika eriyor.
Önümüzdeki 30 yıl içinde karbon sıfır / karbon negatif toplum oluşturmak için ufukta görünmeyen İkinci Dünya Savaşı ölçekli seferberlik vizyonu olması gerekiyor.
2009 yılında, Amerikan Mimarlar Enstitüsü (AIA) üyelerden 2030'a kadar tüm yeni binaları ve büyük yenilemeleri %100 karbon nötr hale hedefinde bulunmalarını istedi.
Şu ana kadar, programda on yıl geçti ve yolun %80’ini almış olmalıydık. Ama hiçbir yere varılamadı, çünkü 20.000 AIA şirketinden sadece 550’si 2030 Mücadelesi'ni imzaladı.
Birleşmiş Milletler 2017 Bina ve İnşaatlar için Çevresel Küresel Durum Raporu, “Binalarda fosil yakıt kullanımı 2010'dan bu yana neredeyse sabit kaldı ancak binalardan ve inşaatlardan kaynaklanan CO2 emisyonları 2010 ve 2016 arasında yılda yaklaşık %1 oranında arttı” dedi.
İklim değişikliği bizim hatamız. Geçtiğimiz haziran ayında yapılan son yıllık konvansiyonda AIA, suç ortaklığımızı kabul ediyor gibi görünen bir karar aldı.
Acil ve Sürdürülebilir İklim Eylemi’nin hedefine yönelik karar, geleneksel uygulamaların, mimarların bunu yapması için değil, net sıfır karbonlu binalar üretmeye dönüştürülmesidir. Bu ifade aynı anda iddialı ve belirsizdir - ve tereddütlüdür. 2030 Mücadelesi'nin aksine, AIA artık hedefleri tanımlamıyor veya ulaşamayacağı son tarihler koymuyor. Bunun daha iyi bir yaklaşım olduğundan emin değilim.
Yayılan felaketin bu noktasında, insanlığın iklim krizini önlemek için aşırı tedbirler almaya on yılı var.
Ne yazık ki, toplumu fosil yakıtlardan yenilenebilir enerji kaynaklarına dönüştürmek için gereken süre uzundur. Henüz ufukta olmayan karbon yakalama teknolojilerine ihtiyaç duyan faktör, sera gazlarının artmasının Amerika’nın resmi politikası olduğu, Brezilya’nın karbon temizlemekte olan Amazon yağmur ormanlarını yok ettiğini ve mimarların bildiğimiz gibi gezegeni kurtaracak durumda olmadığını varsaymanın güvenli olduğunu söylüyor.
Sosyal açıdan bilinçli bir mimar ne yapmalı?
Benim tavsiyem, iklim değişikliğine karşı savaşı kazanma konusundaki kararları durdurmak ve Tabiat Ana’nın teslim koşullarını kabul etmeye başlamak. Yapılı çevrenin türümüzün son aşaması sırasında acı çekmeyi nasıl azaltacağını hayal etmeye başlayın.
Mimari, ABD’nin güney sınırında oldukça belirgin bir şekilde devam etmekte olan uygarlığın çöküşüne palyatif çözümler sunmaktadır.
Orta Amerika'nın nüfusu yaklaşık 50 milyondur. El Salvador, Guatemala, Honduras ve Nikaragua'nın genişleyen kuru koridor bölgelerinde 2 milyondan fazla insan yaşıyor. Düzensiz hava koşulları yıllarca orada mahsulleri mahvetti. Açlık ve yetersiz beslenme toplumsal parçalanmaya yol açtı ve yüz binlerce kişiyi ABD'ye sığınmaya zorladı.
Kısa vadede, belki önümüzdeki 30 yıl içinde, 10 ila 17 milyon Latin Amerika iklim mültecisi ABD'ye taşınacak. Avrupa, Asya ve Afrika’nın çölleşmesi nedeniyle on milyonlarca kişi daha gelebilir.
Beğen ya da beğenme, hazır ya da değil, işte geliyorlar. Hiçbir beton duvar, çelik çit, tel veya askerler onları dışarıda tutamaz. Hiçbir toplama kampı onları barındıramaz, ne de barındırmalıdır.
Eylemlerinin sorumluluğunu üstlenmeyen ABD, uzun süredir dünyanın küresel ısınmaya yol açan başlıca katkı maddesi olmuştur. Amerika'nın Vietnam Savaşı'ndan sonra insanlara kapılarını açtığı gibi, iklim mültecilerini almak için ahlaki bir görevi var. Bunu yaparken, dikkate alınması gereken mimari etkileri vardır.
Örneğin, yeni toplulukları toplama kamplarından ve cezaevlerinden daha iyi bir şekilde mevcut kentsel ve banliyö altyapılarına entegre etmek için en iyi yöntem nedir?
İnsani çözümler bulmak için mimari ve kentsel planlama araştırmalarına ihtiyaç var.
Kitlesel geri çekilmeyi olağanüstü koşullarda yönetmek için master planlara ihtiyacımız var. 2100 ve 2200 arasında, tüm kara ve deniz buzu eriyebilir.
Dünyanın bu tarafında, okyanuslar, dünya nüfusunun yüzde 40'ının yaşadığı Halifax, Boston, New York, Philadelphia, Columbia Bölgesi, Norfolk, Charleston ve bunların arasındaki noktaları tüketecek.
Tüm Florida eyaleti 75 feet su altında olacak. Körfez Kıyısı New Orleans ve Houston metropleksleri artık olmayacak.
Terk edilmiş nüfus merkezlerini değiştirmek için belki de 80 yıl içinde iç kısımlarda yeni şehirlere ihtiyaç duyulacak.
Neyse ki, bu ülkede hem mevcut vatandaşlar hem de yeni gelenler için bol miktarda alan var. ABD'nin geniş alanları, çeyrekleri federal hükümete ait olan mera alanlarıdır.
Et ve süt üretimi, metan kirliliğinin önemli kaynaklarıdır; bu, o toprakların iyiden daha fazla zarar verdiği anlamına gelir. İnekler için otlatma özelliğinin yerini insanlar için yaşam alanı ile değiştirirsek, setler kırıldığında hazır olabiliriz.
ABD'ye giren belgesiz göçmenlerin çoğu Orta Amerika'dan geliyor. Yüzyılın sonundan bir süre sonra, ABD’nin alanları büyük popülasyonları sürdürmek için çok sıcak ve kuru olacaktır.
Kanada’nın bir duvar inşa etmemesi için dua edin çünkü Kanada vahşi doğasının şimdi donmuş bölgeleri Kuzey Amerika’nın son durağı olacak.
Kanada’nın Yukon ve Kuzeybatı Toprakları neredeyse el değmemiş topraklara ev sahipliği yapar.
Harekete geçmeden ve içeri girmeden önce, sadece şehirler için değil, jeopolitik, ulusal kimlik ve din de dahil olmak üzere tüm kültürlerin yeniden tasarlanması gerekecek. Planlama olmadan, Great Lakes’in ötesinde bizi bekleyen açık kollar olmayacak.
Salgın hastalıklarda kaos ve barbarlık olmazsa, toprağın azalması, yiyecek ve içme suyunun azalması durumunda silahlı çatışma bizi bekliyor.
Sana bunun acı verici olacağını söyledim ama endişelenme. Mimarlar cesur fikirler için katalizördür. Bir tasarımcı için donmuş toprağı çözmek, toplumu yeniden canlandırmak için yeşil bir fırsattır. Yeteneklerimiz var, ama daha önemlisi, bunu görmek için ahlaki zorunluluğumuz var.
Hala üzgün müsün? Sizi bununla bırakıyorum: Türlerimiz 80 yıl içinde ya da bundan 800 yıl sonra yok olmayacak. Dünya’nın insan nüfusu milyardan milyona düşebilir, ancak direnç gösterenler kutuplarda uzun süre uyum sağlayabiliyor ve hayatta kalabiliyor.
Bundan 3 milyon yıl sonra, Dünya serinleyecek, hayatını sürdürebildiği orta bölgeleri ve eski kıyıları yeniden kazanacak ve bir çeşit sapiens bunu başaracak.
O zamana kadar, mimarlar en iyisini umabilir, ancak en kötüsü için planlamalı. Profesyoneller olarak en verimli ve en iyi kullanımımız, acil servis doktorlarından ziyade bakım personeli olabilir. Bunu doğru yaparsak, birbirimize destek oluruz.
Kaynak: Richard Buday commonedge.org
Fotoğraf: Boris Radosavljevic, Wikipedia Commons