Tüm zamanların en sevdiğim seyahat yazarlarımdan biri Don George. Bryson ya da Pico Iyer gibi büyük bir isim değil, ancak seyahat yazmadaki etkisi her yerde ve on yıllar öncesine dayanıyor. Editörlüğünü yaptı San Francisco Denetçisi ve San Francisco Chroniclekelimenin tam anlamıyla, Lonely Planet için yazarken kitabı seyahatte yazdı. National Geographic, Kitap Geçişi Seyahat Yazarları konferansına başladı!
Don'la beş yıl önce bir yazarın konferansında tanıştım. Don'un betimleyici ve canlı olma yeteneği ve yazarken beni şaşırtırken yer hissi uyandırabilir. Sizi çok az sayıda seyahat yazarı tarafından çizilebilecek şekilde çeker. (Ve o da gerçekten iyi bir adam!) Bir hikaye anlatmak istediğim bir yazar varsa, o da odur. (Üzgünüm, Bryson. Sen # 2!) Geçen yıl Don sonunda bir kitapta yayınlandı. Yolculuk Yolu. En iyi kısa öykülerinden oluşan bir koleksiyon. Bu yılın başlarında okudum ve bugün, kitabı, seyahat yazısı ve daha fazlası hakkında konuşmak için adamın yanındayız:
NomadicMatt: Herkese kendinizden ve nasıl bir seyahat yazarı olduğunuzdan bahsedin!
Don: Lisede ve kolejde şair olmak istedim. “Seyahat yazarı” nın gerçek bir meslek olduğunu bile bilmiyordum. Princeton’dan mezun olduktan sonra bir yıllığına Avrupa’ya gittim, Paris’te yaz stajı yaptım ve bir yıl Atina’da öğretmenlik yaptım. Yüksek lisans okulu kurgusal olmayan bir yazma atölyesinde Kilimanjaro Dağı'na (Atina'dan ABD'ye dönerken yaptığım) tırmanma hakkında yazdığım bir makale yayınlandı. matmazel dergisi. Birdenbire seyahatlerime dayalı hikayeler yazmayı düşünmeye başladım. Japonya'da iki yıl öğretmenlik yaparken daha fazla seyahat hikayesi yazmaya başladım. ABD'ye döndüğümde, inanılmaz bir serendilikler dizisi ile işe alındım. San Francisco Examiner seyahat editörü ise devamsızlık iznindeydi. Ve işte böyle bir seyahat yazarı oldum.
Sonunda en iyi çalışmalarını bir kitaba koymaya karar vermen neydi?
Bir süredir bunu yapmayı düşünüyordum, ama bu koleksiyonun gerçekleşmesi için hiçbir zaman boş zaman lüksüne sahip olamadım. 2012'de, Kitap Pasajı Seyahat Yazarları ve Fotoğrafçılar Konferansı'nda, iki buçuk yıldan fazla bir süredir, yüzlerce yayınlanmış hikayemi bulmama ve düzenlememe yardım eden harika yetenekli genç bir yazar-sanatçıyla tanıştım. Kitabın son şeklini dahil etmek ve belirlemek. Ve kitap için güzel, gezintiye dayanıklı kapak resmini yarattı, ayrıca iç sayfalar için haritalar ve eskizler taşıdı! Şimdi bu kitap yayınlandı, benim için hayal bile edebileceğimden daha fazla şey ifade ediyor. İnanılmaz bir şekilde yuvarlama ve yerine getirme hissi uyandırır. Hayatımı - seyahatlerimi, yazılarımı, felsefemi - dünyayı bu iki elle dokunuşlu şekilde, iki kapak arasında olmaktan çok heyecanlıyım.
Neden hatıra ya da roman yazmadın?
Bu gerçekten benim hatıram. Tüm profesyonel yaşamım boyunca seyahat yazarı oldum. Dünyaya gidiyorum, maceralarım var, bağlantılar kuruyorum ve hikayelerimi geri getiriyorum. Ve her zaman en iyi hikayeleri yazıma yazarım. Yani bu hikayeler, toplu halde, benim anılarım. Benim için gerçeklik hakkında yazmak - kendi deneyimimi olabildiğince derinden ve derinlemesine anlamaya çalışmak - kurgudan daha çekici ve tatmin edici.
İnsanların seyahat kitaplarını neden bu kadar sık tükettiğini düşünüyorsunuz? En çok satan kitapların bazıları her zaman seyahatle ilgili görünüyor.
Birçok insanın seyahat etmeyi sevdiğini ve aslında her zaman seyahat edemeyeceklerini düşünüyorum, bu nedenle bir sonraki en iyi alternatif, başkasının seyahatlerini hesaba katarak, açıkça seyahat etmek. Diğer insanlar Fikir seyahat etmeyi - yabancı yerleri ve kültürleri deneyimlemek - ama seyahatin sakıncaları ve zorlukları olmadan. Onlar için de seyahat edebiyatı mükemmel bir çözüm: sivrisinekler ve gizemli yemekler olmadan seyahatin heyecanını ve öğrenmesini sağlıyorlar.
Demek bir süredir yazı endüstrisindesin. Ne değişti?
Bununla ilgili bir kitap yazabilirim. Aslında ben var bunun hakkında bir kitap yazdım. Lonely Planet'in Seyahat Yazma Rehberi2005 yılında ilk kez yazdığım ve birkaç yıl önce üçüncü baskısı için geniş çapta güncellediğim, son 20 yılda seyahat endüstrisinin yazma ve yayınlama bölümündeki değişiklikler konusunda büyük ayrıntılara giriyor.
Büyük seyahat endüstrisine gelince, değişiklikler muazzam, sismik olmuştur, ancak bence en büyük değişiklik, iyi ve kötü yönleri olan anlık bağlantıdır. 40 yıl önce dünyayı dolaşmaya başladığımda, şimdi dünya hakkında bilgi edinmek ve dünyadaki bağlantıları kurmak ve sürdürmek için sonsuz derecede kolay. Ancak diğer yandan, ister evinizde ister yolda olun, teknolojinin ve bağlantıların dikkatini dağıtmak, her an tweetleme ve instagramlama yapmak için çok daha kolaydır - böylece etrafınızdaki dünyanın derinliklerini özlemiş olursunuz. Pratik yapmaktan hoşlandığım, sürüklenecek bir yer, kendinden kaybetmek gibi bir yolculuk, Facebook güncellemelerini durduramaz. Sosyal medyadaki evdeki ve dünyadaki insanlarla bağlantı kurmayı sevdiğim kadar, benim için gerçek seyahat zenginlikleri, o anın derinliklerine sığınmakta, tamamen mevcut olmak, dünyayı içime almak ve kendimi dünyaya kaybediyorum. aynı zamanda.
Online seyahat yazma ve blog yazarken gördüğünüz bazı başarısızlıklar nelerdir?
Gördüğüm en büyük başarısızlık, bir seyahat editörü olarak aldığım istenmeyen gönderimlerde yıllarca gördüğüm başarısızlık: yazar ne yazdığı konusunu bilmiyor. Bir yazar olarak amacınızı bilmiyorsanız, okuyucu olarak bir noktaya değinmem mümkün değil. Bence yazarlar ve blogcular her zaman neden yazdıklarını yazdıklarını, okuyucunun elinden almak istediklerini sormaları gerekir. Bence yarattıklarını verdikleri şekli, dikkatlerini okuyucuya nasıl ilettiklerini dikkatlice düşünmeleri gerektiğini düşünüyorum. Bunu mümkün olduğunca çağrıcı ve düşünceli yapıyorlar mı? Çalışmalarında okuyucuyu, konuyu ve kendilerini onurlandırıyorlar mı?
Kalkınan yazarlar için ne gibi önerilerin var?
Kitaplarımı oku! HA! Kendinize hizmet ediyor gibi görünse de, bir seyahat yazarı ve editör olarak öğrendiğim her şeyi 40 yıl boyunca Lonely Planet seyahat kitabına döktüm ve söylendiği gibi utanç verici olduğunu düşünüyorum, bunun sanat için gerçekten harika bir giriş olduğunu düşünüyorum. , zanaat ve seyahat yazarlığı işi.
Bu ikisinin ötesinde, yazarlara buldukları yerde, kitaplarda ve dergilerde ve çevrimiçi olarak ve seyahat ettikleri her yerde harika seyahat yazıları okumalarını ve ne zaman sevdikleri bir hikaye bulduklarında, zevk için bir kez okuduktan sonra, eğitim için ikinci kez okumalarını öneririm. : yazarın sihri nasıl yarattığını anlamaları için yazıyı yapılandırmak.
Ve sonra, elbette, onlara yazmalarını ve yazmalarını tavsiye ediyorum. Yazma ile ilgili konferanslara, atölye çalışmalarına ve etkinliklere katılın. Ağ. Bir yazarlar grubuna katılın. Ve sonunda: pes etme; hayalinin peşinden git.
Seyahate geri döndüğümde, “istediğim kariyer bu?” Demeni sağlayan an neydi?
Kariyerimin başından itibaren bir anı canlı bir şekilde hatırlıyorum. İlk görevim, Karayipler'de bir haftalık bir windjammer gezisiydi. Eşzamanlı olarak aynı anda gergindim ve çekingendim. Gemideki ilk sabahımda uyandım ve güverteye çıktım. Büyük beyaz yelkenler, beyaz bulutların parladığı parlak bir mavi gökyüzünün altında uçuyordu. Canlı, tuzlu bir esinti esiyordu. Ufukta beyaz kumlu halkalı mavi yeşil Karayipler'in etrafına ve ılık bir adaya baktım ve şöyle düşündüğümü hatırlıyorum: “Bir dakika bekle. Seyahatim ödendi, burada durmak için maaşımı alıyorum ve işim elimden geldiğince en iyi deneyime sahip olmak ve bunun hakkında yazmak. Rüya görmeliyim! ”Yeterince şaşırtıcı bir şekilde, geçen 35 yıl boyunca aynı anı yaşadım. Sevdiğim iki şeyi yaparak geçimini sağlayabildiğime hala inanamıyorum: Seyahat etmek ve yazmak.
Seyahatten en iyi şekilde nasıl yararlanabileceğinize dair ipuçları nelerdir?
Bir yerle ilgili bazı kültürel ve tarihi gerçekleri ve gelmeden önce bazı temel günlük ifadeleri öğrenin. Açık fikirli ve açık yürekli seyahat edin. Yerel halkla saygılı ve istekli bir şekilde iletişim kurun ve sizi elinizle tutmaya ve harika bir şekilde planlanmamış bir yola yönlendirmek için daima huzur için hazır olun.
Yolda başınıza gelen en kötü şey neydi?
Yıllar önce, o zamanki kız arkadaşım ve şimdiki karımla üç aylık bir Asya'da dolaşırken, kırsal Hindistan'da aşırı derecede hastalandım, o kadar hastaydım ki, çok daha az yürüyebiliyordum. Minik karım neredeyse beni havaalanından ve uçağımızdan taşımak zorundaydı, başıboş, kımıldayan, kalabalık bir yolcu kalabalığıyla oturmak istiyordu.
En büyük seyahat pişmanlığınız nedir? Maden üniversitedeyken asla yurtdışında ders çalışmamaktadır.
Biliyorum biraz saçma geliyor ya da en iyi Pollyanna-ish, ama gerçekten hiç pişman değilim. Şey, sanırım kırsal Hindistan'daki o uzun zaman önce yaptığım yolculukta beni aciz etmeyen her şeyi yediğim için pişmanım. Ama o zaman ihtiyacım olduğunda karımın Süper kadın olabileceğini öğrenemezdim!
Özellikle derinlemesine seyahat etmeye ve “bir yer tanımaya” nasıl çalışıyorsunuz? Yerel halkla kalıyor musunuz, bir turizm kurulunu çağırıyor veya kaderine bırakıyor musunuz? Bir yerin derisinin altına girmek için ne yaparsın?
Mesleki hayatımın çoğunda, bir yerde birkaç haftadan fazla kalma lüksüne sahip değildim - genellikle bundan daha az - bu yüzden cilt altı sürecini düzene sokmayı öğrendim bazen diğer gezginlerden, ama çoğu zaman yerlilerden bir sürü soru sormak. Onlardan bana evlerinde neyi sevdiklerini ve kapılarını ve içgörülerini açma eğiliminde olduklarını söylemelerini istiyorum.
Kendimi bir yere açmak, bazı riskler almak (bağırsaklarım bana söylemememi istediğinde dinler) ve gerektiğinde kendimi aptallaştırmak için ayrıca “kırılganlığın güzelliği sanatı” dediğim şeyi alıyorum. Dünyaya duyulan heves ve tutku ve takdir duygusunu döktüğünüzde, size yüzlerce kat gelir.
Bazı yıldırım soruları: Pencere mi, koridor mu?
Gündüz hiç görmediğim bir yere uçuyorsam, pencere. Aksi takdirde, koridor.
Favori havayolu?
Singapur ve Cathay Pacific arasında bağlantı kurun.
Favori yerim?
İçimdeki en derin kökleri olan yerler, hayatımın en derin köklerini koyduğum yerler: Fransa, Yunanistan ve Japonya. Hayatım Japonya ile ayrılmaz bir şekilde iç içe geçti - iki yıl orada yaşadım ve onlarca kez geri döndüm, karım oradan, ailesi hala orada yaşıyor - Japonya'nın en sevdiğim yer olduğunu söylemek zorundayım. Ama başka bir anlamda, en sevdiğim yer, içinde bulunduğum yerdi, kaçınılmaz olarak, zengin ve nadir bir şeyi yaşamayı ve değiştirmeyi öğrendiğim ya da öğrendiğim yerdi.
Kaç dil konuşuyorsun, hangilerini konuşuyorsun?
Fransızca, Japonca ve 40 yıl önce orada yaşadığım seneden hatırladığım her Yunancayı konuşabiliyorum.
Gitmek istediğiniz ama hiç gitmediğiniz bir yer mi?
Arkadaşlarımın şaşkınlığına bağlı olarak, hiç Laos ya da Butan'da bulunmadım. İkisine de gitmek istiyorum.
Asla geri dönmeyeceğin yer mi?
Kırsal Hindistan'daki o restoran.
Don benim kişisel kahramanlarımdan ve kitabından biri. Yolculuk Yolu, gerçekten iyi bir okuma oldu. Pakistan'daki uzun yolculuğuyla ilgili hikayesini özellikle çok sevdim. Kitap da kısa öykülerden oluşan bir koleksiyon olduğundan, kaybolmadan almak ve bırakmak kolaydır! Don hakkında daha fazla bilgi için web sitesini ziyaret edebilirsiniz.
Not; - Daha fazla kitap önerisi arıyorsanız, aylık bir kitap klübüm var! Her ay benden tek bir e-posta alacaksınız, okuduğum 3-5 asıl kitap arasından seçim yaparak kendi asa vurgunu ilham verecek! Daha fazlasını okumak için arıyorsanız, bu sizin için mükemmel bir liste! Buraya tıklayarak katılabilirsiniz.
Fotoğraf Kredisi: 1