Annesi sevecen elleriyle usulcacık başını okşuyor, kırmızı ve yumuşak dudaklarıyla alnının ortasına bir öpücük konduruyordu. Güzeldi annesi, Andersen'in masalındaki peri gibi güzel. Ve dalga dalga gür saçlı başında tuhaf bir taç vardı.Bütün Öyküler, Rainer Maria Rilke (Sayfa 22 - Cem Yayınevi)
Ona bakmak içini şenlendiriyordu insanın.
Dudaklarımız birbirine artık daha fazla bir şey sunacak durumda değil, çünkü annem gülümsemeyecek artık, öpücüklerini Tanrısına saklıyor o, sözcükleri ise yabancı bir dilde söylenen sözcükler sanki. Bu durumda ben yapayalnız kalacağım. Oysa annemin Tanrısı var.Bütün Öyküler, Rainer Maria Rilke (Sayfa 181 - Cem Yayınevi)
Ama bilincini kaybetmeden ölmekte olan birinin ölümün pençesini hissedişi gibi, ruhunun derinliklerinde çok iyi hissediyordu ki, bu şekilde kocası mahvolup gidecekti. Onları birbirine bağlayan bağ kocasının yaratıcı gücünü engelleyecek, zekasındaki canlılığı yok edecekti. Annelerinin kaba sofu isteği, kendilerini dini eğitim veren bir okulun duvarları arasına gömen genç insanlar gibi, bugün değilse yarın harıl harıl değişen düşüncelerin yerini duyuların bulanık, asık suratlı ve kör miskinliği alacaktı.Bütün Öyküler, Rainer Maria Rilke (Sayfa 112 - Cem Yayınevi)