Romanya Sosyalist Cumhuriyeti devlet başkanı Nikolay Çavuşesku, 21 Aralık 1989 tarihindeki bu son mitinginde, hiç beklenmedik bir tepkiyle karşılaşıyor, bu bağrışlar, çığlıklar karşısında dehşete düşüyor ve birkaç saat sonra da askeri müdahale ile devriliyor. 15 Aralık'ta başlayan Romanya Devrimi 25 Aralık 2019'da Ceauşescu'nun iktidardan indirilmesi ile son buluyor. Nicolae Ceaușescu'nun bu tarihi nitelikteki son konuşmasını Türkçeye çevirmeye çalıştım. YouTube'un Altyazı ayarlarından Türkçeyi seçmeyi unutmayın. İyi seyirler.
6 Aralık 2019 Cuma
1 Aralık 2019 Pazar
Christian Bussy'nin 1973 yılında Emil Michel Cioran'la yaptığı röportajları farklı başlıklar altında toplayıp Türkçeye çevirmeye devam ediyorum. Bu üçüncü bölümde ise, Bussy, Cioran'a ümitsiz ve isyancı olup olmadığını soruyor. YouTube'un Altyazı ayarlarından Türkçeyi seçmeyi unutmayın. İyi seyirler.
Bu çevirim, telif nedeniyle Fransa'da ve Fransızca konuşulan bazı ülkelerde engellendiği için, röportajın yazılı halini de bloguma ekledim.
28 Kasım 2019 Perşembe
Stanley Kubrick'in, 18. yüzyıl İngiltere'sinde geçen Barry Lyndon (1975) filminden bir sahneyi Türkçeye çevirdim. Barry Lyndon, yönetmenin en geride kalmış filmlerinden biri, belki de birincisi. Ama bana göre aynı zamanda en önemli filmlerinden biri. Filmde ses ve görüntü açısından üstün bulduğum bir sahneyi de bu nedenle kanalımda arşivlemek istedim.
Çevirideki son kısımlarda, yani Kutsal Kitap kısımlarının çevirisinde İnternet'teki Kutsal Kitap çevirilerini esas aldım. YUHANNA, EYÜP ve 1.TİMOTEOS çevirileri Kutsal Kitap çevirmenine aittir.
YouTube'un Altyazı ayarlarından Türkçeyi seçmeyi unutmayın. İyi seyirler.
26 Kasım 2019 Salı
Romanya'nın en büyük şairi Mihai Eminescu'dan yaptığım çevirileri bundan birkaç ay kadar önce Twitter ve Ekşisözlük hesabımda paylaşmıştım. Çevirilerimi blogumda da yayınlıyorum. İyi okumalar diliyorum.
Mihai Eminescu'dan Türkçeye Çevirdiğim Tüm Pasajlar
« Her insan, evrenin ruhuna yöneltilmiş yinelenen bir sorudur. »
« Gökyüzü yıldızların düşleriyle bezeli, yeryüzü ise aşkın hülyalarıyla çevrili. »
« İnsanlar iki kısma ayrılırlar: Bazıları bir şeyler ararlar ama hiçbir şey bulamazlar, bazıları da aradıklarını bulurlar ama bulduklarından tatmin olmazlar. »
25 Kasım 2019 Pazartesi
Moderniteye getirdiği sıkı ve keskin eleştirileriyle tanınan Kolombiyalı yazar Nicolás Gómez Dávila'nın yapıtlarından seçtiğim 120'yi aşkın aforizmayı Türkçeye çevirdim.
Dávila'nın 20. yüzyıla dair özdeyişleri, bugün de önemini koruyor.
İyi okumalar diliyorum.
19 Kasım 2019 Salı
Emil Michel Cioran'ın 1973 yılında Christian Bussy'e verdiği röportajı mini bölümler halinde çevirmeye devam ediyorum. Bu bölümde ise, Cioran, yazma uğraşının onun açısından ne ifade ettiğini anlatıyor. YouTube'un Altyazı ayarlarından Türkçeyi seçmeyi unutmayın. İyi seyirler.
9 Kasım 2019 Cumartesi
Baba filminden (The Godfather), Kay ve Michael'ın yer aldığı ve filmden silinmiş olan yeni bir sahne daha çevirdim. YouTube'un Altyazı ayarlarından Türkçeyi seçmeyi unutmayın. İyi seyirler.
6 Kasım 2019 Çarşamba
Baba filminden Vito Corleone (Marlon Brando) ve Michael Corleone'nin (Al Pacino) yer aldığı ve daha sonra ise filmden kaldırılmış olan bir sahneyi (deleted scenes) daha Türkçeye çevirdim. YouTube'un Altyazı ayarlarından Türkçeyi seçmeyi unutmayın. İyi seyirler.
29 Ekim 2019 Salı
|Flickr: https://flic.kr/p/SgRtBN|
Tüm unutuşlara.
Bakışlarımı geçmişte gezdirirken, çocukluk anılarıma dair hatırımda kalan pek bir şey yok gibi geldi bana. Yine de tam bir unutuşta bile her bir şey hatırlanmak üzere unutulur ve o yıllara ilişkin yalnızca tek bir belirgin anıya rastlayabildim en sonunda. Pek sevgili öğretmenimizin nutuk atmak için en çok fırsat kolladığı o müstesna anlar, daha doğrusu ödevlerimizi kontrol ettiği esnada bizlere attığı o unutulmaz fırça. Sınıfımızdaki öğrenciler arasında ödevini yapmayanlar çıkardı daima, çoğunlukla da unutuldukları için yapılmazdı bu "ulvi" ödevler, bu bedbaht tablo karşısında da, "insan yalnızca önem vermediği şeyleri unutur, insan sadece önemsemediklerini unutur," der dururdu hocamız, sonra da uzun uzadıya yakınırdı bize, aslında, kısaca, "beni önemsemediğiniz için unutuyorsunuz," derdi; ve haklıydı da, her unutuş âdeta bir ihanet hükmünde gelirdi insana. Peki, kime ihanet edilirdi bu unutuşlarda? Anılara mı? Unutulanlara mı? Yoksa her ikisinden birden mi vazgeçilirdi aslında?