- Yg, 1929, No. 45 -
Bu reaksiyonun rüzgarı
küf, don ve tüm bu;
tahttaki burjuvazi,
Tüm bunlara rağmen hala ayakta duruyor.
Freiligrath 1848
Alman anayasasının ne zaman Reichstag’da 1871 tarafından kabul edildiğini biliyor musunuz? Ben yapmam Hiç kimse bu günü Alman Reich’in doğum günü olarak kutlama fikrini bulamadı. Bunun 18 nedeniyle olduğu bilinmektedir. Ocak, 1871 (Prensler arasındaki uzun bir pazarlıktan sonra) Prusya Kralı Wilhelm Versailles Şatosu Aynalar Salonunda ilan edildi.
1918 ile işler farklı. 9. Cumhuriyet doğduğunda Kasım, Bolşevizm kokan bir şey olan memurlarımız ve yetkililerimiz için utanç verici bir hatıradır. Bu yüzden Alman Cumhuriyeti 11'in doğum gününü kutlamayı tercih ediyoruz. Ağustos, Friedrich Ebert'in 1919 yılında Weimar Anayasasını imzaladığı gün.
Bununla garip. İşletmelerin demokratikleşmesi ve sosyalleşmesi, toprak reformu, Reich İşçi Konseyi, tüm eğitim ayrıcalıklarını kırma anlamında birleşik okul vb. Gibi radikal talepleri (ya da sessizce "formülasyonlar" diyelim), Kasım 1918’te devrimci bir etkiye ve etkiye sahip olabilirler. Ağustos ayında 1919 tamamen dışlandı. Yasalar, Lassalle'in doğru bir şekilde kabul ettiği gibi, yalnızca gerçek güç ilişkilerinin ifadeleri kadar etkilidir; ancak sonbaharda olanlar 1919'i o kadar sağa kaydırdılar ki, kağıdın üzerinde korku olmadan kökten davranabiliyorlardı, çünkü kağıdın sabırlı olduğunu biliyorlardı, çorbayı pişirdikleri kadar sıcak yemeyeceklerdi oldu. (Özetle, o zaman "kaynamadılar", sadece "buharda pişirdiler".) Kulağa gelince acayip: Weimar anayasasını mektuplarına ve ciddiyetine göre ciddiyetle yerine getirmek isteyen herkes bunu ancak araçlarla yapabilirdi proleter diktatörlüğün ve tam tersi, proleter diktatörlüğün, Weimar'ın çalışmasını bile (dikkatlice okuyunuz!) gerçeğe saygılı bir başarıya götürecektir.
11'ten önceki yıllar, 9'ten önce. Kasım? Sevinme ve kurtuluş günü, daha geniş burjuvazi bile yok olan bir sevinç. Bugün anma günü nedir? “Bir gülüş ve acı veren bir utanç.” Bize ne yapmalı? Kaçırılan bir şey hakkında tefekkür ve kendini yansıtma günü, bugün neler yapabileceğimizi yansıtma.
Burjuva efsanesi, 9. Kasım 1918 bir devrim günü değildi, ancak yalnızca bir çöküş günü, keskin bir şekilde karşılanmalıydı. Sadece tüm devrimlerde olduğu gibi (örneğin, 1789, 1848, Fransa'da 1871, Rusya'da 1917) ekonomik krizler, kıtlıklar, askeri çöküşler kargaşayı açma konusunda son itici gücü vermiştir. Ancak, askeri çöküş ve Alman ateşkes teklifi zaten Ekim ayının ilk günlerinde ve Cumhuriyet'in Münih’te 7’te ilan edilmesiyle geriledi. Kasım, Kieler denizci isyanı olmasa bile gerçekleşecekti. Dört yıllık insanlık dışı baskıya gereken yanıt kadar her yerde mümkündü, bir partinin ya da grubun çalışması değildi (o zamanlar Spartacistler vardı, SPD ve hatta USP sallandı), ancak yalnızca geniş kitlelerin çalışmalarıydı. Philipp Scheidemann - devrimciden daha az olan herhangi bir şey - Alman Cumhuriyetini Reichstag'ın balkonundan ilan ettiğinde, her şey yalnızca bir formalite (ya da Sovyet Cumhuriyeti'nin Liebknecht tarafından ilan edilmesini önleme aracı olarak mı?) İlan etti. Fabrikalarından parti siparişleri şehir merkezlerine, Berlin sokaklarına yürüdü.
Bununla birlikte, Başkan Vekili Payer, sadece birkaç hafta önce Prens Max’e İngiliz modelinde parlamenter sisteme olan nefretini, partisini (Progressives, şimdi Demokratlar) kadınların oyuna karşı koyduğunu ve önde gelen Sosyal Demokratlara kadar olduğunu belirtti. Nihai hükümet biçimine önce Ulusal Meclis tarafından karar verilmesi gerektiği. Bunun nasıl bir karar vereceğini - önceki devrim olmadan - şüpheli görünüyor - ya da aslında artık şüpheli değil. Sayın Payer, programında hiçbir şekilde parlamenter monarşi bile değil, yalnızca anayasal (prens ve insanlar arasındaki güçlerin ayrılması) talep edilen anayasaları ve halefleri, Demokratlar, hatta Weimar'da Schwarzweißrot'a oy verdi. Muhtemelen, eğer işler tamamen yasal olsaydı, bir tür Reichsverweserschaft'a gelirdi ve bir şeylerin nasıl büyüdüğünü, Macaristan'da gördük.
Miliukov, Ekim ayındaki 1917'te, Bolşeviklerin devriminden birkaç gün önce Beyaz Muhafızlar Genel Kornilov Kerensky'nin Petersburg'a yerleşmeyi ve işleri yoluna koymayı önerdiğini hatırlıyor. Su zaten boğazında olmasına rağmen, sosyalist Kerensky, Kornilov'un askerlerini işçilere salmaktan vazgeçemedi. Noske'mizde daha az aksaklık vardı ve General Groener'in Aralık'ta 1918 ve Ocak'ta 1919, Berlin'de "sıraya koymak" vardı.
Ebert, Noske ve Groener’in Almanya’yı Bolşevizm’den kurtardığı aldatıcı efsane, o zamanlar Almanya’da neredeyse hiç Komünist olmadığı gerçeğiyle çürütülmüştü. Tüm işçi ve asker konseylerinde, çoğunluk sosyalistlerinin ezici bir çoğunluğu vardı ve bu çoğunluk fabrikalardan ve kışlalardan isyan edildiğinde, bunun nedeni yalnızca çoğunluğun en mütevazı küçük-burjuva beklentilerini hayal kırıklığına uğratmasıydı. O zaman ne için halkın temsilcileri karar verdi. Mesela kadınlara ve gençlere oy verme hakkı, Millet Meclisi tarafından kolayca yutuldu ve aynı zamanda prenslerin kamulaştırılması, soyluların kaldırılması, Doğu Elbe toprak sahiplerinin imhası ve hepsinden önemlisi de üniter devletin yaratılması anlamına geleceğinden şüphe duyuyordu. bu reformları bulmuştum, yutmuş olacaktı!
Bu devrimi, genel kaos içinde sosyalleşmeye başlamamakla suçlamıyoruz, ancak radikal bir burjuva devrimi bile değildi. Bununla birlikte, bu, eğer bir Reichswehr'de ısrar etmişse - ve kesinlikle cumhuriyetçi bir resmiyette kesinlikle cumhuriyetçi Reichswehr'in oluşturulmasını da içerecekti. Gerekli insanların kayıp olduğu söylenir. Bu, sosyal demokrat partilerin üyeliği için geçerli olabilir, çünkü sonuçta, hiçbir sosyal demokrat devlet memuru olamaz ya da savaştan önce resmi bilgi edinebilirdi. Ancak, bugüne kadar çoğunlukla apolitik olan veya üstlerinin politik görüşüne sahip olan alt memurlar için o kadar önemli değildi; Ayrıca Kapp Putsch'ta nispeten iyi durdular çünkü hiç kimse pozisyonunu kaybetmek istemedi. (Bugün nasıl olurdu?) Savaş sırasında idari düzene girme yolunda iyice çalışmış olan veya en azından eğitim için gerekli koşulları almış olan ve en azından üst resmi makamları yeteri kadar güvenilir Cumhuriyetçiler, tüccarlar, öğretmenler, doktorlar vardı. Cumhuriyet (Erzberger hariç), Walther Rathenau ve Hugo Preuss olsalar bile (biri çok geç kaldı, diğeri de yakında kesildi); Hatta uzmanlıktan yoksun olan makamlar yerleştirdi, ancak yalnızca tahammül edilebilir davranışlar oluşturdu ve memurları güvenilir cumhuriyetçiler olarak görevden almayı tercih etti, böylelikle gerici bir idari aracın tüm mevzuatı sabote etmesini sağladı.
Şimdi, 11 yıllarından sonra, en azından bazı yerlerde yapılan hataları görmeye ve daha da yavaş yavaş değişiklik yapmaya başladığını kabul etmek gerekir. Tepkimenin bize zaman ayırıp bırakmadığı? Elini, Cumhuriyet'in boğazı üzerinde tutuyor ve Avusturya'dan gelen kötü doğu rüzgarları esiyor. Helena'dan Napolyon'un vurguncusu var, yüz yıl içinde Avrupa Cumhuriyetçi ya da Kazak olacak. Orta Avrupa için karar yakında verilecek.
1929, 45 Fritz Edinger