Bu videoyu beğendiyseniz, YouTube kanalımıza abone olmayı unutmayın. Bu, çok yakında her hafta yeni bir video çekmeye başlayacak.
Sıkıldığın zaman, bazı ilginç şeyler:
- Süper kahramanlar neden iç çamaşırlarını dışarıda giyerler
- Amerika Bir Kez Ay'da Nuking Üzerinde Planlandı
- Yaklaşık iki yıl boyunca Amerika Birleşik Devletleri'ndeki tüm Minuteman Silolarında Nükleer Lansman Kodu 00000000 idi.
- Uzayda Yürümek İçin İlk Adam Neredeyse Orada Takıldık
- Astronotlar Uzaydaki Banyoya Nasıl Gidiyor?
Transkript: Bir uzay elbisesi olmadan uzayda hayatta ne kadar uzun yaşayabilirsin
Nefesinizi tutmaya çalışmadığınız sürece, nefesinizi tutmaya çalışmadığınız sürece, akciğerlerinizdeki çatlamalarla sonuçlanacak ve böylece olayın ölümcül olacağı konusunda oldukça emin olursanız, muhtemelen kalacaksınız demektir. 10-15 saniye kadar bilinçli, belki de yarısı yararlı bilinçlilik. Bundan sonra, yaklaşık 90-180 saniye içinde basınçlı bir ortama yerleştirildikçe iyi olacaksınız.
Bu sayılar hem meydana gelen hem de hayvanlar üzerinde yapılan deneylerde meydana gelen insan kazalarına dayanmaktadır. Örneğin, 1965'te Teksas'taki Brooks Hava Kuvvetleri Üssündeki araştırmacılar, insanın en iyi arkadaşı üzerine bir dizi deney yaptı. Hayvanların vücutlarının nasıl tepki vereceğini görmek için köpekleri değişik zaman aralıklarında 1/380 normal atmosfer basıncına maruz bıraktılar.
Çoğu durumda, köpekler zaman çerçevesi 90 saniyeden az olduğu sürece kalıcı bir zarar görmeden hayatta kalmıştır. İki dakikaya itildikten sonra, köpekler tipik olarak kalp krizi geçirdi ve öldü.
Deneyler sırasında, köpekler 10-20 saniye sonra bilinçsiz hale geldi. Aynı zamanda eşzamanlı idrara çıkma, mermi kusma ve dışkılama deneyimleri yaşadılar; ikinci ikisi de sindirim yollarından çıkan gazın neden olduğu hızlı bir şekilde dışarı atıldı. Köpeklerin çoğu da dramatik nöbet geçirdi. Köpeklerin bir kısmı, ağızlarındaki nem buharlaşarak, dili hızlı bir şekilde soğutarak dilleri üzerinde ince bir buz tabakasıyla sonuçlandı. Son olarak, köpeklerin bedenleri normal boyutlarının neredeyse iki katına kadar şişerlerken, araştırmacılar “şişirilmiş bir keçi çuvalı” gibi göründüklerini belirttiler.
Bundan da emin olabilirsiniz ki, vücutlarının bir tür kalıcı hasar olmadan toparlanmasının bir yolu olmayacaktı, ama aslında, atmosfer basıncının 90 saniyelik işaretinden (köpeğin kalbi hala atıyorken) geri geldiği sürece, hepsi görünür kalıcı hasar olmadan hayatta kaldı.
Yani bu köpekler. Peki ya insanlar? Şempanzeler burada gine domuzu olarak seçilmiştir. Köpeklerden çok daha iyi yaptılar, en fazla 3 dakika boyunca hayatta kalabildiler. ve bir buçuk dakika. 3 dakikanın altında olanlar, sadece iyi değillerdi, ama araştırmacılar, bir istisna dışında, bilişsel yeteneklerinin hiçbir şekilde zarar görmediğini doğruladılar.
Yine de hayvan testlerine güvenmemiz gerekmiyor. Yıllar içinde, yeryüzüne maruz kalmanın tipik Hollywood versiyonunun tam olarak doğru olmadığını görmemiz için yeterli basınç düşüşü oldu. İlk kazalardan biri, 1965 yılında Johnson Uzay Merkezi'ndeki bir teknisyenin yanlışlıkla hortumu sökerek takım elbisesini bastırmasıydı. 14 saniye bilincinde kaldı. Bu süre boyunca, suyun dilinden hızla buharlaştığını hissetti. 15 saniyelik işaretin etrafında diğer teknisyenler odayı yeniden basınçlandırma sürecini başlattı. Bilinçliliğini, yaklaşık olarak 27 saniye olan çığlığa dönüştüren yaklaşık 15.000 ft atmosferik basınç seviyesinde yeniden kazandırdı. Belirtilen tek kalıntı etkisi, bir hafta içinde tadı hissetme hissi normal olmasına rağmen, kazadan birkaç gün sonra hiçbir şey tadamayacağıydı.
Yelpazenin diğer ucunda, çok şanslı olmayan bir adamı ilgilendiren bir olay var. Emanuel M. Roth'un 1968'de basılan Basınca Dayalı Konudaki Hızlı Dekompresyon Acil Durumlarının bir makalesine göre, insanın bulunduğu odayı yeniden basınçlandırmak yaklaşık 3 dakika sürdü. Yeniden basınçlandırıldıktan sonra gaz verildi. Birkaç kez, sonra nefes almayı bıraktı. Onu diriltme çabaları başarısız oldu. Yani, şempanzelerle olduğu gibi, 3 dakika işareti, insanlar için kabaca üst sınırdır.
Şimdi, tam vücudunuzun yakın bir vakuma maruz kalması halinde kabaca ne kadar süre dayanabildiğinize dair oldukça iyi bir fikrimiz var, vücudunuzun sadece bir kısmı açığa çıkarsa ne olur, fişinizi takmaya çalışıyorsanız elinizi söyleyin. uzay geminizde bir delik var mı?
Bu soruyu cevaplamak için, bunun gibi bir şeyin meydana geldiği iki olaya bakacağız.
Bunlardan birincisi, Joe Kittinger'in 16 Ağustos 1960'da yaklaşık 19.5 milden daha fazla bir sıçrama sırasında bir ekipman arızasıydı. Yükselişi sırasında aşağıdakiler kendi sözleriyle gerçekleşti:
43.000 feet'te, [ne yanlış gidebilirim] öğreniyorum. Sağ elim normal hissetmiyor. Basınç eldivenini inceliyorum; hava mesanesi şişmiyor. Elinizi en yüksek irtifa yüksekliğine maruz bırakma ihtimali bana biraz endişe yaratıyor. Önceki deneyimlerimden, elin şişeceğini, dolaşımının çoğunu kaybedeceğini ve aşırı acıya neden olacağını biliyorum.Zorluğumun zemin kontrolünü haber vermeden tırmanmaya devam etmeye karar verdim… Dolaşım, baskısız sağ elimde neredeyse durdu, bu da sert ve acı verici hissediyor… [İnişten sonra] Dick şişmiş eline endişeyle bakıyor. Üç saat sonra şişlik, hiçbir hasta etkisiyle ortadan kayboldu.
Onun toplam tırmanışı 1 saat 31 dakika sürdü, 12 dakika boyunca en yüksek irtifada kaldı ve toplam terbiyesi 13 dakika 45 saniye sürdü, bu yüzden eli uzun süreli bir yan etki olmaksızın uzun bir süre için neredeyse bir vakuma maruz kaldı.
1991 yılında STS-37 sırasında meydana gelen bir başka olayda, NASA mühendisi Gregory Bennett'in Uzay Mekiği Atlantis'in sekizinci uçuşu, “astronot eldivenlerinin birindeki avuç içi dayanağı gevşedi ve basınç mesanesinde bir delik açana kadar göç etti. parmağı ve işaret parmağı arasında. Patlama dekompresyonu değildi, sadece 1/8 inçlik bir delik, ama bataklıktaki bu heyecan verici bir şeydi çünkü bu, bir takım olayı yüzünden yaşadığımız ilk yaralanmaydı. Şaşırtıcı bir şekilde, söz konusu astronot, deliğin meydana geldiğini bile bilmiyordu; Adrenalin'e çok fazla düşmüştü, geri döndükten sonra, elinde acı verici bir kırmızı leke olduğunu fark etti. Eldiveni işe yaradığını ve bunun için endişelenmediğini düşündü… ”
İşarete neden olan şey, cildinin ve kanının küçük deliği mühürlemesiydi. Söz konusu astronot, ya Jerry Ross ya da Jay Apt -Bennett'in, uzun bir süre boyunca cildinin küçük bir kısmından uzun süreli etkilere maruz kalmayacağını söylemişti. Ne kadar uzun bir süre, ponksiyondan Atlantis'e yeniden girmeye kadar olduğu bilinmemektedir. Ancak, referans için, iki astronot görev sırasında toplam 10 saat ve 49 dakika boyunca uzay yürüyüşü yaptı.