Bilgi: Aile patronlarının arabaları plakasızdır. Bunun sebebi insanların ve özellikle polislerin kimlere bulaşmaması gerektiğini imâ eder.
Kurt ailesi ve Elit ailesi arasında yıllardır süren savaşın ufak kırıntılarından biri daha sergileniyordu bugün. İki ailenin 1.Seviye Rütbelileri arasında amansız savaş sürüyordu Sinnfer'in en işlek caddelerinden birinde. Mesele; Aileler arasında çatışma olunca değil Polis, Devlet bile göz yumuyordu. Büyük bir çekişmenin, ızdırapın ortasında kalmış dükkanların bazıları Kurt ailesinin, bazıları Elit ailesinin, en kötüsüde meşru yollarla para kazananların dükkanlarıda kargaşa içinde heba olmuştu...
Kurt ailesi ve Elit ailesinin 1.Seviye Rütbelileri; silahlarla, keskin aletlerle, yumruklarıyla, hatta ellerine ne gelirse birbirlerini gözlerini kırpmadan öldürüyordu... İki tarafta da ciddi şekilde kayıplar verildiği sırada kargaşanın ortasına Siyah bir Limuzin yanaşıp durdu. Nasıl bir zengin bu kadar manyak olabilir ki, yeraltı çetelerinin birbirlerini acımadan öldürdüğü bir kaos ortamına arabasıyla savaşın tam orta yerine giriş yapar!
Kurt ailesinin bazı Rütbelileri arabanın plakasız olduklarını fark edince sanki tanıdıklarını anımsıyordu. "Bu... O mu! Gerçekten o mu geldi!" diye sesler yükseliverdi birden.
Silah sesleri ve insanlardan fışkıran kanlar bir anda kesilivermişti Limuzinin kapısı açılınca. İçinden; 1.88 boylarında, 19-20 yaşlarında, dağınık saçlı, takım elbise giymiş, yakışıklı ve karizmatik görünümde bir adam iniverdi. Kurt ailesinin bir elin parmağını geçmeyecek sayıdaki 1.Seviye Rütbeli üyelerinden sadece çok azı o adamı tanıma şerefine erişebilmişti ve onlar tir tir titriyordu gördükleri adamın karşısında. İçlerinden birisi, gözlerinden sanki cehennemi görmüşcesine korkan bir adama sordu, "O kim? Neden bu kadar korktun o adamı görünce?"
"Sen burda belli ki yenisin. Bak, indiği arabada plaka yok. Ne anlama geldiğini bile bilmiyorsun. Daha da önemlisi onun kim olduğunu bilmiyorsun... O senin işverenin, Patron Wolfganginja!" dediğinde birden yutkunuverdi soruyu soran 1.Seviye Rütbeli.
"Geçiveriyordum ne kötü şans ki benim ailemin savaşıymış burada olan savaş,” dedi limuzinden inen adam. Sonrasında Elit ailesinin üyelerine dönüp, “Ne talihsizlik ama sizin için hahahahaha! Siz daha yeni yetme çömezlersiniz değil mi? Hadi izin veriyorum, gidin ve Patronunuza kim tarafından bağışlandığınızı anlatın," dedi.
Olayın farkında olan bazı akıllı 1.Seviye Rütbeliler silahlarını bırakıp dünyanın sonuna doğru koşarmışcasına koşmaya başladı, ama ne yazık ki yeni yetme Rütbeliler hala olayın farkında değildi...
"Korkaklara bak! 1 adam bize ne yapabilir ki!" dedi Elit ailesi üyelerinden birisi.
Ardından başka birisi daha lafa atlayıp, "Haklı! Bu savaşı kazanıyorduk. Patronun gözüne girecektik. Blöf yapıyor! Hepimiz saldırırsak ne yapabilir ki!" dedi.
Elit ailesinin üyelerine bu konuşmalar mantıklı gelmişti ve hepsi bir ağızdan savaş naralarıyla haykırırken, elleri cebinde tek başına duran adama doğru koşmaya başladılar!
"Amatörler... Bu kadar insan koşarsa ellerindeki ateşli silahıda kullanamaz tabii ki," dedi üstüne koşan yüzlerce insanı izleyedururken.
200, hayır belki de 300 kişi üzerine koşuyordu, gittikçe yaklaşıyordu ama o ellerini hala cebinden çıkarmamıştı! Aralarında ki mesafe gittikçe kapanıyordu, neredeyse 2 saniye sonrasında hızlarını kesmeden koşmaya devam etseler tek başına duran adamın üzerinden defalarca kez çiğneyerek geçip öldürebilirlerdi!
Güneş ışığının altında bir anda yüzlerce kan damlaları etrafa saçıldı! İnanılmaz bir görüntüydü... Öyle bir görüntüydü ki; sanki büyük bir kıyma makinesine binlerce insan aynı anda atılmışcasına etraf kan gölüne dönmüştü! Kurt ailesinin üyeleri gördükleri manzara karşısında akıl almaz derecede şaşkındı! Cadde de o kadar yoğun kan kokusu yayılmıştı ki Limanlardaki köpekbalıkları karaya çıkıp koşmak için can atıyor gibiydi! Elit ailesinin bütün üyeleri yere yığılmıştı. Kimisinin kafası gövdesinden ayrılmıştı, kimisi ortadan ikiye ayrılmıştı... İnanılmaz bir kıyım gerçekleşmişti ama nasıl olduğunu kimse görememişti bile! Her şey bir anda oluvermişti sanki.
Karşısında duran manzaranın karşısında ellerini hala cebinden çıkarmamış, büyük kan gölünü seyreden bir insan ayakta duruyordu sadece. Ardından bu adam sol cebinden çıkardığı sigara paketinden çakmağını ve içinden bir dal alıp sigarasını yaktı. Kafasını sola çevirdiği sırada kendisini izleyen, polis arabası içinde oturan 3 polis memuru olduğunu gördü.
Limuzinin öteki tarafına dönüp Kurt ailesinin 1.Seviye Rütbelilerine, "Burada artık işiniz kalmadı değil mi? Şimdi herkes üstlerinin emrini alana kadar gözümün önünden kaybolsun," dedi.
Dedi lakin... Bütün üyeler manzara karşısında o kadar şaşkındı ki, yutkunmayı bile unutmuşlardı.
"Bana kendimi tekrar mı ettireceksiniz?" dedi bu sefer ses tonu biraz daha tehditkardı.
Bir orkestraymışcasına hepsi hep bir ağızdan, "Emredersiniz Patron Wolfganginja!" diye bağırıverdi.
Artık tanımayanlar bile onun kim olduğunu öğrenmişti...
Ardından arabasına binen Wolfganginja, limuzini, Polis arabasına yaklaşıverince durdu, filmli olan arka cam yavaş yavaş aşağıya doğru indi, "Kolay gelsin Memur bey," dedi.
Wolfganginja'nın suratına bakakalan 3 Poliste kafasını hafifçe salladı, ardından Limuzinin camı yavaşça kapandı ve Limuzin yoluna devam etti.