Abdullah bin Mes'ûd -radıyallâhu anh-'dan şöyle dediği rivâyet olunmuştur:
Bir kere Nebî -sallallâhu aleyhi ve sellem- bana:
- Ey İbn-i Mes'ûd! Bana Kur'ân oku, diye emretti.
Ben de:
- Yâ Rasûlallah! Kur'ân sana gönderildiği halde onu size nasıl okuyacağım? dedim.
Rasûl-i Ekrem -sallallâhu aleyhi ve sellem-:
"Kur'ân'ı ben başkasından işitmekten çok hoşlanırım." buyurdu.
Ben de Sûre-i Nisâ'yı okumaya başladım. Okurken 41. âyete gelince Rasûl-i Ekrem: "Kâfî" buyurdu. O sırada gördüm ki Rasûlullâh'ın iki gözü yaş döküyordu, ağlıyordu. (Tecrîd-i Sarîh Tercemesi, 11/100)
Âyet-i celîlenin meâli bir tefsîre nazaran: Azîz ve Celîl olan Allâhü zül-celâl hazretleri Habîbine: "Habîbim kıyâmet günü her ümmetten onun peygamberini biz şâhid getirdiğimizde, Habîbim seni de şunların üzerine şâhid getirdiğimiz vakit bakalım münkirlerin hâli nasıl olacak?"
Diğer bir tefsîre nazaran mânâ-yı âyet:
"Ey ümmet-i Muhammed! Siz fevz ü necât bulduğunuz şeyle nasıl necât bulmazsınız, biz her ümmetten bir rasûl getirip onlara şehâdet ettirdiğimizde ey Habîbim seni de hâlis kullar üzerine şehâdet eder olduğun halde getirdiğimizde elbette dîn-i mübînimize temessük eden ve sana ittibâ eden ümmetin fevz ü felâh bulurlar."
"O günde kâfirler ve Rasûl-i Mufahham'a âsî olanlar üzerleri toprakla örtülüp kendilerinin toprakla müsâvî olmasını arzu ederler. Kendilerine ârız olan züll ve hakāretten kendilerinin unutulup toprak olmasını isterler. Halbuki kendilerinden sâdır olan amellerini saklayamazlar." (Nisâ, 42.)
Diğer bir mânâya göre: "Allah Teālâ ve Rasûl'üne küfr edip isyân edenler kıyâmet gününde arzu ederler ki, keşke arza defnolunsalar da emr-i Rasûlullâh'a ve sıfât-ı Peygamberî'ye âit olan kelâmı saklamamış olsalardı..."
İşte bu âyet-i kerîme mûcibince her peygamberin ümmeti hakkında tasdîk sûretiyle şehâdet etmeleri, bundan sonra da Rasûl-i Ekrem -sallallâhu aleyhi ve sellem-'in şehâdet üstüne şehâdet olarak şehâdet buyurmaları bütün beşeriyete şâmil îfâsı ağır bir vazîfe idi.
Rasûlullah -sallallâhu aleyhi ve sellem- âmme üzerine müşâhid olduğu gibi şefâat-i uzmâsı da vardır. İşte bu iki vazîfenin azameti Rasûl-i Ekrem -sallallâhu aleyhi ve sellem-'i ağlatmıştır.
Hadîs-i şerîflerde buyuruluyor ki:
"Kur'ân-ı Kerîm'i okuyanların ahseni -en güzeli- okurken Cenâb-ı Hak'dan havf ve haşyetini gördüğün kimsedir."(Câmiu's-Sağîr)
"Kur'ân'ı okurken tertîl-i hurûf yāni kelimelerini dâne dâne tecvîde riâyetle okuyarak ve tefekkür-i meânî ile seslerinizi tezyîn ediniz." (Câmiu's-Sağîr)
"Kur'ân-ı azîmü'ş-şân'ın sâir kelâm üzerine olan fazîleti Hâlık Teālâ ve Tekaddes Hazretlerinin mahlûk üzerine olan fazlı gibidir." (Câmiu's-Sağîr)
"Ümmetimin eşrefi, Kur'ân'ın ahkâm-ı celîlesiyle âmil olan ve Kur'ân tilâvetine müdâvim olan hâfızlarla, gece teheccüd namazı ve zikr u ibâdet için geceleri kalkıp ibâdetle ihyâ edenlerdir." (Câmiu's-Sağîr)
"Kur'ân-ı Kerîm'in evâmir ve nevâhîsi ile âmil olarak Kur'ân'ı oku. Yoksa Kur'ân ile âmil olmaz isen Kur'ân'ı tilâvet etmemiş olursun." (Câmiu's-Sağîr)
"Yâsîn-i Şerîf'i her gece okumaya devâm eden kimse vefât ederken şehîd olarak vefât eder." (Menâvî)
"Yâsîn-i Şerîf okuyunuz. Zîrâ Yâsîn-i Şerîf okumaya devamda on hassa, bereket vardır." (Râmuzu'l-Ehâdîs)
Yâsîn-i Şerîf'i ihlâs ile, aç bir kimse okursa tok olur. Bir çıplak kimse okursa libas ile örtülür. Bekâr okursa tezevvüc eder. Korkan kimse okursa korkudan emîn olur. Mahzûn okursa ferah bulur. Seferde yolcu okursa seferinde yardım görür. Bir racülün gâib bir şeyi olsa onu bulur. Meyyit üzerine -ölüye- okursa azâbı tahfîf olunur. Susuz okursa susuzluğu teskîn olur. Hasta okursa şifâyâb olur. Şu kadar ki teslîmiyet, ihlâs şarttır.
"Uyku için yatağa yatarken evvelâ Fâtiha, sonra ihlâs okuduğunda ölümden başka her şeyden emîn olursun." (Câmiu's-Sağîr)
"Bir kimse cuma namazını kıldıktan sonra kalkmadan ve konuşmadan yedi kere ihlâs, yedi kere felak ve nâs sûrelerini okursa gelecek cumaya kadar o kimseyi Allah Teālâ Hazretleri şerlerden muhâfaza buyurur." (Câmiu's-Sağîr)
Kasım 2022, sayfa no: 34-35
Abone Ol
En son haberleri doğrudan gelen kutunuza alın. Asla spam yapmayız!