Kısayol, bir tarafta hip-hop çalan barlar ve diğer tarafta Hamilton Hotel’in yükselen duvarı tarafından destekleniyor.
Rashed ve Cho’nun arkadaşlarından biri, “Olayın olduğu yerin yakınındaki kulüpler… ben ve diğerleri, sokaklardaki baskıyı hafifletmek için insanların kendi mekanlarına girmelerine izin vermeleri için yalvarıyor, yalvarıyordu” dedi. , Avustralyalı moda tasarımcısı Nathan Taverniti.
“Bana döndüler ve [crossed their arms]insanları içeri alamazlardı.”
Şerit boyunca, Hamilton Hotel’in uzantıları, ara yolu kritik noktalarda sadece 3,2 metreye kadar daralttı.
NSW Üniversitesi’nde kalabalık yönetimi konusunda uzman olan Dr Milad Haghani, bunun bir darboğaz yarattığını söyledi.
“Yoğun trafiği olan bir yol gibi. Dört şeritte ilerliyor ve birden şeritlerden biri yok oluyor” dedi. “Bu, doğru bir şekilde yapılmış olsaydı risk değerlendirmesinde ortaya çıkacak çok basit bir kırmızı bayrak.”
Risk değerlendirmesi yapılmamıştı. Itaewon, orta Seul’ün batısındaki Hongdae gibi, Cadılar Bayramı şöyle dursun, herhangi bir normal Cuma ve Cumartesi gecesi bir etkinlik kovanıdır, kızarmış tavuk, pizza ve beyzbol gibi bir Amerikan geleneği Kore tarafından gusto ile alınmış ve dönüştürülmüştür. kendi fenomeni.
Merkezi bir organizatör yok, sadece yüzlerce bar ve genellikle gençlerin Kore’nin kurumsal ve çalışma kültürünün uzun saatlerinden kurtulmalarına izin veren bir gece var. Her caddede sıralanan 7-Eleven’lardan bira, soju ve sigaraları aldıktan sonra eğlence düşkünleri sokağa dökülüyor, amatör K-pop grupları fark edilmek umuduyla meydanları dolduruyor, üniversite öğrencileri ise gün doğumuna kadar fotoğraf kabinlerine ve karaoke mekanlarına yığılıyor.
Ancak Cumartesi günü, üç yıllık maskeler, COVID uygulamaları ve sosyal izolasyondan sonra talep, yetkili bir konumda bulunan herkesin planladığından daha fazlaydı. Ve bu talep onları bunalttığında, tepki veremediler. Cevap vermek için hazır bulunan bir avuç polis çok az şey yapabilirdi, ancak cesetler yığılırken bağırırdı.
Kalabalık yanından geçerken Itaewon polis çavuşu Kim Baek-gyeom, “İnsanlar ölüyor,” diye bağırdı. “Yardım lütfen.”
İçişleri Bakanı Lee Sang-min üzgün olduğunu söyledi. Seul Belediye Başkanı Oh Se-hoon, özür diledi. Başkan Yoon Suk-yeol öfkeli olduğunu söyledi. Çarşamba günü, ulusal polis, resmi beceriksizliğe işaret edebilecek belgeler aramak için Seul Büyükşehir Polis Teşkilatına ve Yongsan polis karakoluna baskın düzenledi.
Kore muhalefeti Demokrat Parti, polis şefi ve içişleri bakanının görevden alınmasını istedi.
Taverniti, “Bu sadece tek bir şeye bağlı – hükümetin açık ihmali” dedi.
Haghani, trajedinin “önlenmesi çok kolay” olduğunu söyledi.
“Kötü tasarım, planlama eksikliği ve izleme eksikliği. Bu, gerçekten kaçınmak istediğiniz bir kombinasyon” dedi.
“Dış bir tehdit olsaydı, aktif bir tetikçi olsaydı, bir yangın olsaydı, o zaman daha karmaşık bir senaryo olurdu ve daha az önlenebilir olurdu, ancak bu tür bir senaryo, herhangi bir dış tehdidin yokluğunda oldu. kesinlikle önlenebilir.
“Bu yüzden biraz gergindim.”
Haghani, yetkililerin yol kapatma, ekstra polis, trafik yönetimi ve yoğunluk tahmini gibi olay öncesi planlamayı atlasalar bile gerçek zamanlı müdahale ile uyum sağlayabileceklerini söyledi.
Meslektaşları, yıllarca süren COVID kısıtlamalarının ardından normalden daha büyük olması beklenen kalabalıkları yönetmek için bu yıl Sidney’deki Vivid Festival ve Melbourne’deki etkinliklerle birlikte çalıştı.
“Gerçek zamanlı CCTV görüntü verilerine dayanarak hesaplayabilirler – kalabalığın yoğunluğunu tahmin edebilirler, kalabalığın zemin büyüklüğünü tahmin edebilirler ve kalabalığın ruh halini tahmin edebilirler.” dedi.
“Bu üç şey birlikte onlara uyarı verebilir ve yetkililere gerçek zamanlı olarak önerilerde bulunabilirler.”
Genç Koreliler de kızgın. Pandemi döneminde yıllarca çalınan felaket, özgürlüklerinin çoğunu bu kadar uzun süre feda ettikten sonra iyi bir zaman kazanmış gibi hisseden bir nesile bir başka darbe oldu.
Seul’ün yaklaşık 320 kilometre güneyindeki Gwangju’da yaşayan 26 yaşındaki hip-hop müzisyeni Kim Do-young, “Yıkılmış ve depresif hissediyorum” dedi. “Müziğim üzerinde çalışamadım. Birkaç yıl süren COVID kısıtlamalarının ardından bir hafta sonunun tadını çıkarmak isteyen kurbanları suçlayanlara kızgınım.”
Hongdae’de 18 yaşındaki Park Jue-hui, ölenlerin hiçbirini şahsen tanımıyordu. “Ama hepsi benim yaş grubumdaydı ve geleceğe hazırlanmak için kıçlarını inceliyordu” dedi. “Sadece akıllara durgunluk veriyor.” Erkek arkadaşı Yoo Jae-won, olanları anlamakta hala zorluk çektiğini söyledi.
“Hala olanların gerçek hayat olduğunu düşünmüyorum, onu gerçeklikten ayırt edemiyorum. ”
Yakınlarda, öğrenci Kim Seo-jeong, Rashed’i düşündükçe gözlerinden yaşlar süzülüyordu.
“Onlar genç ve 20’li yaşlarındaydılar, içlerinden biri film yapımcısıydı. Hayallerini gerçekten ortaya çıkarmak için adil bir şans bulamadan hayatlarını beklenmedik bir şekilde sonlandırdılar.”
Rached, Cho kardeşler ve Taverniti, Seul’de bir gece geçirmek için dışarı çıktıklarında kendi hayallerini kurdular. Taverniti, Japon anime karakteri Kaneki olarak, Rached ise Audrey Hepburn olarak sunuldu. Tiffany’de kahvaltıJulia bir kedi ve Justina cadı olarak.
Yükleniyor
Taverniti, TikTok takipçilerine “Gecemizin böyle olması gerekiyordu” dedi.
“Eğlenceli, mutlu ve özgür. Hastanede iki arkadaşımla sona erdi. Ve biri vefat etti. Üzgünüm, kızgınım, kayboldum.”
Doğrudan yabancımızdan not alın muhabirler dünya çapında manşetlere çıkan şeyler hakkında. Haftalık What in the World bültenine buradan kaydolun.
Kaynak : https://www.smh.com.au/world/asia/absolutely-avoidable-how-the-seoul-crowd-crush-unfolded-20221102-p5buwt.html?ref=rss&utm_medium=rss&utm_source=rss_world