Roma'daki Aquae Sulis tapınağının ve Bath Manastırı'nın (İngiltere) kaplıcaları
Arkeolojik kazılar, Bath'daki sıcak mineral kaynaklarının insan kullanımının en az 10,000 yıl önce başladığını ve günümüze kadar devam ettiğini ortaya koydu. İlk olarak Neolitik avcı-toplayıcı kabileler tarafından sıkça kullanılan yaylar daha sonra Kelt, Romen ve Hristiyan halk tarafından kutsal sayıldı. İngiltere'ye M.Ö. 700 civarında gelen Keltler, kaynaklardaki ilk türbe yapıları olduğuna inanılanları inşa ettiler. Su tanrıçası Sulis'e adanmış olan türbe, güneybatı İngiltere'nin çoğu için dini bir merkezdi. Romalılar'ın 43 AD'de İngiltere'ye gelmesinden kısa bir süre sonra Kelt tapınağı ele geçirildi ve tanrıça Sulis, Roma tanrıçası Minerva ile şifa tanrısı olarak tanımlandı. 65 AD etrafında bir süre başlayarak ve neredeyse dört yüzyıl boyunca devam eden Romalılar, su kaynaklarında giderek daha ayrıntılı banyo ve şakak kompleksleri inşa etti.
Günde çeyrek milyon galon hızla toprağı fışkırtan ve sabit bir 120 derece Fahrenheit (49 derece Santigrat) sıcaklığını koruyan ana kaynak, Romalılar için bir sıcak su kaynağından çok daha fazlasıydı. . Ölümlülerin yeraltı tanrılarıyla iletişim kurabilecekleri ve tanrıça Sulis-Minerva ile şifa tanrısı Asclepius'un yardımını isteyebilecekleri kutsal bir yerdi. İlkbaharın dibindeki arkeolojik kazılar, tapanların sulara attığı dikkat çekici bir kutsal adak koleksiyonunu aydınlattı. Aynı zamanda baharın dibinden, tüm Roma dönemine yayılan 12,000'in üzerinde sikkeler, bir dileğin eşliğinde bir yaya para atma davranışının evrensel ve eski bir insan davranışı olduğunu ortaya koymuştur. Çok sayıda banyo havuzu, bugün hala çalışan kurşun borulardan gelen sürekli bir su akışıyla beslendi ve en büyük banyo, birleşik ağırlığı 42 ve 8 / 1 tonun üzerinde olan 2 büyük kurşun levhalarla kaplıydı.
Bununla birlikte, Aquae Sulis'in bu büyük şifa tapınağı, uzun sürmedi. Roma lejyonlarının İngiltere’den MS’nin beşinci yüzyılın başlarında ayrılmasının ardından, şehir ve görkemli tapınakları ve hamamları hızla düşüşe geçti. Zamanla hamamlar, baharın durgun bir şekilde yayılmasıyla kaplıydı ve sadece düşmüş olan Sulis-Minerva tapınağı antik kutsal alanı işaret ediyordu. Ancak kasaba terk edilmedi. Aksine büyümeye devam etti ve yedinci yüzyılda ilk Hıristiyan yapı Roma tapınağının kalıntıları üzerine kurulmuştu. Önümüzdeki on iki yüz yıl boyunca, 1499 ile 17. Kaplıcalar, bir kez daha Romalılarınkine eşit bir mimari gelişme almazken, orta çağ boyunca sürekli olarak kullanılmıştır. 1600'lerin başlangıcında, kaynaklar 'tedaviyi almaya' yönelik kraliyet ve aristokrat aileleri çekmeye başlamıştı ve 1720'in Hamamı tarafından oldukça şık bir kaplıca olma yolundaydı. Yayların popülaritesindeki bu artış ve daha fazla banyo ve barınma tesisine eşzamanlı bir ihtiyaç olması nedeniyle, antik Roma vakıflarının keşfedilmesi ile sonuçlanan inşaat kazılarına başlandı. Arkeolojik kazılar günümüze kadar devam etmiştir ve Bath kenti şu anda kuzeybatı Avrupa'da eşsiz bir Roma anıtı sunmaktadır. Bath kaynak sularının bilimsel olarak incelenmesi, demir, magnezyum, potasyum, bakır ve radyum dahil olmak üzere 43'in farklı minerallerinin varlığını ortaya koydu. Yayları kullanan tarih öncesi, Roma ve erken Hristiyan insanların bu minerallerin yapısını belirleme yolu (bilinen) yoktu; Zeki okuyucular, bu konuda insanlar ve yeryüzü arasındaki olağanüstü (ve çok az anlaşılmış) enerjik rezonansın başka bir belirtisini göreceklerdir.
İngiltere Seyahat Rehberleri
Martin bu seyahat rehberlerini önerir
Daha fazla bilgi için: