|Film Afişi: Punk çocuk ve Çılgın Baba :-))|
Norveç, Finlandiya, İsveç, Danimarka gibi ülkelerin filmlerini izlemeyi çok seviyorum. İlginç dilleri, soğuk iklimleri ve farklı yaşam tarzlarıyla ilgimi çekiyorlar. İstanbul Film Festivali'nde de bu Norveç filmini görünce hemen bilet aldım.
İyi ki almışım, gerçekten çok hoş bir filmdi.
Film Norveç'te 2011'de gösterilmiş. Bir roman uyarlaması. 1979'da hafif çatlak sayılabilecek, ancak neşeli ve eğlenceli bir baba olan Magnus ve oğlu Nikolaj arasındaki ilişkiyi izliyoruz. Nikolaj o dönemde Sex Pistols ile hız kazanan Punk'a kendini kaptırır ve bir müzik grubuna gitarist olur. Babası ise gittikçe daha "tahtası eksik" hale bürünmektedir, Nikolaj'ı alıp çıplaklar kampına falan gider, Punk 'u anlamaya çalışır hatta sevmeye başlar. Nikolaj ise aslında sorunlarından kaçmaya çalışmaktadır.
Filmin süprizlerini kaçırmak istemem, bu nedenle yazmak istemiyorum, fakat aslında kendimi zor tutuyorum çünkü gerçekten anlatmak istediğim çok tatlı bir filmdi. Örneğin çıplaklar kampında geçen bölümlerde çok güldüm. Üstelik filmi annemle izledim ve birbirimizden rahatsız olabileceğimizi düşünmüştüm, oysa film o kadar şirindi ki birlikte gülmüş olduk.
Nikolaj'ın punk dinlediği ve "Hiçbir şeyi önemsemiyorlar! Onlar anarşist" diye hayran olduğu kısımlarda kendi punk dinlediğim zamanları hatırlayıp gülümsedim. Filmin bir yerinde Johnny Rotten'ın da görünmesi (Sex Pistols'un solistiydi) hoş bir ayrıntı.
|Ünlü Punk insanı Johnny Rotten|
Öte yandan filmden çıkınca "Adamlar her işlerini halletmiş, sıkıntılarını böyle felsefik olarak çözüyorlar " demeniz mümkün. Çünkü baba, oğlunun isyankarlığına seviniyor, onunla anarşizm tartışıyor. Oğlunun saçını yeşile boyamasına gülüp geçiyor. Oysa bizim gibi ülkelerde bambaşka sorunlarla boğuşmaktan sıkılmış ebeveynler, yeşil saçı gördüler mi basarlar tokadı! Hatta çılgın ebeveyn olmak bile yasaktır: Komşular bırakmaz, mahalle susmaz, iyi analık-babalık yapamadın derler... Kısaca adamı canından bezdirirler. Hele okullar! Aman düşünmesi bile kötü!
Bir diğer çıkarım da "Kadınsız evin çivisi çıkar" şeklinde yapılabilir. Bu filmde de hafif deli babayı ancak bir annenin dizginleyebildiğini gördüm.
Kısa özet: Bulursanız izleyin, iyi vakit geçirirsiniz. :-)