Geçtiğimiz birkaç on yılda, artan yakıt maliyeti, lojistik ve dağıtım şirketlerinin nakliye rotalarını ve tarifelerini planladıkları şekilde daha verimli olmalarını sağladı. Geleneksel rota planlama yöntemleri, her gün işletmeleri etkileyen gerçek zamanlı olayları ele almamaktadır.
Müşterilerin kısa bildirim gereksinimlerini, rota kullanılabilirliğini ve araç sorunlarını karşılamak için, rota planlaması en düşük nakliye maliyetini sağlamak için herhangi bir olaya hızlı bir şekilde yanıt verebilmelidir.
Rota Planlamanın Temelleri
Bir lojistik şirketi veya bir LTL taşıyıcısı kısa mesafeli ve uzun mesafeli yolları işletebilir. Kısa mesafeli kamyon taşımacılığı veya demiryolu, uzun mesafeli yollar okyanus gemileri veya hava taşımacılığı içerebilir. Her iki rota türünde de, ekipmanın mevcudiyeti ve kalifiye personel gibi yükleme ve malzeme taşıma karmaşıklığı vardır. Farklı taşıma modları arasında ürünün transferinden ve daha sonra ürünlerin konteynerlerde konsolidasyonundan kaynaklanan sorunlar da vardır.
Kendi filosunu işleten lojistik firmaları, araçların aynı yerde başlayıp biten bir rota planı kullanma eğilimindedir. Bu, araçların ve personelin asgari şekilde yeniden konumlandırılmasını sağlar. Bununla birlikte, sayısız müşteriye yapılan tüm teslimatları ve teslimatları kapsayan güzergahlar geliştirmek son derece karmaşıktır ve en verimli rotaları geliştirmek giderek zorlaşmaktadır.
Birçok rota planlayıcısı verimli yollar geliştirebilir, ancak şunu söyleyebiliriz - ABD Ulaştırma Bakanlığı’nın düzenlemeleri gibi bir sürücünün bir aracı kaç saat kullanabileceği konusundaki kurallar nedeniyle, daha az verimli bir rota kullanmaya zorlanacaktır.
Rota Optimizasyonu
Rota optimizasyonunun temeli, planlanması gereken ulaştırma ağını tanımlamak için modellerin kullanılmasıdır. Bir model oluştururken, genel ağın kapsamı tanımlanmalıdır, bu da düzenlemeler veya otoyol sorunları gibi tüm verilerin dahil edilmesini sağlar. Modelde ürünler, araçlar ve personel gibi birçok bileşen vardır.
- Ürünler: Ürün, bir coğrafi konumdan diğerine taşınır, genellikle başlangıç ve varış yeri olarak tanımlanır. Ürün, nakliyesi için önemli faktörler olan ağırlığı ve hacmi ile tanımlanacaktır.
- Araçlar: Model içindeki bir ulaşım ağı, menşe ile varış yeri arasında hareket eden bir araçla temsil edilen bir dizi sektöre bölünebilir. Her araç, hacim veya ağırlık kapasitesi, yükleme süreleri, mil başına maliyet ve araç sınırlamaları, yani aracın hızı gibi farklı özelliklere sahip olabilir.
- Personel: Modele atanan personel, gerçekleştirdikleri iş türüne göre yönetilen özelliklere sahiptir. Örneğin, bir sürücünün, sürekli sürüşün uzunluğunu, zorunlu araların uzunluğunu, vb. Belirleyen ABD Ulaştırma Bakanlığı düzenlemelerine dayanarak elde edebileceği sürüş miktarı konusunda kısıtlamaları vardır.
Modelin Kullanımı
Model, en ekonomik rotaları üretirken yönetimin en verimli kaynak kullanımını analiz etmesini sağlar. Yönetimin modeldeki verileri değiştirmesine izin vererek, model çeşitli senaryolar sunacaktır.
Yönetim, daha ekonomik yollar üretmek için daha verimli veya daha büyük araçlar seçmelerine izin vermek için araç verilerini değiştirebilir. Personeli değiştirerek veya başlangıç ve bitiş zamanlarını değiştirerek, otoyollarda günün daha az meşgul olduğu zamanlardan yararlanmak için rota değiştirilebilir. Modeldeki değişkenleri değiştirerek, şirket kaynaklarının en verimli şekilde kullanılması sağlanabilir.
Manuel rota planlama şirketler tarafından uzun yıllardır uygulanmaktadır ve rota planlayıcılarının deneyimine rağmen, günümüzün ulaşım ağının sürekli değişen karmaşıklığı bir rotanın gün geçtikçe mali geçerliliğini etkileyebilir.
Yönetim, ulaşım ağını modelleyerek, ağı en etkili ve ekonomik rota planlamasını koruyan değişikliklere izin vererek gerçek zamanlı bir ortamda etkileyen küçük değişiklikleri sürekli olarak izleyebilir.