1919'dan 1922'ye kadar 3.5 yıl süren bir savaştan sonra İngilizlerin destekledikleri Yunan ordularını denize döken Türkiye Büyük Millet Meclisi orduları İzmir'i geri alıp İstanbul kapılarına dayandıklarında, Birinci Dünya Savaşı'nın galipleri İngiltere, Fransa ve İtalya, Yunanistan adına TBMM Hükümeti'nden ateşkes istemişlerdir. Bu doğrultuda Lozan'da bir barış anlaşması görüşmelerine başlanması kararlaştırılmıştır.
Ulusal Kurtuluş Savaşı'nın önderi Mustafa Kemal Paşa, Lozan Barış Konferansı'na Garp Cephesi Komutanı İsmet Paşa'yı, Dışişleri Bakanı ve başdelege olarak gönderdi.
Rıza Nur ve Hasan Saka'nın da delege oldukları bu delegasyon Lozan şehrinde bir keresinde kesilen ve yarıda bırakılan, aylar boyu süren görüşmeler sonunda 24 Temmuz 1923 günü Lozan Barış Antlaşması'nı imzaladı.
İngiltere, Fransa, İtalya, Yunanistan'ın kabul edip imzaladıkları bu barış antlaşmasını Amerika Birleşik Devletleri'nin tanıması için 1927 yılına kadar beklemek gerekmiştir. Lozan Barış Antlaşması'nı en geç kabul eden ülke ABD olmuştur.
Lozan Antlaşması'nın Önemi
Lozan Barış Antlaşması, dünyaya Osmanlı Devleti'nin yerine Misak-ı Milli sınırları içinde yeni bir Türk Devleti'nin kurulduğunu kabul ettiren ve yeni devletin hukuki varlığını belgeleyen bir vesikadır.
Lozan Antlaşması'nda Çözülemeyen Sorunlar
- Musul Sorunu
- Hatay Meselesi
- Boğazlar Meselesi
KAYNAKÇA
Milliyet gazetesi, 21.07.1985, Renk, s.3