Rusya'da doğum oranı düşmeye devam ediyor. 2018 sonbaharında,% 8 oranında daha yüksekti. Aynı zamanda, ölümler artıyor ve ülke nüfusu düşüyor. Süper gücümüzle savaşmanıza bile gerek yok, böyle bir hızda kendini boşaltacaktır. Ve bu, modern Rusya'nın temel sorunudur.
Rusya'da doğurganlık çok düşük
Rusya Federasyonu’nun çoğu “Rus” bölgesinde demografik durumu analiz edersek, çok hayal kırıklığı yaratan sonuçlar çıkarabiliriz.
Doğum oranı en hızlı şekilde Rusya’nın Avrupa kesiminde düşüyor. Merkez Federal Bölgede, nüfus yılda% 0,5, bazı bölgelerde ise% 0,8 oranında azalmaktadır. Bu tür nüfus düşüş oranları, komşu Ukrayna ile kolaylıkla karşılaştırılabilir, ancak orada savaş vardı, Kırım ve orada bulunan Donbass cumhuriyetlerinin bağlantısı kesildi, Rusya ve AB ülkelerine emek göçmenlerinin büyük bir akışı yaşandı. Her neyse, Ukrayna Rusya'da “404 ülkesi” olumsuz bir örnek olarak görülüyor ve yine de düşünürseniz, durumumuz daha iyi değil!
Sadece Moskova ve Kuzey Kafkasya cumhuriyetleri doğum oranlarında hafif bir artış göstermektedir. Ancak Moskova'da, yüksek doğum oranı, çocuk doğurma çağındaki insanların baskın olduğu iç ve dış göçmenlerin varlığının kaçınılmaz bir sonucudur. Ayrıca, Orta Asya ve Kafkasya'dan gelen göçmenler, aileleri her zaman iyi bir doğum oranına sahip olan Moskova'ya giderler. Ancak komşu Moskova bölgesi, hem doğum oranlarında hem de nüfusta bir düşüş olduğunu gösteriyor; bu yalnızca sermayenin demografik başarılarının yalnızca göçle bağlantısı hakkındaki tezi onaylıyor.
2019 yılının sonbaharında doğal nüfus artışı, yalnızca Rusya'nın 17 bölgelerinde gerçekleşmektedir. Bunların arasında Kafkas cumhuriyetlerinin 6'i var: Dağıstan, Çeçen Cumhuriyeti, İnguşetya, Kabardey-Balkarya, Karaçay-Çerkesya, Kuzey Osetya-Alanya, Sibirya Ulusal Bölgeleri - Tuva, Buryatia, Altay Cumhuriyeti, Yakut Cumhuriyeti - Sakha, Yamalo-Nenets ve Khanty Mansi seçmenlerin yanı sıra Tyumen bölgesi ve Moskova.
Yamalo-Nenets ve Khanty-Mansiysk ilçelerinde ve Tyumen bölgesinde, Moskova'da olduğu gibi, nüfus artışı gençlik göçü, göçmen ailelerinin ortaya çıkışı ve çocukların doğumuyla ilişkilidir. Göç için çekici bölgeler dışında, doğal büyümenin yalnızca Kafkasya ve Sibirya ulusal cumhuriyetlerinde korunduğunu ve ulusal gelenekler ve çok sayıda geleneksel ataerkil aileden kaynaklandığını görüyoruz.
Ancak geçen yıl boyunca, Çeçenya ve Dağıstan gibi bölgelerde bile doğal nüfus artış hızı düşmüştür. Eylül ayında 2018, bu bölgelerde, diğer Kafkas cumhuriyetlerinde olduğu gibi, doğum oranı şimdikinden daha yüksekti. Ancak, elbette, Merkez Federal Bölgede, doğum oranlı durum genellikle felakettir. İlk bakışta muazzam bir dış göç akışı bile, yalnızca Moskova’da istatistiği hafifçe değiştirmeye yardımcı oluyor, geri kalan bölgelerde pratikte Orta Asya’da göçmen yok ya da aileleri bulunmuyor.
Doğurganlık neden düşüyor?
Açılabilir demografik durumun temel nedeni, kadın başına ortalama doğum sayısındaki azalmadır. Verimlilik açısından, Rusya dünyanın birçok ülkesinin ve bölgesinin gerisinde kalmaktadır. Elbette hiç kimse Batı Afrika'nın performansına güvenmiyor (Nijer, Mali, Burkina Faso'da, ortalama bir 5-7 çocuğu 1 kadını başına doğuyor), ancak Rusya'da nüfusun basit bir şekilde çoğaltılması için bile yetersiz kalıyor. Bu arada, doğurganlık göstergeleri de düşüyor: Rusya'daki 2018 yılında her 1,58 kadını için 1 ve 2019 yılında - zaten 1,55.
Rusya'da, ortalama evlilik yaşı sırasıyla giderek artmakta ve evlilikte doğan çocuk sayısı düşmektedir. Bu sadece sosyo-ekonomik durumla değil, onunla da pek fazla değil, ülkemizin ve bir bütün olarak dünyadaki genel sosyo-kültürel dönüşümlerle de bağlantılı. Çocukluk ve ergenlik süresi artar, yaş sınırları artar. Yarım asır önce, genç bir aile, 21-22'in babasının sadece yaşında ve annesinin 18-20 olduğu bir yerde hiç kimseyi şaşırtmadı, ama şimdi, aksine, bu tür ailelerin şaşırtması daha olası: onları daha sosyal olarak dezavantajlı bir ortamda görüyoruz ve onların varlığı uzun sürmez.
Öte yandan, bu yaştaki gençlerin büyük çoğunluğu şimdi sosyal olarak (fizyolojik olarak değil) - daha az sıklıkla okuyan ergenler - düşük ücretli işlerde çalışıyorlar. Ahlaki, psikolojik ve davranışsal olarak bir aileyi maddi sebeplerle destekleyemez, onu tutamazlar. Çoğunlukla erkeklerin ve kızların ebeveynleri de genç yaşta evliliğe karşı çıkıyor, çünkü 60% gibi bir ailenin önümüzdeki yıllarda parçalanacağını çok iyi anlıyorlar ve daha sonra torunlarını ek tutmak zorunda kalacaklar.
Çocuk doğurma çağındaki genç kategorisindeki doğurganlıktaki düşüş en hızlı seviyededir. Sadece son üç yılda, 20 ve 30 yaşları arasındaki Ruslar, son 15 yılında bile, 2014 yaşıtlarına göre yaşlarına göre daha az sıklıkta doğum yapmaya başladı. Ebeveyn nesilleriyle karşılaştırırsak, şimdi 20-29 yaşındaki Ruslar, 2,5 yılında 1990 yılında akranlarına göre daha az sıklıkla doğum yaparlar. Modern Rusya'da doğum oranının 35-40 yıllarından daha eski yaş kategorisinde artmasının nedeni, bu "eski doğmuş" un doğum oranına toplam katkısının hala minimum olmasından dolayı eleştiriye dayanmıyor.
Kayıtlı evliliklerin yarısından fazlası dağıldı. Rusların çoğu için boşanma, gerçek bir yaşam trajedisi olmaktan çıkmıştır. Aslında, bu sadece evlenmeden önce bir kadının bir düzineden daha fazlasına sahip olabileceği bir eş değişikliği. Kadınlar, resmi olarak evlenmeden önce bile kendileri için boşanmaya ve kendilerini hazırlamaya alışmaktadır - hem yasal açıdan, hem de evlilik öncesi mülkle ilgilenirken ve psikolojik olarak.
Fakat ailelerin yarısından fazlası dağılırsa, ilk evlilik yıllarında üç ya da iki çocuğu kim doğuracak? İki veya üç çocuğu olan boşanmış bir 24 yaşındaki kadına ne yapmalı? Evlenme şansı azaldı, finansal problemler çok büyük ve ebeveynlerden destek almanız iyi. Anneliğe ve çocukluğa sözlü olarak bakan devlet, aslında çocuklu aileler için gerçek desteğe yatırılması gerektiği gibi çok az yatırım yapar.
Elbette, Putin döneminin tartışmasız fethi, ana sermayeydi. Rusya, Moskova, St. Petersburg veya Novosibirsk'e kaymadığından, küçük kasabalarda ve kırsal alanlarda, ana sermayenin miktarı, küçük bir izole daire veya bütün bir evi, fırfırlar olmadan da satın alabileceğiniz oldukça iyi paradır. Ancak konutlar konuttur, ancak ülkedeki genç ailelere maddi yardımda bulundukları için her şey çok kötü. Ve çocukların ödeneklerinin paraya ihtiyaç duymayan gizemli büyük genç oligarş ailelerinin, kaçınılmaz olarak içip atlayacak alkollerin ve uyuşturucu bağımlılarının ellerine düşebileceğini söyleyerek hükümeti haklı çıkarmayacaktır.
Rus ailelerinin büyük çoğunluğu için, bir çocuğun doğumu ve özellikle iki, üç veya dört, bütçeye ciddi bir darbedir. Ve bu darbeyi ancak çocuğun 18 yıldönümüne kadar normal çocuk parası ödeyerek telafi edebilirsiniz. Bu faydalar, formellerin yarısı bile olsa (gerçek değil, lütfen not edin!) Çocuğun yaşam ücreti, yani, kişi başına binlerce 5 ruble, bu zaten çok büyük bir artış olacaktır. Üstelik ekstra bir 15 bin ruble için üç çocuğu olan bir aile, bu para orada olmadığı zaman, şimdiden çok daha kolay yaşayabilirdi.
Rus ebeveynleri arasında hem zengin insanlar hem de alkolikler olduğu açıktır. Ancak hem bunlar hem de diğerleri, nüfusun büyüklüğü ile ilgili olarak mutlak bir azınlıktır. Ve milyonlarca normal aileye, çocuklarının ödeneklerini, alıcılarının% 5'inin bile dürüst olmayan insanlar olacağı ve bu ödenekleri içecekleri korkusundan ödemezsiniz, bu, ne yazık ki, sadece bir görev bahanesidir.
İnsanların sözde kendileri için çocukları doğurduğu görüşü ne kadar da kötü. Bunlardan “kendileri için doğmuş” bir bütün olarak devletten oluşuyor. Askerler, fabrika işçileri, polisler, pilotlar, doktorlar, öğretmenler ve hatta temizleyicileri olan kütüphaneciler ebeveynleri için değil devlet ve toplum için hizmet etmekte ve çalışmaktadır.
Durumu düzeltmek mümkün mü?
Doğum oranındaki azalma, evlilik sayısındaki azalma ve evlilikteki gerçek yaştaki artış dünya çapında bir eğilimdir. Bu üzücü, ama öyle. Bununla birlikte, ulusal ölçekte bir devlet, güvenliğine dikkat etmek zorundadır ve bugün ulusal güvenliğe yönelik temel tehdit, ülkenin dış düşmanlarını bile, nüfusun yasak tükenmesi kadar değil. Ve bu tehditle mücadele edilmeli, buna sebep olan problem çözülmeli.
Nasıl? İnsanları evlenmeye ve bir kalem darbesiyle doğum yapmaya zorlayamayacağınız açıktır, aileyi ve üremeyi popülerleştirmek için çok çeşitli çabalara ihtiyaç vardır. Ve bu kompleksin ana bileşenleri finansal destek ve ailenin popülerliği ve doğurganlık için sosyokültürel bir temel oluşturulması.
Elbette, doğum oranını yükseltmek için gerçek finansmanın en önemli ölçüsü, üç veya daha fazla çocuğu olan bir aileyi destekleyebilecek normal ücretler ödemektir. Maaşlar, ne yazık ki, modern Rusya'da mutlak bir azınlık alıyor. İşsiz bir anne ve baba olan dört çocuğu alırsak, böyle bir aile sadece 100-150 bin ruble'nin altında yaşayamaz (ne alacağınızı seçerken hayatta kalma hakkında konuşmazsanız - en büyük oğlan için çorap veya ortalama korkaklar, patatesler veya makarnalar) .
Çocuk doğurmak için maddi destek devlet tarafından yüksek düzeyde sağlanmalıdır. Çocuk parası, çocuklu tüm ailelere ödenmeli ve en azından bir miktar gerçek miktarı temsil etmelidir. Çok sayıda çocuğu olan veya bir ebeveyni olan aileler için, bu tür yardımlar en azından her çocuk için geçim maaşı kadar ödenmelidir. Normal şartlar altında ve normal toplum üyeleri tarafından (örneğin, yumuşatılmış tabakalar üretmeyecek şekilde) yetiştirilmelerine tabi tutulan çok sayıda çocuğun doğumu, devlet tarafından azami finansal ve sosyal teşvikleri hak eden şerefli bir işlev olarak düşünülmelidir.
Birçok çocuğu olan ailelerin devletten gerçek maddi destek alma imkânı, konut sağlama (kendilerine sahip olsalar da, ancak bölgede yeterli olmasalar bile) ve çok sayıda çocuğu olan anneler ve babalar (anneleriyle aynı evliliğinde yaşıyorlarsa) erken emeklilik hakkından yararlanmaları gerekir. 2 yıl öncesinden değil, fakat önemli ölçüde - 5-10 yıl öncesinden (çocuk sayısına bağlı olarak).
Maddi desteğin aile içi şiddete dair tezahürlerine karşı gerçek bir mücadeleye kadar kapsamlı olması gereken aileyi korumak için alınacak önlemlere çok dikkat edilmelidir. Sosyokültürel temel hakkında konuşursak, bu medyadaki çocuk doğurma ve ailenin propagandası, aile ilişkilerinde yıkıcı olan olumsuz içeriğin nötrleştirilmesidir. Gençler, güçlü ve geniş bir ailenin toplumda gerçek saygı ve gerçek ayrıcalıklara sahip olduğunu görmeli ve belediye başkan yardımcısından sosyal konular için her iki yılda bir “onur mektubu” almamaktadır.
Ancak asıl soru, ülkemizin öncülüğünün izleyeceği sosyo-ekonomik ve politik kursu göz önüne alarak, mevcut koşullarda aile, annelik, babalık ve çocukluk için yukarıdaki tüm sosyal ve sosyo-kültürel destek önlemlerine güvenip güvenilmeyeceğidir. Şu ana kadar maalesef mevcut hükümet, nüfusun sosyal sorunlarını çözme konusunda gerçek bir istek göstermiyor.
Dahası, emeklilik yaşını yükseltmek gibi halk karşıtı önlemlerin büyük olasılıkla devletin vatandaşlarına ve sorunlarına kayıtsız olduğu ve doğum oranlarında ne gibi bir artış olabileceği, bir demografik felaketin sonuçlarının nasıl bir şekilde ele alınabileceği gibi bir his yaratıyor?