Başkalarının iyiliğine sevinmek zorsa, büyük olasılıkla altta yatan bir psikolojik bozukluk ve daha doğrusu depresif bir süreç vardır.
Başka birinin iyiliğini ve başarısını algılarsanız, kendinizi kayıtsızlık, kıskançlık ve hatta hoşnutsuzluk hissetmek gibi sinir bozucu bir durumda bulmanız nadir değildir. İnsanın hissettiği aşka rağmen, başkalarının mutluluğuna sevinmek çoğu zaman zordur. ve bu, altta yatan bir psikolojik bozukluğun varlığına işaret edebilir.
Uzmanlaşmış bilimsel literatürden tahmin edildiği gibi, bu durumlarda en yaygın sorun depresyondur.
Bu makalede, yetersiz kalmayla ilgili bazı stratejiler bulacaksınız. başkalarının mutluluğuna sevin ve ayrıca kıskançlık veya diğer olumsuz duygular olmadan başkalarının mutluluğunu kendi başına yaşatabilmek için bu problemle nasıl yüzleşmeye çalışılacağı.
Sevgi, başka birinin mutluluğunun kendi mutluluğunuz için gerekli olduğu durumdur.
-Robert A. Heinlein-
Başkalarının mutluluğuna sevinmek neden bazen zordur?
Belki de birinci şahıs olarak ya da dışarıdan yorumlar yoluyla, sevdiğimiz birinin hayatıyla ilgili her iyi haber verdiğini (bir terfi, bir oğlunun veya kızın düğünü, bir ödül ...) anında ve önlenemez bir deneyim yaşıyoruz olumsuz duygu . Bazen, belki de bu senaryonun başkalarının duygusal durumunda da çizildiğini gördük.
Bir karışımla seyreltilebilen bir duygu reddedilme duyguları , kıskançlık, öfke, adaletsizlik, başkalarının kötülüğünü arzulamak ... Sonuçta başkaları bizden paylaşmamızı ve mutluluğunu kendimiz yapmamızı beklerken, içgüdüsel ve kontrol edilemeyen bir blok bir saniyenin ilk kesirlerinde kendiliğinden ve samimi bir neşe duygusu göstermemizi engeller.
Bu reaksiyonun içimizde her zaman daha fazla veya daha az yoğunlukta mevcut olmaması da eşit derecede olasıdır. Bu nedenle, belki de içimizde kendimizi başkalarının mutluluğuyla duygusal olarak aynı hizaya getirmekten alıkoyan bir şey olduğunu durup düşünmek gerekir; popüler felsefe bilgedir: Mutluluğunu uzun zamandır bulamayan bir kişi başkaları için nasıl mutlu olabilir?
Geniş bir perspektiften bakıldığında, kendimizi başkalarının duygusal iyiliğine isteksiz gösterme eğilimi, işlevsiz sosyal davranış olarak sınıflandırılabilir. Sosyal etkileşimlere olumsuz tepki verme eğilimi tam da depresif deneyimlerde incelenmiştir ve daha net görmek mümkündür; Ancak depresif belirtiler genellikle düşük kaliteli kişisel ilişkilerle ilişkilidir.
Zayıf bir zihin durumu, genellikle benlik kavramı . Sıklıkla en yakın komşusunu da etkileyen Ego'nun vizyonunun yoksullaşması: özgüven.
Bu anlamda kendimizi ilginç bir fenomenin varlığında buluyoruz. Benlik kavramımıza ciddi zarar vermek, sahip oldukları veya sahip olduklarına inandığımız şeylerde başkalarında öne çıkma olasılığımızı daha büyük ölçüde veya tutarlı kılar. . Ve niteliklerinin aşırı boyutlandırılması, doğal olarak, onları hatırlamayı ve onaylamayı içeren tüm bu olumlu koşullarda ve niteliklerde bir tiksinti duygusuna ve olumsuz bir tutuma neden olur.
Öte yandan, tipik pasif-agresif kişilik özelliklerine sahip kişilerde gözlemlenebilen örtük düşmanlık kıskançlıkla ilgilidir; çatlak bir psiko-duygusal durum ile diğerlerinin olumlu olarak sahip olduklarına olumsuz değer verme eğilimi arasında arabuluculuk yapmak bu duygu olurdu.
Bununla birlikte, izole kıskançlık bir patolojinin semptomu değildir. Kentucky Üniversitesi'nde profesör ve kıskançlık fenomeni üzerine çalışan bir uzman olan Richard Smith, hayatta kalmamızın bir kısmı dayanmaktadır imrenme : Karşılaştırmayı, durumumuzun bir ölçü birimi ve kişisel gelişim için itici bir güç olarak kullanırız.
Başkalarının mutluluğunu öğrenmek çok fazla rahatsızlık yaratıyorsa veya hayatımıza olumsuz bir şekilde müdahale ediyorsa, o zaman evet, bir sorun hakkında konuşabiliriz. Çözüm gerektiren bir zorluk , aşağıdaki stratejileri içerir.
Başkalarının mutluluğunu yaşamak için ne yapmalı?
Negatifliğin kök salmasını ve bizi acı insanlara dönüştürmesini önlemeliyiz empatik mutluluk geliştiremeyen; hayat ne kadar mutlu olursa o kadar iyi yaşanır. Bu paradigma değişikliğine ulaşmak için alınacak en etkili önlemler arasında şunları buluyoruz:
- Minnettar olmak sahip olduğun şey için . Kendimizi iyi hissettiren her şeye odaklanmaya çalışmalı ve kendimizi kötü hissettiren şeylere kendimizi bağlamayı bırakmak için zihinsel bakış açımızı değiştirmeliyiz.
- Değerinizin dış unsurlardan gelmediğini anlayın . Başka bir deyişle, sahip olduğumuza değil, olduğumuza değeriz. Potansiyelimiz en büyük zenginliğimizdir ve onu içimizde saklarız.
- Deneyin Başkalarının başarısında cesaret kırmak yerine ilham bulmak . Başkalarının hedefleri, herkesin zafer kazanabileceğini ve önemli hedeflere ulaşmak için bir rehber görevi görebileceğini göstermek olarak düşünülebilir.
- Anlaşıldı dünyada herkesin mutluluğu için yeterli alan var bizimki dahil. Başkaları başarıdan, pahalı mal varlıklardan veya kıskanılacak kişisel özelliklerden hoşlanıyorsa, bu kendimizi benzer bir senaryoda bulmamızı engellemez. Dünya milyonlarca başarılı insanı ağırlayacak kadar büyük.
- Beslemek geleceğe güven dünyada kendisi için daha mutlu bir yer bulmak. Tamamen tesadüflerin emirlerine bağlı değiliz; kendimiz üzerinde çalışmak meyve verecektir ve bu düşüncede teselli ve motivasyon bulmalıyız.
Dünya sevdiğimiz insanlara iyi giderken neden olumsuz duyguların bizi istila etmesine izin verelim? Başkalarına bakarak, kendimizi onlarla karşılaştırarak ve kendimizi değerden mahrum bırakarak zaman kaybetmeyiz; mutluluğumuz ve şansımız eve doğru , sadece bilin ve onun için savaşın.