Hava fotoğrafçılığı veya havadan çekilmiş görüntüler, bir uçaktan veya başka herhangi bir uçma yeteneği olan uçabilen nesneden fotoğrafların çekilmesidir.
Hava fotoğrafçılığının gerçekleştirildiği platformlar arasında sabit kanatlı uçaklar, binek 4 kişilik cessna, piper cup veya üstten kanat tarzı uçaklar helikopterler, insansız hava araçları (İHA’lar veya “drone sistemleri”), balonlar, zeplinler ve roketler, güvercinler, uçurtmalar, paraşütler, bağımsız teleskoplar ve araca monte edilebilen sabir direkler bile havadan fotoğraf çekiminde kullanılmaktadır.
Uçan sistemlere takılarak monte edilen kameralar uzaktan veya otomatik olarak tetiklenebilir şekilde programlanabilirler; elde tutulan makine ile çekilen fotoğraflar bir fotoğrafçı tarafından da çekilebilir.
Not: Hava fotoğrafçılığı, havadan bir veya daha fazla uçağın uçuştaki diğer uçakları takip ederek ve fotoğraflayan takip uçakları veya çekim uçakları olarak kullanıldığı havadan havaya fotoğrafçılıkla karıştırılmamalıdır. Havadan havaya fotoğrafçılık ile ilgili blog yazısına Havadan Havaya Fotoğrafçılık başlıklı blog yazımızdan ulaşabilirsiniz.
Hava Fotoğrafçılığının Tarihi
Hava fotoğrafçılığı ilk olarak Fransız fotoğrafçı ve baloncu “Nadar” olarak bilinen Gaspard-Félix Tournachon tarafından 1858’de Paris, Fransa’da uygulandı. Ancak, ürettiği fotoğraflar artık mevcut değil ve bu nedenle hayatta kalan en eski hava fotoğrafı ‘Kartal ve Vahşi Kaz Görüyor Olarak Boston’ adını taşıyor. James Wallace Black ve Samuel Archer King tarafından 13 Ekim 1860’da çekilen film Boston’u 630m yükseklikten tasvir ediyor.
Cecil Shadbolt’un havadan görünümü, Stonebridge Yolu, Stamford Tepesi ve Tottenham ve Hampstead Kavşağı Demiryolunun bir parçası olan Seven Sisters Curve’yi gösteriyor, 29 Mayıs 1882’de 2.000 fitten (610 m) çekilmiş – Britanya Adaları’nda çekilmiş en eski hava fotoğrafı.
Cecil Shadbolt’un havadan görünümü, Stonebridge Yolu, Stamford Tepesi ve Tottenham ve Hampstead Kavşağı Demiryolunun bir parçası olan Seven Sisters Curve’yi gösteriyor, 29 Mayıs 1882’de 2.000 fitten (610 m) çekilmiş – Britanya Adaları’nda çekilmiş en eski hava fotoğrafı.
Uçurtma hava fotoğrafçılığına İngiliz meteorolog E.D. Archibald, 1882’de. Havadan fotoğraf çekmek için bir zamanlayıcı üzerinde patlayıcı bir yük kullandı. Aynı yıl Cecil Shadbolt, dikey olarak aşağı bakan çekimler de dahil olmak üzere, bir gaz balonunun sepetinden fotoğraf çekmek için bir yöntem geliştirdi. Stamford Tepesi üzerinden 2.000 fit (610 m) yükseklikten çekilen görüntülerinden biri, Britanya Adaları’nda çekilmiş en eski hava fotoğrafıdır.
Aynı görüntünün bir baskısı, 2,000 fit yüksekliğindeki Bir Balon Arabasından çekilmiş Anlık Bir Harita Fotoğrafı, 1882 Fotoğraf Topluluğu sergisinde gösterildi.
Fransız Arthur Batut, 1888’de fotoğrafçılık için uçurtma kullanmaya başladı ve 1890’da yöntemleri üzerine bir kitap yazdı. Samuel Franklin Cody, gelişmiş ‘İnsan-kaldırıcı Savaş Uçurtması’nı geliştirdi ve yetenekleri ile İngiliz Savaş Ofisi’ni ilginç hale getirdi.
Uçurtma fotoğraf tekniğini kullanarak antika kartpostal. (yaklaşık 1911)
Havadan daha ağır bir uçağa monte edilmiş bir sinema kamerasının ilk kullanımı, 24 Nisan 1909’da Roma üzerinde 3:28 sessiz film kısa filmi Wilbur Wright und seine Flugmaschine’de gerçekleşti.
Birinci Dünya Savaşında Hava Fotoğrafçılığı
21 Kasım 1904’te Eduard Spelterini’nin balonundan fotoğraflanan Giza piramit kompleksi
Keşif uçakları, düşman hareketlerini ve savunmalarını kaydetmek için kameralarla donatıldığından, savaş sırasında hava fotoğrafçılığının kullanımı hızla olgunlaştı. Çatışmanın başlangıcında, hava fotoğrafçılığının faydası tam olarak takdir edilmedi, keşif havadan harita çizimi ile gerçekleştirildi.
Almanya 1913’te ilk hava kamerası olan Görz’ü kabul etti. Fransızlar, keşif kameraları ile donatılmış birkaç Blériot gözlem uçağı filosuyla savaşa başladı. Fransız Ordusu, rekor sürede saha komutanlarının ellerine parmak izi almak için prosedürler geliştirdi.
Frederick Charles Victor Laws, 1912’de Kraliyet Uçan Kolordusu’nun 1 Numaralı Filosu (daha sonra 1 Numaralı Filo RAF) ile hava fotoğrafçılığı deneylerine başladı ve İngiliz zeplin Beta’dan fotoğraflar çekti. % 60’lık bir örtüşme ile çekilen dikey fotoğrafların bir stereoskopta görüntülendiğinde stereoskopik bir etki yaratmak için kullanılabileceğini, böylece haritacılıkta ve havadan alınan görüntülerden elde edilen istihbaratta yardımcı olabilecek bir derinlik algısı oluşturabileceğini keşfetti. Kraliyet Uçan Kolordu keşif pilotları 1914’te gözlemlerini kaydetmek için kamera kullanmaya başladı ve 1915’teki Neuve Chapelle Muharebesi ile tüm Alman siperleri sistemi fotoğraflandı. 1916’da Avusturya-Macaristan Monarşisi, harita yapımı için İtalya’nın üzerinde dikey kamera ekseni hava fotoğrafları çekti.
Bir Alman gözlem uçağı, Rumpler Taube.
İlk amaca yönelik ve pratik hava kamerası, 1915 yılında Thornton-Pickard şirketinin yardımıyla Kaptan John Moore-Brabazon tarafından icat edildi ve hava fotoğrafçılığının verimliliğini büyük ölçüde artırdı. Kamera uçağın zeminine yerleştirildi ve aralıklarla pilot tarafından tetiklenebiliyordu. Moore-Brabazon ayrıca stereoskopik tekniklerin hava fotoğrafçılığına dahil edilmesine öncülük ederek, farklı açılardan çekilmiş fotoğrafları karşılaştırarak manzaradaki nesnelerin yüksekliğinin fark edilmesini sağladı.
Savaşın sonunda, hava kameralarının boyutu ve odak gücü önemli ölçüde arttı ve temel askeri değerini kanıtladıkça giderek daha sık kullanıldı; 1918’de her iki taraf da cephenin tamamını günde iki kez fotoğraflıyordu ve çatışmanın başından beri yarım milyondan fazla fotoğraf çekmişti. Ocak 1918’de General Allenby, Filistin’deki 624 mil karelik (1.620 km2) bir alanı fotoğraflamak için 1 Nolu Filo AFC’den beş Avustralyalı pilotu Türk cephesinin haritalarını düzeltmek ve iyileştirmek için kullandı. Bu, haritacılık için bir yardımcı olarak hava fotoğrafçılığının öncü bir kullanımıydı. Teğmenler Leonard Taplin, Allan Runciman Brown, H. L. Fraser, Edward Patrick Kenny ve L. W. Rogers, Türk ön hatlarından 32 mil (51 km) derinliğe kadar uzanan bir kara parçasını fotoğrafladılar. 5 Ocak’tan itibaren, düşman savaşçılarını savuşturmak için bir avcı eskortuyla uçtular. Royal Aircraft Factory BE.12 ve Martinsyde uçaklarını kullanarak, yalnızca düşman hava saldırılarının üstesinden gelmekle kalmayıp, aynı zamanda görevlerini tamamlamak için 105 km / sa rüzgar, uçaksavar ateşi ve arızalı ekipmanla mücadele etmek zorunda kaldılar.
Ticari Hava Fotoğrafçılığı
Ticari hava fotoğrafçılığı
Birleşik Krallık’taki ilk ticari hava fotoğrafçılığı şirketi, 1919’da Birinci Dünya Savaşı gazileri Francis Wills ve Claude Graham White tarafından kurulan Aerofilms Ltd idi. Şirket kısa süre sonra Afrika ve Asya’da ve Birleşik Krallık’ta büyük sözleşmelerle bir iş alanına girdi. Londra Flying School’un uçağını kullanarak Edgware’deki Stag Lane Aerodrome’dan operasyonlar başladı. Daha sonra, Aircraft Manufacturing Company (daha sonra De Havilland Aircraft Company) pilot girişimci Alan Cobham ile birlikte bir Airco DH.9’u kiraladı.
New York City 1932, Fairchild Aerial Surveys Inc.’in hava fotoğrafı.
1921’den itibaren Aerofilms, anket ve haritalama amacıyla dikey fotoğrafçılık yaptı. 1930’larda şirket, müşterileri arasında Ordnance Survey ile fotogrametri bilimine (hava fotoğraflarından haritalama) öncülük etti. 1920’de Avustralyalı Milton Kent, hava fotoğrafçılığı işinde Carl Zeiss AG’den satın aldığı yarım plaka eğik aero kamerayı kullanmaya başladı.
Hava fotoğrafçılığının ticari kullanımının bir başka başarılı öncüsü, yüksek irtifa hava araştırma görevleri için özel uçaklar geliştirmek ve inşa etmek için kendi uçak firması Fairchild Aircraft’ı kuran American Sherman Fairchild idi. 1935’te bir Fairchild hava araştırma uçağı, iki senkronize kamerayı birleştiren ve her bir kameranın on inçlik bir lensle beş altı inç lensi olan ve 23.000 fitten fotoğraflar çeken bir ünite taşıdı. Her fotoğraf iki yüz yirmi beş mil kareyi kaplıyordu. İlk hükümet sözleşmelerinden biri, toprak erozyonunu incelemek için New Mexico’ya yapılan bir hava araştırmasıydı. Bir yıl sonra, Fairchild, 30.000 fitten her pozlamayla 600 mil kare fotoğraf çekebilen, tek bir ünitede dokuz lensli daha iyi bir yüksek irtifa kamerası tanıttı.
İkinci Dünya Savaşında Hava Fotoğrafçılığı
Sidney Cotton’un Lockheed 12A’sı, 1940’ta yüksek hızlı bir keşif uçuşu yaptı.
1939’da Sidney Cotton ve RAF’tan Uçan Subay Maurice Longbottom, havadan keşif yapmanın, tespit ve engellemeyi önlemek için hızlarını ve yüksek servis tavanını kullanan hızlı, küçük uçaklar için daha uygun bir görev olabileceğini öne süren ilk kişiler arasındaydı.
Hızlı, yüksekten uçan uçaklar tarafından gerçekleştirilen modern keşif görevleriyle bu şimdi açık görünse de, o zamanlar radikal bir düşünceydi. [Kaynak belirtilmeli]
Spitfires’ın silahları ve telsizleri çıkarılıp fazladan yakıt ve kameralarla değiştirilerek kullanılmasını önerdiler. Bu, Spitfire PR varyantlarının geliştirilmesine yol açtı.
Spitfires keşif rollerinde son derece başarılı olduklarını kanıtladı ve bu amaç için özel olarak inşa edilmiş birçok varyant vardı. Başlangıçta, daha sonra 1 Numaralı Fotoğraf Keşif Birimi (PRU) ile hizmet ettiler. 1928’de RAF, hava kamerası için elektrikli bir ısıtma sistemi geliştirdi.
Bu, keşif uçağının kamera parçaları donmadan çok yüksek irtifalardan fotoğraf çekmesini sağladı. RAF Medmenham’a dayanan bu tür fotoğrafların toplanması ve yorumlanması önemli bir girişim haline geldi.
Cotton’un hava fotoğrafları zamanlarının çok ilerisindeydi. 1 PRU’nun diğer üyeleriyle birlikte, birçok önemli askeri ve istihbarat hedefinin yerini ortaya çıkarmada etkili olan yüksek irtifa, yüksek hızlı stereoskopik fotoğrafçılık tekniklerine öncülük etti.
R.V.’ye göre Jones, fotoğraflar hem V-1 uçan bomba hem de V-2 roketinin boyutunu ve karakteristik fırlatma mekanizmalarını belirlemek için kullanıldı. Cotton ayrıca bir prototip uzmanı keşif uçağı ve fotoğraf ekipmanının daha fazla iyileştirilmesi gibi fikirler üzerinde çalıştı.
Zirvede, İngilizler günde 100’den fazla keşif uçuşu yaptı ve yorumlanması için günde 50.000 görüntü elde etti. Diğer ülkeler de benzer çabalar gösterdi.
Hava Fotoğrafçılığında Kullanım Alanları
Abalone Point, Irvine Cove, Laguna Beach: Bir alçak irtifa hava fotoğrafçılığı örneği
Dikey hava fotoğrafçılığı haritacılıkta(özellikle genellikle topografik haritaların temeli olan fotogrametrik incelemelerde), arazi kullanım planlamasında, arkeolojide kullanılmaktadır.
Eğik hava fotoğrafçılığı, film prodüksiyonu, çevre çalışmaları, elektrik hattı denetimi, gözetleme, inşaat ilerlemesi, ticari reklamcılık, nakil ve sanatsal projeler için kullanılır. Arkeoloji alanında hava fotoğrafçılığının nasıl kullanıldığına bir örnek, 1995-1996 yılları arasında Kamboçya’daki Angkor Borei sahasında yapılan haritalama projesidir.
Arkeologlar, hava fotoğrafını kullanarak, Angkor Borei’nin duvarlı alanı içindeki 112 su özelliği (rezervuarlar, yapay olarak inşa edilmiş havuzlar ve doğal göletler) dahil olmak üzere arkeolojik özellikleri belirleyebildiler.
Amerika Birleşik Devletleri’nde, hava fotoğrafları, mülk analizi için birçok Faz I Çevresel Saha Değerlendirmesinde kullanılmaktadır.