Fernard Braudel , kapitalizmin Avrupa'daki gelişimini incelediği yapıtının Gündelik Hayatın Yapıları başlıklı ilk cildinde , ısınma sorunun XV. yüzyıldan başlıyarak emekleme çağını terkettiğini söylemiştir. Braudel, şömine halini alacak ocakların Avrupa evlerine XII. yüzyılda girdiğini yazar. Uzun bir süre de sadece yemek pişirmek için kullanılmıştır. 1695 yılında Fransız Kralının yemek odasında iki şömine vardır ama kadehlerdeki şarap donmuştur.
'' Herşey 1720' de değişti. '' der Braudel . İlk olarak Venedik, Fransa, Flemenk sonra da Macaristan, Polonya ve Rusya ısınmayı öğrenmiştir. Akdenizliler mangal ile idare etmiştir. Sanayi devrimi ile yaşama düzeni kökten değişmiş, kalorifer hayata geçmiştir.
Türkiye'de kaloriferin yayılması apartmanlaşma sürecine paralel olarak 1950 lilerde gerçekleşir. Hala köylerimizin, kasabalarımızın durumunu düşünürsek ısınma ülkemizde bir lüks.
Şimdi kaloriferin yanına oturmuş , sımsıcak evimde bunları okuyup düşünmemek imkansız. İnsanoğlunun ısınma yolunda ki çilesi, evrimi, şimdi ki durum..
Kapanışı evimin en sevdiğim yeri, kitaplığımın önü, kanapemde, battaniye altı ile yapıyorum. İçinde bulunduğumuz durumu, şartları tek tek düşünmeli, çokça da şükretmeliyiz..