"batının keşişliğinin ruhani deneyimine açılmasıyla birlikte doğunun ruhani “köktenciliği” ile latin geleneğinin dengeli pragmatizmi arasında bir tür uzlaşma oluşur; bu uzlaşma, dini eğitim çerçevesinde klasik dünyadan miras kalan eğitim usullerinin benimsenmesi sayesinde gerçekleşir. bu eğitim yöntemleri kutsal metinlerin ve litürjinin tefsirinin doğru şekilde gelişmesi için bir destek olarak görülürse ve ruhani deneyimin oluşumunda okumanın ve yazmanın önemini yüceltse de, o cassiodorus aynı zamanda devamlılığını ve aktarılabilmesini garantiler.theodoric'in (y. 451-y. 526) yardımcısı romalı aristokrat cassiodorus'un (y. 490-y. 583) deneyimi bu kültürel metabolizmaya bir örnektir: cassiodorus, papa agapetus'un da desteğiyle 536'da geleneksel disiplinlerin hıristiyan kültürünün eğitimiyle mükemmel bir şekilde birleştiği üst düzey bir okul projesini yürütmeye başlar. yunan-got savaşından dolayı başarısızlığa uğrayan bu proje daha sonra (550'den sonra) calabria'da, vivarium manastırı'nda tekrar ele alınacaktır. klasik metinlerle hıristiyan metinlerden oluşan “karışık” bir kütüphane -ve elbette bir scriptorium- temeline dayanan bu eğitim uygulaması aynı zamanda dilsel morfolojilere, örneğin yüzyıllar sonra, hümanizmin zirvesinde edebiyat eğitiminde öne sürülecek olan noktalama ve yazım kurallarına önem verir, orta-güney italya'da, cassiodorus'un talihsiz deneyinin yanı sıra napoli'de lucullanum manastırı ve vı. yüzyıl sonlarında, sonradan papa olacak olan gregorius magnus (y. 540-604) tarafından roma'da kurulan aziz andrea manastırı da bu duruma örnek oluşturur. "
(bkz: umberto eco
)
(bkz: ortaçağ
)