Hayat dediğin göz açıp kapayıncaya kadar geçiyor hikayesi
Mizacının sertliğini bildiğimiz Hz. Ömer'in hilâfeti zamanında bir adam, davranışlarını beğenmediği eşini şikâyet etmek üzere halifenin evine gelir.
Kapının önüne oturur ve Hz. Ömer'in evinden çıkmasını bekler. Derken içeriden bir gürültü kopar. Hz. Ömer'in hanımı halifeye bağırıp çağırmakta, fakat Hz. Ömer ağzını açıp da karısına tek kelime söylememektedir. Bu hali duyan kapıdaki adam boynunu bükerek, "Bütün şiddetine ve sertliğine rağmen, üstelik de müminlerin emiri iken Ömer'in hali böyle olursa benim halim nice olur?" deyip kalkıp giderken Hz. Ömer dışarı çıkar. Adamın arkasından: "Hayır ola! Derdin ne idi?" diye seslenir. Adam da: "Ey müminlerin emiri! Eşimin kötü huylarını ve bana karşı haddini aşıp ileri gittiğini sana şikâyet etmek üzere gelmiştim. Senin karının da sana karşı olmadık sözler söylediğini duyunca vazgeçip geri döndüm. Kendi kendime dedim ki: Müminlerin emiri, hanımı ile böyle olunca, benim derdime nasıl çare bulacak?" Bu sözleri dinleyen Hz. Ömer: "Kardeşim, hanımımın benim üzerimde hakları var. Çünkü o benim evimde her şeyim ve çocuklarımın annesidir. Gönlümün harama meyletmesine engel olan da odur. Bu sebeple onunla barışık olmak durumundayım." deyince adam: "Ey müminlerin emiri! Benim eşim de aynen öyle." dedi. Hz. Ömer adamı şöyle teselli etti: "Haydi kardeşim! Eşinle hoş geçinmeye bak. Hayat dediğin göz açıp kapayıncaya kadar geçiyor."