Küçük çocukta ve özellikle süt çocuğunda bir rahatsızlığın anlaşılması çoğunlukla yetişkin insana göre daha zordur. İlk yaşta çocuk sıkıntısını veya neresinin ağrıdığını söyleyemez.
İki – dört yaşlarında çocuklarsa, seyrek olarak şikâyetleri hakkında bir fikir verebilirler. Bu nedenle anne, çocuğunun normal durumunda görülen her değişikliği esaslı bir şekilde incelemelidir.
Hasta çocuk hemen neşesini kaybeder, gülmez, oynamaz ve yatağında eskisi gibi rahat yatmaz. Sıkıntılı, isteksiz ve huysuz olur. Bazen iniltili bir ses çıkarır, kısık veya zayıf bir sesle bağırır, ağlar ve çevresiyle ilgilenmeden dalgın yatar.
Uykusu rahatsızdır, kollarını eskisi gibi başına doğru kaldırmaz. Nefes alması hızlanmıştır ve düzensizdir. Yüzü genellikle soluktur, bazen de tersine kızarmıştır. Vücut ısısı çoğu zaman yükselmiştir. Çocuğun iştahı çoğu kez azalmış veya hiç yoktur.
Hatta çocuk en sevdiği yiyecekleri bile istemez. Mesane ve bağırsağın normal boşalımı da bozulmuş olabilir. Çocukta ya kabız ya da ishal vardır.
Çocuk hastalıklarında gözlem çok önemlidir. Nedeni ise çocukların genellikle birden ateşlenmesidir. Bu durum büyük sorunlara neden olabilir.