Vladivostok'un etrafında, şehri karadan ve denizden gelen saldırılara karşı korumak için yıllarca inşa edilen savunma, düşmanla ciddi askeri çatışmalara hiç karışmamıştı. Bununla birlikte, bu bölgedeki Rus etkisini güçlendirmedeki rolleri fazla tahmin edilemez. Vladivostok tahkimatlarının gücü, sadece varlığıyla Vladivostok'un "kalesine" saldırmaya cesaret edemeyen potansiyel bir saldırganı sınırlandırmasıydı.
Resmi olarak Vladivostok, 30 Ağustos 1889'da, Tigrovaya Tepesi'ne yerleştirilen bir topun atışıyla aynı gün öğle saatlerinde ilan edilen kale ilan edildi. Aynı zamanda, Vladivostok kalesi dünyanın en büyük tahkimatıdır; Ülkenin tüm deniz kalelerinden sadece benzersiz listesine dahil edildi tarihi UNESCO anıtları. "Kale" 400 kilometrekareden fazla arazi ve yeraltını işgal etti. Farklı zamanlarda kale, 16'ya kadar kale, yaklaşık 50 kıyı topçu bataryası, düzinelerce farklı caponier, 8 yeraltı kışlası, 130 farklı tahkimat, 1,4 bine kadar silah içeriyordu.
Vladivostok'un kendisi uygun bir coğrafi konumla ayırt edildi. Muravyov-Amursky yarımadasında bulunan şehir, Büyük Deniz, Peter Denizi'nin (Japonya) denizi olan Amur ve Ussuri koylarının sularıyla yıkanır. Ayrıca, günümüzde şehir, en büyüğü toplam 50 ha alana sahip olan Russky Adası olan yaklaşık 9764 adalarını içermektedir. Kalan adaların toplam alanı 2915 ha'dır. Ayrıca, şehir ve çevresindeki alanın bir özelliği de çok sayıda tepenin mevcudiyetidir. Şehrin tarihi kısmındaki en yüksek nokta Kartal Yuvası'dır (199 metre). Modern sınırlardaki kentsel bölge topraklarındaki en yüksek nokta, isimsiz dağ olan 474 metre yüksekliğindedir (popüler olan Blue Hill).
Vladivostok, şehrin doğu kısmının görünümü, 1894 yılı
Gelişiminin ilk aşamasında, Vladivostok kalesi iki ana sorunla karşı karşıya kaldı: imparatorluğun geri kalanından uzak durma ve bunun sonucunda inşaat malzemelerinin ve nitelikli işgücünün tesliminde zorluklar. Neredeyse bütün varlığı boyunca kaleye sarkan ikinci sorun eserlerin yetersiz kalmasıydı. Ve eğer ilk sorunla Trans-Sibirya Demiryolunun açılmasından ve yerel emeğin (Çin, Koreliler) çekilmesinden sonra kolaylaştıysa, aslında Uzak Doğu'da tahkimeli karakolun inşasını engellemeyen fon eksikliğinin üstesinden gelinemedi. Coğrafi konumundan çoktan ilerleyen şehir, kıyı kalesi olan Pasifik Okyanusu kıyısında, Rusya'nın karakolunun kaderi için seçildi. Kentin kendisi, kentin ve kalenin ülkemiz için rolünü ve önemini en iyi yansıtan Vladya Vostok ifadesiyle uyumludur.
Tarihinin ilk döneminde Vladivostok'un güvenilir koruma ve tahkimatı yoktu. Şehrin denizden ve karadan ciddi bir savunmasının kurulmasından 20 yıl sonra bile, sadece yoktu. O zamanlar, çok genç şehir sadece 4 sur ve hepsi ahşap ve topraktan yapılmış yaklaşık 10 kıyı pili ile kaplıydı. Burada oldukça hızlı bir şekilde ortaya çıkan teknik yeniliklerden, 1885'te Haliç'in kıyılarına geceleri ateş etmek için yerleştirilen birkaç güçlü elektrikli spotu ayırt etmek mümkün oldu. Bu projektörler Vladivostok'ta elektrik kullanımının ilk örneği oldu.
Şehir ve liman tahkimatlarının zayıflığı, rolünü veya ihmalini küçümsemenin bir sonucu değildi. Sadece XIX. Yüzyıl için, bu şehir, ülkenin merkezi illerinden büyük Sibirya bölgesi ve geçilmez Amur Tayga ile ayrılmış olan Rusya'dan çok uzaktı. O yıllarda Vladivostok'a ulaşmak için, ayın 2-3 ayının, Karadeniz veya Baltık limanlarından botlarla dünyanın tam anlamıyla yarısına kadar yelken açması gerekiyordu. Bu şartlar altında şehirdeki herhangi bir inşaat, özellikle de kuvvetli tahkimatların inşası gibi emek-yoğun ve malzeme-yoğunluğu çok pahalı ve zor oldu. Şehirdeki modern tahkimatların inşaatı, yılın 1883'inin bir seferde 22 milyon rubleye mal olduğunu ve yıllık olarak 4 milyon rubleye mal olduğunu, karşılaştırma için, Rusya İmparatorluğu'ndaki eğitim harcamalarının hepsinin 18 milyon rublenin biraz üzerinde olduğunu belirtti. Vladivostok’un resmi olarak yalnızca Ağustos’un Ağustos 30 1889’inde bir kale ilan etmesi şaşırtıcı değil, daha sonra kalenin kendi bayrağını aldı.
Ertesi yıl, burada beton tahkimat inşaatı başladı. Aynı zamanda, inşaat işine Çinli ve Korelilerden gelen yabancı çalışan işçiler dahil edildi. Yeni Rus kalesinin ilk potansiyel düşmanının bu yerler için sık görülmeyen bir sis olduğu düşünülüyor (bu gibi durumlarda, tepelerdeki bataryalar nerede ateş edeceklerini görmediler). Sisin yanı sıra, güçlü İngiliz filosu ve Çin'in sayısız ordusu potansiyel düşman olarak kaydedildi. Japonya, ordu tarafından o zamanlar Rusya'nın ciddi bir rakibi olarak görülmedi.
Kıyı Batarya No. 319 Yılın model 9 modelinin 1867 inç kıyı silahlarında "İsimsiz"
1893 baharında, ilk "maden şirketi" sualtı deniz mayınları kurmak için tasarlanmış bir askeri birim - Moskova "vapur" Vladivostok geldi. O zamanki kale garnizonu, ikisi şehrin kendisinde, diğeri Rus adasında olmak üzere sadece üç piyade taburundan oluşuyordu. Kalenin ana görevi Rusları korumaktı. filoHaliç Körfezi'nde deniz ve kara saldırılarından saklanıyor. Kalenin savunma sistemi üç ana unsurdan oluşuyordu. Birincisi, adalarda ve Vladivostok'ta bulunan ve körfezin denizden bombardımanını önleyen sahil pilleri. İkincisi, bu pillerle kaplı sualtı pilleri. Üçüncüsü, Muravyov-Amursky yarımadasını geçen ve filoyu karadan saldırı ve bombardımandan koruyan bir dizi toprak tahkimatı zinciri.
Uzun süre fon bulunmaması, en güçlü tahkimatların inşasını önlemiştir. Yılda planlanan 4 milyon ruble yerine, en iyi inşaat için 2 milyon ruble tahsis edildi. O anda, Çar hükümeti, Pasifik'teki Rus filosu için Vladivostok'tan daha umut verici bir üs olarak kabul edilen kiralanan Port Arthur'u geliştirme projesiyle büyülendi. Bu nedenle, ikincisi artık olarak finanse edildi. Rus inşaatçıların kıtlığının da, Çinlileri çalışmaya çekmeye çabalamalarına neden olan bir etkisi vardı. Buna karşılık, bu gizlilik için çok kötü. Çin ve Japonya'nın istihbarat servisleri, Vladivostok tahkimatlarının konumlarının iyi farkındaydı.
20. yüzyılın şafağında, Vladivostok kalesi Fort 3, 9 alan tahkimatlarını (redoubts, lunettes, vb.), 20 kara bataryalarını ve 23 kıyı bataryalarını içeriyordu. Aynı zamanda, Rus-Japon Savaşının başlangıcında, kalenin bütün nesnelerinden tamamen hazırlanmış, yeterince silah yoktu. Kalenin garnizonu, topçuları saymaz, iki piyade alayından oluşuyordu - şehirde ve Rus adasında.
Rus-Japon Savaşı yılları boyunca kalenin askeri başlangıcı gerçekleşti. Savaşın başlamasından bir ay sonra - 22 Şubat 1904’ta yılın 13’i: Japon filosunun beş zırhlı kruvazörünün 30 ekibi şehri bombalamaya başladı. Japonlar, Rus sahil bataryalarının yerini iyi biliyorlardı, bu yüzden onlar için en güvenli yerlerden Ussuri Körfezi'nden ateş ettiler. Gemiler kaleye yaklaşmaktan korktukları için, uzaktan ateş ettiler ve minimum hasar verdiler. Şehirde, bir kişi yangından öldü ve 30 Doğu Sibirya Alayı binası ateş aldı. Bombalama, 50 dakika boyunca devam etti ve Japon gemilerinin kendileri dirençle karşılaşmadığı halde filoya ve kaleye zarar vermedi.
"Rusça" Kalesi
Bütün eksiklikleri ile bitmemiş kale rolünü oynadı, Japonlar Primorye'nin güneyine inmeyi bile düşünmediler. Aynı zamanda, savaş yıllarında, kale garnizonu hemen 5 katına yükseltildi ve Vladivostok çevresine çok sayıda alan tahkimatı yapıldı. Rusya'nın Port Arthur'u kaybettiği savaşın bitiminden sonra Vladivostok, ülkenin sadece Pasifik'teki tek kale ve deniz üssü değil aynı zamanda Uzak Doğu'da bulunan ve kentin önemini derhal artıran tek donanımlı liman oldu.
Savaştan sonra, kalenin başındaki ilk komutan, Port Arthur'un savunması sırasında, kişisel kahramanlığı ve askerlerin ustalıklı emriyle kendisini ayıran General Vladimir Irman'dı. Vladivostok kalesinde görev yapmak için Port Arthur'un savunmasında geniş deneyime sahip görevliler atadı. Port Arthur'un savunması sırasında kazanılan deneyime dayanarak inşa edilen, o zamanlar en güçlü ve modern tahkimatlar yaratma çalışmaları önderlik ediyordu.
1910'tan 1916'e kadar olan sürede, mühendis A.P Wernander liderliğinde bir askeri mühendis ekibi tarafından geliştirilen proje ile kale radikal bir şekilde güçlendirildi. Aynı zamanda, Vladivostok kalesini modernize etme planı çok fazla paraya mal oldu - 230 milyon ruble veya daha fazla 10, Rusya İmparatorluğu'nun tüm gelirlerinin yıllık miktarının yüzde. Aynı zamanda, savaştan hemen sonra, sadece 10 milyon ruble tahsis edildi ve sonraki 10 yılı boyunca 98 milyon altın daha fazla ruble aldı.
Çalışma sırasında çeşitli yeni kaleler ve kaleler inşa edildi. 30'ten daha fazla kıyı aküsü yapıldı ya da yeniden inşa edildi, 23'in kıyıdaki anti-amfibi caponiers'ı yapıldı, 13 tünel tozu toz mahzenleri, İkinci Nehir'de bir hava sahası, First River'da bir güveç eteri, 200 kilometreden daha yüksek yollarda üretildi. Kalede inşa edilen yeni tahkimatlarda çok sayıda kayma yeri ve yeraltı sığınağı vardı, asfalt beton katmanındaki çelik kanallara döşenen beton zeminlerin kalınlığı 2,4-3,6 metrelere ulaştığında 420 kalibreli silahlarla bombalama sırasında bile güvenilir koruma sağladı. Aynı zamanda, yaratılan kalıbı yapılandırması, şekli değişmeyen araziye tam olarak karşılık geldi ve yangın tesisatı, düşman topçularının ateşini ciddi şekilde engelleyen geniş bir alana yayıldı.
Batarya No. 355, yılın 11 modelindeki on 1877 inç harcı için
Yeniden inşa edilen kalenin dünyadaki en güçlü olması gerekiyordu. Sadece kara ile 1290 toplarını ve denizden - 316 büyük kalibreli topları da içeren 212'i kapsayacağı planlandı. Ayrıca, kalenin savunması için kanıtlanmış makineli tüfeklerin yaygın olarak kullanılması planlandı - tüm 628 makineli tüfekler, özel olarak hazırlanmış korumalı bunkerlerde.
Birinci Dünya Savaşı'nın başında, 12'e kadar, Rusya İmparatorluğu'nun merkez bölgelerinden binlerce işçi, Vladivostok kalesinin inşası için binlerce Çinli ve Koreli çalışıyordu. Gizlilik nedeniyle, ordu yabancı işçiliğin inşasına katılmayı reddetmeye çalıştı, ancak Primorye'de hala Rus nüfusu ve bunun sonucu olarak işçi sıkıntısı vardı. İnşaat işlerinin karmaşıklığı, askeri mühendislerin ülkemizde daha önce kullanılmamış en modern teçhizatı kullanmalarını gerektiriyordu: pnömatik kırıcılar, elektrikli beton karıştırıcıları ve kaldırma vinçleri, dünyanın ilk Benz kamyonları ve çok daha fazlası. En zor yerlerde, teleferikler (dünyada ilk kez böyle bir ölçekte kullanılıyordu) ve geçici dar aralıklı ray rayları düzenlendi. Aynı zamanda, özellikle de binlerce ton çimento, kırma taş ve kumun demiryollarına kaleler için teslim edilmesi için Second River'da bugün hala mevcut olan bir demiryolu hattı inşa edildi.
Vladivostok kalesinin tüm yeni surları çok karmaşık mühendislik yapılarıydı. İnşaatın kapsamını daha iyi anlayabilmek için Vargin Dağı'nda bulunan "Büyük Peter" kalesinin, 3,5'ten daha fazla, kayalık katmandaki gizli 4,5 metrelere kadar beton tonozlarla birkaç kilometre yeraltı iletişimi içerdiğini düşünün. Sadece bu kalenin inşası Rus hazinesine 3 milyon ruble’den daha pahalıya mal oldu. Birinci Dünya Savaşı başladığında, büyük bir kale kışla vakfı, 80'e kadar binlerce kişiden oluşan bir garnizonu serbestçe barındırabilirdi.
Birinci Dünya Savaşı’nın patlaması Vladivostok’taki kaleler inşa sürecini ciddi şekilde yavaşlattı ve yılın 1917 devrimi tüm çalışmalarda durma noktasına geldi. Takip eden yıllar süren iç savaş ve dış müdahale ve bölgedeki kaotik güç değişimi, en güçlü Rus kalesini terk edilmiş bir tahkimat ve yağma depolarına dönüştürdü. Japon işgalciler nihayet Primorye'yi 1922'ta bıraktıklarında, Vladivostok kalesinin "silahsızlaştırılması" konusunda Uzak Doğu Cumhuriyeti ile bir anlaşma imzaladılar. Bataryaları ve kaleleri ile tüm topçu silahları sökülmüş, kalenin sonsuza dek ortadan kaybolduğu görülmüştür.
Voroshilov bataryası "
Fakat gerçekte, Japonya Çin Mançuryası'nı ele geçirdiğinde 1930'lerin başında aktif olarak restore edilmeye başlandı ve SSCB, Uzak Doğu sınırlarının yakınında çok agresif ve güçlü bir komşu edindi. Sovyet liderliği bunu mükemmel anladı ve kaleyi canlandırma süreci başladı. Zaten 1932'te, adalardaki ve Haliç Koyu'ndaki eski kale konumları ilk 7 ağır bataryalarını aldı. Kalenin canlanmasıyla uğraşanlardan biri, gelecekte Büyük Vatanseverlik Savaşı sırasında partizan hareketinin kahramanı olarak ün salmış olacak olan Komisyon Üyesi Semyon Rudnev'di.
Aynı zamanda, Primorye'nin güneyinde, Japonya ile muhtemel bir savaş olması durumunda çok sayıda betonlanmış makineli tüfek noktası yaratıldı. Örneğin, Vladivostok'u doğrudan korumak için, makineli tüfek veya top teçhizatı içeren 150 beton hap kutuları inşa edilmesi planlandı. Kıyı bataryalarını muhtemel bir yerden korumak için adalara sığınaklar kuruldu.
Sovyet filosunun pratikte Pasifik'te savaş gemileri bulunmadığından ve o zamana kadar dünyanın en güçlülerinden biri olan Japon filosuna karşı koyamadığı için Vladivostok kalesinin silahlandırılması güçlü kıyı topçuluğu ile güçlendirilmeye başlandı. Zaten 1932 yılında, 180 kilometreye 97 kilogram mermi atabilecek yeni 37-mm top pilleri üretmeye başladılar. Bu, Russkiy ve Popova adalarındaki silahların Amur ve Ussuri koylarını ateşle bloke etmelerini sağladı ve şehre denizden gelen tüm yaklaşımları kapattı.
Tüm ağır piller, 1930-ler'i kapalı konumlara yerleştirildi. Çok sayıda yeraltı ve beton yapı ve barınakla donatıldılar; bunlar, ağır topçu bombardımanı, hava bombardımanı ve zehirli gazların kullanılmasından kaynaklanan mühimmat ve elektrik santralleri ile mahzenlere koruma sağladı. Yangın veya mühimmat patlaması durumunda, mahzenlerin acil sulama sistemi de öngörülmüştür. Yeni pillerin kumanda direkleri, ateşleme konumlarından oldukça uzak bir mesafede inşa edildi. Kural olarak, özel yeraltı galerileri (hırpalanmış) ile bataryalarla bağlandılar. Devrim öncesi dönemin aksine, bu sefer tüm askeri tesisler yalnızca askerler tarafından yapıldı. Sadece müştemilatların ve kışlaların yapımı, o yıllarda hala Primorye'de çok fazla yaşayan işçi, Koreliler ve Çinlileri çekti.
1934'te Vladivostok kalesi tarihteki en güçlü bataryasını aldı. Russky Adası'nın güney kesiminde, gerçek bir “yeraltı savaş gemisi” ortaya çıktı - 305 kalibrelik tabancalarla dönen üç tabanca taret. Bu bataryanın detayları Leningrad fabrikalarında, hala kraliyet savaş gemisi Poltava'dan toplar ve kuleler kullanılarak üretildi. Kalenin en güçlü bataryası, SSCB Savunma Komiseri onuruna 981 sayısını ve kendi adını "Voroshilov bataryası" olarak aldı. Russky Adası'ndaki batmaz savaş gemisi, en güçlü filo için bile çok zordu ve 470 kg ağırlığındaki mermileri, 30 kilometre yolunda ilerleyebiliyordu. Bu topçu bataryasının, 20. yüzyılın sonlarına kadar 60 yıldan daha uzun süre hizmette kalması tesadüf değildir.
İkinci Dünya Savaşı'nın başlangıcında, resmi belgelerdeki Vladivostok kalesine BV GVMB TOF adı verildi. Bu uzun kısaltmanın arkasında Pasifik Filosunun ana deniz üssünün Kıyı Savunması vardı. Ayrıca, uçaksavar topçuları, depolar ve komuta görevlerinde devrim öncesi istihkâmlar ve kaleler kullanıldı. Sevastopol ve Kronstadt'ın en güçlü tahkimatı bile Vladivostok ile karşılaştırılamadı. 1941'de yeniden canlanan kale, 150'den fazla ağır top ve elli kıyı pilinin yanı sıra çok sayıda anti-iniş pili ve makineli tüfek noktasına ulaştı. Mayın tarlaları ve havacılık Bütün bunlar Japon deniz filosunun şehre yaklaşması için aşılamaz bir engel oluşturdu. "Vladivostok Kalesi" nin gücüne Japonya'nın Hitler Almanya ile ittifakına rağmen Sovyetler Birliği'ne saldırmasına izin vermeyen faktörlerden biri deniyor.
1945'in ilkbaharında, ilk topçu radar istasyonları, topların sis ve geceleri doğru şekilde ateş etmelerini sağlayan Vladivostok kalesine kuruldu. Vladivostok, hiçbir zaman düşmanın güçleri ve filoları tarafından saldırıya uğramasa da, kentin savunma sisteminin bir parçası olan birkaç top hala II. Dünya Savaşı'nda yer aldı. Ağustos ayında, Furugelm adasında bulunan 1945 pil numarası olan 250, Sovyet birliklerinin ilerlemesini destekleyen Kore'deki Japon birliklerinin pozisyon sınırlarını aşarak ateş etti.
İkinci Dünya Savaşı'nın tamamlanması, ardından yeni bir füze ve nükleer çağ оружияsonsuza dek bir topçu kalesi bırakmış gibiydi. 1950-60 yıllarında, en güçlü piller hariç, neredeyse tüm topçular basitçe hurda metal olarak yazılmıştır. Ancak, SSCB ile Çin arasındaki ilişkilerin sert bir şekilde kötüleştikten ve Damanski Adası'nda gerçek bir kavga yaşanmasının ardından tahkimatların 1969 yılında zaten hatırlanması gerekiyordu. Vladivostok, milyonlarca Çin ordusunun başlaması durumunda savunmaya hazırlanmak için acil olarak başladı. Böylece 1970'te VLOR kuruldu - Vladivostok kalesinin gerçek halefi olan Vladivostok savunma bölgesi.
En modern silahlar, eski pillere takılmaya başladı, örneğin, 85 mm yarı otomatik silahlar, Çin piyadelerinin saldıran kitlelerini hızlı ateşle yok etmesi gerekiyordu. Toplamda, 1970'lerde, şehrin yakınında 20'den fazla sabit “kale” topçu bataryası restore edildi veya inşa edildi. Eski ağır olanlar bile Vladivostok Kalesi'nin tahkimatı olarak kullanıldı tanklar Büyük Vatanseverlik Savaşı'nın IS-2 döneminde toprağa kazılmış ve betonla korunmuştur. Bu doğaçlama hap kutuları, örneğin, Artyom şehrine yakın Vladivostok-Khabarovsk karayolunu kapladı.
Şehrin etrafındaki ayrı makineli tüfek noktaları, yazın bile yılın 1991'inde oluşmaya devam etti. Ancak, Sovyetler Birliği'nin çöküşü bu kalenin kaderini önceden belirledi. Deniz silahlarının en son atışları 1992’ta yapıldı. Ardından, egzersiz sırasında, ünlü “Voroshilov bataryası”, modern roket teknolojisi için bile mükemmel bir gösterge olan 470 metrelerin belirlenmiş hedefinden sapan bir 1,5 kg mermi fırlattı.
Vladivostok kalesinin resmi tarihi nihayet Temmuz 30 1997’te sona ermiştir; adanın topraklarında bulunan Rus “yeraltı savaş gemisi” en sonunda Rusya Federasyonu Silahlı Kuvvetleri’nden çıkartılıp müzeye dönüştürülmüştür. Böylece Rus tarihinin en güçlü kalesi olan Vladivostok kalesinin tarihi sona erdi. Ekim 30, 1996, Vladivostok'ta Bezymyannaya kalesi bölgesinde, Vladivostok kalesi adı altında bir müze tarihine adanmış bir müze açıldı.
Bugün kale, Vladivostok'un en ilgi çekici ve ziyaret edilen yerlerinden biri olarak kabul edilen eşsiz bir anıt. Kaleleri, kıyı bataryaları, haydutlar ve kentin etrafındaki en geniş bölgelere ve doğrudan sınırlarına yayılan diğer yapıları. Vladivostok'ta olacaksanız, şu anda turistler için uygun olan nesneleri incelemek için zaman bulacağınızdan emin olun ve askeri tarihle ilgileniyorsanız, kesinlikle dünyanın en güçlü kalelerinden birinin büyük surlarıyla tanışacaksınız.
Bilgi kaynakları:
https://dv.land/history/vladivostokskaya-krepost?utm_source=tass&utm_medium=banner&utm_campaign=banner_240_400
http://fortvl.ru/kratkaya-istoriya-vozniknoveniya-i-razvitiya-kompleksa-vladivostokskoy-kreposti.html
http://www.fegi.ru/primorye/geogr/krepos.htm
https://ria.ru/vl/20130830/959580091.html
Açık kaynaklı materyaller