Yıkılış sırasında, 1991’te, Sovyetler Birliği’nin dünyada eşit olmayan güçlü bir hava savunma sistemi vardı. hikayeler. Neredeyse ülkenin tüm bölgeleri, Doğu Sibirya'nın bölgeleri hariç, sürekli bir sürekli radar alanıyla kaplandı. Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği Silahlı Kuvvetlerinin Hava Savunma Kuvvetleri (ülkenin Hava Savunma Kuvvetleri), 9 kolordu (18'un ayrı olduğu) ve 2 bölümlerini birleştiren Moskova Bölgesi Hava Savunma ve 16 ayrı ordularını içeriyordu. ABD istihbarat servislerine göre, 1990’te, SSCB Hava Savunma Kuvvetleri, 2000’in daha fazla kesicisine sahipti: 210 Su-27, 850, 23, 300 -25. Bütün avcı savaşçılarının modern olmadığı, ancak 360'teki toplam sayılarının etkileyici olduğu açık. Ayrıca, SSCB Hava Kuvvetleri'nde yaklaşık 31 savaş uçakları olduğu, bunların yaklaşık yarısının da hava savunması sağlama görevine sahip ön cephe savaşçıları olduğu akılda tutulmalıdır. Şimdi, Flight International'a göre, Rusya'da saldırı uçakları, cephe hattı ve uzun menzilli bombardıman uçakları dahil olmak üzere her türlü 240 savaş uçağı bulunuyor.
1990 tarafından, 400 C-75, 350 C-125, 200 C-200, 180 C-300'ten daha fazlası, 1991 üzerinde endüstri tarafından üretildi. 8000'te hava savunma kuvvetleri, uçaksavar füzelerinin (SAM) XNUMX fırlatıcılarına (PU) sahipti. Elbette, hava savunma sistemine göre bunlar yaklaşık değerlerdir, bu anların önemli bir kısmı o ana kadar yazılıdır ya da yurt dışına gönderilir. Fakat bu uçaksavar komplekslerinin yarısı uyanık olsa bile, stratejik nükleer kullanılmadan varsayımsal bir çatışma içinde оружия у havacılık Amerika Birleşik Devletleri ve müttefikleri, seyir füzelerinin yoğun kullanımı ile bile, ana stratejik Sovyet tesislerini ve hayati altyapının çoğunu, yıkıcı kayıplara yol açmadan yok etme şansı yoktu. Ancak, ülkenin Hava Savunma Kuvvetlerine ek olarak, çok sayıda mobil uçaksavar füzesi ve uçaksavar topçu sistemleri ile silahlandırılmış Kara Kuvvetleri Hava Savunma Kuvvetleri de vardı. Kara Kuvvetleri'nin uçaksavar füze birimleri (ZRV) de savaş görevine katıldı. Bu öncelikle Krug-M / M1 hava savunma sistemleri ve S-300V uçaksavar füze sistemleri ile donatılmış olan Avrupa Kuzey ve Uzak Doğu'da konuşlanan uçaksavar füze tugayları (hava savunma füze sistemleri) ile ilgilidir.
Hava sahası kapsama alanı, Radyo Mühendisliği Güçleri (RTV) tarafından sağlandı. Radyoteknik Kuvvetlerin amacı, bir düşman hava saldırısının başlangıcı hakkında proaktif bir şekilde bilgi vermek, uçaksavar füzesi kuvvetlerine (ZRV), hava savunma havacılığına (IA hava savunması) ve merkezlere oluşumları, birimleri ve hava savunma birimlerini yönetmek için mücadele bilgileri sağlamaktır. Radyoteknik teçhizatlar, alaylar, ayrı taburlar ve şirketler, zamanları için oldukça karmaşık olan ve uzun bir süredir hedefleri olan bir metre menzilli gözetleme radar istasyonu ile donatıldı: P-14, 5Н84, 55Ж6. Desimetre ve santimetre menzil istasyonları: П-35, П-37, СТ-68, П-80, 5Н87. Bir kamyon şasisindeki mobil istasyonlar: P-15, P-18, P-19 - kural olarak, hedef belirlemesi için uçaksavar füze bölümlerine verildi, ancak bazı durumlarda sabit radar direklerinde düşük uçan hedefleri tespit etmek için kullanıldı. İki koordinatlı radar ile birlikte radyo altimetreleri çalıştırıldı: PRV-9, PRV-11, PRV-13, PRV-16, PRV-17. Belli bir hareket kabiliyetine sahip olan radarlara ek olarak, Hava Savunma Kuvvetleri sabit “canavarlar” - radar komplekslerine (PLC) sahipti: П-70, П-90 ve СТ-67. RLC'nin yardımıyla, aynı anda düzinelerce hava hedefini izlemek mümkün oldu. Hesaplama araçları kullanılarak işlenen bilgiler, uçaksavar füzesi kuvvetlerinin komuta noktalarına iletildi ve avcı uçağının otomatik yönlendirme sistemlerinde kullanıldı. Toplamda, 1991 birlikler ve depolama üslerinde çeşitli amaçlar için 10000'ten daha fazla radarlara sahipti.
Konum RLK P-90
Sovyetler Birliği'nde, bugünün Rusya'sının aksine, tüm önemli savunma, endüstriyel idari merkezler ve stratejik tesisler hava saldırılarından korunuyor: büyük şehirler, önemli savunma işletmeleri, askeri birliklerin ve oluşumların yerleri, stratejik füze kuvvetleri (RVSN) nakliye merkezleri, nükleer santraller, hidroelektrik barajları, uzay merkezleri, ana limanlar ve hava limanları. SSCB sınırları boyunca hava savunma sisteminin, önleyici hava alanlarının ve radar istasyonlarının önemli sayıda konumu konuşlandırıldı. SSCB'nin çöküşünden sonra, bu zenginliğin önemli bir kısmı “bağımsız cumhuriyetlere” gitti.
Baltık cumhuriyetleri
Eski Sovyet cumhuriyetlerinin ve şimdi “bağımsız devletlerin” hava savunma sisteminin durumunun açıklaması, SSCB'nin kuzeybatı sınırlarından başlayacak. Aralık ayında 1991, SSCB'nin çöküşü sonucu, hava savunma kuvvetleri ve Sovyet hava kuvvetleri Rusya ve 11 cumhuriyetleri arasında bölündü. Letonya, Litvanya ve Estonya'nın Baltık cumhuriyetleri, siyasi nedenlerle SSCB Silahlı Kuvvetleri'ne katılmayı reddetti. O zamanlar Baltık devletleri, 6 ayrı hava savunma ordusunun sorumluluğundaydı. - Sadece 2 IAP (IAP), 27 uçaksavar füze tugayı ve Alayları (ZRP), 54 radyo ekipleri (rtbr) ve raflar (1 savunma kolordu (9-rd ve 8-inci), 5 Hava Bölümü: onun orada bileşiminde RTP) ve 1 hava savunma eğitim tugayı. Soğuk Savaş'ın ön saflarında yer alan 6 Ordusu Hava Savunmasının bazı bölümleri o zaman modern teçhizata sahipti. Örneğin, savaşçı alaylarında o sırada yüzden fazla Su-27P engelleyicisi varken, Gromovo havaalanına (Sakkola) dayalı 180 pilotları MiG-31'e uçtu. Ve MiG-23LLD'nin diğer hava alaycılarının savaşçıları - o zamanlar oldukça yetenekli makinelerdi.
Uçaksavar füzesi kuvvetleri, 80'lerin sonunda tekrar donatılma sürecindeydi. Sıvı yakıtlı roketlere sahip tek kanallı C-75 kompleksleri aktif olarak, katı yakıtlı füzelere sahip çok kanallı, hareketli C-300P'ler ile değiştirildi. 6'taki 1991 Ordusu Hava Savunma Ordusu, C-6P ile donanmış 300 hava savunmasına sahipti. Uzun menzilli C-300P ve C-200 hava savunma sistemleri, Baltık Denizi, Polonya ve Finlandiya'nın büyük bir bölümünü kapsayan, Sovyetler Birliği'nin Baltık bölgesi üzerinde büyük bir uçaksavar “şemsiyesi” yarattı.
ZS C-300P (açık alan) ve C-200 (koyu alan) 1991 yılından önceki Baltık Ülkelerinde bulunan SAM bölgeleri.
Baltık sahilinde, 6'teki 1991 hava savunma ordusunun hava savunma füze sisteminin konumlarının en yüksek olduğu görülmüştür. Burada esas olarak orta menzilli C-75 ve alçak irtifa C-125 ile silahlandırılmış konuşlandırılmış bölümler. Aynı zamanda, hava savunma füze sisteminin konumları, etkilenen bölgeleri birbiri üzerine binecek şekilde yerleştirildi. Hava hedefleriyle mücadeleye ek olarak, C-125 hava savunma sistemi, kıyıdaki anti-amfibi savunmasına katılarak yüzey hedeflerinde ateş açabilir.
Baltık ülkelerinde ZRK ve KP 6. Hava Savunma Ordusu pozisyonları
SSCB'nin çöküşünden sonra Sovyet Ordusu'nun mülkü ve silahları Rusya'ya çekildi. Çıkması imkansız olan veya mantıklı gelmeyen olay yerinde tahrip edildi. Emlak: askeri kamplar, kışlalar, depolar, güçlendirilmiş komuta merkezlerinin yapıları ve hava limanları yerel yetkililerin temsilcilerine devredildi.
Letonya, Litvanya ve Estonya'da, sekiz radar noktası hava sahası kontrolü sağlar. Yakın zamana kadar, Sovyet P-18 ve P-37 radarları kullanıldı. Sonuncusu hava trafik kontrol radarları olarak işlev gördü. Son zamanlarda, Fransız ve Amerikan üretiminin modern sabit ve mobil radarlarının Baltık ülkelerindeki yayılımı hakkında bilgi ortaya çıkmıştır. Böylece, Haziran ayının ortasındaki ABD, ABD, iki AN / MPQ-2016F64 Geliştirilmiş Sentinel radar istasyonunu Letonya silahlı kuvvetlerine iletti. İki benzer radar daha Ekim 1 için planlandı. AN / MPQ-2016F64 üç koordinat istasyonu, öncelikle hava savunma komplekslerinin hedef belirlemesi için tasarlanmış modern, mobil kısa menzilli bir radardır. Letonya'ya tedarik edilen bu radarın en modern modifikasyonu, alçak irtifa hedeflerinin 1 km'ye kadar bir mesafede tespit edilmesini sağlar. Radarın küçük bir boyutu var ve bir arazi aracı ile çekiliyor.
Radar AN / MPQ-64
AN / MPQ-64 radarının, Norveçli şirket Kongsberg tarafından ABD askeri sanayi devi Raytheon ile birlikte üretilen ABD-Norveç orta menzilli hava savunma sistemi NASAMS ile birlikte etkili bir şekilde kullanılması önemlidir. Bu durumda, Letonyalı askeri 2015 yılında geri döndü NASAMS-2 SAM sistemlerini satın almak için bir istek dile getirdi. Radarların, Letonya'da bir hava savunma sistemi ve muhtemelen Polonya, Estonya, Letonya ve Litvanya'da birleşik bir bölgesel hava savunma sistemi oluşturma sürecinde ilk adım olması muhtemeldir. Polonya'nın ulusal hava savunma sistemi "Vistula" nın inşaatı çerçevesinde, Birleşik Devletler'den Patriot PAK-3 hava savunma sisteminin birkaç pilini alması gerektiği bilinmektedir. Bu komplekslerin bazıları Baltık ülkelerinde bulunabilir. Ordu ve bu ülkelerin yetkililerine göre, tüm bu önlemlerin "Rus tehdidi" ne karşı korunması gerekiyor. Fransız radarı GM406F ve Amerikan AN / FPS-117 sağlama olasılığı da tartışıldı. Küçük AN / MPQ-64'ten farklı olarak, bu istasyonlar uzun bir görüntüleme havası alanına sahiptir, zorlu bir sıkışma ortamında çalışabilir ve taktik balistik füzelerin fırlatmalarını tespit edebilir. Sınır bölgelerinde bulunurlarsa, hava sahasını Rusya topraklarının derinliklerinde 400-450 km mesafeden kontrol edebileceklerdir. Litvanya kenti Šiauliai civarında bir AN / FPS-117 radarı kullanılıyor.
Baltık ülkelerinin hava savunma sisteminin imhası gelince, şu anda az sayıda portatif Stinger ve Mistral uçaksavar füze sistemi (MANPADS) ve küçük kalibreli uçaksavar silahı ZN-23 ile temsil edilmektedir. Diğer bir deyişle, bu devletler genel olarak herhangi bir ciddi askeri havacılığa dayanma kabiliyetine sahip değildir ve Baltık ülkelerinin ordularının hava savunma potansiyeli hava sınırlarının bütünlüğünü koruyamamaktadır. Şu anda, varsayımsal "Rus tehdidi" ni etkisiz hale getirmek için, Letonya, Litvanya ve Estonya'nın hava sahası NATO savaş jetleri tarafından devriye ediliyor (Baltık Hava Polonyalılığı Operasyonu). Siauliai şehrinin yakınında bulunan Litvanya hava üssünde Zokniai'de en az dört taktik avcı ve bir NATO teknik grubu (120 askeri ve sivil personel) sürekli olarak hava devriyesi yapmakla görevli. Havaalanının altyapısını modernize etmek ve çalışır durumda tutmak için NATO’nun Avrupa ülkeleri 12 milyon Euro tahsis ettiler. Zokniai hava üssünde rotasyonel bir şekilde görev yapan hava grubunun bileşimi, hangi ülkelerin savaşçılarının dahil olduğuna bağlı olarak zaman zaman değişmektedir.
Mirage 2000 savaşçıları Zokniai hava üssünde kışın 2010
Zaten var ziyaret etmiş Fransız Mirage 2000 ve Rafale C, İngiliz, Alman, İspanyol ve İtalyan Eurofighter Typhoon, Danca, Hollandaca, Türkçe, Belçika, Portekiz ve Norveç F-16AM, Lehçe MIG-29 F-16C, Kanadalı CF-18 Hornet Çek ve Macarca JAS 39C Gripen. Ve hatta Soğuk Savaşın nadiren bile olsa Alman F-4F Phantom II, İngiliz Tornado F.3, İspanyol ve Fransız Mirage F1M ve Romen MiG-21 Lancer. 2014'te, Kırım Krizi sırasında, Amerikan F-15C burada, İngiltere'deki Lakenheath hava üssünden konuşlandırıldı. NATO savaşçılarının havada yakıt ikmali için iki ABD'li hava tankeri KS-135 tarafından temin ediliyor.
Google Earth’ün Uydu görüntüsü: Eurofighter Typhoon savaşçıları ve A-10C airmari hava üssünde uçaklara saldırdı.
Litvanya'daki Zokniai hava üssüne ek olarak, yılın 2014'inden Kuzey Atlantik İttifakı savaşçıları Suurküla (маmari) havaalanını da kullanıyor. Sovyet zamanlarında, Su-24 170'in deniz saldırı havacılık alayı buraya dayanıyordu. Ağustos ayında, dört Danimarkalı F-2014AM savaşçısı Ağustos ayında airmari hava üssünde konuşlandırıldı. Sıradaki üsse sırayla Almanya, İspanya ve Büyük Britanya Hava Kuvvetleri savaşçılarıydı. Üs, tatbikatlar sırasında NATO uçağının temelini almak için aktif olarak kullanılır. 16 yazında, 2015 A-12C saldırı uçağı birkaç ay boyunca Emari'de konuşlandırıldı. Eylül ayında, ABD Hava Kuvvetleri'nden 10 Filosundan beşinci nesil F-2015A avcıları маmari'nin маmari havaalanını ziyaret etti. Tüm bu eylemler, “bağımsız” Baltık cumhuriyetleriyle ilgili saldırgan niyetlerin olduğu iddia edilen Rusya'yı “caydırmayı” hedefliyor.
Beyaz Rusya
1960'ten 1991'e kadar, Beyaz Rusya SSR'sinin gökyüzü, 2-I ayrı hava savunma ordusu tarafından savundu. Örgütsel olarak iki kolordu: 11 ve 28. 2 Hava Savunma Ordusunun birimlerinin ve alt birimlerinin asıl görevi, batı stratejik yönünü ele almak ve Belarus topraklarındaki şehirleri, stratejik ve askeri tesisleri hava saldırılarından korumaktı. Havadan bir düşmanın ülkenin derinliklerine ve SSCB'nin başkentine geçişini önleme görevine özellikle dikkat edildi. Bunu akılda tutarak, Belarus'ta görev yapan hava savunma kuvvetleri, en modern teçhizata ve silahlara sahip olan ilk kişiler arasındaydı. 2 Ordusunun hava savunma birimlerinin temelinde, otomatik kontrol sistemleri Vektor, Rubezh ve Senezh eyalet testleri yapıldı. 1985'te, 15, I zrbrr, C-300P uçaksavar füzesi sisteminde yeniden donatıldı. Ve 61 th iap, daha önce MiG-23 ve MiG-25 üzerinde, SSCB'nin çöküşünden kısa bir süre önce uçup, Su-27П'ye taşındı. Başta MiG-23MLD yakalayıcılarla donanmış olan Belarus'ta toplam iki hava savunma avcı havası alayı kuruldu. Silahlanmada 3 zrbr ve 3 zrp, CMS X-NUMX, C-75, C-125 ve C-200'ten oluşuyordu. Hava durumu izleme ve hedef belirleme 300-rtbr ve 8-rtp radarları tarafından yapıldı. Ayrıca, 49 Hava Savunma Kuvvetleri Ordusunun, 2 ayrı bir taburu (yarasa) bir elektronik savaş (EW) vardı.
Baltık devletlerinin aksine, Belarus'un liderliği daha pragmatik çıktı ve Sovyetler Birliği'nden miras alınan hava savunma sistemini tahrip etmedi. SSCB'nin çöküşü ve Sovyet bagajı 1 Ağustos 1992'in bölünmesi sonucunda, Belarus Cumhuriyeti Hava Savunma Kuvvetleri Komutanlığı, Belarus askeri bölgesi hava savunma komutanlığı ve 2 ayrı hava savunma ordusu temelinde kuruldu. Kısa süre sonra, 90'lerin başında, Belarus'un hava savunma kuvvetleri eski Sovyet yapımı ekipmanı kullanmaya başladı. Öncelikle, zaman alan bakım gerektiren ve zehirli yakıt ve yakıcı patlayıcı oksitleyici ile doldurulması gereken lamba elemanlı taban ve sıvı tahrikli füzelere sahip tek kanallı C-75 SAM sistemleri tasfiyeye tabi tutulmuştur. Alçak irtifa C-125 kompleksleri onları takip etse de, bu hava savunma sistemleri de hizmet verebilirdi. “Stodvadtsatipyatki” iyi mücadele özelliklerine sahipti, bakımı çok pahalı değildi, bakımı kolay ve modernizasyona tabi. Özellikle cumhuriyette bu tür çalışmalar yapıldığından, 125'tan başlayarak Belaruslu firma Tetrahedron şirketinin Pecher-2TM ismiyle C-2008М SAM'leri Azerbaycan'a verildi. Sözleşmenin tamamı, 27 uçaksavar sistemlerinin restorasyonu ve modernizasyonunu sağlıyor. Büyük olasılıkla, C-125'i terk etmenin nedeni, savunmadan tasarruf etme isteği idi. Aynı nedenle, ilk önce, yaşları 90 yıllarından biraz daha uzun olan MiG-29LD savaşçıları, depolama üslerine ve ardından 15'lerin ikinci yarısında hurda metallerine gitti. Bu bağlamda, Belarus Cumhuriyeti temel olarak Rusya'nın yolunu tekrarladı. 90-2000 yıllarındaki liderlerimiz aynı zamanda “ekstra” silahlardan kurtulmak için koştular ve bütçe tasarrufuyla motive ettiler. Ancak Rusya'da, Belarus'un aksine, uçaksavar sistemleri ve modern savaşçıların kendi üretimi var ve Belaruslular bunların hepsini yurtdışından almak zorundalar. Ancak uzun menzilli hava savunma sistemleri için Beyaz Rusya'daki С-200В, yüksek işletme maliyetine ve bu kompleksi, aslında durağan kılan yeniden yerleştirme zorluğuna rağmen, en sonda kaldı. Ancak, bugün 240 km yüksekliğindeki hava hedeflerinin imhası, bugün sadece, Beyaz Rusya hava savunma kuvvetlerinde bulunmayan C-400 hava savunma sistemleri için, aslında, C-200В'ın tüm eksikliklerini ortadan kaldırdı. Uçaksavar komplekslerinin kitlesel olarak elimine edilmesi koşulları altında, hava savunma sistemindeki boşlukları en azından kısmen kapatabilecek bir “uzun kol” gerekliydi.
Google'ın uydu görüntüsü: 2010 yılı itibariyle Belarus Cumhuriyeti'ndeki hava savunma sisteminin konumu (mavi radar rakamları, renkli üçgenler ve kareler - hava savunma sisteminin konumu).
2001'te Belarus Hava Kuvvetleri ve Hava Savunma Kuvvetleri bir tür silahlı kuvvet olarak birleştirildi. Bu büyük ölçüde araç, silah ve personel sayısındaki düşüş nedeniyle oldu. Pratik olarak tüm verimli C-300PT ve C-300ПС sistemleri Minsk'in etrafına yerleştirildi. 2010'te, Belarus'ta, resmen, sistem hala dört S-200B'ye sahipti. 2015 yılı itibariyle hepsi hizmet dışı. Anlaşılan, Belarus C-200В’ın son savaşçısı Novopolotsk yakınlarında bir kompleksdi. 2000-x'in sonunda, sınırlı yıpranma ve şartlı füze eksikliğinden dolayı, SSCB'den miras kalan tüm C-300PT'ler ve C-300PS parçaları silindi.
2012'ten sonra, en son 10 ağır Su-27P savaş uçağı Hava Kuvvetlerinden çekildi. Su-27P'nin reddedilmesinin resmi nedeni, operasyonlarının çok yüksek maliyeti ve Belarus Cumhuriyeti gibi küçük bir ülke için aşırı geniş uçuş aralığıydı. Aslında, asıl sebep savaşçıların onarım ve modernizasyona ihtiyaç duymalarıydı ve bunun için hazinede para yoktu. Ancak Belarus MiG-2000'in 29-x bölümünde modernize edildi. Sovyet mülkünün cumhuriyetteki 1991’te bölünmesiyle, çeşitli değişikliklerden 80’tan daha fazla MiG-29 savaşçısı elde edildi. Belarus Hava Kuvvetleri'nden "fazla" savaşçıların bir kısmı yurtdışına satıldı. Bu yüzden, 18 savaş uçağı MiG-29 (iki MiG-29UB dahil), Peru tarafından bir sözleşme kapsamında Belarus tarafından tedarik edildi. 31 yılında bu tür bir başka 2002 uçağı Cezayir aldı. Global Serurity’ye göre, 24 avcısı Belarus’ta hayatta kaldı.
Google Earth'ün uydu görüntüsü: Baranavichy'deki hava üssünde MiG-29BM savaşçıları
Savaşçılar onarıldı ve Baranavichy'deki 29 uçak onarım tesisinde MiG-558BM seviyesine yükseltildi. Modernleşme sırasında, savaşçılara havada yakıt ikmali araçları, bir uydu navigasyon istasyonu ve havadan yere silah kullanımı için modifiye bir radar verildi. Bu çalışmalara Rus Tasarım Bürosu "Russian Avionics" uzmanlarının katıldığı bilinmektedir. İlk dört yükseltilmiş MiG-29BM, ilk kez, Temmuz ayında düzenlenen NNUMX'taki Nazi işgalcilerinden 60'ten Beyaz Rusya'nın kurtuluşunun 3 yıldönümü onuruna düzenlenen bir hava geçit töreni sırasında uçuşta gösterildi. Şu anda, MiG-2004BM, Belarus Cumhuriyeti Hava Kuvvetleri'nin hava savunma görevlerini yerine getirebilecek tek savaşçıları, üsleri Baranavichy'deki 29 savaş üssünde gerçekleştiriliyor.
Belarus Su-27P ve MiG-29
Tek bir hava üssüne yerleştirilen sınırlı sayıda MiG-29BM, ülkenin hava sahasının etkin kontrolüne izin vermez. Belarus yetkililerinin yüksek bakım maliyeti ve Su-27P avcılarının aşırı menfaatleri ile ilgili açıklamalarına rağmen, hizmet dışı bırakma çalışmaları düşman havasıyla savaşma kabiliyetini önemli ölçüde azalttı. Bununla bağlantılı olarak, Belarus'ta bir Rus havacılık üssü oluşturma konusu defalarca tartışıldı, ancak konu daha fazla görüşme yapamadı. Bu bağlamda, 18 uçak onarım tesisinde depolanan 30 Su-558K'den bahsetmeye değer. 2008’te, Hindistan bu makineleri, daha gelişmiş Su-30MKI’nin büyük ölçekli sevkiyatlarının başlamasından sonra Rusya’ya iade etti. Buna karşılık Hint tarafı, fiyat farkını öderken 18 yeni Su-30МКИ aldı. Başlangıçta, tamir ve modernizasyondan sonra eski Hint Su-30K'nın Belarus'a devredileceği varsayılmıştı, ancak daha sonra bir alıcıyı ararken Rusya'ya ithal edilirken KDV ödememek için uçakların Baranavichy'ye gittiği belirtildi. Medyada yayınlanan bilgilere göre, Su-30K partisinin maliyeti, modernizasyonu dikkate alarak 270 milyon dolar cinsinden bir dövüşçünün maliyetine dayanarak 15 milyon dolar olabilir. Ağır, modernize edilmiş avcı uçağı için, büyük bir artık kaynağına sahip 4-th nesil çok uygun bir fiyattır. Karşılaştırma için, çok daha mütevazı yeteneklere sahip hafif Çin-Pakistan savaşçısı JF-17 Thunder, 18-20 milyon dolar karşılığında yabancı alıcılara teklif edildi. Bununla birlikte, Belarus bütçesinde kullanılmış savaşçıları bile satın alacak para yoktur, yalnızca gelecekte tarafların aynı fikirdeyeceğini umabilir ve Su-30K, onarım ve yükseltme sonrasında Belarus ve Rusya'nın hava sınırlarını savunacağını umabilir.
Ülkelerimiz arasındaki bazı çelişkilere ve Cumhurbaşkanı Lukashenko'nun öngörülemezliğine rağmen, Belarus Cumhuriyeti ve Rusya yakın müttefik ilişkiler sürdürüyor. Belarus Cumhuriyeti, Toplu Güvenlik Antlaşması Örgütü'ne (CSTO) üyedir ve BDT Üye Devletlerinin Ortak Hava Savunma Sisteminin bir parçasıdır. 2006'te Rusya ve Belarus, sendika devletinin birleşik bir bölgesel hava savunma sistemi oluşturmayı planlıyordu, ancak çeşitli nedenlerden dolayı bu planların gerçekleştirilmesi hedeflenmedi. Bununla birlikte, Hava Kuvvetleri Komutanlığı ile Rusya ve Belarus’un hava savunması arasında, hava durumu hakkında otomatik bir bilgi alışverişi gerçekleştirilmekte ve Belarus’un hava savunma füzesi sistemine ilişkin hesaplamaları Astrakhan bölgesindeki Aşuluk’taki hava savunma zemini Aşırı’nın kontrol ve eğitimini yapma imkânına sahiptir.
Belarus topraklarında, Rus füze saldırısı uyarı sisteminin (SPRN) çıkarları için Volga radarı çalışıyor. Bu istasyonun inşaatı, SSCB'nin yıkılmasından kısa bir süre önce Gantsevichi şehrinin 8 km kuzeydoğusundaydı. INF Antlaşması'nın imzalanmasıyla bağlantılı olarak, istasyonun yapımı 1988'ta dondurulmuştu. Rusya, Letonya'daki SPRN düğümünü kaybettikten sonra, Belarus'taki Volga radar istasyonunun inşaatına yeniden başlandı. 1995’te, Rus-Belarus anlaşması imzalandı, buna göre ayrı bir telsiz mühendisliği ünitesinin (ORTU) arsa ile birlikte “Gantsevichi”, her türlü vergi ve harçları tahsil etmeksizin 25 yıllarında Rusya’ya devredildiği sonucuna varıldı. Belarus’a tazminat olarak, enerji kaynakları borçlarının bir kısmı silindi, Belarus askerleri birimlerin kısmi bakımını yaptı. Yılın 2001'unun sonunda, istasyon deneysel savaş görevini devraldı ve 1'un Ekim 2003'inde Volga radarı resmen kabul edildi. Belarus'taki radar gemi karşıtı füze sistemi, Kuzey Atlantik ve Norveç Denizi'ndeki Amerikan, İngiliz ve Fransız SSBN'lerinin savaş devriyelerini kontrol ediyor. Radardan gelen radar bilgileri gerçek zamanlı olarak roket saldırısı uyarısının ana merkezine girer. Şu anda, yurtdışında faaliyet gösteren Rus füze saldırısı uyarı sisteminin tek amacı bu.
Askeri-teknik işbirliği çerçevesinde, 2005-2006 yıllarında Belarus Cumhuriyeti Rusya'dan 4 srdr C-300PS'i Rus silahlı kuvvetlerinden aldı. Bundan önce, yerden yüzeye füze sistemleri ve maksimum 5 km yüksek irtifa hedefi imha menzili olan 55B90PM füze savunma sistemi bir yenileme ve “küçük” bir yükseltme yapmıştır. C-300П ailesinde en çok değişiklik yapılan C-300PS hava savunma sisteminin 1984 yılında hizmete girdiğini hatırlatmakta fayda var. C-300PS, her ikisi de Brest ve Grodno bölgelerine yerleştirilen 115-th zrbr ile hizmete girdi. 2010'in sonunda, ekip 115 ve 1'e dönüştürüldü. Buna karşılık Belarus, uçaksavar sistemlerini tamir ve yükseltme için takas yoluyla, mobil stratejik füze sistemleri PC-79221М12 Topol-M için MZKT-1 şasesinin karşı teslimatlarını gerçekleştirdi.
SPU Belarus C-300PS
2016’in ilk yarısında, medyada dört C-300PS’in Belarus tarafına devredilmesine ilişkin bilgiler yer aldı. Daha önce bu hava savunma sistemlerinin banliyölerde ve Uzak Doğu'da hizmet verdiği bildirildi. Belarus'a gönderilmeden önce, bir başka 7-10 yıl boyunca savaş görevi üstlenmelerini sağlayacak olan bir yenileme ve modernizasyondan geçtiler. Ortaya çıkan C-300PS uçaklarının cumhuriyetin batı sınırında yer alması planlanıyor, şimdi kesilmiş trenin 4'u Brest ve Grodno bölgesinde konuşlandırılıyor.
Google e-rth'in uydu görüntüsü: Brest bölgesindeki C-300PS yerden yere konum
Minsk’te, Bağımsızlık Günü ve Belarus’un Nazis 70’in Temmuz’dan çıkarılmasının 3 yıldönümü onuruna, Temmuz ayında Rusyanın silahlı kuvvetlerinin teçhizatının yanı sıra, Rusya uzun menzilli C-2014’in de bulunduğu askeri bir geçit töreni düzenlendi. Belarus liderliği, C-400’e olan ilgiyi defalarca dile getirdi. Şu anda, C-400 Rus Havacılık Kuvvetleri mühimmatta 400H48MD havalı saldırı tüfeğiyle yerden yere füze sistemi, 6 km'ye kadar mesafedeki yüksek irtifa aerodinamik hedefleriyle savaşabiliyor. Belarus hava savunma kuvvetleri ile hizmet veren Belarus C-250PS hava savunma füze sistemleri, C-300'ten iki kat daha kısadır. Belarus hava savunma sisteminin en son uzun menzilli sistemlerle donatılması kapak bölgesini artıracak ve eğer sınır bölgelerinde konuşlandırılmışsa, uzun menzilli yaklaşımlarda hava saldırısı araçlarıyla başa çıkmayı mümkün kılacaktır. Anlaşılan, Rus tarafı, C-400’in Belarus liderliğinin henüz hazır olmadığı bazı koşullara olası teslimatlarını belirtiyor.
Minsk'te yılın 400 Haziran ayında geçit töreni prova sırasında Rus C-2014 SPU
Belarus Cumhuriyeti'ndeki hava kapsamı iki düzine radar direği tarafından yürütülüyor. Şimdiye kadar, Belarus RTV'leri temel olarak Sovyet yapımı radarlar tarafından işletiliyor: P-18, P-19, P-37, 36-X6. Bu istasyonların çoğu hizmet ömrünün sonunda zaten var ve değiştirilmesi gerekiyor. Bununla bağlantılı olarak, Rus mobil üç koordinatlı “Opponnik-GE” desimmetre menzilli radarın, 5-7 km'den 250 km'ye kadar olan 18-2 km yüksekliğinde uçan bir hedef tespit menzili ile teslimatı başladı. Belarus Cumhuriyeti kendi işletmelerinde, değiştirilmiş radarlar kuruluyor: Rus radar kaynaklarıyla birlikte radar filosunun güncellenmesini mümkün kılan П-19Т (TRS-2D) ve П-XNUMXТ (TRS-XNUMXDL).
1991'ten sonra Belarus silahlı kuvvetleri, 400'ten daha fazla askeri hava savunma kompleksi aracına sahip oldu. Bazı bilgilere göre, Belarus hava birlikleri askeri hava savunma sistemleriyle donanmış Hava Kuvvetleri ve Hava Savunma Komutanlığına atandı. Bugün yabancı uzman değerlendirmelerine göre, 300 ZRS ve ZRK saflarında. Bunlar çoğunlukla kısa menzilli Sovyet kompleksleri: Strela-10M ve Osa-AKM. Ayrıca, Kara Kuvvetlerinin Belarus hava savunma birimlerinde Tunguska uçaksavar silahı ve füze sistemleri ve modern kısa menzilli Tor-M2 hava savunma sistemleri bulunmaktadır. Belarus “Thors” un şasisi Minsk Tekerlek Traktör Fabrikasında (MZKT) yapılmıştır. Tor-M2 hava savunma sisteminin ilk bataryası, Brest bölgesi Baranavichy'de konuşlandırılan Belarus Hava Kuvvetleri ve Hava Savunma'nın 120-I uçaksavar füze tugayı 2011 yılında alındı.
MZKT tekerlekli şasi üzerinde Belarus Tor-M2 hava savunma sistemi
Ön bölgedeki birliklerin alçak irtifalarda çalışan hava saldırı silahlarından doğrudan korunmasını amaçlayan kısa menzilli komplekslere ek olarak, Beyaz Rusya her biri bir adet zrbr'a sahip ve Buk-MB orta menzilli hava savunma sistemi ve C-300B hava savunma füze sistemi ile donanmış durumda. Belarusça “Buki” yeni 9М317 SAM sistemlerini kullanacak şekilde geliştirildi ve geliştirildi; bazı kompleksler MZKT tarafından üretilen tekerlekli kasaya aktarılıyor. Standart radar "Buk-М1" 9С18М1, tekerlekli bir şasi üzerinde mobil üç boyutlu bir radar 80К6М dairesel incelemesi ile değiştirildi. Beyaz Rusya'nın “Bukovskaya” 56'i, daha önce Slutsk'ın altına yerleştirilen zrbr'ın bazı verilere göre, komplekslerinin 61 avcı hava üssü alanındaki savaş görevinde olduğu Baranavichy'e taşındı. Azerbaycan, 2012 yılında Belarus silahlı kuvvetlerinin yapısından bir bölüm “Buk-MB” aldı.
SPU ZRS C-300В geçit töreni provası sırasında Haziran 2014 yılında Minsk'te
Uzun menzilli askeri sistemlere gelince, şu anda, C-300В 147-th zrbr'un şu anda yetenekli olmadığına ve onarılması ve modernize edilmesi gerektiğine inanmak için her neden var. Bobruisk'in yakınında bulunan tugay, SSCB'de bu sistemle donanmış olan üçüncü askeri birlik ve “büyük roket” 9X82 adlı bir savaş görevi gerçekleştirme yeteneğini alan ilk kişi oldu. Ocak ayında 2011, tugay, Belarus Cumhuriyeti Hava Kuvvetleri ve Hava Savunma Kuvvetleri'nin Kuzey-Batı Operasyonel-Taktik Komutanlığının bir parçası oldu. Belarus C-300V hava savunma sistemlerinin geleceği, tamamen onarım ve modernizasyon konusunda Rus tarafıyla bir anlaşmaya varmanın mümkün olup olmadığına bağlı. Şu anda, Rusya'da mevcut C-300В'ın savaş özelliklerini kökten C-300В4 seviyesine yükseltmek için bir program uygulanmaktadır.
Belarus orta menzilli ve uzun menzilli uçaksavar sistemlerinin modernizasyonu için Rus işletmelerinden yardım almaya zorlanırsa, yakın tarla komplekslerinin onarımı ve geliştirilmesi tek başına gerçekleştirilir. Bunun ana organizasyonu Tetrahedr Multidisipliner Bilimsel ve Üretim Özel Üniter Girişimidir. Bu şirket, “STRELA-10T” adını alan Strela-2М10 hava savunma sisteminin modernizasyonunun bir versiyonunu geliştirdi. Yeni kompleks ile prototip arasındaki temel fark, 24 saat kullanımının ve dört tekerlekten çekişli bir ordunun arazi aracını şasiye devretme olanağını sağlamaktır. Yeni kompleksin iyileştirilmiş muharebe aracı, temel versiyonun aksine, 24 saat boyunca muharebe çalışmaları yapabiliyor. Veri iletim ekipmanının mevcudiyeti, savaş araçları arasında bilgi alışverişinin yanı sıra, düşman hava saldırılarını engellemekte olan savaş çalışma sürecinin uzaktan kontrolünü sağlar.
ZRK T38 "STİL"
Sovyet OSR “Osa” temelinde, “Tetrahedron” uzmanları kısa menzilli uçaksavar füze sistemi Т38 “STYLET” i yarattılar, Luch Kiev Tasarım Bürosu için iki aşamalı SAM T382 geliştirildi. Hava savunma sistemi T38 hava savunma sistemi, eski Sovyet askeri hava savunma sistemi "Osa" nın modernizasyonunu amaçlayan "Osa-T" programının bir devamıdır. Kompleksin kontrol sistemleri yeni eleman bazında yapılır, radara ek olarak savaş aracı bir elektron-optik algılama sistemi ile donatılmıştır. OSA-AKM hava savunma sistemine kıyasla, hava hedefleri aralığı iki katına çıkarıldı ve 20 km. ZRK T-38 "STYLET", arazi kabiliyetine sahip MZKT-69222T tekerlekli şaside bulunur.
ZRK T-38 "STYLET", 7'ten 2014'a kadar olan Temmuz ayında 9'tan Minsk'te düzenlenen 12-Uluslararası Silah ve Askeri Ekipmanlar Fuarı "MILEX-2014" 'te sunuldu. A3 Çok Amaçlı Roket Makineli Tüfek Kompleksi de orada gösterildi. Sergideki sergilenen örnek bitirme aşamasında ve sadece sahte roket silahları vardı.
Çok amaçlı roket makineli tüfek kompleksi A3
Tetrahedr girişiminin reklam broşürlerinden, pasif keşif optik araçlarıyla donatılmış A3 kompleksinin, savaş kullanımının tam gizliliğini sağlayan silah izleme ve hedefleme hedefleri takip ettiği görülüyor. İdari, endüstriyel ve askeri tesisleri her türlü modern ve ileri uçak, helikopter, insansız hava aracı ve yüksek hassasiyetli silahlardan korumak için tasarlanmıştır. Hava hedeflerinin tespit menzili 20 km, füzelerle birlikte hava hedeflerinin imha menzili 5 km'dir. Hava savunma görevlerini çözmenin yanı sıra, A3 kompleksi, düşman insan gücü ve yer zırhlı hedefleriyle mücadele etmek için kullanılabilir. Kompleks, günün her saatinde, tüm hava koşullarında ve farklı iklim bölgelerinde çalıştırılabilir. Komuta kontrolünden ve altı uzaktan kumandalı savaş modülünden oluşur
Ancak, bölgeye yakın hava savunma sistemlerinin geliştirilmesindeki bazı başarılara rağmen, Sovyet silahlarının modernizasyonu ve ihracatı şu anda modern orta menzilli ve uzun menzilli uçaksavar sistemleri ve avcı uçakları sağlayamıyor. Bu açıdan, Minsk tamamen Moskova'ya bağımlıdır. Gelecekte, bölgemizdeki barış ve güvenliğin anahtarı olan ülkelerimizin yakın dostça ilişkiler sürdürmelerini ümit ediyorum.
Devam edecek ...
Göre:
http://geimint.blogspot.ru/
http://www.tetraedr.com
http://www.globalsecurity.org/military/world/belarus/army-equipment.htm
http://myzarya.ru/forum1/index.php?showtopic=6074
http://nectonlab.org/index.php/katalog-materialov/urbex-activity/soviet-army/pvo/102-pvo-baltic-states.html