İhtiyaçlarını ve yeteneklerini göz önünde bulundurarak, zaten 1926-27'teki Reichswehr, gelecek vaat eden zırhlı araçların gereksinimlerini oluşturdu. Ordu, diğer örneklerin yanı sıra, mürettebatı piyadeden korumak için her koşulda yüksek hareket kabiliyeti gösterebilen çok tekerlekli bir zırhlı araç almak istedi. оружия ve bir top ve makineli tüfek kullanarak düşmana saldırın. Bu durumda, otomobilin özel olarak tasarlanmış bir şasiye bağlı olması gerekiyordu. Böyle bir savaş aracını yaratma programına Mannschafstransportwagen veya MTW - “Personeli taşıma aracı” adı verildi.
Prototip BN-ZRW su bariyerinin üstesinden gelir. Fotoğraf Aviarmor.net
MTW programına Alman otomotiv endüstrisinin önde gelen üç şirketi katıldı. Büssing-NAG, Magirus ve Daimler-Benz'den gelen mühendislerin, ordunun gereklerini karşılayan umut verici bir zırhlı araç versiyonlarını sunmaları gerekiyordu. Kısa bir süre sonra ordu gerekli ön sonuçları çıkarmayı ve çalışmaya devam etmeyi mümkün kılan gerekli belgeleri gösterdi.
Magirus ve Daimler-Benz tasarımcıları, gerekli hareketliliği sağlayabilen orijinal dört dingilli şasi kullanmayı önerdi. Büssing-NAG'den mühendisler daha da ileri gittiler - daha uzun olan ve bazı avantajlar sağlayan beş akslı bir alt takım geliştirdiler. Tekerlek sayısının projenin adını belirlediği belirtilmelidir. Zırhlı araç BN-ZRW - Büssing-NAG Zehnradwagen ("On tekerlekli makine") olarak seçildi.
Perspektif zırhlı araç Büssing-NAG ZRW, doğrudan kasanın orijinal tasarımına bağlı olarak tanınabilir bir görünüme sahip olmalıdır. Aynı zamanda, MTW programının diğer gelişmelerinden belirgin biçimde farklıydı. Özellikle, bu projenin yazarları kavisli parçaları terk etmeye ve daha az karmaşık bir vücut şekli kullanmaya karar verdi, bu da üretimi bir ölçüde basitleştirebildi.
Gerekli koruma seviyesini sağlayan, destek teknesi temelinde yeni tip zırhlı bir arabanın yapılması önerildi. Nispeten ince zırhın mermi ve parçalara çarpması gerekiyordu. Perçinler ve kaynak kullanarak tek bir zırh parçasının tek bir tasarımda birleştirilmesi önerildi. Alanında kendini kanıtlamış olan davanın düzenini kullandık tanklar: iç hacimlerin önü kontrol kompartımanı için ayrılmış, dövüş kompartımanı merkezde ve enerji santrali kıç taraftadır.
"Bussing-NAG" den gelen zırhlı aracın gövdesi oldukça basit bir şekle sahipti. Vücudun tüm uzunluğu boyunca, tekerleklerin üstünde büyük yan oyuklara sahip "T" harfi şeklinde bir enine kesite sahipti. Vücudun alnı birkaç kutu elemanından oluşuyordu. Bu durumda, üst ön kısmın merkezinde eğimli bir bölüm vardı. Böyle bir alnın arkasında yatay bir çatı ve dikey yanlar vardı. Alt takım elemanlarının monte edildiği kenarların dikey alt kısımlarının, çeşitli desteklerin yardımıyla tekerleğe monteli nişlere bağlanması ilginçtir. Gövdenin arkasında kavisli bir kıç yaprağı vardı.
Haberlere göre, yeni tip zırhlı araç, silahlı dönen bir taret taşımak zorunda kaldı. Kubbesinin kavisli bir çatıya sahip kesik bir koni ve alnın düzleştirilmiş bir kısmı olması ve yeterli büyüklükte bir örtü şeklinde olması gerekiyordu. BN-ZRW zırhlı araç kulesinin kağıt üzerinde kaldığı belirtilmelidir. Deneyimli bir zırhlı araç tam teşekküllü bir dövüş bölmesi ile donatılmamıştır.
Komple sette zırhlı aracın genel görünümü. Derginin resmi "Zırhlı koleksiyon"
Teknenin arkasında benzinli bir motor vardı. Bazı raporlara göre, Mannschafstransportwagen programının diğer projelerinde de kullanılan, 36 beygir gücüne sahip bir Daimler-Benz M100 ürünüdür. Motor, otomobilin tüm tekerleklerine tork dağıtan mekanik bir şanzımana bağlandı. Ayrı bir pervane şaftına güç verilmesi öngörülmedi. Su engellerini yüzerek, ancak tekerleklerin dönmesi ile geçmesi önerildi.
Beş çift geniş çaplı tekerleğe sahip orijinal bir şasi geliştirildi. Bir yaylı süspansiyon kullanıldı; elastik elemanlar, gövde tarafı ile tekerlek arasına yerleştirildi. Bazı nedenlerden dolayı, iki ön ve iki arka aks arasındaki mesafe ikinci ve üçüncü boşluklardan daha azdı. Makinenin geniş uzunluğu, geleneksel “otomobil” yönetim yöntemlerinin etkin kullanılmasına izin vermedi. Bu nedenle, rota boyunca sürüş bir şanzıman kullanılarak önerildi - yanlardan birinin tekerleklerinin dönme hızını değiştirerek.
Çok sayıda tekerleğe sahip uzun bir şasinin varlığı, taşıma kapasitesini ve yapısal mukavemeti bir şekilde arttırmayı mümkün kılmıştır. Silahların kompozisyonunun belirlenmesinde bu avantajlar kullanılmalıdır. Büssing-NAG BN-ZRW zırhlı aracın tüm silahları, ortak bir dikey yönlendirme tahriki ile tek bir ünite üzerinde döner bir taret içerisine yerleştirildi. Magirus M-ARW projesinde olduğu gibi ayrı montaj kullanımı sağlanmadı.
Zırhlı aracın ana silahının küçük kalibreli bir silah olması gerekiyordu. Sistem kalibresi 20 veya 37 mm kullanma olasılığını göz önünde bulundurun. Silahın bir takviyesi olarak MG 08 makineli tüfek veya benzer özelliklere sahip diğer silahlar kullanılmalıdır. Silah mermileri ve makineli tüfek için kurdeleli kutular mürettebat bölmesinin içine yerleştirilmelidir.
Mürettebat beş kişiyi içeriyordu. İki mürettebat üyesinin işi - şoför ve yardımcısı - gövdenin önünde, kontrol odasında bulunuyordu. Bu bölmeye erişim çatıdaki kapaklar tarafından sağlanmıştır. Gözlem için muayene kapakları kullanılması önerilmiştir. Komutan, topçu ve yükleyici, savaş bölümünde çalışmak zorunda kaldı. Yerleri kulenin kubbesi altındaydı ve gerekli görüntüleme cihazlarıyla donatılmıştı.
Mevcut verilerden çıkan şekilde, BN-ZRW zırhlı araç, MTW programının diğer iki örneğinden önemli ölçüde daha uzun ve daha ağırdı. Makinenin uzunluğu 8,5-9 m'ye, dövüş ağırlığına - 8-9 t'den az olmamak üzere, aynı zamanda, kabul edilebilir hareketlilik göstergeleri elde edilebilir. Karayolu üzerindeki hız 50-60 km / s'e ulaşacak. Tekerleklerin dönmesini kullanarak, araba suyun içinde hareket edebildi.
Deneyimli zırhlı araç, sol taraf ve kıç manzarası. Fotoğraf Kfzderwehrmacht.de
1929'te, Büssing-NAG, Mannschafstransportwagen programına katılan diğer katılımcılarla birlikte, yeni bir prototip makinesi yapma izni aldı. Kısa süre sonra, test edilmesi amaçlanan ilk BN-ZRW'nin montajı başlatıldı. Muharebe aracının tasarımı, doğrulanması gereken yeni bir orijinal şasi kullandı. Bu nedenle, ilk prototip zırhlı araç, projeye tam olarak uymayan özel bir tasarıma sahipti.
Her şeyden önce, deneyimli bir zırhlı araçta düzenli bir taret yoktu. Bunun yerine, gövdenin gövdesinin üzerine camlı hafif bir yapı yerleştirildi. Sürücünün ve asistanının işlerinden önce camlı bir çerçeve kurdu. Benzer bir cihaz apoletin arkasındaydı. Kendi aralarında cam, uzunlamasına korkuluklarla bağlandı. Ayrıca, muhtemelen, makinenin kütlesini gereken değerlere getirmek için gerekli balast içine gövdenin içine yerleştirilmiştir. Vücudun orta kısmında testlerin seyrini izleyen uzmanlar bulunabilir.
Aynı 1929’te, eksik bir sette Büssing-NAG BN-ZRW dahil üç prototip fabrika testine alındı. Bir süre sonra, denetimlerin bir parçası olarak, Magirus firmasından bir prototip silahlı bir taret aldı ve ardından Sovyetler Birliği'ndeki Kama tank okuluna gönderildi. Silahlı olmayan zırhlı araç DB-ARW ve BN-ZRW testleri Alman test sitelerinde devam etti.
Bildiğimiz kadarıyla, "Bussing-NAG" şirketinden gelecek vaat eden bir zırhlı araç, kendisini kesin olarak kuramazdı. Bu makine - hem önerilen projede hem de sunulan biçimde - bazı olumlu özelliklere sahipti. Aynı zamanda, gözle görülür eksiklikler tespit edildi. Sonuç olarak, projenin kaderi söz konusuydu.
Beş akslı şasi, çalışılan tüm manzaralarda manevra kabiliyeti ve hareketlilik özelliklerinin iyi olduğunu göstermiştir. Ayrıca, su engellerini yüzerek geçme olasılığı da doğrulandı. Belirtilen özellikler, en azından zamanın diğer zırhlı araçlarından daha kötü olmayan özellikleri ve yeteneklerini göstermeye izin verdi.
Daha sonra, taret ve silahları kurduktan sonra, BN-ZRW zırhlı araç, iyi savaş yetenekleri gösterebildi. Su soğutmalı makineli tüfek, piyade veya korunmasız ekipmanlarla uğraşmanın uygun bir yoluydu ve 37 mm tabanca, o zamanın savaş alanının karakteristiğine geniş bir hedef yelpazesine ulaşmayı mümkün kıldı.
Deneme sırasında deneysel şasi. Fotoğraf Aviarmor.net
Bununla birlikte, testler sırasında çeşitli zorluklar ortaya çıkmıştır. Kursu kontrol etmek için kullanılan diğer şeylerin yanı sıra oldukça karmaşık bir şanzımana sahip on tahrik tekerleğinin varlığı gerçek bir problem haline geldi. Gelişmiş şanzıman agregaları düzenli olarak bozuldu, onarım talep edildi ve testleri geciktirdi. Benzer şasi mevcut şaside de ortaya çıkmıştır. Yönlendirme tekerlerinin hızdaki farklılıktan dolayı manevra lehine reddedilmesi nedeniyle kaç başarısızlığın önlendiği tahmin edilebilir.
Büssing-NAG BN-ZRW makinesi, MTW programının diğer zırhlı araçları gibi, sadece teknik dezavantajlara sahip değildi. En ciddi sorunlardan biri maliyetti. Zırhlı bir otomobilin birimlerinin ve tertibatlarının büyük çoğunluğunun sıfırdan yapılması gerekiyordu ve bu da bitmiş numunenin kabul edilemez bir şekilde yüksek bir fiyatına yol açtı. Gelecekteki kitlesel üretim, bir makinenin maliyetini bir dereceye kadar azaltmayı mümkün kıldı, ancak bu durumda bile, yeniden ekipman hazine için çok pahalıydı.
Üç şirket tarafından geliştirilen bir dizi deneyimli zırhlı aracın testleri birkaç yıl sürdü. Kontrollerin amacı, ordunun silahlanma bağlamında ekipmanın gerçek potansiyelini ve aynı zamanda en başarılı ve etkili teknik çözümleri araştırmaktı. Belli bir zamana kadar, üç aracın da kara kuvvetleri için potansiyel araç olduğu düşünülüyordu, ancak kısa sürede bu planlar iptal edildi. Zırhlı araçların üretimi kabul edilemez derecede pahalıydı ve Almanya'nın sınırlı mali kaynakları ışığında kritik önem taşıyan, işletilmesi çok karmaşıktı.
Bununla birlikte, ordu, araçların gelecekteki evlat edinmesini kabul etmeyi reddettiği halde bile testler devam etti. Şimdi, kulesiz tek BN-ZRW dahil olmak üzere birkaç prototip, sadece gerekli bilgiyi toplamak için kullanıldı. Elde edilen verilerin, benzer teknolojiye sahip yeni projeler oluşturmak için kullanılması gerekiyordu.
1931-32'ten kısa bir süre sonra, mühendisler ve ordu deneyimli bir Büssing-NAG zırhlı araç incelemesini tamamladılar ve sonrasında testleri durdurmaya karar verdiler. Artık ihtiyaç duyulan prototip depoya gönderildi ve yakında metal için demonte edildi. Reichswehr böyle bir ekipman almak istemedi ve geliştiricinin de ihtiyacı yoktu. Şimdi ilginç bir teknoloji örneği sadece birkaç fotoğrafta görülebilir.
Mannschafstransportwagen / MTW programının amacı, piyadeye eşlik edip ateşle destekleyebilecek umut verici bir zırhlı araç yaratmaktı. Ana görevlerinin bir kısmı çözüldü - üç Alman şirketi aslında gerekli özelliklere sahip zırhlı araçlar yaratmayı başardı. Ancak, bunlardan sadece biri, dövüş ve ateş niteliklerini gösterme konusunda pratik yapmayı başardı. Ek olarak, sunulan tüm numuneler yüksek karmaşıklık ve uygun fiyat ile ayırt edildi. Sonuç olarak, Büssing-NAG BN-ZRW, Magirus M-ARW ve Daimler-Benz DB-ARW zırhlı araçları hizmete girmedi. Bununla birlikte, bu projelerin yaratılmasında edinilen deneyim, yakında Alman zırhlı araçlarının geliştirilmesinde kullanılmıştır. Ve bu makineler, öncekilerden farklı olarak, servise girebildiler.
Göre:
http://aviarmor.net/
http://wehrmacht-history.com/
http://kfzderwehrmacht.de/
http://shusharmor.livejournal.com/
Chamberlain P., Doyle H. II. Dünya Savaşı’nın Alman tanklarının ansiklopedisi 1933-1945. AST / Astrel, M: 2003.
Baryatinsky M. Wehrmacht Zırhlı Araçlar. // zırhlı koleksiyon. 2007. №1.