

Kurtuluş Cephesi, 141. Sayı
Kasım-Aralık 2014
İÇİNDEKİLER
Recep Tayyip Erdoğan İç Savaşa Hazırlanıyor
Paralı Milisler: Özel Güvenlikçiler
Unutulmaya Yüz Tutan Kobanê Savaşı
Kobanê ve Enternasyonalizm
Birlik Olamamanın Müzmin Tarihi
İPi Uyduramadık, Podemos Verelim! (O da olmazsa Syriza ile idare edelim!)
Petrol Fiyatı Düşerken
[Özgün formatıyla, .pdf]
Kurtuluş Cephesi, 141. Sayı
Kurtuluş Cephesi, 140. Sayı
Kurtuluş Cephesi, 139. Sayı
Kurtuluş Cephesi, 138. Sayı
Kurtuluş Cephesi, 137. Sayı
Kurtuluş Cephesi, 136. Sayı
Kurtuluş Cephesi, 135. Sayı
Kurtuluş Cephesi, 134. Sayı
Kurtuluş Cephesi, 133. Sayı
Kurtuluş Cephesi, 132. Sayı
Kurtuluş Cephesi, 131. Sayı
Kurtuluş Cephesi, 130. Sayı
Kurtuluş Cephesi, 129. Sayı
Kurtuluş Cephesi, 128. Sayı
Kurtuluş Cephesi, 127. Sayı
Önceki Sayılar .pdf
Ana Sayfaya Dönüş


Recep Tayyip Erdoğan
İç Savaşa Hazırlanıyor
Recep Tayyip Erdoğan, zaman zaman yavaşlayan, ama sürekli olarak ilerleyen ve adım adım gelişen bir süreçte (yeni yetmelerle yapılan Necip Fazıl Kısakürekin bir çeşit revizyonu olan) kendi zihniyetine uygun bir islam devletini inşa etmeyi sürdürüyor.
Mevcut, yani 12 Eylül anayasasını kullanarak ve TBMMdeki çoğunluğuna dayanarak bu hedefine doğru önemli adımlar attı, gelişim sağladı.
Medya ve devşirme tetikçilerle laikliğin içinin boşaltılmasından daha çok, hukuk ve hukuk devleti neredeyse tümüyle ortadan kaldırıldı. HYSK yasasında yapılan değişiklikle, tüm yargı sistemi doğrudan kendisine bağlandı. Değişik torba yasalarla, işine gelen ve amaca ulaşmaya hizmet eden değişiklikler hiçbir engellemeyle ve direnmeyle karşılaşmaksızın kolayca gerçekleştirildi. Yapılan son değişikliklerle makul şüpheyle herhangi bir savcının ya da yargıcın ve hatta vali ve kaymakamın alacağı bir kararla herkesin gözaltına alınabilmesinin önü açılmış oldu.
Hukukun tüm prosedürleri amacın engeli olduğu görüldüğünde, kimi zaman tümüyle, kimi zaman parça parça değiştirildi. Değiştirilen bir yasanın ya da prosedürün işe yaramadığı görüldüğünde, yeni bir yasayla (torba yasa) hemen değiştirildi. Amaca ulaşmada engeller çıkaran demokratik hukuk bu yolla aşıldı.
Yazılı hukukun yerini, hemen ve kolayca değiştirilebilir yasa düzenlemeleri aldı. Kendine bağlı ve kendisine tümüyle biat eden bir polis teşkilatı oluşturma yönünde önemli adımlar atıldı. Polis teşkilat yapısı değiştirildiği gibi, polisin ağır silahlarla donatılmasının önü açıldı. Keyfiyete bağlı hukuk, yani sadece sözde adı hukuk olan, gerçekte keyfiyete bağlı, kendi kişisel amacına uygun yaptırımlar listesiyle, kendine bağlı yargıçlar ve savcılar yoluyla polis teşkilatı yeniden biçimlendirilmeye başlandı.
Eğitim sisteminde yapılan küçük, ama islam devleti amacına doğrudan hizmet edeceği düşünülen değişikliklerle (4+4+4, okulların imam-hatipleştirilmesi, dinsel eğitimin ağırlıklı bir konuma getirilmesi vb.), bugünden yarına dindar ve kindar nesil yetiştirmeye başlanıldı. Şimdi sıra çocuk yuvalarında dinsel eğitim verilmesine geldi.
Bütün bunları yaparken, amacın (kendi Necip Fazıl revizyonuna uygun islam devleti kurmak) önüne çıkabilecek üst akıl girişimlerine karşı önlemler ve düzenlemeler yapılmaya başlandı.
Kendi aklı içinde, kendisini engelleyebilecek tek güç silahlı kuvvetler, yani ordudur. Bu gücün, ordunun, olası bir üst akıl ürünü darbesine karşı iki yönlü önlemler geliştirilmeye başlandı.
Bir yandan ordu kademelerine, kendisine biat eden ya da kendisine karşı bir tutum almayacağı umulan kişiler yerleştirilirken, diğer yandan olası bir askeri darbeye karşı yüzde yüz kendisine bağlı silahlı güçler oluşturmaya yöneldi.
Bu silahlı özel ordu, ağırlıklı olarak polis teşkilatından oluşturulmaya çalışılsa da, kendisine kesin kes bağlı, deyim yerindeyse, kendisinin g.tünün kılı olan kişilerden oluşan bir milis örgütlenmesinden oluşacaktır. Bunun yolu da, doğrudan kendisini halk kabul eden ve kendi iktidarında güçlenen esnafı örgütlemekten geçiyor.
26 Kasım 2014te yapılan 4. Esnaf ve Sanatkarlar Şurasında şunları açıkça ve alenen söyledi:
Bizim medeniyetimizde, milli ve medeniyet ruhumuzda esnaf ve sanatkar gerektiğinde askerdir, alperendir, gerektiğinde vatanını savunan şehittir, gazidir, kahramandır. Gerektiğinde asayişi tesis eden polistir, gerektiğinde adaleti sağlayan hakimdir, hakemdir.
Taksici deyip şoför deyip geçemezsiniz. O mahallenin eminidir, ağabeyidir, mahallenin bekçisidir. Bakkal deyip kasap deyip manav terzi deyip geçemezsiniz. O mahallenin adeta ruhudur. Sokağımızın semtimizin vicdanıdır. Esnafı çıkartıp aldığınızda Türkiye tarihinden geriye hiçbir şey kalmaz.
Bu sözler, öylesine söylenmiş ya da belagatın ürünü değildir. Esnaf ve zanaatkarlar, yani gerçek küçük-burjuva sınıfı, Özalın deyişiyle, orta direk, nüfusun çoğunluğunu oluşturur. Kendi küçük mülkünü ve işini koruma içgüdüsü olağanüstü gelişkindir. Anti-komünizm ne ölçüde bu sınıfı kendisine yedeklemeye çalışırsa, islamcılar da o ölçüde kendi saflarına kazanmaya çalışırlar. Bu kesimleri kendi saflarına çekebildikleri ölçüde iktidara gelebilirler ve iktidarlarını sürdürebilirler.
Ancak bu sınıfın kendi küçük özel mülkiyetini ve işini koruma içgüdüsü, aynı zamanda onları milis örgütlenmesi için bulunmaz bir kaynak haline getirir.
Milislere dayalı silahlı güç oluşturma girişiminin arka planında, bir ölçüde Necip Fazılın revize edilmiş teorisi yatıyorsa da, asıl olarak, 3 Temmuz 2013 tarihinde Mısırda Müslüman Kardeşler iktidarına (Mürsi) karşı gerçekleştirilen darbe yatmaktadır.
Recep Tayyip Erdoğan, 18 Ağustos 2013de yaptığı bir konuşmada şunları söylemiştir:
Bugün Mısırda sergilenen vahşeti yarın belki de başka ülkede sergileyecekler Belki başka ülkeyi belki Türkiyeyi karıştırmak isteyecekler. Çünkü bu bölgede güçlü bir Türkiye istemiyorlar. Bu bölgede istikrarlı, kalkınmış ülke istemiyorlar.
Biz, bu tuzağı bozacağız. Kardeşlerim sabırla bozacağız. Unutmayın, herkesin tuzağı vardır. Ama en büyük tuzak kudret, kuvvet sahibi olan Allahın tuzağıdır. Birbirimize inanıp, güvenerek kardeşliğimizi pekiştirerek oyunları bozacağız. İçimize nifak ve fitne sokmaya çalışıyorlar. Bunlara fırsat ve izin vermeyeceğiz. Bu tuzaklara düşmeyip, bu tuzakları alt üst edeceğiz.
Yine geçen yıl 26 Ağustosta şunları söylüyordu:
Mısırda halk, iradesinin, oyunun namusunu istiyor. Eğer 17 yaşındaki Esma meydana çıkıyorsa babasının izinde çıkıyor. Adeviyyeye çıkanlar, Rabiaya çıkanlar, İskenderiyeye, Mansuriyeye onun için çıkıyor. Binlerce insan şehit olduysa bu oylarının namusu için şehit oldular.
İşte bu zihniyetle esnaf ve zanaatkarlara dayanan bir milis örgütlenmesine yönelen başyüce[1*], 30 Kasım günü, İslami Büyük Doğu Akıncıları Cephesi (İBDA-C) baş komutanı Salih Mirzabeyoğlu (Salih İzzet Erdiş) ile görüştü.
Hiç tartışmasız İBDA-C, silahlı şeriatçı bir örgüttür. Başyücenin Salih Mirzabeyoğlu ile yaptığı görüşmede, bu silahlı şeriat örgütünün kendisini desteklemesi ve deneyimlerinden yararlanmak istemesi, kendisine karşı güçlere ve özel olarak askeri darbeye karşı koruyacak bir milis örgütlenmesi oluşturmaya çalıştığı bir ortamda anlaşılabilir bir şeydir.
Öte yandan AKP iktidarı ile Hizbullah arasındaki ilişki, dahası IŞİD ile gelişkin ilişki düzeyi hesaba katıldığında, Recep Tayyip Erdoğanın (başyüce) özel milis örgütlenmesini nasıl ve kimlerden oluşturacağı daha açık hale gelmektedir.
Amaç, hiç tartışmasız, kendisine ve iktidarına yönelik bir askeri darbeye karşı hazırlık yapmaktır. Buradaki özel amaç ise, ağır silahlarla donatılmış polis gücünün yanında, yaygın bir milis örgütlenmesini caydırıcı bir unsur olarak kullanmaktır. Kendisine darbe yapmak isteyenlere bu milis örgütlenmesi yoluyla bir mesaj verilmek istenmektedir.
Ama bu milis örgütlenmesi sadece caydırıcı bir güç değildir. Aynı zamanda kendi iktidarına yönelik muhalefet hareketine karşı kullanılabilecek bir güçtür. Anadoludaki Gezi Direnişinde de görüldüğü gibi, polis-esnaf işbirliği, daha ilkel düzeyde de olsa kullanılmıştır. 6-7 Ekim olaylarında görüldüğü gibi, Hizbullahçılar (her ne kadar kendilerini HDPlilerin saldırılarına karşı koruduklarını iddia etseler de), kendi alanlarında örgütlü ve silahlı bir güçtür.
Tüm bunların yanında, doğrudan MİTin denetimi altında olan Alperen Ocakları iktidarın elinin altındaki hazır bir güçtür. Danıştay saldırısından Hrant Dink cinayetine kadar pek çok olayda yer alan Alperen Ocakları ortadayken, çok kolaylıkla esnaf ve zanaatkarlara alperenler diye hitap edebilmektedir. (Bu arada şunu da ekleyelim ki, Alperen Ocakları Muhsin Yazıcıoğlunun BBPsinin gençlik örgütlenmesidir. Muhsin Yazıcıoğlu da, AKPye ve Recep Tayyip Erdoğana biat edenlerin başında gelmektedir.)
Bu yapılanmaya, AKPye biat eden eski ülkücüleri, yani eski faşist milisleri de eklemek gerekir.
Özetle, Recep Tayyip Erdoğan, Mısır askeri darbesi ve 17 Aralık cemaat operasyonu sonrasında doğrudan kendisine bağlı bir polis teşkilatı oluştururken, aynı zamanda bir milis örgütlenmesine gitmektedir.
Bu milis örgütlenmesi, her ne kadar kurulu örgütlenmelere (Alperen Ocakları, Hizbullah, İBDA-C, eski faşist milisler) dayanma eğilimindeyse de, doğrudan devlet kurumlarının desteğine sahip olacakları da kesindir. (Burada yaklaşık 280 bin özel güvenlikçiyi de bunların arasında sayabiliriz.)
Recep Tayyip Erdoğanın oluşturulmasına hız verdiği milis örgütlenmesi, ister caydırıcılık için kullanılmak istensin, isterse askeri darbeye karşı direniş amacı gütsün, her durumda doğrudan kitlesel muhalefet hareketlerine karşı kullanılacak bir zor gücüdür. Böylece toplumsal muhalefetin karşısına, istenildiği zaman değiştirilen ve makul şüpheye dayalı yasalar yanında, doğrudan ağır silahlarla donatılmış polis gücü ve islamcı milis örgütlenmesi çıkartılacaktır.
Burada yapılması gereken, herşeyden önce böyle bir gelişmeyi görmezlikten gelmekten, küçümsemekten uzak durulmalıdır.
İkinci olarak, böyle bir karşı-güce karşı silahlı bir örgütlenme yaratılması acil bir görev olarak ortaya çıkmaktadır.
Bu silahlı örgütlenme, 1980 öncesindeki gibi Direniş Komiteleri, Silahlı Direniş Birlikleri türünden, yarı-milis, yarı-askeri, ama her durumda sadece propagandif bir örgütlenme olmamalıdır.
Geniş halk kitlelerinin islamcı milis saldırılarına karşı korunmasının ilk ve temel koşulu, silahlı bir devrimci örgütlenmenin varlığıdır. Böyle bir örgütlenme maddi bir güç olarak ortaya çıkartılamadığı ya da çıkmadığı koşullarda, adı, ister özsavunma birlikleri, ister mahalle konseyleri vb. olsun, her durumda MHPli faşist milislere karşı oluşturulan direniş komitelerinin trajik sonunu paylaşmak durumunda kalacaktır. Çünkü, söz konusu olan sadece islamcı milis örgütlenmesi değildir. Bu milis örgütlenmesi, devletin tüm olanaklarından yararlanacağı gibi, ayrıca ağır silahlarla donatılmış polis teşkilatının yardımcı gücü olarak çalışacaktır. Dolayısıyla islamcı milislere karşı savunmayı esas alan bir örgütlenme, her durumda polis gücünün ağır silahlı saldırısıyla karşı karşıya kalacaktır.
Polis teşkilatı, profesyonel bir silahlı güçtür. Böyle bir profesyonel silahlı güce karşı devrimci gerilladan başka bir güç etkili olamaz.
Recep Tayyip Erdoğan, ne denli iç savaş ve olası bir darbeye karşı hazırlık yapıyorsa, devrimciler de aynı oranda ve aynı ciddiyette hazırlık yapmak zorundadırlar. Ama devrimciler sadece hazırlıkla yetinemezler. Aynı zamanda iktidarı devirmek, devrimi gerçekleştirmek için de mücadele etmek durumundadırlar. Bu da, islamcı milis örgütlenmesine karşı değil, bir bütün olarak iktidar gücüne karşı örgütlenmeyi ve mücadeleyi gerektirir.
Böyle bir mücadelenin doğru bir devrimci stratejiye dayanması gerektiği de çok açıktır. Bu strateji de, Politikleşmiş Askeri Savaş Stratejisinden başkası değildir.
İç savaş hazırlıkları karşısında örgütlenmeyenleri tarih affetmeyecektir.
[1*] Başyüce, Necip Fazıl Kısakürekin İdeolocya Örgüsü adlı kitabında devlet örgütlenmesinin en üst kurumudar. Kitapta bu şöyle anlatılır: Bütün kuvvet tevazünü, her temsil kutbu aynı kök ideolocyaya bağlı olarak, Başyüce ile Yüceler Kurultayı arasındadır... · Yüceler Kurultayı vicdan; ve Başyüce irade(dir)... Başyüce kaba ve umumî manasiyle herhangi bir devlet reisi değil, derin ve girift, içtimaî bir remzdir. Bir timsal(dir)...
Kurtuluş Cephesi, 141. Sayı, (Kasım-Aralık 2014)

