Onunla savaşma, zihninin bir başka şeye takılmasına izin verme. Çok üzgün hissettiğin için bir film izlemeye gitme. Duygularını bastırmaya çalışma. Bu, meditasyon için muazzam bir fırsattır. Sadece öfkenin ortaya çıktığı yerden itibaren izle. Sadece köklere kadar git. Sadece kederin gelmekte olduğu köklere kadar git ve en büyük sürpriz, onun herhangi bir kökünün olmamasıdır.
Yani sen köklere baktığın an, duyguların bunu görüp “Bu adam bir garip; kökleri araştırıyor!” diyerek kaybolmaya başlar. Ve bu acıların, duyguların, hislerin hiçbirisinin herhangi bir kökü yoktur.
Onlar senin zihnini çevreleyen, köksüz bulutlardan ibarettir. O yüzden sen kökleri aramaya başlarsan duyguların dağılmaya başlar; “Bu doğru kişi değil, o bizden etkilenmeyecek. O biraz garip; biz buradayız, o ise kökleri arıyor!” Kederli olmaktansa, öfkeli olmaktansa, mutsuz olmaktansa kökleri ara! Her duygulanım, her hissiyat şayet sen kökleri ararsan kaybolacaktır. Eğer farkındalığın bu arayışında bu kadar derine inerse, o zaman duygu kaybolacaktır ve senin içsel varlığının gökyüzü bütünüyle temiz ve net olacaktır. Sadece dene bunu ve şaşıracaksın.
OSHO