Plastik cerrahi tarihi
Plastik cerrahi genellikle XX. yüzyıla özgü bir uzmanlık dalı olarak düşünülür. Oysa bu konunun çok eski bir geçmişi vardır. Eski Mısırlıların yaraları tedavi etmek ve burun biçimini düzeltmek amacıyla yüz ameliyatları yaptıkları bilinmektedir. Plastik cerrahî ile ilgili ilk belge Hindistan’da ele geçmiştir. Hindular M.Ö. 1000 yıllarında çeşitli estetik ameliyatlar yaptıkları gibi, M.Ö. 750800 yıllarında yaşamış olan Susruta’nın Samhuta adlı yapıtında açıkladığı üzere, burun biçimsizliklerini de gideriyorlardı. Susruta, buruna yeni bir biçim vermek istediğinde çeneden aldığı bir deri parçasını kullanmaktaydı. Bu teknik, günümüzde yani Susruta’dan tam üç bin yıl sonra bile kullanılan bir tekniktir. Buda öğretisinin yayılması ve kast sisteminin gelişmesiyle Hindistan’da bu alandaki uygulamalar gerilemiştir. Bu gerilemeye yüksek kasttan olan hekimlerin, aşağı kasttan insanların kanına ellerini değdirmek istememeleri yol açmıştır.
Plastik cerrahî ile ilgili olarak eski Yunan ve Roma döneminden kalan belgeler de vardır. De Re Medicina adlı kitabında Celsus, plastik cerrahî ameliyatını anlatmış, M. S. 131201 arasında yaşamış olan Galenus da Celsus’un yöntemlerini kullanmıştır. Ancak Roma imparatorluğunun bu ünlü cerrahları bile Hindistan’daki yüz ameliyatları kadar başarılı ameliyatlar yapamamışlardır.
Hristiyanlığın yayılmasıyla hekimlik din adamlarının mesleği haline gelmiş ve XV. yüzyıla kadar olan dönemde cerrahî gerilemiştir. Bu yüzyılda plastik cerrahî ile ilgili çalışmalar yeniden başlayarak gelişmiştir. Plastik cerrahî terimi ilk kez 1838 yılında Eduard Zeiss tarafından kullanılmıştır. XIX. yüzyılın sonlarından itibaren cerrahî girişimler ve bu arada plastik cerrahî ameliyatları geniş bir uygulama bulmaya başlamıştır. Anestezinin sağladığı kolaylıklar da bu başarıda rol oynamıştır.