Ay’ın yüzeyinden (ve astronotun üzerinden) yansıyan Güneş ışınlarından dolayı daha düzgün fotoğraflar çekebilmek için kameranın daha az ışık almasını sağlayan ışık düzengeci küçültüldü (Güneşli bir günde gözlerinizi kısmanız gibi). Bu şekilde arka plan simsiyah görünmektedir. Aynı efekt Dünya’da da görülebilir. Ayrıca poz süresi de kısa tutuldu.
Gözlerimiz gibi, fotoğraf makinası ve kameralarımız da; hem aydınlık, hem de karanlık alanları aynı anda eşit biçimde algılayamazlar. Bol yıldızlı bir gökyüzünde parlayan Ay’ı net biçimde fotoğraflamak istediğimizde çevresindeki yıldızların görünmesinden feragat etmek zorunda kalırız.
Ancak, aynı Ay’ın çevresindeki yıldızları fotoğraflayabilmek için uzun pozlama yapmamız gerekir ki, bu da Ay’ın çok parlak görünüp fotoğrafta “patlamasını” kabullenmeniz demektir. Benzer şekilde; uzaydan astronotlar tarafından çekilen Ay ve Dünya fotoğraflarında yıldızlar, Samanyolu vs görünmez. Bunu fotoğrafçılıkla uğraşanlar çok iyi bilirler.
Yıldızlar gibi çok az ışık veren cisimleri görebilmek için pozlama süresini, yani makinanızın filminin veya sensörünün ışık aldığı süreyi uzatmanız gereklidir. Aynı biçimde, Ay ve Güneş gibi çok parlak nesneleri net fotoğraflayabilmek için kısa süreli pozlama yapmanız gerekir.
Örneğin bu fotoğrafta ay kısa sürelik bir pozlamayla çekilmiş. Net görünüyor fakat yıldızlar yok.
Şu fotoğrafta ise ay uzun süreli aşırı pozlamadan dolayı çok parlamış ve hiçbir detayı seçilemiyor ancak yıldızların görünebileceği kadar fazla ışık makinamıza girmiş, yıldızlar seçilebiliyor.
Takdir edersiniz ki "Ay" görevlerinde asıl amaç "yıldızları" çekmek değildi.