

Ben de dahil olmak üzere pek çok insandan duyarım. "Hayatta rejim yapamam çünkü tatlıya çok düşkünüm."


Size hemen kendimden örnek vermek istiyorum.
Rejime başlamadan önce, inanın abartmıyorum, hergün günde en az bir tane ya çikolata ya gofret yiyordum. Bunun yanında mutlaka gece bisküvilerim, keklerim, çöreklerim, şekerlerim vardı. Çikolatanın bana mutluluk verdiini düşünüyor, seratonin salgıladığını biliyordum. Bu yüzdne çikolata ya da tatlı yemezsem hiç mutlu olamam gibi düşünüyordum.
Rejime başlamak tatlıyı, tuzluyu, hamur işini kesmek demek değil. Bunu çok iyi bilin.
Meyvelerden aldığımız şeker, vücudumuzun ihtiyacı olan glikozu fazlasıyla karşılıyor. Ekstra olarak şeker tüketmenin tek yaptığı şey kilo.
Rejime başladığımdan beri, ki iki ay oldu, bu iki ay içerisinde kesinlikle ne tatlı ne çikolata çekti canım. Hatta yediğim armutlardan "tatlıdan içim bayıldı" dediğim anlar bile oldu.
Çikolatasız hayat düşünemiyorum ya da tatlıya çok düşkünüm diyenlere sesleniyorum: Yok öyle bişey. Çok güzel ve kolaylıkla tatlısız da yaşanıyo inanın. Tatlısız derken, o zararlı ve kilo yapan tatlı yiyecekler ve şekerlemeler olmadan demek istiyorum.