Eski Yunanlılara göre, sekiz tür sevgi tanımlamak mümkündür. Bu sınıflar, evlat, cinsel ve romantik, manevi sevgi, takıntı ve bağlılığı içeren geniş bir yelpazeyi kapsamayı sağlar. Aşk kavramı, medeniyetin başlangıcından beri Eski Çağ filozofları için bir çalışma konusuydu.
Yunan komediografı Aristophanes aşkı herhangi bir insanın yaşayabileceği en büyük his olarak tanımladı. Öte yandan, Platon'un bakış açısı Aristophanes'in sonuçlarından farklıydı; Plato, sevgiyi hissettiğinde, insanın içinde yaşadığı bir çeşit kısır döngüye girdiğini, attığını ve geri döndüğünü söyledi.
Farklı bakış açılarına rağmen, Yunan dili farklı aşamaları ve duygusal ilişkileri ifade etmesine izin verdi. Bu nedenle, bu terimlerin anlaşılması için bağlamları bilmenin önemini vurgulamak önemlidir.
Sosyal ve tarihsel bağlam
Aşk kavramının, özellikle erkekler ve kadınlar arasında ortaya çıkabilecek ilişkiler nedeniyle Eski Yunanistan'da farklı yorumları vardı.
Örneğin, evlilik, ulusun içinde veya dışında yaşayan diğer bireylerle karışmayı önlemek için yarışın saflığını korumak isteyen ticari bir ittifaktı.
Öte yandan, erkek, evlilik gerçekleşinceye kadar babası, erkek kardeşi veya kocası tarafından korunan kadının iffetinin sorumlusuydu. Bu arada, izole edildi ve sınırlı kaldı.
Kadın, sosyal faaliyetlerden uzaklaşan ve bir Yunan vatandaşı olarak tanınmadan, eğitimsiz bir figürdü. Sadece erkekler olabilir.
Bu, bazı önemli hususların sevgi ve çekicilik açısından dikkate alınmasına izin verdi. En önemlileri aşağıda vurgulanmıştır:
- İki erkek arasında gerçekleşen güzel aşktı.
- Erkekler başka erkekleri arar, çünkü sadece onların arasında iyi bir şirket vardır.
- Erkeklerde gelişen arkadaşlık dürüst bir ilişki ve en gerçek sevgi olarak kabul edildi.
- Erkekler arasındaki ilişki safsa, kadının hissettiği fiziksel çekiciliğin kusurlu olduğu anlamına geliyordu.
- Bir kadınla fiziksel olarak ilgilenme eğilimine direnmek için yoksunluk teşvik edildi.
- Plato, güzelliğin, sevginin ve ruhun gerçeğe yol açtığını ve bunun yalnızca akranlarla ilişkiler yoluyla gerçekleştirildiğini vurguladı.
- Kadının çekiciliği üzerine kaşlarını çattı.
- Yunan mitolojisinde, erkekler arasında pastoral ilişkileri destekleyen kahraman hikayeleri vardır.
- Romantik ya da cinsel türün eşcinsel ilişkileri yaygındı: ordu arasında geliştirilen camaradesten öğretmen-öğrenci ilişkisine.
Yunan toplumu, kadınları işlevlerine ve cinsel performanslarına göre sınıflandırmaktan sorumluydu. Evli kadınlar evin bakımını üstlenecek ve çocuk yetiştirme, cariyeler ve vatandaşların eşleriydi. Sonunda hepsinin pasif ve itaatkar bir rolü vardı.
Eski Yunanlılara göre aşk türleri
Eski Yunanlılar, farklı aşk türlerini tanımlamak için çok çeşitli terimler kullandılar:
Eros
Yunan mitolojisinde Eros, sevgi ve seks tanrısıydı. Eros, erotik gücün temsilidir, yaratıcılığın dürtüsü, arzu ve doğurganlık.
Bir çeşit dürtüsel, yüzeysel, ebedi ve tutkulu bir sevgidir. Öyle ki, Yunanlılar tehlikeli olduğunu düşündüler çünkü kontrolün kaybedilmesine yol açabilirdi, bu yüzden oynaklığı nedeniyle çok fazla önem vermemek uygun oldu.
Philia'nın
Bu arkadaşlık ve kamaraderie anlamına gelir. Yunanlılar bu tür sevgiyi, erosun yüzeyselliğini veya yoğunluğunu içermediğinden varolan en yüce ifadelerden biri olarak görüyorlardı.
Bazı kitaplar sadece dostane ilişkileri değil aynı zamanda iki genç aşığı, siyasi temasları, seyahat arkadaşları, askerleri, aynı dini cemaat üyelerini ve ortak çıkar için çalışan vatandaşlar arasındaki işbirliğinin bir sonucu olarak ortaya çıkan ilişkiyi de içerir. .
Birkaç tür philia vardır:
- Bu karşılıklı avantajlara dayalı.
- Hoş aşka dayalı.
- Karşılıklı hayranlığa dayanan.
storge
Aile sevgisi olarak tercüme edildiğinde, ebeveynler ve çocuklar arasında gelişen doğal ilişkiyi hesaba katar ve bunun tersi de geçerlidir. Bazıları philia ile benzerlikler bulmaya gelir, bu arada fiziksel bir çekicilik yoktur.
Her ne kadar depolama terimi esas olarak aşinalıkla bağlantılı olsa da, aynı zamanda çocukluktan beri yaratılan evcil hayvanlara ve dostluğa olan sevgiyi de içerir.
Ludus
Eroslara benzer özelliklere sahip olmasına rağmen, Yunanlılar iki genç sevgili arasında meydana gelen çekime götürmek için konseptini biraz derinleştirdi.
Ayrıca, iki kişi birbirleriyle oynadıklarında ve flört ettikleri zaman, ilişkinin ilk aşaması ile de ilgilidir.
cinnet
Eros ve philia arasındaki dengesizliğin sevgi ürününün takıntısı ve deliliği ile ilgisi var. Mania, bağımlılığı, aşırı kıskançlığı ve şiddeti teşvik ediyor.
Aynı zamanda onu deneyimleyen kişinin düşük özgüveniyle de kendini gösterir. Diğerlerinden dikkat ve onay almak için acil bir ihtiyaç vardır.
Pragma
Olgunlaşan, zaman içinde süren ve birlikte birkaç yıl geçiren arkadaşlıklarda veya çiftlerde yaygın olan sevgidir.
Her ne kadar ideal bir sevgi türü olsa da, her iki tarafın bağlılığını gerektirdiği için var olan en karmaşıklardan biridir. Sabır, hoşgörü ve anlayışı ifade eder.
philautia
Yunanlılar, diğer insanlara sevgi göstermek ve şefkat göstermek için kendinize iyi bakmanın ve sevmenin önemli olduğunu anlamıştı.
Bunun nezaketle, olumsuz bir hayırseverlik biçimi ile ilişkisi yoktur, çünkü kibir ve kendini takıntıya odaklıdır.
Filateli aşağıdakilerle karakterize edilir:
- Yaptıkların hakkında iyi hisset.
- Kendine acıma
- Kendini anlama.
ağzı açık olarak
Yunanca terimi, asıl amacı sevilene refahı sağlamak olan bir tür koşulsuz ve yansıtıcı sevgi anlamına gelir.
Bazı Yunan filozofları, insanlığa ve gerçeğe karşı sevgiyi belirleme anlamını genişletti.
Diğer aşk türlerinin aksine, agape kendini cinsel ve romantik arzudan özgecil, şefkatli ve empatik olma arzusundan ayırır.
Aynı zamanda mesleği belirli bir faaliyetle tanımlamanın bir yoludur ve maneviyatla bağlantılıdır.
Diğer aşk türleri
Bu sekiz aşk türü en çok bilinen olmasına rağmen, birkaç başka tür de içerebiliriz:
- Xenia
Antik Yunanistan misafirperverliği ortak ve saygın bir uygulamada. Xenia kelimesi, ev sahibi ile misafir arasında kurulan ilişkiyi ifade eder.
- Phileo
Platonik aşk açısından başkaları hakkında hissetme şeklimizle ilgili olmalı. Phileo, bir kişiyle dostluk arzusu uyandıran sıcak bir his yaratır.
Yunan mitolojisinde aşk
Cinsel ilişkiler ve sevgi, Yunan toplumunda önemli unsurlardı ve bu, Yunan mitolojisinde belirginleşti. Mesela, aşk tanrıçası Afrodit, seks ve şehvet, antik dünyadaki en saygın büyük tanrılardan biriydi.
Onun figürü o kadar önemli hale geldi ki, birçok anlam ifade etse bile: güzellikten, doğurganlıktan, evden korunma ve ideal aşktan, tutkudan, gönüllülükten ve kötülükten.
Aynı tanrı evreninde, Olympus'un tanrısı Zeus da vurgulanmaktadır. Öyküler aracılığıyla Zeus'un baştan çıkarma becerilerini sergilediği ve hem tanrıçalarla hem de ölümlülerle birleştiği bilinmektedir. Bu nedenle, Zeus'un çocuğu, kahramanların ve temsilci karakterlerin babası olarak önem kazandı.
Yunan mitolojisi, romantik ve cinsel ilişkilerin biçimlerini, geleneklerini ve üsluplarını ortaya koyan platform oldu. Halen büyük önem kazanmaya devam eden hikayeler var. En önemlilerinden bazıları şunlardır:
- Orpheus ve Eurydice.
- Odysseus ve Penelope.
- Perseus ve Andromeda.
- Paris ve Helena.
- Adonis ve Afrodit.
- Eros ve Psyche.
Yakalama
Mitolojideki hikayelerin bazı genel özellikleri, Yunan kültüründe tutku, şefkat, saplantı, dostluk ve çok yaygın bir unsuru birleştirmeleridir:
Esaret figürü, bir çiftin sendikasını açıklamakta ve kadının pasifliği karşısında erkeğin aktif ve baskın rolünü açıkça ortaya koydu.
Bu örnekleme, bir kez daha, insanın güç, sosyal ve politik kontrolün etkisi olarak etkisini gösterdiğinin bir göstergesi olarak da hizmet etti.
Kaçırma, sadece cinsel eylemde temsil edilmekle kalmadı, aynı zamanda Antik Yunanistan'da olağan bir başka fenomen olan zulüm ile de yapıldı.
Aslında, Sparta'da evliliği resmileştirmeden önce, erkek arkadaşının kadını evinde aramak, onu kaçırmak gibi davranması ve ardından ikisi arasındaki birliği resmileştirmesi gerektiğine dair kayıtlar var.