Fizyolojik terim. Genellikle canlı vücut dış dünyadan madde alır. Moleküller ve iyonlar hücre zarından hücrelere alınır, ancak geniş anlamda maddeler hücre zarından geçmeden alınır yani, Endositoz Aynı zamanda (fagositik eylem + içme hücresi eylemi) içerir.
Özellikle, genellikle sindirim sistemi duvarından sindirilmiş besinlerin sindirilmesi ve emilmesi sürecini ifade eder (bu anlamda "emilim" terimi de kullanılır).
Daha yüksek hayvanlarda, çoğu gastrointestinal sistemde, özellikle ince bağırsakta meydana gelir. Gastrointestinal sistemde, sadece küçük bir miktar yüksek oranda yağda çözünebilen düşük moleküler ağırlıklı maddeler (alkol ve bazı ilaçlar) ağız boşluğundan mideye emilir ve çeşitli besinler ve su / elektrolitler zorlukla emilir. Maddelerin emiliminin en aktif olduğu bölge ince bağırsaktır ve düşük moleküllü sindirilmiş besinler ve elektrolitler özel bir mekanizma ile vücuda alınır. Kalın bağırsağın emilim kapasitesi genellikle ince bağırsağınkinden daha düşüktür, şeker, amino asitler ve lipitler zor emilir, burada az miktarda su ve elektrolit emilir ve geri kalanından dışkı kütlesi oluşur.
İnce bağırsak mukozası, villus villus adı verilen kıvrım ve çıkıntıların varlığından dolayı çok geniş bir emilim yüzey alanına sahiptir. Ayrıca, ince bağırsağın lümenine bakan tek bir katman halinde düzenlenmiş epitel hücrelerinin (emici hücreler olarak da adlandırılır) lümenine bakan tarafında, mikrovilli mikrovillus adı verilen sayısız mikro çıkıntı yapıları ve epitel hücrelerinin yüzeyleri vardır. membran, yassı absorpsiyon yüzeyli bir tüp olarak hesaplanan alandan yaklaşık 600 kat daha büyüktür. Mikrovilli yapısı, sadece emilim alanını arttırmak için değil, aynı zamanda zar yüzeyindeki mikrovillileri verimli bir şekilde sindirmek ve emmek için de çok önemli bir role sahiptir (bu sindirime zar sindirimi denir). ..
Bağırsak yolunda bir maddenin emilmesi, lümen içindeki sıvıdan emici hücreler tarafından alınmasıyla başlar. Bununla birlikte, bazı elektrolitler (potasyum iyonu K⁺ ve klor iyonu Cl⁻) ve düşük moleküler ağırlıklı hidrofilik maddeler, emici hücreler arasındaki boşluklardan vücuda emilir. Hücreler tarafından alındığında ve absorbe edildiğinde, pasif absorpsiyon basit difüzyonla absorbe edilir ve aktif absorpsiyon, konsantrasyon gradyanına karşı düşük konsantrasyondan (intralüminal) daha yüksek konsantrasyona (hücre içi) absorbe edilir. Emilimden ayırt edilebilir. Emici hücreler normal metabolizmaya girmedikçe ve bu tür maddeleri taşıyan özel bir enerji tüketen hücresel mekanizmaya dayanmadıkça aktif emilim gerçekleşemez. Aktif taşımacılık Yani. Glikoz, galaktoz ve amino asitler gibi besinlerin bağırsaktan emilimi buna bir örnektir. Aksine, çoğu ilaç emilimi pasif emilimdir. Monosakkaritlerin (glukoz, galaktoz) ve amino asitlerin aktif emilimi, bu organik çözünen maddeleri, hücre yüzeyindeki zara katılan, zardan geçen ve hücreye akan taşıyıcı adı verilen özel bir proteine bağlar. Yapmak. Bu taşıyıcıların her biri, kendilerine spesifik olarak bağlanan bir maddeye sahiptir ve her bir taşıyıcı, aynı anda sodyum iyonu Na⁺'ya bağlanma özelliğine sahiptir ve hem organik çözünen hem de Na⁺, membran tarafından taşınır (bu tür taşıma birlikte taşınır) . ). Na⁺ ile birlikte taşındığında, organik çözünen, hücreye Na⁺ akışı ile bağlantılı olarak konsantrasyon gradyanına karşı taşınır ve hücreye giren Na⁺ karşı zarda bulunur. Sodyum pompası Enerji tüketirken adı verilen bir mekanizma ile hücre dışına pompalanır. Organik çözücüler genellikle hücre içinde bir kez birikir, ardından kontralateral membrandan hücreler arası stromaya hareket eder ve kılcal damarlara akar. Karbonhidratlar söz konusu olduğunda, glikoz gibi monosakkaritler bile sindirilir ve sonra emilir, ancak proteinler söz konusu olduğunda, amino asitlere ayrıştırılıp amino asit olarak emildikleri mekanizmaya ek olarak, 2 veya 3 amino vardır. asit artıkları. Oligopeptidi de emilir. Özel bir peptit taşıma taşıyıcısı bunun için çalışır. Hücre içine alınan peptid, hücre içinde peptidaz tarafından amino asitlere hidrolize edilir ve kanda amino asitler olarak emilir. Tam protein absorpsiyonu sadece istisnai durumlarda görülür ve absorpsiyon ihmal edilebilir düzeydedir. Ancak bazı hayvanların doğumdan hemen sonra immünoglobulini olduğu gibi ilk sütte emdiği bilinmektedir. Yağ emilimi, şeker ve protein hidrolizatlarından farklı bir mekanizma ile gerçekleştirilir. Yağ sindirimi sonucu oluşan monogliseritler ve yağ asitleri, safra asitleri ile birlikte misel adı verilen ince partiküller oluşturur. Misel, hidrofobik bir bölümün dahil edildiği ve hidrofilik bir polar bölümün dışta olduğu ve sulu bir çözelti içinde stabil olduğu bir yapıya sahiptir. Hücre zarı lipitten zengin bir zar olduğu için, yüksek düzeyde lipofilik maddeler yüksek zar geçirgenliğine sahiptir, ancak hücre zarı yüzeyinde hidrofobik maddelere difüzyon bariyeri görevi gören zayıf şekilde çalkalanmış sulu bir tabaka vardır. Misel formunda bu tabakanın difüzyonu hızlanarak hücre zarı yüzeyine hızla ulaşır. Burada, miselin içindeki yağ sindirim ürünü hızla hücreye yayılır. Hücrelere alınan yağ sindirim ürünleri tekrar trigliseritlere sentezlenir, proteinlere bağlanarak hücre stromal hücrelerine salınır ve lenfatik damarlar yoluyla damarlara akar. Suda çözünen vitaminler genellikle taşıyıcılar yoluyla emilirken, yağda çözünen vitaminler tek başına veya miseller halinde emilir.
→ sindirim