Sosyal medya ve online talepli grafitili günlerden çok önce kurumsal ve politik güçlere karşı anlamlı bir güntü olarak kullanılıyordu.
Benim grafiti dediğim, hurdalık alanlarda ve kanal kenarlarındaki çok renkli ve üç boyutlu ‘etiketleme’ olan sanat eserlerini demiyorum. Ülke genelinde anarşistler ve ezilenler tarafından yazılan ilk grafitiler, elle yazılmış mesajlar ve sloganlar hakkında yazıyorum.
Bu konuda yazılmış Roger Perry’nin “The Writing On The Wall” ile Richard Freeman’ın ‘Graffiti’ kitaplarını aldım. Bu büyüleyici kitaplar, 1960’lardan 1970’lere kadar birçok eski grafiti göstermektedir. Saçma sapan mesajlar ve sloganlar arasında, ırkçılığa, kapitalizme, açgözlülüğe ve eşitsizliğe hitap eden, şehirlerimizin içinde ve banliyölerin duvarlarında ve köprülerinin karşısındaki grafitilerin resimleri var.
Bu görüntüler bende ilgi uyandırdı ve daha derinlere inip incelemek ve bu doğanın daha fazla görüntüsünü ortaya çıkarmak istedim. Ortaya çıkan görüntülerin çoğu, tansiyonun yüksek olduğu ve haklarından mahrum kalan gençlerin ve işsizlerin, Tory hükümetine ve dönemin yetkililerine karşı duydukları öfke ve hisleri dile getiren çalkantılı Thatcher yıllarından geliyor. Bu görüntülerle ilgili olarak ortaya atılan mesaj hakkında düşünmenizi sağlayan ve arkasındaki insanlara ne olduğunu anlatan bir şey var.
‘Zenginleri Yiyin’ Nothing Hill, 1977, Fotoğraf: Roger Perry
‘4 Milyon İşsiz, Thatcher Suçlu’, Brixton, 1984, Fotoğraf: Mark McNestry
‘Bradford’da Nazilere Hayır’, 1970’ler, Fotoğraf: Don McCullin
‘Sosyalist İşçiler Söylüyor: Siyah+Beyaz Birlikte Mücadele Edin’, Dalston, Fotoğraf: Alan Denney
*Bu yazı British Culture Archive sitesinde yayınlanan bir yazıdan çevrilmiştir.