We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
1830'larda Merthyr Tydfil'deki Dowlais Demir Fabrikası dünyanın en büyüğüydü. Demirhanenin sahibi Josiah Guest, demir işlerini Cardiff rıhtımlarına bağlamanın bir avantaj olacağını fark etti. Konuk, Taff Vale Demiryolu Şirketi'ni oluşturmak için Merthyr Tydfil yakınlarındaki başka bir demirhanenin sahibi Anthony Hill ile güçlerini birleştirdi. Bristol'den yetenekli bir mühendis olan Isambard Brunel, demiryolunu inşa etmek için işe alındı.
Taff Vale Demiryolu 1841'de tamamlandı. Artık malları Merthyr Tydfil'den Cardiff'e bir saatten kısa sürede taşımak mümkündü. Daha sonra, maden vadilerini Galler limanları ve İngiltere'nin hızla büyüyen sanayi kasabaları ve şehirleri ile bağlamak için şubeler inşa edildi. Demiryolu ağı ulaşım maliyetlerini o kadar azalttı ki, Galler kömürünü Arjantin ve Hindistan gibi uzak ülkelere ihraç etmek artık karlı hale geldi.
Taff Demiryolu - Tarihçe
Glamorgan Kanalı'nın Planı (mavi renkle vurgulanmıştır)
On dokuzuncu yüzyıl ilerledikçe, Pontypridd kademeli olarak bölgenin ticaret merkezi olarak Treforest'in yerini almaya başladı. Pigott'un 1835 tarihli Rehberi, Pontypridd'de bir pazarın düzenlendiğini, ancak Treforest'ta bir pazara atıfta bulunulmadığını belirterek bu değişikliği göstermektedir. Pontypridd'in gelişimine önemli bir destek, 1841'de Cardiff'ten Merthyr'e uzanan Taff Vale Demiryolu'nun açılmasıydı. Önemli bir şekilde, tren istasyonu, kanalın aksine, vadinin Rhondda tarafında yer alıyordu. Kömür endüstrisinde muazzam bir genişleme başlamak üzereydi ve Pontypridd'in kömür sahasının ön kapısında olması, ideal bir şekilde faydalanmak için yerleştirildi. Öte yandan Treforest, yakın çevresinde kömür madenlerinin bulunmaması nedeniyle ivmesini kaybetmeye başladı.
1866 yılında meydana gelen isim değişikliğini gösteren Demiryolu Tarifesi
1841 nüfus sayımına göre Pontypridd'in nüfusu 2.500 civarındayken, Treforest 1.000'in altında kaldı. Edwards'ın köprüsünü çevreleyen mezra ile Pontypridd Tren İstasyonu'nun yanı sıra birbirine paralel uzanan demiryolu hattı ve tramvay hattı arasında önemli bir gelişme meydana geldi. Taff Street, şehrin ana pazarlama caddesi olarak ortaya çıkmıştı ve 1841 nüfus sayımında tanımlanan diğer tüm caddeler de High Street, Mill Street, Crossbank Street, Market Street ve Bridge Street dahil olmak üzere Taff Nehri'nin batı tarafında bulunuyordu. Gelişme ayrıca Taff Nehri'nin doğu tarafında yer alan Trallwn, Ynysangharad ve Coedpenmaen'de de görüldü. Gwerngerwn, Glyntaff ve Penterbach'ta olduğu gibi bu bölgelerin sakinleri de istihdam için kanala, zincirleme tesislerine ve yakındaki taş ocaklarına çok bağımlıydı.
Sağda: Taff Caddesi'nin bir taslağı
Doğal olarak Pontypridd, “gelişen” veya “yükselen bir pazar kasabası” olarak tanımlandı. 1875 Worrall'ın Ticaret Rehberi'ne kadar, Pontypridd'in kendisini sadece bir “pazar kasabası” olarak kabul ettiği kabul edilmedi. 1850'lerde, ilçenin ürünleri her Çarşamba ve Cumartesi günü kasabaya getirilerek bugünkü yerinde önemli oranda bir pazar kuruluyordu. Rhondda Vadileri'nin neredeyse tüm alışverişi ve diğer işleri Pontypridd'de yapılıyordu ve yüzlerce kişi haftanın en çok alışverişini yaptığı pazar günü kasabayı ziyaret etti. Pazar gelişmeye devam etti ve 1877'de Pontypridd Pazarı ve Belediye Binası Şirketi kuruldu. Kurucu üyelerden biri, on dokuzuncu yüzyılın ortalarında Pontypridd'in ticari ve kamusal yaşamında önde gelen bir şahsiyet olan Charles Bassett'ti. Bassett, 1856'da kasabanın adının Newbridge'den Pontypridd'e değiştirilmesinde etkili oldu.
Sağda: Kapalı pazarın genişletilmesi planları
Kasabanın ticareti ve nüfusu arttıkça, Pontypridd, bölgenin hukuk ve düzen kurumlarının odak noktası haline geldi. 1839 gibi erken bir tarihte kasaba kendi polis gücünü elde etmişti. 1851'den 1869'da bir Adliye Binası inşa edilene kadar White Hart Otel'de bir bölge mahkemesi toplandı. 1863'te Pontypridd Yoksullar Birliği oluşumu ve iki yıl sonra Pontypridd bakımevinin inşası, kasabanın genişleyen işçi sınıfının sosyal davranışını kontrol etmenin başka bir yoluydu. . Pontypridd, Profesör Meic Stephens'ın sözleriyle, “kendi belediye aygıtına sahip ve biraz önemli bir yer haline geliyordu”. 1871'de Glyntaf'ta bir belediye mezarlığı açıldı. Kasabanın ilk gazetesi The Pontypridd District Herald, 1873'te kuruldu, ardından Pontypridd Chronicle ve 1897'de bugün hala yayınlanan Pontypridd Observer. Pontypridd Rugby Kulübü 1875'te kuruldu.
Pontypridd'in olağanüstü büyümesinin nedeni, derin damarlı kömür madenciliğinin eşit derecede olağanüstü büyümesine bağlanabilir. Daha önce kömür madenciliği, küçük işgücü ile küçük ölçekli bir operasyondu. Derin dikiş madenciliği, büyük ölçekli emek yoğun işletmelerin gelişmesine izin verdi. Derin damar kömürü çıkaran ilk madenler Great Western Colliery, Hopkinstown ve Albion Colliery, Cilfynydd'de bulunuyordu. Bunlar komşu köyler olmasına rağmen, işgücü talebi o kadar büyüktü ki, işçileri barındırma ihtiyacına ayak uydurmak amacıyla kasabanın kendisinde inşaat faaliyeti hızla ilerledi. Maritime Colliery, 1906'da buharlı kömür damarına kadar derinleştirildi ve aynı zamanda Güney Galler Kömür Sahası'nda yan ürün kok fırınlarına sahip ilk çukur oldu. Yukarıda bahsedilen maden ocaklarının genişlemesinin bir sonucu olarak, Pwllgwaun, Maesycoed, Trallwn ve Graig, Pontypridd'in kömür sahiplerinin sıra sıra teraslı konutlar inşa etmesiyle önemli ölçüde gelişen bölgeleriydi.
Sağda: Carmel Baptist Şapeli
İşçi sınıfları için evlerin yanı sıra, kasabanın avukatlar, muhasebeciler, öğretmenler ve işadamlarından oluşan küçük ama etkili beyaz yakalı sınıfının ihtiyacını karşılamak için Graigwen ve Common çevresinde etkileyici üç katlı evler inşa edildi.
Pontypridd'in endüstriyel gelişimi belediyelerin büyümesiyle el ele gitti. 1875 ve 1895 yılları arasında şehri yöneten yerel bir kurulun yerine 1895'te altı koğuşa dayalı bir Kentsel Bölge Konseyi kuruldu. Konseyin bir dizi yasal yükümlülüğü vardı ve vergi mükelleflerine kamu hizmetlerine ek olarak elektrik, gaz ve ulaşım hizmetleri sağladı. kütüphaneler, park ve dinlenme alanları ve açık hava yüzme banyosu. Treforest'te başlayan ve kasabanın içinden Cilfynydd ve Trehafod'a uzanan bir elektrikli tramvay hizmeti Mart 1905'te başladı ve yerini troleybüslere bırakmadan önce 25 yıl sürdü.
Aşağıda: Pontypridd'de Bir Tramvay
Hizmete güç sağlamak için Treforest'te bir üretim istasyonu inşa edildi ve 1894'te yakınlarda büyük bir gaz fabrikası inşa edildi. 1890'da açılan Pontypridd Kütüphanesi, bir okuma odası, bir ödünç verme kütüphanesi ve bir referans departmanı içeriyordu.
Bir Okul Kurulu Kentsel Bölge Konseyi ile aynı yıl kuruldu. Bir yıl sonra, Pontypridd İlçe Okulu, yerel maden ocaklarından gelen mali bağışların yardımıyla açıldı. İlk başta, okul 180 öğrenci kapasiteli karma bir okuldu. Artan öğrenci sayısını karşılamak için birkaç geçici bina inşa edildi ve 1913'te Treforest'ta kızlar için yeni bir okul kuruldu. Okul Kurulu'nun yerini, PUDC'nin 12 üyesi ve konsey tarafından seçilen biri kadın olmak üzere dört üyeden oluşan Yerel Eğitim Komitesi aldı.
Kasabanın endüstriyel gelişimi yalnızca belediyelerin büyümesine yol açmadı, aynı zamanda kültürel değişikliklere ve Gal dilinin azalmasına neden oldu. Derin deniz maden ocaklarının batmasından önce, Pontypridd'i iş bulmak için çekenlerin önemli bir kısmı kırsal Glamorgan ve diğer kırsal Galler bölgelerinden geliyordu. Bu ilk akın, Galce'nin ibadet dili olduğu Uyumsuz şapellerin inşasıyla sonuçlandı. Howell Harris muhtemelen Pontypridd'deki Uyumsuzluk ateşini ilk kez 1739'da ziyaret ettiğinde yakmıştı, ancak 1810'da kasabada inşa edilen ilk ibadet yeri olan Carmel Baptist Şapeli inşa edilmedi. İlk Kalvinistik Metodist Şapeli, 1833'te Taff Caddesi'nde inşa edilen Penuel'di. Bugün her iki şapel de ayakta kalmamıştır. Bir cemaat şapeli olan Sardis Şapeli, 1834'te inşa edilmiştir ve günümüzde Gal dilinin büyüdüğü tek şapel olmaya devam etmektedir. Bu ilk yıllarda kasabanın sınırlarına sahip bir Anglikan kilisesinin olmaması önemlidir. St Mary's Kilisesi, Glyntaff 1843'te kuruldu, ancak 1868'de St Catherine Kilisesi'nin inşasıyla Pontypridd'in şehrin göbeğinde bir kilisesi olmadı.
On dokuzuncu yüzyılın sonunda, kasabanın etrafına birkaç şapelin inşa edilmesi, kasabanın hızlı genişleme dönemini yansıtıyordu. Ayrıca, İngilizce bu şapellerin çoğunda ibadet diliydi ve bu, kasabanın göçmenlerinin çoğunun artık Offal's Dyke'nin ötesinden geldiği gerçeğini yansıtıyordu.
Uyumcu olmayan şapellerin kültürü, erkek sesli koro, konserler ve eisteddfodau merkezliydi. Bununla birlikte, yirminci yüzyılın başlarında, giderek artan sayıda kasaba sakininin eğlence ihtiyaçlarını karşılamada başarısız oldu. Kasabada birkaç tiyatro ve sinema inşa edildi. Güney Galler Kömür Yatağı'nda inşa edilen ilk kalıcı tiyatro olan ve bin kişilik bir seyirciyi ağırlayabilen Kraliyet Clarence Tiyatrosu. Pontypridd Pazarı'nda yer alan bir Belediye Binası 1885 yılında inşa edilmiştir. Yeni Belediye Binası, 1700 kişilik oturma kapasitesi ile önemini değiştirmiştir.
On dokuzuncu yüzyılın sonunda çok çeşitli spor aktiviteleri popülerlik kazandı.
Özellikle boks, Pontypridd'e şan getiren bir spordu. Freddie Welsh olarak bilinen Frederick Hall Thomas, Morgan Street'te doğdu ve 1914'te dünya hafif sıklet şampiyonu oldu. Pontypridd'deki bir diğer boksör, 1927'de İngiliz Orta Siklet unvanını kazanan Frank Moody'ydi. Ted E Lewis, Boks organizatörü, menajeri ve kurucu üye Orijinal İngiliz Boks Kontrol Kurulu'nun bir üyesi, 'Pontypridd – Galli Boks Evreninin Merkezi' başlıklı bir makalede “bu büyüklükteki hiçbir kasabanın bir dünya şampiyonu ve bir İngiliz Şampiyonu ürettiğini iddia edemez” yazdı. Birçok spor için bir mekan, banklı bir bisiklet parkuru, bir cüruf koşu alanı, oyun alanları ve vadiler boyunca bulunabilecek tek önemli tribün içeren Treforest'teki Taff Vale Parkıydı. Düzenlenen çok çeşitli spor aktiviteleri arasında 1903'te kurulan Welsh Powderhall sprint şampiyonası vardı. 26 yıllık tarihi boyunca hem yarışmacılar hem de seyirciler için önemli bir cazibe olduğunu kanıtladı.
Tanıtım
Welsh Railways Trust, 2019 yılında Caerphilly Demiryolu Koruma Derneği ile Gwili Vintage Taşıma Grubu arasındaki birleşmenin bir sonucu olarak kuruldu.
Yeni hayır kurumu, selefinin mirasını ve başarılarını geliştirmeyi ve buharlı lokomotifleri, vagonları ve vagonları aracılığıyla Galler Demiryollarının hikayelerini anlatmayı amaçlıyor. İki hayır kurumunun farklı kimlikleri ve tarihi var.
Caerphilly Demiryolu Topluluğu, kuruluşun demiryolu meraklısı çalışanlarının bir Dernek kurduğu ve eski Taff Vale Demiryolu 28 numaralı lokomotifinin restorasyon için bakımlarına verildiği için iyi şansa sahip olduklarında, oluşumunu Güney Galler Switchgear şirketine kadar takip edebilir. Dernek ayrıca bir platform inşa etti ve Rhiwderin istasyonundan kurtarılan bir sinyal kutusu dikti.
1968'de Great Western Society (Güney Galler Grubu), 5322 numaralı eski bir GWR lokomotifini restore etmek için bir site arıyordu, SWS Ltd lokomotifi Caerphilly'ye yerleştirmek için izin verdi ve 1969'da Barry'den taşındı. 1971, lokomotif tekrar çalışır vaziyetteydi ve birkaç buhar günü düzenlendi.
1973'te 5322, Didcot'a taşındı, bu nedenle Güney Galler Grubu, kendilerini Caerphilly Demiryolu Derneği'ne dönüştürdü.
Dernek, Taff Vale loco'nun restorasyonunu bitirmek amacıyla Galler Ulusal Müzesi'ne başvurdu. İzin verildi ve zamanla toplumun bakımına bırakılan yerlerde daha fazla yer aldı.
İlerleyen yıllarda, Cemiyet başka vagonlar ve ek lokolar aldı, sahanın etrafını çitle çevirdi ve platformu genişletti. Mayıs 1976'ya kadar, Dernek, Müze'ye ait iki endüstriyel lokomotifi çalışma düzenine döndürdü ve bunlar, restore edilmiş bir GWR frenli minibüs ile birlikte her yıl frenli minibüs sürüşleri sağlamak için kullanıldı.
Temmuz 1981, Cemiyete ait lokomotiflerin ilk gelişini gördü. Haulwen, bir 0-6-0 Kemer sıkma, Mountain Ash kömür ocağından düşük yükleyici tarafından teslim edildi (Denizlik, BR'yi tutmak için gereken yıllık 1000 £ BR'yi reddettikten sonra demiryolu bağlantısı şimdiye kadar kopmuştu).
Mayıs 1983'te 28 numaralı Taff Vale motorunun buhara döndüğü görüldü ve bu motor sonraki yıllarda sterlin servisi yapacaktı. 1984, Coed Ely kok fabrikalarından eski BR sınıfı 03 dizelin gelişini gördü. Bu, Ulusal Dumansız Yakıtlar tarafından Derneğe bağışlanmıştır. Bu lokomotifin iyi durumda olması, kısa sürede tekrar hizmete girmesi anlamına geliyordu.
1991'de TVR 28t, Taff Vale 150 kutlamaları sırasında sergilenmek üzere Cardiff'teki Cathays Depot'a götürüldü. Ne yazık ki, bu olaydan sonra, fon eksikliği Derneğin lokomotifi buhara geri döndürmesini engelledi ve Caerphilly'deki mağazaya yerleştirildi.
Mayıs 1996'da, Cemiyet birkaç kez kırıldı. Sonuç olarak, bir EGM düzenlendi ve Gwili Demiryoluna taşınmasına karar verildi.
Karşılaştırıldığında, Gwili Vintage Carriage Group, Gwili Demiryolundaki özel sektöre ait Victoria vagonlarını korumak amacıyla 2009'da resmi olarak ortaya çıkan bir geçmişe sahip değil.
2010 yılında GVCG, Brynteg Okulu Demiryolu Koruma Grubundan transfer edildikten sonra TVR 220'nin sahibi oldu. Okulun öğrencileri, 1988'deki ilk restorasyonundan sorumluydu.
Daha sonra 2013 yılında 12 aylık müzakerelerin ardından GVCG, Gal yapımı buharlı lokomotifin hayatta kalan sonuncusu olan Taff Vale Demiryolu No.28'in resmi koruyucusu oldu. York'taki Ulusal Demiryolu Müzesi tarafından 3 yıllığına ödünç verildikten sonra. 2019'da bu düzenleme resmi olarak bir revizyon anlaşmasına ve uygulamaya konulan planlara dönüştürüldü.
Finansal kayıtlar
Orijinal sıra ve sırayla orijinal fasiküller. Çoğu tarih, Ağustos-Eylül 1900.
Bu ve sonraki hesaplar, sendikasız grevcilere yapılan ödemeleri içerir.
Sekreter vekili olarak ücret karşılığında Signalman J Ewington'dan alınan makbuzu içerir.
Masraflar, Town Crier ücretlerini içerir.
Cardiff No.1 şubesi için ödenen grev ödemesi, grev ücreti ve ek masraflar için hesaplar, ödeme cetvelleri ve fişler.
R Bell'e kadar grev organizasyonunun sorumluluğunu üstleniyor.
Geçim giderlerini, kara bacak taşıma maliyetlerini ve Paddington İstasyonu'ndaki grev gözcülüğünü içerir.
Grevden önce toplantılar vb. Fiş numaraları, tutarlar ve kasa defteri foliolarının ayrıntılarıyla açıklamalı sarıcı içerir.
[Bkz. Bagwell, 'Demiryolcuları. ', s.223 ve MSS.127/AS/TV/4/10/1, sayfa 11-19].
Galler'in kayıp tren istasyonlarını gösteren haritalar
Trenler icat edildiğinden beri Galler manzarasının önemli bir parçası olmuştur.
Ülkenin her köşesine yolcu getirmekten ve dünyanın geri kalanına kömür, demir ve arduvaz taşınmasına izin vermekten, ülkenin bugünkü haline gelmesine yardımcı oldular.
Ve şimdi, Transport for Wales'in önümüzdeki birkaç yıl içinde yeni trenler ve istasyonlar tanıtmayı ve geçen ay başlayan yeni Güney Galler Metrosu üzerinde çalışmayı planladığı, Galler'deki demiryolu ağının geleceği hakkında şu anda çok fazla konuşma var.
Bununla birlikte, Galler'deki demiryolu hatları ve istasyon ağı, eskisinden çok daha küçüktür, birçok istasyon ve hat yıllar içinde kapatılmış ve unutulmuştur.
Bu, Galler'in kayıp demiryolu hatlarının hikayesidir.
Aşağıda, Galler'deki eski demiryolu hatlarının yerini gösteren bir harita bulunmaktadır:
Bu kapatmaların bir kısmı, 1963'te hala tartışmalı olan Kayın Baltası'nın bir sonucuyken, diğer istasyonlar azalan yolcu sayıları nedeniyle ortadan kayboldu.
Ancak zamanda yüz yıl geriye giderseniz, bulabileceğiniz istasyonlardan bazıları şunlardır:
Crumlin ( Newport, Abergavenny ve Hereford Demiryolu)
Caerphilly'deki Crumlin, en parlak döneminde iki istasyona ev sahipliği yapıyordu - kasabayı geçen ünlü viyadük kıyısında yer alan Crumlin High Level (Newport - Hereford hattında) ve Crumlin Low Level (kuzeye giden hatların kavşağı). Ebbw Vale ve güneyden Newport'a), vadinin dibinde oturdu.
İlk olarak 1962'de Crumlin Low Level ve 1964'te High Level kapatıldı. İstasyonlar bugün yok oldu, ancak alt istasyondan geçen demiryolu rayları yerinde kaldı.
2008 yılında, Ebbw Vale Demiryolu açıldığında 40 yıl sonra ilk kez trenler üzerlerinde çalışmaya başladı. Ancak bugün, en yakın istasyon Newbridge'deki yolun bir mil aşağısında ve 2018'de Senedd'e Crumlin'deki düşük seviye istasyonu restore etmek için bir dilekçe verilmesini istedi.
Caernarfon (Caernarfon'dan Afon Wen'e)
Caernarfon istasyonu, ilk açıldığında Menai Köprüsü ile Caernarfon arasında çalışan trenlerle Bangor ve Caernarfon Demiryolu'nun bir parçasıydı.
Ayrıca Llanberis'e giden bir şube ve Caernarfon'dan Afon Wen'e uzanan Caernarfonshire Demiryolu Hattı da vardı - ikisi de Kayın Baltası nedeniyle 1964'te kapandı.
Bugün, eski istasyonun arazisinde bir Morrisons süpermarketi duruyor. Bangor'dan Caernarfon'a hattı, Daha İyi Ulaşım Kampanyası'nın Birleşik Krallık genelinde kullanılmayan demiryolu hatlarını yeniden açma planının bir parçası ve aynı zamanda Arriva Trains Galler'in 2002 yılında franchise'ı devraldığında yeniden açmayı planladığı hatlardan biriydi - ancak bu asla gerçekleşmedi.
Brecon (Brecon ve Merthyr Demiryolu)
Powys Dijital Tarih Projesi'ne göre, Brecon'un başlangıçta üç tren istasyonu vardı, ta ki biri kasabanın ana merkezi olarak hizmet vermek üzere seçilene kadar - Free Street.
1871'de açılan, iki şehri birbirine bağlayan ve ayrıca Dowlais, Newport, Hay-on-Wye ve Hereford'a diğer hizmetleri yürüten Brecon ve Merthyr Tydfil Kavşağı Demiryolunun bir parçasıydı.
İstasyon 1964'te tamamen kapandı ve bugün Brecon'a en yakın tren istasyonları Merthyr Vale ve Abergavenny'dir - her ikisi de yaklaşık 20 mil uzaklıktadır.
Porthcawl (Porthcawl'dan Llynfi Vadisi'ne)
Porthcawl istasyonu, hat 1873'te Great Western Railway tarafından alınmadan önce, 1916'da 'aposLlynvi Valley Demiryolu'nun bir parçası olarak açıldı.
Trenler, istasyon 1965'te kapanana kadar Maesteg üzerinden Caerau ve Abergwynfi'ye kadar koştu.
Birkaç yıl önce, Porthcawl Belediye Başkanı David Newton-Williams, istasyonun kapatılması için Kayın Baltasını suçladı - Beeching'in Porthcawl istasyonundaki zayıf bilet satışlarını istasyonun kapatılması için gerekçe olarak kullandığını iddia etti, ancak çoğu insanın kendi biletlerini satın aldığını fark edemedi. Porthcawl dışında seyahat etmek için biletler.
Aberaeron (Carmarthen'den Aberystwyth'e)
Aberaeron tren istasyonu (ya da o zamanki adıyla 'Aberayron') 1911'de açıldı. Carmarthen'den Aberystwyth'e giden hattın ayrı bir kolu olan Lampeter, Aberaeron ve New Quay Hafif Demiryolu'nun son durağıydı.
İstasyon 1951'de kapandı ve daha sonra yeniden inşa edildi. Bugün en yakın tren istasyonu, 16 mil uzaklıktaki Aberystwyth'dir.
Blackwood (Tredegar'dan Wattsville'e)
Blackwood tren istasyonu, 1865'te Newport'un eteklerinde Tredegar ve Wattsville arasında uzanan Sirhowy Demiryolunun bir parçası olarak açıldı.
Son yolcu treni 1960'ta istasyondan ayrıldı ve mal trafiği 1965'te durdu.
Abertillery (Newport'tan Nantyglo'ya)
Abertillery'deki tren istasyonu, 1850'de Monmouthshire Demiryolu ve Kanal Şirketi'nin Newport ve Nantyglo arasındaki rotasının bir parçası olarak açıldı. Bir asırdan fazla bir süre kaldı ve 1969'da son kez kapandı.
Orijinalinden farklı bir yerde olmasına rağmen, Güney Galler Metro projesinin bir parçası olarak Abertillery'deki bir istasyonun yeniden açılması için görüşmeler yapıldı (Aberbeeg'den söz edildi).
Orijinal istasyonun yeri şimdi A467'nin bir parçasını oluşturuyor ve eski istasyon evi hala yakındaki Oak Caddesi'nde duruyor.
Dayanışma ve Birlik
ULUSAL DEMİRYOLU VE TAŞIMACILIK İŞÇİLERİ BİRLİĞİ
RMT adına Geoff Revell tarafından hazırlanan bu güncel broşürü size tanıtmaktan mutluluk duyuyorum. Geoff, Ulusal Demiryolları Sendikası'nın ve daha sonra Demiryolu Denizcilik ve Taşımacılık Birliği'nin uzun süredir üyesidir ve sendikamızın ve daha geniş emeğin tarihinde önemli bir an olan Taff Vale Yargısını çevreleyen olayların bu önemli hatırlatıcısını derlemek için iyi bir konumdadır. hareket.
Tarihimiz daha da önemlidir, çünkü günümüz koşulları, geçmişte sendikacı kardeşlerimizin gösterdikleri tüm gücü, dayanışmayı ve açık görüşlülüğü gerektirmektedir. Bugün, Yeni İşçi Hükümeti tarafından desteklenen sendikalara karşı devasa bir haksız yasa yükü var.
Yeni İşçi Partisi tarafından da desteklenen ve genişletilen özel yönetim, geçmişte olduğu gibi işgücüne karşı biraz aşağılayıcı olabilir. Kararları genellikle düşüncesizdir, açgözlülük tarafından yönlendirilir ve hem işçilere hem de gezginlere karşı acımasızdır. Atalarımız işverenlerine ve adaletsiz yasalara direndiler. Büyük sendika savaşları verdiler. Vardıkları sonuç, mücadelelerini desteklemek için siyasi bir sese ihtiyaçları olduğuydu. En mütevazı başlangıçlara rağmen Parlamento'da seslerini örgütleme adımını attılar. Yeniden başlamamız gereken bir yol.
Bu yüzden umarım bu broşürü benim kadar beğenirsiniz. RMT'nin bugün en hızlı büyüyen sendika olmasına katkıda bulunan herkese teşekkürler. Gururlu bir geçmişimiz var ve aynı derecede gururlu bir geleceğe doğru ilerliyoruz.
Bob Karga
Genel sekreter
John Hendy Q.C.'nin Taff Vale Demiryolu Grevi Öyküsü'nün Önsözü
Bu mükemmel ve dikkatle araştırılmış kitapçık, 1900'de Güney Galler'deki Taff Vale Demiryolundaki grevin öyküsünü anlatıyor. Bu grev, RMT'nin öncülerinden biri olan ASRS'ye karşı yasal işlem yapılmasına yol açtı. Bu yasal işlem, herhangi bir sendikanın endüstriyel eylem düzenlemesini tehdit eden bir kararla sendika aleyhine büyük bir tazminat ödenmesiyle sonuçlandı. Bu karar, İşçi Partisi'nin oluşumuna yol açan siyasi ajitasyonu etkiledi. Bu siyasi ajitasyon, Ticaret Anlaşmazlıkları Yasası'nın tam olarak 100 yıl önce geçmesine yol açtı. Bu Yasa, grev hakkı vermese de, sendikalara, Thatcher hükümetlerine kadar, üç çeyrek yüzyıl boyunca endüstriyel eylem örgütleme konusunda yasal özgürlük verdi. Bu yasal özgürlük, işçilerin, işyerinde işverenin aşırı gücüne karşı koymanın bir yolunu bulmuş olan kolektif bir gücü kullanmalarına izin verdi. Bu kolektif güç, çalışan insanların yaşam standartlarının artmasından ve yirminci yüzyılın 1980'lere kadar ilerlemesine damgasını vuran zengin ve fakir arasındaki eşitsizliklerin azalmasından büyük ölçüde sorumluydu.
Ancak son 25 yıldır bu başarılar tersine döndü. Sendikaların ve işçilerin yasal sınai eylemde bulunma haklarına getirilen ve sendikaların üyelerinin çıkarlarını savunma kapasitesinin kaybına yol açan yasal kısıtlamalar, herkesin açıkça gördüğü yaşam kalitesinde düşüşün başlıca nedeni olmuştur. Yasal kısıtlamalar Muhafazakarlar tarafından 1980'lerde ve 90'larda uygulandı ve o zamandan beri İşçi Partisi tarafından sürdürüldü.
Geoff RevelPs kitapçığından çıkarılacak ders, sendikal hareketin, (en azından) 1906'dan itibaren sahip olunan özgürlükleri yeniden kazanmak için yasayı değiştirmek için bir kez daha siyasi olarak harekete geçmesi gerektiğidir. Avrupalı komşularımız arasında elde edilen ve Birleşik Krallık tarafından onaylanan uluslararası yasalarda güvence altına alınan bu ülkede güvence altına almanın yolu: grev hakkı.
John Hendy QC 1 Şubat 2006
1891'de Amman Beasley adındaki kuduz bir sendika karşıtı, Taff Vale Demiryolu Şirketi'nin Genel Müdürü olarak atandı. 1895'te Şirket Başkanı James Inskip emekli oldu, onun yerini bir sendikanın "demiryolu şirketleri açısından çok tehlikeli bir kurum" olduğuna inanan başka bir sendika karşıtı Bay R Vassall aldı. Vassall ve Beasley işgücünü hor görüyorlardı, onların refahıyla hiçbir ilgileri yoktu ve sendikalarıyla görüşmeyi kesinlikle reddediyorlardı. Bu iki adam, İngiliz işçi hareketleri tarihinde bir kilometre taşı olacak olayları yaratmak üzereydi.
Saltanatlarına, Güney Galler demiryolu işçileri arasındaki hoşnutsuzluk ve öfkenin kritik bir noktaya ulaştığı bir zamanda başladılar. 1893 ve 1898 kömür grevleri, garantili altmış saatlik haftanın askıya alınması ve işten çıkarmalarla birlikte maden işçilerinin yanı sıra demiryolu işçilerine de acı çektirdi. "Madenciler kömürü çıkarır, demiryolu işçileri taşır" ifadesi, daha yakın zamanlarda olduğu gibi o zaman da doğruydu. Taff Vale demiryolu işçileri, Güney Galler madencileri tarafından çıkarılan on sekiz milyon ton kömürün dörtte birini taşıdı, taşınacak kömürün olmaması, kazançlarda kesintiler ve daha kötüsü anlamına geliyordu. Boer savaşıyla birlikte, Güney Afrika'ya savaş malzemeleri taşıyan gemilere yakıt sağlamak için Güney Galler kömürüne büyük bir talep geldi. Bu, kömürün maliyetinin yükselmesine neden oldu, ocak karları buna göre arttı ve madenciler ücret artışları kazanabildiler. Ancak Güney Galler demiryolu işçileri bir parça gelişmedi ve bu onlar için can sıkıcı olmalı. Madenler üretim yapmadığında acı çektiler, ancak kömür üretimi rekor seviyeye ulaştığında düşük maaşları ve kötü koşulları aynı kaldı, hayat pahalılığı arttı.
1898'de James Holmes, tutkulu bir sosyalist ve çok saygı duyulan Bağımsız İşçi Partisi (ILP) üyesi, Amalgamatedin Demiryolu Hizmetçileri Derneği'nin (ASRS) Güney Galler ve Batı Organizatörü olarak atandı. 1 Ekim 1899'da bir kitle toplantısında, Taff Vale, Rhymney, Barry ve Cardiff demiryollarından işçiler, garantili altmış saatlik haftanın restorasyonu ve ücret artışları için mücadele etmek üzere her düzeyden bir Ortak Komite oluşturdular. James Holmes, Ortak Komitelerin varlığı ve amaçları için ASRS liderliğinin desteğini aldı.
28 Kasım'da Ortak Komite üyesi ve işaretçi Moses Jones, Taff Vale'ye bir heyet ile görüşmelerini isteyen bir mektup yazdı. Şirket, 9 Aralık'ta bir toplantıyı reddettiğini yazdı. Sendika, ücret taleplerinin bir listesini oluşturan dört şirketin hepsine yazmıştı, Rhymney ve Cardiff Demiryolları'ndan mektupla ilgili onay aldılar ve Taff Vale ve Barry Demiryolları'ndan hiçbir yanıt alamadılar. Sendika yöneticisi dört şirkete yazıp tahkim teklifinde bulunmaya karar verdi, şirketler altı gün içinde cevap vermezlerse bir grev oylaması yapılacak, bu sefer dört şirket de cevap verdi, ancak yalnızca onay mektupları ile. 14 Ocak 1900'de Cardiff Park Hall'da iki bin demiryolu işçisinin katıldığı bir kitle mitingi düzenlendi. ASRS Genel Sekreteri Richard Bell, toplantıya hitap etmek için Londra'dan gitti ve onlara, eğer kazanacaklarsa, "denizanası değil, sağlam kalibreli, omurgası olan adamlar" olmaları gerektiğini söyledi.
İşçileri 'sözleşme ihlaline' karşı korumak için, işverenlere emeğin geri çekileceğine dair on dört gün önceden bildirimde bulunmak için bildirimde bulunmak gerekiyordu. Tüm bildirimlerin aynı anda teslim edilmesi gerektiğinden, bildirimleri organize etmek ve teslim etmek sendika yöneticisinin sorumluluğundaydı. Toplantıda, temsilcileriyle yedi gün içinde görüşmedikleri takdirde tebligatların yapılacağı konusunda şirketlere bilgi verilmesine karar verildi. İşverenler yine sadece resmi yanıtlar verdiler. 28 Ocak'ta Bell, coşkulu bir kitle toplantısında dört şirketten işçilerin "yüzde 91 ila 97'sinin" sendikaya bildirimde bulunduğunu bildirdi. Bu büyük çoğunluğa rağmen Bell daha sonra toplantıyı, bildirim kağıtlarını işverenlere teslim etmeyi ertelemesine ve onlara yedi ila on gün daha süre vermesine izin vermeye ikna etmeye devam etti.
Rhymney Demiryolu ve Barry Demiryolu yöneticileri, 1 ve 2 Şubat'ta gerçekleşen bir heyet ile acil bir toplantı yapmayı kabul etti. Cardiff Demiryolu ay içinde bir heyet ile görüşmeyi kabul etti. Bu toplantılar, işaretçilerin ve diğer bazı derecelerin ücretlerini haftada dört şiline kadar artırma teklifleriyle sonuçlandı. Taff Vale Genel Müdürü Beasley, 9 Şubat'ta çalışanlarının bir heyetiyle bir araya geldi, demiryolu işçilerine küçük tavizler verdi, ancak haftada iki şilin artış ve sekiz saatlik bir iş günü için merkezi talepler reddedildi.
Teklifleri değerlendirmek için 11 Mart'ta bir kitle toplantısı çağrıldı ve militan tabandaki Ortak Komite'nin şimdi bir sorunu vardı, bölücü bir durum karşısında önceki toplantıların havasını nasıl yeniden yakalayacakları, gerçekten de Barry Demiryolu işçileri vardı. zaten maaş artışlarının alınmasında. Toplantıya, tekliflerin reddedilmesi ve dört şirketten işçiler için oylama yapılmasına karar verildi ve yüzde doksan ve üzeri oyların alınması halinde tebligat yapılacaktı.
Toplantıya bu oldukça tartışmalı kararı kimin koyduğuna dair bilinen bir kayıt yok, ancak Richard Bell militan şapkasını taktı ve adamların şu anda içinde bulunduğu durumun onunla hiçbir ilgisi yokmuş gibi konuştu. "Aydınlatma havasında" olduğunu iddia etti ve "artık aptal olacaklarsa" "hangi metalden yapıldığını kanıtlamak zorunda kalacaklardı". O sordu. Ancak önceki toplantıların amaç birliği orada olmamış gibi görünüyor. Şirketlerin tekliflerini geçici teklifler olarak kabul etmek için bir değişiklik yapıldı, Boers'a karşı zafer kazanılana kadar bir peşinat. Moses Jones, "süt ve su vatanseverliği yok" istediklerini yanıtladı. Oylama sonucu Bell tarafından 22 Mart'ta açıklandı, grevden yana olanlar yüzde 71 ile 81 arasındaydı, 11 Mart toplantısında kararlaştırılan yüzde doksanın altındaydı. Gazeteler sendikayla alay etti ve Yürütme, "oy pusulasının sonucunu reddeden ve etkilenenlere hiçbir kredi yansıtmayan gerici bir hareket olarak görülen" bir kararı kabul etti.
Ortak Komite, 28 Ocak toplantısında güçlerini gösterme fırsatını kaçırdıklarını anlamış olmalı. Aynı hatayı bir daha yapmayacaklarına, bir dahaki sefere Komite işleri yürüteceklerine, Holmes ile çalışacaklarına, ancak Bell ve Yöneticiyi silah mesafesinde tutacaklarına karar verdiler.
Taff Vale Demiryolu Şirketi'ndeki durum Mart ayı sonunda şöyle tanımlanabilir: Taff Vale Demiryolu'nun sendika düşmanları, şüphesiz işgücüne karşı bir zafer olarak gördükleri şey hakkında böbürleniyorlar, hoşnutsuz bir işgücü daha çok patronların botunun altında hissediyor her zamankinden daha fazla, militan bir rütbe ve lider, boşa harcanan bir fırsat karşısında öfkeyle kaynayan tüm dereceli Ortak Komite. Kıvılcım bekleyen bir çıra kutusu gibiydi. Bu kıvılcım, Abercynon'dan J Ewington adında bir işaretçi olduğu ortaya çıktı.
İşaretçi J Ewington.
Ewington Taff Vale Demiryolunda yirmi yıl çalışmıştı, kırk beş yaşındaydı, Abercynon'da yaşıyordu ve on yedi yaşından küçük on çocuğu vardı. Karısı hastaydı, ailenin diğer üç üyesi ona bakıyor ve çocuklara yardım ediyordu. Ewington aynı zamanda yerel ASRS'nin önde gelen bir üyesiydi, her düzeyden Ortak Komite lideri Moses Jones'un bir meslektaşıydı ve iş arkadaşlarının saygısını kazanmıştı. Şubat ve Mart 1900'de ajitasyonun zirvesinde J. Ewington, Taff Vale Genel Müdürü Beasley ile görüşmek üzere bir heyete önderlik etti. Tutkulu sendikacılar ile Bcasley'den nefret eden sendika arasındaki o toplantıda ne olduğu bilinmiyor. Ancak 28 Nisan'da Ewington'ın istasyon şefi tarafından Pontycynon'daki sinyal kutusundan uzaklaştırıldığı konusunda bilgilendirildiği, Treherbert kutusunda haftada fazladan 2 şilin çalışacağı ve terfiyi kabul etmek "zorunlu" olduğu biliniyor. . Trehcbert kutusu şu anki evinden on altı mil uzaktaydı, evini taşımak zorunda kalacaktı. Şirket daha sonra işaretçileri zorla terfi ettirmenin normal bir uygulama olduğunu iddia edecekti.
Bu onların birçok yalanından biriydi. Hareketi kendisine söylendiğinde, Ewington, Şube Amiri W. Harland'a, içlerindeki sıkıntılı duruma dikkat çekerek yazdı. Eve taşınmanın çok hasta bir eşe sağlanan yardımı azaltacağını, büyük masraflara neden olacağını ve hayatı daha da çekilmez hale getireceğini savundu. Harland, Ewingtons istasyon şefi aracılığıyla yanıt verdi, Pontycynon'da kalma talebini reddetti ve "bu Ewington'ın ne istediğiyle ilgili bir soru değil, Treherbert'e taşınması gerekiyor ve derhal kaldırılması gerekiyor" dedi.
Zavallı Ewington daha sonra romatizmal ateşle ciddi şekilde hastalandı ve 10 Mayıs'tan itibaren hastalandı. 24 Temmuz'da işe döndüğünde, Pontycynon'daki görevin sadece bir başkası tarafından değil, Treherbert'teki görevin de bir başkası tarafından doldurulduğunu gördü. Bir adam hastayken bir işi doldurmak için duyulmamış bir şeydi, talepte bulundu ve Hat Amiri Bay W. Harland ile ofisinde bir röportaj yaptı. Savunmasını dinledikten sonra Harland, "iş arkadaşları arasında sürekli huzursuzluk yarattığı" için başına bela açtığını ve utanması gerektiğini söyledi.
Kedi artık çantadan çıkmıştı, Ewington terfi nedeniyle taşınmıyordu, sendika aktivisti olduğu için acımasızca kurban ediliyordu. Aralık 1902'de tüm olay Kings Bench Division'daki Bay Justice Wills tarafından ayrıntılı olarak incelendiğinde, Beasley ve savcılık iki tanığın, Messrs Ponsford ve Black'in ifade vermeye çağrılmasını engellemeyi başardılar. Görünüşe göre, Ewington'ın taşınmasının gerçek nedenlerini vermeleri için yemin altında istenecekti. Buna ek olarak mahkemeye, W. Harland'ın Bay Ponsford'a yazdığı ve aynı zamanda Ewingtons tedavisinin gerçeğine ışık tutacak bir mektubun 'kaybolduğu' söylendi. Adalet Wills, özetinde, Ewington'ın mağdur olduğuna inandığını açıkça belirtti.
Harland ile yaptığı röportajdan hiçbir şey elde etmeyen Ewington, şimdi Taff Vale Yöneticileri ile görüşmek istedi ve iki iş arkadaşı eşliğinde üç tanesiyle tanıştı. Kararları, Ewington'a Aberdare vadisindeki on yedi kutuyu aynı ücretle kapsayan hasta yardım işaretçisi görevini teklif etmekti. Her sabah iki ya da üç mil yürümeyi gerektirecekti ama evini taşımak zorunda kalmayacaktı. Ewington, Yönetimin teklifini reddetmesini tavsiye eden Ortak Komite'den tavsiye istedi. Onların bakış açısına göre burada, korkunç iç durumuna rağmen, davalarıyla savaşmak için zaman ve enerji vermiş bir adam vardı, bunun için Taff Vale patronları ona ve ailesine saldırıyorlardı. Ewington onların yanındaydı, şimdi onlar onun yanında olacaklardı. Ortak Komite tavsiyesini kabul etti, Direktörlerin teklifini reddettiğini yazılı olarak sundu ve Pontycynon'daki eski işini geri istedi.
Taff Vale Saldırısı
Mart ayında Ortak Komite'nin geri çekilmesinden bu yana James Holmes daha iyi ücret ve koşullar için bir hareket inşa etmekle meşguldü. 29" Temmuz'da Pontypridd'de düzenlenen kitlesel bir toplantıda işaretçiler, frenciler, manevracılar ve muhafızlar için ücret artışı talep eden bir karar coşkuyla taşındı. 61 Ağustos'a kadar eski işine iade edilmezse, tebligatlar teslim edilecekti. Holmes, ateşli bir konuşma yaparak, adamların biraz cesareti varsa, şirketin onları tekrar yenmesine izin vermeyeceklerini söyleyerek, "Bu bir istihbarat meselesi değildi ama cesaret" dedi.
Taff Vale adamları şimdi bir kavga için harekete geçtiler, ancak Holmes, bildirimlerin hepsinin aynı anda teslim edilmeyeceğinden endişe duyuyordu, Ortak Komite'yi endişelerini dile getirmek için kullandı ve hatta bir mektup yazdı. Güney Galler Günlük Haberler adamlara tebligatlarını 13 Ağustos'a kadar vermemelerini tavsiye ediyor. Hut Holmes durumu kontrol etme girişimleri başarısız oldu ve 5 Ağustos'ta çalışanların üçte birinden daha azını temsil eden 363 bildirim teslim edildi, bunların süresi 19 Ağustos'ta sona erecekti. Bir hafta sonra, 26 Ağustos'ta sona erecek olan dört yüz kişi daha teslim edildi, bu nedenle, sözleşmeye aykırı olmadan emeğin aynı anda geri çekilmesi mümkün değildi. Sadece bu değil, sendika yöneticileri, bildirimlerin teslimi için E.C.'den onay istedi ve Bell'in Holmes'a öfkeli olduğu bildirildi.
17 Ağustos'ta Cardiff Ticaret Odası araya girdi ve Beasley'e Holmes ile görüşüp görüşmeyeceğini sordu ve tüm sınıflardan oluşan bir heyet, makul sayıda "şirketin hizmetlisi" ile görüşeceğini, ancak "resmi veya gayri resmi olarak hiçbir kişiyle görüşmeyeceğini" söyledi. şirketin hizmeti". Holmes bağımsız tahkim önerdi, Beasley reddetti. Holmes daha sonra Beasley'e o olmadan tüm dereceleri temsil eden bir delegasyon teklif etti, ancak varlığı delegasyonların ilk talebiydi, bu yüzden Beasley devam etmeyi reddetti.
Richard Bell ve Yürütme Komitesi, Mart oylamasından bu yana Güney Galler taban hareketine çok az ilgi göstermişti, ancak 17 Ağustos'ta Bell Galler'e koştu. Ticaret Kurulu Başkanı'ndan bir röportaj için bir destek mektubu ile donanmış olarak, Ihe Taff Vale Başkanı R. Vassall ile görüşmeye çalıştı, ancak reddedildi. Bell Londra'ya döndü ve 19 Ağustos Pazar için sendika yöneticisi için özel bir toplantı düzenledi. Güney Galler'den tüm sınıflardan iki delege Joint C'ommittee hazır bulundu, canlı olması gereken toplantı altı buçuk saat sürdü. Sonunda, Bell'in karşı çıktığı değiştirilmiş bir karar, yedi vole lo beş tarafından taşındı, şöyleydi:
'Yürütme, Taff Vale demiryolcularından bir heyetin kanıtını dinledikten ve anlaşmazlıkla ilgili yazışmaları gördükten sonra, şu sonuca varmaktan başka bir şey yapamıyorlar:
· Komitenin onayını almadan harekete geçen adamların davranışlarının son derece kınanmasıydı.
İşaretçi Ewington'ın görevden alınmasıyla Şirket yönetiminin keyfi davrandığını ve adamları mevcut eylemlerine teşvik ettiğini.
Konunun her iki tarafını da göz önünde bulundurarak, Dernek Yöneticileri olarak, Genel Sekreter ve görevlendirebileceğimiz diğer kişiler tarafından anlaşmazlığın hızlı bir şekilde sona erdirilmesi için her türlü çabanın gösterilmesine karar veriyoruz.
Dikkatli bir şekilde değerlendirdikten sonra, bu adamları mali olarak desteklemeye karar verdik.'
Yürütme, ASRS kurallarının ihlal edildiğine karar vermişti. Ancak sendika mali de dahil olmak üzere her şekilde yanlarında dursun diye erkekler patronlar tarafından buna zorlanmıştı.
Londra'daki yönetici hala kararlarını hararetli bir şekilde tartışırken, Pontypridd'de 1300 demiryol işçisinden oluşan bir toplu toplantı yapılıyordu. James Holmes onlara, şimdi yapılacak tek tahkimin "paslı raylar ve paslı tekerlekler mahkemesi" olacağını söyledi. Adamların gece yarısı tek vücut olarak çalışmayı bırakacaklarına karar verildiğinde, hemen hemen her el destek için kalktı. Toplantı, Yürütme kararını henüz duymamıştı, bu nedenle aslında kitle toplantıları kararı, M.Ö.
19 Ağustos 1900'ün gece yarısı, Taff Vale Demiryolu'nun istihdamından 1.327 işçi çıktı. Bunlardan 363'ü uygun bildirimde bulundu, 400'ü yetersiz bildirimde bulundu ve 564'ü hiç bildirimde bulunmadı. Gerçekleşen grev gözcülüğünün, ilk gün kömür trenlerinin çalışmadığı Britanya'daki herhangi bir demiryolu grevinde en iyi organize edilen eylem olduğu söyleniyor. Taff Vale gelirinin yüzde yetmişi taşınan kömürden geldi, ancak yine de Beasley, şimdiye kadar ne pahasına olursa olsun bir anlaşma isteyen Bell ile görüşmeyi reddetti. Beasley, Bell ile görüşmedi çünkü o zaten grevi kırmak için kabuklu işçi ithal etme planları yapmıştı, o bu planlara bağlıydı. Sendikaların kötülüğüyle başa çıkmanın tek yolunun onlara savaş açmak olduğunu göstermek istedi. ASRS örgütlü demiryolu işçileri onun için çalışmasaydı, o zaman dışarıdan yeni bir işgücü yetiştirecekti. İşi kastettiğini daha da göstermek için, şirket kulübelerini kiralayan grevcilere ve ailelerine, onları 'derhal' boşaltmalarını emretti ve o hafta için kiralar ödenmiş olmasına rağmen tahliyeler yapıldı.
kabuklar
Beasley, Ağustos ayının başında işlerin gidişatını görerek, Taff Vale Demiryolunda iş teklif eden gazetelerin çoğuna ilanlar vermişti. Şirket ayrıca, Beasley tarafından Londra merkezli Ulusal Hür İşçi Derneği (NFLA) üyeliğini almaya ikna edilmişti. Bu birlik, uyuz işçiliği kullanarak 300 grevi kırdığı biliniyordu. NFLA lideri William Collison, 𧴜 ücret karşılığında "kırk sekiz saat içinde grevin arkasını kırmayı" üstlendi. NFLA'dan, Büyük Doğu Demiryolu'ndaki bir grev tehdidiyle başa çıkmak için bir grev kırıcılar ordusu kurması istenmişti, ancak grev gerçekleşmediği için bu adamlardan 197'si Taff Vale'ye gönderildi. Collison tarafından işe alınan adamlar, South Wales Daily News için röportaj yapılan kişi gibi, genellikle neden işe alındıklarının farkında değillerdi:
Kings Cross Road'da bir pansiyondaydım. Dokuz buçukta bir beyefendi içeri girdi ve "Çalışmak ister misin? "Evet dedim. "Gel bir bardak bira iç" dedi. "Bu benim" dedim. Gittiğimde dedi ki, "Arkadaşın var mı? "Herhangi bir miktar" dedim ve on beş tane getirdim ve iyice bira ve bolca tütün içtik. Yeraltından Addison Road'a gittik ve Addison Road'dan o bize bir bilet verdi ve bizi Bristol'e getirdi.Tekrar trene bindik ve Cardiff'e geldik.Cardiff'e vardığımızda iki tarafı da kilitlediler.Genç bir adam geldi ve "Ne yaptığını biliyor musun? "Ve bize bir fatura verdi. "Grev bu!" dedim, sonra biri onu iterek uzaklaştırdı. Görevliler benden biraz iş yapmamı istediler, ben de "Nasıl yapacağımı bilmiyorum" dedim.
Grevciler zekice örgütlenmişlerdi ve NFLA'nın oluşturduğu tehdidi kolayca üstlendiler. Beasley, sabahın erken saatlerinde grev kırıcıları gizlice içeri sokmaya çalıştı, ancak grevciler yaklaşan trenlere karşı onları uyarmak için raylara patlatıcılar koydu. Tüm alan ASRS şubeleri grev kırıcıları durdurmak ve geri göndermek için seferber edildi. Penarth Şubesi hesapları, aşağıdaki harcama kalemini gösterir 'Taksi, Cardiff'e akşam yemeğinin kendisi ve iki yaşlı şoförün Cardiff'e yemek yemesi ve akşam yemeği Blackleg'i ve Weston-Super-Marc İskelesi'ne refakat etmek, Cardiff'ten 17'ye getirilen blackleg çetesi için gişeler ve içecekler boşaltma teknesi.
Merthyr Tydfil şube kitaplarında benzer bir hikaye anlatılıyor: 'kara bacaklı J. Dawson, Merthyr istasyonunda iki kara bacaklı 6d ele geçirildi ve karargaha kadar eşlik edildi, Cardiff 7s 3d'. Bell, kırk kişilik bir çeteyi Cardiff'ten Londra'ya dönmeye ikna etti, beslendiler ve bir sonraki müsait trene bindiler. Geri gönderilen herhangi bir adamın geri döndüğüne dair bir kayıt yok.
Gece gündüz çalışan 847 gözcü vardı, sekiz saatlik bir vardiya için 6 gün maaş alıyorlardı. Raylara kalın yağ sürdüler, lokomotiflere hücum ettiler, vagonları ayırdılar, telgraf tellerini kestiler ve şehirlerde varlıklarını yoğun bir şekilde hissettirdiler. Taff Vale başkanı Vassall daha sonra grev gözcülerinin 'bir köşeyi döndüğünüz her yerde oldukça iyi' olduğunu söyledi. Bazı grevciler ve aileleri evsizdi, bunlardan 208'i sözleşmeyi ihlal ettikleri için yasal olarak Vassall ve Beasley tarafından kovuşturuyorlardı, işe alınan kabuklar kasabalarda onları korumak için polis tarafından görevlendirildi, bu nedenle yıldırma eylemlerinin olması şaşırtıcı değil. ve şiddet. Bu eylemler sözlü saldırı, kaba kullanım, taş ve çürük yumurta fırlatmaktan daha ciddi fiziksel saldırılara kadar uzanıyordu. Holmes, grev gözcülerinin şiddetli saldırılarını durdurmaya çalışırken iki kez yaralandı. Cathays bahçesinde "tesislere, sorumlu adama saldıran ve şirketin malına zarar veren bir grup adam tarafından zorla girildi."
NFLA, grevi kırmak için ülkenin her yerinden 400 adam gönderdi, bunların 192'si hariç hepsi ya geri dönmeye ikna edildi ya da demiryolu çalışmasına uygun görülmedi. Beasley hüsrana uğramış ve öfkelenmişti ve şirket avukatlarına Bell, Holmes ve ASRS'nin şirket binalarını, Cardiff'teki Great Western Demiryolu istasyonunu ve "grevci olmayanlar" konutlarını "izleyip kuşatmalarını" engellemek için bir tedbir kararı almak istediğini bildirdi. . Avukatların görüşü, 1871 ve 1876 tarihli Sendika Kanunları'nın, kayıtlı adı altında bir sendikaya karşı dava açmayı reddetmesiydi. Ama Beasley bunların hiçbirine sahip olmayacaktı, Bay Justice Byrne tarafından 1898'de kararlaştırılan Lyons vs. Wilkins davasını biliyordu. Yargıç, 'izleme ve kuşatma' şeklinde grev gözcülüğünün yasa dışı olduğuna ve birine 'kara bacaklı' demenin yasalarca izin verilmeyen bir gözdağı verme biçimi olduğuna hükmetmişti. Beasley, Bells adı altında aşağıdaki gibi ifade edilen bir genelge edinmişti:
TAFF VALE DEMİRYOLUNA GREV
Erkekler Genel Merkezi Cobourn Street Cathays
Taff Vale demiryolunda geçen Pazartesi gününden beri grev var. Yönetim, grevdeki adamları karalamak için çalıştırdığı adamları burada tuzağa düşürmek için her yolu kullanıyor.
SÜRÜCÜLER, İtfaiyeciler, Muhafızlar, FRENLER VE SİNYALLER HEPSİ ÇIKMIŞTIR.
Bir BLACKLEG olarak tanınmaya istekli misiniz?
Taff Vale'de çalışmayı kabul ederseniz, bu sizi tanıyacak. Cardiff'e vardığınızda, bilgi ve yardım alabileceğiniz yukarıdaki adresi arayın.
RICHARD BELL Genel Sekreter.
Beasley, genelgeyi avukatlara verdi ve devam etmeleri talimatını verdi.
Grevin sonu.
Grevin on bir günü boyunca Richard Bell, grevciler için tatmin edici bir anlaşma sağlamak için yoğun çaba sarf etti. Çabaları, onunla tanışmayı reddeden Vassall ve Beasley tarafından hüsrana uğradı. Ardından 24 Ağustos'ta Ticaret Kurulu'ndan bir Bay Hopwood, bir anlaşmaya varmak ve aracılık etmek için Cardiff'e geldi. Aynı zamanda 'The Times' gazetesinde iki mektup çıktı. Biri, Taff Vale Demiryolunun eski Başkanı James Inskip'tendi, yöneticileri Bell ile görüşmedikleri ve belki de yüz binlerce pound kaybını önledikleri için ağır bir şekilde eleştirdi. Diğer mektup, Cardiff'teki en etkili sanayicilerden biri olarak tanımlanan Sir W. T. Lewis'tendi, Güney Galler Demiryolları için bir Uzlaşma Kurulu istiyordu. Kendi dünyalarından gelen bu ağır silahlarla Taff Vale Yöneticileri taviz vermeye karar verdiler. Ertesi gün, Hopwood'la arabulucu olarak hareket ederek bir anlaşma için şartlar yayınladılar. Signalman Ewington davasının tahkim için Ticaret Kurulu'na gitmesi konusunda anlaştılar, mümkün olduğu kadar çok grevciyi derhal, hepsini iki ay içinde yeniden işe almayı ve onlara erkeklerin iddia ettiği gibi tam emeklilik haklarını garanti etmeyi taahhüt ettiler. muhtelif dereceli temliklerde değerlendirilecek ve sözleşmeye aykırı davrananlar hakkında açılan davalardan vazgeçilecektir.
27 Ağustos'ta Hopwood, grev devam ederken Londra'ya döndü. Adamları yeniden işe almanın iki aylık farkı, şirketin Collisons kabuklarından hemen kurtulamayacak olmasıydı. Erkekler Ortak Komitesi, grevcilerin iki ay boyunca işsiz kalmasını kabul etmezken, geri kalanı nefret edilen siyah ayaklarla birlikte çalıştı. Taff Vale Başkan Yardımcısı Bay Russell Rea, Sir WT Lewis, Richard Bell ve James Holmes arasındaki gayri resmi konuşmalar, uzlaşma girişimlerini sürdürmeye devam etti. Sonunda erkekler tarafından kabul edilebilir bir anlaşmaya varıldı. Şirket, erkeklerin emeklilik haklarını garanti altına almak ve grevciler aleyhindeki tüm yasal işlemleri durdurmak için Ewington'daki Ticaret Kurulu tahkimini kabul etmek için bir ay içinde tüm grevcileri geri almayı kabul etti. 31 Ekim 1900'e kadar Güney Galler demiryolları için 'mümkünse' bir Uzlaşma Kurulu kurulacak ve erkeklerin talepleri onun önüne konacaktı. 1 Eylül 1900'de Taff Vale Demiryolu Şirketi'nde normal hizmetler ve operasyonlar yeniden başladı ve daha sonra tüm yerleşim şartlarını derhal ihlal etmeye başladı.
Signalman Ewington, şirket tarafından kendisine "oldukça özgürce" muamele edildiğini tespit eden Ticaret Kurulu Başkanı'ndan tahkime gitti. Ewington şirket içindeki pozisyonunun ne olduğunu sorduğunda, Harland kendisine grevden önce yapılan teklifi reddettiğini söyledi, o kadar. Ewington, Taff Vale'deki işinden ayrıldı ve bir kömür madencisi oldu.
31 Ekim, erkeklerin taleplerini dinlemek için bir Uzlaşma Kurulunun kurulduğuna dair hiçbir işaret olmadan geldi ve gitti. 6 Kasım'da yöneticiler, Beasley'nin 'personelin yönetimini bir dış organa devredeceği' için bir Uzlaşma Kurulu'nu kabul etmeme tavsiyesini kabul ettiler.
Şubat ayında, grevden dört ay sonra, Beasley tarafından ithal edilen yetmiş altı kara bacaklı hâlâ şirkette çalışıyordu. 28 Ocak'ta Beasley, her seviyeden erkek heyetiyle bir araya geldi ve onlara, ithal edilen emeğin hizmetlerini her ne pahasına olursa olsun tutmanın artık şirket politikası olduğunu bildirdi. Önerilen Uzlaşma Kurulu görüşülmedi bile.
Taff Vale Kararı.
Tam olarak aynı gün grev, şirketin Bell ve Holmes'un "grevci olmayanlara bilgi iletilmesi" dışında her türlü grev gözcülüğünden alıkoymak için ihtiyati tedbir başvurusunu sona erdirdi. adını, "ithal emek için belirgin bir tehdit" olan uygunsuz bir genelgeye koydu. 5 Eylül 1900'de, ihtiyati tedbiri sendikanın kendisine kadar genişleten ve sendikaların bir grevin neden olduğu zararlardan dolayı dava açabileceğini ilan eden bir açıklama daha yaptı:
"Yasama organı, büyük servete sahip olabilen ve ajanlar tarafından hareket edebilen, bu zenginliğin kullanımı ve bu ajanların istihdamı yoluyla diğer kişilere yapabilecekleri yanlışlardan kesinlikle hiçbir sorumluluğu olmayan çok sayıda insan topluluğunun yaratılmasına izin verdi mi? sanmayın" dedi.
Grev sona ermiş olsa da, Bay Yargıç Farwells kararının ciddi sonuçlarıyla ilgilenilmesi gerekecekti. Yürütme, Bell'e derhal TUC'a, kararın tartışmasız kalmasına izin verilmesi halinde tüm Sendikalar için ne gibi sonuçlara yol açacağına dikkat çekmesi talimatını verdi. kararların yarattığı tehlikeler ve bir temyizin finanse edilmesine katkı sağlamak.
12 Kasım'da sendikaların temyiz başvurusu The Rolls'un Üstadı, Lord Justice Collins ve Lord Justice Sterling tarafından duyuldu. Tüm sendika hareketini rahatlatacak şekilde, yargıçlar oybirliğiyle temyizin onaylanması konusunda anlaştılar ve Sayın Yargıç Farwells kararları geri alındı. Ancak, kendi avukatının tavsiyesine karşı Beasley, Lordlar Kamarası'na itiraz etmeye karar verdi. Beş kanun lordunun karara varmaları 22 Temmuz 1901'e kadar sürdü, oybirliğiyle The Taff Vale Demiryolu lehinde bulundular.
Grev anlaşmasında şirketin grevcileri yasal olarak takip etmeyeceği konusunda anlaşmaya varıldı, ancak sendikaya yönelik yasal saldırıdan söz edilmedi. Bell ve Executive, Taff Vale yöneticilerinin harekete geçmesini bekledi ve bir süre sonra karar vermemeye karar verdiler. Ancak 13 Aralık 1901'de şirket tarafından ASRS'ye tazminat davası açıldı.
Şimdi başka bir komplikasyon ortaya çıktı. ASRS Genel Sekreteri Richard Bell ve Güney Galler ve West Country organizatörü James Holmes birbirlerinden yoğun bir şekilde hoşlanmadılar. Bell ortalama bir konuşmacıyken Holmes 'ASRS'nin sahip olduğu en iyi hatip'ti. Bell, Parlamento'da Liberal bir biletle koltuk aramıştı, ılımlıydı ve 'hesaplıydı'. Tutkulu bir sosyalist ve Bağımsız İşçi Partisi'nin aktif bir üyesi olan Holmes, 'kalbini koluna taktı'. Birbirleriyle zar zor konuşuyorlardı.
Bell, ASRS'nin içinde bulunduğu durumdan kısmen sorumlu olarak Holmes'u tuttu ve Holmes savunmasını birlik ve diğer memurlardan ayırmaya başladı. Bell, Accrington ve Liverpool şubelerinin görevlileriyle temasa geçti ve onlara, Holmes tarafından anlaşmazlık sırasında sendika kurallarını ihlal eden faaliyetlerin bir listesini verdi. Bu şubeler, Holmes savunması için ödeme yapmayı reddetmesi için Yöneticiye görev bilinciyle başvurdu. Yürütme, itirazı geri çevirdiğinde, iki şube aradı ve sendikanın Holmes'u savunmak için sendika fonlarını harcamasını engellemek için birliğe karşı bir ihtiyati tedbir kararı aldılar.
Maskells Hotel Cardiff'te Holmes, yerel sendika liderleri ve meclis üyelerinin katıldığı bir toplantı düzenlendi. Holmes savunmasını finanse etmeleri için sendikacılara ulusal bir çağrıda bulunma kararı alındı. 𧹬-Os-4d'yi yükselterek iki bin genelge gönderildi. Daha sonra ikinci bir bağış toplama komitesi oluşturuldu ve savunma masraflarını, göndermeyi ve basımı karşılamaya yetecek kadar toplam ٟ,172-11 s-6d toplanmasıyla sonuçlanan başka itirazlar gerçekleşti.
Sendika aleyhine toplam 㿄,626 tutarındaki tazminat davası, Yüksek Adalet Divanı'nın Kings Bench Bölümü'nde, Sayın Yargıç Wills'in başkanlığında yapıldı ve 3-19 Aralık 1902 tarihleri arasında sürdü. "mazereti mümkün olmayan davranış" suçlusu olarak özetledi. Jürinin ASRS aleyhindeki tüm sayıları bulması sadece on dakika sürdü. Mahkeme dışı görüşmeler sonucunda 23 Mart 1903'te ödenen miktar 㿃,000'e düşürüldü, ancak sendikaya toplam maliyeti 㿖,000 gibi şaşırtıcı bir seviyeye ulaştı. Bugün bu para miktarı ٠.430.000'e eşit olacaktır.
Lordların kararı ülkenin her yerindeki patronlar tarafından alkışlandı. Vassell o yıl bir hissedarlar toplantısında 'kararın önemi abartılamaz' dedi. Bir grev sırasında, artık sendikaların 'gözdağından' arınmış, uygun alternatif bir iş gücü bulunduğu sürece iş hayatına devam etmek mümkün olacaktır. Sendikaların hukuka aykırı hareket ettikleri ileri sürülebilirse, şirkete fonlarından zarar ödemek zorunda kalacaklardı. Bu, 'grevleri teşvik etme ve tasarlama güçlerinin' sakatlanacağı anlamına geliyordu. Londra gazetesi ECHO, "Bu koşullar altında bir grev neredeyse imkansız hale geliyor ve grev hakkı olmadan, onu kullanırken ne kadar ihtiyatlı olursa olsun, bir sendika acizdir" yorumunu yaptı.
Minnettar bir Taff Vale Demiryolu Şirketi, Beasley'e "hizmetlerinden dolayı" bahşişi verdi. Bir yıl sonra, bir 'İşveren Görüşleri Komitesi' ona karısı için bir çift gümüş şamdan ve bir kolye broşu olan bir '1631000' daha verdi. Mayıs 1903'te Demiryolu Şirketleri Birliği Konseyi, Taff Vale Demiryolu Şirketi'ne yasal masrafları için ٣,000 katkıda bulundu. Başkanına göre Taff Vale şirketi o yıl hissedarlarına 'ülkedeki herhangi bir demiryolunda en yüksek temettü' ödedi. Beasley ve Vassal! ikisi de başardıklarından gurur duyuyordu.
Law Lords kararının haberi, her yerde sendikacılar tarafından dehşetle karşılandı. Bu, grevlerin yasal olduğu, ancak grevi etkili kılmak için gerekli olan grev gözcülüğünün neredeyse tüm biçimlerinin olmadığı anlamına geliyordu. Bir sendika grevin neden olduğu zararlar için dava edilebilir. Hatta bazıları, sendika kurma hakkı fikrinin artık bir yanılsama olarak görüldüğünü iddia etti. Sendikaların hissettiği korku, hayat pahalılığındaki artışlara rağmen, her yıl grevlerin sayısının önceki on yılın yarısı kadar olması gerçeğinde görülebilir.
Ancak, iki yüzlü Beasley ve Vassals'ın patron sınıfının sevgilisi olma günleri sayılıydı. Taff Vale yargısını getirmekten sorumluydular, ancak sonuçlarına tepki üzerinde hiçbir kontrolleri yoktu.
Phoenix Küllerinden Doğar
O zamanlar işçi sınıfının çoğunluğu Liberal'e oy verdi. On dokuzuncu yüzyılın dört ASRS Genel Sekreteri Liberal destekçiydi ve bu destek sadece ASRS ile sınırlı değildi, diğer sendikalar da aynıydı. Önemli bir sendika varlığına sahip seçim bölgelerinde parlamentoya aday olan sendika liderleri, Liberal Parti'nin bölünmüş örgütlerinden sponsorluk aradılar ve 'Lib-Lab' adayları olarak biliniyorlardı. 1892-5 parlamentosu bu 'Lib-Lab' milletvekillerinden on tanesine sahipti. O zamanlar işçi sınıfının çoğunluğu Liberal'e oy verdi. On dokuzuncu yüzyılın dört ASRS Genel Sekreteri Liberal destekçiydi ve bu destek sadece ASRS ile sınırlı değildi, diğer sendikalar da aynıydı. Önemli bir sendika varlığına sahip seçim bölgelerinde parlamentoya aday olan sendika liderleri, Liberal Parti'nin bölünmüş örgütlerinden sponsorluk aradılar ve 'Lib-Lab' adayları olarak biliniyorlardı. 1892-5 parlamentosu bu 'Lib-Lab' milletvekillerinden on tanesine sahipti.
1893'te Bradford'da Bağımsız İşçi Partisi (ILP) kuruldu, parlamentoda tam bağımsız İşçi temsili politikasına sahip bir sosyalist parti ve ASRS'deki etkisi güçlüydü. Daha 1894 gibi erken bir tarihte ASRS Başkanı, Newport'taki AGM'yi 'iki ana siyasi partiden herhangi birinden açık ve farklı tek bir ortak standart yükseltmeye' çağırdı ve 1899'a kadar ILP politikası ASRS tarafından kesin olarak onaylandı. TUC'ların yıllık kongresinde sosyalistlerin etkisi büyüyordu, 'blok oylaması'nın olmadığı bir zamanda günü taşıyan ateşli konuşmalar yaptılar. Gerçekten de, TUC, Ticaret Konseylerinin ve bireysel politikacıların katılımını başarılı bir şekilde dışlamakla birlikte, 1895'te blok oylamayı başlattı, çünkü bir el gösterisi ateşli sosyalist konuşmacıları tercih etti. Yine de ASRS örgütleme sekreteri ve sosyalist James Holmes, Plymouth'ta düzenlenen 1899 TUC'de beş ay sonra İşçi Temsil Komitesi'nin kurulmasına yol açan kararı başarıyla taşıdı.
ILP politikası ASRS çoğunluğu tarafından desteklenirken, diğer sendikaların tutumu bu değildi. ASRS, İşçi Temsil Komitesi'ni (LRC) kurmaya karar veren Şubat 1900 Londra toplantısına fiilen sponsor oldu. Sendikanın dört kişilik bir delegasyonu vardı, bunların arasında Railway Review editörü George Wardle vardı ve bu önemli kararı "Parlamentoda kendi Kırbaçlarına sahip olacak ve politikaları üzerinde anlaşmaya varacak ayrı bir işçi grubu" lehine destekledi.
ASRS, Gasworkers ve Steel Smelters, LRC'ye ilk üye olanlardı, ancak sendikalar bölündü, Londra toplantısında tüm sendikacıların sadece üçte biri temsil edildi. Tekstil İşçileri sendikaları gibi önemli örgütler uzak kaldı ve Lancashire ve Cheshire dışında Madenciler Dernekleri isteksiz ya da doğrudan karşı çıktılar. Güçlü Yorkshire Madenciler Birliği pozisyonu, ruh halinin bir göstergesiydi. Madencilerin üyeliğine hitap eden yıllık raporunda şunları söyledi: 'Üyelerimize neden tek bir amacı olan bir derneğe katılmaya çağrılmamız gerektiğini sormak istiyoruz, yani. Avam Kamarası'na temsilci göndermeleri için diğer esnaflara araç sağlamak. Sizin yaptığınızı yapmak için diğer sendikacıların zayıflıklarına odaklanmak için neden para, zaman veya akıl bulmaya çağrılalım?'
Açılış toplantısının kendisi, sendikalardan üye başına bir kuruş vergi alınması önerisini 'erken' olduğu gerekçesiyle reddetti. Bir yıl sonra LRC'nin ilk yıllık konferansı gerçekleştiğinde, ILP delegesi Philip Snowden toplantıda 'umutsuzluk duygusundan' söz etti, 'bu yeni çaba, daha önceki çabaların kaderini paylaşacak gibi görünüyordu. emeğin doğrudan temsili.'
Taff Vale kararı, sendikaları politik rahatlıklarından kurtarmak içindi. Karardan sonraki iki hafta içinde, LRC adına hareket eden Ramsay MacDonald, her sendikaya 'Lordlar Kamarası'nın son kararı sendikaları Parlamento'da bir İşçi Partisi'nin acil bir gereklilik olduğuna ikna etmelidir' diye yazdı.
Durumlarını fark eden sendikalar şimdi LRC'ye yürüdüler. 1904'e gelindiğinde üyelik, toplam üye sayısı 375.931 olan 41 sendikadan 969.800 üyeli 165'e yükseldi. 1903'teki LRC yıllık konferansı, büyük bir çoğunlukla, açılış toplantısında reddettikleri üye başına bir kuruşluk bir vergi için aynı kararı kabul etmeye karar verdi. Aynı konferans, onaylanmış LRC Parlamento adayları adına meydana gelen geri dönen memur ücretlerinin dörtte birini ödemeyi kabul ederek daha da ileri gitti. Milletvekillerinin maaş almadığı günlerde ayrıca yıllık 𧶀 ücret ödenmesine karar verildi.
Bu kararlar, LRC'nin yaklaşan Genel Seçimlerde daha fazla adayı finanse edebileceği anlamına geliyordu. Üyelikteki artış, LRC'nin arkasında potansiyel olarak çeyrek milyon oya sahip olduğu anlamına geliyordu ve bu gerçeği Liberallerle pazarlık yapmak için kullandılar. Bu pazarlık, sınırlı sayıda seçim bölgesinde üç köşeli bir yarışmadan kaçınılmasıydı. Ocak 1906 Genel Seçimi Liberaller için bir heyelanla sonuçlandı. LRC, önceki seçimde iki adaydan 29'u zaferle elli aday çıkardı.
Yeni Liberal Hükümet, önceki Hükümet tarafından kurulan ve şimdi yeni yayınlanan 'Ticaret Anlaşmazlıkları Kraliyet Komisyonu'nun bulgularına dayanan bir yasa tasarısı taslağı hazırlamaya başladı. Komisyonun üzerinde tek bir sendikacı yoktu ve İşçi Partisi lehine tek bir üyeyle (Sydney Webb) sendikalara çok az şey teklif etti. Bununla birlikte, Hükümetlerin kendi destekçileri, seçim kampanyası sırasında sendikalara yasa tasarısında belirtilenlerden daha geniş bir koruma sağlama sözü verdiklerini söyleyerek önemli sayıda yükseldi. Keir Hardie fırsatı değerlendirdi ve başka bir yasa tasarısı hazırladı - Ticaret Anlaşmazlıkları Yasası - kabul edildi, hükümet 'taahhüt edilen rakamlara direnemedi'. Hatta bazı Muhafazakarlar tasarıyı destekledi ve hiçbir sorun olmadan Lordlardan geçti, ancak sosyal adalet için herhangi bir istekte bulunmadıkları için değil. İngiltere ve Avrupa'da sosyalistlerin kapitalizmin sonu için ajitasyon yapmasıyla çok şey oluyordu, devrimin kendisinin bir olasılık olduğu hissediliyordu. Bir Tory'nin dediği gibi, "Grev hakları reddedilirse, amaçlarına ulaşmak için başka ne yapabilirler?"
'1906 Ticaret Anlaşmazlıkları Yasası' barışçıl grev gözcülüğünü tamamen yasallaştırdı. İşçiler, bir ticaret anlaşmazlığı nedeniyle yapılmışsa, 'sözleşme ihlali' nedeniyle haklarında yasal işlem başlatamazlardı. Sendika fonları artık tamamen korunacaktı. En büyük zafer, sendikaları yasal işlemden muaf tutan maddeydi:
'Bir sendikaya karşı, işçi veya ustalar tarafından veya sendikalar tarafından veya onlar adına işlendiği iddia edilen herhangi bir haksız fiil nedeniyle kendileri ve diğer tüm üyeleri adına herhangi bir üye veya memur aleyhine açılan bir dava. sendika, hiçbir mahkemede ağırlanamaz.'
Sendika dayanışması gördü Taff Vale Yargısı artık yoktu.
Güney Galler demiryolcularının kasten tarih yazmak için yola çıkmadıkları doğrudur, yine de rollerinin önemi göz ardı edilemez. Güney Galler'deki olaylar olmasaydı, kesinlikle bildiğimiz gibi bir '1906 Ticaret Anlaşmazlıkları Yasası' olmayacaktı. Muhafazakar Hükümetlerin 1903 'Ticaret Anlaşmazlıklarına İlişkin Kraliyet Komisyonu' tavsiyelerinin, sendikaları harekete geçirecek yeni yasaların temelini oluşturması daha olasıdır. '1906 Ticaret Anlaşmazlıkları Yasası' sendikaları büyük ölçüde güçlendirdi ve onlara örgütlenme ve mücadele etme konusunda daha fazla güven verdi.
Bununla birlikte, bundan daha fazlası, Taff Vale Kararı sendikacılar tarafından seslerinin doğrudan Parlamentoda duyulması gerektiğine dair bir anlayış yarattı ve çoğunluk artık bunu başarmanın tek yolunun LRC üyeliği yoluyla olduğuna inanıyor. İşçilerin Parlamentoda bağımsız temsil edilmesi şeklindeki merkezi politikasıyla LRC, sendikacılar tarafından bu daha büyük anlayıştan güçlendi. ILP lideri Philip Snowden, LRC'nin ilk yıllık konferansındaki ruh haline ilişkin görüşünde haklıysa, o zaman kesinlikle LRC, kararların sendikalar üzerindeki etkisiyle kurtulmuştur. Bu, Taff Vale kararı olmadan hiçbir İşçi Partisi yaratılamayacağı anlamına gelir. Muhafazakarlar tarafından sendikaları yüz yıl geriye götürmek için tasarlanan yasaların, şimdi aynı İşçi Partisi'nin sırtında iktidarda olan bir hükümet tarafından desteklenmesi kesinlikle bir yüz karasıdır.
Başkan Vassall, Genel Müdür Beasley ve Taff Vale Demiryolu Şirketi'nin geri kalanının, kendileri için çalışmaya zorlananları bu kadar hor gören düşünceleri kayda geçirilmiş gibi görünmüyor. Nihai sonuca kuşkusuz kızgınlardı ve çoktan öldüler, ancak Yeni İşçi Partisi'nin sendika karşıtı yasaları, onların mezarlarında ters dönmeyeceklerini garanti ediyor.
Gyfeillon Üst
Pontypridd'in hemen kuzeyinde, Galler Vadilerinin derinliklerinde Gyfeillon Upper box duruyordu. Bu, daha önceki bir kutunun yerini almak için inşa edildi, bu da 1880'de ilginç bir şekilde adlandırılan Gyfeillon Treble Line Junction'ın yerini almak için inşa edildi.
Gyfeillon Üst SB
John Hinson, 1978
Taff Vale Demiryolu, 1895'te daha geniş camlı pencereler sağlayarak McKenzie & Holland kutu tasarımının kişisel varyasyonlarını geliştirdi ve bu düzenleme, 1923'te Great Western Demiryoluna emilmelerine kadar devam etti.
Penarth Town gibi, tamamen ahşap kutunun çürümeye karşı savaşmak için tuğla temelleri var.
Kutunun önünde, şimdi tarih olan bir şeyin sonunun görülebildiği özel bir dış cephe kaplamasını koruyan bir kapı direği var - o zamanlar her yerde bulunan 16 tonluk maden vagonu. Buna gelin, kutu artık tarih oldu.
Birçok işaretçi, vadinin panoramik manzarasını kıskanırdı.
Gyfeillon Üst SB
John Hinson, 1978
Kutunun içinde McKenzie & Holland'ın standart desen çerçevesi bulunabilir, ancak bu, 5″ aralıktaki 33 koldan oluşan, 21 kol boyutunda olan orijinali olmayabilir. Ancak, Kam ve Şaft kilitlemeli böyle bir çerçevenin bu kadar geç montajı, sistemin başka bir yerindeki yedek bir kutudan aktarılmış olabileceğini düşündürür. Daha yakın zamanlarda, kilitleme geleneksel WR itici tipine dönüştürüldü.
Blok rafın uzak ucundaki kırmızı kutu, Tymawr Siding'e hizmet eden bir ara zemin çerçevesini serbest bırakarak ek bir kolun yerini alır. Bu, Gyfeillon Lower'nin başlangıç sinyalinin bulunduğu yerin yakınındaydı, ancak o günlerde Rhondda Kesme kutusundan bir Annett'in Anahtarı tarafından serbest bırakıldı.
Kolların üzerindeki blok rafa merkezi olarak monte edilmiş iki İngiliz Demiryolları (Batı Bölgesi) blok enstrümanı ve bunların arasında (kırmızı önlü) bir Spagnoletti modeline dayanan GWR'nin tasarımı olan kapatma anahtarı bulunur.
Batı Bölgesi politikası, Hint mürekkebiyle kalın kartuş kağıdına çizilmiş orijinal kopyayı Reading'deki Çizim Ofisinde manuel olarak düzeltmek olduğundan, yerleşim şeması renksizdir. Uzaktayken, onun yerine geçici bir renksiz boya hattı baskısı yapılacaktı. Sürekli olarak ışığa maruz kaldıklarında boya hattı baskıları solduğundan, bunlar kalıcı kullanım için uygun değildi. Ülkenin diğer bölgelerindeki çizim ofisleri bunu zor yoldan öğrendi!
Genellikle daha az ticareti yapılan kutularda olduğu gibi, zemin iyi cilalanmıştır.
Ana hat
TVR ana hattındaki ana istasyonlar şunlardı:
- Cardiff Dock (daha sonra Bute Yolu), 8 Ekim 1840'ta açıldı
- Cardiff Queen Street, 8 Ekim 1840'ta açıldı
- Llandaff, 8 Ekim 1840'ta açıldı
- Pentyrch (şimdi Radyr)
- Taflar Kuyusu
- Treforest, 1847'de açıldı
- Pontypridd, 8 Ekim 1840'ta açıldı. Üç mil (500 m) uzunluğundaki Pontypridd, bir zamanlar ülkedeki herhangi bir tren istasyonunun en uzun platformuna sahipti. 1840'tan 1891'e kadar Newbridge İstasyonu olarak biliniyordu.
- Navigasyon Evi (daha sonra Abercynon), 1 Aralık 1896'da açıldı
- Quakers Yard (1858'de açıldı)
- Merthyr Vale (1 Haziran 1883'te açıldı)
- Pentre-bach (1 Ağustos 1886'da açıldı)
- Merthyr Tydfil Plymouth Caddesi İstasyonu
Şube hatları
Bazı şube hatları şunları içerir:
- Pontypridd'den Pandy'ye uzanan Rhondda şube hattı Haziran 1841'de açıldı. Hat 1856'da Treherbert'e kadar genişletildi.
- Porth'tan Ynyshir'e Rhondda Fach hattı 1849'da açıldı. 1856'da Ferndale'e uzatıldı, 1964 yolcularını kapattı, 1986 kömürü.
- Cardiff Docks'a giden Roath hattı, 1887'de yalnızca yük taşımacılığına açıldı. Kapalı 1968
TVR ile birleştirilen demiryolları
- Cowbridge Demiryolu, (Aberthaw - Llantrisant) 1865'te açıldı
- Dare Valley Demiryolu 1866 açıldı
- Llantrisant ve Taff Vale Kavşağı Demiryolu, 1863 açıldı.
- Rhondda Vadisi ve Hirwain Kavşağı Demiryolu 1878 açıldı
- Treferig Vadisi Demiryolu 1883'te açıldı
- Cardiff, Penarth ve Barry Kavşağı Demiryolu 1887 açıldı
Ayrıca Barry Demiryolu, Great Western Demiryolu ve Rhymney Demiryolu da dahil olmak üzere diğer birçok şirketin hatları üzerinde "çalışma yetkileri" vardı.
1912 Demiryolu Yıllığı'ndan bu bölümdeki bilgiler (Demiryolu Yayıncılık Co Ltd).
Taff Demiryolu - Tarihçe
Herhangi bir kitap sipariş etmeden önce Nasıl Sipariş Verilir bölümüne bakın.
(Gal dar hatlı demiryolları ile ilgili kitaplar için Dar Açıklıklı Demiryolları bölümüne bakın)
Baughan, Peter E Büyük Britanya Vol Demiryollarının Bölgesel Tarihi. 11: Kuzey ve Orta Galler, D&C, 1. baskı 1982, pp248, 48 plaka, 12 harita ve arkada katlanır harita. Genel editörler: David St John Thomas ve J. Allan Patmore. Sert Kapak. Çok İyi bir toz ambalajında Çok İyi+. Omurganın başındaki toz sargısında hafif aşınma. 9.50
Beckett, Martin Barry Hikayesi, Yalıçapkını, 1982, s.40. Pb. VG. Barry Demiryolunun kömür ihraç etmek için Barry rıhtımlarını nasıl geliştirdiğini anlatıyor. Son bölüm (s.34-40), Woodham'ın Barry'deki hurda deposunun çok sayıda buhar motorunun korunmasında oynadığı olağanüstü rolü ele alıyor. 3.95
Carvel, Roger Chester - Denbigh Demiryolu, Irwell Press, 2009, s.108. Büyük format. Camlı Panolar. Çok güzel. Chester'dan Denbigh'e kırsal ikincil hattın kapsamlı bir resimli tarihi. 14.50
Chapman, Colin Cowbridge Demiryolu, OPC, 1984, s.127. Geniş Format Hb. Çok İyi+ toz ambalajında iyi. Bir Taff Vale Demiryolu şubesinin kapsamlı bir resimli tarihi ve Güney Galler kömür sahasının yoğun demiryolu rekabetindeki rolü. 8.50
Christiansen, Rex Unutulmuş Demiryolları: Kuzey ve Orta Galler, D&C, 1. baskı 1976, s.160, s.16 plakalar ve arkada katlanır harita. Unutulmuş Demiryolları Serisi. Sert Kapak. Çok İyi bir toz sargısında Çok İyi. LNWR, GWR ve Kambriyen'in ikincil yolları ve dal hatları artı Wrexham'daki Great Central saldırısı. 5.95
Christiansen, Rex Kambriyen Demiryolları: Galler Demiryolu Ağının Portresi, IA, 1999, s.112. Camlı Panolar. İyi. İyi örneklenmiş bir tarih. 5.95
Christiansen, Rex Kambriyen Çizgileri , IA, 2004, s.80. İngiliz Demiryolları Resimli Serisi. Geniş format Pb. Çok güzel. Resimli bir çalışma. 3.95
Dalton TP Kambriyen Yoldaşlığı, OPC, 1985, s.144. Büyük format. Sert Kapak. Çok İyi bir toz ambalajında Çok İyi+. Omurganın başındaki toz sargısında hafif aşınma. Patrick Dalton, şirketin hatlarıyla ilgili bir ömür boyu kişisel gözlemini hatırlıyor ve koşu uygulamalarına, Great Western günlerinde değişikliklere ve hatta çalışan personele dair benzersiz bir görünüm sunuyor." 7.50
Tanrı aşkına, Larry Kuzey Galler Ana Hattının Rengi, Foxline, 2002, s.88. Yazar tarafından imzalanmıştır. Camlı Panolar. Genellikle VG, ancak omurganın başındaki camlı panolarda kısa bir "saç çizgisi" kusuru var. Dizel çağında tamamen renkli resimli bir haraç. 8.50
Goodall, Stephen P Prestatyn ve Dyserth Şube Hattı, Oakwood, 1986, s.80. Hareket Kağıtları No.160. Kart Kapakları. VG-. Kapaklarda yüzeysel aşınma var. Chester ve Holyhead hattındaki Prestatyn'den Dyserth'e uzanan şube hattının tarihi. 6.95
Goodall, Stephen P Clwyd Demiryolu Vadisi: Rhyl'den Denbigh'e, yazar, 1992, s.80. Kart Kapakları. Çok güzel. Kapakların arka alt köşesinde hafif kıvrılma. Rhyl'den Chester ve Holyhead hattında Denbigh'e uzanan şube hattının tarihi. 8.50
Yeşil CC Kambriyen Demiryolları Albümü, IA, 1980, s.112, ön cephe rengiyle. Sert Kapak. Çok İyi bir toz sargısında Çok İyi. Kambriyen Demiryolları'nın 1923'teki Gruplaşma Öncesi Resimleri. 5.95
Yeşil CC Kambriyen Demiryolları Albümü 2 , IA, 1981, s.112. Küçük yazıt, sayı "390." Sert Kapak. Çok İyi+ toz ambalajında Çok İyi. 1923'ten 1948'de millileştirmeye kadar Büyük Batı kontrolü dönemini kapsayan Kambriyen Demiryolları resimleri. 5.95
Yeşil CC Aberystwyth ve Welsh Coast Demiryolu'nun genel bir tarihi dahil olmak üzere Kambriyen Demiryolları Cilt 1 Machynlleth'den Aberystwyth'e Sahil Hatları, Yabani Kuğu, 1993, s.282. Büyük format. Sert Kapak. Çok İyi bir toz ambalajında Çok İyi+. Ön toz sargısının kıvrımında ufak bir aşınma izi var. Kapsamlı bir çalışma.
1865'ten 1996'ya kadar genel bir tarih dahil olmak üzere Kambriyen Demiryolları Vol.2 Dovey Kavşağı'nın Dolgelley'e Sahil Hatları, Yabani Kuğu, 1996, ss314. Büyük format. Sert Kapak. Çok İyi bir toz ambalajında Çok İyi+. Daha fazla cilt yayınlanmadı. Her iki cilt için 52.50.
Yeşil CC Kambriyen Demiryolları 1859 - 1947 , IA, 1997, s.224. Daha önceki iki başlığı birleştirir, Kambriyen Demiryolları Albümü ve Kambriyen Demiryolları Albümü 2 tek bir ciltte. Hb. VG+ toz sargısında VG+. çizimler Kambriyen Demiryolları Albümü hepsi 1923'te The Grouping'den önce alınırken, Kambriyen Demiryolları Albümü 2 Gruplandırma ve Millileştirme arasında alınmıştır. 7.50
Hale, Michael Güney Galler Vol.2'de Steam: Swansea'nin Kuzeyi ve Batısı, OPC, 1981, 180 illüstrasyon. Büyük format. Sert Kapak. Çok İyi bir toz ambalajında Çok İyi+. 1950'ler ve 1960'larda satır satır resimli bir araştırma. 12.50
Hale, Michael Güney Galler Vol.4'te Steam: Monmouthshire, OPC, 1984, 185 çizimler. Büyük format. Sert Kapak. Çok İyi bir toz sargısında Çok İyi. Aranan bir serinin dördüncü cildi. 12.50
Hillmer, John ve Shannon, Paul Kuzey ve Orta Galler'de Dizel, OPC, 1990, s.96. Geniş Format Hb. VG/VG. Ön toz sargısının üst kısmında üç silik çizgi var. 5.95
Hillmer, John ve Shannon, Paul Kuzey Galler'deki Great Western: Llangollen, Bala Gölü ve Fairbourne Demiryolları dahil, Geçmiş ve Bugün, 2007, s.96. Geçmiş ve Şimdiki Bir Yoldaş. Kart Kapakları. Çok güzel. Ruabon, Llangollen, Bala, Blaenau Ffestiniog, Dolgellau ve Barmouth dahil olmak üzere 50'den fazla lokasyona sahiptir. 6.95
Sıkıntılar, Mike Penmaenmawr: Granit Rayları , Irwell Press, 1990, s.52. Büyük format. Kart Kapakları. VG. Chester ve Holyhead hattında Penmaenmawr'ın resimli bir demiryolu tarihi. 8.50
Sıkıntılar, Mike Eski Fotoğraflarda Gwynedd Demiryolları, Alan Sutton, 1990, s.160. Kart Kapakları. Çok güzel. Tüm altyazılar hem Galce hem de İngilizcedir. Ana Hat: Holyhead'e Llandudno Kavşağı, The Branches., Narrow Gauge ve Merionethshire ve Kambriyen Sahili bölümleriyle. 2.95
Sıkıntılar, Mike Gwynedd'de Steam'in Son Günleri, Alan Sutton, 1991, s.160. Sert Kapak.Çok İyi bir toz sargısında iyi. Tüm altyazıların hem İngilizce hem de Galce olduğu resimli bir albüm. 4.95
Hitches, Mike ve Roberts, Jim Eski Fotoğraflarda Clwyd Demiryolları, Alan Sutton, 1994, s.128. Kart Kapakları. Çok güzel. Şunlarla ilgili bölümler: Chester ve Holyhead Demiryolu, LNWR Şubeleri, Wrexham Rayları, GWR hatları, Demiryolu Karayolu Taşımacılığı ve Minyatür Demiryolları ve Tramvaylar. 3.95
Güney Galler Ana Hattı
Hodge, John Güney Galler Ana Hat Bölüm 1: Cardiff , Yabani Kuğu, 2000, s.100. John Hodge ve R. O. Tuck'ın fotoğraflarını içeriyor. Geniş Format Hb. VG+ toz sargısında VG+. Serinin ilk cildi Cardiff bölgesindeki kapsamlı demiryolu tesislerine odaklanıyor. 12.50
Hodge, John Güney Galler Ana Hattı Bölüm 2: Severn Tüneli - Newport , Yabani Kuğu, 2002, s.116. Geniş Format Hb. İnce toz sargısında iyi. John Hodge ve diğerlerinin fotoğraflarını içeriyor. 1950'lerde ve 1960'larda çizginin resimli bir araştırması. 16.50
Hodge, John Güney Galler Ana Hattı Bölüm 3: Cardiff'ten (Batı) Bridgend'e , Yabani Kuğu, 2004 s.100. Geniş Format Hb. İnce toz sargısında iyi. Büyük ölçekli haritalarla desteklenen kapsamlı bir fotoğraf çalışması. 16.50
Hodge, John Güney Galler Ana Hattı Bölüm 4: Bridgend (Batı) - Swansea , Yabani Kuğu, 2005, s.172. Geniş Format Hb. VG+ toz ambalajında gayet iyi. Büyük ölçekli haritalarla desteklenen kapsamlı bir fotoğraf çalışması. 20.50
Huntriss, Derek Kambriyen Çizgilerinde, IA, 1993, s.80. Manzara formatı. Camlı Panolar. Çok güzel. Eski Kambriyen Demiryolları'nın çizgilerini içeren tamamen renkli bir buhar albümü. 5.95
Hutton, John Taff Vale Çeşitliliği, OPC, 1988. Sayfa numarası yok. Büyük format. Sert Kapak. Çok İyi bir toz ambalajında Çok İyi+. Taff Vale Demiryoluna adanmış yüksek kaliteli bir albüm. 7.50
Jenkins, David Galler'e gel: Great Western Railway 1905 - 1940'tan Tanıtım Fotoğrafları, Galler Ulusal Müzeleri ve Galerileri, 1998, s.72. Kart Kapakları. Çok güzel. 3.95
Jenkins, Stanley C ve Garip, John M Wrexham & Ellesmere Demiryolu, Oakwood, 2004, s.144. Hareket Kağıtları No.226. Kart Kapakları. Çok güzel. Kambriyen Demiryolları'nın Wrexham şubesinin tarihi. 5.95
Johnson, Peter Kambriyen Çizgileri, IA, 1984, s.96. Kart Kapakları. Çok güzel. Shrewsbury'den Aberystwyth'e ve Dovey Junction'dan Pwllheli'ye kadar olan hattın kısa bir tarihi, ardından bir fotoğraf araştırması. 3.95
Johnson, Peter Kambriyen Demiryolları: Yeni Bir Tarih, OPC, 2013, s.200. Büyük format. Camlı Panolar. Çok İyi+. Gruplamaya kadar Kambriyen demiryolları sisteminin kapsamlı ve iyi örneklenmiş bir tarihi. 24.50
Jones, Gwyn Briwnant ve Jenkins, David Galler'deki Great Western Demiryolu: Resmi Fotoğrafçının Çalışması, Galler Ulusal Müzeleri ve Galerileri, 1995, s.72. Kart Kapakları. Çok güzel. 4.95
Jones, Gwyn Briwnant Great Western Günlerinde Talerddig, Gomer Press, 1999, pp245, 33 plan & amp diyagramı, 230 siyah & amp beyaz ve 73 renkli fotoğraf. Ciltli baskı. Çok İyi bir toz sargısında Çok İyi. Eski Newtown ve Machynlleth Demiryolunu Great Western Demiryolu bağlamına yerleştirir ve kontrolün önce Paddington'a ve daha sonra kamulaştırma döneminde Euston'a geçtiği 1922 gruplaşmasını takip eden yıllara odaklanır. 7.50
Jones, Gwyn Briwnant Ifor Higgon'un Kambriyen Günlüğü, Lightmoor Press, 2018, s.72. Büyük format. Kart Kapakları. Çok İyi+. Ifor Higgon'un 1924-1967 dönemini kapsayan fotoğraflarından bir seçki. Aşağıdaki bölümleri içerir: Higgon'un Barmouth Kavşağı çevresindeki mil karesi, Kıyı Boyunca, Ana Hat 1937 - 1962, Ruabon'dan Barmouth'a ve Bala'dan Blaenau Festiniog'a, Orta Galler, Manchester'dan Manchester'a Milford Line, Salopian Interlude ve Dar Gauge. 8.50
Yargıç, Colin Great Western İstasyonları Vol.2 Galler , Cheona Yayınları, 2001, s.60. Profil Serisi No.22'deki Demiryolları. Pb. VG. Galler'deki çok çeşitli Great Western Demiryolu istasyonlarını tasvir eder. 6.95
Kennedy, Rex Kambriyen'de Buhar, IA, 1990, s.144. Geniş Format Hb. VG toz sargısında VG. Galler'deki eski Kambriyen demiryollarının hatlarına resimli bir övgü. Sistemin her bölümü sırayla değerlendirilir. 4.95
Çocuk RW Kambriyen Demiryolları, Oakwood, 1. Baskı 1954, sayfa 45 artı levhaların 16. sayfası. Oakwood Kütüphanesi No.55. Bir bez omurga ile kağıt kaplı tahtalar. Fuar+. Ön uç kağıda bağlı, kapağın alt ön köşesinde biraz aşınma var. 3.95
Çocuk RW Kambriyen Demiryolları, Oakwood, 2. baskı 1992, s.208. Oakwood Kütüphanesi No.55. Sert Kapak. Çok İyi bir toz ambalajında Çok İyi+. Toz sargısının sırtında hafif renk kaybı. İlk olarak 1954'te yayınlandı. Bu, 1992'nin çok genişletilmiş ciltli baskısıdır. 10.50
diz çökme TR Kuzey Galler Steam (1927-1968) [Cilt1], OPC, 1980, 178 illüstrasyon. Geniş Format Hb. Toz sargısında çok sayıda küçük dahili olarak onarılmış yırtık bulunan bir VG-toz sargısında iyi. Holyhead'e LNWR ana hattına resimli bir övgü. 5.95
Lowe, Derek J Pwllheli'ye Dön Lütfen: Kambriyen Sahili Boyunca, Foxline, s.120. Tarih yok. Geçmişten Sahneler:53. Büyük format. Kart Kapakları. Çok güzel. 10.50
Lumsdon, Les ve Speakman, Colin Galler Demiryollarından Harika Yürüyüşler , Sigma Boş Zaman, 1989, s.160. Pb. VG. Galler'de, hepsi hem ana hat hem de dar hat istasyonlarında başlayan ve biten bir dizi yürüyüş. Her yürüyüş için ayrıntılı bir harita dahildir. 2.95
McGregor, James Galler'deki Batı Bölgesi, IA, 1983, s.112. Hb. VG+/VG. Dw'nin üst kenarı boyunca hafif kırışma. 80'lerin başında Güney Galler'deki demiryolu hizmetlerinin resimli bir incelemesi. 5.95
Mountford ER Caerphilly Works 1901 - 1964, Roundhouse, 1965, sayfa 132 artı 95 resim. Hb. VG/Adil+. Toz sargısının kenarlarında aşınma ve küçük yırtıklar. Rhymney Demiryolunun geçmişi, Rhymney Demiryolu günlerindeki başlangıcından GWR dönemi boyunca, 1964'te BR kapsamında kapatılana kadar Caerphilly'de çalışır.
Sayfa, James Unutulmuş Demiryolları: [Cilt. 8] Güney Galler, D&C, 1. baskının 2. baskısı, 1980, s.192, arkada katlanır harita. Hb. VG toz sargısında VG+. Galler vadilerindeki demiryollarının en parlak dönemini hatırlatır. 5.95
Sayfa, James Vadilerdeki Raylar , D&C, 1989, s.192. Geniş Format Hb. VG toz sargısında iyi. Güney Galler'deki demiryollarının benzersiz karakterini çağrıştırır. 5.95
Poole, Brian Caersws: Kambriyen Demiryolları Köyü, Oakwood, 2013, s.224. Hareket Kağıtları No.239. Kart Kapakları. Çok güzel. Caersws içinde ve çevresinde Kambriyen Demiryolunun hizmet verdiği toplulukla birlikte bir çalışma. 9.50
Fiyat M R C Whitland & Cardigan Demiryolu, Oakwood, 1. baskı 1976, sayfa 72 artı çizimlerin 8. sayfası. Oakwood Kütüphanesi No.39. Kart Kapakları. Çok güzel. Ön kapakta eski bir fiyat etiketinin çıkarıldığı bir işaret var. Batı Galler'de bir Great Western şube hattının tarihi. 5.95
Fiyat M R C Whitland & Cardigan Demiryolu, Oakwood, 2. baskı 1991, sayfa 128. Oakwood Kütüphanesi No.39. Kart Kapakları. Çok güzel. Batı Galler'de bir Great Western şube hattının tarihi. İkinci baskıya bir bölüm daha eklendi. Kapaklara hafif sürtünme. 6.95
Arka WG ve Williams MF Kambriyen Sahil Demiryolu, Foxline, 1988, s.80. Geçmişten Sahneler:4. Küçük yazıt, sayı "93." Büyük Format. Kart Kapakları. Çok güzel. Omurganın aşağısında biraz renk kaybı. Dovey Kavşağından Pwllheli'ye Kambriyen Demiryolları hattı. 5.95
Arka W G ve Jones N Llangollen Hattı Ruabon'dan Barmouth'a, Foxline, 1990, 175 illüstrasyon. Geçmiş 9'dan Sahneler: Kuzey Galler Demiryolları. Küçük yazıt, sayı "333." Büyük Format. Kart Kapakları. Çok güzel. 8.50
Arka WG Conwy Valley Hattı: Blaenau Ffestiniog'dan Llandudno Kavşağı'na, Foxline, 1991, 160 illüstrasyon. Geçmiş 12'den Sahneler: Kuzey Galler Demiryolları. Büyük format. Camlı Panolar. VG+. Ciltli sürüm. 16.50
Arka W G (Fatura) Kuzey Galler Demiryolları: Bangor, Foxline, 1992, s.80. Geçmişten Sahneler:14. Geniş Format Pb. Omurganın tabanında hafif aşınma ile VG. 7.50
Arka WG Denbigh ve Kalıp Hattı, Foxline, s.104. Tarih yok. Geçmişten Sahneler: Kuzey Galler'deki 15 Demiryolları. Küçük yazıt, sayı "511." Büyük Format. Kart Kapakları. Çok güzel. Kuzey Galler'deki bir LNWR şubesinin resimli tarihi. 8.50
Arka WG Anglesey Şube Hatları: Amlwch ve Red Wharf Bay, Foxline, 1994, s.80. Geçmişten Sahneler: 21 Kuzey Galler Demiryolları. Büyük format. Kart Kapakları. Çok güzel. Anglesey'deki iki kol hattının resimli tarihi. 9.50
Arka, Bill Chester'dan Holyhead'e: Dal Hatları, OPC, 2003, s.256. Küçük yazıt, sayı "92." Büyük Format. Sert Kapak. Çok İyi bir toz sargısında Çok İyi. Chester ve Holyhead Demiryoluna bağlanan tüm şube hatlarının ayrıntılı ve son derece resimli bir açıklaması. 12.50
Shannon, Paul ve Hillmer, John İngiliz Demiryolları Geçmişi ve Bugünü No.36: Kuzey Galler Bölüm 2, Geçmiş ve Şimdiki Yayıncılık, 2001, s.128. Kart Kapakları. Çok güzel. Bangor, Caernarfon, Holyhead, Llandudno, Rhyl ve Wrexham dahil 80'den fazla yerden 180'den fazla fotoğraf. 4.95
Siviter, Roger Central Wales Hattı: Craven Arms'tan Swansea'ye trenle keşif, Geçmişten Günümüze, 1995, s.64. Geçmiş ve Şimdiki Bir Yoldaş. Kart Kapakları. Çok İyi+. resimli. Craven Arms'tan Swansea'ye uzanan tüm rota boyunca nostaljik bir yolculuk. 3.95
Smith, Martin Orta Galler Hattının Portresi , IA, 1995, sayfa 128. Camlı Panolar. Kapakların sırtında hafif renk kaybı olan VG. Doğal Shrewsbury'den Swansea'ye hattının iyi örneklenmiş bir tarihi. 6.95
Güney DW ve Jones, Norman Blaenau Ffestiniog'a Bala Kavşağı, Foxline, 1. baskı 1995, s.102. Geçmiş 25'ten Sahneler: Kuzey Galler Demiryolları. Kart Kapakları. Çok güzel. 9.50
Turner, Alun Gwynedd'in Kayıp Demiryolları, Stenlake, 2003, s.48. Manzara formatı. Kart Kapakları. Çok güzel. Hem standart hem de dar hatlardan iyi seçilmiş çizimler ve bilgilendirici başlıklar. 4.95
Williams CL Galler'deki Great Western Steam ve Sınır İlçeleri, Bradford Barton, 1974, s.96. Sert Kapak. Çok İyi- toz ambalajında Çok İyi. Omurganın başındaki toz sargısındaki küçük bir yırtık içten onarılmıştır. Kahverengi "benekli" kapaklı bir Bradford Barton orijinali. 4.95
Williams CL Galler ve Sınır İlçelerinde Daha Fazla Great Western Steam, Bradford Barton, 1975, s.96. Sert Kapak. Near VG toz sargısında çok iyi. Omurganın tabanındaki toz sargısında hafif aşınma. Siyah ciltli kapaklı bir Bradford Barton yeniden baskısı. 3.95
Williams, Herbert Galler sınırlarındaki Demiryolları, Christopher Davies, 1981, pp213, 100'den fazla çizimle. Sert Kapak. Çok İyi bir toz sargısında Çok İyi. Sırttaki kırmızı başlık soldu. Galler'de çok okunabilir bir demiryolu taşımacılığı tarihi. 4.95