Öğrendiğin ve uygulamak zorunda olduğun hukuk ilkelerini iki temel noktada ihlal ettin ki, bu iki hata hem seni bitirdi, hem de adalete güveni Fahir Kayacan Efendi.
1-) “İnsan Hak ve Özgürlüğünü Koruma”yı esas alan evrensel hukuk prensibini görmezden gelerek “Devleti ve Rejimi Koruma”ya yönelik tavır içine girdin.
2-)İnsanlık suçu işleyen “Cunta Kabinesi”nin emirlerine ve beklentilerine cevap verebilmek için ayyuka çıkan işkencelere kulak tıkadın. Vicdan ve kanaat prensibini bir yana koyup, işkencelerle kabul ettirilen suç dosyalarını sözüm ona hukuk terazisinde tartarak sana emir verenleri tatmin edecek kararlar verdin.
Melekleri dahi ağlatacak bu haksızlık ve hukuksuzluğun seni mahşere kadar takip edeceğini düşünememiştin. Ah keşke ölümüne ferman verdiklerinin içinde kendi vicdanın da olsaydı da, bu güne değin çektiğin azapları yaşamasaydın. Vicdanını öldürmek senin elinde değildi; her aynaya baktığında karşına çıktı ve her uyuduğunda (uyuyabildiysen) senin için kâbus oldu.
Dünyada seni yargılayacak ve vicdanını rahatlatacak ne mahkeme var, ne de yargıç.
İlahi Adalet seni bekliyor ve inanıyoruz ki hakkındaki en adil yargılama ve hüküm orada verilecek.
Ben de dâhil birçok masum orada görüşürüz…
12.10.2010 Doğan TOPGÜL