Yeni teknoloji bize kadim geçmişimiz hakkında ne söyleyebilir? Arkeolog ve uzaktan algılama uzmanı Sarah Parcak, eski Mısır'dan bir düzineden fazla potansiyel piramidi ve binlerce mezarı keşfetmek için uydu görüntülerini kullandı. Bir antropoloji profesörü ve Birmingham'daki Alabama Üniversitesi'nde Küresel Gözlem Laboratuvarı'nın kurucu direktörü olan Sarah'nın çalışması, günümüzde kazı çalışmalarının veba çalışmalarına neden olan politik ve etik ikilemlerde gezinirken geçmişle ilgili keşifleri ilerletmek için teknoloji, tarihi çalışma ve kültürel antropolojiyi birleştiriyor .
Bronz Çağı Çöküşüne neyin sebep olduğunu, eski teknolojilerin seviyesini ne kadar iyi anladığımızı, arkeologların Saqqara bölgesinde yüzden fazla tabutun keşfinden ne öğrenebileceklerini, Vikinglerin gerçekte ne kadar uzağa gittiğini, neden korumayı tartışmak için Tyler'a katıldı. kazı, ağların yağmalanmasının ekonomisi, arkeolojinin doğası gereği politik doğası, Indiana Jones'a karşı The Dig , en sevdiği çağdaş bluegrass sanatçıları, dünyanın dört bir yanında ziyaret edilebilecek en iyi arkeolojik alanlar, gibi aletlerin erdemleri kadar öncelikli olmalıdır. Google Earth ve Lidar, modern bir arkeolog olmak için gereken, ülkelerin en iyi amatör uzay arkeologlarını ürettiği uzun beceriler listesi ve daha fazlası.
Tüm sohbeti dinleyin
Burada sohbetin bir videosunu da izleyebilirsiniz .
Transkriptin tamamını okuyun
TYLER COWEN: Herkese merhaba ve Tyler ile Sohbetler'e tekrar hoş geldiniz . Bugün Sarah Parcak ile sohbet etmekten çok mutluyum . Onu uzay arkeoloğu olarak düşünüyorum. Birmingham'daki Alabama Üniversitesi'nde profesördür. Arkeoloji ile ilgili sayısız televizyon yapımında yer aldı ve Uzaydan Arkeoloji: Gelecek Geçmişimizi Nasıl Şekillendirir kitabını çok beğendim . Sarah, hoşgeldin.
SARAH PARCAK: Beni ağırladığınız için çok teşekkür ederim. Burada olmaktan heyecan duyuyorum.
COWEN: Basit bir soruyla başlayalım: MÖ 1200 - neden Geç Bronz Çağı çöküşü oldu?
PARCAK: [güler] Bu harika, harika bir soru. MÖ 1200'de işler şimdiki haline çok benziyordu. İnsanların kaynaklara erişim yeteneklerinde önemli azalmalara yol açan küresel iklim sorunları vardı. Göç konusunda çok sayıda savaş, iç çatışmalar, çok fazla baskı vardı. Bugün pandemide neler olduğunu düşündüğünüzde ve daha sonra bu kadar çok şey oluyor, işler tamamen aynı değil, yakın.
Evet, iklim değişikliği, sosyal, politik ve ekonomik baskı, hepsi bir arada. Meslektaşım Profesör Eric Cline'ın MÖ 1177: Medeniyetin Çöktüğü Yıl kitabındaki çalışmalarını düşünüyorum . Bunu tavsiye ederim. Bu konulara odaklananlar için meslektaşlarımın kitaplarını da tavsiye etmekten her zaman hoşlanırım.
COWEN: Bir arkeolog olarak çöküşü nasıl anlıyorsunuz? Çok kötü şeyler oldu. Şu anda pek çok kötü şey oluyor, ama şu anda pek çok can kaybedeceğiz gibi görünüyor - bu korkunç. Çok fazla GSYİH ve iş kaybedeceğiz - bu korkunç, ama muhtemelen çökmeyeceğiz. Çökmeye neden olan nedir? Ve arkeolojik bir bakış açısıyla bunu ne kadar biliyoruz?
PARCAK: Bu, hakkında çok düşündüğüm bir konu ve aslında şu anda üzerinde çalıştığım bir kitabın konusu. Çöküş dediğimizde, ister bir zombi filmi ister Mad Max olsun, kıyamet sonrası aklımıza gelir - sakallı adamların çölde etrafta dolaşıp alevler çıkaran arabalarla kıt kaynaklar için kavga ettikleri vizyonları. Medeniyet gitti. Ancak bu belirli çerçeveyi ve terminolojiyi gerçekten de yapılandırmalıyız. Çöküş demek ne anlama geliyor? Kimi korkutmaya çalışıyorsun? Onu gerçekten parçaladığınızda, bu neyin ve kimin için çöküyor demektir.
Bence çöküş dediğimizde, bu sistemler toplumun en seçkinleri için çöküyor. Arkeolojik kayıtlara geri dönüp baktığımızda, çeşitli medeniyetlerin ne zaman "çöktüğüne" veya bu sistemlerin ne zaman çöktüğüne baktığımızda - ister birden fazla toplum, ister geç Bronz Çağı medeniyetleri, ister MÖ 2200 dolaylarında Mısır olsun, büyük piramit yaşları. Kamboçya'daki Khmer medeniyetine MS 1000 civarında baktığınızda - bu kültürlerin çoğu bir şekilde, şekil veya formda hala devam ediyor veya günümüze kadar devam ediyor. Orta Amerika'daki Mayalara bakın.
Öyleyse kendimize sormalıyız, çökmekte olan nedir? Evrim kelimesini tercih ederim. Evrim iyi olabilir veya kötü olabilir, ancak neyin hayatta kaldığını ve nasıl olduğunu ve şimdi ne çökmekte olduğunu sormalıyız. İnsanları bu kadar rahatsız eden nedir? Nihayetinde geçmişe baktığımızda ve neler olduğunu anlamaya çalıştığımızda, bugün için pek çok ders alabiliriz ve neyin hayatta kalabileceğini düşünüyorum.
COWEN: Bronz Çağı'nın sonlarındaki mevcut teknolojilerle ilgili resmimiz ne kadar doğru? Ne kadar biliyoruz? Ne kadarını bilmiyoruz? İnsanlar bu hesaplama mekanizmasını eski Yunanistan'dan keşfettiler . Bunu kimse beklemiyordu. Tamamen karanlıkta mıyız ve önümüzdeki birkaç yüzyıl boyunca şok mu yaşayacağız? Ya da az çok doğru muyuz?
PARCAK: Geçmişle ilgili bulduklarımıza sürekli hayret edeceğimizi düşünüyorum. Piramitlerin nasıl inşa edildiği, geçmişte insanların zaman veya mesafeyi nasıl hesapladıkları veya inşa teknikleri hakkında çok şey bildiğimizi varsayıyoruz. Şimdi, geçmişi yorumlama yeteneklerimizdeki pek çok ilerlemeyle - ister kızılötesi tarama teknolojileriyle olsun, Herculaneum gibi yerlerden yanmış parşömenleri okuyabiliyoruz . Yeni ve çok daha doğru flört teknikleri olsun.
İster sadece bunu anlayabildiğimiz yeni DNA çalışmaları olsun, tamam, 100 yıl önce Mısır'da kazılan bu mumya grubu, kraliyet olduklarını biliyoruz. Artık birbirleriyle nasıl ilişkili olduklarını biliyoruz. Bence, kendi fizik, kimya, biyoloji ve hesaplamalı makine öğrenimi uygulamamızla - tüm bu yeni araçları kullanmak için, geçmişe bakarak, onların tüm farklı teknolojilerini çok daha iyi anlayabiliyoruz.
Elbette, biz sadece yüzde binde birini, geçmişten gelen her şeyin yüzde küçük bir kısmını açığa çıkarıyoruz. Geriye kalan, eriyen, ticarete konu olan, yeniden amaca yönelik olan. Sanırım meslektaşlarımın da hemfikir olacağını düşünüyorum, şu anda altın bir arkeolojik keşif çağındayız. Gazetede görmeye devam ettiğimiz şu harika manşetlere bir bakın. Önümüzdeki birkaç on yılda bulunan en inanılmaz arkeolojik keşiflerden bazılarını göreceğiz.
COWEN: Büyük piramitler nasıl inşa edildi, şimdi sen onu gündeme getirdiğine göre?
PARCAK: [güler] Çok fazla insan gücü, ama aynı zamanda olağanüstü mühendislik. Bugün piramitlerin önünde durduğunuzda - elbette herkes Büyük Giza Piramidi'ni düşünüyor, ancak Mısır'da yüzden fazla piramit var. Birçoğu Giza piramitlerine benzemiyor - bunlar en iyi korunmuş olanlar arasında.
Orada durursun ve “Aman tanrım, bunlar yüzlerce fit uzunluğunda. Milyonlarca blok var. Her blok ton ve ton ağırlığındadır. Bu nasıl mümkün olabilir? " Bir Mısırbilimci olarak bile onları onlarca kez ziyaret ettim. Mısır'a her inişte onları ilk kez gördüğümde hala ayakta duruyor ve hayranlık içindeyim. Olağanüstü bir mucize.
Ama gerçekten, gerçekten yaklaştığınızda ve her bir bloğa baktığınızda, yüzlerce ve yüzlerce küçük keski görmeye başlarsınız ve "Oh, bu kişinin gücü" olur.
Mısır'da, eski Mısır'da yılın üç ila dört ayı Nil'in sular altında kaldığı bir dönemdi. Mısır'ın her yerinde boşta olan, pek bir şey yapmayan pek çok insan vardı, bu yüzden firavun devasa bir devlet işi projesi düzenledi. Piramitler köleler tarafından inşa edilmedi. Profesyonel bir işgücü vardı, ancak blokları hareket ettirmek için çok sayıda çok güçlü genç adama da ihtiyacınız vardı.
Eski Mısırlılar için bu hizmet işiydi. Sanırım eski bir WPA ve ulusal işler projesi gibiydi. Gitmeleri için - firavunun için servis yapıyorsun, ama aynı zamanda, sığır etinden de seçim yapıyorsun. Çok iyi yaşıyorsun İyi yiyorsun, iyi içiyorsun. Esasen, maaş alıyorsun ve köyüne geri dönüp onları inşa etmesine yardım ettiğin için övüneceksin.
Çok sayıda insan tarafından etkilendiler ve aslında birbirleriyle rekabet edeceklerdi. Piramitlerin içinde "'Menkaure Ayyaşları" na gönderme yapan yazıtlarımız var. Eski bir spor takımı gibiydi. Blokları hareket ettirmek için birbirleriyle rekabet ederlerdi. Onları rampalara taşıdılar. Tam olarak nasıl inşa edildiklerini bilmiyoruz. Dış tarafta bir rampa mekanizması mıydı? Sadece düz olan ve bir tarafa bloklar koyan bir rampa mekanizması mıydı?
Halen yerinde olan birden fazla rampamız var, bu yüzden nasıl inşa edildiklerine dair oldukça iyi bir fikrimiz var ve tabii ki inşaat zamanla değişti. Yeni bilimi, yeni tarama araçlarını ve teknolojilerini uygularken, daha fazlasını öğrenmeye devam edeceğiz. Ama harika mühendisler ve mimarlar ve pek çok insan, on binlerce insan tarafından inşa edildi.
COWEN: Bildiğiniz gibi, geçen yıl Saqqara bölgesinde yüzden fazla sağlam tabut bulundu . Bunlardan ne öğrenebiliriz? Ya da bu soruşturma ilerledikçe ne tür sorular cevaplanacak?
PARCAK: Doğru. Bu, Mısır Eski Eserler Bakanlığı'ndaki değerli meslektaşlarım tarafından sürdürülen bir çalışma. Bu büyük gövdeleri, bu büyük tabut gruplarını bir arada gömülü bulduğunuzda her zaman şaşırtıcı olan şey, günlük yaşam hakkında inanılmaz miktarda şey öğrenmemizdir.
Görünüşe göre, gördüğüm ilk çalışmaların çoğuna dayanarak - ve çok şanslıydım - pandemi başlamadan önceki son seyahatlerimden biri meslektaşlarımla toplantılar için Mısır'a gitmekti ve bu tabutlardan birkaçı oradaydı. Kahire'deki Mısır Müzesi'nde sergileniyor, bu yüzden onları görmem ve bazı yazıtları okumam gerekiyor ve kesinlikle çok etkileyici.
Sakkara çevresinde yaşayan ve çalışan rahipler için bir cenaze töreni gibi görünüyor. Bunlar, yaklaşık 3.000 yıl öncesine, 2.500 yıl öncesine, Yeni Krallık sonrası imparatorluk dönemine, Ptolemaios dönemine, yani zaman içinde biraz daha sonraya tarihlendi.
Dini uygulamaları, ilişkileri hakkında bilgi edineceğiz. Eminim pek çok mumya ve tabut CAT taramasına maruz kalacak, bu yüzden hastalıkları ve öldüklerinde kaç yaşında olduklarını öğrenebileceğiz? Diyetleri nasıldı? Ortalama nüfustan daha iyi mi yiyorlardı, bunlar çoğunlukla erkekler - bilmiyorum - 50'ler, 60'lar? Kadın var mıydı? Orada gömülü kadınlar var mı? Birbirleriyle akraba mı?
Din ve tapınaklarda çalışacak insan türleri hakkında gerçekten çok daha iyi bir resim elde edebiliyoruz. Onlardan alabileceğimiz çok şey var.
COWEN: O dünyalardaki mezar armağanlarının işlevleri nelerdi? Belli ki savurgan görünüyorlar. Değerli serveti gömüyorsunuz. Biz bunu çok fazla yapmıyoruz. Zengin bir toplum değilseniz neden bunu yapasınız?
PARCAK: Bedeni ve ruhu sonsuzluğa hazırlamak istiyorsun ve gömülen insanları öbür dünyadan geçmeleri için yeterli eşya ile donattığından emin olmak istiyorsun. Çünkü eski Mısırlılar için ölüm gerçekten bir başlangıçtı. Bu senin sonsuzluğa girişti ve bu yüzden elbette bir yatak, çarşaf, yiyecek ve mücevher gibi şeylere ihtiyacın olacaktı. Ve öbür dünyada senin için işe yarayacak olan bu küçük çalışma figürleriyle birlikte gömülmüş olurdun .
Bu mezar eşyalarına, ölümden sonra hayatınızı yaşamaya devam edebilmeniz için ihtiyacınız vardı ve özellikle zengin bir insan olsaydınız, genç bir yetişkin olduğunuzdan itibaren cenazenizi hazırlamaya başlardınız. Yalnızca en zengin, en seçkinler çok yüksek kaliteli mezarlara sahip olabilirdi. Çoğu insan basit mezarlara gömülürdü, belki sığ bir şekilde ana kayaya veya kuma oyulmuştu.
İlginç, Lisht'te çalıştığım arkeolojik alanda , yaklaşık 3.800 yıl öncesine, M.Ö. 1800 yılına kadar uzanan bir dizi cenaze töreni buluyoruz - en seçkinlerden muhtemelen aşağıya, alt orta sınıf mezarlara ve hatta alt-orta sınıf bireyler yine de bir şeylerle gömülmüş olacaktı. Seni öbür dünyaya hazırlamak içindi.
COWEN: O zamanlar insanların buna gerçekten inandıklarını düşünüyor muyuz? Bugünün cenaze törenlerinin bir sonraki dünya için olduğuna dair birçok metinsel kanıt bulabilirsiniz, ancak çoğu toplumda, özellikle erkeklerde - onlar o kadar dindar değiller. Oldukça şüpheciler. Sadece öldüğünüzde, öldüğünüzü düşünebilirler ve ölüm ritüellerini çevreleyen toplumsal bir puffery vardır, ancak insanların gerçekte inandıkları şey farklıdır. Mezar eşyalarını düşünmenin daha alaycı bir yolu var mı?
PARCAK: Eski Mısırlılar için inandıkları şey buydu. Gerçekten zor ve bunu arkeoloji derslerimin çoğunda öğretiyorum ve ders verirken bundan bahsediyorum. Hepimiz çok önyargılıyız ve hepimiz din hakkında çok modern zihniyet içindeyiz. Gerçekten dindar insanlar bile - bazen gözlerinizi deviriyorsunuz. "Gerçekten mi? Çünkü böyle davranmıyorsun. "
Ancak eski Mısırlılar için dinleri tüm dünya görüşüydü. Dünyaları ile bu şekilde etkileşim kurdular. Rüzgar rüzgar değildi. Onlara dokunan tanrı Shu idi. Nil, Nil değildi. Tanrı Hapi idi. Öyleyse, dinlerini bir şekilde bilim olarak düşünürsek ve çevrelerindeki dünyadaki değişiklikleri nasıl anladıklarını düşünürsek, yaptıklarını neden yaptıklarını ve inandıklarına neden inandıklarını daha iyi anlayabileceğimizi düşünüyorum.
Bu şeylere inandılar ve bu yüzden onlar için, öldüklerinde bu şeylerin veya bu şeylerin içindeki ruhların ölümden sonra onlara eşlik edeceğine gerçekten inanıyorlardı. Mesele sadece bir mezar inşa etmek ve içine eşya koymak değildi. Bu sadece bir adımdı.
Özellikle oğullarınızın ritüelleri sürdürebilmesi için hayatınız boyunca evlendiğinizden ve çocuk sahibi olduğunuzdan emin olmanız gerekiyordu. Öbür dünyada ruhunuza adaklar sunmaya devam edebilirler. Bu gerçekten önemliydi, bu yüzden bu türbelerin çoğu için, özellikle Lisht gibi yerlerde, insanların gelebilmesi için türbeler buluyoruz. Bunu bir Meksika Ölüler Günü gibi düşünün. Ailen gelip piknik yapabilir ve adak sunabilir. Bu en az mezar armağanı kadar önemliydi.
COWEN: Atlantis mitinin makul bir şekilde inanabileceğim en az çılgın versiyonu nedir?
PARCAK: [gülüyor] Bahamalar'da bir Atlantis yok mu? Bu en az çılgın olanla ilgili.
Atlantis bir efsaneydi. Platon tarafından icat edildi. Bir ders olarak hizmet etmesi gerekiyordu. Metni bu şekilde okursanız, öğrencilerine bir ders vermeye çalışıyor. Bu ahlaksız topluma bir bakın. Şimdi ne olmuş olabileceğine bir bakın.
Muhtemelen genel olarak Santorini'ye dayanıyordu . Platon kesinlikle Santorini'den ve patlamayla olanlardan haberdar olurdu, bu yüzden gevşek bir şekilde evet, Santorini-ish diyebilirsiniz. Akrotiri bölgesi, sadece o adanın ve Thera'nın değil, tüm bölgenin arkeolojisini etkileyen bu büyük volkanik patlama.
Evet, insanlar onu arıyor, ama ben insanlara şunu söyleyip duruyorum, "Durmalısın. Gerçekte yok. Bu sadece birinin hayal gücünün bir ürünü. "
COWEN: Görünüşe göre Güney Amerika'daki Polinezyalıların muhtemelen yaklaşık bin yıl önce en azından bir yönde temas kurduğunu biliyoruz . Bu gerçek göz önüne alındığında , Fenikelilerin ne kadar ileri gidebildiğini düşünüyorsunuz?
PARCAK: Evet, insanların ne kadar uzağa seyahat ettikleri sürekli olarak keşfediliyor. Fenikeliler olağanüstü denizcilerdi ve harika gemi inşa tekniklerine sahiplerdi, ama bence bunu, eski halkların ne kadar ileri gidebildikleri şeklinde çerçeveleyebiliriz. Yine, tüm bu yeni araçları, teknolojileri ve teknikleri kullanarak, MÖ 3000 yıllarına, yani 5.000 yıl veya daha öncesine, ama kesinlikle tüm Akdeniz'deki bu şaşırtıcı, uzun mesafeli ticaretin tümü için arkeolojik kanıtlar bulmaya devam ediyoruz.
Örneğin Kleopatra zamanında Mısır ile Hindistan arasında bir temas olduğunu düşünmek şaşırtıcı. Bunu biliyoruz çünkü Kızıldeniz kıyısında arkeolojik alanlar var, özellikle de kesinlikle bildiğimiz Berenike bölgesi , bu uzun mesafeli ticaretin arkeolojik kanıtları var. Elbette, gittikçe daha fazla araç, teknik ve teknoloji uygulanmaya devam ettikçe, insanların ne kadar ileri gidebildikleri hakkında daha fazla şey öğreneceğiz. Fenikeliler Amerika'ya kadar gelemediler, [gülüyor] bu kesinlikle olmadı -
COWEN: Neden "kesinlikle" diyorsun? Bak, Pasifik büyük, değil mi? Atlantik bir atlama, atlama ve sıçrama gibi görünüyor. Neden Meksika'ya gelemediler?
PARCAK: [güler] Kim bilir? Kim bilir? Hiçbir şey bulunamadı.
Örneğin, Viking dünyasında ayak parmağımı batırdım ve kesinlikle düşünüyorum da zamanla Vikingler için kesinlikle daha fazla kanıt bulacağız. Sanırım New England'a geldiler . Bunun çok mantıksız olduğunu düşünmüyorum. Newfoundland'da o kadar uzakta değildiler. Ayrıca, Maine'deki bir bölgede bulunan bir Viking parasına dair kanıtımız var. Vikinglerin Maine'e geldiği anlamına mı geliyordu? Uzun mesafeli ticaret olabilir mi? Kim bilir? Kesinlikle keşfedeceklerini düşünüyorum.
Evet, Fenikeliler, kesinlikle Akdeniz'de yelken açmalarıyla çok iyi biliniyorlar, ancak gerçekte ne kadar ilerledikleri - bu sadece arkeolojik verilere bağlı.
COWEN: El yazmalarının önemli yeni kopyalarının ortaya çıkma şansı - önümüzdeki 20 yıl içinde ne tür şeyler bulabiliriz?
PARCAK: Yeni tarama araçları ve teknolojileri ve kızılötesi hakkında daha önce söylediklerime geri dönersek , yanmış parşömenleri okuyabilmek. Elbette, zamanla yangın gibi şeyler yüzünden kaybolan pek çok el yazması oldu. İskenderiye kütüphanesinde neyin kaybolduğu hakkında çok düşünüyorum, ama aynı zamanda pek çok el yazması palimpsest. Başka bir deyişle, üzerlerinde bu eski metinler var ve sonra eski yazarlar onları silmiş ya da eski metinleri kazımış ya da solmuş olacak ve üstlerine yeni metinler yazacaklardı.
Çok sayıda papirüs var, zamanla yeniden kullanılan birçok parşömen var ve bu tarama sayesinde, hikayelerin yeni bölümlerini veya belki İncil'den hikayeleri veya İncil'deki hikayelerin eski versiyonlarını görebiliyoruz. Ayrıca Irak'ta, Suriye'de ve Afganistan'da, Mısır'da ve hiçbir zaman tam olarak incelenmemiş pek çok başka yerde devasa, büyük el yazması koleksiyonları var. Bu yerlerden yüzbinlerce, milyonlarca el yazması var ve insanlar arşivci ve gidiyorlar, onları inceliyorlar ve tarıyorlar.
Bunlar dijitalleştirilmedi. Bu acil ve acil projelerden biri çünkü bu el yazması koleksiyonlarının çoğu IŞİD gibi kuruluşlar tarafından yakıldı. Yerde yaptığımız arkeolojik keşiflerin yanı sıra, bazı durumlarda el yazmaları da olabilir, sanırım dünyanın en büyük keşfedilmemiş hazine hazinelerinden biri, orada ne bulacağımızı kim bilen bu el yazması arşivleridir?
COWEN: Sence son 100 yılın en büyük arkeolojik hatası nedir? Dokunduğumuz ve yalnız bırakmamız gereken bir şey.
PARCAK: Bu harika bir soru. Vay canına, bunu daha önce kimse bana sormamıştı. En büyük arkeolojik hata nedir? Bu zor bir soru çünkü birçok hata yapıldı. En büyük hatayı bilmiyorum. Kendi kişisel fikrim var, ancak bunun için meslektaşlarım adına konuşmuyorum.
Bence arkeologlar sahaya girdiklerinde, kazı ile birlikte korumayı birleştirmiyorlar. Başka bir deyişle, kazacaklar ve sonra kazdıkları her neyse, korumayacaklar, sağlamlaşmayacaklar ya da kazdıklarından emin olmak için gerekli adımları atmayacaklar - ve Bu arada, bu her durumda değil, ama pek çok durumda ve özellikle 100 yıl öncesinden ve belki de 25 yıl öncesine kadar bunun öncelikli olmadığı zamanlarda - bunlar, uzun zaman öncesine ait bu şaşırtıcı keşiflerin çoğu, elementlere maruz kalıyor.
İtalya'daki bakanlıkların korunmasından sorumlu olduğu Pompeii gibi arkeolojik alanlara bakıyorsunuz - bunlar kronik olarak yetersiz finanse ediliyor. Mafya ile potansiyel bağlantılar ve çok sayıda yolsuzluk olduğunu duydum. Bu muhteşem evlerin çoğu neredeyse yıkılıyor. Yeni keşifler kadar koruma ve koruma alanlarının da finanse edilmesi gerektiğini düşünüyorum. Ve bu sadece İtalya değil - bu tüm dünyada bir sorun.
COWEN: Bildiğiniz gibi, Luksor gibi yerlerde, genellikle orada yaşayan insanlar - seçkin mezarların üzerine evler inşa edecekler. Arkeologlar bu konuda ne yapmalı? Sadece onu yalnız mı bırakacaksın? İnsanları dışarı çıkarmaya mı çalışıyorsun? Hükümetin onların değil sizin tarafınızda olabileceği düşünüldüğünde, orada yaşayan insanlarla adil bir pazarlık pozisyonu olan bir şekilde başa çıkmanın bir yolu var mı?
PARCAK: Bu gerçekten ilginç bir soru. Şu anda arkamdaki ekranda - bunun bir ekran görüntüsü olup olmayacağını bilmiyorum ve web sitenize gönderebilmeniz için görseli paylaşmaktan memnuniyet duyarım - bu Lisht ve arkasını görüyorsunuz ben, neredeyse 4.000 yıllık bir mezarlığın üzerindeyiz, ama hemen arkamızda modern bir mezarlık var. Arkeolojik siteler , çoğu kez yaşayan yerlerdir. Binlerce yıl önce ya da yüzlerce yıl önce terk edilmiş değiller ve insanlar gitmiş gibi.
Bu sitelerde veya yanlarında yaşayan yerel topluluklar çok önemlidir. Topluluk arkeolojisi, arkeoloji alanının gerçekten çok önemli bir parçasıdır. Birincisi ve en önemlisi, tarlada kazı yaptığımızda biz antropologuz. Biz kültürel antropologuz, bu yüzden yerel dili konuşmalısınız. Arapça konuşuyorum. Tamamen akıcı değilim ama yeterince biliyorum. Mısır kültüründe kesinlikle akıcıyım. Tüm işgücüm Mısırlı.
Çekirdek kadrom - bu, Eski Eserler Bakanlığı ile ortak bir görev, yani bu, Mısırlı bir eş direktörüm olduğu ve yerel köylülerle gerçekten yakın iş ilişkilerine sahip olmanız gerektiği anlamına geliyor. Bu sitelerin sorumluları ve bekçileri ve çoğu durumda bu yerlerle bağlantı kurma şansları olmadı ve orada çok fazla ekonomik fırsat var, bu yüzden çok dikkatli hareket etmemiz gerektiğini düşünüyorum.
Çoğu durumda, sitelerde veya yakınında yaşayan insanlar, binlerce yıl önce orada yaşayan insanlarla ilgilidir. Evlerinin orada olması ne kadar sakıncalı olsa da, bunlar insan ve onlar çok, çok uzun zamandır bu yerlerde yaşıyorlar. Bu durumlarla nasıl hassas bir şekilde başa çıkarsınız? Şu anda gerçekten çok zor konuşmalar yapıyoruz.
Elbette, Mısır'da, Luksor'da ve Yeni Krallığın birçok mezarının tepesindeki köyde - Mısır hükümeti temelde orada yaşayan insanları tahliye etti. Mezarların çoğu hasar görmüştü ve şimdi mezarları koruyorlar. Bu, Mısır hükümetindeki Eski Eserler Bakanlığı'nın verdiği bir karar. Çok fazla protesto oldu. Yaptıklarını eleştirecek bir konumda değilim, sanırım. Oldu. Bu verdikleri bir karardı. Bunun kendi mirasları için en iyisi olduğunu düşündüler ve çalıştığımız yerlerde yabancı hükümetleri çok dikkatli dinlemeliyiz.
Evet, bu tüm dünyada bir sorundur. Biz ne yaptık? Sadece çocuklu aileleri mi tahliye ediyorsunuz? Ve bu topluluklar - bu diğer önemli şey. Bunlar topluluklardır ve hepsi bu sitelerden çalmamaktadır. Orada yaşıyorlar. Önümüzdeki yüz yıl veya daha fazla yıl boyunca uğraşacağımızı düşündüğüm büyük bir soru.
COWEN: Arkeolojik alanlar için hangisinin daha büyük bir tehdit olduğunu düşünüyorsunuz - ekonomik gelişme mi yoksa yağma mı?
PARCAK: Ekonomik gelişme . Pek çok insan yağmalamaya bakıyor ve şöyle düşünüyor: "Ah, bu yağma, sitelerden çalıyorsun. Tüm bu siteler tehdit altında. " Baloncuğunuzu patlattığım için üzgünüm ama yağma binlerce yıldır devam ediyor. En eski zengin mezarların mezarlarını kazmakta olan insanlardan yıpranmış Mısır'da 5.000 yıl öncesine ait çanak çömlek parçalarımız var. İnsanlar çok uzun zamandır mezarlardan çalıyorlar. İnsanlık durumunun bir parçası.
Ekonomik gelişme ve tecavüz diyebilirim. Hiç de seksi değil. İnsanları sıkıyor. İnsanlar yağma hikayelerini duymak istiyor çünkü tecavüz çok daha zor. Mısır'da, Peru'da, Çin'de, Hindistan'da - dünyanın her yerindeki - arkeolojik alanlara bakarsanız, insanların yaşayabileceği kadar çok yer olmadığı gibi büyük bir açık alan da vardır. . . Ya da belki köylerinin yakınındadır ve genişletilmesi kolaydır. Diğer mesele tabii ki ölülerinizi nereye gömüyorsunuz? Pek çok hükümetin bunun için iyi planları yok, bu yüzden elbette bu sitelere tecavüz ediyorlar.
Dünya çapında kontrolsüz bir gelişme var. Elbette, Orta Asya gibi yerlerde bu çok büyük bir sorundur. Yeni boru hatları kurulurken, şehirler genişlerken - ve pek çok durumda, arkeolojik alanların iyi bir dokümantasyonu yok. Tecavüz ve ekonomik gelişme diyebilirim. Ve neden her yıl yüzde 10 veya yüzde 20 büyümemiz gerekiyor? Bu, küreselleşme ve küresel kalkınma ile ilgili çok daha büyük sorularla bağlantılıdır.
COWEN: Yağmanın koleksiyon mallarını koruduğu ve en azından bazen - kimin yağmaladığına bağlı olduğu göz önüne alındığında - ancak bu, malları, onlarla ilgilenmek için kâr teşviki olan koleksiyoncuların eline bırakıyor . Optimum yağma derecesinin ne olduğunu nasıl düşünmeliyiz? Çünkü yağma olmazsa, geliştirme siteyi yok edebilir.
PARCAK: Doğru. Elbette, hiçbir zaman optimum düzeyde yağma yoktur. İdeal olarak, neredeyse hiç yağma olmazdı.
COWEN: Ama karşılaştığımız kısıtlamalar göz önüne alındığında, değil mi?
PARCAK: Doğru, doğru. Lisht'te çalışan köylülerle çok konuştum çünkü birçoğu dahil oldu - sadece onlar değil, çevredeki insanlar - Arap Baharı sonrası yağmalama işine karıştılar , yani 2011'de. Ve ben Kimin yağmaladığı, neden yağmaladıkları ve ne zaman yağmaladıkları hakkında çok şey öğrendim.
Topluluk kumbaraları gibi bazı şekillerde arkeolojik alanları düşünmelisiniz. Yerel halkın her gün kazarak, siteyi bir hiçe kadar soyması gibi bir şey değil. Ara sıra dokunacaklar. Birinin ameliyat olması gerekiyor, birinin okula gitmesi gerekiyor. Bir konser geliri gibi.
Arap Baharı sonrası köy veya köylüler, sadece orada değil, tüm Mısır'da kolektif gruplar halinde örgütleneceklerdi. Orta Doğu'da işler böyle yürüyor. Kolektif olarak örgütlenirlerdi. Bir mezarı yağmalayacaklardı. Ne bulurlarsa bulacaklar ve sonra geliri paylaşacaklar.
Bu, Kahire'den birinin Ürdün'deki bir bayi, Dubai'deki bir bayi, Paris'teki bir bayi veya New York'taki bir bayi aracılığıyla gelmesinden çok farklı bir tür yağmadır ve özellikle "X, Y, ve bu tür sitelerden Z nesneleri. " Birisi köye gelip, "Yağmalamak için her birinize bir gece 20 dolar ödeyeceğim" diyecek. Bu çok farklı. Çok daha hızlı çalışırlar. Bu çok tehlikeli. Bir gecede bir mezarı yağmalayabilirler ve bunlar bir kuyu mezarına 40-50 fit kazan insanlardır.
Yine, dünyanın farklı yerlerinde meydana gelen yağma türlerini anlamalıyız. İnsanlar paraya ihtiyaçları olduğu için yağma yaparlar. Bu siyah ya da beyaz bir sorun değil. Köylüler bu şeylerden zengin olmuyor. Koleksiyonerler; aracılar. Ticaretin kapatılması ve ağların anlaşılmasıyla ilgili çok daha büyük sorular. Uluslararası vahşi yaşam ticaretine veya silah kaçakçılığına veya kara para aklamaya çok benzer. Hepsi bağlantılı.
COWEN: Bir keresinde çok kırsal, küçük bir Meksika köyünde başka konularda saha çalışması yaptım . Kasabanın merkezinde küçük bir Aztek piramidi vardı. Bir yıl bunu yıkmaya karar verdiler ve modern, küçük bir belediye binası inşa ettiler.
Bu karar konusunda gerçekten duygusuz görünüyorlardı. Bir şey olursa, piramidi etrafta tuttukları takdirde dış dünyadan ilgi çekeceğine dair küçük bir korku vardı ki bu da Meksika polisi ve idaresini onlardan kaynak alacak güçler olarak görerek istemediler. Onları bu karardan vazgeçirmeye çalışmalı mıydım? Yoksa sadece heyecanlı mıydım? Evet, özür dilerim, ama bu sizin için yapabileceğiniz en iyi şey.
PARCAK: Bu gerçekten zor. Bunlar, ister antropolog, ister siyaset bilimci veya arkeolog olalım, sahada her zaman uğraştığımız konulardır. Ne zaman yabancı bir bölgede çalışsak, sorunlu şeyler gördüğünüzde ne ölçüde müdahale ediyorsunuz?
Örneğin, Mısır'daki arkeolojik alanları yağmalamakla ilgili yaptığım onca çalışmayla - tüm bu bilgileri Mısır hükümeti ile paylaştım ve o noktada bitirdim. Savunuculuk yapabilirim. Bir müttefik olmaya çalışabilirim. Onlarla en iyi uygulamalar veya üzerinde düşünülmesi gereken şeyler hakkında konuşmaya çalışabilirim. Ama nihayetinde, siteleri korumaktan ya da korumadan bu yerlerdeki hükümetler sorumludur.
Bildiğiniz gibi, dünya çapında büyük bir yozlaşma var ve zengin bir yerel toprak sahibi o plazanın veya piramidin her neyse onu inşa etmesini isterse ve 1.000 veya 10.000 dolar ya da her neyse, rüşvet ödüyorlarsa, o şey gitmiş demektir. Yıkımın gerçekleşmesi için kimin para ödediğine dair teşviklere ve bu şeyin toplumdaki değerine bakmalıyız.
Döndür. Dünyanın dört bir yanındaki arkeolojik alanların - veya kültürel alanların - tehdit edildiği ve yerel toplulukların siteyi ayağa kaldırıp protesto ettiği ve koruduğu pek çok örnek oldu.
Bence bu daha çok yerel toplulukları güçlendirmek ve onların görevliler olduklarını anlamalarını sağlamakla ilgili. Koruyucu onlar çünkü pek çok ülkede yeterince arkeolog yok, değil mi? Tüm dünyada sanat ve kültür kronik olarak yetersiz finanse edilmektedir. Çoğu ülkenin bütçesinin sadece yüzde bir kısmını oluşturuyorlar, bu yüzden insanlar geçmişlerinden kopuk hissediyorlar. Arkeoloji ve tarihin değeri etrafındaki küresel diyaloğu nasıl değiştiririz ve toplulukları kendi tarihlerini korumak ve onlara nasıl bağlandıklarını göstermek için güçlendiririz?
COWEN: Arkeologlar, çalışmalarının özellikle de yabancı otokratik hükümetler tarafından ortaya konduğu siyasi kullanımlar hakkında nasıl düşünmeli? Bildiğiniz gibi, yabancı otokratik hükümetler bugünlerini meşrulaştırmak için geçmişi kullanıyor. Şimdi, geçmiş tipik olarak demokratik olmadığı için, bazı görkemli ve görkemli bir tarih var. Geçmişten çıkarılan şey, oldukça baskıcı olabilen şimdiyi haklı çıkarmak için kullanılır.
Bir kişi o geçmişi kazmaya yardımcı olan bir arkeologsa, bu çıktıların o günkü tartışmalara nasıl dönüştürüleceğine dair malları veya mesajı kontrol etmenin herhangi bir yolunu aramalı mısınız?
PARCAK: Bu harika bir soru. "Peki, siyasete girmekle hiç ilgilenmez miydin?" Diyen insanlarla şakalaşıyorum. “Dolabımdaki tüm iskeletler gerçek. [gülüyor] Hayır, teşekkürler. " Yine de arkeoloji doğası gereği politiktir, değil mi? Geçmişle ne zaman mücadele edersen, o geçmişin bugün olduğumuzu nasıl etkilediğini yorumluyorsun.
6 Ocak ayaklanmasından çok yeni bir örnek, Viking benzeri, yerli cosplayer gibi giyinmiş insanları gördük. Vikinglerden ve klasik dünyadan gelen semboller, aşırı sağ aşırılık yanlısı gruplar tarafından yıllar, yıllar ve yıllarca birlikte seçilmiştir.
Bunu burada kendi ülkemizde, kesinlikle dünyanın her yerinde görüyoruz - mülkiyet kavramları. Bir yere ilk kim geldi? Bu yerde yaşama hakkı kimde? Hükümetler arkeolojik alanlardan elde edilen keşifleri “Ah, biz daha yaşlıyız. Daha iyiyiz. " Veya “Bu belirli dini grup ilk önce buradaydı. Dolayısıyla bu zulmü yapma veya bu insanları silme hakkına sahibiz. "
Bunu her yerde görüyoruz. Bunu tüm dünyada görüyoruz. Çoğu zaman, arkeologlar kendilerini siyasi tartışmalara kapılmış halde bulacaklar ve "Hey, ben sadece siteyi kazıyorum. Neden beni rahatsız ediyorsun? "
İngiltere'de olanlara bir bakın . Son birkaç gün içinde hükümet akademisyenlere ve müzelere karşı çok güçlü bir açıklama yaptı ve "Şanlı geçmişimizi silemezsin" dedi. Ve herkes diyor ki, "Bir dakika, geçmişimiz sorunlu. Kim olduğumuzu öğretiyoruz çünkü bu sömürgeci idealler üzerine kuruluyuz. " Olanları silemezsiniz, ama yine de bu diyalogları yapıyoruz.
Evet, bu çalıştığımız her yerde büyük bir sorun ve dikkatli olmalıyız çünkü ben ve meslektaşlarım sadece bu hükümetlerin izinleri ve izinleri nedeniyle bu yerlerde çalışabiliyoruz. Belirli yerlerde olan şeyler hakkında çok güçlü hislerim olsa da, onlara karşı konuşursam veya taraf olursam, o zaman o hükümet "Sonra görüşürüz" diyecek.
Bu yüzden her zaman iyiyi zarara karşı dengeliyoruz. Çalışmalarıma bu yerde devam ederek, mirasın savunucusu olmak ve tüm bu yerel toplulukları ve tüm bu insanları eğitmek ve güçlendirmekle yapabileceğim iyi şey nedir? Çünkü nihayetinde kâhinler olacaklar. Bir şey söylersem bunu yapma gücümü kaybedeceğim.
Öyleyse kendi içinde güçlendirmek, eğitmek, eğitmek ve sosyal yardımları yapmak - yaptığımız işin radikal çalışması budur. Nihayetinde, bu yerlerde yaşayan insanlara kalmış. Ama evet, bu gerçekten çetrefilli bir mesele ve dünya çapında milliyetçiliğin yükselişiyle elbette tekrar tekrar duyacağız.
COWEN: Fikri mülkiyet haklarını veya sadece kazıları yöneten mülkiyet haklarını nasıl iyileştirebileceğimize dair herhangi bir öneriniz var mı? Özel mülk üzerinde kazı yapıyor olabilirsiniz. Kurumsal mülkiyet olabilir. Devlet tarafından kontrol edilebilir. Kim neye hak kazanır?
Bir uydu araması yaparken doğal kaynakları keşfettiğinizi varsayalım. Ulusal güvenlik sorunu olabilir. Şu anda doğru mu anlıyoruz? Yoksa bu hakların tahsisini iyileştirmenin bir yolu var mı?
PARCAK: Tüm çalışmalarımla çok zor yoldan çok şey öğrendim. Bugüne kadar 14 veya 15 ülkede çalıştım. Bir çok hata yaptım. Bu her zaman bir öğrenme sürecidir ve her zaman bir müzakere sürecidir.
Öncelikle, pazarlık yaptığınız bir yerde çalışmak için izin istediğinizde, "Tamam, A'dan G'ye şeyler yapmak istiyorum." Hükümet geri dönebilir ve “Tamam, A'dan D'ye kadar yapabilirsiniz ve bunları iyi yaparsanız, gelecek yıl E ve F yapabilirsiniz. G'yi ya da belki gelecekte düşünmeyin bile. " Hatta işi yapmak ve para cezalarını işlemek, kazı yapmak, araştırma yapmak, harita yapmak veya yapmayı önerdiğiniz her şeyi yapmak için bir görüşme var.
Ayrıca, yayınlama hakları konusunda meslektaşlarınızla görüşüyorsunuz. Kesinlikle araştırmanızı yayınlama hakkına sahipsiniz, ancak sonuçta bu verilerin sahibi kim? Örnek olarak Mısır'da Mısır'da çalışan bir yabancının keşfi hakkında büyük bir açıklama yapması yasa dışıdır. Mısır hükümeti bu duyuruyu yapmak zorunda.
Şimdi, belli ki sitelerinizden resimler gösterebilirsiniz - bu sorun değil. Devam eden iş resimlerini gösterebilirsiniz. Ama büyük bir mezar keşfi yaparsanız, Mısır hükümeti buna hak kazanır. Tabii ki yaparlar. Bu onların mirasıdır. Ve kurallar başka yerlerde de benzer. Yasalara saygı duymalıyız. Aksi takdirde çalışma kabiliyetimiz olmayacak.
Ama bazen rastgele bir şekilde inanılmaz bir keşif yaparsınız. Yıllar ve yıllar önce, Sina'da anket çalışması yaparken bir dinozor bulduk. Her zaman soruluyor, "Ah, arkeologlar - siz dinozorlar yapmaz mısınız?" "Hayır, ama aslında evet, bir nevi" dedim. [gülüyor] Bu vahşiydi. Dinozoru kim bulur? Aslında bir mosasaurdu. Sanırım sekiz yaşındaki oğlum size mosasaur hakkında benden çok daha fazlasını anlatabilir. Ben gerçekten dinozor yapmıyorum. Şu anda dinleyen meslektaşlarımdan özür dilerim.
Tabii ki, bu bilgileri derhal yerel üniversiteye aktardık ve hükümete haber verdik. Beklenmedik buluntular yapabilirsiniz. Sadece o ülkedeki kurallara uymalısın. Evet, şu anda üniversitelerde fikri mülkiyetle ilgili birçok sorun var. Bu verilerin sahibi kim? Nasıl kullanılıyor? Para kazanıyor mu? Yine, bunlar karmaşık sorular.
COWEN: Artık bu sohbetlerin çoğunda abartılan ve küçümsenen olarak adlandırılan bir bölüm var. Bazı kavramları ve isimleri ortaya atacağım ve sen bana bunların abartıldığını ya da küçümsenmediğini düşünüyorsun, tamam mı? Herodot.
PARCAK: Abartılıyor .
COWEN: Neden?
PARCAK: Pek çok hikaye uydurmayı severdi. Bana göre, Şükran Günü'ndeki biraz sarhoş amcan gibi. "Aman Tanrım, yine Herodot Amca" gibisin . Söylediklerine biraz inanabilirsiniz ve "Gerçek gerçekte ne kadar?" Arkeolojiye Herodot kadar güvenmiyorum. Klasik meslektaşlarımdan özür dilerim.
COWEN: Mısır mutfağı - abartılıyor mu, küçümseniyor mu?
PARCAK: Yetersizdir. Bu harika. Tüm bu olağanüstü, taze, yerel malzemeleri kullanıyorlar. Dünyadaki en inanılmaz domateslere sahipler. Büyü ve güneş ışığının tadı var. Patlıcan, patates, soğan, sarımsak, manda, kuzu eti, dana eti.
Güveçler ve gül suyuyla aşılanmış en harika hamur işleri - Şu anda bunu düşünüyorum, acıkıyorum . Lisht'te bu harika yerel kadınlar tarafından yapılan yemeğimizi alıyoruz ve kazı ekibim şikayet ediyor çünkü her zaman kilo alıyorlar, yemekler çok güzel. Tamamen küçümsenmiş. Dinleyenler, yerel Mısır restoranınıza gidin. Bana teşekkür edeceksin
COWEN: Bu arada İskenderiye'deki deniz ürünlerini de unutma.
PARCAK: Tabii ki harika, harika
COWEN: Harrison Ford - abartılıyor mu, küçümseniyor mu?
PARCAK: Süper önyargılıyım. Bence Harrison tam olarak hak ettiği miktarda krediyi alıyor. Sanırım ikisi de değil. Onunla birkaç yıl önce bir TED konferansında tanışma şansım oldu. Kesinlikle hoş, hoş bir insandı ve çok nazik ve çok cömertti. Abartılı ya da küçümsenmiş demek istemiyorum. Bence çok takdir edildi
COWEN: En sevdiğiniz Harrison Ford filmi hangisi?
PARCAK: İlk olarak Indiana Jones, bildiğim kadarıyla sorunlu. Biliyorum, biliyorum, biliyorum ama yardım edemem. 40'lı ve 50'li yaşlarındaki pek çok arkeolog gibi, bu bana sahaya girmem için ilham veren şeylerden biri. Kesinlikle ilk Indy filmi.
COWEN: Arkeologlarla ilgili son İngiliz filmi The Dig - abartılıyor mu yoksa küçümseniyor mu?
PARCAK: İnanılmaz. Kesinlikle harika. Bazı meslektaşlarımın eleştirdiğini biliyorum, ama çok güzel yapıldı. Ben büyük bir Ralph Fiennes hayranıyım. Bence muhteşem, ama huysuz herkes - bu onun takıntısı. İyi olduğu şey bu - ilgilendiği ilgi, tutku.
Hepsinin geri doldurduğu son sahne bile - doğru anladılar. Gerçekten doğru anladılar. Kazıların neye benzediğini ve ayrıca bir kazı sezonunda yaşanan tüm dramayı gösterir. Savaşın zemininde ille de değil - bu her zaman böyle değil, ama kesinlikle ilişkiler, karmaşıklıklar, insanların birbirleriyle nasıl etkileşim kurduğu, yerel yetkililerin baskıları.
Bence şimdiye kadar yapılmış en iyi arkeoloji filmlerinden biri. Henüz görmediyseniz, kesinlikle gidin. Derecelendirme açısından oldukça iyi yapıldı, ancak yeterince insanın henüz bilmediği anlamında küçümsenmiş olduğunu düşünüyorum.
COWEN: Favori bluegrass gitaristiniz kim?
PARCAK: Ah oğlum, ah adamım, bu -
COWEN: Benim için bu Clarence White , ama Paul Romer ile çok fazla zaman geçirdim .
PARCAK: Aman Tanrım, bende çok var. Oğlum, bir isim vermek istemiyorum. Bluegrass gitar yerine banjo çalmasına rağmen hayranıyım ama Béla Fleck ve Abigail Washburn'ü seviyorum . Tam açıklama: onlar benim arkadaşlarım, bu yüzden bence onlar çok zeki. Bugün dünyanın en iyi bluegrass'larından bazılarını çalıyorlar. Ortak albümlerini seviyorum ve onları yakından çalma şansım oldu ve bu sihir.
COWEN: Onları iki kez gördüm. Sevdim, tavsiye ikinci olur.
Doğu at ensefaliti üzerinde çalışmaya nasıl başladın ?
PARCAK: [gülüyor] Ah evet, olmasa da çoğu rastgele biri olabilir yaptığım her şeyi, en rasgele. Üniversitem, Birmingham'daki Alabama Üniversitesi tıp fakültesi ile oldukça iyi tanınır. Halk sağlığı, tıp, hemşirelik alanında en iyi 20, 25 okulumuz var. Üniversitenin teşvik ettiği şeylerden biri - kesinlikle zorlamasa da - kampüsün benim tarafımdaki Fen-Edebiyat Fakültesi olan fakültelerini tıp fakültesinde çalışan insanlarla işbirliği yapmaya teşvik ediyorlar.
Hatırlayamıyorum - uzun zaman önce, 12 yıl önce gibi hissediyorum - başka bir kurumdan UAB'ye taşınan bazı insanlar vardı. Eski hastalıkları haritalamak için uydu görüntülerinin uygulanmasında uzmandılar. Onlarla projeler üzerinde çalışmaya başladım. Ayrıca, o sırada bir uzaktan algılama laboratuvarı işletiyordum ve Halk Sağlığı Okulu'ndan, bazıları Diş Hekimliği Okulu'ndan, bazıları biyolojiden bir dizi doktora ve yüksek lisans öğrencisine mentorluk ediyor ve çalışıyordum.
Modern hastalıkları etkileyen çevresel hususlara bakmakla ilgilendiler. Bu nedenle, bu ekiple işbirliği yaptım ve bitki örtüsüne ve peyzajın zaman içinde nasıl değiştiğine baktım - daha önce ekonomik kalkınma ile ilgili olarak - artan popülasyonlardan kaynaklanan peyzaj değişikliklerinin hastalıkların ve sivrisinek veya diğer hayvanlar gibi zoonoz gibi şeylerin büyümesini nasıl etkilediğini inceledim Bugün pandemide gördüğümüz tabii ki hastalıkları aktarabilir.
Uzaktan algılama çalışmam sayesinde birkaç halk sağlığı yayınına bu şekilde dahil oldum. Açıkçası, uzayda yüzlerce kilometre uzaklaşıp sivrisinekleri göremezsiniz. Bu çok saçma. Yine de kim bilir? Belki bir gün olacağız. Ancak su sıcaklığı, bulanıklık, bitki örtüsü değişiklikleri, bu su kaynaklarında kullanılan kimyasallar ve gübrelerdeki değişiklikler gibi şeyleri görebilirsiniz. Sıtma veya diğer hastalıklar gibi şeylerin oranlarını inceleyebilir ve manzarada gördüğünüz değişikliklerle karşılaştırabilirsiniz.
COWEN: Diyelim ki Kahire'de dolaşıyorsunuz. Boş bir gününüz var - ve muhtemelen asla yapmayacağınızı biliyorum - ama bir günlüğüne turist oynuyorsunuz. Arkeolojik bir bölgede değilsiniz. Kahire'yi arkeoloji yapmayan başka bir eğitimli kişiye kıyasla nasıl farklı anladığınızı düşünüyorsunuz?
PARCAK: 20 yıldan fazla bir süredir Mısır'da çalışıyorum. Benim için başka bir ev. Bizim ikinci evimiz. Kocamla burada tanıştım. O Mısırlı değil. Kanadalı ve İngiliz, ama çok yakın Mısırlı arkadaşlarımız var. Onlar bizim ailemiz. Kahire'de bir gün tatilim olsaydı ve öğrencileri arkeolojik alanlara götürmezsem veya müzelere gitmezsem - genellikle nerede olduğuma bağlı, sanırım. Luksor veya Kahire'de olsaydım, biraz farklı olurdu.
Kuş izlemeyi seviyorum. Ben bir kuş ineğim, bu yüzden dürbünümle daha bitki kaplı alanlara gitmeyi seviyorum. Elbette, Nil'e gitmek - Luksor ve Asvan'da çok daha kolay. Açıkça çok daha az insan var. Sabah erkenden kuş izlemeye gideceğim. Çok huzurlu. Olağanüstü kuş türleri görüyorsunuz.
Mısırlı arkadaşlarımla kafelerde vakit geçirmeyi seviyorum çünkü dünyanın geçtiğini görüyorsunuz. Herkesin turizm şlokunu satın almak için gittiği büyük turist pazarı olan Khan el-Khalili pazarında gerçekten ünlü birkaç kafe var. Birkaç kafe var, gidip oturuyorsunuz ve nane çayınızı içiyorsunuz. Nargile içiyorsun. Mısır dışında sigara içmiyorum. Kabarcıklı pipoları seviyorum. Kocam ve annem bunu Mısır'da yaptığım için çok korkuyor, ama yardım edemem. Bu benim küçük zevklerimden biri.
Sen sadece dünyanın geçip gittiğini izle. Hayal edebileceğiniz her tür insanı görüyorsunuz. İnsanlar gelir ve size bir şeyler satmaya çalışır. Çılgın şeyler görüyorsunuz. Arkadaşlarınla harika sohbetler yapıyorsun. Belki bir tavla oynarsınız ve dedikodu yaparsınız. Bu inanılmaz derecede hoş.
Daha önce de bahsettiğim gibi, Mısır yemeklerini seviyorum. Kahire'nin farklı yerlerinde en sevdiğim restoranlardan bazıları var. Arkadaşlarımla dışarı çıkacağım ve harika bir yemek yiyeceğiz. Mısır yemeklerinin güzel yanı, ortak olması, bu yüzden belki 15 veya 20 farklı yemek sipariş edeceksiniz. Hepinizin ısırıkları olacak. Hepiniz bir şeyler deniyorsunuz. Bir şeyleri bir araya getiriyorsun. Bu çok komik. Tapas gibi.
Müziği de seviyorum. Bluegrass gitarı ima ettin. Gitar çalıyorum. Mısır müziğini seviyorum. Kısa, çömelme telli bir çalgı gibi ud denen harika bir enstrüman var. Farklı yerlerde konserler varsa konserlere gitmeyi seviyorum. Mısırlı şarkıcılar harika.
Ayrıca Nil'de yelken yapmayı çok seviyorum, bu yüzden bazen bir felucca ya da bir tekne alırız. Akşam yemeği tekneleri, özellikle Luksor gibi yerlerde geceleri - çok güzel. Turistik olmayan pek çok şey yapıyorum.
Ayrıca, Kahire'de arkeolojik olmayan harika müzeler var. Harika Mısırlı modern sanatçıların eserlerini sergileyen harika galeriler var ve bunlara da gitmeyi seviyorum.
COWEN: Diyelim ki işten bir ay izin alma yeteneğim ve bana gönderdiğiniz her yere uçmak için yeterli param var. Sadece arkeolojik alanları görmek istiyorum. Tamamen öznel, benim için hangi turu tasarlıyorsun? Beni nereye gönderiyorsun Mısır bir yana. Bunun ilk aşkınız olduğunu biliyoruz.
PARCAK: Bir ay. Muhtemelen, seyahate bağlı olarak yapabilirsiniz ve orada yer almak isteyebilirsiniz, yani muhtemelen her yerde birkaç gün. Belki 10 şey görmeye vaktin vardır. Temalı bir tura karşı öne çıkanlara ulaşmak istiyorsunuz. Dünyanın birçok yerinde bulunduğum için çok önyargılıyım.
Kesinlikle Guatemala'da Tikal'e gideceğimi söyleyebilirim . Bu inanılmaz ve üçüncü Yıldız Savaşları filmini izleyen herkes, yağmur ormanlarının etrafından çıkan küçük tapınağı görüyorsunuz ve bu inanılmaz çünkü bu olağanüstü Maya siteniz var ve sonra güzel yağmur ormanlarıyla çevrilisiniz, öyleyse oraya gidin. ilk.
Sonra Peru'ya uçun. Machu Picchu'yu görmelisin. Birkaç yıl önce ilk kez görme şansım oldu. Ben hazırlıklı değildim. Resimleri görmüştüm. Meslektaşlarım bana bundan bahsetti, ama bulunduğu yerin nefes kesen, ihtişamlı ihtişamı ve dünyanın etrafı dağlarla çevrili olduğu gerçeği ve İnka'nın bir tepenin üzerine inşa ettiği bu güzel küçük kasaba var. dağ. Akıllara durgunluk veriyor.
Stonehenge'i gündönümünde söyleyebilirim çünkü tüm rahipleri, giyinmiş herkesi ve şenlikleri görmeye değer. O yerin antik çağda nasıl onurlandırılacağına dair bir fikir ediniyorsunuz ve çok güzel. Kesinlikle Stonehenge. Pompei ve Herculaneum'a sırf çok iyi korunmuş oldukları için vurmanız gerektiğini söyleyebilirim ve sanki eski bir Avrupa köyünde ya da kasabasında dolaşıyor gibisiniz ve insanların nasıl yaşadıklarına dair bir fikir ediniyorsunuz.
Diyorum ki - ve ben en üst, en iyi yerleri seçmeye çalışırken bu coğrafi olarak biraz atlayacak - Angkor Wat diyebilirim. Bu kadar bunaldığım Vatikan dışında dünyada ziyaret ettiğim tek yer burası, gözlerim ağrıyor diye yerinde oturup kestirmek zorunda kaldım. Benim için çok şey vardı. Angkor'da, bu sadece bir tapınak değil - düzinelerce ve düzinelerce tapınak ve Khmer - tapınaklarının her santimetresini tanrı ve tanrıça imgeleriyle ve dini sahnelerle oydular. Nereye bakacağını bilmiyorsun. Baktığınız her yer mükemmel bir resim. Yani kesinlikle Angkor ve tabii ki yemek ve kültür de.
Xi'an'ın pişmiş toprak savaşçıları. Onları ilk ziyaret ettiğimde ağladım. Orada olmak çok zor. Orada bir grup arkeologla birlikteydim ve hepimiz öylece durduk. Bu yerde bir enerji var. Ben bir bilim adamıyım Kristal tanrıçalara, enerji alanlarına falan inanmıyorum. Ama o yerde öyle bir varlık vardı ki dünyanın başka hiçbir yerinde hissetmedim. Sadece yarım saat durduk, konuşamıyorduk çünkü çok zordu.
Sıradaki olmasına rağmen Paskalya Adası'na hiç gitmedim. Salgın biter bitmez Paskalya Adası'na gidiyoruz. Orada çalışan meslektaşlarım var ve Paskalya Adası'na bir gezi için Mısır'a bir gezi yapıyoruz. Kesinlikle Paskalya Adası'nı da vurdu. Bu güzel ve şaşırtıcı. Sanırım bu muhtemelen ayına iyi gelir.
COWEN: Bu aya iyi gelir.
Artık teknolojide öncüsünüz. Sadece birkaç teknolojiden bahsetmeme izin verin. Arkeolojide ne işe yaradıklarını kısaca anlatın. Google Earth .
PARCAK: Google Earth harika çünkü ücretsiz bir kaynak. Arkeolojide "özgür" ü seviyoruz. Şu anda çok fazla hibe parası yok ve dünyadaki hemen hemen her arkeolojik alanı ve çok yüksek çözünürlüklü bir görüntü için yakınlaştırabilirsiniz. İki fit, 50 santimetre veya daha düşük bir çözünürlük ve çok fazla şey görebilirsiniz.
İleri geri tarayabilirsiniz. Yılın farklı zamanlarına bakabilirsiniz. Özellikler açılacaktır. Yalnızca Google Earth kullanılarak binlerce keşif yapıldı. Arkeolojik alanlara ve onları çevreleyen manzaraya bakmak için harika bir başlangıç noktasıdır.
COWEN: Yere nüfuz eden radar.
PARCAK: Mısır gibi yerlerde, pek çok çöl bölgesinde tabi ki arkeolojik bir sitenin üzerinden geçiyorsunuz ve biraz engebeli, ama altında neler olduğunu bilmiyorsunuz. Bu çok seviyeli geribildirim ve okumaları elde etmek için yere nüfuz eden radar gibi şeyler kullanıyoruz. Kazı çalışmalarımızı çok daha iyi hedefleyebilmek için gömülü duvarların ve diğer özelliklerin olduğu yerleri yüksek bir kesinlikle yeniden inşa edebiliyoruz. Aslında, bazı durumlarda, orada olan hemen hemen her şeyin bir haritasını alın.
COWEN: Lidar .
PARCAK: Bu, ışık algılama ve menzilini ifade eder. Kamboçya, Khmer, Angkor Wat, Maya veya Orta Amerika, Güney Amerika gibi yerlerde - tabii ki ağaçların arkasını göremeyiz. Lidarın yaptığı şey, ister insansız hava aracı, ister helikopter veya uçak olsun, uçmanıza izin verir - bu, üst üste gelen bitki örtüsünü kaldırabileceğiniz binlerce, milyonlarca darbe ışını lazer göndermenizi sağlayan bir sensör sistemidir. ve çıplak toprak modeli veya dijital yükseklik modeli olarak adlandırılan modelle baş başa kalırsınız.
Aslında orada olan her şeyi görebilirsiniz. Meslektaşlarım bunu Orta Amerika ve Kamboçya'da ve dünyanın pek çok başka yerinde on binlerce yeni özellik ve site bulmak için kullandılar. Ağaçların arkasını görmenin tek yolu bu.
COWEN: Artık yeni siteleri, onları koruyabileceğimizden daha hızlı bulduğumuz için endişeleniyor musunuz?
PARCAK: Yüzde yüz. Dünyada kendi arkeolojik envanterlerini iyi anlayan çok fazla ülke yok. İngiltere birdir, İsrail birdir. Diğer ülkelerin envanterleri var ama ona bakarsınız ve “Bir dakika, çok büyük bir ülkesiniz. Envanterinizde sadece 2.000 site mi var? Bu doğru değil." Çünkü orada yaşayan ya da çalışan insanların uzaktan algılama eğitimi yok. Tüm bu sitelerin ve özelliklerin nasıl yönetileceği konusunda eğitimleri yok.
Elbette, bu bilginin dışarı çıkacağından ve potansiyel olarak kötüye kullanabilecek kişilerin eline geçeceğinden endişeleniyoruz. Yüzde yüz evet, kesinlikle bir şeyleri koruyabileceğimizden çok daha hızlı buluyoruz. Bu nedenle arkeologlar, verileriyle ne yapacaklarını bilemedikleri için sık sık verilerinin üzerine otururlar.
COWEN: Bu verilere kim sahip olmalı?
PARCAK: Bu da çetrefilli bir konu. Arkeolojik verilerin sahibi kimdir? Tüm verilerinizi iyi niyetle bir hükümete teslim ettiğinizde, ancak onları depolayacak bilgisayarları bile olmadığında ne olur? Ya da var ama 15 yıl öncesinden bilgisayarlar mı var? Ofisteki biri verileri çalar ve çevrimiçi hale getirir. Kim sorumlu o zaman? Onlara verileri verdiğiniz için mi? Ya da doğru korumaya sahip olmadıkları için mi?
Hükümetler - kesinlikle Mısır - her sezonun sonunda, bulduklarımızın bir veritabanını, ayrıntılı bir raporu sunmamız gerekiyor. Elbette orada arkeoloji böyle işliyor. Eski Eserler Bakanlığındaki meslektaşlarımız çok iyi eğitilmiş ve bu bilgiyi almakta iyidir, ancak dünyanın her yerinde illa ki böyle olmak zorunda değil.
Kim yayınlama hakkına sahiptir? İlk yazar olma hakkına kimler sahip? Uzaydan Arkeoloji'de gerçekten çok çalıştığım şeylerden biri , kitapta adı geçen arkeologların üçte biri yerli arkeologlar ve neredeyse yarısı kadın. Beyaz Avrupalı, Amerikalı ya da Kanadalı erkeklerin arkeolojik uzaktan algılama çalışmalarını kolaylıkla aktarabilirdim. Bunu nasıl yaptığım konusunda çok istekliydim.
Yayınlarımızda parlak genç arkeologlar olan bireylere yer açamayacağımız fikri - meslektaşlarımla birlikte üzerinde çalıştığımız bir şey çünkü dergi ücreti ödeyecek kaynaklara veya yeteneklere sahip olmayabilirler. Bunu onlar için yapmalıyız. Bu, verilere kimin sahip olduğunun ötesine geçiyor ve daha fazlası, hikaye anlatıcıları olacak insanlar kimler? İlk yazar kim olacak?
COWEN: Malezya Hava Yolları 370 Uçuşuna ne oldu?
PARCAK: Maalesef düştüğünü düşünüyorum. Gerçekten üzücü bir hikaye. Herkesin aradığını biliyorum. Ondan gelebileceğini düşündükleri bazı uçak parçaları buldular. Belki bir gün bulurlar. Sanırım okyanusun derin bir bölümünde erişmekte gerçekten sorun yaşıyorlar. Maalesef, düştüğünü düşünüyorum. Havacılıkta çalışan meslektaşlarımın kesinlikle birçok farklı teorisi var. Maalesef bir tür arıza oldu ve birden düştü. Bazen olur. Bu korkunç.
COWEN: İşinizi yapmak için ne kadar matematik ve istatistik bilmeniz gerekiyor?
PARCAK: Düşündüğümden çok daha fazla ve çok daha az. Trigonometri, arkeoloji için gerçekten, gerçekten, gerçekten önemlidir.
COWEN: Yani, bir şey için önemli mi? İnanılmaz.
PARCAK: Evet, bazı şeyler için gerçekten önemli. Matematik - hayır. Hayır, hayır, hayır, hayır, hayır, yaptığım iş için değil. Ayrıca, kullandığım birçok bilgisayar programı - tak ve çalıştır gibi. Rakamlarınızı girin ve tüm istatistikleri ortaya koyuyor, bu yüzden onları hesaplamama gerek yok, ama ne anlama geldiklerini anlamam gerekiyor. Bu gerçekten önemli. Bence her arkeolog medyan, mod ve gerilemeyi anlamak için istatistik dersleri almalı. Tüm bunların anlamı ne?
Hepimiz, süslü görünen ancak hiçbir şey ifade etmeyen ve herkes herhangi bir şeyi yorumlayabilen grafiklerin komik memlerini çevrimiçi olarak gördük. Verilerin olması ve sayıların olması, bir sonuç olduğu anlamına gelmez. [gülüyor] Bazen veri vardır ve bu bir karmaşa. Yaptığım ve meslektaşlarımın yaptığı işler için istatistikleri gerçekten çok iyi bilmek önemlidir.
Yaptığımız tüm ölçümler için, noktalarla ölçüm yaparken ölçüm için kullanılan tüm açılar için. Evet, elbette, yere ping attığınız ve sizin için ölçtüğünüz harika GPS'ler var, ancak birçok şeyi eski usul yöntemle yapıyoruz ve bazen pilleriniz bitiyor, bu yüzden bilmeniz gerekiyor şeyleri hesaplayabilmek için geometri ve trigonometri.
COWEN: İşte çalışmalarınızı incelerken beni etkileyen bir şey. Bana tepkini ver. Bana öyle geliyor ki işin neredeyse imkansız hale geliyor. İstatistikleri bilmelisin. Trigonometriyi bilmelisin. Geometriyi bilmelisin. Sizin durumunuzda, Mısır Arapçası, muhtemelen biraz lehçe, muhtemelen biraz klasik Arapça, belki başka diller bilmeniz gerekir.
Arkeolojiyi bilmelisin, değil mi? Tarihi bilmelisin. Çok fazla zarar vermeden malzemeleri ortaya çıkarmak için her türlü fiziksel tekniği bilmeniz gerekir. Veri depolama hakkında bilgi sahibi olmanız gerekir ve ben de devam edebilirim.
İşin neredeyse senin olduğun noktaya gelmedi. . . Teknolojiler hakkında bilgi sahibi olmanız gerekiyor, değil mi? Uzaydan veri bulmak için - bundan daha önce bahsetmiştik. Bu da kolay değil. İşiniz, kelimenin tam anlamıyla, hiçbir insanın yapamayacağı ve sıradaki son siz olduğunuz noktaya evrimleşmiyor mu?
PARCAK: Ben, sanırım, tüm esnaflardan biriyim, birkaçının ustasıyım . Ama bu da doğru değil çünkü uzaktan algılama programlarını bilmem gerekiyor. Coğrafi bilgi sistemlerini bilmeliyim. Uluslararası kültürel miras kanunlarından haberdar olmam gerekiyor.
Uzun süreliğine özel olmadığımı düşünüyorum. Her arkeolog bir uzmandır. Bu arkeolog, bu dönemin çanak çömleklerinde uzmandır ya da DNA yapıyor ya da insan kalıntılarını kazıyor - biyoarkeologlar - ya da hesaplama yapıyorlar. Hepimiz belirli bir konuda uzmanız, ama bu gerçekten geniş. Seksi olmayan, daha akademik terimim peyzaj arkeoloğu , bu yüzden birçok farklı alanı ve alt alanı kapsayan eski insan-çevre etkileşimi ile ilgileniyorum. Jeoloji alanında birçok ders aldım.
Mısırbilim okuyan hepimiz - sanat tarihinde çok fazla eğitim alıyoruz çünkü tabii ki ikonografi, sanat ve bulduğumuz nesneler. Çok fazla zaman alıyor, ancak edindiğim bilgilerin çoğunun deneyimsel olduğunu söyleyebilirim. Sahada olduğum için yüzlerce müzeyi ziyaret ettim. Müze koleksiyonlarında nesnelere dokunarak, öğrenerek sayısız saatler geçirdim.
Evet, çok fazla ama aynı zamanda arkeoloji alanı. Bu yüzden pek çok insan onu gerçekten seviyor - çünkü pek çok farklı alana dokunuyorsunuz. Örneğin, kendimi asla bir biyoarkeoloji uzmanı olarak görmem. Bir tibia biliyorum. Bir kafatasında oyuk bulduğumda, bunun potansiyel olarak ne anlama geldiğini biliyorum.
Ama aynı zamanda, şu anda kazı yönetmeni olduğum bir konumdayım, yani bu, çoğu insandan çok daha akıllı, benden daha yetenekli olan büyük bir grup insandan sorumlu olduğum anlamına geliyor. yapıyor. Çömlekçilik ve kemik, kayalıklar - proje jeologu - ve sanatta koruma konusunda uzmandırlar. Proje sanatçılarımız var. Kazı uzmanlarımız var ve tabii ki benim çok yetenekli Mısırlı ekibim var. Kazı yapıyorlar. Muhtemelen şimdiye kadar beklediğimden çok daha fazla menajerim -
COWEN: Ve belki de bağış toplama, değil mi?
PARCAK: Para toplamalıyım . İster devlet bağışları olsun ister özel kişilerden para toplamak olsun, her zaman acele ediyoruz. Daha yönetici. Birinin bunlarda gerçekten iyi olduğunu bilmek için tüm bu farklı alt alanlar hakkında yeterince bilgi sahibi olmak. Bir gazeteye bakıp "Tamam, bu kişi bunda gerçekten çok iyi" diyebilir miyim? Ya da "Gazete alıntılamaya değer." Veya, "Gerçekten yetenekliler. Onları projemize katılmaya davet etmeyi çok isterim çünkü onlarla işbirliği yapmak harika olurdu. "
Yine bir projeyi yöneten her arkeolog benimle aynı. Ben sadece bir tür teknoloji konusunda uzmanlaştım. Ve bu arada, sürekli boğuluyormuşum gibi hissediyorum. Ben yetişemiyorum. O kadar çok yeni uydu, sensör, araç ve teknik ve yeni programlar var ki bunalmış durumdayım. Ben bir anneyim Meşgul bir profesörüm. Öğrencilerim var, bu yüzden sürekli gerideyim. Ama yine, meslektaşlarım size aynı şeyi söyleyecekti.
COWEN: Sanırım YouTube konuşmalarınızdan birinde sadece birkaç yüz uzay arkeoloğu olduğunu söylemiştiniz. Bağlama kısıtlaması nedir? Orada daha fazla olmaktan ne durdurur?
PARCAK: Bence eğitim. Yıllar ve yıllar boyunca eğitim aldım, birçok uzaktan algılama dersi, hesaplama dersleri aldım. Ben programlamıyorum. Kodlayamıyorum - bu benim çizgim. O yoldan gidebilirdim. Çok fazlaydı. Bunu yapmak benim için çok fazlaydı. Bunu öğrenmenin, gerçekten iyi olmanın uzun zaman aldığını söyleyebilirim.
Üniversitemde mentorluk yaptığım öğrencilerle - bir giriş dersi veriyorlar ve sonra bir ileri seviye uygulama kursu yapıyorlar. Yaklaşık bir yıl bu dersleri aldıktan ve laboratuar ortamında gerçekten yoğun bir şekilde çalıştıktan sonra, o zaman ve ancak o zaman, öğrenciler kendi başlarına proje çalışması yaparken kendilerini rahat hissetmeye başlarlar. Bir yıllık yoğun bir eğitim gerektirir.
Bu benim kar amacı gütmeyen ve vatandaş arkeoloji platformumuzu başlatmamın nedenlerinden biri çünkü herkes bir kaşif olarak doğuyor. Herkes gözlerini kullanmakta veya etrafındaki çevreyi anlamakta ve gözlem yapmakta veya gözlem yapmakta iyidir.
Bu çevrimiçi vatandaş arkeoloji platformu, dünyaya uydu görüntülerine bakma ve siteleri bulmaya ve nihayetinde yaptığımız işi ölçeklendirmeye yardımcı olma şansı veriyor. Dünyanın her yerinden birçok insanı uzay arkeologlarına dönüştürmek istiyorum. Eğlenceli. Yapabilirler. Bunda gerçekten çok iyiler. Bu siteleri haritalamak için daha fazla göze ihtiyacımız var.
COWEN: Bir şey bulan ya da belki bir şey bulduğunu sanan ama bulamayan birinden aldığınız tipik e-posta nedir ? Sana ne yazıyorlar
PARCAK: İlginç. İnsanlardan muhtemelen haftada birkaç e-posta alıyorum. Nereli olduklarına bağlı olduğunu söyleyebilirim. Bu, buldukları şeyin inandırıcılığının iyi bir barometresidir.
Danimarka, Norveç ya da İsveç - özellikle Norveç - İskandinavya'daki insanlardan aldığım e-postaların yüzde 100'ünün Norveç'teki insanların kendi alanlarında potansiyel Viking gemileri bulma konusunda gerçekten iyi olduğunu söyleyebilirim. Vahşidir ve her zaman çok kibar ve saygılıdırlar. Böyle e-postalar almaktan çok memnunum. Yine de insanlardan e-posta almaktan çok memnunum. İnsanların ne bulduğunu görmek her zaman eğlencelidir.
İtalya gibi yerlerdeki insanlardan gerçekten çok ilginç bulgular aldım. İnsanların tarlalarda veya başka yerlerde buldukları farklı dönemlerde çok sayıda villa var.
Amerika'nın kalbinden gelen, İncil niteliğinde şeyler aramak için çok zaman harcayan ve zamanın yüzde 100'ünü bana kayaların anlık görüntülerini gönderen ilginç kişilerden, diyelim ki, pek çok e-posta alıyorum. İşte bu harika gemi. "İşte İsrail’in kayıp şehri" veya herhangi bir yer. Ve "Bazı taşlar buldun, iyi iş" diyorsun. Onlarla ilişki kurmuyorum çünkü bunu yapmak her zaman akıllıca değil.
Ama arada bir, "Hey, sanırım bir şey buldum" diyen birinden bir e-posta alıyorum. Ben, “Aslında bir şey buldun. Sizinle etkileşime geçecek vaktim yok çünkü öğrencilerim önce gelir, ama evet, bir şey buldunuz. " Zamanın yarısında ilginç olduğunu söyleyebilirim ve çoğu zaman işin sadece bir parçası.
COWEN: Son iki soru. Birincisi, bu alanlarda yeteneğinizi ilk fark eden kimdi?
PARCAK: Bu harika bir soru. Bir şeyler bulmakta her zaman iyi olduğumu düşünüyorum. Sadece örüntü tanımada iyi olduğum için mi bilmiyorum , ama beş, altı, yedi yaşımdayken bile, bütün bir yonca parçasına gidip dört yapraklı yoncayı bulabilirdim - Genç yaştan beri yapabilirim.
Sanırım ailem, örüntü tanımada iyi olduğumu anladı. Herkesin çeşitli yetenekleri vardır. Her zaman bulmacaları ve oyunları sevmişimdir. Beni her zaman cesaretlendirdiler. Bana her zaman doğum günüm için ve tatiller için bu örüntü tanımayı test edebileceğim veya deneyebileceğim eğlenceli dergiler satın aldılar.
Uzaktan algılama dersleri almaya başladığımda, bir şeyler bulmakta ustalaştım. Kalıp tanımada kısmen pratik ve kısmen iyi ama aynı zamanda muazzam şans var. Yüksek okula gittiğim yer ve belli ki akademik bir pozisyona yerleştiğim için çok şanslıydım. Kim olduğum ve ne yaptığım konusunda muazzam bir ayrıcalık var ve bunu kabul ediyorum. Yüksek okula gitmek için burs alabildim. Üniversiteden çok fazla kredim olmadı. İçinde bulunduğumuz o an göz önüne alındığında, tüm bunları da kabul etmeliyiz.
Çok fazla sebat. Uzun zamandır, ilk başladığımda, pek çok düzeyde çok sorunlu olan “o uydu kız” olarak biliniyordum. Ben sebat ettim. Birçoğumuz #MeToo ile ilgili sorunlar yaşadık. Beni tanıyan bir kişiye karşı çok inatçı bir kararlılık var. Sonra zamanla da - başladığımda bana şimdi burada olacağımı söyleseydin, sana inanmazdım. Sahip olduğum pozisyon ve sahip olduğum platform için çok ama çok minnettarım.
COWEN: Son soru: şimdi gerçekten ünlü olduğunuza göre, bundan sonra ne yapacaksınız?
PARCAK: [güler] Kötü şöhretli , muhtemelen özellikle şu anda. Son birkaç yıldır, akademi alanındaki gücüm ve ayrıcalığım üzerine çok şey yansıtıyorum. Bazen bunaltıcı olabilir, ama aynı zamanda muazzam bir sorumluluğum olduğunu hissediyorum çünkü arkeolojide, genel olarak akademik çevrede pek çok insan, hareket ettiğim çevrelerde hareket edemiyor.
Şu anda kariyerimin geri kalanını insanları geri vererek ve güçlendirerek geçirmek istediğim bir konumdayım. Bu yüzden işlettiğim kar amacı gütmeyen GlobalXplorer konusunda bu kadar tutkuluyum . GlobalXplorer'daki ekibimle birlikte geliştirdiğimiz araçları ve teknolojileri kullanmak ve bunları yabancı hükümetleri platformlar oluşturmaları için güçlendirmek ve bu ülkelerdeki insanların bu arkeolojik alanların haritalanmasına ve korunmasına yardımcı olmak için kullanmak istiyorum.
Şu anda GlobalXplorer için bir sonraki büyük projemiz, Google Explore platformumuzun yeni bir sürümünü oluşturmaktır. Çok daha hızlı gitmemizi sağlayacak bir makine öğrenimi bileşenine sahip olacağız ve Hindistan Kültür Bakanlığı ve Hindistan hükümeti ile büyük bir resmi ortaklığımız var ve bu platformu oluşturuyoruz. Onu bu yıl içinde piyasaya süreceğiz, böylece herkes bizi izlemeye devam etsin. Dünyanın dört bir yanından milyonlarca insanın arkeolojik alanların haritalanmasına ve korunmasına yardımcı olmasına izin verecek.
Yapmak istediğim şey bu. Arkeoloji ve sosyal bilimlerdeki genç meslektaşlarıma akıl hocalığı yapmak için çok zaman harcıyorum. Kültürel miras kurumlarına ve ABD Dışişleri Bakanlığı'na mirasla ilgili çalışmalarının büyük bir kısmını içeren çok daha fazla tavsiyede bulunuyorum. Gerçekten ilginç bazı belgeseller üzerinde çalışıyorum. Bazı potansiyel eğlence fırsatları var.
Geçmişin savunucusu olmak ve olabildiğince çok insanı yeni sesler olmaları için güçlendirmek için sesimi kullanmak istiyorum. Kendi sesimi duymaktan yoruldum. Diğer insanların ses olma zamanı geldi ve onlar pek çok parlak genç akademisyen, yerli arkeolog ve uzmandır. Onları kutlamak ve onurlandırmak için platformumu kullanmak ve sesleri şimdi duyulanların onlar olduğundan emin olmak istiyorum. Arka koltukta oturmaktan ve benim yerime konuşmalarına izin vermekten mutluyum. Onların sırası.
COWEN: Sarah Parcak, çok teşekkür ederim. Yine, işte Sarah'nın Uzaydan Arkeoloji adlı kitabı .
PARCAK: Çok teşekkür ederim. Bu bir zevkti.
İnsanlara şans verme konusunda hayatta biraz geç kalındığına inanıyorum. Cömertçe.
Yapay Zeka (AI), endüstrilerde devrim yaratma, yaşama ve çalışma şeklimizi değiştirme ve topluma sayısız fayda sağlama potansiyeline sahip, hızla gelişen bir teknolojidir. Ancak, her yeni teknolojide olduğu gibi, dikkate alınması gereken etik hususlar da vardır.
İnsanlara şans verme konusunda hayatta biraz geç kalındığına inanıyorum. Cömertçe.
Sarı laboratuvarımız Olivia, biz neredeysek orada olmayı severdi. Burada 2016'da Krater Gölü'nde 21 metrelik bir karavanda 90 günlük kros yürüyüşümüzde donuyorduk.
Modern veri bulutunun içinde ve sırada ne var? Veri adası sorunları ve ilk 8 trend Prelude Data Cloud uçsuz bucaksız bir alemdir.
COVID-19 salgınının Grand Rapids şehri ve sakinleri üzerinde derin bir etkisi oldu. Virüs 2020'nin başlarında ilk ortaya çıktığında, topluluktaki birçok kişi başlangıçta ciddiyetine ve yayılmasını kontrol etmek için katı önlemlere duyulan ihtiyaç konusunda şüpheciydi.