Anadolu Efes üst üste 2. kez Euroleague şampiyonu... Bunu yapabilen 3. Avrupalı, ilk Türk... Avazımız çıktığı kadar bağrıyoruz 'Şampiyon' diye. Şampiyon olmak zordur belki ama unvanı korumak daha da zordur. Nitekim çok zor bir yoldan geldi Lacivert- Beyazlılar. Herkes onu yenmek istiyordu. Sakatlıklar, istikrarsız basketbol vs. İlk kez Play-Off'ta saha avantajı olmadan yola çıkıyordu. Ama Messina'nın Milano'sunu eledi Efes. Ardından sezonun en formda takımı Olympiakos'u, son olarak da finallerin gediklisi Real Madrid'i. Simon yoktu. Beaubois hazır değildi. Efes'in sezon başından bu yana görünen en büyük problemi Sertaç'ın yerini dolduramamasıydı. Petrusev hiç katkı yapamıyordu. Nitekim ilk yarı bu eksikliği fazlasıyla hissettik.
Kazanmanın yolunu buluyorlar
Tavares, Real'in ilk 15 sayısının 12'sini atıyordu. Bütün ribauntları alıyordu. Real savunması, Efes kısalarını da etkisiz hale getirmeyi başarmıştı. Ama Ataman ve takımı her zaman kazanmanın bir yolunu buluyor. Atamıyorlarsa attırmamayı başardılar bu kez. Real, 3. çeyrekte 8, 4. çeyrekte ise 15 sayı atabildi. Hücumda ise bir kahraman çıktı.: Tibor Pleiss. Hem Real uzunlarıyla savaştı hem de öyle kritik anlarda öyle şutlar soktu ki resmen hayat öpücüğüyde Efes için. 8/10 isabet oranı ile 19 sayı attı, eksik oyuncuları fazlasıyla tamamladı.
Singleton işi bitirdi
Bir de Singleton... Hücumda ortalarda yoktu ama son dakikada 2 hücum ribaundu alıp işi bitiren isimlerden biri oldu. Ve tabii ki MVP Micic, yine ikinci yarıda oyunu tamamen kontrolü altına aldı. Attı attırdı, savunma da yaptı. İnanılmazdı. Geçen yıl olduğu gibi yine MVP seçildi. Ergin Ataman, sezon başından beri iddialı konuşuyordu. 'Yine şampiyon olacağız' diyordu. Özellikle Barcelona deplasmanında atılırken, yaptığı yumruk şovla bugünün mesajını veriyordu. Sözünde durdu Ataman. Efes'i yine Avrupa'nın zirvesine taşıdı. Son 3 yılda 3 final ve 2 şampiyonluk. Daha ne olsun. Bu takımla ne kadar gurur duysak az. Ülkenin mutluluk kaynağı oldular bir kez daha. Emeği geçen herkese tebrikler.