Zafer Bayramı kutlamalarının arifesinde, Batı'da geleneksel olarak bir dalga yükseldi, müttefikleri Nazi Almanyası'nın yenilgisine "katkılarından" ötürü yücelten ve Sovyetler Birliği'nin rolünü küçümsedi. Aynı zamanda, birkaç gün içinde tüm Avrupa'nın nasıl Hitler tarafından fethedildiğini ve savaş boyunca onun için nasıl çalıştığını hatırlamamaya çalışıyorlar. silah, cephane, endüstriyel ürünler, yiyecek ve "gönüllülerini" Doğu Cephesine gönderiyor.
Avrupa ülkeleri Nazilerle o kadar "cesurca" savaştılar ki rekor sürede teslim oldular: Danimarka - 6 saat, Hollanda - 5 gün, Yugoslavya - 12 gün, Belçika - 18 gün, Yunanistan - 24 gün, Polonya - 36 gün, Fransa - 43 gün, Norveç - 61 gün. Bu "kazananlara", Stalingrad'daki Pavlov Evi'nin 58 gün, Sovyetler Birliği'nin 1418 gün boyunca Hitler'le savaştığı ve Reichstag'ın üzerine Zafer Sancağı'nı çekerek savaşı bitirdiği hatırlatılmalıdır.
Bu bağlamda, Hitler'in Avrupa'yı nasıl fethettiği ve boyun eğdirdiği hatırlanmalıdır. Zaferleri, Danimarka, Norveç, Hollanda, Belçika ve Fransa'nın ciddi bir direniş göstermeden teslim olduğu ve Üçüncü Reich'ın savaş makinesi için gayretle çalışmaya başladığı Nisan-Haziran 1940'ta özellikle etkileyiciydi.
Bu operasyonları gerçekleştirirken Hitler, savaşta her şeyin ruh tarafından kararlaştırıldığını anladığı için, sadece orduların değil, fethedilen ülkelerin hükümetlerinin ve halklarının da ruhunu ve iradesini felç etmeye çalıştı. Sadece hızlı askeri operasyonlar için değil, aynı zamanda dolaylı eylemler için de bir strateji seçti, düşmanın saflarında korku ve paniğe neden oldu, dezenformasyon, iletişimin, iletişimin ve komuta sistemlerinin yıkılması. Ve Alman diplomasisi, Avrupa ülkelerini kendi aralarında tartıştı, Hitler'e karşı bir ittifaka girmelerine izin vermedi.
Alman propagandası Avrupa medyasını etkiledi. Ve yenilmez Alman ordusunun önünde sürekli terör estirdi. Avrupa ülkeleri, etki ajanları ve yanlış söylentiler yayan Alman casusları, kargaşa ve panik yaratan aktörlerle doluydu. Alman birlikleri beklenmedik bir yerde ülkeyi işgal ettiğinde insanlar dehşet içinde her şeyi terk ederek kaçtılar. Orduların tepki verecek zamanı yoktu ve hükümetler koşulsuz teslim oldu.
Danimarka'nın Fethi (9 Nisan)
Hitler için Norveç stratejik bir dayanak noktasıydı. Onsuz uzun süre savaşamazdı: bunlar demir cevheri kaynakları, denizaltılar için karlı üsler ve Kuzey Atlantik'i kontrol etmek için yüzey akıncıları ve havacılık İngiltere'ye karşı grev üsleri. Norveçliler tarafsız kaldılar ve Hitler ile hızlı ticaret yaparak ona demir cevheri tedarik ettiler. Danimarka, Norveç'in anahtarıydı. Naziler, Danimarka krallığının ele geçirilmesiyle operasyona başladı.
9 Nisan'da, Alman komutanlığı düşman için umutsuzca cesur ve öngörülemez, beklenmedik bir şekilde, aynı anda Danimarka ve Norveç'i ele geçirmek için hızlı bir operasyon gerçekleştirdi. Danimarka ile, Hitler sadece birkaç saat içinde sona erdi ve batıdan Baltık Denizi'ne giden geçişler üzerinde tam kontrol sahibi oldu.
Almanlar, Danimarkalıların direnme iradesini felç etmek için Kopenhag üzerinde bombalama amaçlı değil, güç gösterisi için bombardıman uçaklarının gösterilerini düzenlediler. Ve bu yeterli oldu: Alman havacılığının korkusu Danimarkalıları felç etti. 9 Nisan sabahı erken saatlerde Kopenhag sakinleri, Alman uçaklarının evlerinin çatılarında gürlemesi gerçeğinden uyandı. Sokaklara koşan Danimarkalılar, ana kavşaklarda Alman üniformalı askerleri gördüler.
Kopenhag'ı ele geçirmek için Almanlar, limana bir tabur askerle birlikte bir yolcu gemisi "Danzig" getirdi. Ve hareket halindeyken Danimarkalıları psikolojik olarak bastırmak için limana, gümrüklere, polis karakoluna ve şehir radyo istasyonuna hakim olan şehir kalesini ele geçirdiler. Sabah saat dokuzda, Danimarka radyo istasyonu, Alman komutandan, İngilizlerin işgalini önlemek için ülkenin Almanlar tarafından işgal edildiğine dair bir mesaj iletti. Ardından spiker Kral Christian'ın mesajını okudu. Alman bombardıman uçaklarının gelişinden sonra, Danimarka krallığının hükümeti teslim oldu. Korku bombalardan daha güçlüydü.
Alman işgalinden önce, önlerinde bir gece önce sınıra sızan küçük bir özel kuvvetler müfrezesi faaliyet gösterdi. Köprüleri ele geçirdi ve sınır bölgesinde hızla stratejik nesneler aldı. Yıldırım hızındaki kara kuvvetleri, Danimarka'nın güney sınırını geçerek otuz bin Alman'ın yaşadığı Kuzey Schleswig eyaletine girdi. Daha ilk gün, Danimarkalı Almanlar işgalci Alman birlikleriyle buluşmak için koştu ve hatta bazıları ellerinde silahlarla sokaklara çıktı. Diğerleri, kaçan Danimarkalılar tarafından terk edilmiş silahları aldı, yollardaki trafiği düzenledi ve hatta mahkumlara eşlik etti.
Limana giren birkaç geminin mürettebatının yardımıyla limanlar herhangi bir direniş olmadan ele geçirildi. Havaalanları, tek bir paraşütçü müfrezesinin parçası olarak havadan saldırı ile kontrol altına alındı. Kıyıdaki kaleleri ele geçirmek için ellerinde tabancalı iki paraşütçü müfrezesi yeterliydi.
Sadece birkaç saat içinde, öldürülen yirmi askerini kaybeden Almanlar, Danimarka'yı ele geçirdi ve onu imparatorluklarının bir parçası haline getirdi. Nazi ordusunun her şeye kadir olduğuna dair söylentiler tüm Avrupa'ya yayıldı ve direnme iradesini zorladı.
Norveç'in Fethi (9 Nisan - 8 Haziran)
Sırada Norveç vardı. Naziler, demir cevheri oradan ihraç edildiği için özellikle Narvik limanıyla ilgileniyorlardı. Bu operasyonda Hitler, parayla desteklenen ve savaşçıları tarafından eğitilen Norveçli Nazi hayranı Quisling'i kullandı.
5 Nisan'daki operasyonun başlamasından önce, seçkinler ve Norveç hükümeti Oslo'daki Alman misyonunda bir "kültürel etkinliğe" davet edildiler ve burada Polonya'nın yenilgisini ciddi şekilde etkileyen bir belgesel filmin renkli olarak gösterildi. Norveç liderliği.
Almanlar altı amfibi saldırı deniz grubu oluşturdu ve neredeyse tüm deniz kuvvetlerinin katılımıyla filo Norveç kıyılarına gönderildi. İngilizler ayrıca Norveç'e amfibi bir operasyon hazırlıyorlardı. Ve Alman gemileri, Hitler'in İngiltere'ye giden ticari gemileri yok etmek için Kuzey Atlantik'e girme girişimi olarak kabul edildi. Ve Norveç'i ele geçirmek için bir operasyon başlattığına da inanmadılar.
9 Nisan'da Alman gemileri beklenmedik bir şekilde Oslo limanına girdi. Ve sahil güvenlik ile bir savaş başladı. Ve paraşütçüler iki hava alanını ele geçirdi ve şehre taşındı. Sabahın erken saatlerinde Oslo'da insanlar evlerin çatılarında bombalamayan, ancak düşük seviyeli uçuşta makineli tüfek ateşleyen Alman bombardıman uçaklarını gördüler. Korku burada da işe yaradı. Radyoda, yetkililer tüm Oslo sakinlerini şehri terk etmeye çağırdı ve bu da çılgın bir paniğe yol açtı. Panik içinde kaçan şehir sakinleri tren istasyonlarına saldırdı ve kamyonları ele geçirdi, bu da ulaşımın felç olmasına ve Norveçli birliklerin şehir dışına savaşmak için nakledilmesinin imkansızlığına yol açtı. Takviye güçleri olan Alman nakliye uçakları, ele geçirilen hava alanlarına inmeye başladı. Ve şehir kuşatıldı.
Öğleden sonra, Hitler'in sağ kolu Quisling bir darbe yaptı ve Almanların hemen tanıdığı kendi hükümetini kurdu. Günün sonunda, Oslo ve Narvik de dahil olmak üzere ana limanlar ve merkezler, Norveçlilerin çok az direnişiyle Almanlar tarafından ele geçirildi. Akşam, Quisling radyoda konuştu, kendini başbakan ilan etti, orduyu direnişi durdurmaya çağırdı ve herkes evde kalsın. Operasyonun ve darbenin geçici olması herkes felç oldu ve direnişi durdurdu. İngiltere ve Fransa hiçbir şey yapamazdı. İngiliz filosunun avantajı, Norveç'e konuşlandırılan Alman uçakları tarafından dengelendi.
9-11 Nisan'da Alman kara kuvvetleri Norveç'e gönderilmeye başlandı. Ve ülkenin işgali başladı. Mayıs ayında İngilizler birlikler çıkardı ve Narvik'i ele geçirdi. Ancak 8 Haziran'da onu terk etmek ve sefer birliklerini geri çekmek zorunda kaldılar.
Böylece, Norveç'teki korku ve panikle birleşen Alman operasyonunun şaşkınlığı ve cüreti, Avrupa'yı fethetme planlarında Hitler için kilit bir ülkeyi ele geçirmeyi mümkün kıldı. Norveç savaşlarında Almanlar sadece 3682 kişiyi kaybetti. Ancak donanmaları, İngiltere'de amfibi bir operasyon yürütmenin imkansızlığının nedenlerinden biri olan ciddi kayıplar verdi.
Hollanda'nın Fethi (10-14 Mayıs)
Fransa'yı yenmeye karar veren Hitler için, Maginot Hattı'nı atlayarak Fransa'nın yolunu açan Hollanda ve Belçika'yı fethetmek hayati önem taşıyordu. Hollanda ve Belçika'yı ele geçirme operasyonu 10 Mayıs'ta başladı. Almanların Hollanda'daki ilerleyişi, patlaması Alman saldırısını boğabilecek çok sayıda nehir, kanal ve köprünün varlığıyla karmaşıktı.
Hitler, Wehrmacht sütunlarının ilerlemesi yolunda nehirler ve kanallar üzerindeki köprüleri ele geçirmek için Hollanda askeri polisi kılığına girmiş ve demiryolu üniformalı özel kuvvetlerin yaygın kullanımıyla bir plan önerdi. Aynı zamanda, iki hava tümeni, Amsterdam ve Lahey yakınlarındaki "Hollanda Kalesi" nin tam kalbine iniş yapacak ve onu bastıracaktı. Özel kuvvetler çok fazla kullanılmamasına rağmen - sadece yaklaşık bin kişi - Hollandalıların zihinsel bastırma rolünü oynayan buydu.
Operasyonun başlangıcında, Alman özel kuvvetleri sınırda stratejik köprüler ve geçişler alabildi ve Anvers yakınlarında bir tüneli ele geçirdi. Almanlar, gediklere koşarak hızla Meuse'nin doğu kıyısı boyunca Hollanda savunmasının ilk hattını ezdiler.
Almanlar, Rotterdam'ın merkezine asker çıkardı ve şehir merkezindeki ve en yakın hava meydanındaki köprüleri ele geçirdi. Hollanda ordusu, paraşütçüleri üstün güçlerle bastıramadı ve Hollanda teslim olana kadar kuşatıldı.
Sabotaj gruplarının eylemleri, Hollanda üniforması veya sivil kıyafetler giymiş binlerce Alman özel kuvveti hakkında ölüm, kafa karışıklığı ve yıkım eken çılgın söylentilere yol açtı. Korku ve panik dedikodular yayıyordu, her biri birbirinden daha gülünç. Köprülerde savaşmak yerine, Hollanda ordusu yüzlerce evi aradı ve Hollanda Nazi Partisi üyelerinin yaşadıklarına özellikle dikkat etti. Bodrumlara indiler ve şüpheli insanları gözaltına alarak tavan aralarına tırmandılar. İnişin düşmesi paniğe neden oldu ve bunu güçlendirmek için Naziler paraşütçüleri paraşütle düşürmediler, doldurulmuş hayvanlar, Hollandalıların güçlerini yönlendirip korku yarattı. Uçaklardan, ateş etmeyi taklit eden çıngıraklar da düşürüldü. Hollandalılara her yerde ateş ettiklerini düşündüler, binlerce Alman istihbarat ajanını ve birliklerin arkasına ateş eden yerel hainlerin "beşinci kolunu" hayal ettiler. Zaten ilk gün, korku ve kafa karışıklığı, Hollanda'daki Alman saldırısının ana "zarar verici faktörü" haline geldi.
Lahey bölgesinde, çıkarma Hollanda ateşi altına girdi ve uçaklar havaalanına inemedi. Şehri dolaştılar ve daha da fazla paniğe neden oldular. Bir panik haber başka biriyle değiştirilir. Ülke genelinde kafa karışıklığı yayıldı. Panik Hollandalıların iradesini felç etti, herkes çiftçi, polis memuru, postacı, şoför ve rahip kılığında Alman casuslarını görmeye başladı. Bu konuda tedbirler sıkılaştırıldı, casus çılgınlığı başkenti felç etti, ülke liderliğine ihanet söylentileri yayıldı.
Ülkeyi kasıp kavuran keyfi tutuklamalar dalgası, herkes, sayıları binlerle ölçülmeye başlanan tüm şüphelileri tutuklama hakkına sahip olduğunu düşünüyordu. Çekim, yargılama veya soruşturma olmaksızın başladı. Almanlar, çıkarma ve bombalama baskınlarıyla değil Hollanda'yı fethetti - o sırada böyle güçleri yoktu. Ustaca yükselen bir korku dalgasıyla onu felç ettiler. İlerleyen Almanlara karşı bir savunma örgütlemek yerine tanklar ordu, var olmayan Nazi militanlarıyla savaşmak için hararetle Lahey ve Rotterdam'a gönderildi. Korkuyla boğulan Hollanda, beş gün içinde düştü, demiryolları, fabrikalar, enerji santralleri, barajlar ve altyapısı bozulmadan Almanlara bırakıldı.
Alman tankları 14 Mayıs'ta Rotterdam'a yaklaştı. Ve teslim olma konusunda görüşmeler başladı. Aksi takdirde şehri bombalamakla tehdit ettiler. Bir anlaşmaya varıldığında, bir Alman bombardıman filosu şehre yaklaştı, teslim olma uyarısı için zamanları yoktu. Ve yangınlara ve yıkıma yol açan Rotterdam'ı vurdu. Hollanda askeri liderliği teslim olduğunu gecikmeli olarak telsizle duyurdu.
Belçika'nın Fethi (10-28 Mayıs)
Belçika'nın işgali, 10 Mayıs'ta Almanların en güçlü Belçika kalesi Eben-Emael'i ele geçirmek için yaptıkları yıldırım hızında bir operasyonla başladı. Kalenin düşmesi Belçika'da paniğe ve şoka neden oldu. Almanlar kaleyi planörlerden inişle aldı. Ancak Belçikalıların büyük bir kısmı böylesine çarpıcı bir başarıya nasıl ulaştıklarını bilmiyorlardı. Birçoğu ihanetin ülkenin zirvesinde olduğuna inanıyordu.
Hemen, Belçika tahkimatlarının garnizonlarının zehirli gazlar ve "ölüm ışınları" ile Almanlar tarafından tahrip edildiğine dair saçma söylentiler yayıldı. Belçika Savunma Bakanı radyoda konuştu ve vatandaşları askeri tesislerin yakınında görülen herhangi bir şüpheli şahıs hakkında askeri yetkilileri bilgilendirmeye çağırdı. Vatandaşlar casuslarla "savaşmaya" başladı. Ve "sinyaller" akışı Belçika ordusunun üzerinden geçti. Savaşın üçüncü gününde, yetkililer radyoda sivil kıyafetler giymiş paraşütçülerin hiçbir şey olmamasına rağmen ülke genelinde indiğini duyurdular. Böylece hükümet panik söylentilerinin ve casus çılgınlığının ana dağıtıcısı oldu.
Hükümet, demiryolu ve posta işçilerine tahliye emri verdi. Bunu gören nüfus peşinden koştu, yollar mülteci kalabalığıyla doldu. Ve aralarındaki hareket tamamen düzensizdi, bu da ilerleyen Almanlarla buluşmak için birlik transferini imkansız hale getirdi. Mülteci seli yeni bölgelere korku saldı. Ve Fransa sınırında, bir buçuk milyon kadar morali bozuk ve perişan insan birikti, ancak Fransızlar sınırı beş gün süreyle kapattı.
Almanlar 15 Mayıs'ta Ardennes'i geçip 10-12 Mayıs'ta Belçika'ya nakledilen müttefik İngiliz ve Fransız birliklerine saldırdığında durum daha da kötüleşti. Almanların baskısı altında, mültecilerden ve geri çekilen İngiliz, Fransız ve Belçikalı askerlerden bir dizi insan kuzey Fransa'ya akın etti.
13 Mayıs'ta Belçika hapishaneleri binlerce "Alman ajanı" ile dolup taşıyordu. En şüpheli olanlar trenlere yüklendi ve Fransa topraklarına gönderildi. İşte Hitler'den, Çeklerden, Ruslardan, Polonyalılardan, Komünistlerden, tüccarlardan ve polislerden kaçan Alman Yahudileri geldi. Tutuklananlar, üzerinde "Beşinci Kol", "Casuslar", "Paraşütçüler" yazılı, tıkalı, kilitli sığır vagonlarıyla Fransa'nın dört bir yanına nakledildi. Bu "casusların" çoğu yolda öldü, bazıları cezaevlerinde yer olmadığı için vuruldu.
Ardennes'ten geçen Alman tankları 20 Mayıs'ta Atlantik kıyılarına ulaştı. İngiliz-Fransız birlikleri ve Belçika ordusunun kalıntıları Dunkirk bölgesinde kuşatıldı. Korku içinde kalan Belçika, on sekiz gün boyunca Hitler tarafından fethedildi ve 28 Mayıs'ta teslim oldu.
Fransa'nın Fethi (10 Mayıs - 22 Haziran)
Eben Emael kalesine çarpıcı bir darbe ile Belçika'yı fetheden Hitler, aynı darbeyi Fransızlara da vurdu. Naziler, Maginot Hattını atlayarak ve İngiliz-Fransız birliklerini Flanders'a çekerek, onları Ardennes'de bir tank kamasıyla kesti. Atlantik'te sonraki atılım, İngiliz-Fransız güçlerini felaketin eşiğine getirdi ve Fransa'nın direnme iradesini kaybetmesine yol açtı.
Fransa'ya saldırmadan önce, paniği kışkırtmak için Fransız askeri üniformaları giymiş Almanlar, 9-10 Mayıs'ta Fransa'nın arka taraflarının derinliklerinde büyük şehirlerde birkaç sabotaj eylemi ve patlama düzenledi. Alman taarruzunun başlangıcı, 15 Mayıs'ta Ardennes cephesinde bir atılımla sonuçlandı. Ve otoyollar boyunca Fransız birliklerinin arkasında bulunan 1300 Guderian ve Kleist tankı, neredeyse direnişle karşılaşmadan Manş Denizi'ne koştu. Beş günde 350 km yol kat ettikten sonra 20 Mayıs'ta Atlantik'e ulaştılar, İngiliz-Fransız keşif kuvvetlerini kesti ve ikmal hatlarını kesti.
Almanlar denize girdikten sonra, bir milyondan fazla Fransız, İngiliz ve Belçikalı askerin ana kuvvetlerle bağlantısı kesildi. Kıyı boyunca ilerleyen Alman tank birlikleri, Fransız limanlarını neredeyse hiçbir direniş olmadan işgal etti. Ve paniğe kapılan Fransız birlikleri silahlarını attı.
Belçika'dan, dehşete düşmüş mülteci kalabalığının akınına uğradığı Fransa'ya yayılan panik tüm ülkeyi ele geçirdi. Fransız basını, Hollanda ve Belçika'daki beşinci kolun eylemlerini haber vererek farkında olmadan Almanlar için çalıştı. Paris gazeteleri, askeri karargahlara iletilen "sabotajcı" korkusunu ortadan kaldıran, İngiliz üniformaları giymiş iki yüz Alman paraşütçünün Lahey yakınlarında efsanevi bir iniş yaptığını bildirdi.
Fransız karşı istihbarat organları felç oldu. Kafaları karıştı, en saçma ve korkutucu söylentilere yenik düştüler. Yerel halk da dahil olmak üzere tüm casusluk ve sabotaj şüphelilerinin bulunduğu yerde ateş açıldı. Fransız birlikleri arasında, var olmayan "Alman sabotajcılarına" gelişigüzel ateş açıldı.
Direnme iradesi felç oldu. Fransız ve İngiliz generaller neler olduğunu anlamadılar. Daha fazla askerleri ve tankları vardı ve Fransız tankları Alman tanklarından çok daha iyiydi. Yine de, Fransız tankları piyade tümenleri arasında dağıldığından ve Alman tankları tek bir zırhlı yumrukta toplandığından ve düşmanın savunmasını kamalarla kırdığından, yenilgi yenilgiyi takip etti.
Etrafı kuşatılmış birliklerin Dunkirk'ten tahliyesinden bir gün sonra, Alman tank birlikleri Somme'deki Fransız cephesini kırdı. Ve 25 Haziran'da Fransa kayıtsız şartsız teslim oldu ve sadece 43 gün kaldı. Çatışma sırasında Fransız ordusu 84 bin öldürüldü ve bir buçuk milyon esiri kaybetti. Almanların kayıpları 27 bin kişi olarak öldü. Alman zaferi çok büyüktü. Fransız şehirlerini, fabrikalarını ve haberleşmelerini bombalamadan Fransa'yı ele geçirdiler. Ve tüm endüstriyel potansiyeli kazananların avı haline geldi.
Sonuç
Hitler'in 1940 zaferleri, psikolojik operasyonlar, istihbarat, komplolar, özel kuvvetler ve beşinci kolda, ruhsal olarak felç edici hava saldırıları, terör ve önemsiz olmayan askeri kararların çarpıcı bir birleşimini gösterdi. Almanlar, düşmanın psikolojik yenilgisinin nasıl kendi kendini idame ettiren bir sürece dönüştüğünü gösterdi. Saldırganlık kurbanını yok eden panik artık özel olarak yaratılmasına gerek yok, kendini besliyor ve büyüyor. Nüfus birkaç gün içinde kana susamış bir kalabalığa dönüşür, şüpheli herkesi yargılamadan veya soruşturmadan öldürmeye hazırdır. Düşmanın zihnini vurarak, korkunç felaket ve kayıpların acısıyla teslim olmaya zorlanabilir.
Hitler, asgari kaynak harcamasıyla ve Alman ekonomisinin seferberlik stresi olmadan bir zafer kazandı. Nispeten küçük kayıplar pahasına, neredeyse tüm Avrupa'yı sadece iki yıl içinde Reich'a katmayı başardı. Kalan ülkeler onun açık ve zımni müttefikleri oldular.