Çocuklarda ve yetişkinlerde vejetasyon bozukluğu - nedenleri ve tedavisi
Otonomik disfonksiyon, belirli uyaranlara normal vasküler yanıtın kaybolduğu bir durumdur.
Bu nedenle, bazı durumlarda, güçlü bir daralma ve diğerlerinde - genişleme vardır. Bütün bunlar genel sağlık durumunu olumsuz yönde etkiler.
migren, miyokardiyal enfarktüs, alt sırt ağrısı ve diğer patolojiler ile klinik semptomların benzerlik olduğu gibi vejetatif fonksiyon bozukluğu sendromu, farklı patolojik süreçler benzetilebilir.
Bu teşhis hatalarına ve tedavinin verimsiz olmasına yol açar.
Somatoform Bozukluk
Bu, bir kişinin belirli bir hastalığa benzer şikayetler yaptığı anlamına gelir ve hasta muayene edildiğinde herhangi bir sapma tespit edilmez.
Bu durumun özünde, insan vücudundaki herhangi bir organın normal işleyişini kontrol eden otonom sinir sisteminin bozulmasıdır.
Somatoform otonomik disfonksiyonun çeşitli türleri vardır:
- nörok dolaşım distonisi ve cardioneurosis dahil olmak üzere kardiyovasküler formu;
- sindirim sisteminin üst kısımlarının işlev bozukluğu - psikojenik aerophagia ve dispepsi, nedensiz öksürük, pilorospazm, mide nevrozu;
- sindirim sisteminin alt kısımlarının disfonksiyonu - irritabl bağırsak sendromu, gaz, psikojenik ishal;
- solunum formu - psikojenik öksürük ve / veya dispne, hiperventilasyon akciğer sendromu;
- genitoüriner formu - dizüri ve psikojenik pollakiüri;
- diğer sistemlerin disfonksiyonu.
Bozukluğa ne sebep olur?
Otonom sinir sisteminin işlev bozukluğuna neden olan sebepler farklıdır.
Bunları üç ana gruba ayırmak, yani:
- stres ve sinir bozuklukları;
- doğum sırasında ve kraniocerebral yaralanmalardan sonra ortaya çıkabilecek subkortikal yapılara verilen hasar;
- Premenstrüel sendrom, ürolitiyazis ve servikal dorsopati ile ortaya çıkan periferik sinirlerin kalıcı irritasyonu.
Klinik belirtiler
Semptomlar çok çeşitlidir. Forma bağlı olarak şunlar olabilir:
- çarpıntı;
- titremesi;
- korku hissi;
- hızlı ve bol idrara çıkma;
- ön bayılma ve bayılma;
- artan terleme;
- cilt solgunluğu;
- bulantı;
- kan basıncında azalma veya artış;
- ilhamın aşağılık duygusu;
- yetmezliği;
- karın içinde kabarcıklanma hissi;
- ishal;
- baş ağrısı ve diğer belirtiler.
Hastalığın seyri bir kriz olabilir. Bu durumda, tam refah içerisinde, bir kişide haksız bir korkuya neden olan belirgin klinik belirtiler vardır.
Provoke faktörün etkisinin sona ermesinden sonra tüm klinik belirtiler gerilemektedir. Genellikle, krizin biçimine bağlı olarak ya bol idrara çıkma ya da ishal ile tamamlanabilir.
Tanı teknikleri
Vejetatif disfonksiyon, sinir sisteminin ve diğer organların organik lezyonlarının dışlanmasına işaret eder.
Bu amaçla, bu tür tanı testlerini içeren kapsamlı bir muayene yapılır:
- elektroansefalografi;
- beynin bilgisayarlı tomografisi;
- iç organların ultrason muayenesi;
- İdrar ve diğer çalışmalar için biyokimyasal kan testleri.
Önerilen tanı testlerinin bir listesi hastanın şikayetlerine dayanmaktadır. Onları çalıştıran doktor, daha fazla araştırmayı belirleyen bir ön tanı yapar.
Çocuklarda sendromun özellikleri
Çocuklarda ve ergenlerde otonomik disfonksiyon sendromunun tanısı oldukça meşrudur.
Bu patolojinin gelişiminin kalbinde, sempatik ve parasempatik sinir sisteminin çalışmasındaki dengesizlik söz konusudur.
Birinin artan aktivasyonu varsa, diğer telafi edici çalışmasını artırır.
Bununla birlikte, bir bozukluğu olan çocuklarda, otonom sinir sisteminin başka bir kısmının ikincil aktivasyonu yoktur. Bu, hastalığın klinik belirtilerinin ortaya çıkmasına yol açar.
Çocuklarda, aşağıdaki faktörler sendromun gelişimine yatkındır:
- yüklenen kalıtım;
- ailede olumsuz iklim;
- doğum ve doğum sonrası travma;
- bulaşıcı hastalıklar;
- artan okul yükü;
- fiziksel aşırılık (çok sayıda bölümü ziyaret edin);
- sedanter bir hayat ritmi;
- puberte ve prepubertal dönemde hormonal değişiklikler;
- sigara;
- çocuklar tarafından alkol içmek;
- obezite.
Çocukluktaki bu faktörler üzerindeki terapötik etki tam bir iyileşmeye yol açabilir.
Serebellar tutulumun spesifik bir belirtisi adioadikokinezdir. Klinik belirtiler ve bozukluğun tedavisi hakkında bilmeniz gerekenler nelerdir?
Sendromu ortadan kaldırmak mümkündür
Otonom disfonksiyon tedavisi konservatiftir. Nedensel faktörün ortadan kaldırılması ve sağlık durumunun normalleştirilmesi amaçlanmaktadır.
Terapi hem bir nörolog hem de bir pratisyen tarafından reçete edilebilir.
Tedavinin hedefleri
Hastaların tedavisi birkaç amacı vardır:
- psiko-duygusal durumun normalleşmesi (sinir stresinin ortadan kaldırılması);
- arka plan hastalığının tedavisi;
- otonom disfonksiyonun ana klinik belirtilerinin rahatlatılması;
- vejetatif krizlerin önlenmesi.
Tedavi yöntemleri
Otonom disfonksiyonun bir arka planına karşı bir kriz geliştirirken acil bakım gereklidir. Krizin türüne bağlı olarak biraz farklıdır.
Eğer bir sinir krizine karşı bir krizden bahsediyorsak, o zaman ilk yardım, dilalepamın dilaltı yönetimindedir.
Genellikle bu hastalıktan muzdarip hastalarda bu ilaç her zaman yanınızdadır. Ama aniden değilse, o zaman Corvalolum alabilirsin - 50 damla suda çözülür ve içilirs.
Subkortikal yapılardaki lezyonun arka planına karşı gelişmiş bir krizi olan bir hastaya acil bakım sağlarken, tek etkili tedavi, fenazepamın kullanılmasıdır.
Bunu yönetmenin en iyi yolları dilaltı (dil altı) veya kas içidir.
Otonom disfonksiyonun uzun süreli tedavisi, sakinleştiriciler tarafından gerçekleştirilir. Bu ilaçlar, hastanın genel esenliğinin normalleşmesine yol açan vejetatif sistemin patolojik aktivasyon riskini azaltır.
Bu patolojinin tedavisinde son derece etkili ilaçlardan biri Terialgen'dir. Otonomik bozuklukların patojenik bağlantılarının gelişmesini ortadan kaldırarak vücut üzerinde karmaşık bir etkiye sahiptir.
Ana terapötik etkileri şunlardır:
- sinirlilik azalması;
- vejetatif sistemin aktivasyonunun olumsuz sonuçlarını arttıran histamin sentezinin azaltılması;
- düz kasların spazm azaltılması;
- kusmanın önlenmesi ve bulantıların giderilmesi;
- uykusuzlukla mücadele;
- anksiyetenin azaltılması;
- öksürük ortadan kaldırılması;
- kaşıntı rahatlama.
Bu ilacın kullanımı bitkisel krizlerin sıklığını ve şiddetini azaltabilir.
Tedavi zorluk
Otonom disfonksiyon tedavisi sürecinde, tedavinin etkinliğini azaltan bazı komplikasyonlar ortaya çıkabilir.
Bunlar aşağıdakileri içerir:
- otonomik disfonksiyon seyrini arttıran eşlik eden bir hastalığın varlığı;
- psikotrop ilaçların kullanımını sınırlayan hamilelik;
- hastaya tedaviye uyum eksikliği;
- Çeşitli stres faktörlerinin vücut üzerindeki etkisi.
Komplikasyonlar ve prognoz
Otonom disfonksiyonun zamanında tedavisinin yokluğunda, aşağıdaki komplikasyonlar gelişir:
Bu hastalığın prognozu elverişlidir. Tedavi hastaların yaklaşık% 90'ında etkilidir.
Önleyici tedbirler
Otonomik disfonksiyon için önleyici tedbirler:
- sağlıklı bir yaşam tarzına bağlılık;
- yeterli uyku zamanı;
- sinir sistemi üzerindeki streslerin azaltılması;
- sigara içmeyi ve alkol almayı reddetmek;
- Fiziksel aktivitenin optimal hızı.
Bu nedenle, vejetatif disfonksiyon, belirli organların çalışmasının sinir regülasyonunda rahatsızlıkların bulunması ile karakterize edilirken, organik patoloji bunların içinde bulunmaz.
Bu hastalığın gelişiminde stresli durumlara büyük bir rol verilir.. Ancak, bu tek risk faktörü değildir, bu yüzden etkili bir şekilde ortadan kaldırılması, bir kişinin genel durumunu normalleştirmeye izin verecektir.
Ek olarak, etkili tedavi için, nörolog veya pratisyen hekim tarafından seçilen farmakolojik tedavinin yürütülmesi gereklidir.
Anksiyete bozuklukları ile ilişkili vejetatif fonksiyon bozukluğu
Tıp bilimleri doktoru, prof. OV Vorobyeva, V.V. açık kahverengi
İlk Moskova Devlet Tıp Üniversitesi. IM Sechenov
Çoğu zaman otonomik işlev bozukluğu, psikojenik hastalığı (strese psiko-fizyolojik tepkileri, uyum bozuklukları, psikosomatik bozukluklar, travma sonrası stres bozukluğu, anksiyete ve depresif bozukluklar) birlikte ancak eşlik edebilir ve organik sinir sistemi hastalıkları, somatik hastalıklar, yani fizyolojik hormonal değişiklikler ve. D Otonomik distoni, nosolojik bir tanı olarak düşünülemez [1]. Otonom bozuklukları ile birlikte arıtma kategorilerinin aşamasında psikopatolojik sendromu, at, sendrom tanı formülasyonunda terimi kullanmak için izin verilebilir.
Otonomik distoni sendromu nasıl teşhis edilir?
Psikojenik olarak vejetasyon bozukluğu olan hastaların çoğunluğu (% 70'in üzerinde) son derece somatik şikayetler ortaya koymaktadır. Hastaların yaklaşık üçte biri, kitlesel somatik şikayetler ile birlikte, zihinsel sıkıntı semptomlarını aktif olarak bildirmektedir (anksiyete, depresyon, sinirlilik, ağlama). Genellikle bu semptom hastaları, "şiddetli" somatik hastalıklara (hastalığa reaksiyon) ikincil olarak tedavi etme eğilimindedir. Vejetatif disfonksiyon sıklıkla organ patolojisini taklit ettiğinden, hastanın tam bir somatik muayenesinin yapılması gerekir. Bu, otonomik distoninin negatif teşhisinin gerekli bir aşamasıdır. Aynı zamanda, bu hasta kategorisini incelerken, hem bilgilendirici hem de çok sayıda çalışmanın önlenmesi tavsiye edilir, çünkü hem yapılan çalışmalar hem de kaçınılmaz araçsal bulgular hastanın hastalığına ilişkin anlaşmazlıklarını destekleyebilir.
Bu hasta kategorisindeki vejetatif bozukluklar, polis sistemik belirtilere sahiptir. Ancak, belirli bir hasta kuvvetle kardiyovasküler sistem olarak en önemli şikayetler, ilgili doktorun dikkatini vurgulamak ve aynı zamanda diğer sistemlere belirtilerini göz ardı edebilirler. Bu nedenle, pratik bir hekim çeşitli sistemlerde otonomik disfonksiyonu saptamak için tipik semptomlara dair bilgiye ihtiyaç duyar. En çok tanınan otonom sinir sisteminin sempatik bölümünün aktivasyonu ile ilişkili semptomlardır. Otonomik disfonksiyon en yaygın olarak kardiyo-vasküler sistem görülür: taşikardi, erken atım, göğüs rahatsızlığı, yanlış anjin, arteryel hiper ve hipotansiyon, uzak akrozianoz, sıcak ve soğuk dalgalar. Solunum sistemi hastalıkları ayrı semptomlar (nefes darlığı, "com" boğaz) ya da sendrom erişim ölçüde ile temsil edilebilir. hiperventilasyon sendromunun klinik belirtileri çekirdek çeşitli solunum (vs nefes hissi, nefes darlığı, boğulma hissi kaybı otomatizmi nefes hissi, boğazda yumru, ağız hissi, aerophagia) bozuklukları ve / veya hiperventilasyon benzerleri (iç çeker, öksürük, esneme). Solunum bozuklukları diğer patolojik semptomların oluşumunda rol oynar. Örneğin, hasta kas-tonik ve motor bozuklukları (ağrılı kas gerginliği, kas spazmları, konvülsif kas tonik fenomeni) teşhis edilebilir; bacak parestezi (uyuşukluk, karıncalanma "karıncalanma", kaşıntı, yanma), ve / veya burun dudak üçgen; değiştirilmiş bilinç fenomeni (presenkop devlet, kafasında "boşluk", baş dönmesi, bulanık görme, "sis" hissi, "net", işitme kaybı, kulak çınlaması). Daha az bir ölçüde, doktorlar gastrointestinal otonomik bozukluklar (bulantı, kusma, geğirme, şişkinlik, guruldama, kabızlık, ishal, karın ağrısı) odaklanır. Bununla birlikte, gastrointestinal sistem bozuklukları genellikle sıklıkla otonomik disfonksiyonu olan hastaları rahatsız etmektedir. Bizim kendi verilerimiz panik bozukluğu olan hastaların% 70'inin gastrointestinal sıkıntıya sahip olduğunu göstermektedir. panik mide-bağırsak semptomları olan hastaların% 40'ından fazlasını "irritabl bağırsak sendromu" teşhisi için kriterleri karşılayan yeni epidemiyolojik çalışmalar göstermiştir. [2]
Tablo 1. Anksiyetenin spesifik belirtileri
Vejetatif semptomların zaman içinde gelişimini değerlendirmek önemlidir. Kural olarak, hastaların şikayetlerinin yoğunluğunun ortaya çıkması veya şiddetlenmesi, bir çatışma durumu veya stresli bir olay ile ilişkilidir. Gelecekte, otonomik semptomların yoğunluğu mevcut psikojenik durumun dinamiğine bağlı kalmaktadır. Psikojenik semptomlarla birlikte somatik semptomların geçici bir bağlantısının varlığı otonomik distoninin önemli bir tanısal göstergesidir. Vejetatif disfonksiyon için düzenli bir semptomun diğeriyle değiştirilmesidir. Semptomların "hareketliliği", otonomik distoninin en karakteristik özelliklerinden biridir. Aynı zamanda, hasta için yeni bir "anlaşılmaz" semptomun ortaya çıkışı, onun için ek bir strestir ve daha ağır bir hastalığa yol açabilir.
Otonomik semptomlar uyku bozukluğu olağan yaşam olayları, nöroendokrin bozukluklarla ilişkili kompleks astenik semptomları, sinirlilik (zorluk uykuda, hassas yüzeysel uyku, gece uyanma düşme) ile ilişkilidir. Vejetatif yakınmaların karakteristik bir sendrom ortamının tanımlanması, psiko-vegetatif sendromun tanısında yardımcı olur.
Bir nosolojik tanı nasıl konulur?
Zihinsel bozukluklar zorunlu vejetatif disfonksiyona eşlik eder. Bununla birlikte, ruhsal bozukluk tipi ve şiddetinin derecesi hastalar arasında büyük farklılıklar gösterir. Zihinsel semptomlar genellikle, hasta ve etrafındaki diğer kişiler tarafından göz ardı edilen masif otonomik disfonksiyonun "cephesinin" arkasına saklanır. Otonomik disfonksiyona ek olarak doktorun hastayı görme yeteneği, hastalığın uygun tanısı ve yeterli tedavi için psikopatolojik semptomlar çok önemlidir. anksiyete, depresyon, karma anksiyete-depresif bozukluk, fobiler, histeri, hipokondri: Çoğunlukla, otonomik disfonksiyon, duygusal ve duygudurum bozuklukları ile ilişkilidir. Otonomik disfonksiyon ile ilişkili psikopatolojik sendromlar arasındaki lider kaygıdır. Endüstrileşmiş ülkelerde, son yıllarda endişe verici hastalıkların sayısında hızlı bir artış olmuştur. İnsidansındaki artışla birlikte, bu hastalıklarla ilişkili doğrudan ve dolaylı maliyetler giderek artmaktadır [1, 2].
Tüm rahatsız edici patolojik durumlar için, hem genel anksiyete belirtileri hem de spesifik olanlar karakteristiktir. Vegetatif belirtiler nonspesifiktir ve herhangi bir anksiyetede görülür. Spesifik anksiyete belirtileri, oluşumu ve seyri ile ilgili olarak, spesifik tipte anksiyete bozukluğunu belirler (Tablo 1). Anksiyete bozuklukları öncelikle anksiyete faktörleri ve semptomların zaman içinde gelişmesi ile farklılık gösterdiğinden, anksiyetenin durumsal faktörleri ve bilişsel içeriği klinisyen tarafından doğru olarak değerlendirilmelidir.
Çoğu zaman bir nörolojinin görüş alanında, yaygın anksiyete bozukluğu (GAD), panik bozukluk (PR), uyum bozukluğu olan hastalar vardır.
GAD, genellikle 40 yıla kadar (ergenlik ve yaşamın üçüncü on yılı arasında en tipik başlangıcı) ortaya çıkar, semptomlarda belirgin bir dalgalanma ile yıllarca kronik olarak akar. Hastalığın ana tezahürü, neredeyse her gün gözlemlenen, spesifik semptom ve durumlarla sınırlandırılmadan, keyfi olarak kontrol edilmesi zor olan, aşağıdaki semptomlarla birlikte görülen aşırı kaygı veya kaygıdır:
- sinirlilik, kaygı, yüksek tansiyon hissi, çöküşün eşiğinde bir durum;
- yorgunluk;
- dikkat konsantrasyonunun ihlali, "kapatma";
- sinirlilik;
- kas gerginliği;
- uyku bozuklukları, çoğu zaman uyku ve uyku tutmakta zorluk çeker.
GAD, ileride semptomların geri dönme olasılığı yüksek kronik anksiyete bozukluklarına işaret eder. Epidemiyolojik çalışmalara göre, hastaların% 40'ında anksiyete belirtileri beş yıldan fazla sürmektedir [5]. Daha önce, GAD, çoğu uzman tarafından sadece depresyonla komorbidite durumunda klinik öneme sahip olan hafif bir bozukluk olarak düşünülmüştür. Ancak, YAB'li hastaların sosyal ve profesyonel adaptasyonunun ihlal edildiğini gösteren olguların artması, bu hastalığın daha ciddi bir şekilde alınmasına neden olmaktadır.
PR - genç, sosyal olarak aktif bir çağda ortaya çıkan, oldukça yaygın, insidansa eğilimli bir hastalıktır. Epidemiyolojik çalışmalara göre PR prevalansı% 1.9-3,6'dır [6]. PR'nin ana tezahürü, tekrarlanan anksiyete (panik atak) paroksisimleridir. Panik atak (PA), çeşitli vejetatif (somatik) semptomlarla birlikte korku ya da anksiyete olan bir hastanın açıklanamayan ağrılı bir saldırısıdır.
PA tanısı, belirli klinik kriterlere dayanmaktadır. PA paroksismal (genellikle yaklaşan felaket duygusu ile birlikte), ağrı veya anksiyete ve / veya iç gerilim anlamında ile karakterize ilave (panikoassotsiirovannymi) semptomlar bulunur:
- titreşim, güçlü çarpıntı, hızlı nabız;
- terleme;
- titreme, titreme, iç titreme hissi;
- hava eksikliği hissi, nefes darlığı;
- nefes alma zorluğu, boğulma;
- göğsün sol tarafında ağrı veya rahatsızlık;
- mide bulantısı veya karın rahatsızlığı;
- baş dönmesi hissi, instabilite, başın hafifliği veya ön-tıkayıcı durum;
- derhalleşme duygusu, duyarsızlaşma;
- delirmek veya kontrol edilemez bir eylem yapmaktan korkmak;
- ölüm korkusu;
- bacaklarda uyuşma veya karıncalanma hissi (parestezi);
- Sıcak veya soğuk dalgaların bedeninden geçme hissi.
PR'nin psikopatolojik sendromlarla komorbiditesi, hastalığın süresi arttıkça artma eğilimindedir. PR ile komorbiditenin önde gelen pozisyonu agorafobi, depresyon, genel anksiyete. Birçok araştırmacı, PR ve GTR birleştiğinde, her iki hastalığın da kendilerini daha şiddetli bir biçimde ortaya koyduğunu, prognozu karşılıklı olarak yüklediğini ve remisyon olasılığını azalttığını kanıtlamıştır.
Normal veya günlük zihinsel stresin ötesine geçmeyen stresli bir olaya tepki olarak son derece düşük stres direnci olan bazı kişiler morbid bir durum geliştirebilir. Hastanın stresli olaylar için daha fazla veya daha az belirgin olması, hastanın alışılmış işlevlerini (mesleki aktivite, sosyal fonksiyonlar) bozan ağrılı semptomlara neden olur. Bu ağrılı koşullara bir uyarlama bozukluğu - stresin başlamasından itibaren üç ay içinde ortaya çıkan psikososyal strese bir cevap olarak adlandırılmaktadır. Tepkinin uyumsuz doğası, normların ötesine geçen semptomlar ve strese karşı beklenen tepkiler ile mesleki faaliyetlerdeki, sıradan sosyal hayatta veya başkalarıyla ilişkilerde görülen ihlallerle belirtilir. Bozukluk, aşırı strese veya önceden var olan bir akıl hastalığının alevlenmesine bir tepki değildir. Yasaklama tehdidi 6 aydan fazla sürmez. Semptomlar 6 aydan fazla devam ederse, bir uyum bozukluğunun tanısı gözden geçirilir.
Uyarlanabilir bozukluğun klinik belirtileri oldukça değişkendir. Bununla birlikte, genellikle psikopatolojik semptomları ve ilişkili bitkisel bozuklukları tanımlamak mümkündür. Hastanın doktora başvurmalarına neden olan bitkisel belirtilerdir. Çoğu kez maladaptasyon endişeli bir ruh hali, durumla başa çıkamadaki yetersizlik hissi ve hatta günlük yaşamda işlev görme yeteneğinde bir azalma ile karakterizedir. Anksiyete, yaygın, son derece tatsız, genellikle belirsiz bir şeyle ilgili korku hissi, tehdit duygusu, gerginlik hissi, artan irritabilite, ağrılılık ile kendini gösterir. Aynı zamanda, bu kategorideki kaygı, esas olarak kendi sağlıkları hakkında endişelenen spesifik korkularla kendini gösterebilir. Hastalar inme, kalp krizi, kanser süreci ve diğer ciddi hastalıkların muhtemel gelişim korkusu yaşarlar. Bu hasta kategorileri için, hekime sık sık ziyaretler, tekrarlanan birçok enstrümental çalışma yürütme, tıbbi literatürle ilgili dikkatli bir çalışma yürütme ile karakterizedir.
Ağrılı semptomların sonucu sosyal uyumsuzluktur. Hastalar her zamanki profesyonel aktiviteleriyle kötü bir şekilde baş etmeye başlarlar, işlerinde başarısızlıkla uğraşırlar, bunun sonucunda mesleki sorumluluğu önlemek, kariyer gelişim fırsatını reddetmeyi tercih ederler. Hastaların üçte biri mesleki faaliyetlerini tamamen durdurur.
Otonom distoni nasıl tedavi edilir?
Otonomik disfonksiyonun zorunlu varlığına ve sık sık anksiyete bozukluklarında duygusal bozuklukların gizlenmiş doğasına rağmen, anksiyeteyi tedavi etmenin temel yöntemi psikofarmakolojik tedavidir. Anksiyeteyi tedavi etmek için başarıyla kullanılan ilaçlar, çeşitli nörotransmitterleri, özellikle de serotonin, norepinefrin, GABA'yı etkiler.
Hangi preparat seçilir?
Spektrum kaygı giderici ilaçlar, son derece geniş: sakinleştiriciler (benzodiazepin olmayan benzodiazepin), antihistaminler, α-2-delta ligandı (pregabalin), küçük antipsikotikler, sedatifler bitkisel masrafları ve son olarak anti-depresanlar. Antidepresanlar, 20. yüzyılın 60'ından beri paroksismal anksiyeteyi (panik atakları) tedavi etmek için başarıyla kullanılmıştır. Ancak 90 yıl sonra, kronik anksiyete türünden bağımsız olarak antidepresanların bunu etkili bir şekilde durdurdukları ortaya çıktı. Şu anda, seçici serotonin geri alım önleyicisi (SSRI) pek çok araştırmacı ve uygulayıcılar kronik anksiyete bozukluklarının tedavisi için tercih edilen ilaçlar olarak. Bu konum, kuşkusuz anti-anksiyete etkinliğine ve SSRI'ların iyi tolere edilebilirliğine dayanmaktadır. Ek olarak, uzun süreli kullanımla, etkinliklerini kaybetmezler. Çoğu insanda, SSRI'lerin yan etkileri hafiftir, genellikle tedavinin ilk haftasında ortaya çıkar ve sonra ortadan kaybolur. Bazen yan etkiler, ilacı almanın dozunu veya süresini ayarlayarak dengelenebilir. SSRI'ların düzenli alımı, en iyi tedavi sonuçlarına neden olur. Genellikle, anksiyete belirtileri ilacın başlangıcından itibaren bir veya iki hafta sonra durur, ardından ilacın anti-anksiyete etkisi kademeli olarak artar.
Benzodiazepin sakinleştiriciler esas kaygı akut semptomların tedavisinde kullanılan ilaçlardır ve bağlı bağımlılık sendromu tehdidine daha uzun 4 hafta kullanılmamalıdır. benzodiazepin (BZ) tüketimi ile ilgili veriler hala en yaygın olarak reçete psikotrop ilaçlar olduğunu göstermektedir. protivotrevozhnogo öncelikle sedasyon elde etmek üzere yeteri kadar hızlı, en azından tedavinin başlangıcında, doktorlar ve hastaların beklentilerini haklı bilinen vücudun fonksiyonel sistemleri üzerinde hiçbir belirgin olumsuz etkiler. anksiyolitikler Psihotoropnye özellikleri GABAerjik nörotransmiter sistemi üzerinden yapılmaktadır. Merkezi sinir sisteminin değişik yerlerinde GABAerjik nöronlar morfolojik muntazamlığa, sakinleştiriciler da yan dahil etkileri geniş neden olan beyin yapılarının işlevselliği, önemli bir kısmını etkileyebilir. Bu nedenle, bilgi baz uygulaması, farmakolojik eylemin özelliklerine ilişkin bir takım sorunlar eşlik eder. temel olanlar: gipersedatsiya, kas gevşemesi, "davranışsal toksisite", "paradoksal reaksiyonlar" (çalkalama amplifikasyonu); zihinsel ve fiziksel bağımlılık.
KB veya daha küçük antipsikotiklerle SSRI'ların kombinasyonu yaygın anksiyete tedavisinde kullanılmaktadır. Özellikle bir ilk tedavi döneminde, bazı hastalarda oluşur SSRI 'nın neden anksiyete tesviye sağlar SSRI ile tedavinin başlangıcında, nöroleptikler, küçük hastaların atanması haklı. Buna ek olarak, yardımcı tedavi alan hastalarda (KB veya daha küçük nöroleptikler) hasta tedavi rejimi (geliştirilmiş uyumluluk) ile geliştirme antitrevozhnogo SSRI etkisi, daha iyi uyum için beklemek gerektiği konusunda hemfikir daha kolaydır, sakinleştirir.
Tedaviye yetersiz yanıt olması durumunda ne yapılmalıdır?
Terapi üç ay içinde etkili değilse alternatif tedavi düşünülmelidir. Daha geniş spektrumlu antidepresanlara (çift etkili antidepresanlar veya trisiklik antidepresanlar) geçmek veya tedavi rejimine ek bir ilacın eklenmesi (örn. Küçük antipsikotikler) mümkündür. SSRI ve küçük nöroleptikler ile kombine tedavi, aşağıdaki avantajlara sahiptir:
- duygusal ve somatik belirtilerin, özellikle de ağrının geniş bir yelpazesi üzerinde etkisi;
- antidepresan etkinin daha hızlı başlangıcı;
- daha yüksek remisyon olasılığı.
Küçük antipsikotikler arasında, alimemazin (Teraldzhen) en sık anksiyete bozukluklarını tedavi etmek için kullanılır. Klinisyenler, otonomik disfonksiyonlu hastaların Terialzhen ile tedavide önemli deneyimler biriktirmiştir. Alimamazinin etki mekanizması çok yönlüdür ve hem merkezi hem de çevresel bileşenleri içerir (Tablo 2).
Tablo 2. Teralzhena'nın hareket mekanizmaları
Psiko-vejetatif sendrom (vejetatif distoni)
Psiko-vejetatif Sendrom (otonomik distoni, psikiyatik düşüş ve diğerleri) bir kişinin, tezahür ve köken açısından farklı vejetatif işlevlerin rahatsız olduğu bir sendromdur.
nedenleri
Psiko-vejetatif bozukluklar, genellikle ergenlerde ve genç erişkinlerde olduğu gibi büyük yaş grubundaki çocuklarda teşhis edilir. Daha nadir durumlarda, hastalık 40 yıl sonra kendini gösterir. Nöroşirkulatör distoni En çok gençlerde gelişir. Bu, öncelikle genç vücuttaki nöroendokrin sistemin gelişiminin yanı sıra fiziksel gelişimin ve endokrin sistemin uyumsuzluğundan kaynaklanmaktadır.
Psiko-vejetatif sendrom, kendini kalıtsal faktörlerin, anayasal özelliklerin, organik bir doğanın sinir sisteminin lezyonlarının, somatik ve zihinsel tipte bozuklukların etkisi altında gösterir. Hastalığın semptomları da vücuttaki hormonal değişiklikler, psikofizyolojik değişiklikler nedeniyle ortaya çıkmaktadır. stres -) akut ve kronik, psikosomatik hastalıklar (kalp hastalığı, hipertansiyon, astım, vb), sinir sistemi, bir meslek hastalıkları, ruhsal bozukluklar ve hastalıklar. nevroz.
Açıklanan tüm faktörler otonomik distoninin gelişimine katkıda bulunur. Hastalığın tedavisi zamanında yapılmazsa, bu tezahürle karmaşıklaşabilir. panik atak.
Vejetatif disfonksiyon sıklıkla beynin organik rahatsızlıklarının bir sonucu olarak ortaya çıkar ve aynı zamanda periferik sinir sistemi lezyonları. Ancak, vejetatif bozuklukların en sık görülen belirtilerinden biri, ergenlik dönemindeki ve aynı zamanda menopoz döneminde kadınlarda insan vücudunun endokrin ayarlanması sürecidir. Ayrı bir form, stresin, güçlü fiziksel stresin bir sonucu olarak kendini bir kişide ortaya koyan psikofizyolojik otonomik distonidir. aşırı yorgunluk, nevrotik bozukluklar.
semptomlar
Vejetatif distoni sendromu Etiyolojik faktörlerden etkilenen farklı semptomlarla ifade edilebilir. Otonom distoni semptomları, sadece karmaşık bir şekilde yapılması gereken bir takım farklı sendromlarla kendini gösterir.
Kardiyovasküler sendrom Hasta kendini kalbin ritmindeki değişikliklerle gösterir. taşikardi, ve bradikardi), artış kan basıncı, cilt rengi değişiklikleri (Solgunluk, siyanoz), gelgitler, uzuvların soğukluğunun tezahürü.
Kardiyolojik sendrom - bu, prekordiyal bölgede farklı bir doğanın veya rahatsızlığın ağrısının ortaya çıkmasıdır. Ağrı bazen belirtilerle karıştırılır Angina Pektoris, Ancak, fiziksel efor ile ilişkili değildir, daha uzun sürer ve çekildikten sonra gitmez. nitrogliserin. Bazen EKG'de değişiklikler tespit edilebilir.
Acı içinde, bir kişi muzdarip hiperventilasyon (sık solunum, hava eksikliği hissi), nefes darlığı, psikojenik bir karaktere ve aynı zamanda öksürüğe sahip olmak. Hızlı solunum ile vücuttan çok fazla karbon dioksit çıkarılır. Sonuç olarak, bacaklarda ve perioral bölgede distal kısımlarda kas spazmları ve parestezi tezahürüne yol açan vücut süreçleri. Hiperventilasyon hastanın ön-belirti semptomlarına neden olabilir - gözlerde kararır, zayıflık tezahür eder, baş dönmesi. Ancak çoğu zaman hiperventilasyon, kalpteki ağrı ve mide-bağırsak sisteminin hareketliliğinin ihlal edildiği karın ağrısı ile kendini gösterir.
Gastrointestinal sistemin işlev bozukluklarında, hasta iştah tarafından rahatsız edilir, irritabl bağırsak sendromunu rahatsız edebilir. Bazen, kusma, epigastriyumda ağırlık, dışkıdan rahatsızlık vardır.
Otonom distonide, cinsel işlev bozukluğu, erkeklerde erektil disfonksiyon veya ejakülasyon ve kadınlarda vajinismus veya anorgazmi. Başka bir semptom - mesane ağrısı (sık acı verici idrara çıkma).
Psiko-vejetatif bozukluklar da termoregülasyon bozukluklarının varlığı ile ifade edilir. Hipertermi, hipotermi, ateş sendromu ile kendini gösterirler. Hipertermi kalıcı veya paroksismal bir doğa olabilir.
Kendi hastalıkları hakkında konuşma yapan, genel bir psikosomatik sendrom tanısı konan hastalar, hastalık belirtilerinin çok geniş olduğunu belirtiyorlar. Başka bir deyişle bazen insana kesinlikle herşeyi acıtıyor gibi görünüyor. Bu nedenle, bu rahatsızlığın semptomatolojisinin ana özelliği, tezahürlerin çeşitliliğidir.
Nöro dolaşım distoni türleri
Bugün uzmanlar üç farklı tipte nöro-dolaşım bozukluğunu tanımlamaktadır: hipertonik, kardiyak, hipotansif. Kalp tipine göre nöro-dolaşım distonisi belirtileri, kan basıncında önemsiz değişiklikler ile ifade edilir. Bununla birlikte, kişi hızlı kalp atışı, aralıklı kardiyak aktivite, dispne tezahüründen muzdariptir. Bu tip distoni hastası kişiler, taşikardiyi, kalp atım hızındaki değişiklikleri ve ayrıca kardiyak aktivitedeki diğer değişiklikleri periyodik olarak gösterme eğilimindedirler.
Nörok dolaşım distoni ile hipotansif tip için hastanın kalp yetmezliği belirtileri vardır. Düşmüş sistolik basınç, semptomatik aktivitenin düşmesi ve kardiyak indeks ile ilgilidir. Bir adam baş ağrısından muzdariptir, çok çabuk yorulur, kaslarda zayıf hisseder, bacakları donar, cildine dokunur. Kural olarak, bu distoni formu astenik fiziği olan insanları etkiler.
Nörok dolaşım distonisi için Hipertansif tipi Kan basıncında geçici yükselmeler ile karakterize edilir. Ancak çoğu insan daha kötü hissetmez. Sonuç olarak, hastalık geç teşhis edilir ve çoğu durumda, bu rutin muayeneler sırasında ortaya çıkar. Bu tip distoni için artan kan basıncına ek olarak, hastalar şiddetli yorgunluk, baş ağrısı ve hızlı kalp atışlarından muzdariptir. Bu belirtiler göz önüne alındığında, bu tür nöro-dolaşım bozukluğunun belirtilerinin belirtilere benzediği söylenebilir. hipertansiyon. Bu nedenle, doğru teşhis için, uzmanın kapsamlı bir incelemesine ve ileri inceleme amacına ihtiyacınız vardır.
Hastalığın bu formlarına ek olarak, distoni de hastanın kan basıncında dalgalanmalara sahip olduğu karışık tipte teşhis edilir.
tanılama
"Vejetatif distoni" tanısı koymak için (psikoeğitim sendromu, vejetatif nevroz) sadece kapsamlı bir anketin yapılması mümkündür. Başlangıçta, belirli semptomların tezahürünü tetikleyebilecek tüm fiziksel hastalıkları dışlamak gerekir. Sistemlerden birinin işleyişinde yalnızca ihlallerin olması durumunda bunu yapmak özellikle önemlidir.
Kalite teşhisi yapmak için, çoğu profesöre danışmak gerekir - farklı profil uzmanları. Çok önemli olan hastanın sorgulanmasıdır. Uzmanın, hastanın duyguları hakkında ayrıntılı olarak sorması ve tüm tezahürlerin incelikleri hakkında ayrıntılı bilgi edinmesi gerekir.
Muayene sürecinde, psiko-vegetatif sendrom, elektrokardiyogram, MRI ve bilgisayarlı tomografi şüphesi varsa, genellikle damarların dopplerografisi reçete edilir. Tedavi, hastalığın belirtilerinin tüm özelliklerini dikkate alarak bireysel olarak tayin edilir.
tedavi
Mümkünse, psiko-vejetatif sendromun tedavisi ilaçlar kullanılmadan gerçekleştirilir. Hastaya refleksoterapi, masaj ve fizik tedavi seansları verilir. Uygulamalar ayrıca fizyoterapi, kaplıca tedavisi içerir. Hiperventilasyon belirtilerinin derecesini azaltmak için solunum egzersizleri yardımcı olur. Ancak hastalığın semptomlarının akut belirtileri varsa, belli bir süre için hastalar benzodiazepin preparatları reçete edilebilir. Bir kişi sürekli ağrı konusunda endişeleniyorsa, tedaviye bir ders verilir antidepresanlar.
Uyku bozukluğu olan bir anksiyete depresif durumun varlığında, yatıştırıcı bir etkiye sahip olan antidepresanların alınması tavsiye edilir. Hazırlıklar - beta-blokerler kalpte ağrı, arteriyel hipertansiyon, taşikardi için kullanılır. Eğer bitkisel distoni arteriyel hipotansiyon ile ortaya çıkarsa, hastaya ginseng, manolya sirkesi, eleutherococcus tentürleri ile tedavi önerilmektedir.
Çeşitli semptomlar nedeniyle, bireysel olarak reçete edilen tedavide başka ilaçlar da kullanılmaktadır. Ayrıca, canlılığın doğru yolu, sertleşme, organizmanın genel güçlendirilmesini amaçlayan tedavi önemlidir.
Bazı durumlarda rasyonel psikoterapinin kullanımı, hastanın hayatı tehdit eden bir hastalığı olmadığını fark ettiği, belirgin bir olumlu etkiye sahiptir.
Hastanın iklim değişikliği bedenine etkisi nedeniyle etkin bir şekilde çalışan sıhhi ve sanatoryum tedavisi de uygulanmaktadır. Değişen iklim koşullarının etkisi altında, hastanın kardiyovasküler sistemi adaptasyon modunda çalışır ve diğer tüm vücut sistemlerine uyarlanır. İklim koşulları ayrıca vücudun savunmasını da eğitmenize izin verir, bu nedenle hastalıklarla savaşmak daha kolay hale gelir.
Ayrıca, yaklaşık 30 gün süren, iyonoterapi ile tedavi uygulaması. Vejetatif distoni ile yatıştırıcıların alımı semptomatiktir.
Yüksek veya düşük basınç eğilimi göz önüne alındığında, şifalı otlar yanı sıra kendi temellerinde yapılan preparatlar almak mümkündür. Yüksek basınçta, alınması tavsiye edilir. Motherwort'un hazırlıkları, kediotu, Kekik. Yatmadan önce arı balı kullanmak faydalıdır. Düşük basınçta, Eleutherococcus, Çin manolya asma bir infüzyon kullanmaya değer.
Vejetatif distonisi olan hastalarda sigara ve alkollü içecekler kontrendikedir. Ancak spor ve günlük su prosedürleri ile kontrast duşu kullanımı, refahta iyileşme sağlayacaktır. Açık havada psiko-vegetatif banyo sendromlu hastaların sağlığı için yararlıdır, koşarken, temiz havada yürür.
önleme
Önleme olarak, bir kişinin yaşam şeklini normalleştirmeyi amaçlayan yukarıda açıklanan tüm önlemleri kullanmak önemlidir. Ayrıca, dinlenme ve uyku rejimine özel dikkat gösterilmelidir. Bir insan günde en az 8 saat uyumalıdır.
Günlük diyete doğru bir yaklaşım önemli bir faktördür. Diyette, tüm yemekler vitamin ve minerallerde yüksek olmalıdır. Aynı zamanda, sinir sistemini heyecanlandıran ürünler kullanmamak daha iyidir. Kahve, çay, çikolata, baharat, füme ürünler, turşu hakkında konuşuyoruz.
Ayrıca, doktorlar olabildiğince çok olumlu duygular almayı ve genel olarak olumlu bir yaşam algısı için çaba göstermeyi şiddetle tavsiye etmektedir.
Vejetatif disfonksiyon: bozukluk belirtileri, tedavi, distoni formları
Otonom disfonksiyon - damar tonusu bozulmuş düzenleme ile beraber ve nevroz, hipertansiyon gelişimine yol açar ve yaşam kalitesini bozulmuş fonksiyonel bozuklukların bir dizi. Bu durum, damarların farklı uyaranlara normal bir cevabının kaybı ile karakterize edilir: ya kuvvetle dar ya da genişler. Bu gibi süreçler bir kişinin genel esenliğini bozar.
Vejetasyon bozukluğu oldukça yaygındır, çocukların% 15'inde, yetişkinlerin% 80'inde ve ergenlerin% 100'ünde görülür. Distoninin ilk belirtileri çocukluk ve ergenlik döneminde bildirilmiştir, en yüksek insidansı 20-40 yaş aralığındadır. Kadınlar erkeklerden çok daha sık vejetatif distoniden muzdariptirler.
Otonom sinir sistemi, eksojen ve endojen irritasyon faktörlerine uygun olarak organ ve sistemlerin fonksiyonlarını düzenler. Bilinçsiz olarak çalışır, homeostazinin korunmasına yardımcı olur ve vücudu değişen çevresel koşullara uyarlar. Otonom sinir sistemi iki alt sisteme ayrılır - ters yönde çalışan sempatik ve parasempatik.
- Sempatik sinir sistemi bağırsak hareketini zayıflatır, terlemeyi artırır, çarpıntıyı hızlandırır ve kalbi güçlendirir, pupilleri şişirir, damarları daraltır, kan basıncını arttırır.
- Parasempatik bölüm kas sistemini azaltır ve gastrointestinal sistemin motilitesini güçlendirir, vücudun bezlerini uyarır, kan damarlarını genişletir, kalbi yavaşlatır, kan basıncını düşürür, öğrenciyi azaltır.
Bu bölümlerin her ikisi de bir denge durumundadır ve sadece gerektiği gibi aktive edilir. Sistemlerden biri hakim olmaya başlarsa, iç organların ve organizmanın işi bir bütün olarak bozulur. Bu, uygun klinik belirtilerin yanı sıra kardioneurosis, nöro-dolaşım bozukluğu, psiko-vegetatif sendrom ve vegetopatinin gelişmesiyle kendini gösterir.
Otonom sinir sisteminin somatoform disfonksiyonu, organik lezyonların yokluğunda somatik hastalıkların belirtileriyle birlikte psikojenik bir durumdur. Bu hastalarda semptomlar çok çeşitli ve değişken. Farklı doktorları ziyaret ederler ve muayenede onaylanmayan tanımlanmamış şikayetler yaparlar. Birçok uzman bu semptomların icat edildiğine inanır, aslında hastaya çok fazla acı çektirir ve doğası gereği sadece psikojeniktir.
etiyoloji
Sinir regülasyonunun ihlali, bitkisel distoninin temel nedenidir ve çeşitli organ ve sistemlerin aktivitesinin bozulmasına yol açar.
Vejetatif bozuklukların gelişimine katkıda bulunan faktörler:
- Endokrin hastalıkları - diyabet, obezite, hipotiroidizm, adrenal disfonksiyon,
- Hormonal değişiklikler - menopoz, gebelik, pubertal dönem,
- kalıtım,
- Artan şüpheli ve hastanın kaygısı,
- Kötü alışkanlıklar
- Yanlış beslenme,
- Vücuttaki kronik enfeksiyonun mevcut odakları çürük, sinüzit, burun iltihabı, bademcik iltihabıdır.
- alerji,
- Kranyoserebral yaralanma,
- sarhoşluk
- Profesyonel zararlılık - radyasyon, titreşim.
Çocuklarda hastalıkların nedenleri gebelikte fetal hipoksi, doğum yaralanmaları, yenidoğan döneminde hastalıklar, ailede elverişsiz iklim, okul yorgunluk, stres vardır.
semptomataloji
Vejetatif işlev bozukluğu kendini çok çeşitli semptom ve belirtilerde gösterir: asteni organizma, çarpıntı, insomniya, anksiyete, panik ataklar, nefes darlığı, obsesif fobi, ısı ve titreme, uyuşma, titreme, kas ağrıları ve eklem ağrısı, kalp ağrısı, düşük dereceli ateş, dizüri, safra diskinezisi bayılma, hiperhidrozis ve hipersalivasyon keskin bir değişiklik panik, dispepsi, hareketlerin diskonduasyonu, basınç dalgalanmaları.
Patolojinin başlangıç aşaması vejetatif nevroz ile karakterizedir. Bu şartlı terim, otonomik disfonksiyonla eşanlamlıdır, fakat sınırlarının ötesine yayılır ve hastalığın daha da gelişmesine neden olur. Vegetatif nevroz, vasomotor değişiklikler, cilt hassasiyeti ve kas trofikasyonu, visseral bozukluklar ve alerjik belirtilerin ihlali ile karakterizedir. Hastalığın başlangıcında, nevrasteni belirtileri ön plana çıkar ve sonra diğer belirtiler birleşir.
Otonom disfonksiyonun ana sendromları:
- Ruhsal bozukluk sendromu Motor aktivitede azalma, depresif ruh hali, hassasiyet, duygusallık, ağlama, letarji, üzüntü, uykusuzluk, kendini suçlama, kararsızlık, hipokondri eğilimi gösterdi. Hastalar, belirli bir yaşam olayından bağımsız olarak kontrolsüz anksiyeteye sahiptir.
- Kardiyolojik sendrom farklı bir doğanın tezahürünü gösterdi: ağrıyan, paroksismal, ağrıyan, yanma, kısa süreli, kalıcı. Fiziksel efor, stres, duygusal sıkıntı sırasında veya sonrasında ortaya çıkar.
- Asteni-vejetatif sendrom artan yorgunluk, düşük performans, vücudun tükenmesi, yüksek seslerin hoşgörüsüzlüğü, meteosensitivite ile karakterizedir. Adaptasyon bozukluğu, herhangi bir olaya aşırı ağrı reaksiyonu ile kendini gösterir.
- Solunum Sendromu Solunum sistemi somatoform otonomik disfonksiyonu ile oluşur. Aşağıdaki klinik belirtilere dayanır: stres anında nefes darlığı görünümü, hava eksikliği hissi, göğüs sıkışması, nefes almada zorluk, şişkinlik. Bu sendromun akut seyri, şiddetli nefes darlığı ile birlikte görülür ve boğulmaya neden olabilir.
- Nörosigastrik sendrom görülen aerophagia, özofagus spazmı, duodenostasis, mide ekşimesi, sık geğirme, halka açık yerlerde, mide gazı, kabızlık görünümünü hık. Hemen bozulmuş yutma sürecinde olan hastalarda stres sonrası, göğüs arkasında ağrı vardır. Sert yiyecek yutma sıvıdan çok daha kolaydır. Midede ağrı genellikle yeme ile ilişkili değildir.
- Kardiyovasküler sendrom belirtileri Stres sonrası ortaya çıkan ve koronalistlerin alımı ile tedavi edilmeyen kalp ağrılarıdır. Nabız kararsızlaşır, kan basıncı dalgalanır, kalp hızı artar.
- Serebrovasküler sendrom Şiddetli vakalarda - iskemik ataklar ve inme - migren baş ağrısı, zihinsel sakatlık, artan irritabilite gösterdi.
- Periferik vasküler bozuklukların sendromu ekstremitelerin şişmesi ve hiperemi, miyalji, konvülziyonların görünümü ile karakterizedir. Bu belirtilere vasküler sesin ve vasküler duvarın geçirgenliğinin ihlali neden olur.
Otonom disfonksiyon çocuklukta kendini göstermeye başlar. Bu tür sorunları olan çocuklar genellikle hastalanırlar, hava değiştiğinde baş ağrısından ve genel rahatsızlıktan şikayet ederler. Büyüdükçe, vejetatif bozukluklar genellikle kendiliğinden geçer. Ama bu her zaman olmaz. Bazı çocuklar ergenliğe geldiklerinde duygusal olarak kararsızlaşırlar, genellikle ağlarlar, emekli olurlar veya tam tersine, huzursuz ve hızlı huylu olurlar. Bitkisel bozukluklar çocuğun hayatını bozarsa, doktora başvurmalısınız.
Patolojinin 3 klinik formu vardır:
- Sempatik sinir sisteminin aşırı aktivitesi otonom disfonksiyon gelişimine yol açar. kardiyak veya kardiyak tip. Hızlı kalp atışı, korku, endişe ve ölüm korkusuyla kendini gösterir. Hastalarda basınç yükselir, bağırsağın peristalsisi zayıflar, yüz soluklaşır, pembe dermografizm görülür, vücut ısısını, ajitasyonu ve motor kaygıyı artırma eğilimi görülür.
- Vejetatif fonksiyon bozukluğu oluşabilir hipotonik tip Sinir sisteminin parasempatik bölümünün aşırı aktivitesi ile. Hastalar, basıncı, deri allık plummets ekstremite siyanoz, cilt ve akne yağlanmaya görünür. istemsiz idrar ve dışkılama, karın rahatsızlığı - Vertigo genellikle şiddetli zayıflık, bradikardi, zor nefes alma, nefes, hazımsızlık, bayılma darlığı, tarafından ve şiddetli vakalarda eşlik ediyor. Alerjiye eğilimi vardır.
- Karışık formu vejetatif işlev bozukluğu, ilk iki formun bir kombinasyonu veya semptomlarının değişmesi ile kendini gösterir: parasempatik sinir sisteminin aktivasyonu genellikle sempatik bir krizle sonuçlanır. Hastalar kırmızı dermotomi, göğüs ve başın hiperemi, hiperhidroz ve akrosiyanoz, ellerin titremesi, subfebril durumları vardır.
Otonomik disfonksiyon için tanı ölçütleri arasında hasta şikayetlerinin incelenmesi, kapsamlı muayenesi ve bir dizi tanı testi bulunmaktadır: elektroensefalografi, elektrokardiyografi, manyetik rezonans görüntüleme, ultrason, FGD, kan ve idrar testleri.
tedavi
İlaç dışı tedavi
Hastalar günlük diyet ve rejimi normale döndürmek, sigara ve alkolü durdurmak, tamamen dinlenmek, vücudu kızdırmak, temiz havada yürümek, yüzmeye gitmek veya spor yapmak için tavsiye edilir.
Stres kaynaklarını ortadan kaldırmak gereklidir: Aile-hane ilişkilerini normalize etmek, işyerinde uyuşmazlıkları önlemek, çocuk ve eğitim gruplarında. Hastalar gergin olmamalı, stresli durumlardan kaçınmalıdırlar. Otonomik distoni hastaları için olumlu duygular gereklidir. Hoş bir müzik dinlemek, sadece iyi filmleri izlemek, olumlu bilgi almak yararlıdır.
Güç kaynağı Dengeli, kesirli ve sık olmalıdır. Hastaların tuzlu ve baharatlı yiyecek tüketimini ve sempatikoniyi sınırlandırmaları tavsiye edilir - kuvvetli çay ve kahveyi tamamen ortadan kaldırır.
Yetersiz ve yetersiz uyku Sinir sisteminin çalışmasını bozar. Sıcak, iyi havalandırılmış bir odada, rahat bir yatakta günde en az 8 saat uyumak gerekir. Sinir sistemi yıllarca sallanır. Geri yüklemek için kalıcı ve uzun süreli tedavi gerektirir.
ilaçlar
K bireysel Seçilen ilaç tedavisi sadece yetersiz genel güçlendirme ve fizyoterapötik önlemler alınması durumunda transfer edilir:
- Sakinleştiriciler - Seduxen, Fenazepam, Relanium.
- Nöroleptikler - "Frenolon", "Sonapax".
- Nootropikler - "Pantogam", "Piracetam".
- Uyku hazırlıkları - "Temazepam", "Flurazepam".
- Kalp anlamına gelir - "Korglikon", "Digitoxin".
- Antidepresanlar - "Trimipramin", "Azafen".
- Vasküler anlamına gelir - "Cavinton", "Trental".
- Sedatifler - Corvalol, Valocordinum, Validol.
- Hipertonik tipte vejetatif disfonksiyon, hipotansif ilaçların kullanımını gerektirir - "Egilok", "Tenormin", "Anaprilin."
- Vitaminler.
Fizyoterapi ve balneoterapi iyi bir tedavi etkisi sağlar. Hastalara genel ve akupunktur, akupunktur, havuz ziyareti, egzersiz terapisi ve solunum jimnastiği yapmaları önerilir.
Fizyoterapötik prosedürler arasında, elektro-uyku, galvanizasyon, antidepresanlar ve sakinleştiricilerle elektroforez, su tedavileri - terapötik banyolar, Charcot douche vejetasyon bozukluğu ile mücadelede en etkili olanlardır.
fitoterapi
Temel ilaçlara ek olarak, vejetatif ilaçlar bitkisel işlev bozukluğunu tedavi etmek için kullanılır:
- Alıç meyvesi Kalbin işini normalleştirin, kandaki kolesterol miktarını azaltın ve kardiyotonik bir etkiye sahip olun. Alıç ile hazırlıklar kalp kasını güçlendirir ve kan akışını iyileştirir.
- adaptojenler sinir sistemini uyarır, metabolik süreçleri iyileştirir ve bağışıklığı uyarır - ginseng, eleutherococcus, manolya asmalarının tentürü. Vücudun biyoenerjisini geri yükler ve vücudun genel direncini arttırırlar.
- Kediotu, St. John's wort, civanperçemi, pelin, kekik ve motherwort vücuda zarar vermezken, uyarılabilirliği azalt, uyku ve psiko-duygusal dengeyi geri getir, kalbin ritmini normalleştir.
- Melissa, şerbetçiotu ve nane otonomik disfonksiyon ataklarının gücünü ve sıklığını azaltır, baş ağrısını hafifletir, sakinleştirici ve analjezik etkiye sahiptir.
önleme
Çocuklarda ve yetişkinlerde otonom disfonksiyonun gelişmesini önlemek, Aşağıdaki faaliyetler gerçekleştirilmelidir:
- Hastaların düzenli gözetimini yapmak için - altı ayda bir,
- Zamanla vücuttaki enfeksiyon odaklarını tanımlamak ve sterilize etmek,
- Eşzamanlı endokrin, somatik hastalıkları tedavi et
- Uyku ve dinlenme optimize
- Çalışma koşullarını normalize,
- Sonbaharda ve ilkbaharda multivitaminleri alın,
- Alevlenme döneminde fizyoterapiye girmek için,
- Egzersiz terapisi yapmak,
- Sigara ve alkolizmle savaşmak,
- Sinir sistemi üzerindeki yükü azaltın.
Şunlar Da Hoşunuza Gidebilir
Endokrin sistemi, insan vücudunda neredeyse tüm yaşam süreçlerini düzenleyen çok önemli bir rol oynar. Endokrin bezleri (iç salgı bezleri), özel biyolojik olarak aktif maddeler üretirler - kan dolaşımına giren ve hedef organlara aktarılan veya aynı zamanda hedef organlar olarak da adlandırılan hormonlardır.
Akne, herhangi bir kız ya da kadın için gerçekten korkunç bir cezadır ve ceza kesinlikle hak edilmez. Ve özellikle de yüze yerleştirildiklerinde, ayrıca - alnında.