Dünya, kabuk, manto ve iç ve dış çekirdeklerden oluşur. Katı iç çekirdek, yer kabuğunun yaklaşık 3.200 mil altında yer alır ve yarı katı mantodan, iç çekirdeğin Dünya'nın kendi dönüşünden farklı bir hızda dönmesine izin veren sıvı dış çekirdek tarafından ayrılır.
Yaklaşık 2.200 millik bir yarıçapa sahip olan Dünya'nın çekirdeği , yaklaşık olarak Mars büyüklüğündedir. Çoğunlukla demir ve nikelden oluşur ve Dünya kütlesinin yaklaşık üçte birini içerir.
Nature Geoscience dergisinde Pazartesi günü yayınlanan araştırmada, Pekin Üniversitesi'nde araştırma görevlisi olan Yi Yang ve Pekin Üniversitesi kürsüsü profesörü Xiaodong Song, 1960'lardan bu yana Dünya'nın iç çekirdeğinden benzer yollarla geçen depremlerden gelen sismik dalgaları incelediler. iç çekirdeğin ne kadar hızlı döndüğünü anlayın.
Buldukları şeyin beklenmedik olduğunu söylediler. 2009 yılından bu yana, daha önce zamanla değişen sismik kayıtlar çok az farklılık gösterdi. Bunun, iç çekirdek dönüşünün durakladığını öne sürdüğünü söylediler.
Çalışmada, "İç çekirdeğin son on yılda dönüşünü neredeyse durdurduğunu ve bir geri dönüş yaşıyor olabileceğini gösteren şaşırtıcı gözlemler gösteriyoruz" diye yazdılar.
Song, "1980 ile 1990 arasındaki on yıla baktığınızda net bir değişiklik görüyorsunuz, ancak 2010'dan 2020'ye baktığınızda pek bir değişiklik görmüyorsunuz" diye ekledi.
İç çekirdeğin dönüşü, dış çekirdekte üretilen manyetik alan tarafından yönlendirilir ve mantonun yerçekimi etkileriyle dengelenir. İç çekirdeğin nasıl döndüğünü bilmek, bu katmanların nasıl etkileşime girdiğine ve Dünya'nın derinliklerindeki diğer süreçlere ışık tutabilir.
Ancak çalışmaya dahil olmayan Avustralya Ulusal Üniversitesi'nden jeofizikçi Hrvoje Tkalciç, bu dönüşün hızının ve değişip değişmediğinin tartışıldığını söyledi.
"İç çekirdek tam olarak durmuyor" dedi. Çalışmanın bulgusu, "iç çekirdeğin, gezegenin geri kalanıyla on yıl önce biraz daha hızlı dönerken olduğundan daha fazla senkronize olduğu anlamına geliyor. Felaket gibi bir şey olmuyor" diye ekledi.
Song ve Yang, hesaplamalarına dayanarak, elektromanyetik ve yerçekimi kuvvetlerindeki küçük bir dengesizliğin iç çekirdeğin dönüşünü yavaşlatabileceğini ve hatta tersine çevirebileceğini savunuyorlar. Bunun yedi yıllık bir döngünün parçası olduğuna ve verilerinde tespit ettikleri 2009/2010'dan önceki dönüm noktasının 1970'lerin başlarında meydana geldiğine inanıyorlar.
"Dünyanın İç Çekirdeği: Gözlemsel Sismoloji Tarafından Ortaya Çıktı" kitabının yazarı olan Tkalciç, çalışmanın "veri analizinin sağlam olduğunu" söyledi. Ancak, "bu ilginç soruna ışık tutmak için daha fazla veriye ve yenilikçi yöntemlere ihtiyaç duyulduğu" için çalışmanın bulguları "ihtiyatlı alınmalıdır".
Song ve Yang, daha fazla araştırmaya ihtiyaç olduğu konusunda hemfikirdi.
Dünyanın çekirdeğini incelemek
Kitabının bütün bir bölümünü iç çekirdek dönüşüne ayıran Tkalciç, iç çekirdeğin döngüsünün son çalışmada önerilen 70 yıl yerine 20 ila 30 yılda bir olduğunu öne sürdü. Bu tür değişikliklerin neden meydana geldiğini ve gezegenin en iç kesimlerinde neler olduğunu anlamanın neden bu kadar zor olduğunu açıkladı.
"Çalışmalarımızın nesneleri ayaklarımızın binlerce kilometre altına gömüldü. Dünyanın iç özelliklerini anlamak için jeofizik çıkarım yöntemleri kullanıyoruz ve çok disiplinli bulgular hipotezlerimizi ve kavramsal çerçevelerimizi doğrulayana kadar dikkatli olunmalıdır. Sismologları, kusurlu veya sınırlı ekipman kullanarak hastaların vücutlarının iç organlarını inceleyen tıp doktorları gibi düşünebilirsiniz. Dolayısıyla, ilerlemeye rağmen, Dünya'nın iç kısmına ilişkin görüntümüz hâlâ bulanık ve biz hâlâ keşif aşamasındayız." denildi.