Osmanlı devletinde toprak yönetimi devletin yönetimi için önemli yere sahipti. İşletilmeyen topraklar işletilir olup devletin hazinesine ve ordusuna önemli katkı getirir olmuştur. Sahip olunan topraklar kişilere paylaştırılarak ülkenin kalkınmasında etkili olmuştur.
Öşriye: Müslümanların elinde bulunan ve Müslümanlara tekrardan tahsis edilen topraklar olmaktadır. Sahip olunan topraklar istedikleri gibi tasarruf etme hakları vardır, vakıfta yapabilir, satabilirde veya bağışlayabilirler. Öşriye topraklarından öşür vergisi alınırdı.
Hareciye: Osmanlı’nın fethettiği toprakların gayrimüslimlere verdiklerine denir. haraç adı altında devlete vergi ödenen topraklar olmaktadır.
Miri arazi: Osmanlı’nın hazinesine katkı sağlayan topraklardır. Ekilip biçilmesi için halka verilmiştir.
Dirlik: Miri arazisinin önemli topraklarıdır. Ödemeler vergi memurları ve sipahiler tarafından gönderilirdi. Devletin personel harcamaları buralardan karşılanırdı. Üç şekilde yapılırdı bunlar;
Has: Yıllık 100.000 akçeden fazla geliri olan topraklardır. Has topraklar padişahlara, şehzadelere, divan üyeleri, beylerbeylerine, sancak beylerine verilen topraklar olmaktadır. Kazanılan 5000 akçesini kendilerine alır gerisi için sipahi ve asker yetiştirilmesinde kullanılırdı.
Zeamet: Yıllık 20.000 ile 100.000 akçe arasında olanlardır. Topraklar devlet memurlarına verilirdi. 5000 akçesini kendilerine alıp geri kalan her 5000 akçesi ile asker yetiştirirlerdi.
Tımar: Yıllık 3000 ile 20.000 arasında geliri olan topraklardır. Tımar topraklarının sahipleri 3000 akçesini kendisine alır her geri kalan 3000 akçesi ile bir cebeli asker beslerdi.