Osmanlı dendiğinde insanların aklına parlak zaferler gelir. "Fatih" dendiğinde "İstanbul", "Yavuz" ismi duyulduğunda "Çaldıran"ın geldiği gibi. Fatihin kardeş katlini meşrulaştıran "Fetva" ve beşikteki kardeşinin öldürülmesi ya da "Yavuz"un küçücük yeğenlerini ve kardeşleri Şehzade Korkut ve Şehzade Ahmeti katletmesinin akla gelmediği gibi. Kanuni ihtişamı çağrıştırır, ama oğulları Şehzade Mustafa ve Şehzade Beyazıtı ya da torunlarını öldürtmesi hatırlanır mı? Bu kitap, Osmanlının acıklı yanını anlatır. Yavuz Sultan Selimin, kardeşlerini ve yeğenlerini boğdurduktan sonra çektiği acıyı ve dedesi Fatih Sultan Mehmete söylediği, öfke ve acı dolu şu sözleri, akıllardan çıkacak gibi değildir. "Neslümüzde bu bidati çıkaran Rahmet-i Hakktan baid olsun"