Viral solunum yolu enfeksiyonları
Akut solunum yolu viral enfeksiyonları (ARVI) tüm enfeksiyöz insan hastalıkları arasında ilk sıralardan birini işgal etmektedir. Bunlar dünyadaki en yaygın hastalıklardır. Her yıl on milyonlarca insan akut solunum yolu viral enfeksiyonlarından muzdariptir.
Akut solunum yolu viral enfeksiyonları, genellikle virüslerden kaynaklanan ve havadaki damlacıklar yoluyla bulaşan akut bir formda meydana gelen büyük bir hastalık grubudur. Etken madde iki şekilde mevcuttur: virion hücre dışı formdur ve virüs hücre içi formdur. Hemen hemen her insan yılda birkaç kez akut solunum yolu viral enfeksiyonlarından, özellikle de çocuklardan muzdariptir. Doğumdan altı aya kadar olan çocuklar daha az sıklıkta yaşarlar, çünkü dış dünya ile çok az temasta bulunurlar ve transplasenal olarak anneden alınan pasif bağışıklığa sahiptirler. Doğuştan gelen bağışıklığın gerilmemiş veya tamamen yok olabileceği unutulmamalıdır, bu da çocuğun hastalanabileceği anlamına gelir. En büyük insidans, yılın ikinci yarısında ve yaşamın ilk üç yılındaki çocuklarda, anaokullarına devam etmeleriyle ve dolayısıyla temas sayısında bir artışla ilişkilendirilir. Tüm solunum yolu hastalıkları yaygın klinik belirtilere sahiptir: ateş, değişen şiddetin sarhoşluğu semptomlarının varlığı ve hava yolu hasarının semptomları, klinik bulguları iltihaplanma sürecinin lokalizasyonuna bağlıdır.
Akut respiratuar viral enfeksiyonlar akut solunum yolu hastalıkları (ARD) ile ayırt edilmelidir, çünkü bunun nedenleri yalnızca virüsler değil, aynı zamanda bakteriler de olabilir.
Sonuç olarak, etiyotropik antiviral değil, antibakteriyel tedavidir.
Akut solunum yolu viral enfeksiyonlarının en sık nedenleri şunlardır: influenza, parainfluenza, respiratuar sinsityal, adenoviral, koronavirüs ve rinovirüs enfeksiyonları. İnfluenza virüsleri, parainfluenza ve adenoviral enfeksiyonlar, akut solunum yolu viral enfeksiyonlarının etiyolojik yapısında baskındır.
Yukarıda belirtildiği gibi, tüm bu hastalıklar, farklı lokalizasyon işlemiyle solunum yollarına zarar ile karakterize edilir. Bu nedenle, grip üst solunum yolunun mukoza zarını etkiler, parainfluenza, esas olarak larenksin mukoza (1 ve 2 serotipler) ve alt solunum yolunun mukoza (3 serotip) için. Adenovirüs enfeksiyonu için solunum yolu mukoza zarına, farinks daha büyük bir dereceye kadar, göz ve mide-bağırsak sisteminin mukoza zarı ile karakterizedir. Patolojik süreçte solunum sinsityal enfeksiyonu alt solunum yolunun mukoza zarı içerdiğinde, koronavirüs enfeksiyonu ile patojen üst solunum yolunu etkiler ve küçük çocuklarda - bronşlar, akciğerler ve rinovirüs enfeksiyonu nazal mukozaya tipik hasardır. Solunum yolu virüslerinin neden olduğu hastalıklar çok sayıda sendrom olarak sınıflandırılır: soğuk algınlığı, farenjit, krup (laringotrakeobronşit), tracheitis, bronşiolit ve pnömoni. Bu hastalık gruplarının seçimi hem epidemiyolojik hem de klinik açıdan tavsiye edilir. Bununla birlikte, çoğu solunum yolu virüsleri bir, ancak bazı klinik sendromlara neden olabilir ve çoğu durumda bir hastada aynı anda birden fazla belirtiye işaret edebilir.
Hemen hemen tüm akut solunum yolu viral hastalıkları, hayvanları da etkileyebilen koronavirüs ve adenoviral enfeksiyonlar haricinde antroponotik hastalıklardır. Ana kaynak hasta kişidir, daha az nekahat (nekahet sahibi). Adenoviral ve respiratuar sinsityal enfeksiyonlarda, virüs taşıyıcısı hastalığın kaynağı olabilir (hastalığın hiçbir klinik belirtisi yoktur, tanı sadece spesifik laboratuvar araştırma yöntemleri kullanılarak yapılabilir (virolojik ve serolojik yöntemler). Enfeksiyonun tipik bir mekanizması tipiktir, fakat adenoviral enfeksiyonla birlikte Enfeksiyon bazen fekal-oral enfeksiyon mekanizmasında görülür.Çoğunlukla, çocukların enfeksiyon kaynağı yetişkin olan Osit hastalığı “ayakları üzerinde” dir. Aynı zamanda, yetişkinler sıklıkla durumlarını “soğuk algınlığı” olarak kabul ederler. Hemen hemen tüm sözde soğuk algınlığının viral bir özelliği vardır ve bu tür hastalar çocuklara, özellikle de küçük çocuklara büyük tehlike oluşturur.
Her yaştaki bir çocuk akut solunum yolu viral enfeksiyonları ile hasta olabilir, ancak her hastalık için belirli bir yaş özgüllüğü vardır. Örneğin, okul öncesi çocuklarda, parainfluenza, farklı bir etiyolojinin akut solunum yolu enfeksiyonlarından daha yaygındır. Yaşamın ilk aylarında ve hatta yeni doğmuş bebeklerin parainfluenza ile hasta olduğu ve IgG antikorlarının transplasental transferinin altı aydan küçük çocukların grip hastalığına karşı nispeten düşük bir duyarlılık sağladığı belirtilmelidir. Adenovirüs enfeksiyonuna en duyarlı olanları altı aydan beş yıla kadar olan çocuklardır. Yeni doğanların ve yaşamın ilk yarısında yaşayan çocukların önemli bir kısmının doğal (pasif) bir bağışıklığı vardır. Respiratuar sinsityal enfeksiyon esas olarak küçük çocukları ve hatta yeni doğanları etkiler. Rinovirüs ve koronavirüs enfeksiyonlarında, duyarlılık tüm yaş gruplarında eşit olarak gözlenir, ancak çoğunlukla okul öncesi çağındaki çocuklar hastalanır.
Tüm akut solunum yolu hastalıkları için, bir inkübasyon (gizli) periyodu vardır, ancak farklı süre ile: grip ile en kısa (birkaç saat ila 2-3 gün) ve en uzun adenovirüs enfeksiyonu (5-8 ila 13 gün arası). Diğer enfeksiyonlar için, bu süre 2–6 gün (parainfluenza - 3-4 gün, solunum sinsityal enfeksiyonu 3–6 gün, rinovirüs enfeksiyonu 2–3 gün, koronavirüs enfeksiyonu 2–3 gün) ortalamasıdır.
Tüm bu hastalıklarda, klinik tablo, değişen şiddetteki zehirlenme sendromu ve katarrhal sendromun ortaya çıkması ile karakterizedir. İntoksikasyon, grip ve en önemlisi, hastanın genel durumunun pratikte acı çekmediği bir rinovirüs enfeksiyonu ile en yoğundur. Adına rağmen - "akut solunum yolu viral enfeksiyonları" - akut başlangıç sadece influenza, adenoviral enfeksiyon için karakteristik ve parainfluenza ile olabilir. Diğer hastalıklar için, kademeli bir başlangıç daha tipiktir. Hipertermi (ateş) de her zaman gözlenmez. Bu nedenle, grip ile, ilk günlerde, sıcaklık ateşli hale gelir ve bazı durumlarda bile telaşlı (38–40 ° C); adenovirüs enfeksiyonu ve solunum sinsityal enfeksiyonu ile, sıcaklık 38-39 ° C'ye kadar yükselebilir, ancak 2-4 günlük hastalık ile. Bazı durumlarda, ateş iki dalgalı olabilir (adenovirüs enfeksiyonu ile ve daha az sıklıkla influenza ile ortaya çıkar). Diğer akut solunum yolu hastalıklarının tipik seyri ile, vücut ısısı genellikle normal veya subfebrildir (herhangi bir komplikasyon yoksa).
Her bir akut solunum yolu viral enfeksiyonu, değişen derecelerde şiddetli catarrhal sendromu ile karakterizedir. Bu sendrom, kızarıklık, hiperemi, nazal mukozanın şişmesi, posterior faringeal duvar, yumuşak damak, bademcikler ve foliküllerin artmasına bağlı olarak posterior farryngeal duvarın ince granülerliği ile kendini gösterir. Tipik kardiyovasküler hasara (taşikardi, boğuk kalp sesleri, kalbin tepe noktasındaki sistolik üfürüm), solunum (akciğerlerin oskültasyonu sırasında zor nefes alma ve hırıltı oluşumu ve bazı durumlarda solunum yetmezliği belirtileri) duyulur. Daha az sıklıkla sindirim süreci (bağırsak disfonksiyonu, abdominal ağrı, genişlemiş karaciğer) ve aynı zamanda merkezi sinir sistemi (nöbetler, meningeal semptomlar, ensefalit fenomeni şeklinde) patolojik sürece dahil olur. Akut solunum yolu viral enfeksiyonlarının gelişiminde, ikincil süreçlerin gelişmesiyle kompleks viral-bakteriyel ilişkilerin (etkileşimler) neden olduğu karışık patoloji (karışık patoloji) önemli bir rol oynamaktadır: üst solunum yolu, bademcik iltihabı, bronşit, zatürre. Özünde, birbirlerinin patolojik etkisini güçlendirirler ve sıklıkla hastalığın ciddi bir seyrine ve hatta ölümcül sonucuna neden olurlar. Akut solunum yolu viral enfeksiyonlarından sonra bağışıklık genellikle kısa ömürlü, türe özgüdür.
Tüm akut solunum yolu viral enfeksiyonları, tanıda büyük zorluklarla karakterizedir. Bu virüslerin neden olduğu hastalıkların klinik formları, epidemiyolojik koşullar dikkate alınmakla birlikte, sadece klinik verilerden etiyolojik bir tanı koymak mümkün olduğu için, yeterince spesifik belirtilere sahip değildir, bununla birlikte, virüs grubunun hastalığa neden olması muhtemeldir. Son teşhis için sadece klinik belirtiler yeterli değildir ve epidemiyolojik koşulları dikkate almak yeterli değildir. Belirli araştırma yöntemlerini kullanmak gereklidir. Bunlar erken tanı yöntemleri içerir - orofarenks ve burun mukozasından gelen smearlar floresan antikorlar yöntemi ile veya viral antijenleri tanımlamak için bir enzim immunoassay (ELISA) kullanılarak çalışma. Serolojik yöntemler kullanılır: retrospektif olan kompleman bağlama reaksiyonu (RSK), hemaglütinasyon inhibisyon reaksiyonu (RTGA) ve nötralizasyon reaksiyonu (PH), tanı koymak için, influenza virüsüne karşı antikorlar, hastalığın ilk günlerinde alınan eşleştirilmiş serumlarda saptanmalıdır. 5-7 gün sonra.
Teşhis, antikor titresinde dört kat veya daha fazla artıştır.
Ve ayrıca virolojik yöntemleri kullanın. İnfluenza virüsleri, tavuk embriyolarında ve memeli hücre kültürlerinde yetiştirilebilir (yetiştirilebilir).
Ayrıca, tüm bu hastalıkların benzer tedavi ve önleme noktaları vardır.
Akut solunum yolu viral enfeksiyonu olan bir hastayı tedavi etme prensipleri aşağıdaki kılavuzlarda özetlenebilir.
1. Hasta bir çocuk yatak istirahatinde, özellikle mümkün olduğunca izole bir sıcaklık artışı sırasında olmalıdır. Sıcak çay, kızılcık ya da İsveç kirazı suyu, alkali maden suyu şeklinde bolca içecek önerilir.
2. Etiyotropik tedavi. Tedavi, reprodüksiyonu baskılamak ve toksinlerin ve diğer nedensel ajanların (antiviral ilaçlar, immünoglobulinler) etkilerini ortadan kaldırmayı amaçlamıştır.
3. Patojenetik tedavi (çocuğun en önemli yaşam destek sistemlerinin normal işlevini sürdürmeyi amaçlayan tedavi). İnterferon (insan lökosit), grip, glukokortikosteroid ilaçlar, detoksifikasyon (oral rehidrasyon veya infüzyon tedavisi), duyarsızlaştırma ajanları, proteaz inhibitörleri, vazoaktif ilaçlar ve diğer ilaçlar reçete edilir.
4. Semptomatik tedavi: antipiretik (parasetomol, ibuprofen), mukolitik (asetilsistein), balgam söktürücü (lasolvan, ambroheksal, bromhexine), vazokonstrüktör (nazivin, naphthizin) ve diğer ilaçları içerir.
5. Lokal terapi - antiseptik solüsyonlarla boğuşan tıbbi inhalasyonlar.
Hastalığın ciddi ve karmaşık formları olan çocuklar hastaneye yatırılmalıdır. Sık görülen akut solunum yolu hastalıkları vücudun savunmasını zayıflatır, enfeksiyonun kronik odaklarının oluşmasına katkıda bulunur, vücudun alerjisine neden olur ve çocukların fiziksel ve psikomotor gelişimini geciktirir. Çoğu durumda, sık akut solunum yolu viral enfeksiyonları patojenik olarak astmatik bronşit, bronşiyal astım, kronik piyelonefrit, poliartrit, kronik nazofaringeal hastalıklar ve diğer birçok hastalık ile ilişkilidir.
Önleme, hastaların erken tespit ve izolasyonundan oluşur; Spesifik olmayan vücut direncinde artış (egzersiz ve spor, vücudun sertleşmesi, dengeli beslenme, endikasyonlara göre vitaminlerin atanması). Akut solunum yolu viral enfeksiyonlarının salgınları, klinikler, olaylar, hasta yakınları ziyaretleri sırasında sınırlandırılmalıdır. Hastalarla iletişim kuran kişiler, antiviral ilaçlar (örneğin, oksolinik merhem) reçete edilir. Hastanın bulunduğu oda düzenli olarak havalandırılmalı ve% 0,5'lik kloramin solüsyonu ile ıslak temizlik yapılmalıdır. Salgın durumunda, özellikle yemeklerin, çarşafların, havluların, mendillerin kaynamasının, kaynama ve son dezenfeksiyonu yapılmaktadır. Canlı veya ölü aşıları uygulayın (grip için).
Prognoz olumludur, ancak özellikle grip olmak üzere hastalığın şiddetli ve komplike seyrinde ölümler mümkündür.