Arkadaşlarımdan biri Batılı bir işe alım şirketinde para kazandılar ve Amerika'da dolaşmaya gittiler. Telaşlı ve heyecanlı bir şekilde, bir dağ fotoğrafı çizdi – Kaliforniya'dan Seattle'a, Teksas'tan Minnesota'ya …
Bir arabanın ustalaşması ve alışılmamış ve kış – buzlu yollarda bir üniversite ya da işletme okuluna girmek daha kolay olduğu ortaya çıktı. Genel olarak aşk biraz eğlenceliydi: beklediğiniz ve kucaklaşmaya hazır olduğunuz herhangi bir şehirde bir arkadaşlık sitesinde yaz. Çok fazla "seçenek" olduğunda, her şeyden önce niçin ve nasıl vazgeçeceği açık değil mi?
Nasıl daha ustalaşılacağını bilmeden, daha doğru, gerçeklik, bir kişi en azından onu tatmaya çalışır, onu dener, birkaç kutudan bir avuç tarafından yakalar. Fakat bunun için de yeterli zaman yok. En azından içine bak! Bir ayna önünde deneyin, bellek için bir resim çekin, böylece önemlerini destekleyen arkadaşlara gösterilecek bir şey var. Yüzlerce fotoğraf, görünür çalkantılı hayatın izleridir. Hayat hayalidir.
Görsel yanılsamalar, algılanan nesnenin yeterince araştırılmamış olmasının bir sonucudur. Hayali dünyanın ötesine geçmek için cesur olmanız ve onunla fiziksel manipülasyonlar yapmalısınız. Hisset, dön, kır. Çocuklar bunu biliyor.Nesnel dünyayı bombalamalarına izin verilmezse, onu itin ve büyüyen "Ben" in taleplerine teslim edin, onlar cahil kalırlar. Zamanla, tüm diğer yanılsamaların saldırgan satıcıları da gelecektir, hepsi aynı felsefe ile: "Kendinizi zorlama. Bakın ve keyfini çıkarın!" Kirli eller için acele et, protesto et ve ilan et: "Ben kendim!" Çocuklar artık verilmiyor.
Modern gençliğin klipsli düşüncesinden bahsediyorlar. Daha geniş alın – klip ve hatta perçinlenmiş dünya görüşü. Sesin benzerliğinin arkasında, içeriğin benzerliğidir. Perili, gerçekte aceleyle, aceleyle, günün öfkesi için uyarlanmış kıyafetlerle gerçekliğin parçaları.
"Ben, gördüm, biliyorum …" – tek dokunuş, bir ışık nefes. Parmak izlerini kim bırakır – üzerimizde yaşam mı yoksa hayattayız mı? Bulanık titreşen çerçevelerin ardında bulanık, belirsiz bir ruh hali var.
Pasif alıcılar, çocukların ekranının arkasında uzun bir oturuştan aşırı memnun olanlara benziyor. Onlar için hayat – mozaik, kaleydoskop, video oyunu, cazibe, dönme dolap.
Sosyolog Harvey Forguson, gerçeğin akışkanlığının, birinden diğerine dönüşümün, ironi içindeki insanları güçlendirdiğini yazdı. Fakat “ironi dönemi” geçer ve görünürlüğün tek bir gerçekliğin rütbesine yükseltildiği “cazibe dönemi” ile değiştirilir. Tüketim dönemi görselleştirme dönemiyle değiştirilir.Açgözlü tüketim bile değil, elinize geçen her şeyin hızlı, heyecanlı bir şekilde okunması.
Biçimli, parlak, moda, ambalaj, marka, yapay dünyalar, büyülü büyücüler tarafından değil, seyir halindeki refleksleri ve gelişmemiş kişilikleriyle çocukları ve kızları cezbetmek ve dondurmak için icat edilen yapay dünyalar büyüsü. Modern tüketici hayatın karşısına çıkmadan durdu, çünkü her şeyi alamazsın. Nesnel olasılıkların fazlası, bir bireyin sınırlı yaşamı, ustalaşma yeteneği ve hatta daha fazlası, ilerleme nedeniyle bir insanı felce uğratır.
Bu sevgi ile aynı. Bir başka kişinin psişesi, Klipomanov'lara ilgisizdir. Diğerini anlamak onun davranışını gözlemleyerek değiştirilir. Kıyafetlerde buluşur ve görüşürüz.
Hayat zor değildir. Kas gerginliği, istekleri ve duygusal katkıları gerektirmez. Eğer bazı vücut antrenman yapmazsa, atrofi yapar. Eğer iradeyi eğitmiyorsanız, mevcut olmayacaktır. Yapay dünyaların baskısının üstesinden gelmek ve direnmek için zorlanmayacaktır.
Amerika'dan sonra arkadaşım, bir süre ortadan kayboldu ve dün şöyle dedi: “Bilmiyorsun,sonsuza kadar gitmek için en iyi yer nerede – Yeni Zelanda ya da Avusturya için? – "Bir sikke çıkın!" Bu eşit eşdeğer mükemmel seçenekler arasından seçim yapmanın tek yolu ve hayat bir kuruş oyunu haline gelir.
LIFE-SURFING, hayatın göksel yüzeyinin yüzeyinde kaymanın yeni bir yoludur.