Freud, kendi analizine başladığında anıların tekrarlanmasıyla da ilgileniyordu ancak bu analizler genel insan ruhu yapısını ortaya çıkarmaya hizmet etmekteydi. Freud’un kendisi, tam olarak kendi üzerinden yaptığı analizin ilk önem sonuçlarını ürettiğini biliyordu – 24 Temmuz 1895 yılında gördüğü bir rüyada. Freud, içlerinde Irma adlı birinin bulunduğu misafirlerini geniş bir holde karşılıyordu. Irma’yı, ona gönderdiği mektubu cevaplaması için bir kenara çekiyordu. Freud, onun “çözümünü” kabul etmemesinden dolayı sitem ediyor ve şöyle diyordu, “Eğer hala acı içindeysen, bu gerçekten sadece senin hatan.” Irma, hala çok acı çektiğini belirtince Freud onu muayene etmeye başlıyordu. Dudağında noktalar görünce yardım için misafirlerden birini çağırıyordu. Çağrılan Doktor M. bir noktanın bir iğne nedeniyle meydana geldiğini kabul ediyordu ki Freud, iğnenin bu kişi tarafından yapılmadığını ama Otto adlı arkadaşının düzgün bir şekilde sterilize etmediği iğnesi yüzünden bu noktaların oluşmasından kuşkulanıyordu.
Freud’un kendi rüyasının analizi, geniş bir şekilde Rüyaların Yorumu adlı kitapta işlenmiştir. Rüyanın çekirdek anlamı açıktır: (kendilik-) suçlaması ve arzular. Sonuç itibariyle Freud, şu yargıya varır; rüya bir arzuyu yerine getirmedir, başkasının acısı ve rahatsızlığının nedeni olmak değil. Bu, aynı zamanda arzudan ne anladığını da belirgin hale getiriyor: tatminsizliği azaltmak ve (böylece) zevki deneyimlemek.
Bunun yanında merkezi tema olan kınama ve suçlama aynı zamanda başka hislerle de bağlantılıdır. Bunların arasındaki en önemlileri kızgınlık, intikam ve öfkedir denebilir.
Yazar: Herman Westerink
Çevirmen: Özge Mete
Kaynak: A Dark Trace: Sigmund Freud on The Sense of Guilt, s. 38-39