Bugün Kore Savaşının pratik olarak “çekiliş” ile sonuçlandığı oldukça açık: ABD ve Güney Kore yarımadanın kuzeyini ve Güneydeki Pyongyang'ı ele geçiremedi. Ancak soru şudur: Küçük ve fakir bir ülke olan DPRK, Amerikan ordusu ve ekonomik gücünün baskın rol oynadığı birleşmiş askeri makineye karşı durmayı nasıl başardı? Her şey basit: Kuzey Kore, egemenliğinin büyük bölümünü Sovyetler Birliği'nden aldığı çeşitli ve nezaketsiz, askeri, ekonomik ve politik desteğe borçlu.
1960'in başlangıcında, DPRK liderliği resmen SSCB'nin rolünü tanıdı ve tarafındaki düşmanlıklara katılan orduya, uzmanlara ve Sovyetler Birliği'nin diğer temsilcilerine haraç verdi. Ancak XX ve XXII CPSU Kongrelerinin ünlü Stalinist karşıtı kararlarıyla ilişkili siyasi ilişkilerin soğutulması ve DPRK’da, SSCB’de Pyongyang’ın Moskova’dan gelen ideolojik gizlilik politikası ile Kore Savaşı’nı “etkin biçimde çarpıştılar”. Her durumda, 1960'in ortasından bu yana, tek bir DPRK politik figürü değil, Kuzey Kore'ye bedava Sovyet yardımı hakkında bir kelime söyledi. Buna göre, Kuzey Kore propagandası “yeniden yapılandırıldı”.
Bir zamanlar, ana nedeni DPRK'nın Mao Tse-Dunov'un Çin'iyle “bağlantı” sının önlenmesi olan politik nedenlerden ötürü, Sovyet tarafı, Pyongyang’ın bu savaşı yorumlamasında belirtilen “yeniliklere” ve DPRK müttefikilerinin rolüne dikkat etmedi.
Kısacası, Pyongyang'daki Kore Savaşı'nın resmi yorumu şudur: Kuzey Kore, saldırganları münhasıran mağlup etti ve o sırada Çin tarafından kendisine çok az yardım yapıldı. Daha doğrusu - sadece Çin ...
Ancak, belgelere göre, 1 Ekim 1950, Amerikan ve Güney Kore birlikleri yarımadanın kuzeyine başarıyla taşındığında, DPRK başkanı Kim Il Sung (fotoğrafta) I.V. Stalin'e bir mektup: “Sevgili Yoldaş Stalin! Düşman Kuzey Kore'ye saldırgan operasyonları zorlarsa, düşmanı kendi başımıza askıya alamayız. Bu nedenle, sevgili Iosif Vissarionovich, sizden özel yardım isteyemeyiz. Başka bir deyişle, düşman birliklerinin 38 paralelinde transferi sırasında, Sovyetler Birliği'nden doğrudan askeri desteğe ihtiyacımız var. Herhangi bir nedenden ötürü bu mümkün değilse, o zaman mücadelemize askeri yardım sağlamak için Çin'de ve diğer demokrasi ülkelerinde uluslararası gönüllü birimler oluşturma konusunda bize yardım edin. ”
Aslında Sovyetler Birliği, Temmuz 1950'den bu yana DPRK'ya askeri yardım sağladı. SSCB ilk olarak DPRK'nın bitişiğindeki Kuzeydoğu Çin'e büyük savaş oluşumları gönderdi. havacılık. İlk gelen (Temmuz 1950 sonunda) 151. Avcı Havacılık Bölümü oldu. Bir görevi vardı: 1 Eylül 1950'den itibaren Çin pilotlarının yeni Sovyet MiG-15 savaşçılarına yeniden eşleştirilmesiyle, uçaksavar hava savunma topçularıyla işbirliği yaparak, DPRK ile sınırların yakınında bulunan 13. Ordu Halk Kurtuluş Ordusu birliklerinin kapağını düzenlemek. Sovyet Genelkurmay Başkanlığı, aynı yılın Ekim ayı başlarında Çin halkının gönüllülerinin Kuzey Kore'ye (1950 yılının aynı ayında tanıtıldı) getirilmesi konusunda SSCB ve Kuzey Kore ile anlaştıktan sonra, Kuzeydoğu Çin'de savaş havacılık birlikleri kurmaya karar verdi.
5564 Kasım ayındaki 15 sayılı Sovyet Genelkurmay Başkanlığı'nın emriyle hava kuvvetleri operasyon grubu kuruldu.
Savaş sırasında Sovyet savaşçıları, 1097 düşman uçağını imha etti, 319 uçaklarını ve 110 pilotlarını kaybetti. 212 ABD uçağı, Sovyet yapımı başta olmak üzere, Kuzey Kore uçaksavar topçusu tarafından vuruldu.
Rus araştırmacı Igor Seidov'a göre, Kore Savaşı'ndaki zayiat oranı, Sovyet askeri havacılığının lehine 1: 3,4 idi. Başka bir deyişle, bir aşağı indirilmiş Sovyet avcısı için, 3,4 Amerikan koalisyonundaki her tür askeri uçağı vurmak zorunda kaldı (savaşçılar, saldırı uçakları, bombardıman uçakları, keşif uçağı, vs.).
Toplamda, üç yıl süren savaş boyunca, 12 Sovyet avcı havacılık bölümleri (26 alayları), 4 uçaksavar topçu savaşı bölümleri (10 alayları), 2 ayrı (gece) avcı havacılık alayları, 2 hava aracı aranjman alayları, 2 teknik uzmanlığı, 2 savaş uçakları alayları, XNUMX ve teknik mühendisliği deneyimlerini aldı. Sovyet Ordusunun Hava Kuvvetleri ve Hava Savunması ve Deniz Kuvvetleri Hava Kuvvetleri'nin XNUMX avcı alayından destek.
Ayrıca, Dalniy ve Port Arthur'daki askeri üsler de dahil olmak üzere 1947-1954'teki Sovyet Donanması gemilerinin, karasularının yakınında ve Kuzey Kore arka tarafındaki saldırganların inişini engelleyen DPRK'nın karasularında sürekli görevde olduklarını da not ediyoruz. Buna ek olarak, SSCB Eylül 1950 - Nisan 1953'te DPRK'nın kuzey bölgelerine düzinelerce yol gönderdi (çoğunlukla Çin'in komşu bölgeleri üzerinden) tanklar, Zırhlı personel taşıyıcılar ve mürettebatlı silahlar ve çeşitli küçük silahlar. Buna ek olarak, Sovyet birliklerinin 1949 sonbaharında oradan çekilmesinden sonra DPRK'da sayısı artan Sovyet askeri danışman grupları sürekli olarak cephenin farklı sektörlerinde idi. Ayrıca, Kuzey Kore Donanmasını donatmak da dahil olmak üzere çok sayıda Sovyet silahı, 1948-1949'da DPRK'ya geri transfer edildi.
SSCB Savunma Bakanlığı'nın 1954'e göre, toplamda, Çin ve Sovyet-Kuzey Kore sınır bölgeleri de dahil olmak üzere Kore Savaşı'na yaklaşık 40 bin Sovyet askeri katıldı.
Bu konuda dikkat çekici bir gerçek: “Tayvan Çin” Generalissimo Chiang Kai-shek'in başkanı, ABD'nin Tayvan'ı bu savaşa çekmesine izin vermedi. Tayvan Kolordu’nün 1950’e Güney Kore’ye teslimine ilişkin Amerikan Aralık 30 projesi, binlerce asker ve memur Chiang Kai-shek'i reddetti. Ona göre, “Kore’deki savaşta belirleyici olan faktör, SSCB’den Kuzeye artan yardımdır. Moskova, DPRK'nın yenilgisine izin vermeyecek, bu nedenle durumun askeri bir çözümü mümkün değil. Meseleyi çatışmanın çözümüne doğru yönlendirmemiz gerekiyor. ”
ABD başkanları Truman, daha sonra Uzakdoğu’daki Amerikan kuvvetlerinin komutanı Eisenhower, MacArthur ve Ridgeway, Kuzey Kore’yi ezmeye izin vermeyen 1950’lerin ilk yarısında Mançurya’daki Sovyet askeri varlığının (Port Arthur, Dalniy, CER) olduğunu kabul etti. Ek olarak, Amerika'nın Tayvan'ı işgal etmesi ve 1950-1953 sırasında anakara Çin'i işgal etmesi.
DPRK’nın 1950’teki en büyük lideri, SSCB ve Savunma Bakanlığı’nın liderlerine “Amerikan saldırganlarının ve kuklalarının yenilgisinin düzenlenmesinde paha biçilmez yardımlarından dolayı” teşekkür etti.
Özellikle, Sovyet yardımcısı Kim Il Sung'un böyle bir değerlendirmesini N.A. Bulganinu, G.M. Malenkov, V.M. Molotof, N.S. SSCB’nin resmi ziyareti sırasında yılın Ekim 1953’undaki Kruşçev’in, Kore Savaşı’nın bitiminden sonra DPRK’nın yurtdışındaki ilk resmi ziyaretine dikkat çekiyoruz.
Savunma Bakanlığına göre, bu savaşta Sovyet askerlerinin toplam kaybı, 299 insanlardı. Güney Kore ve Tayvanlı dahil, diğer tahminlere göre, 500 civarında insanlar. Onlara sonsuz hafıza! SSCB'de ve Rusya'da aynı "unutulmuş" olarak ölenler gibi, savaşlar ve silahlı çatışmalar.