Damla, üvey babasının vurduğu son tokattan sonra yine aynı şeyi hissetti. Vücudunda gezinen kirli eller ve karşısında ona saldırmayı bekleyen bir canavar!
Damla öyle sesleniyordu sözde babasına:
“Canavar”
“Bana dokunmayan yılan bin yaşasın dediğimiz her gün, o yılanları besliyoruz. Başkasının derdini dert edindiğimiz gün toparlanacağız. Acaba o gün hangi gün?”