İyi derecede Arapca bilen bir adam köyler arasında gidip gelen bir minibüse biniyor. Bir süre sonra gözü dikiz aynasının üzerindeki Arapça yazıya takılıyor. Yazıyı okuyor ve" Nereden buldun, neden taktın o Arapça yazıyı dikiz aynasına" diye soruyor. Sürücü de, "Hocam Arapça yazıyor bir paketin üstünde buldum, günahtır yerlerde sürünmesin duadır aldım aynaya taktım, yıllardır burada duruyor. Ona baktıkça bana güç geliyor, işlerim açılıyor" diye yanıt veriyor. Adam sürücüye tekrar, " Peki anlamını biliyor musun, Arapça anlıyor musun?" diye soruyor. Sürücü de, Arapça bilmediği anlamında başını emme basma tulumba gibi sallıyor. Müşteri "Peki o kağıtta, Şam'ın ekstra lüks kayısısı" yazdığını biliyor musun?" diye sorduğunda; şoför frene basıyor ve müşteriyi daha geleceği yere varmadan indiriyor, arkasında da, "Sabah sabah beni günaha sokma!" diye bağırıyor ve basıp gidiyor. Müşteri minibüsün ardından baka kalıyor. Bunu neden anlattım. Bir Arapçılık ve Arapça yazısı sevdası tutturulmuş gidiyor bu ülkede. Bir ülkenin milli marşı, istiklal marşı da Arapça okunuyorsa vay halimize, vay bu ülkenin geleceğine, vay çocuklarımıza, vay ki ne vay torunlarımıza öyle bir ülke bırakıyoruz ki onlara!