Biliyer ultrason: Safra kesesi ve / veya safra kanalı sıkıntısı olan calculi'yi ortaya çıkarır (sıklıkla ilk tanı prosedürü ).
Oral kolesitografi (OCG): Kanallarda / safra kanalı dolma kusurlarının, yapısal kusurların ve / veya taşların varlığı da dahil olmak üzere safra kesesinin genel görünümünü ve fonksiyonunu görselleştirmek için tercih edilen yöntem. Bulantı / kusma oral alımı önlediğinde, safra kesesi OCG sırasında görünemediğinde veya kolesistektomiyi takiben semptomlar devam ettiğinde IV (IVC) yapılabilir . IVC, kanalların yapısını ve işlevini değerlendirmek, litotripsi veya kolesistektomi sonrası kalan taşları tespit etmek ve / veya cerrahi komplikasyonları tespit etmek için periyodik olarak da yapılabilir. Boya ayrıca ameliyat sonrası T tüpü boşaltma yoluyla da enjekte edilebilir.
Endoskopik retrograd kolanjiyopankreatografi (ERCP): Biliyer ağacı, duodenum boyunca ortak safra kanalını kanüle ederek görselleştirir.
Perkütan transhepatik kolanjiyografi (PTC): Floroskopik görüntüleme, safra kesesi hastalığı ile pankreas kanseri (sarılık varken) arasında ayrım yapar ; tıkanma sarılığı tanısını destekler ve kanallarda taş oluşumunu ortaya çıkarır.
Kolestogramlar (kronik kolesistit için): Biliyer sistemdeki taşları ortaya çıkarır. Not: Akut kolesistitte kontrendikedir çünkü hasta ağız yoluyla boya almak için çok hastadır.
Nükleer olmayan BT taraması : Safra kesesi kistlerini, safra kanallarının genişlemesini ortaya çıkarabilir ve tıkayıcı / engelleyici olmayan sarılık arasındaki farkı ayırt edebilir.
Abdominal röntgen filmleri (multipositional): Radyopak (kalsifiye) safra taşları% 10-15 oranında mevcut; çeperin kalsifikasyonu veya safra kesesinin genişlemesi.
Göğüs röntgeni : Belirtilen ağrının solunum sebeplerini yok saymak için.
CBC: Orta lökositoz (akut).
Serum bilirubin ve amilaz: Yüksek.
Serum karaciğer enzimleri - AST; ALT; ALP; LDH: Hafif yükseklik; alkalen fosfataz ve 5-nükleotidaz, biliyer tıkanmada belirgin şekilde yükselir.
Protrombin seviyeleri: Safra akışının bağırsak içine akışının engellenmesi K vitaminin emilimini azalttığı zaman azalır.
Ultrasonografi. Akut kolesistit tanısı için ultrason tercih edilen ilk görüntüleme testidir; sintigrafi tercih edilen alternatiftir.
CT tarama. BT taraması, ekstra biliyer hastalıkları ve kolesistitin akut komplikasyonlarını tanımlayabilen ikincil bir görüntüleme testidir.
MR. Manyetik rezonans görüntüleme ayrıca akut kolesistit tanısını doğrulamak için olası bir ikincil seçimdir.
Oral kolesitografi. Safra kesesinin genel görünüşünü ve fonksiyonunu görselleştirmek için tercih edilen yöntem.
Cholecystogram. Kolesistografi, biliyer sistemdeki taşları ortaya koymaktadır.
Karın xray. Radyopak veya kalsifiye safra kesesi taşları vakaların% 10 ila% 15'inde bulunur.
Sağlık Yönetimi
Yönetim belirti ve semptomların kontrolünü ve safra kesesinin iltihabını içerebilir.
Oruç. İltihaplı safra kesesinin stresini gidermek için hastanın ilk başta içmesine veya yemesine izin verilmeyebilir; Hücrelere geçici besin sağlamak için IV sıvıları verilir.
Destekleyici tıbbi bakım. Bu, hemodinamik stabilitenin restorasyonu ve gram-negatif enterik flora için antibiyotik kapsamını içerebilir .
Safra kesesi stimülasyonu. IV kolesistokinin ile safra kesesi kasılmasının günlük olarak uyarılması, TPN alan hastalarda safra kesesi çamuru oluşumunun önlenmesine yardımcı olabilir .
Farmakolojik Tedavi
Kolesistitli hastalarda aşağıdaki ilaçlar yararlı olabilir:
Antibiyotik tedavisi. En yaygın organizmalara karşı profilaktik antibiyotik kapsamı için Levofloksasin ve Metronidazol .
Promethazine veya Prochlorperazine , mide bulantısını kontrol altına alabilir ve sıvı ve elektrolit bozukluklarını önleyebilir.
Oksikodon veya Acetaminophen , enflamatuar belirti ve semptomları kontrol edebilir ve ağrıyı azaltabilir.
Cerrahi yönetim
Kolesistit sıklıkla tekrar ettiği için, çoğu durumda nihayetinde safra kesesi çıkarılması gerekir.
Kolesistektomi. Kolesistektomi en sık bir laparoskop kullanılarak ve safra kesesinin alınmasıyla gerçekleştirilir.
Hemşirelik yönetimi
Hemşirelik Değerlendirmesi
Cilt ve mukoza zarlarını değerlendirin.
Kan dolaşım sistemi. Periferik nabızları ve kılcal dolumu değerlendirin.
Kanama . Olağandışı kanama için değerlendirme : enjeksiyon yerlerinden sızma, burun kanaması, kanayan diş etleri, peteşiler, ekimoz, hematez veya melena.
Sindirim sistemi . Karın distansiyonunu, sık geğirme, korunmayı ve hareket etme isteksizliğini değerlendirin.
Hemşirelik teşhisi
Değerlendirme verilerine dayanarak, hasta için ana hemşirelik teşhisi şunları içerebilir:
Enflamatuar süreçle ilgili akut ağrı .
Kendi kendine empoze edilen diyet kısıtlamaları ve ağrı ile ilgili dengesiz beslenme riski .
Hasta için ana hedefler şunlardır:
Acıyı hafifletir ve dinlenmeyi destekler.
Sıvı ve elektrolit dengesini koruyun.
Komplikasyonları önlemek.
Hastalık süreci, prognoz ve tedavi ihtiyaçları hakkında bilgi vermek.
Hemşirelik müdahaleleri
Kolesistit tedavisi durumun ciddiyetine ve komplikasyonların varlığına veya yokluğuna bağlıdır.
Ağrı değerlendirmesi Yeri, ciddiyeti (0-10 ölçek) ve ağrının karakterini gözlemleyin ve belgeleyin.
Aktivite. Hastanın rahat bir pozisyon alabilmesi için yatak desteğini arttırın.
Dikkat dağıtma. Gevşeme tekniklerinin kullanımını teşvik edin ve farklı aktiviteler sunun.
İletişim. Dinlemek ve hastayla sık temas kurmak için zaman ayırın .
Kalori. Beslenme eksikliklerini veya ihtiyaçlarını belirlemek için kalori alımını hesaplayın.
Yemek planlaması Hoşlanıp hoşlanmadığı şeyler, hastalığa neden olan yiyecekler ve tercih edilen yemek programları hakkında hastaya danışın.
İştahı arttır. Yemek zamanında hoş bir atmosfer sağlayın ve zararlı uyaranları kaldırın.
Laboratuvar çalışmaları. Laboratuvar çalışmalarını izleyin: BUN, albümin öncesi, albümin, total protein, transferrin seviyeleri.
Değerlendirme
Beklenen hasta sonuçları:
Ağrı rahatladı.
Homeostaz sağlandı.
Komplikasyonlar önlendi / küçültüldü.
Hastalık süreci, prognozu ve tedavi rejiminin anlaşıldığı.
Taburculuk ve Evde Bakım Kuralları
Kolesistitli hastalarda taburcu olma talimatının odak noktası eğitimdir.
Eğitim. Kolesistitli hastalar hastalıklarının nedenleri, tedavi edilmezse oluşacak komplikasyonlar ve tıbbi ve cerrahi seçenekler konusunda eğitilmelidir.
Aktivite. tolere edildiği şekilde aktiviteyi arttır.
Diyet. Bireysel beslenme ihtiyaçlarını belirlemek için diyetisyen veya beslenme desteğine danışın.