samsatlı lukianos
(180) tarafından kaleme alınan dalkavukname, fenerli rumlarından (1856) olan vasiliki vuka
tarafından 19. yüzyılda osmanlıcaya çevrilmiştir. eser simon (dalkavuk firuz) ve tychiades (mu'teriz kârdân) arasında geçmektedir. kitap boyunca kârdân dalkavuk'a dalkavukluk hakkında sorular sorar, dalkavuk ise verdiği cevaplarla dalkavukluğun sanatların en üstünü olduğunu ispatlamaya çalışır. yazar kendisini temsil eden dalkavuk'un ağzından filozoflar hakkında da büyük eleştiriler yapar. kitabın sonunda kârdân, dalkavukluğun en üstün sanat olduğuna ikna olur.
samsatlı lukianos kitap boyunca ironik bir dil kullanır. dalkavukluğun etik olarak doğru olmadığının farkındadır. fakat bu dünyada maddi bir refaha ulaşmanın ve sıkıntısız bir yaşam sürmenin en kolay yolu olduğunu düşünmektedir.