Yeme bozuklukları, düzensiz yeme alışkanlıkları ve vücut ağırlığı veya şekli ile ilgili ciddi sıkıntı veya endişe ile karakterize edilen hastalıkları tanımlar.
Yeme bozuklukları, sonuçta bir bireyin refahına zarar verebilecek yetersiz veya aşırı gıda alımını içerebilir. En yaygın biçimleri arasında Anoreksiya Nervosa, Bulimia Nervosa ve Binge Yeme Bozukluğu bulunur ki hem kadınları hem de erkekleri etkiler.
Düzensiz yeme sorunları yaşamın herhangi bir aşamasında ortaya çıkabilir. Ancak genelde gençlik yıllarında veya genç yetişkinlikte daha çok rastlanır.
Bu koşullar tedavi edilebilir olsa da, belirtiler ve sonuçlar ele alınmazsa zararlı ve ölümcül olabilir. Yeme bozuklukları genellikle anksiyete bozuklukları, madde bağımlılığı veya depresyon gibi diğer durumlarla bir arada bulunabilir.
Koronavirüs hastalığı (COVID-19) pandemi, zihinsel ve fiziksel sağlık üzerinde derin etkilerle birlikte dünya genelinde de günlük yaşamı derinden etkiledi. Bunun üzerine, COVID-19 pandemisinin sağlık üzerindeki etkilerine ilişkin araştırmalar önem kazandı.
Yeme bozuklukları, özellikle vücut imajı ve yeme kaygısı olanlar da dahil olmak üzere, psikolojik rahatsızlıklar pandemiyle birlikte daha da şiddetlendi. Bu nedenle, pandemi bazı kişilerde yeme bozuklukları davranışlarının gelişimini hızlandırabilir ve diğerleri arasında mevcut patolojiyi şiddetlendirebilir.
Pandeminin yeme bozuklukları riskini artırabileceği üç yol vardır.
Birincisi, günlük rutinlerin aksaması ve açık hava aktivitelerinin kısıtlanması, kilo ve şekillendirme endişelerini artırabilir ve yeme, egzersiz ve uyku düzenlerini olumsuz etkileyebilir ve bu da yeme bozukluğu riskini ve semptomlarını arttırabilir.
Buna bağlı olarak, pandemi ve beraberindeki sosyal kısıtlamalar, bireyleri sosyal destekten ve uygulanabilir başa çıkma stratejilerinden mahrum bırakabilir, böylece koruyucu faktörleri ortadan kaldırarak potansiyel olarak yeme bozukluğu riskini ve semptomlarını artırabilir.
Ayrıca, pandemik ve sosyal izolasyon nedeniyle artan stres ve olumsuz etki oranları da artan riske katkıda bulunabilir.
Erken tedaviye başvurmak önemlidir. Yeme bozukluğu olan kişiler intihar ve tıbbi komplikasyonlar açısından daha yüksek risk altındadır. Bu rahatsızlık için tedavi planları arasında psikoterapi, beslenme danışmanlığı, ilaçlar veya bu yaklaşımların bir kombinasyonu bulunur.
Tipik tedavi hedefleri arasında yeterli beslenmenin geri getirilmesi, kilonun sağlıklı bir seviyeye getirilmesi, aşırı egzersizin azaltılması ve aşırı arınma ve aşırı yeme davranışlarının durdurulması yer alır.