Kök Hücreler Doğum Kusurlarını Geri Alır
Bilim adamları, kök hücreleri doğrudan beyne enjekte ederek, annelerine hamilelik sırasında eroin verilen farelerde nöral doğum kusurlarını başarıyla tersine çevirdiler. Nakledilen hücrelerin çoğu hayatta kalmasa da, beynin kendi hücrelerini kapsamlı onarımlar yapmaya teşvik ettiler.
Hasarı onarmak: Floresan boya ile yeşil olarak etiketlenen nöral kök hücreler, annesine hamilelik sırasında eroin verildikten sonra beyin hasarıyla doğan bir farenin beyin hücreleri (kırmızı) arasına nakledildi. Bunun gibi nakiller, eroinden zarar görmüş farelerin maruz kaldığı hücresel, biyokimyasal ve davranışsal kusurları etkili bir şekilde tersine çevirmiş görünüyordu.
Nakledilen kök hücreler, felçlerin yanı sıra Parkinson, Alzheimer ve Huntington gibi nörolojik hastalıkların neden olduğu beyin hasarını tersine çevirmede daha önce umut vaat etmişti. Ancak doğum kusurlarının tedavisinde kullanımları nispeten yenidir. Son yıllarda, bir avuç araştırma ekibi, beyinlerinde gerçek veya simüle edilmiş doğum kusurları olan kemirgenler için kök hücre temelli tedaviler geliştiriyor.
Joseph Yanai , sinirsel doğum kusurları araştırmaları için Ross Laboratuvarı'nın direktörü İbrani Üniversitesi-Hadassah Tıp Okulu , Kudüs'te kök hücre tedavilerinin, hasar mekanizmasının çok yönlü olduğu ve yeterince anlaşılmadığı doğum kusurlarını tedavi etmek için ideal olduğunu söylüyor. Yanai, nöral kök hücreler kullanıyorsanız, onların küçük doktorlarınız olduğunu söylüyor. Kusuru arıyorlar, teşhis ediyorlar ve kusuru onarmak için neyin gerekli olduğunu ayırt ediyorlar. Bir bakıma işimi yapıyorlar.
Yanai ve meslektaşları, anne karnında eroine maruz kalmış farelerle başladılar. Bu fareler, öğrenme açıklarından muzdariptir; Örneğin, bulanık bir su tankına yerleştirildikleri zaman, batık bir platforma geri dönüş yollarını bulmaları normal farelerden daha uzun sürer. Ve hipokampuslarında – beynin hafıza ve navigasyonla ilişkili bir bölgesi – kritik biyokimyasal yollar bozulur ve daha az yeni hücre üretilir.
Araştırmacılar, embriyonik farelerden elde edilen nöral kök hücreleri eroine maruz kalan hayvanların beyinlerine enjekte ettiklerinde tüm bu sorunlar hızla çözülüyor. Yüzerken, tedavi edilen fareler normal muadillerine yetişti ve hücresel ve biyokimyasal eksiklikleri ortadan kalktı. Yanai bu bulguları açıkladı 2007 ve 2008 .
Bu dramatik sonuçlar, nakledilen kök hücrelerin sadece yüzde bir kısmının farelerin beyinlerinde hayatta kaldığı düşünüldüğünde şaşırtıcıydı. Ancak bunlar, yetişkin kök hücrelerin, seyirci veya refakatçi etkileri olarak adlandırılan birçok işlevi nasıl yerine getirdiğine dair ortaya çıkan bir fikir birliği ile tutarlıdır. Kök hücreler, hasarlı hücrelerin yerine yenilerini üretmenin ötesinde, diğer hücreleri normal organ bakımını gerçekleştirmeye ve hasar kontrolünü başlatmaya teşvik eden sinyaller üretiyor gibi görünüyor.
Şaperon etkisi, kök hücre biyolojisinin yeterince tanınmayan önemli bir yönüdür, diyor Evan Snyder Kaliforniya'daki Burnham Tıbbi Araştırma Enstitüsü'ndeki Kök Hücre Araştırma Merkezi'ni yöneten ve araştırma grubu terimi 2002'de ortaya atan kişi. ve her zaman rejeneratif tıpta kök hücre biyolojisinin anahtarı olacağını düşündüğümüz hücre değiştirme yönü değil.
Cesar Borlongan, beyin cerrahisi bölümünde araştırmadan sorumlu profesör ve başkan yardımcısı. Güney Florida Üniversitesi Tıp Fakültesi , beyin hasarlı bebekler için kök hücre tedavisinin kullanımını araştırmak için farklı bir model kullanıyor. O ve meslektaşları, yeni doğan farelerin beyinlerine kan ve oksijen akışını kasten kısıtlayarak, yeni doğan insanlarda tedavi edilemez beyin hasarına neden olan yıkıcı bir olay olan bir bebek felçinin etkilerini simüle ediyor.
Yanai'ye çok benzeyen Borlongan, risk altındaki farelerin beyinlerine kök hücre enjekte etmenin tedaviden önce görülen bazı davranışsal eksiklikleri tersine çevirdiğini buldu. Örneğin, tedavi edilen sıçanlar, dönen bir çubuk üzerinde daha uzun süreler boyunca dengede kalabilirler.
Bu tür bir tedaviyi insanlarda klinik testlere yaklaştırmak için Borlongan, kök hücreleri damardan vermeyi denedi. Geçen Temmuz, çevrimiçi versiyonunda Serebral Kan Akışı ve Metabolizma Dergisi , o ve meslektaşları, nakledilen kök hücrelerin, intravenöz olarak veya doğrudan beyne enjekte edilip edilmediğine bakılmaksızın sıçanlarda aynı sonucu verdiğini açıkladı.
Yanai, bu yılki yıllık toplantısında duyurmayı planladığı eroine maruz kalma modelinde intravenöz uygulama ile benzer bir başarı elde etti. Uluslararası Kök Hücre Araştırmaları Derneği , Barselona'da.
Borlongan, enjekte edilen kök hücrelerin kan dolaşımından beyne iki nedenden dolayı göç edebildiğini söylüyor. İlk olarak, yaralı beyin hücreleri toplayan kimyasal sinyaller gönderir. İkincisi, beyin hasarı, normalde hangi maddelerin beyne ulaşma eşiğini geçebileceğini düzenleyen kan-beyin bariyerini tehlikeye atabilir.
Bununla birlikte, herkes intravenöz yaklaşım konusunda hevesli değildir. Darwin prockop'u , müdürü Rejeneratif Tıp Enstitüsü Texas A&M Health Science Center College of Medicine'de, enjekte edilen hücrelerin diğer organlara, özellikle akciğerlere yerleşebileceği ve istenmeyen ve hatta ölümcül yan etkilere neden olabileceği konusunda uyarıyor. Ve Evan Snyder'a göre, kan dolaşımına girmek gereksiz olabilir; grubu, insanlarda klinik olarak uygulanabilir olduğunu düşündüğü bir yol olan doğrudan beyin enjeksiyonu ile ilişkili herhangi bir büyük risk görmedi.
Ancak bu tedavilerin tümü vücuda yabancı hücrelerin sokulmasını içerir ve bu nedenle potansiyel olarak tehlikeli bir bağışıklık tepkisini tetikleme riski taşır. Bugüne kadar yapılan çoğu çalışmada, tedavi edilen kemirgenlere güçlü immünosupresanlar verildi. Yanai şu anda bu sorunu aşmak için kişiselleştirilmiş tedaviler araştırıyor: hücreler tedavi edilecek hayvandan çıkarılır, kök hücre benzeri bir duruma geri dönmek için koaksiyel hale getirilir ve ardından nakledilir. Tedavi edilen hayvandan kaynaklandıkları için hücreler, kendileri olarak tanınır ve bağışıklık sistemi tarafından göz ardı edilir.
Son zamanlarda, Borlongan, bebek felç modelinde immünosupresanların gereksiz olduğunu bulmuştur. Kemirgenleri çok genç yaşta tedavi ettiği için, henüz olgunlaşmamış olan bağışıklık sistemleri, nakledilen kök hücrelerden nispeten etkilenmemiş görünüyor. Borlongan, düşük seviyeli bir bağışıklık tepkisinin gerçekten faydalı olabileceğini belirtiyor: uzun vadede hayatta kalan hücrelerin sayısını azaltarak, enjekte edilen hücrelerin kontrolsüz bir şekilde çoğalma ve tümör oluşturma şansını azaltabilir.
Bununla birlikte, Prockop'a göre, tümör riski, herhangi bir kök hücre temelli tedavide ciddi bir endişe kaynağıdır. Çok çeşitli hastalıkları tedavi etmek için hücre terapilerinin geleceği konusunda iyimser olsa da, ciddi doğum kusurlarını düşünürken dikkatli ve vicdanlı olmaya çağırıyor. Büyük tehlike, birkaç yıl içinde ölmeye mahkum olabilecek bir çocuğu alıp, o çocuğu sürekli bakıma ihtiyacı olan ömür boyu sakat bırakabilmenizdir, diyor. Dolayısıyla, onlar hakkında çok düşünürseniz, beklentiler son derece endişe verici. Tam bir tedavi bulamazsanız, yarardan çok zarar veriyor olabilirsiniz.saklamak