Tolkien’in derlenen metinlerinlerinden bir kitap haline getirilen Beren ve Lúthien kitabının gelişim süreci incelendiği zaman, çok önemli bir karakterin gözle görünür değişimini ve gelişimini görmek mümkündür. Bu özel karakter, Beren ve Lúthien kitabının ilk taslaklarında ve Kayıp Öyküler kitabının ikinci faslında “Tevildo” ve “Kedilerin Prensi” ismiyle ortaya çıkmaktadır. Tevildo, İlk Çağ’da Melkor’un (taslaklardaki ismiyle Melko) baş hizmetçisiydi. Tevildo’nun kendi emri altında çalışan sayısız kedi hizmetkarları mevcuttu, bu yüzden de kendisine “Kedi Prens” denmiştir. Kendisi aslen kara bir kedi halinde vücut bulmuş, kötü bir ruhtu. Altından bir tasma takmaktaydı ve bu tasmayı diğer kedi baronlarını kendi mutlak hükümranlığı altında tutmak için kullandığı anlatılırdı.
Beren ve Luthien kitabının taslaklarında anlatıldığı şekliyle; Silmaril için yola çıkmış olan Beren, Melko tarafından yakalanır ve köle olarak Tevildo’ya verilir. Sonrasında Kedi Prens, Sadık köpek Huan ve Leydi Tinuviel tarafından alt edilir ve boynundaki tasma çıkarılarak emrindeki tüm kedileri kaybeder. Ardından Tevildo’nun kaçtığı yazmaktadır.
“Beren ve Tinuviel’i bana sağ salim teslim et, o zaman sen de rahatça sarayına döner, başına bir şey gelmeden kendini yalamaya başlarsın.”
-Huan, Tevildo’ya. Bkz. Beren ve Luthien
Zamanla taslaklarda; Kara Kedi Tevildo, Thû adında bir Ölümbüyücü olarak anılmaya başlar. Bu Ölümbüyücü Thû, aynı zamanda bir kurtadamdır ve “Kurtadamların Lordu” olarak tanınmaya başlar. Bu tasklaklarda yavaş yavaş Tevildo tamamen ortadan kaybolur, yerini Thû’ya bırakır ve haliyle bu kedi köpek dalaşını kazanan Kurtadamların Lordu olur. Thû’nun ortaya çıkışı, Kayıp Öyküler Kitabına da zamanla işlemiş ve Silmarillion’a kadar bu şekilde anılmıştır. Gelişimi sürecinde Thû ya da Tu(isminin ilk versiyonu), büyük bir büyücü olarak bilinir. Uyanışın Kıyıları olarak anılan yani Eflerin doğduğu Helcar Denizi’nin kıyılarında yer alan mağaralarda yaşadığı söylenir. Kara Elflere büyü öğreten kişinin de Thu olduğu aktarılmıştır.
Thû’nun adının geçtiği bir başka hikaye de “İnsanların Uyanışı” hikayesidir. İnsanların gelişi ve güneşin doğuşuyla birlikte mağaralarına çekilir çünkü güneş kendisini zayıflatmaktadır. Bu hikayede, aslında kötü bir karakter olarak anlatılmayan Thû; bazı İnsanların, kendi Elflerine düşman oluşuyla İnsanlar’ın aleyhine dönmüştür. Yine Beren ve Lûthien kitabının sonraki derlemelerinde, Beren ve Felagund’u esir alan ve onları sorgulayan Thû, bu zindanlarda Felagund ile destansı bir savaş vermiştir. Sonrasında kurtadamlarını ve Drauglin’i, Huan ve Leydi Lûthien’in peşinden yollamış ve kendisi büyük ve güçlü Kurtadam haline bürünüp Huan ile dövüşmüştür. Huan onu boynundan yaralayarak galip gelir ve Thû kendi hayatı pahasına ona zindanların anahtarlarını verir ve bir vampire dönüşüp kaçar.
1930’lu yıllarda Tolkien; Thû’yu, Numenor’un Çöküşü hikayelerine dahil eder. Kral Angor ve Kraliçe Istar’ın hüküm sürdükleri zamanlarda Büyük Büyücü Thû, yavaş yavaş Kötü Kral ve Ölümbüyücü Sauron ismini almaya başlar. Aslen bir Maia olan Sauron ya da ilk ismiyle Mairon, efendisi Melkor yani Morgoth kadar acımasız, zalim, kötü ve kurnazdı. İkinci ve Üçüncü Çağlar’da efendisi Morgoth’un mirasını taşıyan ve Orta Dünya’ya kök söktüren bu muhteşem Karakter Sauron’un, Tevildo yani Kedi Prens’ten başlayan muntazam yolculuğu bu şekilde nihayetine ulaşır.
“Ve o günlerde, Morgoth’un bir gölgesi olarak yetişti ve onun en karanlık ve en kötüye doğru olan adımlarını azimle takip etti.”
-Valaquenta: Düşmanlara Dair.
“Onu efendisi Melkor’dan ayıran tek özelliği; efendisi yıkımı ve vahşeti tercih ederken, Sauron, Yüzüklerin Efendisi, düzeni ve nizamı yeğlerdi.”
-Morgoth’un Yüzüğü: Beşinci Kısım J.R.R.Tolkien
Diğer yazılarımızı okumak için:
Bize katılın!