Var olan düşman hedefi yok etmek ya da ulaşılması istenen hedefi gerçekleştirmek amacıyla, büyük ve tam teçhizatlı bir ordu yerine, nicel olarak daha küçük fakat işlevsel, pratik, usta askeri birlikler ile düşmanı psikolojik bakımdan yıpratmak, düşmanın stratejik bölgelerini imha etmek ve bu süreçte zaman kazanmak için yapılan özel bir savaş türüne Gayrinizamî Harp denir. Kısaca vur-kaç taktiğidir. Askeri bir terim olarak ''düşük yoğunluklu çatışma'' demektir.
1911 Tarblusgarp Savaşı'nda Osmanlı Devleti, bölgeye ordu gücü gönderemeyince; gönüllü subaylarını halkı örgütlemek üzere gönderdi. Mustafa Kemal, Enver, Nuri, Fuat, Yakup Cemil Beyler gibi subaylar halkı örgütleyerek savaştılar. Bu savaşlarda gayri nizami harp teknikleri de kullanıldı.
Ayrıca Milli Mücadele döneminde; kendi yöresini düşmana karşı korumak amacıyla oluşturulan düzensiz, disiplinsiz silahlı birlikler olan Kuvay-ı Milliye birlikleri bir gayri nizami harp vermişlerdir. Düşmanı yıpratmışlardır. Cephanelikler, stratejik yollar, köprüler ele geçirilmiş ya da yok edilmiştir. Vur-kaç taktikleri ile düşman oyalanmıştır. Böylece Kurtuluş Savaşı'nda ulusal (milli) örgütlenme için zaman kazanılmıştır.
Derleyen: Ali ÇİMEN