Tezkire Terimi Hakkında Bilgiler
Edebiyat Terimi Olarak Tezkire:
Divan edebiyatında divan şairlerinin hayatını ve şiirlerini genellikle sübjektif bir bakış açısıyla değerlendiren biyografi türündeki eser.
Tarih Terimi Olarak Tezkire:
1- Aynı şehir ve kasabada bulunan resmî dairelerin birinden ötekine ve halkın birbirine yazdıkları kağıt.
2- Resmî dairelerde yazı işlerinde bulunanlara tezkireci yerine tezkire de derlerdi.
3- Divan-ı Hümayun kâtiplerine Reis-ül Küttap tarafından verilen kimlik kâğıdının adı.
4- Şairlerin özgeçmişlerini anlatan kitap.
5- Esnafa ye halka verilen resmî kâğıt. (Esnaf tezkiresi)
Dil ve Anlatım Terimi Olarak Tezkire:
Klasik İslam edebiyatlarında ünlü olmuş kişilerin-özellikle şairler-biyografilerini ve sanatçı kişiliklerini anlatıp çalışmalardan örnekler veren eserlerin genel adı.
Benzer Edebiyat Terimleri:
Tenasüb: Divan edebiyatında anlamları arasında bağlantı bulunan sözcüklerin aynı ifadede kullanılmasıyla yapılan edebi sanat. Örnek: Asîb rûzigârı gülistân
Öz Şiirciler: Cumhuriyet dönemi Türk şiirinde özellikle 1930'lardan sonra şiirde ses güzelliğine önem veren, anlamı, anlatmayı arka plana atmayı tercih eden şairler
Köy Romanı: Köy yaşayışını, köylülerin toplumsal sorunlarını konu edinen roman türü.
Sav: İslamiyet öncesinde, destan dönemi Türk edebiyatında atasözlerine verilen ad.
Özyaşam Öyküsü: Bir sanatçının ya da yazarın kendi yaşamını anlattığı yapıta verilen isim.
Tuyuğ: Divan şiirine Türklerin kattığı, maniye benzer dört dizelik nazım biçimi.
Nesip: Kasidede tasvir yapılan bölüm.
Simge: Genel anlamda, toplumsal anlaşmaya dayanan, anlamı önceden karalaştırılmış, belirli işaret, sembol.