Standart bir klavye QWERTY'nin üst alfabe satırındaki ilk altı harfin düzenlenmesi geri dönüyor. Bu düzen, 1873 yılında, Christopher Latham Sholes'ın, E. Remington ve Sons için daha hızlı ve daha verimli bir daktilo tasarlayabilmek için daha önceki daktilo modellerine geliştirdiği zaman yaratıldı.
Sholes, orjinal modellerinde tuşların alfabetik düzenini sıkışmış gibi görüyordu, bu yüzden siparişlerini değiştirerek, en yaygın çift harfleri yayıyordu. Sholes'ın QWERTY modeli, Remington olarak adlandırıldı ve 1874'te ilk ticari daktilo olarak piyasaya çıktı.
O zamandan beri, Dvorak Basitleştirilmiş Klavye (profesör ve ortak yaratıcısı August Dvorak) ve Colemak klavye düzeni gibi birçok QWERTY alternatifi yaratıldı. Bu yeni klavyeler, ergonomik değerlendirmeleri korurken yazma hızını arttırmak için tasarlanmış olsa da, QWERTY standart olarak kalır.
İnsan Faktörleri ve Ergonomi araştırma programlarını yönlendirdiği Cornell Üniversitesi Tasarım ve Çevre Analizleri Bölümü'nden Profesör Alan Hedge, "QWERTY klavye düzeni, mekanik analizcileri geliştirmek için mekanik daktiloların sıkışmasını azaltmak üzere geliştirildi."
Hedge, Life'ın Little Mysteries adlı kitabına verdiği demeçte, "Bu günlerde bilgisayarlarda sıkışan anahtarlar yok, ancak QWERTY en uygun klavye düzeni olmasa da, en kötüsü değil ve ona bağlı kaldığımız anlaşılıyor."
Diğer davranışlarda olduğu gibi, insanlar, alışkanlıkların yaratıklarıdır:
"Elektronik klavyelerle, QWERTY'ye gerek yok, ama insanlar tasarıma alışmış ve bu yüzden kullanılmaya devam ediyor" diye açıkladı California Üniversitesi Ergonomi Programı profesörü Robert L. Goldberg.