Ağustos - Eylül aylarında bağlardan toplanan üzümler büyük tahta tekneler konularak tepelenip ezilir. Ezilen üzüm üzerine Havera toprağı atılır. Bu toprak kaynatma öncesi dibe çökerken üzüm suyuna süzülerek, küllü veya kireçli su gibi parlaklık verir, kaynatma kazanlarına dinlenmiş, arıtılmış üzüm suyu tekrar süzülerek kaynatmaya konulur.
Bu kaynatmada son kalan ve tekrar tabana çöken havara toprağı kalıntısı ile yabancı maddeler tortu olarak ayrılır ve hayvan yemi olarak kullanılır.
Kaynatmada KEF tabir edilen üzüm suyu üzerindeki köpükten arıtılmış, duru, pırıl - pırıl üzüm suyu şırası suyu tekrar kaynatmaya alınır. nişasta peltesi gibi lüp - lüp patırdama diye tabir edilen kıvama gelince kazanda bulunan sıvıya nöbet şekeri veya saf bal karışımından oluşan katılaştırma mayası azar, azar ilave edilir.
Bu karışım enli tahta tokmaklarla bir veya iki gün dövülerek 40 kg üzüm suyundan 10 kg katı Belen Pekmezi elde edilir. Kasım sonuna kadar bu üretim kışlık sofralarda ağız tadı olarak kullanılmak üzere devam eder. Pekmezin sırrı; Nöbet şekeri ve saf baldır.