- 25.Haziran.2013 #1
Ziyaretçilerimize Uyarı!: Kullanıcıların Profil Bilgileri Misafirlere Kapatılmıştır. Görmek için KAYIT olmalısınız.~
Antoni Gaudi Kimdir? Hayatı ve EserleriAntoni Gaudi Hayatı ve Eserleri
Bir dehayı mı yoksa budalayı mı mezun ediyoruz bilmiyorum.
Bu söz School of Architecture of Barcelonanın rektörü profesör Elias Rogentın mezuniyet töreninde (1878) ona söyledikleri. O ise yanındaki arkadaşına dönüp: benim şimdiden bir mimar olduğumu söylüyorlar. diyor gülerek. La Rambladaki sokak göstericileri ve Theodan sonra Barselonanın bende bıraktığı son iz; Gaudi. Bir adam tek başına bir şehrin silüetini değiştirebilir mi? Yapıtlarıyla hadi canım bir insan bunu 100+ yıl önce nasıl düşünebilir ve yapar? dedirtebilir mi? Fantastik egzotik büyüleyici veya görkemli gibi büyük sıfatların ardı ardına ağızdan çıkmasına neden olabilir mi? Bu deli adamın düşünme şekline hayran olmamak elde değil.
Kimi kentler savaşlarla kimileri aşklarla anımsanır. Bazıları yarılıp içinden geçen ırmaklarla bazıları ise geçmişinin uzunluğu ile tanınır. Ama bir kent vardır ki yeryüzünde; 74 yıllık yaşamının içine inanılmaz şeyler sığdırmış bir mimar ve şüphesiz onun eserleri ile birlikte tanınır. Birçok mimar hakkında belgeseller mimarlık hakkında filmler yapılmıştır şüphesiz ama bir mimarın yaşamının 43 yılını adadığı ve 1882′den bu yana bitmeyen bir eseri için bir müzik albümü çıkartılmamıştır hala.
ANTONİ GAUDİ İ CORNET
GAUDI 25 Haziran 1852de Katalunya özerk bölgesi içinde yer alan Tarragonanın yanındaki Reus kentinde doğdu. Bir zanaatkarın bakır kazan ustasının oğlu olması ve mimarlık eğitimine kadar o atölyede metal işi ile uğraşması belki de onun çizgi dünyasındaki akışkanlığı belirledi. 17 yaşında Barselonaya gelen Gaudi buradaki Escola Provinciya dArquitectureda mimarlık eğitimine başladı. 22 yaşında iken 7 Temmuz 1874-Kasım 1876 yılları arasında geçireceği askerlik için ara verdiği eğitimini 1878′de tamamlayarak mimar oldu.
O kadar ki; lakabı olan Dandy sakalını griye boyaması ve yırtık pırtık elbiseler ile dolaşmasından kendisine takılmıştı. Kendisine ait bir özerk dünya kurmuş ve o dünyada yaşamaya başlamıştı Gaudi. Hiç evlenmedi. O günlerin en popüler eylemi olan fotoğraf bile çektirmedi. Meslektaşları gibi bedenen herkes tarafından hiç tanınmadı. Ama eserleri ile karşılaşabilmek heyecanı ile insanlar önlerine çıkan ilk köşe başını bir an önce dönmek isteyerek geçiriyor son 130 yılı. Tabi Gaudi bir dehaydı şüphesiz ama; o dönemin Barselonasını da burada anmak gerekiyor. 19. yy başından itibaren Barselona tekstil atölyeleri ile dolmaya ve çok ciddi bir burjuva sınıfının oluşmasına da tanık oluyordu o yıllarda. Kentin varlıklı yurttaşları arttıkça kent zenginleşiyor ve yüzyıla damgasını vuracak bir sanatsal etkinlikler merkezi oluyordu. Gaudi mesleğinin daha başında iken Osmanlı mimarlığını da çok ciddi etkileri olan Fransız Eugene Viollet Le Duc (Eugene Emmanuel) etkisine girmeye başladı. Gotik rasyonalizm olarak adlandırılan akımın da öncüsü olan restoratör mimar Viollet Le Duc; bir eseri restore etmek onun bakımını yapmak onu onarmak veya yeniden yapmak değil belki de hiç bir zaman varolmamış bütünsel bir hale geri getirmektir. demekteydi.
Bu tanım belki de Gaudiyi ölümüne kadar Sagrada Familia Kilisesine bağlayan ilişkiyidi. Ve tabi aynı zamanda onu katı biçimde dine de yönelten. Gaudi gençliğinden ölümüne kadar katı bir Katalan milliyetçisi oldu. Hatta çok fazla kaydı bulunmasa da İspanyolca dışı dillerin konuşulmasının yasak olduğu gençlik döneminde Katalan dili ile konuşmak konusundaki ısrarı nedeniyle kısa bir dönem hapsedildiği de biliniyor. Gaudi Viollet Le Duc gibi orta çağ gotiğini savunan sanatçı ve tarihçi İngiliz düşünürü John RUSKINin ve Arts and Crafts hareketinin öncülerinden olan tasarımcı ve ressam William MORRISin de düşünsel etkisi altında fazlaca kalmıştır. Ama bu kadar farklı sanatsal ideolojik gruplardan -ve çok ça- etkilense de bizce Gaudi eserlerinde sıklıkla kullanılan girift soyutlanmış iç içe imgelerin aslında Katalan kültürün bir yansıması olduğudur. Ve Gaudinin bu çeşitli etkilenmelerinin daha fazla biçimden kaynaklı olduğudur. Çoğu mimarlık tarihçileri doğrudan Art Nouveau akımına soksa da Gaudiyi yine çok fazla kabul gören bir yaklaşım da; sınıflandırılması güç kendine has bir estetik özerklik içinde eser tasarlamıştır. Tabi; korkunç kötü ve kabul edilemez bulanlar da şüphesiz özellikle kendi döneminde yüksek sesle görüşlerini ifade etmişlerdir. Hakkında çıkartılan en ciddi rivayet ise Gaudinin renk körü olduğu ve eserlerini ancak yardımcısı Joseph Maria JOJOLun yardımı ile yaratabilmiş olduğudur. Gaudi meslek yaşamının ilk bölümünü oluşturan 1883-1906 yılları arasını Barselona burjuva sınıfının verdiği işleri tasarlayarak geçirdi. Ancak onun meslek yaşamının belki de dönüşümü 1882′de mimar F.del VILLAR tarafından yapımına başlanan ve 1883 yılında kendisine devredilen Sagrada Familla Kilisesine kendisini adamaya karar verdiği 1908 yılıdır. Gaudi o yıl atölyesini de Sagrada Famillianın şantiyesine taşıyarak ölümüne kadar geçecek 18 yıl bir başka iş almamıştır. Hatta bu deha mimara o yıl bir Amerikalı girişimci gelerek New Yorkda bir otel yapmasını istemiş o da sadece bir eskiz hazırlayarak ona vermiş ve 1901-1910 yılları arasında kendisini halsiz düşüren uzun süreli hastalığı nedeniyle işle ilgilenmemiştir. Verdiği taslak 300 mt yüksekliğinde bir binadır. Bu projenin 11 Eylül 2001′deki saldırı sonucunda yıkılan Dünya Ticaret Merkezi Binası alanına yapılması da geçtiğimiz yıllarda gündeme gelmiştir.
Bu dehanın ölümü de dramatiktir.
Gaudi Sagrada Famillia projesi ile; tüm mimarlık bilgisini girift imgelerle kaynaştırdığı bir görsellik oluşturarak bir 20. yy. katedrali yaratmaya çalışırken 7 Temmuz 1926da 74 yaşında iken bir tranvayın kendisine çarpması ile öldü. Hikaye muhteliftir ama denilir ki; paramparça pecmurde kıyafetler içindeki bu cesedi uzun süre kimse teşhis edememiş ve bir rastlantı ile cesedi gömülmeden az önce morgdan alınarak Sagrada Famillia Kilisesi içine yapılan bir gömüt alanına gömülmüştür.
1. Parc Güell
Katalunyada da yaşanan sanayi devrimi ile çok büyük maddi kazanımlar elde etmiş bir kişi olan Kont Eusebi Güell; gücünü simgeleyecek ve örnekleri İngilterede çok olan bir şehir parkı tasarlaması için Gaudi ye başvurduğunda yıl 1900 idi. Gaudi bu araziyi; her biri 1.000-2.000 m2 lik topoğrafyaya uyarlı 60 parsele ayırmış ve biri arazi sahiplerinden Trias ailesi için diğeri de 1906′da kendisi tarafından satın alınan ve bugün Gaudi Müzesi olan bina dışında sadece peyzaj düzenlemesi olarak bu parkı tasarlamıştır. Kont bu alanda varlıklılar için malikaneler yapmayı düşünür ve Gaudiye de bu nedenle gider. Ancak buradan konut almak isteyen çıkmayınca Eusebi Güell projenin park olmasına karar verir.
Parc Güell in tasarımı sırasında arazi içinde bulunan Muntaner de Dalt ile Muntanya Pelada alanları Gaudiyi çok uğraştır. Çünkü burası adını hak edecek kadar çorak ve dik bir yamaçdır. Sadece yabani otlar çalılıklar ve birkaç keçiboynuzu ağacı dışında bitki dokusu neredeyse yoktur. Gaudí bu veri üzerine doğayla uzlaşmayı seçer daha az su ve bakım isteyen Akdeniz bitkilerini temel alan bir yerel bitki dokusu ile peyzajını oluşturur.
Gaudi bu 15 hektarlık araziyi önce çok iyi inceler ve topoğrafya ile uyumlu yollar doğal koşullar nedeniyle bozulma olasılığı olan bölgelerde ise yine topoğrafya ile uyumlu setler ve gezinti için o müthiş dehlizleri ve viyadükleri tasarlar. İlk iş olarak Parkı trencadís adı verilen bir tür kırık renkli kiremit parçaları ile harpuştası bezenmiş 7 giriş kapısı olan plastik bir duvarla kuşatır. Bu harpuşta üzerine parc güell rozetleri ve onların arasına da dörderli kırmızı ve beyaz diyagonal ekleyerek Katalunya barını sembolize eder. Yapının ana kapısına da trencadís parc ve Güell sözcükleri bulunan en büyük rozeti koyar ki parkın başladığını bize belli etsin. Bu rozeti ayrıca yukarıda da değindiğim gibi dış duvarlardaki 8 diyagonal bar arasında sürekli yineler.
Bu rozetlerin nedeni şuydu:
Kont Güell inşaat sırasında Kübada Philippinsde bir puro atölyesi kurarak imalata başlamıştı. Ve Gaudide patronunun puroları üzerindeki halkaları anımsatan bu rozetleri tüm yapı alanında ve sürekli olarak yineledi. Parc Güellin girişinde bizi Hansel ve Gretel masalındaki pasta evleri anımsatan iki bina karşılar. Bu binalar 1901 ve 1902 yıllarında inşa edilen düz çizgileri ve dik açıları neredeyse hiç olmayan sevimli binalardır. Soldaki bina servis mekanları olan bir bekleme salonudur. Salonun üstünde 17 metre yüksekliğinde hiperbolik mavi ve beyaz seramiklerle kaplanmış bir kule vardır. Sağdaki bina ise kapıcı evi olarak tasarlanmış iki katı ve bir tavan arası bulunan bir yapıdır.
Girişin hemen karşısında 3 farklı kotta sahanlıklarla kesilmiş çift kollu bir merdiven bizi Yunan tiyatrolarındaki Sala Hipóstila ile karşılar. Merdiven organik biçim verilmiş 3 bitki havuzu ile bölünmüştür. Bu alanların birincisinde bir mağara bulunur. Bu mağara aslında bir oturma bankıdır. ikincisinde Katalan bayrağının renkleri ile renklendirilmiş bir sürüngen ve üçüncüsünde ise çok renkli bir ejderha bulunmaktadır. Merdivenlerin iki yanında ise artizanal bir işçilikle yapılmış seramiklerle kaplanan yüzeyler ve bunların hemen önünde ise beyaz bükey yüzeylerden oluşmuş bir tür korkuluk bulunmaktadır. Merdivenler ile ulaşılan Sala Hipóstila; 6 metre yüksekliğinde ve 1 3 metre çapında 86 adet klasik dönem esintili kolon ile taşınan ve dönemin gelişmeye başlayan ticaret hayatına katkı vermesi amacıyla bir iş görüşmesi yapma alanı olarak tasarlanmış alandır. Ve terasın altında yer alır. Bu kolonların alt bölümü trencadís üst bölümü ise rustik taş kaplamadır. Dışarıya bakan kolonlar yapının daha büyük algılanması için eğimli tasarlanmıştır.
Bu arada bir mühendislik harikası olan su elde etmek için bir Gaudi buluşunu da hemen belirtmek gerekir. Sala Hipóstilanın sütunlarının merkezlerinden kanallar bulunmaktadır. Ve üst terasda biriken yağmur suyu topraktan süzülerek bu kolonların içindeki kanallar aracılığı ile yeraltına gömülmüş 1.200 m3 lük bir su tankına aktarılır. Ve bu su peyzajın sulamasında kullanılır. Sala Hipóstila merdivenlerden sonrası için bir dinlenme alanıdır aynı zamanda. Ve burası Barselona kenti ile denizin görüldüğü nefis bir korunaklı terastır. Bu terasın yanından yeni bir çıkış yolu ile en son olarak terasa varılır. Bu teras yine organik çizgiler ile tasarlanmış yarım daire biçiminde oturma alanları ile kuşatılmıştır. Kent deniz peyzaj ve şüphesiz kentli burada sürekli bir temas içindedir ve aynı zamanda bu alan çok önemli sosyal etkinlikler için de kullanılan aranan bir mekan olmuştur. Park bu meydan tam merkezde kalacak biçimde tasarlamıştır. Yaklaşık 3 kmlik büyük bir ağ oluşturan kıvrımlı yürüme yolları kimi yerde viyadüklerle kimi yerde taş merdivenli patikalar ve kimi yerde ise muzip dehlizlerle geçilir. Hiç beklenmeyen bir yerde ve yine hiç beklenmeyen bir detay bir anda belirir ve size yol arkadaşlığı yapar. Bu anlık yol arkadaşınızın aslında Gaudinin tavizsiz bağlı olduğu Katalan kültüründen bir alıntı olduğunu ise çok geçmeden hemen anlarsınız. Onlarca değişik mekan hissi ile donanmış bu parkta yapılan bir yürüyüşün sonunda doğayı sevmemek ve Gaudinin sanatını anlamamak artık mümkün değildir. 1984 yılında UNESCO Dünya Kültür Mirası Listesine alınan Parc Güell 1985-1993 yılları arasında mimar Jose Antonio Martinez Lapeña ve mimar Elías Torres tarafından hazırlanan projeler ile restore edildi.
Parc Güellin inşası tamamlanmıştır artık ve Gaudi işvereni Eusebi Güell ile parkı dolaşırken bir an durur. Ona döner ve der ki: Kimi zaman sadece ikimizin bu mimariden hoşlanan insanlar olduğumuzu düşünüyorum Güell hemen yanıtlar: ben senin mimarlığını sevmiyorum sadece saygı duyuyorum
Evet Gaudi ile bizi tanıştıran Parc Güell hakkında teknik olarak yazacaklarımız bunlar. Bir iki de bilgi verelim. Parka giriş ücretsiz ve metro ile rahatça ulaşabilirsiniz. Museo casa Gaudiye giriş için 4 avro vereceksiniz. Parktaki görevliler size İspanyolca ve Katalanca dışında sadece İngilizce olarak yardımcı olacaklar.
2. Casa BATLLÓ
Belki de halkın taktığı adla Casa dels ossos (kemikler apartmanı) için kurulabilecek tek tartışmasız cümle: ustanın tamamen bitirdiği tek işidir olmalı.19. yüzyılın başında Barselonada hızla varlıklılaşanlardan birisi de Josep Batlló i Casanovas idi. O da Kont Güell gibi bir tekstil fabrikatörüydü. Ve servetini arttırmak için sürekli arayışlar içindeydi. Batlló 1900 yılında Barselonanın gözde caddesi Passeig de Gràcia üzerinde bulunan ve 1875-1877 yılları arasında yapılmış olan 43 numaralı evi satın aldı. Amacı bu binayı yıkarak yeni bir bina yapmak ve bunu da kiraya vermekti.
Binayı tanıtmadan önce bugün Barselonanın ticaret merkezi olan Passeig de Gràciadan çok az da olsa söz etmeliyiz. Passeig de Gràcia o günlerde modernist mimarlara ev tasarlatmak isteyen yeni zenginlerin sürekli yatırım yaptığı bir yerdi. Hatta zenginler arasında rekabet o kadar fazlaydı ki yüz yılı aşkın zamandır buradaki üç bina la manzana de la discordia (elma rekabeti) olarak anılır. Mimar Lluís Domènech i Montanerin tasarımı olan casa lleó morera mimar Josep Puig i Cadafalchın tasarımı olan casa amatller ve nihayet ustanın tasarımı olan casa batlló büyük bir rekabet yaratır caddede. Peki elma nereden çıktı? İspanyolcada manzana elma demektir. Katalan dilinde ise manzana hem elma ve hem de blok/bina anlamına gelmektedir. Ve işte bu sözcük oyunu ile Barselonalılar Afroditin gönlünü almak için Parisin verdiği altın elmaya atıf yaparak o elmayı bulmak için verilen rekabeti anlatırlar. (Meraklısı için: bu arada mitolojiye göre bu altın elmayı Paris Afrodite Balıkesir yakınlarındaki Antandros kentinde vermiştir.)
Yani kent sadece üzerine basılan değil uğraşılan bir yer aslında Evet Gaudi bu teklifi şüphesiz büyük bir mutlulukla karşıladı ancak bu binanın yıkılmasına da çok direndi. Batllóya sunduğu öneri ise: bu binayı kendi çizgisi ile değiştirmek ve içindeki tüm bileşenlerini tasarlamak idi. Batlló bu öneriye direndi mi yoksa hemen kabullendi mi bilemeyeceğim ama sonunda Gaudinin bu ısrarını kırmadığı belli. Batlló Gaudiye sadece binanın alt katlarını ailesi tarafından kullanacağını ve üst katlarını da kiraya vereceğini söyleyerek işin başlamasını ondan istedi. Bina 1904-1906 yılları arasında süren büyük bir tadilat ve tasarım süreci yaşadı. Gaudi Yardımcısı Josep Maria Jujol ile birlikte dış cephe ve avluyu tamamen değiştirdi. Çatıyı yeniden tasarladı ve yeni bir kat daha ekledi. Cephe ile çatı arasında harika bir birleşim sağlayan ve Katalunyanın sembolü olan ejderhayı stilize edip ekleyerek yapı sürecini tamamladı. Ve tabi bir Gaudi klasiği olan imzasını da -bacalarını- yerleştirerek binayı teslim etti.
Gaudi bu binasında çok önemli bir şeyi daha gerçekleştirdi: Binada kullanılan tüm mobilyaları kapıları kapı kollarını ve merdiven bileşenlerini insan ergonomisine göre tek tek tasarladı. Bunun için elle kile şekiller verip kalıplar hazırladı ve bu kalıpları kullanarak kendisi tarafından belirlenmiş her bir detay noktası için ayrı döküm yaptırttı. Bittiğinde bina şöyle idi: Dış cephe tamamen değişmiş ve dış cephe de sınırda bir dalgalanma yaratılmış. Bu dalgalanmış olan dış yüzey Parc Güellde dün yaptığımız gezide bolca adı anılan trencadís ile kaplanarak altın renginden yeşilimsi bir maviye kadar değişken bir renk oluşturulmuş balkonlara çok hoş bir soğuk demir işçiliği ile yapılmış ve insanların casa dels ossos demesine neden olan kafa tasımsı soyutlama korkuluklar eklenmiş duvar yüzeyi çatı ile birleştiren ayraç birazdan ortaya çıkacak olan ejderhanın dikensi kabukları ile dışarı patlatılarak abartılmış ve nihayet arduvaz keramik ile pul pul olan derisi ile o ejderha çatıya oturtulmuştu. Binanın sol bölümüne saplanan ve halk arasında Katalanların koruycu meleği kabul edilen aziz Georgeun kılıcı olarak tanımlanan ve son kattan çıkan silindirik bir kule ile de ağırlık merkezi dengelenmiş böylece hiç bir yanı bir diğerine eş olmayan bir asimetri sağlanırken bakana ise dengelemiş hissi vermesi başarılmıştı. Kulenin mavimsi yüzeyi üzerine eklenen JHS JHP ve M harfleri ise; Jesus Joseph ve Marydir. Malsahibi Batlló ailesinin kullanacağı katlar ise bu egemen malzemelerden ayrılarak başka bir dalgalanma ile griye geçilmiş ve vitraylar ile süslenen doğrusal olmayan doğramalar ile bir anda çevresinden soyutlanmıştı. Ya içi ? Usta öncelikle katları bir üst üste yığıntı değil birleşmesi gereken düzlemler olarak ele almış ve bu keskin kot ayrılığını elipsoid elemanlar ile bağlamıştır. Denilebilir ki casa batllónun giriş holüne adım atan bu yuvarlaklığı kendi vücuduna sarılmış olarak hissedebilir. Merdivenin sarmalı onu kullanırken ellediğiniz korkuluk hemen sizi karşılayan tepemsi duvarımsı pencere üst katlara çıktığınızda kapı doğramaları onları çevreleyen söveler ikiz pencereler
İç mekan tavanları ve tavana geçiş de burada tarif edilmesigereken bir durumdur. Duvarlar elipsoid eğimlerle tavanla birleşir. Ve tavandaki müthiş su girdapları ile sizi orada öylesine sarar ki ellemek istersiniz. Mavi-lacivert seramiklerle kaplanmış ve avlu üstü pencereleri ile aydınlatılan asansör-merdiven boşluğu ise sizi bir düz alanda gezinti yapıyorsunuz hissine sokar. Evet casa batlló katları birleştirilmiş özetle. Tüm mekanlar doğal ışık alır ve doğal olarak havalanır. Bu havalandırma buluşu da tartışmasız bir mühendislik harikasıdır. Bağımısız bölümler her yeriyle buradan Gaudi geçti dese de ben burada o şöminden biraz bahsetmek istiyorum. Aslında tüm bina sürekli dalgalar içindedir ve siz muhtemel su sesini ararsınız sadece. İşte şömine de denizin içindeki bir kovukta sevişen deniz kızı için tasarlanmış gibidir sanki. Ve hakikatten ancak iki kişi birbirine sarıldığında içine sığabilmektedir.
Gaudi aradığı düz olmaktan kaçmayı eşyaların tasarımında da sonuna kadar kullanmıştır. Evet yıllarca ev olarak kullanılan casa batllóyu Batlló ailesi 1954 yılında Sociedad Iberia de Seguros firmasına sattı. Bina 1994′te Chupa Chups şekerlerinin sahibi olan Bernat ailesi tarafından Segurosdan satın alındı. Ve aile Gaudinin 150. doğum gününde binanın birinci katını ziyarete açtı.
O yıl firma 30.000 ziyaretçiden yaklaşık 2 500 000.- gelir elde etti. Ve yine kutlama etkinlikleri süresince kiraladığı bina içi mekanlardan ise yaklaşık 600.000.- elde etti. Ne diyelim şeker gibi para
3.Casa MİLÀ
Barselonalıların Katalancada taş ocağı anlamına gelen La Pedrera adını verdikleri ve ustanın kendisini Sagrada Família Kilisesine adamasından önce tamamladığı son eseri olan casa Milà . Anımsarsanız Passeig de Gràcianın 1900′lü yıllarından az da olsa söz etmiş ve yeni zenginlerin bu caddede başlattıkları yapılaşma hareketlerine değinmiştik. İşte bugünkü binanın sahibi olan Pere Milà i Campsda (1873-1940) bu caddede yatırım yapmak isteyen zengin bir girişimciydi. Ve ilk iş olarak arsa sahibi Ferre Vidalden Passeig de Gràciadaki 92 numaralı ev ile yanında duran ve Carrer de Provençaya bakan 1.000 m2 lik arsayı satın aldı. Ardından tüm Barselonalılar gibi kendisini de hayran bırakan casa Batllóyu yeni tamamlayan ve adı caddede bir efsane haline gelmiş olan Gaudiye gitti. Milà ustadan bu arsa üzerine kiralık daireler olarak işlevlendirilecek bir apartman yapmasını istedi.
Ancak bu gidiş o kadar kolay olmadı.
Bir aile dedikodusu ama yine de yazmalıyım bunu. Pere Milànın eşi Rosario Segismón her ne kadar ustanın Reuslu bir hemşehrisi olsa da eşinin bu binanın Gaudiye yaptırmak kararına şiddetle karşı çıkıyordu. Uzun tartışmalardan sonra Bay Milànın bu kararına ikna oldu ama sonra bunun acısını da çıkarttı. Tabi okur burada lanet bir kadındı falan diye bir sonuç çıkartmasın sakın. Çünkü; Bayan Rosario 1910 yılından ustanın ölümü olan 1926 yılına kadar hiç ses çıkartmadan Gaudian süslemeler eşliğinde uyudu. Tabi içinden neler geçirdi veya kocası ile nasıl hararetli tartışmalar yaptılar onu bilmiyoruz.
Biz yine inşaata dönelim
Usta önce bu büyük arsaya yapacağı binanın konut olmamasını istedi Milàdan ama onu kararından vazgeçiremeyince; o zaman her yerin aydınlanmasını sağlamak gerek diyerek üç farklı boyutta avlusu olan koridor yerine odalar arasındaki kapılar ile bir diğerine geçilen ve uzun bir süre Avrupa burjuva konutları için plan şeması olarak devam eden fantastik bir konut planı ortaya çıkarttı. Dalgalandırılmış dış cephe ise inanılmazdı. Kimilerinin arı kovanındaki petek kimilerinin dokusu ve tasarımının görünüşü nedeniyle çökmek üzere olan bir kum kalesi kimilerinin ise taş ocağına benzettiği bu dış cephe hem düşey ve hem de yatay kesitte dalgalandırılan gri taş duvarları ile benzerinin görülmesi uzun yıllar mümkün olamayacak bir plastik çıkartmıştı ortaya.
Tabi bu düz bir aksı izlemeyen duvarlar binanın taşınması sorununu beraberinde getirdiği için taşıyıcı dış duvarlar yerine içeri alınmış kolon ve kirişlerle bina taşıtılmış ve bu statik elemanlar o günlerin şüpheli yapı elemanı olan çelik ile güçlendirilmişti. Rahatça söylenebilir ki casa Milà döneminin aynı zamanda bir statik harikasıdır.
Yeniden dış cepheye dönelim:
Yataydaki dalgalanma içeri çekilmiş niş biçimindeki balkonların önüne eklenen ve tartışmasız büyük zanaatkar Badia Kardeşlerin elinden çıkan ve Ustanın yardımcısı Josep Maria Jujolun tasarımı olan püskürmüş heykel korkuluklarla birleşince binada kullanılan yoğun taş dokunun ağırlığı da ortadan kalkmış bir korkuluğun mimariye neler katabileceği de ortaya çıkmıştı.
Bu balkon korkulukları yıllar sonra metal üzerine çalışan heykeltraş Pablo Gargallo (1881-1934) ile heykeltraş Julio Gonzalese (1876-1942) de esin kaynağı oldu. Binadaki tüm sürpriz detaylarda bir anda ortaya çıkıveren bu demir işlerini gerçekleştiren Badia Kardeşler ustanın Parc Güellde de casa Batllóda da ekip arkadaşı olmuştu. Binanın katları da tabi bu dış cephedeki karmaşadan nasibini almıştı. Ama Usta bununla da yetinmemiş eğimli kolonlarla karmaşayı iyice arttırmıştı. Ve tavanlar ise muazzam bir sıva tekniği ile çöl veya belki de kumsal kumullarına dönüştürülmüştü. Dalgalanma o kadar fazladır ki Gaudi kimi yerlere deniz yıldızı filigranı eklemek zorunda hissetmiştir kendisini. Çatı katı çatı kaplaması ve bacalar Hayır hayır.. Başlı başına bir bütün olarak ÇATI Gaudi tarafından özel olarak ele alınmıştı. Çatı katının daha önce casa Batllóda çok küçük bir alanda denenen gotikimsi kemerli odası casa Milàda artık 1.300 m2 lik yapı alanı üzerine oturtulmuş bir geçit dehlizdir artık. Kimi yerde aydınlığa çıktığınız kimi yerde aydınlığı içeri alan bu yol bitiminde kendinizi muazzam bir heykel sergisinde bulursunuz. Bu serginin yontuları bacalardır. Kimi tek kimi gruplar halinde kimi yalın kimi süslü onlarca baca sizi yanına çağırır. Bir koşma hissi doğar bir anda insanda ama binadaki dalgalanmayı unutmuş olacağınızı düşünen Gaudinin terasta da yeterince dalgalanma yaratan podyumsu basamakları buna izin vermez.
Ve bir mimarın nasıl olması gerektiğini gösteren muhteşem bir detay:
Bir baca vardır ki çatıda Gaudi onu ne çekmiştir kenara ne de patlayıp çıktığı yerine kayıtsız kalmıştır. O bacanın tam karşısında Sagrada Familia Kilisesi vardır. Ve Usta bacanın bir bölümünü boşaltarak çerçeve içine almıştır kısa bir süre sonra yaşamını adayacağı binayı. Ve önüne koyduğu basamaklarla o podyuma çıkmaya zorlar sizi. Müthiş Evet yıl 1910′dur artık. Bina bitmiştir ve dış cephe iskelesi sökülecektir. Tüm Barselonalılar akın eder o gün Passeig de Gràciaya Ve bina açılır.
Peki soru şu: o geçen 4 yıl boyunca her şey bu kadar güzel ve kolay mı gelişmiştir?
Yanıtı tahmin etmişsinizdir: hayır ! Tabi ilk sayılması gereken gerilim tasarıma daha başlarken hemşehrisi bayan Rosario Segismónun kafasındaki tarz ile Gaudinin tarzı arasındaki farktan kaynaklı olanıdır. Bu gerilim devreye Bay Milànın girmesiyle kesilmişti. Ama Usta intikamını Bayan Milàyı 16 yıl sürecek bir azabla XVI. Louis tarzı döşenmiş bir yatak odasında onu yaşatarak almıştı. Aile ile olan ikinci gerilim bizzat patronu olan Bay Milà ile gelişmişti.
Milà bu prestijli caddede iyi para kazanacağı altı bürolardan üstü de kiralık konutlardan oluşan bir şeyin sahibi olacağını düşünüyordu. Ancak bina planlarını gördüğü ilk gün bu fikrinin biraz zaman alacağını hemen anladı. Çünkü bu fantastik plan içinde yaşamak karısının da dediği gibi 1900′lü yılların başı için çok iddialı idi. Bay Milàya göre müstakbel kiracılar ne bu eğri biçimli odalara uygun eşyalara sahiptiler ne de yaşam biçimine ve bu epey bir zaman da alacağa benziyordu. Bu kriz de bir şekilde yoğun proje kavgaları ile aşıldı. Tabi belirtelim Gaudi burasının Bay Milànın aksine otel olmasını hep istiyordu.
Aile ile sorun bina bitene kadar bir daha yaşanmadı ama hukuki sıkıntılar yoldaydı. Gaudinin ilk mimari projesinin tarihi olan 1906′da başlayan inşaatın 2. yılında toplanan Kent Meclisi taşıyıcı sistemdeki bir kolonun inşaat sınırını 1 metre geçtiği gerekçesi ile inşaatı durdurdu ve Gaudiden bu hatanın düzeltilmesini istedi. Gaudi Meclis tarafından kaldırılması istenen bu kolonun bina cephesinde yaratacağı değişiklik nedeniyle şiddetle karşı çıktı ve bir şekilde uzlaşıldı. Bir buçuk yıl sonra cephedeki bazı kornişlerin bina sınırını çok aştığı gerekçesi ile yeni bir sorunla karşılaşıldı. Bu olay üzerine Belediye II. Bölüm Şefi mimar Plantada durumun geçici bir inşaat hatası olduğu ve bir problem doğurmayacağını söylemesi üzerine sıkıntı çözüldü. Bina tamamlanmak üzere iken bu kez de Belediye binanın projedeki yüksekliğini 4 metre ve toplam alanını ise 4.000 m2 aştığını bu nedenle çatı katının yıkılmasına veya bunun yerine 100.000.- peseta para cezası ödenmesine karar verdi. Bu durum tabi Bay Milà için ciddi bir sıkıntıydı çünkü ödenmesi istenen ceza inşaat maliyetinin neredeyse beş de biriydi. Tabi buna da direndiler ve uzun süren tartışmalardan sonra Belediye Meclisi binanın büyük bir sanatsal değer taşıdığına bu nedenle resmi kısıtlara tabi tutulamayacağına karar verdi.
Bu karar Gaudiyi o kadar çok sevindirdi ki kararın bir kopyasını da kendisi için istedi. Gaudi projesinin bir cephesinde koruyucu Paseoya şükranlarını bildirmek için aziz Michael ve aziz Gabrieli kanatları ile sarmalayarak kuşatmış melek figüründe bir azize Rosary tasarlamıştı. Ama onu da yerine koyamadı. Bunun için iki söylenti vardır. Bunlardan ilki inşaatın yüklenicisi olan Bayó tarafından dillendirilmiştir. Bayónun söylediğine göre Bay Milà heykeltraş Carles Mani tarafından yapılan bronz heykelin azizeyi iyi yansıtmadığını ileri sürerek bu heykelin binasına yerleştirilmesine karşı çıkmıştır. Diğer söylenti ise; 20-26 Temmuz 1909′da yaşanan ve Barselonadaki birçok kilisenin yakıldığı Setmana Tràgica (trajik hafta) olarak anılan olaylar nedeniyle evlerinin kilise ile karıştırılacağından korkan bay ve bayan Milànın bu dini yontunun konulmasına karşı çıktıklarıdır. Gaudi bunun üzerine hemen inşaatı bırakmaya karar vermiş ve aile ile yıllar sonra yeni bir çatışma yaşamış ailenin onu bir rahiple görüştürmesinden sonra ancak işine tekrar devam etmiştir.
Evet bina çok büyük sükse yaptı ve Bay Milànın korktuğu da başına gelmedi ve hemen kiracı buldu.
Ustanın ölümü ile 1926′da Bayan Milà binanın dekorasyonunu aşırı geleneksel biçimde yeniden yaptırdı. 1936′da yaşanan olaylar sırasında binada bulunan Milà Şapeli tamamen tahrip edildi. 1967 yılında bir Bingo (piyango) salonu olması için binanın Milà ailesi tarafından kullanılan bölümünde yapılan tadilat sırasında; duvarlar kaldırıldı tavan ahşap dekorasyon dövme demir işçilikleri gibi birçok orijinal Gaudi çalışması tahrip edildi. 1984 yılında UNESCO Dünya Kültür Mirası Listesine alınan casa Milà Caixa Catalunya (bir Katalan bankası) tarafından satın alındı ve tamamen özerk Centre Cultural Caixa Catalunya adıyla anılan bir kültür merkezine dönüştürüldü. Açık arttırmalar ile satın alınan kimi Gaudi tasarımları bu merkeze yeniden yerleştirildi ve binanın çatı katına Gaudinin çalışmalarının sergilendiği bir sunum merkezi yapıldı. Ayrıca giriş katı da sergimerkezi olarak yeniden düzenlendi.
4. Sagrada FAMILIA
Üstelik Ustanın ölümünün 100. yılında tamamlanması planlanan binanın bitimi için hala önümüzde 24 yıl var.
Kimileri turistik bir gelir kapısı neden bitirsinler ki? dese de Barselonanın adını tüm dünyaya yayabilmeyi başarmış bu bina üçüncü binyılın muazzam katedrali adıyla çoktandır anılıyor. Öyle bir ilgi var ki; El Periódico de Catalunya gazetesinin yazdığına göre 2004 yılında 2 26 milyon kişi bu şantiyeyi ziyaret etmiş. İsterseniz biz; bir ayaklanma ve ardından Katalunyanın özerliğinin kabulü iç savaş ve Franco faşizmi ve hatta geçen ay ulaşıma açılan AVEnin (hızlı tren) güzergahının bile tüm izlerini üzerinde taşıyan bu binadaki gezimize başlamadan önce bir 19. yüzyılın sonlarına gidelim ve hemen oradan dolaşmaya başlayalım
İspanya nın genelinin aksine Katalunya bölgesi ve özellikle Barselona 19. yyda kraliyetin içine düştüğü iktisadi çözülmeye karşın orta ölçekli dokumacılığın merkezi durumuna gelmişti. 1866′da kapitalizmin yeniden biçimlendirdiği bu yeni dünya düzeninde çözülmeye başlayan aile kavramının kutsallığına adanmış bir tapınağın yapımı için Josep Maria Bocabella i Verdaguer adında bir Barselonalının Associació Espiritual de Devots de Sant Josep adlı bir birlik kurulmasına önayak olması ile Sagrada Familianın bitmeyen öyküsü başlar.
Hıristiyanlığa içten bağlı olan kişilerin bağışları sonucunda biriken paralar ile 1881′de Marina Provença Sardenya ve Mallorca caddelerinin arasında kalan çok büyük bir araziyi bu birlik satın alır. Ve mimar Francesc delVILLARa ilk projenin yapımı işini verir. Villar bu alana 85 metre yüksekliğe ulaşan 3 nefli bir proje hazırlar. Projenin inşaatına 1882 yılının aziz Joseph gününde piskopos Urquinaonanın ilk temel taşını yerleştirmesi ile başlanır. (Besmele çekmedi sanırım) Kısa bir süre sonra Bocabella ile mimar Villar arasında ciddi anlaşmazlıklar başlar. Buna dair; dönemin siyasi gelişmeleri ile ilişkilendirilmiş veya Gaudi üzerine yıkılmış muhtelif söylentiler olmakla birlikte ben projedeki tasarım hatalarından kaynaklı nedenlerle çıkan tartışmalar olduğunu sanıyorum. Bu tartışmaların çok uzaması üzerine Bocabella mesleki bilgisine güvendiği bir kişi olan mimar Joan MARTORELLden bilirkişilik yapmasını ister.
Ve Martorell projenin Villardan hemen alınarak asistanı olan Gaudiye verilmesini ve Ustanın yeni bir proje tasarlanmasının en uygun çözüm olduğunu söyler.
Bu karar üzerine Birlik 126 yıl sürecek bir döneme de ilk adımını atmış olur.
Bir süre sonra Gaudi; bir bazilika şeması üzerinde geliştirdiği 5 yüksek ana nef ile bunlarla ilişkili binayı çevreleyen 3 neften oluşmuş bir alan ve onları örten 170 metre yüksekliğe erişmiş bir kubbe ile projesini hazırlar. Diğer proje detaylarına gezimiz sırasında yeniden değineceğim için girmiyorum. Ve 1889 yılında daha sonra Gaudinin atölye olarak da kullanacağı ve bina bittiğinde gömüt işlevi görecek olan mahzen tamamlanır. 1890′da binaya ait tüm çizimler bitirilir ve 1892′de Nativity façade (İsanın dirilişi cephesi) cephesine başlanır. Bu cephe ancak Danimarka Kralı Christian Xnın İspanyayı ziyaret ettiği 1929 yılında tamamlanacaktır. 1909′da projedeki Papaz Okulu tamamlanır.
30 Kasım 1925′de ise 12 çan kulesinden ilki 100 metre yüksekliğindeki aziz Barnabas Kulesi bitirilir. Usta bu sevinci doyasıya yaşasa da 8 ay sonra 7 Temmuz 1926′da bir tranvay kazası ile ölür. 2 gün sonra öldüğü öğrenilir ve düzenlenen bir törenle usta bir süre atölye olarak kullandığı Sagrada Famillianın mahzeninde bulunan gömütlüğe gömülür. Halbuki Sagrada Familia Kilisesi kurulması fikrini besleyenler temel atma günü olan koruyucu aziz Joseph gününe de güvenerek kim bilir neler hayal ediyorlardı. Ama onları bekleyen daha çok sıkıntı yoldaydı. Uzun süren bir mimari proje süreci ardından parasızlık nedeniyle inşaatın ilerleyememesi ve derken Gaudinin ölümü ilk çeyrek yüzyılda yaşananlardı.
Ve daha çok şey yaşanacaktı
Associació Espiritual de Devots de Sant Josep ilk önce yeni bir mimar arayarak işe başladı Gaudinin ölümünden sonra. Kısa bir süre sonra bu görevi 1905′den beri Gaudi ile birlikte çalışan mimar unvanını ise ancak 33 yaşında alan Domènec Sugrañes i Grasa verdi.
Sugrañes önce casa Milàdan bu yana birlikte çalıştığı Ustasının düşünce sistemi ile kilisenin eksik çizimlerini tamamlar. Bir maket oluşturarak iş planını yapar. Ve Katalunyaya otonomi verilmesinden bir yıl önce 1933′te ilk çan kulesinin kütle ile olan bileşimini tamamlar. 1935 sonrası İspanya için sıkıntıların iyice yükseldiği yıllardır. Ve tabi Katalunya bölgesi de bundan nasibini fazlasıyla alacaktır. 17 Temmuz 1936-1 Nisan 1939 arasında patlak veren ve 1975 yılına kadar ayakta kalacak Franco diktatörlüğünü iktidara getiren İspanya İç Savaşı sırasında atölye yakılır ve tüm çizimler maketler ve o ana kadar modelleme anlamında ne yapıldıysa yok edilir. 1940′da diktatörlük mimar Francesc Quintanaya tahrip edilen gömüt odalarının restorasyonu ile bugün bize ulaşan çizim ve maketlerin yapılması görevini verir. 14 yıl boyunca Kilisede pek iş yapılamaz. 1954′te dini inançlarına güvenilen 4 mimara: Francesc Quintana Isidre Puig Boada Lluís Bonet Garí ve Francesc Cardonere işi tamamlamaları için proje teslim edilir. Ve İnanç Cephesi (passion façade) nin yapımına başlanır. 1958 yılın Aziz Joseph günü yenide doğuş cephesindeki J. Busquets tarafından yapılan İsanın soyu yontusu tamamlanır. Bu gelişme çalışmalara büyük bir motivasyon verir. Projede olmayan ve bugün Gaudi çalışmalarının sergilendiği müze binası 29 Haziran 1961′de tamamlanır. 1976′da tutku cephesindeki çan kulesi tamamlanır. Ve ağır aksak proje inşaatı sürdürülür. Ancak 2006 yılında yeni bir tehlike daha gündeme gelir.
Bu tehlike geçen ay işletmeye açılan AVEnin yer kabuğunda yaratacağı titreşimler nedeniyle kiliseye zarar verme olasılığıdır. Uzun süren bir dizi tartışma başlar ve bir örgüt kurulur. Birçok mimar ve mühendisin de içinde yer aldığı Patronat de la Sagrada Família adlı bu örgütün verdiği yoğun mücadele sonucunda da İspanya Kültür Bakanlığının devreye girmesi ile AVE güzergahında proje tadilatları yapılır.
Bir anektot:
Ölümünden az önce Ustaya işin bu kadar uzaması konusunda bir serzenişte bulunur kilise yaptırma heyetinden birisi. Dinler onu Usta ve yanıt olarak der ki; benim patronumun bir acelesi yok
Evet kilisenin kısa makus tarihi bu kadar.
Evet
Bina kütlesi ve plan şeması dışında ele alındığında baştan sona tamamen bir sembolizmidir. Burası önemli. Çünkü Gaudi; doğa ve dinin diliyle her şey konuşulabilir her şey geçilebilir ve düşünülebilir demektedir bu simgeciliği ile. Ve Gaudinin bu binasıyla mimarlığı kullanarak; şiir ile doğa ile veya astronomi ile nasıl da önemli ilişkiler kurulabileceği görülür. Gaudi aynen Gotik dini mimarinin kuralını kullanır ve bu binanın açık bir dini kitap olduğunu söyler. Ve doğacı plastik sanat ile modern mimarinin gücünü dini mimarinin özü ile de akdeniz mimarisinin ruhunu birleştirir Sagrada Familiada. Bu önemlidir ki; 126 yıldır yüzlerce (belki de binlerce) kişi bu binanın bitirilmesi için uğraşmaktadır. Dünyanın her yerinde ve her dinde bir anda köşe başına inşa edilmiş ve bizi karşı kaldırıma püskürten bir dini mimari yüzyılında yaşayan bizler için önemli bir durumdur Sagrada Familia.
Burada tartışmayı ilerletmek gerekir:
Süleymaniye Camiini muhteşem kılan ne sultanın lakabı ne de binanın metrik bilgileri değildir örneğin. O Sarayburnu ile başlayan Ayasofya ile devam eden araziye paralel çizginin büyük ve sakin bir parçasıdır. İşte bina da odur mimarlık da odur.
Ne olur burada mimarın görevini yeniden düşünün. Sanılanın aksine mimar sadece hacim üretmez
Neyse
Kubbe ise Gaudiye göre; tapınağın coşkusudur. 170 metre yüksekliğe erişecek olan en yüksek yerdir orası. Gaudi İsanın dirilişi olarak görür bu kubbeyi. Doğu cephesi olan İsanın yeniden doğuşu cephesidir. Cephe güneş yönünde tasarlanmıştır ve kaplumbağalar salyangozlar ördekler horozlar baykuşlar serçeler Akdeniz bitkilerinden esinlenmiş yaşama sevincini vurgulayan son derece hareketli taş işçiliği ile bezenmiştir. Bu yüzeyde de 3 kapı vardır ve bunlar İsanın yaşamını en önemli üç özelliği olan; umut hayırseverlik ve inanç olarak tanımlanmıştır. Bu cephedeki dört çan kulesi İsanın yolundan ayrılan ve hıristiyan inancında hain olarak adlandırılan aziz Mathew aziz Judas aziz Simon ve aziz Barnabasa adanmıştır. Binanın Sardenya caddesine bakan inanç cephesi batıya bakar. Bu cephe İsanın ölümünün yarattığı kederi daha iyi vurgulamak için binada çok sık kullanılan bitki ve hayvan süslemelerinden tamamen arındırılmıştır. Cephedeki tek hareket oldukça yalın biçimlendirilmiş ve insan kemiğine benzetilmiş kolonlarla yapılmıştır. Bu cephede bulunan dört çan kulesi sırasıyla; aziz James aziz Bartholomew aziz Tomas ve aziz Phillipi temsil etmektedir. Cephede bulunan 3 kapı ise hıristiyanlığın faziletlerini temsil eder. Güney cephesi şan cepesidir (glory façade). Bu cephe insanın hayatındaki günah-fazilet çelişkisini vurgular. Cephedeki cehennem vurgusunda eski çok tanrılı dönemin mitolojilerinden alıntılar vardır.
Büyük kapı önündeki yedi sütunda kutsal ruhun yedi hediyesini simgeler. Burada anlatılması gereken bir konuda çan kuleleridir. Ki kilisenin silutei gözümüzde o kuleler ile canlanır. Kilisede 12 çan kulesi vardır. Bunlar 12 havaridir. Ve bunlar yer yüzü ile gökyüzünü birleştiren ilahiler okuyan bizim bakışımızı gökyüzüne çeviren haç taşıyan tespih ve bastonları olan kulelerdir. Kilisenin içi Gaudinin sözleri ile konuşursak; tapınak bir orman gibi olacak isteği ile tasarlanmıştır. Yükselerek birbirine değen çiçekler aralarından sızan ışık bu atmosferi yaratır. Birleşen bu çiçekler havarileri ve tüm dünya kiliselerini temsil eder. Ve şüphesiz havarilerden Paul ve Peterin bağladığı kemerlerden Meryem anaya aziz Johna kadar sayısız betimleme ile kaplanmıştır her alan.
Bu uzun yazıyı birkaç güncel bilgi vererek tamamlayayım:
Sagrada Familia Ekim/Mart ayları arasında saat 9:00/18:00 Nisan/Eylül aylarında ise 9:00/20:00 saatleri arasında açık. Ancak kilise; 25-26 Aralık ve 1-6 ocak tarihlerinde kapalı.
Giriş 8 Avro öğrencilere 5 Avro 20 kişiden fazla grup olduğunuzda kişi başı 5 Avroya giriyorsunuz. İnanç cephesindeki 65 yeniden doğuş cephesindeki 55 metre yükseklikteki asansörleri kullanmak için 2 Avro daha ödüyorsunuz.
Katalanca İspanyolca İngilizce Fransızca Almanca ve İtalyanca bilgi veren sesli rehber kullanacaksanız bunun için 3 5 Avro ödüyorsunuz. Ancak bunları kapanışa 1 saat kalaya kadar kiralayabiliyorsunuz. Tüm kampusun turistik gezisi yaklaşık 1 saat sürüyor. Binada açılmış ve çok şık tasarlanmış standlardan fotoğraftan DVDye kadar her türlü tanıtım ürününü satın alabiliyorsunuz. Ben sadece fakülte yaşamımda tanıştığım ve beni çok etkileyen iki ustadan biri olan Antoni Gaudiyi (diğer ise bir İsrailli mimar olan Moshe Safdiedir.
Güella Parkı
Ziyaretçilere link gizlenmiştir görmek için ]
Ziyaretçilere link gizlenmiştir görmek için ]
Ziyaretçilere link gizlenmiştir görmek için ]
Ziyaretçilere link gizlenmiştir görmek için ]
Ziyaretçilere link gizlenmiştir görmek için ]
Ziyaretçilere link gizlenmiştir görmek için ]
Ziyaretçilere link gizlenmiştir görmek için ]
Casa Matller
Ziyaretçilere link gizlenmiştir görmek için ]
Casa Batllo
Ziyaretçilere link gizlenmiştir görmek için ]
Ziyaretçilere link gizlenmiştir görmek için ]
Ziyaretçilere link gizlenmiştir görmek için ]
Ziyaretçilere link gizlenmiştir görmek için ]
Müze Evi
Ziyaretçilere link gizlenmiştir görmek için ]
Gaudi Bacası
Ziyaretçilere link gizlenmiştir görmek için ]
Gaudi Balkonu
Ziyaretçilere link gizlenmiştir görmek için ]
Ziyaretçilere link gizlenmiştir görmek için ]
Laiklik asla dinsizlik olmadığı gibi sahte dindarlık ve büyücülükle mücadele kapısını açtığı için gerçek dindarlığın gelişmesi imkanını temin etmiştir.
Mustafa Kemal ATATÜRK
- 25.Haziran.2013 #2
Ziyaretçilerimize Uyarı!: Kullanıcıların Profil Bilgileri Misafirlere Kapatılmıştır. Görmek için KAYIT olmalısınız.~
Google Antoni Gaudi için doodle yaptı! Ünlü Antoni Gaudi kimdir? İşte Antoni Gaudi'nin hayat hikayesi...
Antoni Gaudi kimdir? Hayatı hakkında bilgiler... Antoni Gaudi doodle'ı
Google Antoni Gaudi için doodle yaptı! Ünlü Antoni Gaudi kimdir? İşte Antoni Gaudi'nin hayat hikayesi...
Dünyaca ünlü mimar Ziyaretçilere link gizlenmiştir görmek için ] doğumunun 161. gününde unutulmadı. Ziyaretçilere link gizlenmiştir görmek için ] Antoni Gaudi'ye özel bir doodle hazırlayarak kullanıcılarına sürpriz yaptı.
"Peki Antoni Gaudi kimdir" diye merak mı ediyorsunuz? İşte Antoni Gaudi'nin hayatı hakkında bilgiler...Antoni Gaudi kimdir?
Antoni Gaudi ya da tam adıyla Antoni Plàcid Guillem Gaudí i Cornet İspanyada Art Nouveau akımının öncüsü olan ünlü Katalan mimardır. Barselonanın en ünlü mimari eserlerinin üreticisidir.
25 Haziran 1852de Katalonyanın Reus kentinde doğmuştur. Bir bakır ustasının oğludur. 1869da başladığı mimari eğitimi askerlik hizmeti ve çeşitli nedenlerle sekiz yıl sürmüştür. 1878de eğitimini tamamladığı Barselona kenti tüm sanatsal etkinliklerinin merkezi olmuş ve kişiliğinin gelişiminde büyük yer tutmuştur. O dönem Barselonada özellikle tekstil endüstrisinin gelişmesiyle orta sınıfın güçlendiği zenginliğin ve şehirsel gelişimin arttığı bir dönemdi. Gaudí Fransız mimar Eugene Viollet-le-Duc ve süsleme mimarinin kaynağıdır diyen İngiliz düşünür John Ruskinin fikirlerinden etkilenmiştir. Zamanla 19. yüzyılın baskın tarihi stillerinin ötesine geçerek kendi sınıflandırılması güç estetiğini oluşturmuştur.
İlk önemli eseri Vicens ailesi için 1883-1888 tarihleri arasında yaptığı Barselonadaki Casa Vicens adlı yazlık ev idi. Daha sonra Eusebi Güell adlı sanayici ile güçlü bir ilişki kurarak bu aile için yaptığı eserlerle Barselonada prestij edinmiştir. Bu eserler Güell Pavilyonu Güell Sarayı Güell Mahzeni Colonia Güell Türbesi ve Güell Parkıdır. Diğer önemli eserleri arasında Teresano Koleji kendisine yılın binası ödülünü kazandıran Celvet Evi Bellesgurad Villası Battlo Evi ve La Pedrera adıyla bilinen Casa Milà bulunur.
En ünlü eseri ise hayatını adadığı yapımı halen süren La Sagrada Familia bazilikasıdır. Gaudí 1882de Francesc de Paula Villar y Lozano tarafından yapımına başlanan bu kiliseyi tamamlama işini 1883de üzerine aldı. Gittikçe daha fazla zamanını bu esere ayıran Gaudí 1908de başka proje almayı bıraktı ve 1926daki ölümüne kadar sadece La Sagrada Familia ile uğraştı. Gaudi tüm mimari bilgisini karmaşık semboller sistemi ve inancın gizemlerine ilişkin görsel açıklamalarla birleştirerek bir 20. yüzyıl katedrali oluşturmayı arzuluyordu. Sadece tüm enerjisini esere ayırmakla kalmadı stüdyosunu da inşaata taşıdı. 7 Temmuz 1926'da 74 yaşında bir trafik kazası sonucu projesini tamamlayamadan öldü ve La Sagrada Familia'ya gömüldü.
Gaudí koyu bir Katolik ve ateşli bir Katalan milliyetçisiydi. Katalanca konuşmanın yasalara aykırı olduğu bir dönemde Katalanca konuştuğu için tutuklandığı bilinir. İlerleyen yaşında kendini tamamen dini bir yapıya adaması da dindarlığından kaynaklanır.
Gaudí bir dahi olarak kabul edilmekle birlikte renk körü olduğuna dair bir iddia vardır. Bu iddiaya göre eserlerini yardımcısı Joseph Maria Jujol olmadan oıluşturması mümkün değildi.
Gaudínin eserlerinin sekiz tanesi UNESCO Dünya Mirası Listesi'nde yer alır. Park Güell Palau Güell ve Casa Milà 1984te La Sagrada Familianın İsanın Doğuşu cephesi ile yeraltı türbesi Casa Vicesn Casa Battlo ve Colonia Güell Türbesi 2005de UNESCO Dünya Mirası Listesine girmiştir.
Gaudí 1908de iki Amerikalı girişimciden New Yorkta bir otel yapma önerisi almış ve 300 metre yüksekliğinde bir bina tasarlamıştı. Ancak bu proje Gaudínin 1901-1910 arasında sanatçıyı halsiz düşüren uzun süreli hastalığı nedeniyle gerçekleşmemiştir. Gaudí'nin projesinin 11 Eylül 2001de yıkılan Dünya Ticaret Merkezi yerine yapılacak bina için uygulanması önerilmiştir.
Laiklik asla dinsizlik olmadığı gibi sahte dindarlık ve büyücülükle mücadele kapısını açtığı için gerçek dindarlığın gelişmesi imkanını temin etmiştir.
Mustafa Kemal ATATÜRK
Konu Bilgileri
Bu Konuya Gözatan Kullanıcılar
Şu anda 1 kullanıcı bu konuyu görüntülüyor. (0 kayıtlı ve 1 misafir)