We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Gerald R. Ford Kütüphanesi, Michigan, Ann Arbor'daki Michigan Üniversitesi'nin Kuzey Kampüsünde yer almaktadır. Ulusal Arşivler ve Kayıtlar İdaresi tarafından sürdürülen Başkanlık Kütüphaneleri Sisteminin bir parçasıdır. Kütüphane, Başkan Gerald R. Ford'un gazetelerinin ve kamu yaşamına ilişkin diğer tarihi malzemelerin bağışlanması sonucu mezun olduğu okul kampüsünde hizmete açılmıştır. Aralık 1976'da federal hükümete bir mektupla. Hemen Ocak 1977'de, Michigan Üniversitesi deposuna kağıt sevkiyatı başladı. Fonlar toplandı ve kütüphane binası için Kuzey Kampüs'te Bentley Tarihi Kütüphanesi'nin bitişiğindeki bir alan seçildi. Nisan 1981'deki resmi özveri ile bina, eski Başkanın arşivlerinin korunması için Üniversiteye sunuldu. Bina, Bentley binasının mimarları tarafından tasarlanan alçak, iki katlı, soluk kırmızı tuğla ve bronz renkli cam yapı. İki katlı geniş bir lobi, lobide büyük bir merdiven ve doğal kırmızı meşe mobilyalarla döşenmiş bir iç mekan, burayı harika bir kütüphane yapıyor. Çok amaçlı bir oditoryum, toplantı odaları, bir el yazması araştırma odası ve özel donanımlı bir görsel-işitsel araştırma var. Binadaki oda.Kütüphane, Soğuk Savaş döneminde ABD iç sorunları, dış ilişkiler ve siyasi meseleler hakkında arşiv materyalleri toplar ve muhafaza eder.Yaklaşık 21 milyon sayfa not, mektup, toplantı notu, rapor ve yarım milyon görsel-işitsel öğe sergileniyor. Görsel-işitsel kaynaklar arasında 3 milyondan fazla fotoğraf, 1.265 saatlik video kaseti, 8 milyon fit film ve 2.100 saatlik ses bandı bulunmaktadır.Ford'un belgelerine ek olarak, kütüphanede 100'den fazla Beyaz Saray danışmanı ve personel asistanının dosyaları bulunmaktadır. Başkan Ford Komitesi, 1976 kampanya kayıtları ve Federal Rezerv Kurulu başkanı Arthur Burns, basın sekreteri Ron Nessen, siyasi anketör Robert Teeter ve enerji danışmanı Frank Zarb gibi Başkan ile ilişkili ünlü kişilerin belgeleri. Seçilmiş federal hükümet kayıtları da kütüphanede yer almaktadır. Kütüphane, öğrenciler, akademisyenler, kitle iletişim prodüksiyon personeli, hükümet yetkilileri, gazeteciler ve diğerleri için ulusal vatandaşlıktan bağımsız olarak bir bilgi kaynağı olarak hizmet vermektedir. Okul için özel görüşmeler ve rehberli turlar sağlanmaktadır. sivil ve diğer gruplar.
Gerald R. Ford Kütüphanesi ve Müzesi'ni ziyaret edin
Gerald R. Ford Başkanlık Kütüphanesi ve Müzesi iki farklı yerde bulunuyor. Ayrılığa rağmen, kütüphane ve müze tek bir yöneticiyi paylaşan tek bir kurumdur.
Ford Müzesi
303 İnci Caddesi, KB
Büyük Rapids, MI 49504-5353
Müze Saatleri:
Pazartesi - Cumartesi, sabah 9 - akşam 5
Pazar, saat 12.00 - 17:00
Kapalı Şükran Günü, Noel ve Yılbaşı
Müze Girişi:
$10,00 Yetişkin
$8.00 Kıdemli Vatandaş / Askerlik Görevlileri
$7,00 Kimlikli Üniversite Öğrencileri
$4.00 6-18 yaş arası gençler
5 yaşından küçük çocuklara ücretsiz
Ford Kütüphanesi
1000 Beal Caddesi
Ann Arbor, MI 48109-2114
Bu sayfa en son 8 Mayıs 2019'da gözden geçirildi.
Sorularınız veya yorumlarınız için bizimle iletişime geçin.
Kütüphaneler.org
Kütüphane detayları: Gerald R. Ford Kütüphanesi bir ABD Başkanlık kütüphane.
Bu kütüphanenin bağlı olduğu Ulusal Arşivler ve Kayıtlar İdaresi.
Kalıcı bağlantı: https://librarytechnology.org/library/32274
(Bu listeye geri dönmek için bu bağlantıyı kullanın.)
Kayıt Geçmişi: Bu liste 16 Ekim 2007'de oluşturuldu ve en son 10 Ekim 2014'te değiştirildi.
Güncellemeler: Düzeltmeler veya Güncellemeler? Kayıtlı Kütüphane Teknoloji Kılavuzları üyeleri, library.org'daki kütüphane listelerine güncellemeler gönderebilir. Kayıt ücretsiz ve kolaydır. Zaten kayıtlı? giriş yapmak. Ya da sadece mesaj göndererek düzeltmeleri bildirebilirsiniz. Marshall Yetiştiriciliği.
Gerald R. Ford Kütüphanesi
İlgili Kitaplıklar
Library.org hakkında
kütüphaneler.org dünya çapında ücretsiz bir kütüphaneler dizinidir.
Bu kitaplık için listelenen bilgilerle ilgili düzeltmeleri bildirmek için lütfen Marshall Yetiştirme ile iletişime geçin.
Bu başkanın annesi acımasız bir tacizciden kurtuldu: O, kadın tarihinin gerçek bir kahramanı
Matthew Rozsa tarafından
21 Mart 2021 10:00AM (EDT) yayınlandı
Gerald R. Ford, Jr., annesi Dorothy Gardner Ford ve üvey kardeşi Jim Ford ile birlikte. 1928 (Gerald R. Ford Başkanlık Kütüphanesi ve Müzesi)
Hisseler
Yakın tarihli bir başkan - en azından tarihsel olarak nispeten yeni - zengin doğmadı. Sıradan bir orta sınıf genç olarak Büyük Buhran'da büyüdü. Ortabatı'daki memleketindeki gençlik yıllarında, lisesinin karşısındaki bir restoranda hamburgerleri çevirerek ve bulaşık yıkayarak para kazandı. Çalışırken radyoda büyük grup caz dinlemeyi severdi. Hayatından pek çok sahne, Normal bir Rockwell tablosunda veya siyah beyaz bir sitcomda yersiz olmazdı.
Bir gün orta yaşlı bir adamın kendisine baktığını fark etti. İşine odaklanmaya çalıştı ama pusudaki adam onu tedirgin ediyordu. Sonunda gizemli adam kendini tanıttı. Adı Leslie King'di ve paylaşacak bir sırrı vardı: Onu büyütmek için yanında olmamasına rağmen genç adamın gerçek babasıydı.
Geleceğin başkanının müzesinin küratörü Donald Holloway, hikayeyi Salon'a anlatırken, genç çocuk King ve karısıyla yakındaki bir restorana gitti. "Futbol hakkında, çeşitli farklı şeyler hakkında konuşuyorlar ama sonra King, Leslie Jr.'ın [çocuğun asıl adı] onunla Wyoming'e gelip gelmeyeceğini soruyor." Çocuğun bir saniyeden fazla düşünmesi gerekmedi: Cevap hayırdı. Arketipik bir Amerikan yetiştirme tarzına sahipti, çalışkan bir öğrenci ve lise sporcusuydu ve hiç tanımadığı bir babasıyla uzaklaşmak için şu anki hayatını kökünden sökmek istemiyordu.
Uzun yıllar sonra müstakbel başkan, babası olarak tanıdığı adamın biyolojik ebeveyni olmadığını "dolaylı olarak, çıkarım yoluyla" öğrendiğini hatırladı. Yine de o adamı her zaman babası olarak gördü ve sonunda adını aldı. Muhtemelen bildiğiniz gibi, Leslie King Jr. adında bir başkanımız hiç olmadı - ama üvey babasının adını taşıyan Gerald R. Ford Jr. adında bir başkanımız vardı.
Bu ilginç bir Amerikan hikayesi ve ABD başkanlığının yıllıklarında esasen benzersiz. Ama ne yaşlı ne de genç Gerald Ford bu hikayedeki kahraman değil. Bu, 1910'larda Leslie King'le evlendikten kısa bir süre sonra, acımasız ve şiddetli Leslie King ile taciz edici ilişkisini sonlandıran ve aile içi istismarın kamuoyunda nadiren tartışıldığı ve boşanmanın nadiren tartışıldığı bir çağda boşanmış olan genç Ford'un annesi Dorothy Ayer Gardner olurdu. - özellikle kadınlar için - genellikle bir utanç işareti olarak görülüyordu.
Holloway'e göre King, evlendikten kısa bir süre sonra Gardner'a fiziksel, sözlü ve psikolojik olarak tacizde bulundu. Onu aşağıladı, tehdit etti, tokatladı, dövdü ve ailesinden uzak tutmaya çalıştı. Oğullarının doğumundan sonraki günlerde, onu bir bıçakla tehdit ettiği ve yeterli olduğu bildirildi. Gardner'ın genç Leslie Jr. (yakında Gerald olacak) hakkındaki bebek kitabında, çocuğun "ilk gezileri" Ortabatı'da daha iyi bir yaşam için tren yolculuklarıydı. Çok çekişmeli (ve çok açık) bir boşanmadan sonra, bir yargıç King'in Gardner'a nafaka ödemesini emretti. Ailesi zengin olmasına ve kolayca karşılayabilmesine rağmen, asla yapmadı. Müstakbel başkan bir yetişkin olana kadar, annesine iyi bir avukat bulmasında yardım edebildi, bu da King'i hapse attırdı, bu da onu bir uzlaşma ödemeye teşvik etti.
Her türden istismarcı ilişkiden ayrılmak her zaman son derece zor olmuştur. Kadın Tarihi Ayı'nı onurlandırdığımız için, Gardner'ın, bir asırdan daha uzun bir süre önce, sosyal âdetlerin çok daha fazla olduğu bir zamanda, bir istismarcıyı yenerek - Richard Nixon'ın 1974 istifasından sonra ulusun iyileşmesine yardım eden - geleceğin bir Amerikan başkanını nasıl yetiştirdiğini incelemeye değer. bugün olduğundan daha ataerkil ve kadın düşmanı.
Evergreen State College'da tarihçi ve Çağdaş Aileler Konseyi'nde araştırma direktörü Stephanie Coontz, Salon'a “Her şeyden önce, aile içi şiddeti aile içi şiddet olarak tanımak uzun zaman aldı” dedi. 19. yüzyılın sonlarında bazı eyalet mahkemeleri, belirli durumlarda bir erkeğin karısını dövme hakkına sahip olduğuna karar verdi, ancak o yüzyılın sonuna gelindiğinde aile içi şiddet, toplumsal olarak kabul edilemez olarak kabul edildi. Öyle olsa bile, bu tür suistimallerin kışkırtılabileceğini veya en azından bugün tamamen ortadan kalkmamış bir zihniyetin anlaşılabilir olduğunu savunan “uzmanlar” vardı.
Coontz Salon'a verdiği demeçte, "Amerika'da, kadının çok verimli ve saldırgan olduğunu ve erkeği tehdit ettiğini söyleyen psikiyatristlerin, aile içi istismara tolerans gösterme konusunda uzun, uzun bir geçmişimiz var" dedi ve bazı insanların fiziksel istismarın "evliliği eski haline getirdiğini" savundu. denge." Bu önyargılara rağmen, istismara uğrayan bir kadının boşanma davası açması mümkündü, ancak istisnai olarak zordu: Mahkemeler, kadın herhangi bir şekilde karşılık vermişse ve bu nedenle "temiz ellere" sahip değilse, dilekçesini reddedebilirdi.
Gardner beyazdı ve varlıklı bir aileden geliyordu - o zamanlar pek çok kadının sahip olmadığı ayrıcalıklar - ama yine de "muazzam bir risk" alıyordu. Kadınlar genellikle boşanmadan sorumlu olarak görülme ve hatta belki sadakatsiz olma ya da utanmak için başka bir nedene sahip olma damgasını taşıyorlardı.
Salon, merhum başkanın annesini deneyimleri hakkında fazla ayrıntı paylaşmayan bir kadın olarak tanımlayan Gerald Ford'un iki yeğenine ulaştı. Genç Gerald'a kadınlara büyük saygı duymayı öğrettiğini ve kadın akrabalarına kendileri için ayağa kalkmalarını söylediklerini söylediler.
Julie Foster, Başkan Ford'un annesinin Gerald Ford Sr. ile olan evliliğinden olan üç üvey kardeşinden birinin kızıdır. Foster, Salon'a “Büyükannem çok güçlü bir kadındı” dedi. Annesi tarafından, büyükannesinin "güzel bir düğün" geçirdiğini ve ardından düğün gecesinde başlayan bir taciz modelinin söylendiğini hatırlıyor. Foster, dört erkek çocuk yetiştirirken, büyükannesinin "onlarla ilgilendiğini ve kibar ve kibar davranarak saygı istediğini" söyledi. Annesi bir keresinde ona, Gardner'ın geleceğin başkanı olan "Jerry"nin sinirlendiğini gördüğünde, "bu konuya hemen değindi, çünkü bunu Jerry'nin babasında gördü. Jerry'nin böyle olmasına izin vermeyecekti. Onu o yaptı. bu kadar çabuk sinirlenmemeye çalış."
Ford kardeşlerin son ölen babası Richard Ford olan Linda Burba, büyükannesinin geçmişini onunla doğrudan tartışmadığını da söyledi. (Hem o hem de Foster, bu röportaja kadar bıçakla ilgili hikayeyi duymamışlardı.) Daha sonra platformunu alkolizmle mücadelelerini tartışmak için bir başkanın karısı olarak kullanacak olan Betty Ford'u düşündü.
Burba, Salon'a, "Betty Teyzem Amerika'daki evlerde halka açık hale getirmeden önce alkolizm hakkında konuşan herkese benzer" dedi. "Sırrı sakladılar. Aile içi istismarda olduğu gibi," özellikle de çocuklarla tartışırken. "Bu yüzden onun gücüne hayranım." Burba, bu gücün kısmen Gardner'ın "çocuğunu koruyan anne ayı" rolündeki yalnız rolünden kaynaklandığını düşünüyor.
Kredi ayrıca geleceğin başkanının her zaman gerçek babası olarak gördüğü Gerald Ford Sr.'ye aittir. Gerald Sr. üvey oğluna tıpkı üç biyolojik oğluna davrandığı gibi davrandı ve Ford için bir rol model olarak hizmet etti. Francis Marion Üniversitesi'nde bir Ford biyografisi yazan tarihçi V. Scott Kaufman'ın Salon'a söylediği gibi, yaşlı Ford bir işadamı ve sadık bir Cumhuriyetçiydi. Bir Demokrat olan Başkan Franklin Roosevelt'e karşı çıktı ve oğlu, babasının FDR'nin liberal New Deal ekonomi politikalarını küçümsemesini paylaştı. Oğullarına, çok çalışırlarsa ve eski moda bir etik kurallara uyarlarsa başarılı ve mutlu olabileceklerini öğretti.
Ford'un başkanlığının, Richard Nixon'ı Watergate skandalı sırasında işlediği pek çok olası suç için affetme kararından başlayarak, karışık bir çanta olduğu belirtilmelidir. Ford, eski moda bir merkez sağ Cumhuriyetçiydi, aynı zamanda Beyaz Saray'daki kısa görev süresi boyunca herhangi bir sayıda zorlu meseleyi içtenlikle çözmeye çalışan düzgün ve onurlu bir adamdı. Aynı zamanda, Ronald Reagan'ın partiyi asla geri dönmediği aşırı sağa doğru itmeye başlamasından önceki son Cumhuriyetçi başkandı. (Ve muhtemelen her zaman önemsiz bir sorunun cevabı olacaktır: Hangi ABD başkanı hiçbir zaman ülke çapında siyasi göreve seçilmedi?)
Jimmy Carter, 1976 seçimlerinde Ford'u kıl payı mağlup ettikten sonra, açılış konuşmasında mağlup ettiği rakibine teşekkür etmek gibi nadir bir adım attı: "Kendim ve milletimiz için, selefime topraklarımızı iyileştirmek için yaptığı her şey için teşekkür etmek istiyorum. " O ve Carter, başkanlık sonrası yaşamlarında iyi arkadaş olmadan önce bile, bu tür bir saygı uyandırabilirdi.
Yine de sonuçta bu bir partizan siyaset hikayesi değil. Herhangi bir geçmişe sahip olan herkes istismara maruz kalabilir veya istismardan kurtulan birinin gücünden yararlanabilir. Bu savaşları kendi yöntemleriyle yapan herkes, başkaları için hayatta kalma, iyileşme ve büyüme olanağı yaratır. Bu kahramanlardan biri, özellikle zor olduğu bir zamanda, bir erkek çocuğunu kolej futbol yıldızı, Donanma gazisi, kongre üyesi, başkan yardımcısı ve başkan olan bir adama yetiştirirken bunu yapan bir kadındı.
Biyolojik babasıyla hiç tanımadığı bu travmatik karşılaşmadan yıllar sonra Gerald Ford, en zor kısımlardan birinin akşam eve yürümek olduğunu ve anne babasına olanları anlatmak zorunda kalacağını bilmek olduğunu hatırladı. Geçmişle ilgili sorularını yanıtladılar ve sevildiğine dair güvence verdiler. Gelecekteki başkan, hikayeyi daha sonra anlattığı gibi, o gece uyumak için hala ağladı, ancak ertesi sabah kalktı ve hayatına devam etti.
Matthew Rozsa
Matthew Rozsa, Salon için çalışan bir yazardır. Rutgers University-Newark'tan Tarih alanında yüksek lisans derecesine sahiptir ve Lehigh Üniversitesi'nde Tarih doktora programında ABD'dedir. Çalışmaları Mic, Quartz ve MSNBC'de yayınlandı.
Ford Library, Wikimedia'nın GLAM projesine katılıyor
Gerald Ford Kütüphanesi ve Müzesi Sergiler Uzmanı Bettina Cousineau, “Oturumdan ayrılır ayrılmaz bunun bizim için çığır açan bir proje olacağını biliyordum” dedi. Cousineau bu yaz Indianapolis, IN'deki Midwest Müzeler Birliği Konferansındaydı ve Lori Phillips tarafından sunulan "Wikimedia: Commons and GLAM" oturumuna katıldı, &hellip Okumaya devam et Ford Library Wikimedia'nın GLAM projesine katılıyor
İçindekiler
Gerald Rudolph Ford, Jr. (doğum adı Leslie Lynch King, Jr.) 14 Temmuz 1913'te doğdu. Ford, sekizi Cumhuriyetçi Azınlık Lideri olmak üzere Michigan'ın 5. kongre bölgesinin Temsilcisi olarak yaklaşık 25 yıl görev yaptı. 1973'ten 1974'e kadar Amerika Birleşik Devletleri'nin 40. Başkan Yardımcısı olarak görev yapan Ford, 25. Değişikliğin şartlarına göre başkan yardımcılığına atanan ilk kişi oldu. Daha sonra Richard Nixon'ın 9 Ağustos 1974'te istifası üzerine Başkan oldu ve 20 Ocak 1977'ye kadar Amerika Birleşik Devletleri'nin 38. Başkanı olarak görev yaptı. Ford, Başkan veya Başkan Yardımcısı olarak görev süresi boyunca oylamayla seçilmeyen tek Amerika Birleşik Devletleri Başkanıdır.
Müzenin inşası için fonlar Gerald Ford Hatıra Komitesi, Michigan Üniversitesi, Michigan Eyaleti, Kent County ve Grand Rapids Şehri'nin çabalarıyla 14.000'den fazla bireysel bağıştan toplandı.
44.000 metrekarelik (4.100 m 2 ) iki katlı üçgen müze, Marvin DeWinter Associates tarafından tasarlandı ve 11 milyon $ maliyetle inşa edildi. Müze, Grand Rapids şehir merkezindeki Grand Nehri'nin batı kıyısındaki Grand Rapids Halk Müzesi'ni içeren 20 dönümlük (8.1 ha) bir park kompleksinin öne çıkan noktalarından biridir. Bina 18 Eylül 1981'de Başkan ve Bayan Reagan, Meksika Devlet Başkanı José López Portillo, Kanada Başbakanı Pierre Trudeau, Japonya Dışişleri Bakanı Sunao Sonoda, eski Fransa Cumhurbaşkanı Valéry Giscard d'Estaing'in katıldığı bir gala kutlamasıyla yapıldı. ve eski Dışişleri Bakanı Henry Kissinger. Bob Hope törenlerin ustası olarak görev yaptı ve şenliklerin bir kısmı TV yayını için kaydedildi. [1] Yapının doğu tarafı, nehrin ve ötesindeki Grand Rapids şehir merkezinin manzarasını sağlayan 300 fit genişliğinde (91 m) bir cam duvarla çevrilidir. Ana giriş, ziyaretçileri karşılamak için yansıtıcı bir havuz ve çeşmeye sahiptir. Site, nehri kapsayan bir yaya köprüsü ile şehir merkezindeki oteller ve dükkanlarla bağlantılıdır.
Temel sergiler, 1997'de tamamlanan ve değişen özellik sergileri ve etkinliklerinden oluşan daha geniş bir programa izin veren büyük bir bina genişletmesinin parçası olarak tamamen yeniden tasarlandı. Gerald R. Ford Vakfı tarafından sağlanan genişletilmiş fon, genişlemeyi ve genişletilmiş programlamayı destekledi.
Müze sergileri Düzenle
Ana kat, Başkan Ford'un Amerika Birleşik Devletleri Başkanı olarak hayatı ve kariyeri hakkında sergiler içeriyor. Ford'un ailesi ve meslektaşlarıyla etkileşime girdiği samimi fotoğrafları, ziyaretçiye başkana kişisel bir bakış sunuyor. Bu kat, Ford'un başkanlığı sırasında olduğu gibi döşenmiş Oval Ofis'in tam ölçekli bir kopyasını içerir. [2]
Özel sergiler 1976 Bicentennial kutlamasını [3] ve kocasının görev süresi boyunca Bayan Ford'un rolünü vurgular. Müze programının çekirdeğini oluşturan diğer sergiler, ziyaretçilerin Başkan Ford ve Sekreter Kissinger ile video ile dünyanın çeşitli sıcak noktalarına seyahat etmelerini sağlıyor. bir ses ve ışık gösterisi. Bir Watergate galerisi, Haziran 1972'deki hırsızlıkla başlayan altı dakikalık, çok ekranlı bir geçmiş ve gerçek hırsızlık araçlarının bir görüntüsünü içerir. Etkileşimli bir Kabine Odası, ziyaretçilerin başkanlık karar alma süreçlerine katılmalarını sağlar. Ziyaretçiler, devlet başkanları ve diğer yabancı devlet adamları tarafından sunulan hediyelerin yanı sıra Amerikan halkının Ford'a kişisel hediyelerini görebilirler. Ödüllü film, "A Time To Heal", müze oditoryumunda her saat başı gösteriliyor. Berlin Duvarı'nın bir bölümü, 6 Eylül 1991'de Ford tarafından tahsis edilen müzenin lobisinde duruyor. [4]
Kalıcı sergilere ek olarak, bir dizi geçici sergi, tüm Başkanlık kütüphaneleri sistemi, Smithsonian Enstitüsü, Ulusal Arşivler ve diğerlerinin zengin varlıklarından yararlanır.
Müze koleksiyonları Düzenle
Müze koleksiyonları, Başkan Ford'un hayatı ve kariyerinden yaklaşık 20.000 eser barındırıyor. Bayan Ford'un hayatı da temsil edilmektedir. Eserler arasında Boy Scout malzemeleri, devlet başkanı hediyeleri, iki yüzüncü yıl malzemeleri, yeniden seçim kampanyası malzemeleri ve giysiler bulunur.
Gerald R. Ford Başkanlık Kütüphanesi ve Müzesi, misyonu tarihi sergileri, eğitim programlarını, konferansları, araştırma hibelerini ve ödülleri desteklemek olan Gerald R. Ford Başkanlık Vakfı tarafından desteklenmektedir. Vakıf, kütüphane ve müze için fon sağlamanın yanı sıra, altı ayda bir faaliyet raporu yayınlar, William E. Simon Lectures in Public Affairs'e sponsorluk yapar, başkanlık ve savunma meseleleri hakkında habercilikte mükemmellik için gazetecilik ödülleri verir ve hibeler verir. Ford Kütüphanesi arşiv varlıklarını kullanan araştırmacılara 2.000 dolara kadar yardım. Vakfın misyonunun bir diğer parçası da Gerald Ford'un kamu hizmeti kariyeri boyunca sergilediği ilke ve değerleri onurlandırmaktır.
Ford Başkanlık Vakfı'nın yardımıyla müze, bağımsız olarak veya Michigan Üniversitesi ve Yurt İçi Politika Derneği gibi diğer kuruluşlarla birlikte bilimsel konferanslara ve topluluk faaliyetlerine sponsorluk yapıyor.
Müze personeli, dönem moda gösterilerinden okul çocukları için etkinliklere ve bölge öğretmenleri için hizmet içi atölye çalışmalarına kadar uzanan özel etkinlikler düzenler ve ev sahipliği yapar. Müze her yıl yeni vatandaşlar için vatandaşlığa kabul törenlerine ev sahipliği yapıyor ve topluluk şenliklerine ve Bağımsızlık Günü havai fişeklerine zemin açıyor. Müzedeki diğer düzenli programlar şunları içerir: Büyük Kararlar Ders Serisi seçilen dış politika konularında konuk konuşmacılar getiren, dinleyici tartışmaları ve "kanaat oylamaları"nın tamamlanmasını içeren bir programdır. Öğrencilerin kamu sorunları hakkında farkındalığını teşvik eden Close Up Foundation ile devam eden bir ortaklığı sürdürmekte ve lise öğrencileri için tarih ve siyasi meselelere odaklanan soruları olan rekabetçi bir sınav olan Citizens Bee'ye sponsorluk yapmaktadır. Amerikan Politik Film Dizisi, her yıl tartışma için oldukça yoğun konularla ilgilenen sekiz sinema filmi sunar. Noel zamanı, bölge gençleri müze lobisindeki büyük ağaç için süsler yapmaya davet edilir.
Kütüphane, bir PBS serisinin bantlama sitesiydi. Cumhurbaşkanlığı ve Anayasa 1987'de yayınlandı. Aralık 1988'de, Tüm Demokrasiler Konferansı için 44 ülkeden temsilcilerin bir araya geldiği bir toplantıya ev sahipliği yaptı. Belki de kütüphane ve müzenin sponsor olduğu en popüler konferans, Mizah ve Başkanlık 17-19 Eylül 1986 tarihlerinde müzede düzenlendi. [5] Konferansta politikacılar, tanınmış komedyenler, basın sekreterleri, gazete köşe yazarları ve siyasi karikatüristlerin konunun tüm yönlerini araştırmak için yaptıkları sunumlar yer aldı. Başkan Ford ve Chevy Chase, olaya büyük ilgi uyandıran birkaç sabah haberinde/tartışma programında yer aldı. Konferans daha sonra HBO'da yayınlanmak üzere kaydedildi.
Gerald Ford'un 26 Aralık 2006'daki ölümünün ardından, binlerce kişi müze gerekçesiyle başkana saygı duruşunda bulundu. Ziyaretçiler, Pearl Street girişinde mumlar, bayraklar, çiçekler ve el yazısı notlarla kendiliğinden bir anıt oluşturdular. 2 Ocak 2007 gecesi, 3 Ocak sabahı boyunca, Ford müze lobisinde dinlenirken yaklaşık 60.000 kişi tabutu inceledi. [6] 3 Ocak'ta Ford'un cesedi, cenaze töreni için East Grand Rapids'deki Grace Piskoposluk Kilisesi'ne götürüldü. Tören sırasında eski Başkan Jimmy Carter, eski Savunma Bakanı Donald Rumsfeld ve tarihçi Richard Norton Smith methiyeler dizdiler. [7] Ayinin ardından Başkan Ford müze alanına defnedildi.
Betty Ford'un 8 Temmuz 2011'deki ölümünden sonra müze, cenazesine hazırlanmak için ertesi gün kapandı. Kapanış boyunca, konukların bir taziye defteri imzalaması için lobi açık kaldı. [8] O günün ilerleyen saatlerinde Ford ailesi, Grace Piskoposluk Kilisesi'nde bir ayinin düzenlendiği 13 Temmuz akşamından 14 Temmuz öğlene kadar, tabutunun Grand Rapids'e iade edileceğini ve halkın ziyareti için müzede dinleneceğini duyurdu. . Törenin ardından tabut, eşinin yanına defnedilmek üzere müzeye iade edildi. [9]
- Gerald Ford'un Amerika'sı: 1970'lerin pop kültürü.
- Genç Jerry Ford: Başkan yardımcısı olarak göreve başlamasına kadar geçen yıllar.
- Krizdeki Anayasa: Watergate yılları.
- Oval Ofiste İş Başında: Ford'un Amerika Birleşik Devletleri Başkanı olduğu yıllarda Oval Ofis'in bir rekreasyonu.
- Diplomaside Liderlik: Ford'un Dışişleri Bakanı Henry Kissinger ile yaptığı yurtdışı gezileri.
- Ford Dolap Odası: Ford Başkanlığı'nın Kabine Odası'nın bir rekreasyonu. Videolar, SS'nin ele geçirilmesi olan Richard Nixon'ın affını vurguluyor Mayagüez, ve New York Cityfinansal kriz.
Gerald R. Ford Başkanlık Müzesi, ziyaretçilerine sürekli değişen bir dizi geçici sergi sunmaktadır. Müze, kamu ve özel kurumlardan önemli gezici sergilere ev sahipliği yapmanın yanı sıra, kurum içinde büyük geçici gösteriler de geliştiriyor. Bazı önemli sergiler şunlardır:
Tüm O Jazz Edit
1920'lerde Amerika (31 Ocak – 13 Haziran 2004)
Amerika tarihindeki en önemli onyıllardan birinin dramı, Caz Çağı'na bu eşsiz bakışla gözler önüne seriliyor. Birkaç on yıl o kadar çok şeyle dolu ki 1920'ler kadar çabuk sona erdi. İşletmeler patladı, borsa yükseldi ve kahramanlar bol oldu. 1920'ler, tarihin en kötü borsa çöküşüyle sona ermeden önce, Amerika, 19. yüzyıl Viktorya dönemi yaşamı ve işinden 20. yüzyıl dinamosuna dönüşerek, dönüştürülmüş bir toplum ve sanayi devi için standart belirledi. Bu özel sergide Richard Byrd'ın polar uçuş giysisi, Man o' War'ın eyeri, Sevgililer Günü Katliamı'ndan bir tuğla, Henry Ford'un giydiği bir takım elbise, Ernest Hemingway'in pasaportu, Charles Lindbergh'in uçuş gözlükleri, Zelda Fitzgerald'ın bir tablosu, bir kostüm yer aldı. Al Jolson, Bill Tilden'ın tenis raketi, Louis Armstrong'un trompet, Babe Ruth'un Yankees forması ve çok daha fazlası tarafından giyilir. [10]
İmparatorluk Düzenlemesi Açmak
ABD ile Çin İlişkileri (15 Ekim 2004 – 13 Mart 2005)
Çin canlı ve büyürken, yalnızca son birkaç yüzyıla kadar dünyadan izole kaldı. Bu özel sergi, ziyaretçilerin dünyanın en kalabalık ulusunun tecritten küresel bir güce dönüşen antik sanat ve kültürünü görmelerini sağladı. İmparatorluk Açmak Çin'i ilk imparatorundan Kubilay Han'a ve Boxer isyanına kadar keşfetti. Çin'in 20. yüzyıla çıkışı ve ABD ile benzersiz ilişkileri de öne çıktı. Öne çıkan eserler şunlardı: Boxer İsyanı sırasında kullanılan silahlar, Başkan Mao eşyaları, 1844 Wangxia Antlaşması (Çin ile ABD arasında imzalanan ilk antlaşma), erken çay ticareti eserleri, Devlet Başkanının on farklı ABD Başkanına hediyeleri ve her Çin Hanedanı. [11]
Theodore Roosevelt
Tekil Bir Yaşam (7 Ekim 2005 – 5 Mart 2006)
20. yüzyılın şafağında canlı Amerika, dünya sahnesine adım atmaya hazırdı, ancak tereddütlüydü. Yeni Dünya'nın enerjisini ve vaadini bünyesinde barındıran Theodore Roosevelt, bu uygun zamanda geldi. Sekiz yıl içinde Amerika'nın varlığını dünyanın her yerinde hissettirdi, sıradan insanı kolladı, gördüğü her yerde adaletsizlikle savaştı ve siyasi patronlara ve sanayicilere meydan okudu. Ve iki kahramanı George Washington ve Abraham Lincoln başkanlığı tanımladıysa, onu değişen dünyaya uyacak şekilde modernleştirdi. Sergide öne çıkanlar şunlardı: Rough Riders'ların USS'den ırgat San Juan Hill'e hücum ederken taşıdıkları bayrak Maine, Roosevelt'in gençliği sırasında tuttuğu bir günlük, 1898 Paris Antlaşması, Başkan McKinley suikast öğeleri, Roosevelt'in başkanlığı sırasında giydiği deniz pelerini, "Big Medicine" (Roosevelt'in ünlü safari av tüfeği), bir aslan, zebra ve gergedan hepsi Roosevelt tarafından safari sırasında toplanmıştır. [12]
Deneme Sürümünde Kölelik
Özgürlüğe Giden Uzun Yol (8 Aralık 2006 - 29 Nisan 2007)
O zamanki On Üç Koloni'de köleliğin ilk günlerinden İç Savaşın sonuna kadar, Yargılanan Kölelik Dred Scott ve ailesinin hayatı boyunca bu korkunç uygulamanın tarihini takip etti. Bilinen en eski Eli Whitney çırçır, John Brown'u asmak için kullanılan ilmek, Frederick Douglass'ın satış faturası, Missouri Uzlaşması, Tom Amca'nın Kulübesi'nin ilk baskısı, Daniel Webster'ın kişisel eşyaları, gerçek Dred Scott Yüksek Mahkemesi Kararı, İç Savaş sırasında taşınan bir Birleşik Devletler Renkli Birlikler (USCT) alay bayrağı, Charles Sumner'ın Senato başkanı Abraham Lincoln, köle yapımı bir yorgan ve zincirlemek için kullanılan zincirler tarafından imzalanan Kurtuluş Bildirgesi'nin bir kopyası köleler. [13]
Amerika ve Soğuk Savaş
Dünyayı Değiştiren Dört Yıl (22 Ocak – 13 Haziran 2010)
İkinci Dünya Savaşı, savaşın sonunda Avrupa ve Asya'nın çoğunun harabeye döndüğü tarihin en yıkıcı çatışmasıydı. Yine de huzur yoktu. Amerika Birleşik Devletleri ve Sovyetler Birliği'nin süper güçleri ve onların tiranlığa karşı demokrasi ideolojileri, soğuk bir savaşta dünya sahnesinde öne çıkmak için yarıştı. 40 yılı aşkın bir süredir bu nükleer süper güçler, bir soğukluk sürdürdüler ve gezegeni potansiyel olarak yok edebilecek bir sıcak savaştan kaçındılar. Amerika ve Soğuk Savaş, bu güçlü konuyu şu gibi ikonik eserler aracılığıyla araştırdı: orijinal bir 34' Nike Ajax füzesi, Hiroşima'da kullanılan bombayı harekete geçirmek için kullanılan kurma tapası, Thunderbolt Air Raid sireni, SALT I Antlaşması, Apollo-Soyuz'un ölçekli modeli, Berlin Hava İkmalinden şeker paraşüt, Stasi gözetleme ekipmanı ve 1960 yılında Francis Gary Powers U-2 casus uçağını düşüren Sovyet SA-2 füze taburunun mürettebat üyelerine verilen bir masa plaketi. [14]
Denizleri Almak Düzenle
Amerikan Uçak Gemisinin Yükselişi (14 Temmuz 2014 – 26 Nisan 2015)
Yüz yıldır uçak gemileri, uçaklarını denizlere indirerek, karadaki filo ve askerlere hava üstünlüğü ve haritanın, liderlerin çıkarlarımızın risk altında olduğunu belirlediği uzak köşelerinde destek sağlıyor. Onlar, dalgaları süren en büyük, en güçlü savaş gemileri, ulusumuzun gücünün anıtları, yurtdışındaki krizlere yanıt vermeye hazırlar. The Taking the Seas: The Rise of the American Aircraft Carrier exhibit explores the development of this unique ship and the role it plays in projecting our nation's influence abroad. An assortment of iconic artifacts and documents illuminate the evolution of aircraft carriers from experimental ship conversions to modern-day, nuclear behemoths. Highlights include: the Washington Naval Treaty of 1922, the Lend-Lease Act of 1941, Mitsuo Fuchida's map of Pearl Harbor, Jimmy Doolittle's Medal of Honor, uniform worn by Admiral Chester William Nimitz, scale model of USS Amerika Birleşik Devletleri, Admiral Hyman George Rickover artifacts, life ring from USS Forrestal, and a scale model of USS Gerald R.Ford.
Early Years and Congressional Career
Gerald Rudolph Ford Jr. was born in Omaha, Nebraska, on July 14, 1913. His name at birth was Leslie Lynch King Jr., after his biological father. His mother, Dorothy, divorced King when her son was a baby and moved to Grand Rapids, Michigan. She then married Gerald R. Ford, a successful paint salesman who adopted her young son. Ford recalled in his memoirs that he learned about his biological father at the age of 12 and only met the man a couple of times.
Biliyor musun? Although Gerald Ford had a reputation for being clumsy, he was one of the most accomplished athletes ever to grace the Oval Office. He was a gridiron star who won college football national championships in 1932 and 1933 with the University of Michigan, and was also an expert downhill skier.
A high-school football star in Grand Rapids, Ford attended the University of Michigan on an athletic scholarship. After earning a degree in economics in 1935, he later went on to study law at Yale University. Shortly after he graduated from law school in 1941, America.entered World War II (1939-45). Ford enlisted in the U.S. Navy and served aboard an aircraft carrier. In 1948, he married Elizabeth (Betty) Bloomer Warren (1918-), a former professional dancer and department store fashion coordinator. They eventually had four children: Michael (1950-), John (1952-), Steven (1956-) and Susan (1957-).
Ford also launched his career in politics in 1948, when he was elected to the U.S. House of Representatives. He served in the House for the next 25 years, earning a reputation as a friendly, honest, loyal and hardworking Republican. In 1964, he served on the Warren Commission that investigated the assassination of President John F. Kennedy (1917-1963). The following year, Ford became House Minority Leader.
Gerald R.Ford
Gerald R. Ford 38th President of the United States (1974-1977)
Ford sites that I have visited:
Various Ford homes and High School in Grand Rapids, MI
Ford Library Ann Arbor, MI
Ford Museum and gravesite Grand Rapids, MI
The house in which the future President was born in Omaha, Nebraska. The house is gone now and a memorial garden is now on the site.
|Gerald Ford Birthplace. Omaha, NE|
Gerald Fords birth name was Leslie Lynch King Jr. He was born in the house of his biological fathers parents. His parents would divorce and his mother would marry a man named Gerald Ford. Ford adopted the boy and he was re named Gerald Ford Jr. When Ford became President in 1974, an Omaha businessman bought the property (the house was gone by that point) and built a garden there.
I visited the birthplace in March 2011, we had driven from Ohio through the night and saw Truman sites in Independence, MO and Eisenhower sites in Abilene, KS. We left Abilene and headed for our hotel in Council Bluffs, Iowa. But first we had one last stop. We had a 4 hour drive from Abilene to Omaha. As we got closer to Omaha we were running out of sunlight. We made it to the Ford birthplace with just a few minutes of sunlight. Which explains why the pictures are so dark.
|Display of Fords golf clubs at birthplace|
|Replica of what the birthhome looked like on display at the birthplace|
|Me at Ford's birthplace|
|Ford boyhood home at 630 Rosewood Ave in Grand Rapids. Ford lived here with his family from 1922 - 1923, when they lost the house to foreclosure.|
Fords boyhood home at 649 Union Ave. The Fords lived here from around 1921 - 1930, during a big chunk of his formative years. Ford himself always considered this house his "Home" growing up.
|Me at Ford's boyhood home in 2014|
|Picture from my return trip in 2018|
|My wife came on this trip and got a picture of me in front of the house.|
This building once held the School where Gerald Ford attended High School. It is now the Gerald R. Ford Job Corps Center. Grand Rapids, MI.
|This house at 1011 Santa Cruz Dr. in Grand Rapids was the home of President Ford's mother and step father from 1934 until they both passed away in the 1960's. President Ford lived here off and on in that time.|
|Me at President Ford's parents home.|
|At the unassuming gravesites of President Ford's parents. These took awhile to locate|
This house at 330 Washington St. SE in Grand Rapids is the house where Gerald and Betty Ford lived from 1948 - 1950. The first 2 years of their marriage.
Accusations of Election Year Fear-Mongering
Vials containing the Swine flu vaccine are shown prior to being shipped out, September 1976.
Bettmann Archive/Getty Images
Under the National Swine Flu Immunization Program that received bipartisan approval from Congress, the federal government planned to buy 200 million doses of vaccines developed by drug companies and distribute them for free to state health agencies. It would have been the largest immunization campaign in American history, even more ambitious than prior polio vaccination drives.
Problems plagued the program from the start, however. One drug company produced 2 million vaccine doses with the wrong viral strain. Tests could not achieve suitable antibody levels in children. And with the compressed timeframe precluding the typical years of experimentation and clinical trials, insurance companies refused coverage for vaccine makers in the case of inevitable adverse reactions.
With Lewis still the lone swine flu fatality, studies finding the strain less virulent than first thought and the U.S. the only country planning mass vaccinations, Ford’s critics accused him of scaring the public and playing politics with a presidential election looming. “There has always been this undercurrent of doubt about the motivations behind these large-scale programs and whether they were really about making pharmaceutical companies money,” Dehner says. Haber Haftası was already calling the endeavor the “swine flu snafu” when a mysterious string of deaths stoked fears that the outbreak had already begun.
Gerald Ford Rushed Out a Vaccine. It Was a Fiasco.
Trump should keep that in mind as he pushes for a coronavirus shot.
Mr. Perlstein is the author of “Reaganland: America’s Right Turn, 1976-1980.”
Last week, news arrived that President Trump had lurched into what may be his most reckless obsession yet: His administration would probably seek an “emergency use authorization” for a Covid-19 vaccine long before some scientists believe it would be safe to do so.
A spokesman for the Department of Health and Human Services immediately addressed the obvious suspicion: “Talk of an ‘October surprise’”— an attempt to manufacture good news just before the November election — “is a lurid Resistance fantasy.”
As he does often, however, the president proudly admitted to the exact thing his underling insisted was inconceivable.
“The deep state, or whoever, over at the F.D.A.,” he tweeted recently at Stephen Hahn, the commissioner of the Food and Drug Administration, “is making it very difficult for drug companies to get people in order to test the vaccines and therapeutics. Obviously, they are hoping to delay the answer until after Nov. 3. Must focus on speed and saving lives!”
To that end, the Centers for Disease Control and Prevention has notified public health officials across the country to prepare to distribute a coronavirus vaccine to health care workers and other high-risk groups as soon as late October.
The president’s desperate words betray a gamble: Yes, rushing out a vaccine in an emergency may save lives, but it can also jeopardize safety, further erode public confidence in vaccines — and possibly kill.
History offers Mr. Trump a cautionary tale. In February 1976, hundreds of soldiers at Fort Dix, N.J., contracted a new strain of the H1N1 virus that seemed to be a descendant of the one responsible for the 1918 flu pandemic, which killed at least 50 million people worldwide and possibly as many as 100 million.
- What do you say to a friend who doesn't want the vaccine?
Our chatbot, developed with experts, tackles this thorny conversation.
- Who isn’t getting vaccinated, and why?
Sema K. Sgaier, a researcher who uses data to address health problems, looks at the motivations of the unvaccinated.
- What can I do while my children are still unvaccinated?
David Leonhardt writes about the difficult safety calculations families will face.
- How can our vaccines be better?
Michael V. Callahan and Mark C. Poznansky, infectious disease experts, on the limits of the current vaccine development strategy.
Back in those days, the World Health Organization twice a year convened a panel of experts to determine which strains of influenza should be included in that year’s flu shots, then provided the necessary “seed virus” to manufacturers. President Gerald Ford, however, decided to leapfrog the protocol in the face of the news out of Fort Dix.
It was, after all, an election year, and Mr. Ford, who had risen to the presidency upon Richard Nixon’s resignation 19 months earlier, was seeking his first full term.
On March 22, Mr. Ford met with senior administration officials, who recommended a mass vaccination program. A memo marked “the president has seen” warned of “the ingredients for a pandemic” though also noted that “an argument can be made for taking no extraordinary action.”
But Mr. Ford was advised that Congress would likely act anyway — which meant they, not he, would get the credit for a potentially heroic decision — and that the government “can tolerate unnecessary health expenditures better than unnecessary death and illness.” He was also reminded of a significant political consideration: “Congress, the media and the American people will expect some action.”
Two days later, he met with a so-called blue ribbon panel of experts and then appeared before television cameras. Telling reporters that “we cannot afford to take a chance with the health of our nation,” he announced that he was requesting an immediate $135 million congressional appropriation “for the production of sufficient vaccine to inoculate every man, woman and child in the United States.”
He went on to say that he was directing what was then known as the Department of Health, Education and Welfare “to develop plans that would make this vaccine available to all Americans” in the fall.
An unnamed official at the W.H.O., which had not been consulted, expressed his organization’s surprise in widely quoted comments, and noted that “no other countries have plans for mass inoculations” against what was popularly known simply as swine flu.
U.S. officials immediately pressured the W.H.O. to endorse Mr. Ford’s decision. And, as the historian George Dehner noted, “The pressure worked: by the next day W.H.O. officials were quoted in the news media as stating, ‘W.H.O. endorses President Ford’s plan for massive inoculation against swine flu virus.’”
That fall, celebrities lined up to get jabbed with the vaccine before cameras to set an example — including the president, sleeve rolled up, in the Oval Office. On “Saturday Night Live,” Chevy Chase did his famous Ford impression sporting a syringe in his arm during a debate against Dan Aykroyd’s Jimmy Carter.
As it turned out, the H1N1 strain never made it out of Fort Dix, where only one Army recruit died. And, as it also turned out, this swine flu was not nearly as virulent as the 1918 influenza.
But fast-tracking the vaccine for broad distribution among the public carried risks. Of the 45 million vaccinated against the swine flu, an estimated 450 people developed the paralyzing syndrome Guillain-Barré and of those, more than 30 died. The National Academy of Medicine subsequently concluded that people who received the 1976 swine flu vaccine had an increased risk for developing Guillain-Barré.
The emergence of Guillain-Barré led the government to suspend and effectively end its mass vaccination effort in December.
In all, it’s a complicated tale. Were the motivations behind the crash vaccination program political, or a sincere but perhaps misguided sense of urgency about the public health, or a little of both? Philip M. Boffey, a science writer at The New York Times, summed it up this way in an article headlined “Soft Evidence and Hard Sell.”
Has the government acted wisely in launching the swine flu inoculation campaign? Reasonable people may reach conflicting answers. Critics consider the program a waste of money, and a potentially dangerous one at that, while proponents call it sound preventive medicine.
It’s clear that the scare tactics used to promote the campaign are unwarranted. Many participants in the drama have implied that another 1918 disaster is imminent. Health officials used that fear to help sell the program to their political superiors President Ford used it to pry funding from Congress and to goad the American public to participate, and the media, ever on the lookout for a compelling news angle, repeatedly stressed the 1918 analogy. The result has been confusion and exaggerated fears that interfere with sound judgment.
That said, the very reason Gerald Ford had his job in the first place was that, when Vice President Spiro Agnew resigned in scandal just as the first inklings of the possible impeachment of Richard Nixon were being raised, senators said they would confirm only a vice-presidential appointee who would provide a steady, mature hand on the tiller should he rise to the Oval Office. And that was precisely Gerald Ford’s reputation.
If steady, mature Gerald Ford succumbed to haste when his presidency was on the line, imagine what Donald Trump will do. But maybe, just maybe, Mr. Trump can finally learn a lesson from history and move prudently, not impetuously, in rolling out new vaccines for Covid-19. And if that means they come out after the election, so be it.
Jerry Ford’s Hail Mary didn’t work, after all: He lost to Jimmy Carter anyway. That’s a history lesson even Donald Trump can understand.