İlk gerçek sentetik plastik, New York'ta yaşayan bir Belçika kimyacısı olan Leo Baekeland tarafından icat edildi. Baekeland, ticari olarak ilk başarılı fotoğraf kağıdını icat etti ve 1898'de 1 milyon dolara George Eastman'a sattığı için zaten çok zengindi. Böyle bir parayla Baekeland, yapmaya karar verdiği her türlü araştırmaya dahil olabilir.
1905'te formaldehit ve fenolü birleştirdiğinde, her türlü tozu birbirine bağlayan bir malzeme ürettiğini buldu. Bu malzemeye Bakalit adını verdi - kendinden sonra - ve dünyadaki ilk termoset plastikti. Bu, sertleştikten sonra ısı altında yumuşamayacağı bir malzemeydi. O kadar çok kullanımı ve çok fazla potansiyel kullanımı vardı ki buna “bin kullanımın malzemesi” deniyordu.
Bakalit suya ve çözücüye dirençliydi; bir elektrik yalıtkanı olarak kullanılabilir; kaya gibi sertti ama bıçakla kesilebiliyordu ve 78 rpm kayıtlarda ve telefonlarda kullanılıyordu.
1932'de neopren, 1933'te polietilen ve 1934'te Perspex gibi yeni plastikler icat edildi. En ünlü sentetik elyaflardan biri 1938 yılında 10 milyon dolarlık naylon maliyeti ile icat edildi. Kuruluşunun ilk yılında, naylon diş fırçası kıllarına ve naylon çoraplara girdi. Sadece 1938'de 64 milyon çift çorap üretildi. Naylon ayrıca İkinci Dünya Savaşı'nda ordu tarafından araçlarda ve paraşüt kablolarında dişli çarkları için kullanıldı.
İkinci Dünya Savaşı'nda plastik bir bütün olarak çok önemliydi. 'Düzlem kokpitleri Perspex'ten yapılmış, yalıtkan radarda polietilen kullanılmış ve lastikler için sentetik kauçuk yapmak için plastik kullanılmıştır.
Daha modern plastikler arasında Teflon (yapışmaz tavalarda kullanılır), likra (başlangıçta spor giyiminde kullanılır), Dacron (yelken ve çadırlarda kullanılan kırışık ve çürümeye dayanıklı malzeme) bulunur. Tüm bunların Baekeland ve Bakalit tarafından yapılan çalışmalarda bir arka planı vardır.