William Blake'in Tanrı'sından bir ayrıntı Job'a cevap verir (c. 1804). Eski Ahit'teki Musa, Yeni Ahit'teki İsa ve Kuran'daki Muhammed tanrıları benzer şekilde karmaşık ve kararsız bir karaktere sahiptir. Wikimedia görüntüleri
Genellikle, İslam Tanrısının bir olduğu varsayılır. şiddetli savaş benzeri tanrısevgi ve merhametten biri olan Hristiyanlık ve Yahudilik Tanrısının aksine. Yine de, dinlerini nasıl uyguladıkları konusundaki belirgin farklılıklara rağmen, Yahudiler, Hristiyanlar ve Müslümanlar aynı Tanrı'ya ibadet ediyorlar.
İslam'ın kurucusu Muhammed, kendisini İsa'dan Musa'ya, kendisinden de İbrahim'e ve Nuh'a kadar uzanan bir peygamberler dizisinde son olarak gördü. Kuran'a göre, Allah (Allah olarak bilinir) Muhammed'e şöyle bildirmiştir:
Gerçeğe sahip Kitap [Kuran], ondan önce neyin olduğunu doğruladı ve [Kuran'ı göndermeden önce] Musa'nın Tevratını ve İsa İncili'ni… halk için bir rehber olarak gönderdi.
Bu nedenle, Muhammed, Tanrı'nın Yahudi ve Hristiyan anlayışlarını miras aldığından beri, Muhammed Tanrısı, İsa ve Musa'nın benzer şekilde karmaşık ve kararsız bir karaktere sahip olması şaşırtıcı değildir; Onun emirlerine itaatkar olsaydın, o tamamen tatlı ve hafif olabilirdi. Ama onun yanlış tarafına geçmek istemedin.
Tövbeden ona dönüşenler için, bu Tanrı (her şeyden önce) merhametli ve bağışlayıcıydı. Fakat yolu bulamayanlar veya onu takip etmekte başarısız olanlar yargılarını ve öfkelerini bilirlerdi.
Wikimedia görüntüleri
Yahudiler için Tanrı, Tevrat'ta (Eski Ahit'in ilk beş kitabı) tamamen açığa çıktı. Eski Ahit'in Tanrısı hem iyiydi hem de kötüydü. İbrahim'e oğlunu Tanrı'ya yanmış bir fedakarlık olarak sunmasını söylediğinde iyinin ötesine geçti. Mısır'ın ilk doğuşunu öldüren ve Firavun ordusunu boğan bir savaşçı Tanrı idi. Elijah'ın eski Kenan tanrısı Baal'ın 450 peygamberlerine katledilmesini onayladı.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Yine de tanınmış sözleriyle şefkatli ve sevgi dolu bir Tanrı idi. Mezmur 23 Mezmurlar Kitabı'ndaki iyiliği ve merhamet takipçileri yaşamları boyunca destekleyen bir çobandı. İsrail'i bir baba oğlunu sevdiği gibi seviyordu.
Yeni Ahit'teki dört İncil'deki İsa Tanrısı da benzer şekilde belirsiz bir karaktere sahipti. Bir yandan, İsa, öğrencilerine verdiği duada “Baba” diyerek kişisel bir Tanrı'dan bahsetti. Yine de, bu şefkat ve sevgi tanrısı arkasında, acımasız bir adalet tanrısı kaldı.
Eski Ahit'in peygamberleri gibi, İsa da azap ve hüzün vaaz etti. İsrail'e son şansını sunuyordu ve Tanrı mesajını dinlemeyenlere merhamet gösterecekti. Tanrı, tarihin sonunda yargıya girecekti. Hepsi daha sonra dirildi. Şanslı birkaç sonsuz mutluluk alacaktı, ama kötü çoğunluk cehennemin sonsuz ateşine atılacaktı.
Yani, Muhammed Tanrının yanında. Dünyanın sonunda, Tanrı bir adalet tanrısı olarak hareket ederdi. Bütün ölüler, Tanrı'nın kararını almak için diriltilirdi. Daha sonra Tanrı, cennetin bahçelerinde veya cehennem ateşindeki her kişiyi yaptıklarına göre ödüllendirir ya da cezalandırırdı. Her birine, tapularının bir kaydı sunulacaktı - sağ elinde, kurtulacak olanlar için cehennem ateşine maruz kalanlar için.
Kurtarılanlar için cennetin tadı bekleniyordu. Ancak Allah adına ölenlerin, Son Yargılama için beklemelerine gerek yoktu. Doğruca cennete giderlerdi.
Kurtuluşun anahtarı her şeyden önce (Arapça'da “İslam”) Allah'a teslim olmak, Kuran'da bildirilen emirlerine itaat etmek ve elçisi Muhammed'e bağlılıktı. Musa'nın Tanrısı gibi Allah da bir milletvekiliydi. Kur'an, evlilik ve aile hukuku, kadın, miras, yiyecek ve içecek, ibadet ve saflık, savaş, zina ve ceza, zina, alkol ve hırsızlık suçlamaları konularında inanan topluma rehberlik (genellikle çeşitli) sağladı. Kısacası, şeriat yasasında daha fazla ayrıntılandırılacak olanın temelini oluşturdu.
Müslümanlar, Hıristiyanlar ve Yahudiler aynı karmaşık Tanrı'ya ibadet ediyorlar. Yine de, buna rağmen, herkes dinlerinin aynı Tanrı'nın tam ve nihai vahyini içerdiğine inanmaktadır. İşte birliklerinin kökeni budur. Burada da bölünmelerinin nedeni yatıyor.
Bir dinin hakikatine ve diğerlerinin sahte olmalarına inanmak, inanan ve inanmayan, seçili ve reddedilen, kurtarılan ve lanetlenen arasında kaçınılmaz bir çatışmaya yol açar. Burada hoşgörüsüzlük ve şiddet tohumları yatıyor.
Bu nedenle, İsa ve Musa'nın Tanrısı gibi, Muhammed Tanrısı da birleşince, bu dinler arasında ve içinde bir çekişme nedeni olarak ikiye ayrılıyor.
Yazar Hakkında
Philip Almond, Dini Düşünce Tarihi Emeritus Profesörü, Queensland Üniversitesi
İlgili Kitaplar:
{AmazonWS: searchindex = Kitaplar; anahtar kelimeler = dinlerarası; maxResults = 3}
bookhere