Arka plan. Odessa'ya Saldırı
Ocak ayında 1854, birleşik İngiliz-Fransız filosu Karadeniz'e girdi. 17 (29) Ocak ayında, Fransız İmparatoru Napolyon III, Rusya'nın askerlerini Tuna beyliklerinden çekmesini istedi.Doğu Savaşı'nın Tuna kampanyası) ve Porto ile müzakerelere başlamak. Rusya bu ültimatomu reddetti. 15 (27) Mart 1854, İngiltere ve Fransa, Rusya İmparatorluğu'na savaş ilan etti. Resmi savaş ilanından önce bile, Napolyon III, bir "doğu ordusu" kurulmasını emretti ve komutanlığa Mareşal Armand Leroy de Saint-Arno atandı.
Sonuç olarak, Müttefik kuvvetlerinin Rus Karadeniz bölgesine iniş tehdidi vardı. Tüm Karadeniz limanları bombalama ile tehdit edildi. Özellikle önemli olan Kerç idi. Savunması için pratik olarak hiçbir şey yapılmadı ve yılın Nisan ayında 1854’in amiral yardımcısı Serebryakov, Kerç valisinin hiçbir şey yapmadığından ve hala resmi talimatlar beklediğinden şikayet etti. Kerç'de üsleri olan kıyı ticareti, tüm Kırım ordusunu ve birliğini Kafkasya kıyılarında sağladı. Düşman hala baharda savunmasız Kerch'e saldırabilir ve nakliye gemilerini ele geçirebilir ya da batırabilir.
Ne yazık ki, Haziran ayına kadar, Kırım'daki Rus birliklerinin komutanı Alexander Menshikov, kıyı savunmasını güçlendirecek hiçbir şey yapmadı. Neyse ki Rusya için, müttefikler de derhal farklılık göstermediler ve deniz istihbaratları kurmadılar. Uzun bir süre boyunca, bir saldırganlığı başlatmanın en uygun olduğu yeri belirleyemediler.
29 Mart (9 Nisan) 1854 16 tipi buhar firkateyni “Öfkeli” Odessa'ya yaklaştı. Resmen, şehirden müttefik devletlerin konsoloslarını ve bu yetkilerin Rusya'dan ayrılmak isteyen tüm diğer konularını boşaltması gerekiyordu. Gayri resmi olarak, geminin kıyı tahkimatlarında keşif yapması gerekiyordu. Mart 30'te (Nisan 10) gemi limana yaklaştı ve beyaz (parlamenter) bayrağı altında iskeleye yaklaşan tekneyi açtı. Orada İngilizlere konsoloslukların zaten Odessa'dan ayrıldığı bildirildi. Tekne Fırkateyn'e güvenle geri döndü. Ardından gemi kıyıdaki batarya hattına yöneldi. Düşmanı caydırmak için Rus silahları iki uyarı atışı yaptı.
Müttefikler bu olayı bir saldırı bahanesi olarak kullanmaya karar verdiler. Fırkateynin kaptanı Müttefiklerin komutanına bildirdi filo Dondas ve Gamelin, “Rusların parlamenterlere saygı duymadığını” ve beyaz bayrak altında yelken açan bir tekneye ateş ettiklerini ve gemide müzakereler yapmak üzere bir memur bulunduğunu kabul ediyor. Fransız amiral Gamelin, İngiliz delegesi için hemen "rahatsız etti". Daha önce Rus gemilerine veya limanlarına saldırmak için acele etmeyen İngiliz Amiral Dondas, Varna'daki müttefik ordu inişlerinin başlatılmaya değmediğine inanarak Fransızlarla anlaşmak zorunda kaldı. Gamelin Paris'e, Müttefik donanmasının Odessa'ya karşı askeri operasyonlar açacağını bildirdi, "İngiliz firmasının liman pillerine ve İngiliz gemisinin parlamento bayrağına yelken açması nedeniyle liman pillerinin çirkin saldırıları için tazminat talep etmek için."
8 flamalar dahil (20 savaş gemileri, 28 firkateynleri dahil), nisan müttefiki filosunun 6'i (13) Odessa'ya yaklaştı. Odessa bir kuşatma durumu ilan edildi. 100 bin. Şehir ve Karadeniz'deki en büyük Rus ticaret limanı çok zayıf bir şekilde tahkim edildi. Savaşın başında inşa edilen altı kıyı aküsü, 40 eski kale silahlarıyla donatıldı. Şehrin garnizonu, Dmitry Osten-Sacken'in komutasındaki 16 rezerv taburunun bir kopmasını sağladı.
Nisan 9'te (21), bir elçi Baron Osten-Sacken'e geldi ve Amiral Dondas ve Amiral Gamelin adına, limandaki tüm Rus gemilerinin, İngiliz ve Fransız (ticari) gemilerin iadesini istedi. Rus general, böyle bir cüretkarlığa cevap vermeyeceğini söyledi.
10 (22) Nisan ayının sonlarında 6: 40 sabahı parlamaya başladı. Düşman vapuru fırkateynlerinin 9'i (bir 54 silahı, çoğu sekiz kişi daha 32 silahı) kırılmaya yaklaştı. Ateş, silahların zayıflığı nedeniyle düşman gemileriyle karşılaşamayacak olan bataryalara gönderildi. Pratik Köstebeğin en sonunda, aslında yalnızca düşmana cevap verebilen 6 (sol pil adı verilen) batarya numarası vardı. Tüm 4 silahlarıyla silahlandı - biri kısa süre sonra vuruldu, ikincisi uygunsuzdu ve ateş edemedi. Batarya komutanı 21 yaşındaki öğrenci kolordu Ensign Alexander Schegolev'den mezun oldu. Shchegolev bataryası, 9 düşman gemilerini bombaladı. Batarya No. 6, 6 saatlerce savaştı ve bir düşman gemisine zarar verdi. Toplamda, savaş sırasında 4 düşman gemileri hasar gördü. Birkaç saat süren bombardıman sonrasında, Müttefikler hasarı değerlendirmek için keşif gemilerini karaya çıkarmaya çalıştılar, ancak bu bir saldırı kuvveti girişimi saha silahı ateşi ile yansıdı.
11 (23) Nisan ayında, düşman filosu demir attı ve denize gitti. Garnizon 250 insanı hakkında kaybetti. Limanın bitişiğindeki kentin bir kısmı tahrip edildi, liman rıhtımları, hem Rusların depoları hem de limandaki nötr ticari gemiler yakıldı.
Bununla birlikte, birkaç gün sonra Müttefik filosu ilk can sıkıcı kayba uğradı. Nisan 30 (12 Mayıs) sabahleyin, yoğun sisle, Odessa'dan gelen 6 versts, en yeni ve en iyi İngiliz vapurlarından biri olarak karaya oturdu - 16 topuyla çalışan buhar fırkateyn Tigr. Mürettebatın fırkateyni sürgünlerden çıkarma konusundaki ümitsiz çabaları başarısızlıkla sonuçlandı. Ruslar hızlı bir şekilde sahildeki saha pillerini kullandı ve düşman gemisini düşürdü. Vapur fırkateyn ateşlendi. Mürettebat bayrağını indirdi ve teslim oldu. 225 kişi yakalandı. Kaptan Giffard yaralandı ve kısa bir süre sonra vefat etti. Geminin enkazından bir buhar makinesi çıkarıldı (daha sonra bir emperyal yat üzerine kuruldu) ve silahların bir kısmı, Odessa kıyı savunmasını güçlendirdi.
"Kaplan" ın ölümü önemli bir olay haline geldi. Önemsiz olduğu göz önüne alındığında, askeri açıdan, Odessa bombardımanının sonuçları, en yeni geminin kaybedilmesi, Müttefik filosuna acı veren bir darbe oldu. Londra ve Paris’te filolarının eylemlerinden memnun olmadıkları unutulmamalıdır. Baltık'taki güçlü müttefik filosunun eylemleri pratik olarak sonuçsuz kaldı. Beyaz Deniz'e yapılan sefer az başarı ile sona erdi (İngilizlerin Solovki manastırına barbar saldırısı ve Kola yakması). Yakında haberler gelecek, Pasifik’e Petropavlovsk’a yapılan sefer tamamıyla başarısızlıkla sonuçlandı.Petropavlovsk'un kahramanca savunması). Bu gerçek genellikle susmaya çalışacaktır. Odessa'nın çorak bombardımanı da muzaffer haberi hevesle bekleyen Batı halkına hitap etmedi. Bu nedenle, Bulgar Varna'ya devredilen sefer ordusuna en yakın ilgi gösterildi.
Fırkateyn "Tiger" ile Trophy silahı
Varna
12 (24) Mart 1854 Napolyon III, özel bir doğu ordusunun kurulması konusunda kararname imzaladı. Başlangıçta dört piyade ve bir süvari bölümü, 7 1 / 2 batarya ve özel bir kuşatma parkı (24 tabanca, 12 howitzers ve 22 harç) oluşuyordu. Toplamda, orduda yaklaşık 40 bin asker vardı. 24 Mart (5 Nisan) 1854 uçuşa başladı. Ön iniş, Gelibolu'da Türkçe olarak gerçekleşti. Mayıs ayının sonunda, askerler Varna'ya transfer olmaya başladı. Haziran ayının başında, üç bölüm konuşlandırıldı. Sonuç olarak, Rus ordusu ondan geri çekilirken Fransız birlikleri Tuna Nehri üzerinde göründü. Ayrıca, Fransızların bir kısmı Gelibolu ve Konstantinopolis'te kaldı.
Neredeyse derhal müttefikler arasında aynı fikirde olmaya başladı. Doğası gereği bir maceracı olan Saint-Arno'nun Fransız mareşali, askerlerinin "cehennem sütunu" olarak adlandırıldığı Cezayir'deki vahşetlere dikkat çekti (Napoleon III, nitelikleri yüzünden düşmanlarını ve ilke eksikliğini bastırmaya çalıştı. Lord Raglan ve Ömer Paşa komutasındaki birlikler. Ancak, İngilizler Fransızlara itaat etmeyecekti. Lord Raglan, kendisine yalnızca İngiliz Savaş Bakanına ve başka kimseye itaat etmemesi talimatını verdi. Her şeye rağmen, sonuçta, düşmanlıklar sırasında, Mareşal Saint-Arno'nun iradesi belirleyici oldu. Savaşta İngiliz Lordu'ndan çok daha deneyimli biriydi.
Varna'ya vardıklarında, müttefikleri en baştan rahatsız oldu. Bulgarlar çoğunlukla, Bulgar boyunduruğunu Bulgaristan'a korumaya gelen müttefikleri değil Ruslarla sempati duyuyorlardı. Ulaşım konusunda sorunlar başladı. Müttefiklerin başlangıçta yerel standartlara göre iyi para önerdiği gerçeğine rağmen, çok az istekli insan vardı. Daha sonra, Afrika’da yerel nüfusa karışmamaya alışkın olan ve Arapları asla insan olarak kabul etmeyen alışkanlık yapan Saint-Arnaud, askerlerinin en ufak bir itaatsizlik için soymalarına ve öldürmelerine izin vererek, 800 Bulgarlarına ve öküzlerine ve arabalarına yakalanıp tutulmalarını emretti. Ancak, Bulgarlar kitlesel bir uçuşla karşılık verdiler ve arabalarını kırma ve yakma riskiyle vurulmaya başlandı.
Doğru, Varna'da birçok Türk, Vlach ve Moldova vardı. Ancak, yabancıların gözlemlerine göre, Türkler çalışmak istemedi. Wallach'lar ve Moldovalar da çalışmaları için para almak istese de tembellerdi. Tekrar ele geçirmek ve ezici müttefiklerini desteklemek istemeyen Bulgarları gözaltına almak gerekiyordu.
Dahası, müttefikler arasındaki ilişkiler dostane değildi. Fransızlar İngilizlerle tartıştılar. Fransız subayları, İngilizlerin sadece İngiltere'yi güçlendirecek olan kârsız olaylarını cezbettiğine inanıyordu. Fransızların rahatsız olması ve İngiliz birliklerinin kampanyaya çok mütevazı katılımı. Başlangıçta, İngiltere 20 bin kişilik bir ceset sergiledi. Buna ek olarak, Saint-Arno ve generalleri İngiliz askerlerinin kalitesini beğenmedi. İngiltere'de askerler “gönüllü” istihdam yoluyla işe alındı ve önemli bir kısmı ilk fırsatta çöle gitmeye hazır olan çok sayıda sarhoş, mokasen, serseri ve diğer şüpheli kişilikler devreye girdi. tarihsel İngiliz ordusundan kompozisyonun dörtte birine kadar kusurlu). Bu nedenle, İngiliz disiplini en ağır infazları destekledi.
Genel olarak, İngiliz ordusu bir kasttı - memurlar "en yüksek kast" idi. Memurlar, memurlarının patentlerini para için (ve çoğunlukla büyük para için) satın aldı ve parayı “iade” etmeye çalıştı. Çoğu durumda İngiliz subaylarının özel askeri eğitimi sıfıra eşitti. İngilizler yeni bir savaşa hazır değildi. Aynı zamanda, esneklikleri ile ayırt edildiler, çok fazla fayda olmadan ölüyorlardı, bu da emrin tam bir okuryazarlığı dikkate alınmaksızın oldu. Öte yandan, İngilizler iyi bir şekilde tedarik edildi. Bu konuda Fransızlar onları kıskandı.
Fransızlar, Türkleri sevmedi. Osmanlı İmparatorluğu'nun düşüşüne ve bozulmasına tanık oldular ve kampanyanın şahitlerinin belirttiği gibi, Fransız subay Charles Baucher, "Rus imparatorunun, Türkiye'nin Türkiye’de acı çektiğini iddia ederken kendisi için bir sebep ve hakikati vardı ..." diye anladılar. Fransa, Türkiye için ayağa kalktı ve İngilizlerin aksine ondan hiçbir şey alamadı.
Meseleyi ve Polonya meselesini karmaşıklaştırdı. Polonyalılar, göçmenlerden ordu olacak ve “Polonya'nın kurtuluşunda” yer alacak özel bir kopma ya da kolordu (lejyon) yaratmalarını hayal ettiler. Bununla birlikte, hem Paris hem de Londra, Polonyalılar bir zamanlar pek çok söz vermesine rağmen, Polonya lejyonu oluşturmak istemediler. Bu Avusturya'nın konumundan kaynaklanıyordu. Polonya topraklarının önemli bir kısmı Avusturya'nın bir parçasıydı ve "Polonya'nın kurtuluşu" sloganına bağlı ayrı bir Polonya ordusunun oluşturulması, Viyana'yı korkutup St. Petersburg'la bağlarını güçlendirebilirdi. Bu nedenle, Polonyalılara sessizce Türk ordusuna katılmaları ve Asya'da (Kafkasya cephesinde) savaşmaları önerildi.
Ayrıca, sefer ordusunun havası ve kolera salgını düzelmedi. Salgınla mücadele çok zordu. Bütün ordunun işgal ettiği şehir, son derece kirliydi, sadece enkazdan ve lağımdan geçilmezdi. Kimse kir ve pisliği temizlemek istemedi. Bulgarlar bu işe ya para için ya da tehditlerin ve şirket cezalarının etkisi altında gitmediler. Keşiflere gönderilen müracaat, hastalık nedeniyle mücadele kabiliyetini tamamen kaybetti. Dobrudja'ya tamamen amaçsız seferlerinde (Rus birlikleri çoktan geri çekilmişti), Fransız birlikleri kolera ve yorgunluktan ölen 3,5 bin kişiyi kaybetti. Sadece ağustosta, mürettebatın% 10 kadarı filoda öldü, hatta daha fazla ranzaya döküldü, ölüm bekliyor.
13 Temmuz St. Arnaud, Kırım'a bir sefer için hazırlık kararı aldı. Operasyon planı doğu ordusunun komutasına göre yapılmalıydı. Bu düzenin nedeni müttefiklerin, İngiliz-Fransız filosunun hiçbir şey yapamayacağı Baltık stratejik yönündeki eylemlerinin başarısızlığıydı ve İsveç, Rusya ve Avusturya'nın konumu ile savaşmak istemedi. Viyana mahkemesi, Rusya’ya karşı konuşmak için acele etmedi ve bekle ve gör tut tuttu.
Sefer için hazırlıklar başladı. En başından itibaren asıl amacın Sevastopol olduğu açıktı. Ancak Kırım’a başarılı bir keşif gezisi için keşif yapmak, ordunun topraklarını düzenlemek, gerekli her şeyi sağlamak vb. Gerekliydi. Yürüyüşe hazırlanırken bir ay geçti.
10 (22) Ağustos ayında, "bilinmeyen" kökenli korkunç bir yangın, 8 milyon merminin bulunduğu toz depolarını ve müttefik ordusunu muazzam bir mühimmat deposunu neredeyse imha etti. Tüm ordu umutsuzca ordu rezervlerini kurtarmak için koştu. Askerler ve memurlar baltalarla çalışmış, binaları tahrip etmiş ve yangının pudra dükkanlarına gitti. Durum umutsuzdu. Dört kez, kendi itirafıyla, Fransız komutanı, askerlerin herşeyi bırakmalarını ve patlamaların kaçınılmaz duyulmamış kuvvetinin duyulmamış sonuçlarından kendilerini kurtarmak için kaçmalarını istedi. Bu yangın, yılın tüm 1854 kampanyasını neredeyse imha etti. Müttefik ordusu malzeme, mühimmat rezervlerini kaybetti, ancak mühimmat kurtarıldı.
Yangın, Müttefiklerin nihayet “lanetlenmiş yer” - Varna'dan ayrılmaya karar vermesine karar verdi. Müttefikler ateşi yaktığına ve öfkelerini yerel halk üzerine çevirdiğine inanan müttefikler sinirlendi ve korktular. Sonuç olarak, Türkler bile “savunucularının” çirkin davranışlarından şikayet etmeye başladılar. Düşmanların (1828-1829'ta Varna'yı işgal eden Ruslar) onlara “arkadaşlarından” daha iyi davrandıklarını belirttiler. Ruslar kimseye davranışlarından şikayet etmediler ve şehri geride olduğundan daha iyi durumda bıraktılar.
Varna'dan ayrılmayı geciktirmek zaten imkansız hale geldi. Müttefikler sonunda Kırım'da durdu. Kafkasya kıyılarına iniş konusu ortadan kalktı. İngilizler Şamil'e yardım etmek ve Rusları Güney Kafkasya'dan kovmak istedi, ancak bunu Osmanlı ve Fransızların elleriyle yapmayı tercih ediyorlardı. Kendileri Kafkasya'ya gitmek istemediler. Fransızlar, Britanya’nın çıkarları yüzünden Kafkasya’da ölmek istemediler (İran ve Hindistan’a giden yolları koruyorlardı). Bu nedenle, Şamil delegasyonu Temmuz 25'ta Varna'ya ulaştığında, sıcak bir şekilde karşılandı, ama artık değil. Tuna yönündeki saldırıdan da reddetti. Tuna ve Prut'ta başarı için Avusturya'ya aktif yardım gerekiyordu, ancak orada değildi.
Ağustos ayının ortasında, St. Arnaud'un 1854 askeri toplantısı yapıldı. Üzerinde deniz komutanları olan İngilizler ve Fransızlar, Dondas ve Gamelin'in amiralleri, Kırım seferi karşısına çıktı. Dondas, müttefiklerin tüm gücünün filoda olduğunu ve Kırım ve Sevastopol'de filoyu riske atmaları gerektiğini söyledi. Gamelin, İngiliz amiralini destekledi. Kolera'nın Kırım'a devam edeceğinden endişeleniyordu ve iyi bir denizcinin ya da askerin yerini almak bir askerden çok daha zor. Ayrıca, Sivastopol'ün denizden alınamayacağına inanıyordu. Anlaşılan, her iki amiral de Nakhimov'un Sinop'taki parlak zaferi aklında tutuyordu.Sinop savaşı 18 (30) Kasım 1853 g), Karadeniz Filosunu düşürmek buna değmezdi. Anlaşmazlık uzun süre devam etti. Bununla birlikte, Saint-Arnaud direnişi bastırdı ve Kırım'a sefer kararını zorladı. Ek olarak, Lord Raglan Londra’da, Rus sahiline bir saldırı beklediğini ve direnmediğini biliyordu. Varna'da kalmak ve Konstantinopolis'e geri dönmek artık mümkün değildi. Bu, yenilgiye uğramış bir itiraf olur. Deniz komutanları kabul etmek zorunda kaldı. Osmanlıların toplantıya bile davet edilmediği ve sonuçları ancak karar alındıktan sonra bildirildiği belirtilmelidir.
iniş
Askerlerin ve topların gemilere inişi Ağustos 31'ta başladı. Saint-Arno, Eylül ayında 2 (14) gemisine bindi. 5 (17) Eylül ayında, Fransız filosu çapadan çıkarıldı. İngiliz filosu ona biraz sonra katıldı ve bütün armada Kırım'a taşındı.
Eylül ayında, 8, yolda, St. Arnaud, en iyi yerin belirlenmesi için yarımadana bir komisyon gönderilmesine karar verilen bir toplantı düzenledi. Bu komisyona dört gemi eşlik etti. Eylül 11’ta, arama komisyonu geri döndü ve bulguları ortaya koydu. Ona göre, Ruslar Kachi ve Alma'da görevlerini hazırlamışlardı, ancak burada büyük savunma yoktu. Alma ile Evpatoria arasındaki kıyıda sökülmeye elverişli bir yer bulundu. Şehrin kendisi Evpatoria, inişin ilk destek üssü olabilir.
Saint-Arnaud Kachi'ye inmeyi, Rus birliklerini bir kavga ile geri iterek ve hemen birkaç gün tasarruf sağlayarak Sevastopol'a taşınmasını önerdi. Lord Raglan ve bütün İngiliz generaller bu cesur plana karşı çıktılar. Risk almak istemediler. Fransız amiral Gamelin İngilizleri destekledi. O gün akut bir hastalık krizi geçiren Fransız komutanı (yakında onu mezara getirirdi), kendi başına ısrar edemedi. Bu nedenle, Evpatoria'ya inmeye karar verdiler.
Eylül 13 sabahı, ilk gemi körfeze girdi. Şehir korunmadı ve garnizon yoktu. St. Arnaud ve Raglan yakın gelecek için planını onayladılar. Şehri genel bir garnizonla işgal etmeyi planladılar ve birkaç gün içinde Sivastopol'a taşındılar ve yanlarına denize yaslandılar. Denizden, ordunun topçulara destek vermesi ve filonun bir kısmına malzeme tedarik etmesi gerekiyordu.
Sabah saat üçte ordunun inişi bir sinyal atışıyla başladı. Şehir kavga etmeden meşguldü. Küçük bir garnizon bıraktı. Öğlen, Fransız birimlerinin inişleri sona erdi. İngilizler, Fransızlar’dan sonra inmeye başladı. Akşam saatlerine kadar topçu, at ve çeşitli malzemeler boşaltıldı. Akşam karanlığında, Rusları yanlış yönlendirmek için Kachey ve Alma önünde bir gösteri yapmak üzere bırakılan Amiral Dondas'ın bir filosu geldi. Ertesi gün, dördüncü Fransız bölümü indi. Ne de olsa Türkler inişe başladı. Sonuç olarak, yaklaşık 62-64 bin süngü ve kılıç ekildi. Fransızlar ve İngilizler yaklaşık olarak eşit bir sayıya sahipti - 27-29 bin insanda, Osmanlılarda - 6-7 bin insanda.
Arnaud acelesi vardı, ölmekte olduğunu biliyordu ve başarılı bir savaşla kampanyayı açmak istedi, ancak Mareşal'in planladığı gibi, 17 Eylül’e yapılan saldırı başarısız oldu. İngilizler aşırı yavaş iniş yaptı ve onlarla Fransızlardan çok daha fazla kargo taşıdı. Eylül 17’te, Lord Raglan’ın birlikleri az önce görevlerini yerine getirdi. Bu zamana kadar Saint-Arnaud, Rus ordusunun Alma'da olduğunu ve Sevastopol'a giden yolu tıkadığını bildirdi. Eylül 19 Sabahları 7'te Müttefik ordusu Sevastopol'a geçti.
W. Simpson. Evpatoria'ya iniş