Dijital para birimlerinin en önemli özelliklerinden biri merkezden dağıtılmış olmalarıdır. Bu, hükümet veya merkez bankası gibi tek bir kurum tarafından kontrol edilmedikleri, ancak çeşitli bilgisayarlar, ağlar ve düğümler arasında bölündüğü anlamına gelir. Birçok durumda, sanal para birimleri, genellikle standart para birimleri ve bunların işlemleri için kullanılamayan gizlilik ve güvenlik düzeylerine ulaşmak için bu merkezi olmayan durumu kullanır.
DAO, otomatik ve merkezi olmayan bir kuruluş olarak tasarlanmıştır. Tipik bir yönetim yapısı veya yönetim kurulu olmaksızın, açık kaynak koduna dayanan bir risk sermayesi fonu biçimi olarak hareket eder. Tamamen ademi merkeziyetçi olabilmek için DAO, ethereum ağını kullansa da herhangi bir ulus devletten bağımsızdır.
DAO‘nun geliştiricileri, karar verme gücünü otomatik bir sistemin ve kitle kaynaklı bir sürecin ellerine yerleştirerek insan hatasını veya yatırımcı fonlarının manipülasyonunu ortadan kaldırabileceklerine inanıyorlardı. Ether tarafından desteklenen DAO, yatırımcıların dünyanın herhangi bir yerinden anonim olarak para göndermelerine izin vermek için tasarlandı. DAO daha sonra bu kişilere jetonlar sunarak olası projelerde oy kullanmalarına izin verecekti.
DAO, Nisan 2016‘nın sonunda, 150 milyon dolardan fazla fon toplayan bir token kitlesi sayesinde lanse edildi. O zamanlar lansman, tüm zamanların en büyük kitle fonlaması kampanyasıydı.
Mayıs 2016’ya kadar DAO, bu noktaya kadar verilen tüm ether belirteçlerinin büyük bir yüzdesine sahipti (The Economist’in raporuna göre % 14’e kadar).
Yasallık, güvenlik ve yapı ile ilgili uzun süren endişeler ve potansiyel konular olsa da, bazı analistler ve yatırımcılar bu tür bir organizasyonun sonunda belki de geleneksel olarak yapılandırılmış işletmelerin yerini alacak şekilde öne çıkacağına inanıyorlar.