YAZI BOYUTU
Çevirmen: Fantastica
Editör : Fantastica
************
Her ikisinin de kalbini takdir ediyorum ama bunun yanlış yorumlanması gerektiğini düşünmüyorum.
Edwin olmadan, hem Haven ve Janice ile tanışamayacaktım hem de bir İmparator olarak bir savaş başlatmayı düşünemeyecektim.
Sırıttım ve öfkesini yatıştırmak için kardeşimin omzunu okşadım.
"Her zaman utanmayacağınız bir İmparator olmaya çalışıyorum. Gurur duyabilirsin. Beni İmparator yapan iyi bir kardeşsin. "
Edwin surat asarak üzerime eğildi ve başını kaldırırken şöyle dedi.
"Ne yaparsan yap seninle gurur duyuyorum, bu yüzden çok uğraşmana gerek yok."
Sevimli küçük kardeşimin kafasını okşarken Beremyr'e sordum.
Bana tahtı kimin verdiği önemli değildi. Edwin'e ihtiyaç duymasının nedeni oldukça şaşırtıcıydı.
"Edwin'i, birini İmparator yapma gücüne sahip olduğu için mi ödünç almak istiyorsun?"
“Evet, Majesteleri. Lord Sutton'ın gücüne ihtiyacım var.”
Tepeden tırnağa boş olduğunu düşünmüştüm ama Beremyr'in kalbinde derin bir hırs vardı.
Riverden Veliaht Prensi, ağabeyi Fenco'dur.
Veliaht Prens tahtı miras alacak şekilde ayarlanmışsa ve Edwin'in başka bir kişiyi İmparator yapması gerekiyorsa bahsettiği diğer kişi büyük olasılıkla kendisiydi.
Beremyr İmparator olursa, Seven Hills ve Riverden dinamiklerinin nasıl yeniden yapılandırılacağı ilginç olurdu.
Ama Edwin'i asla bu nedenle başka bir ülkeye göndermeyi düşünmedim.
"Prens'in bu kadar büyük bir hayali olduğunu bilmiyordum. Her şeyden önce, korkarım ki sana kardeşimi vermek zor. "
Beremyr büyük ölçüde hayal kırıklığına uğramış bir yüzle başını salladı.
Fenco ve Beremyr'in kişilikleri birbirinden farklı olsalar da kötü bir ilişki içinde görünmüyorlardı.
Tahtın önündeki kardeş diye bir şey olup olmadığını merak ettiğimde biraz acı hissettim.
Başka bir ülkenin İmparatoru olmak için bana hırslarını düşüncesizce açıkladığı noktaya kadar çok giden Beremyr, ihtiyatlı Fenco'yu yenemeyecektir.
Beremyr'in tuhaf bir sevimli tarafı olduğunu bilmiyordum ama hemen eleneceğini düşündüğüm için çok geçmeden kendimi kötü hissettim.
Beremyr bir süre asık suratlıydı ancak enerjisini çabucak topladı. Kibar bir gülümsemeyle çok saf bir istek ekledi.
"Ah, Majesteleri. Lütfen bunu kardeşimden bir sır olarak saklayın.”
“Yapacağım.”
"Bunun farkına varırsa hayal kırıklığına uğrayacaktır. Ona bir şekilde yardım etmek istiyorum ama buna rağmen başarısız oldum. "
Biraz daha yaşamasına izin verme arzusuyla isteğini kabul ettim ancak ardından gelen sözler beni meraklandırdı.
Fenco'yu yenip İmparator olmaya çalışmıyor muydu?
"Veliaht Prens'e yardım etmeye çalışmakla ne demek istiyorsun?"
"Ayrıntılı olarak söyleyemem ama kardeşimin taç giymesini istemeyen gruplar var. Bu yüzden çok endişesi var. "
İmparator olmak istemedi ve kardeşinin tahta çıkmasına yardım etmek istedi. Kardeş kavgası olmadığına sevindim ama sanırım hiçbir ülkede barışçıl bir İmparatorluk ailesi yok.
Riverden İmparatoru'nun iki oğluna, özellikle de Veliaht Prens Fenco'ya çok düşkün olduğu biliniyordu ancak görünüşe göre karmaşık sorunlarla da karşı karşıyaydı.
Taç giymek beni ilgilendirmezdi ancak bir sonraki İmparator olabilecek birine nezaket sunma fırsatını kaçırmayı göze alamam.
Beremyr'in kardeşine olan saf sevgisi, önce bana bir düşmana benziyor gibiydi ama sadece Fenco'ya yardım etmek istediği için bir iyilik istediği için de tatlıydı.
"Eddy'nin gitmesine izin veremem, ama bir gün gücüme ihtiyacın olursa, sana bir kez yardım edeceğim.”
“Gerçekten mi? Teşekkür ederim Majesteleri. Kardeşim de buna memnun olacaktır.”
"Bunuda Veliaht Prens'e söylemesen iyi olur. Seven Hills İmparatoru'nun yardımını almaktan o kadar da mutlu olmaz.”
Gururlu Fenco Beremyr'i yatağa bağlayabilirdu.
Ve kardeşinin tepkisini tahmin ederken gözleri yukarı bakan Beremyr, açıkça gülümsedi ve sözlerimi kabul etti.
"Ah, evet, o bilmiyorsa daha iyi olacaktır. Gerçekten akıllısınız , Majesteleri.”
Gizli bir anlaşma ile akşam yemeği böyle sona erdi.
Riverden İmparatoru'nun cevabının ne olacağını bilmiyorum, ama durumun daha da kötüye gitmesini engellemem gerektiğini düşündüm, böylece onlara karşı yine de savaşabiliriz.
Yatağa hazırlanırken saçımı gevşeten Verdi'ye sordum.
"Verdi, taht için uygun olduğumu düşünüyor musun?"
Bunu bilmek istedim çünkü birkaç dakika önce bir İmparatorun niteliklerine sahip olduğumu iddia eden Edwin ve Janice'i birden hatırladım. Ama cevabının ne olacağını zaten bildiğim için çok geçmeden güldüm.
Benim nedimem olan Verdi, İmparatorun önünde ne cevap verirdi?
Ne kadar deli olursam olayım, eminim iyi yaptığımı söylerlerdi.
Bir düşününce, İmparator gibi bir pozisyon için eleştiriler duymak zordu. Verdi beklenmedik bir şekilde ağzını ciddi bir şekilde açtığında fikirleri isimsiz olarak nasıl aktaracağıma dair bir yol yaratmayı düşünüyordum.
"Sarayda toplam 148 saray hanımı var."
"Ah, çok fazla var."
"Aslında bu çok azdı, Majesteleri. Eski İmparator döneminde 300'den fazla kişi vardı.”
“Öyle mi?”
Verdi, önceki hükümdarın zamanından beri İmparatorluk sarayının kıdemli bir hanımefendisiydi. Yani, eğer daha az olduğunu söylüyorsa, o zaman daha azdır.
Az sayıda insanla çalışmanın zor olup olmadığını sordum, ama öyle olmadığını söylemek için sözlerine devam etti.
“O zamanlar sadece iki tür saray hanımı vardı. İmparatorun gözünde sevgilisi ya da cariyesi olmak isteyen biri ve ondan kaçınan diğeri.”
"Neden İmparatordan kaçtın?”
"Çünkü kaprisliğinin aşırı olduğunu biliyordum. Zenginlik ve güç için onun lütfunu kazanabiliriz ancak çocuklarını kucaklarken kovulan veya öldürülen birçok bakirelerde vardı. Yatak odasına çağrıldıktan sonra ertesi gün rahimlerinde bir çocukla dışarı çıkarlardı. "
Verdi'nin sakin sözleriyle yüzümdeki kaşları çattım ve dilimi tıkladım.
Merhum İmparator'un tamir edilemeyecek bir pislik olduğunu düşünmüştüm ama onun bu kadar çöp olduğunu beklemiyordum.
"Sen de çok acı çekmiş olmalısın."
"Majesteleri, işimden ayrılmaya karar verdiğimde saraya geldi. Şimdi tüm saray hanımları beni kıskanıyor çünkü herkes senin yanında hizmet etmek istiyor.”
Verdi bu sözleri gururlu bir gülümsemeyle mırıldandığında biraz utandım. Onu yanımda buraya getirdim ve acı çekmesini sağladım ama onun için fazla bir şey yapmadım.
Verdi, utanarak otururken saçlarımı yumuşak bir dokunuşla fırçalamaya devam etti.
“Siyaset ya da savaş hakkında fazla bir şey bilmiyorum. Ama yine de nedimen olmaktan gurur duyuyorum. Benim için tek İmparator Majesteleri.”
Bana tahtı veren kardeşime, benim için soğuk rüzgârdan muzdarip Haven'a, eskort şövalyeme ve nedimeme, utanmayacakları bir İmparator olmaya karar verdim.
Aynaya baktım ve Verdi'nin usulca mırıldandığını gördüm.
Senges'te üç huzurlu gün geçti.
Haven Fiortevan'ı ele geçirmeyi başardı.
Grypton, Ingram'daki savunma hattını geçmedi ve bu da Riverden'in Broums'un kontrolünü tamamen ele geçirmesini kolaylaştırdı.
Kontes Donau ve Zilton soyluları masanın altında çok çalışıyorlardı ve Grypton ordusundan arınmış Zilton İmparatorluğu halkı geçim kaynağı bulmaya başladı.(Ç/N: Masanın altında perde arkasında veya gizlice anlamına gelir.)
Başka bir deyişle, savaş sona ermek üzereydi.
Başlangıçta, Edwin'in Wislow'a geri dönme ve ortak saldırıyı yürütme zamanı geldi. Ancak, savaş alanı gerginlikle dondu, çünkü Seven Hills muhtemelen savaşın sona erdiğini ilan edecekti.
Riverden İmparatoruna bir mektup gönderen Fenco bir cevap alana kadar kimse hareket etmeyecekti.
Büyüyen fırtınanın önündeki kısa bir mola sırasında, Seven Hills ve Riverden, savaş hatlarımızı koruyarak nefesimizi alıyordu.
Bu arada, Cecil'in nerede olduğunu bulmasını istediğim müfettişten bir cevap duydum.
"Son zamanlarda görevlerinden ayrılan üyeler, Kont Pagos'u izleyenlerdi, bu yüzden yönetici şahsen Pagos'a gitti."
"Ne zaman oldu?"
"10 gün önce."
Philland'dan Senges'e yaklaşık beş gün uzaklıktaydı, ancak müfettişler sadece üç günde gelip gidebiliyorlardı.
Belgeler, İmparatorluk Sarayından ayrıldığından beri hiç gelmedi, yani Cecil tarafından yazılan son rapor o zamanlar civarındaydı.
Raporun hiçbir yerinde Pagos'tan da bahsedilmedi.
Belki acelesi olduğu için eklemeyi unutmuştur. Ama Cecil, sırf bir işini hallettiği için evrak işlerini ihmal edecek bir tip değildi.
Ayrıca bunun Pagos ile ilgili olması da dikkatimi çekti. Ve Cecil'in dikkatle atadığı müfettişin şu sözleri beni daha da rahatsız etti.
"Majesteleri, başkentten ayrıldığından beri baş müfettiş ile iletişim kuramadık.”
"Ona ulaşamıyor musunuz? Yalnız mı gitti?”
“İki müfettişle birlikte gitti ama onlara da ulaşamıyorum.”
"Ama neden kimse bunu bana bildirmedi?”
“Yoldayken üyelere ulaşamadığımız sık sık durumlar var. Ve son raporu Majestelerine veren kişi baş müfettiş, bu yüzden herkes ne yapması gerektiğini bilmiyordu.”
"Bu ne anlama geliyor? Kaybolduğunu 10 gündür bilmiyor olmam mantıklı mı? "
"Özür dilerim Majesteleri."
"Şu anda mevcut tüm personeli al ve müdürü bul. Onu bulur bulmaz bana haber ver ve mümkünse müdüre buraya gelmesini söyle. "
"Evet majesteleri."
"Pagos'un hareketlerini ayrı ayrı inceleyin."
"Evet!"
Cecil'in bana verdiği beş müfettişe de nerede olduğunu bulmalarını emrettim.
Grypton'la olan savaşa o kadar odaklanmıştım ki başka şeyleri ihmal ettim.
Bir anda Pagos geliyordu.
Doğu sınır Muhafızlarının çoğu şimdi İmparatorluk ordusuna dahil edildi ve şu anda Wislow'dalardı.
Pagos İlçesi, İmparatorun doğrudan emri altındaydı, bu yüzden bir şey yapmaya çalışsa bile, hiçbir işbirliği gücü olmayacaktı.
Bu yüzden onlara savaşa destek sağlamamış olsa bile Pagos'a göz kulak olmalarını söyledim, ama yanlış mı değerlendirdim?
Cecil şahsen çıkarsa, bir şey olması gerektiği açıktı.
"Hiçbir şey olmayacaktır Majesteleri. Olsa bile, Baş Müfettiş kolayca yenilmez. "
Janice'in beni teselli ettiği türdendi.
Evet, belki de önemli bir şey değildir.
Müfettişin dediği gibi, hareket halindeyken onlarla iletişim kuramadıkları zamanlar vardır ve belki de Philland'a geri dönmüştür.
Cecil tehlike karşısında pervasızca hareket eden bir tip değildi, bu yüzden sadece yanlış bir alarm olabilir.
Bölümü değiştirmek için My Younger Brother Forces My Flower Path 70 manga simgelerine tıklayabilirsiniz. Klavyede ok tuşları ile bölümler arası geçiş yapabilirsiniz.