Nyein Nyein’in bu makalesi, Myanmar’daki bağımsız bir haber sitesi olan Irrawaddy’den alınmıştır ve içerik paylaşımı anlaşmasının bir parçası olarak Global Voices yayınlanmıştır.
Samut Sakhon’da dolaşırken, Bangkok’un hemen güneybatısında, bilinen geleneksel sarongs giyen insanların görüntüsü longyi veya tamein Birmanca konuşurken bir yabancıyı sanki Myanmar’ın en büyük şehri Yangon’daymış gibi hissettirebilir.
Tayland’daki birçok Birmanyalı göçmen için Pazar, her hafta izinli tek gündür – gevşeme zamanı ve zor işlerden kısa bir süre bekletme zamanı; ancak diğer binlerce günlük ücretli işçi için böyle bir dinlenme günü yoktur.
Bölgeye göç edenler genellikle daha iyi maaş kazanma umuduyla motive olurlar. Samut Sakhon uzaktan güvenli bir sığınak olarak algılanır, çünkü buradaki ödeme Bangkok’tan daha yüksek olduğu bilinmektedir, ancak eyalette bulunan balıkçılık endüstrisi düşük ücretleri ve sömürme koşulları nedeniyle rezil olmaya devam etmektedir.
Yerel olarak Mahachai olarak bilinen ancak yabancılar arasında “Küçük Burma” (Myanmar eskiden Burma olarak bilinir) olarak anılan liman kenti Samut Sakhon, yaklaşık 6.000 fabrika ve balıkçılıkta çalışan 300.000 ila 400.000 Burma göçmenine ev sahipliği yapıyor.
Ma Thein Win Myanmar’ın Tenasserim Bölümü aslen, ve beş yıldır Tayland’da olmuştur. Daha önce Bangkok’ta çalışmıştı, ancak Nisan ayında inşaat işçisi olarak gelirini artırmak umuduyla Samut Sakhon’a taşındı.
45 yaşındaki annesi, Dawei Bölgesi’ndeki memleketine dönmek için can atıyor.
“Ama paramız ve evimiz yok; nasıl geri dönüp hayatta kalabiliriz?” Thein Win usulca sordu, tüm süre yanında ahşap bir yığın toparlanması, erkekler bitmemiş binaların tepesinde çalıştı nerede.
Anavatanlarında kazançlı bir istihdam varsa, Tayland’ın göçmen topluluğunda çoğu, hayatta kalmak için yabancı bir ülkede çalışmak yerine Myanmar’a geri dönme konusunda Irrawaddy ile konuştu.
‘Sabrımızı koruyoruz’
2012 yılında Myanmar’ın muhalefet lideri Aung San Suu Kyi ilk kez Tayland ve Mahachai’yi ziyaret etti. Bu yılın Haziran ayında ikinci kez ziyaret etti, partisinin Kasım ayında seçimleri kazandıktan sonra devlet danışmanı olarak bu kez bir heyelan tarafından 2015. Bu son gezi sırasında Suu Kyi, Taylandlı makamların Myanmar’ın iş hakları grupları için fiili liderine erişimi engelledikten sonra, Mahachai’nin az sayıda göçmeniyle bir araya geldi ve Burma vatandaşlarını bekleyen büyük bir kalabalığa.
Thein Win, Suu Kyi’nin Tayland’daki Birmanya işçileriyle yaptığı görüşmelerde bulunamayan birçok göçmenden biriydi. Leydi’nin ziyaretine yansımak, onu “karışık duygular” a atfettiği gözyaşlarına getirdi. Suu Kyi, Thein Win hala hayatlarına “iyi getirmek” için çalışacağını umuyordu.
Talaat Kung’daki Birmanya işçiler, ya da karides pazarında, devlet danışmanının ziyareti ve Suu Kyi’nin Tayland ziyareti sırasında tanıdığı daha iyi iş fırsatları için umutlarını tartışırken de duygusal hale geldi. Onların ücretleri genellikle tutarsız, 200 Tayland bahtı (ABD Doları 5,72) 300 baht ($8,58) arasında değişen, ikincisi Tayland’da resmi asgari günlük ücret, ancak genellikle yabancı göçmen işçilere verilmez.
Bir masadaki karidesle sıralama yapan Aye Myat Mon The Irrawaddy’ye sekiz saatlik emek için Tay asgari günlük ücret kazandığını, ancak çalışma sürelerinin karides veya diğer deniz ürünlerinin mevcudiyetine bağlı olarak değiştiğini söyledi. 18 yaşında olduğunu iddia eden ama çok daha genç görünen Aye Myat Mon, dört yıl önce Moulmein, Mon State’ten Tayland’a geldi ve kız kardeşiyle birlikte yaşıyor; yalnızca ailesinin güneydoğu Myanmar’daki aile evinde kaldığını söyledi.
Mahachai’deki çalışma koşulları hakkında kayıtlarda konuşmak için kaynakların güvence altına alınması özellikle zordu; deniz ürünleri endüstrisinde çalışan kişilerin çoğu basına şikayette bulunmaya cesaret edemedi.
Taylandlı işverenler bölgenin rıhtımlarına, pazarlarına veya şantiyelere odaklanan medya kapsamını çekmek için isteksizler; işçiler Irrawaddy’ye, Küçük Burma ile ilgili bir hikayeye katkıda bulundukları keşfedilirse, daha sonra kovulacağından korktuklarını söyledi.
Talaat Kung’da çalışan Ye Min, “Başka bir ülkede çalışırken, sabrımızı koruruz, Amay [Anne] Suu’nun dediği gibi, “Ye Min, bir üstün tarafından kesintiye uğramadan ve röportajını bitirmeden önce Irrawaddy’ye söyledi.
‘Avlanmak ‘
İşçiler ayrıca, Taylandlı polisin kimlik belgelerini ve istihdam belgelerini inceleyerek, ülkede yasal olarak çalışma izni olup olmadıklarını araştırarak korkularının hikayelerini paylaştılar.
“Polis, belgelerimizin eksik olduğundan şüphelendiklerinde ekstra gelir elde etmek için para istemektedir,” dedi karides pazarında çalışan bir adam, hem sessiz bir sesle hem de anonimlik koşuluyla.
Tayland’daki göçmen işçilerin sayısı 3 ila 4 milyon arasında olduğu tahmin ediliyor, ancak yarısından azı resmi olarak kaydediliyor. Myanmar’dan çalışanlara, özellikle de mevcut belgelerin süresi dolduğunda, yasal belgelerin elde edilmesinde yardımcı olmak için farklı politikalar uygulanmıştır. Bu, dört yıllık vizenin sona ermesinden sonra takip edilebilecek bir “pembe kart” veya istihdam izni için kayıt içerir.
Tayland’daki Myanmar’dan göçmenlere yardım eden bir organizasyon olan Göçmen İşçi Hakları Ağı’nın personel üyesi Sai Sai, “Belgelenmiş göçmen işçiler olsalar bile, genellikle avlanıyorlar” dedi.
Sai Sai, yetkililerin şüphelerinin bir işçinin Taylandlı dil becerileri eksikliğinden kaynaklanabileceğini ve şüpheli uyuşturucu kullanımı için veya Tayland’daki bölgeler arasında seyahat etmek için bir tutuklamaya yol açabileceğini açıkladı – “pembe kart” hareket özgürlüğünü kolaylaştırmaz ve sadece göçmen işçilerin belgelerinin kayıtlı olduğu ülkenin bir parçası.
Bangkok Post raporuna göre, göçmen çalışma izni için son kayıt tarihi 29 Temmuz’a kadar uzatıldı ve bundan sonra yetkililer hoşgörü olmayacağını söylüyorlar. Ancak, hem Samut Sakhon’da hem de Tayland’da olanlar için kayıt gereksinimlerini karşılamanın zor kaldığı başka bir darbeye ihtiyaç vardır.