Vesta Linnea ile tanışma hikayemizi, ilk kitabın tanıtımında anlatmıştım. Kitap birbirinden bağımsız hikayelerden bahsederken, arka planda bir de süregelen bir devamlılık söz konusu. İlk kitapta, Vesta Linnea, annesi, abisi Paul Axel, annesinin eşi Viktor ve kız kardeşi Wendia yer alırken, ikinci de annesi yeniden hamile.
Kitap, Vesta Linnea’nın bir türlü uyuyamamasıyla başlıyor. İçeriden gelen kahkaha sesleriyle haksızlığa uğradığını düşünen Vesta Linnea, annesinin yanına giderek gürültüden uyuyamadığını söyler ve annesi sessiz olacağı sözü vererek onu yeniden yatağına gönderir. Gene uyuyamayan Vesta Linnea, bu sefer ses gelmemesiyle korkuya kapılarak evde yalnız olduğunu düşünür ve yeniden kalkar. Annesi yeniden yatağa gönderir. Bu sefer uyur ama rüyasında köydeki Kuyu Cadısı’nı görür. Korkuyla yatağından kalkarak, artık uyumuş olan annesinin yanına kıvrılıp güzel bir uyku çeker. Ancak rahat uyuyamayan annenin bu pek hoşuna gitmemiştir.
Aynı gece gene uyumak istemez Vesta Linnea:
“Ama uyuyamıyorum!” dedi. Anne bunu bir türlü anlamıyordu!
“Yatağa gir, uyursun.”
“Ama anne uyu…”
“Seni zorla uyutamam ama yatağa gireceksin…”
“Ama anne!”
“Burada oturursan uyuyamayacağın kesin. Televizyondaki de çocuk programı değil.”
Vesta Linnea televizyon izlemek istemiyordu. Tam düşünde gördüğü kuyuyu anlatacaktı ki…
“Git yat, git yat, gittt yaaaat! Daha kaç defa diyeceğim?”
Aklında kuyu cadısıyla yatağa yatan Vesta Linnea, sabah kendini gene annesinin yatağında bulur. Annesi ise onun yatağında uyumuştur. O gün televizyonda kutup ayılarını izler ve annesinin kucağına sokulan kutup ayısına benzetir kendini. O gece yatarken annesi Vesta Linnea ile bir konuşma yapar. Bu şekilde uykusuz kaldığını ve sabahları gücü kalmadığını söyler. O gece gene kabus görüp uyandığında ve annesinin odasına gittiğinde, Wendia’nin yanlarında olduğunu görüp yatağına döner. Böylece her gece uyanmaya ve annesine bakmaya başlar ama bir daha uyandırmaz onu. Ancak hep yorgundur. Bir gece annesinin yatak odasının kapısında uyuyakalır. Anne uyanıp ta onu kapı eşiğinde görünce kucaklayıp yatağına götürür.
Vesta-Linnea tam uyanmamıştı ama mırıldanıyordu:
“Anneyi uyandırma…”
“Benim küçük yavrum…” dedi anne buğulu gözlerle.
Vesta Linnea’yı yorganın içine alıp sıkı sıkı sarıldı.
Vesta-Linnea tekrar mırıldandı. “Ne diyorsun?” dedi annesi. “Kutup ayısı da kim?”
Ama Vesta-Linnea uyuyordu.
(Tam burada burnumun direği sızladı mı, sızladı :-P)
Uyandığında annesiyle korkuları hakkında konuşurlar ve annesi korktuğunda yanına geleceği konusunda söz verdirir Vesta-Linnea’ya.
“Ama belki her gece gelmem” dedi.
“Az korkunç şeylerle kendim başedebilirim!”
İnsanın içini sıcacık yapan bir öykü. Üstelik çizimleri de bir harika. İncelenecek öyle çok ayrıntı var ki. Hiçbir çocuk mahrum kalmamalı bu seriden 🙂
Serinin Diğer Kitapları:
- Vesta Linnea ve Canavar Anne
- Vesta Linnea ve Sevgili Köpeği
- Vesta Linnea Çok Üzgün
- Vesta Linnea Ayışığında