Osmanlı Devleti döneminde, derdini kimseye anlatamayan ihtiyaç sahipleri, ihtiyaçları olduğunda gecenin geç saatlerinde sadaka taşının yanına gelir; bu taştan gereksinim duyduğu kadarını aldıktan sonra, kalanını kendisi gibi muhtaçları düşünerek bırakır ve sadakayı bırakana kalbinden dua edermiş.
Asil atalarımız, yardımlaşmayı, asaleti, fazileti ve hassasiyeti göstererek en güzel şekilde sadaka taşlarıyla çözüme ulaştırmış.
Sadaka taşları genel olarak 2 metre boyunda, silindir şeklindedir. Şehirde, kasabalarda, cami, çeşme yanı ve hastane gibi kalabalık yerlerde olabildiği gibi sadakayı alanın da verenin de görülemeyeceği tenha yerlere de olurmuş.
Eskiden İstanbul'da dört yerde sadaka taşı varmış. Bunlardan biri Üsküdar çarşısında Mimar Sinan'ın yaptığı hamamın karşısındaki Gülfem Hatun Camii'nin avlusundaymış. Diğerleri de Üsküdar Doğancılar, Karacaahmet ve Kocamusatafapaşa'daymış. Bugün, bu sadaka taşlarından sadece, Doğancılar'da olanı günümüze kadar varlığını sürdürebilmiştir.
Böyle merhametli ataların torunları olarak bizler, ne kadar gurur duysak azdır. Günümüzde de bu tür uygulamaları hayata geçirebileceğimiz projeler hazırlayabilir, ihtiyaç sahiplerini mutlu etmenin huzurunu yaşayabiliriz.