Magdalena Garc Garc itibaren Texas
dizinin hemen yanında ... [birlikte parmakları davul çalar] oh ajahlar ...
** spoiler uyarısı ** Phlebas'ın, Banks'ın yazdığı ilk "Kültür" romanı olduğunu düşünün, ancak Oyunların Oynatıcısını okuduğum için, bunun nasıl biteceğini biliyordum: Kültür elbette kazanıyor. Bu belki de kitabı, eskisi gibi eğlenceli hale getirmedi. Kim bilir? Belki Horza'nın Schar'ın Dünyasıyla ilgili Zihin bulma arayışı mahkum olduğunu bilmeseydim (ya da en azından Kültür / İdiran savaşının sonucunu değiştirmeyeceğini) bilseydim, kitabı dört yıldız yerine dört tane verirdim. Horza "değiştirici" dir - genetik olarak değiştirilmiş bir insansı, yeterince çalıştıktan sonra görünüşünü diğer insansılara çevirebilir. Idiran'ın (üçlü savaşı seven bir ırk) için çalışıyor ve devasa gemilerde yaşayan yapay zekalar, yörüngeler denilen yapay dünyalar (akıllıca "zihin" tarafından yönetilen, kıtlık sonrası, komünist bir toplum olan Kültür'e karşı savaşıyor. bir yıldızın etrafındaki yörüngeye halkalar yaptı) ve bazen uzayda. Horza'dan, Idirans'ın ellerinde tahrip olan ve kendisini kontrol ettiği ve yakındaki bir gezegene çarptığı savaştan dışarı fırlatarak darmadağın altına giren bir Zihin bulması isteniyor: Schar'ın Dünyası. Schar'ın Dünyası, yalnızca uzay zamanında yüzen bir bilinç olarak var olan ve Ölülerin Gezegenlerini galaksinin çeşitli yerlerinin yıkıcı özelliğine karşı anıt olarak koruyan Dra'Azon adlı bir ırkın süper varlığıyla korunuyor. Zihin kendini, nükleer savaş durumunda, kaçınılmaz olarak meydana gelen, tüm yaşam biçimlerinin gezegenini araştıran, Schar'ın Dünyasının politik liderleri için bir saklanma yeri olarak inşa edilmiş Schar Dünyasının yüzeyinin altındaki bir tren tünelleri sisteminde saklıyor. . Kitap esas olarak Horza'nın Schar'ın Dünyasına girme, Dra'Azon'u geçme ve Zihni bulma ve yakalama girişimlerinin öyküsü. Horza paralı askerler / korsanlarla birlikte düşüyor, onlarla birlikte bir yörüngeye gidiyor, kültürün yörüngenin popülasyonuna bir ders olarak Idirans'ı destekleme dersi olarak havaya uçuracak, liderlerini öldürerek korsanları devraldı (heyecan verici bir kavgada oryantaltal vatandaşlarını tahliye eden birkaç hoverkraftın altında) ve sonra ona “değişiyor”. Horza bunu Schar'ın Dünyasına götürüyor, ama korsan grubunun çoğu Idirans tarafından öldürülüyor, orada da Zihin arıyor ve Horza da sonunda öldürülüyor. Idirans'ı öldürmek inanılmaz derecede zor ve onlardan biri ölüme terk edilmiş, yeraltındaki sığınaktaki trenlerden birine giriyor ve tünel sistemindeki başka bir trene gidiyor. Schar'ın Dünyası'na ulaşmak kitabın büyük bölümünü kaplıyor ve Banks'ın gerçekten harika fikirleri ve çok sayıda eğlenceli aksiyon sahnesi olmasına rağmen, kitap biraz ayrık görünüyordu. Banks, keşfedilmeyi istediği bir fikir listesine sahipti ve Horza, bu fikirlerle karşılaştığında ve onlarla etkileşime girerken Horza'nın bir sahneden diğerine geçmesini sağladı (birçoğunun söylediğim gibi, gerçekten havalıydı: orbital esasen muazzam bir su çemberiydi, şehirlerin büyüklüğünü devasa gemilerle dolaştırıyordu; eski bir Kültür Genel Sistemler Aracından (düzinelerce kilometre büyüklüğünde) gemiden fırlatılarak kaçış). Bankalar da kitabını renkli, akılda kalıcı karakterlerle dolduruyordu, ancak yine de çoğu gereksiz görünüyordu - neredeyse kendini beğenmiyordu. Hasar adı verilen oyun tam olarak açıklanmadığında ve hikayeyi gerçekten bu kadar ilerletmediğinde, bir kart oyununun tüm oyuncularını (son derece yüksek puanlarla) bilmem gerekiyor mu? Yine, karakterlerin bazıları gerçekten havalı, özgün ve benzersiz (Horza'nın sevgisi, Horza'nın canlandırdığı, ama nihayetinde öldürüldüğü, Horza'nın bir gerintokrasiden kurtarılması sırasında öldürülmüş olmasına rağmen, kültür ajanı / casusu olan öldürücü bir insanlık ilgisi. Kitabın başında ancak Horza Schar'ın Dünyasına gitmeden hemen önce ve korsanların liderini öldürdükten hemen sonra GSV'de ortaya çıkıyor). Fakat karakterlerin çoğu neredeyse kitaptaki kamera hücresi gibi gözüküyordu. Ayrıca kitabın tamamen iğrenç bir kısmı vardı, bu da gerçekten gerekli değildi. Su yörüngesinde küçük bir adada yaşayan yamyam bir grup insanla ilgiliydi ve hikayenin başka bir yerinde geliştirilen dini inançları ve diğer siyasi fikirleri araştırdı.
Bu çok iyi bir kitaptı. Kapaktan da anlaşılacağı gibi, bu hikayede birkaç köpek var ve bunlar çeşitli metaforlar ve yaşamın farklı yönlerini önermek için kullanılıyor. Ancak, bunun Crufts adaylarını içeren bir drama olduğunu göstermez. Bu kitap hakkında okuduğum önceki Coetzee kitabında olduğu gibi aynı hissettiğimi mütevazı bir şekilde itiraf edeceğim: derinliklerinin çekebileceğimden daha fazla olduğunu. Ancak, Michael K'nin Yaşamı ve Zamanları'nda olduğu gibi, okuduklarımdan zevk aldım ve ona bağımlılık yapmanın adil olduğunu hissettim. Bu kitapların her ikisi de, yerleştirildikleri Güney Afrika'dan geldiğini düşündüğüm yalnızlık ve 'büyüklük' ile dolup taşmıştı ... aynı zamanda kesinlikle sert ama unapologetically dürüst bir ıssızlık duygusu da var: güvenceleri yok, bunun insanoğlunun esnekliğinde bulunması için saklayın.
Bunu sevdim !!!!
ABD'de Marksist olarak yetişmesi korkunç bir eğlence. Çocukken kısa sürede dikkat etmenin bir anlamı olmadığını anladığınız toplantılara gidersiniz, böylece ne kadar zor bulursanız bulursanız, diğer kabadayı tostlarla gettoya girersiniz. Ve bu romanı okuyacaksınız ve sıkılmanız ve sıkılmanız ancak sıkıntı yaşamanız durumunda, Amerikan kapitalist emperyalizmine ve yeni bulunan propaganda becerilerinizi kullanarak bir öğretmene gitmenizi söyleyene kadar tüketici doktrininin büyümesine karşı tartışmaya başlayabilirsiniz. Rusya eğer bu tür şeyleri çok seviyorsanız (* gerçek hikaye)
Etki Sanatı, çok hızlı bir şekilde okundu. Bu kitabı yeni çıkanların Kurmaca Dışı bölümünde gördüm ve yeterince ilginç görünüyordu. Kendimi nasıl daha iyi hale getireceğimi ve her zaman ihtiyacım olduğunda bana gelebilecek gibi görünen küçük bir cilt kapanı bulmaya çalışıyorum. Kitapta ele alınan Dört Altın Etki Kuralı: Bölünmüş bir bütünlüğün yaşamını yaşayın Her zaman Olumlu Bir Tutum Gösterin Diğer Kişilerin Çıkarlarını Kendi Kimliğinizden Daha Önemli Bir Şey İçin Yerine Getirmeyin Olarak Görmek Kusursuzluktan Daha Azını Gerektiren Gerçekten Mükemmel Bir Tavsiye Sözüdür. Bu kitap kısa, ama yardımsever ve güzel. Bunu öneririm.
Muhteşem ve bereketli. Bu 9/11 vesilesiyle Brathwaite'ın şiirini içerir.
korkutucu ama okumak güzel
Bir kelime. VAOV! Bu kitap beni korkuttu ve cildimi taradı, ama buna değdi çünkü bugüne kadarki en sevdiğim kitaplardan biriydi. Hikaye beni o kadar büyüledi ki, yıkamadım. Karakterlerin ilginç olduğunu düşündüm ve onların tüm gözlerini nasıl görebileceğinizi ve önyargılarını anladığınızı seviyorum. Ama çocukken 13 yaşına girer girmez yaralanabiliyordum. Ama bugün toplumumuzda şükran duymak için endişelenecek bir şeyim yok, ama okumak tamamen farklı ve bu kitabı çok sevdim. Doğrusu yakında Neal Shusterman tarafından daha fazla kitap okuyacağım.
Bu gerçekten bir 2.5 yıldız. Olağanüstü bir şey yok. Bennett gerçekten bir haydut değil - daha çok kibar topluma tam olarak uymayan boorish bir adam. Yine de Flip'i sevdim. Bennett olabildiğince çekici değildi. Kitap boyunca üzerimde büyüdü ve sadece onu baştan çıkarmakla kalmayıp, kızla evlenmek isteyen bir kahramanı görmek oldukça güzeldi. Tabii ki de baştan çıkarmak istedi, ancak nihai hedefi aslında kahramanla evlilikti. Diziye devam edeceğimi sanmıyorum, özellikle Sommerset Dükü herhangi birinin kahramanı gibi görünmüyor. Onu daha çok görmek isterdim. Ve John'un sonsuza dek mutlu olduğu görülmüyor - bir kitabın tamamını taşıyabileceği için değil, evet, ikincil romantizm çiftlerimin güzel ve birlikte çözülmesini seviyorum. En azından bu kütüphaneden aldığım bir kitaptı. Sanırım satın alsaydım çok daha az isterdim.
Finished this in the tub last night. Strangely unstisfying book. It continues the story of the Neshov family, picking up immediately where the second book ends. Strangely, the brother I liked least in the beginning turns out to be the only sensible one, sort of. The gay brother becomes unbearable. What an asshole. He totally lives in his own reality. The first half offers more insight into the characters without really giving more insight, just repetitions of characteristics we already know. I had the feeling that something had to give and kept reading just to find out what that is. Once I found out it became a bit more interesting. The end leaves a lot of things unresolved and that's really unsatisfying after three books. I know life's not a neat package, but some closure would have been nice. With this feeling of disappointment, I'm pretty sure I wouldn't recommend this series to anyone, even though I did like reading it.