Nazi uçaksavar kuleleri
Bildiğiniz gibi dev uçaksavar kuleleri sadece Reich'in üç büyük şehrinde inşa edildi, ancak Nazilerin planları çok daha kapsamlıydı. Berlin'de üç ek uçaksavar kompleksi daha inşa edilmişti ve buna ek olarak, Reichstag binasının uçaksavar kulesine yeniden donatılması olasılığı düşünülmüştü. İki kule Bremen, sekiz - Münih ve bir tane - Hamburg için tasarlanmıştır. Buna ek olarak, örneğin Almanya’nın diğer şehirlerinde, örneğin Königsberg’de yerel yönetimlerin inisiyatifine benzer daha küçük yapılar inşa edildi.
Berlin fırtınasının son günleri vardı. Reich’in başkenti Sovyet birlikleri tarafından sıkıca sarıldı ve iki cephenin çeyreği ordusu şehri Wehrmacht askerleri, SS askerleri ve Volkshturm savaşçılarından temizledi. Ancak, Adolf Hitler bir mucize umudunu sürdürdü. SS General Steiner ordusunun, savaşlarla dövülmüş ve acımasızca kuzeyden ve güneyden grev yapan, General Wenck ordusundan yeni çıkan 12-I ordusunun umutsuz davasını koruyacağına inanıyordu.
Venk nerede? .. Steiner nerede? .. Ne zaman bir saldırı başlatabilecekler? Ölmekte olan millet son Almanlarla savaşmalı! .. Fuhrer'in umutsuzca soruları ve histerik emirleri, bir Berlin hayvanat bahçesi olan Tirgarten'deki L savunma kulesinin zeminde durdurulamaz duvarlarının arkasına gizlenmiş radyo iletişim kompleksi aracılığıyla şifreli radyogramlar şeklinde birliklere geldi. Mahallede çok daha etkileyici bir boyutta bir kule "G" durdu. 2,5 metrelik ağır beton duvarlara sahip bu iki siklopean yapıda, Berlin sonbahar dramının son sahnelerinden biri oynandı.
Öncelikle uçaksavar aküsü olarak inşa edilen G kulesinde, yedi kat olmasına rağmen, 13 katlı bir bina yüksekliği vardı. İçeride bir hastane vardı, müze değerli eşyalarını saklıyordu, ama en önemlisi, orada on binlerce Berlinli orada bombalardan, mermilerden ve mermilerden kurtarıldı. Saldırganların güçleri şehrin merkezine yaklaştığında, Trigar G kulesinde 30 000'ten fazla insan toplandı. Tabii ki, herkes için yeterli yer yoktu. İnsanlar koridorlarda durdu, merdivenlere oturdular, yan yana yattılar. Hastanede yaralılar öldü, bazı siviller sinirlerini kaldıramadı ve zehir alarak intihar ettiler. Orada yaşamın yanında yarım bin ölü kaldı, çünkü kimse vücutlarını yere koymaya cesaret edemezdi. Kulenin beton duvarlarının arkasındaki hava, kelimenin tam anlamıyla smashing lead ile doluydu.
Reichstag'dan farklı olarak Tiergarten'deki uçaksavar kalesi hiçbir zaman fırtınaya maruz kalmadı. Berlin Savunma Komutanı General Weidling, askerlerine katlama emrini verdiği Mayıs 2’te Sovyet birlikleri 1945’e teslim edildi. silâh. Savaştan sonra, Tiergarten kuleleri ve Berlin Hava Savunma'nın benzer iki kompleksi daha yıkıldı. Toplayıcılar bomba veya mermi almayan binaların yıkılmasıyla uğraşmak zorunda kaldılar ve ilk denemede sonuç alınamadı. Henüz İngiliz yıkımcılarına teslim edilmeyen kulelerden birinin duvarında, biri olmayan, gurur duymayan birinin, Almanya'da Made - “Made in Germany” kelimelerini çizdiği söylenir.
Beton devi
1) Giriş 2) Zırhlı panjurlar 3) Mühimmat depoları 4) Ana savaş platformu 5) Komuta merkezi ve telemetre 6) Top taretleri 7) 128-mm çift uçaksavar silahı 8) Hafif 20-mm uçaksavar silahı
Kule "G"
Tüm uçaksavar kulelerinin en etkileyici olanı - “G” kulelerinin ilk kuşağı - Berlin ve Hamburg'da duruyordu. Bu serideki hayatta kalan tek yapı. Bina Heiligengaysfeld (Hamburg) bölgesinde durmakta ve konut olarak kullanılmaktadır.
Şehirdeki uçaksavar silahları
Savaş öncesi döneme göre, Alman uzmanlar dikkatlerini uçaksavar topçularının hareketlerine ciddi şekilde müdahale eden çok önemli bir faktöre yönelttiler. Bu faktör, Almanya'nın kendi kentleri olduğu ortaya çıktı. Çoğu Avrupa ülkesinde olduğu gibi onlar çok katlı binalardan inşa edildi ve binalar arasındaki mesafeler çoğu zaman minimum düzeyde kaldı ve bazen tamamen yoktu. Evler arasında tek bir boşluk görmeden caddede bir kilometre ya da daha fazla yürümek mümkündü. Ve sokakların kendileri, özellikle eski mahallelerde, çok küçük bir genişliğe sahipti.
Uçaksavar pilleri, komuta yerleri, gözlem noktalarının, Goering Office uzmanları olarak, sadece yaklaşımlara değil, aynı zamanda Reich kentlerine, özellikle de Berlin, Hamburg, Bremen, Viyana gibi büyük yerlere yerleştirilmesi gerektiğine inanılıyordu. Bu arada, sadece bu şehirlerde hava savunma tesisleri için çok az yer vardı. Aslında, bataryaları yerleştirmek için yalnızca şehir meydanları, parklar ve stadyumlar kullanılabilir. Aynı zamanda yüksek evlerin etrafında durmak, yalnızca silah tabancalarının dikey açılarını ve sektörlerini değil, hedef alma olasılığını da sınırladı. Bombacı birkaç dakika içinde topçu tarafından görülebiliyordu, bu sırada PUAZO (uçaksavar ateşi kontrol cihazı) kullanırken bile hedefin seyrini ve hızını yeterince doğru bir şekilde belirlemek mümkün değildi.
Tüm sorunların çözümü yüzeyde kaldı - daha doğrusu evlerin çatıları seviyesinde. Komuta direkleri, tespit cihazları, silahların kendilerini bu yüksekliğe yerleştirirseniz, yaklaşan uçak yeterli bir mesafeden görülebilir, rotalarını, yüksekliklerini, hızlarını, uçak tiplerini, yapımlarını doğru bir şekilde belirleyebilirsiniz. Uzaktan gözlem direkleri sadece yaklaşık veri sağlar, çünkü bu son derece gereklidir. Ve burada, komutanların kararlar almak ve uygun komutları göndermek ve hesaplamalar için, sigortalara müdahale süresini ayarlamak, silahları yüklemek, manzaraya gerekli düzeltmeleri uygulamak, zamanında ateşi dikkatlice hedeflemek ve açmak için zamanları var.
Baskın bekliyorum
1942 yılı. Luftwaffe uçaksavar topçuları, Tiergarten (Berlin) 'deki G kulesinin savaş pozisyonunda bir hava saldırısını püskürmeye hazırlanıyor. Uzaktan, anten yerleştirilmiş bir anten bulunan "L" kulesini görebilirsiniz
Gökyüzüne yakın
Fakat hava savunma sistemi istenen yüksekliğe nasıl yükseltilir? Başkentimizin savunmasına adanan Sovyet belgesellerinde, Moskova Otel'in çatısında duran, dürbünlerle ve arkasındaki 37-milimetre uçaksavar silahına dikkatle bakan Kızıl Ordu'nun bir kereden daha çekim görüntüleri var.
İngilizler, Alman zeplinleri tarafından baskınları püskürtmek zorunda kaldıklarında, I. Dünya Savaşı'nda evlerin çatılarına, kiliselerin çan kulelerine ve katedrallerin üzerine uçaksavar makineli tüfek yerleştirerek yaklaşık olarak aynı şekilde davrandılar. Ancak, İkinci Dünya Savaşı sırasında, Ruslar ve İngilizler hala hava savunma sistemlerinin çoğunu uzak sınırlara yerleştirmeyi tercih ettiler. Uçaksavar silahlarının hareketliliğinin devam etmesi nedeniyle, onları manevra edebilir, en önemli alanlara odaklayabilirler. Doğru, Luftwaffe'nin Anglo-Amerikalılarla aynı hava gücüne sahip olmadığını belirtmek gerekir. Ve eğer Nazilerin savaş kabiliyetlerinde karşılaştırılabilir bir bombardıman uçağı olsaydı, Londra veya Moskova'nın kaderinin nasıl gelişeceği bilinmiyor havacılık.
Ama şehir içinde silah nasıl yükseltilir? Çatıları üzerine hem uçaklarda hem de Moskova'da uçaksavar silahları yerleştirmenin mümkün olduğu sadece birkaç ev vardı. Ve herhangi bir binanın çatı katı, 20 - 37 mm'den daha büyük bir kalibreye sahip uçaksavar silahlarının ağırlığına dayanamaz. Silahlar kalibreli 88 mm hakkında, 8 - 9 t ağırlığında konuşamaz.
Almanya'da, uçaksavar silahlarını şehir çatıları seviyesine yerleştirme probleminin çözümü, 1935'ta, mimar Leo Winkel, nüfus için tamamen beklenmedik bir bomba sığınağı inşası geliştirdiğinde hissedildi. Yerdeki sığınakları gömmemeyi, uzun ve dar kuleler şeklinde inşa etmeyi önerdi. Yakında bu tür kulelerin ilk projeleri ortaya çıktı (WinkeltЯrme). Dışa doğru, bunlar koni biçimli çok katlı betonarme yapılardı, termitlere veya roketlere benziyorlardı. Kapasiteleri 300 ile 750 arasında değişiyordu. Minimum alana sahip olan kuleler kalabalık yerlere oldukça yakın inşa edilebilir - örneğin, okulların yanında, fabrika atölyelerinde, yerleşim yerlerinde. Yeraltı sığınaklarında olduğu gibi aynı malzeme tüketimiyle Winkel kuleleri, genellikle şehirlerde çok fazla olan toprak işleri, yeraltı suları, yeraltı tesisleri ile ilgili birçok sorunu ortadan kaldırdı. Kuleye giren bir bombanın olasılığı nispeten küçüktür. Üstelik, şekli, bir kuleye düşen bir bombanın bile, dış duvarı boyunca içeri girmeden kayar. Fabrika bacaları gibi yapıların yakın patlamalarına karşı yüksek direnç iyi bilinmektedir. Sonuçta, bir nükleer patlamanın ardından Hiroşima'da bile, borular her şeyin şok dalgası tarafından süpürüldüğü yerde kaldı. Winkel Kulesi'nin zemine gevşeyecek şekilde, döşeme biçiminde döner bir şekilde temele sabitlenmesi gerekiyordu. Herhangi bir bombanın yakın patlamasıyla, bir boru gibi sallanabiliyordu ve bu tam olarak onu yok etmekten ve insanları yok etmekten kurtarıyordu.
Winkel kulelerinin bir diğer koruyucu faktörünü ortaya çıkaracak. Büyük hava saldırıları nedeniyle kentte kitlesel yangınlar başladığında insanlar, bildiğimiz gibi düşük miktarda yayılan karbon yeraltındaki birçok sığınakta öldü. Winkel kulelerinde barınan bu korkudan korundu.
Viyana kalesi
Böylece, Viyana'daki Arenberg parkında korunan Flakturm VIII kompleksinin “G” kulesi günümüze kadar gelmiştir. İkinci nesil uçaksavar kulelerine de ait “kız kardeşi”, Hamburg - Wilhelmsburg'da bulunuyor.
Beton kaleler
Zaten 1937’te bulunan Winkel’in projeleri, Luftwaffe, Wehrmacht ve demiryolu işçileri arasında büyük ilgi gördü. Yönetim Ofisi, havacılık endüstrisi işletmelerinde “Luftschutztürme” (Luftschutztürme) olarak adlandırılan kuleler inşa etmeye başladı. Luftwaffe, 29 - bu tür kulelerden 17, demiryolu işçileri inşa etti. Wehrmacht, Potsdam ve Zossen'deki komuta mevkileri için 34 kuleleri inşa etti. Askeri ürünlerin imalatında faaliyet gösteren firmalar tarafından önemli sayıda kule inşa edildi.
Ekim ayında, 1940, Hitler şehir nüfusu için bu tür bomba barınaklarının (Winkel ve rakibi Paul Zombek tarafından tasarlanan) inşasını emretti. Toplam vatandaş sayısının en az% 5'ini içermelidirler.
Alman uzmanlar, Alman hava savunma sistemini ve özellikle de büyük şehirlerin uçaksavar savunmasını geliştirmeye ciddi şekilde başladıklarında, Winckel bomba sığınağını görmediklerinde Flakärme uçaksavar kuleleri adı verilen özel yapılar inşa etmeyi teklif ettiler.
Bu uçaksavar kulelerinin tasarımı, Hitler’in en sevdiği mimar Albert Speer tarafından yapıldı. Ağustos ayında 1940, Fuhrer tarafından onaylanan ilk tasarımları önerdi. Uçaksavar kulelerinin inşası, özellikle Alman otobanlarının inşasıyla bilinen devlete ait askeri-sanayi kuruluşu Todt'e verildi.
Bombalarla tanışın
Leo Winckel tarafından tasarlanan ve ilkel zamanların fallik megalitlerini hatırlatan beton bomba sığınakları, hem bombalardan hem de yanma ürünleri tarafından zehirlenmeden korunan çok etkili sığınaklar olduklarını kanıtladı.
Kalenin rahmi
Hamburg'da inşa edilen Heiligenhgefeld Tower IV - “G” kulelerinden birini daha ayrıntılı olarak ele alalım. Neredeyse üç Berlin’in hepsine benziyor, ancak onlardan farklı olarak günümüze kadar gelebildi.
Kule, planlı, yedi katlı betonarme bir yapıydı. Meydanın tarafı - 60 m.Yükseklik (tabanca yerlerinde) - 39 m.Kule garnizonu, 8000 insanlarından oluşuyordu. Bunlardan, uçaksavar silahlarının hesaplamaları - 300 insanlar hakkında. Ayrıca hava saldırısı sırasında kuledeki garnizona ek olarak 18 000 sivilleri saklayabilir.
Kule, yaşam desteği için, 100 kW kapasiteli kendi otonom dizel jeneratör güç istasyonuna, bir kuyudan suyla özerk bir su besleme sistemine ve bir mutfağa sahipti. Katlardan birinde 200 yataklarında bir hastane vardı. Zemin kat, müze ve sanat galerilerinden sanatsal ve kültürel değerlerin korunması için tasarlanmıştır. Berlin'deki I. kompleks kompleksindeki bazı bilgilere göre, dünyada “Truva'nın altınları” olarak bilinen Heinrich Schliemann'ın arkeolojik koleksiyonunu barındırdılar.
Döşeme altı üst üste binme kalınlığı 2 m'ye, çatı - 2,5 m'ye, duvarlara - 2 - 2,5 m'ye ulaşmıştır.Bu, 1 t'ye kadar olan yüksek patlayıcı hava bombalarının doğrudan çarpmalarına karşı koruma sağlamıştır.
Özel beton taretlerde binanın tepesinde ağır uçaksavar silahları bulunuyordu. Taretleri çevreleyen platformlardaki her uçaksavar silahının altına üç adet tek namlu 20 mm uçaksavar silahı ve iki adet dört silah yerleştirildi. Başlıca görevi ağır silahları Thunderbolt veya Tempest gibi saldırı uçaklarından korumaktı. Binanın çatısının ortasına komut direği yerleştirildi.
Topçu kepçeleri görevi gören binanın alt katlarından gelen mekanikleştirilmiş cephane ikmal sistemleri Donanma'dan ödünç alınmış ve kesintisiz mermi temini ve uzun süredir kullanılmış kartuşların çıkarılmasını sağlamıştır. Tüm mekanizmalar elektriklileştirildi.
Bu kuleler kara kuvvetlerine karşı güçlü kaleler olarak düşünülmemiş ve donatılmamışlardı, çünkü ağır toplara dayanamayacakları açıktı.
Viyana'daki (solda) karmaşık VII'nin "L" kulesi boştur, ancak zamanla oraya bir hesaplama merkezinin yerleştirilmesi mümkündür. Çerçevenin sol tarafında, sanat eserleri için bir depo olarak kullanılan VIII (Viyana) kompleksinin "G" kulesi bulunur. Dışarıda - kule “L”
Akvaryum ile kale
Elbette, bu güçlü ve sağlam kaleler hayal gücünü hayrete düşürdü, ulusal sosyalist devlete saygı duymaya ilham verdi ve Almanlara Hitler'in dehasının, savaşçıların ve Goering uçaksavar silahlarının, Todt ve Speer'in inşaatçılarının güvenliklerini ve kırılganlıklarını sağlayacağı konusunda ilham verdi.
Bununla birlikte, uçaksavar kulelerinin ideolojik önemi, görünüşe göre, tamamen askeri anlamlarını aştı. 24 Temmuz 1943, Anglo-Amerikan Bombacısı Hamburg'u bombalamaya başladı. 3 Ağustos ayında, neredeyse 43 000 sakinleri öldürüldü ve 37 000 yaralandı. Şehir tamamen yıkıldı. Yılın Şubat 3'indeki tek bir 1945 baskınında 25 000, Berlin'de öldü. Şubat 26 Berlin, kırk büyük kitlesel hava saldırısından kurtuldu. Bombalamanın ölçeği, Luftwaffe'ye ciddi şekilde karşı çıkamayacakları kanıtlandı. Sovyet birlikleri Oder'e yaklaştığında, belirleyici bir saldırı için hazırlanırken, yalnızca Anglo-Amerikan yüksek irtifa bombardıman uçakları, Alman başkentine baskın yapmaya değil, aynı zamanda kırmızı yıldızlarla uçan uçaklara saldırmaya başladı. Sovyet pilotlarının saldırılarını engellemeye çalışan Alman uçaksavar topçuları, yataylara yakın bir yörüngeye ateş etmek zorunda kaldılar ve uçaksavar mermilerinin alçak irtifadaki yırtılmaları nedeniyle, sivil sivil nüfusu yeni korkunç kayıplara maruz kaldı.
İç görünüm
Şekil çatıyı ve Viyana'daki karmaşık VII'nin "G" kulesinin en üst seviyesinden ikincisini göstermektedir
1) Hafif uçaksavar topçularının konumu 2) Mühimmat deposu 3) Mühimmat asansörleri 4) Asansörler için motor 5) Uçaksavar silahları için oyuk 6) Vinç 7) Atış pozisyonu 8) Makine bölmesi
İlkel Teutonik kasırga ve aynı zamanda Alman tahkim mühendislerinin orijinal düşünce trenini bünyesinde barındıran uçaksavar kuleleri bugün görülebilir. Viyana ve Hamburg'da beş “G” kulesi ve üç “L” kulesi (tümü Viyana'da) korunmuştur. Bunlardan biri bile bir akvaryum var.
Berlin kulelerinin kaderi farklı. Şehir müttefik bölgelere bölündü ve kazananların birliği kısa sürede “demir perde” tarafından kırıldı: soğuk savaş başladı. Batılı müttefikler ve SSCB karşılıklı olarak savaşta dünün yoldaşlarının başta istihbarat amaçlı olarak kuleleri kullanacaklarından korkuyordu. Bu, her üç kompleksin de yıkıldığı gerçeğine yol açtı. Ancak bazı kulelerin kalıntıları günümüze kadar korunmuştur.
Abone olun ve en son haberler ve günün en önemli olaylarından haberdar olun.