“Heh... Hehe...”
Yun Che'nin gözleri kısık bir kıkırdama bıraktığında soğudu. “Kendini nasıl bu kadar mükemmel bir şekilde gizlemeyi başardığını bilmiyorum ama sen Yuanba olamazsın... kimsin sen? Ne cüretle... beni aptal yerine... koyarsın!”
Yun Che bir şekilde hem mükemmel bir şekilde farkındaydı hem de kafası karışmıştı.
Öfkesi ve öldürme niyeti gerçekti ama onları dikkatli bir şekilde kontrol etti, böylece arkadaşının saç teline zarar vermedi.
Önündeki adamın Yuanba olduğundan emindi ama Yuanba olamayacağından da emindi.
Görünüşü, aurası, ifadesi, gözleri ve Zalim İmparatorun İlahi Damarları onun bir ve tek olduğunu kanıtlar nitelikteydi.
Yine de ağzından çıkan bütün sözler tam bir saçmalıktan daha fazlasıydı! En tabu konusuna dokunan türden daha azı değildi!
Bildiği Yuanba ona asla yalan söylemezdi.
Yun Che ikiye bölünmüş hissetti.
Xia Yuanba'nın kendisi de daha iyi değildi.
Tanrı Alemine geldiğinde ve hemen hemen Yun Che ile karşılaştığında, o kadar mutlu hissediyordu ki, sanki gökler kucağına bir nimet düşürmüştü. En büyük korkuları ve endişeleri göz açıp kapayıncaya kadar ortadan kayboldu.
Tabii ki, Yun Che o kadar farklıydı ki, ilk başta ona hitap etmekte isteksizdi ama genç adam ilk hamleyi yaptıktan sonra her şey vahşi neşe ve heyecana dönüştü. Ancak, bundan sonra söylediği ve gösterdiği her şey... özellikle de Yun Che'nin kimliğini reddettiği ve öldürme niyetini ona yönlendirdiği son bölümden itibaren onu derinden endişelendirdi.
Şoku geçtikten sonra, Xia Yuanba Yun Che'nin figürüne baktı ve sıkıca cevap verdi, “Enişte, burada sorunun ne olduğundan emin değilim ama ben bir ve tek Xia Yuanba'yım. Eğer gerçekten Eniştemsen, o zaman beni asla başka biriyle karıştırmazsın.”
Kollarını uzattı ve Yun Che'ye sol elinde altın bir ışık parlayan bir yeşim tableti ve sağında bir antik aura ile çevrili kısa bir cetvel gösterdi. Dedi ki, “Bu Mutlak Hükümdar Mabedi'nin Aziz İmparator mührü ve İlkel Kaos Göksel Hükümdarı'nin eşyası. Yüce Okyanus Salonunda, eski Antik İmparator, Huangji Wuyu'nun kendisi gözlerinin önünde bunu bana uzattı.”
“...” Yun Che'nin titreyen bakışları hemen Aziz İmparator mührüne ve İlkel Kaos Göksel Cetveline odaklandı.
Sonrasında, Xia Yuanba, karlı aura ile taşan beyaz bir hapı ortaya çıkarmak için avucunu çevirdi ve geri döndü. “Bu bana o zamanlar verdiğin Kar beyazı hap. Bunu gelecekteki karıma güzellik hediyesi olarak vermemi istedin ama kadınlar çok zahmetli, bu yüzden, ben de... ahem!”
“Ah doğru!” Aniden Yun Che'nin boynunda asılı olan taşlara işaret etti. “Boynuna taktığın üç taş, Wuxin'in sana hediye ettiği üç renkli Sırlanmış Ses Taşlarıdır. O zamanlar bununla övünüyordun.”
“Ayrıca, o zamanlar sana kız kardeşimi soruyordum ve bana iki yıl içinde yetişimimi sağlamlaştırabilirsem beni Tanrı Alemine götüreceğini söyledin... o günden bu yana dört yıldan fazla oldu.”
“Sen ve kız kardeşim on altı yaşında evlendiniz... bundan sonra, Yeni Kaynak Ay Sarayı'na birlikte girdik ve Cang Yue ile tanıştık. O zamanlar kendini ‘Lan Xueruo’ olarak adlandırmıştı...”
“On yedi yaşındayken, Cennetsel Kılıç Villası'nda düzenlenen Mavi Rüzgar Sıralama Turnuvasında savaştın ve kız kardeşimi yendin...”
“Daha sonra, beni korumak için ağır yaralanmalar aldın ve bir şeytanla birlikte Kılıç Yönetim Terasına mühürlendin. Daha sonra şeytanın büyükbaban Yun Canghai olduğunu keşfettin...”
“Ayrıca... ve...”
Xia Yuanba, tükenmez bir boru gibi birbiri ardına bir deneyimlerini anlattı. Birçoğu sadece o ve Yuanba tarafından biliniyordu.
Yun Che'nin kendisini yoktan yere ikna etmeye zorladığı şüphelerini ezdiler.
Xia Yuanba şüphesiz Xia Yuanba'ydı. Bu noktada, inkar etmek için ortaya çıkabileceği hiçbir şey yoktu.
Ama neden... böyle şeyler söylüyordu?
Mavi Kutup Yıldızı Doğu İlahi Bölgesindeydi... öyle değil miydi?
Mavi Kutup Yıldızı gözlerinin önünde yok edilmişti... öyle değil miydi?
Wuxin'i uzun zaman önce sonsuza dek kaybetmişti... öyle değil mi?
Öldürme niyetinin düşmesine izin verdi ve Xia Yuanba'nın kollarını tekrar yakaladı.
“Yuanba.” Yun Che sakin bir sesle konuşmak için elinden geleni yaptı. “Mavi Kutup Yıldızı... Doğu İlahi Bölgesi'nin doğusunda. Dahası, o... dört buçuk yıl önce yok edildi! Wuxin, herkes... hepsi uzun zaman önce öldü!”
“...” Bu sefer, neredeyse göz bebeklerinin göz yuvalarından düştüğünü gören Xia Yuanba'ydı. “Enişte, neyden bahsediyorsun sen? Sana söylediğim gibi, Mavi Kutup Yıldızından sadece dört ay önce ayrıldım! Ve ondan önce, çoğu zaman Kaynak Gökyüzü Kıtasında yaşıyordum! Tabii ki, zaman zaman bir göz atmak için Hayali Şeytan Ülkesine gittim ve iki kez bana bahsettiğin Masmavi Bulut Kıtasına bir göz attım çünkü merak ettim ama tüm bu zaman boyunca Mavi kutup Yıldızındaydım!”
“Bütün kıtalar gayet yerinde! Daha önce bizi rahatsız eden şeytani canavar izdihamları bile, sen gittikten sonra bitti. Bu yüzden bahsettiğin yok edilmekte neyin nesi?”
“...” Yun Che'nin göz bebeklerindeki ışık, aurası, bir heykel kadar hareketsizleşti.
“Ayrılışının ilk iki yılı boyunca, Wuxin gece gündüz ona geri dönmeni diledi. Bundan sonra Tanrı Aleminde kendini arayabilmen için deli gibi yetişim yapmaya başladı. Küçük İblis İmparatoriçesi, Peri Yuechan, Feng Xue'er... Herkes duygularını gizlemek ve birbirlerini teselli etmek için ellerinden geleni yaptı ama ben bile ne kadar depresyonda olduklarını görebiliyordum. Tıpkı Wuxin gibi, bir gün seni aramak umuduyla gece gündüz yetişim yaptılar!”
“Yun Amca ve Mu Teyze'yi her ziyaret ettiğimde... üzüntülerini hissedebiliyorum. Büyükbaba Xiao ve Büyükbaba Mu neredeyse her gün bana eve gelip gelmediğini soruyorlar...”
“O yıl eve döneceğini söyledin ama bir yıl ikiye dönüştü, ikisi üçe dönüştü ve üçü dörde dönüştü... başlangıçta sadece bir endişeydi ama zamanla... kimsenin gerçek olacağı korkusuyla söylemeye cesaret edemediği bir şeye dönüştü. Hepimiz senin... senin Tanrı Aleminde olmandan korkmaya başladık...”
“...” Yun Che yarım adım geriye doğru sendeledi. Bu noktada zihni paramparça olmuştu.
“Öyleyse neden, bizi görmek için eve dönmedin? Neden Mavi Kutup Yıldızın yok ediliğini söylüyorsun? Ve neden herkesin öldüğünü düşündün?”
Xia Yuanba yarım adım öne ilerledi, “Bir sorun mu var, enişte? Sana neler oluyor? Bana söylediklerinin tek kelimesini bile anlamıyorum! Neler oluyor?”
Yun Che'nin zihni kelimenin tam anlamıyla patlamanın eşiğindeydi. Aklı ve ruhu çöküş içerisindeydi, düşüncelerini durdurdu, soğukkanlılığı paramparça oldu ve görünşü bulanıklaştı.
Mavi Kutup Yıldızı'nın ölümü kalbini ve ruhunu paramparça etmişti. Her şeyi—hayatını, ruhunu ve inancını... mutlak uçuruma iten olaydı.
Nefret ve intikama olan susuzluğu, tüm bu zaman boyunca onu hayatta tutan en büyük iki şeydi. Onun tüm ruhunu yenilediklerini söylemek abartı olmazdı.
Tüm iyiliği, tereddütleri, kalbindeki bağları ve göksel yola, insanlığa ve yaşamın kendisine olan doğal saygısını sildiler. Onu güç, şiddet, öldürme ve yıkım için çılgın bir haçlı seferine sürüklediler…
Aslında, bir an önce masum olduğunu bildiği bir kadını tehdit etti ve küçük düşürdü.
Şimdi... Xia Yuanba inandığı her şeyi sözleriyle yok etmişti. Yıldızların ruhunun içinde patladığını ve onu parçaladığını hissetti.
Başını iki eliyle tuttu. Parmaklarını o kadar güçlü bir şekilde bastırdı ki neredeyse kendi kafatasını ezdi.
Mavi Kutup Yıldızı... el değmemiş...
Yun Wuxin, küçük İblis İmparatoriçesi, Chu Yuechan... babam ve annem... her iki büyükbabam…
Hala hayattalar mı...?
Hayattalar...?
Bu nereden geliyor...
O zamanlar kendi gözlerimle ne gördüm…
Şimdi Xia Yuanba'dan ne duydum…
Bu bir rüya mı?... kaos? ...belki de bilmeden başka bir dünyaya düştüm?
Bu doğru olamaz... neredeyim ben... bu gerçek... hayır, bu gerçek olamaz... ben...
“Büyük Kardeş Yun Che.”
Ses ahşaba çarpan bir abaküs sayacı kadar net geliyordu. Saf bir ses ruhunun en derin derinliklerine ulaştı, aklını bulanıklaştıran çılgınlığı ortadan kaldırdı ve hem vizyonunu hem de aklına netlik kazandırdı.
Başını kaldırdı ve Shui Meiyin'i gördü. Sonrasında göz bebekleri iğne deliğine benzer en küçük noktaya kadar küçüldü.
O kadar kırmızı bir ışık gördü ki ruhunu delebilirdi.
Uzun zaman önce, aynı ışık sayısız Alem Kralını ve Tanrı İmparatorlarının korku içinde titremesine neden olmuştu.
İlkel Kaos Duvarında görünen kızıl çatlak hemen hemen aynı görünüyordu!
O anda, Shui Meiyin sadece ön kolu kadar uzun ve yarım inç genişliğinde siyah bir iğne tutuyordu. Tamamen siyah renkli olmasının yanı sıra özel bir şey gibi görünmüyordu.
Kızıl ışık ucundan geliyordu.
Yun Che bu iğneyi daha önce görmüştü. Aslında, bunu birçok Alem Kralı ve Tanrı İmparatoru görmüştü.
Çünkü bu şey ilk kez Cennet Cezalandıran İblis İmparatoru ile birlikte ortaya çıkmıştı.
İlkel Kaos Duvarında gerçek bir geçit yaratmak için kullandığı bir eser...
Evren Delen!
Yun Che de dahil olmak üzere herkes, Cennet Cezalandıran İblis İmparatoru'nun Evren Delen'i yanına aldığını, Göksel Kaynak Hazinesi'nin kalıcı olarak kaybolduğunu düşünmüştü. Onun Shui Meiyin'in elinde olduğunu bilmiyordu!
Xia Yuanba'da ağzı açık bir şekilde tuttuğu esere bakıyordu. Sanki ruhu kızıl ışık tarafından absorbe ediliyordu.
“Sen nasıl—”
“Büyük Kardeş Yun Che,” Shui Meiyin nazikçe tekrar söyledi, “Şimdilik sorularını ve düşüncelerini bir kenara koy, tamam mı? Seni bir yere götüreceğim. Oraya vardığında her şeyi anlayacaksın.”
“O zaman sana her şeyi açıklayacağım.”
Bu sırada, Xia Yuanba başını şiddetle salladı ve kızıl ışığın emiliminden kurtuldu. Ancak o zaman Shui Meiyin'e yakından baktı.
Bunu bekliyordu ve şaşırmadı: başka bir peri benzeri güzellikti.
Zalim İmparatorun İlahi Damarları savaş için doğmuştu. Bu nedenle, savaş şehveti, sahibi tam bir savaş manyağına dönüşene kadar gücü ve ilahi damarlarıyla birlikte büyüyecekti.
Bununla birlikte, arzularının geri kalanının da bu savaş şehveti tarafından yutulacağı anlamına geliyordu.
Bu yüzden Yuanba, Yun Che'nin haremine her gezi yaptığında yeni bir kadın ekleme eğilimini anlayamıyordu. Sadece bir kadınla iletişim kurma fikri ve biri tarafından yönetilmek, omurgasına titretmek için yeterdi.
Bir tane daha mı? Lütfen, hiç mi değişmez!?
“Ama gitmeden önce, auranı en üst düzeyde bastırmanı istemek zorundayım. Hepsini... bunu yapabileceğini biliyorum, Büyük Kardeş Yun Che.”
Shui Meiyin, Yun Che'nin şu anda ne kadar karışık hissettiğini anladı, bu yüzden sesini ruhunun eşsiz gücü olan Paslanmaz Ruh sesiyle enjekte etti.
Yun Che'nin karışıklığına rağmen hala bir şeyler olmak üzere olduğunu fark etti.
Bu yüzden Shui Meiyin'in istediği gibi sormayı ve düşünmeyi bıraktı ve hem Gizli Akan Yıldırım hem de Ay Dağıtan Şelale'yi aktive etti. Neredeyse izlenemez olana kadar aurasını geri çekti.
Shui Meiyin, Evren Delen'i kullanmadan önce rahat bir nefes aldı. Sonra küçük bir dalga hareketi yaptı.
Hiç bir ses ya da uzamsal aura yoktu ama Yun Che, Shui Meiyin ve Xia Yuanba aniden ince havada kayboldu.
Bir an sonra, önlerindeki manzara değişti ve yüzlerine karşı soğuk bir rüzgar patladı.
Bu yerin soğuk enerjisi, Kar Şarkısı Diyarı'nkinden birkaç kat daha zayıftı. Bununla birlikte bir ilahi kaynak gelişimcisi için soğuk sayılmazdı.
Ancak Yun Che tepeden tırnağa titredi.
Çünkü bir zamanlar bu soğuğu bir daha asla hissedemeyeceğini düşünüyordu.
Ayaklarının altındaki dünya beyaz ve sonsuzdu. Havada çırpınan buz ve kar asla durmayacak gibi görünüyordu.
Bununla birlikte, görünüşte sonsuz kar genişliğinden farklı bir şey vardı. Bir dizi bağlantılı saraydı ve bu beyaz dünyada yalnız oldukları kadar kutsal görünüyorlardı.
Yun Che, birinin halıyı altından çıkardığını hissetti.
Altında Aşırı Buzun Soğuk Bölgesi vardı.
Uzaktaki saraylar, perilerle birlikte inşa ettikleri Donmuş Bulut Ölümsüz Sarayından başka bir şey değildi.
**** “Ne kaybedersem kaybedeyim; hayatımı kaybetmediğim sürece, yaşadığım sürece, hepsini geri almak için bir umut olacaktır. Hayat en büyük umuttur. Hayattayken her şey mümkündür!” *****