Devekuşu nasıl bir hayvandır, özellikleri nelerdir? Devekuşları nerede yaşar, üremeleri, fiziksel özellikleri hakkında bilgi.
DEVEKUŞU
Afrika’nın sıcak bölgelerinde kalabalık sürüler halinde yaşayan koşucu bir kuştur. Başının ucundan kuyruğunun sonuna kadar 2 m. gelir.
Yeryüzünün en büyük ve en ağır kuşlarından olan devekuşunun vücudu uzun ve güzel siyah tüylerle kaplıdır. Kanatları beyazdır. Çıplak olan boynunda ince ince tüyler vardır. Dişilerinin rengi çoklukla esmerdir Kuvvetli ve kalın bacakları tüysüzdür. Yere iki parmağının üzerinde basar. Bu parmaklardan içteki daha çok gelişmiştir. Hayvan bunlara dayanarak çok hızlı koşar. Devekuşunun bir özelliği de uçamamasıdır. Kanatlarını ancak, koşarken, denge bulmak için kullanır.
Devekuşları çok kalabalık sürüler halinde yaşarlar. Fakat çiftleşme zamanlarında küçük kümelere ayrılırlar. Çoklukla bir erkek İki veya dört dişiyle birlikte gezer. Kuluçka mevsimi gelince dişilerin birkaçı birden toprağın üzerine yumurtlarlar. Devekuşu yumurtası ortalama olarak 1,5 kilo ağırlığındadır, 20-25 tavuk yumurtasına eşittir. Yerliler bunları gizlice alıp pişirerek yerler. Haşlanması 40 dakika sürer.
Kuluçkada, yumurtaların üzerine çoklukla erkek devekuşu yatar. Aradan 6-7 hafta geçtikten sonra yavrular yumurtadan çıkar. Yavruların vücudu atkestanesinin dikenlerine benzeyen dikenlerle kaplıdır. İkinci aya doğru bunlar düşer, yerlerine esmer tüyler çıkar. Üç yaşına doğru da hayatının sonuna kadar hayvanın rengini verecek olan asıl tüyler çıkar.
Devekuşu pek zeki bir hayvan değildir, yalnız, görme ve işitme duyuları çok gelişmiştir. Daha çok bitki, bazan da böcek, sümüklüböcek veya küçük omurgalıları yiyerek, pek çoğunu da olduğu gibi yutarak beslenir. Dikkati çekecek derecede çok su içer. Bu yüzden de daha çok suyu bol olan yerlerde yaşar. Kuluçka mevsimleri hariç, yuvaları yoktur.
Devekuşları evcilleştirilebilir. Güney Afrika ve Cezayir’de bu kuşları yetiştiren özel çiftlikler vardır, etinden de faydalanılma yoluna gidilmiştir; buna rağmen devekuşu yetiştiriciliği eski önemini kaybetmiştir. Tüyleri şapkacılıkta çok makbul sayıldığından geçen yüzyılın sonlarında, bu yüzyılın başlarında çok avlanmıştır.
Devekuşu çok hızlı koştuğu için yerliler onları atlara binerek kovalarlar. Hayvan bir saat kadar koştuktan sonra yorulur, o zaman avcı onun yanına yaklaşır, başına, boynuna vurarak öldürür. Ayrıca, yerliler üzerilerine devekuşu tüylerini takarak kendilerini kuşa benzetirler, hayvanları kuşkulandırmadan, yuvalarına kadar yaklaşıp, ellerindeki ok veya tüfekle öldürürler.
Devekuşunun birkaç türü vardır. Güney Amerika’da yaşayan cinsine «nandu» denir.