Düğün salonunun tamamı koyu kırmızı satenle kaplıdır. Güzel çiçekler, ay, ejderha ve anka parlak renkli ipliklerle dikilmiştir. Nan Feng ve Fu Yao, sedanın her iki yanında durarak sedanın bir yana eğilmesini engelledi. Xie Lian sedanın ortasında dimdik oturdu, vücudu onu taşıyan insanların adımlarıyla uyum içinde sallanıyordu.
Aslında, sedanı taşıyan sekiz kişinin hepsi dövüş sanatlarında uzman olan önde gelen askeri yetkililerdi. Nan Feng ve Fu Yao, dövüş sanatlarında çok yetenekli ve sedan taşıyıcı kılığına girebilecek birini bulmak için doğruca memurun konutuna gittiler ve planlarını açıkladılar. Nasıl gidip Yu Jun Dağı’nı keşfetmek istediklerini net bir şekilde açıkladılar. Böylece, yetkili bir daha sormadan hemen bir dizi yüksek ve güçlü dövüş sanatçısı yayınladı. Ancak Nan Feng ve Fu Yao’nun güçlü savaşçılar istemesinin nedeni, onlara yardım edebileceklerini ummaları değildi. Bunun yerine, kendilerini savunabilmelerini ve gaddar hayalet savaşmaya başladığında kaçabilmelerini istiyorlar.
Buna karşılık, sekiz askeri yetkilinin kendilerinden büyük beklentileri yoktu. Hükümette, hepsi birinci sınıf uzmanlardır. Ne zaman dizinin lideri ya da yıldızı değiller? Yine de iki güzel oğlan geldiğinde başlarına basmaya ve onları sedanın taşıyıcısı olmaya zorlamaya başladılar. Zaten çok mutsuz oldukları söylenebilir. Ancak efendilerinin emirlerine uyulmalıdır ve bu yüzden kalplerinde sadece aşağılanmayı tutabilirler. Ancak mutlu olmadıkları için öfkelerinden kaçınmak zordur. Bu nedenle, zaman zaman kasıtlı olarak sedanı kaydırıp sallayarak ürkmesine neden olurlar. Yabancılar bunu söyleyemeyecekler, tahtırevanda oturan kişi oldukça yumuşak olduğu sürece, kesinlikle ölümle sonuçlanmayacak.
Sedan sandalye eğildi ve sarsıldı. Gerçekten de Xie Lian’ın içeriden hafifçe iç çektiğini duydular. Bazı askeri yetkililer kaçınılmaz olarak mutlu hissettiler.
Dışarıda, Fu Yao soğuk bir şekilde sordu, “Genç bayan, ne oldu? İleri yaşta evlenip ağlayacak kadar mutlu musun?”
Nitekim gelin ve damat evlendiklerinde birçoğu düğün salonunda gözyaşlarını tutamaz ve ağlar. . Kendisine gelince, Xie Lian bunu duyduğunda gülse mi ağlasa mı bilemedi. Ancak konuşmaya başladığında sesi yumuşak ve pürüzsüzdü. Beklenmedik bir şekilde, “Öyle değil. Bu evlilik alayının pek bir önemi olmadığını yeni fark ettim” dediğinde en ufak bir rahatsızlık bile olmadı.
Nan Feng, “Neyi kaçırdık? Sahip olmamız gereken her şeyi hazırlamalıydık” diye sordu.
Xie Lian gülümseyerek cevap verdi. “Düğünde sana eşlik eden bir hizmetçi kız.”
“…”
Dışarıda duran iki küçük savaş tanrısı kendiliğinden birbirlerine baktılar. İnsanlar nasıl bir sahne hayal ettiklerini söyleyemiyorlardı ama ikisi de şiddetle titriyordu. Fu Yao konuştu ve şöyle dedi: “Diyelim ki ailen fakir, bu yüzden bir hizmetçi kız alacak kadar paran yok. Sen de bunu tek başına yapmaya karar verdin.
Xie Lian, “Tamam.” diye yanıtladı.
Askeri yetkililer doğrudan önlerinde doğaçlama bir komedi duydular ve gülümsemekten kendilerini alamadılar, kalplerindeki memnuniyetsizlik yatıştı ve kendilerini diğer üç kişiye biraz daha yakın hissettiler. Bu, sedan sandalyenin çok daha dengeli hale gelmesiyle sonuçlandı. Xie Lian bir kez daha eğildi. Hala dimdik oturmasına rağmen dinlenmek için gözlerini kapattı. Kim bilir bir süre sonra kulağının dibinde bir çocuk kahkahası duyulur. Kıkırdayan ve acımasız, gülen ve mutlu. Kahkaha sesi, anında dağlara ve tarlalara yayılan dalgacıklar gibiydi. Kulağa çok yumuşak ama aynı zamanda çok garip geliyor. Ancak, sedan sandalye durmadı ve eskisi gibi sabit bir şekilde hareket etmeye devam etti. Nan Feng ve Fu Yao bile sanki orada garip şeyler görmemiş veya hissetmemişler gibi hiçbir şey söylemediler.
Xie Lian alçak sesle konuşmadan önce gözlerini açtı, “Nan Feng, Fu Yao.” Nan Feng sedanın sol tarafında yürüyordu. “Sorun ne?”
Xie Lian, “Bir şey geliyor” diye yanıtladı.
Bu sırada, ‘evlilik alayı’ Yu Jun Dağı’nın derinliklerine girmişti.Orada durum gerçekten sessizdi. Ahşap tahtırevanın çıkardığı gıcırtı, ayaklarının altındaki kuru yaprakların ve dalların takırdaması ve tahtırevanın nefes alıp verme sesi bile bu sakinlik içinde fazla gürültülü geliyordu. Ve çocuğun kahkahası hala kaybolmadı. Bazen sanki bir dağın derinliklerindeymiş gibi çok uzaklardan geliyor. Diğer zamanlarda sesler, sanki sedanın yanında sürünüyormuş gibi çok yakındı.
Nan Feng’in ifadesi, “Hiçbir şey duymadım” dediğinde daha ciddi bir hal aldı.
Fu Yao da soğuk bir şekilde “Ben de öyle” dedi.
Diğer sedan taşıyıcılara gelince, bir şey duymaları daha da imkansızdı. Cevap olarak Xie Lian, “Eğer durum buysa, kasten duymama izin verdiler.” dedi. Sekiz askeri yetkili, dövüş sanatlarındaki yüksek becerileri nedeniyle başlangıçta aşırı özgüvenliydi. Ayrıca Hayalet Gelin gelinini rastgele seçtiği için o gece eve kesinlikle hiçbir başarı alamadan döneceklerine inanıyorlar. Yani hiç korkmuyorlar. Şimdi, nedense, esrarengiz bir şekilde ortadan kaybolan evlilik alayındaki kırk subayı düşünmeden edemiyorlardı. Aniden sedanı taşıyan alınlarda soğuk terler belirmeye başladı.
Xie Lian birinin ayak seslerinin titrediğini fark etti ve “Durma. Hiçbir şey olmamış gibi davran” dedi.
Nan Feng elini salladı ve askeri yetkililere devam etmelerini işaret etti. Xie Lian tekrar konuştu ve “Şarkı söylüyor.” dedi.
Fu Yao, “Ne söylüyor?” diye sordu.
Çocukların seslerini dikkatle dinledikten sonra Xie Lian cümle cümle tekrarlamaya başladı. “Yeni evliler, yeni evliler, kırmızı düğün salonlarında yeni evliler…”
Bu sessiz gecenin yarısında, Xie Lian’ın oldukça yavaş olan sesi çok keskin çıktı. Belli ki bu sözleri az önce söylemişti. Bununla birlikte, sekiz askeri yetkili, onunla o garip şarkıyı söyleyen bir çocuğun sesini duyar gibi hissettiler. Gerçekten insanın kanını soğuttu.
Xie Lian konuşmaya devam etti, “Gözleri yaşlarla dolu, dağ tümseklerini aşarak, evlilik evliliği perdesinin altından… Yükselen bir gülümseme tutmak, damadın hayaleti anlamına mı geliyor? Yoksa başka bir şey mi?”
“Bu işe yaramayacak. Şimdi gülmeye devam ediyor, bu yüzden sözleri net değil” demeden önce bir an durakladı.
Nan Feng kaşlarını çattı. “Bütün bunların anlamı ne?”
Xie Lian cevap verdi, “Gerçek anlamı. Yeni evliye tahtırevanda sadece ağlaması gerektiğini ve gülümsememesi gerektiğini söyledi.”
Nan Feng soruyu önceden düzeltti. “Yani, sana bunu hatırlatmak için koşan bu şeyin arkasındaki anlam ne?”
Öte yandan, Fu Yao ebediyen zıt bir fikre sahiptir. “Bize sadece hatırlatmak gerekli olmayabilir. Belki kasıtlı olarak sana yanlış bir şey yaptırmaya çalışıyordu. Belki de gülümsemek, yaralanmadan kurtulmanın gerçek bir yoludur. Ancak amaç, başkalarını ağlatmak. Geçmişte diğer gelinlerin planları yüzünden düşüp düşmediğini söylemek zor.”
Buna karşılık olarak Xie Lian, “Fu Yao ah. Sıradan bir gelin yolun ortasında böyle bir ses duyarsa korkarım ölesiye korkar. Nasıl gülümseyebilir? Ayrıca, ben ağla ya da gülümse, en kötü sonuç nedir?”
Fu Yao, “Kaçırılacaksın” diye yanıtladı.
Xie Lian ona, “Bu geceki gezimizin amacı da tam olarak bu değil mi?” diye hatırlattı.
Fu Yao, tartışmaya devam etmese de homurdandı. Bunun yerine Xie Lian tekrar konuştu ve “Ayrıca size söylemem gerektiğini düşündüğüm bir şey var çocuklar” dedi.
Nan Feng, “Bu nedir?” diye sordu.
Xie Lian, “Sedanda oturduğumdan beri gülümsemeyi hiç bırakmadım” diye yanıtladı.
“…”
Bunu daha yeni söylemişti ki, aniden düğün salonu ağır bir şekilde battı!
Sekiz askeri yetkili hemen isyan çıkarmaya başlayarak evlilik salonunun tamamen durmasına neden oldu.
Nan Feng, “Millet paniğe kapılmayın!” diye bağırdı.
Xie Lian, “Ne oldu?” diye sormadan önce elini hafifçe kaldırdı.
Fu Yao hafif bir tonda cevap verdi. “Hiçbir şey. Birkaç hayvanla buluşmaktan başka bir şey değil.”
Xie Lian o gece sessizliğin içinden hüzünlü bir kurdun ulumasını duyduğunda cevap vermeyi henüz bitirmişti. Bir kurt sürüsü yollarını kapatıyor! Ne olursa olsun, Xie Lian bunun normal olmadığını düşünüyor. Bu yüzden, “Bir grup kurdun Yu Jun Dağı’nda sık sık dolaşıp dolaşmadığını sorabilir miyim?” diye sordu.
Treni tutan bir askeri yetkili, “Bunun olduğunu daha önce hiç duymadım! Nasıl Yu Jun Dağı’nda olabilirler?”
Xie Lian, “Evet, o zaman doğru yere geldik.” demeden önce kaşlarını kaldırdı.
Dağdaki bir kurt sürüsünden başka bir şey değildi. Nan Feng ve Fu Yao için baş etmesi zor bir şey değildiler ve sık sık etrafta dolaşan ve başkalarıyla savaşan askeri yetkililer için korkutucu bir şey değildiler. Ama tam o sırada, hayalet gibi tımar eden Ghost şarkısı üzerine kafa yoruyorlardı. Bu kadar dikkatsiz ve korkmuş olmalarının tek nedeni budur. Ormanın karanlığından, bir kurdun birçok çift yeşil gözü, kurdun kendisi dışarı çıkmaya başladığında parlıyor. Hızla etrafını sarmaya başladılar.
Bununla birlikte, duyamadıkları veya dokunamadıkları şeyler için yiyecek bulmaktan mutlu olan bir grup hayvanı karşılaştırdığımızda, bu garip şey kesinlikle daha korkutucu.
Böylece herkes birer birer savaşmak için kolları sıvamaya, yeteneklerini göstermeye hazırlanmaya ve cinayete gitmeye başladı. Ne yazık ki, gösterinin en iyi kısmı henüz gelmedi. Adımlarının ardından bir hışırtı sesi belirdi, bunu insan ya da canavara ait garip, duyulmayan bir ses takip etti.
Bir askeri yetkili şaşkınlıkla haykırdı. “Bu nedir?! Bu şey nedir?!”
Bu Nan Feng de küfretmeye başladı. Xie Lian bir şeylerin hızla değiştiğini biliyordu ve bu yüzden ayağa kalkmak istedi. “Şimdi ne oluyor?” diye sordu.
Ancak Nan Feng hemen “Dışarı çıkma!” diye bağırdı.
Xie Lian elini kaldırdı ve aniden koltuk sallanmaya başladı. Görünüşe göre bir şey sedanın kapısına yaslanıyor.
Xie Lian başını pek eğmedi. Peçe arasındaki boşluktan başının arkasını bir tür şey görmeden önce bakışlarını aşağı çevirdi. Gerçekten bir düğün salonuna kadar gidiyor! Nesne, başını düğün salonuna soktu, ancak dışarıdaki biri tarafından hemen dışarı sürüklendi. Nan Feng sedanın önünde durdu ve küfretti, “Siktir, bu Temel köle! *”
Xie Lian onun bir Temel Köle olduğunu duyar duymaz işlerin artık belalı hale geleceğini biliyordu. Ling Wen Saray Salonu’nun değerlendirmesine göre Temel Köle, ‘Vahşi’ Hayalet / Canavar / Şeytan derecesini bile alamayacak bir şeydi.
Aslen Temel Köle’nin insan olduğu söylendi. Ancak, şimdi biri onları görse, insan olsalar bile, onların ancak deforme olmuş insanlar olduğu söylenebilirdi. Başı ve yüzü var ama soluk ve belirsiz görünüyorlar. Bacakları ve kolları var ama yürüyemeyecek kadar zayıflar. Ağızları ve dişleri var ama birini ısırarak öldürmeleri sonsuza kadar sürecek. Bununla birlikte, insanların seçmesine izin verirlerse, çoğu insan bir köle ateli ile karşılaşmaktansa daha ağır veya daha acımasız bir canavarla karşılaşmayı tercih eder, çünkü çoğu durumda Temel köleler ortaya çıkar ve hayaletler ve diğer canavarlarla işbirliği yapar. Avları düşmanlarına karşı savaşırken bir anda ortaya çıkarlar.
Ardından avlarına yapışmak için kollarını ve bacaklarını hiç durmadan kullanacaklardır. Ayrıca avlarının etrafında yapışkan şeker gibi dönen, acımasızca ilerleyen sayısız arkadaşları var.
Savaş güçleri çok düşük olmasına rağmen çok inatçıydılar ve öldürmeleri zordu. Ayrıca, genellikle büyük gruplar halinde görünürler. Onlardan kurtulmak çok zordu ve hepsini bir anda öldürmek daha da zordu.
Eninde sonunda birisi onlara karşı çok fazla güç harcayacak ya da sonunda tökezleyecekler. Sonuç olarak, kesinlikle kısa bir dikkatsizlik anı olacak ve bu da başarılı olmak için fırsat bekleyen düşmanları geride bırakacaktır. Av, hayaletler ve diğer canavarlar tarafından öldürüldükten sonra, temel köle avın kalıntılarını, kırık kollarını ve bacaklarını toplayıp mutlu bir şekilde yemeden önce toplayacaktır. Deliklerle dolana kadar çiğneyecek ve ısıracaklar.
Temel köle gerçekten çok iğrenç bir varlıktır. Yukarı Cennetten gelen bir İlahi Subay için, ilahi ışığa izin vermek ve silahlarını çekmek, temel köleyi geriye doğru korkutmak için doğal olarak yeterliydi.
Ancak Orta Cennetten gelen bu küçük Dövüş Tanrıları için bu tür şeylerle uğraşmak gerçekten zor. Uzak gibi görünen bir yerden, Fu Yao tiksintiyle, “Ben! Nefret ediyorum! Bunlar sayısız! Ling Wen Sarayı Salonu bunlardan bahsetti mi?”
Xie Lian, “Yapmazlar” diye yanıtladı.
Fu Yao hemen cevap verdi, “Bu insanların ne yararı var?!”
Bunu görmezden gelen Xie Lian, “Kaç kişi geldi?” diye sordu. Bu sefer Nan Feng cevap verdi. “Yaklaşık yüz, belki biraz daha fazla! Dışarı çıkma!” Base Slave gibi şeyler için, ne kadar çok varsa, o kadar güçlü hale gelirler. Ondan fazla olduğunda, başa çıkmak zaten çok zor.
Yüzden fazla mı? Onları ölüme sürüklemek için gereğinden fazla Temel Köle olacak. Temel köleler genellikle çok sayıda insanın olduğu yerlerde yaşamayı severler.
Bu nedenle Xie Lian, ıssız Yu Jun Dağı’nda bu kadar çok insanın yaşayacağını asla tahmin edemezdi. Xie Lian kolunu hafifçe kaldırıp yarı sargılı bileğini ortaya çıkarmadan önce bir süre düşündü.
“Lütfen” dedi.
Bu sözleri söylerken beyaz bandaj kolundan aşağı kaymaya başladı. Sanki canlıymış gibi, düğün salonunun perdesini geçerek uçup gitti.
Xie Lian, nazikçe “Onları boğarak öldür” emrini vermeden önce sedanda dimdik oturdu.
Gecenin bir yarısı aniden beyaz bir yılan yüzerek dışarı çıkar. Beyaz ve ince ipek Xie Lian’ın bileğine dolandığında sadece birkaç chi uzunmuş gibi görünüyordu. Ancak savaşa yıldırım hızıyla uçtuğunda, çok uzunmuş gibi görünüyordu. ‘Krakk krakk’, ‘krakk krakkh’ ile, kemikleri kıran çatırtılar gibi bir dizi ses havada yankılanıyordu. Göz açıp kapayıncaya kadar, boyunları beyaz ipekle kırılmış düzinelerce vahşi kurt ve Adi köle! Nan Feng’i rahatsız eden altı Temel Köle, hemen acımasız bir ölümle karşılaştı ve yere düştü. Avucunu uzattı ve son kurdu uçurmaya gönderdi.
Ancak Nan Feng tehlikeden kaçmayı başarsa da en ufak bir rahatlama hissetmedi. Bunun yerine, aceleyle sedana doğru koştu ve inanamayarak bağırdı, “Bu nedir?! Ruhsal gücünüz yok mu ve bu nedenle Sihir eserlerini etkinleştiremez misiniz?!”
Xie Lian, “Kesinlikle her şey için istisnalar olacaktır…” diye yanıtladı.
Nan Feng çok kızmıştı. Sedan arabanın bir tarafına hafifçe vurdu ve “Xie Lian! Bana açıkça söyle, bu nedir?! Bu ne…” diye bağırdı.
Tokat neredeyse tüm sedanı parçalayacaktı. Bu nedenle, Xie Lian’ın elini kaldırıp kapıyı desteklemekten başka seçeneği yoktu.
Ama bu sefer biraz şaşırmıştı. Nan Feng bu sözleri söylediğinde, ses tonu aniden Feng Xin’in geçmişte kızgın olduğu zamanki görünümünü hatırlamasına neden oldu.
Nan Feng, aniden uzaktan askeri yetkililerin çığlıkları havada yankılandığında hala bir cevap bekliyordu.
Fu Yao soğuk bir şekilde, “Konuşmak istiyorsan, bunu yapmadan önce bu düşman dalgasını yendikten sonra geri gel!” dedi. Nan Feng’in geri dönüp gösteriyi kurtarmaktan başka seçeneği yoktu.
Ancak Xie Lian, şaşkınlığından çabucak uyandı ve “Nan Feng, Fu Yao, önce siz gidin” dedi.
Nan Feng “ne” ye baktı
Xie Lian, “Sedan koltuğun etrafında durursan daha fazla şey gelecek. Dövüşü bitiremeyeceksin. Bu durumda başka birini al ve git. Ben geride kalıp Hayalet Gelin ile buluşacağım. “
Nan Feng tekrar küfretmeye başlamak istiyor. “Sadece sen.” Ancak öte yandan Fu Yao soğukça konuştu. “Çünkü ipek kumaşı kullanabiliyor, bir süre hiçbir şey olmayacak. Onunla tartışacak vaktin varsa, yardıma dönmeden önce bunu grubun üzerinden geçirsen daha iyi olmaz mı? Ben gidiyorum.”
Fu Yao kendinden oldukça emin ve sakindi. Ayrıca açık sözlüydü, gideceğini söylediğinde, gerçekten hemen ayrıldı, hatta hiç yavaşlamadı. Nan Feng, kalbinde diğer küçük Dövüş Tanrısının yanılmadığını bilerek dişlerini sıktı. Bu nedenle, kalan askeri yetkililerle yüzleşmek için döndü ve “Beni takip edin!”
Gerçekten de, sedandan uzaktayken, temel köle ve kurt daha önce orada olsalar da, kavgaya başka kimse katılmamıştı. İki küçük savaş tanrısı, dört askeri yetkiliyi koruyordu.
Onlar kavga ederken Fu Yao nefret dolu bir sesle konuşmaya başladı, “Gülünç. O olmasaydı konuşmayı bıraktı. İkisi birbirine baktı, bakışları tamamen tuhaftı.”
Fu Yao başını çevirmeden önce sözlerinin geri kalanını yuttu. Şimdilik ikisi de bu konuyu bir kenara attılar ve bir daha bahsetmediler, bunun yerine sadece düğün salonunun etrafında koşturmaya devam ettiler, yerleri cesetler kaplamıştı. Ruoye * ipeği, tüm temel köle canavarları ve sedana girmeye çalışan diğer kurtları boğmuştu. otomatik ve nazikçe bir kez daha Xie Lian’ın bileğine dolandı. Xie Lian, tamamen karanlık ve ağaçların hışırtı sesiyle çevrili, sakince ve sakin bir şekilde düğün salonunda oturdu.
Rüzgarın sesi, ağaçların hışırtısı, canavarların çığlıkları.
Birkaç saniye içinde, sanki bir şeyden korkuyormuş gibi hepsi askıya alınmış bir animasyona dönüştü.
Ardından iki hafif kahkaha duydu. Kulağa genç bir adamın sesine benziyor ama aynı zamanda bir gencin sesine de benziyor.
Xie Lian orada oturdu ve konuşmadı. Ruoye ipeği bileğine dolanmış, harekete hazır. Gelen kişinin az da olsa öldürme niyeti olduğu sürece, anında ve çılgınca tam gücünün on katı kadar karşılık verirdi.
Beklenmedik bir şekilde, Xie Lian ani bir saldırıyla veya öldürme niyeti patlamasıyla değil, tamamen farklı bir şeyle karşılaştı. Düğün salonunun perdesi hafifçe kaldırılmıştır. Kırmızı perdenin arasından bakan Xie Lian, elini kendisine doğru uzatan kişiyi gördü.
Elin parmakları ve eklemleri iyi tanımlanmıştır. Kırmızı ip üçüncü parmağa bağlanır. O soluk beyaz ince elde, kaderin renkli ve parlak bir düğümü gibi görünüyordu. Gerçekten iyi.