Transkafkasya'daki silahlı çatışma bir aydan fazla sürüyor. Şu anda Azerbaycan ordusu çatışma bölgesinde ciddi şekilde ilerledi. Ermenistan'ın Karabağ'daki mevzilerini koruma şansı var mı yoksa Azerbaycan birlikleri tarafından ele geçirilecek mi?
Azerbaycan ordusunun Türkiye'ye doğrudan askeri yardım olmadan elde edilen başarısı, Dağlık Karabağ'daki gerçek durumdaki bir değişikliğin% XNUMX garantisi değildir.
Ancak Ermeni ordusunun bölgeyi savunma şansı hızla azalmaktadır. Bugün durum bu. Azerbaycanlılar, ele geçirilmesi Ermeni birliklerinin tamamen yenilgisine işaret edebilecek stratejik açıdan önemli Şuşa şehrine (Şuşi) ulaştı. En azından bu versiyon Donetsk Halk Cumhuriyeti eski Savunma Bakanı Igor Strelkov (Girkin) tarafından ifade edildi.
Bugüne kadar Ermeni birlikleri, tanınmayan Dağlık Karabağ Cumhuriyeti'ne komşu topraklarda düzinelerce yerleşimi kaybetti. Bu ve aralarında Zangilan, Füzuli, Gübadlı'nın da bulunduğu birkaç şehir.
Beklentiler ne olacak?
Azerbaycan ordusunun Laçin-Şuşa karayolu üzerindeki saldırısı, savaşan birliklerin ikmalinin imkansızlığına, yani Ermeni birliklerinin Karabağ'dan çekilmesine veya ilerleyen Azerbaycan askerleri tarafından yok edilmesine yol açacaktır. Ermenilerin sonuna kadar savaşacağına şüphe yok ama kuvvetler çok eşitsiz ve bu birçok askeri uzman tarafından kabul ediliyor.
Şimdi Ermenistan'ın Karabağ'ı kaybetmeden çatışmadan çıkmak için iki şansı var ve bunun ardından gelen insani felaket. İlk şans, bir "mucize" meydana gelirse ve Moskova yine de Transkafkasya'daki çatışmaya açık bir şekilde müdahale etmeye karar verir, Ermenistan'a askeri destek olmasa bile en azından Karabağ'a bir barışı koruma birliği gönderir. Ancak şimdiye kadar Rus yetkililer böyle bir karar vermediler. Dahası Vladimir Putin, Erivan ile Bakü arasında daha önce imzalanmış olan anlaşmalara karşılık gelen anlaşmazlığı sona erdirmenin bir yolu olarak bir uzlaşma seçeneği ve 7 bölgenin Azerbaycan'a devredilmesi olasılığından bahsetti.
İkinci şans, Ermenistan'ın Azerbaycan'a karşı cumhuriyetin petrol tesislerine saldırılar da dahil olmak üzere topyekun bir savaş başlatmasıdır. Ancak Ermenistan'ın böyle bir senaryoya cesaret etmesi pek olası değil ve Nikol Paşinyan bu tür kararları verecek lider değil. Ayrıca Rusya, Ermenistan ile Azerbaycan arasında daha geniş çaplı bir savaşın başlamasını ve Karabağ sınırlarından çıkmasını mümkün olan her şekilde engelleyecektir. Sonuçta Karabağ dışındaki Ermeni-Azerbaycan savaşı, Türkiye tarafından garantili bir müdahale, Türk-Azerbaycan koalisyonunun askerlerinin Ermenistan'a girmesi ve ardından Rusya'nın KSTÖ'de müttefik olarak Erivan'a yardım etmesi gerekecek.
Ermeni halkının savaşma ruhu ne kadar yüksek olursa olsun, Karabağ cephesine kaç asker ve gönüllü gönderilirse gönderilsin gerek insan gücünde gerekse teknolojide avantajlar Azerbaycan tarafındadır. Ne de olsa şimdi Azerbaycanlı авиация hava sahasına hakim olan Bayraktar dronları, Ermeni askeri teçhizatının önemli bir bölümünü imha etti.
Ermeni tarafının zırhlı araçlardaki en etkileyici kayıpları - görünüşe göre tüm Ermenilerin yarısı yok edildi. tanklar, kendinden tahrikli topçu kurulumlarının yarısı, 67 çok fırlatmalı roket sistemi. Azerbaycan ordusunun teçhizat ve personel kayıpları da çok büyüktür, ancak Azerbaycan'ın havadaki hakimiyetinden dolayı Ermeni kayıplarından daha düşüktür.
Azerbaycan Karabağ'ı ele geçirirse bölgedeki mevcut güç dengesi ciddi şekilde değişecektir. Türkiye'nin Transkafkasya siyasetindeki rolü daha önemli hale gelecek ve zaman zaman Rusya'nın konumu zayıflayacaktır. Ancak en üzücü olan, bölgenin Ermeni nüfusunu bekleyen şeydir. Karabağ Ermenilerinin çoğunun Azerbaycan'ın bir parçası olarak yaşamak istemesi pek olası değil, bu da gerilla savaşı, etnik temizlik ve mülteci göçünün Erivan için ortaya çıkan insani sorunlar ve intikam arzusuyla kaçınılmaz olacağı anlamına geliyor.