Vehbe Zuhaylî, Peygamber (a.s.m)mizin sabah namazında ikinci rekatın rükuundan kalktıktan sonra ellerini kaldırarak dua ettiğine dair Hâkimin rivayet ettiği bir hadisi zikretmiştir. (el-Fkhul-İslamî, 1813) Fakat biz Hâkimde -Efendimizin ellerini kaldırdığını ifade eden- öyle bir hadise rastlayamadık.
Beyhakînin Hz. Enesten yaptığı rivayet göre, Peygamberimiz (a.s.m) Bir-i Maune faciasında meşhur kurraları şehit eden kâfirlerin aleyhine sabah namazında -ellerini yukarıya kaldırarak- beddua etmiştir. Şafii mezhebinde uygulanan bu kuralın kaynağı bu hadistir.(bk. Nevevî, Mecmu, 3/500).
Yine bazı sahabilerin de sabah namazında ikinci rekatta, rükudan sonra ellerini yukarıya kaldırarak kunut duasını okudukları rivayetleri vardır.(a.g.y). Yine Ebu Rafi, Hz. Ömerin arkasında sabah namazını kıldığını, onun ellerini yukarıya kaldırarak kunut duasını okuduğunu gördüğünü belirtmiştir. Beyhakî bu rivayetin sahih olduğunu söylemiştir.(a.g.y).
V. Zuhaylî de Beyhakînin sağlam olarak rivayet ettiği bu hadise dayanarak (ister şafilerde olduğu gibi sabah namazında, ister Hanefilerde olduğu gibi vitir namazında olsun) kunut esnasında ellerin yukarıya kaldırılması -diğer dualarda olduğu gibi- sünnet olduğu görüşünü benimsenmiştir.(a.g.e, 1/814).
Şunu da belirtelim ki, Kuran ve hadislerden doğrudan hüküm çıkarma yetkisi olmayan bizim gibilerin görevi, bağlı bulunduğu mezhebin görüşüne göre hareket etmektir. Yoksa, bizim gibilerin mezhepler arası farklılığın doğmasına sebep olan ayetlerin farklı yorumları, hadislerin farklı kriterlere tabi tutulması gibi hususları tetkik edip en doğrusunu bulmak imkânsız gibidir.