Bölüm 1414: Tarikata Geri Dönüş
Editör: Fullbringer
Bunu inkar etmesine rağmen, Yun Che on bin atın kalbinde çılgınca kaçıştığını hissediyordu.
Neler oluyordu?
Burada neler oluyordu!? ‘Beni nasıl tanıdı? Çok saçma, bu mümkün değil!
Kör bir tahmin miydi? Bu doğru değil!’ Kör bir tahmin olsa bile, bu kör tahminin bir temeli olmalıydı. Üstelik, görünüşü, sesi, konuşma şekli ve adı değişmişti, açığa çıkardığı tek kaynak enerjisi yıldırım enerjisiydi. Dahası, Tanrılar Alemindeki herkes “Yun Che çoktan öldü.” diye düşünüyordu.
Onunla daha da yakın olan ve kaynak enerjisi ile ilahi algıları İlahi Usta Alemi'nin doruklarına ulaşan Huo Poyun bile onu hiçbir şekilde tanıyamamıştı. O zaman Mu Feixue, bu üç kelimeye, “Kıdemli Kardeş Yun"a nasıl ulaşmıştı!?
Mu Feixue, Yun Che'nin söylediği şey yüzünden sinirlenmedi ya da kendinden şüphe duymadı. Bunun yerine, o buzlu gözler sevgiyle Yun Che'nin gözlerine bakıyordu. Geçmişte kesinlikle ona böyle gözlerle bakmazdı. Aksine, gözleri onunla temasa geçtiği an bakışlarını çevirirdi.
Ancak bu dünyada ”bir şeyleri sonsuza dek kaybetmek” ve “aniden sonsuza kadar kaybettiğin sandığın şeyi geri kazanmak” birinin en çok kalbini karıştıran şeylerdi.
“Sensin biliyorum.” Yumuşak bir sesle söyledi, o kadar yumuşak ve soluktu ki ses aldatıcı bir rüyadan geliyor gibiydi.
Yun Che'nin ağzının köşesi büküldü ve ağzını açıp bu sözleri reddetmek istedi, fakat bakışlarıyla temas ettiğinde aniden söyleyeceği şeyi söyleyemediğini fark etti. Ondan sonra farketti ki kendi gözlerini istemsizce kaçırıyordu.
Mu Feixue sadece onu tanımakla kalmamıştı, aynı zamanda bu gerçeğe inanılmaz derecede ikna olmuştu!
‘Kahretsin! Tam olarak nerede hata yaptım?
Ayrıca, bana bakışı...
Ssss... Acaba... Olamaz, değil mi??’
“Sen… Neden beni ”Kıdemli Kardeş Yun” ya da öyle bir şey ile çağırdın?” Yun Che, alçak ve bastırılmış bir sesle sordu.
Kaçırdığı gözleri ve açıkça zayıflamış ses tonu zaten Feixue'nin sözlerini doğrulayan şeylerdi. Mu Feixue konuştu: “Geçtiğimiz birkaç yıl boyunca ustam bana sık sık seninle ilgili şeyler anlatırdı. Ustam, bir zamanlar tarikattan ayrıldığını ve eğitim için Darkya Alemi olarak adlandırılan bir yıldız alemine gittiğini ve bu süre zarfında ismini ‘Ling Yun’ olarak değiştirdiğini söylemişti.”
(Ç.N: Cidden herkesin aklına geliyordur bu, o kadar zekisin niye farklı bir isim kullanmadın :D)
Yun Che'nin gözleri genişledi ve nefesi kesilirken daha da şaşırdı, “Sadece... Sadece bunun yüzünden miydi?”
(Ç.N: Hatasını anladı sonunda saf ruhlu :D)
Yun Che seyahatlerinde adını her değiştirişinde, daima ‘Ling Yun’ ismini kullanırdı. Bu kesinlikle Cennetsel Kılıç Villası'nın Genç Villa Ustası Ling Yun hakkında uygunsuz hisler beslediği için değildi. Daha çok bu ismin basit, söylemesi ve kullanımı kolay olmasından dolayıydı, çünkü çok yaygın olan bir isimdi. Basitçe bundan dolayıydı.
Mu Xuanyin bir kontrol yaptıktan sonra Darkya Alemi'ne kaçarken yaptığı şeyleri tamamen öğrenmişti, bu yüzden sahte adı olarak “Ling Yun"u kullandığını bilmesi de kesinlikle normaldi. Ancak bu isim yaygın olan bir isimdi, hatta küçük bir gezegeni rastgele seçseniz bu isimle on binlerce insanı kolayca bulabilirdiniz. Öyleyse Mu Feixue onu sadece bu isme dayanarak nasıl buldu!?
Bu tamamen saçmalıktı!
Bunu bir hayalete anlatsan, hayalet bile sana inanmazdı!
”Bu isimle daha da ikna oldum.” Mu Feixue'nin bakışları aynı kaldı. “Seni ilk gördüğüm andan itibaren, görünüşün, sesin ve auran tamamen farklı olmasına rağmen hemen aklıma sen geldin.”
Yun Che: “…???”
“Çünkü...” İstemsizce kaçırdığı gözlerine bakarak konuştu: “Gözlerini ve kokunu hatırlıyorum.”
“…” Yun Che tamamen donakaldı ve bi süre ne yapacağını şaşırdı.
Kadınlarla erkekler arasındaki ilişkilere gelince, o beyaz bir çarşaf gibi olan Huo Poyun değildi. Doğrusu Mu Feixue'nin sözlerinin ne anlama geldiği konusunda çok netti.
Gözleri ve kokusuyla neredeyse mükemmel olan iyi kılık değiştirmiş halini bile tanımayı başarmıştı. Tek olasılık Yun Che'nin figürünün, Feixue'nin kalbinin son derece derin bir bölümüne oyulmuş olmasıydı. O kadar ki ruhunun en derinine ulaşmıştı.
“…” Yun Che çok uzun bir süre hiçbir şey söyleyemedi, çünkü bir anlığına bile böyle bir şeye kendini inandıramadı.
Hayatında birçok olağanüstü ve göze çarpan kadın ile temasa geçmişti, bu yüzden konu bir erkek ve kadın arasındaki ilişkiye geldiğinde edindiği deneyim kıyaslanmayacak kadar zengindi. Bu nedenle, herhangi bir kız kendisine ilgi duyduğunda rahatça hissedebilirdi. Ancak Mu Feixue'ye geldiğinde... Onunla düzgün bir şekilde temas kurduğu tek zaman Mu Xuanyin tarafından “tuzağa düşürülüp” onu aşağı çektiği ve neredeyse tecavüz ettiği zamandı. Kendisini zorla durdurmak için kendisini yaralama konusunda tereddüt etmemişti. Ondan sonra, onu gerçekten çok az görmüştü.
Onu bu nadir durumlarda ne zaman görse, sadece Mu Feixue'nin vücudundan soğukluk ve reddedilme hissedebiliyordu... Bu, Mu Feixue'nin mizacıyla ve ona yaptığı şeyle birleştirildiğinde, kendisini bu evrende kesinlikle en çok nefret ettiği kişi olduğuna ikna etmişti.
Ancak şu anda, sabit bakışlarıyla karşılaştığında ve “Gözlerini ve kokunu hatırlıyorum” dediğini duyduğunda... Yun Che'nin tamamen dili tutulmuştu.
Neler oluyordu? Bu tam olarak ne zaman oldu? Bunun olmaması gerekiyordu... Bunun olması için bir sebep yoktu... Bu imkansızdı!
“Hala söylediklerimi inkar etmek istiyor musun?” Mu Feixue usulca sordu.
“Sen... Yanlış insan olduğumdan korkmuyor musun? Sonuçta… Sonuçta…” Yun Che, bu olaylar dizisinde oldukça tutarsız kalmıştı.
“Kalpte hayatta sadece bir kez gerçekleşen ve sadece bir kişi için olan kıpırtılar vardır.” Mu Feixue konuştu. Ona bakmaya devam etti ve konuşurken bakışlarını kaçırmak istemiyordu. “Yani, yanılmış olmamın imkanı yok.”
“…” Mu Feixue'nun söylediği kelimeler, Huo Poyun'un Yun Che'ye az önce söylediği kelimelere oldukça benziyordu.
Oh doğru, Huo Poyun…
Yun Che'nin kafası acımaya başladı.
O gün, Mu Xuanyin'in doğrudan öğrencisi olduktan sonra İlahi Buz Ankası Tarikatı'ndaki durumu hemen en yüksek kademeye atlamıştı. Ayrıca tarikattan kendisine hayran kalan birçok kıdemli ve genç kız kardeş olduğunu biliyordu. Ancak tarikattaki her kadın ondan hoşlansa bile, kesinlikle ona bakmaya tenezzül bile etmeyecek bir kişi olduğu konusunda kıyaslanamaz biçimde ikna olmuştu.
Ve o kişi Mu Feixue'ydi.
Fakat bugün, tam şu anda yaşadığı uzun şaşkınlığının ortasında bir şeyin farkına vardı: Belki de hala kadınları anlayamamıştı.
Derin bir nefes aldıktan sonra Yun Che, ruhsal algılarını saldı ve hızlıca bölgeyi taramak için kullandı. Etrafında kimsenin olmadığını doğruladıktan sonra konuşurken ifadesi karmaşıklaştı. “Tamam, itiraf ediyorum.” Ben Yun Che... Yaşayan ve nefes alan Yun Che.”
Bu sözleri söylediği gibi elini uzattı ve elinde buzlu bir ışık parladı, o anda Buz Anka aurasını uyandırdı. Sonrasında avucunu kaldırdı ve kayıtsızca yüzünü silerek gerçek görüntüsünü ortaya çıkardı.
“…” Mu Feixue'nin inci dudakları titredi ve buzlu gözleri, ondan sadece bir kaç inç uzakta olan yüzüne bakarken sarsıldı. Yüzündeki sabit bakış bir çırpıda uçup gitti ve aurası açıkça kargaşa içindeydi.
Ellerinin başka bir dalgasıyla, kalbinde kaygıyla iç çekerken yüzü kısa bir nefeste tekrar Ling Yun'in yüzüne döndü. Mükemmel kılık değişimi! Bir kadının önünde nasıl bu kadar zayıf ve dayanıksız olabiliyordu?
Gözler? Koku? Bunları nasıl gizleyebilirdi ki!?
Gözleri telaşla farklı bir yöne bakarken, Mu Feixue'nin göğsü kalkıp indi ve aniden arkasını döndü. Ancak çok uzun bir süre sonra kendi aurasını düzene sokmayı başardı ve hem yumuşak hem de soğuk bir sesle konuştu: “Usta hala hayatta olduğunu öğrenirse kesinlikle çok mutlu olacaktır.”
“Kimsenin hala hayatta olduğumu bilmesine izin verme.” Yun Che konuştu.
“Biliyorum.” Mu Feixue neden hala hayatta olduğunu sormamıştı, son birkaç yıldır nerede olduğunu ve neden geri döndüğünü de sormadı, “Benimle tarikata geri dön, seni Usta'ya götüreceğim.”
“Pekala.” Yun Che başını salladı.
Hayali Duman Şehri'ndeki kaynak canavar saldırısı yatışmıştı ve tehdit olabilecek en büyük ve en derin gizli felaket ortadan kalkmıştı. Bir canavar gelgiti bundan sonra şehre saldırsa bile Hayali Duman Şehri kendini savunabilmeliydi.
Mu Feixue'nin yaraları şu an için onu engellemezdi. İlahi Buz Ankası öğrencileri Hayali Duman Şehri'nin valisini karşıladıktan sonra, kaynak arklarına binerek tarikatlarına geri döndüler. Yun Che, Kar Şarkısı Diyarı'nı ziyaret etmek adı altında onlara eşlik etti.
(FN: Huo Poyun kim ki zaten. Yazık değil mi lan çocuğa. Bari kıza arkadaşımın aşkısın falan de çocuğa destek at. Garibin yüzü gülür mü be Huo Poyun.)
Buz arkı, tarikatın bulunduğu Buz Ankası Alemi'ne doğru uçarken rüzgarları kesip geçiyordu. Buz arkının tam önünde duran Yun Che sonsuz soluk beyaz dünyaya bakarken kalbi şiddetle çalkalandı.
Nihayet tarikata geri dönüyordu. Nihayet tekrardan Usta ve Saray Ustası Bingyun'u görecekti.
Onu tekrar gördüklerinde ne tepki vereceklerini bilmiyordu. “Ölü” olduğu son birkaç yıl, kesinlikle çok fazla endişeye yol açmıştı.
“Neden Genç Tarikat Ustası Huo'yu görmedik?” diye sordu Yun Che. Hayali Duman Şehri'nden ayrıldıklarında, şaşırtıcı bir şekilde Huo Poyun'u görmemişti.
(FN: Çocuğu sırtından bıçakladı, boğdu boğdu duvara attı, hala diyo ki niye görmedik. Öteki tarafta görecen onu garibanın ahı kimsede kalmaz.)
Mu Hanyan cevap verdi: “Oh! Neredeyse unutuyordum. Öyle görünüyor ki Genç Tarikat Ustası Huo son anda tarikatından bir ses iletimi aldı, bu yüzden aceleyle ayrıldı. Ayrılmadan önce bana, Kıdemli Ling ve Kıdemli Kız Kardeş Feixue'ye saygılarını iletmemi söyledi.”
“Ah, demek bu şekilde oldu.” Yun Che başını sallarken konuştu. Nedense bir şeyler doğru değil gibi hissetti, ama çok fazla dikkat etmedi.
“Kıdemli Ling...” Mu Hanyan tereddütlü bir şekilde konuştu: “Tarikat Ustası'nın kişiliğinin soğuk ve ilgisiz olduğunu ve normalde rahatsız edilmek istemediğini duymuş olmalısınız. (ÇN: Çok ilgisiz çok, biliyoruz tabi ki xD) Kıdemli Kız Kardeş Feixue'nin hayatını kurtardığınız için size borçlu olsak da ve Kıdemli Kız Kardeş Feixue bizzat Tarikat Ustası'nı görmenizi sağlıyor olsa da, Kıdemlinin içeri girmek çok beklentisi olmasa daha iyi olur.”
“Anlıyorum.” Yun Che, kaygısız ve rahat bir halde konuştu. “Onu görebilirsem doğal olarak benim için büyük bir şans olacak. Ama olmazsa, o zaman olması gereken bu demektir. Aksi takdirde ani niyetim çok fazla uygunsuz gibi durur.”
(Ç.N: Yun Che felsefe mi yapıyo ben mi yanlış anladım jdjsk)
(FN: Onun aklı yetmez öyle şeylere. Anca milletin manitasına falan çöker bu haysiyetsiz.)
Mu Hanyan bu sözleri duyduktan sonra aceleyle eğildi. Biraz daha rahatlamıştı.
Mu Feixue yürüdü ve buz arkının başındaki Yun Che'nin yanında durdu. Onunla birlikte uzaklara bakıyordu, ancak bu iki kişi birbirlerine bakmıyorlar ya da birbirleriyle konuşmuyorlardı.
Bu iki insanın sessizliği dünyanın alışılmadık biçimde sessizleşmesine neden oldu. Orada duran Mu Hanyan birdenbire oradaki varlığını oldukça gereksiz buldu. Ağzını açtı ama konuşmamayı seçti, bunun yerine sessizce ayrıldı.
“Uh…” Etrafta yabancı olmadığından, Yun Che sonunda sormadan edemedi: “Neden hala hayatta olduğumu sormadın?”
Mu Feixue hiçbir şekilde tepki vermedi.
“Huo Poyun, o…” Yun Che bir an duraksayarak devam etti. “"Eminim senden hoşlandığının farkındasındır.”
Mu Hanyan'ın ve diğerlerinin tepkisinden bunun uzun zaman önce bir sır olmaktan çıktığı açıktı. Gerçekten de şimdi Huo Poyun bir İlahi Usta haline geldiğine göre bir kadınla karşılaştığında kendisine mutlak bir güveni vardı. Aynı zamanda son derece proaktif biriydi. Yılın bu döneminde sadece Mu Feixue uğruna Kar Şarkısı Diyarı'na defalarca geldiği çok açıktı.
“Bunun benimle ne ilgisi var?” Mu Feixue ifadesizce cevapladı.
Yun Che yüzsüzce sormadan önce gizlice etrafa baktı. “Beni, çoktan ölmüş olması gereken bir kişiyi sadece gözlerinden ve kokusundan tanıyabiliyorsun. Bana... Gizlice aşık olmuş olman mümkün değil, değil mi?”
“... ve bunun seninle ne ilgisi var?” Cevabı her zamanki gibi soğuktu. Sanki yıllar önceki haline dönmüş gibiydi.
“...” Yun Che bir süre söyleyecek bir şey bulamadı.
Huo Poyun, Mu Feixue'den hoşlanıyordu ve üç bin yıl boyunca onu sevmekten vazgeçmemişti. Fakat Mu Feixue açıkça… Yun Che başını kaşımak için elini uzattı. Ah, beyni acıyordu... Beyni acıyordu...
İstemsizce yaptığı eylem, Mu Feixue'nin gözlerindeki buzlu ışığın, aniden soğuk bir sesle konuşmadan önce hafifçe kararmasına neden oldu. “Ne yaptığı kendini ilgilendirir. Ne yaptığım beni ilgilendirir. Bütün bunların seninle bir ilgisi yok, bu yüzden bunun için endişelenmene gerek yok.”
(FN: Bu kadın tehlikeli aga salın bunu.)
Konuşmasını bitirdikten sonra soğukça ve sessizce ayrıldı.
Yun Che, derin bir nefes alırken arkaya bakmak için döndü... Gerçekten bu kadar basit olsaydı harika olurdu.
Bu daha da garipti. Nasıl oldu da beni sevebildi?
Şimdiye kadar Yun Che, Mu Feixue'nin neden onun için bir şeyler hissetmeye başladığını anlayamıyordu. Gerçekten bunu açıklayacak tek bir işaret veya sebep bile düşünemiyordu.
(Ç.N: Ben söyleyeyim cevap => TSUNDERE :D)
Buz arkı uçarken Yun Che ilahi algısını saldı ve sonunda Buz Ankası Alemi'nin aurasını hissetti. Mu Xuanyin'in yüzü ve figürü zihninde daha da belirginleşirken bu aynı zamanda kalbinin daha da fazla çarpmasına neden oldu.
Çoktan dört yıl olmuştu.
Şu anda onun dünyasında hala var mıyım bilmiyorum. Yoksa beni anılarından tamamen sildi mi?
Buz arkı, hızlı bir şekilde aşağı inmeye başlamadan önce Buz Ankası Alemi'nin içinden geçti ve hatırladığı İlahi Buz Ankası Tarikatı görüşünde hızla büyüdü.
Kendi dünyasında dalmışken Mu Feixue onun yanında belirdi ve “Doğrudan Kutsal Salon'a gidiyoruz.” dedi.
Sesi kulaklarında çalıyordu ama Mu Feixue çoktan inişe geçmişti. Yun Che duygularını sakinleştirdi ve yakından takip etti.
Mu Xuanyin'in kendisinden başka, tarikatın Kutsal Salon'undaki bölgeye serbestçe girebilecek tek insanlar Mu Bingyun ve Mu Feixue'ydi. Bu yüzden Mu Feixue tarafından getirilmek hiç şüphesiz en iyi seçenekti. “Ling Yun” ile yola çıkan Mu Feixue'ye tanık olduklarında, toplanan tüm Buz Ankası öğrencileri garip buldu ama kimse bunun hakkında bir şey söylemedi.
Uçan karın gökkuşaklarını andıran Buz Ankası Kutsal Salonu. Eskiden beri karla gömülen bu kutsal bölgeye ayaklarının bir kez daha basmasından sonra, Yun Che'nin ayak izleri bilinçsizce çok daha hafifledi. Bir süre sonra, Mu Feixue'nin arkasından takip etmekten yanına yürümeye de gitmişti.
Yüzündeki kılıktan kurtuldu ve Buz Ankası Tanrı Atama Kanunu'na özgü olan soğuk enerji aurasında belirdi.
Kutsal Salonun önünde, Mu Feixue diz çöktü ve konuştu: “Feixue, Ustayı selamlıyor...”
Tam konuşmaya başladığı anda, son derece buzlu bir ses Kutsal Salon'da yankılandı: “Tek başına girmesine izin ver!” Çeviri [ realistchildx ]