Düşündüm, çok eski ama çok sevdiğim bir arkadaşıma ulaşmak istersem ne yaparım? Çok basit; Facebook’taki arama kısmına adını yazarım. Yüksek ihtimalle de beş saniye sonra karşıma çıkar. Arkadaş olarak ekledikten sonra da tüm iletişim bilgileri, hayatında olup biten fotoğrafları ile birlikte ekranımda belirir. Bu kadar kolay.
Eskilerde, yani 90’larda bu iş böyle yürümezdi. Zordu. Herkes hakkında tüm bilgileri bir arada tutmak zahmetliydi. Öncelikle bir anket defteri edinmek gerekirdi. Sonra onun ilk sayfalarını kendini en iyi şekilde ifade edecek şekilde doldurmak lazımdı. Bu önemli bir adımdı ve insanın günlerini alabilirdi. Sonra daha zorlu bir süreç başlardı. Sevdiğin, bazen de sevmediğin ama hakkında her şeyi bilmek istediğin, kişilere tek tek anket defterini teslim ederdin. Onlar da boyundan, kilosuna, sevgilisinin göz renginden, en sevdiği şarkıya kadar her şeyi yazardı. Defteri geri almak, başkasına vermek de başlı başına takip gerektiren bir süreçti. Başta dediğim gibi, zordu.
Şimdi size soruyorum, “Facebook” mu “Anket Defteri” mi?
Newbie