Şubat ayı sevgi, aşk ve doğurganlıkla antik dönemlerden beri ilişkilendirilmektedir. Antik Roma ve Yunan dönemlerinde Şubat ayı festivalleri.
Şubat ortasının sevgi ve doğurganlıkla ilişkisi antik çağlara kadar uzanıyor. Antik Atinalılar, Yunan tanrıları Zeus ve Hera’nın evliliklerini kutlamak için Gamelion ayı olarak kutlarken, eski Romalılar Lupercalia bayramını Roma bereket tanrıları Lupercus ve Faunus’u onurlandırmak için kutladılar.
Antik Atina’da Şubat kutlamaları
Antik Atina, Ocak ortasından Şubat ortasına kadar olan dönemi Gamelion ayı olarak kutladı. Festival ayını Zeus ile Hera’nın kutsal evliliğine adadılar. Yunan mitolojisinde Zeus, eski Yunan tanrılarının yüce hükümdarı iken, Hera kadın, evlilik ve doğum tanrıçasıdır.
Antik Roma’da Şubat kutlamaları
Eski Romalılar doğurganlığı sağlamak ve kötülükten kaçınmak için Şubat ayını Lupercalia festivali olarak kutladılar. Lupercalia Bayramı, Roma’nın efsanevi kurucuları Romulus ve Remus ile birlikte Roma Tarım Tanrıları, Lupercus ve Faunus’a adanmıştır. Bu festivalin habercisi 14 Şubat’ta düzenlendi. Gün, Roma Tanrıları ve Tanrıçalarının Kraliçesi ve Kadın ve Evlilik Tanrıçası olarak kabul edilen Juno’nun onuruna bir ziyafet olarak kutlandı.
Lupercus’un Febus Doğurganlık Festivali sırasında, Lupercali üyeleri, Romulus ve Remus’un kurt veya büyüteçten beslendikleri söylenen kutsal bir mağarada bir Roma rahipleri tarikatı toplanırdı. Festivalin başlangıcını kutlamak için rahipler doğurganlık için bir keçi ve arınma için bir köpek kurban ederlerdi. Küçük çocuklar keçileri şeritler halinde keser ve kurbanlık kana batırırlardı. Daha sonra, hayvan derileri giymiş çocuklar, başlarının üzerinde keçi derisi parçaları tutarak ve kadınlara ve tarlalara hayvan derisiyle hafifçe tokat atarak Roma sokaklarında koşarlardı. Kadınlar keçi derisiyle temas etmenin onları verimli hale getireceğine ve doğumu kolaylaştıracağına inandıkları için tokatı memnuniyetle karşıladılar. Gençler keçileri taklit ettikleri için (cinselliğin enkarnasyonu) törenin Fanus onuruna olduğuna inanılıyordu.
Lupercalia Bayramı’nın benzersiz geleneklerinden bir diğeri de, aksi takdirde kesinlikle ayrı bir hayat sürecek olan kız ve erkek çocukların evlenmesiydi. Gece boyunca, evlenebilecek bütün genç kızlar büyük bir çömlek içine kendi adlarının bir sembolünü koyarlardı. Her genç erkek çömleğinden bir kızın adını alırdı ve yılın geri kalanında o kızla eşleştirilirdi. Çoğu zaman, eşleşen çift aşık olur ve evlenirdi.
Daha sonra, Hıristiyanlık Roma’ya yayıldığında, piyango yoluyla bir ortak bulma geleneği Hıristiyan olmayan ve yasadışı kabul edildi. İnsanlar yoldaşların tesadüfen değil gözle seçilmesi gerektiğini düşünüyordu. MS 498 civarında, Papa Gelasius, aşk ve sevgililerin koruyucu azizi Roma’nın Aziz Sevgililer Günü onuruna 14 Şubat’ı Sevgililer Günü olarak ilan etti. Bugün bile dünyanın her yerinden sevenler Sevgililer Günü festivalini neşe ve gürleme ile kutluyor.