Vesta Linnea’nın son kitabı olan Vesta Linnea Ayışığında’da bir önceki kitapta olduğu gibi göl evinde geçiyor. Yani muhteşem bir görsel şölen sizi bekliyor 🙂 Bu sefer ki kitapta Vesta Linnea üzüntü hakkında düşünüyor ve nasıl başa çıkabileceğini keşfediyor.
Vesta Linnea o sabah yatağından çıkmayı hiç istemiyor. Neden böyle hissettiğini anlamasa da, kendini çok güçsüz hissediyor. Onunla oynamak isteyen Wendia, onu kaldırmaya çalışırken, annesi ve kardeşleri bahçenin tadını çıkarıyor. Sonunda Wendia ona paskalyadan beri sakladığı yumurtayı verince, kalkmak o kadar da zor gelmiyor ve birlikte ağaç evlerine gidiyorlar. Wendia, neden bazı günler ablasının böyle üzgün olduğunu anlayamadığını söylerken, Vesta Linnea’da öyle anlarda içinde hissettiği boşluğu düşünüyor. Akşam küçükler yatınca bunu Paul-Axel’e soruyor:
“İnsan ne kadar üzülebilir?” diye sordu Vesta Linnea. Paul-Axel omuzlarını silkti. “Bir sınırı yok sanırım” dedi. “Sinirleri bozulur, üzülür. Hasta olduğunda üzülür. Sonra biri destek olmazsa da neşesi yerine gelmez. Ama birisi destek olursa eski haline döner.”
O gece rüyasında Kuyu Cadısını görür Vesta Linnea. Ama üzgün görünüyordur. Ertesi sabah iskelede kahvaltı yaparlarken, annesinin yakın arkadaşı Bodil gelir. Misafir odasına yerleştirilen Bodil çok üzgün görünüyordur. Tüm gün annesi Bodil’i teselli ederken, Bodil ağlar. Çocuklar önce yüzmeye giderler ve sonra sobanın karşısında çaylarını içerler. Bu süreçte anneleri arkadaşının yanındadır.
O gece Vesta Linnea rüyasında Kuyu Cadısı’nın yanına iner ve onunla ilgilenir. Susadığı için uyanıp mutfağa gittiğinde Bodil’de oradadır. Birlikte reçelli peynir yerken Vesta Linnea sorar:
“Mutlu musun şimdi?” Bodil ağzında lokmayla kalakaldı. Vesta Linnea endişeyle, belki hiç sormamalıydım diye düşündü. Belki ona tekrar acılarını hatırlatmıştı. Bir süre sustular. “Bir zamanlar çok mutluydum,” dedi Bodil. “Hem de çılgınca!” Gözleri yaşla dolmasına karşın gülümsedi. Vesta Linnea bir süre düşündü. “O zaman tekrar mutlu olabilirsin demek ki? Hani mutlu olmayı bilen biri olarak.” Bodil başını salladı. ” Bence de. Bence de mutlu olabilirim” dedi. Dudağının kenarındaki reçel bulaşıklarını temizledi, Vesta Linnea’nın saçını okşadı ve odasına döndü.
O sırada Wendia’nın dışarı çıktığını görünce annesine not yazarak geceyi geçirmek üzere ağaç eve gider Vesta Linnea. Sabah annesi ve Bodil’de ağaç eve gelirler ve kahvaltı getirirler. Bodil daha iyi görünüyordur. Vesta Linnea etrafında mutluluğun uçuştuğunu hisseder. Hayatın bazen karanlık bazen de çok ışıklı olduğunu düşünür.
Bu kitap hem çizimleriyle -özellikle ağaç eviyle- beni kendimden geçirdi hem de Vesta Linnea’nın duygu çözümlemeleriyle. Bir çocuğun gözünden üzüntünün yorumuna, duyguların değişirliğine, insanların farklılığına gösterilen anlayış hayran olunası. Bu kitap mutlaka okunasılası 🙂
Serinin Diğer Kitapları:
- Vesta Linnea ve Canavar Anne
- Uyu Artık Vesta Linnea!
- Vesta Linnea ve Sevgili Köpeği
- Vesta Linnea Çok Üzgün