Gotland, 19 ile ilgili Haziran 1915, 9'in bir parçası. Sonuç ve sonuçlar
Hemen şunu söyleyebiliriz. Rusça "utanç" yok filo Gotland adasında 19 Haziran 1915 gerçekleşmedi. Aslında, aşağıdakiler oldu:
1. Baltık Filosu İletişim Servisi, Kaiser'in katılacağı emperyal bir inceleme için düşmanın Kiel'deki tüm savaş gemilerini yoğunlaştırmaya yönelik niyetlerini derhal açığa çıkardı;
2. Filo merkezi derhal (12 saatten fazla değil) geliştirildi ve doğrudan uygulayıcılara, bir gösteri grubunun serbest bırakılması, uzun menzilli kapak kuvvetleri ve düşmanın muhtemel rotasında denizaltıların konuşlandırılmasıyla heterojen kuvvetlerin kullanılmasını içeren oldukça karmaşık bir plan yaptı. . Belki de planın tek dezavantajı, yeni filo komutanı V.A'nın ısrarı üzerine saldırı nesnesinin değişmesiydi. Kolberg yerine Kanin Memel seçildi;
3. Yüzey gemilerinin konuşlandırılması, plana uygun olarak gerçekleştirildi, ancak yerel denizaltıların maddi kısmındaki eksiklikler, durumun gerektirmediği yerde devriye alanları atamak zorunda kaldıklarından etkilendi. Bununla birlikte, yalnızca tamamen savaşa hazır bir denizaltıya sahip olan filo merkezi (Max Horton komutasındaki İngiliz E-9'inden bahsediyoruz), tam olarak varlığının en büyük faydayı getirebileceği yere atadı;
4. Kuvvetli sis Memel'in bombalamasına engel oldu, ancak Baltık Filosunun açık ve profesyonel iletişim hizmetleri sayesinde, Commodore I'in çıkarıldığı bir Baltık Filosunun açık ve profesyonel iletişim hizmetleri sayesinde, Baltık Denizi'nin kuzeyinde bir mayın tarlası kuran Karpf keşfedildi (“Karf” Rus kaynaklarında yanlışlıkla belirtildi);
5. İstihbarat uzmanları, Alman radyogramlarının derhal şifresini çözdüler ve onları Özel Amaçlı Ayırma komutanı olan Mikhail Koronatovich Bakhirev'in amiral gemisine gönderdiler; Kendi kuvvetlerinin bir düşman kopmasına karşı tespit edilmesi ve hedeflenmesi, Baltık deniz istihbarat servisinin (Baltık Filo Haberleşme Servisi adı altında işleyen) ve filonun gemileriyle etkileşim modelinin mükemmel bir başarısı olarak görülmelidir;
6. Popüler inanca aykırı, M.K. Bakhirev ve 1 kruvazör tugayları, Augsburg, Albatros ve üç yok edici ile yapılan savaşta zorlu manevralar yapmamıştır. Yerli ve Alman kaynaklarına göre manevralarının bir analizi, Rus savaşlarının çoğu için sürekli ve tam hızda gemilerin mümkün olduğu kadar çok topçu kullanmaya çalışarak, savaşın veya peşinden düşmanın kesişme noktasına gittiğini gösteriyor. Bu kuralın bir istisnası, yalnızca Alman avcıları bir duman perdesi kurduğunda ve 2 ikinci tugay “Bogatyr” ve “Oleg” gemileri, etrafı dolaşma yolunu değiştirdiğinde ortaya çıktı - ancak bu durumda manevraları, mevcut duruma doğru ve tam olarak karşılık gelmelidir;
7. Yanlışlıkla Rus gemilerinin ateş edildiğine dair popüler düşüncenin aksine, Zırhlı kruvazörlerin Bayan ve Amiral Makarov'un 203-mm topçuları, Albatros'taki mükemmel hazırlıklara işaret eden% 4,29'ten 9,23'e (çeşitli varsayımlar göz önüne alınarak) ulaştı Rus topçuları. Augsburg'daki isabetlerin yokluğu, o gün 4,5-5 milini geçmeyen ve kruvazörün hızlı bir şekilde savaş alanından çıkmadığı görüş sınırında kalmayı mümkün kılan yüksek hızıyla açıklanmaktadır.
8. M.K. Bakhirev, ne yazık ki, çoğu ulusal tarih yazıcılığı tarafından küçümsenen iki faktör tarafından belirlendi. İlk olarak, yanlışlıkla Albatros mayın katmanını Undine tipi bir kruvazör olarak tanımladı. İkincisi, daha sonra ne yazık ki, daha önce çok zekice çalışan Baltık Filosunun iletişim hizmeti, Rus komutanı yanlış şekillendirdi, Gotland'ın kuzey ucunda, zırhlı gemiler de dahil olmak üzere güçlü bir Alman müfrezesinin varlığı hakkında amiral gemisi Amiral Makarov'a bilgi aktardı. Bunun bir sonucu olarak, M.K. Bakhirev sadece neler olup bittiğini ve neden olduğunu tahmin edebildi. I. Karpf gemilerini denize çıkardı. Eğer Rus komutanı Albatros mayın katmanını taşlara sürdüğünü anlasaydı, Alman operasyonunun amacını kolayca tahmin ederdi ve böylece ... Düşman hafif kruvazörlerini ve yıkıcılarını görmek ve güçlü bir Alman kopuşunun varlığını bilmek "aslında, Rus yolunu kesti geri çekilmek, M.K. Almanlara kesin bir savaş yapabilmek için Bakhirev, uzun vadeli armadillos ("Tsesarevich" ve "Glory") ile mümkün olduğu kadar çabuk bağlantı kurmakta temel görevini gördü;
9. Sonuç olarak, M.K. Bakhirev, Roon müfrezesine ciddi bir isyan vermedi, ama aslında ondan geri döndü. Kuşkusuz, bir düşman zırhlı kruvazörü ile zaten mermi sıkıntısı hissetmiş ve başka bir güçlü Alman müfrezesiyle savaşın arifesinde kararlı bir mücadele başlatmak tamamen akıllıca olacaktır. Özünde, Mikhail Koronatovich sahip olduğu bilgilere dayanarak tek doğru kararı verdi. Ek olarak, M.K. Bakhirev, "Rurik" Pyshnova, Alman dekolmanını engelleyebilecek ve Roon'a bir savaş kurabilecek kadar gerekli ve yeterli bilgiye sahip;
10. "Rurik", "Roona" ünitesine müdahale edebildi ve inatla ve ısrarla davrandı, ilk önce Alman gemileriyle mesafeyi azaltmaya çalıştı ve sonra da "Roon" u düşürebilecek şekilde hareket etmeye devam etmek için savaşmaya bıraktı. denize. “Roon” geri döndüğünde, savaştan kurtulmaya çalışırken, “Rurik” onu takip etti ve tekrar Alman müfrezesine döndü. Maalesef, şu anda periskop hakkındaki yanlış haberler, A.M. Pyshnova atlatmak manevra yapmak ve böylece savaşı kesmek. Ancak bundan sonra Rurik Alman gemilerinin peşine düştü ve bir süre onları takip etti. Ancak, hızdaki üstünlüğü, Roon'a hızla yaklaşmak için (eğer öyleyse) o kadar büyük değildi. Saatler sürebilir, ancak bu sefer "Rurik" yoktu, özellikle de M.K. Bakhirev, A.M.'ye söyledi. Pyshnovu "Düşmanın güneyden yaklaşmasından korkun." Bu nedenle, boşuna takip edildikten sonra Rurik geri döndü ve M.K.'nin kruvazörlerini takip etti. Bakhireva;
11. “Rurik” in (hiç kimseye ulaşmadığı) kötü atışları, savaşın önemli mesafelerinden ve Alman zırhlı kruvazörü tarafından kabul edilmeden hemen sonra ateşlenen “Roon” un netliği nedeniyle ortaya çıkmalı. tek bir vuruş değil), ama aynı zamanda Rurik ekibinin dezavantajı, çünkü 1 Şubat Şubat 1915'in gövdesindeki hasar nedeniyle, gemi yarım yıl boyunca tamir edilmek zorunda kaldı ve savaş eğitimi veremedi. Belki başka nedenler de vardı (tamir sırasında değiştirilmediği sürece ana kalibre silahların neredeyse tamamen aşınması);
12. İngiliz denizaltı E-9, geleneksel olarak yüksek dövüş eğitimi seviyesini gösterdi ve I. Krapf filosuna yardım etmek için acele eden Prens Adalbert zırhlı kruvazörünü vurabildi;
Gördüğümüz gibi ne personel memurları, ne Baltık Filosunun zekası, ne de özel kuvvetler ayrılması ve komutanları herhangi bir suçlama hak etmiyor. Mümkün olan en kısa sürede karargah, planlandığı gibi işlemeyen ancak yine de Almanlar için önemli kayıplara neden olan bir operasyon planı geliştirmiştir. E-9’in başarısı, Rus gemilerinin eylemlerine atfedilemez, ancak Max Horton da bunu başardı, çünkü denizaltı, tam olarak, Baltık Filosu görevlilerinin torpidoya binme Prens Adalbert’te görev yapan Baltık Filosu görevlilerinin esasına ait olduğu bölgeye gönderildi. Tartışılmaz. "Rehberlik" ayrımı M.K. I. Karpf'in kuvvetleri üzerine Bakhirev, elektronik istihbarat eylemlerinin bir modeli olarak kabul edilmelidir. Özel amaçlı görevden alma komutanları ve ekipleri, haksız, aşırı risk ile ilişkili olmadığı yerlerde profesyonel ve saldırgan davrandılar. Rus gemilerinin manevraları her durumda optimal olarak kabul edilmelidir. 1'in I. Kartaf'ın çıkarılmasından kaynaklanan kruvazör tugayının sadece en yavaş gemiyi imha etmeyi başarması, bu arada mayın gemisi Albatros'un (bu arada, hızdaki Rus kruvazörlerinin kalitesiz olduğu değildi) taktik, savaş eğitimindeki boşluklardan kaynaklanmadığı, veya Rus mürettebatın tayini eksikliği. 1 kruvazör filosu denizcileri, Susim öncesi projelerin gemilerinde savaşmaya zorlandıkları için daha fazla başarı elde etmediler. M.K.'nin emrinde olmak. Modern yüksek hızlı kruvazörlerin Bakhirev - savaşın sonucu tamamen farklı olurdu. Rurik kruvazörüne gelince, genel olarak, operasyondan altı aydır tamirde olan bir gemi için örnek teşkil etti.
Mihail Koronatovich Bakhirev'in kararlarının analizi, Rus kuvvetleri komutanının herhangi bir hata yapmadığı sonucuna varıyor. Tüm eylemleri zamanında ve doğru idi - elbette, M.K. Bakhirev sahipti.
Ama garip bir şekilde, Alman denizciler hakkında böyle bir şey söyleyemeyiz.
Kuşkusuz, Baltık'taki Kaiserlichmarines kuvvetleri küçüktü. Fakat Alman amirallerinin operasyonlarını planlaması daha da dikkatlice yapılmalı! Tamamen rahatlamışlardı ve Ruslardan bir numara beklemiyorlardı. Onlar için tek mazeret, Rus filosunun, uzun pasifliği ile, kendilerine bunu yapmalarına neden oldu, ama ... “Tüzükler kanla yazılmış” ve düşmanın ne kadar ağır ve kararsız göründüğü önemli değil, kendinize asla indirim yapmanıza gerek yok. Almanlar, gerçekte ödedikleri bu gerçekçiliği unuttular.
Peki ne görüyoruz? "Albatross" un kapağında yer alabilecek üç zırhlı kruvazörden sadece bir tanesi nişanlandı - "Roon". Diğer iki - "Prens Adalbert" ve "Prens Heinrich" uzak bir örtü gibi davrandı. Rus savaş gemileri Slava ve Tsesareviç üslerini terk ettiler ve hemen ihtiyaç duyulduklarında hemen denize gitmek için hazırlandıkları Abo-Aland kayakçı pozisyonuna ulaştılar. M.K. gemileri için uzak bir örtü yaptılar. Bakhireva. Peki Vistula'nın ağzından çıkmak için neredeyse dört saat süren Arka Amiral von Hopman'ın zırhlı kruvazörü ne yaptı? Ne istersen onu çağırabilirsin, ama “uzak kapak” ifadesi onlar için tamamen geçerli değil.
Anlaşılan, Komodor I. Karfu, Baltık’ın ortasında (özellikle güneyde) Rus gemilerini bile düşünemiyordu. Eylemleri, şüphesiz, korktuğu tek şeyin, Finlandiya Körfezi'nin boğazında devriye gezen Rus kruvazörleri olduğunu gösteriyor. Bu yüzden kuvvetlerini kolayca böldü ve XonumX'in kruvazör tugayına müdahale etmeden kısa bir süre önce “Lübeck” ile “Roon” u “Lübeck” le Libava'ya gönderdi.
Eğer Almanlar, Rus filosuna karşı koyma ihtimalini ciddiye almayı düşünürlerse, "Prens Adalbert" ve "Prens Heinrich" i Libau'ya transfer etmelilerdi. Maden ortamına daha yakın oldukları ve eğer bir şey varsa nerede olabilirlerdi? yardım ayrılması I. Karpf. Ama hiçbir şey yapılmadı.
Genel olarak, Almanların ilk hatası - uzun menzilli örtünün olmaması, operasyonun planlama aşamasında, ikincisi - yıkıcıların bir kısmıyla birlikte Roon ve Lübeck'i Libava'ya gönderen I. Karpf kendisi tarafından yapıldı. Sonra onun ayrılması bir grup kruvazör M.K. tarafından durduruldu. Bakhireva ve ...
Augsburg, Albatros ve Rus kruvazörleriyle üç yıkıcı arasındaki savaşın Alman açıklaması çok çelişkilidir ve bu bir gerçektir ve aşağıdaki, bu makalenin yazarının kişisel görüşüdür. Bu yüzden, yerli ve Alman kaynakları karşılaştırırken, I. Karpf'in paniklediğini ve savaş alanından kaçtığını gösteren ısrarcı bir izlenim yaratıldı. İlk önce bir araya gelen kahramanlık ve intihar torpido saldırısına girmek için toplanan muhalifler, Rus ayrılmalarından daha üstün olarak, çalışan amiral gemiyi görmek bakış açısını değiştirdi ve ondan kaçtı. Daha sonra, Alman komutanları eylemlerinden utandılar ve eylemlerine “biraz taktiksel bir parlaklık” vermeye çalıştılar. Bu nedenle, örneğin, Rus verilerine göre, “Augsburg” kaçtı ve ardından yok edicilerin duman perdesiyle kaplıydı ve bir süre için görünür olmaktan çıktı. Sonra, ne zaman kruvazör M.K. Bakhirev perdeyi atladı, "Augsburg" tekrar belirdi - Rus kruvazörlerine ateş ederek çekilmeye devam etti ve kısa sürede sis içinde kayboldu. Fakat I. Krapf'un sunumunda bu bölüm şuna benziyor - "Augsburg" geri çekildi, sonra geri döndü ve Rus kruvazörlerinin dikkatini kendilerine yöneltmeye çalışıyor, 13 dakika boyunca "Amiral Makarov" a ateş etti ve başarısız olduğunda tekrar geri çekildi.
Kesinlikle bir şey için hakaret etmeyen I. Karpf'ın çıkarılmasının tek gemisi mayın gemisi "Albatros". Mürettebat kahramanca bir süre önce mücadele etti ve yaralı gemiyi İsveç karasularına getirmeyi başardı, böylece onu imhadan kurtardı. Tabii ki, Albatros interneddi ve diğer düşmanlıklarda yer almadı, ancak daha sonra Almanya'ya geri döndü.
Bununla birlikte, “Albatros” ekibinin başarısı bir kez daha, kahramanlığın başkasının beceriksizliğini kurtarmanın bir yolu olduğunu kanıtladı. Yukarıda zaten I. Karpfu’nun Roon ve Lübeck’i bırakmasına izin vermemeliyiz demiştik, ama şu anda tartışılan şey bu değil. Bir zırhlı kruvazörün desteği olmadan bir Rus filosu ile karşı karşıya kalsa bile, Albatros, genel olarak, ölmek zorunda değildi, çünkü I. Karpf derhal kurtarma için Roon'u çağırdı. O gelirse, bu yardım zamanında ve büyük olasılıkla Albatros'un hayatta kalabilmesi içindi, çünkü yalnız Roon bile Bayan ve Amiral Makarov'dan daha güçlüydü ve Rurik hala çok uzaktaydı. Ancak "Roon" zamanında yardım gelmedi ve neden? Gemisini kaybetmeyi ve gemiyi getirmeyi başaran navigator hatasından dolayı, adının nerede olduğu ve ihtiyaç duyulduğu yer değildir. Sonuç olarak, yardım gelmedi ve Albatros kendilerini kayalara atmaya zorlandı, ama zırhlı kruvazör ne yapmaya devam etti?
İki şeyden biri, Roon'un komutanı raporunda yalan söyledi ya da sağduyu, Kaiserlichmarin savaş gemilerinin komutası için gerekli bir kalite olarak düşünülmedi. Zırhlı kruvazör kumandanının komutasının iki Rus askeri arasında olduğuna karar vermesi, prensipte açıklanabiliyordu - bir denizcinin hatası sonucu konumunuzu “kaybetmiş” ve Rus ekibini “yanlış yerde” bularak, başka bir düşman birimiyle tanıştığınızı hayal etmeniz kolay. bu birimler en az iki tanedir. Ama sonra ne? Komutanının görüşüne göre “Roon” “kavgadaydı” çünkü Ruslar kuzeyden ve güneyden görünüyorlardı. Güneydeki Rus müfrezesi Komodor I gemilerini tehdit etti. Karpf, kuzey olanlar kimseyi tehdit etmedi ve kuzeye gitti. Ve aslında, görevi I. I.’e yardım etmek olan “Roona” nın komutanı, güneye dönmek yerine kuzey dekolmanı peşinde koşuyor, bir süre sonra “fikrini değiştiriyor” (“Eh, ben, çünkü komutanımın güneyde yardıma ihtiyacı var! ”), savaş alanını terk ediyor ve tekrar güneye koşuyor ...
Ve Danzig'deki zırhlı kruvazörleriyle olan ve Alman gemilerinin denizde savaşmakta olduğu tartışmasız olduğu 08.12'te bir radyogramı çeken von Hopman'ın hareketlerini nasıl değerlendirirsiniz? 35 dakika boyunca hiçbir şey yapmadan Olimpiyat sakinliğini kim korudu? Fakat sonra, üç saat sonra (gemileri belli ki hiçbir şeye karar vermediğinde ve kimseye yardım edemediğinde), von Gopman destroyerleri beklemeden ilerledi. Ve onunla birlikte gelenler bile, arka amiral antisubmarine eskortu koymak için canını sıkmadı. Şüphesiz, von Hopman "tepki verdi", sadece bunun bedeli "Prens Adalbert" kurulunda ve on kişinin ölümünde büyük bir delikti. Rapordaki bir satır için biraz fazla mı?
Genel olarak, ne Alman operasyonunun planı, ne de uygulaması, ne de Alman komutanlarının savaş sırasındaki eylemleri onaylanmayı hak etmiyor. Genel arkaplandaki parlak nokta, yalnızca Albatros ekibinin kahramanlığı ve Rurik'te nihai mesafelerinden anında vurulan Lübeck topçularının mükemmel eğitimi gibi görünüyor.
Gotland savaşının sonucu nedir?
Bildiğiniz gibi, Albatros kendisini taşların üzerine attı ve savaşta yer almadı ve torpilli Prens Adalbert iki ay boyunca etkisiz kaldı. "Amiral Makarov", "Bayan" ve "Rurik" küçük hasar aldı.
Gotland savaşının tartışmaları sırasında, bu makalenin yazarı defalarca karşılaşmış, M.K. Bakhirev. Ancak adalet içinde şöyle söylenmelidir: Baltık'taki deniz savaşı birçok yönden bir mayın savaşıydı ve burada yüksek hızlı bir mayın katmanının önemini abartmak zor. Aynı zamanda, Kaiser çok fazla hafif kruvazöre sahiptir ve bu bakış açısına göre, Kaiserlichmarin için Albatros'un kaybedilmesi, M.K. olarak “Undine tipi kruvazörlerden” çok daha hassastır. Bakhirev.
Peki, Almanlar bu kavgaya nasıl tepki verdi?
Ne yazık ki, çoğu kaynak bu soruya cevap vermiyor. Ve boşuna, çünkü aksi halde Patients AG tarafından yapılanlar gibi ifadeler. Hataların Trajedisi adlı kitabında:
pek mümkün olmazdı.
Fakat Alman komutasına geri dönelim. Savaştan sonraki 9 günlerinden sonra, Prusya Heinrich of Prrichia, 28 Haziran 1915, Amiral Skalasına I. Karpf ve komutanlarının raporlarına dayanarak savaşın koşullarını içeren bir rapor sundu. Genel sekreter, raporunda, genel olarak Alman kuvvetlerinin eylemlerini onayladı ve I. Karpf'ı ancak Lübeck ve Roon dekolmanlarını çok erken ayırdığı gerçeğiyle kınadı. Amiral Merkez Ofisi şefi olan Amiral G. Bachmann, “gemilerin bencil olmayan desteği” ve “düşmana yaklaşmak için çaba” raporunun renkli tezlerinden açıkça etkilendiği için, genel olarak Prens Heinrich ile aynı fikirdeydi, ancak bence, torpido saldırısının şu anda durdurulduğunu belirtti. Rus kruvazörlerinin halihazırda “Whitehead mayınları” menzili içerisindeyken ve torpido saldırısının devam etmesi Rus kruvazörlerini geri dönmeye zorlayacak ve bu da Albatros'a kurtuluş umudunu verdi. Ancak, bu durumda M.K. Bakhirev, İsveç sularında olsa bile, Albatros tarafından tahrip edilmiş olacaktı.
Bununla birlikte, Kaiser Wilhelm II, böyle muhteşem bir görüş birleşimini paylaşmadı ve "hem operasyonun başlangıcında hem de temel prensipten - kuvvetlerin yoğunlaşmasından sapma davranışı sırasında" nedenlerin açıklanmasını istedi. Doğal olarak, Baltık'ta Alman istihbarat kuvvetlerinin komutanı olan von Hopman, bu soruya akıllıca bir cevap veremedi. Bu nedenle, tüm zor zamanlar için yola çıktı, gemilerinin çoğunun eskimesini boyamaya başladı ve (dikkat!) Baltık Filosunun gücü, Finlandiya Körfezi'nin mayın tarlalarının arkasında durmayacaktı. “Baltık Denizi'ndeki mücadelenin genel davranışı, Rus filosunun çok sınırlı inisiyatif ve kapasiteye sahip olduğu varsayımına dayanıyor. Bu önkoşul olmadan, Rus filosunun kuvvetlerinin genel üstünlüğü ... bizi herhangi bir zamanda misilleme grevi beklemeye zorlar.
Prens Heinrich’in bu raporu von Hopman’dan okurken ne düşündüğü tahmin edilebilir, ancak yazara göre başını tuttu. Kaiser'in köke ulaştığına dair hiçbir şüphe yoktu ve G. Bachmann'ın raporundan sonra anahtar soruyu sordu - Alman kuvvetleri neden doğru zamanda dağıldı? Ve şimdi, bu sorunun cevabı olarak, von Hopman “Rus filosunun gücünü” hesaba katmayı teklif ediyor, ancak bu filo gerçekten güçlü olduğundan ve artık mayın tarlalarının arkasında durmadığından, bu Alman kuvvetlerinin yoğunlaşmasını gerektiriyor! Bu yapılmamıştır. Aslında von Hopman raporunda şunları yazdı: "Rus filosunun pasif kalmasını ve müdahalesi durumunda hiçbir şey yapmamasını bekliyorduk." Bu, raporunda von Hopman'ın kendisi “gömülü” olduğunu söyleyebilir!
Bu koşullar altında, Prens Heinrich'in “kendi kendine ateş yakmak” dışında başka seçeneği yoktu - Kaiser'e küçük amiral gemisi tarafından oluşturulan kuvvetler bölünmesini onayladığını, ancak daha önce kendisinin bunun için kendisine kınandığını bildirdi. Fakat yüksek otoritenin bu onayı (sonuçta Prusyalı Heinrich, büyük amiral rütbesini giymişti) von Hopman’ın kafasından “gökgürültüsü ve şimşek” i çıkardı ve bu meselenin sonu oldu. Amiral Karargahına göre, “Albatross” mayın katmanının kaybı “zayıf görüşün bir sonucuydu ve o zamana kadar var olan, ancak düşmanın küçümsenmesi tamamen haklı” idi.
Başka bir deyişle, A.G. "Baltık Filosunun düşmanı artık dikkate alınmadı" olan hastalar doğrudur ... tam tersi. Gerçekte, Gotland’daki savaştan sonra Almanların şu ana kadar Rusları hafife aldıkları sonucuna vardılar ve boşuna yaptılar.
Savaştan hemen sonra, Admiralstaff hafif kruvazör Bremen'i ve en yeni yok edici V-99'i Baltık'a aktardı (garip bir şekilde ikisi de aynı 1915 yılında, ilk önce mayınlarda, ikisi de Novik ateşinde öldü). Savaştan iki gün sonra 21 Haziran 1915, Kaiser Baltık’a transfer emrini verdi:
1. 4'inci inci savaş gemisi filosu - Amiral Schmidt'in emrettiği Braunschweig ve Wittelsbach'ın yedi savaş gemisi;
2. Yok edicilerin 8 filosu - frigatette kaptanı Hundertmark tarafından komuta edilen onbir flama;
3. İki denizaltı.
Amiral Başkan, emperyal denizcilik idaresi devlet sekreteri (deniz bakanı) Tirpitz’e
Diğer bir deyişle, Haziran 19’te 1915’te gerçekleşen Gotland’daki savaş, ya da “Tarihçilerin ve yayıncıların bazılarına göre“ Gotland adasındaki utanç) Baltık’ta gerekli kuvvetler egzersizi hakkında fikirlerin tamamen değiştirilmesini gerektiriyordu. Gotland'daki savaştan önce, buradaki Kaiserlhmarine görevlerinin üç zırhlı kruvazör tarafından yerine getirilebileceğine inanılıyordu. Savaştan sonra Almanlar, aynı görevleri çözmek için yedi filo savaş gemisi ve iki zırhlı kruvazör kullanmayı gerekli buldu. Tabii ki, Rusya Baltık Filosuna karşı tavrında böyle bir değişiklik “artık hesaba katılmaz” dan çok uzaktı.
Peki ya von Gopman? Resmen görevini sürdürdü, ancak şimdi 4 savaş gemileri komutanı Yardımcısı Amiral Schmidt'e doğrudan bağlı kaldı. Yazarın bildiği kadarıyla (ancak bu doğru değildir), von Hopman bir daha asla filo birimlerinin bağımsız liderliğini ima eden görevlerde bulunmadı.
Ve sonuncusu. Daha önce söylediğimiz gibi, Memel'e yapılan baskının asıl amacı, Almanya kamuoyunu kamuoyu üzerindeki etkiyi etkilemekti. Bombardıman gerçekleşmedi, ancak Rus kruvazörlerinin güney Baltık'ta ortaya çıkması ve Albatros'un ölümüyle ilgili bilgiler geniş bir tanıtım aldı - örneğin, 10 Haziran’da (savaştan sonraki gün) Revel gazeteleri Gotland’daki savaş hakkında Stockholm’den bir telgraf yayınladı. Çok sayıda istihbarat raporuna göre, mayın katmanının ölümü, Almanya halkının çevreleri üzerinde büyük bir etki yarattı ve aslında Amiral G. Bachmann, "büyük ahlaki değeri" olduğunu söyledi. Böylece, bu anlamda, Rus operasyonu tam bir başarıyla sonuçlandı.
Teşekkürler!
- Chelyabinsk şehrinden Andrei
- Gotland 19 için Haziran 1915 hakkında, g.
Gotland 19 için Haziran 1915 hakkında, g.
Gotland, 19 ile ilgili Haziran 1915, 3'in bir parçası. Kruvazör ateş açtı
Gotland, 19 ile ilgili Haziran 1915, 4'in bir parçası. Carfat Retreat
Gotland, 19 ile ilgili Haziran 1915, 5'in bir parçası. Rus komutanları nasıl ateş edilir
Gotland, 19 ile ilgili Haziran 1915, 6'in bir parçası. Roon ile Çekim Yapmak
Gotland, 19 ile ilgili Haziran 1915, 7'in bir parçası. "Rurik" kavgaya giriyor
Gotland, 19 ile ilgili Haziran 1915, 8'in bir parçası. Denizaltılar!
Abone olun ve en son haberler ve günün en önemli olaylarından haberdar olun.