Sizlerle çok güzel bir gerçek hayat hikayesi paylaşmak istiyorum. Bu hikayenin ana teması; kendinize hedefler koymak.
Eğitimlerde karşılaştığım pek çok kişiye sadece 1 sene sonra kendini nerede görmek istediğini biliyor musun? diye bir soru soruyorum ve bugüne kadar çok az kişi bu soruya cevap verebildi. Bu soru çok ama çok önemli bir soru aslında, net ve somut sizi heyecanlandıran, coşturan bir hayaliniz var mı? Belki de böyle bir hayaliniz varsa harekete geçeceksiniz, verimliliğiniz artacak ve belki de 1 seneden önce hayaliniz gerçeğe dönecek çünkü inanacaksınız. Ben de size soruyorum, sizin bir hayaliniz var mı? 1 sene sonra şurada olursam mutlu olacağım dediğiniz bir hayal? Yoksa sadece günü anı haftayı ayı mı yaşıyorsunuz, hayatınızı siz mi yönlendiriyorsunuz, yoksa hayat sizi bir yoldan öbürüne koşturup duruyor mu?
1953 yılında Yale Üniversite’sinde 1 araştırma yapılmış. Araştırmada son sınıf öğrencilerine sormuşlar;
– Belirlediğiniz net bir hedefiniz ve bu hedefinize ulaşmak için net bir planınız var mı? Dahası bunları bir yere yazdınız mı?
– Bu anketin sonucu ise oldukça ilginç çıkmış. Ankete katılanların sadece %3‘ü eve demiş.
Peki sizin bir hayaliniz var mı? Bir yere yazdınız mı? Unutmayın;
Durdurulamaz olmak için durdurulamaz hayallere ihtiyacınız var!
İşte bu aşağıya eklediğim hikaye de aynen böyle bir şey… Florence Chadwick 1918 yılında San Diego’da doğmuş. 10 yaşında ilk yüzme yarışına katılmış. 1950 yılında Manş Denizini 13 Saat 20 dakikada geçmiş ve başka bir Amerikalı yüzücünün rekorunu egale etmiş. 1 sene sonra İngiltere’den Fransa’ya 16 Saat 22 dakikada geçmiş. 1952 yılında ise başka bir ideal peşinde koşmak istemiş… Amacı; Catalina Adası’ndan California sahiline kadarki 21 millik mesafeyi yüzen ilk bayan olmakmış… işte ne olduysa ondan sonra başlamış, devamını aşağıda okuyabilirsiniz.
Karayı Görebilseydim…
Florence Chadwick, hem Fransa’dan İngiltere’ye, hem de İngiltere’den Fransa’ya yüzerek Manş denizini her iki yönde geçen ilk bayan yüzücüydü. Bir ideali daha vardı: Catalina Adası’ndan California sahiline kadarki 21 millik mesafeyi yüzen ilk bayan olmak… Ama bu iş hiç de o kadar kolay olmayacaktı.
Yılın en sıcak günlerinden olan 4 Temmuz’da bile, yüzeceği denizin suyu insanın bedenini uyuşturacak kadar soğuktu. Hava o kadar sisliydi ki, yüzücü kendisine eşlik eden tekneleri zorlukla seçebiliyordu. Üstelik o bölgede köpek balıklarına da rastlanıyordu.
Florence, soğuğa ve köpek balıklarına rağmen tam 15 mil yüzdü. Teknede bulunan annesi ve antrenörü “Başaracaksın! Az kaldı!” diye bağırıyorlardı. Televizyonlarının başında onu seyreden milyonlarca insan, başarısı için dua ediyordu. Sonra 5 mil daha yüzdü. Hatta California sahillerine sadece yarım mil kaldı. Teknedekilerin bütün teşviklerine rağmen kendisini sudan çıkarmalarını istedi. Herkes hayal kırıklığı içindeydi. Sadece birkaç kulaçlık bir mesafe kalmışken, başarılı yüzücü vazgeçmişti.
Florence Chadwick, daha sonra başarısızlığının nedenini şöyle açıkladı:
“Önümde hiçbir şey göremiyordum. Karayı görebilseydim, başarabilirdim!”
Onu durduran ne soğuk, ne on altı saat süreyle kulaç atmanın yorgunluğu, ne de köpekbalıklarıydı. Başarısızlığına hedefini görememesi neden olmuştu!
İki ay sonra, Florence yine denedi. Su yine soğuktu, köpek balıkları yine vardı, sis yine her şeyin üstünü örtüyordu. Ama bu defa, Florence sisin ardında bir yerde kıyının olduğunu düşünerek yüzdü hep. Sahili hayal ederek attı kulaçlarını. Ve başardı! Catalina Kanalını geçen ilk kadın unvanını kazandı. Hem de erkeklerin rekorunu iki saat farkla geçerek!