*Hikayeyi Fanfiction sitesinde gördüm ve Türkçeye çevirdim.İngilizce aslını buradan buradan okuyabilirsiniz.
Cersei’nin Sonu
Demir Tahtın önünde duruyordu.
Yalnızdı.
Herkes onu terk etmişti.
Herkes ona ihanet etmişti.
Her adımı boş salonda yankılandı.Ses ona kovalandığını hissettirdi.Ne olduğunu bilmediği bir canavar onu takip ediyordu sanki.
Hayır! diye düşündü Cersei,Ne olduğunu biliyorum!Her zaman bildim!Doğduğu günden beri biliyorum!Canavar!Çirkin kötü canavar!Onu uzun zaman önce öldürmeliydim!
Boş salonda başka sesler de vardı.Çeliğin çeliğe çarpma sesini ve insanların merhamet için yalvardıklarını duyabiliyordu.Bazen ise duvarları titretecek kadar güçlü kükremeler duyuluyordu.
Ejderhalar!Ejderhalar!Ejderhalar!
Bu sesi duyduğu zaman durdu ve kendine sarılarak ağlamaya başladı.Çocukken yaptığı gibi dua etmeye çalıştı,ama bunu yapmayalı uzun zaman olmuştu,Cersei nasıl dua edileceğini unutmuştu.Ve bu yüzden kendine Yedi’den daha fazla anlam ifade eden isimleri fısıldadı.
"Baba,anne,Jaime,Joffrey,Tommen,Myrcella."Onlarla geçirdiği güzel zamanları düşündü.Jaime ve Tommen dışında herkesin öldüğünü hatırlamamaya çalıştı.Jaime oğullarının güvenliğini sağladıktan sonra yine ona dönecekti.Söz vermişti ve dönecekti.Jaime onu her zamanki gibi koruyacaktı.
Jaime Cersei’nin hala güvendiği tek kişiydi.Varys,Serçeparmak,Qyburn,Lancel,Sansa Stark,Margaery Tyrell,Mace Tyrell,Redywne ve sayamadığı kadar çok kişi ona ihanet etmişti.
"Hepsini öldürmeliydim,her birini.Kafalarını kazıklara geçirmeliydim!Onlara inanmak büyük aptallıktı!Sadece tek biri benim emrettiğim şeyleri yapsaydı her şey güzel olabilirdi!Olacakları bir tek ben sezdim.Hükmetmeye bir tek ben uygundum.Ama ihanete uğradım!İhanet,her zaman ihanet ettiler!"Boş tahtın altına sürünmeye çalışırken hafif bir çığlık attı.
Eğer odada başka biri olsaydı mutlaka onun delirdiğin düşünürdü.
Bir kaç dakika sonra farklı sesler duydu,bu onu durdurdu.
Kapının dışından ayak sesleri geliyordu.
“Jaime!Beni korumak için mi geldin?”
Odanın kapısı açıldı ve kardeşi önünde durdu.
“Üzgünüm,Jaime değilim.Umarım hayal kırıklığına uğramamışsındır tatlı kız kardeşim.”
Cersei dehşetle kalakaldı.Farklı renklerdeki gözler ve yarısı kopmuş burun onu hiçbir şeyin yapamayacağı kadar korkuttu ve midesini bulandırdı.Korkuyla çığlık atıp tahtın arkasındaki kapıya ulaşmaya çalıştı.
"Ah,bu kadar uzun bir ayrılıktan sonra kardeşine böyle mi davranıyorsun?"Tyrion sordu.“Sıcak sözler ve öpücük bekliyordum.”
“Muhtemelen biraz daha bekleyeceksin,” dedi Lord Bronn.
“Evet,haklısın.Bu benim hatalarımdan biri.Her zaman ailemden çok şey bekledim.”
İki paralı asker Kraliçe Naibini yakaladı.
“Nazik olun” dedi Tyrion.“Ne de olsa o benim kardeşim.”
Cersei kurtulmaya çalıştı ama Tyrion’un adamları onu sıkıca tutuyorlardı.
“Sana bir bakayım tatlı kardeşim.Çok uzun zaman oldu.”
Beş yıl olmuştu.Tyrion onun yaşlanacağını tahmin etmişti,ama yine de onu böyle görmek sarsıcıydı.Saçlarının uzun zamandır taranmadığı belli oluyordu,dağınıktı ve yer yer beyazlamıştı.Tyrion gözlerinin etrafındaki mor halkaları ve yanaklarının sarkmış derisini görebiliyordu.Keskin gözleriyle,sabahlıkla gizlemeye çalışmasına rağmen vücudunun da sarkmış olduğunu fark etti.
Cersei her zaman çok güzel bir kadın olmuştu.Zalim,kindar,bencil…ama seyretmesi güzeldi.Ama şimdi bütün güzellik gitmişti,Cersei fazla kullanılmış yaşlı bir fahişe görünüyordu.
“Kardeşim,bunu söylemekten nefret ediyorum ama nasıl göründüğünün farkında mısın?Bana kraliçeden çok yaşlı balıkçı karılarını hatırlatıyorsun.”
Cersei nefretle ona baktı,eline bir fırsat geçse Tyrion’u seve seve öldürecek gibi görünüyordu.
Şimdi bile,diye düşündü Tyrion biraz da üzgünce.Seni öfkelendirmenin en iyi yolu güzelliğine hakaret etmek.
“Burada ne işin var canavar?”
“Tabii ki genelevler için,başka ne için olabilir ki?”
Bronn ve diğer adamlar kahkaha attı ve bu Cersei’yi daha da kızdırdı.
“Hadi ama Cersei,bunu sen bile anlayabilirsin.Daenerys Targaryen’in hizmetindeyim.Danerys Targaryen;Fırtınadoğan,Ejderhaların Annesi,Dothrakların Khalessi’si,Köle Limanı’nın Kraliçesi ve Yedi Krallık’ın Bu İsimle Anılan ilk Kraliçesi.”
“Hain!Kralına,hanene,ailene ihanet ettin!”
“Hayır tatlı kız kardeşim.önce siz bana ihanet ettiniz.”
“Yalancı!” dedi Cersei kızarak.“Ailemizdeki herkesi katlettin!Annem,babam,Joffrey,Kevan amca,Myrcella!”
“Beni annemi öldürmekle suçlayamazsın.Çok istememe rağmen Joffrey’i de ben zehirlemedim.Eğer o küçük canavarı beşiğindeyken öldürseydim krallığı bu gereksiz katliamlardan kurtarabilirdim.”
“Ona canavar deme,canavar olan sensin!”
Tyrion onu duymazdan gelmeyi tercih etti."Kevan amcaya hiçbir şey yapmadım,onu severdim.O öldüğü sırada ben Kral Toprakları’nda bile değildim.
“Bir kavga sırasında bir arbaletle öldürüldü.”
"Ah,sanırım dünyada arbalet kullanmayı bilen tek kişi benim."Bu adamlarının kıkırdamasına yol açtı.“Myrcella’yı da ben öldürmedim,Obara Martell öldürdü.”
“Myrcella’yı Dorne’a gönderip Martell’lerle komplo kuran sendin.Obara senin yaratığın olmalı.”
Tyrion iç çekti ve başını salladı.“Neden?Sence bizim ailemiz diğer büyük haneler tarafından çok mu seviliyor?”
“Sevilmiyor,” diye ekledi Bronn yardımseverce.“Lannister’lar hakkında tek iyi konuşanlar senin parasını ödediğin adamlar.”
“Peki ya babamız?Onu da öldürmediğini mi iddia edeceksin?”
“Hayır,onu öldürdüm.Beni bunun için suçlayabilir misin?Bir fahişe ile birlikteydi.”
Cersei sinirden dişlerini gıcırdattı.“Bundan kurtulamayacaksın.Jaime beni kurtarmak için Kral Muhafızları ve yüz tane Lannister askeri getirecek.”
“Ah benim zavallı,tatlı kız kardeşim?Buna inanıyor musun gerçekten?”
Tyrion Cersei’nin ayaklarının önüne bir şey attı.Meşale ışığında parlıyordu.
Altın bir el.
Cersei vücudundaki bütün kanın çekildiğini hissetti ve dizlerinin üzerine yığıldı.Kardeşinin sağ elini eline aldı.“Hayır” diye fısıldadı.“Jaime’yi öldürmüş olamazsın.Kılıç eli olmadan bile o senden on kat daha erkek.”
"O zaman yanımda otuz adam olması iyi olmuş."Tyrion alaycı tonunu kaybedip ciddi bir sesle konuşmaya başladı.”Jaime’yi severdim,bana haksızlıklar yapmış olsa bile öldüğünü görmekten zevk almadım.”Tyrion bir anlık tereddütten sonra ekledi,”Tommen’i de öldürmeyi istemedim.”
“Tommen?Tommen’ı de mi öldürdün?Son çocuğumu?Gözyaşları yanaklarından süzülüyordu.Her şey gitmişti;sevdiği herkes gitmişti.Canavar kazanmıştı.
“Başka seçenek yoktu.Tıpkı babamızın Targaryen çocuklarına yaptığı gibi,Daenerys’de taht üzerinde hak iddia edebilecek herkesi öldürmek zorundaydı.Eğer sana bir şey ifade ediyorsa,Jaime kolayca öldü ve ben bundan hiç zevk almadım.”
Cersei gözyaşlarıyla çirkin yüze baktı.”Sana ne ödedi?Tatlı oğlumu ve erkek kardeşini öldürmen için sana ne ödediğini söyle.”
“Kraliçe Daenerys bana hakkım olanı verdi,sizin hiçbir zaman vermeye yanaşmadığınız şeyi;Casterly Kayası’nı.Lannister Hanesi’nin başı ve Batı Muhafızı olacağım.Danerys senin aksine son derece iyi ve adaletli bir kraliçe.Hizmetine girdiğimde ondan sadece iki şey istedim.”
“Diğeri ne?” diye sordu Cersei.
“Sana tecavüz edip öldürmememe izin vermesini istedim tatlı kız kardeşim.Ama tecavüz kısmını atlayabiliriz.”
Tyrion ellerini uzatıp Cersei’nin boynunu kavradı.
Uzun yıllar önce yaşlı çirkin bir büyücü Cersei’ye erkek kardeşi tarafından boğularak öldürüleceğini söylemişti.O günden beri bu kehanetten korkarak yaşamıştı.
Ama o anda Cersei Lannnister sonu memnuniyetle karşıladı ve gözlerini kapatırken Jaime ile çocuklarını yeniden görmeyi umdu.