Sorduğunuz için çok memnun oldum! Bilim insanlarının bu konu üzerinde pek çok elverişli bilgisi vardır, fakat çoğu öğrenci bu konu hakkında bilgi sahibi değildir. Öğrencilerin nasıl öğrendiğini araştıran araştırma ilk olarak Kaliforniya Üniversitesi, Los Angeles gibi yüksek rekabetli kurumlarda gerçekleştirildi. Bu okullardaki öğrenciler bile berbat yöntemler uyguluyordu.
Örneğin, öğrenciler sıklıkla okuduklarının altını çizerler, fakat araştırma gösteriyor ki bunun hafızaya yardımı yok. Çoğu öğrenci metni ilk defa okuduğu gibi çizer, o sırada neyin altı çizilecek kadar önemli olduğunu bilmezler.
Bir diğer etkisiz kavrayış yöntemi ise tekrar okumaktır. Böyle yapmak öğrenciye çalıştığı şeyi daha ve daha iyi biliyormuş gibi hissettirir. Tekrar okumak, birinin aynı şeyi defalarca açıklaması gibidir. Hepsi mantıklıdır, bu yüzden “evet, evet, anladım.” dersiniz. Fakat bir açıklamayı gözden geçirmek, bir şeyi kendinizin açıklayabilmesiyle aynı değildir.
Yeniden okumaktaki hata – dersi öğrenip öğrenmediğinizi bilememek – birinci iyi çalışma yöntemimizi işaret eder: kendini sınamak. Kendini sınamak flaş kartlarını gerektirebilir, bir kitap bölümünün arkasındaki soruları cevaplamak anlamına gelebilir veya bir çalışma arkadaşı tarafından sorulan sorulara cevabı yapıştırmak olabilir.
Kendini sınamanın iki temel faydası vardır. Birincisi, tekrar okumaya zıt olarak, kendini sınamak ne öğrenildiğinin doğru bir değerlendirmesini ve kişinin çalışmaya devam edip etmemesi gerektiğini sunar. İkincisi, çok sayıda çalışmanın gösterdiğine göre kendini sınamak, bilgiyi hafızada pekiştirmek için harika bir yol. Hatta bilgiyi okurken harcanan eşdeğer zamandan bile daha iyi.
Bir diğer faydalı yöntem ise okurken arada sırada durup metindeki bir ifadenin neden doğru olduğunu sormak. Hepimizin gözlerimizi kelimelerin üzerinden geçirirken okuduğumuz şey hakkında gerçekten düşünmediğimiz zamanlar olmuştur. Birkaç paragrafta bir durup “Bu neden böyle?” diye sormak, düşünme ve öğrenmeyi harekete geçirir.
Üçüncü bir yöntem ise ineklemek yerine çalışma dönemlerini yaymaktır. Pek çok araştırmanın gösterdiğine göre, bilgi günlere veya hatta haftalara ayrılarak tekrar edildiği zaman hafıza daha uzun süreli oluyor. Öğretmenler bu yöntemi, derste daha önce işlenen bilginin yeniden gözden geçirilmesini gerektiren daha sık ödev ve deneme vererek destekleyebilir. Özet hafıza tazeleyiciler bile öğrenmede büyük getirilerle sonuçlanabilir.
Kaynak: unimetre.com