Bernard, Vahşi ve Helmholtz.. Kitapta çelişkisiyle derinden etkileyen üç karakter. Bernard fiziksel farklılığından mütevellit dışlanmış, yabancılaşmış bir karakterdir. Fiziksel farklılığı onda zihinsel temelli toplumsal aykırılıklar olarak da baş gösterir. Helmholtz'un ise zihinsel ayrılıkları kendini toplumdan ayırmasını ve birey olduğunu fark etmesini sağlamıştır. Helmholtz ''güzelliğin'' peşindedir. Kelimeleri x ışınları gibi kullanmak ister ama kelimeleri böylece kullanmak anlam olmadığında mümkün değildir. Vahşi'nin ayrılığına ve sebepleri ise yetiştiği toplumdan yabancılığı -ten rengi ve annesi-; cesur yeni dünya'dan ise içinden geldiği toplumun, bireyselliğinin farkında olması ve de şartlandırılmamış olarak yetişmesidir. Üç karakter de uyumsuzdur, mutlu değildir ve yabancıdır. Yani, toplum düşmanlarıdır. Aldous Huxley, Cesur Yeni Dünya'da uygarlığın temel sorununu -birey/toplum ve mutluluk/özgürlük ilişkisini- köklerinden yakalamış. Toplumsal kurumların ortadan kalkması, özel mülkiyetçiliği kaldırmak problemleri çözmüş gibi görünsede, aslında, insanlar en az George Orwell'in 1984'ündeki kadar özgür değildir. Burada ''Büyük Birader'' in izlemeleri ve kısıtlamaları yoktur fakat direkt olarak bilince yapılmış saldırıyı ve şartlandırmayı görürüz. İnsanların mutluluğunu tercih ettiklerini söyleyen Mustafa Mond, Vahşi'nin de söylediği gibi, Tanrı'yı, şiiri, günah'ı ve mutsuz olma hakkını elden almıştır. Diğer yandan işçi sınıfının boş zamanları bile onlara külfet olmaya başlamıştır. Herkes mutludur ve kimsenin mutsuz olmaya zamanı yoktur. Görünen o ki, insan, bilinci ve fikri özgür olmadıkça, önceden verilmiş kararlara ve yaşamında süregelen baskılara adapte oldukça, uygarlığın her türlüsü tahakkümün farklı bir yansıması olacaktır. Bu, sonsuza dek mutlu olacağımız ve soma tatillerine çıkacağımız mükemmel bir dünya görünse bile.