Qiao Moyu, Ye Peicheng’in zihninde meydana gelen psikolojik değişikliklerin farkında değildi. Telefonu kapattığını görünce masanın üzerindeki kutuyu işaret etti: “Film İmparatoru Ye, işte aradığın şey.”
Bunu söyledikten sonra gitmek için arkasını döndü.
“Ne?” Ye Peicheng’in bakışları, sesinde bir miktar kafa karışıklığıyla kutuya düştü.
Qiao Moyu aniden neler olduğunu anladı; Görünüşe göre Ye Peicheng hiç kimseden kendisine bir eşya teslim etmesini istemedi. Hemen kutuyu aldı ve “Boşver, bir hata yapmışım gibi görünüyor. Özür dilerim!” dedi.
Ama Ye Peicheng ona kaçma şansı vermedi. “Bırak onu” emrini verirken gözleri eşyaya odaklandı. Kalktı ve yürüdü.
Adam uzun boyluydu ve siyah bir takım elbise giymişti, bu ona açıklanamaz bir şekilde baskıcı bir hava veriyordu. Qiao Moyu kutuyu teslim etmek zorunda kaldı: “Bir bakabilirsin.”
Ye Peicheng beyaz kutuyu açtı ve birkaç gül yaprağıyla süslenmiş kırmızı, kalp şeklinde bir pasta gördü.
Bugün Ye Peicheng’in 27. doğum günü ve eğlence çemberindekiler bunun farkında olmalı. Ancak, her zaman dikkat çekmedi, bu yüzden bir doğum günü partisi düzenlemeyi düşünmedi.
Kalpli pastayı kutuda görünce yukarı baktı ve hafifçe kaşlarını çatarak Qiao Moyu’ya keskin bir şekilde baktı.
Kariyerinde, daha yükseğe tırmanmak için doğum gününde onu memnun etmeye çalışan birçok kişi vardı. Eğlence ortamına yeni adım atan bu kadın, beklenmedik bir şekilde ona böyle bir saikle yaklaşmıştı.
Qiao Moyu, şu anda kendini açıklamaya çalışmanın bir faydası olmadığını biliyordu. Ve açıkçası, Xing Wanshuang bunu kendisinin ayarladığını asla kabul etmeyecekti. Belki de bahaneler uydurmak, Ye Peicheng’in onu daha çok hor görmesine neden olur.
Yararsız olduğunu inkar etmeye çalıştığı için, bunu yaparak zamanını boşa harcamak istemiyordu. Kutuda iki çatal olduğunu fark ederek birini aldı ve Ye Peicheng’e gülümsedi. “O halde yiyelim mi Bay Ye?”
Ye Peicheng’in gözleri tek kelime etmeden sakince ona odaklandı.
“Ah, o zaman kendim yerim. Bu sabah yeterince yemedim.” “Bugünün senin doğum günün olduğunu duydum. Film İmparatoru Ye, doğum günün kutlu olsun!”
Onu tebrik ettikten sonra kutuyu kaldırdı ve hemen oradan ayrıldı.
Salonda oyuncunun gözlerindeki ifade belirsizdi.
Ara bittikten sonra Ye Peicheng ve Xing Yushuang oyunculuklarına devam ettiler. Tarihi kıyafetlerini değiştirmişler ve bugünkü çekim için makyajlarını yeniden yapmışlardı.
Şu anda, “Sheng Shi”nin resmi mikroblogu patladı.
Genel olarak, fotoğraf çekimi görüntülerinin halka açıklanması birkaç saat hatta günler alabilir. Fotoğraf çekiminden sonra en iyi görüntüler seçilecek, rafine edilecek ve sonlandırılacaktır.
Ancak bu ekip için öne çıkan noktalardan biri de orijinal görsellerin herhangi bir son işleme tabi tutulmadan yayınlanacak olması. Bu aynı zamanda oyuncular için de büyük bir zorluk olacak. Herhangi bir düzenleme olmadığından, yakın plan bir görüntüdeki küçük bir kusur, yüksek tanımlı merceğin altında sonsuza kadar büyütülür.
Ancak, ana oyuncu kadrosunun olağanüstü olduğunu belirtmek gerekir. Söylemeye gerek yok, Ye Peicheng her açıdan kusursuzdu. Benzer şekilde, Xing Wanshuang, kamera önünde iyi bir poz verme duygusuyla birlikte güzel bir görünüme ve ince bir vücuda sahipti. Fotoğrafların düzenlenip düzenlenmemesi arasında bir fark olmayacaktır.
Bu tarz bir çekimden sadece birkaç oyuncu zarar görebilirdi ama bunlar sadece küçük ayrıntılar olduğu için çok fazla bir utanç olmazdı.
Qiao Moyu için seçilen son fotoğraf, onun havada dönen tekmesiydi. Asistanı Xiao Su fotoğrafı açtı. “Aahh..” hayranlıkla içini çekmeden edemedi.
Makyajını yeni bitiren Qiao Moyu döndü ve sordu: “Ne oldu?”
“Rahibe Moyu, bu çekimde çok güzeldin, peki ya bu fotoğraf?” Xiao Su cep telefonunu ona verdi.
Qiao Moyu’nun çekilmiş onca çekici fotoğrafı arasından neden berbat bir fotoğrafın seçildiğini sormak istedi.