Lütfen biri bana anlatsın!
Haberi okumuşsunuzdur...
Sadakatsizlik nedeniyle 30 yıllık eşinden boşanan bir kadın, açtığı “katılma alacağı” davası sonucunda, evlilik boyunca edinilmiş malların yarısını alma hakkına sahipken, ev içi emeğinin bir karşılığı olmadığını öğrendi.
Yargıtay, boşanan kadının ev işi yapıp çocuklara baktığı için kocasından maddi alacak talebinde bulunamayacağına karar verdi.
Yargıtay kararında “... davacı (kadın) ev işlerini yapmasından kaynaklanan alacak isteğinde bulunmuş ise de ev kadını olarak, evin yemek ve temizlik işlerini yapması, çocukların bakımını üstlenmesi kanunun aradığı anlamda doğrudan maddi bir katkı sayılamaz. Bu bakımdan davacının bu isteği de yerinde değildir...” ifadelerine yer verdi.
Daha önce de başka bir davada, kadının ev kadını olarak evin yemek, temizlik gibi işlerini yapmasının ve çocukların bakımını üstlenmiş olmasının katkı sayılamayacağını vurgulayan Yargıtay, kadının talep ettiği evlilik sürecinde edinilen mallardan katkı payı talebini tümden reddetmişti.
Özetle...
Temizlikçilik, aşçılık, bulaşıkçılık, ütücülük, son ütücülük, çocuk bakıcılığı yapan bir kadın, evin ekonomisine ‘kanunun aradığı anlamda’ bir katkı sağlamıyor!
O halde ev kadınının “ev içi emeği”, kanun karşısında tek kelimeyle bir HİÇ!
Öyle değil mi?
Tam olarak değil galiba...
Çünkü...
Aynı Yargıtay - Borçlar Kanunu ile Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’na istinaden - kaza sonucu yaralanma nedeniyle ev hizmetlerini bir süre yapamayan ev kadınlarının “geçici işgöremezlik tazminatı” isteyebileceğini söylüyor.
Dikkatinizi buyurun lütfen; “işgöremezlik” diyor.
Temizlikçilik, aşçılık, bulaşıkçılık, ütücülük, son ütücülük, çocuk bakıcılığı yapan bir kadının bir süre bunları yapamaması durumu “işgöremezlik” olarak tanımlanıyor.
O halde ev kadınının “ev içi emeği”, kanun karşısında tek kelimeyle bir İŞ!
Öyle değil mi?
Rica ediyorum, lütfen biri bana anlatsın!
Sağlamken “hiç” olarak görülen ev kadını, yargı karşısında değer kazanabilmek için ille de kaza geçirip işgöremez hale mi gelmeli?