Bir gece geç vakit, hepimiz yataktayken,
Bayan O'Leary kulübede bir fener yaktı.
İneği onu tekmeledi, sonra gözünü kırptı ve dedi ki,
Bu gece eski şehirde sıcak bir zaman olacak!
- Chicago halk şarkısı
Catherine O'Leary'nin bilinen bir fotoğrafı yok ve kameralardan kaçtığı için onu kim suçlayabilir ki? Ekim 1871'de, Chicago'nun 2.000 dönümden fazlasının yandığı o iki felaket gününden sonra, Bayan O'Leary'nin kapısında sürekli muhabirler belirdi, ona hareketsiz, değersiz ve sarhoş, kirli elleri olan yaşlı bir cadı diye seslendi. Kocası, köpekleri ayak bileklerine saldı ve başlarına tuğla fırlattı. P.T. barnum sirkiyle gezmesini istemek için kapıyı çalmaya geldi; onu bir süpürge sopasıyla kovaladığı bildirildi. Amerikan tarihinin en büyük felaketlerinden birindeki şüpheli rolü, ona asla istemediği ve saptıramadığı şöhretini getirdi. 24 yıl sonra akut zatürreden öldüğünde, komşular gerçek nedenin kırık bir kalp olduğu konusunda ısrar ettiler.
Bayan O'Leary, 8 Ekim Pazar gecesi, alevlerin DeKoven Caddesi'ndeki aile kulübesinin yanındaki ahırda ilk kıvılcım çıkardığında uyuduğunu iddia etti. Alev kuzeydoğuya doğru ilerledi, gecekonduları ve barakaları delip geçerek Taylor Caddesi'ne sıçradı, sıcaklık o kadar şiddetliydi ki itfaiyeci Charles Anderson hortumunu ancak bir kapıyla korunduğunda alevlere tutabilirdi. Şapkası kafasına kıvrıldı. Büyüyen yangına tüm yedek motorlar çağrıldı ve bir itfaiye şefinin diğerine şu soruyu sormasını sağladı: Bu yangın nereye gitti? Cevap hızlı ve yerindeydi: Cehenneme gitti ve gitti. Sakinler, acayip bir rüzgarın alevleri 100 metreden daha yüksek ateş duvarlarına çevirdiğini, konveksiyon girdapları olarak adlandırılan meteorolojik bir fenomen olduğunu fark ettiler - alevlerden yükselen ve daha soğuk çevre havasıyla temas ettiğinde şiddetle dönmeye başlayan aşırı ısınmış hava kütleleri. Daha sonra bir görgü tanığı, bir kasırga gibi esen, sayısız kötü ruh gibi uluyan rüzgarın, alevleri asla tarif edilemeyecek ve hayal bile edilemeyecek bir güç ve şiddetle önlerine sürdü.
Rüzgâr saatte 30 mili asla geçmese de, bu ateş iblisleri, adlandırıldıkları gibi, alevleri şehrin dört bir yanına doğru ittiler. 10 Ekim Salı sabahı erken saatlerde, yağmur son uysalca parlayan korları söndürdüğünde şehir harap oldu: 200 milyon dolar değerinde mülk yok oldu, 300 can kaybedildi ve 100.000 kişi -şehir nüfusunun üçte biri- evsiz kaldı. Chicago Tribünü sonra Moskova'daki hasara benzetti Napolyon'un 1812'deki kuşatması . Kaderin tuhaf bir cilvesiyle ve şehir basınının da gözünden kaçmayacak bir şekilde, yangın O'Leary ailesinin evini kurtardı.
Büyük Şikago Yangını'ndan önce, şehrin Batı Yakası'nda beş çocuğuyla birlikte yaşayan iki İrlandalı göçmen Patrick ve Catherine O'Leary'yi kimse fark etmedi. Patrick bir işçiydi ve Catherine, beş ineğini ahırda tutarak kapıdan kapıya süt sattı. Şehrin kuzey kenarlarında yangın sönmeden önce bile, Chicago Akşam Günlüğü Pazar akşamı saat 9 sularında DeKoven ve Twelfth Streets'in köşesinde, bir kadının sağdığı bir ahırda bir ineğin lambayı tekmelemesi nedeniyle başladığını bildirerek onu suçladı. mahalledeki çocuklar. Bunu benzer makaleler takip etti, pek çok etnik stereotipi devam ettirdi ve şehrin artan göçmen nüfusuyla ilgili yerlici korkuların altını çizdi. Chicago Times , birincisi, 44 yaşındaki Catherine'i, yıllarca süren zahmet, sıkıntı ve yoksunluğun ağırlığıyla neredeyse iki katına çıkmış yaşlı bir İrlandalı kadın olarak tasvir etti ve ahırını kasten ateşe verdiği sonucuna vardı: Yaşlı cadı ona bir parça odun ya da bir kilo domuz pastırması vermeyen bir şehirden öcünü alacağına yemin etti.
Polis ve İtfaiye Komiserleri tarafından yangının nedenini belirlemek için yapılan bir soruşturma sırasında, Catherine saat sekiz ile sekiz buçuk arasında yattığını ve kocası onu şu sözlerle uyandırdığında uyuduğunu ifade etti: Cate, ahır yanıyor! Kendi gözleriyle görmek için dışarı koştu ve düzinelerce komşu komşu evleri kurtarmak için çalışırken, yangın musluğuna iki lavabo yerleştirirken ve kovalarla su ile koşuştururken izledi. İçlerinden biri o gece bir parti vermişti -Catherine yatmaya hazırlanırken keman müziği duyduğunu hatırladı- ve Bayan White adında bir kadın ona birinin toplantıdan uzaklaşıp ahırına girdiğini söyledi. Ahırımda ineklerimi sağan bir adam olduğundan bahsetti, dedi Catherine. Görmediğim için söyleyemedim.
Kurul ayrıca, DeKoven Caddesi'ndeki O'Leary'nin tam karşısında yaşayan ve Patrick O'Leary'yi yangın konusunda ilk kez uyaran Daniel Sullivan adlı bir şüpheliyi de sorguladı. Ahşap uzuvları nedeniyle Peg Leg olarak bilinen Sullivan, partiye katıldığını ve dokuz buçuk gibi ayrıldığını söyledi. Gece dışarı çıkarken, O'Learys'in ahırında bir yangın gördüğünü söyledi. 'Ateş, ateş, ateş!' diye bağırarak sokağın karşısına koştu. ve inekleri kurtarabileceğini düşünerek doğruca alevlerin kaynağına yöneldi. Sullivan, bir atın kör olmadıkça ateşten çıkamayacağını biliyordum, dedi ama ben bilmiyordum ama inekler yapabilirdi. Sol tarafa döndüm. Bu uca bağlı dört inek olduğunu biliyordum. İneklere saldırdım ve onları olabildiğince çabuk gevşettim. İki tanesini serbest bıraktım ama burası çok sıcaktı. İneklerin çıkmadığını görünce koşmak zorunda kaldım.
Dokuz gün boyunca 50 kişiyi sorguladıktan sonra - 1100'den fazla el yazısı sayfası oluşturan ifade - yönetim kurulu üyeleri yangının nedeni hakkında sonuçsuz bir rapor yayınladı. O rüzgarlı gecede bir bacadan üflenen bir kıvılcımdan mı kaynaklandı, okudu mu yoksa insan gücü tarafından ateşe mi verildi, belirleyemiyoruz. Yine de Catherine O'Leary halkın gözünde suçlu olmaya devam etti. Çağdaşlarından hiçbiri onun masumiyetini gösteren bariz soruları sorma zahmetine girmedi: Neden yangını söndürdükten sonra ahırdan ayrılsın -hatta kazara- ve evine geri dönsün? Neden yardım için çığlık atmıyor? Neden onları kurtarmaya çalışmadan ineklerini, ahırını ve muhtemelen evini kaybetme riskini göze alsın ki?
Catherine'in oğullarından biri olan James, yangın sırasında iki yaşındaydı ve büyüyüp büyüyecekti. Büyük Jim O'Leary , kötü şöhretli salon sahibi ve kumar kralı. Yıllar boyunca sayısız gazete röportajı verdi ve şu şikayette bulundu: İneğin lambayı tekmelemesi hakkındaki o küflü eski yalan beni yakamın altına sokuyor. Yangının, büyük miktarlarda ahıra yangının arifesinde teslim edilmiş olan yeşil (veya yeni hasat edilmiş) samanın kendiliğinden yanmasından kaynaklandığında ısrar etti. Ancak 1871 yazı, Chicago'da uzun ve acımasız bir sıcak dalgası olmuştu; sonbahara kadar devam eden kavurucu sıcaklıklar, samanın ahırda depolanmadan önce tamamen kurumuş olmasına neden oluyordu.
Patrick ve Catherine O'Leary, 1879'da DeKoven Caddesi'ndeki kulübelerini sattılar ve birçok kez taşındılar, sonunda o zamanlar uzak Güney Yakası olan South Halstead Caddesi'ne yerleştiler. 1894'te, Catherine ölmeden bir yıl önce, doktoru her zaman yapmayı reddettiği şeyi yaptı ve basına şu yorumu yaptı:
Bayan O'Leary'nin tarihte kendisine verilen yeri gördüğünde duyduğu üzüntüyü ve öfkeyi size tarif etmem imkansız olurdu. Büyük Şikago Yangını'nın kazara bile olsa sebebi olarak görülmesi, hayatının acısıdır. Konunun işlendiği hafiflik ve bununla bağlantılı olarak adının hicivli kullanımı karşısında şok olur…. Hiçbir muhabiri huzuruna kabul etmiyor ve tarihin başına ne tür bir alay konusu gelirse gelsin, bunu onun benzerliğinin yardımı olmadan yapmak zorunda kalacağı konusunda kararlı. Pek çok cihaz onun resmini elde etmeye çalıştı ama o bunların hiçbiri için fazla keskindi. Hiçbir çizgi film onun özelliklerinden hiçbir şekilde faydalanamaz. Dünyada bir benzeri yok ve asla olmayacak.
Patrick ve Catherine O'Leary toprağa verildi Olivet Dağı Katolik Mezarlığı Chicago'da, oğulları James ve karısının yanında. 1997'de Chicago Kent Konseyi, Catherine'i ve ineğini tüm suçlamalardan temize çıkaran bir kararı kabul etti.
Kaynaklar:
Kitabın:
Richard F. Balyalar, Büyük Şikago Yangını ve Bayan O'Leary'nin İneği Efsanesi . Jefferson, NC: McFarland & Co., 2002; Owen J. Hurd, Gerçekten Sonra: Amerikan Tarihinin Kahramanlarının, Kötülerinin ve Yardımcı Karakterlerinin Şaşırtıcı Kaderi . New York: Penguen Grubu, 2012; Carl Smith, Kentsel Bozukluk ve İnancın Şekli . Chicago: Chicago Press Üniversitesi, 1995.
Nesne:
Chicago'da Yangın ve Ölüm. New York Habercisi, 10 Ekim 1871; Chicago Fire: Görgü Tanıklarının Canlı Hesapları. Cincinnati Günlük Gazete , 11 Ekim 1871; Chicago Ateşi! Alevler Sonunda Kontrol Edildi. Richmond Partisi , 13 Ekim 1871; Chicago'yu Yok Eden Büyük Yangın. Chicago Arası Okyanus , 9 Ekim 1892; O'Leary İneğinin Dersi. Biloxi Günlük Habercisi , 5 Temmuz 1899; Bayan O'Leary Öldü. Baltimore Güneşi , 6 Temmuz 1895; O'Leary, Annesinin İneğini Savunuyor. Trenton Akşam Saatleri , 1 Aralık 1909; Meclis Üyesi, Bayan O'Leary ve İneğini Aklamaya Çalışıyor. Rockford (IL) Kayıt Yıldızı , 12 Eylül 1997.