Araştırmalar, günde beş saat çalışmanın üretkenliğe katma değer sağlayabileceğini ve refahı artırabileceğini gösteriyor
Wired tarafından hazırlanan içerik oldukça çarpıcı bilgiler içeriyor.
BBC, Liverpool pazarlama ajansı Agent'tan bir TV programı için İskandinav tarzı, altı saatlik bir iş gününü test etmesini istediğinde böyle sonuçlar beklenmiyordu. 2016 yılında İsveç bakım evlerinde altı saatlik gün raporlarından esinlenerek, çalışma saatlerinin azaltılmasının, personelin refahını sağlamanın yeni yollarına yol açacağı umudu. Ancak aynı yıl gerçekleştirilen bir aylık denemenin sonuçları karışıktı.
Ajans CEO Paul Corcoran, "Gerçekten çok iyi şeyler oldu" diyor. "Görevlere zaman açısından baktık ve 'Bunu yapmak için 15 dakikaya, bunu yapmak için yarım saate ihtiyacımız var ve gerçekten bu şekilde teslim etmeye odaklandık. İnsanlar trafiğin en kötüsünü kaçırıyorlardı çünkü sabah 8.30 yerine sabah 9'da geliyorlardı ve erken bitiriyorlardı, bu yüzden çocukları almak gibi şeyleri yapma esnekliğine sahiplerdi.”
Ancak, personel işlerini nasıl daha küçük zaman dilimlerinde yoğunlaştırabileceklerine çok fazla odaklanmaya başlayınca, olumsuzluklar hızla ortaya çıktı. Corcoran, "Fikir insanlara daha fazla özgürlük vermekti, ancak 'oh kahretsin, her şeyi o saatlerde halletmemiz gerekiyor' diyerek daha stresli hale geldiğimizi fark ediyorduk", diyor Corcoran. Sonunda iş, herkesin iki kısa gün ve üç uzun gün çalıştığı bir modele yerleşti.
İşverenler, Covid-19'un ardından işyerine dönüşü nasıl yönetecekleriyle uğraşırken, sıkıştırılmış çalışma kavramı geri dönüyor. Merkezin solundaki politikacılar dört günlük haftalar boyunca dava açmaya devam ederken, genellikle beş saatlik günlerin daha iyi bir seçenek olabileceğini gösteren kanıtları unutuyorlar.
Silicon Valley danışmanlık Strategy and Rest'in kurucusu ve daha kısa çalışma saatleri ile üretkenlik arasındaki bağlantıları inceleyen birkaç kitabın yazarı Alex Pang, "Araştırmalar, beş saatin çoğumuzun bir şeye konsantre olabileceği maksimum süre olduğunu gösteriyor" diyor. "Bunu aşabileceğiniz dönemler var, ancak gerçek şu ki çoğumuz her gün içimizde o kadar iyi iş zamanı var."
Sekiz saatlik işgünü, nispeten yeni bir kavramdır ve Ford Motor Company tarafından bir asır önce, personelin bireysel üyelerine aşırı taleplerde bulunmadan üretimi günde 24 saat sürdürmenin bir yolu olarak pekiştirildiği yaygın olarak kabul edilmektedir. Ford'un deneyi, genel üretkenlikte bir artışa yol açtı; ancak Kaliforniyalı e-ticaret şirketi Tower Paddle Boards ve Alman dijital danışmanlık Rheingans da dahil olmak üzere beş saatlik gün taraftarları, sıkıştırılmış saat modellerine geçtiklerinde benzer bir fenomen yaşadıklarını söylüyorlar.
Corcoran gibi, Tower CEO'su Stephan Aarstol, 2015 yılında işletme beş saatlik bir çalışma gününü benimsediğinde elde edilen sonuçlardan şaşırdığını söylüyor. Personel, sabah 8'den akşam 13'e kadar ara vermeden çalıştı ve çalışanlar sırayla çıktıyı en üst düzeye çıkarmaya odaklandı. öğleden sonraları kendilerine ayırabilmek için ciro yüzde 50 arttı.
"Bunu ilk piyasaya sürdüğümüzde depo çalışanları gözlerini deviriyordu, ancak en büyük kazançlar aslında oradaydı" diyor. "Daha önce kargoya vermeleri her paket için beş dakika sürmüştü, ancak birkaç hafta içinde bu süreyi üç dakikanın altına indirdiler. Gerçek üretkenlik uzmanlarının yapacağı şeyleri yapıyorlardı. Onlara bir kısıtlamaları olduğunu söyledim ve bu onları yaratıcı düşünmeye zorladı.”
Rheingans CEO'su Lasse Rheingans, personelle sıkıştırılmış çalışma fikrini ilk ortaya attığında, akıllı telefonlar gibi dikkat dağıtıcı unsurları masalarından yasaklama ve "Slack gibi üretkenlik katillerinin" kullanımını en aza indirme fikrini ortaya attıklarını söylüyor. Rheingans'ın amacı üretkenliği sabit tutmak ama insanlara daha fazla izin vermekti.
Rheingans, iş-yaşam dengesi için daha üretken ve daha iyi olmasına rağmen, Corcoran gibi, bir yıl sonra kısa günlerin dezavantajlarından da farklı olmadığını keşfettiğini söylüyor. “İlişki düzeyinde bir şeyler kaybettiğimizi fark ettik” diyor. “Birlikte gevezelik, küçük konuşma ve kahve için zamanınız olmadığında, sadakati ve ekip kültürünü ve insanların bir şirketteki ilişkilerini etkiler.”
Reading Üniversitesi Henley Business School'da stratejik insan kaynakları yönetiminde doçent olan Rita Fontinha'ya göre, sıkıştırılmış çalışma saatlerinin açık iyi tarafları olsa da - “sadece bireylerin çalışma yaşam kalitesi için değil, aynı zamanda kuruluşların finansal performansı için de faydaları var. ” – kendi araştırması hem Corcoran hem de Rheingans'ın bulduğu dezavantajların altını çiziyor.
"Daha kısa bir iş günü, daha iyi zaman yönetimi ve konsantrasyonu teşvik edebilirken, bireyler görevleri zamanında tamamlamak için ek bir baskı hissedebilirler" diyor. "Gerekirse görevleri tamamlamak için fazladan zamana sahip olma veya tamamlanmışlarsa onlara daha az zaman harcama esnekliği, [benim] araştırmamda gösterildiği gibi, çalışanlar tarafından değer verilen bir şeydir."
Benzer şekilde, Oxford Üniversitesi Saïd Business School'da ekonomi ve strateji doçenti olan Jan-Emmanuel de Neve, araştırmasının beş saatlik çalışma günlerinin daha fazla çalışan refahına yol açtığı ve bunun da daha fazla üretkenliğe yol açtığı argümanını güçlendirdiğini söylüyor. Ancak, tanımı gereği, üretkenlik kazanımlarının herkesin daha fazla iş yapması anlamına geldiği ve bunun da refah kazanımlarını tersine çevirmenin zincirleme etkisi olabileceği konusunda uyarıyor.
İnsanlar daha kısa zaman dilimlerinde daha fazla iş yaparak aslında kendilerini daha stresli olmaya hazırlıyorlar. “Covid-19 bizi evden çalışmaya zorladı ve [bu nedenle] üretkenlikte iyileştirmeler alıyoruz” diyor. "Üretkenlik kazanımları olduğunda daha fazla iş yaptığımızın farkında olmalıyız - bunu daha fazla izin almaya çevirmedik, daha fazla işle doldurduk. Şu anda ipleri çekiyoruz - ebeveynlerimizin veya büyükanne ve büyükbabamızın yaptığından ne kadar daha fazla iş yaptığımızı düşünmek çılgınca.”
Daha kısa çalışma günlerinin toplumsal bir dezavantajı, tüm işlerin beş saatlik aralarla yapılmaya uygun olmamasıdır. Araştırmalar, insanların yaratıcılığının beş saatlik konsantrasyondan sonra azaldığını bulmuş olabilir, ancak tüm işler insanların yaratıcı olmasını gerektirmez. Pang, "Derin odaklanma gerektirmeyen çok fazla iş var" diyor. Incall merkezleri, bakım evleri ve fabrika hatları, personel sadece işi yapmak için gereklidir ve Ford Motor Company'nin gösterdiği gibi, onlardan sekiz saatlik vardiyalarda yapmalarını istemek için çok iyi bir neden vardır: her 24 saatte bir izin verir. dönem üç eşit parçaya bölünür. Bu tür işleri yapan insanlar için, üretkenlik açısından beş saatlik vardiyalar gereksizdir; işverenler için, örgütsel bir bakış açısından daha az düzenlidirler.
De Neve, bunun bir bütün olarak işgücü için sorunlu olduğunu söylüyor. “Belirli saatlere bağlı kalması gereken ve topluma nüfuz eden çok sayıda iş var, ancak [belirli saatler] tamamen gereksiz olan çok sayıda iş var” diyor. “Benim düşüncem, [gelecek] bu işler arasında daha fazla varyasyon ve farklılık olacağı yönünde. Ne yazık ki, bu muhtemelen eşitsizlikleri şiddetlendirecek.”
Yeni çalışma biçimleri tasarlayabilen işverenler için pandemi, bunu en iyi nasıl yapacaklarını düşünmeye başlamaları için alan yarattı. Aynı zamanda, radikal değişimi benimsemiş olanları stratejilerini yeniden düşünmeye zorladı. Kaliforniya'da Aarstol, Tower'ın 2020 yazında iş batacak gibi göründüğünde beş saatlik iş günlerini terk etmek zorunda kaldığını söyledi.
Satışları artırmak için artan üretkenlik beklentisine güvenmek yerine, bunun yerine her zaman kullanılabilir bir kültüre döndü. Almanya'da Rheingans, pandemi sırasında bir yıldan fazla bir süre evden çalıştıktan sonra çoğu çalışanın bunu yapmaya devam etmek istediğini söylüyor. Bu, personele kişisel yaşamlarını iş taahhütlerine göre uyarlama esnekliği verir, ancak aynı zamanda beş saatlik günleri başarılı kılan temel unsurun - sağlam bir kesintisiz konsantrasyon dönemi - elde edilmesinin daha zor olduğu anlamına gelir.
Rheingans, "Bazılarımızın çocukları olduğu ve evde okula gitmek zorunda olduğu için modeli tamamen değiştirdik - sabah 8'den akşam 1'e kadar çocuklarınızın yanında çalışma şansınız yok" diyor. Şirket, insanların çocuklarına bakmaları veya kendilerine zaman ayırmaları gerektiği için 12:00 ile 14:00 arasında randevu veya toplantı yapılamayacağını söyleyen bir kural getirdi. “Geri kalan zaman esnektir: kendinizi organize edin, dikkatli olun ve sağlıklı olun. İnsanların daha az çalışmasını istiyorum, daha fazla değil çünkü uzun vadede çok daha iyi ve insanların güçlü yönleriyle çalışmasını istiyorum.”
Bu arada Aarstol, Tower modelini, personelin bir hak olarak görmeden ondan yararlanmaya devam edebilmesi için değiştirdiğini söylüyor. "Personele beş saatlik işgününü yapmayacağımızı söylediğimde gerçek bir hayal kırıklığı yaşadım" diyor. “İşte o zaman çok çabuk bir hak haline geldiğini öğrendim. Şimdi bunu Ağustos'tan Kasım'a kadar dört ay boyunca yapıyoruz, ancak yalnızca geliri artırdığımız yıllarda. Şimdi bu, herkesin üzerinde çalıştığı bir Noel ikramiyesi gibi şirket çapında bir avantaj."
Liverpool'a döndüğümüzde Corcoran, iş için potansiyel olumsuzlukları hesaba katarken, personel için daha kısa çalışma günlerinin olumlu yönlerini birleştiren bir hibrit modelin ileriye dönük en iyi yol olduğuna inanıyor. Ajan, iki kısa, üç uzun günlük modelini dört yıldır kullandığını ve "mükemmel çalıştığını" bulduğunu söylüyor.
“Yetişkin bir ortam, insanları mikro yönetmekle ilgili değil. Haftada iki gün daha kısa olma özgürlüğüne sahipler” diyor. “Bu saatleri topladığınızda, ayda iki ekstra güne eşit oluyor ve bu gerçekten harika bir bonus.”