5 Ocak 2010 Salı
geçen gün sıla nur'la natura'da oturuyorduk. orada aryalar çalıyordu. biz de sessizdik. esneyesim geldi, tam esnediğim sırada bir soprano esnememle aynı sürede uzattı bir notayı.
güldük on beş yirmi dakika - ya da daha az.
Posted by
tmca
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Sonraki Kayıt
Önceki Kayıt
Ana Sayfa