9 Ekim 1998 süreci başladığında ben Avrupa'da koordine görevindeydim. ABD açıklamaları, Atilla Ateş'in Hatay'daki konuşmalarını, tehditlerini ve diğer gelişmeleri izliyordum. Arada bir Şam’daki Abdullah öcalan'ın hem kendisiyle hem de akademideki arkadaşlarla ilişkilerimiz oluyordu. Fakat bizimki biraz da uzaktan takipti. O nedenle bir gelişme olacağını, Abdullah öcalan'ın orada zorlanacağını, Suriye'nin artık bu ağırlığı kaldıramayacağını tahmin ediyorduk. Ama çok da işin içinde, müdahale edebilir konumda değildik ve bizim görüşümüz de fazlaca sorulmuyordu.