DARPA yıllardır küçük casus uçaklar geliştirmeye çalışıyor. Mükemmelleştirildiğinde, IŞİD gibi gruplara karşı güçlü yeni bir silah olacaklar, ancak aynı zamanda çevrimdışı olmanın da sonunu işaret edecekler.
Yazan Evan Dashevsky
Altı yıl önce, PCMag’in kardeş sitesi ExtremeTech için günlük haber bloggerıydım. Geçenlerde, geçmişe baktığımda, önemli ve hala gelişmekte olan bir teknolojik trendin başlangıcını işaret eden o gün anlattığım bir hikayeyi hatırlattım: ordunun Savunma İleri Araştırma Projeleri Ajansı (DARPA) tarafından geliştirilen sinek kuşu şeklindeki bir drone.
Sinekkuşu yazımın adını “DARPA’nın Robot Hummingbird’ü Nektarla Yeni Bir Seviyeye Taşıyor.” Bu “esprili” manşet, bu insansız hava aracının bir kentsel savaş aracı olarak geliştirildiği gerçeğini tamamen ortadan kaldırdı; bu minik robotik casuslar düşman hatlarının gerisine kaçmak için tasarlanmıştı.
İşleyen 6,5 inçlik “nano sinekkuşu” hiçbir zaman gerçek bir sinekkuşu ile karıştırılma tehlikesiyle karşı karşıya değildi, çünkü çoğunlukla uçarken, uçan çim biçme makineleri ordusu gibi geliyordu. Yine de, bu botun neredeyse dipsiz kaynaklara sahip bir ajansın istek listesinde olduğunu ve başarı konusunda pek de perişan olmayan bir geçmişe sahip olduğunu düşündüğünüzde, iyileştirmeler kaçınılmazdı.
Peki DARPA neden bir sinekkuşu insansız hava aracı istedi? Robotikçiler genellikle tasarım ilhamı için doğaya bakarlar. Bu örnekte mühendislik ekibi, doğadaki gerçek sinek kuşlarının elde ettiği çok yönlü, her yöne hava akrobasisini yeniden yaratmaya çalışıyordu.
Drone, tüm uzamsal yönlerde dur-kalk manevraları elde etmek ve hatta havada asılı kalmak için iki hızlı ateş kanadı kullandı. Cihaz, mükemmel görünmez casus aracını yaratmaya yönelik erken bir girişimdi: a) tespit edilmekten kaçınabilen ve b) karmaşık ve öngörülemeyen bir ortamda manevra yapabilen bir araç.
DARPA’nın Nano Hava Aracı (NAV) programı, sinek kuşunun piyasaya çıkışından birkaç ay sonra emekliye ayrıldı, ancak ajans açısından bir başarıydı çünkü şimdi, kuş büyüklüğündeki casus drone araştırmacılarının umduğu kaba bir taslağa sahipti. başarmak. Ve hangi ordu, küçük casus insansız hava araçlarından oluşan bir filo istemez – özellikle de savaşın doğası açık savaş alanlarından blok-blok saha savaşlarına geçerken?
Yaşayan Cyborg Süper Casusları
Sinek kuşunun dronun gökyüzünde kükrediğinden bu yana geçen yıllarda, DARPA ve diğer ilgili taraflarca mikro robotik alanında çok sayıda geliştirme yapıldı. Büyüleyici bir araştırma hattı, tam robot paradigmasından tamamen kaçınıyor ve bunun yerine teknolojiyi doğrudan canlı bir böceğin beynine ve vücuduna yerleştiriyor . Aslında, bu mühendisler canlı cyborg süper casuslar yarattı.
Böcek beyinlerinin basit doğası nedeniyle, bilim adamları vücutlarının kontrolünü bir dereceye kadar kontrol edebilirler. Kısa bir süre önce teknoloji blog yazarları, Howard Hughes Tıp Enstitüsü tarafından geliştirilmekte olan bilimkurgu bir “cyborg yusufçuk” projesi için gaga yaptılar. “DragonflEye” projesi, genetiği değiştirilmiş böceğin omuriliğinin içindeki “yönlendirme nöronlarını” kullanıyor ve bu da bilim insanlarının böceğin nereye uçtuğunu kontrol etmesine olanak sağlıyor. Bu projede kullanılan biyomedikal teknolojisi, bir gün engelli insanların vücutlarının kontrolünü yeniden kazanmalarına yardımcı olmak için kullanılabilir, ancak askeri ve gözetleme uygulamaları tüm dünya için potansiyel bir oyun değiştirici.
Bu cyborg böcekleri, herhangi bir insan yapımı insansız hava aracından (büyük veya küçük) çok daha çok yönlüdür ve herhangi bir hacimli pil gerektirmez (DragonflEye teknolojisi, kendi kendine güç sağlamak için aslında minik güneş pillerini kullanır). Ancak, belki daha da önemlisi, cyborg böceği sessizdir ve yalnızca gerçek bir yusufçuk kadar şüphe uyandırır.
Teknoloji elbette ilk günlerinde. Ancak bir kez mükemmelleştirildiğinde, yetenekli mikro robotların (cyborg veya başka türlü) medeniyeti nasıl tamamen yeniden icat edebileceğini hayal etmek zor değil. Bu bir aşırı satış değil. Her yerde bulunan robotikler, telefonunuzdan veya dizüstü bilgisayarınızdan uzakta olsanız bile, tamamen çevrimdışı olmanızı neredeyse imkansız kılacaktır. Ve bu korkutucu bir olasılık.
Gelecekteki robot böcek casuslarının korkusu, biraz fazla Kara Ayna izleyen birinin paranoyak fantezileri olarak ortaya çıkabilir. Yeterince adil. Ben çok televizyon izlerim. Ancak, teknolojinin zaman içinde geliştiğini de gözlemleyen biri olarak, on yılda imkansız olanın bir sonraki on yılda sıradan hale gelebileceğini biliyorum.
1997’de ilk ev geniş bant bağlantısını yeni kuran birine cep bilgisayarınızda Google Haritalar Sokak Görünümü’nü kullanmanın nasıl bir şey olduğunu anlatmaya çalıştığınızı hayal edin. Kahretsin, Pokémon Go’nun ince noktalarını 2005 yılında kapaklı telefon olan birine açıklamaya çalıştığınızı hayal edin.
Donanımın geliştirilmesi yazılımdan daha fazla zaman alırken, her boyuttaki robot son yıllarda bazı büyük adımlar attı. Ve tarih defalarca göstermiştir ki, teknoloji sadece adım adım gelişmekle kalmaz, logaritmik olarak hızlanır. Sadece altı yıl önce, deneysel casus insansız hava araçlarının bir sinek kuşu boyutunda olduğunu ve şimdi bir yusufçuk boyutunda olduklarını düşünün. Çılgın olmayan uzak gelecekte bir noktada bir sinek, sivrisinek ve hatta çok daha küçük bir şey olacağını hayal etmenin çok zor olduğunu sanmıyorum. Gerçekten de, biyomedikal araştırmanın en umut verici alanlarından biri, insan vücudunu içeriden koruyabilen ve onarabilen nanomakinelerin oluşturulmasıdır.
Küçük robotlar mükemmelliğe yaklaştıkça, medeniyet kaçınılmaz olarak “çevrimdışı” olma kavramının geçersiz hale geldiği bir gizlilik sonrası dünyaya girer. Tüm bunların kötü olacağını söylemeye gerek yok – bu tür bir teknoloji, kendilerini sivil nüfus merkezlerine yerleştiren IŞİD gibi gerçekten aşağılık hareketlere karşı mücadelede paha biçilmez olacaktır. Ancak teknoloji ancak onları kullanan insanlar kadar ahlaki olabilir. Her şeyi bilen gözetleme gücünün sonunda yanlış nedenlerle kullanılmayacağını varsaymamalıyız – sadece bazı örnekler için yakın tarihe bakmamız gerekiyor.
NSA, temsilcilerine dünyanın tüm bilgilerine neredeyse sınırsız erişim sağlayan çok çeşitli cybertools geliştirdi. Kuşkusuz, ulusun çıkarlarını yabancı hükümetlerden ve dünyanın dört bir yanındaki çeşitli terörist varlıklardan korumak için çok iyi işler yapıyor. Ancak 2013 yılında, NSA’nın kendi iç gözlemcisi tarafından ajanlarının eşler ve eski sevgililer hakkında casusluk yapmak için rutin olarak kullandıkları ortaya çıktı. Şimdi bu temsilcilerin iş ortaklarının tüm çevrimdışı etkinliklerine de erişip erişemediğini hayal edin.
Bu sözde “LOVEINT” olaylarının kamuoyuna ifşa edilmesinin yanı sıra eski NSA yüklenicisi Edward Snowden’ın ifşa edilmesinin ardından, federal hükümet gözetim konusunda bazı sınırlamalar uygulamaya mecbur hissetti (ki yine de birçok gizlilik savunucusunu tatmin etmekte başarısız olur). Bununla birlikte, ulus devlet casusluk teşkilatları, dikkate almamız gereken tek şey olmayabilir. Sözde WannaCry fidye yazılımının son salgını, çalınan NSA cybertoolleri üzerine inşa edildi. Ancak bu araçları yanlış ellerden uzak tutmak yalnızca bir güvenlik meselesi olmayabilir. Maliyete düşebilir.
Bu her şeyi bilen gözetim teknolojisinin kaçınılmaz olduğuna inanıyorum, ancak ekonomisi hala yanlış tanımlanmış durumda – yalnızca hükümetler, şirketler ve özel elit vatandaşlar tarafından kullanılabilecek mi? Yoksa herkesin Amazon’dan satın alabileceği günümüzün video drone’ları ve ev güvenlik kameraları gibi mi olacak?
Bu yeni dönem muhtemelen yalnızca on veya iki yıl uzakta, ancak çoğumuzun hazırlıklı olmadığı yepyeni bir paradigma yaratacak. Bugün, çevrimiçi olduğunuzda gizliliğinizi korumak için alabileceğiniz önlemler var (iki faktörlü kimlik doğrulama, uçtan uca şifreleme ve güçlü şifreler kullanın). Ancak bir monitörün kelimenin tam anlamıyla herhangi bir yerde olabileceği bir gelecekte, medeniyet önemli bir çizgiyi aşmış olacaktır. Ve geri dönüş olmayacak. Herkes geleceğin tadını çıkarın!
Daha fazlasını okuyun: “ Evrensel Bir Temel Gelir mi? Dönüşünüzü Yavaşlatın, Silikon Vadisi ”
İlk olarak www.pcmag.com adresinde yayınlanmıştır .