Yüzmeye kapalı alanlarda
Vladivostok'ta "Mareşal Krylov"
12 Nisan, ülke ve tüm dünya insanlı uzay uçuşunun 50. yıldönümünü kutluyor. Bu 20. yüzyılın en büyük olayı! Ancak herkes bu etkinliğin başarısının en az yarısının Donanmaya güvenli bir şekilde verilebileceğini bilmiyor filo SSCB. Bir dakika düşünün: Baikonur'dan bir başlangıç, kıtanın doğu kısmına bir uçuş, Uzak Doğu ve bir uzay gemisi Pasifik Okyanusu'nun üzerindedir.
Çok az insan, biraz önce, aynı yıl, 1959’in, Pasifik Filosundaki Hükümet Kararnamesiyle, füze testimizde doğrudan yer alan benzersiz bir gemi bağlantısının kurulduğunu biliyor. оружия. Basit ve tamamen unutulmaz bir isim oldu: 4, Pacific Hydrographic Expedition, TOGE-4. O andan itibaren, bu sefer üzerindeki her şey "Top Secret" başlığı altında gerçekleşmeye başlandı, gerçek isimle başlayıp faaliyetle ilgili herhangi bir bilginin ifşa edilmemiş aboneliği ile sona erdi. Bu amaçlar için, Polonya inşaatının kuru yük gemileri mümkün olan en kısa sürede 1959'e dönüştürülmüş ve aynı yılın sonbaharında bu gemiler Petropavlovsk-Kamchatsky'ye ulaşmıştır.
"Sakhalin" ve "Su alanı" menzilindeki ABD uçakları
Dünyada daha fazla güzel gemi yoktu. Hiçbir devlet henüz daha gelişmiş ve daha denize uygun gemiler inşa etmedi. Roket-uzay çağının başlangıcında okyanusta ortaya çıktılar, yaşlarında çalıştılar ve bir zamanlar bir çay makası gibi sessizce öldüler. Ayrıca, yüz binlerce mil kaldı, yaşamları ve çalışmaları çoğu sahnelerin gerisinde kaldı, binlerce kişi bu olaylara karıştı, ancak şimdiye kadar çok az kişi bunların ne tür gemiler olduğunu biliyor - uzay roketi gemileri?
12 Nisan Dünya'nın ilk kozmonotu olan 1961, dünyanın dört bir yanındaki Vostok gemisine uçtu. Toplam 108 dakika, ancak bu başlangıç tarihinden itibaren yeni dönem hikayeler İnsanlığın Bu çağ daha önce başlamış, hatta Von Braun’un roketleri Tsiolkovsky'den bile olsa, bu yıllarda yakın alanın pratik olarak keşfedilmesi başlamıştı. Askeri bileşen en güçlü şekilde gelişiyordu - hiçbir şey yapılamıyor, ABD de boşta oturmuyordu. Ve tüm bu güzel isimler “uzay filosu”, “uzay öncüleri” sadece güzel bir ekrandı. Her iki devlet de aceleydi, bazen haftalarca ve günlerce sürüyor. Para vermediler: kozmosu durduracak gibi görünüyordu, geleceğin savaşından galip çıkacaktı. Roketlerin kalkması garanti edildi (neredeyse garanti edildi - o zamanlar daha sonraları “Dinin olmayan bir felaket” olarak adlandırılan bir kaza oldu), çoğu durumda - belirli bir alana düşmek oldu. Roketi daha uzağa uçacak ve daha hassas biçimde düşecek olan "küçük" durum için geçerli. Soğuk savaş, korku ve tehditlere karşı bir savaş. Birileri bu savaşı gazeteci ve politikacıların kurgusu olarak görüyor, ancak TOGE gemilerinde görev yapan her şeyin çok daha ciddi olduğunu biliyor. “TASS, Pasifik bölgesinin yüzmek için kapalı olduğunu ilan etmeye yetkili” ve işte bu kadar! Bu alanda her şeye izin verildi! Ateşin böyle “düşmanlıklar” sırasında gerçekleştirilmemesi üzücü: Gemiler, SSCB uçakları ve ABD açık çatışmalara girdi. Bir ateşli silah kullanıldı mı? Hayır, mesele öldürülen ve yaralananların sayısında değil: roketin başının parametrelerinin düşmesine izin vermemek veya bu okumaların doğruluğunu azaltmak için yeterli değil ve Sovyetler Birliği endüstrisi yeni milyonlarca ruble tüketmeye başlayacak. Adalet adına, ABD hükümeti tarafından uçak mürettebatına karşı lazer silahların kullanımıyla ilgili protesto notları olduğunu söyleyeceğim. Neden insanlar arasında olmuyor ...
Birçok gazisi “General Vandenberg” ile ilgili sözde olayı hatırlar. ABD'nin başka bir gemisiyle - “General Arnold” ile “çalıştığımız” çoğu zaman, ancak daha sonra tamir için kalktı, en aktif olanıydı. "Arnold" komutanı taktiklerimizi iyi biliyordu, mevcut tüm tehlikeleri biliyordu. “Vandenberg” o kadar tecrübeli değildi ... 1976’un sonbaharında, TOGE’nin gemileri gelip test alanında görev aldı. Keşif komutanı Kaptan 1 rütbe Engels Yakovlevich Krasnov ve yardımcısı kaptan 1 rütbe Vladimir Sergeevich Litvinov amiral gemisi Sibirya'da bulunuyordu. Planlanan 2 veya 3 başlangıç. Bu sefer gemileri tipik üçgen desenine göre değil, tek bir çizgi boyunca koymaya karar verildi.
İlk 3 kafalarını gönderin. Sırasıyla, yayılma gemiler grubunda önemsizdi ve NATO üyeleri, savaş uçaklarını, standart düzen şemalarını biliyorlar, zaten kendileri için bilinen bu üçgeni işgal ettiler. Sonuna doğru, “General Vandenberg” amaçlayan noktaya geldi ve kendilerine bir roket atlarsa, onlara göre iki antenle sakince tutup onu izleyecektir. Bir devriye gemisi varsa, o zaman, roket bir noktaya düştüğü andan itibaren, tam hızıyla oradaydı. Bunların aksine, pilotumuz çok zor bir iş yapmak zorundaydı: navigasyon yoktu, kokuyordu, rüzgâr, hesaplamalara göre, füzenin hedef noktasına mümkün olduğunca yaklaşmalı, mümkün olduğunca alçalmalı ve gemiye bir sinyal iletmeli.
Roket uçuyor, zaten SSCB'nin üzerinde, Kamçatka'nın üzerinden uçtu. Bütün bunları iletişim yoluyla kabul eden Litvinov, gemilerin pozisyonlarını netleştirmek için seyir kabinde yükseliyor. Hazır 30 dk. Ve aniden: "Genel" amacımızın noktasında! Krasnov'a: "Yoldaş komutan, biliyor musunuz?" - "Biliyorum! Ve onlar da bilmeliler! ”“ Genel ”e düşme noktasından sadece birkaç metre uzaktaydı ve baş kısmında onlarca kilogram patlayıcı vardı! Helikopterin komutanı şöyle dedi: “Doğrudan hedef noktasına uçuyorum ve burnumda bir Amerikan gemisinin olduğunu görüyorum. Hiçbir şey anlamıyorum, öyle olmamalı - genellikle çok uzakta! Gezgin, hesaplamayı kontrol et! Gezgin: "Olabildiğince uç, her şey yolunda." Amerikalılar güverteye döküldüler, ellerini salladılar, kameralara tıkladılar, posterler yolladılar: “Nasılsın, Moskova?” - çocuklar gibi. Ve aniden, babakhnet gibi! Pilotlar, Amerikalıların geminin güvertesinden içeriye nasıl koştuğunu ve birbirlerine çarptığını gördü. Ardından filonun keşif geldi, bir gazeteden bir alıntı vardı, parçaların güvertede kendilerine geldiği yazılıydı, gemide panik vardı, durum kritikti.
SSCB ile ABD arasındaki "soğuk" çatışmada yeni bir kuşağın taşıyıcıları ve savaş başlıkları yaratmasıyla birlikte 50'lerin sonunda, yaklaşık bir kuvvet dengesine ulaşıldı. Birleşik Devletler, Sovyet füzelerine erişilemez olmaktan dolayı, dahil olmak üzere başarıldı. Doğal olarak, güç dengesi kararsız ve değişkendi. İki süper gücün nükleer paritesi sağlandı, ancak nicel ve nitel seviyesi yıldan yıla değişti. Güçlendirici roketler, onların doldurulması, yıldan yıla gelişmiştir ve gün, Sovyetler Birliği topraklarında bulunan füzelerin menzil ve doğruluk derecesinde test edilen menzillerin fırlatma rampasına çok yakın olduğu zamanlarda ortaya çıkmıştır. Atış menzili 10000 ve 14000 km'ye yükseldiğinde, füzelerin baş kısımlarının düşme alanı Pasifik Okyanusu'na taşınmak zorunda kaldı. Şu anda Savunma Bakanlığı'nın mevcut kurumlarından biri, Pasifik Okyanusu'nun orta kesiminde özel bir test sahası donatılması üzerine bir araştırma (Ar-Ge) başlattı. Gerekli kontrolü ve gerekli özel gemileri sağlamak.
Bu olaylar, en çok 4'in denizcileriyle ve daha sonra Pasifik Hidrografik Seferi - TOGE'nin 5'i ile doğrudan ilgilidir. Fakat şunu söylemeliyim ki, gemilerden önce başka bir görev daha yapılmıştı - uzay gemisinin açılışını sağlama görevi: insanlı ve kargo, onlara merkezi iletişim sağladı. Ayrı bir tarih paragrafı, yeniden kullanılabilir uzay aracımızın, önce BOR ve sonra “Buran” testlerine katılımdır.
Seferi üssü kıyısında küçük bir Tarja köyünün barındığı şirin bir koydu. 1959 yazında, gemiler burada olağandışı konfigürasyon antenlerinin bolluğu nedeniyle olağandışı olarak demirlenir. Bunlar, ilk caddenin Mira Caddesi'nin bu küçük köyde (daha sonra Sovyet, sonra Primorsky ve en sonunda Kamçatka bölgesinin Vilyuchinsk kenti) doğrudan bağlantılı olduğu “uzay” seferinin ilk gemileriydi. Seferin ilk komutanı, rütbenin kaptanı 1, Yuri Ivanovich Maksyuta, ısrarcıydı, katlanabilir kütük evler Kamçatka'nın batı sahilinden taşındı (inşaat malzemeleriyle ilgili zorluklar oldukça fazlaydı). Fakat daha sonra bütün inşaat programı bile revize edildi - SSCB Başkanı Nikita Sergeevich Kruşçev Vilyuchinsk şehrinin doğumunu kişisel kontrol altında tuttu. Bu gemilere, ölçüm kompleksinin gemileri olarak adlandırılmaya başlandı ve "açık" olarak, aslında hiç kimse onları açmadı; OIC (oşinografik araştırma gemisi, EOS (sefere yönelik oşinografi gemisi), EOC ve hatta BPIK). - ölçü gemisi).
İlk olarak, keşif seferinde ve oşinografik gemilerde "Sibirya", "Sakhalin", "Suchan" (sonra - "Spassk") ve "Chukotka" vardı. 2 ve Ekim 3 gecelerinde, 1959 gemileri üssünü terk etti ve ilk savaş görevini yerine getirmek için Hawaii Adaları yakınındaki alana yöneldi. Kısaca şöyle idi: Kıtalararası bir balistik füzenin yörüngesini ölçmek, kafa kısmının geliş noktası koordinatlarını belirlemek, gelen telemetrik bilgiyi kaydetmek, işlemek ve şifresini çözmek. Bu alan ve test roket menzili haline geldi. Koordinatları TASS mesajlarında çağrıldı. Kural olarak, denizaşırı deniz denizcilerinin görmezden geldiği bu mesajdı - Amerikan destroyerleri ve fırkateynleri TOGE gemilerini mümkün olan her yerde sürekli takip ettiler - ya kibarca, bazen cüretkar bir şekilde, sonra da gemilerinin komutanlarını doğum günlerinde tebrik ediyorlar, sonra: "Ben böyle ve böyle , sizi takip etmeye geldi, merhaba ... ". Temel devriye uçağı R-3 "Orion", denizcilerimiz için en yaygın fenomen haline geldi.
Alanda, gemiler çoğunlukla dik açılı bir üçgenin köşelerine yerleştirilmiştir, böylece hesaplanan insidans noktası hipotenüs üzerindedir. Bacakların her biri sırasıyla 20 ve 10 millere sahipti. Tecrübe kazanıldığında mesafe ikiden fazla azaldı. Koordinatlar yıldızlar veya Güneş tarafından ufuk çizgisinin net bir görüntüsü ile belirlenmiştir. Bu, gün doğumu veya gün batımından sonra gerçekleşir, toplam 15-20 dakika. Bu gibi durumlarda, navigasyon eğitimi en önemli rolü oynadı, ancak füzelerin baş kısımlarının düşme yerinin birkaç metre kesinlikte nasıl belirleneceğini öğrendiler. O zamanlar için büyük bir başarıydı!
Kapustin Yar ve Baikonur'dan Korolev, Yangel ve Chelomei'nin tasarım büroları ürünlerinin kullanımına izin verdi. Roket, 30-40 dakika içinde çok fazla mesafeyi aştı. Bu süre zarfında, denizciler fırlatma zamanını ve uçuşun yapısını saniyenin kesir doğruluğu ile aktardılar. Son aşama ve kafa genellikle yan yana uçar ve görsel olarak farklı görünür. Ufukta, 30-60 kilometresindeki irtifadaki gökyüzüne karşı parlak bir yıldız aniden yanıp sönüyor. 6-12 saniye boyunca, 4-6 zaman boyutunda artarak yaklaşır. Ve şimdi - bir top ateşi yakınlarda küçük bir hızla koşuyor ve suya çarpıyor. Patlamadan çıkan bir su sütunu kırk metre yükseliyor. Radar antenleri, kafa bölümünün “boşluklarının” uçuşunun son aşamasını açıkça izler. Havadaki nükleer şarj simülatörünün baltalanmasıyla ilgili en son ve en önemli sinyalin ek tespiti için Ka-15 helikopteri onboard istasyonuyla çalıştırıldı. Gemiler tamamen özel istasyonlar, radyo yön bulucular, hidrofonlar, yankı sirenleri, gizli bir iletişim ekipmanı ve diğerlerinden çok daha fazlası ile donatılmıştı.
Keşif gemileri, yoğun olarak yakıt, yiyecek ve yedek parça stoklarını (yedek parçalar ve aksesuarlar) doldurmak için üsse geri dönen savaş işleriyle doluydu. Yılın Ocak 9'inde 1961'e girdikten ve 24 saat boyunca okyanustaki 58 füzeleri için çalıştıktan sonra, gemiler Mart ayında 7 üssüne geri döndü. Bir hafta sonra, 13 Mart 1961, dört geminin tamamı yine Kamçatka'dan ayrıldı. Okyanusa çıkmadan önce, Y. Maksyut uyarıldı: çalışma planında değişiklik yapılması mümkün ... Okyanusta zaten, paketi zammın siparişi görevi ile açtıktan sonra, oluşumun emri anlaşıldı: olağandışı bir şey geliyordu.
Atanan noktaya tam hızda gitmesi emredildi. Gemilerin alana vardıklarında, her zamanki gibi bir üçgende değil, aynı hizada bulunurlar. Sadece keşif gemileri verilen pozisyonları aldıklarında, açıklayıcı bilgiler alındı: 12, Nisan ayında Vostok uzay aracıyla çalışmak zorunda kalacak ...
Deniz Gagarin'in başlamasından sonraki 25 dakika içerisinde, denizciler kabul edildi ve derhal uçuş kontrol merkezine (MCC) gemideki ilk telemetri sinyallerini iletti: “Pulse - 76, nefes - 18”. Başka bir 10 dakika sonra, Vostok kartından alınan tüm veri kompleksini deşifre etmeye başladılar. Uygun tedaviden sonra merkeze transfer edildiklerinde cevap aldı: “Zaten yerde. Hizmet için teşekkürler! ”Ve sadece bir hafta sonra, denizciler üsse döndüklerinde, sayfalardan, uzayda dünyanın ilk elçisi olan kişinin yüzünü gördüler. Bu başlangıçtı.
1963'te keşif yeni gemilerle yenilendi - halihazırda mevcut olan 7-binerlerine “Chazhma” ve “Chumikan” ile 13 bin ton yer değiştirmesi eklendi. İki bağlantı oluşturuldu: 4-I ve 5-TOGE, ya da Maxutovts'ın “Bağlantı C” ve “Bağlantı H” demekte kullandığı - gemi adlarının ilk harflerine göre. Daha sonra, tabanlarında birleşik bir OGE-5 oluşturuldu ve daha sonra ölçüm kompleksinin gemilerinin 35-I Tugayı kuruldu. “Chazhma” ve “Chumikan” her zaman Krasheninnikov körfezinin yolunda durdu ve iskeleye gitmedi - orada sadece “çocuk” vardı. “Chazhma” ve “Chumikan” antenlerinin görünümü için Primorsky'deki bütün seferlere “top” denildi. Primorsky sakinleri kesin olarak biliyordu: “toplar” okyanusa girdi - birkaç hafta içinde birisi uzaya fırlatılacaktı, bu kesin. Veya - "TASS bildirmeye yetkilidir ...".
Anavatana olan haklarından bahseden, yalnızca Chazhma ölçüm kompleksinin istatistiklerini vermek yeterlidir: 30 yılları için 1963'tan 1993'e kadar olan 13 yılları için, 10 yılı 252 ve 42 aylarının okyanusunda geçirilen yıl; - Bunlardan, 29 insanlı, 614 000 mil geçti - bu Dünya'dan Ay'a üç kez! Geminin Ka-15 helikopterleri (daha sonra Ka-25pl) kesin bir işaretti: denize gitmeden bir hafta önce, her gün özenle eğitim uçuşları yaparken Primorsky'yi çalkaladılar. Sonra "toplardan" biri okyanusa gitti. Ya da bir kerede hepsi.
1984’te, keşfe yeni, kesinlikle şaşırtıcı bir gemi geldi, beyaz taraflarla parlıyordu ve her gün körfezde helikopterlerle dolup taşıyordu - “Mareşal Nedelin”. Bu gemi, uzay nesneleriyle çalışma deneyimini, Rusya ve Sovyetler Birliği'ndeki gemi yapım endüstrisinin engin deneyimini emmiştir. Özel inşaat projesi hem elektronik dolum hem de deniz niteliği açısından gerçekten eşsizdi. Stratejik Füze Kuvvetleri'nin ilk komutanının onuruna adlandırılan, balistik füzelerden birinin testiyle Ekim 24 1960'i trajik bir şekilde öldüren Mareşal Nedelin Mitrofan Ivanovich. En çok “Nedelinskaya felaketi” olarak adlandırılan bu ölümcül patlama. Sadece Sovyet tasarımcıların ve generallerin bu kazadan sonuç çıkmadığını düşünüyorum. Ve yeni bir gemi doğmaya başladığında, Nedelin isminin kendisine atanmasına karar verildi. 1983'te, yapım aşamasında olan bir gemiden bir grup subay, mareşalin akrabalarını ziyaret ediyordu, hatıra eşyaları ve mürettebatta misafir olma davetini verdi. M.I. Nedelin'in portresi daima kabine asıldı. Ve fabrikada, işçiler şaka olarak gemiye "Mitrofan" adını verdi: "Yarın," Mitrofan "devlet sınavlarına gidiyor."
Dört yıl sonra TOGE bu projenin bir başka gemisi olan Mareşal Krylov'u ekledi.
Hayatımızda çok şey değişti. 1994’te, sefer sona erdi. Devlet, büyük bir filoyu sürdürmek için çok fazla paraya sahip değildi. TOGE gemileri Hindistan'a "iğnelerle" satıldı. Mareşal Nedelin gemisinin hayatı trajik bir şekilde sona erdi. Ancak hala hizmette ve hala önemli devlet görevlerini yerine getiriyor, benzersiz bileşiğin son gemisi Mareşal Krylov.
Yıllar boyunca binlerce insan Toge gemilerinden geçti, bazıları acil hizmet verdi, bazıları tüm yıllarını subay veya orta gemi görevlisi olarak verdi. Keşif, yüzlerce farklı teknoloji ve deney yaptı: ilk denizden havacılık, tropikal bir kıyafet biçimine ve özel bir "deniz" sabununa. Denizciler, oluşumlarının tarihini ve geleneklerini kutsal bir şekilde tutarlar, buluşurlar, hatırlarlar. 2009'da, TOGE'nin 50. yıldönümünde bir dizi etkinlik düzenlediler. Yu.A. Gagarin Yılı için Togol Gazileri Organizasyon Komitesi şu anda çalışıyor. Ölçüm kompleksinin gemilerinin gazilerinin tüm çağrılarından memnun olacağız. Telefonumuz (496) 533-52-04'tür. 2002'den beri TOGE gazilerinin web sitesi: http://www.toge.ru. Şimdi Moskova, St. Petersburg, Sivastopol, Vladivostok, Petropavlovsk-Kamçatski, Nizhny Novgorod, Kostroma, Ulyanovsk, Saratov, Vladimir, Yekaterinburg, Angarsk, Irkutsk, Habarovsk, Omsk, Ufa, Ivangorod ve diğer şehirler bizimle birlikte.
Ctrl Keşfet
Fark oshЫBKU Metni vurgulayın ve tuşuna basın. Ctrl + Enter