Japonya ülkede yedi haftadır süren acil durumu, günlük yeni vaka sayısının hedeflerin altına düşmesi nedeniyle planlanandan bir hafta erken kaldırdı.
Yaşlı ve kalabalık nüfusuna, Çin'den milyonlarca turist almasına ve Japon kamuoyu gözünde koronavirüsle mücadelede bocalayan bir görüntü veren hükümetine karşın, Japonya'nın şu ana dek salgını ABD ve Avrupa'nın gelişmiş ülkelerine göre çok daha az sayıda vaka ve ölümle atlatıyor olmasının bir Japon mucizesi mi yoksa halkın dikkati ve basiretinin bir sonucu mu olduğu merak ediliyor.
Başbakan Şinzo Abe, pazartesi günü ülkenin başkenti Tokyo da dahil kalan son 7 eyaletindeki acil durumu kaldırarak "Japon modelinin enfeksiyonu yavaşlatmadaki başarısı"nı ilan etti.
Japonya'da 12 Nisan'da günlük 743 yeni vaka ile zirve yapan koronavirüs salgınında 26 Mayıs itibarıyla bu sayı günlük 10'a düşmüş durumda.
Peki hükümetin salgına karşı geliştirdiği politikalar mı yoksa saf şans mı bu başarıyı getirdi? Cevap belki her ikisi, belki de hiçbiri.
Başarılı olan ülkelerin aksine Japonya'nın iklimi sıcak değil, nüfusu yaşlı, trenleri sürekli kalabalık, insanları sürekli hareket halinde ve dışarıda.
Sınırlar kapanmadan önceki ilk iki ayda bile Çin yeni yılı nedeniyle gelen 400 bin Çinli turisti ağırladı. Gönüllülük ilkesine dayanan sokağa çıkma yasağı da ABD dışındaki diğer ülkelere göre çok daha zayıf.
Sosyal mesafe ise İsveç örneğindeki gibi kişinin inisiyatifine bırakılmış durumda.
En son bu hafta Dünya Sağlık Örgütü'nün (WHO) Başkanı Tedros Adhanom Ghebreyesus, Japonya'yı bir başarı hikayesi olarak lanse etti.
Genelde başarı değil, başarısızlığın mal edildiği ülke yönetimleri, sonuç başarılı ama izledikleri yöntemler mantığa ve bilimsel pratiğe ters ve kuşku verici olunca, oluşan boşluğu gizemli komplo teorileri veya ülke hakkındaki tipik önyargıların doğrulanması - "Japonlar otoriteye saygı duymayı severler"- gibi açıklamalar ortaya atılıyor.