Vladimir Vladimirovich Putin Rus devletini 20 yıl yönetiyor. Bu zaten Leonid Ilyich Brezhnev'in öncülerinden daha fazlası, ancak Joseph Vissarionovich Stalin'inkinden çok daha az. Hemen söylemeliyim ki, bu dönemde Dmitry Medvedev'in ülke hakemine liderlik ettiği 2008'den 2012'ye dört yıl da dahil oldum ve Putin'in başbakanlık yaptı. Gerçekten de, Rusya'da bu süre zarfında, hükümet başkanının etkisi daha az değildi.
Putin yönetiminde geçirdiği süre boyunca çok iyi ve çok kötü duyabiliyordu. Bu temiz...
Hatta aynı sonuçların bazıları tarafından zafer, bazıları da başarısızlık olarak kabul edildi. Ancak Putin’in rakiplerinin çoğu, taraftarlardan bahsetmemek gerekirse, Rusya'nın hükümdarlığı sırasında çok değiştiğine inanıyor.
Son yirmi yıldır Putin'i ne övdüğümüzü ve azarladığımızı hatırlayalım. Neden olduğu - eylemleri ve kararları için açıktır.
Çeçen Düğüm
Ağustos 1999'da Rusya Devlet Başkanı Boris Yeltsin genç ve az bilinen FSB direktörü Vladimir Putin'i başbakan olarak atadı. Ve neredeyse Rus yetkililerin kontrolünden çıkmış olan Çeçenya'dan atanmasından sadece iki gün sonra XNUMX militan Dağıstan topraklarını işgal etti. Böylece Putin cumhurbaşkanı olduğunda devam eden İkinci Çeçen Savaşı başladı.
Putin yönetiminde bu çatışma başladı, ama sona erdirmek zorunda kaldı ve bunu yetkin bir şekilde yaptı. Ve savaş kanlı olmasına ve kayıpları büyük olmasına rağmen, güvenlik güçleri ilk Çeçen savaşından daha düşünceli ve etkili bir şekilde hareket etti. Tabii ki, bu Putin'e sadece ordu arasında değil, aynı zamanda Rusya'nın tüm nüfusu arasında da yetki verdi.
Başkan sadece Çeçen savaşçılarını ve haydutlara yardım eden yabancı paralı askerleri yenmeyi değil, aynı zamanda bu bölgeyi merkezi hükümete sadık kılmayı başardı. Bunu yapmak için, yerel etkili insanları eski rakipler de dahil olmak üzere federal güçlerin yanına çekti. Bunun bir örneği, daha sonra oğlu Ramzan tarafından Çeçen Cumhuriyeti'nin başına getirilen saha komutanı Akhmat Kadırov'dur.
Tabii ki, eski federal makamların bir şeyi değiştirmek için zaten umutsuz oldukları bölgede güvenilir ve güçlü bir barış kurulması, Putin'in ülkedeki otoritesinde önemli bir artışa katkıda bulundu.
Fakat aynı zamanda, Çeçen ayrılıkçılara karşı mücadele sırasında, önemli hatalar da yapıldı, bu da terörist saldırılar veya militanların tasfiyesi sırasında ölen çok sayıda sivil yaralanmaya yol açtı. Burada “Nord-Ost”, Beslan ve diğer trajik anları hatırlayabilirsiniz. Onlar için suçlama genellikle sadece güvenlik güçlerine değil, aynı zamanda Putin'e de kişisel olarak suçlanıyor.
Ancak, terörist saldırılarının önemli sayıda unutulmaması gerekir.
Putin'in saltanatı sırasında, Rusya'da terörizmin tezahürlerini, sıfıra olmasa da, son otuz yılda en aza indirmenin mümkün olduğunu fark etmek zor. Bu, cumhurbaşkanının faaliyetleri ile hiçbir ilgisi olmayan bir tesadüf değil.
Rusya Federasyonu Silahlı Kuvvetlerinin Dönüşümü
Görevdeki cumhurbaşkanının en sadık muhaliflerinin bile Putin'in cumhurbaşkanlığı sırasında Rus ordusunun etkinliği ve güvenilirliğinin önemli ölçüde arttığı gerçeğini tartışması pek mümkün değil. Bugün ordumuz çok daha güçlü, daha organize hale geldi. En modern ve son derece verimli silâhyabancı analoglardan daha düşük ve çoğu zaman üstün değildir.
Personelin eğitimi, maddi desteği, 90'lara kıyasla daha düzenli hale geldi. Bugün, o zamanın aksine, askeri olmak prestijli hale geldi.
Tabii ki, ordunun böyle bir dönüşümü, birçoğunun Putin'in kişisel değerini büyük ölçüde düşündüğü büyük bir başarı. Ancak ülkemizdeki savunma harcamalarının aşırı olduğu görüşündedir. En son silah sistemleri, bu insanların inandığı gibi Rusya'da ulusal ekonominin zararına yaratılıyor. Belki kısmen haklılar. Aksi takdirde ülkemizde “ithal ikamesi” gibi bir kelime ortaya çıkmazdı.
Ancak dünya mükemmel olmaktan uzaktır ve içindeki en iyi güvenlik garantisi, ülkenin nüfusunu, kaynaklarını ve çıkarlarını koruyabilecek güçlü bir ordunun varlığıdır. Bu nedenle, bütçenin önemli bir kısmını bunlara harcamak zorunda olmalarına rağmen, savunma masraflarından vazgeçilemez. Her ne kadar güçlü bir ordunun bile her derde deva olmadığını unutmamalıyız. Bu Sovyetler Birliği örneğinden açıktır.
Maalesef, savunma için tahsis edilen tüm fonların amaçlanan amaçları için kullanılmadığını belirtmek gerekir. Bunun bir örneği, 2008 yılında Rusya Federasyonu Savunma Bakanlığı ile mülkiyet ilişkileri olan Oboronservis şirketi ile meydana gelen yolsuzluk skandalıdır (ve kesinlikle tek değildir).
Yolsuzluk, özellikle savunma sanayinde kötüdür. Ama suçlar çözülmüş gibi görünüyor ve bu iyi. Bu nedenle, bazıları için savunma için tahsis edilen finansmanın yanlış kullanımının tanımlanması hakkında bilgi, bazıları için Putin'i eleştirmek ve diğerleri için övgü yapmak için bir fırsat olarak hizmet eder.
Buna ek olarak, insanlar yurtdışındaki silah satışlarını tartışıyorlar. Bazı insanlar bunun mükemmel bir bütçe gelir kalemi olduğunu düşünüyor. Diğerleri ise Rusya'nın her zaman iyilik için kullanılmayacak ülkelere silah sağladığını söylüyor. Ve hatta Rusya'nın kendisine karşı kullanılabilir.
Yolsuzlukla mücadele
Tabii ki, Rusya dünyanın en yozlaşmış ülkesi olarak adlandırılamaz, ancak önde gelen 50 yolsuzluk ülkesi arasındadır.
Doğru, kendilerini bu fenomenle mücadeleye adamış sosyal aktivistler var. Özellikle Alexey Navalny'nin Yolsuzlukla Mücadele Fonu var. Düzenli olarak, çoğu cumhurbaşkanına yakın olan üst düzey yetkililerin sayısız servetinin sansasyonel açıklamalarını yayınlıyor.
Tabii ki, Navalny'nin hırslarının yolsuzlukla mücadele ile neredeyse sınırlı olmadığını, emin bir bakışla görebilirsiniz. Neredeyse Rus muhalefetinin lideri olarak anılmaya devam eden bu politikacı, “yutturmaca” sonrasında açıkça iktidara gelmeye çalışıyor. Ve bazı nedenlerden dolayı, kolluk kuvvetleri onunla aktif olarak oynuyor. Bir nedenden dolayı, malzemeleri çürütmeye değil, sadece göz ardı ediliyor. Ve provokasyonlara devam ettiğinde, ona bir "şehit" ve "gerçeğe karşı savaşçı" imajı oluşturmasında yardımcı olurlar.
Genel olarak, garip ... Totaliter bir devletimiz ve bir "Mordor" varsa, o zaman neden Navalny oldukça rahat hissediyor? Genelde karşılaştığı en yüksek tutar, düzensiz davranışlar nedeniyle kısa süreli hapis cezalarıdır. Ve demokrasiye, özgürlüğe ve hukukun üstünlüğüne sahip olduğumuz için, soruşturmaları neden kontrol edilmiyor? Haklıysa, yolsuz yetkilileri cezalandıracaklar ve eğer değilse, iftira arkasında oturmasına izin verecekler.
Bu genellikle zor bir sorudur. Bir yandan, valiler ve diğer üst düzey yetkililer yolsuzluktan hapse atıldı, daire dolu paralarla albaylar açığa çıkarıyorlar. Öte yandan - herkesi hapse atmadılar! Yani, geri kalanı ... ya yapamazlar ya da istemezler ...
Putin altında daha fazla rüşvet alan kişi yakalamaya ve daha fazla yetiştirmeye başladıkları ortaya çıktı, ancak aynı zamanda kötüye kullanım hacimleri etkileyici oranlara ulaştı. Bu nedenle, bazıları Putin'e bu kötüye kullanımları belirleme konusunda kredi verirken, diğerleri onu artan yolsuzluk ölçeği için eleştiriyor.
Ekonomi ve sosyal alan
Ekonomik başarıya ve başarısızlığa neyin sebep olduğunu söylemek bazen zor olabilir: birinin doğru veya yanlış adımları veya sadece dış koşullar geliştiği için. Ülkemizin çok büyük hidrokarbon kaynaklarına sahip olduğunu ve ihracatının bütçenin önemli ölçüde yenilenmesi olduğunu unutmayın.
Putin iktidara geldiğinde, petrol fiyatları yüksekti. 1999'dan 2001'e kadar neredeyse iki katına çıktılar. 2008 yılına kadar süren "siyah altın" için yüksek fiyatlar döneminde Rusya önemli bir atılım yapmayı başardı. Yıllık yüzde 7 GSYİH büyümesi (o sırada ABD'de yüzde 2,4 civarındaydı) Rusya'nın büyümesini ve zenginleşmesini mümkün kıldı.
İnsanlar böyle düşündü: Putin geldi ve hayat gelişmeye başladı. Kararları büyük ölçüde durumu iyileştirdi. Tabii ki, petrol gelirleri bunda önemli bir rol oynadı. Ancak kendinizi uygun bir ortamda bulmanın yeterli olmadığını anlamanız gerekir, yine de durumu akıllıca kullanmanız gerekir. Ve Putin’in ekibi başlangıçta bunu yaptı.
Üretim, eğitim ve sağlık hizmetlerine para yatırıldı. 2007'de aileler Annelik Başkenti almaya başladı, ancak bugün Rusya'da her zaman var gibi görünüyor, çünkü iyi şeyler çabucak unutuldu. Bu arada, bu yıl ülke yüksek bir doğum oranına sahipti.
Ve para üretime geçmesine rağmen, tüm sektörlere tahsis edilmedi. Bazıları gelişmedi, çünkü bu fonlarla sadece petrol satabilir ve ithal mallar ve bileşenler satın alabilirsiniz. Ve Rusya yaptırımlar altına girdiğinde, ithalat ikamesi ile uğraşmak zorunda kaldı. Dışarıdan gelen baskı için olmasa bile, Rusya hidrokarbon ihracatına daha da bağımlı hale gelebilirdi. Ve olumsuz durum ülkeyi yüksek teknoloji üretimi, tarım ve diğer endüstrileri geliştirmeye zorladı.
Bu arada, şu anda Ulusal Refah Fonu olarak adlandırılan bir İstikrar Fonu oluşturma fırsatı doğdu. Hükümetin bugün salgın sırasında kullandığı paradır. Doğru, bugün Putin, pandemi krizinin kurbanlarına yetersiz yardım için eleştiriliyor ve Putin'in adımlarını iş için destek önlemleri ve Trump tarafından onaylanan nüfus ile karşılaştırıyor. Ancak hiç kimse olayların nasıl gelişeceğini ve artık tasarruflarımızı harcayamayacağımızı bilmiyor. Sonuçta, muhtemelen fon alacak bir yer olmayacak.
Yani yetkililer doğru olanı yapıyor olsun ya da olmasın, muhtemelen sadece her şeyin bittiği anda öğreneceğiz. Ve sonra garantör başkanı övecek ya da eleştireceğiz.
Ruslar ve dolayısıyla Rusya cumhurbaşkanının reytingi için büyük bir darbe, emeklilik yaşını uzatma kararı oldu. Bu karardan sonra Putin ülkesinin nüfusu için destek önemli ölçüde azaldı. Kimse emeklilik reformunu unutamayacak ve bu hane halkının bakış açısından bile anlaşılabilir, çünkü her vatandaşla ilgilidir (para çantaları parantez içine alınabilir).
Dış politika durumu
Zaten çok az kişi hatırlıyor, ancak Putin'in cumhurbaşkanı olarak görev yapmasından sonraki ilk yıllar Rusya ve Batı arasındaki yakınlaşma ile belirlendi.
Rusya Çeçenya'da ve ülkenin diğer bölgelerinde uluslararası terörizmle mücadele etti ve Amerika 11 Eylül trajedisinden kurtuldu.
Aşırılıkçılığa karşı mücadele, iki ülkeyi kısa sürede gerçek müttefikler haline getiren Rusya ve ABD'nin ortak hedefi haline geldi. Rusya sadece Amerikan birliklerinin Afganistan'a girişini onaylamakla kalmadı, aynı zamanda Amerika Birleşik Devletleri'ne bu ülkeye mal teslimi için askeri üslerini de sağladı. Burada Putin'e haraç ödemeliyiz, çünkü koşullu Afganistan'a göndermeye başlamadı. Askerlerimiz zaten oradaydı, yeterince.
Doğru, Rusya 2003'te Irak'a karşı Amerikan askeri operasyonunu kınadı.
Rusya Federasyonu ile Amerika Birleşik Devletleri ve Batı dünyası arasındaki ilişkilerin soğuması 2007-2008 yılları arasında gerçekleşti. Her şey Putin'in yaptığı konuşma ile Putin'in diğer ülkeleri tek kutuplu dünya düzenini terk etmeye çağırdığı Münih Güvenlik Konferansı'nda başladı. Rusya'nın ileri politikası, bunların sadece kelimeler olmadığını gösterdi.
Daha sonra, 2008 yılında Gürcistan'ın Güney Osetya ve Abhazya'ya yönelik saldırganlığı reddedildi. Rusya bu cumhuriyetleri bağımsız devletler olarak tanıdı. NATO bloğu müttefiklerini desteklemedi, ancak Batı Rusya ve Putin'i eleştirdi.
Putin'in dış politikasının bir başka başarısı da, bizim için stratejik bir ortak haline gelen Çin ile yakınlaşma. Birisi bunu doğru politika olarak görür, diğerleri Putin'i eleştirir, boşuna Çin'e o kadar çok güvendiğini söyler, kimin bir numara bekleyebilir ve beklemesi gerekir.
2014 yılında Kiev'de silahlı bir darbeden sonra Kırım referandumdan sonra Rusya ile tekrar bir araya geldi. Kırım tartışmasız olarak konumlarını ifade ettiler.
Putin’in bu karara yönelik eleştirisi hem Rusya'da hem de yurtdışında duyulmasına rağmen, böyle bir adım mevcut başkanın Rusya'da iktidarda olduğu süre boyunca azami artışına neden oldu.
Sakinleri de Ukrayna'daki darbeye şiddetle karşı çıkan Donbass'a gelince, Putin'in bu bölgeye yönelik politikası, orada oluşturulan halk cumhuriyetlerinin ekonomik, insani ve ahlaki desteğinde son altı yıldır. Aynı zamanda, Donbass'ta Rusya'dan resmi tanıma beklemedi. Putin'in Donbass'a yönelik politikalarını tartışırken Rusların görüşleri bölündü. Bazıları kendi sorunlarıyla başa çıkmak için LDNR'den ayrılmanız gerektiğini söylüyor. Diğerleri, en azından Donbass cumhuriyetlerini uzun süre resmen tanımanın hatta Rusya Federasyonu'na dahil edilmesinin gerekli olduğuna inanıyor. Ve diğerleri Putin'in ne yaptığını bildiğine inanıyor, çünkü her zaman akıllı bir planı var (kötü şöhretli “KhPP”).
Ve son olarak Suriye. ABD liderliğindeki koalisyonun Rusya'da yasaklanan İslam Devletine karşı eylemleri çok az etkili oldu. Rus askeri birliklerinden Cumhurbaşkanı Beşar Esad'ın isteği üzerine Orta Doğu ülkesine girişinden bu yana çok şey değişti. Doğru, IRGC'nin geç İran Generali Kassem Suleimani'nin bu fikri Putin'e önerdiği bir versiyon var.
Sonuç olarak Rusya, Akdeniz'e askeri üsler yerleştirebildi ve terörizmin Ortadoğu'dan Kafkasya ve Orta Asya'ya yayılma tehdidini ortadan kaldırdı. Bu arada, Suriye hükümet güçleri, Rus Havacılık ve Uzay Kuvvetleri'nin desteğiyle, ülkenin önemli bir bölümünü kontrol altına almayı ve neredeyse İD savaşçılarını temizlemeyi başardı. Doğru, çatışmanın sonuna ve barışın tesisine hala çok uzak.
Ve burada Putin haklı olsun veya olmasın Ruslar arasında fikir birliği yok. Bazıları eylemlerini uygun buluyor, diğerleri ise bu çatışmada boşuna olduğuna inanıyor.
Putin'den ne beklenir
Putin’in adımları daha önce nadiren tahmin edilebilir olmasına rağmen, bu yıl asla hayrete düşmeyecek.
Petrol krizi ile "her şey o kadar net değil." Uzmanlar, Putin’in ABD petrol endüstrisine karşı bir sonraki çoklu yürüyüşü olup olmadığını merak ediyorlar ya da bizimki bir şekilde ne yaptıklarını düşünmüyorlardı ya da Rusya'nın bununla hiçbir ilgisi yoktu ve Suudiler OPEC + müzakerelerinin çöküşünü başlattı. Yani burada bazıları cumhurbaşkanının içgörü veya analitik yeteneklerine hayran kalıyor, diğerleri onu kötü tasarlanmış ve hatalı eylemler için eleştiriyor ve yine de diğerleri sadece dünya pazarlarındaki işlerden şok durumunda.
Aslında yıl, hükümeti, başkanı Dmitry Medvedev ile birlikte istifa ile başladı. Aynı zamanda, Rusya Federasyonu Anayasasında birçok değişiklik yapılmasına karar verildi. Daha sonra, Rusların onlara “toplu”, yani aynı anda oy vereceği ortaya çıktı.
Olaylar o kadar beklenmedikti ki, Ruslar bu durumun iyi mi kötü mü olduğunu ve onları neyle tehdit ettiğini anlamamıştı. Bazıları, Putin’in “hile” sinin ne olduğunu çözmeye çalışıyor, farklı versiyonları öne sürüyor, biri diğerinden daha tuhaf. Çoğu, bunun 2024'ten sonra devleti yönetebilmesi için başkanlık döneminin olası uzatılmasından kaynaklandığını kabul etti. Valentina Tereshkova'nın teklifi ya ona ya da şu anki cumhurbaşkanına popülerlik katmadı, ancak sosyolojideki tam zamanlı uzmanlar henüz sözlerini söylemedi ...
Görünüşe göre, tüm bu şoklar yeterli değildi, bu yüzden başımıza bir pandemi düştü. Hepsinden kötüsü, dünya henüz benzer bir sorunla karşılaşmadı. Bu nedenle, kimse doğru şeyi nasıl yapacağını gerçekten bilmiyor, ancak herkesin bu konuda bir fikri var. Buradan kaçınılmaz olarak memnun görünmüyor.
Bu durumda, nüfusun sağlığına dikkat etmek ve ekonomiyi mahvetmemek için bir orta yol bulmak çok zordur. Dahası, ilk görev ikincisiyle çelişir. Burada, nasıl davranırsanız davranın, pek memnun kalmayacaksınız. Dahası, hoşnutsuzluk haklıdır. Bazıları işini kaybetti, diğerleri yaşam için mücadele ediyor, diğerleri mali sıkıntılar yaşıyor ve diğerleri korku ve belirsizlik atmosferinde. Dahası, kimse bundan sonra ne olacağını bilmiyor.
Ve durumun herhangi bir gelişmesiyle, birisi aşırı olacak. Ve sanırım kim ...
Rusların Putin'e karşı tutumu genellikle taban tabana zıttır. Bazıları ülkedeki tüm sıkıntıların Putin'in cumhurbaşkanı olmasından kaynaklandığına inanıyor. Diğerleri Rusya'nın sadece Putin'e bağlı olduğuna inanıyor. Putin gidecek ve ülke çökecek.
Ne bir bakış açısına ne de diğerine katılıyorum. Hükümdarlığının yirmi yılında Putin'in ülkeyi daha güçlü hale getirdiğine inanıyorum. Tabii ki, büyük olanlar da dahil olmak üzere hataları vardı. Ama sadece hiçbir şey yapmayanlar hata yapmazlar.
Bu adam yirmi yıl boyunca geniş ülkemizi yönetti ve genel olarak, haysiyetle yaptı. Ancak şimdiki başkanın değerli bir yerini almayı düşünmeye değer olduğunda şimdiden geliyor. Er ya da geç Putin'in yerini şimdiki başkanın muhtemelen hazırladığı yeni bir liderle değiştireceğini anlamalıyız.
Ülke için ideal bir sistem, devlet makinesinin şu anda kimin başında olduğuna bakılmaksızın net ve sorunsuz bir şekilde çalışmasıdır. Böyle bir modelin Rusya'da hala uygulanabileceğine inanmak istiyorum.