|Haberler/...


Devasa Kuyruklu Yıldızlar Dünya Yaşamını Tehdit Ediyor!


(Resmi tıklayınız) Yukarıdaki resimde şu ana kadar fark edebildiğimiz Dış Güneş sistemi gösterilmektedir. Haritanın merkezinde Güneş yer alırken; ona yakın karasal gezegenlerin(Merkür, Venüs, Dünya ve Mars'ın) ince yörüngeleri bulunmaktadır. Biraz daha dışarıda bulunan mavi yörüngeler; Jüpiter, Satürn, Uranüs ve Neptün gibi büyük gezegenlere ait. Plüton'un yörüngesi beyaz ile gösterilmektedir. Neptün'ün ötesinde sürekli bulunan objeler vardır. Bunlara Neptün-ötesi objeler (TNOs) denir ve 17 TNO'nun yörüngeleri sarı ile gösterilmiştir. Bu TNO'ların sayılarının 1500 civarı olduğu tahmin ediliyor. Kırmızı ile gösterilenler, 22 devasa kuyruklu yıldızın(büyüklükleri 50-100 km; hatta bazıları 100 km çapında) yörüngelerini göstermektedir. Burada yaklaşık 400 obje olduğu sanılmaktadır. Bu dev kuyruklu yıldızların yörüngeleri dev gezegenlerinkiyle kesiştiği için kararsız durumda ve Dünya yaşamını tehdit edecek şekilde her an Dünya'ya fırlatılabilirler.
Armagh Gözlemevi ve Buckingham Üniversitesinden bir grup gökbilimci, son 20 yıldır dış gezegen sisteminde yüzlerce devasa kuyruklu yıldız rapor etti. Bu devasa objeler, asteroitlerden daha büyük bir tehdit oluşturmaktadır.
Bu devasa kuyruklu yıldızlar, dev dış gezegenler olan Jüpiter, Satürn, Uranüs ve Neptün ile yolları kesişecek şekilde değişken yörüngelerde dolaşmaktadır. Burada oluşan gezegensel çekim alanıyla bu objeler Dünya'ya doğru fırlatılmaktadır.
Devasa kuyruklu yıldızlar, tipik olarak 50 ila 100 km çapında ya da daha da büyük. Sadece tek bir objenin, bu zamana kadar Dünya ile yörüngeleri kesişen tüm asteroit topluluğundan daha fazla kütleye sahip olduğu iddia edilmektedir. Bu kuyruklu yıldızların İç Güneş sistemine girme oranları hesaplandığında, her 40.000 ila 100.000 yılda bir Dünya yörüngesiyle kesişen obje fırlatılabileceği ortaya çıkmaktadır. Dünya yakınındaki kuyruklu yıldızların toz ve büyükçe parçalara ayrılması beklenirken; İç Güneş sisteminde yıldızsal moloz akımı oluşturması muhtemeldir. Bunun sonucu gezegenimiz için de elbette kaçınılmazdır. Karasal alanlarda oluşan şiddetli parçalanmaların incelenmesi ve Dünya yakınındaki gezegenler arası maddeler hakkındaki bilgilerimizin artması, devasa bir kuyruklu yıldızın varış süresinin 30.000 yıl olduğunu tahmin etmemizi sağlıyor. Dev kuyruklu yıldızlar, toz parçacıklarından kilometrelerce çapa varan topaklar halinde parçalara kadar ayrılmaktadır.
Jeolog ve paleontologlar, milattan önce 10.800 ve 2300 yıllarında gerçekleşen önemli bazı karasal olaylarda kuyruklu yıldız popülasyonlarının etkisi olduğunu belirtmektedir. 65 milyon yıl önce dinozorların ölümü gibi bazı büyük soy tükenme olaylarında bu devasa kuyruklu yıldızların ilgisi olduğu vurgulanmaktadır.
Buckingham Üniveristesinden Prof Bill Napier, bu hipotez hakkında şu yorumlarda bulundu:
"Son 30 yıldır Dünya ile bir asteroidin çarpışma riski üzerinde ciddi çalışmalar yapıyoruz. Geldiğimiz noktada, yakınımızdaki birincil komşularımızı ve Jüpiter'in yörüngesinde bulunan kuyruklu yıldızları incelememiz gerektiğini fark ettik. Eğer haklıysak, uzaktaki bu kuyruklu yıldızlar ciddi tehlike oluşturabilecek kapasitede. Bunları daha iyi anlayabilmemiz gerekiyor."
Araştırmacılar, bilimin diğer dallarından da yararlanarak başka kanıtlar da elde etmeye başladı. Örneğin Apollo programı dahilinde elde edilen kayalardaki kraterler 30.000 yıldan daha genç yaşta. O zamandan beri İç Güneş sisteminde toz miktarında büyük artış gözlenmesi de bu olaya bir kanıt olarak gösterilmektedir.
Güncelleme: 28/01/2016
Kaynak: "Giant Comets could Pose Danger to Life on Earth", phys.org, çev. Ayşegül Kesmez, yaklasansaat.com, 22/12/2015.