KIŞ SALKIMI
Arılar soğukkanlı hayvanlardır yani vücut ısılarını çevre ısıya göre ayarlarlar. Arı kolonisi havalar soğuduğu zaman bir araya gelerek kovanın merkezinde toplanarak kış salkımını yapar. Böylece birbirlerinin sıcaklığından faydalanırlar. Kış salkımı bozulmamalıdır.
Salkım daha önce yavru çıkmış petek üzerinde olur. Kovandaki petekler tamamen dolu olmaması alt yarılarının boş olması gerekir ki boş olan yerlere arı salkım yapabilsin.
Salkım , sıcaklığın düşmesi ile daralır, yükselmesi ile genişler. Salkımın içindeki sıcaklık 330C civarındadır.
Bir arının midesinde en fazla 40-50 mg kadar bal bulunabilir. 1 arı günde en fazla 2 mg kadar bal tüketir. Kışın rahatsız edilen arılar fazla bal tüketir ve karbondioksit miktarı artar.
Arılar çerçeveden çerçeveye geçebiliyorlarsa kayıp az olur. Arılar çerçevelerin bir yüzünde ve uyuşuk vaziyetteyse beslenemiyor demektir, ölürler.
İki katlı kovanlarda hareket kolaylığı vardır. Bu sebeple arıcılığı iyi olan ülkelerde kışlatma iki katlı kovanlarda olur.
İşci arılar kışın fazla yaşar. Sebebi beslenmelerinin iyi olması ve az çalışmalarıdır.
Nem arılara soğuktan daha zararlıdır. Nem olan havanlandırması iyi olmayan kovanlarda küf oluşumu başlar. Dışarıda kışlatılan arıların uçuş deliği kapatılmamalıdır ki hava ısındığında arılar dışarı çıkabilsin.
Arılara kışın beslenmesi için bırakılan balın kaliteli olması gerekir. Aksi halde arılar dizanteri olur ölürler.