Bunlar son zamanlarda tekrar tekrar alevlenen sorular: Ukrayna’da savaş ve yaklaşmakta olan gaz kıtlığı, Almanya’nın nükleer enerjiden aşamalı olarak çıkışından uzaklaşmak mı? Ve bu gerçekten enerji arzına daha fazla güvenlik getirir mi? İşte bir genel bakış.
Başlangıç pozisyonu nedir?
Almanya’nın nükleer enerjiden aşamalı olarak vazgeçmesi uzun zamandır bitmiş bir anlaşmaydı. 2022’nin sonunda, Aşağı Saksonya’daki Lingen, Bavyera’daki Isar 2 ve Baden-Württemberg’deki Neckarwestheim 2’deki son üç nükleer santral devre dışı kalacak. Almanya böylece tarihi bir karara imza attı Federal hükümet 2011’den beri. O zamandan beri, kararla ilgili şüpheler tekrar tekrar dile getirildi. en nükleer güç– Savunucuları, diğer şeylerin yanı sıra, iklim korumasını savunuyorlar, çünkü nükleer santraller, tüm yaşam döngüsü boyunca, örneğin gaz veya kömürle çalışan santrallerden önemli ölçüde daha az sera gazı emisyonundan sorumlu. 24 Şubat’ta Ukrayna’da savaşın başlamasıyla birlikte, son zamanlarda Almanya’ya giden gaz arzının azalması nedeniyle tartışmalar yeniden hızlandı.
Ekonomi Bakanı geçtiğimiz günlerde açıkladı Robert Habeck (Yeşiller), gaz tüketimini azaltmak için kömürle çalışan elektrik santrallerine daha fazla güvenmek zorunda kalabilir. Durum ciddi. Bu arka plana karşı, Birlik’ten politikacılar, FDP ve önde gelen ekonomistler nükleer santrallerin işletilmesine devam edilmesini talep ediyorlar. “Bu üç santralde üretilmeyen her megavat saati farklı şekilde üretmemiz gerekiyor. Salı günü bu konuda öncekinden daha açık olan Alman Sanayicileri Federasyonu Başkanı Siegfried Russwurm, sahip olduğumuz tek alternatif, tüm sonuçlarıyla birlikte kömürdür” dedi.
Nükleer santral devam eden operasyon: federal hükümet pozisyonunu yeniden gözden geçirecek mi?
Şu anda öyle görünmüyor. Yılın başında, çevre ve ekonomi bakanlıkları, olası bir devam eden operasyonu incelediler ve daha önce belirtildiği gibi, çalışma sürelerinin uzatılmasının enerji arzı darboğazları sorununun çözümüne yalnızca çok sınırlı bir katkı sağlayacağı sonucuna vardılar. 8 Mart 2022 test raporu. Nükleer santralin daha fazla işletilmesi “çok yüksek ekonomik, anayasal ve güvenlik riskleri” ile ilişkilendirilecektir. Bu çabayı haklı çıkarmak için en az üç ila beş yıl uzatılması gerektiğini söylemeye devam etti. Ancak 2028 yılına kadar, yeterli bir güç kaynağı sağlamak için “başka seçeneklerin” mevcut olacağı söyleniyor.
Bir AKW dönem uzatması aslında ne getirirdi?
Bu tartışmalıdır. Halen faaliyette olan üç nükleer santral şu anda yılda yaklaşık 30 terawatt saat elektrik sağlıyor ve Almanya elektrik üretiminin yüzde beş payını oluşturuyor. Federal hükümete göre, öncelikle kömürle çalışan elektrik santrallerinden gelen elektriği değiştirecekler ve bu nedenle Rus gaz ithalatından bağımsızlığın artmasına çok az katkıda bulunacaklar. Federal hükümetin bakış açısına göre, daha uzun nükleer santral çalışma süreleri 2022/2023 kışında herhangi bir ek elektrik miktarı getirmeyecek, ancak en erken yakıt çubukları doldurulduktan sonra en erken 2023 sonbaharından itibaren.
Bu kadar kısa sürede süre uzatımı mümkün olabilir mi?
Teoride evet – ama pratikte engeller çok yüksek. Bunun için yasanın değişmesi gerekiyordu. Atom Enerjisi Yasası’na göre, kalan üç nükleer santral 31 Aralık 2022’den sonra işletilemez. Ömrün kısa süreli olarak uzatılması durumunda, sınır ötesi bir çevresel etki değerlendirmesi de gerekli olabilir.
Nükleer santral operatörleri ne diyor?
Her üç operatör de – EnBW (Neckarwestheim), RWE (Lingen) ve Eon (Isar 2) – talep üzerine sürenin herhangi bir şekilde uzatılmasını reddedecektir. Örneğin, RWE Salı günü şunları söyledi: “Emsland’daki elektrik santralimiz, yakıtın biteceği yılın sonunda kademeli olarak kullanımdan kaldırılıyor. 31 Aralık 2022’den sonra devam eden operasyon, teknik ve yasal nitelikteki yüksek engellere yol açacaktır.” EnBW ve Eon ayrıca uzun süredir federal hükümetin pozisyonuna atıfta bulunuyorlar.
Nükleer santral personeli ve nükleer yakıt ne olacak?
Bu başka bir sorun. Tesis çalışanları ile sözleşmeler feshedildi, personel kısa sürede hazır değil. Diğer bir engel, uzmanlara göre basitçe “yeniden yüklenemeyen” nükleer yakıttır. Onay prosedürleri birkaç yıl sürebilir. Şansölye Olaf Scholz (SPD) sadece Pazartesi günü Münih gazetesine yeni yakıt çubukları almanın “en az 12 ila 18 ay” süreceğini söyledi. Bu bağlamda çevre örgütleri de Rusya’dan gelen nükleer yakıt bağımlılığına dikkat çekiyor. Avrupa Atom Enerjisi Topluluğu Euratom’a göre, AB 2020’de uranyumun yaklaşık yüzde 20’sini çekti Rusyayüzde 19’dan fazlası müttefik ülke Kazakistan’dan.
Peki ya güvenlik sorunları?
Ukrayna’daki savaş şu anda nükleer santrallerin yakınında muharebe operasyonlarının ne kadar tehlikeli olabileceğini gösteriyor. Mart ayı başlarında, Avrupa’nın en büyük nükleer santrali olan Ukrayna’nın Zaporizhia nükleer santralinin sahasında çıkan yangın ortalığı karıştırdı. Ayrıca, radyoaktif radyasyon salınımını içeren bir olay riski nedeniyle, Federal Hükümet şimdiye kadar nükleer enerji konusundaki pozisyonunda çok kararlı kaldı.