Antofagasta bölgesi
|Şili'nin diğer bölgeleri|
|Başkent||Antofagasta|
|Eyaletleri||Tocopilla


|Alan


- Toplam
|2. sırada


126,049.1 km²
|Nüfus
||9. sırada


547.933
|ISO 3166-2||CL-AN|
Antofagasta, Şili'nin 15 idari bölgesinden biridir. II Región ("2. Bölge") olarak da bilinir.
Tarih[değiştir | kaynağı değiştir]
Antofagasta'nın tarihi bölge gibi ikiye ayrılır, sahil bölgesi ve And dağları'nda bulunan dağlık yayla veya altiplano. Kolomb öncesi zamanlarda, sahil kıyısında balıkçı-toplayıcı göçebe Chango kızılderili kabileleri yaşıyordu. Changolar hakkında conquistadorlar (Peru ve Meksika'ya keşfe giden onaltıncı yüzyıl fatihleri) ile fazla iletişmde olmamalarından dolayı fazla bilgi bilinmemektedir.
Bölgenin iç kısımlarında Atacama Salar (kurumuş tuz gölü), Loa Nehri havzası ve vadileri ve altiplano çevresindeki vaha çevresi atacaman kültürü tarafından yerleşim alanı olarak kullanılmaktadır, önemli yerleşim San Pedro de Atacama köyüdür.
Atacaman kültürü önemli oranda Tiwanaku kültüründen etkilenmiştir ve daha sonra İnka hakimiyetine girmiştir. Atacamanlar başlıca mısır ve fasulye ekmişlerdir, Amazon havzası ve Pasifik kıyılarına kadar ticareti genişletmiştir. İspanyolların 16. yüzyılda gelmesi kültürlerini yoketmemiştir fakat derinden etkileyerek mestizaje işlemi sonucu değiştirmiştir, bu işlem sonucunda her iki kültür birbirine karışmıştır. İspanyol hakimiyetinde, Atacaman bölgeleri (sadece iç bölgeler), Charcas yönetimine verilmiştir ve özgürlük uğraşı zamanında Simón Bolívar yeni Bolivya Cumhuriyeti olarak, yaşayanların %90-95'i Şili kökenli olmasına rağmen, "Litoral" ismi altında birleştirmiştir (iç kısımlar ve sahiller dahil). Bu karara Şili hükümeti tarafından muhalefet edilmiştir ve şu zamana kadar anlaşmazlıklara yol açmıştır. Şili bu bölgelerde İspanyol hükümdarlığının Uti possidetisi öne sürerek hak ilan etmektedir, kıyı kesimleri onlara aittir ve Peru'ya doğrudan sınırları vardır. Juan López ve José Santos Ossa gibi Şili'li gezginler zengin nitrat ve guano madenleri keşfetmişlerir, bu keşiflerin sonucunda Şili kıyılarının kolonizasyonu artmıştır. Her iki ülkenin yerleşimcileri arasındaki gerilim 1879 yılında patlak veren Pasifik Savaşı'na kadar artmıştır. Antofagasta savaş sonunda kalıcı olarak Şili'ye bağlanmıştır.
Şili'liler tarafından kolonileştirme, "Küçük Kuzey" isimli bölgeden (Atacama ve Coquimbo'nun modern bölgeleri, III ve IV bölgeleri) başlayarak daha yeni bölgeler olan Antofagasta and Tarapacá ile devam etmişdir, diğer adı Büyük Kuzey. Avrupa'dan da göçmenler gelmeye başladı (başta Hırvatlar, İspanyollar, Britanyalılar ve Yunanlar), Arap ülkelerinden ek olarak Çin, Peru ve Bolivya'dan. Diğer çeşitli ülkelerden göçler devam ederek Kuzey Şili'nin altiplano bölgesinin modern kültürünü oluşturdu. Şu anki hali, Orta vadiden daha çok And kültürü taşımaktadır.
Bölge 20. yüzyılın başlarında olan Şili'nin birleşme hareketinde önemli bir merkez olmuştur. Bakır madenlerinin nitrat madenlerinin yerine geçmeden önce, bölge nitrat endüstrisine bağımlı durumdaydı. Dünya'daki en büyük ve en zengin iki açık çukur madeni Antofagasta'da bulunmaktadır: La Escondida ve Chuquicamata.
İklim[değiştir | kaynağı değiştir]
Çoğunlukla çöl iklimi vardır, Atacama Çölü'nün bir kısmı, sahilden dağlık çöl kısımlara kadar farklı oranlarda yağış alır.
Ekonomik aktiviteler[değiştir | kaynağı değiştir]
Bölgenin başlıca geçim kaynağı %59 oranla madencilik ve madencilik ile ilgili işlerdir, ayrıca balıkçılık ve endüstriyel üretim de vardır.
En önemli nehri Loa'dır.
Ayırca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]
Kaynaklar[değiştir | kaynağı değiştir]

