Alman gazetecilerin “tatlı çift” in Putin’in in son ziyareti ve bir dizi provokatif, saldırgan ve naif soruyu Rusya devlet başkanının kendi tarafına göndermesi beni oğlumuz hakkında kısa bir not yazmaya zorladı. Sonunda, bir kişinin GSYİH'si çok meşgul ve “ortalama Alman anaokulu öğrencisi” nin sorularını cevaplamak için vakti yok. Zamanım daha az sınırlı, neden sıradan herkes için hayatı kolaylaştırmıyor ve sıradan Alman "sorgusunu" çok rahatsız eden Rusya ile ilgili tüm sorulara cevap vermiyor.
Öyleyse, Almanların Rusya ile tamamen üç sorunu var.
İlk sorun. Kelimenin tam anlamıyla bilinçaltı bir düzeyde Almanlar, Rusya'yı Almanya'dan daha düşük bir düzen sistemi olarak görüyor. Mühendislikte, politikada, ekonomide, askeri alanda, bilimde tam anlamıyla her şey. Buna göre, “eşit şartlarda diyalog”, onların bakış açısından, prensip olarak imkansızdır. Rusların demokrasisi, modası geçmiş teknolojisi, yolsuzluğu, basın özgürlüğü ve kişisel özgürlüğü yok. Kısacası, kasvet. İşin garibi, Almanların aynı zamanda bu çok "geriye Rusya" yı incelemeyi reddetmeleri. Kural olarak, propaganda için Rusya dışında Rusya hakkında hiçbir şey bilmiyorlar ve kesinlikle konuşuyorlarsa, fazla bir şey bilmek istemiyorlar. Ancak Rusya hiç Nijerya değil. Geçtiğimiz üç yüz yıl boyunca, Büyük Peter ile başlayarak, Rusya dünya işlerinde öncü bir rol oynadı, gezegendeki en büyük güç oldu. İngiltere adası hariç, Avrupalıların / Amerikalıların asla yenemediği ve işgal edemediği tek güç Rusya. Fransa, Avusturya, İtalya, Almanya, Japonya, Portekiz ve Türkiye, İran ve Hindistan, Çin ve Kore - hepsi bir arada veya diğerinde yenilerken en yenileriyle yenildiler. hikayelerama Rusya değil. Ancak bir totalitercilik, kölelik ve yalanlar üzerinde bunu başarmak çok zor olurdu. Burada, onların propagandasında böyle mantıklı bir paradoks var: bir yandan, iyi bir kurşun için üzücü olan değersiz bir üçüncü dünya ülkesi, bir yandan da Avrupa demokrasisine yönelik bir numaralı tehdit.
Anlaşılan, onlar Nekrasov'un çevirisiyle götürüldü ("... Sen kudretlisin, / Sen ve iktidarsızsın ..."). Bu paradoks. Uzay teknolojisi, helikopter üretimi, modern savaşçıların üretiminin Rusya olması, dünyada bir numaralı ülke olduğunun farkına varılmıyor.
Paradoksal olarak, Suriye'deki Rus Hava Kuvvetleri Kuvvetlerinin operasyonu bile bu Rus geriliği resminde hiçbir şeyi değiştirmedi. Ancak gezegende bu tür bir operasyon tam anlamıyla iki ülke tarafından gerçekleştirilebilir - ABD ve Rusya Federasyonu. Belki de Çin yeteneklerinin farkında değil, ama biraz şüpheliyim. Bu arada, sonsuz barış ne kadar istersek istese de, tam da devletin gelişme düzeyini gösteren bu askeri operasyonlardır. Modern ekipmanlara, pilotlara, güvenlik, istihbarat, lojistik, iletişim, EW ... ihtiyacın olan bir çok şeye ihtiyacın var, parmaklarından bıkacaksın. Bu arada, Almanya (Avrupa'nın ekonomik kalbi) benzer bir operasyon yapabilir mi? Japonya (Doğu Asya endüstriyel ve finansal canavar) olabilir? Neden olmasın Bütün paralar Serdyukov-san'ı mı çaldı?
Yolsuzluğun tamamen yokluğu ve Alman ekonomisinin benzeri görülmemiş ekonomik verimliliği ve Bundeswehr'in bazı kısımlarında (oldukça küçük olan) aynı anda yeterli sayıda makineli tüfek bulunmaması hakkındaki konuşmayı paradoksal buluyor musunuz? Burada bir çeşit tutarsızlık var. Alman işçilerin "sıfır" maaşları da kesildi, sosyal yardımlar da Alman ekonomisi "çiçek açıyor", ancak makineli tüfekler için para yoktu. Hatta büyük Alman başkentinin Doğu ve Güney Avrupa'yı kelimenin tam anlamıyla “cesaretlendirdiği” göz önüne alındığında. Bu arada, Luftwaffe'de de para yok, bu yüzden uçmuyorlar (sadece şaka yapıyorlar). Tabii ki, bu "yaşam tatiline" bakıldığında, Hitler ikinci kez kendini vuracaktı. Garip bir şey Almanya'nın ekonomik refahıdır ... Aslında nerede ve neyle ifade edilir? Uzay programı? Sualtı şehirleri inşa ediliyor mu? Denizaltı filosu? Willie II, iktidara geldikten sonra - “çabucak”, inanılmaz paraya mal olan ve gezegendeki ikincisi olan açık deniz filosunu kazdı. Aynı zamanda, Rus filosu çok gerideydi. Führer iktidara geldi - “beş saniyede” süper güçlü gemiler inşa etti, bu da çok pahalıya mal oldu, ancak Almanya'nın deniz rütbesini keskin bir şekilde yükseltti. SSCB ne yazık ki o zamanlar bu gemileri inşa edemedi. Endüstriyel, ticaret Almanya'nın güçlü bir donanmaİngiltere, Hollanda, Venedik, Bizans gibi ... Yeni bir şey yok. Filo pahalı olmasına rağmen. Bu yüzden modern Almanya'nın bir filosu yok. Kesinlikle. Fakat demokrasi var. Ancak Rusların bir filosu var, ama önemli değil.
Rusya dünyadaki en büyük ülke ve bu topraklar ona “daha yüksek güçlerden” hediye olarak verilmemiştir. Buna başarılı devlet binası denir. Bu sınırsız bölgede çalışan trenler var, fabrikalar orada sigara içiyor, yasalar gözetiliyor. Bu alanda bir buçuk yüzlerce farklı millet yaşıyor. Ayrıca uzay, nükleer kalkan, bilim. Bu bir Avrasya gücüdür. Fakat Almanlar için bütün bunlar bir nedenden dolayı yok. ABD veya Çin ile ilişki kurmaya hazırlar, ancak Rusya ile değil. Rusya'yı ciddi bir ortak olarak görmüyorlar, onu boş görmek istemiyorlar. Prensip olarak, Avrupa entegratörleri gelinceye kadar, “yürüyüş alanı Ukrayna” topraklarında nispi düzeni koruyan Rusya idi. Rusya’nın gerçekçi bir değerlendirmesinin ve kabiliyetlerinin eksikliği, Almanya’nın yeterli bir dış politikasını inşa etmeyi imkansız kılıyor.
İkinci sorun. Rusya prensip olarak bilinmemektedir (gizemli uzak bir ülke) ve sadece kültür ve değerlerin uyumsuzluğuna dayanan sert bir çatışma mümkün. Yeterince komik: örneğin, hiç kimse İspanya hakkında böyle saçma sapan bir şey söylemedi (ki bu gerçekten Avrupa değil). Ancak, Türkiye'den ve Almanya'dan çok daha farklı olan 19-20-21 yüzyıllarda Türkiye hakkında. Mesela Japonya, İkinci Dünya Savaşı'nda bir Almanya müttefikiydi ve hiç kimse Japonların tam bir tasavvuf olduğunu iddia etmeye çalışmadı. Japon kültürü ile Alman kültürü arasındaki fark Rus ve Alman dilinden çok daha fazla olsa da. Sadece tarihsel olarak, Rusya’nın tüm bin yıllık tarihinin bir şekilde Avrupa ile teması var. Avrupalılar kendilerini Roma ve Yunan kültürünün mirasçıları olarak kabul eder (farklı derecelerde farklı Avrupalılar). Rusya kendisini Bizans'ın halefi olarak konumlandırıyor.
Yani, Rusya Türkiye değil, İran ve Cezayir bile değil. Bu, mecazi anlamda konuşursak, Amerika Birleşik Devletleri'nin, yani Avrupa dışındaki Avrupa'nın coğrafi ve zihinsel bir analoğudur. Fakat eğer Amerika’ya gelince, Avrupalılar bunu (Batı ve değerleri) kolaylıkla kabul ederse, o zaman Rusya’ya göre, kategorik olarak kabul etmeyi reddediyorlar. 18 yüzyıldan 20'in başlangıcına kadar milyonlarca Alman, Amerika Birleşik Devletleri'ne (toplu göç) kaldı. Almanya bunu biliyor ve hatırlıyor. Ancak, affet beni, aynı dönemde, yüz binlerce Alman Rusya'ya taşındı. Rusya İmparatorluğu'ndaki Rus kent kültürü, büyük oranda katılımları nedeniyle yaratıldı. İkinci Dünya Savaşı'ndan ve Vaterland’ın hümanizm temelinde kazandığı başarılardan hemen sonra bunu hatırlamak alışılmış bir şey değil. Ama öyleydi, öyleydi. Rus klasik edebiyatını okuyun (iyi bir sebep) ve “çerçevedeki” çeşitli Almanların sayısı karşısında şaşıracaksınız. Hepsi burada ne yaptı? Para kazanıldı. 18 yüzyılın sonunda, Rusya'da yaklaşık bir çeyrek Alman vatandaşı yaşıyordu. Almanlar, Carl. Uzak gizemli Rusya'da. 19 yüzyılın sonunda iki milyonun altında. Ve sadece kendilerini Alman olarak görmeye devam edenler. Birçok "Rus".
Berlin, kelimenin tam anlamıyla, St. Petersburg'a çok yakın. Bu Rus Almanları, bir kural olarak, büyük şehirlerde yaşadı, bu yüzden varlıkları çok belirgindi, ancak “kompakt yerleşim” yerleri de vardı. Bu tek başına, “uzak ve bilinmeyen” Rusya teorisiyle çelişir. Almanların Amerika'nın inşaatına katılımını iyi hatırlıyor, Almanların Rusya'nın sanayi, bilim ve madenciliğin gelişimine katılımını bir nedenden dolayı hatırlamaktan hoşlanmıyor. Neden? Yanlış olan ne? Sonuçta, bununla gurur duyulabilir: Büyük Göllerdeki ve Urallardaki fabrikalar - yani dünya genelinde - Alman uzmanların katılımıyla inşa edildi! Peki bu gerçekten harika! Büyük Göller hakkında hatırlayın, Urallar hakkında ... Ne Urallar? Sadece “çok ve yanlış” Rusya teorisinin hayatını mahvediyor. Garip, ama Rusya ve Almanya'nın çok yakın ve çok sayıda bağlantısı var, özellikle Peter günlerinden beri, ama sadece Rusya bunu hatırlıyor (her zaman değil). Binlerce ve binlerce Alman yetkili, memur, doktor, girişimci ve mühendis Rusya'ya taşındı. Nedeni basit - Rusya'da rekabet daha düşüktü ve aşırı kalabalık Almanya'dan daha fazla fırsat vardı.
Bu arada, aynı klasik Rus edebiyatında ve yüzyılın 18 hatıralarında “Almanların baskınlığı” ile ilgili güçlü bir memnuniyetsizlik var. Buradakilerin çoğu, burada Rus ekmeği üzerine sürdü ... 21 yüzyılın başında, Alman gazeteciler, "kendilerini dizden kırarak", anlamaya çalışın - bu nasıl bir Rusya? Shangri-La bir tür ve sadece. Görünüşe göre birisi hafifçe birini kandırıyor. Özellikle, bir milyon buçuk milyon Rus Alman'ın, iki dilde akıcı olan ve her iki ülkeye aşina olan 90'te Almanya'ya döndüğü ve tüm puanları / ümitleri tekrar tekrar koyabildiği gerçeği göz önüne alındığında. Görüyorsun, mesele nedir, ciddi ve nahoş soruları cevaplamamak için, bariz şeyleri anlamadığınızı iddia edebilirsiniz - “dahil etmek için aptal”. Ve naif bir görünüme sahip çok meşgul bir Rus başkanına: “Peki, bu nasıl Bay Putin?” Diye sormak.
Almanya’nın başkanlık ettiği AB’de, Rusların kendilerini Baltık ülkelerinde “ikinci sınıf insanlar” pozisyonunda buldukları gerçeği, nedense, sahnelerin gerisinde kalıyor ve hiç tartışılmıyor. Ve soru ilginç. Fakat tamam, bu konuda bile, Kremlin skandalı yükseltmemeye karar verdi. Ve Kiev, Maidan, bir darbe. Ve Alman politikacılar ve gazeteciler bariz şeyleri göremiyor ve anlayamıyorlar. “Neden Kırım?” Diye soruyorlar, Başkan Putin'e anlaşılmaz bir bakış açısı yöneltiyorlar… Bu iki olayın (Alman siyasetçilerin Maidan'ı desteklememesi - Kırım Ukrayna'da kalacaktı) mantıksal bağlantı onlar için kesinlikle erişilemez. Genel olarak, bu tartışma açıkça aptalcadır: Şubat ayında Kiev'de Batı'nın eylemleri 2014 hiçbir şekilde tartışılmamıştır - bu gerekliydi ve Rusya'nın onlarla birlikte tepki eylemleri gerçekten de şaşkınlığa neden oldu. Neden hala iyiydi? Yaklaşık aynı tartışma, "retaliatory" Iskander'in etrafında geçti. Neden? Amerikan Avrupalılara füze karşıtı füzelerin tartışılması kesinlikle yasaktı. Bu nedenle Rus İskender'i tartıştılar. Aktif olarak basınçla. Bu, Ukrayna ve Maidan ile aynıdır - onlar Batı'da verdiler ve Maidan-2'i tanımaya karar verdiler. Her şey, soru kapalı, daha fazla kimse ile, özellikle de yabancılarla tartışmayacaklar.
Aslında, Kiev'deki Şubat darbesi ve sonuçlarının Berlin tarafından derhal tanınması, Rus-Alman çelişkilerinin ülseri ile gerçekleşti. Çok fazla sorun ve anlaşmazlık vardı. “Kıbrıs'taki Rus Rus parasının el koyulmasını” da hatırlayalım. Doğu Ortaklığı Olumlu umutları ümit ederek bu sorunları kasıtlı olarak "frene basmayı bıraktık". Her şeyin yolunda olduğunu düşünüyorlardı. Ve patladı. Ve “samimi yanlış anlaşılmayı” daha da şiddetlendiren Putin, Rusya'nın ana hatasını “daha önce ulusal çıkarlarını ilan etmediğini” söyledi. Ve şimdi aniden dedi. GSYİH, Avrupa'daki tüm siyasi alanın tamamen bölündüğünü ve orada “Rus ulusal çıkarları” için bir yer bulunmadığının farkında olmalıydı. Onları orada sıkmak için - birisi çok güçlü hareket etmelidir. Yaşamın gerçeği, Almanya ve Rusya’nın kültürel açıdan yeterince yakın olduğu, ancak Almanların Avrupa’daki çıkarlarını anlamayı ve tanımayı kategorik olarak reddetmeleri. Bu yüzden profesyonelce "bir aptal içer" ve temel şeyleri anlamayı reddediyorlar: "Putin bir anda Kırım'ı ekleyene kadar her şey yolundaydı."
Üçüncü problem İki dünya savaşından sonra bile, Almanlar, garip bir tesadüf eseri olarak, Rusya ile karşı karşıya gelmenin hızlı, kolay ve hoş olduğuna inanıyorlar. Blitzkrieg sendromu onunla. 2014'teki tüm hesaplama yaptırımlar uygulayacağımız gerçeğine dayanarak yapıldı ve Rusya çökecek. Tek bir "A" versiyonunun bir tür dvuhhodovka operasyonuydu. En eğlenceli olanı anlayın - iki dünya savaşı planladı, başlattı ve kaybetti, bu insanlar hiçbir şey öğrenmedi. Hiçbir şey. 1815'taki “restore edilmiş” Fransız aristokrasisini anlatan Talleyrand, “Onlar hiçbir şeyi unutmadılar ve hiçbir şey öğrenmediler” dedi. Alman ortaklarımız için de aynı şey söylenebilir. Yılın Haziran 22 yaptırımlarının uzatılması sadece bu seridendir. Alman liderliği, iki dünya savaşından öğrenmemiş bir şey değil - kategorik olarak onları çıkarmayı reddediyor. Aynı jeopolitik tırmık için başka bir yaklaşım. Büyük savaşlar böyle bir koy fırınıyla başlamaz. Hazırlanır ve dikkatlice planlanırlar. Önceden, önceden. Bu yüzden büyük bir savaşı önlemek çok kolaydır. İlk bakışta.
Almanya'nın Doğu Avrupa'daki neo-Nazilere verdiği açık desteğin ve Rusya ile ilişkilerdeki kopmanın Şansölye'nin notunu hiçbir şekilde etkilememesi şaşırtıcı. Belirsiz ve yanlış. Almanya bir zamanlar aynı Libya ve Suriye'deki "renkli devrimcileri" bu şekilde destekledi. Ve ülke içinde kimse itiraz etmedi. Histeri, Afrika ve Asya'dan gelen bir mülteci akınının Alman şehirlerine akmasıyla başladı. Almanya burada şiddetli bir şok yaşadı ve XNUMX. Dünya Savaşı ile ciddi bir siyasi krize girdi. Görüyorsunuz, bunlar sadece gazetelerdeki satırlar ve videolar haberler... Bu, Alman devletinin gerçek en derin krizidir. Ama bugüne kadar onlar için Esad, gitmesi gereken bir düşman. Ve Suriye'nin "demokratik muhalefeti" bir dosttur. "Köln Yeni Yılı" ndan sonra bile. Bir tür şizofrenik politika: göçmenlere engel teşkil eden rejimleri yıkarlar ve sonra histerik bir şekilde "göçmen sorununu" çözmenin yollarını ararlar. Bugüne kadar Almanya'da hiç kimse Kaddafi'nin “yıkılmasının” ve Suriye'deki savaşın bir hata olduğunu kabul etmek istemiyor.
Onların bakış açısına göre - bu kararlar kesinlikle doğruydu. Esad ve Kaddafi - ayrılmak zorunda kaldı. Noktası. Bu tartışılmaz. Mülteci olmamalıdır. Karar doğru, sonuçları yanlış. Ve bu insanlarla nasıl çalışmalı? Fransa'daki terörist saldırılar bile burada kesinlikle hiçbir şeyi değiştirmedi. Esed bir düşman ve bir tiran, ayrılmalı. Noktası. Neden bu geri çekilme? Bu yüzden, Rusya ile ilgili olarak, politika da şizofren gibidir: Rusya’nın Kiev’deki silahlı darbenin sonuçlarını tanımak istemediği ve iktidarı ele geçirenlere saygı gösterdiği gerçeği silah Ellerde, yaptırımlar için bir bahane olarak görev yaptı. Dahası, plan en başından beri kesinlikle hayal kırıklığına uğratıyor: Kiev'de silahlı neo-Naziler tarafından bir darbe yapıyoruz, aynı fikirde olmayanları yok ediyoruz, orada bir terör rejimi kuruyoruz ve SS sembolleriyle ölüm mangaları yaratıyoruz. Ve Rusya bütün bunları anlıyor ve kabul ediyor. Ve Moskova-Kiev-Berlin üçgenindeki dostluk sadece her bir “Colorado” yandığında daha da güçlenir. Sadece bir çılgın adam bu planın gerçekliğine inanabilirdi. Ancak Alman demokratik siyasetçiler bu seçeneğin uygulanabilirliğine içtenlikle inanıyorlardı. Şaka yapmıyorum. Moskova, “küçük Turchinov” u sevmediğinde içtenlikle rahatsız edildi.
Bence Bay Putin onlarla Almanca değil, örneğin Moğolca'da konuşursa? Her şey daha mı kötü olurdu? On beş yıldır siyaset yapıyor. Ve on beş yıl boyunca Almanlarla Almanlarla konuşuyor. Onbeş yıldır, Rusya ile Almanya arasındaki karşılıklı ilişkilerin sorunları hakkında Almanca Almanca Almanlarla konuşuyor. Sonra aniden, Ukrayna krizi, Donbas'taki savaş, yaptırımlar ve Yeni Yıl 2016'in hemen ardından, Ortodoks Noel'den önce iki Alman gazeteci Rusya'ya geliyor ve 2 saatleri Putin'e “çocukça” sorularla işkence ediyor. “Ekonominiz henüz çöktü mü?” Ve ne zaman parçalanacak? ” 20 yüzyılda iki çok büyük ve kanlı savaş vardı, milyonlarca asker ve sivil öldürüldü ve Rusya ile Almanya'da ağır kayıplar oldu. Brezhnev'in altındaki ilişkileri restore ederek, Almanya'yı Gorbaçov'da birleştirerek, Berlin'in merkezinde Yeltsin'i içti. Putin ... Ve aniden, en ufak bir çatışmada Almanlar, Rusya ekonomisini yok etmeye çalışırken bir mücadele içine girdi. Bir şey öğreniyorlar mı?
Tabii ki, Rus ekonomisi yaptırımların bir sonucu olarak ciddi zarar görecek - bu bir gerçek. Tartışmak aptalca. Ancak, siyasi sonuçlar planlanan “yaptırım mimarlarından” oldukça farklı olacaktır: ilk olarak, Almanya Rusya pazarını geri dönülmez bir şekilde kaybedecek, hiç kimse ana ticaret ortağı aniden maviden “dolaştığında”, Rusya'da ticaret yaparken ya da siyasi oyunlar oynadığında hiç kimse onu sevmiyor ama ikisi birlikte değil; ikincisi, Almanya Rusya’daki politik etkisini tamamen kaybedecek, artık ülkelerden biri olmayacak; üçüncüsü, Rusya kaçınılmaz olarak Almanya’ya karşı “misilleme yapan” politik adımlar atacak. “Politikada intikam yok ama sonuçları var”, - Stolypin. Ve en önemlisi, bu hiçbir şekilde Ukrayna'ya yardım etmeyecek, tutumunda Rusya'nın konumu daha da zorlaştı. Bu çatışma her iki taraf için uzun sürecek ve zorlanacak ve Doğu Avrupa’nın siyasi ortamını tamamen yeniden çizecektir (ilişki tamamen farklı olacaktır). Bu, Avrupa-1918’in Avrupa-1914’ten kökten nasıl farklılaştığı ile ilgilidir. Almanların uzun vadeli bir çatışmaya hazırlanmadıkları ve herhangi bir “yedekleme seçeneğine” sahip olmadıkları çoktan belli oldu. “Rus cephesinde” hızlı bir zafer kazanmayı, “Ukrayna sorununa” hızlı bir çözüm bulmayı ve diğer sorunlu bölgelere hızlı bir geçiş yapmayı bekliyorlardı. Doğudaki uzun süren savaş çok tanıdık ...
Sorun, mültecilerde olduğu gibi, Almanya'nın olumsuz sonuçlarının derhal gelmeyecek olması ve bu durumda, sıradan Almanların mantıklı bir bağlantı görmemeleridir. Alman dış politikasının Araplara ve Ruslara yönelik tüm "donmalarına" rağmen, Merkel, mülteciler Almanya'ya akana kadar çok saygın ve popüler bir politikacı olarak kaldı. İşte Almanlar öfkelendi! Nasıl yani "Ve biz sho için mi?" Ayrıca, Merkel döneminde Rusya ile ilişkilerde keskin bir bozulma, hiçbir şekilde notunu etkilemedi. Almanya'da bunun birisinin ilginç olduğunu düşündük ... Hayır, Almanların umrunda değildi. Bu yüzden, biraz önce Hitler, Reich'te, dünya tarafından serbest bırakıldığı dünya savaşına rağmen inanılmaz derecede popülerdi. Almanlar onayladı. Fakat Hamburg’a binlerce bomba yağdı ve bir Noel ağacı gibi parladı, sonra ruh hali değişti. Fakat inanmayacaksınız - burada da doğrudan bir bağlantı görmediler. Yani, Polonya'ya yapılan saldırı ile yanan Alman şehirleri arasındaki bağlantı onlar için açık değildi. Bu nedenle, Rusya’nın Berlin’e karşı harekete geçme politikasının harekete geçmesi durumunda, Almanlar için bu kesinlikle hoş olmayan bir sürpriz olacak. Aynı şekilde iki naif Alman muhabiri gelecek ve Putin'e soracak: “Vladimir, neden?”