Milyarlar, milyarlar ve daha fazla milyarlar
Rusnano'nun mali tablolarıyla ilgili en şok edici şey, uygulanan projelere harcanan kozmik meblağlardır. Herhangi bir yatırım yapısında nakit akışları karlılığa yatırılmalıdır. hikayeler... Aksi takdirde yapı yaşamayı bırakır. Ancak Rusnano'nun ait olduğu Rus devlet şirketleri söz konusu olduğunda, bu kuraldan uzaktır.
2015 yılında, Hesap Odası Rusnano'nun harcamalarını kontrol etti ve dehşete düştü. 50 milyar ruble veya devlet parasının% 37,3'ü kârsız projelere yatırıldı! Ve bu, hatırladığımız gibi, likiditesi mevcut Rus para biriminden önemli ölçüde daha yüksek olan neredeyse altı yıl önceki ruble. 16 yılında gerçekleştirilen 2015 yatırım projesinden sekizi kârsız çıktı ve Hesap Odası yirmi bir tane daha kriz projesini sınıflandırdı.
Rusnano'nun temsil ettiği devletin en az 800 milyon ruble yatırım yaptığı Lillputian Systems, elektronik cihazlar için "daha hafif şarj" başarısız projelerinin başında geliyor.
Bu durumda son "egzoz" saçma bir 21,3 milyondu. Neredeyse bir milyarı ayıran bu çığır açan teknoloji girişimi nedir?
Proje 2012'de yeniden başladı ve gaz enerjisinin elektriğe cep boyutunda yakıt dönüştürücüsüdür. Rusnanonet.ru web sitesinin dediği gibi:
Cihaz, değiştirilebilir bütan kartuşlarla çalışıyor. Çakmak boyutundaki böyle bir kartuş, bir akıllı telefon pilini 10 ila 14 kez tamamen şarj etmek için yeterlidir.
Cihaz, katı oksit yakıt hücreleri, mikroelektromekanik cihazlar da dahil olmak üzere nanoteknoloji alanındaki gelişmelere dayanan şirketin Silicon Power Cell ™ teknolojisini kullanıyor. Aygıt kartuşları güvenlidir, kullanımı kolaydır ve ucuzdur.
Ürün, iç ve dış hat uçuşlarında nakliye ve kullanım için zaten onaylandı. "
Cihaz, katı oksit yakıt hücreleri, mikroelektromekanik cihazlar da dahil olmak üzere nanoteknoloji alanındaki gelişmelere dayanan şirketin Silicon Power Cell ™ teknolojisini kullanıyor. Aygıt kartuşları güvenlidir, kullanımı kolaydır ve ucuzdur.
Ürün, iç ve dış hat uçuşlarında nakliye ve kullanım için zaten onaylandı. "
Sürümden de anlaşılacağı gibi, Rusnano'da yeni bir şey yaratılmadı.
Lilliputian Systems, Inc.'den yabancı teknolojiye yatırım yaptılar. ve Rusya pazarına uyarlamaya çalıştı. Para boşa gitti, mağaza raflarında mucize gaz pilleri görmüyoruz ve Rusnano'nun hatalarını kabul etme cesareti bile yok - rusnanonet.ru sitesinde, şarj cihazı hala bitmemiş bir proje olarak kabul ediliyor.
Galileo ve Plastic Logic projeleri, yaklaşık olarak aynı kârsızlık payıyla (yaklaşık% 50) Rusnano için uygulandı.
İlk durumda, yerli nano mühendisler veya nanomühendisler İtalyanları radyo frekansı tanımlama (Radyo Frekansı Tanımlama) için RFID etiketleri oluşturmaya çekti. Bu teknolojiyi bulmanın en kolay yolu kitapçılarda. Çoğu zaman, yayın sayfalarındaki satıcılar, kitabı mağazadan sessizce ve ücretsiz olarak çıkarmaya izin vermeyen ince RFID aktarıcıları yapıştırır.
Rusnano bu projeye 1,72 milyar ruble yatırım yaptı ve bunun sadece 852 milyonu geri döndü! Asıl soru - nanoteknoloji burada genel olarak hangi yönden? Bir nanometre, metrenin milyarda biridir ve RFID teknolojisi, metrenin milyonda biri olan mikrometreye dayanmaktadır. Böyle bir milyar dolarlık atık varsayımsal Rosmikro için daha uygun olacaktır.
Veya Rus vergi mükelleflerine 9,4 milyar rubleye mal olan Plastic Logic'i ele alalım.
2011'de Anatoly Chubais, Başbakan Vladimir Putin'e ülkedeki her okul çocuğuna tedarik etmekle tehdit ettiği bir tablet prototipini gösterdi. Plastic Logic, esnek EPD ekranları tasarladı ve bu gadget için donanımın bir parçası. Proje sonunda kapatıldı. Satış ve talep pazarlarının olmaması nedeniyle, 4,3 milyar ruble'den fazla getiri sağlamayı başardı.
Etkili yöneticiler etkisizdir
Anatoly Chubais geçtiğimiz günlerde, on iki yıllık görev süresinin anısına (9 yıl Rusnano'da ve bundan 3 yıl önce Rus Nanoteknoloji Kurumu'nda) meslektaşları için bir video kaydetti ve burada özellikle şunları özetledi:
“Üstlendiğimiz misyonu vicdanlı bir şekilde yerine getirdik.
Evet, elbette yanıldık. Evet, elbette bir şeyler yolunda gitmedi.
Ancak nanoteknoloji endüstrisinin Rusya'da yaratıldığına şüphe yok. "
Evet, elbette yanıldık. Evet, elbette bir şeyler yolunda gitmedi.
Ancak nanoteknoloji endüstrisinin Rusya'da yaratıldığına şüphe yok. "
Nanoteknoloji endüstrisi, bu şirketin başarılı projeleri arasında sadece kırıntı ve yüksek mukavemetli hafif betondan ısı yalıtımlı köpük beton üretimi varsa, bunun bir sonucu olarak mı yaratıldı?
Ve yine soru - neden yeryüzünde tamamen inşaat projeleri aniden Rusnano ile ilgileniyor? Bu hizalanmanın sırrı iki nedenden kaynaklanıyor.
Her şeyden önce, "nano" teriminin kendisiyle ilgili aldatmacada.
On beş yıl önce, tüm dünya, benzeri görülmemiş özelliklere sahip eşi görülmemiş malzemeler vaat eden yeni teknolojilerin mühendislik beklentileriyle heyecanlanmıştı. Rus liderliği de etkilendi - 2007'de Vladimir Putin, nanoteknolojiyi Rus bilim ve teknolojisindeki öncelikli alanlardan biri olarak ilan etti.
"Nano içeren" ürünler terimi bile ortaya çıktı. Modaya uygun ve iyi satıldı. Ambalajın üzerine sihirli "nano" kelimesini yazmak yeterliydi ve tüketici için fiyatı güvenle yükseltebilirsiniz.
Genel olarak, nanoteknolojinin pazarlama için gerçek bir klondike olduğu ortaya çıktı. Örneğin, vakaların ezici çoğunluğunda benzin için kötü şöhretli nano katkı maddeleri, sürücü için önemli bir etkiye sahip değildir, ancak üreticinin karını önemli ölçüde artırır.
Bu arada, Rusya'daki petrol ürünleri için bu tür nano içeren ürünler, Chubais'e göre Rusya'da oluşturulan tüm endüstrinin% 41 ila 73'ünü farklı zamanlarda işgal etti.
Nanoteknoloji - elektronik ve yarı iletken endüstrisinin bilim yoğun kısmı, ülkemizde yeni malzeme ve ilaç endüstrisi pratik olarak gelişmemiştir. Ne yazık ki,
"Dünyada yenilikçi ve benzersiz"
nano içeren ürünler yalnızca yabancı çözümlerin kopyaları veya modernize edilmiş sürümlerdir.
Sonuçta Rus rakipleri Intel ve AMD işlemciler için nerede?
Nanoprodüksiyonla uğraşan nadir Rus şirketleri az bir kar elde ediyor ve hatta bazen hükümet programları tarafından kısmen telafi edilen bir zarar alıyor. Araştırma ve geliştirme çalışmalarının maliyetleri kaybolacak kadar küçüktür, bu da üreticilerin yönün daha da geliştirilmesi ile ilgilenmediğini gösterir.
Özel Rus sermayesi nano üretime yatırım yapmaya hiç de hazır değil. İş adamları, yapay olarak şişirilmiş Rus "nano" modasının çok kısa ömürlü ve mali açıdan mahkum olduğunun gayet iyi farkındalar.
Bir atılım elde etmenin mümkün olmamasının ikinci nedeni, Rusnano'nun özüydü.
Bu, bütçeden fon alan bir devlet şirketidir. Doğru düzeyde yönetim motivasyonu ile nakit akışı tükenmez olabilir. Rus nano'nun 2007'da bütçeye geri verdiği Rus nanoteknolojisi için 140'den bu yana toplamda yaklaşık 2019 milyar ruble tahsis edildi.
Kağıt üzerinde her şey açıktır - ne kadar çok alınırsa, ne kadar iade edilirse ve hatta yeni bir endüstri yaratılırken. Aslında yöneticiler, 2007'den bu yana fiyatı iki kattan fazla düşen ruble borçlarını iade ediyorlardı. Nanometreli oyunların Rusya'ya ne kadara mal olduğunu hesaplamak çok kolay.
Karar veren yöneticilerin ikramiye ve ayrıcalıklarını riske atmaması durumu, bütçe parasının israf edilmesi için koşullar yaratır. Yayın profiline göre.ru, yukarıda açıklanan başarısız projeler için, yöneticiler 2015 yılında 5,5 milyon ruble için hala ödül aldı. Hiçbir şeyi riske atmıyorsanız ve bir şey olursa, devlet bütçesi kayıpları karşılayacaksa neden denesiniz?
Aşağı doğru hareket
4 Aralık 2020'de Anatoly Chubais, uluslararası kuruluşlarla ilişkilerden sorumlu özel başkanlık elçisi olarak atandı.
Chubais'in kendisinin de inandığı gibi, bir teknoloji şirketinde yıllarca çalıştıktan sonra, 65 yaşındaki yönetici önemsiz bir konuma gönderilir. Rusnano projesinin gerçek başarısızlığına karşı daha ağır argümanlar var mı?
Ne yazık ki, bir nanoteknoloji şirketi (ve patronu) örneği Rusya'da benzersiz değil.
Net kalkınma yönergelerinin eksikliği ve yetersiz yöneticilerin varlığı, Rusya'nın teknolojik geri kalmışlığını daha da kötüleştiriyor.
2007'de nanoteknolojiyi yükseltmek için acele ettiler ve 2020'de beklenmedik bir şekilde bir "Ulusal Genetik Veritabanı" oluşturmaya karar verdiler. Her iki durumda da Rusya'da bu tür ürünlere talep olmadığı gerçeğini kimse düşünmüyor. Ve en iyi ihtimalle, ikincil ürünlerimiz yurtdışından satın almaya özellikle hazır değil. Ulusal Rus para biriminin düşük oranına rağmen.
Rusya'daki teknolojiler büyük ölçüde 30-40 yıl önce temelde tutuldu. Roskosmos, adım adım ABD, Çin ve Avrupa'ya öncelik vererek Sovyet uzay okulunun devasa temelini yavaş yavaş yok ediyor. Belki de sadece Rosatom şu ana kadar pazarda küresel rekabet yaratmaya hazırdır ve Rostec - kendi faaliyetlerinin belirli alanlarında.
Rusya'daki gerçekten modern teknolojik yenilikler ve bilimsel atılımlar bir elin parmaklarında sayılabilir. PD-14 uçak motorları ailesi, kimyasal element Oganeson'un sentezi ve tabii ki dünyanın ilk COVID-19 aşısı akla geliyor.
Ve bu bakımdan 2021'in bilim ve teknoloji yılı ilan edilmesi en azından ironik bir karar gibi görünüyor.
Ama bu başka bir hikaye.