-Bir delikanlının hatırladığı şeyler çok gariptir. Çünkü ben doğduğumu hatırlamıyorum, İlk noelimde ne aldığımı da hatırlamıyorum,sonra ilk kez ne zaman pikniğe çıktığımıda bilmiyorum. Ama,dünyadaki en tatlı sesi duyduğum anı çok iyi hem de çok iyi hatırlıyorum.
Forrest : Evet. Şey… Bilmiyorum. Bazen yağmur, yıldızlar çıkmasına izin verecek kadar duruyordu. O zaman güzel oluyordu. Gölde günbatımının hemen öncesine benziyordu. Her zaman suda milyonlarca yakamoz olurdu. Tıpkı o dağ gölü gibiydi. Çok berraktı Jenny. Sanki üstüste iki gökyüzü varmış gibi oluyordu. Sonra çölde, güneş doğduğu zaman, göğün nerde bitip, karanın nerde başladığını kestiremezdim.
Annem mi haklıydı yoksa Teğmen Dan mi, bilemiyorum. Herkesin bir kaderi var mı bilemiyorum, yoksa rüzgara kapılmış gibi tesadüfen oraya, buraya mı sürükleniyoruz? Bence her ikisi de doğru. Belki ikisi de aynı anda oluyor.