Yine bu hafta, Hayne Kraliyet Komisyonu, en büyük finansal kurumlarımızın müşterileri için rahatsız edici suistimal haberlerini getirdi. Bu zaman süper hesaplar yağmalandı hissedarların yararına.
Son araştırma ABD'deki ekonomistlerden Federal Reserve, bu sorunun Avustralya'ya özgü olmadığını öne sürüyor. Eğer doğruysa, bu, daha büyük finansal kurumların parçalanması gerektiği ya da daha fazla düzenleyici incelemeyle karşı karşıya olması gerektiği savını desteklemektedir.
Araştırmacılar, daha büyük bankacılık organizasyonlarının “operasyonel zararları” yaşamaya daha küçük olanlarından daha muhtemel olduğunu bulmuşlardır. Operasyonel kayıplar içinde şimdiye kadarki en önemli kategori (% 79 büyük bir paya sahip) “Müşteriler, Ürünler ve İş Uygulamaları” idi.
Bu kategori, “belirli müşterilere yönelik profesyonel bir yükümlülüğü yerine getirmeye yönelik kasti olmayan veya ihmalkar bir başarısızlıktan veya bir ürünün niteliğinden veya tasarımından kaynaklanan zararları” tespit eder. Bir banka müşterilere karşı suistimalle uğraşırken yakalanırsa, müşteriye iyi davranması gerekir - sözde iyileştirme süreci.
Kraliyet komisyonunda incelenen sorunları tam olarak yakalayan bir kategori. Operasyonel kayıplar ayrıca dolandırıcılık, fiziksel varlıklara verilen zarar ve sistem arızalarını da içerir.
Geçtiğimiz haftalarda Avustralya bankaları hakkında müşterileri telafi etmek konusunda çok şey duyduk. Ancak, bankaya verilen maliyet, müşteriler tarafından alınan dolar değerinden çok daha fazla.
Bu tür programların idari maliyetleri önemlidir ve daha sonra yasal maliyetler ve yasal para cezaları vardır.
Hiç kimse bankaların yanlış davranışlarının sonuçlarına katlanmak zorunda kaldıkları için üzülmezken, düzenleyiciler bu başarısızlıkları banka başarısızlığı ihtimalini artırabilecekleri ihtimalinden dolayı izler.
Federal Reserve'ün çalışmasının bir başka yönü de kayıpların büyüklüğüdür. Bunun bir örneği, ABD’deki en büyük beş ipotek sağlayıcısının 25 ABD doları tutarındaki uzlaşma ABD hükümeti ile yanlış ipotek kredisi hizmeti ve haciz dolandırıcılığı ile ilgili.
Başka bir örnekte, büyük bir ABD banka holding şirketi, 13 krizinden önce yanlış satma riskli ipotekleri için 2008 milyar ABD dolarını aştı. Bu büyüklükteki yerleşimler Avustralya’da gerçekleşmedi.
Neden daha büyük bankalar?
Biri bunu varsayabilir ölçek ekonomileri - çıktı arttıkça birim başına düşen maliyet - risk yönetimi için de geçerlidir. Kuruluş ne kadar büyük olursa, yüksek kaliteli, sağlam risk yönetim sistemlerine ve personele yatırım yapma olasılığı o kadar yüksektir. Bu durum geçerliyse, büyük bir banka riski daha küçük olandan daha verimli yönetmelidir.
Beklenmeyen operasyonel kayıpların olasılığı daha sonra azaltılmalıdır. Daha büyük finansal kuruluşlar ayrıca risk yönetimi uygulamalarını iyileştirmeye ve kayıpları azaltmaya yardımcı olabilecek daha fazla yasal düzenleme incelemesi çekebilir.
Fakat bunun tersi gerçek gibi görünüyor. Amerikan bankalarının analizine dayanarak 2001-2016.
Büyüklükteki her 1% artışında (toplam varlıklarla ölçülen) operasyonel zararlarda% 1.2 artış vardır. Başka bir deyişle, bankaların yaşadığı ölçek ekonomileri. Bu da özellikle Müşteriler, Ürünler ve İş Uygulamaları kategorisine dayanmaktadır.
Bu kategoride zararlar bankanın büyüklüğü ile daha da hızlanmaktadır.
Bu, büyük finansal kurumlarda artan karmaşıklığın sonucu olabilir ve risk yönetimini daha az değil daha zor hale getirir. Firmalar büyüklük ve karmaşıklıkta büyüdükçe, üst düzey yöneticilerin ve yöneticilerin yeterli gözetimi sağlamak için gittikçe zorlaşmaktadır.
Bu, bazı finansal kurumların basitçe olduğu iddiasını destekleyecektir.yönetmek için çok büyük”Ve“ başarısız olamayacak kadar büyük ”. Daha büyük finansal kurumlar müşteriler için daha kötü sonuçlar doğuruyorsa, daha büyük kurumları parçalamak veya düzenleyici incelemeleri yoğunlaştırmak için bir tartışma vardır.
Avustralya’da, ABD’de olduğu gibi mi oluyor? Kraliyet komisyonu tarafından sunulan vaka çalışmaları olabileceğini öne sürüyor, ancak araştırmacıların tam olarak bilmesi zor.
Avustralya bankalarının operasyonel kayıplarla ilgili kapsamlı verileri kamuya açıklaması gerekmez. APRA bu bilgilere erişebilir, ancak düzenleyicinin bununla ilgili yaptığı herhangi bir analiz kamuya açık değildir.
Belki de bu sorun Komiser Hayne'nin keşfetmesi gereken bir şey.
Yazar hakkında
Elizabeth Sheedy, Doçent - Finansal Risk Yönetimi, Macquarie Üniversitesi
İlgili Kitaplar
{amazonWS: searchindex = Kitaplar; anahtar kelimeler = banka kartelleri; maxresults = 3}