Editörün notu, 17 Mart 2021: Geçen hafta, dünyanın dört bir yanından akademik uzmanların yazılarını yayınlayan kar amacı gütmeyen bir haber kaynağı olan The Conversation'da ilk olarak yer alan bu hikayeyi yayınladık. Yayınladıktan sonra, aşağıdaki makalede tartışılan çerçeveleme, analiz ve sonuçlara katılmayan çok sayıda akademisyenden haber aldık. Aslında, cadıların çağdaş tasvirlerinin kadın bira üreticileri dışındaki kaynaklardan geldiğini ve çeşitli coğrafi ve tarihsel ortamlarda bira işinin kadınlardan erkeklere aktarılmasının ekonomik ve emek nedenleriyle gerçekleştiğini savunuyorlar. Sayfanın alt kısmında bulunan 10 Mart 2021 tarihli editör notumuzda bir takım olgusal hataları ele aldık ve başlığı orijinal versiyonundan değiştirdik.
Bu tarihin tüm bağlamını anlamak için okuyucuları tarihçi ve arkeolog Christina Wade'in iki blog yazısına da bakmalarını öneririz. İşte ve İşte , ve bira ve alkollü içkiler yazarı Tara Nurin'in bir makalesi, bağlantılı İşte , Smithsonian'ın kendi bira tarihçisi Theresa McCulla'nın küratörü tarafından önerildiği gibi Amerikan Bira Tarihi Girişimi Ulusal Amerikan Tarihi Müzesi'nde.
Cadıların en sevdiğin birayla ne ilgisi var?
Amerikan edebiyatı ve kültürü derslerimde öğrencilere bu soruyu sorduğumda şaşkın bir sessizlik ya da gergin kahkahalar alıyorum. Sanderson kardeşler, Sam Adams'ın şişelerini içmedi. Hokus pokus . Ancak biranın tarihi, transatlantik iftira ve cinsiyet rollerinin o kadar da sihirli olmayan bir mirasına işaret ediyor.
1500'lere kadar, biracılık öncelikle kadınların işiydi - yani bir karalama kampanyası kadın bira üreticilerini cadı olmakla suçlayana kadar. Sivri şapkadan süpürgeye kadar bugün cadılarla ilişkilendirdiğimiz ikonografinin çoğu, kadın bira üreticileriyle olan bağlantılarından kaynaklanmış olabilir.
Rutin bir ev işi
İnsanlar neredeyse 7000 yıldır bira içiyor ve orijinal bira üreticileri kadındı . Vikinglerden Mısırlılara kadar, kadınlar hem dini törenler için hem de ev için pratik, kalori açısından zengin bir içecek yapmak için bira ürettiler.
Aslında, rahibe Hildegard von Bingen Günümüz Almanya'sında yaşayan , 12. yüzyılda şerbetçiotu hakkında ünlü bir şekilde yazdı ve malzemeyi bira tarifine ekledi.
itibaren 1700'lere Taş Devri , ale - ve daha sonra bira - İngiltere'deki ve Avrupa'nın diğer bölgelerindeki çoğu aile için temel bir temeldi. İçecek, tahılları tüketmenin ve korumanın ucuz bir yoluydu. İşçi sınıfı için sağlanan bira önemli bir besin kaynağı , karbonhidrat ve protein dolu. İçecek, ortalama bir insanın diyetinin çok yaygın bir parçası olduğu için, birçok kadın için fermantasyon, normal ev işlerinden biri .
Bazı girişimci kadınlar bu ev becerisini pazara götürdü ve bira satmaya başladı. Dul kadınlar veya bekar kadınlar, fermantasyon hünerlerini fazladan para kazanmak için kullanırken, evli kadınlar bira işlerini yürütmek için kocalarıyla ortak oldular.
Alman çocuk masalı 'Hansel ve Gretel'deki cadının 1916 tarihli bir illüstrasyonu.(Getty Images aracılığıyla GraphicaArtis)
Kadınları sektörden kovmak
Yani zamanda geriye, Orta Çağ'a ya da Rönesans'a gidip İngiltere'de bir pazara gittiyseniz, muhtemelen garip bir şekilde tanıdık bir manzara görürdünüz: uzun, sivri şapka takan kadınlar. Çoğu durumda, büyük kazanların önünde dururlardı.
Ama bu kadınlar cadı değildi; onlar bira üreticisiydi .
Müşterileri onları kalabalık pazar yerinde görebilsin diye uzun, sivri şapkalar takarlardı. Biralarını kazanlarda taşıdılar. Ve biralarını dükkanlardan satanların kedileri vardı iblis akrabaları olarak değil , ama fareleri tahıldan uzak tutmak için. Bazıları, sivri şapkadan kazana kadar cadılarla ilişkilendirdiğimiz ikonografinin, usta bira üreticisi olarak çalışan kadınlardan kaynaklandığını iddia ediyor.
Tıpkı kadınların İngiltere, İrlanda ve Avrupa'nın geri kalanının bira pazarlarında yer edindikleri gibi, Reform başladı . 16. yüzyılın başlarında ortaya çıkan köktendinci dini hareket, daha katı cinsiyet normları vaaz etti ve büyücülüğü kınadı.
Erkek biracılar bir fırsat gördü. Bu adamlar, bira ticaretinde rekabetlerini azaltmak için kadın biracıları cadı olmakla suçladı ve kazanlarını içki yerine sihirli iksirler yapmak için kullanıyorlardı.
Ne yazık ki, söylentiler tuttu.
Zamanla, cadı olarak yanlış tanımlanabilecekleri için kadınların bira üretimi ve bira satması daha tehlikeli hale geldi. O zamanlar büyücülükle suçlanmak sadece sosyal bir sahtekarlık değildi; o olabilir kovuşturma veya ölüm cezası ile sonuçlanmak . Büyücülükle suçlanan kadınlar genellikle toplumlarında dışlandı, hapsedildi ve hatta öldürüldü.
Bazı erkekler, kadın bira üreticilerinin cadı olduğuna gerçekten inanmadı. Bununla birlikte, çoğu, kadınların zamanlarını bira yapmaya harcamaması gerektiğine inanıyordu. Süreç zaman ve özveri aldı: bira hazırlamak, yerleri süpürmek ve ağır çavdar ve tahıl demetlerini kaldırmak saatler sürdü. Kadınlar bira üretemezlerse, evde çocuklarını büyütmek için çok daha fazla zamanları olur. 1500'lerde Chester, İngiltere gibi bazı kasabalar , aslında çoğu kadının bira satmasını yasadışı kıldı, genç kızların büyüyüp yaşlı kız kurularına dönüşeceğinden endişelendi.
Bira yapmak için kullanılan kazanlar gibi aletler, cadılarla ilişkilendirilen popüler ikonografinin bir parçası haline geldi.(Getty Images aracılığıyla Historica Graphica Koleksiyonu / Miras Görüntüleri)
Erkekler hala şovu yönetiyor
Sivri şapkaları ve kazanları olan cadıların ikonografisi ve erkeklerin bira endüstrisine hakimiyeti devam etti: En iyi 10 bira şirketi dünyada erkek CEO'lar tarafından yönetiliyor ve çoğunlukla erkek yönetim kurulu üyelerine sahip.
Bu cinsiyet önyargısı, daha küçük zanaat bira fabrikalarında da devam ediyor gibi görünüyor. Stanford Üniversitesi'nde bir çalışma bira fabrikalarının yüzde 17'sinin bir kadın CEO'su varken, bu işletmelerin sadece yüzde 4'ünde bira üretim sürecini denetleyen uzman denetçi olan bir kadın bira ustası istihdam ediliyor.
Bu şekilde olmak zorunda değil. Tarihin çoğu için, değildi.
Editörün notu, 10 Mart 2021: Bu makale, günümüzde cadılarla ilişkilendirilen bazı popüler ikonografilerin alevilerden ilham alıp almadığının kesin olarak bilinmediğini kabul etmek için güncellendi. Ayrıca, büyücülük suçlamalarının Reformasyon sırasında yaygınlaştığını düzeltmek için güncellendi.
Bu makale ilk olarak şu adreste yayınlandı: Konuşma . Okumak orijinal makale .