Cezayir marşından Fransız sömürgeciyi çağrıştıran bir mısranın Cumhurbaşkanı Abdelmadjid Tebboune tarafından eski durumuna getirilmesi Fransa'da tartışmalı. Açıklamalar.
“Ey Fransa! Palaver zamanı bitti. Bir kitabı kapatır gibi kapattık. Ey Fransa! Hesap vermen gereken gün geldi. Hazırlanmak ! İşte cevabımız. Kararı, devrimimiz verecek. Çünkü Cezayir'in yaşayacağına karar verdik. tanık olun! Cezayir Devlet Başkanı Abdelmadjid Tebboune, daha önce Cezayir milli marşından kaldırılan bir mısrayı eski haline getiren bir kararname imzalamasının üzerinden bir ay geçti. 1986'da bu mısra, dönemin Cumhurbaşkanı Chadli Bendjedid'in isteği üzerine Cezayir marşı olan "Kassaman" dan kaldırıldı. Ve 2007'de bu ayetin okul ders kitaplarından kalıcı olarak kaldırılmasını isteyen Abdelaziz Buteflika idi.
Kararnamenin imzalanmasından bir ay sonra Fransa'da ortalık karıştı. Fransız aşırı sağı gerçekten de Cezayir'in Fransa'yı kışkırttığına inanmak için şimdiye kadar fark edilmeyen bilgileri ele geçirdi. "Harika savaş havası, işte yine başlıyoruz! örneğin, aşırı sağcı bir dergi olan Marianne'i yazıyor. Fransız hükümetinden resmi bir yanıt gelmesine neden olacak kadar. Dışişleri Bakanı Catherine Colonna, "bunun yanlış zamanda ortaya çıkabileceğini" düşündü. Tartışmayı en aza indirirken. Bu beyitin muhtevası hakkında “zamanın bağlamı bunu açıklıyor” diyor.
Bir bağımsızlık aktivistinin kanıyla yazılmış bir marş
Üstelik bu, şüphesiz, Fransız diplomasi başkanının en incelikli cümlesidir. Cezayir marşının, kabul edilmesinden sekiz yıl önce, 1955'te Cezayirli şair ve bağımsızlık aktivisti Moufdi Zakaria tarafından yazıldığını hatırlamamız gerekmez mi? Efsaneye göre Zakaria, FLN üyesi olduğu için hapsedildiği hücresinin duvarlarına sözlerini kanıyla yazmıştı. Diğer ayetler de dolaylı olarak Fransa'dan bahsediyor. “Bağımsızlığımız için savaşa girdik” dedi örneğin içlerinden biri. Cezayir'in kolonizasyon tarihi bilindiğinde anormal bir şey yok.
Ve sonra Cezayir marşını çok savaşçı olacağı için eleştirmek, her resmi törende “La Marseillaise” yayınlandığında biraz abartılı! Örneğin, Fransız marşından "Qu'un, impure nos sillons söyledi" mısrası sık sık eleştirildi. Jean Jaurès bu beyitte "iğrenç bir söz gördü, çünkü taraflar hasımlarının damarlarında akan kanın necis olduğunu söylemeye başlar başlamaz onu sel gibi yaymaya başlarlar ve devrimler katliama dönüşür".
Bununla birlikte, Fransız tartışması birkaç soruyu gündeme getiriyor. İlk önce Paris'in Cezayir egemenliğine saygı göstermemesinden başlayarak. Seçilmiş bir Cezayirli, "Fransız tarafının Cezayir kararına saygı duymasını, iki ülke arasında sancılı bir geçmiş olduğunu ve marşın bunun bir parçasını ifade ettiğini ve bu acının şimdiye kadar devam ettiğini" rica ediyor. Catherine Colonna'nın muadili Ahmed Attaf, ironik bir şekilde, Fransız bakanın "müziği de eleştirebileceğini", eğer ikincisi "kendisine uymuyorsa" iddia etti. Yorumlama sorunu da ortaya çıkıyor. Güncel olarak getirilen bu ayette, “Biz şahitlikten bahsediyoruz, Fransa'dan hesap soruyoruz, diplomatik bir kaynak özetliyor. Fransa karşıtı, hatta Fransız karşıtı bir beyitten bahsetmek biraz basite kaçar”. Ama Fransız basını konu Cezayir olunca aynı nakaratı tekrarlamayı seviyor...