Depresyon Nedir
Depresyon uzun süre devam eden ve kişinin hayatını olumsuz şekilde etkileyen mutsuzluk, hayattan keyif almama halidir.
Değersizlik, aşırı suçluluk, yalnızlık, üzüntü ve ümitsizlik duyguları ile karakterize edilir.
Belirtileri:
- Üzüntü
- Kaygı
- Suçluluk
- Öfke
- Çaresizlik
- Ümitsizlik
- Kendini değersiz ve önemsiz hissetmek
- Uyku düzeninde değişiklik (normalden az ya da fazla uyuma)
- İştahta değişiklik (normalden az ya da fazla yeme)
- Cinsel isteksizlik
- Enerji azlığı, yorgunluk hissi
- Çeşitli ağrılar
- Konsantrasyon güçlüğü
- Unutkanlık
- Kararsızlık
- Sebepsiz ağlama nöbetleri.
- İnsanlardan uzaklaşma.
- Daha önce zevk alınan iş ve aktivitelerden zevk alamama
- Son zamanlarda fazla alkol almaya başlama veya yatıştırıcı ilaçları kullanma
Semptomlar en az iki hafta sürmeli ve depresyon teşhisi için önceki işleyiş seviyenizde bir değişikliği temsil etmelidir.
Ayrıca, tıbbi durumlar (örneğin, tiroid sorunları, beyin tümörü veya vitamin eksikliği) depresyon semptomlarını taklit edebilir, bu nedenle genel tıbbi nedenleri dışlamak önemlidir.
Depresyon, herhangi bir yılda 15 yetişkinden tahminen birini (% 6.7) etkiler. Ve altı kişiden biri (% 16,6) hayatının bir döneminde depresyon yaşayacaktır. Depresyon herhangi bir zamanda ortaya çıkabilir, ancak ortalama olarak, ilk olarak ergenlik çağının sonlarından 20'lerin ortalarına kadar ortaya çıkar. Kadınların depresyon yaşama olasılığı erkeklerden daha fazladır. Bazı araştırmalar, kadınların üçte birinin yaşamları boyunca büyük bir depresif dönem yaşayacağını göstermektedir. Birinci derece akrabalarda (ebeveynler / çocuklar / kardeşler) depresyon olduğunda yüksek derecede kalıtım söz konusudur (yaklaşık% 40).
Depresyon Üzüntü veya Keder / Yasdan Farklıdır
Sevilen birinin ölümü, işini kaybetmesi veya bir ilişkinin sona ermesi, bir kişinin katlanması zor deneyimlerdir. Bu tür durumlara tepki olarak üzüntü veya keder duygularının gelişmesi normaldir. Kayıp yaşayanlar genellikle kendilerini "depresif" olarak tanımlayabilir.
Ancak üzgün olmak depresyonla aynı şey değildir. Yas tutma süreci doğal ve her bireye özgüdür ve depresyonun aynı özelliklerinden bazılarını paylaşır. Hem keder hem de depresyon yoğun üzüntü ve olağan aktivitelerden çekilmeyi içerebilir. Ayrıca önemli yönlerden farklıdırlar:
- Kederde, acı verici duygular dalgalar halinde gelir ve genellikle merhumun olumlu anılarıyla karışır. Majör depresyonda, duygudurum ve / veya ilgi (zevk) iki haftanın çoğunda azalır.
- Kederde genellikle benlik saygısı korunur. Büyük depresyonda değersizlik duyguları ve kendinden nefret etme yaygındır.
- Kederde, ölen sevilen kişiye "katılmayı" düşünürken veya hayal ederken ölüm düşünceleri yüzeye çıkabilir. Majör depresyonda düşünceler, kendini değersiz hissetmesi veya yaşamayı hak etmeme veya depresyonun acısıyla baş edememesi nedeniyle hayatını sona erdirmeye odaklanır.
Keder ve depresyon aynı anda var olabilir Bazı insanlar için sevilen birinin ölümü, bir işini kaybetmek veya fiziksel bir saldırı ya da büyük bir felaketin kurbanı olmak depresyona yol açabilir. Keder ve depresyon birlikte ortaya çıktığında, keder daha şiddetlidir ve depresyonun olmadığı kederden daha uzun sürer.
Yas ve depresyon arasında ayrım yapmak önemlidir ve insanların ihtiyaç duydukları yardım, destek veya tedaviyi almalarına yardımcı olabilir.
Depresyon için Risk Faktörleri
Depresyon, görece ideal koşullarda yaşıyor gibi görünen herkesi bile etkileyebilir.
Depresyonda birkaç faktör rol oynayabilir:
- Biyokimya: Beyindeki belirli kimyasallardaki farklılıklar, depresyon belirtilerine katkıda bulunabilir.
- Genetik: Depresyon ailelerde olabilir. Örneğin, tek yumurta ikizlerinden birinin depresyonu varsa, diğerinin hayatında bir ara hastalığa yakalanma şansı yüzde 70'tir.
- Kişilik: Benlik saygısı düşük olan, stresten kolayca bunalan veya genel olarak karamsar olan kişilerin depresyon yaşama olasılığı daha yüksektir.
- Çevresel faktörler: Sürekli şiddet, ihmal, istismar veya yoksulluğa maruz kalma, bazı insanları depresyona daha açık hale getirebilir.
Depresyon Nasıl Tedavi Edilir?
Depresyon, en çok tedavi edilebilen ruhsal bozukluklar arasındadır. Depresyonlu kişilerin% 80 ila% 90'ı sonunda tedaviye iyi yanıt verir. Hemen hemen tüm hastalar semptomlarından biraz rahatlar.
Teşhis veya tedaviden önce, bir sağlık profesyoneli, görüşme ve fizik muayene dahil olmak üzere kapsamlı bir teşhis değerlendirmesi yapmalıdır. Bazı durumlarda, depresyonun tiroid problemi veya vitamin eksikliği gibi tıbbi bir durumdan kaynaklanmadığından emin olmak için bir kan testi yapılabilir (tıbbi nedeni tersine çevirmek depresyon benzeri semptomları hafifletir). Değerlendirme, belirli semptomları belirleyecek ve bir tanıya varmak ve bir eylem planını planlamak amacıyla tıbbi ve aile geçmişinin yanı sıra kültürel ve çevresel faktörleri araştıracaktır.
İlaç Tedavisi: Beyin kimyası bir bireyin depresyonuna katkıda bulunabilir ve tedavisini etkileyebilir. Bu nedenle, kişinin beyin kimyasını değiştirmeye yardımcı olmak için antidepresanlar reçete edilebilir. Bu ilaçlar sakinleştirici, "canlandırıcı" veya sakinleştirici değildir. Alışkanlık oluşturmuyorlar. Genellikle antidepresan ilaçların depresyon yaşamayan kişiler üzerinde hiçbir uyarıcı etkisi yoktur.
Antidepresanlar, kullanımın ilk veya iki haftasında bir miktar iyileşme sağlayabilir ancak iki ila üç ay boyunca tam fayda görülemeyebilir. Bir hasta birkaç hafta sonra çok az iyileşme hissederse veya hiç iyileşmezse, psikiyatristi ilacın dozunu değiştirebilir veya başka bir antidepresan ekleyebilir veya ikame edebilir. Bazı durumlarda diğer psikotrop ilaçlar yardımcı olabilir. Bir ilacın işe yaramadığını veya yan etkiler yaşadığınızı doktorunuza bildirmeniz önemlidir.
Psikiyatristler genellikle hastaların semptomlar düzeldikten sonra altı ay veya daha fazla ilaç almaya devam etmelerini önerir. Daha uzun süreli idame tedavisi, yüksek risk altındaki bazı kişiler için gelecekteki epizot riskini azaltmak için önerilebilir.
Psikoterapi: Psikoterapi veya "konuşma terapisi" bazen hafif depresyon tedavisi için tek başına kullanılır; orta ila şiddetli depresyon için, psikoterapi genellikle antidepresan ilaçlarla birlikte kullanılır. Bilişsel davranışçı terapinin (BDT) depresyon tedavisinde etkili olduğu bulunmuştur. BDT, günümüzde problem çözmeye odaklanan bir terapi şeklidir. CBT, zorluklara daha olumlu bir şekilde yanıt vermek için düşünceleri ve davranışları değiştirmek amacıyla kişinin çarpık / olumsuz düşünceyi tanımasına yardımcı olur.
Psikoterapi yalnızca bireyi içerebilir, ancak başkalarını da içerebilir. Örneğin, aile veya çift terapisi, bu yakın ilişkilerdeki sorunları çözmeye yardımcı olabilir. Grup terapisi, benzer hastalıkları olan insanları destekleyici bir ortamda bir araya getirir ve katılımcının benzer durumlarla başkalarının nasıl başa çıktığını öğrenmesine yardımcı olabilir.
Depresyonun ciddiyetine bağlı olarak tedavi birkaç hafta veya daha uzun sürebilir. Çoğu durumda 10 ila 15 seansta önemli iyileşme sağlanabilir.
Elektrokonvülsif Terapi (EKT) , en yaygın olarak, diğer tedavilere yanıt vermeyen şiddetli majör depresyon hastaları için ayrılmış tıbbi bir tedavidir. Hasta anestezi altındayken beynin kısa bir elektriksel uyarılmasını içerir. Bir hasta tipik olarak, toplam altı ila 12 tedavi için haftada iki ila üç kez ECT alır. Genellikle bir psikiyatrist, anestezi uzmanı ve hemşire veya doktor asistanı dahil olmak üzere eğitimli tıp uzmanlarından oluşan bir ekip tarafından yönetilir. ECT, 1940'lardan beri kullanılmaktadır ve uzun yıllar süren araştırmalar, büyük gelişmelere ve etkinliğinin "son çare" tedavisinden ziyade ana akım olarak tanınmasına yol açmıştır. .