Hareketlerimizden birinde hep aklımdan geçen soru şu: Bitkilere ne olacak?
Salgın, günlük varlığımın metrekaresini ikametim ne kadar büyük olursa olsun sınırladığından beri, dışarıdaki yeşilliklerin bir kısmını içeri getirmeye kararlıydım. Şu anda yaşam alanımda yaklaşık 30 bitki var.
Onları nasıl hayatta tutacağımı bile öğrendim. Aslında , sabit evcil hayvanımın çoğu büyüyor.
Gerçek zorunluluk, icadın anasıdır. Başparmağım yeşil değil ama oraya varıyor.
Berkeley'deki 6 aylık dairemizde rahat bir tempoya yerleştiğimizde, ortağım ve ben kirayı haklı çıkaramayacağımıza dair zor bir karara vardık.
Başlangıçta bu şehre geri döndük çünkü hem ortağımın işine yeterince yakın hem de bana yeterince tanıdıktı. Salgını beklemek için iyi bir yer gibi görünüyordu. Aslında harika bir yer. Körfezin masmavi sularına dakikalar içinde koşabilirim.
Bu yüzden burayı seçtim. Sevdiğimi bildiğim şeylere yakın olabilirim. Ancak, yakındaki restoranlar gibi iskelenin de kalabalık olma eğiliminde olduğunu hesaba katmayı unuttum. Bu yerin pek çok satış noktası, yalnızca pandemi sonrası koşullarda keyifli olacaktır.
Önemli bir angarya olmayan hiçbir şey için dairemizi bile terk etmedik. Ayda fazladan bir kira ödemek mantıklı değil.
Yani bugünden itibaren burada sadece bir ayımız kaldı. Berkeley'i özleyeceğim ama her zaman özlüyorum. Bu benim için çok önemli bir şehir. İlk yetişkinliğimi tattığım yer burası. Bu şehir, eski kısıtlamalarımdan yeterince uzaktı ve kendime büyümeme izin verdi.
Bir sonraki hareketimiz bizi farklı bir duruma götürmeyecek. Yine de başka bir eve veda etmeye hazırlanıyorum. Yeniden başlamanın cazibesi vardır, ancak çok fazla iş gerektirir.
O kadar çok hareket ediyoruz çünkü şu anda hayatımız böyle inşa ediliyor. İkimiz de profesyonel değişiklikler yaptık ve yan işimiz de biraz seyahat gerektiriyor. Bir ana üssü sağlamlaştırmak güzel olurdu, ancak ortağım ve ben evimizin muhtemelen Bay Area'da olacağından oldukça eminiz.
Bay Area gayrimenkulleri çok pahalıdır.
Bir süre önce kendimize sormalıydık: Buradaki bir evin peşinatına yüz bin dolar mı yatırmak istiyoruz yoksa bu parayı işimize mi yatırmak istiyoruz?
Cevaplaması zor bir soruydu. İşletmeler risklidir. Şimdilik bilinçli riskler almayı seçiyoruz. Bu kararın dezavantajı, tüm bunların hareket etmesidir.
Toplum kadınlara acele etme, hata yapma, büyük maceralarımızı yaşama seçeneği vermez. Bu yüzden seçeneği kendim alacağım.
Geçen yıl bir iş kurmanın zor bir iş olduğunu öğrendim. Bizi şu anda rahatsız eden, ancak gelecekte önemli mükafatlar alacağımızı umduğumuz stratejik seçimler yapıyoruz. Birçok yönden bu yaşam tarzına alışkınım.
Ben böyle büyüdüm. Kendi ailemin sıfırdan bir iş kurmasını izledim. İnsanların çok çalıştığını gördüm. Belki de bu yüzden çok çalışmak bana çok doğal geliyor.
Ancak, işin içinde bir değiş tokuş olduğunu kabul etmenin de önemli olduğunu düşünüyorum. Dürüst olmak gerekirse, geçici evimiz olacak bir sonraki şehir beni heyecanlandırmıyor. Yaratıcılığımı harekete geçiren o gestalt atmosferi yok.
Bu bir tema gibi görünüyor. Ya ilhamın havada serbestçe aktığı ve fahiş konut maliyetlerinin olduğu bir şehir bulursunuz ya da daha makul ücretler ödeyip çok heyecan verici olmayan bir yerde yaşarsınız.
Sadece bir yıl önce, kök salacak bir yer bulmaya çok odaklandım. Bunun atmam gereken adım olduğuna inandım. Bir eve bakmak, çökmüş akşam saatlerini verandamda okumak istedim. Ev projeleri başlatmak istedim. Elimde bir fırça ile kendimi bir duvarı düşünürken hayal ettim - benim duvarım .
Ama hala Sylvia Plath'ın incir ağacının altında oturuyorum. Yakaladığım incir beni ayakta tutacak kadar ağırlık hissetmiyor. Hala macera istiyorum. Yenilik. Ben de istikrar istiyorum. Topraklama.
Bu yüzden bildiklerime odaklanıyorum.
Ortağımla bir iş kurmayı sevdiğimi biliyorum. Çalışabilmem, yazabilmem ve sağlıklı olabilmem için belli bir miktar istikrara ihtiyacım olduğunu biliyorum. Bunun dışında, işler hala çok havada.
Sık sık söylediğim şeyi söyleyeceğim. Toplum, kadınlara acele etme, hata yapma, büyük maceralarımızı yaşama seçeneği sunmuyor. Bu yüzden seçeneği kendim alacağım. Bu "ev bulma" olayını çözmeye zaman ayıracağım.
Ve hey, en azından bitkilerimi bu sefer yanımda götürebilirim.
Dört yıldır İngilizce öğretiyorum. Bu dört yıl içinde insanlar bana çalışmalarını düzeltmekten konuşma ve makale yazmaya kadar her türlü taleple geldiler.
Proje Arka Planı Bir iş teklifi ve kendi alanımda, zamanımda ve tarzımda yeni bir hayata başlama hayaliyle 2019 yılında yeni bir şehre taşındım. Kötü PG durumu göz önüne alındığında, arkadaşım ve ben bir daire kiralamaya karar verdik.
Bir keresinde kocam çöplerimizi karmaşık çöp bidonumuza götürürken, dost canlısı, kayıp bir kedi yavrusuyla karşılaştı. Onu eve götürmeye ve ardından sahibini bulmaya karar verdi - ta ki kadın miyavlayana kadar.
Teknoloji dünyasında, işletmeler sürekli olarak siber suçluların şeytani faaliyetlerinin tuzağına düşme riski altındadır. Endişe verici derecede sık hale gelen böyle bir taktik, kimlik bilgilerini doldurmaktır.
COVID-19 salgınının Grand Rapids şehri ve sakinleri üzerinde derin bir etkisi oldu. Virüs 2020'nin başlarında ilk ortaya çıktığında, topluluktaki birçok kişi başlangıçta ciddiyetine ve yayılmasını kontrol etmek için katı önlemlere duyulan ihtiyaç konusunda şüpheciydi.
Dört yıldır İngilizce öğretiyorum. Bu dört yıl içinde insanlar bana çalışmalarını düzeltmekten konuşma ve makale yazmaya kadar her türlü taleple geldiler.