Metal gümüş, günlük yaşamımızda ve tıbbi bakımda yaygın olarak kullanılmaktadır.Silver Nanoparçacık Nanoteknolojinin çığırından dolayı, nano gümüş parçacıkları (bundan böyle AgNP'ler olarak anılacaktır) daha fazla fayda sağlamıştır. Bununla birlikte, AgNP'lerin çeşitli alanlarda kullanılmasındaki artış kaçınılmaz olarak çevresel güvenlik ve insan sağlığı ile ilgili kaygı uyandıran nano ölçekli parçacıkların potansiyel riskinde bir artışa yol açmaktadır. Son yıllarda, Gümüş Nanoparçacık araştırmacıları AgNP'lerin toksisitelerini değerlendirdiler ve hücresel ve moleküler toksisite mekanizmalarını araştırmaya çalıştılar.
AgNP'ler vücuda girdikten sonra, bazıları orijinal hedef dokuda kalabilir, fakat prensipte, kan ya da lenfatik sistem yoluyla nakledilirler, Gümüş Nanoparçacık vücudun ikincil hedef organına dağıtılır, bu da belirli bir organ veya sistemik tepkiye neden olur. Kemirgenlerde, oral, intravenöz veya intraperitoneal enjeksiyon verilen AgNP'ler, beyin, karaciğer, dalak, böbrek, Gümüş Nanoparçacık ve testisin vücutta ağırlıklı olarak ikincil hedef organ olduğunu göstermiştir. Bu tür organ dağılım modelleri, AgNP'lerin potansiyel toksisitesinin in vivo olarak nörotoksisite, immünotoksisite, nefrotoksisite ve üreme toksisitesine neden olabileceğini düşündürmektedir.
Reaktif oksijen türleri, Gümüş Nanoparçacık DNA hasarı, hücre içi enzim aktivitesindeki değişiklikler ve apoptoz ve nekrozun meydana gelmesi gibi sitotoksisite, in vivo olarak AgNP'lerin neden olduğu karaciğer toksisitesi ile ilişkilendirilmiştir. Temel olarak, hücreler elverişsiz koşullara sahip olduğunda, Gümüş Nanoparçacık birkaç kararlı durum süreçleri hücre sağkalımını sürdürmeye başlayacak, bunlardan biri de otofajidir.Silver Nanoparçacık Otofajisi, AgNP'lerin toksisitesine karşı koymak için gerekli olan bir hücre savunma işlemi olarak hareket edebilir. ancak azalmış enerji ile birlikte otofajik aktiviteyi sürdürmez, apoptoz oluşmasına ve ardından karaciğer fonksiyon hasarına katkıda bulunabilir
Ototofaj, "ototofik dalga", önce otofajomların oluşumu ve olgunlaşması, ardından otofajilosin füzyonu, Gümüş Nanoparçacık ve son olarak hidrolize vezikülle sarılmış hücre bileşenleri ve makromoleküllerin sitoplazmanın salınmasıyla, dinamik işlemden sonra otofajiyi ifade etmek için kullanılır. Bu bağlamda, hücre otofajisi gelgiti olarak kesinti sürecindeki yukarıdaki adımlardan herhangi biri kusurludur. AgNPs maruziyeti doza bağımlı bir şekilde LC3-I ila LC3-II'yi arttırdı ve p62 proteininin birikmesi doza bağımlıydı. Gümüş Nanoparçacık Bu, AgNP'lerin otofajiyi aktive etmesine rağmen, nihayetinde otomatik olarak otopik sesin bloke edilmesine yol açtığını göstermektedir. Otofaji disfonksiyonuna ek olarak, NPP ve apoptoz da AgNPs maruziyetinden sonra artmıştır.
Daha fazla kanıt, translasyon sonrası modifikasyonların, özellikle gümüş fosforilasyonu, asetilasyonu ve ubikitinasyonun, Nanopartikülün, otofaji ve ince ayarlı otofajik gelgit gelişimini gerçekleştiren proteinlerin aktivitesini ve / veya agregasyonunu belirlediğini göstermektedir. Gümüş Nanoparçacık Artan hücresel stres, translasyon sonrası modifikasyon sisteminin çökmesine yol açabilir veya fizyolojik koşullar altında meydana gelmeyen spesifik olmayan modifikasyonlara neden olabilir.
Ubikitinasyon, proteinlerin kaderini kontrol etmenin anahtarı olmuştur, ki bu da proteazomlar tarafından parçalanacak proteinlerin etiketlenmesi işlemidir. Son zamanlarda, Gümüş Nanoparçacık, konjuge edilmiş ubikuitin zincirlerinin otofaji seçiciliğini belirlediğine dair kanıtlar artmaktadır.