Guatemala’nın yağmur ormanlarının derinliklerinde Maya medeniyetinin en ünlü kalıntılarından biri yatıyor: Tikal adında bir harabenin kaldığı yaklaşık 2.000 yıllık bir kale. ne zaman Alan Wisman, Bölgede dolaşan bir yazar ve gazeteci, yol boyunca ilginç bir sorun keşfetti. Bu yoğun yağmur ormanında yürüdüğünüzü ve tepelerde yürüdüğünüzü söyledi; Ama üzerinde yürüdüğünüz şey aslında keşfedilmemiş piramitler ve şehirler. Yani Tikal gibi yerleri biliyoruz; Çünkü insanlar kalıntılarını kazdılar. Bu arada, ormanların ve toprağın altında sayısız başka kalıntı gizlidir. Doğanın bizi bu kadar hızlı gömmesi çok şaşırtıcı. Yağmur ormanından gelen bu sahne, insan ölürse dünyanın nasıl görüneceğini görme şansı veriyor bize.
Son zamanlarda, insanların yokluğu ve bunun dünya üzerindeki etkisi konusu özellikle odak noktası olmuştur; Çünkü Covid 19’un doğumu, insanları evlerde tuttu ve hayvanları kentsel ortamlara gelmeye teşvik etti ve yalnız kalırsak hayatın nasıl olacağını düşünmemizi sağladı. The World Without Us kitabının yazarı Wiseman birkaç yılını uzmanlarla röportaj yaparak ve insanların ortadan kaybolması durumunda gezegenimize (şehirler, endüstriler ve doğa için) ne olacağı sorusunu sistematik olarak inceleyerek geçirdi.
İnsan neslinin tükenmesinin nedenleri hakkında birkaç teori var ve bir anda ortadan kaybolmamız pek olası görünmüyor. Bununla birlikte, insanın keşfedilmemiş bir virüs tarafından yeryüzünden aniden ve tam olarak ortadan kaldırılması fikri, insanların gezegenden kaybolması durumunda ne olacağını keşfetmenin belki de en güçlü yoludur. Bu soru Wiseman’ın dikkatini ani insani bakım eksikliği nedeniyle bazı dramatik ve ani deformitelerin ortaya çıktığı yerlere çekmiştir. Yağmuru ve yeraltı suyunu başka yöne çevirecek insanların varlığı olmadan, Londra ve New York gibi büyük şehirlerin metroları, yıkımımızın ardından saatler içinde sular altında kalacak. Wisman, “Mühendisler, yeraltı geçitlerinin tamamen sular altında kalmasının yaklaşık 36 saat sürdüğünü söylediler,” dedi. İnsan izlemesinin yokluğunda, petrol rafinerilerine ve nükleer santrallere verilen hasar onarılmayacak ve büyük olasılıkla büyük yangınlara, nükleer patlamalara ve yıkıcı radyoaktif yağmurlara yol açacaktır.
Benzer şekilde, çoğu binlerce yıl dayanma olasılığı yüksek olan ve yeni anlamaya başladığımız yaban hayatı etkilerine sahip olan bir dizi atığı geride bırakıyoruz. Aynı zamanda, mikroplar ve bitkiler endüstriyel alanlara ve fabrikalara dökülen veya sızan petrol atıklarını ayrıştırır ve kullanır ve bu süreç muhtemelen on yıllar alabilir. Sürdürülebilir organik kirleticilerin ayrışması çok daha uzun sürecektir. Bu kalıcı organik kirleticilerden bazıları neredeyse hiçbir zaman ayrışmayabilir; Ama sonunda güvenli bir şekilde gömülürler.
Kuşkusuz, geride bıraktığımız kirletici maddelerin hızlı ve yavaş salınımının birleşimi, çevredeki habitatlar ve yaban hayatı üzerinde yıkıcı etkilere sahip olacaktır; Ancak bu mutlaka tam bir yıkım anlamına gelmez. Doğanın bu tür aşırı durumlarda bile kısa sürelere nasıl dayanabileceğini anlamak için vahşi yaşamın Çernobil felaketine dönüşüne bakmak yeterlidir.
Bu arada şehirlerin altından akan su, yolları destekleyen metal yapıları çürütecek ve tüm yollar şehrin ortasında çökerek nehirlere dönüşecektir. Birbirini izleyen kışlarda, insanlar donmadan, sokak yüzeyleri kırılır ve rüzgâr ve kuşların arasından köklerin kök salması için yeni alanlar yaratılır, bu da yolları yok etmeye devam eden ağaçlar oluşturur. Aynı şey merdivenlerde de olacak. Çelik ara maddeler arasında kök salan güçlü bitkileri ortadan kaldıracak insanların varlığı ve bu yapıların genel olarak tahrip edilmesi olmadan, birkaç yüz yıl içinde yok olacaklar.
Yeni habitatların yaratılmasının ardından doğa çalışmaya başlar ve oluşturulan alanlarda ağaçlar büyür. Bu, yapraklar ve dallar gibi karasal organik maddelerin birikmesine neden olur ve tüm binaları ve sokakları saran ve tüm şehirleri yerle bir edebilen yıldırım yangınları için uygun av sağlar. Yangınların bir sonucu olarak, sokaklara düşen ve yaşamı geliştirmek için harika olacak yanmış malzemeler üretilir.
500 yıl sonra sokaklar çayırlara ve küçük ormanlara dönüşecek ve yüzlerce yıl içinde binalar erozyon ve yangından kalıcı olarak zarar görecek. Düşen ilk şey, kırılan ve çürüyen modern cam ve metal yapılardır; Ancak en uzun süre dayanacak binalar, toprağın kendisinden yapılmış olanlardır; Taş yapılar gibi. Elbette manzaraları da değişecek.
Vahşi yaratıkların olduğu yerde
İlgili Makaleler:
Böcek çiftlikleri, halihazırda arazinin yarısını kaplayan tarım alanları alanlarında hızla iyileşecek; Çünkü insanın yok edilmesiyle birlikte böcek ilacı ve diğer kimyasalların kullanımı sona eriyor. Bu, bir dizi olayları tetikler. Böceklerin durumu düzeldiğinde, bitkilerin ve ardından kuşların durumu da iyileşecektir. Çevreleyen habitatlar (bitki toplulukları, topraklar, akarsular ve okyanuslar) kimyasal maddelerden arındırılacak. Bu da yaban hayatını hareket etmeye ve yaşamaya teşvik eder ve bu aktarım küresel ölçekte biyoçeşitliliği artıracaktır.
Büyük hayvanların (aslanlar, filler, kaplanlar, gergedanlar ve ayılar gibi) çeşitliliğini modelleyen araştırmacılar, dünyanın bir zamanlar bu tür türler açısından zengin olduğunu gösterdiler; Ancak insanlar yere dağıldığında, hayvanları avladığında ve yaşam alanlarına saldırdığında durum değişti.
Soren Forbyİsveç’teki Göteborg Üniversitesi’nde ekoloji ve evrim alanında bir öğretim görevlisi, şunları açıkladı:
İnsanlar Afrika ve Avrasya’dan dünyanın diğer bölgelerine göç ettikçe, yeni alanlara girdikçe yok olma oranları arttı. Avustralya’da, yaklaşık 60.000 yıl önce neslinin tükenmesindeki artış ve Kuzey ve Güney Amerika’da yaklaşık 15.000 yıl önce neslinin tükenmesindeki artış ve birkaç bin yıl önce Madagaskar ve Karayipler’de önemli bir artış.
Forbi, insanları dünyanın dört bir yanına dağıtmadan ve büyük hayvan popülasyonlarını azaltmadan, tüm gezegenin Doğu Afrika’daki Serengeti Ulusal Parkı kadar çeşitlilik açısından zengin olabileceğini söyledi. Aslında eskiden büyük hayvanlar her yerdeydi ve insan müdahalesi olmasaydı bugün her yerde büyük hayvanlar olurdu. Araştırması, büyük türler üzerinde insan etkisi olmadan, Orta Amerika’nın bazı kısımlarının ve Güney Amerika’nın bazı kısımlarının yeryüzünde hayvan açısından zengin büyük yerler olacağını gösterdi. Fil gibi hayvanlar Akdeniz adalarında yaygın olacak ve gergedanlar kuzey Avrupa’nın çoğu yerinde bile görülecektir.
Dünya geçmiş biyolojik çeşitliliğini insanlar olmadan geri kazanabilir mi? Forby ve diğerlerine göre, Dünya sahnesinden aniden kaybolsak bile, Dünya’nın geçmiş yok oluşlardan kurtulması milyonlarca yıl alacaktır. Jens Christian SonningDanimarka’daki Aarhus Üniversitesi’nde bir ekoloji ve biyocoğrafya profesörü, “Dünyanın yok olma öncesi durumuna dönmesi yaklaşık üç ila yedi milyon yıl veya daha fazla sürer” dedi. “Temelde, insan etkisi olmasaydı, tüm dünya el değmemiş büyük bir doğa olurdu.”
Doğa bir yol bulur
Dünya Gezegeni sonunda daha yeşil ve daha çeşitli hale gelebilir; Ancak, muhtemelen Dünya üzerindeki en kalıcı insan etkisi olan iklim değişikliğinin etkilerini göz ardı edemeyiz. Wiseman, dünyanın geleceğiyle ilgili tahminlerin belirsizliğine işaret ediyor. Örneğin, endüstriyel tesislerde veya yıkımımızdan sonra uzun süre devam eden petrol veya gaz alanlarında patlamalar olsaydı, atmosfere büyük karbondioksit patlamaları salınırdı. Karbondioksit atmosferde sonsuza kadar kalmaz. Okyanuslar, havadan karbondioksiti emmede kilit bir rol oynar; Ancak okyanusların da kabul edilebilir sınırları vardır. Suyun asitlenmesi binlerce deniz türüne zarar verebilir. Atmosferdeki mevcut karbondioksit seviyelerinin atmosferden tamamen uzaklaştırılması binlerce yıl alacaktır. Wisman’a göre bu süreç 100.000 yıla kadar sürebilir.
Deniz tam kapasitesine ulaşırsa ve atmosferde büyük miktarlarda sera gazı kalırsa, sürekli ısıtma, kutup buzullarının daha fazla erimesine ve donmuş toprak katmanından daha fazla sera gazı salınımına yol açacak ve ilerleyen bir iklim değişikliği geri bildirim döngüsü yaratacaktır. Buna göre, bizim yok oluşumuzdan sonra iklim değişikliğinin etkilerinin uzun süre devam edeceği rahatlıkla varsayılabilir; Ancak Wiseman umut verici. Jura döneminde, atmosferdeki karbondioksit miktarının mevcut seviyenin beş katı olduğunu ve bunun okyanus asitliğinde önemli bir artışa yol açtığını söylüyor. O zamanlar, bazı deniz türleri koşullara dayanabildi ve bugün Dünya’da gördüklerimize dönüştü. Wisman, şiddetli iklime ve şiddetli hasara rağmen doğanın nihayet yolunu bulduğunu söyledi. Bir gün insansız bir dünya olabilir; Ancak bu, gezegenin diğer üyelerinin devam etmesini engellemez.