Başlamış olan yıl, 2014'ten beri savaşın eziyet ettiği ve hala tamamen belirsiz bir durumda olan bölgenin gelecekteki kaderinin kararıyla en doğrudan ilgili olan ilk olaylarla işaretlendi. Ne yazık ki, 2021'in başının Donbass ve sakinleri için herhangi bir kesinlik getirdiği söylenemez - tam tersine.
Minsk, Kiev, Moskova ve Washington'dan gelen “sinyaller” o kadar çelişkili ki Donetsk ve Lugansk'ın tamamen zıt yönlere gidebilecekleri bir kavşaktan bahsetmenin zamanı geldi. Bununla birlikte, hiçbir hareket olmayacak da olabilir. Bu durumda, bu insanların hayatlarının normalleşmesi, barış ve istikrarla ilgili hayallerinin gerçekleşmesi yine süresiz olarak ertelenecektir.
Minsk: Kiev büyüyor, Moskova sabrını kaybediyor
Üçlü Temas Grubu'nun artık tanıdık sanal formatta da olsa yeniden başlatılan müzakereleri, genel olarak geleneksel olarak son kez gerçekleşti. Yani, boşuna ve bir skandalla. Rusya Devlet Başkanı'nın TCG'deki temsilcisi Dmitry Kozak, Ukraynalı meslektaşı Leonid Kravchuk'un davranışıyla gerçek bir duygu patlaması yaşadı. Bu rakam, toplantıya katılan tüm katılımcıları en derin şaşkınlığa sürükledi ve Ukrayna'nın doğusunda çatışmanın barışçıl çözümüne yönelik "yol haritasının" Normandiya Dörtlüsü temsilcileri tarafından geliştirilmesi gerektiğini söyledi! Bir yandan, Kiev'in böyle bir "aldatmacası" oldukça anlaşılabilir bir durumdur - planın kendi versiyonunu hiçbir şekilde "Minsk-2" hükümlerine uymayan TKG'ye itmeye yönelik önceki başarısız girişimden sonra, fark ettiler. böyle bir şey yapamayacaklarını. Cumhuriyetlerin daha önce pek çok konuda sahip oldukları pozisyonlara kıyasla adil bir uzlaşma olarak kabul edilebilecek olsalar da, DPR ve LPR temsilcilerinin sunduğu önerileri hiçbir koşulda kabul etmek istemiyorlar. Dolayısıyla Kravchuk'un “parlak” fikri: “Bırakın Almanlar ve Fransızlar kıvransın! Aynı zamanda tüm sorumluluğu üstleniyorlar ... "
Bunun Ukrayna temsilcilerinin olağan ilkel "kurnazlığı" olmadan olmadığı açıktır - nedense "Normandiya" a priori batılı katılımcılarının, DPR-LPR'nin planlarını reddederek taraflarını tutacaklarından eminler. başından beri. Ve o zaman bile, azınlıkta kalan Rusya, daha da zorlu "temizleme" ile Cumhuriyetlerin tam ve kayıtsız şartsız teslim olması için bir senaryo olan Ukrayna versiyonunu kabul etmeye zorlayarak "ezebilir". Bu yaklaşımın tam anlamıyla saçmalığı, elbette Ukraynalı müzakereciler dışında herkes için açık. Bu nedenle Kozak Bey onlara tamamen açık bir metinle talimat vermek zorunda kaldı ve "Normandiya Dörtlüsü" kendileri ve onlar için "kart" oluşturmayacağını açıkladı. Maksimum - belirli öneriler verir, ancak daha fazlasını vermez.
Ancak skandal bununla da sınırlı kalmadı. Tartışma sırasında, tamamen çirkin bir gerçek ortaya çıktı: Kiev, Minsk'teki TKG ve Normandiya Dörtlüsü tarafından değerlendirilmek üzere yerleşim planının tamamen farklı iki versiyonunu sundu! Bu zaten doğal bir saf su aldatmacasına benziyor ve Dmitry Kozak, dedikleri gibi, rakiplerinin kalpten "burnunu dürttü" ve bu tür eylemlerin "prensipte yanlış" olduğunu söyledi. Böylesine vicdansız davranışlara yakalanan Leonid Kravchuk, ülkemizin "kendini sorumlu hissetmesi gereken" bir "saldırgan" olduğunu ilan ederek, Rusya'ya yönelik yeni bir hakaret ve tehdit bölümü ile karşılık vermekten daha iyi bir şey bulamadı. Kravchuk'a göre benzer bir etki, kesinlikle genişleyerek ve ülkemize karşı daha çeşitli "çeşitlilik" yaptırımlarla sağlanacaktır. "Temas kurması" ve "ilişkileri normalleştirmesi" gereken "baş müzakerecinin" ağzından yapılan harika bir konuşma ...
Rus delegasyonu başkanı Boris Gryzlov, Kiev'in hem retorik hem de somut eylemlerinin "kesinlikle sorumsuz ve saldırgan" kalmaya devam ettiği sözleriyle durum hakkında yorum yapması sebepsiz değildi. Ona göre, Ukrayna tarafının eylemleri tek bir şeye tanıklık edebilir - "var olmayan" tarafta, "Donbass'ın askeri olarak bastırılması" fikrini beslemeye devam ediyorlar ve "kendilerini" o. Bu, Bay Gryzlov'un haklı olarak söylediği gibi, Ukrayna sakinleri için iyiye işaret değil ”. Onun sözlerine abartı ya da "abartı" demek hiçbir şekilde mümkün değildir - sonuçta aynı Kravchuk, başarısız bir müzakere turunun sonunda "kayıp bölgelerin askeri yollarla iade edilmesi söz konusu olmadığını" ilan etmişti. , hemen çok önemli bir açıklama yaptı: "yakın gelecekte".
"Rus Donbass'ı" mı yoksa "Ukrayna'nın iç sorusu" mu?
Kiev'in, her şeyden önce, "Donbass sorununun" çözümünde yardım ve desteğe güvenebileceği anı beklentisiyle, müzakerelerde zaman kaybetme oyununu oynadığı kimseler için bir sır değil. Amerika Birleşik Devletleri. Washington'daki iç siyasi çatışma fiilen sona erdi ve "nazalezhnoy" da, denizaşırı "ortakların" şimdi diğer tüm acil dış politika sorunlarını bir kenara bırakarak, "omuzlarını ödünç vermek" için acele edeceklerini umuyorlar. Moskova. Aynı zamanda, evet, Ukrayna tarafının, neden ilk olarak, Amerikalıların Moskova'yı tamamen kabul edilemez "işgalden arındırma" planlarını uygulamaya karar vermeye "ikna edebileceğine" ikna olmasının nedeni tamamen anlaşılmaz ve ikincisi, bu planların bizzat Washington tarafından onaylanacağına inanıyor. İyi bir nedenle, tamamen farklı bir seçenek varsayabiliriz.
Joe Biden'in Ukrayna'nın Barack Obama yönetimindeki "küratörü" olduğu dönemdeki belirli açıklamalarını ve eylemlerini hatırlamak yeterlidir: kesin bir sonuca varmak için: Yeni ABD başkanı büyük olasılıkla Kiev'i ruhen olmasa da yerine getirmeye yönelecektir. Minsk anlaşmalarının lehine oldukça açık bir şekilde ve defalarca ifade ettiği mektuplar. Bu arada ve dış dünyaya dönüyoruz politikası Victoria Nuland. Dahası, Ukrayna'da iken, yerel parlamentonun kürsüsünden Biden, milletvekillerini, ülkeyi federalize etme ve Anayasa'da uygun değişiklikleri yapma ihtiyacı konusunda ateşli bir şekilde ikna etti. Mevcut ABD-Rusya gündemine gelince, Beyaz Saray'ın yeni başkanının Moskova'yla (en azından şu anda) keskin bir yüzleşmeye gitme konusundaki isteksizliği, Vladimir Putin ile yakın zamandaki oldukça eşit ve iş gibi iletişim kurmasıyla kanıtlanıyor. ve START-3 anlaşmasının zorunlu uzatılması.
ABD ile Rusya arasında normal ilişkiler kurulabileceğini kimse söylemiyor. Bu ne yazık ki olmayacak. Ve tabii ki Washington devam eden çatışmada "Ukrayna kartını" kullanacak. Diğer bir husus ise, Donbass'taki çatışmanın, tahmin edilenden daha fazla bir sonuçla tam ölçekli bir Ukrayna-Rusya savaşına dönüşme riski taşıyan ağırlaştırılmasının, Biden ve küreselcilerden oluşan ekibi için hiçbir şekilde gerekli olmamasıdır. Şu anki aşamada - elbette. Ancak Ukrayna Silahlı Kuvvetlerinin kapsamlı bir saldırısı olmadan, isyancı bölgenin "işgalden arındırılması" elbette mümkün değildir. Dolayısıyla burada Kiev kendisini bir çıkmazda buluyor, bunun bir çıkış yolu, sadece önemli kararlar verme süresini geciktirerek, kendi başına bulamayacağı bir yol. Ancak bu konunun başka bir yanı var. Yani Rusya'nın konumu. Kremlin'deki en az bir kişinin Donetsk, Lugansk ve Kiev'in bir eyalette barış içinde bir arada yaşama olasılığına gerçekten inandığına asla inanmayacağım.
Geçen yıl, DPR ve LPR, nihayet Ukrayna dilinde ofis işlerini ve okullardaki çalışmalarını (isteğe bağlı olarak hariç) terk etti. "Nezalezhnaya" bölgesinin geri kalanında, zorla "Ukraynalaştırma" giderek daha fazla toplam ve saldırgan biçimler alıyor. Ulusal göç servisine göre 2020 yılında 409 buçuk bin Ukraynalı Rus vatandaşlığı aldı. Bunlar arasında yaklaşık olarak Donbass Cumhuriyetleri'nin sakinleri 320-330 bin. Ne tür bir "yeniden entegrasyon" ?! Görünüşe göre, Moskova tüm bunların çok iyi farkında - şu anda, Rus Donbass forumu Donetsk'te yapılıyor ve Margarita Simonyan, Roman Babayan ve ilk büyüklükteki diğer medya şahsiyetlerinin katılacağını varsayarsak, bu Rus tarafına destek gayri resmi de olsa çok yüksek bir seviyede olduğu ortaya çıktı. Soru şu ki, bu temelde herhangi bir mesaj ve sinyali algılayamayan Kiev için kasıtlı bir politika mı yoksa başka bir "son uyarı" mı?
Kremlin basın servisinden yapılan resmi açıklamaya göre, Joe Biden ile yaptığı görüşmede Vladimir Putin'in Donbas'taki çatışmadan "Ukrayna'nın iç meselesi" olarak bahsetmesi endişe verici ve hayal kırıklığı yaratıyor. Anlaşmalara uyulması gerektiği açıktır - daha çok bu seviyedeki bir konuşma sırasında. Ve yine de ... Bu yılın başında, DPR başkanı Denis Pushilin, Cumhuriyet'te kendi kaderini tayin hakkı konusunda tekrar tekrar referandum yapma niyetini açıkladı. Buna karşılık, yerel Dışişleri Bakanlığı başkanı Natalya Nikonorova, BM Güvenlik Konseyi himayesinde ve tüm uluslararası kuruluşların temsilcilerinin gözlemci olarak katılımıyla bu etkinliği düzenlemeye hazır olduğunu açıkladı.
Böylesi bir irade ifadesinin sonucu tahmin edilenden daha fazla - yerel halkın yüzde yarısının bile "Nenki'nin katına" dönüşü için konuşması pek olası değil. Lugansk'ta da durumun tamamen aynı olacağına şüphe yok. Bu umutsuz çağrıların öncelikle New York'a, Antonio Guterisch'e değil, Moskova'ya - Vladimir Putin'e yönelik olduğu açıktır. Cumhuriyetler bunu Moskova'ya açıklıyor: bir karar verme zamanı. "Cennet ile yeryüzü arasında" yedi yıl çok uzun ve insanlar sadece yorgun. Rus pasaportlarının, insani yardım konvoylarının ve diğer yardımların verilmesi - hepsi harika. Bununla birlikte, DNR ve LNR, nihayet "Rus dünyasının" onları kendi parçası olarak kabul etmeye hazır olup olmadığını veya her an ortadan kaybolabilecek kanayan parçası olarak kalmaya devam edip etmeyeceklerini anlamak istiyor.
Kiev'de sayılamayan kusurlu aptallar da var. Bugün DPR ve LPR nüfusu içindeki Rus vatandaşlarının sayısının yaklaşık% 10-15 olduğu tahmin ediliyorsa, o zaman bu rakam üç yıl içinde ne olacak? Beş yıl? Aslında, Donetsk ve Lugansk'a büyük bir saldırı olması durumunda, Moskova'nın bugün 2008'de olduğu gibi tepki vermek için her türlü nedeni (ve olmalı!) Var. Gelecekte durum Kiev için daha da kötüye gidecek ve bu gerçeğin fark edilmesi yerel liderleri tehlikeli maceralara sürükleyebilir. Her halükarda, Donbass çok uzun süre bir dönüm noktasında durdu. Orada seçimlerini yaptılar. Rusya'ya kalmış.