Sıfırdan yoksun politikalar, öğretmenler arasında ciddi ve verimli bir tartışma başlatır. Tartışmanın her iki tarafındaki büyük bakış açılarına bakarız.
Ülke çapında popülerlik kazanan tartışmalı derecelendirme politikası, öğrencilerin hiçbir işe girmediği zamanlarda bile, herhangi bir ödev veya sınav için mümkün olan en düşük notu% 50 olarak belirlemektedir.
Fairfax County Public Schools ve Philadelphia School District gibi okul sistemleri son yıllarda, tüm öğrencilere başarılı olma şansını verdiği için benzer yaklaşımları benimsemiştir. Not verme politikasındaki bu değişiklikler, öğrencilerin notları , yeterlikleri ve çalışma örneklerine odaklanan değerlendirmeler lehine, mektubun notlarını kaldırmak ve AP sınavlarına ve SAT puanlarına verilen değeri en aza indirmek için ulusal çabalarla birlikte hareket etmektedir .
Jennie Frederiksen, “Çoğu zaman notları“ tamamlanma ”nın bir göstergesi haline getirdiğini ve içerik standartlarının yeterliliğine doğru bir hareket olmadığını düşünüyorum” diyor. “Öğretmek zor iştir. Gerçek öğrenmeyi yansıtan notlara sahip olalım. ”
Fakat diğerleri farklı hissediyorlar. Sıfır olmayan bir derecelendirme politikası, öğrencilerin en az çalışma yapmasına ve hala geçmesine izin verir, öğrencileri içeriğe hakim olmayan kişilere yönlendirir ve öğrencilere sorumluluklarını karşılamayan gerçek hayattaki sonuçları öğretmez. Facebook'taki mesajımıza tepki gösteren Edutopia seyircisinin üyeleri, “ Sınıflandırma Sistemimiz Fuarı mı? ”
“Hayatta kalabilme becerilerinde büyük delikler olan kolejlere ve iş piyasasına isabet eden bir grup kuşak yaratıyoruz”, Tom Bannan'ı Facebook'ta yazdığı, gerçek hayattaki işlerde fakirlik ya da bitmemiş iş için bağışlanma eksikliğini yansıttı. ortamları. Ve Facebook notuna katılanların çoğuna göre, başarısız notların asıl nedeni, zorlu derecelendirme sistemleri veya acımasız eğitimciler değildir. “Zeros delikleri açmaz” diyor Lara Morales. “Çocuklar işlerini yapmamayı seçerken delikler yaratıyor.”
ÖĞRENCİLERE İKİNCİ BİR ŞANS VERME
Sıfır olmayan bir derecelendirme politikası lehine birçoğu için, eşitliğe düşer. Pek çok eğitimci, ev-yaşam faktörlerinin, öğrenci öğreniminde engeller yarattığını, düşük derecelerin, zorlu öğrencileri pes etmeyi teşvik ettiğini ve çocuklarını, gerçek bilgiyi değerlendirmek yerine, notları cezalandırmak için kullanmaya zorlayacak öğretmenler getirdiğini öne sürmektedir.
Öğretmenlerin, öğrenme güçlüğünün, öğrencilerin İngilizce'yi ikinci bir dil olarak öğrenme ya da ailelerini desteklemek için bir işte çalışma gibi çok çeşitli ev-yaşam faktörleri vardır; bu da öğrencilerin akademik olarak başarılı olma becerilerini etkilediğini belirtti. Eğer bir öğrenci bir ev-yaşamı durumundan dolayı büyük bir ödevi veya değerlendirmeyi kaçırırsa ve sıfır alırsa, akademik olarak 50'den daha geri gelmek çok daha zordur.
Polly Pennington Wilson, “Nerede uyuduğunu ya da eve gittiklerinde yiyip içmeyeceklerini her zaman bilmeyen öğrencilerle çalışıyorum” diyor. “Bazen öğrenci başarısını etkileyen dış faktörler vardır. Notlar bu endişelere ikinci sırada geliyor. ”
Ancak, eşitlik argümanı, sıfırların seviyesinde olan eleştirilerin sadece bir boyutuydı. Önemli sayıda öğretmen basitçe, onu bir kez tetikleyen, ilerleme kaydının geri kalanında ilerlemenin ve öğrenmenin bir kaydının torpidolandığını gösteren bir derecelendirme stratejisi olduğunu düşündürmektedir.
Edutopia seyirci üyesi Stephan Currence, “100 puan sistemi kullanıyorsanız, 0'lar haksızdır” dedi. “Hangi öğrenci daha fazla ustalık gösterdi: öğrenci A: 100, 100, 100, 100, 0 veya öğrenci B: 75, 80, 90, 80, 90? Matematiksel olarak, 83 ortalama ile öğrenci B'dir, ancak A öğrencisi daha iyi bir ustalık sergilemiştir. ”Aylar boyunca tutarlı bir ustalık sergilemek bile, tek bir sıfatıyla, diğer bir deyişle ve haksızlık hisseden pek çok öğretmen tarafından geri alınabilir.
Eğitimciler sıfırdan farklı derecelendirme politikalarına göre ayrılmıştır.
Yine de, bazı eğitmenler çok düşük dereceli puanlar vermenin — bazı durumlarda sıfırlar- öğrencilere daha fazla çalışmaları gerektiğini bildirmektedir. Bu, öğrencilerin nasıl göründüğü değil. Lise ile birlikte çalıştığı sınıfları ve mezuniyet oranlarını geliştirmek için Lise Okulu ile birlikte çalışan School of College Success (Üniversite Başarı Okulu Ağı) ortak direktörü Sarah Duncan'ı açıklıyor .
“Daha fazla çalışmak yerine, bir F elde eden öğrencilerin büyük çoğunluğu geri çekilme eğilimindedir, daha azını dener ve okula daha az gelir çünkü F'nin aslında neyi temsil ettiği için alıyorlar: Başarısızlık” dedi. Sıfırlar, öğrencilerde daha büyük bir hesap verebilirlik yaratır. “F'yi“ bu çevreye ait değilsiniz ”olarak yorumlarlar.”
Araştırma bu perspektifi destekleme eğilimindedir: Yaklaşık 200 yıllık değerlendirme tarihini araştıran 2014 yılı literatür incelemesine göre , notlar kaygıyı artırmakta ve mücadele veren öğrencilere olan ilgiyi azaltmaktadır.
Son olarak, bazı öğretmenler hoşgörüsüz sınıflandırma politikalarının sıklıkla bir sınıf yönetimi stratejisi olarak kullanılmasından endişe duymaktadırlar - ve bu iş için yanlış bir araçtır. Currence, “Öğretmenlerin davranışları ele alma araçlarıyla donatılmamasını hissediyorum, böylece çocukları uydurmaya çalışmanın bir yolu olarak notları kullanıyorlar” dedi. “Bu, çocuğun veya ebeveynin, öğrenme açısından nerede olduklarını ve akademik olarak başarılı olmak için neyin gerekli olduğunu anlamalarına yardımcı olmaz.”
SADECE GEÇİYOR
Bununla birlikte, konuşmaya katılan eğitmenlerin birçoğu sıfır politika olmaksızın doğrudan deneyime sahipti ve pratikte basitçe işe yaramadıklarını hissettiler.
“[50 politikamız], zarar görmemiş talimatlar nedeniyle istenmeyen sonuçlar doğurdu. Pek çok öğrenci sistemi yıkmayı öğrendi ve her iki yılda bir hiçbir şey yapmaz, 50'lerini toplar ve sonraki iki çeyrekte ve finalde iyi davranır, ”dedi. “Esasında, işi yapmak istemeyen (ya da okula gelmek istemeyen) akıllı çocuklardı ve bir yılın yarısını alıp geçebileceklerini biliyorlardı.”
Aynı mantık, Massachusetts'teki Leominster Devlet Okulları'nın sıfır puanlama politikalarını iptal etmesine neden oldu. Sentinel & Enterprise News tarafından bildirilen Sky View Ortaokulu Müdürü Tim Blake, "Yıllarca bunu yaptıktan sonra çocukların sadece sorumlu olmayı öğrenmediklerini hissettik," dedi .
Sıfır lehine konuşan öğretmenler, sınıfın öğrenmeye olan ilgisini azaltabilirken, sıfırdan yoksun yaklaşımların da öğrenciler için potansiyel uzun vadeli sonuçlarla benzer bir etkiye sahip olduğunu öne sürdüler.
Bu eğitmenlere göre, sıfır dereceli bir derecelendirme standardı, içeriğe hakim olmayan öğrencilerin kaymasını sağlar ve daha sonra giderek zorlaşan konulara, bir sonraki sınıf seviyesine veya hatta tamamen hazırlıksız bir şekilde koleje devam eder ve öğrencilere bir delik açar. asla dışarı çıkamazlar.
“Neden bir çocuğun GPA'sını, konuyu açıkça bilmedikleri ve kararlılıktan yoksun olduklarında niçin güçlendiriyorsunuz?” Dedi Alo Torres. “Bir sonraki sınıfa hazır değillerse, başarısız olmalarına izin verin. Bu bir ceza değil. Aksine. Bu yardımdır. Bir çocuğun, hazır olmadan önce onları geçmekten değil, başarılı olacağından emin olmaktır. ”
Bir toplum koleji profesörü olan Christina Arenas'a göre, lise öğrencileri Ds aldıklarında ve hareket etmediklerinde veya kıyıya girmediklerinde genellikle şok olurlar. “Patronunuz size bir son tarih veriyorsa ve bunu kaçırırsanız, ne olur?” Diye soruyor Arenas. “Bir noktada eğitimciler olarak işimiz onları gerçek dünyaya hazırlamak olmalı” dedi.
BELKİ DE SIFIR TOPLAM OYUN DEĞİLDİR
Göz önünde bulundurulması gereken karmaşık faktörler göz önünde bulundurulduğunda, belki de hem sıfır yanlısı sıfır hem de sıfır sıfır stratejileri çok esnek değildir. Öğrencilere verimli geri bildirim vermek, nüansı (tüm çocuklar farklıdır) gerektirir ve büyük ölçüde içeriğe bağlıdır.
Zaten, öğretmenlerin ortalarına doğru yollarını bulmaya başladıklarına dair kanıtlar var. Kitlemize göre, sıfırdan yoksun bir politikaya sahip olan okullardaki bazı eğitimciler çaba harcayan öğrencilere biraz daha yüksek bir not vermektedir. Daha fazla esnekliğe sahip öğretmenler, hiç denemeyen öğrencilere biraz daha düşük puan verdiklerini söylüyor. Diğerleri, öğrencilerin orijinal notlarını kendi kağıtlarına yerleştirir, ancak öğrencilerin ve bakım verenlerinin gerçek anlayışlarını yansıtan notu bilmeleri için not defterlerinde yüzde 50'yi işaretler.
Her 50'nin arkasındaki sebebini hatırlamasına yardımcı olmak için, bir lise biyoloji öğretmeni olan Jimmy Araujo, öğrenci performansındaki farklılıkları not etmek için not defterinde yer işaretleri kullanır.
“NM, ustalık dışıdır. AB yokluğunda. NHI ev ödevleri ile ilgili olarak teslim edilmedi. DNA, denemedi, ”diyor, Facebook'ta yazdı. “Bunlar, öğrencinin yardıma ihtiyacı olduğu yeri ayırt etmek için öğrencilerle velilere daha iyi iletişim kurmamı sağlıyor.”
Genel olarak, uzmanlara göre, sıfır ya da sıfır politikaları “gümüş mermi” değildir. Öğretmen tarafından verilen geri bildirimler ve beklentilerle ilgili notu bağlamsallaştırmaya yönelik daha fazladır.
“Eğer bana gerçekten berbat olan bir kompozisyon verirseniz, 'F' diyorum, bir dahaki sefere daha iyi yaparsam ', yoksa şunu söyleyeyim. Senden daha kaliteli bir iş bekliyorum. Bunun üzerine yorum yazdım. Duncan, “Öğle yemeğinde odama gel ve birlikte çalışacağız, ve sonra önümüzdeki hafta içinde dönmene ihtiyacım var” dedi.
Kaynak: https://www.edutopia.org/article/do-no-zero-policies-help-or-hurt-students