Jillian Peterson ve James Densley rakamları gerçekten zorladı.
Akademisyenler, Amerika Birleşik Devletleri’ndeki 180 toplu çekimden elde edilen verileri incelediler ve pattenleri aradılar.
Vakaların yüzde 80’inde, silahlı adamın -neredeyse her zaman genç bir adamdır- olaydan önce acı çektiğini ve bir tür kişisel kriz belirtileri gösterdiğini ve neredeyse hepsinin hayatını kaybetmeyi amaçladığını buldular. Birçoğu zaten intiharı düşünmüştü.
Söyledikleri efsanelerden biri çürütülmüş Ateş edenlerin çoğu tanım tarafından akıl hastası olarak adlandırılacağıydı: insanların gerçeklikle temasını kaybettiği zaman olarak tanımlanan psikoz, vurulma vakalarının yüzde 30’undan daha azında bir faktördü.
The Violence Project’in en çarpıcı bulgularından biri – ve belki de geriye dönüp bakıldığında bir şekilde bariz olan – ateş edenlerin, atışlarını gerçekleştirmeden önce yabancı ya da “canavar” olmadığı; daha ziyade harap ettikleri topluluğun bir parçasıydılar – oğulları, yeğenleri, sınıf arkadaşları ve arkadaşları.
Peterson ve Densley, “Toplu atıcıları canavar olarak bir kenara atmak içgüdüseldir – yıkımları korkunç ve anlaşılmazdır,” diye yazıyor Peterson ve Densley Şiddet Projesi: Bir Toplu Çekim Salgını Nasıl Durdurulur.
“Ve yine de kaybediyoruz. Canavarlar gitmiyor. Aslında, onlardan daha fazlası var. Ve her geçen yıl daha fazla insanı öldürüyorlar.”
Şunları ekliyorlar: “Canavarlar ‘onlar’ değil, onlar ‘biz’iz – tanıdığımız erkek ve erkekler. Bizim çocuklar. Öğrencilerimiz. Meslektaşlarımız. Bizim topluluğumuz. Bizimle aynı güvenli kapılardan girip çıkıyorlar, geri kalanımız gibi her gün aynı silahlı muhafızların yanından geçiyorlar.”
Kritik olarak, ikiz şehirlerden St Paul ve Minneapolis’te çalışan iki akademisyen sadece bir veri tabanı oluşturmadı. Atıcılar arasındaki ortak noktaları analiz ederek, öğretmenler, ebeveynler ve okul güvenlik görevlileri için kriz belirtilerini ölümcül hale gelmeden önce belirleyip müdahale etmeleri için “rampadan çıkış” araçları sağlayabileceklerini savunuyorlar.
Bu tekniklere girdilerinin bir kısmı, ABD Gizli Servisi1987’de Ronald Reagan’a yönelik suikast girişimini takip eden yıllarını tehdit değerlendirmesine yönelik tüm yaklaşımını geliştirmeye çalışarak geçiren .
Lina Alathari başkanlığındaki Ulusal Tehdit Değerlendirme Merkezi (NTAC), 1998’de kuruldu ve sosyal bilim araştırmacıları ve bölge yöneticilerinden oluşuyor. Amerika Birleşik Devletleri’ndeki toplulukları etkileyen, sürekli gelişen hedefli şiddet tehdidiyle mücadele etmek için kuruluşlar”.
Araştırmacı, toplu silahlı saldırı gerçekleştirebilecek kişileri belirlemekten bahsediyor
The Violence Project’in kurucuları kitaplarını yayınladıktan bir yıldan kısa bir süre sonra, ikiz şehirlerdeki birkaç okul bölgesiyle bazı “rota dışı” fikirlerini denemek için görüşüyorlar.
İki araştırmacının çalışmaları, ateşli silah düzenlemeleri veya bir tür müdahale yoluyla silahlı şiddeti ele almak için mücadele etmeye devam eden ABD için kritik bir zamanda geliyor.
Verilerin mevcut olduğu son yıl olan 2020’de cinayet veya intihar sonucu 45.000 kadar insan silahlı şiddet nedeniyle hayatını kaybetti.
Mayıs ayında New York’un Buffalo kentinde beyaz üstünlükçü ideolojiye sahip 18 yaşındaki bir kişi tarafından gerçekleştirildiği iddia edilen bir toplu silahlı saldırıda 10 Siyahi hayatını kaybetmişti. İki haftadan kısa bir süre sonra, Teksas’ın Uvalde kentinde 19 ilkokul öğrencisi ve iki öğretmen yerel bir lise öğrencisi tarafından vurularak öldürüldü.
Teksas’ta polis tarafından öldürülen 18 yaşındaki saldırgan, daha önce kızlara çevrimiçi tehditlerde bulunarak, onlara tecavüz etmeye ya da öldürmeye yemin etmişti, ancak “çocuklar böyle şakalar yaptığı için” görmezden gelinmiş ya da alay konusu edilmişti.
Buffalo’da, hayatta kalan 18 yaşındaki silahlı saldırgan Payton Gendron, mezun olduktan sonraki planları sorulduğunda “cinayet-intihar etmek” istediğini söyledi.
Polis arandı ve öğrenci şaka yaptığını söyledi. Bir hastanede psikiyatrik değerlendirmesi yapıldı ancak birkaç gün içinde serbest bırakıldı ve iki hafta sonra mezun olduğunda öğretmenlerinin radarından düştü.
Ölümle sonuçlanan 10 ayrı nefret suçuyla suçlanıyor.
Belki de en çarpıcı olanı, Aralık 2021’de Detroit’in banliyölerinde kendi lisesine saldırmakla suçlanan genç Ethan Crumbley’in, annesine aile evinde iblisler ve hayaletler gördüğü konusunda mesaj attığı, hayvanlara işkence ederken kendisini filme aldığı ve buna kafayı taktığı söyleniyor. Dört ölü ile sonuçlanan çekimden önceki haftalarda ateşli silahlar ve Nazi propagandası.
Aslen Britanyalı olan ve St Paul’daki Metropolitan Eyalet Üniversitesi’nde ceza adaleti profesörü olan 40 yaşındaki Densley anlatıyor: Bağımsız projenin çalışması biraz tartışmalı oldu ve hem o hem de Petersen ölüm tehditleri aldı. Tehdit edenlerin çoğunun işlerine bakmak için gerçekten zaman ayırmadığına inanıyor.
“Bazı yönlerden, geleneksel akademik alanın biraz dışında şeyler yapıyoruz. Bunu yapmanın doğal riskleri var” diyor.
“Fakat bu projeyi yaparken çok kasıtlı olduğumuzu düşünüyorum, yani bu, halkın dikkat etmesi gereken bir konu. Ve uygulama ve politika çıkarımları olmalı.”
Şöyle ekliyor: “Yani bunu, kimsenin okumayacağı, hakemli bir dergi makalesine gömemeyiz. Araştırmadan elde edilen bulgular hakkında biraz daha açık sözlü olmaya ve bununla birlikte gelen bazı riskleri absorbe etmeye istekli olmalıyız.”
St Paul’deki Hamline Üniversitesi’nde kriminoloji ve ceza adaleti doçenti olan Peterson, birkaç yılını New York’ta çalışarak, ölüm cezasına çarptırılan erkeklerin yaşam öykülerini araştırarak ve New York’un Başkenti’nin bir parçası olarak yeterli hukuk danışmanlığı almalarını sağlayarak geçirdi. Savunma Ofisi.
Densley, aynı zamanda New York’ta öğretmen olarak çalıştığını, genellikle zor geçmişlerden gelen gençlere yardım etmeye çalıştığını ve daha fazlasını yapmak istediğini söylüyor.
Kitaplarının başında ikili, Şubat 2018’de Florida, Parkland’daki Marjory Stoneman Douglas Lisesi’nde 17 öğrenciyi ve personeli vurup öldüren 19 yaşındaki Nikolas Cruz’un sorgu videosunu detaylandırıyor.
Küçük erkek kardeşi, üç ay önce zatürreden ölen annelerinin ne düşüneceğini sorar.
“İnsanlar artık senin bir canavar olduğunu düşünüyor” diyor birader.
“Bir canavar?” tetikçi sallanmaya başlar, yazarlar.
Peterson, PBS News ile yaptığı röportajda söz konusu verilerin incelenmesi birçok çarpıcı model ortaya çıkardı.
“Kamusal bir ortamda dört veya daha fazla kişiyi öldüren 180 failin yaşam öykülerini inceledik” dedi.
“Ve tekrar tekrar gördüğümüz bu ortak şiddet yolunu belirledik. Genellikle çocuklukta bir tür ciddi şiddet, istismar, ihmal ile başlar. Temelini farklı travma biçimleri oluşturdu. Sonra zamanla izole, depresif ve umutsuz hale geldikleri bir yapı görüyorsunuz.”
Şunları ekliyor: “Çoğu zaman… aktif olarak intihara meyilli oluyorlar veya daha önce intihara teşebbüs ettiler. Sonra bu kendinden nefret türü dışa doğru döndü ve faillerin kendilerini ne kadar kötü hissettikleri için suçladıklarını bulduklarını görüyorsunuz.”
Densley, çalışmalarına Amerika’nın en eski federal soruşturma kolluk kuvvetlerinden biri olan ABD Gizli Servisi’nden gelen girdilerin yardımcı olduğunu söyledi.
Öncelikli olarak başkanın ve başkan yardımcısının korunmasıyla görevlendirilen teşkilat, özellikle 1981 yılında Ronald Reagan’a yapılan ve ancak kıl payı başarısız olan suikast girişiminden sonra, tehdit değerlendirmesi konusuna çok fazla çaba ve kaynak ayırdı.
Densley, “Tehdit değerlendirmesi, şiddetin uyarı işaretlerini tespit edip erken müdahale edebilir miyiz fikri, kökeni 1980’lerden geliyor ve federal çalışma, politikacıların suikastlarını önlemeye çalışmak için yapıldı” diyor.
“Gizli Servis, tehdit değerlendirmesiyle ilgili bazı erken protokolleri bir araya getirmeye başlayan kişidir. Ve Gizli Servis, okul alanı da dahil olmak üzere bu işi yapmaya devam etti.”
“Gizli Servis Tehdit Değerlendirme okulları” kelimesini google’da ararsanız, orada bir dizi protokol ve en iyi uygulamalar bulacaksınız.
Gizli Servis, gelen sorulara hemen yanıt vermedi. Bağımsız.
Ancak, web sitesinde Ulusal Tehdit Değerlendirme Merkezi’nin 1998’de Gizli Servis’in bir bileşeni olarak “Gizli Servis koruma misyonuna ve kamu güvenliği sorumlulukları olan diğer kişilere doğrudan destek amacıyla araştırma ve rehberlik sağlamak” için kurulduğu belirtiliyor.
Ajans sık sık “hedefli saldırılar” çağında okul güvenliğini değerlendiren raporlar yayınlar.
“Topluluklar birçok okul güvenlik önlemini kendi başlarına geliştirebilse de, deneyimlerimiz bize okulları güvende tutmanın bir ekip çalışması ve federal, eyalet ve yerel yönetimlerin, okul kurullarının, kolluk kuvvetlerinin ve halkın birleşik kaynaklarını gerektirdiğini söylüyor.” Gizli Servis direktörü James Murray yazdı 2019 yılında.
Ekip ayrıca Minneapolis çevresindeki okullarla da işbirliği yapıyor ve öğrencileri önlemeyi denemek ve ilerletmek için aktif nişancı kilitleme tatbikatları çağında büyüyen müdürler ve bölge yöneticileriyle konuşuyor.
Şiddet Projesi ile bir dizi yeni protokolü denemek için çalışan okullardan biri, Minneapolis şehir merkezinin 16 mil kuzeydoğusunda bulunan Roseville Bölge Okulları. Bölgesinde yaklaşık 75.000 kişi var ve Melissa Sonnek müfettiş yardımcısı.
O ve meslektaşları, Densley’nin kendileriyle konuşmasını dinlediler ve daha güvenli bir ortam yaratmak için proje fikirlerinden bazılarını planlarına dahil etmeye karar verdiler.
Bir temel fikir, tüm öğretmenlere temel zihinsel sağlık farkındalığı konusunda eğitim vermek, bir diğeri ise öğrencilerin veya ebeveynlerin sahip olabilecekleri endişeleri veya endişeleri iletebilecekleri isimsiz bir ipucu hattıdır.
Sonnek, öğrencilerin telefonları için yeni bir uygulama olan “Stop It” uygulamasını da denediklerini söylüyor.
Roseville’den konuşurken, “Bu, bazı ortaokullarımızdaki öğrencilerin iki saatlik bir kriz müdahalesinin olduğu yerlerde erişebilecekleri bir uygulama olacak” diyor. “Ve biri, bir öğrenci uygulamaya her bastığında yanıt veriyor.”
Sonnek, kendisinin ve meslektaşlarının Densley ve Peterson’ın sunduğu somut verilerden etkilendiğini söylüyor. Ayrıca, Uvalde ve Buffalo gibi trajedileri önlemek için bir kriz öncesinde hareket etme fikrini de beğendiler.
“Daha çok benzemesi gerektiğini söyleyebilirim, ortak insanlığımız ve birbirimize nasıl bağlı olduğumuz gibi insanları insancıllaştıran daha insani bir yaklaşım gerektiriyor” diyor. “Bence herkes, eğer bir şey olursa gerçekten donanımlı olmaktansa, bir silahlı saldırının olmasını veya bir şiddet eylemini önlemeyi tercih eder.”
Çiftin kitabının son bölümünde “umut”tan bahseden bir bölüm olduğunu söylüyor.
Ve ekliyor: “Bence oraya nasıl gideceğimiz yol bu.”
Kaynak : https://www.independent.co.uk/news/world/americas/mass-shootings-uvalde-date-prevent-b2103705.html