Russkim, Uzak Doğu ve Pasifik Okyanusu'ndaki Anavatanımızın sınırlarını genişleten öncüler,
bencilce yeni toprak ve sudan yararlanın.
Sovetskimi savaşçıları, Kuril Adaları'nı savunmak için savaşta cesaretle
ve restore edildi tarihi справедливость.
bencilce yeni toprak ve sudan yararlanın.
Sovetskimi savaşçıları, Kuril Adaları'nı savunmak için savaşta cesaretle
ve restore edildi tarihi справедливость.
Kuril Adaları, Okchatk Denizi'ni Pasifik Okyanusu'ndan ayıran hafif dışbükey bir yay olan Kamçatka Yarımadası ile Hokkaido Adası arasındaki adadır. Uzunluk yaklaşık 1'200 km'dir. Toplam alan - 10,5 bin km².
İlk defa, ülkemiz tarafından Japonya tarafından yapılan yasadışı iddiaların hedefi, takımadaları ele geçirmeye çalışmak değil. Böylece hem 19. yüzyılda, hem de 20. yüzyılda ve 21. yıldaydı, ancak mevcut siyasi duruma bağlı olarak, ülkenin yükselen güneş politikası, farklı biçimler aldı.
Kuril Adaları'nın tarihini düşünmek, ona ulaşmak, onu almak, elde etmek, ona ulaşmak, onu almak, ülkeden çıkmak, ülkemize geri dönmek, kesinlikle için hukuki tutmak, Rusya’nın hukuki ve hüzünlü olması için. Japon toprakları ve restore edilmiş tarihi adalet.
Bu konunun analizine ulaşmak için öncelikle Kuril Adaları'nın ülkemiz için stratejik ve ekonomik önemi hakkında kısaca söylemek gerekir.
Kuriles - Bir mineral deposu. 1988 yılı için yalnızca maden kaynaklarının mineral rezervlerinin toplam tahmini 44 milyar dolar. Bununla birlikte, Kuril'in ana mineral kaynağı, rafta saçılma şeklinde bulunan ve toprak metallerine uygulanacak olan titanyum-magnezyum cevherleridir. Titan ise uzman tahminlerine göre XXI. Yüzyıl malzemesidir. Ayrıca, açık deniz adası, potansiyel bir petrol ve gaz kaynağıdır.
Doğru, Güney Kuril'in eşsiz değeri su kaynaklarının zenginliğinden kaynaklanmaktadır. Yuzhno-Kurilskom balıkçılık bölgesindeki toplam balık ve deniz ürünleri stokları 5 milyon tondan fazladır ve izin verilen avlar ise 800 bin ton civarındadır. Güney Kuril akvaryumunda, tüm Uzak Doğu bölgesinin biyoteknolojisinde kullanılan% 89 oranını oluşturan kırmızı deniz yosunu deniz yaşamında en zengin olanıdır. Bana göre spetsialistler, XXI Vek - bu Vek biyoteknolojisi ve şimdi dünyanın geliri bakımından biofartsevtichesky firmaları, yalnızca askeri-sanayi kompleksinde ikinci sırada.
Ayrıca, Güney Kuril'in sularında Okhotsk Denizi'nden Pasifik Okyanusu'na kadar donmayan boğazlar vardır. Sverokurilsky Straits donuyor ve böylece kış sezonu için stratejik değerlerini kaybediyor.
Tüm bu gerçekler, şüphesiz uzun zamandır Kuril Adaları'na genişleyen nesneye bakan Japonya tarafından biliniyor.
Açık Kuril hakkında ne biliyoruz?
Kuril Adaları'nda, Rusya, Kamçatka'nın bütününün Rusya İmparatorluğu'na eklenmesiyle sona eren ünlü Kamçatka'nın Vladimir Atlasov 1696 - 1699 kampanyasının ardından XVIII - XVIII masasının sınırına ulaştı. Atlasov'un yerel sakinlerinden Kamçatka'nın güneyinde “Kurilian yabancılar”, “sigara içen” bazı özel insanlar olduğunu öğrendi. Pushkin'in ifadelerine göre Vladimir Atlasov, Kamçatka Yermak’tan, yeni coğrafi isimler “Kuril ülkesi”, “Kuril’ler” ve yeni “Kurilyalı yabancılar”, “Kuril’ler” ehliyetini içeriyordu. Ancak cemaatinde adanın köyü henüz ada ile ilgili değil, sadece Kamçatka Yarımadası'nın güney ucuyla ilgili. Burada Atlasov'un sunumunda ve "Kuril topraklarının" merkezi idi. Bu yüzden Güney Kamçatka'nın en güzel göllerinden biri hala Kurilskago adını taşıyor. Atlas, denize bir çeşit toprak koymuş olan ilk “Kuril rѣka” nın ağzının karşısındaki “Kuril ülkesi” idi.
Nitekim, Goligina nehrinin ağzı Alaid adasını görüyor, 1954'ta Atlas Adası olarak yeniden adlandırıldı.
Dört güney ada ve hatta Hokkaido adası dahil olmak üzere Kurilsk takımadalarının ilk yetkili kartografik açıklaması, keşif Ignatya Kozyrevsky tarafından yürütülen hizmetin sonuçlarında 1711 - 1713 yıllarında yapıldı. 1726’te, Akanaçy Yedorovich Shestakov, Kozyrevsky’nin 1713’te derlediği ilk detaylı haritayı netleştiriyor ve tamamlıyor. Shestakov haritası ilk kez Uzak Doğu'nun Pasifik kıyılarının güneyine doğru dönüşü ve bunun yanı sıra güney olanlar da dahil olmak üzere Kuril sırtının tüm adalarını ayrıntılı olarak gösterir ve listelenir. Shestakov'un kartı Fransa'da çevrildi ve yayınlandı.
1739 - 1741 yıllarında, Martyn Shpanberg bir sonraki Kuril Adaları seferine başkanlık etti. Yılın 1739 seferi Küçük Kuril Sırtı adalarına çıktı. Tercümanlar aracılığıyla Ainu, "Japon Hanının egemenliği altındaki" Matmai Adası (Hokkaido) hariç, "çok sayıda insanın olduğu iki ada var ve adalarda hiç kimsenin tabi olmadığını" bildirdi. Bu yüzden Rus denizciler, Rusya'nın Küçük sırtlar da dahil olmak üzere tüm Kuril Adaları'nı Hokkaido kıyılarına kadar işgal edebileceklerine ikna edildi.
Seferi tamamlandıktan sonra, Kuril Adaları'nın ilk haritasında çalışma yapıldı. Španberg tarafından derlenen harita, Rusya İmparatorluğu Atlası 1745'te yayınlandı. Atlas, Rusça, Fransızca ve Hollandaca yayınlandı. Böylece, uluslararası öneme sahip resmi bir belge statüsü aldı.
Yayınladığı resmi haritanın özel bir anlamı olduğu söylenmelidir. İlk önce kendi topraklarının oluşumunu ve sınırın uzunluğunu ve ikinci olarak diğer ülkelerin yasal statüsünü veren ülkenin konumunu yansıtan yasal bir belge-izvesheniyem idi. Uluslararası hukuk açısından bakıldığında, HІІІ - XIX yüzyılın ilk yarısı, pek çok bölgenin henüz araştırılmadığı ve bu nedenle kimseye ait olmadığı, bundan önce yayınlanmış olan ülkeye coğrafi haritasının yayınlanmasından ve bu bölgeye sahip çıkma hakkını vermeyi öncelikli kıldığından önce kimseye ait olmadı. Başka bir deyişle, bir ilkeydi: “yeni bölge” nin ilk yayınlanan kartı, ilk açılan olmasa bile, onu sahiplenme olarak görme hakkına sahiptir. Ve böyle bir kartografik argümana meydan okumak çok zordu. Kartı yabancı dilde yayınlayan ülkeye ek bir avantaj sağlanmıştır, bu şekilde “taklit” sadece iç statü değil aynı zamanda uluslararası bir belge de vermiştir. Ve 1713'taki Rusya - 1796 yıllarında, güney adalar adaları grubu dahil olmak üzere, Kuril Adaları'nın en az on dört haritasını çıkardı.
Yüzyılın sonunda bile, güneyi Kuril Adaları ile sınırlayan Hokkaido Adası, 1796 yılında yayınlanan Irkutsk İttifakı Haritası ile açıkça gösterilen Japonya'nın bir parçası değildi.
İlk bilimsel çalışma, Petersburgѣ'daki 1755 - 1756'te yayınlandı ve bunların bir kısmı Kuril Adaları'ndan çıkarıldı. Bu, Stepan Petrovich Krasheninnikov'un “Kamçatka Ülkesi'nin Tanımı” dır. Kitabın iki bölümü özellikle Kuril Adaları'na ayrılmıştır. Kuril Adaları'nın ülkemizin sınırlarının ötesinde geniş popülaritesi kazanmasıyla Krasheninnikov'un kitabı yurtdışına taşındı. Ancak bu özellikle bilim ve edebiyat için önemlidir. Bu kitap Alexander Sergeevich Pushkin tarafından dikkatlice çalışılmış ve yazılmıştır.
Kuril Adaları hakkında birçok malzeme Irkutsk Valisi tarafından Bilimler Akademisine gönderildi. Ekim 24 Yılın 1782'i, Tatarinovların Kuril Adaları'nın Tanımı tarafından gözden geçirildi - talihsiz görevli memur ve tercüman, Ivan Chernago, asırlık notlarından alıntılar. 1785’te, akademik “Msesyatselovѣ”, 1790’te tekrar yayınlandı. Nometsky ve İngilizce dillerinde (“çeviri”) daha önce asıllarında yayınlanmış olması dikkat çekicidir. İvan Chernago, İvan Next ve İvan Antipin'in Mikhail Tatarinov'un tedavisindeki emeği tüm dünyaya yayıldı.
Sovyet bilim adamları mizah anlayışı içinde Kuril Adaları'nın öncüleri ve araştırmacıları olduğumuzu kanıtladılar.
Rossi’nin şu anki doğu sınırlarına girme tarihinin en saygıdeğer uzmanlarından biri, Rus-Japon ilişkileri 1697 - 1875’in sermaye emeğinin yazarı olan Dr. Bu çalışma, 1955'te savunulan isimsiz doktora tezi temelinde yayınlanmıştır. En kısaca, yazarın ana kavramı yazıldığı tez çalışmasında sunulmuştur:
“Ruslar, Kuril Adaları ve Sakhalin’in açılış ve sömürgeleştirmelerinde öncü oldular. Çok sonraları Japonlar bu adalarla ilgilenmeye başladılar, onları balıkçılık için bir üs haline getirmeyi ve Rusların güneye doğru ilerlemesine karşı engel oluşturmayı düşündü. 18. yüzyılın sonunda, Japonlar ilk önce Urup ve Iturup'ta göründü. Rusların var olduğu haçları ve diğer izleri yok etmeye ve yerlileri Rusları Kuril Adaları'ndan kovmalarını teşvik etmeye başladılar. Nѣkotorye yaponskіe tarihçiler dolaylı bu gerçekler Japon geçici ve geçici posѣtitelyami Sakhalin ve Kurilskih Isles olduklarını, tom hakkında svidѣtelstvuyuschіe ve bazen vermek, hatta seredinѣ XIX şöyle vѣka sadece Sahalin ve Kurilskіe ada ama ostrov Ezo [Hokkaido] değil priznayut Japonca bir mal [1] olarak kabul edildi.
[1] E. Ya Fainberg, Russo-Japon İlişkileri (1697 - 1875): Tarihsel bilimler doktorunun doktora derecesi üzerine tez özeti. SSCB Bilimler Akademisi, Oryantal Araştırmalar Enstitüsü. M., 1955. C. 4
Boris Petrovich Polevoi’nin, öncü ve birinci sınıf Kuril’in tarihinin en güvenilir uzmanlarından biri olan ifadelerini alıntılayabilir. Yabancı ve yerli araştırmacıların çalışmalarının yanı sıra az bilinen arşiv materyallerinin yazarı tarafından yapılan uzun bir çalışmanın sonucu olan Kuril Adaları'nın Keşifleri adlı kitabının son bölümünde, aşağıdaki bulguları şöyle özetliyor:
“Bu kitapta söylenen her şey” açıkça, halkımızın Kuril Adaları'nın keşif ve ilkel karakterine katkısının ne kadar olağandışı olduğunu açıkça göstermektedir. Rusların bu büyük rahipleri inkar edilemez.
İlk Rus olan tüm Kuril sırtının açıklamaları. Bu takımadaları seçtiler "Kurilskim"Ve bu isim tüm dünya coğrafi literatüründe kesin bir şekilde yerleşmiştir. Bu takımadalar tüm adaların otantik isimlerini belirleyen ilk kişilerdi ve bu isimleri tüm dünyayla tanıştırdılar. Sonunda, ilk yerini gerçek coğrafyaya yerleştiren ve coğrafi haritalar ekleyen Ruslardı.
İlk bakışta, Kuril Adaları'na yapılan en çeşitli Rus keşiflerinin tarihini tanımak, örgütlenmelerinde çok fazla şansın olduğu izlenimini yaratır. Ancak bu kampanyaların tarihi sırayla incelendiğinde, Rusların Kurilakh'taki tüm eylemlerinin önemli tarihi görevi - onları ülkemizin mülkü yapmak, halkımızın - açıkça ortaya koyması. Ve bu konuda tamamen başarılı oldular.
Rusların Japonlardan önce geçebilecekleri güney Kuril Adaları'nın, kesinlikle XVII. Yüzyılda Rusya'da en çok ilgilendikleri olduğunu vurgulamak önemlidir. Ancak Rusların, kara kaşiflerinin ve denizcilerin suçu, 18. yüzyılın sonlarında, 19. yüzyılın başlarında, hükümetin desteği olmadan doğru anda kaldılar ve Japon saldırganlar bundan yararlandı. Burada özellikle büyük olan, saçma Paul I'in rolü oldu. Ancak, kısa görüşlülük, Çarlık Rusyası'nın kaderinin diğer liderlerine de özgüdü. Tsarskіe gelenleri glavnago anlamadı - Kurilskih Isles tsѣnnost opredѣlyaetsya o kadar sınırlı ih kürk zenginlik olarak ih strategicheskim polozhenіem: o zaman Babavatan öncelikle şöyle svoih agressivnyh tsѣlyah şöyle kullanılan Dalnem Vostokѣ ve Tihom okeanѣ ve Japon ih üzerinde forpostov glavnyh bir rol oynamaya başladı vѣd “Rusya'nın Pasifik Okyanusu'na giden yolunu tıkayan bir sürgü gibi“ Kamçatka'nın kalbine yönlendirilen bir hançer ”. Bu nedenle, tüm Kuril zincirinin çar hükümetine devredilmesi, 80-x’te S O Makarov tarafından belirtildiği gibi affedilmez bir hataydı. On dokuzuncu yüzyıl. [ünlü amiral, Rus-Japon Savaşı’nda öldü]. O zaman bile bu hatanın düzeltilmesi tarihi bir gereklilik haline geldi. Ancak, yalnızca 1945'teki Sovyet gücü altında ve aynı zamanda kayda değer bir fedakarlıkta düzeltmeyi başardı ”[2].
İlk Rus olan tüm Kuril sırtının açıklamaları. Bu takımadaları seçtiler "Kurilskim"Ve bu isim tüm dünya coğrafi literatüründe kesin bir şekilde yerleşmiştir. Bu takımadalar tüm adaların otantik isimlerini belirleyen ilk kişilerdi ve bu isimleri tüm dünyayla tanıştırdılar. Sonunda, ilk yerini gerçek coğrafyaya yerleştiren ve coğrafi haritalar ekleyen Ruslardı.
İlk bakışta, Kuril Adaları'na yapılan en çeşitli Rus keşiflerinin tarihini tanımak, örgütlenmelerinde çok fazla şansın olduğu izlenimini yaratır. Ancak bu kampanyaların tarihi sırayla incelendiğinde, Rusların Kurilakh'taki tüm eylemlerinin önemli tarihi görevi - onları ülkemizin mülkü yapmak, halkımızın - açıkça ortaya koyması. Ve bu konuda tamamen başarılı oldular.
Rusların Japonlardan önce geçebilecekleri güney Kuril Adaları'nın, kesinlikle XVII. Yüzyılda Rusya'da en çok ilgilendikleri olduğunu vurgulamak önemlidir. Ancak Rusların, kara kaşiflerinin ve denizcilerin suçu, 18. yüzyılın sonlarında, 19. yüzyılın başlarında, hükümetin desteği olmadan doğru anda kaldılar ve Japon saldırganlar bundan yararlandı. Burada özellikle büyük olan, saçma Paul I'in rolü oldu. Ancak, kısa görüşlülük, Çarlık Rusyası'nın kaderinin diğer liderlerine de özgüdü. Tsarskіe gelenleri glavnago anlamadı - Kurilskih Isles tsѣnnost opredѣlyaetsya o kadar sınırlı ih kürk zenginlik olarak ih strategicheskim polozhenіem: o zaman Babavatan öncelikle şöyle svoih agressivnyh tsѣlyah şöyle kullanılan Dalnem Vostokѣ ve Tihom okeanѣ ve Japon ih üzerinde forpostov glavnyh bir rol oynamaya başladı vѣd “Rusya'nın Pasifik Okyanusu'na giden yolunu tıkayan bir sürgü gibi“ Kamçatka'nın kalbine yönlendirilen bir hançer ”. Bu nedenle, tüm Kuril zincirinin çar hükümetine devredilmesi, 80-x’te S O Makarov tarafından belirtildiği gibi affedilmez bir hataydı. On dokuzuncu yüzyıl. [ünlü amiral, Rus-Japon Savaşı’nda öldü]. O zaman bile bu hatanın düzeltilmesi tarihi bir gereklilik haline geldi. Ancak, yalnızca 1945'teki Sovyet gücü altında ve aynı zamanda kayda değer bir fedakarlıkta düzeltmeyi başardı ”[2].
[2] B.P. Kuril Adaları'nın keşifleri. XVIII. Yüzyılın Pasifik Okyanusu'ndaki Rus coğrafi keşiflerin tarihçesinden Yuzhno-Sakhalinsk: Uzak Doğu Kitap Yayınevi, Sakhalin Departmanı, 1982. C. 178 - 179.
Japonya'nın Kuril Adaları'nın geliştirilmesinde kullanılmasının sadece yurttaşlarımız tarafından değil, aynı zamanda Japonların toprak taleplerini savunanlarının nesnelliği konusunda şüpheli bulunan ve bağımsız araştırma ve geliştirme yapan yabancı bilim adamları tarafından da reddedildiğine dikkat çekmek önemlidir. Buna dikkat - “Kuril Adaları” nda açıklanan, Hawaii Üniversitesi'nden Profesör John Stefan'ın Rusça, Japonca ve Japonca konuşan en ünlü Amerikan uzmanının açıklamaları. Pasifik Okyanusunda Rus-Japon sınırı. " Stephen, XVIII. Yüzyılın ortalarında Kuril sırtının güney adaları bölgesinde hüküm süren durumu açıklayan, diyor:
“1770'ta Rus yılı, Kuril sırtının hemen her adasının sonunun sonunu geçti ve çoğu, takımadaların ilk çalışmasını neredeyse tek elle tamamladı. Başarıları, sert iklim koşulları ve ellerinde olan sınırlı malzeme kaynakları bağlamında özellikle önemli görünüyor. Navigasyon cihazı olmayan kırılgan kayalıklardaki uzak mesafeleri kaplayarak kendilerini ani fırtınaların, öngörülemeyen sislerin ve modern gezginler arasında bile tehlike yaratan hain trendlerin gücüne getirdiler. Açlık, doğa şiirlerinden korunmuş olanları kayda değer sayıda mahvetti. Tüm bunlara rağmen, hayatta kalanlar, zorluklara meydan okuyanlar, takımadaları yaşamları boyunca dolaşmaya, masaya koymaya, konturlarını kartların üzerine koymaya ve Japonya ile ilişkili olarak konumlarını belirlemelerine, zaten topografların en altını gömmek için devam etti.
[3] John Stephan. Kuril Adaları, Pasifik'teki Russo-Japon Sınırları. Oxford, 1974. P. 50.
Aynı zamanda, Profesör Stefan, Japon tarihçilerin vatandaşlarına Kuril Adaları'nın gelişiminin önceliğini atfetme girişimlerinin haksız yere duyduğu güveni reddetmektedir.
“Egemen topraklardaki şişirilmiş taklitlerine meşruiyet kazandırmaya çalışan Japon devriyeleri, eski el yazmaları ve arşiv malzemelerinin eski el yazmaları yorumunu yorumlamaya çalışıyor. Böyle bir argüman, çok sayıda destekçisinin desteğinden hoşlanmasaydı, tarihin bazı yaratıcı sapmaları tarafından muhtemelen tamamen görmezden gelebilirdi [4].
Başka bir yazar doğrudan Japonların Güney Kurilakh'larda göründüğüne dair ilk belgesel kanıtın yalnızca 1754 yılına ait olduğunu yazar. Yazar, adalarda daha erken olan maceraları inkar etmiyor, ancak böyle bir fırsat vermedi, çünkü yazdıkları gibi, yalnızca “isimsiz, yol boyunca başıboş ve koşulları unutmuş mağdurları” [5].
[4] Ibid. P. 50.
Başka bir yazar doğrudan Japonların Güney Kurilakh'larda göründüğüne dair ilk belgesel kanıtın yalnızca 1754 yılına ait olduğunu yazar. Yazar, adalarda daha erken olan maceraları inkar etmiyor, ancak böyle bir fırsat vermedi, çünkü yazdıkları gibi, yalnızca “isimsiz, yol boyunca başıboş ve koşulları unutmuş mağdurları” [5].
[5] Ibid. P. 50.
Ancak, belki de, Japon resmi propagandasının tutarsızlığının en iyi kanıtı bize, dürüst Japon bilim adamlarının yapıtları tarafından, gerçek adına, kursa karşı çıkmaktan ve tokiy diplomatların sonuçlarını reddetmekten korkmayan çalışmalarıyla verildi. Örnek, 1980 yılında "Bakumatsu döneminde Japon-Rus ilişkileri tarihi okudu" adlı büyük çalışmayı yayınlayan Kagosimskogo Üniversitesi Yoshimitsu Koriyama'da profesör. Çok sayıda tarihi olguyla çalışan Koriya, kitaplarında, versiyonun Güney Kurilleri “Japon topraklarından” sanki tutarsız olduğunu tamamen gösterdi. Özellikle kitaptan, 18. yüzyılın başlarında Rus kaşiflerin, Rus-Amerikan şirket temsilcilerinin yanı sıra, Rus hükümetinin elçilerinin, adım adım Rus Devleti de dahil olmak üzere Kuril Adaları'nı açmaya ve ustalaşmaya başladığı açıktır. Ne zaman ETOM rѣch IDOT kak tom chislѣ Ob ostrovah Kunashir ve Iturup, yerli naselenіe kotoryh şöyle Sѣvernyh, tak ve Yuzhnyh Kurilah, yaklaşık - Ainu, kak yani yirmi lѣt önce yavstvuet iz kitaplar 1778 yıl şöyle rossіyskoe sadakat aldı olduğunu .. Kak bu adalar, Japon sahipleri tarafından ilan edilen tek taraflı bir düzendeydi. Japon hükümeti sadece Kurilileri değil, 17. yüzyılda Japonya'nın Japon bölgesi olan Hokkaido adasının kuzey kısmını da düşünmedi.
Bunlar gazeteciliğin zirvesinin değil, problemin asıl uzmanlarının yetkili ifadeleridir. Bu tanıklıklar, Kuril Adaları'ndaki Japon iddialarının “eski Japon toprakları” ndaki dayanaksızlığını açıkça göstermektedir. XVIII. Yüzyılın sonuna kadar, egemen Japon genişlemesinin başlangıcına kadar, Sakhalin Adası boyunca Kuril Adaları, Japonya için “yurtdışında”, “yabancı topraklar” ve “Ainov toprakları” olarak kaldı.
XVIII yüzyılın ortalarında, Ruslar o kadar hızlı bir şekilde Kurillere yayıldı ki, o zaman bile en büyüğü olan Kunashir ve Iturup da dahil olmak üzere güney adaların sakinleri Rusya'nın konusu oldu. Rusya'nın Pasifik Okyanusu'ndaki bu daha fazla güçlenmesi, yabancı rakiplerinin bazıları için can sıkıcıydı. 1763'te bile, Kuril Adaları'nın büyük stratejik önemine dikkat çeken Lomonosov, Uzakdoğu’ya yabancı deniz güçlerinin sahip olduğu tehditler konusunda gelecekteki tehditler konusunda uyardı. Kuril Adaları bölgesinde ise yabancı entrikalar başladı.
1780-xb'nin tam ortasına kadar Tokugawa Japonya'nın yöneticilerinin, bireylerinin sınırlarını ölüm tehdidi altında bırakmalarını kesinlikle yasakladıkları biliniyor. Ticaret yapan tek Avrupalı Hollandalı idi. Rossiya, Hollandalıları memnun edemeyen Japonlarla ticari ilişkiler kurmaya çalıştı: böyle bir durumda, mallarını tekel olarak yüksek bir fiyata satma fırsatını kaybedeceklerdi. Japonya ile normal teması engellemek için Hollandalılar, Rusya'yı iftira etmeye başladı, Japonya ve egemenlerin tehdidi hakkında söylentiler yaydı. Hollandalılar, Japonları doğrudan Rusya’nın tüm Kuril Adaları’nı işgal etmelerine izin vermeleri için azarladı. Herhangi bir şekilde Rus ticaretine yardım etmek isteyen Hollandalılar, Japonları Güney Kuril Adaları'ndan Rusları çıkarmaya şiddetle ikna etti: ilişkilerin herhangi bir şekilde artması Rus-Japon ticaretini otomatik olarak hariç tutacaktır.
1802'te Hokkaido'daki Hakodat şehrinde, Kuril Adaları'nın kolonizasyonu için bir ofis kuruldu. Japonlara “sömürgeleştirme”, Rusların yıkılması, 18. yüzyılda Rusya'nın bu adalarına ait olma işareti yerleştirilmiş olan haç işareti ve sanayicilerin Iturup ve Kunashir'den zorla kovulması eşlik ediyordu. Rus makamları buna diplomatik tepki gösterdi.
Nikolai Pavlovich Rezanov’un 13 Mart’taki mutabakatından 25
Ben, imzası olan, bütün başkanlık egemenliği, İmparator Alexander I, odacı ve Kavaler Nikolai Rezanov rolünü Japon hükümetine beyan ediyorum:
4. Japon İmparatorluğu'nun Matmai [Hokkaido] Adasının sözde uç noktalarının ötesini sahiplerini esnetmemesi için, bütün toprak ve su benim egemenim [6] 'a aittir.
[6] Rus Kurilleri. Tarih ve modernite. M., 2002. C. 40
Maalesef, resmi makamlar, Kurilleri Rusya'nın arkasına kapatmak için gerekli gücü göstermedi. Bütün bunlar, 1855’te Rusya’nın, adaların güney adalarında olduğu ortaya çıktı. Koğuşun başlangıcındaki ana çabalar, Rusya’nın tüm Amerikan mülkiyetine sahip olmanın gelişimine yönelikti. Ancak, Alexander II'nin kısa görüşlü politikası nedeniyle 1867 yılında kaybedildiler; Son fakat en az değil, ekonomik ve politik, Alaska ve Aleut Adaları'nın kaybından hala böyle hissediyoruz. Ve tam olarak ne zaman ki tam olarak Rus Amerika'nın Rusya'nın katına geri döneceği bilinmiyor. Ancak, er ya da geç bunun gerçekleşeceğine ve bu konuyu uluslararası düzeyde gündeme getirmemize rağmen, tarihsel adaletin zafer kazanacağına ikna olduk.
Shimoda'nın Ocak 25 (Şubat 7) 1855 konusundaki çalışmasına göre, Kurilakh'taki sınır, Iturup ve Urup adaları arasında çizildi. Rusya, hâlâ XVII’de, topraklarının bir kısmını geri bıraktığında nasıl oldu? İlk olarak, Uzakdoğu'da Rusya'nın askeri gücünde ve politik etkisinde bir zayıflama oldu. İkincisi, müzakerelerin olumsuz sonucu, bu sorundan yeterince haberdar olmayan Petersburg politikacılarının ve diplomatların kısa görüşlülüğü ile önceden belirlendi. Güney Kuril Adaları’nın stratejik önemini açıkça küçümsemişler ve Putyatin’e, durum hakkında ve Rusya’nın ulusal çıkarlarını ve tarihi haklarını dikkate alarak ortaya koyan kısır talimatlarla eşlik ettiler. Üçüncüsü, İngiliz-Fransız filosunun Putyatin büyükelçiliği için avlanan Anglo-Fransız filosunun, tabii ki müzakerelerin sonucunu takip edemeyeceklerini bildiği Kırım Savaşı yıllarında Simodsk anlaşması imzalandı. Bütün bunlar Japonya’nın kayda değer, makul olmayan bölgesel imtiyazlar alması ve 90’in Rusya’sı zaten diğer hükümete geri dönecek olan Güney Kuril’leri kaybettiği gerçeğinde rol oynadı.
Adanın son bölümü olan Japonya, doğal olarak, bölgemize yayılmasına devam etmek istedi ve devam etti. Tak, Japonya, Shimodskoe traktörü imzalanırken, Ruslar tarafından iyi bilinmesine rağmen, askeri görevler ve yerleşimler oluşturup kömür çıkarmaya başlamasına rağmen, Sakhalin Adası'nın güney kısmını talep etti. Sakhalin'deki Japon yerleşimleri çok azdı, çoğunlukla mevsimlikti ve Aniva Körfezi kıyılarının çok sınırlı bir bölümünü işgal ediyordu; Japonlar adanın derin kısmını bilmiyordu. 1855'ta, Sakodin bölgesi sınırsız kaldı ve Simodsk incelemesinde kaydedildi.
Böyle bir durum uzun süre sürdürülemedi ve bu nedenle 1860-ъ - 1870-ху'da Sakhalin sorununun çözümü için gri bir müzakere yapıldı. Adaların Rusya için gittikçe artan önemi göz önüne alındığında, Çar hükümeti, Japonya'nın Sakhalin'i reddetmesi karşılığında kalan Kuril Adaları'na Urup'tan Şumş'a bir imtiyaz verdi. Bu, Nisan 25 (Mayıs 7) 1875'teki Petersburg incelemesinde kapatıldı. İmtiyaz büyük ölçüde makul değildi ve tamamen mantıksızdı. Kuzey Kuriller ve diğerleri Rusya'ya aitken, Japonların Sakhalin'de kalıcı yerleşim yerleri bulunmamakla birlikte, yalnızca geçici balıkçı köyleri oluşturdukları güney kıyılarında balıkçılıkla uğraşıyorlardı. Genel olarak, Petersburg'un incelemesi, Uzak Doğu’nun tarihinde yetmiş yıl başka bir yer bırakan bir yenilgi olan II. Alexander'ın diplomatik bir yenilgisidir.
Kuriles'e karşı Tak, Japonya'nın mülkiyetine 1945 yılına girdi.
Aşağıdakiler, 1905 makalesinde ve ekinde 9 ekinde yapılan önceki tüm anlaşma ve anlaşmaların iptal edildiği 10'in Portsmouth Barış Antlaşması ile imzalandı. Böylece, yılın ticaret ve seyrüsefer 1895'i üzerinde anlaşmalarını sonlandırdılar (sırayla Simodsk tezini iptal ettiler) ve Petersburg tezini iptal ettiler. Bu, özellikle bugün Japonya’daki Simodsk ve Peterburgsk tezlerine referanslar bağlamında, temel olarak önemli bir yasal durumdur. Bazı nedenlerden dolayı, Japonlar bu tezlerin uzun zamandan beri güçlerini kaybettiğini “unutuyor”.
Bununla birlikte, Portsmouth Antlaşması, Japon ordusunun Rus Uzak Doğu'yu işgal ettiği 1918 - 1925 yıllarında Japonya tarafından da ihlal edildi. Ülkemizin yalnızca Japonya’da savaş durumunda olmadığını, aynı zamanda Birinci Dünya Savaşı’ndaki müttefiki olduğunu hatırlayın. Japonya’nın Uzak Doğu’yu Rusya İmparatorluğu’na eklemeyi hayal ettiği bir sır değil. Kraliyet iktidarı düştükten sonra istekleri değişmedi ve Rusya İmparatorluğu Sovyet Rusya oldu. Kıta bölgemizin Japonca olarak işaretlendiği haritalar bile yayınlandı.
Anakaraya silahlı müdahale, 1918 ile Kasım 1922 arasında devam etti. Ülkemizin uluslararası konumu ve müdahalecilerin kovulması ile ilgili olarak, Japonya’nın Avrupa kısmının geri çekilmesi bizimle diplomatik bir ilişki kurmaya zorlandı ve Ocak ayının 20’i Pekin’in 1925’i ile SSCB ve Japonya ile ülkeler arasındaki ilişkilerin temel ilkelerini imzaladı. Yılın 1925. Sözleşmeye göre, Japonya, Güney Sakhalin'i Mayıs 15'ta 1925'e serbest bırakmayı ve 14 numarasına yaptı. Böylece, Svernem Sakhalin'e yapılan müdahale, Nisan 21'teki 1920 ile başlayan beş yıl sürdü.
Sözleşmede, 14 Kasım Kasım 7'ten önce Rusya ve Japonya tarafından yapılan tüm anlaşmaların, Portsmouth Barış Antlaşması hariç tüm anlaşmaların ve sözleşmelerin gözden geçirilmesi gerektiği kabul edildi. Ek olarak, Sözleşmeye ekli Sovyet Hükümeti Deklarasyonunda şöyle belirtilmiştir:
“Avukatın adını tanımak eski Çar hükümetiyle birlikte belirtilen sözleşmenin imzalanmasının politik sorumluluğu ”(5).
[7] SSCB’nin dış politikasına ilişkin belgeler. T. 8. M., 1963. C. 77.
Dolayısıyla, Sovyet hükümeti, "Kont Polusakhalinsky" nin Japonya'nın bu bölgesine transferini tanımadığı için Güney Sakhalin'in kaybının sorumluluğunu üstlenmedi. Vittev diplomasisinden ne kadar çarpıcı bir fark!
***
Şimdi Kuril Adaları'nın nasıl geri döndüğünü düşünelim.
1930-ler'de, Japonya, 1925 Sözleşmesinin hükümlerine aykırı olarak, Sovyetler Birliği'ne düşman bir politika yürüttü, silahlı saldırı için hazırlanıyordu. Ek olarak, Japonya, 1938'taki Khasan Gölü'ndeki ve 1939'teki Khalkhin-Gol Nehri'ndeki askeri eylemi serbest bırakarak agresif niteliklerini açıkça ortaya koydu.
Güney Sakhalin ve Kuril Adaları meselesi, Sovyet-Japon müzakerelerinde saldırganlık karşıtı bir antlaşmanın imzalanması üzerine tartışıldı. 18 Kasım Yılının 1940’i, Sovyet hükümetinin SSCB’nin kamuoyuna göre, böyle bir pakt sorununun Güney Sakhalin’in ve Kuril Adaları’nın kaybedilen bölgelerini geri getirme sorununu çözeceğini belirtti. Japonya bu soruları ortaya koymaya hazır olmasaydı, o zaman bölgesel sorunlara çözüm getirmeyen bir tarafsızlık antlaşması sonucundan bahsetmek makul olacaktır. Aynı zamanda, Sovyet hükümeti, Sverne Sakhalin’de Japon petrol ve kömür imtiyazlarının tasfiyesi konusundaki protokolün tarafsızlığı konusunda aynı anda bir anlaşma imzalanması konusunda ısrar etti.
Karşılık gelen anlaşma, yılın 13'unun nisan ayının 1941'i tarafından imzalandı, ancak Japonya bunu yapmak için kurulmadı. Japonlar, Sovyet ticaret gemilerini ele geçirdi, kovdu ve hatta battı. Japonya savaşa katılmaktan kaçındı, bize tarafsızlık antlaşmasına değil, Sovyet birlikleri Uzak Doğu’ya ve Moskova, Stalingrad, Kursk’un altındaki Sovyet silahlarının zaferiyle karşı karşıya kaldı. Uzak Doğu’daki Büyük Vatanseverlik Savaşı’nın tüm yıllarında, Kızıl Ordu’nun toplam kompozisyonunun% 15’i, Xitler’i, Hitler’in ve generallerinin memnuniyeti vardı. Güney Sakhalin ve Kuril'ler ülkemize saldırmak için üs haline getirildi.
Sovyetler Birliği’nin Güney Sakhalin ve Kuril’ler üzerindeki haklarının restorasyonu meselesi, Müttefik Güçler başkanları tarafından Tahran Konferansında Kasım 1943’ta tartışıldı. Yalta konferansında sorun çözüldü.
Yalta Anlaşmasından
Üç Büyük Güç'ün liderleri - Sovyetler Birliği, Amerika Birleşik Devletleri ve Büyük Britanya - Almanya'nın ele geçirilmesinden ve Avrupa'daki savaşın sona ermesinden iki ya da üç ay sonra, Sovyetler Birliği'nin Müttefiklere, Müttefiklere, Müttefiklere, Müttefiklere, Müttefiklere, Müttefiklere, Amerika Birleşik Devletleri'ne karşı savaşa katılacağını kabul etti.
1. Moğolistan (Moğolistan Halk Cumhuriyeti) statükonun korunması.
2. 1904 tarafından Japonya'nın kontrolünde ihlal edilen Rusya'ya ait hakların restorasyonu, yani:
a) Fr.’nin güneyindeki Sovyetler Birliği’ne dönüşü. Sakhalin ve tüm bitişik adalar;
3. Sovyetler Birliği Kuril Adaları'na transferler.
Üç Büyük Yetki'nin Hükümet Başkanları, Sovyetler Birliği'nin iddialarının kesinlikle Japonya'nın [8] zaferinden sonra yerine getirileceğine karar verdiler.
[8] Vatanseverlik Savaşı sırasında Sovyetler Birliği'nin dış politikası. T. 3. M., 1947. C. 111 - 112.
Nihai yenilgiyi önlemek için, Japon hükümeti 1945 yılında Güney Sakhalin'i ve Kurilleri “gönüllü olarak” geri vermeyi teklif etti.
Liberal basında, SSCB'nin önce Japonya'ya saldırdığı ve ancak o zaman bunun üzerine savaş ilan ettiği ve tüm bunların yılın iki 1941 devleti arasında bir tarafsızlık anlaşması olduğu görüşünde birçok görüş var. Bu beyler, SSCB'nin Japonya ile birlikte hareket ettiğini ve Nazi Germania'nın kendisinin yaptığı gibi dört yıl önce yaptığı gibi aynısını yaptı. Diyelim ki, Sovyetler Birliği saldırganlık yapan tüm uluslararası hukuk normlarını ihlal etti. Söylemeye gerek yok, bu beylerin işgal ettiği ve genel olarak Kuril Adaları ile ilgili olarak hangi konum ülkemize ve tarihimize ait. Ancak, onlar için ülkemiz Anavatan değil, tüm zeki insanların (sadece kendileri ve kendileri kastettikleri), “terk etmeyi” hayal ettikleri “bu ülke” dir.
Her şeyin aynı anda nasıl olduğunu düşünün.
6 April, daha fazlası karşı Sovyet-Alman cephesinde muharebe eylemlerinin sona ermesi, basın resmi Sovyet organında, günün Japon tarafına verilen bir bildiri yayınladı.
SSCB Hükümeti'nin, Japonya tarafından Tarafsızlık Paktı'nın Nisan ayında 5'tan 1941'a kadar feshedilmesine ilişkin beyanı
Sovyetler Birliği ile Japonya arasındaki Tarafsızlık Paktı, 13 Nisan’ında 1941’ti; yani, bir yandan Alman SSCB’ye saldırmadan önce, bir yandan da Japonya, bir yandan İngiltere ve Amerika Birleşik Devletleri arasındaki savaştan önce.
O zamandan beri kökündeki durum değişti. Almanya, SSCB'ye saldırdı ve Almanya, bir müttefiki olan Japonya, SSCB'ye karşı son savaşa yardım etti. Ek olarak, Japonya, Sovyetler Birliği'nin müttefiki olan ABD ve Anglia ile savaş halindedir.
Böyle bir pozisyonla, Japonya ve SSCB arasındaki Tarafsızlık Paktı anlamını yitirdi ve bu Sözleşmenin uzatılması imkansız hale geldi.
Yukarıda belirtilenlerin yürürlükte olması ve fesih haklarını sağlayan ve Sözleşmenin 3 maddesi uyarınca
[9] 6'tan İzvestiya Gazetesi Nisan 1945
Kak, Sovyetler Birliği'nin önceden bütün normları gözeterek anlaşmayı kınadığını söyledi. Ayrıca, resmi bir kaynağa resmi bir açıklama yayınlayarak, Sovyet hükümeti tüm dünyaya antlaşmanın faaliyetlerini sonlandırdığını bildirdi.
Şimdi SSCB'nin savaş ilanı olmadan rahatça Japonya'ya saldırdığı gerçeğine gelince. Bilindiği gibi, Sovyet-Japon cephesinde mücadele Ağustos 9'ta başladı. Ve Sözleşmenin feshi durumunda olduğu gibi, ilgili bir bildiri yayınlanmıştır. Bu belgenin metnine dikkat edin.
Sovyet Hükümeti'nin Japonya Hükümetine Uygulanması 8 Ağustos 1945
Hitler'in Almanyasının yenilgisi ve ele geçirilmesinden sonra Japonya, savaşın devam etmesinin arkasında kalan tek büyük güç haline geldi.
Üç güç - Amerika Birleşik Devletleri, İngiltere ve Çin’in 26’tan bu yıl Temmuz ayında koşulsuz teslim olma şartı, Japonya tarafından reddedildi. Bu, Japon hükümetinin, Uzakdoğu'daki tüm toprağı kaybedilen savaşta arabuluculuk yapmasının Sovyetler Birliği'ne önerisidir.
Japonya'nın teslim olmayı reddettiği düşünüldüğünde, Müttefikler Sovyet Hükümeti'ne Japon saldırganlığına karşı savaşa girmeyi ve böylece savaşın sona erme koşullarını kısaltmayı, fedakarlık sayısını azaltmayı ve evrensel barışın hızla geri kazanılmasına katkıda bulunmalarını önerdi.
Müttefik borcunda Sovyet hükümeti müttefiklerin önerilerini kabul etti ve müttefik güçlerin ilanına bu yıl Temmuz ayında 26'tan katıldı.
Sovyet Hükümeti, böyle bir politikanın barışı başlatmaya, insanları daha fazla fedakarlık ve ıstırabtan kurtarmaya ve Japon halkının koşulsuz teslim olmayı reddetmesinin ardından Almanya'nın yaşadığı tehlikelerden ve yıkımdan kurtarmasına olanak tanıyan tek araç olduğuna inanıyor.
Yukarıdakiler ışığında, Sovyet Hükümeti, yarın yani 9 Ağustos'ta Sovyetler Birliği'nin kendisini Japonya'da bir savaş durumunda göreceğini açıkladı [10].
[10] 9'tan Pravda Gazetesi Ağustos 1945
Böylece, Sovyetler Birliği'nin Japonya'ya mutlak bir saldırı yapmayı düşünmediğini ve tam bir günde savaşın başlangıcı hakkında uyardığını görebiliyoruz. Liberallerin ve antipatriotların taklitlerinin kırıldığı ortaya çıktı. belgesel Tuhaf anlaşmazlığı açıklayan kaynaklar, Anavatan iç düşmanlarımızın kasıtlı aldatıcılığıyla kanıtlanmıştır.
Bir şey SSCB ve Hitler'in Almancılığı ile karşılaştırılabilirse, bu aynı zamanda Hitler'in iradesindeki rüyasının - sözde yıldırım savaşı - yerine getirilme derecesidir. Hitler, kaybına bakmaksızın Moskova'ya gitti, ancak başkentimize ancak sonbaharın sonlarında ulaştı ve bu yüzden yakalamayı başaramadı. SSCB 8 Ağustos Japonya'ya savaş ilan etti ve 2 Eylül, savaşın tarafımızca ilan edilmesinden yirmi beş gün sonra, Japonya koşulsuz teslim olma eylemini imzaladı. Gerçekten, Hitler'in bizimle ilgili olarak ne yapmak istediğini kendimizle müttefiki olarak gerçekleştirdik.
Giden І. V. Sovyet halkına Stalin 2 Eylül 1945
Japonya, Güney Sakhalin’i Rusya’dan almak, Kuril Adaları’nı kurmak ve böylece ülkemizi Kırım’ın doğusunda, Çekoslovakya ve Doğu Sibirya’nın doğusundan kapatmak için, Çarlık Rusya’nın yenilgisinden faydalandı. Japonya’nın tüm Uzak Doğu’yu Rusya’dan reddetme görevini yerine getirdiği açıktı.
Ancak 1904 yılındaki Rus birliklerinin ilk Rus-Japon savaşındaki yenilgisi halkın kafasında zor bir anı bıraktı. Ülkemizdeki kara noktaya düştü. İnsanlarımız Japonya'nın kırılacağı ve olayın ortadan kalkacağı gün için bekledi ve bekledi. Kırk yıl, biz eski kuşağın insanları bu günü bekliyorduk. Ve burada, bu gün geldi. Bugün Japonya, koşulsuz teslim olma eylemini fethettiğini ve imzaladığını kabul etti.
Bu, Güney Sakhalin ve Kuril Adaları'nın Sovyetler Birliği'ne gideceği ve şu andan itibaren, okyanusu ve Japon saldırısının üslerini Uzakdoğu'muza ayırmanın bir aracı olarak hizmet etmeyeceği, Sovyetler Birliği ile okyanus ve ülkemizin Japon saldırganlığının savunması arasında doğrudan bir iletişim aracı olacağı anlamına geliyor.
Ayrıca, Japonya'nın Kuril Adaları ile ilgili iddialarından niteliksiz bir şekilde reddettiğini kaydeden önemli bir uluslararası yasal belge, imzaladığı yılın 8'unun 1951'unun San Francisco Barış Antlaşması oldu. Sovyetler Birliği imzalamayı reddetti, çünkü erken taahhütlere karşı çıktı, Japonya'ya saldırgan bloklara katılma fırsatı verdi, Japonya'nın demokratik hükümlerini içermiyordu. Dahası, İkinci Dünya Savaşı'ndaki eski müttefiklerimizin takviyeleri sayesinde, Antlaşma metni, Japonya'nın Güney Sakhalin ve Kuril Adaları'ndan kimi reddettiği lehine açıkça belirtilmemiştir. Antlaşmanın 2. Maddesinin “c” maddesi:
“C) Japonya, Kuril Adaları'na ve Sakhalin Adası'nın ve bu bölgelere bitişik olan adalara ilişkin tüm hak, hak ve iddiaları reddeder, Japonya'nın Portsmouth Antlaşması kapsamında Eylül ayının 5'inden 1905 tarihinde aldığı egemenlik [XNXX]
[11] Japonya'da belge ve materyallerin toplanması (1951 - 1954). M: DVO MFA SSSR, 1954. C. 89 - 104.
Reddetmenin yasal önemini zayıflatma çabası içinde, sonraki yıllarda, Japon Dışişleri Bakanlığı liderleri, özleri Barış Antlaşması’nı imzalamadığı, ancak ABD’nin Barış Anlaşması’nı kabul etmediği, ABD’nin Barış Anlaşması’nın Japonya’nın reddettiği Kuril Adaları’nın ve Güney Sakhalin’in topluluk mülkiyeti ve SSCB’nin bu anlaşmaya gönderme hakkı yoktu. Bununla birlikte, böyle bir yorumun yapaylığı, mantıksızlığı ve tutarsızlığı açıktır. Japon diplomatların Çin’in Tayvan’a ve Japonya’nın anlaşmaya uymayı reddettiği Pescadore Adaları’nın hakkına dair kuşkularını ve aynı zamanda bu adaların ne kadar ele geçirildiğini belirtmeden hatırlamak yeterlidir.
Japon diplomasisinin, San Francisco’nun barış anlaşması maddesinin anlamını, Japonya’yı Kuril Adaları’nın iddialarından aldatıcı onaylarla reddeden girişimlerini değiştirmeye teşebbüslerinin daha kesin ve onur kırıcı ve onursuz olduğu görülüyor. Bunların özü, Japonya’nın Kuril Adaları’ndan reddedilmesiyle yapılan bir anlaşmada kaydedilmiş olmaları gerçeğine dayanıyor, bu adaların Kuril Adaları’nın dört adasından reddedilmesi anlamına gelmiyor ve bu anlaşmayı imzalarken Japon hükümetinin, Kak Kuriles ve Kak adaları, Hokkaido adasının kıyılarına bitişik. Doğal olarak, bu gereksinimler Amerikalılar tarafından desteklendi. Ancak, gerçeğe dönelim.
Ekim 19 Japonya Parlamentosu Temsilciler Meclisi Barış Antlaşması Özel Komitesi'nin, Dışişleri Dairesi Başkanı Kumao Nishimura Dışişleri Bakanlığı Kuril Adaları’nın anlayışına atıfta bulunarak:
“Anlaşmaya atıfta bulunulan Kuril Adaları'nın bölgesel ön koşullarının, kendi içinde egemen Kuril Adaları ve Güney Kuril Adaları'nı da içine aldığına inanıyorum. Barış anlaşması, 1951 Eylül ayında imzalandı ve sonuç olarak, hangi bölgenin hangi anlaşmaya varılan “Kuril Adaları” anlamına geldiği sorusu bugünkü pozisyonda yerine getirilmeli. Daha önce de söylediğim gibi, anlaşmada yer alan Kuril Adaları'nın anlaşılması, Güney Kuril Adaları ve Güney Kuril Adaları'nı içerdiği anlamına gelir. Ancak, daha önce de açıkladığım gibi, hükümetin tarihsel bakış açısının iki alanının tamamen farklı pozisyonlarda olduğu yönündeki bakış açısı gelecekte bile değişmeyecektir ”[12].
[12] Rus Pasifik destanı. Habarovsk, 1979. C. 586.
Bu nedenle, Japonya'nın resmi yüzü, Kuril Adaları'nın güney adalarının Kuril Adaları olduğunu kabul etse de, hemen Japon hükümetinin Güney ve Güney Kurillerine her zaman farklı şekillerde bakması şartı getirildi.
Japon arkadaşları tarafından yayınlanan, Amerika’nın Kuril Adaları Adaları Ansiklopedisi tanımı şöyledir:
“Kuriles veya Kuril Adaları, Kamçatka Yarımadası'nın ucundan neredeyse Hokkaido, Japonya'daki [30] Samago kıyılarına kadar uzanan yaklaşık 13 büyük ve çok sayıda küçük ada ve resiflerden oluşan bir zincirdir.
[13] Ansiklopedisi Americana. Uluslararası baskı V. 16. 1973. P. 559.
Kuril Adaları Japonya'ya girdiğinde, Güney Kurilleri Kuril Takımadaları'nın bir parçası olmayan başka bir şey olarak kabul etmek Japonlar için gerçekleşmedi. Kuril Adaları'nı burada bulabilirsiniz. Japonya'nın halk sağlığı yolları bölümünde resmi rehber Japonya 1941:
“Chisima [Bin Adaları] veya Kuril Adaları, Nemuro'dan yaklaşık 32 mil kadar uzanan uzun bir volkanik adadır (710 Adaları). Hokkaido], adayı Kamçatka'nın güney ucundan ayıran Tisima Boğazına. Kuril Adaları adı, Rusça "duman" kelimesinden geliyor ...
Kurile serisi şunları içerir: Kunashir, Shikotan, Iturup, Urup, Shumshu, Alaid ve Paramushir ”[14].
Kurile serisi şunları içerir: Kunashir, Shikotan, Iturup, Urup, Shumshu, Alaid ve Paramushir ”[14].
[14] Rus Pasifik destanı. Habarovsk, 1979. C. 580.
Rehber kitabın yazarları isimlerin kökenleri hakkında yanılıyorlar: filologlar adanın isminin temelinin “insan, insan, insan” anlamına gelen kendinden tanımlı Ainov'lardan - “kur” biri olduğunu söylüyorlar. Bu Ainu sözcüğü, adanın Rus isminin temelini oluşturuyordu - Kurilia. Ama burada önemli olan bu değil. Alıntılara bakılırsa, Kunashir, Shikotan, Iturup’un Kuril Adaları’na dahil edildiği görülüyor. Daha sonra, adanın Sovyetler Birliği’ne dönmesinden sonra, Japonlar Kuril takımadalarına giren sayıları dışlamaya çalışacak.
Dört yıl sonra, SSCB Hükümeti ve Japonya San Francisco Konferansı, ilişkilerinin resmi bir şekilde çözülmesinin ve bir barış anlaşmasının sonuçlandırılması için yollar bulmak amacıyla birbirleriyle temasa geçmeye hazır olduklarını belirtti. Tam da böyle bir hedef, ilk bakışta, her iki tarafın da göründüğü gibi, Sovyet-Japon müzakerelerinde, Haziran ayında 1955’te Londra’da, tüm ülkelerin büyükelçileri düzeyinde başladı. Ama sadece kak için, tom normalizatsіi otnoshenіy Sh Yaponіey şöyle Sovyet ilgi kullanmak yanına hükümetti yaponskago togdashnyago ana görevi ortaya çıktı ve, gibiydi zaklyuchenіi Moskova territorіalnyh ustupok içinde vytorgovyvanіya için onu mirnago sözleşme ile olmalı ve tѣh önemli kısmının yaponskіy idari kontrolü altındaki dönmek şöyle Japonya'nın dört yıl önce reddettiği “egemen bölgeler”. Londonѣ şöyle Değil yanlışlıkla üst peregovorov Bakan Mamoru Shigemitsu inostrannyh dѣl aniden namѣrenіi Yaponіi ait obyavivshago onun vozvraschenіya Sakhalin (besbelli tüm ve sadece güney kısmı) ve Kurilskih Isles sürdürmeye devam togdashnyago 26 Mayıs 1955 yıl parlamentѣ yaponskom şöyle sensatsіonnoe vystuplenіe öncesinde. 20-40-e’de Japonya’nın izleyeceği militarist politikanın tersine çevrilmesi, barışçıl işbirliğinin terk edilmesi ve militarist politikanın geri dönüşü gibi bir hareketlilik var. Amerika'nın bir müttefiki olan Japonya, tarafsız bir ülke olmak istemedi ve açıkça öncekiler gibi düşmanımız oldu.
SSCB ile Japonya arasındaki müzakereler on ay devam ediyordu ve ardından Moskova'da kesintiye uğradılar ve devam ettiler. Aynı zamanda, Japon tarafının Zatyan bölgesel anlaşmazlığı olduğuna dikkat etmek önemlidir. Adaleti restore etmek adına değil, diğer hesaplamalardan devam ediyordu. Asıl görev, milliyetçiliği sağlamak, milliyetçi tutumlara neden olmak, sakinleri yeni bir ulusal politik ve politik görev elde etmeye uyarlamak ve temellerini bu temel etrafında kurgulamaktı. Sovyetler Birliği'ne bölgesel iddiaları öne sürerek, Japon hükümet çevreleri bize yöneldi ve kendi güçlerimizden yararlanmak, kendi güçlerimizden yararlanmak için, kendi güçlerimizden yararlanmak, Japonya Birliği’nden yararlanmak için, Amerika’nın, işgalci güçlerin Amerika’da tutulduğunu hatırlatan demokratik hareketin sloganları tarafından kabul edildi.
Birleşik Devletler'deki yönetici çevrelerin kayda değer davranışı. Yalta anlaşmasının aksine, ABD hükümeti, Dışişleri Bakanı John Foster Dulles adı altında, Japon halkına baskı uygulayarak onları bölgesel taleplerin ilerlemesine doğru itmeye başladı. Tak, 19 Ağustos 1956 yıl nahodivshіysya Velikobritanіi şöyle Londonѣ Ministr inostrannyh dѣl Mamoru Shigemitsu cherez ABD Büyükelçisi şöyle byl sluchaѣ şöyle böyle uvѣdomlen, podpisanіi mirnago sözleşme Sh SSCB Yaponіya Sovѣtskago Birliği, Amerika Birleşik Devletleri territorіi Güney Sahalin ve Kurilskіe ada bölümünü tanımayı kabul eğer navѣchno Uzak Doğu'daki en büyük ABD üssüne dönüştürülen Ryukyu Adaları (Okinawa) adalarını elinde bulundurmaya devam edecekler. Amerikan diplomasisinin perde arkası manevraları, Japonya'nın 50 yılının ortasında Sovyetler Birliği ile ilgili bölgesel anlaşmazlığa girmesinin yalnızca evde değil, Amerikan diplomasisinin onaylanmasında ve gizli başkanlığının bir sonucu olarak ortaya çıktığını gösteriyor.
İlk başta, Japonya, barış antlaşmasının sonucuna dayanarak, Güney Sakhalin ve bütün Kuril’lerin devri için gereken şartları ortaya koymaya çalıştı. Ancak bu tamamen saçmalıktı ve müzakereleri aksatmamak için, bölgesel tacizini yaşam ve ekonomik faaliyet için en uygun olan dört adaya sınırlamak zorunda kaldı: Kunashir, Iturup, Shikotanom ve ben başvuruyorum.
Müzakereler sırasında, o zaman ülkemizin liderliğinin bölgesel iddialarına yaklaşımın uyumsuzluğu ortaya çıkarıldı. Bunların arasında asıl figür kişiliğin kültüyle en çok savaşan kişi olan Kruşçev, Stalingrad'ın soyadı, mısır üreticisi, Polarnago dairesinin St. Vernac'ına kadar devam ediyor.
Kuril Adaları hakkında daha net bir anlayışa sahip olmadıkları ve daha stratejik ve ekonomik değere sahip oldukları gerçeğine sahip olmayan Kruşçev, bir tür madeni para adıyla ilgileniyordu. O, müzakereyi ve barış antlaşmasının imzalanmasını hızlandıracağını düşünerek Japonya'ya küçük bir bölgesel imtiyaz vermeye karar verdi. SSCB ve Japonya 9 Ortak Bildirgesi'nin 1956 noktasında, aşağıdaki kelimeler ortaya çıktı:
“Aynı zamanda Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği, bir ocak ayının dileklerini ve temel fikirlerini takip ederek Japonya'nın Habomai ve Shikotan adalarına transferini kabul edecek, ancak bu adaların Japonya'ya fiili transferinin yapılacağı ve uygulanacağını kabul edecek. Cumhuriyet ve Japonya ”[15].
[15] Rus Kurilleri. Tarih ve modernite. M., 2002. C. 130.
Kruşçev'in milli çıkarlarımıza zarar veren bu hareketi, Japonya tarafından dostça bir eylem olarak değil, tarafımızın açık bir zayıflığı olarak algılanıyordu. Aksi takdirde olamazdı. Asla böyle bir şeyin tarihinde başka türlü algılanan şeyler olmadı.
Ne mutlu ki, Kruşçev'in tiranlığı, Sovyetler Birliği'ni ilkel bölgelerinin mahrum etmedi. Japonların zayıflığını hissettikten sonra, en bölgesel talepleri ortaya koymaya başladılar. Ortak Deklarasyonu çarpık bir şekilde yorumlayan Japonya, iki ülke arasındaki işbirliğinin normalleşmesinin sona ermediğini, aksine, “bölge meselesi” konusunda daha fazla müzakere yapıldığını ve Deklarasyonun ikincinin dışına çıkmadığını iddia etmeye başladı. .
Bütün bunlar Sovyet liderliğini, Ortak Beyannamenin ruhuna cevap vermeyen Japon dış politikasının değerlendirmelerinde ayarlamalar yapmaya yönlendirdi. 27 Ocak 1960, Japonya’nın açıkça Sovyet karşıtı olan ABD Güvenlik Antlaşması’nı imzalamasından sonra, SSCB hükümeti Japonya Hükümetine bir bildiri gönderdi. Ona göre, özellikle, şöyle söylendi:
“Barış anlaşmasının sona ermesinden sonra Japonya'nın adalara devredilmesini kabul ederek, Sovyet hükümeti, Japon devletinin ulusal çıkarlarını ve Sovyet-Japonya-Japonya-Japonya döneminde o dönemde Japon hükümeti tarafından ifade edilen barışsever doğa-Japonya'yı göz önüne alarak Japonya'nın isteklerine ilerledi. Ancak, Sovyetler Hükümeti, Japon Hükümeti tarafından imzalanan ve Çin Halk Cumhuriyeti gibi Sovyetler Birliği'ne yönelik yeni askeri anlaşmanın yabancı birlikler tarafından kullanılan bölgelerin adaların transferine aktarılmasına yardımcı olamayacağı düşünüldüğünde. Bunun ışığında, Sovyet Hükümeti, yalnızca Japonya toprakları üzerindeki tüm yabancı birliklerin geri çekilmesi ve Japonya’nın Ortak Bildirgesi’nin öngördüğü şekilde ABD’nin Ortak Bildirgesi’nin öngördüğü şekilde Habomai ve Sikotan adalarının Japonya’ya verileceğini ilan etmenin gerekli olduğunu düşünüyor. »[19].
[16] Aynı yer. C. 131 - 132.
Buna cevaben, Japon hükümetinin aynı yılın 5 Şubat ayındaki unutulmaz bir notu yazdığını:
“Japonya Hükümeti, Sovyetler Birliği'nin konumunu onaylayamaz, toprak konusundaki Ortak Deklarasyon hükümlerinin uygulanması için yeni şartlar öne sürdü ve Deklarasyonun içeriğini değiştirmeye çalışıyor. Ülkemiz acımasızca bize sadece Habomai ve Sikotan Adaları adalarını değil, aynı zamanda diğer yerli Japon bölgelerini de geri getirmeye çalışacak ”[17].
[17] Aynı yer. C. 132.
Kak, Japon tarafına cevap vermek çok saldırgandı. Japon hükümeti, Şubat ayının 24 1960’inden itibaren Sovyet hükümetinin akılda kalan notunda belirtilen kendi revanchist namurenіyah hakkında yazmayı bile bırakmadı.
Neyse ki, Sovyet hükümeti sonuçta Kruşçev'in zulmünü engelleyebildi. Sovyet hükümetinin Nisan 22’teki 1960’ten unutulmaz bir notunda, Sovyetler Birliği nihayet
“SSCB ile Japonya arasındaki bölgesel sorun, saygı duyulması gereken ilgili uluslararası anlaşmalarla kapatılmış ve kapatılmıştır” [18].
[18] Aynı yer. C. 137.
Bu noktadan itibaren, 25’in Sovyetler Birliği’nin Japonya’nın ilişkilerine girdiği yerdeki yeri daha basit ve açıktı: vagonların vagonlarının vagonlarının ve vagonların vagonlarının ve vagonların vagonlarının ve En önemli rol, bir yıl boyunca 1958'te Dışişleri Bakanı olan Andrei Andreevich Gromyko tarafından oynandı. Adıyla, tüm dönemi haklı olarak dış politikamıza bağlar. Hem en büyük siyasi deneyim, hem de öngörü, ufukların genişliği ve yargılarının sertliği ile Brezhnevskoye mahallesinin diğerlerinden farklıydı. Sovyet konumunun, “hükümetin sorunu” ile ilgili olarak, Japon hükümetinin parayı istemediği yükselişe karşı gücüdür. Gromyko ciddi olarak tek bir hata yaptı: Kod Gorbaçov’un CPSU’nun genel sekreteri olarak atanmasıyla onaylandı. Kak sam Andrei Andreevich sonuçta konuştu, "Shink'in şapkasına göre değil". Ama bu yaşlı adamı hiçbir şey yapamazdı. 1989 yılında öldüğü için şanslıydı, iki yılda yaşadığımız yenilginin tarihi için elimizden gelenin en iyisini görmüyordu.
Yıllar geçti. Bu anlaşmazlıkta Sovyet konumunun güçlendirilmesi için zaman çalıştı. On yıllardır, Ortak Beyannamenin imzalanmasından bu yana 80-ху yılların ortasına kadar, Güney Kuril Adaları çoktan Sovyet halkı tarafından işgal edildi ve Sakhalin bölgesinin ekonomik kompleksinin ayrılmaz bir parçası haline geldi. Yerlilerin çoğu için vatanları haline geldiler: ikinci ve üçüncü kuşak Kurilitler orada doğmuşlardı ve 1956 yılında 30'tan sonra mümkün olmayan Japonlara neyin imkansız hale geldiğini görmek mümkün değildi.
Ayrıca, Kuril Adaları'nın Sovyetler Birliği'ne ait olması dolaylı olarak Japonya'nın kendisi tarafından tanındı. Uluslararası hukuka uygun olarak devlet, uluslararası anlaşmanın şartları uyarınca açıkça veya zımni rıza gösterdiğini belirten eylemlerin, bu anlaşmanın geçersizliğine gönderme hakkına sahip değildir. Başka bir deyişle, devlet eylemleriyle ilgili herhangi bir uluslararası anlaşmayı gerçekten yerine getirir veya kabul ederse, bu anlaşmanın bunun için geçerli olmadığını beyan etme hakkına sahip değildir. Bu pozisyon Vѣnsky'nin 45 yılı uluslararası anlaşmaların haklarına dair sözleşmesinin 1969 maddesinde belirtilmiştir.
Sovyet-Japon sınırının bu gerçek olarak tanınması, Japonya-Balıkçılık Anlaşması ve Sovyetler Birliği'nin Balıkçılık Anlaşmasıdır, özellikle de 1963 ve 1981 Anlaşmalarıdır. Yılın 6'in 1963 Anlaşması'na ve 5'in 1981 Anlaşması'na ve XNUMX'in Anlaşma Anlaşmasına göre, deniz yosunu toplamaya katılan Japon balıkçılar, Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti Birliği'nin ticaret alanında bulunan yasalarına, düzenlemelerine ve kurallarına uyma sözü verdiler. Balık avının Küçük Kuril sırtının bir parçası olan Signalny adası yakınında olması gerekiyordu. Ek olarak, ayrıca, balıkçılığın sınırlı alanının hatları, koordinat sistemindeki veriler belirtildi.
Anlaşmayı imzalayan Japonya, SSCB'nin Küçük Kuril Sırtı adalarının üzerindeki egemenliğini kabul etti. Bundan sonra, sınırın geçiş çizgisi sorununun çözülmediğini ileri sürecek herhangi bir yasal temeli yoktur.
Ancak, Sovyet liderliğinin kesin konumuna rağmen, Japonya her yıl ülkedeki egemen bölgeler sorununu sürekli olarak ağırlaştırmaktadır. Bir adın başlangıcından görebileceğiniz gibi, bu cümle farklı şekillerde yorumlanabilir. Egemen toprakların altındaki bazı Japon çevreleri Güney Kurililer, diğerleri - tüm Kurillerin takımadaları ve üçüncüsü - Kurililer ve Güney Sakhalin. Ek olarak, Güney Adalar tarafından gereklilikleriyle sınırlanan Sovyetler Birliği'ne yönelik toprak iddialarının şampiyonlarından bile olsa, bu gereklilikleri artırma ihtimalini el ardı etmedi ve bazen alaycı dürüstlükle, tam da böyle bir olasılık lehine oldu. Bu arada, Japonya Komünist Partisi, Sovyetler Birliği'nden resmen talep etti, şimdi talep ettiği gibi, Japonya'nın yalnızca Güney Kurililere değil Kuril takımadalarının tamamına devredilmesini istedi. Ve hiçbir şey, Japonların saldırgan uluslararası vicdanının hiçbiri tecrübe bırakmadı *.
* Burada enternasyonalizmin her yerde olmaktan, özellikle de uluslararası arenada olmaktan uzak olduğu kastedilmiştir. Yanlış anlaşılmış enternasyonalizm adına, ulusal çıkarların ihmal edilemeyeceğini hatırlamamız gerekiyor. Fakat Komünistler Japonya, elbette, SSCB dostları değildi.
1980-x'in başlangıcında, yetkililer Dzenko Suzuki'ye geldiğinde, Japon hükümeti ülkelerin tanıtımı ve “Bölge Bölgeleri” takvimlerinin tanıtılması konusunda kışkırtıcı bir karar aldı. Bu “gün” 7 Şubat oldu. O gün 1855, ülkemizin çıkarlarına zarar veren Simodsk anlaşmasıyla imzalandı. Bu tarihin seçimi, uzun zaman önce iptal edilen ve hala önemli kaldığı Simodsk tezinin vurgulanmasıydı. İlk “Bölge Bölgeleri Günü” raporu, yılın Şubat 7’inde yayınlandı.
Gorbaçov iktidara geldiğinde her şey değişti. LNTOM 1985, Gromyko, 27 süresi boyunca meşgul olduğu Dışişleri Bakanı olarak görevinden alındı. Neredeyse benzer işlerde tecrübesi olmayan Shevardnadze tarafından atandı. Değişikliklerin olacağı açıktı.
Yeniden yapılanmanın başlangıcında, Dışişleri Bakanlığı pozisyonunu değiştirmedi: Gorbaçov, KHB'nin sözde muhafazakar kanadından korkuyordu, eğer gerçek çıkarları hakkında bilgi sahibi olsaydı, onu hemen güçten çekecekti. Bu nedenle, Gorbaçov, Kak ve arkadaşı Shevardnadze, önceki Sovyet liderliğinin bağlı kaldığı pozisyonun sözlerine manevra yapmak ve aynı fikirde olmak zorunda kaldı. Dışişleri Bakanlığı, yılın sadece 1988'inde “kendini yeniden yapılandırmaya” başladı, yavaş yavaş Japonlara yol açtı ve dolaylı olarak, Japon emperyalizminin zaferinin tam anlamıyla ayaklanmasından kaynaklanacak olan toprak sorununun hala var olduğunu kabul etti.
Buna ek olarak, 1988 ile başlayarak, Sovyet basını sayfalarında ve televizyonda kesinlikle beceriksiz insanlar görüşlerini ifade etmeye başladılar, ancak Japonya'nın harika arkadaşları. Onları “muhafazakar”, “dogmatik”, hatta “şovenist” gibi bir etiket koymaya başlayan “yeni bir fikir” ile aynı fikirde olmayanlar. Tartışılacak bir şey olmadığında, demagojiye ulaşmaya başlarlar.
Şimdi Güney Kuril meselesinde, o zaman bile, politik arka planın daha da belirginleştiği anlaşıldı. Moskova ve Tokio müzakerelerindeki imtiyaz savunucuları, basının ve halk gruplarının ezici çoğunluğundaydı; bir buçuk yıl sonra Sovyet devlet yapısını kırıp SSCB'yi büyük ve küçük “egemen devletler” kongrelerine dönüştürmeyi amaçlayan harekete katıldılar. Ancak, 1988 yılında, bu tür görüşlerin daha fazla yanıltıcı olmadığı daha birçok şeye benziyordu.
Ayrıca, “ortak insani değerlerin” destekçileri, SSCB'den Japonya'ya geçmeye ve esasen Japon emperyalizminin Anavatanımızın zararına destek olan görüşlerini ifade etmeye başladı.
Bu yüzden Akanasyev, Japonya'nın dört güney adasının transferinden yana konuştu. Aynı zamanda, ne yazık ki ünlü sözlerini “perestroyka'nın tarihsel gerçeklik olduğunu söyleyen son imparatorluğun Sovyetler Birliği'nin sonu olduğunu” söyledi. Bu adamın performansı Sakhalin bölgesinde fırtınalı bir protestoya neden oldu.
Ünlü “akademisyen” Sakharov, Amerikan emperyalizminden önce SSCB'nin “ulusun vicdanı” tarafından zayıflatılması ve yok edilmesine duyduğunu belirtti. Bu konuda yorum yapmayacağız ve olgusal materyallerle çürütmeyeceğiz, kendimizi bir alıntıyla sınırlıyoruz, çünkü bu “akademisyenin” konuştuğu konunun bariz bir şekilde cehaletini bir öğrenci için bile açıkça görüyoruz.
“Kuril Adaları sorunu çok zor bir problem. Bu sorunun Japonya için ne kadar büyük olduğunu biliyorum. Nüfus yoğunluğu çok yüksek ve çok zengin olmayan Japonya için SSCB ile kıyaslandığında her kilometrenin doğal kaynaklar için muazzam değere sahip olduğunu ve Japonların ikinci dünya savaşından önce ilçelerin gelişmesine ne kadar katkıda bulunduğunu biliyorum. . Genel olarak, ilkenin doğruluğunun, ikinci dünya savaşından önce var olan sınırın korunması olacağını düşünüyorum, çünkü savaş genişletilmiş bir bölge kaynağı olmamalı. ”
Ayrıca, Japon’un 1990 yılı olan Yeltsin’in sözlerinden alıntı yapmaya değer.
“Japonya’nın [Japonya’nın Güney Kuril’e devredileceği 15 - 20 1Ht’de aşamalı olarak] öne sürdüğümden daha fazla devrim önerisi alamayacağını söylemek istiyorum. Onlar için beni hem orada hem de burada eleştiriyorlar. Bir şeyi anlamanı istiyorum: Sovyet halkının psikolojisini oldukça iyi biliyorum. Ülkemizde birçok insanın dikkate alınmadığı zamanlar geçti. Ülkemizdeki demokratikleşme sürecinin gelişmesine bağlı olarak ülkemiz kamuoyunun da değişeceğine inanıyorum. İnsanlar sadece bu konunun özünü anlayabilir, ancak daha yüksek, daha yüksek bir siyasi kültür seviyesine ulaştılar ”.
Yeltsin, cılız bir tarzda, Sovyet halkına iftira attı ve onları düşük bir siyasi kültür düzeyiyle suçladı. Sovyet topraklarının yasadışı transferine yönelik olumsuz tutumun “gelişmemiş”, “demokratik olmayan” anlamına geldiği ortaya çıktı. Pnul Yeltsin ve eski Sovyet yöneticileri, iddiaya göre halkın ölümü sayılmadı. Fakat Yeltsin, kendi babası olarak, bizim gibi, çok gelişmemiş bir insan bile olsa, birçok insanın emi olarak kabul edildi! Ferisiler SSCB'nin mezarcılığına hayret ediyor! Bu arada, Japonya ile müzakerelerde Yeltsin, Rusya Federasyonu pazarı hakkında, Japonya ile Rusya Federasyonu arasında barış antlaşmasının olası sonucundan bahsetti! Ve bu, SSCB'nin hala var olduğu zaman, 1990'ta! O zamandan beri kendini "egemen" Rusya'da hüküm sürdüğünü gördü!
Zaman zaman Japonya’ya dört ada verme, onları satma, serbest bölge haline getirme önerileri vardı. Medya açık bir şekilde Japon yanlısı bir kampanya yürüttü, bilim insanları değil, “uzmanlar” kendilerini ifade ettiler - ana perestroyka'nın proteinleri olan “yeni düşüncenin” destekçileri.
Doğru, otoriter görüşler de ifade edildi. Dışişleri Bakan Yardımcısı Rogachyov Tak, Ocak 24’te ѣ 1989 yazdı, İzvіstyіykh’te yayınlandı, Kuril meselesinin tarihine değindi ve Güney Kurillerin yasal olarak kurulmuş, İkinci dövüş yasası tarafından işgal edilmemiş olan SSCB'ye ait olduğunu kanıtladı. propaganda ve japon siyaseti.
Tabii ki, Gorbaçov ayrıca Japonya'nın toprak iddialarının asılsız olduğu sözleriyle aynı fikirdeydi. Bununla birlikte, Gorbaçov’un tüm politikasının sahte bir oyuna dayandığı uzun zamandan beri biliniyor: kelimelerle tek bir şey söylemek, ama kendi ulusal çıkarlarına teslim olmak. Bu nedenle, Nisan 18’teki 1991’in ortak bir Sovyet-Japon açıklamasında, 4 paragrafında ilk olarak SSCB ile Japonya arasındaki bölgesel anlaşmazlıktan bahsedilmişti. Yükselen güneş ülkesini ziyareti sırasında Gorbaçov tarafından yapılan Japonya'nın imtiyazını haklı edecek hiçbir şey yoktur.
Aynı yıl, Küçük Kuril Sırtı adalarını hemen Japonya'ya devretmek ve Kunashir ve Iturup'un kaderi hakkında açık bir taviz olasılığı için müzakerelere başlamak üzere kaynayan “iki artı alfa” kavramı doğdu. Nominal yaratıcısı, yıkıcı politikalarıyla tanınan Rus Federasyonu Kozyrev Dışişleri Bakan Yardımcısı Kunadze idi. Böyle bir "uzlaşma" nın uygulanmasının hesaplanmasında, Rusya Dışişleri Bakanlığı "egemen" in liderliği, Cumhurbaşkanı Yeltsin’in Japonya’ya ziyaretini planlamaya başladı. Yalnızca Yüksek Sovyet milletvekillerinin, askeri çevrelerin, bilim dünyasının ve yurtsever örgütlerin birçok milletvekilini içine alan kitlesel direniş, Rusya Federasyonu liderliğini önerilen ziyareti reddetmeye zorladı. Bu, Rus-Japon ilişkilerinin soğumasına yol açtı ve uzun vadede rejimi Japonya Kuril devirinden reddetme konumuna zorladı.
Bence "demokratlar" kendi suç planlarını yerine getirebilir. Örneğin, Yeltsin’in döneminde, Sakhalin Oblastı ve Moskova sakinlerinin sözde çoğunluğunun Güney Kuril Japonya’yı devretme lehine olduğu iddia edilen çoğunluk tarafından yapılan anketler yayınlandı. Provirk tarafından, bu iddia edilen anketlerin ne zaman ve kimler arasında yapıldığı belli değildi. Her şeyden önce, Japonya bir “ama” olmasa, intikam arayanlarını gerçekleştirmeyi başarabilirdi. Sovyet halkı Kurilakh'ta yaşıyordu. Toprağımızın Japonya'ya transferine karşı kitlesel protesto gösterileri yaptılar ve aynı zamanda geniş Anavatanımızın diğer bölgelerinde yaşayan sıradan insanlar tarafından desteklendiler. Kesin olarak adaların nüfusu ve yetkililerin hain politikalarının kitlesel direnci olduğunu düşünüyorum. Kuruşlerin ve SSCB'nin çöküşünün ardından Rusya Federasyonu'nda kalmasının temel nedenleri buydu. Japonya'nın Güney Kuril'e devredilmesi durumunda, 25'in kaderi üzerinde yaşayan binlerce insanın kaderine karar vermek zorunda kalacağımızı unutmayacağız. Güneyli Kürtlerin şiddetli direnişiyle, yeniden yerleştirme meselesi, kendisine ulaşmış olsaydı, adanın rejime kınayan bir açıklık kazanmasına neden olacaktı. Bunları Uzakdoğu sakinlerinin yanı sıra diğer bölgeler de takip etti. Bütün bunlar, gücün meşruiyetini büyük ölçüde baltalayacak ve varoluşu meselesinde bir avantaj sağlayacaktır.
Rejim kendi içgüdüsünü korumaya çalıştı. Binlerce insanı kanda boğabilirdi, ancak yirmi beş bin kuvveti bastırma girişimi “demokratlar” için “üzücü” bir şekilde sona erebilirdi. Dahası, bu kadar çok sayıda insana karşı para için savaşmaya hazır yeterli sayıda paralı asker bulamazlardı. Geri dönen bir bin için paralı askerler bulunabilirdi ve on bine kadar - hayır. Rejimin baskıcılık için düzenli birlikler ve polis kullanması son derece tehlikeli olurdu. Tarih, bu gibi durumlarda, askerlerin insanları geri getirmenin yanına gittiğini öğretir.
Ancak, Yeltsin rejimi hala Japonya'ya taviz verdi. Bu yüzden, 1996’te, Rusya Dışişleri Bakanlığı, Kurilsk takımadalarının dört güney adasında “ortak ekonomik gelişme” için bir öneride bulundu. Güney Kurililerin Japon vatandaşlarının ticari faaliyetlerinin erişebileceği özel bir bölgedeki meselesi Japonya'da, Japonların bu adalara yönelik iddialarının gerekçelerinin dolaylı olarak tanınması olarak yorumlandı.
Dikkate değer ve başka bir şey: Japon işadamlarının Güney Kurililere geniş bir şekilde erişebileceğini iddia eden Rus tekliflerinde, Japonya’nın Güney Afrika’ya, Güney Afrika’ya ve Güney Afrika’ya yakın, Güney Afrika’ya yakın, Güney Afrika’ya yakın, Güney Afrika’ya yakın, Güney Afrika’ya yakın, Güney Afrika’ya yakın, Güney Afrika’ya yakın ve Güney Afrika’ya yakın, Güney Afrika’ya yakın, Güney Afrika’ya yakın, Güney Afrika’ya yakın, Güney Afrika’ya yakın, Güney Afrika’ya yakın ve Güney Afrika’ya yakın. Başka bir deyişle, Güney Kuril Adaları'nın “ortak ekonomik gelişimi” fikri, Japonların bu adalara hakim olma arzusunu arttırmak için Yeltsin rejiminin tek taraflı adımından farklı değildi.
Şubat 21'teki 1998'ten deniz yaşamı kaynakları alanında belirli işbirliği konularına ilişkin anlaşmaya göre, Japonya'nın Güney Kuril sularındaki balıkçılarına neredeyse ücretsiz erişim hakkı verildi. Not: yaklaşık iki yüz millik bir ekonomik bölge değil, uluslararası hukuk uyarınca, bir ev sahibinin izni olmadan yabancı gemileri içeremeyen yaklaşık iki buçuk millik bir kıyı bölgesi.
Japonya, Yeltsin ve ardından Japonya Başbakanı Ryutaro Hashimoto'nun "kravatsız toplantı" olarak adlandırdığı büyük umutları dile getirdi. Bu toplantılarda yapılan toplantıların içeriği hakkında resmi bir rapor bulunmamaktaydı. Neyse ki Japon talepleri üzerine Kursik, onarılamaz sonuçların ortaya çıkmasına neden olmadı, zira kısıtlayıcı etki, özellikle halk arasında, aynı zamanda daha yüksek çevrelerde, bölgesel imtiyaz muhalifleri tarafından sağlandı.
Putin’in Kremlin’i geldiğinde durum değişti. Modern liderliğin pozisyonu, Yeltsin'in pozisyonundan temelde farklı olsa da, büyük bir pişmanlığa rağmen, resmi makamlar, Sovyet liderliğinin yıl içinde 1956'te reddettiği 9 makalesi de dahil olmak üzere, 1960 Yılın Ortak Bildirgesini tanımaktadır. Aksi takdirde, bir hata olarak adlandırılamaz. En azından değil, Putin defalarca Rusya'nın Kuril Adaları'nı Japonya'ya devretme niyetinde olmadığını belirtti. Ve 2010’teki Başkan Medvedev, Japonya’nın protestosuna neden olan Güney Kurililer tarafından bile ziyaret edildi. Ancak Büyükelçi, yakında geri döndü. Japonya Dışişleri Bakanı Seiji Maehary, Medvdeva'nın gezisinin Japonya halkına zarar verdiğini ve Başbakan Naoto Kan'ın Medvedy'nin Güney Kurilakh'da ne yazık ki göründüğünü söyledi. Rusya Dışişleri Bakanlığı, bir protesto notunda, ülke başkanının dış ülkelerinin rızası olmadan topraklarını kurabileceğini açıkladı. 2012'te durum tekrarlandı. Şimdi Başbakan Medvedev, yine Güney Kurilileri ziyaret etti, bölgenin ekonomik kalkınmasına özel önem verdi ve Japonya Tokio’daki "açıklama için" büyükelçisini Moskova’ya çağırdı.
Modern yönetimin, Kurillerle devlet adamı arasındaki ilişkilerde doğru pozisyonda olduğunu söylemek mümkündür. Ancak Rusya Federasyonu'nda, her an aktif olmaya hazır beşinci bir "Japon arkadaş" sütununun olduğunu asla unutmamalıyız. Bölgesel iddiaların “geçerliliğini” iddia eden tek bir kişinin, resmi makamlardan en azından bu tür eylemler için bir protesto almadığını hatırlayın.
Sonuç olarak iki şey söylüyoruz. Ülkemizin her zaman birçok düşmanı oldu, ama kurtulduk. Dur ve şimdi, atalarının onurunu utandırma.
Japonya ve Japonlara gelince, içtenlikle refah ve tüm evrensel gelişim diliyorum. Ancak, saldırgan özlemlerin yalnızca bizimle iyi ilişkilere katkıda bulunmakla kalmayıp, aynı zamanda dünya egemenliği için çabalayan karanlık güçler tarafından da kullanılacağını unutmayalım.
Edebiyat
1. Latyshev I. A. Kurillerde kümes hayvanları. - Yuzhno-Sakhalinsk, 1992. - 240;
2. B.P. Kuril Adaları'nın keşifleri. XVIII. Yüzyılın Pasifik Okyanusu'ndaki Rus coğrafi keşiflerin tarihçesinden - Yuzhno-Sakhalinsk: Uzak Doğu Kitap Yayınevi, Sakhalin Departmanı, 1982. - 208;
3. Rus Pasifik destanı. - Habarovsk, 1979. - 608;
4. Rus Kurilleri. Tarih ve modernite. Rus-Japon ve Sovyet-Japon sınırının oluşum tarihi ile ilgili belgelerin toplanması / Çıkarılmış 2-e, uzatıldı ve artırıldı. - M: Algoritma, 2002. - 256 ile.
Yazar: Eski hecelemeyi bilmeyen insanların ilk başta okumasının zor olduğunu biliyorum, çünkü modern “yazıya” alışkınlar.
Devrim öncesi orografinin ikna olmuş bir destekçisiyim. Ve bu benim hevesim değil. Bu durum, Rus dilinin tüm olanaklarını, Sözcüğün üssü olarak yansıtan eski heceleme olduğu gerçeğinden kaynaklanmaktadır. 1917 yılında tanıtılan şey, tanınmanın ötesinde birçok yönden Rus dilini çarpıttı.
Rus dilini orijinal biçimine döndürmemiz gerekiyor - o zaman gerçekten dönüşecek ve birlikte hayatımızdaki her şeyi değiştirecek. Bu bir kelime kaybı değil. Her şey birbirine bağlı.
Bu arada, devrimin birçok çağdaşı orografik değişiklikleri kabul etmedi ve hala hayatlarının sonuna kadar yazdı. Ve bu bir tesadüf değil.
Anın ölü noktaya geçmesi için Malago'dan başlamanız gerekir. Daha çok ne gibi olacak, devrim öncesi orografinin normlarına uygun olarak yazacağım, böylece hızlı bir toplum kaynağa geri dönmeniz gerekeceği gerçeğine gelecektir. Ve benim gibi, tarihsel Rusya'da çoktur.
Umarım neden eski şekilde yazdığımı anlıyorsundur.
Kitap yayınlamaya başlarsanız, dergilerde makaleler yayınlayın; devrim öncesi yazım kurallarına uygun olarak, kısa bir süre, Lunacharsk Halk Eğitim Komiserliği kararıyla ne zaman iptal edilir.
Doğal olarak, insanları devrim öncesi örgütlenme kuralları çerçevesinde eğitmek gerekir. Bu arada, aj (aj) harfinin nereye konulduğunu öğrenmek hiç de zor değil. І (ondalık) harfi, ünlü harflerin önüne, st (ve kısa) harflerine ve "mіr" harflerine yazılır.
Bir kişi kuralları biliyorsa, "modern bir şekilde" yazmak istemiyor (tabii ki, Rus dilinin bir nefreti değilse).
Devrim öncesi orografinin ikna olmuş bir destekçisiyim. Ve bu benim hevesim değil. Bu durum, Rus dilinin tüm olanaklarını, Sözcüğün üssü olarak yansıtan eski heceleme olduğu gerçeğinden kaynaklanmaktadır. 1917 yılında tanıtılan şey, tanınmanın ötesinde birçok yönden Rus dilini çarpıttı.
Rus dilini orijinal biçimine döndürmemiz gerekiyor - o zaman gerçekten dönüşecek ve birlikte hayatımızdaki her şeyi değiştirecek. Bu bir kelime kaybı değil. Her şey birbirine bağlı.
Bu arada, devrimin birçok çağdaşı orografik değişiklikleri kabul etmedi ve hala hayatlarının sonuna kadar yazdı. Ve bu bir tesadüf değil.
Anın ölü noktaya geçmesi için Malago'dan başlamanız gerekir. Daha çok ne gibi olacak, devrim öncesi orografinin normlarına uygun olarak yazacağım, böylece hızlı bir toplum kaynağa geri dönmeniz gerekeceği gerçeğine gelecektir. Ve benim gibi, tarihsel Rusya'da çoktur.
Umarım neden eski şekilde yazdığımı anlıyorsundur.
Kitap yayınlamaya başlarsanız, dergilerde makaleler yayınlayın; devrim öncesi yazım kurallarına uygun olarak, kısa bir süre, Lunacharsk Halk Eğitim Komiserliği kararıyla ne zaman iptal edilir.
Doğal olarak, insanları devrim öncesi örgütlenme kuralları çerçevesinde eğitmek gerekir. Bu arada, aj (aj) harfinin nereye konulduğunu öğrenmek hiç de zor değil. І (ondalık) harfi, ünlü harflerin önüne, st (ve kısa) harflerine ve "mіr" harflerine yazılır.
Bir kişi kuralları biliyorsa, "modern bir şekilde" yazmak istemiyor (tabii ki, Rus dilinin bir nefreti değilse).