Şimdi, Belarus'taki çatışma konumsal bir karakter kazandığında, bazı ara sonuçlar özetlenebilir ve hepsinin nasıl sona ereceği tahmin edilebilir.
Son Diktatörün Kurnaz Planı
Şili Cumhuriyeti'nin sloganı şu şekildedir: "Por la razón o la fuerza" (İspanyolca'dan - "Akıl veya güç"). Görünüşe göre Alexander Grigorievich Lukashenko, Salvador Guillermo Allende'nin defneleriyle boğuşuyor, ancak isyankar halkı onu daha çok Augusto José Ramon Pinochet ile ilişkilendiriyor. Belarus Cumhuriyeti'nin son cumhurbaşkanının elinde makineli tüfekle ikametgahının eşiğinde görünmesini başka hiçbir şey açıklayamaz (ancak, Şili Cumhuriyeti'nin ölen cumhurbaşkanının aksine, Belarus Cumhuriyeti cumhurbaşkanının makinesi bir nedenden dolayı kartuşsuzdu). Ancak tüm görünüşüyle Alexander Grigorievich, sonuna kadar savaşacağını ve mantıklı değilse, iktidar gücünü koruyacağını gösterdi. Ne takdire şayan bir dilek. Özellikle ilk çekimlerde kaçan Ukraynalı meslektaşının geçmişine karşı. Belomaidan'ın başlamasından 14 gün sonra, ülkeyi kapsayan protesto eylemlerinin ölçeğinden ve kapsamından kendisini ezen ilk dehşeti atlatan babanın, çoktan iyileştiği, sersemlikten çıktığı ve şimdi inisiyatifi ele geçirmeye çalıştığı kabul edilmelidir.
Neyse ki, rakipleri buna katkıda bulunuyor. Belomaidan'ın hala yeterli liderleri, tek bir merkezi, net bir eylem planı yok ve protesto hareketinin hala bir karnaval karakteri var. Bayan Tikhanovskaya'ya tüm saygımla, eğer Maidan'ın lideriyse, o zaman Bolşoy Tiyatrosu'nun bir balerin olduğumu kabul etmek gerekir. Ülkesine sadece altı ay değil, bir hafta bile güvenmek, yetersizliği nedeniyle tehlikelidir. Hiç bir şekilde siyasetçi değil, siyaseten okuma yazma bilmiyor, kendisine verilen görevleri “mutlak” kelimesinden hiçbir şekilde yerine getirmeye hazır değil. Kişi, danışmanları tarafından yazılan metinlerin bile tam olarak anlamadığı izlenimini edinir. Yarattığı Muhalefet Koordinasyon Konseyi genellikle acınacak bir manzara. Bunlar çoğunlukla entelektüeller, insancıllar, özgür yaratıcı mesleklerden insanlar, yalnızca toplu mektuplar imzalamak, itirazlar yazmak ve duygusal topluluk önünde konuşmak için uygun, ancak ülkeyi yönetmek için hiç de uygun değil. Politikacı bir meslektir, özel olarak eğitilmesi gerekir ve bu Konsey'de böyle kişiler yoktur. Bu Koordinasyon Konseyi aslında hiçbir şeyi ve hiç kimseyi koordine etmez, ne işçilerle ne de grev komiteleriyle hiçbir bağlantısı yoktur. Polonya Lech Walesa düzeyinde tek bir aday bile yok. Bununla birlikte, kişisel güvenliğe yönelik en ufak bir tehdit durumunda, ulusun bu ışıkları ilk "birleşen" olacak, yurtdışına kaçmış olacak (bazıları çoktan kaçtı ve oradan iyi, hafif, ebedi, biraz Polonyalı, biraz Litvanyalı, biraz Ukraynalı çay-kahve içti).
Sokağın ilk saldırısını püskürten Lukashenka, mali ve kaynak desteğine sahip olmayan Maidan'ın er ya da geç fiyaskoyla sonuçlanacağı umuduyla, bu durumda Meydan'ı "dışarıda bırakmak" için tek doğru yolu seçti. Muhalefetin izlediği hızda, tüm bunlar bir aydan fazla, hatta daha kısa sürebilir. Lideri, programı ve hatta taktikleri olmayan bir protesto er ya da geç fiyaskoyla sonuçlanacaktır. Sokaklarda yürümek, çok sayıda olsa bile, on binlerce insan iktidarın ele geçirilmesine dönüşmüyor. Marksizm-Leninizm'in kurucularını okuyun. 100 yıl önce Lenin her şeyi ayrıntılı olarak anlattı, bunun için neye ihtiyaç duyulduğu ve neden gerekli olduğu. Organizasyona, programa, taktiklere ve liderlere ihtiyacınız var. Muhalefette bunların hiçbiri yok. Şimdiye kadar bu, rejime karşı mücadeleyi kısmen sivil bir başarı, kısmen tatil olarak algılayan, sokağa çıkmanın yeterli olduğuna ve rejimin düşeceğine safça inanan bir kalabalık. Ama bazı nedenlerden dolayı düşmez. Bir 200 bin, 300 bin, hatta 500 bin kişi daha sokağa çıkarılabilir, hiçbir şey değişmeyecek. Barışçıl protesto gösterileri otoriter rejimlerin devrilmesine yol açmaz. Lukashenka bu protestoları umursamıyor. Güvenlik yapıları onu destekledikçe, hiçbir şey onu veya rejimini tehdit etmez. Bu nedenle yeniden seçimlere gitmeyecek, muhalefetle müzakerelere bile gidecek. Ve doğru olanı yapıyor!
Rejim ancak Ukrayna senaryosuna göre protestocularla şiddetli çatışmayı sarsabilir. Bu muhalefetin durumu kendi lehine çevirmesi için tek şansı. Kelimenin tam anlamıyla Lenin'e göre - muharebe müfrezelerinin oluşturulması ve idari binaların ele geçirilmesi (Lenin'in zamanında bunlar köprüler, postane, tren istasyonları, telgraftı, şimdi bir hükümet binası yeterli, zaten Telegram kanallarına sahipler). Ancak muhalefetin savaş müfrezesi olmadığı ve idari binaları ele geçirme niyetinde olmadıkları için işleri bir "boru". Kendilerine Belomaidan'ın liderleri diyen liderler, sokağa çıkan bu kadar çok insana ne yapacaklarını bile anlamıyorlar. Her şey, insanların dağılmasıyla sona erecek ve protestoları düzenleyenler Belarus KGB tarafından belirlenecek ve devralınacak. Çok daha fazla sayıda ve militan "sarı yeleklilerin" olduğu Fransa'da, bu hiçbir şeyle sonuçlanmadı, şimdi Habarovsk sakinleri kendi yollarını takip ediyor, her Cumartesi protesto eylemlerine gidiyor ve her Cumartesi destekçilerini özlüyor. Bu, tüm spontane Hizmetçilerin kaderidir.
Bu durumda Kremlin oldukça haklı olarak bekledi ve tavrı gördü. Lukashenko'nun zaferini kabul eden ve zaten üzücü bir Ukrayna tecrübesine sahip olan Moskova, yeniden seçimleri bırakın, muhalefet ile herhangi bir müzakereye izin vermiyor ve bu süreçte de arabulucu olarak hareket etmeyecek. Bu sürecin Yanukoviç için nasıl sona erdiğine dair hatıralar hâlâ taze. Bu nedenle, Moskova'nın gidebileceği maksimum şey, Lukashenka rejiminin daha nezih bir şeye dönüşmesine izin verecek olan Anayasa reformunu desteklemektir ve sonra göreceğiz. Ancak yine, tüm bunlar, Belarus egemen bir devlet olduğu için, Belarusluların kendilerinin işi olduğu sosu altında. Kremlin sözlerle değil, fiillerde 18. yüzyıl Fransız Dışişleri Bakanı Charles Maurice de Talleyrand'ın sloganını somutlaştırıyor:
"Zaman içinde ihanet etmek, ihanet etmek değil, öngörmek demektir!"
bir kez daha teyit ediyorum siyaset Son 150 yılda hiçbir şey değişmedi.
"Siyasette mahkumiyet yok, sadece koşullar var" (yazar hala aynı).
Kremlin'in kurnaz planı
Rusya Federasyonu bir süredir, politikanın ve emtia-para ilişkilerinin aynı şey olmadığını unutarak, eski müttefiklerinin tümünü kendi kendine yeterliliğe aktarıyor. Sorunun bu açıklamasına katılabilir veya katılmayabiliriz, ancak gerçek şu ki - Kremlin, Maslow'un piramidini alt üst etti ve şimdi sadakat için bir müttefike fazladan ödeme yapmayı taahhüt etmiyor, ancak potansiyel bir müttefik yine de askeri-politik ve ekonomik şemsiye altında olma hakkını kazanmalıdır. RF (genellikle bu sorun, ticaret ve ödemeler dengesindeki negatif bakiye nedeniyle parasal olarak çözülür). Sonuç olarak, Rusya Federasyonu, 150 yıl önce III.Alexander döneminde olduğu gibi, sadece iki müttefikle - kendi ordusu ve kendi filosuyla - kalma riskini taşıyor.
Dış politikayı paraya çevirme, onu meta-para ilişkileri düzlemine aktarma, yerine bir süpermarket koyma girişimi, Kremlin'e pahalıya mal olabilir, yumuşak karnı içinde bile müttefiksiz kalma riski taşıyarak, ittifakların bedelinin ödenmesi gerektiği sarsılmaz ilkesinin yerini almaya çalışan son SSCB'nin üzücü deneyimini tekrarlar. , ittifak için fazladan ödeme yapılması gerektiğine dair yeni yorumu. Sonuç olarak, SSCB müttefiksiz ve parasız kaldı. Ve sonra bir devlet olarak ortadan kayboldu.
Rusya Federasyonu, bu konuda "yumuşak" güç açısından kurucu ve trend belirleyici olan ABD ile rekabet etmeye çalışırken tamamen boşuna. Uyduları ile uzun süre çalışmaya alışkın değiller, bir sopa ile havuç arasında dönüşümlü olarak gidip geliyorlar, anavatanlarının bir kısmı için satmaya hazır olan yerel komprador elitini yetiştiriyor ve besliyorlar, anneleri için değil! Amerikalıların çok fazla parası var - her şeye yetecek kadar paraları var, ama belimizi bile savunamıyoruz ve düşman devletlerin Rusya Federasyonu sınırları etrafında büyümesini izliyoruz. Ve buradaki sebep hiç de parada değil, ancak önemi küçümsenmemelidir. Nedeni, Anglosaksonlar ve Büyük Ruslar arasındaki zihinsel farklılıklardır. Ruslar, rakiplerinin aksine, gizli oyunlarda ve entrikalarda o kadar sofistike değiller, her zaman kurallara göre oynamaya çalışıyorlar ve eğer bir şey olursa, sorunları adil bir dövüşle çözüyorlar. Böylece karar verirler. Başka bir süvari baskını - pullar çıplaktı ve kayıpları saymadan koştu. Ukrayna zaten kaybedildi, ondan sonra Ermenistan'ı da kaybetti ve ondan önce Gürcistan, Moldova, Orta Asya, Azerbaycan, şimdi de Beyaz Rusya. Kör devekuşlarının politikası! Açgözlü ve dar görüşlü iki kez ödüyor! Kenar mahallelerimizden vazgeçtik, şimdi düşmanımızın orada olmasına şaşırıyoruz. Amerikalıların yumuşak karınlarını - Latin ve Orta Amerika'yı nasıl savunduğunu görün. Şimdi bizimkine bakın. Zaten bazı düşmanlarımız var!
Kremlin'in gerçek durumu hesaba katması gerektiği ve Rusya Federasyonu'nun ne alan, ne nüfus, ne GSYİH, hatta silahlar açısından SSCB ile karşılaştırılamayacağı açıktır. Ayrıca, Rusya Federasyonu, SSCB'den farklı olarak DTÖ'ye bağlıdır, bu nedenle ABD'nin periyodik olarak yaptığı oksijeni kolayca kesebiliriz. Bu nedenle Putin, Batı'yı, daha doğrusu Amerika Birleşik Devletleri'ni göz önünde bulundurarak iki numara olarak çalışmaya zorlanıyor ve şükürler olsun ki, Yenilmez Donald hala orada oturuyor, demokratik rakiplerinden biri değil. Evet, belki de GSYİH, BM kürsüsüne ayak basan ve konuyu Karayip krizine götüren Nikita Blessed'in kararlılığından yoksundur. Ancak Putin'in farklı bir psikotipi var, podyuma ayakkabıyla vurmak onun tarzı değil, gizemli bir şekilde sessiz olmayı ve düşmanın ataletini kullanarak asimetrik eylemler yapmayı tercih ediyor. Başkalarının konuşmasına izin verin. Burada, Kremlin'in izniyle maksimum sapma açılarını kontrol eden Zhirinovsky'ye özel bir rol atanmıştır. Toplumun belirli sorunlara ve çözüm yöntemlerine karşı tutumunu test eden kişidir. Buna dikkat edin, bazen havayı sallaması boşuna değil.
Babam ve ben, sırf Batı'ya giden yol ona emredildiği için bir Birlik Devleti kurma şansımız oldu. Ancak babamın müzakere yapamayacağı ortaya çıktı, çoklu vektör politikası ile bu şansı kendisi geçersiz kıldı. Bu nedenle, Kremlin fırsattan yararlanarak, ya bizim şartlarımıza göre bizimle ya da "hadi, hoşçakalın!" Ve boşalan koltuk için diğer adayların Batı'ya gitme eğiliminde olacağı hiç de kesin değil. Batı'da balla ne bulaştı? Belki orada Belarus ürünlerini satmaları için pazarlar sunulacak? Aha! Cebinizi daha geniş tutun! Baltık Ülkelerine, Ukrayna'ya, Bulgaristan'a, Macaristan'a, Romanya'ya bakıyoruz, "peki, bu Polonyalılar onlara yardım etti mi?"
Yaşlı Adam, Belarus Cumhuriyeti'nin yöneticisi olarak iyiydi. Ve Rusya Federasyonu müdürünün bir noktada biraz farklı fayda-fayda kriterleri tarafından yönlendirilmeye başlaması onun hatası değildir. ekonomik jeopolitik faktör ağır bastı. Siz ve ben buna katılmayabiliriz bile, ancak davanın tüm koşullarını bilmemize izin verilmiyor. Biz sadece bu gerçeği düzeltiriz ve devam ederiz. Yüce'nin olası tüm artıları ve eksileri hesaba kattığına inanmak isterim. Ödeyen kız ve dans olarak bilinir. Ve Belaruslu kızın her zaman sola baktığı zaman "uzlaştırılmış" yakalanması Başkomutanın suçu değil. Ve burada ve şimdi Putin, bu kadar iyi ortaya çıkan (ve babanın kendisi tarafından verilen!) Şansı kaçırmamaya çalışıyor, Belarus Cumhuriyeti'ni bir kez ve sonsuza kadar doğuya çevirmek için. Üstelik dış durum buna katkıda bulunduğunda. Aşağıda ele alacağız.
Kolektif Batı'nın kurnaz planları
Şimdiye kadar Belarus buzdağının görünen kısmından bahsettik. Şimdi görünmez olandan bahsedelim. Belarus krizinde çok fazla dış aktörün olmadığı ortaya çıktı. Bu nedenle babanın sudan çıkmak için her şansı vardır ve yalnızca itibar kayıplarına uğrar.
Başlangıçta, hiç kimse dış konturda onu "suçlamayacaktı". Batı'da, hükümdarlığının 26 yılı boyunca, herkes onun varlığı gerçeğiyle çoktan hesaplaştı ve "Kremlin çatısı" faktörü göz önüne alındığında, yalnızca fiziksel ölümünü umut edebilirlerdi. Ve elde ettikleri nesne güçlü ve kararlıydı. Ama akıllı değil! Ve mevcut krizden sadece kendisi sorumlu. Seçimlerdeki destek oylarının babasını% 55-60'ına sınırlayın, her şey böyle olabilirdi. Ama Putin gibi istedi -% 80. Alınan! Şimdi şikayet etmesine izin vermeyin. Kafaya sadece bıyık takmak için gerekli değildir. Şimdi Belarus hokeyinin zor günler geçireceğini düşünüyorum. Ve aşktan nefrete giden tek bir adım var. Burada babam onu geçti.
Polonya'dan ve Baltık sınırdaşlarından, dünyanın dört bir yanında yuva yapan Soros'un yuvasındaki yuvalarına kadar tüm uluslararası akbabalar, durumdan yararlanmakta başarısız olmadılar. Neyse ki Peder için, kolektif Batı ona Ukrayna'da olduğu gibi birleşik cephe olarak karşı çıkmıyor. Trump, şimdiden ülke sınırına ulaşmış olan seçim kampanyasıyla meşgul. Sorunlarını çözmesi gerekecekti, Belarus'la ilgili sorunları da nerede olurdu? Doğru, Devletler homojen değil ve orada Rusya Federasyonu'nun yumuşak karnı içinde durumu istikrarsızlaştırmakla ilgilenen güçler var. Bunlar, şimdi iktidar için çabalayan Trump'a karşı demokratik kamptan güçler. Ve Polonya, Litvanya ve Britanya'daki mühürleri aracılığıyla Belarus krizini başlatanlar, dünyanın her yerinde oturan insanlardı. Ancak resmi Washington buna katılmıyor, bu nedenle Kremlin için bu konuda onunla bir uzlaşma oldukça mümkün. Ve müzakerelerin artık sürmediği bir gerçek değil.
Polonya'nın bu partide kendi çıkarları var. Orada, Pilsudski zamanından beri, Büyük Polonya'nın “Mozha'dan Mozha'ya” (denizden denize) fikirleriyle ortalıkta dolaşıyorlar ve komşu Belarus'taki durum da tam da bu. Litvanya'nın buna katılımı, Litvanya Büyük Dükalığı hakkında unutulmaya yüz tutmuş olan aynı hayali acılardan kaynaklanıyor. Baltık sınırlayıcıları arasında bile bu konuda bir birlik olmaması önemlidir. Letonya ve Estonya zaten ayrı konumlarını açıkladılar. İngiltere'nin orada yaptığı da anlaşılabilir, denizle çevrili, Trump'ın Demokrat muhaliflerinin asla pozisyonlarından vazgeçmediği bir kara parçası. Orada Ebedi Uykulu Joe'nun Oval Ofis'te olacağı günleri zaten sayıyorlar. Öyleyse neden ona yardım etmiyor ve Britanya İmparatorluğu'nun ebedi düşmanı etrafında için için yanan ateşe biraz odun atmıyorsunuz?
Ancak buradaki güçler açıkça eşit değil. Bu planlara, zaten tamamen asık suratlı olan ve Avrupa battaniyesini kendi üzerine sürükleyen Polonya'yı güçlendirmekle tamamen ilgilenmeyen Berlin, Paris ve Brüksel karşı çıkıyor. Belarus seçimlerinin sonuçlarını ilk tanıyanlar olan PRC ve Rusya Federasyonu'ndan bahsetmiyorum bile. Ve böylesine güçlü müttefikleri ile Luke bundan paçayı sıyırmayı bekleyebilir. Ama uzun sürmez! Yalnızca, yetkilerini Kremlin ve Washington tarafından onaylanan bir adaya devredeceği bir geçiş dönemi için. Burada, Amerika Birleşik Devletleri, AB ve Rusya Federasyonu'nun ebedi düşmanlarının yerel bir sorunu çözmek için bir araya geldiği nadir bir durum var. Bu türden son örnek, Moldova'da bir yıldan biraz daha uzun bir süre önce, aynı katılımcılar şamandıraların arkasında yüzen ve canı sıkılan tek Moldovalı oligark Plahotniuc'u yıkmak için bir araya geldiğinde ortaya çıktı. Ardından ABD'nin Kişinev Büyükelçisi Derek Hogan'ın ofisine 15 dakikalık bir ziyaret Moldova'nın kırılgan gri kardinalini yıkmak için yeterliydi. Lukashenka'nın biraz daha zaman alacağını düşünüyorum. Ama altı aydan fazla değil.
Savaş ne içindi?
Ön sonuçları özetledikten sonra, yalnızca karşı tarafları Belarus köprübaşı üzerindeki bu eşitsiz savaşta bir araya gelmeye sevk eden nedenleri özetleyeceğim.
1. sebep, teknolojik: Belarus Cumhuriyeti örneğinde, Rusya Federasyonu'nun tüm düzenli düşmanları, 2024'te Putin rejimini yıkmak için gerekli teknolojileri test etti. Ve işte bu nedenle Putin emsal yaratmamak için burada kaybedemezdi. Herkes 2024 faktörünün iptal edilmediğini anlıyor. Bunun için hazırlanıyorlar. Gelecek için çalışıyorlar. Kapsamlı bir şekilde. Yavaş yavaş. Olağanüstü "yumuşak" güç, çünkü "sert" güç Rusya Federasyonu'nu alamaz. Putin için uzun zamandır kazıyorlar - Bolotnaya, Habarovsk, her türlü Kasparov-toplu-Khodorkovsky-Nevzlins-Yavlinsky (liste uzun, kendiniz devam edebilirsiniz). Bu arada, Navalny hakkında. Sadece bakın, kahramanımız bir meşe verebilir, bir Berlin huş ağacına yaslanmış. Ve yine üzerimize asmak istiyorlar. Başlangıç # 2. Rus özel servislerinin kirli işi. Sadece hizmetlerimiz mi? Özel hizmetlerimiz çok daha ince işliyor. Navalny, Putin için en uygun düşman ve paratonerdi, fiziksel ölümü herkes için uygun, sadece VVP için değil! Klasik kutsal fedakarlık, Nemtsov # 2. Tamam, bekleyelim ve nasıl biteceğini görelim.
2. neden, lojistik: Rusya Federasyonu çevresindeki dışlama kuşağının kapatılması, Kiev-Varşova-Minsk-Vilnius ekseni boyunca bir düşman tamponunun oluşturulması, hem RF-AB hattı hem de Yeni İpek Yolu Çin-RF-AB boyunca lojistik planlarının imha edilmesi. Kaliningrad bölgesinin sorunu, metropolden tamamen koparılmış durumdadır. Burada hem Rusya Federasyonu'nun hem de ÇHC'nin çıkarları birleşti, böylece Beyaz Rusya bu kadar kolay pes etmeyecek.
3. neden, askeriBirincisi, Baranovichi'de tüm Avrupa'yı ve Kuzey Atlantik ve Norveç Denizi'ndeki ABD ve İngiliz Trident balistik füze denizaltılarının (SSBNs) devriye bölgelerini kontrol eden bir füze uyarı sistemi var. İkincisi, Vileika radyo istasyonu Atlantik, Hint ve kısmen Pasifik okyanuslarının bölgelerini kapsıyor ve Rus Donanması'nın nükleer denizaltıları için 10 bin kilometreye kadar iletişim sağlıyor. Bu nesnelerin Rus statüsünde kalmasına ilişkin anlaşma 2021 yazında sona eriyor. Rusya için bugünkü önemi Sivastopol'daki deniz üssünden daha az olmayacak. Ve bu, bugün bizim için en önemli an. Varsayımsal olarak başka bir düşmanımız olabilecek güçlü müttefik Belarus ordusu hakkında (buna inanmayan, kudretli Ukrayna Silahlı Kuvvetlerine bakıyoruz), Belarus Cumhuriyeti topraklarındaki NATO Hava Kuvvetleri için atlama hava alanları ve orada varsayımsal olarak görünebilecek Amerikan füze savunma sistemleri yerleri hakkında, Hiçbir şey söylemeyeceğim Daha az tehdit için Kırım'ı Ukrayna'dan uzaklaştırdık.
4. neden, MIC: Bir dizi Belarus işletmesi tek bir askeri-sanayi kompleksinin teknolojik zincirine bağlı ve Rusya'da bu sanayileri yerelleştirmek için uzun zamandır atılan adımlar olsa da, sorun henüz çözülmedi. Örneğin 10 yıldır KAMAZ, Rus Stratejik Füze Kuvvetlerinin ihtiyaçları için traktör üreten MZKT'nin (Minsk Tekerlekli Traktör Fabrikası) yerini alamadı.
Özet
Bakalım nasıl bitecek. Maduro, Rusya Federasyonu ve ÇHC sayesinde Venezuela'da hayatta kaldı. Lukashenka aynı çatıya sahip. Ancak durum biraz farklı. Putin, bildiğiniz gibi bir dövüş sanatları ustasıdır, kendisi ilk önce vurmaz, düşmanın ataletini kullanır. Luca, asılmak (mecazi anlamda) veya daha doğrusu iktidardan uzaklaştırılması rejimini başlatmak için her şeyi kendisi yaptı. Bu nedenle, Rusya Federasyonu için asgari görev, onun yerine bir yedek hazırlamaktır, böylece: "Yorgunum! Ayrılıyorum!" ve davayı transfer etti. Aksi takdirde, Maidan ve kaos. Bunu kimse istemez!