Tor Selnes hayatını bir lambaya borçlu. Kendisini öldürebilecek bir çığdan mucizevi bir şekilde kurtuldu. Svalbard Norveç’in kuzeyinde bulunan bir adalar topluluğudur. Svalbard diğer tüm kutup bölgelerine oranla daha fazla ısınmaktadır. Bu bölge de yaşayan insanlar da iklim değişikliğine karşı oldukça savunmasızdır. 19 Aralık 2015 sabahı, 54 yaşındaki okul gözlemcisi Selnes Norveç anakarası ile Kuzey Kutbu’nun ortasında yer alan Norveç takımadalarındaki en büyük yerleşim yeri olan Longyearbyen’deki evinde uyuyordu.
İki sıra ev, köye bakan tepe olan Sukkertoppen’den düşen bir çığ tarafından yerle bir oldu. Selnes’in evi 80 metre uzağa sürüklendi. Selnes’in kaldığı oda tamamen yıkıldığı için karda gömülmemek için tavana tutundu.
Selnes bu deneyimi şöyle hatırlıyor: “Kendimi bir çamaşır makinesindeymişim gibi hissettim, etrafı tahtalarla, camlarla, keskin nesnelerle, hayal edebileceğiniz her şeyle çevriliydi.”
Vücudunda bazı kesikler ve morluklar vardı. Ancak hayatta kalmayı başardı. Evin farklı bir odasında bulunan üç çocuğu ise yara almadan kurtuldu.
Komşusu Atle ve küçük bir çocuk olan Nikolina öldü. Kasaba halkının gözünde hayal bile edilemeyen olay, 2.500’den az sakini olan kasabayı şok etti.
2005’ten beri Longyearbyen’de yaşayan romancı ve gazeteci Line Nagell Ylvisaker, geldiğimden beri iklim değişikliği hakkında çok fazla tartışma oldu, ancak anlamak ve gözlemlemek zor oldu, diyor.
Her gün burada yaşadığımız için buzulların geri çekildiğini fark etmiyoruz, bu yüzden bir çocuğun büyümesini izlemek gibi olduğunu iddia ediyor.
Daha kısa kışlar, daha sık yağışlar, giderek daha fazla yağmur şeklinde ve çözülen permafrost, iklim değişikliğinin Svalbard’da çığ ve toprak kayması riskini artıran etkileridir.
Felaketi takip eden günlerde olağandışı yağmurlar bölgeyi de etkiledi. Bölgede takip eden sonbaharda rekor düzeyde yağışın ardından 2017 yılında çığ düşmesi sonucu bir ev daha yıkılmış, ancak bu sefer can kaybı yaşanmamıştı.
“Daha önce kutup ayıları hakkında, yeni türler hakkında çok fazla konuşma yapıldı.
İklim değişikliği ile çevremizdeki doğaya ne olur” diye açıklıyor Ylvisaker, “Bir buz tabakası üzerinde yüzen kutup ayısı bir tür büyük semboldür”.
Yaşanan dramatik hava olayları dizisi “insanları da nasıl etkileyeceği konusunda çok net bir göstergedir.
İki çığdan sonra yetkililer, risk altında olduğunu düşündükleri 144 evi ve kasabanın toplam evlerinin yaklaşık yüzde 10’unu kamulaştırdı ve Sukkertoppen’in eteğine devasa, granit bir çığ önleyici bariyer yerleştirdi.
Varlığını fosil yakıtlara borçlu olan Longyearbyen için bu ironik bir geri dönüştü.
Bu kasaba kömür toplamaya gelen ABD’li bir işadamı olan John Munro Longyear, bu şehri 1906’da oluşturdu. Madenlerin yakınındaki canlı renklere sahip ahşap kulübelerden oluşan bu şehir zamanla gelişti.
Madenlerin neredeyse tamamı kapatıldı ve sonuncusunun 2019’da kapatılması planlanıyor. Kasabaya bilim kurgu filmlerinden fırlamış bir şeye benzeyen devasa bir tramvay hangarı hakim. İnsan faaliyetinin neden olduğu iklim değişikliği artık yerel araziyi değiştiriyor. Longyearbyen’in toprağı, permafrost erimesinin bir sonucu olarak hareket ediyor.
Norveç Meteoroloji Enstitüsü’nde araştırmacı olan Ketil Isaksen, Svalbard bölgesinin “Dünya üzerinde sıcaklıkların en fazla yükseldiği nokta” olduğunu söyledi.
Yazarlarından biri olan ve yakın zamanda Nature dergisinde yayınlanan bir araştırma, takımadaların bulunduğu Barents Denizi’nin en kuzey bölgesinde sıcaklıkların küreselden beş ila yedi kat daha hızlı arttığını gösteriyor.
Neden? Niye? Bilim adamları eriyen deniz buzunu açıklıyor. Genellikle bir yalıtım tabakası görevi görür, yazın denizi güneşten korur ve kışın suyun atmosferi ısıtmasını engeller.
Permafrost çözülme, Longyearbyen’deki dünyanın batmasına neden olur. Zemin hareket ettiğinden ve lamba direkleri eğik olduğundan bina temellerinin güçlendirilmesi gerekir. Kuru, soğuk bölgemizde daha önce gereksiz olan oluklar artık çatılarda görünmeye başlıyor.
İnsanlar eskiden uygun olarak adlandırılan ve 2004’ten beri donmayan Isfjorden’i (Buz fiyordu) kasabanın eteklerinde geçmek için kar motosikletlerini kullanırlardı.
Dünyanın biyolojik çeşitliliğini insan yapımı ve doğal afetlerden korumak için inşa edilen ünlü Küresel Tohum Kasası bile, bir yamaca açılan giriş tünelinin beklenmedik bir şekilde sular altında kalmasından sonra kapsamlı onarımlardan geçmek zorunda kaldı.
Mahalle gazetesi Svalbardposten’in baş editörü Borre Haugli, iklim değişikliğinin bölgedeki etkilerini şöyle özetliyor: “Bunun hakkında konuşmuyoruz. Fark ediyoruz”.
Kaynak: phys.org