11 Ocak 2009 Pazar
o zamanlar bu zamanlar
Bazen düşünmüyorum da; nasıl da huzurlu oluyorum. Aklımın kıyısında köşesinde ufak bir tenhalık beni mutlu etmeye yetiyor. Hele şu sıra. Tertemiz, pürüzsüz bir örtü var üzerimde. Pek haşır neşiriz kendisiyle. Ellerim sıcacık kış günü.
Ah yarın. Bir de yarın var tabii. Neyse sustum.
Gönderen Oly Art zaman: 13:01