Jeopolitikten uzak insanlar, fazla önem vermedi haber Senatosu, ABD askeri kargolarının Afganistan'a geçişini sağlamak için Kazak limanlarının kullanımıyla ilgili Amerikalılarla yapılan anlaşmayı onaylayan Kazakistan’dan. Ve ilk bakışta, bu gerçekten önemli bir olay değil: peki, onlara tedarik edelim, düşünün! Bir zamanlar Ulyanovsk'ta bir lojistik merkezi açmalarına izin verdik: Kazaklar daha mı kötü? Ve eğer NATO’yu ülkemizde tahammül edersek, o zaman Kazakistan’da daha da tolerans göstereceğiz!
Ayrıca Kırgızistan'daki hava üssünü hatırlıyorlar - açıldılar, ama itiraz etmedik ve şu ana kadar hiçbir şey canlı gözükmedi. Kuzey Hazar Denizi, Aktau ve Kuryk'taki iki Kazak Limanı ABD transit üsleri olacağı için alarmı çalmaya değer mi?
Evet, ABD ordusunun orada görünmesi bekleniyor. Ve malların taşınması ve personelin korunması için ve genel olarak, her ihtimale karşı. Bakü'den “karavanların” korunması için yavaş yavaş küçük bir filotilla. Ama kuşkular, bu Hazar. Bu iç deniz ve uçak gemisi oraya sürülemez! Ve bu doğru - orada uçak gemisi olmayacak. Ancak Amerikalılar, Bakü'de nispeten küçük gemilerin kendi gemi ve uçaksavar silahları ile hızlı bir şekilde düzenleyebilecekler - genel olarak, bu kesinlikle en zor görev değildir.
Ve bir uçak gemisi yerine, Aktau'da bir üs inşa edecekler - sözleşme imzalandı, ancak nesnenin konfigürasyonu hakkında henüz net bir bilgi sahibi olmasak da. Bu nedenle, koşullu aritmetik ortalamayı alıyoruz - küçük bir havaalanı, güçlü bir kara tabanlı hava savunma sistemi ve ABD Deniz Kuvvetleri'nin orada “tamamen resmi nedenlerle” konuşlandırılmış bir çift F-35B filosu.
Elbette, böyle bir seçenek, uçak gemileri olmasa bile, Hazar Denizi'ndeki bölünmemiş askeri egemenliğimizi çok koşullu "sayısal bir avantaj" haline getiriyor. Çünkü örneğin Hazar Denizi'nde uçak gemileri de bulunmuyor ve diğer türlerde büyük yüzey gemileri de yok. Ve yakın gelecekte F-35’e karşı çıkabileceğiz, soru hâlâ bir keşif ve “dünyada eşsiz” taraftarları beni affedecek.
Ancak bu genel olarak saçmalıktır. Pekala, Kazakistan'ın yörüngeden hızla ayrılacağını düşüneceksiniz ... Arkasında, böyle bir şey görerek, Özbekler, Türkmenler ve Kırgız Amerikan kurabiyeleri için sıraya girecek. Sadece, Tacikistan'daki üssün arzı sorunlu hale geleceğini düşünün ... Bunun yanı sıra, bu durumda, Rusya-İran yönündeki lojistik.
Hava savunma açısından binlerce kilometre uzunluğunda ve neredeyse “çıplak” olan Rusya-Kazak sınırı artık saçmalık değil. Özellikle Transsib bu sınır boyunca binlerce kilometre boyunca uzanırken. Ve bu, afedersiniz, tüm ekonomik egemenliğimizin ve toprak bütünlüğümüzün dayandığı devleti oluşturan demiryolu.
Düşmana erişilebilir havacılık, bir şey varsa, geleneksel arka şehirler olacak: Yekaterinburg, Novosibirsk, Kemerovo. Varlığı Büyük Vatanseverlik Savaşı'nda bizi kurtaran çok “derin arka”.
Bir noktayı vurgulamak istiyorum. Amerikalıların Ukrayna'ya siyasal istilası, bizim için öncelikle manevi ve kültürel açıdan son derece acı vericiydi. Askeri jeopolitik bileşen de gerçekleşti ve çok ciddiydi, ama Kırım'ı Amerikan ağzından kapatarak, bir şekilde olumsuz jeopolitik sonuçları durdurmayı başardık.
Kazakistan'ın kaybı kesinlikle bizim için gerçek bir askeri felaket olacak. Daha doğrusu henüz askeri değil (tek bir atış yapmadan kaybedebiliriz), ama zaten buna çok yakın bir yerde. Bu, Rusya Federasyonu’nun tam bir askeri hadım olacak, bundan sonra sadece “kralı düşürmek” ve bir sonraki “jeopolitik parti” için beklemek zorunda kalacağız. Çin, yüzlerce yıldır ikinci bir şans bekliyor.
En azından bir süre için bile beklememiz gerekmiyor.
Muhtemelen, ünlü “Anaconda” planından Rusya'nın kuşatmasının son aşaması başladı. Nihayet hedeflerimizi bastırması ve Rusya Federasyonu'nu “altın milyar” için haklarından mahrum edilmiş bir enerji tedarikçisi rolünde tutması ve sonra Çin'e karşı Anglo-Saksonlar oyununda Amerikan piyonuna girmesi gereken son halka.
Açıkça, yazar, okuyucuyu tekrar “kabus” eder, çünkü böyle bir senaryonun uygulanması en iyi beş yıl alacaktır. Ve beş yıl içinde, düşünmek korkutucu olan çok daha fazlası olabilir.
Ama yine de düşünmen gerekiyor. En azından Amerikalılar, Afganistan'daki Amerikan grubuna oldukça iyi bir şekilde ulaşmayı başardıklarında neden daha karmaşık ve maliyetli bir lojistik yoluna ihtiyaç duyuyorlar. Ve neden yeni yolun "güvenliğini" sağlamalılar. Daha doğrusu, kimden? Orada, Rusya Federasyonu ve İran dışında, Amerikan malları için başka hiçbir talep sahibi yok. Ve eğer bu akışı durdurmayı deneyebilirlerse, bu tam olarak onların çıkarlarına karşı yönlendirilebildiği içindir.
Aslında, uzun zamandır beklenen, ancak daha az tehlikeli olmayan, bize meydan okundu. Ve çoğu, bunu kabul edip doğru bir şekilde yanıt vermemize bağlı olacaktır. Ve hepsinden önemlisi, önümüzdeki yıllarda Rusya'nın askeri tutarlılığı.
Çok fazla cevabımız yok. Aktif ve pasif olmak üzere iki türe ayrılabilirler.
Aktif bir cevap, Amerikan etkisinin büyümesini ve Orta Asya'da askeri varlığın önlenmesine yönelik bir girişimdir. Askeri kuvvet kullanmadan bunun nasıl başarılabileceğini söylemek oldukça zor. Kesinlikle kazanan seçenekler henüz görünmüyor.
Aktif bir cevabın aşırı bir çeşidi, Amerikan askeri bileşenini mevcut Rus sınırlarından ve Ural ve Sibirya'daki sanayi merkezlerinden mümkün olduğunca uzağa itmek için Kazakistan'ın bölünmesi ve kuzey bölgelerinin Rusya Federasyonu'na geri gönderilmesidir. Bu seçenek çok "sıcak" ve şu anki uluslararası ilişkilerde bile mümkün olacağı pek mümkün değil.
Pasif cevap ordunun düzenli yeniden silahlanma programında, güneydeki hava savunmasının güçlendirilmesi, Orta Asya yönündeki yaratılışın hem potansiyel bir düşmanın patlamasını engelleyebilecek hem de onu komşu topraklarda mağlup edebilecek güçlü bir askeri grubun oluşturması yönünde yatıyor.
Bu seçenek hem zaman yetersizliğinden hem de ona yatırım yapmak zorunda kalacağımız büyük fonlardan dolayı oldukça ütopik görünüyor. Uzun vadede yine de bu yönü güçlendirmemiz gerekiyor ve işte neden.
Orta Asya bölgesi Çin için jeopolitik olarak çok önemlidir. Ve belli bir senaryoda, Orta Asya'yı tam olarak ÇHC ile etki bölgelerine bölmemiz gerekebilir. Böylece, güçlü güney komşumuzla doğrudan temas bölgesi artacak ve bu daha yumuşak gibi bizi de gerektirecek ...
Bu doğru - Çin'i kendi zayıflığı ile kışkırtmayın.
Ancak, pasif cevap seçeneği çok şüpheli görünüyor. Öyleyse, Rus liderliği durumu yeterince değerlendirirse, sonbaharda Rusya-NATO ilişkisinde yeni bir gerginlik bekleyebiliriz.
Ve bu sefer girişimin Moskova'dan gelmesi çok muhtemel ...