

Agos, 26 Şubat 2010
Üzerinden bir buçuk ay geçtikten sonra, Haiti’deki deprem bizlere çok net bir şey söylüyor: Eğer ABD, eğer büyük devletler isteseydi, Haiti’de çok daha az sayıda insan ölecekti. Hastalığın, susuzluğun ve açlığın kol gezdiği o ilk günlerde, ‘yağma’ temalı televizyon görüntüleriyle gündemi belirlemek yerine insan hayatını korumaya öncelik verilseydi, bugün bir sürü Haitili hastalıktan ya da açlıktan ölmeyecek, ne
fes almaya devam ediyor olacaktı.
insani yardımdan çok Haiti’ye müdahale etmenin, adı işgal olmayan bir işgali meşru kılacak zemini yaratmanın derdindeydi. Batı kamuoyunun kabullenmeye dünden razı olduğu ‘güvenlik’ tezini kolayca öne sürebilmek için, günlerce, televizyonların, gazetelerin, yağma görüntülerini, sokaklarda kol gezen terörü yayımlaması beklendi ki, o güvenlik sorununu çözmek için ülkeye asker gönderilebilsin.
ir marketin raflarındaki ürünleri almak ‘hırsızlık’ olduğu için, kamuoyunu askeri bir müdahalenin gerekliliğine ikna etmek çok zor olmayacaktı. İnsanların can havliyle, açlıklarını dindirecek yiyeceklere ulaşma çabası, artık insan doğasına iyice yabancılaşmış biz ‘medeni’ler için kabul edilebilir değildi. Düzeni sağlamak için Haiti’ye asker gönderilmesi şarttı.