Nitelikli şiir, "herkesin anlayabileceği şiir" değildir. Öyle ki "bir hikâye değil" de "sessiz bir şarkı" olan şiiri, "mânâ araştırmak için deşmek", "terennümü yaz gecelerinin yıldızlarını râ'şe (ürperiş) içinde bırakan hakir (cılız) kuşu eti için öldürmekten farklı olmasa gerek"tir. Unutmamak gerekir ki "En güzel şiirler mânâlarını kariin (okurun) rûhundan alan şiirlerdir."
Çoklukla öğretici metinler yazmış Tuğba Çelik'in öykülerinde, okurunu çağıran bir Türkçe gördüğümü söylemeliyim. Yaşayan ve işlek bir dili var kısa ve anlaşılır cümleli öykülerin. Hemen her öyküde halk şirinden, türkülerden ve şarkılardan sözlerin olması dikkatimi çekti doğrusu, öykülere ayrı bir içtenlik eklemiş gibi bu çeşitlilik
Edebiyatın sanatsal metinleri, kişiyi şaşırtan sembolik bir dille yazılmışlardır bu nedenle insanın 'düşünce' eylemiyle buluşmasındaki 'hazır olma' ve 'yola çıkış' benzeri durumunda edebiyat metinlerinin etkili olduğunu düşüyorum. Bu dünyada ne çok kişinin başına elma düşmesi olasılığı varken yalnızca bir 'tek' kişinin bunu 'yer çekimi' diye adlandırabilmesi, 'hazırlık' gerçeğine işaret sayılmalıdır. Edebiyat metinleri, okurun bu yazının üç öyküsünde tanıdığı; aymaz güçsüzler, karşıtlarını yutan güçlüler ve aklını kullanan meraklı canlılarla gerçek yaşamda karşılaşınca 'acaba' diyebilecek iyi okurlarını bekliyor