Yıllardır bir çalışan olarak çok çalışıyor olsanız ve yeni biri daha çok sevilen bir terfi alırsa nasıl hissederdiniz? Acıtır mı? Haksızlık olur mu? Bu şekilde hissedersen seni suçlayamayız.
Bununla birlikte, bazen, bir patronun neden böyle bir karar vermesi gerektiğinin nedenlerini göremediğimiz şeyler vardır. Görünen o ki, yeni bir çalışanın yıllardır etrafta olanlardan daha iyi bir seçim olduğu durumlar var.
Brigham Young Üniversitesi Idaho’da yapılan bir konuşmada, Randall L. Ridd, “Portakalların Örtüsü” olarak adlandırdığı şeyi paylaştı, bu bize kalplerimizi işimize koymanın önemi hakkında ilginç bilgiler verdi.
Ridd hikayesine şu şekilde başladı:
Bir şirkette çalışmak için tutkusu olan genç bir adam vardı, çünkü çok iyi para ödüyordu ve çok prestijliydi. Özgeçmişini hazırladı ve birkaç röportaj yaptı. Sonunda, giriş seviyesi bir pozisyon verildi. Ardından hırsını bir sonraki hedefine, yani daha büyük prestij ve daha fazla ücret alabilecek bir gözetmen konumuna çevirdi. Böylece kendisine verilen görevleri tamamladı. Sabahın erken saatlerinde geldi ve geç kaldı, böylece patron onu uzun saatler içinde koyduğunu görecekti.
Beş yıl sonra bir süpervizör pozisyonu elde edildi. Ancak, genç adamın büyük dehşeti karşısında, yalnızca altı ay boyunca şirkette çalışan başka bir çalışana terfi verildi. Genç adam çok sinirlendi ve patronuna gitti ve bir açıklama istedi.
Bilge patron, “Sorularınıza cevap vermeden önce benim için bir iyilik yapar mısınız?” Dedi.
“Evet, elbette” dedi çalışan.
“Mağazaya gidip biraz portakal alır mısın? Karımın onlara ihtiyacı var. ”
Genç adam kabul etti ve dükkana gitti. Patron döndüğünde, “Ne tür portakallar aldınız?” Diye sordu.
“Bilmiyorum” dedi genç adam. “Az önce portakal al dedin ve bunlar da portakal. İşte buradalar. ”
“Ne kadara mal oldu?” Diye sordu patron.
“Pek emin değilim” cevabıydı. “Bana 30 dolar verdin. İşte makbuzunuz ve işte değişikliğiniz. ”
“Teşekkürler” dedi patron. “Şimdi, lütfen oturun ve dikkat edin.”
Sonra patron, promosyonu alan çalışanı aradı ve aynı işi yapmasını istedi. Kolayca kabul etti ve dükkana gitti.
Patron döndüğünde, “Ne tür portakallar aldınız?” Diye sordu.
“Pekala”, “Mağazanın birçok çeşidi vardı – göbek portakalları, Valencia portakalları, kan portakalları, mandalinalar ve daha birçokları vardı ve hangi türden alacağımı bilmiyordum. Ama karının portakallara ihtiyacı olduğunu söylediğini hatırladım, ben de onu aradım. Parti vereceğini ve portakal suyu yapacağını söyledi. Ben de bakıcıya, bu portakalların hangisinin en iyi portakal suyunu vereceğini sordum. Valencia portakalının çok tatlı meyve suyu ile dolu olduğunu söyledi, bu yüzden aldım. Ofise dönerken onları evinizden düşürdüm. Karınız çok memnun oldu. ”
“Ne kadara mal oldu?” Diye sordu patron.
“Bu başka bir problemdi. Ne kadar alacağımı bilmiyordum, bu yüzden bir kez daha karını aradım ve kaç misafir beklediğini sordum. 20'ye dedi. 20 Bakıcıya 20 kişiye meyve suyu yapmak için kaç tane portakalın gerekli olacağını sordum ve çok fazla oldu. Bu yüzden bakıcıdan bana bir miktar indirim yapıp yapamayacağını sordum ve yaptı! Bu portakallar normalde her birine 75 kuruşa mal olur, ancak ben sadece 50 kuruş ödedim. İşte değişim ve makbuzunuz. ”
Patron gülümsedi ve “Teşekkür ederim; gidebilirsin. ”
İzleyen genç adama baktı. Genç adam ayağa kalktı, omuzlarını süzüldü ve “Ne demek istediğini anlıyorum” dedi, kederli bir şekilde ofisten çıktığında.
Ridd ardından açıkladı:
Bu iki genç adamın arasındaki fark neydi? İkisinden de portakal almaları istendi ve yaptılar. Birinin fazladan mil kullandığını, birinin daha verimli olduğunu veya birisinin ayrıntıya daha fazla dikkat ettiğini söyleyebilirsiniz. Ancak en önemli fark, sadece hareketlerden geçmek yerine gerçek niyetle ilgiliydi. İlk genç adam para, pozisyon ve prestij tarafından motive edildi. İkinci genç adam, işverenini memnun etmek için yoğun bir istek ve olabileceği en iyi çalışan olma konusunda içsel bir bağlılık yarattı – ve sonuç açıktı.