Vadinin inşasını izlemek için, mühendis Weizer gözetiminde İtalya'ya bir komisyon gönderildi. İlk on "Valley" in üretimi, 1927 yılının sonbaharında başladı. İtalyanlar tarafından teknelerin inşası için bir program yerine getirilmedi: Kasım ayına kadar, ilk uçağın montajı 20 günden daha uzun sürdü.
Sadece ilk partinin uçuş teknelerinin kontrol testlerine başlayan 1928 ilkbaharındaydı. Nisan 10’e kadar, tesis on Valya’nın tümünü kabul etmek üzere devretti, ancak 6’in Almanya’dan gelecek zamanları olmadığından vidaları yoktu.
Mühendis Weizser, İtalya'dan şunları söyledi: "Uçuş özelliklerinin izlenimi iğrenç." Aşırı kilolu uçaklardan kaynaklandı. Başka ciddi şikayetler vardı: alt radyatörlerin performansı daha az talep ediyordu ve arka motorlar aşırı ısındı, motorların piston halkaları çöktü, taretlerin eski ve paslı olduğu ortaya çıktı. Sadece bir "Vala" No. XXUMX'te, Sovyet alıcıları elli farklı kusur ortaya çıkardı. Ancak şirket en önemli eksiklikleri hızla ortadan kaldırabildi ve April 95 deniz uçağı No.19 Sovyetler Birliği'ne gönderildi. Mayıs ayının başında, XXNX sayısı onları ele geçirdi. Dört Valya, Mayıs 95’te Cenova’dan serbest bırakılan Tomsk vapurunda kaldı.
Ağustos 7’te Valey 11, Karadeniz Hava Kuvvetleri’nin bir parçası olarak listelenmiştir (SSCB’de, Uzak Doğu genellikle DV olarak belirlenmiştir). Ağustos ayına kadar 16 neredeyse tüm ikinci partiyi aldı, son araba ondan 28 Eylül'e gönderildi.
Tüm uçaklar bir standarda göre monte edildi, ancak başlangıçta X tarafından 9 değil, iki katı yakıt rezervine sahip 12 tankların teslim edilmesi planlandı ve ileri üslerde yakıt ikmali için tanker olarak kullanıldı.
İlk yeni "Vali", 60-I filosunu aldı. Bartini Squadron Mühendisi resmi olarak Haziran 19'ta kabul etti. Deniz uçaklarında henüz makineli tüfekler, radyo istasyonları, yangın söndürücüler yoktu. Uçakların montaj kutuları geldi (Alman mekaniği yardımı ile yapıldı). Ocak ayına kadar, 1929 tekniğe o kadar ustalaşmıştı ki, birkaç makinenin tam testini yapmaya karar verdiler. Sonuçlar tatmin edici olarak kabul edildi: Maksimum hız - 197 km / s hıza kadar, bu da görev gerekliliklerinden daha yüksek - 195 km / s).
Ancak teknik şartnamelerin bazı gereklilikleri karşılanmadı - tavan daha azdı ve iniş hızı - belirtilenden daha fazla. Sözleşmede açıkça belirtilmiş olan gereklilik yerine getirilmemiştir, böylece büyük düğümlerin birbirinin yerine geçebilirliği sağlanmaktadır. Fabrika test programını tam olarak tamamlamamıştır. Sonuç olarak, Dornier Metalbauten firması ülkemize ceza ödemek zorunda kaldı. Bunun için ek bir miktar yedek parça satın alındı.
Karadeniz'de ikinci düzenin 20 “Vale” sinden donanma 19. Askeri Halk Komutanlığı'nın bir uçağı GUSMP'nin öncüsü olan Komserverput güvenine yenildi. Uçan teknelerin montajı Eylül 1929'da tamamlandı. Son olarak, Odessa'da boşaltma sırasında uçakları boğulan üç araba topladılar. Yenileri sadece Mayıs ayında getirildi.
"Valyami", 60'in kadrosu ve 63'in kadrosu temelinde oluşturduğu yeni bir 53'in kadrolarıydı. İkincisinin personeli Lorrains'li iki arabanın Baltık'a damıtılmasından önce bile yeniden görev almaya başladı. Her filo sekiz Valya aldı. Bir otomobil Karadeniz Hava Kuvvetleri olarak listelenmiş ve bir merkez ve ulaşım aracı olarak kullanılmıştır.
Savaş uçakları, uzun menzilli keşif uçağı ve bombardıman uçakları olarak kullanıldı. Başlangıçta, 2600 kg cinsinden belirtilen maksimum taşıma yükü Valya'nın limiti değildi - bu süre için mükemmel bir gösterge olan 3000 kg'a yükseltilebilirdi, sadece kalkış uzadı. Aşırı yüklenmiş "Val" ayrılma momentine kadar iki kilometre kadar sürdü.
Geniş kabinler ile güvenilir denizcilik "Vali", eski Yu-20 ve C-16bis ile karşılaştırıldığında açıkça büyük bir adım oldu. İzci sürümündeki "Vadi" menzili Karadeniz'in tamamını kapladı ve tüm potansiyel rakiplerin eylemlerini kontrol altında tutmasına izin verdi.
Ancak operasyon sırasında bazı eksiklikler ortaya çıktı. İlk başta, DMV vidalarının güçsüzlüğü beni çok rahatsız etti. Arka vidalar özellikle acı çekti, yaşamları 38 saati geçmedi. Üç ay boyunca, Karadeniz'deki 1928 çalışma yılı, 9 vidalarını değiştirmek zorunda kaldı. Taleplerin geçerliliğini değerlendiren Almanlar, güçlendirilmiş manşonlu ücretsiz 20 yeni pervaneler teklif etti. Ek olarak, dümen tahrik kabloları sık sık yıprandı (silindirlerin çapı çok küçüktü), dinamo yel değirmenleri kırıldı ve pnömatik sistem boruları patladı.
Radyo istasyonunun kurulumu başarısız oldu: bakımı zordur ve hatta tamiri daha da zordu. Tüfek taretlerinin tapaları zayıftı. Bombaların solungaç bomba raflarına asılması, büyük bir güçlükle gerçekleştirildi, heyecanla bu prosedürün genellikle imkansız olduğu ortaya çıktı. Ancak, tüm bu eksikliklerin belirleyici bir nitelikte olmadığı ve çıkarılabilir olduğu not edilmelidir.
Pilotlar ayrıca su üzerinde iyi bir kullanım olduğunu ve bir motorda uçmanın kolay olduğunu belirtti. Ancak "Valya" pilotluğunda da hoş olmayan anlar yaşandı. Sovyet talimatları, “Uçak boyuna oranda kararsız ve pilotun dümenin hızını korumak için büyük dikkat göstermesini gerektiriyor. Ağır yükler altında küçük ve dalma oynama eğiliminde.”
"Valya" nın ana avantajı şaşırtıcı bir canlılık olarak kaldı. Şubat ayında, 1934 yeni bir AGM-2 sigortası ile test edildi, bunlardan biri arka gövde bomba bomba raflarından birinde uçuşta patladı. Araba kıymıklarla çarpıştı, topçu ağır yaralandı ve uçuş sırasında öldü. Ancak "Val" uçmaya devam etti. Pilot MD ne zaman. Nizhegorodtsev hızla su fışkıran deliklere oturdu. Ancak pilot bir çıkış yolu buldu - yüksek hızda, gazı yavaşlatmadan, karaya atladı. Araba daha sonra 600 deliklerini saydı. Uçağı kurtarmak için Nizhegorodtsev'e Lenin Nişanı verildi.
Genel olarak, otuzlu yılların ortalarında "Val" çoktan kullanılmıştı. Bir deniz bombacısı rolünde, aynı zamanda torpidoların ve mayınların askıya alınması için düğümlerle donatılan yerli yüzeye monte TB-1P'nin (TB-1a) “topuklarına” saldırıldı. DV onları ve bazı modern bomba türlerini, özellikle de zırh deliciyi taşıyamıyordu. Ve genel olarak, 250 kg cinsinden maksimum kalibre, büyük savaş gemilerinin imhası için yetersiz görünüyordu. Seriye ve P-ba'nın yüzer versiyonuna sahip olan yerli uzun menzilli keşif P-6'e gittim.
Bu, Valya'nın daha fazla alımı için SSCB'ye olan ilginin azalmasına neden oldu. 1930 yazında CIA, CASA'dan Valey'e İspanyol üretimi sağlamak için teklif alırken, İspanya fiyatı İtalyan otomobillerinin fiyatından üçüncü bir seviyeydi. Yönetim reddetti.
Dornier daha büyük, dört motorlu, uçan bir Superboat tedarikine de ilgi duymadı. 1928-29 tedarik planında yıl, transfer edilen “Comseverput” un yerine geçen “Val” yıldı. VMW VIE7.3 daha güçlü motorları donatmak istedi, çünkü Düşük itme-ağırlık oranı bu uçağın “hasta” yerlerinden biriydi. Bu ayrılan 128400 ruble üzerinde. Fakat bunun yerine, Baranov'un ısrarı ile UVVS, İtalyan deniz uçağı Savoy S-62bis (C-62B) 'nin bir örneğini aldı.
C-62B, uçuş alanındaki “Valya” dan biraz daha düşüktü ve en iyi irtifa hızı özelliklerine sahipti, ancak en önemlisi, güvenilirlik ve denize elverişlilik açısından yetersiz olmasına rağmen, daha ucuzdu. SSCB'deki 1930-1931 yıllarında, yerli deniz uçakları ROM ve Tom'un seri üretiminin başlamasına güvendiler.
Sovyetler Birliği'nde yeni arabalar beklerken, Valey'i geliştirmeye başladılar. 1930'te yerli 13-С radyo istasyonları bu araçlara kurulmaya başladı. Eski ithal edilen AD-6F'ler o kadar güvenilmezdi ki, işe yaramaz kargo taşımamak için uçaktan alınmaları gerekiyordu. Aynı yılın Aralık ayında, XXUMX No'lu Sevastopol fabrikasında, deniz uçağından birinin silahlanmasını geliştirdiler. Orijinal İtalyan üretim kuleleri yerine Sovyet Tur-45 ve Tur-5, her biri bir çift YA makineli tüfekle donatılmış (Lewis önceden monte edilmiş).
Gövde bomba rafları yerine Der-Zbis (ön çift) ve Der-4 (arka çift) yerine, her biri 6 kg ila 24 kg ağırlığında bir çift bombaya sahip olabilecek dört Der-82bis yerleştirildi. Cermen solungaç bomba rafları, FAB-13 ve değiştirilemeyen BRAB-250'i taşıyabilecek olan daha gelişmiş Sovyet Der-250'i değiştirdi. SBR-7 bomba damperi, yeni bir SBR-9 olarak değiştirildi.
Araba, Hava Kuvvetleri Enstitüsü'nün bir şubesi tarafından test edildi ve onaylandı. Fabrikaya, sondaj ünitelerinin tüm "Wali" lerini bu modele göre hassaslaştırma talimatı verildi. Bu çalışma Şubat 1931'ta başladı ve 1932'ta tamamlandı.
Bir dizi kaynak, XXUMX üretim tesisinin yalnızca onarım ve iyileştirmeler yapmakla kalmayıp aynı zamanda yeni Valei'nin inşasını da organize ettiğini iddia ediyor. Bu oldukça mümkün. Ekipmanın, ikinci parti uçakla birlikte getirilen İtalyan uçak atölyesine nakledilmesiydi. Daha sonra, işin karmaşıklığını sürekli artırarak, önemli ölçüde yenilenmiştir. Bazı siparişler diğer işletmelere devredildi.
XXUMM numaralı fabrika uçak binasına dönmeye çalıştığında, metal uçaklarla çalışma deneyimini göz önüne alarak MTB-45 uçan teknelerin üretimi için bir emir verdi.
Ancak, bu plana göre, tesisin ne aksesuarları ne de bileşenleri yoktu. Şirket yönetimi Glavaviaprom’dan siparişi iptal etmesini talep etmeye başladı. Yılın Mayıs 1932'inde, UVVS, "XXUMX ... tesisine atanan MTB-45 fabrikası, işletme tarafından üretimde ustalaşılmadı ve dahası, gerekli alana sahip olmadı ... SUAI'nın özel sektörü, uygulamada değişiklik istedi" dedi. DVB düzleminin MTB-1 1 inci kopyalarının değiştirilmesi.
"Dornier metalbauten" lisansının ülkemizde satılmadığı biliniyor, ancak bunun anlamı hiçbir şey ifade etmiyor, çünkü 30’lerde SSCB’deki patent kanunu gibi önemsemeler bağımsız bir şekilde yapılması mümkün olan her şeyi kopyalamak için çok fazla önem vermiyordu.
Belgeler, 1932-33 yıllarında Karadeniz Filosu Hava Kuvvetlerinin yıllarında XXUMX numaralı fabrikadan "Wali" aldığını söylüyor. Ancak, bunların yeni tekneler veya büyük onarımlar ve iyileştirmelerden geçenler olduğunu güvenle söylemek mümkün değil. Kaynakların çoğunda ülkemizde VMW VIE45 lisanslı M-17B motorlu altı “Vali” üretildiği belirtiliyor.
Nisan ayında, ilk seri C-1932B İtalya'dan 62 tarafından teslim edildi. Sonbaharda, aynı makinenin MBR-4 adı altında bir kopyası 31 üretim numarasını vermeye başladı. Bu deniz uçağı filo ve yakın menzilli istihbarat birimleriyle ve daha sonra diğer birimlere hizmete girdi.
1935'te, Taganrog'da, kısa bir süre önce hem Uzak Doğu hem de MBR-2'in yerini alacak olan tamamen yerli MBR-4 deniz uçaklarının seri üretimi başlatıldı. 1936'in sonunda Kızıl Ordu hava kuvvetlerinin saflarında tek bir Valya kalmadı.
Hala araba uçan yeteneğine sahip kutup vurmak havacılık. Ancak Kuzey Kutbu'nda Sovyet “Vali” daha erken uçmaya başladı. 1928'de G.D. seferi Krasinsky, Vladivostok'tan Leningrad'a, Kuzey Denizi Rotası boyunca bir uçuş yapmaya çalıştı. Onun için, İtalya'da, ikinci dereceden askeri araçlarla aynı tipte, ancak silahsız Val'i satın aldılar. 16 Temmuz 1928'de, "Sovyet Kuzeyi" adı verilen bu uçan tekne Vladivostok'tan uçtu ve kuzeye yöneldi. Ancak 22 Ağustos'ta, ara iniş yapan uçak, fırtına dalgaları tarafından hasar gördü. 14000 km'lik bir rotadan sadece 6000 km kat edildi. Deniz uçağı mürettebatı yaralanmadı ve bir gemide deniz yoluyla Vladivostok'a geri döndü.
1929'in ilkbaharında, Sibirya'nın kuzeyinden bir orman ihracatçısı olan Komseverput'un güveni, Kuzey Kutbu'ndaki karavanlar üzerinde buz keşif yapmak için uçan teknelerin kullanılması ihtimaline ilgi duyduğunu belirtti. Halk Komiseri Voroshilov'un kişisel emriyle, güven Karadeniz'den gelen uçaklardan birine verildi. Deniz uçağı "Comseverput" olarak adlandırıldı. Sivastopol'dan gelen uçak Novaya Zemlya'ya teslim edildi ve Kara Deniz'de buz keşiflerine başladı. Val, Krasin buzkıranına Ob Körfezi'ne gemi eşlik etmesinde yardım etti. Keşif seferlerinin birinden Dickson'a uçuş sırasında "Val" açık denizlere acil iniş yaptı. Uçak geçen keresteleri aldı ve Dickson'a teslim etti.
Gelecek yılın ilkbaharında Comseverput, ilk işletme deneyimini hesaba katarak İtalya'da birkaç uçan tekne sipariş etmişti. Her ne kadar VMW VI motorlu askeri versiyon tekrar temel alınsa da, kuleleri uçaktan çıkardılar, arka kapağını dikti, seti güçlendirdi ve teknenin altındaki döşemeyi kalınlaştırdı. Ön bölmedeki kapak tutuldu, ancak rüzgardan yarım daire şeklinde bir vizör vardı. Yakıtın havaya acil olarak boşaltılması için sağlanan araçlar. Radyo istasyonunun gücü şimdi su çiçeği üzerinden değil, kompresörün sürücüsünden geliyor. Sipariş, daha sonra CAMSA derneğinin bir parçası olan Finale Ligure'deki Piaggio fabrikası tarafından yerine getirildi ve eski Dornier şubesi temelinde doğdu. "Valey" sivil değişiklikler yaptı.
Bu arada, eski "Komseverput" (şimdi "Komseverput-1") Angarstroi'nin fotoğraf anketine katıldı, Tunguska göktaşı düşme bölgesini inceledi ve sonbaharda Novaya Zemlya'ya uçtu. Yılın 1930'inde gezinmek için üç buz keşif uçağı, Kara Deniz'de 46 gemileri gerçekleştirmeyi başardı.
Her üç “Valya” “Komseverputi”, 1931-32'te birlikte çalıştı. Şimdi H1, H2 ve NC'yi taşıdılar. Genellikle buz keşif uçuşu 4-6 saat sürdü. Pilotlar saati sırayla taşıdılar - saat başı. Şu anda başka iyi havalarda uyudu, başı gargrotun üstüne atıldı. Letnab uyuyakalmış, kabinde kıvrılmış, bir tamirci tankta. Gerekirse, ikincisi bir "tepenin" performansı ile uyandırıldı.
"Val" Н1, S.V.'nin seferine katıldı. Obrucheva. Bu yıl eski araba için son oldu - kapatıldı. Eylül ayında, 1932, Kara Deniz'in buz keşifinden geri döndüğünde, NZ uçağı, burnuyla "gagalanmış" havadan rahatsızlığa girdi, 100 km / s hızında suya çarptı ve dağıldı. İçeride mekanik olan bir motorlu taşıt öne atıldı ve bir kanat kabini kapladı. Porzel uçağının komutanı, yardımcı pilot Dapfons ve Letnab Brooks öldü. Gerisi kıyıya yüzmeyi başardı; yürüyerek Matochkin Shar meteoroloji istasyonuna geldiler.
2 sonbaharında Н1932, Sevastopol’da revizyon için üstlenildi. Ancak 1933 yazında “Valei” tekrar Glavsevmorput (GUSMP) Hava Servisi Müdürlüğü'nde (GUSMP) tekrar üç oldu - Hava Kuvvetleri'nden HNNUMX ve NU eklendi. H8 S.A. Levanevsky, Sevastopol-Habarovsk uçuşunu yaptı ve daha sonra orada kaza yapan Amerikan pilot D. Mattern'i kurtarmak için Anadyr'e gitti. Mattern bulundu ve Nome, Alaska'ya götürüldü.
30'in ortasında kutup havacılığındaki "Vadi" daha da arttı. Kuzeydeki ana deniz uçağı türü oldu. Dayanıklı bir metal tekne, kırık MB, ahşap MBR-2 ve MBR-4'ten korkan shuga'da mükemmel davrandı. "Val", kar ve buzun üzerinde kayak olmadan oturabilir - sağ altta, ahşap çubuklarla güçlendirilmiş.
Yavaş, ancak güvenilir "Vali" zaman zaman sadece mucizeler gösterdi. 1933'in sonbaharında pilot Ryabenko, uzun bir uçuşta neredeyse yanmalarının tümünü geçirdi ve Gydayamsky Körfezi'nde H10'a bindi. Tekne buza dondu, sonra kesildi ve karaya sürüklendi. Orada buz patladığında, 1934 Ağustos ayının ortasına kadar uzandı. “Val” suya fırlatıldı ve su ile Gyda-Yamo ticaret merkezine ulaştı. Benzini doldurduktan sonra "Val" üssüne uçtu. HNNUMX daha sonra uzun bir süre uçtu. 10 sonbaharında, üzerinde bir yangın vardı - bir tamirci, yüzeyinde bir benzin filmi bulunan bir su tankına kibrit attı. Perde tamamen yandı, ama uçağın iskeleti Krasnoyarsk'a restorasyon için gönderildi.
Kıskanılacak uzun ömür H2 gösterdi. 1936'te, ünlü kutup pilotu VS Molokov 26000 km uçağıyla uçtu. Krasnoyarsk'taki yolculuğuna başladı, sonra Ust-Kut - Yakutsk - Nogayevo - Petropavlovsk-Kamchatsky'ye uçtu. Komutan ve Anadyr, Wrangel Adası ve Rogers Körfezi'ni ziyaret ettim (ve yolda buz keşifleri yürüttüm), Vaigach Adası'nda ve sonra Arkhangelsk'ten Moskova'ya uçtum. 2, Ağustos 1937'e kadar çalıştırıldı, ardından üzerine kurulu Krasin buz kırıcısında ezildi.
1940 yazında, H235, M.N. Kaminsky, su yüzeyine ulaşamadığı için tundrada oturmak zorunda kaldı. Gerekli onarımlardan sonra I.P. Mazuruk "Val" yi havaya soktu ve yağlı bir ahşap platform boyunca sürdü. Uçan botu, uçağın kurtarılmasına katılan herkesin eve uçtuğu yerden göle sürdü.
Val kırklı yaşlarda umutsuzca modası geçmiş olmasına rağmen, kutupsal havacılığımızın önemli bir parçası olmaya devam etti. Savaştan önce, kutup keşfi yapanlar bir Amerikan lisansı altında inşa edilmiş bir GTS uçan teknesini aldılar, ancak üretimleri hızlı bir şekilde azaldı ve üretilen uçakların çoğu Donanmaya verildi. "Valya" yı değiştirmek yerine tam gelmedi.
1941 yazında, yaklaşık bir düzine Uzak Doğu kullanımda kaldı. Savaşın başlamasından sonra filolara atanan hava grupları ve yardımcı amaçlar için cepheler Sivil Hava Filosunun yapısından oluşturuldu. Bu gruplardan biri olan 2-I özel, Ağustos 1 Kuzey Filosunda oluşturuldu. Albay Mazuruk tarafından yönetildi. Malzeme kısmı, çoğunlukla kutupsal havacılıktan elde edilen uçaklardan oluşuyordu. Başlangıçta, bu grupta iki Valya vardı ve Eylül ayında sayıları iki katına çıktı. ShKAS makineli tüfek ile iki taretle donanmış uçan gemiler.
"Vali" buz keşif uçtu, kargo teslim etti, denizaltı karşıtı devriyeler düzenledi. Dornier botları, 1942'in başlamasından önce Kuzey Filosunda kullanıldı.
Kasım ayında, Pasifik Filosunda, 1941, 132-th karma filosu tarafından kuruldu. Kutup havacılığından dört "Valya" nın yanı sıra NKVD'nin havacılığından üç ICBM-2 ve Pasifik Filosunun Hava Kuvvetlerinden üç SB'den oluşuyor. "Wali" nakliye uçağı ve uzun vadeli istihbarat olarak kullanıldı. Nihayet ne zaman yazıldıkları bilinmiyordu, ancak bu uçan tekneler artık yılın 1942 navigasyonunda Polar Aviation'ı kullanmıyorlardı.
Kaynaklar:
Kotelnikov V. Uçan bot Dornier "Val". SPb.: Gangut, 1995. C. 12-31.
Farina N. Uçan tekne "Balina" // Model tasarımcısı. 1999. №2. C. 32-36.
Kotelnikov V. Yavaş, fakat Güvenilir // Anavatanın Kanatları. 1997. №8. C. 12-14.
Sobolev, D., Khazanov, D. hikayeler iç havacılık. M: Rusavia, 2000. C. 57-62.