”
Senin sorunun ne biliyor musun, Bayan her kimsen? Sen korkaksın. Cesaretin yok. Hayatı olduğu gibi kabul etmekten bile korkuyorsun. İnsanlar aşık olur. İnsanlar birbirlerine ait olur çünkü gerçekten mutlu olabilmenin tek yolu budur. Kendine özgür ruhlu, vahşi şey diyorsun. Ve birisi seni kafese kapatacak diye korkuyorsun. Bebeğim, sen zaten kafestesin. Kendi kendini kafese kapatmışsın. Ve o kafes Tulip’in batısı, Teksas ve Somali’nin doğusuyla da sınırlı değil. Nereye gidersen git seninle. Çünkü nereye kaçarsan kaç yanında götürüyorsun.
”
Truman Capote – Tiffany’de Kahvaltı, 1958