We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Bu günlerde Venezuelalı arkadaşımla çocuklarımızın eğitimi hakkında konuşuyorum, ikimiz de çocukların zaman zaman sergilediği bazı kötü davranışlardan endişe ediyoruz. Bazı davranışlar konusunda endişeliyiz ve bu tutumlardan sorumlu muyuz diye merak ettik. Sonuçta, çocukların kendi kişilikleri olmasına rağmen, gördükleri veya duydukları tarafından yönlendirilirler. Çocuklar süngerdir, yaşadıklarından öğrenirler.
Çocukları olabildiğince iyi eğitmek isteyen ebeveynler hata yapıyor ve ben yanıldığımı kabul ediyorum. Elimden gelenin en iyisini yapmaya çalışıyorum ama her zaman başarılı olamıyorum. Hoşgörülü bir anne modeline uymuyorum, belki de otoriter olmamaktansa katı olma eğilimindeyim. Her durumda, niyetim her zaman ılımlı olmak, ortada olmaktır. Bu beni ideal ebeveyn-çocuk ilişkisini merak etmeye yöneltti. Çocuklarımızın ebeveynlerinin arkadaşı olmalı mıyız? Uzaklaşmak ve bize saygı duymak daha mı iyi? Hangi eğitim modeli daha iyidir: izin veren mi yoksa otoriter mi?
Çok fazla soru olduğu için, çocuk psikoloğu ve sitemizin işbirlikçisi Silvia Álava'ya ebeveynler ile çocuklar arasındaki ideal ilişki ve onları eğitmenin en iyi yolunun ne olduğu hakkında fikrini öğrenmek için başvurdum. Cevap açıktı: Ebeveynlerin eğitim tarzı dengeli olmalı.
Ebeveynler dengeli olduklarında ve uymaları gereken açık kurallara ve belirlenecek sınırlara sahip olduklarında, bunları olumlu bir şekilde çocuklara aktarabilirler ve çocuklar bu kuralları ve sınırları edinirler.
Psikolog, kuralların olmadığı, sınırların olmadığı ve çocukların istediklerini yapabildikleri müsamahakâr eğitim tarzının çocuklar için uygun olmadığını açıkladı. İzin veren ebeveynler, hiç kimse onlara hayır demediği için hayal kırıklığına tahammül edemeyen çocuklar yetiştiriyor. Ebeveynlerinde güvenlik modeli olmayan çocuklardır, ailelerine güvenemezler çünkü aile ortamında daha güçlü ve daha güçlü olduklarını düşünürler.
Silvia Álava bize "Açık yönergelerin, açık sınırların ve çok açık kuralların olduğu ve ebeveynlerin güven ve güvenlik figürleri olduğu ebeveynlik modelinin oluşturulması çok önemlidir. Bu, bir tarz olması gerektiği anlamına gelmez. otoriter, ondan uzak. " Pedagogumuz bunu bize açıkça anlattı: aşırı otoriter olmak, aşırı derecede müsamahakar olmak kadar kötüdür.
Şuna benzer daha fazla makale okuyabilirsiniz İdeal ebeveyn-çocuk ilişkisi, Diyalog ve yerinde iletişim kategorisinde.