Rusya'daki pozisyon
I.Petrus döneminde Rusya Türkiye ile iki kez savaştı. Mücadele değişen başarılarla devam etti. Azak kampanyaları sırasında, Rusya Azak'ı alabildi ve bir ordu kurmaya başladı. filotilla Karadeniz Bununla birlikte, bu başarı 1711'in Prut kampanyasıyla geçti. Rusya Azak'ı Türkiye'ye geri verdi, güneydeki kaleleri tasfiye etti ve filo yok edildi. I. Catherine ve II. Peter döneminde Türkiye ile ilişkiler barışçıydı. Rusya iç sorunlarla uğraştı.
Peter Büyük Anna Ioannovna'nın yeğeni olan Courland Düşesi'nin 1730'inde bulunan tahtın katılımı, iktidar için yapılan sert bir mücadelenin sonucuydu. Soyluların ana bölümünün çıkarlarını ifade eden gardiyanın desteğiyle Anna, yüce tarafından uygulanan kısıtlamaları reddetti. Yüksek Gizlilik Konseyi feshedildi. Anna İvanovna, gerçek ve hayali rakiplerinin cezasıyla saltanatına başladı. İlk başta çok dikkatli davrandı. Başarısız Tsarina’nın babası A.G. Golitsyn’in mülkte kalıcı olarak yaşaması emredildi ve ailenin diğer önemli üyeleri valiler tarafından imparatorluğun eteklerine gönderildi. Prens Dmitry Mikhailovich Golitsyn ve kardeşi Alan Mareşal Mihail Mihayloviç Golitsyn, bir süredir yüksek rütbelerini ve unvanlarını korudu. Ancak, baskı kısa sürede başladı. Rod Golitsyn ezildi. A. G. Golitsyn ve ailesi Solovki'ye, son imparatorun arkadaşı olan oğlu Ivan Berezov'a sürgüne gönderildi. Kaderi için kaygılarla tükenmiş Mareşal M. Golitsyn, kalp krizinden öldü. 1731'in sonunda, bir başka saha marşı V. V. Dolgoruky, Shlisselburg kalesinde hapsedildi, ancak bir zamanlar Catherine Dolgoruky'yi ente etme girişimini protesto etti. 1736’te, Bay D. M. Golitsyn, ofis, rüşvet ve “tanrısız sözler söylemek” istismarıyla suçlandı. Dmitry Golitsyn, 1737'te öldüğü Shlisselburg'a gönderildi, iki yıl sonra, Prens Ivan Alekseevich'in Novgorod'daki "tekerlek" yoluyla ve Vasily Lukich, Sergey ve Ivan Grigorievich’in "tekerleğiyle" acı çekmesine maruz kaldığı Dolgoruky davasında yeni bir soruşturma başladı. Dolgoruky kafayı kesti.
Yüksek Mahremiyet Konseyi’ni tahrip eden Anna Ivanovna, Ekim ayında 1731’te Bakanlar Kurulu’nu oluşturdu, İşlevler Konseyi’ne benzer, ancak daha da dar. İlk başta üç haysiyet aldı: A. I. Osterman, Prens A. M. Cherkassky ve Kont G. I. Golovkin. 1735’te Golovkin’in ölümünden sonra, P.I. Yaguzhinsky kabine üyeliğine seçildi ve daha sonra da 1738, A.P. Volynsky’de. Aslında, Kabine Osterman tarafından yönetildi. Rusya'da baş döndürücü bir kariyer yaptı ve 1708'te Büyükelçilik Düzeni'nde tercüman olarak hizmete başladı. Enerjik bir diplomat olan Osterman kendini kurnaz ve hatta hain bir saraylı olarak kanıtladı. Catherine I'in altında Menshikov'a olan sadakatini her şekilde gösterdi, Peter II'nin altında eski favorinin düşmesini ve Dolgorukikh'in yükselişini aktif olarak teşvik etti ve Anna Ioannovna'da Dolgorukiy'i kendilerinin peşinden koştu. Ayrıca, hiçbir zaman arkadaşlarından hiçbirine patronluk duymadığı ve açgözlü olmadığı, yapabileceği halde büyük zenginlik sağlamadığı gerçeğiyle ayırt edildi.
Ayrıca, Mareşal BK Minnich imparatorlukta liderliğini sürdürdü ve 1730 Askeri Collegium Başkanı ve İmparatoriçe E'nin favorisi oldu. I. Biron. Rusya İmparatorluğu'nun silahlı kuvvetlerinin başı Burchard Kristof von Munnich, 1721'ta Büyük Peter ile hizmetine başladı Çar Petrus, Minikh'e Kronstadt'ın tahkimatı için yeni bir plan hazırlamasını emretti, sonra onu Riga kalesini incelemesi için gönderdim ve yapılan çalışmadan memnun oldu. 1722-1725 içinde Munnich, Ladoga Kanalı'nın yapımında yer aldı. Onun azmi ve görev duygusu egemenliği çok sevdi. İnşaat ziyaretlerinden birinde, Çar Peter bile şunları söyledi: “Yakında Ladoga Kanalı'nın sonuna varacak; Hizmetimde olan tüm yabancılardan, nasıl harika şeyler yapacağını ve üreteceğini iyi biliyor. ” Prusya elçisi Axel von Mardefeldt, bir keresinde Minich'i "Petrov'un ruhunu kavradığını" söyledi. Gerçekten de, imparator gibi, bu general sadece koyduğu hedefe ulaşmaya çalışmakla kalmadı, aynı zamanda kendisini veya başkalarını da korumadan, huzursuzca yürüdü.
Menichikov ile çok gergin ilişkilere rağmen, Minich, Catherine I altındaki utançlardan kaçmayı başardı. Peter II altında Minich yükseldi. Çar, Minikh'a kontenjanın saygınlığını verdi ve onu St. Petersburg, Ingermanlandia ve Karelia genel valisinin görevine atadı. Osterman gibi Minich de dikkat ve esneklik gösterdi. Yüksek standartların hazırlanmasında bekle ve gör tutumu sergiledi ve planlarının bariz şekilde başarısız olmasından sonra Anna Ioannovna'nın tarafını tuttu. Opala Field Mareşal M. M. Golitsyn ve V. V. Dolgoruky en yüksek askeri görevlere ve rütbelere kadar yolunu temizledi. İmparatoriçe Anna Ioannovna, Minikh'i Askeri Collegium başkanı ve genel saha subayı (tüm topçuların şefi) olarak atadı ve ona alan mareşal rütbesini verdi. 1734’te, Polonya Ardıl Savaşı sırasında, Munnich, Danzig'i aldı.
Tarihçi D.M. Bantysh-Kamensky, Munnich'e şu açıklamayı yaptı: “Munnich'in Sayısı uzun ve görkemliydi. Gözler ve tüm yüz özellikleri, karakterin zekâsını, korkusuzluğunu ve sıkılığını gösterdi; ses ve duruş ona bir kahraman gösterdi. O istemsiz başkalarına saygı ve korku içinde aşılandı; son derece çalışkan ve maceracıydı; yorgunluğu bilmiyordu, az uyudu, sevilen düzeni, toplumlarda nezaket istediğinde, zamanının ilk mühendisleri ve komutanlarıyla aynı hizada durduğunda ayırt edildi; ama birlikte gururlu, hırslı, kurnaz, titiz ve acımasızdı; şan için, kendisine emanet edilen askerlerin kanına değer vermedi; kimseyi sevmek değil, herkese arkadaş gibiydi. ”
İmparatoriçe Anna Ioannovna'nın favorisi Ernst Johann Biron resmen mahkeme görevindeydi (o da baş oda başkandı), ama aynı zamanda tüm halkla ilişkiler üzerinde güçlü bir etkisi vardı. Düşük doğumlu bir adamdı, ancak Anna Ioannovna'nın mahkemesinde bir keşif odası olabilirdi. Yakında akıllı kurlandetler Anna'nın sevgilisine dönüştü. Anna Ioannovna'nın tahta geçmesinden kısa bir süre sonra, Biron soylu bir şekilde kuruldu ve ardından Kutsal Roma İmparatorluğu'nun saygınlığına yükseldi. 1737'te Courland Dükü ve Semigalsky unvanını aldı. Özel nitelik yok Biron farklı değildi. Aynı zamanda pozisyonunu koruyabildi ve acımasızca rakipleriyle ilgilendi. Şüphe yanı sıra, Biron onun büyük kibir, utanç, zimmete ve çeşitli karanlık işlemelere tekrar tekrar katıldığı için dikkat çekiciydi. Biron'un suç ortaklarından biri, Osterman'ın himayesinde olan baş mareşçi Karl Reinhold Levenvolde idi.
Korgeneral (mareşal Genel-Genel) İrlanda menşeli Petr Petrovich Lassi de askeri seçkinlerin kendisine aitti (1736 General Field Mareşal olduğundan). Rus servisine 1700'te girdi, Büyük Peter'in savaşlarına katıldı. D.M. Bantysh-Kamensky’ye göre, Lassi “aydınlanmış bir akla bir nevi kalp ile birleştiğinde, yüce duygular ... askeri işletmelerde barış zamanı temkinli; mahkemenin entrikaını bilmiyordum ... ". Mahkeme meselelerine müdahale etmeden, Lassie çoğu zaman önemli devlet sorunlarının çözümünün bir kenara itilmiş ve nadiren mesleki faaliyetlerinin sınırlarının ötesine geçmiştir.
Bu nedenle, Türkiye’nin savaş yıllarında Rusya’nın başında hem düpedüz parazitler hem Biron ve Leuvenvolde gibi geçici işçiler vardı, hem de yetenekli diplomatlar ve Ostermann, Minich ve Lassi gibi askeri insanlar vardı. Yüksek maneviyatları yoktu, fakat çalışmalarını biliyorlardı ve kaderlerini Rusya'nın kaderi ile ayrılmaz bir şekilde ilişkilendirdiler. İmparatoriçe Anna özel devlet yetenekleriyle parlamadı.
İmparatoriçe Anna Ioannovna
Mareşal Burhard Christoph von Munnich
Silahlı kuvvetlerin durumu
Yeni imparatorluğun iktidara gelmesinden hemen sonra ve onun cesareti, Rus İmparatorluğu'nun silahlı kuvvetleriyle ilgili karmaşık sorunları çözmek zorunda kaldı. Catherine ve Peter II döneminde, onlar itibarsızlığa düştüler. Kısa hükümdarlığı sırasında, Peter II orduya ve donanmaya çok az ilgi duyuyordu, sadece avlanmaya başladı. A. Menshikov'un 1727'taki istifasından sonra Peter II, Askeri Collegium'nın yeni bir başkanını atamak için bile uğraşmadı. Büyük yelkenli gemiler onunla birlikte inşa edilmedi, ancak sadece kürekli gemiler yapıldı. Nisan’da, Yüksek Mahremiyet Konseyi’nin toplantısında bulunan 1728’a göre, imparator, dört filonun ve iki oltanın tüm Rusya filosundan sürekli olarak denize açılmasını ve hatta beş firkateynin seyir için hazır olduğunu emretti. Diğer gemiler, "hazineyi kurtarmak" için limanlarda kalmak zorunda kaldılar. Denizcilerin sürekli olarak filosunu denizde tutma ihtiyacı hakkındaki argümanları üzerine kral, “İhtiyaç gemilerin kullanımı için çağrıda bulunduğunda denize gideceğim; ama dede gibi yürümeyi düşünmüyorum. ”
Haziran ayında, 1730, İmparatoriçe Anna Ivanovna, ordusunda düzeni yeniden sağlamak amacıyla özel bir Askeri Komisyon kurulmasını emretti. Komisyon Munnich tarafından yönetildi. Rus ordusunun temeli Anna Ivanovna saltanatının başlangıcına kadar düzenli bir piyade idi. İki muhafız alayı (Preobrazhensky ve Semenovsky), kırk ordu alayı ve Pers ile savaş halinde oluşturulan ayrı bir Alt Kolordu'nun on yedi alayını içeriyordu. İlk önlemlerden biri, Moskova'daki 1730’te, Izmailovsky adında yeni bir Muhafız alayının yaratılmasıydı (izlenimin yaşadığı İzmailovo yakınlarındaki yerleşimin adını aldı). Anna Ivanovna ve favorileri, “asil” Preobrazhensky ve Semenovsky’nin muhafızları arasında, Rus soyluların en asil ailelerinin temsilcilerinin hizmet ettikleri ve kendilerini saray darbelerinde birbirlerinden ayıran gardiyanlardan şüpheleniyorlardı. Yeni Muhafızlar, aristokrasi ile ilişkili olmayan odnodvortsy'den (ülke sınırlarında yaşayan "hizmetkârların soyundan gelen" ukraintsev-Ukraynalılar ") görevlendirildi. Yardımcı General Leuvenvolde Izmailovtsy'nin albay ve şefi oldu ve doğuştan İskoçyalı Jacob Keith asistanı oldu. 1731’te alayı Petersburg’a transfer edildi.
1731’te iki ordu alayı dağıldı. 1733’te, Pers’le olan birlik anlaşmasının imzalanmasıyla bağlantılı olarak, Kara Kuvvetleri’nin alayları Rusya’ya iade edildi ve orduna katıldı, beş alay dağıldı. Sonuç olarak, Porto ile savaşın başlaması ile birlikte Rus piyade üç muhafız ve elli ordu alayına sahipti.
Askeri Komisyon tarafından geliştirilen devletlere göre, barış döneminde, bir ordu alayı 1406 insanlarından oluşmak zorundaydı: 38 memurları, 68 görevlendirilmemiş memurları (çavuşlar, korporatörler, vb.), 1152 ayrıcalıkları ve 148 savaşçı olmayan askerler. Savaş zamanında, alay sayısı 1556 kişilere yükseldi. Her ordu alayı iki tabureye ve her tabur dört şirkete bölündü. Muhafız alayı ordusundan çok daha fazlaydı. Preobrazhensky alayı dört taburdan ve Semenovsky ve Izmailovsky alaylarından oluşuyordu - her biri üç tabur. Denizciler füzilier denirdi. Çakmaktaşları (fuzeas) ve kılıçlarla donanmışlardı. 1731'ta onlar için yeni bir tür düdük çıkarıldı. Peter I tarafından kabul edilen eskisi gibi, 19,8 mm bir kalibreye sahipti, ancak biraz daha farklıydı (147 yerine 142 santimetre) ve büyük bir ağırlık (5,7 yerine 5,5 kg). Hedeflenen atış poligonu üç yüz basamağı geçmedi. Her özel askerin yanında iki mühimmat çantasında taşıdığı yirmi mermi vardı. Kişi başına otuz daha fazla merminin özel vagonlardaki kutulara taşınması gerekiyordu. Yakın dövüş tüfekler için üçgen süngü uzunluğu 44,5 ile donatıldı, bkz. 1737'te, füzeler tekrar kısalmaya karar verdi. Ek olarak, kutu, 1715 ve 1731 örneklerinde olduğu gibi, demir pimlerle değil, aynı zamanda üretimi yapan kilitleme halkalarının yardımıyla kutuya tutturulmuştur. оружия ve ucuzlaştırdı. Ancak, tüm ordu alaylarına Anna Ioannovna döneminde tek tip silahlar sağlamak mümkün değildi ve çoğu zaman aynı alayda bile birbirinden farklı fuseaslar vardı.
Fusilier piyadelerine ek olarak, balina kadınlarına, el bombasıyla birlikte el bombalarıyla silahlanmış askerleri de dahil ettiler. Peter I döneminde, özel grenadier alayları kuruldu, ancak 1731'te, Minich inisiyatifinde dağıldılar ve grenadier'ler şirket başına on kişi oranında piyade alayı arasında dağıldılar. O zamandaki el bombaları oldukça ağır (2,5 kg) olduğundan, en güçlü ve en uzun askerler kız çocuklarına seçildi.
Xeox ile 1700 yılı arasında Preobrazhensky alayının özel ustası
Piyade alayı çavuşları, uzun şaftlar üzerinde küçük baltalar ile yularlarla donandı. Savaşçı olmayan askerler, kılıç yerine Prusya tarzı yarı kılıçlar giydiler. Memurların kılıçları ve kanatları olması gerekiyordu. Espanton, düz ve geniş bir ucu olan kısa bir mızrak ve bir savaş silahından ziyade bir törendi. 1736’te, Bay Munnich, memurların Espanton’u “mevcut düşmana karşı ihtiyaç duyduklarını bilmedikleri için” yürüyüşüne götürmemelerini emretti. İşe yaramaz mızrak yerine memurlar süngülerle kısa tüfekler aldı. Minikh inisiyatifiyle Tatar süvarileriyle savaşmak için piyade alayı pikener ve suretochnye mızrakları ile donatılmaya başladı. İlk silah, konuşlandırılmış yapıyla, ikinci rütbenin askerleri. İkincisi, ağır olanlar özel çubuklara yerleştirildi ve bir çeşit anti-cavalier kirpi haline getirildi. Yürüyüşe devam eden her alayda, 288 seçici kopyaları, 1200 dikiş kopyaları ve 48 çubukları olmalıydı.
Açıkça talihsiz bir yenilik, örgülerle toz haline getirilmiş saç stilleri askerleri için yılların 1730'inde piyasaya sürüldü. Bu saç stilleri savaşçılardan çok zaman aldı ve çok hijyenik olmadığı ortaya çıktı, çünkü bazı raflarda, toz yokluğunda, kvaslarla karıştırılmış un kullandılar.
Süvariler ciddi bir yeniden yapılanma geçirdi. 1730 tarafından, normal süvari yalnızca 33 alayını numaralayan ejderhalardan oluşuyordu. Ejderhalar bir çeşit “sürme piyade” idi ve hem ayak hem de at oluşumunda savaşta eğitildiler. Ancak, ejderhalar, piyade olarak hizmet edebilmesine rağmen, tam teşekküllü süvari değildi. Minich ordu için yeni devletler kurarak, eski 1704 sayfasını değiştirdi, orduya ağır süvari birliklerini tanıttı (kiracı). Cuirassiers, Rus süvarilerinin şok gücü olacaktı. Göğsü koruyan (cuirass), en iyi atları alan ve yoğun bir eğitim almış zırhla donatıldılar. Cuirassiers, düşmanın ağır süvari darbesine dayanmak ve Türk birliklerine karşı hareket etmek zorunda kaldı. Maalesef, maddi sıkıntılardan dolayı, Türklerle olan savaşın başlamasıyla, sadece üç müşteri alayı yaratmayı başardılar.
Buna ek olarak, 1731'in başlangıcında, İmparatoriçe Anna Ioannovna, “Eski Yaşam Alayı At Muhafızlarını çağırmak ve Muhafızlara karşı rütbe almak ve görevlendirilmemiş subayların ve sıradan bin kişinin alayında olmak” şeklinde bir kararname yayınladı. Rus ordusunda en ayrıcalıklı olanlardan biri olan Yaşam Muhafızları At Alayı bu şekilde ortaya çıktı. Çarın kendisi bu alayın albay rütbesini verdi ve Yaguzhinsky'ye bir teğmen albay atadı. Bu nedenle, tüm yeniden oluşumlardan sonra, Rus süvarileri, neredeyse 3 bin kişiye hitap eden bir Muhafız, 29 Cuirassiers ve 36 ejderha alaylarını içeriyordu.
1731 durumuna göre, bir ejderha alayının sayısı barış zamanında 1093 ve savaş zamanlarında 1225 kişi idi. Alayın cuirassiers sayısı değişmedi, daima 974 erkeğine eşit oldu. Her ejderha veya cuirassier alayı on şirkete bölündü. Ejderhalar süngü, kılıç ve tabanca ile tüfekler ile donanmış. Cuirassiers için, füzeler yerine, kısaltılmış karabinalara sahip olduğu ve geniş şifrelerinin ejderhalardan belirgin şekilde daha uzun ve daha ağır olduğu belirtildi.
Anna Ivanovna zamanında topçu tarla, kuşatma ve serflere bölündü. Her piyade ordusunda, 1731’in durumuna göre, çekirdeklerde üç kilo (1,2 kg) vuracak iki top olması gerekiyordu. Ejderhalar alay başına yalnızca bir topa sahipti, ama tüm alaylara sahip değildi. Ayrıca, 1046 görevlileri ve daha düşük rütbelerden oluşan ayrı bir Topçu alayı yapıldı. Ayrı bir birim olarak hareket etmedi, ancak tarla koşullarında, duruma bağlı olarak, birliklere atanan on şirketten keyfi büyüklükte Tugaylar kuruldu. 1731'in durumuna göre Topçu Alayı, 63 silahlarına atfedilmiştir. Tarla topçuları üç, altı, sekiz ve on iki kilo top, duba ve yarım kanda topuklu silahlarla, ayrıca harçlarla ateş yakmak için özel topçu silahlarıyla donatıldı. En çok kullanılan ve üç kiloluk top toplayan üç kiloluk toplardı. Silahlar çekirdeklerle, patlayıcı bombalarla, [metal mermilerle - üzüm avcısı ve marka silahlarla (özel ateşli mermiler) ateşlendi. Örneğin her üç kiloluk tabanca için, 120 çekirdeği, 25 bombası ve 30 kart şarjı olduğu varsayılmıştır.
1737’te, Bay Munnich, ordunun ateş gücünü güçlendirmek için alaycı topçuların güçlendirilmesinin gerekli olduğu sonucuna vardı. Önerisi üzerine İmparatoriçe Anna Ioannovna, her piyade alayı için dört üç kiloluk top ve her ejderha alayı için iki tane reçete yazan kişisel bir kararnameyi kabul etti. Sonuç olarak, topçu topunun ateş gücü iki katına çıktı; bu, Osmanlılar ve Kırım Tatarları ile olan savaşlarda büyük yarar sağladı. Topçudaki artış, o zamanki en hafif olan üç kiloluk top pahasına gerçekleşti, bu nedenle alayların hareketliliği pratik olarak azalmadı.
Kuşatma topçusu üç kolordu. Açıklanan zamandaki temeli, Peter I uyarınca olduğu gibi büyük kalibreli kuşatma topları değil havanlardı. Kale topçusu, garnizonlar ve kalelere yerleştirildi ve zamanın gerekliliklerini karşılayan silahlarla birlikte, çok sayıda eski model kullanıldı. Kuşatma ve serf topçularının durumları birçok değişikliğe uğradı, ancak Komisyon tarafından geliştirilen seçeneklerin hiçbiri onaylanmadı. Ana üsleri St. Petersburg, Bryansk, Osered'de bulunuyordu.
Rus ordusunun ayrıca bir mühendis alayı ve bir maden şirketi vardı. Ayrıca, iç hizmete yönelik garnizon birlikleri vardı. Ayrıca piyade ve ejderhalardan oluşuyordu. 1730 tarafından garnizon birlikleri kırk dokuz alaydan ve iki ayrı piyade taburundan, dört alaydan ve iki ayrı ejderha filosundan oluşuyordu. 1734-1736 içinde onlara üç tane daha ejderha alemi eklendi. Asıl işleve ek olarak, garnizonlar, asker ordusuna gönderilmeden önce acemi askerlerin ilk eğitimi ile meşgul edildi.
Rus ordusunda düzenli askeri birlikler ile birlikte sayısız düzensiz oluşumları içeriyordu. Kazaklara dayanıyordu: Don, Küçük Rusya, Chuguev, Yaik, Slobodsky, vb. Anna Ivanovna saltanatında kayıtlı (yani yetkililer tarafından resmi olarak kayıtlı) Don Kazakları sayısı 15 bin kişi hakkındaydı. Minikh, Donians'ı çok takdir etti ve emirlerinden birinde “hizmet ve anavatan konusunda daha sadık ve hevesli olduklarını, daha fazlasını talep etmenin imkansız” olduğunu yazdı. Kazaklar en çok hafif süvari ve askeri istihbarat rolünü oynadı. Atlar, silahlar ve kıyafetler kendi pahasına. Kazak silahlanma, mızrak, kılıç, süngü olmayan bir silahtan oluşuyordu, ancak düzenli olmayışı nedeniyle çok çeşitliydi. Kazaklar, münferit zanaatkarlardan satın alınan, Rus silahlı üreticilere tüfek ve kılıç siparişi vermişlerdir. Bir kampanyaya gidiyorlar, farklı kompozisyon raflarında birleşiyorlardı.
Kazakların hala iç özerkliğin bir kısmını koruduğunu belirtmekte fayda var. Yetkililer, özellikle Küçük Rus Kazakları konusunda şüpheliydiler (kayıtlı Küçük Rus Kazakları'nın sayısı 50 bin kişi civarındaydı - bütün bir ordu). Peter I'in altında bile, 1722'ta, hetmanların seçimi kaldırıldı ve tüm Sol-Bank Ukrayna'nın yönetimi Küçük Rus Collegium'a devredildi. Ancak, Osmanlı İmparatorluğu ile sürekli savaş tehdidi hükümeti Kazaklara taviz vermeye zorladı. 1727'te Çar Peter II, Küçük Rus Collegium'sunu ortadan kaldırdı ve Mirgorodsky albay Danila Apostol olan bir süvari seçilmesine izin verdi. Hetman'ı kontrol etmek için “Bakan” Fedor Naumov görevlendirildi. Apostle Ocak ayında 1734'te öldü ve Bakanlar Kurulu kararı ile güç, Çarlık yetkilileri ve Kazak memurlarının kolektif bir organı olan Hetman'ın Kuruluna devredildi. Bu karar, ustanın işkence ettiği Kazakların hoşnutsuzluğuna neden oldu. Ustabaşı, Polonyalı gentry - fahişe kibir, aptallık ve açgözlülüğün en kötü niteliklerini emen tuhaf bir sosyal grubuydu.
Bu nedenle, Türkiye ile savaş sırasında 1735-1739. Rus komutanlar, Küçük Rus Kazaklarını büyük şüpheyle görüyorlardı. 1739’taki Minich, Glukhov’dan geçiyor ve kendisi için elverişsiz olan yerel mahkemenin kararını öğreniyordu, hakimlere bağırdı: “Bu tür hakimleri asmanız ya da bir kırbaçla Sibirya’ya göndermeniz gerekir!” Rogue yazdı ve kanal yargıladı. "
Askeri olarak organize edilenler ise Slobodian ve Chuguev Kazaklarıydı. Hem barış içinde hem de savaş sırasında Banliyö Kazakları, Ukrayna bölünmesinin komutanına bağlı bir tugay oluşturan beş alayda birleşti. 1729'ten 1731'e kadar her beş Slobodsky alayından dördü Kazaklardan bir düzenli şirketten oluşuyordu. 1736'te her alayda iki şirket vardı ve 1739'te on normal Kazak şirketinin tümü Sloboda Alayı'na dahil edildi. Chuguev Kazakları, üçü asıl Kazak olan beş yüz üyeden oluşan bir alayda birleştirildi ve iki yüzü vaftiz edildi Kalmyks. 1734'ta, Buzuvluk Nehri'nin ağzında Yeni Sich'e yerleşmiş Zaporozhye Kazakları, yine Rus vatandaşlığına alındı. Osmanlılara karşı mücadelenin büyük deneyimi onları Rus ordusu için çok değerli kılmış, ancak özgürleştirmeye alışkın olan Kazaklar da oldukça disiplinsizdi ve bu da onu rahatsız etti.
Süvariler de Rus ordusunun bir parçasıydı. Çar Peter bile, diplomatlarına Küçük Rusya'ya yerleşen ve "Roma Sezar'dan aldıkları gibi" maaşlar sağlayan Sırpları, Hırvatları, Macarları işe almalarını talimat verdim. 1731 tarafından çoğunlukla Sırplar olmak üzere yaklaşık dört yüz serseri vardı. 1737'te, zaten savaş sırasında, Albay Stoyanov Sırp Süvarileri'ni kurmayı başardı ve bir yıl sonra, Albay Kuming, Macaristan'dan Süvariler'e getiren iki süvari firmasını Macaristan'dan getirdi. 1739'te Prens Mamukov-Davydov, 74 halkının bir parçası olarak bir Gürcü Hussar şirketi kurma izni aldı. Eski gerekçelerle, bütün hussarların hükümetten maaşlar alması ve sınır bölgelerinde toprak arsaları kendilerini desteklemesi gerekiyordu.
1731’te, Minich, Küçük Rusya’yı Tatar baskınlarından “Seversky Donets ile Berestovaya ve Orel nehirleri arasında ve Seversky Donets hattı boyunca düzenlemeyi ve düşman geçidinin tehlikeli yerlerinin bir kale yapmasını” sağlamak için savunmasını önerdi. Bu hattın savunması, yeniden düzenlenmesi Albay Tarakanov ve Debrigny'ye atanan kara militanlarına verildi. Faaliyetlerinin bir sonucu olarak, dokuz tanesi (dört piyade ve beş süvari) hatta yerleşmiş yirmi Landmilitsa alayı oluşturuldu, gerisi sadece savaş döneminde toplandı. Milisler evlerinde yaşadılar ve bir haneleri vardı, ama aynı zamanda sürekli (ve çoğu Kazak gibi periyodik olarak değil) görev yaptılar. Yaz aylarında özel kamplarda eğitim için toplandılar.
Ayrıca, ustaları tarafından yönetilen Kalmyk müfrezeleri, Rus ordusunun bir parçasıydı. Yaylar, kılıçlar, mızraklar ve diğer silahlarla donanmışlardı.
Devam edecek ...