Aşk / Nefret
Fantezi Yeni Havaalanları Hava Yolculuğunun En Zararlı Bölümünü Düzeltemiyor
Aslında daha da kötüleştirebilirler
Dünyanın LaGuardias ve Newarks'ında gezintiğini bilmezsiniz, ancak havaalanları büyüyor ve büyüyor. Uçak yolcuları her yıl milyonlarca kilometre daha uçarken, ülkeler onlarca yıllık geçmişin faydacı tesislerinden uzaklaşıyor ve ünlü mimarlar tarafından tasarlanan hayranlık uyandıran yapılara doğru dönüyor.
Geleceğin büyük havaalanlarının iki ortak noktası olacaktır. Birincisi doğa odaklı tasarımları olacak - hepsi ışıkla ıslatılmış, ağaçlarla ve diğer yeşilliklerle dolu camdan yapılacak. İkincisi, hepsinin gezegeni öldürmesine yardımcı olacakları.
Örneğin Pekin'de dünyanın en büyük havalimanı önümüzdeki yıl açılacak. Geç Zaha Hadid tarafından tasarlanan terminali, yılda 100 milyon yolcuya ev sahipliği yapacak ve Amazon'un HQ2'siyle yaklaşık aynı alanı kaplayacak. Singapur'da, dev bir takıya benzeyen tamamen cam bir yapı da gelecek yıl açılacak. Mexico City'de yetkililer, Lord Norman Foster tarafından tasarlanan 13 milyar dolarlık bir cam kubbe havaalanı planladı. (Vatandaşlar kısa süre önce maliyet endişeleri üzerine projenin yapımını duraklatmak için oy kullandılar.)
Başkan Donald Trump'ın havaalanlarının “üçüncü dünya ülkelerine” benzediğini söylediği ABD'nin bile çalışmalarında kendi mega projeleri var. Yeni havalimanının kendi küçük şehrini içereceği Denver veya önümüzdeki baharda 1 milyar dolarlık yeni, ışık dolu bir terminalin açılacağı New Orleans'ı kullanın. New York'ta, kentin kötü şöhretli büyük havaalanlarını yüksek tavanlı mimari harikalara dönüştürmek için büyük yenileme çalışmaları devam ediyor.
Bu iyi finanse edilen projeler, doğal ışık, akan su ve bol miktarda yeşillik ile dolu iç mekanlar yaratarak yolcunun konforuna benzeri görülmemiş bir prim veriyor. New York'taki yeni John F. Kennedy Uluslararası Havaalanı görkemli kavakların yanı sıra Central Park ve High Line'ın minyatür versiyonlarıyla dolu olacak; Finlandiya, Helsinki'de yeni bir havaalanında güneşe açılan ahşap panelli tavanlar bulunacak; Singapur'daki Changi Havaalanı da gerçek bir yağmur ormanı içerecek. Ancak, iyi olmalarına rağmen, bu muhteşem terminaller, havayolu endüstrisinin iklim değişikliğine yaptığı büyük ve artan katkının yeşil yıkamanın ikincil etkisine sahip olacaktır.
İklim değişikliğini düşündüğümüzde, araçların trafikte otururken egzoz çıkardığını hayal ediyoruz. Ancak hava yolculuğu, büyük ve büyüyen bir karbon emisyonu oranına sahiptir - Avrupa'dan Avustralya'ya yapılan bir uçuş, bir yıl boyunca bir araba sürmekle yaklaşık aynı miktarda CO2 üretir. Ve olumsuz etkiler sadece karbonun ötesine geçiyor: Uluslararası uçuşlar da metan ve ozon gibi büyük miktarlarda daha güçlü sera gazı salıyor.
Şu anda, hava yolculuğu küresel taşımacılık emisyonlarının sadece yüzde beşini oluşturuyor, ancak sanayi kontrolsüzleştikçe ve diğer sektörler ayak izlerini azalttıkça önümüzdeki yıllarda bu yüzde 20'den fazla olabilir. Avrupa ve Amerika Birleşik Devletleri'nde düşük maliyetli havayollarının çoğalması ve Asya'nın çoğunda yeni bir orta sınıfın ortaya çıkmasıyla, önümüzdeki 20 yılda hava yolculuğunun iki katına çıkacağı ve 2036'da yaklaşık 8 milyar yolcunun uçması bekleniyor.
Uçakların onlarca yıldır dünya için kötü olduğunu bilsek de, ne sanayi ne de uluslararası topluluk havayolu emisyonlarını düzenlemek için önemli adımlar atmadı. 1992 Birleşmiş Milletler İklim Değişikliği Çerçeve Sözleşmesi'nde, katılan ülkeler uluslararası hava yolculuğunu düzenlemeden muaf tuttu. Bu muafiyet 1997 Kyoto Protokolü'nde onaylandı. O zamandan beri hava yolculuğu emisyonları üzerinde hareket eden tek büyük hükümet, 2012 yılında kıtalararası uçuşlarda karbon vergisi oluşturmaya çalışan Avrupa Birliği oldu.
Şu anda, hava taşımacılığı küresel taşımacılık emisyonlarının sadece yüzde beşini oluşturuyor, ancak sanayi kontrolsüzleştikçe önümüzdeki yıllarda bu yüzde 20'nin üzerine çıkabiliyor.
AB, Çin, ABD ve diğer ülkelerden misilleme tehdidinin ardından vergiyi askıya aldı, ancak onların standı uluslararası toplumu tekrar masaya getirdi. 2016 yılında 190 ülke, 2030'dan başlayarak uluslararası uçak seyahati emisyonlarını “dengeleme” politikasıyla düzenlemeyi kabul etti. . Ancak endüstrinin ne kadar hızlı büyüdüğünü göz önünde bulunduran uzmanlar ve izleyiciler, bu reformların emisyon artışını engellemek için hiçbir yere yakın olmadığını söylüyorlar. Ayrıca, uzmanlar ofsetlerin ilk etapta etkili bir politika olduğu konusunda hemfikir değildir: Bireysel çabaların genellikle çevre üzerinde küçük etkileri vardır ve bir bütün olarak politika, iklim eyleminin yükünü hükümetlerden ve şirketlerden gezginlere kaydırır.
En azından şimdilik, havayolu emisyonları bir yerden başka bir yere gitmiyor. Bu, Uluslararası Hava Taşımacılığı Birliği gibi uluslararası kuruluşlar aracılığıyla havayolu endüstrisinin onlarca yıllık lobicilik faaliyetlerinin sonucudur. Ancak uluslararası emisyonların düzenlenememesi de ortak bir trajedi sorunudur. Şanghay'dan Los Angeles - Çin veya ABD'ye yapılan bir uçuştan kaynaklanan emisyonlarla uğraşmaktan kim sorumlu olmalı? Hiçbir ülke, diğer ülkeler olmazsa hava yolculuğunu tahrif ederek kendi ekonomisini incitmek için herhangi bir teşviğe sahip değildir, bu nedenle tüm uluslararası topluluk aynı anda harekete geçmedikçe sorun devam edemez. Bu arada, Avrupa'nın EasyJet'i gibi düşük maliyetli taşıyıcılar, uygun fiyatlı uçak biletlerini her zamankinden daha erişilebilir hale getirdi.
Şimdi, hava yolculuğuna olan talep dünya çapında artmaya devam ettikçe, yeni ve pahalı havaalanları inşa etmek hem gelişmiş hem de gelişmekte olan ülkeler için kazançlı bir yatırım haline geldi. Harap bir havaalanını yenileyen düşünce, bir şehrin canlanmasına yardımcı olurken, parlak yeni bir terminal haritaya bir bölge veya ülke koyabilir. Araştırmalar, yeni havalimanlarının boşlukta olmadığını, daha çok hizmet ettikleri şehirlerle döngüsel bir ilişki yarattığını ve iş, turizm ve ekonomik çıktıdaki artışa katkıda bulunduğunu göstermiştir. Bu arada, mevcut havaalanları kapasiteye ulaştığında, trafik darboğazları aşırı gecikmelere yol açabilir.
Ancak pek çok planlamacı, artan talebe “tahmin etme ve sağlama” modeli ile - mevcut bir havaalanının tıkandığı zaman yeni bir havalimanı inşa etmek - özellikle sıfırdan havalimanlarının inşa edilmesinin onlarca yıl alabileceği düşüncesiyle sonuçlandığına inanıyor. Bunun yerine, bu planlamacılar “talep yönetimi” merkezli bir yaklaşım öneriyor, bu da bir havaalanına gelen araçlar için trafik sıkışıklığı fiyatlandırması, yoğun saatlerde havaalanı iniş alanlarının “slot müzayedesi” ve alternatif yatırım gibi tedbirlerle hava yolculuğuna olan talebin yumuşatılması anlamına geliyor. ulaşım yolları. Ancak yeni havaalanlarının turizmi, ticareti ve istihdamı artırdığı gösterildiğinden, çoğu şehir ve ülke böyle acı bir hapı yutmaktan nefret ediyor.
Havayolu endüstrisinin düzenlenmesini inceleyen Toronto Üniversitesi'nde profesör olan Jessica Green, “Fosil yakıt endüstrisine benziyor,” dedi. “Uluslararası hava yolculuğu hayatımızın kompozisyonunun bir parçası haline geldi, büyük bir iş kaynağı ve sermaye yatırımı için önemli bir hedef haline geldi. Bu nedenle, eğer bunu yaparsak, çok pahalıya mal olur. ”
Şehirler ve ülkeler kendi başlarına turist olarak hizmet veren muhteşem tesislere milyarlar battıkça, karbonun kesilmesine yardımcı olacak düzenlemelere imza atmak için her zamankinden daha az teşvik edecekler. Güzel ve rahatlatıcı oldukları için, bu devasa yatırımlar, havacılık endüstrisindeki iklim felaketini önleme penceresi kapanmaya devam ettikçe gerekli olacak büyük ölçekli değişim olasılığını kapatmaya yardımcı oluyor.
Bu muhteşem terminaller, iyi olmalarına rağmen, havayolu endüstrisinin iklim değişikliğine sağladığı büyük ve artan katkının yeşil yıkamanın ikincil etkisine sahip olacaktır.
Önde gelen havacılık mimarisi firmalarından biri olan mimarlık firması Corgan'ın ana tasarımcısı Jonathan Massey, büyük havacılık firmalarının terminalleri mümkün olduğunca enerji verimli hale getirerek “havaalanını yeşillendirmeye” çalıştıklarını, ancak yenilenebilir güç kaynaklarının güneş ve rüzgar enerjisi gibi pratik değildir.
Bu havalimanı mega nesneleri bolluğu, yolcu deneyimini tasarım hiyerarşisinin en üstüne yerleştiren havaalanı mimarisindeki bir değişime denk geldi. Dünyanın en üretken mimari firmalarından biri ve havalimanı tasarımında lider olan Gensler tarafından yayınlanan 2013 raporu, “havaalanlarının giderek daha fazla, bağımsız şehir merkezleri olarak tasarlandığını veya genişletildiğini” ve geleceğin havaalanlarının “ sadece yeşil olmakla kalmayacak, ”aynı zamanda doğanın bir uzantısı gibi hissedecek.” Şehirler ve ülkeler, sadece estetik güzellikleri nedeniyle değil, sundukları alışveriş ve eğlence çeşitliliği nedeniyle yeni havaalanları kendi başlarına cazibe merkezi olarak pazarlayacaklar.
Massey, “Geçmişte, yolcunun deneyimi kesinlikle arkaya çekildi,” dedi. “Ama şimdi çok daha önemli hale geliyor - sadece tasarımları yeni teknolojiye uyarlamakla kalmıyor, aynı zamanda sofistike para kazanmanın ötesine geçiyor. Özellikle Çin ve Güneydoğu Asya'da olmak üzere birçok farklı bölgede muhteşem, gerçekten heyecan verici tesisler görüyorsunuz. ”
Corgan, hangi tasarım kararlarının ortalama yolcu için stresi azaltabileceğini anlamak için kapsamlı araştırmalar yaptı ve birçok insan için en iyi havaalanı iç mekanının doğaya olabildiğince yakın olduğunu buldu.
Massey, “Mümkün olduğu kadar çok bitki, iyi çevre düzenlemesi, tweeting kuşları, akan su - bunlar doğru şekilde kullanırsanız insanların stres seviyelerini düşürmeye yardımcı olur” dedi.
Havaalanı tasarımcıları tavsiyelerine kulak veriyorlar. Örneğin Singapur'daki Changi Havaalanı tropik ağaçlar ve gevezelik dereleri ile doldurulacak ve cam tavanı binanın gündüz ışığının doğrudan güneşten geldiği anlamına geliyor. New Orleans'ın yeni terminali palmiye ağaçları ve uzun otlarla dolu bir korunun etrafında toplanacak. Gensler'in San Francisco ve Seul'deki yeni terminaller için tasarladığı tasarımlar, güvenlik hatlarından sonra “bölgeleri yeniden oluştur” özelliğine sahiptir ve Seul havaalanında iki parkın yanı sıra bir kelebek yaşam alanı bulunmaktadır. Fransa, Hollanda ve Tayland'da yakın zamanda açılmış veya yakında hizmete girecek havaalanları da geniş yeşilliklerden yararlanmaktadır.
Bu eğilim ilk başta bir dizi kozmetik tesadüf gibi görünebilir, ancak aslında endüstrinin kontrolsüz büyümesinin mantıksal bitiş noktasıdır: kar marjları büyüdükçe ve havaalanları kamu yatırımı için daha kazançlı bir hedef haline geldikçe, daha fazla tasarım yapabilirler. sadece maliyet odaklı verimliliğin ötesine geçen kararlar. Zamanla bu, gerçekten alışveriş yapmak, yemek yemek, hatta hazırlıksız bir şekilde bronzlaşmak isteyebileceğiniz havaalanlarına yol açacaktır. Bu havaalanları çevredeki şehirler ve bölgelerle daha da iç içe olacak, hava yolculuğuna artan bağımlılığımızı derinleştirmeye yardımcı olacaklar. Ve şansları ağaçlarla dolu olacak.
Yayınlanan 22-04-2020