Konjenital müsküler distrofi (CMD), ilk olarak doğuma yakın veya iki yıl içinde ortaya çıkan bir genetik kas hastalıkları kategorisinin adıdır. Bir dizi semptoma neden olabilen 30’dan fazla koşul için bir şemsiye terimdir. Genel olarak, hepsi kasların ilerleyici zayıflaması veya dejenerasyonu ile ilişkilidir.
Bu makale konjenital müsküler distrofi türleri, nedenleri, semptomları, tanı ve tedavi seçeneklerini tartışmaktadır.
Belirti ve bulgular
Bilim adamları, 30’dan fazla farklı konjenital müsküler distrofi türü tanımladılar, bu nedenle semptomlar büyük ölçüde değişiyor. Konjenital müsküler distrofinin hemen hemen tüm formları kas semptomları içerirken, bazı alt tipler ayrıca zihinsel engelli veya nefes alma veya kalp problemlerini de içerebilir.
Kas distrofileri, hareket etmede güçlük, kas tonusu eksikliği, nefes almada zorluk, hareket veya motor becerilerin kilometre taşlarına ulaşmada gecikmelere veya bazı durumlarda zihinsel engelliliğe yol açabilir. İlerleme hızı farklıdır ve kişiye ve konjenital müsküler distrofi tipine bağlıdır.
Kas Belirtileri
Yaygın kas semptomları şunları içerir:
- Kas Güçsüzlüğü
- Düşük kas tonusu
- Çok gevşek veya yerinden çıkmış gibi görünen eklemler (çıkık)
- Uzuvları düzleştirmede sorun
- Çok sert dikenler veya tamamen düzelemeyen dikenler
Kas Dışı Belirtiler
Bazı kas dışı semptomlar şunları içerir:
- yemek yemede sorun
- Beyin veya göz oluşumu ile ilgili sorunlar
- yutma güçlüğü
- Solunum Problemleri
- Kalp sorunları
- Zihinsel engellilik veya diğer öğrenme sorunları
CMD’nin yaygınlığı
Konjenital müsküler distrofinin tam olarak ne kadar yaygın olduğunu tahmin etmek zordur çünkü bir tanıyı doğrulamak için genellikle genetik testler veya kas lifi örnekleri gerekir. Hastalık Kontrol ve Önleme Merkezleri (CDC), her 100.000 kişiden yaklaşık birinin konjenital müsküler distrofiden etkilendiğini tahmin ediyor.
Konjenital Musküler Distrofi Türleri
Konjenital müsküler distrofinin alt tipleri, durumun fiziksel semptomlarına veya ilk keşfedildiği vücut bölgesine göre kategorize edilirken, şimdi durumun altında yatan biyolojiye göre tanımlanmaktadır.
CMD, hangi proteinlerin hastalıktan etkilendiğine göre sınıflandırılabilir. Üç ana kategori şunlardır:
- Merozinopatiler (LAMA2 ile ilişkili konjenital müsküler distrofi)
- Kollajenopatiler (kollajen VI ile ilgili miyopatiler)
- Distroglikanopatiler (alfa-distroglikanopati ile ilişkili kas distrofisi)
merosinopatiler
LAMA2 konjenital müsküler distrofisi gibi merosinopatiler, hücre dışı matris içindeki proteinlerin işlevini etkiler. Bu matris kas hücrelerini çevreler, yapısal destek sağlar ve hücrelerin sağlıklı kalmasına yardımcı olur.
Her şey yolunda olduğunda, hücre dışı matris içindeki proteinler kasları onarabilir, kas hücreleri arasındaki sinyalleri aktarabilir ve hatta kasların hareket etmesine yardımcı olabilir. Genetik bir mutasyon, bu proteinlerden birinin işlevini değiştirdiğinde, bu işlevler bozulur.
LAMA2 CMD’de durum budur. Mutasyonlar, merosin adı verilen bir protein yapmaktan sorumlu olan LAMA2 adlı bir gende ortaya çıkar. Merozin, kas hücreleri üzerindeki zara ve hücre içi matrise bağlanır ve kas liflerinin stabil kalmasına yardımcı olur.
Merozin eksik veya eksik olduğunda, zayıflamış veya kararsız kas liflerine yol açabilir. Bu, LAMA2 konjenital müsküler distrofisinde görülen yaygın kas semptomlarına neden olur. Bunlar, solunum problemlerine yol açan göğüste kas tonusu eksikliği veya zayıf kasları içerir.
Kollajenopatiler
Kollajen VI ile ilgili CMD, hücre dışı matrisin kendisini oluşturan proteinler etkilendiğinde ortaya çıkar.
Collagen VI, üç “şeritten” oluşur. Her iplikçik belirli bir genden oluşturulur. Bu genlerden birinde mutasyon varsa, iplik ya eksik olabilir ya da olmayabilir. Bu, sağlıklı kas hücrelerini destekleyemeyen kararsız bir hücre dışı matrise yol açar. Zamanla kas zayıflığı veya sıkılaşması gelişebilir.
Kollajen VI ile ilişkili konjenital müsküler distrofinin bazı formları şunları içerir:
- Bethlem Miyopati
- Ullrich konjenital müsküler distrofi
distroglikanopatiler
Bu CMD kategorisi, genetik mutasyonlar alfa-distroglikan adı verilen bir proteinin arızalanmasına neden olduğunda ortaya çıkar. Bu protein genellikle hücre dışı matrisi hücre içindeki hücre iskeleti adı verilen yapısal bir destek sistemine bağlar. Bu, kas hücrelerinin yapısal bütünlüklerini korumalarına yardımcı olur.
Alfa-distroglikandaki bozulmalar, kas hücrelerinin parçalanıp ölmeden önce ne kadar süre hayatta kalacağını etkileyebilir. Ancak bu durum beyni de etkileyebilir, çünkü alfa-distroglikan beyin gelişiminde rol oynar.
Bazı alfa-distroglikanopati formları şunları içerir:
- Walker-Warburg Sendromu
- Kas-göz-beyin hastalığı
- Fukuyama Komutanlığı
nedenler
Konjenital müsküler distrofiye, kas fonksiyonuyla ilgili proteinleri etkileyen genetik mutasyonlar neden olur. Bu değişiklikler ebeveynlerden çocuklara geçebilir, ancak kendi başlarına da ortaya çıkabilirler.
Genel olarak konjenital müsküler distrofi ile ilgili gen mutasyonları çekiniktir. Bu, durumun ortaya çıkması için genin iki kopyasına (her bir ebeveynden bir tane) ihtiyaç duyulduğu anlamına gelir.
Bu aynı zamanda koşulu olmayan iki ebeveynin CMD’li bir çocuğu doğurabileceği anlamına gelir. Çünkü bu ebeveynler taşıyıcıdır. Her birinde genin bir kopyası vardır, ancak herhangi bir konjenital müsküler distrofi belirtisi göstermezler. Çocuk her iki kopyayı da miras alırsa, durumu geliştireceklerdir.
Genel olarak konuşursak, bu, her iki ebeveyn de taşıyıcıysa, çocuğun hastalığa yakalanma olasılığı %25, taşıyıcı olma olasılığı (semptomsuz) ve geni taşımama olasılığı %25’tir.
Otozomal dominant bir şekilde kalıtsal olabilen bazı konjenital müsküler distrofi türleri vardır, bu da genin yalnızca bir kopyasına ihtiyaç duyulduğu anlamına gelir. Örneğin, Bethlem miyopatisi genellikle bu şekilde kalıtsaldır. Bu durumda, Bethlem miyopatisi olan bir kişinin durumu çocuklarına geçirme olasılığı %50 olacaktır.
Teşhis
Konjenital müsküler distrofi çeşitli şekillerde teşhis edilebilir. Süreç, bir sağlık hizmeti sağlayıcısının hastanın tam tıbbi ve aile öyküsünü almasıyla başlayacaktı.
Kaslardaki veya sinirlerdeki elektrik sinyallerini ölçen elektrodiagnostik testler yapılabilir. Bu genellikle sinir bozukluklarını dışlar.
Ayrıca bazı kan testleri de isteyebilirler. Yaygın bir kan testi, kaslar hasar gördüğünde dolaşan bir protein olan kreatin kinaz (CK) düzeylerini ölçer. Bu proteinin yüksek seviyeleri mevcutsa, kasların bir durumdan zarar gördüğünün bir işareti olabilir.
Kasların tam olarak nasıl hasar gördüğünü belirlemek için bir sağlık hizmeti sağlayıcısı kas biyopsisi de yapabilir. Küçük bir kas örneği alınır ve daha sonra analiz için bir laboratuara gönderilir ve mikroskop altında hasar değerlendirilir.
Son olarak, genetik testler, kas hasarı modellerinden sorumlu bir gen olup olmadığını ortaya çıkarabilir.
Tedavi
Şu anda konjenital müsküler distrofinin tedavisi yoktur. Ayrıca CMD’yi tedavi etmek için onaylanmış ilaçlar da yoktur, bu nedenle mevcut seçeneklerin tümü semptomları yönetmeye yardımcı olmak için tasarlanmıştır.
Kılavuzlar, olası kalp ve solunum problemlerini değerlendirmek için düzenli kontrollerin, durumu izlemenin bir yolu olduğunu öne sürüyor.
Konjenital müsküler distrofinin pek çok türü olduğundan ve şiddeti büyük ölçüde farklılık gösterdiğinden, tedavi planları oldukça bireyselleştirilme eğilimindedir.
Bazı yaygın tedavi seçenekleri şunları içerir:
- Hafif egzersiz de dahil olmak üzere kas gücünü artırmak için fizik tedavi
- İnce motor becerileri geliştirmek için mesleki terapi
- Braketler veya diğer hareketlilik yardımcıları
- Skolyozu düzeltmek için cerrahi (omurga eğriliği)
- Gece boyunca solunumun durmasını ve başlamasını önlemek için uyku apnesi cihazları dahil olmak üzere solunum yardımı veya bazı ciddi durumlarda ventilasyon
Özet
Konjenital müsküler distrofi, doğum sırasında ortaya çıkan bir grup genetik kas hastalığıdır. Zamanla kasların zayıflamasını ve dejenerasyonunu içerir. CMD, hareket kabiliyeti ve kas tonusu eksikliğine, ayrıca nefes alma ve yeme zorluğuna ve muhtemelen zihinsel engelliliğe neden olabilir.
Konjenital müsküler distrofi, özellikle sizin veya çocuğunuzun yaşamına getirebileceği sınırlar göz önüne alındığında, üzücü bir tanı olabilir. Mevcut en iyi tedavi planını belirlemek için sağlık uzmanınızla birlikte çalışın. Şu anda minimal tedavi seçenekleri olmasına rağmen, CMD’yi tedavi etmek için yeni ilaçlar ve tedaviler geliştirmek için araştırmalar devam etmektedir.