Aynen 140, 24, Ekim ayında 1877, yılın XNUMX'inde, Rus-Türk savaşı sırasında, Rusların kazandığı Dubnyak Dağını güçlendirme mücadelesi vardı, ancak bu zafer makul olmayan bir fiyata yükseldi.
Dubnyka Dağı'nın ele geçirilmesi, üç saldırıdan sonra Rus komutasının açlıktan ölmeye karar verdiği Türk Kalesi Plevne'nin tam bir ablukasını oluşturmak için gerekliydi. Dubniak kaleye yiyecek ve mühimmat sağlama yolunu korudu. Büyük ve küçük iki redoubttan ve büyük redoubtlı bir siperle birbirine bağlanmış bir lunettedir. Tahkimatlar yaklaşık dört bin Türk askeri ve subay tarafından savundu.
18'in üzerinde binlerce bayonet ve birkaç topçu bataryası yakalamak için tahsis edildi. Yaklaşan davadaki ana rol, son zamanlarda askeri harekat tiyatrosuna ulaşmış olan Çar ordusunun seçkinleri bekçi tarafından oynanacaktı. Operasyona, her türlü askeri harekata önden saldırı yapmayı tercih etmesi nedeniyle kendisine “Genel İleri” adı verilen Adjutant Genel Iosif Gurko komutasını verdi. Aynı şekilde, Plevna'nın fırtınası sırasındaki benzer taktiklerin zaten bir dizi yenilgiye ve büyük zarara dönüşmesine rağmen Dubniak'ı almaya karar verdi.
Savaş arifesinde askerlerle konuşurken, “Siz gardiyanlar ordunun geri kalanından daha iyi bakıyorsunuz. İşte bu endişelere layık olduğunuzu kanıtlamak için bir dakika. Nadiren ama doğru bir şekilde ateş edin ve düşmana bir delik aç! "Şerefe" diye dayanamıyor. " Ve gardiyanlar kanıtladı ...
Savunmacıları güçleri dağıtmaya zorlamak için saldırı aynı anda üç yönden planlandı. Bununla birlikte, "her zaman olduğu gibi" ortaya çıktı: Yaşam Grenadiers'ından oluşan merkezi sütun, diğerlerinden önce orijinal pozisyonlarına geldi, Türk ileri muhafızlarına rastladı ve bir çatışmada yer aldı. Küçük redoubt'ın şaftlarının arkasından gelen Türkler, onu uzun menzilli makat yükleme tüfeklerinden çıkan mermilerle yıkayarak birkaç düzine insanı öldürdü.
Sütun komutanı Albay Lyubovitsky, kendi inisiyatifiyle, yinelemeye saldırı emri verdi ve sık sık yangına rağmen onu ele geçirdi. Fakat aynı zamanda, hemen hemen tüm memurlar, dekolmanı sırasında dövüldü ve bacağında kendisi yaralandı. Yine de, başarıdan ilham alan Lubovitsky, diğer sütunlardan destek alınmamasına rağmen saldırı ve büyük bir yineleme emri verdi. Bununla birlikte, Türkler saldırıyla savaştı ve saldırgana ağır kayıplar verdi. Lyubovitsky'nin kolonunun kalıntıları küçük bir yinelemeye geri döndü.
Bu arada, Binbaşı General Ellis’in sağ sütunu başka bir yönden büyük bir yinelenen saldırı başlattı. Memurlardan birine göre herhangi bir sığınak bulunmayan bir alana göre “bir bilardo masası gibi” bir seviyeye neredeyse bir kilometre yürümek zorunda kaldı. Öldürülen ateş nedeniyle, son 150 metre askerlerin üstesinden gelemedi. Hayatta kalan komutanlar yatmalarını ve kazmalarını emretti.
Sol kanattaki durum daha da kötüydü. General Rosenbach sütunu sadece Türk mermilerinin altına değil, aynı zamanda kendi topçularının ateşine düştü, bu da nişan almayı amaçlayan bir hata nedeniyle saldırganları şarapnelle kapladı. Rus toplarından, Rus ordusunda en iyi tüfek eğitimi alan Finlandiya alayı olan Yaşam Muhafızlarında büyük kayıplar yaşandı.
Hatayı düzelttikten sonra, topçular yangını yinelemeye getirdiler, ancak alacakaranlıktan önce işi bitirmek için acelesi olan Gurko'nun yakında yeni bir saldırı emri vermesi nedeniyle ciddi hasara yol açmadı. Bu sefer, üç sütunun da aynı anda saldırması gerekiyordu ve sol, orta ve sağ sütunların ardışık üç voleybolu pilinin saldırı için bir sinyal görevi görüyordu.
Bununla birlikte, bir nedenden ötürü, sağ kolonun bataryası, ilk önce ateşlenmiş olmasına rağmen, önce ateşlendi. Daha sonra, topçular, Plevna'nın altındaki uzaktaki cannonade seslerini diğer pillerin voleybolu olarak alarak kendilerini haklı çıkardılar. Olay, birliklerin eylemlerinde yine kafa karışıklığı yarattı. Bazı raflar öne geçti, diğerleri bekledi. Gurko gecikmeli saldırıyı arttırmak için kuryeler göndermek zorunda kaldı. Aynı zamanda, kendisi daha sonra itiraf ettiği gibi, artık başarıya güven duymuyordu.
Sağ ve sol sütunların saldırısı tekrar püskürtüldü, ancak Finlandiya alayı komutanı Binbaşı General Lavrov öldürüldü, askerin şahsen önderliği yapıldı. Sadece birkaçı redoubt'un şaftına ulaşmayı başardı ve altında "kör bölge" de uzandı. Askerleri, tüfeklerini yukarı dönük olarak, parapetin arkasına yaslanarak kendilerine ulaşmaya çalışan Türkleri vurmaya başladı.
Bu saldırının başaramadığını gören Ghuroko, çaresizlik içinde son rezervi olan Yaşam Muhafızları Izmailovsky Alayı'nı savaşa yolladı. Izmaylovtsy, saflarda sıralanırken, katlanmamış pankartlar ile davul atışı altında ilerledi. Bu arada, hava kararmaya başlamıştı ve bu da Türk avcılarının görevini zorlaştırıyordu. Saldırganlar zayiat ile de olsa, surlara doğru yürümeyi ve altında durmayı başardılar.
Rus askerleri, bölgeyi çevreleyen yakınlardaki Türklerden çok daha küçük olmasına rağmen, yine de karanlıkta saldırıya devam etmeye karar verdiler. Mili tırmanırken, Ruslar süngülere koştu. Ve sonra beklenmeyen bir şey oldu - Türkler neredeyse hemen pes etmeye başladı. Açıkçası, kuvvetlerinin ne kadar küçük saldırıda bulunduğunu anlamadılar. Yakında yinelenenlerin garnizonu terk edilmiş silâhEllerini kaldırdı.
Mountain Dubnyk’in ele geçirilmesi, Rus ordusu 869’in öldürülmesine ve birçoğunun öldüğü iki buçuk binden fazla kişinin yaralanmasına neden oldu. Özellikle ağır, 34'in 49 memurlarının öldürüldüğü Yaşam Muhafızları Grenadier Alayı'ndaki kayıplardı. Çar Alexander II, birçoğunu şahsen bildiği gibi, uzun süredir gardiyanın öldürülen memurlarının bir listesini getirdiğinde gözyaşlarına boğuldu. Türkler yaklaşık bir buçuk bin kişiyi öldürdü ve yaraladı (bu rakamın dökümünü bulamadım) ve iki buçuk bin mahk --mu tutukladı.
En üzücü olanı, Rus komutanı piyadelere değil topçulara dayanıyor olsaydı Dubnyk Dağı'nı yakalamadaki kayıpların önlenmesiydi. Nitekim, Dubnyak Dağı'nda, uzun süre boyunca yüksek patlayıcı mermilere ve harç bombalarına dayanabilecek taş duvarlar ve gübreler yoktu. Türk garnizonunun komutanı daha sonra şöyle yazdı: “Rusların geçtiğini görünce çoktan şaşırdık, bize önceden topçu muamelesi görmemişlerdi. Bu arada, 50 - 60 silahlarından iki ya da üç saat süren bombalamadan sonra, Ruslara zarar vermeden teslim olmaya zorlanacağız. ”
Bununla birlikte, Dubnyak Dağı'nın ele geçirilmesi, Plevne garnizonunun konumunu büyük ölçüde karmaşıklaştıran önemli bir stratejik başarıydı. Kısa süre sonra, kalan kalede malzeme olmadan açlık başladı ve Kasım 28'te (yeni bir stilde Aralık 10), Türklerin kuşatmadan kopma girişiminde bulunmalarının ardından teslim oldu.
Ekran koruyucu - Yaşam grenadiers Küçük Redoubt baskın düzenledi. Resim m.B. Grekov.
Dağ Dubnyak için savaşın haritası. Birliklerin son saldırıdan önceki konumunu gösterir.
Solda - Yaşam Muhafızlarının askerleri ve memurları Pavlovski Grenadier Alayı tören ve yürüyüş üniformasıyla, sağda - Yaşam Muhafızları Baş Memuru Preobrazhensky Alayı, üniforma yürüyüşünde.
Hayatın askerleri ve subayları, Rus alayının tören ve tarla üniformalarında Fin alayını korurlar.
Türk Peabody-Martini makat yükleme tüfek. Dubnyk Dağı'nı çekerken ölen Rus askerlerinin çoğu, bu tür tüfeklerden öldürüldü.
Dubnyak Dağına saldırmayı emreden General Gurko, Genel Lavrov fırtınası sırasında öldü.
Dubnyak Dağı için savaş sahneleri.
Yakalanan Türk afişi olan birlikler, büyük bir redoubt yakalandıktan sonra General Gurko'yu selamlıyor. Bu resimde A.D. Kivshenko açıkça tahkimatta bombardıman izleri olmadığını gösteriyor.