Weed, uzun bir süredir Zahab’ın deposundaydı.
“Keşke hepsini gizlice bir yere yığabilseydim…”
Ve onları Morata’nın Sanat Merkezi’ne götürürdü. O durumda da giriş ücreti için çok daha fazla para alabilirdi.
‘Eğer özel bir Zahab heykel galerisi yapsam on kat daha fazla ücret ödeme şartı koyabilirim ve yine de gelmek için herkes para öder.’
Heykellere bakan Weed’in gözleri tutkuyla yanıyordu.
“Heykelleri gerçekten seviyor olmalısın.”
“Elbette. Bu muhteşem heykelleri satmak… Yani, şey… Bu muhteşem heykeller değeri tahmin edilemeyen kıymetli hazineler.”
Weed Zahab’a doğru baktı.
‘Keşke bir canavar ortaya çıksa...’
Bir oymacı olan Zahab zayıf olamazdı. Yaşlı hizmetçiden gelen söylentilere göre bir yandan ay ışığını yontuyorken bir yandan da suikastçıları yenmişti.
Ay Işığı Oyma Kılıcı!
Savaşta saldırı becerisi olarak hâlâ Weed’in ilk tercihiydi bu beceri. Zahab’ın nasıl bir ev inşa ettiğini ve Grapass bölgesinin tam ortasında yaşadığını görünce de; onun gücünü hayal etmek pek imkânsız değildi. En azından gücünün kralı koruyan şövalyelerden daha fazla olduğu kesindi.
‘Serbest biçimli bir heykel. Hayal gücüyle yapılmalı, bu yüzden olağan heykel yöntemi imkânsız. Ama oymacılık becerisiyle hiçbir şey imkânsız değildir.’
Weed, simetri ve hassasiyete dayalı heykeller yapma konusunda tecrübeli biriydi. Versay Kıtası’nı dolaşırken, beğenisine hitap eden her şeyi yontmuştu ve böylece hem gözlem hem de yontma becerilerinde yetkin bir seviyeye çıkmıştı.
Ancak Zahab’ın heykelleri, ortak duyguları ifade etmede bile mükemmeldi.
Bir kadına kekeme şekilde itirafta bulunan utangaç bir genç… Heykelin gövdesi çok orantılıydı, elleri ve ayakları ise gayet olması gerektiği gibi sıradandı. Ancak yalnızca heykelin yüz ifadesi ve duruşundan anlaşılıyordu ürkütücü ve mutlu duygular.
Bir çiçek tarlasına bakan ve birini bekleyen bir geyik. Annesini bekleyen bu küçük ve sevimli geyiğin görüntüsü, sadece heykeldeki ifadeye bakarak doğal bir şekilde anlaşılabilirdi.
Ancak tutkulu bir oymacı, duyguları en ince noktalarına kadar ifade edebilirdi!
“Bunlar gerçekten pahalı... Yani gerçekten mükemmel heykeller.”
“Böyle düşündüğün için gerçekten minnettarım. Eğer meşgul değilsen bana kendi heykellerimden bazılarında yardım edebilir misin?”
“Hâlâ ne tür heykeller yapıyorsun?”
“Uzun zamandır yapmak istediğim iki iş var. Onları ölmeden önce yapmalıyım... Onları tamamlamadan buradan ayrılamam. Senin becerin büyük bir yardım olacaktır. Benimle birlikte çalışmak ister misin?”
----------------------------------------
Zahab’ın Yardımcısı
Zahab’ın bir süredir yapmak istediği heykeller var.
Bu heykelleri tamamlamasına yardım edin!
Bir oymacı olarak bundan daha büyük bir onur yoktur.
Zorluk: Sınıf Görevi
Görev Kısıtlaması: Oymacılarla sınırlıdır. Gelişmiş heykel tekniğine hâkim olma sürecinde yapılmalı. Bu görev tamamlanana kadar Zahab, Grapass’tan ayrılamaz.
Bu görevi reddederseniz tekrar alamazsınız.
----------------------------------------
Weed’in bu görevi reddetmesi için hiçbir sebep yoktu. Bu onun heykeli değildi, bu yüzden mahvetse bile umurunda olmazdı!
“Evet, yapacağım.”
----------------------------------------
Görevi kabul ettiniz.
----------------------------------------
“Peki yapmak istediğin bu heykel nerede?”
Zahab, atölyesinin içindeki bir şeyi örten çarşafı çıkardı.
Temel bir kadın taslağı olan beyaz mermer bir heykeldi bu!
“Eminim diğer tüm oymacılar için de aynı durum geçerlidir. Ama ben sadece heykellerde bulunan güzelliğin büyüsü altında yaşadım hayatım boyunca. Bu hayatımda da canı ve kanı en iyi orantı ila ifade eden bir heykel yapmak istiyorum. Benim hayalim, ilahi güzelliğe sahip bir kadını ifade etmek.”
Sanatsal işlerin çoğunda baskın tema kadındı.
“Ama Grapass’ta bu kadar uzun süre kalınca kadınsı güzelliği tamamen unutmuş gibiyim. Şu anda bu heykel benim üstlendiğim en zor iş, bu yüzden bana yardım edebileceğini umuyordum.”
“Peki ya diğeri?”
“Onun için bir konu seçtim ama henüz başlamadım. Birer birer ilerlemeliyiz, bu yüzden ilk heykeli tamamladıktan sonra anlatacağım sana.”
Zahab, atölyesindeki aletlerini ve malzemelerini Weed’in kullanımı için hazırlamıştı. Hepsi birinci sınıf malzemelerdi, dikkatli kullanılması halinde en az 16-17 yedi heykel üretilebilirdi.
Başlangıçta yardım isteyen Zahab olsa da aslında taslağı ve konuyu şekillendiren Weed’e Zahab yardım ediyordu. Ki bu bile Zahab, Weed tarafından tasarlanan bir heykelin yaratılmasına yardım ettiği için büyük bir fırsattı.
‘Zahab’ı tatmin edecek ne yapabilirim?’
Ortalama bir heykel yaratmak sadece sorun çıkarırdı. Zahab’ın güzellik standardı bir hayli yüksek olacaktı, ne de olsa onun ilk aşkı Kraliçe Evane idi. Weed derin düşüncelere dalmışken Zahab atölyesinin duvarında asılı olan kılıcı tuttu.
Weed heykelleri incelerken kılıcı da görmüştü. Çok özel bir şeyi yoktu kılıcın, ortalama saldırıya sahip olan sıradan bir kılıçtı.
“Kısa bir süreliğine dışarıda olacağım.”
“Nereye gidiyorsun?”
“Biraz hava almak, heykel malzemeleri toplamak ve canavar yakalamak için çıkıyorum.”
Weed zevkten çığlık atacaktı neredeyse!
‘Eğer şimdi kendini bir öldürtebilirse...’
Weed sonsuza kadar bekleyemezdi. Ama öte yandan Zahab’ın nasıl savaştığını da merak ediyordu.
“Ben de seninle gelebilir miyim?”
“Yapılacak acil bir şey yok şu anda, o yüzden gelebilirsin.”
Weed, Zahab’ın nasıl savaştığını görme beklentisiyle onun arkasından koştu. Bir tehlike ortaya çıkabileceğinden dolayı Altın Adam, Sarı Oğlan ve diğer heykel yaşam formları dinlenmek için geride bırakılmışlardı.
‘Eğer mümkünse ne kadar tehlikeli olursa o kadar iyi. Grapass’taki BOSS canavarların düzenli olarak ortaya çıkması güzel olurdu...’
*****
Zahab ormandan geçti ve gizli bir boşluğa girdi.
Bu bir zindan girişiydi! Grapass’ta Weed'in asla girmeye cesaret edemeyeceği bir zindanın girişiydi hem de.
“Beni dikkatle takip etmelisin.”
----------------------------------------
Zindan! Bir Karajak habitatına girdiniz.
----------------------------------------
“Kue!”
Weed, Ork Karichwi gibi çığlık atmıştı. Karajak’lar, devekuşu gibi uzun, ince bacakları olan canavarlardı. Karşılarındakini, komik görünümlerine gülme şansı bulamadan bile öldürebilirlerdi!
İnanılmaz saldırı gücü, insanlara karşı duyduğu yüksek düşmanlıkla birleşiyordu. Yıldırım hızındaydı ve saniyeler içinde yön değiştirme yeteneği vardı. Karajaklar sürü halinde dolaşırlardı ve bu nedenle henüz hiçbir lonca bu canavarları birincil avları olarak avlamamıştı.
Ara sıra yalnız kalmış bir iki tanesini avlarken kolaylıkla başarı elde edilebilirdi. Ancak o durumlarda bile ağır kayıplar yaşanırdı. Ve kimse Karajaklar’ın zindanlarını bulamadığı için yapılanlar hiçbir şeye yaramazdı.
‘Bir Karajak’ın yaşam alanı olması gereken bir yerde az sayıda Karajak olamaz. Kesinlikle daha fazla olmalı.’
Zindanın ismine bakılırsa orada çok sayıda Karajak yaşadığı barizdi.
Bebek Karajak, yetişkin Karajak, anne Karajak, baba Karajak, amca Karajak, dede Karajak, komşu Karajak’lar ve her türlü Karajak! İki insan, bir Karajak ailesine yiyecek olarak teslim ediliyordu şu anda!
Weed mutlu mu yoksa üzgün mü olması gerektiğini bilmiyordu. Durumla ilgili çok fazla belirsizlik vardı.
Sonra uzakta, bazı Karajak’lar belirdi ve bir anda onlara doğru koşmaya başladılar!
“Oyma Kılıcı!”
Ama Zahab kılıcını savurduğunda hızla yere yığılmışlardı. Karajak’lar yanlarından geçmiş gibi gelmişti ama bir şekilde gri bir ışık parlamasında kayboldular.
SCREECCCHHH!
Karajak’lar bu sahneyi görünce yüksek sesle çığlık atmışlar ve sürünün çoğu toplanmıştı. Zahab ışıkla kaplanmış kılıcını savurdu ve korkuluk gibi yere yığıldılar.
Zahab, yıldırım hızındaki Karajak’ları zahmetsizce öldürüyordu.
‘Bu canavarlar düşündüğümden daha mı zayıf? Tabii daha önce Karajak’lara karşı da hiç savaşmadım… Ne de olsa mesaj panolarındaki tüm bilgiler doğru değil.’
Weed bu düşüncelerle meraklanmış ve Zahab’dan birkaç adım uzaklaşmıştı.
BATABATABA!
Karajaklar tarafından her yerinden tekmelenmişti. Koşarak gelip kafasına vuruyorlardı Weed’in.
----------------------------------------
Kritik bir vuruş aldınız.
Zorlukla nefes alıp verebiliyorsunuz.
----------------------------------------
Birkaç saniye içinde bile sağlığı %20 düşmüştü Weed’in. Böyle gitmesi halinde gülünç savunmasından dolayı her an ölebilirdi. Yeterince dayak yedikten sonra Zahab’ın yanına geri döndü.
Zahab’ın kılıcı Karajak’ları acımasızca katlediyordu.
“Kılıç kullanma becerisi de oymacılık yeteneği kadar etkileyici.”
Suikastçılarla yaşadığı olay tesadüf değildi gerçekten de…
‘Bu kadar güçlü olmak...’
Weed her ihtimali düşünüp başarısız olmaya hazırlamıştı kendisini bu avda. Ancak Zahab’ın avlanma hızı öyle fazlaydı ki araya girmek imkânsızdı. Zahab Karajak’ları yenerken nadir bulunan deri, et ve mücevherleri topluyordu.
Böyle avın ardından bir karar verdi Weed.
‘Bundan sonra ona daha arkadaş canlısı yaklaşmam gerekiyor.’
*****
O gözlemsel ve deneysel avdan döndükten sonra heykel bıçağını aldı Weed.
“İlahi güzelliğe sahip bir kadının şekli...”
Bu, eski ve modern zamanlarda sanatçıları bir hayli terleten ve hiçbir sonuç alamadan üzerinde hararetle tartışılan bir temaydı.
Kişi büyüdükçe kadınsı güzellik hakkındaki yargısı değişiyordu. Bir kadının, güzelliğin her yönüne sahip olduğunu söylemek imkânsızdı. Bir sürü farklı insana hitap eden sonsuz çeşitlilikte güzellik tercihi vardı. Nasıl ilahi güzelliğe sahip bir kadın şekillendirecekti ki?
Ama Weed’in yüzünde şeytani bir sırıtış vardı.
‘Seo Yoon var.’
Dış görünüş olarak onun gibi mükemmel biri yoktu. Heykel becerilerini geliştirmek için onun temsilini kullandığı bir zaman bile vardı. Seo Yoon’un gözleri, burnu, dudakları ve teninin yarattığı uyum, onu şekillendirirken Weed’in kalbinin daha hızlı atmasına yetiyordu bile!
Onun bir heykeli olsa o kadar güzel olurdu ki Weed durmadan o heykeli görmek istedi. Seo Yoon’u gerçekten gören diğer insanlar, gördüklerinin gerçek mi yoksa rüya mı olduğuna inanamıyorlar ve gözlerini ondan alamıyorlardı.
Seo Yoon’un bir heykelinde asla başarısız olamaz ve Seo Yoon de mükemmel bir tema olurdu.
“Evet, bu olur.”
Özgüveni taşıyordu şu anda!
‘Zahab’ın standartlarına göre heykelin teması ve duruşu çok önemli.’
Eğer arka plan nesnesi olarak gerçek hayattaki bir nesneyi alsaydı herhangi bir sorun olmazdı.
“Şimdilik biraz ısınalım.”
Zahab’ın heykel malzemelerini kullanarak heykeller yapmıştı Weed.
Karajak ve Kellkog…
Bunlar Grapas’'ta karşılaştığı canavarların heykelleriydi.
Bunda Zahab’ın yöntemini kullanıyordu. Tek bir parçayı yontmak yerine birçok parça yaratıyordu.
Önce küçük bir oğlan heykeli yapmış, ardından etrafını Kelkog’lar ve Karajak’larla çevrelemişti. Bu tehdit ve tehlike dolu sahne bir peri masalı gibi ifade edilmişti. Çocuk, canavarlara dokunmak için ellerini uzatırken korkularına yenik düşmüyordu.
“Karajak’lar ve Kellkog’lar İçin Küçük Bir Lokma” adında bir değerli eser çıkarmıştı ortaya.
Tabii bu sadece pratikti.
Bundan sonra Weed, Zahab’ın görevine başlamaya karar vermişti.
“Ellerini biraz daha gevşetsen daha iyi olmaz mı? Ayrıca sana bir tema hayal etmen için yeterli zamanı vereceğim. Sanırım 1-2 ay düşündükten sonra başlayabilirsin.”
“Sorun değil, şimdi başlayabilirim.”
Zahab ile birlikte heykel yapmaya başlamışlardı.
“Ön kol böyle pürüzsüz olmalı... Çene hattı zor, bu yüzden orayı ben yapacağım.”
Weed, genel heykelin kesin şeklini önerirken, aynı zamanda Zahab’ı ustalıkla yönetiyordu.
Kadının güzelliği sadece dış görünüşünde değildi. Kişisel çekiciliği daha değerliydi ve çok daha fazlasını başarabilirdi. Weed, Seo Yoon’da saklı bulunan çekiciliği gizlice ortaya çıkarmıştı ve o bile güzel olduğunu düşünmeden edememişti.
Bu günlerde sık sık Seo Yoon ile birlikteydi, bu yüzden onun çok güzel olduğunu düşündüğü bir sürü zaman oluyordu son dönemlerde. Ama heykeli şekillendiriyorken fark etmişti ki öncekinden daha güzeldi.
‘O giderek güzelleşiyor.’
Üstat Daron’un neden sadece bir kadını yontmaya devam ettiğini anlayabiliyordu şimdi. Şu anda Seo Yoon’u şekillendirirken içinde çeşitli duygular ortaya çıkmıştı Weed’in ve Seo Yoon’un değerli ifadelerini yakalamak istiyordu.
Bir insanı yontabilmenin sevincini bulduğunu düşünüyordu.
‘Ama şimdilik görevi bitirelim...’
Zahab’la yaptığı görüşme basına yansımadığı için biraz burukluk vardı Weed’in içinde. Hermes Loncası o yayınları izleyerek onun peşine düşebilir ve ona sorun çıkarabilirlerdi ama. Hatta daha da önemlisi heykel yapmak, Weed’in para kazanma kaynağıydı. O yüzden bu sırrı korumak zorundaydı.
Tabii ki Seo Yoon’un bir heykelini yayınlamak da istemiyordu.
Her hayat kıymetliydi ne de olsa!
“Ah, bu güzel kadın… Bu gerçekten ilahi bir güzellik!”
Parçayı şekillendiren Zahab, bu hayal edilemez güzelliğe âşık oluyordu.
Seo Yoon’un heykeli görkemli bir elbiseyle resmedilmişti. Bu elbise, Weed’in onun hakkındaki izlenimini yansıtan bir elbiseydi.
‘Seo Yoon bir elbise içinde gerçekten iyi görünüyor.’
Farklı bir giysi giyse, kirli bir zırh bile giyse kişisel güzelliği saklanamazdı. Ama Seo Yoon herkesin giyemeyeceği enfes bir elbise giyerse bu onun güzelliğini tamamen gözler önüne sererdi.
Arka planda dikiş becerilerini de kullanan Weed, şık bir elbisenin şeklini idealleştirmiş ve Zahab’ın da üstün oymacılık becerileri sayesinde kumaşın dalgalanması mükemmel bir şekilde ifade edilmişti!
Yüksek bir platformun üzerindeydi Seo Yoon’un heykeli, bakışları uzaklarda bir yerdeydi. Gözlerindeki ışık ise sıcaklığa hasretti!
Gözlemcinin sonsuz hayaller kurmasını sağlayan bir heykeldi bu. Ama Weed bunun arkasındaki sırrı biliyordu.
‘Birlikte seyahat ederken kahvaltıda gösterdiği şaşkınlığın ifadesi.'
Bu sadece heykeli yapan sanatçının bilebileceği bir anlamdı.
“Adını… ‘Güzelliği İfade Eden Heykel’ koyalım.”
Zahab ve Weed düşüncelerini birleştirip heykele isim vermeyi de tamamlamışlardı.
----------------------------------------
Şaheser! “Güzelliği İfade Eden Heykel” tamamlandı.
Büyük oymacı Weed ve oymacılık becerisinin zirvesinde oturan Zahab arasındaki işbirliğinin sonucu!
Bir kadının güzelliğini ifade etmeyi başardılar.
Şöhretlerine yaraşır şekilde bu yüce eser, Versay Kıtası’nın en iyi estetik eserlerinden biri olarak kabul edilmek için yeterlidir.
Sanatsal Değer: 16.290.
Özel Seçenek: “Güzelliği İfade Eden Heykel’i” gören herkesin sağlığı ve manası bir gün boyunca %40 daha hızlı yenilenir.
Tüm istatistikler 35 artar.
Büyü direnci %37 artar.
Maksimum sağlık artışı %14.
Zekâ, Bilgelik ve Cazibe 15 artar.
Askerlerin moralini yükseltir.
Maceracıların “Sanat Eserlerini Takdir” becerisine ek ustalık kazandırır.
Oymacıların, ressamların, dansçıların ve bilim adamlarının Cazibe’leri kalıcı olarak 14 artar.
Heykelin yakınındaki şehirde doğum oranı %80 artar.
Heykel, güzelliğin farklı yönlerini tasvir ettiği için Tanrıça Freya tarafından kutsanmıştır.
Etkisi, diğer heykellerle birlikte yürümez.
Şimdiye kadar yaratılan Şaheser sayısı: 10.
----------------------------------------
----------------------------------------
Heykel ustalığı becerisi arttı.
----------------------------------------
----------------------------------------
El sanatlarında ustalık arttı.
----------------------------------------
----------------------------------------
Heykel Anlama becerisi 1 seviye arttı.
----------------------------------------
----------------------------------------
Şöhret 968 arttı.
----------------------------------------
----------------------------------------
Sanat statüsü 48 arttı.
----------------------------------------
----------------------------------------
Zekâ 12 arttı.
----------------------------------------
----------------------------------------
Bilgelik 6 arttı.
----------------------------------------
----------------------------------------
Cazibe 25 arttı.
----------------------------------------
----------------------------------------
Tanrıça Freya, güzelliğin farklı yönlerini tasvir ettiği için heykele bir kutsama lütfetti. Freya mezhebinden olan paladinler ve rahipler, heykeli gördüklerinde özel bir güç ve cesaret kazanacaklar.
----------------------------------------
----------------------------------------
Tanrıça Freya tarafından tanınan bir heykel yapıldığı için inanç 19 arttı.
----------------------------------------
----------------------------------------
Bir Şaheser tamamlandığı için tüm istatistikler 3 arttı.
----------------------------------------
Weed gerçekten büyük iş başarmıştı. Ama bu heykeli Zahab olmadan yapması imkânsız olurdu. Helyum kullanarak yaptığı 8. Şaheser olan “Bir Heykeltıraş Tarafından Bırakılan Meşale’yi” bir kenara bırakırsak bu onun şimdiye kadarki en büyük eseri sayılabilirdi.
Çeşitli istatistikler cömertçe artarken hiçbiri doğrudan savaş istatistikleriyle ilgili değildi. Güç ve çeviklik neredeyse hiç artmamış, zekâ ve bilgelik ise oldukça yükselmişti. Weed Geomchilere benziyordu, zekâ ve bilgelik istatistiklerine hiç dağıtım yapmamış, bu istatistikleri sadece heykeller yaparak arttırmıştı.
Ne olursa olsun, Zahab’ın asistanı olma görevi yarısına kadar tamamlanmıştı.
“Örnek alınacak bir yeteneğin var. Bu kadar iyi olmanı beklemiyordum… Yapmak istediğim diğer heykel ise kendimi temsil eden bir şey…”
Zahab’ın bir şeyleri geride bırakmak istediği için yapmayı hayal ettiği heykel, kendisinin heykeliydi.
“Bir gün, aradan çok uzun bir zaman geçtikten sonra bu ülke ve hatta Versay Kıtası bile unutulmuş olacak. Ama ben, bir heykelin içinde kendimden bir iz bırakmak istiyorum. Senin bcerilerin benim bir heykelimi yaratacak kadar muhteşem.”
Şimdi Weed, Zahab ile tema olarak Zahab’ın kendisini heykel yapmak zorundaydı.
‘Bu bile o kadar zor olmayacak.’
Seo Yoon’un heykelini yaparak Zahab’ın memnuniyet seviyesini en üst düzeye çıkarmıştı. Ve Zahab’ı canlı canlı gözlemledikten sonra mesele sadece heykeli yapmaktı! Bir çocuğun şekerini, sakızını, yemek parasını alıp üstüne bir de sütünü elinden alıp içmek kadar kolaydı.
Zahab ondan kendisinin yedi farklı heykelini yapmasını istemişti.
“Hayatım tek bir heykelle tanımlanamaz. Zaten düşündüğüm heykellerin pozları var.”
Heykellerin pozunu Zahab yönetiyordu. Birkaç heykel yapmak zorunda olsa da Weed’in şikâyet edecek bir şeyi yoktu çünkü sadece kendisine belirtilen şeyleri bir heykele dökecekti.
İlk poz, bir heykel üzerinde çalışan Zahab’ın pozuydu! Bir oymacının, asıl mesleğinin bir sahnesini geride bırakmak isteyeceği oldukça açıktı.
“Görevi tamamladıktan sonra alabileceğim ödül için mümkün olduğunca iyi yapmalıyım.”
Model yaşlı bir adam olduğu için elleri çok kırışıktı.
Sak Sak.
Bir heykelde çıkartma gibi ayrıntılara gerek yoktu.
‘Bu bir sanat eseri değil, kişinin ilk görüşte sevmesi gerekiyor.’
Zahab’ın yüzüne makyaj yapılmış gibi görünmesi için renk kontrolü yapmıştı Weed. Sayısız kırışıklığı düzeltmiş ve darmadağınık saç stilini de doğal bir his verecek şekilde ayarlamıştı.
“Yeteneklerin gerçekten o kadar kötü değil.”
“Sadece önümdeki iyi modeli temsil etmem gerekiyordu.”
“O zaman diğer heykeller için de elinden gelenin en iyisini bekliyorum.”
Daha sonrasında bir ormanda dolaşan Zahab’ı yontmak zorunda kalmıştı. Bu heykelde özellikle zor bir şey yoktu. Ama en küçük ayrıntılarla bile ilgilendiğinden dolayı en az iki-üç güne ihtiyacı vardı.
Zahab, akşamları genellikle civardaki zindanlarda avlanıyordu.
“Daha sonra yapman gereken heykellerden biri benim savaşmamla ilgili. Bu yüzden umarım beni dikkatle gözlemlersin.”
“Anlıyorum.”
Zahab’ın savaş sırasında tek bir duruşta kalması imkânsız olduğu için Weed onu takip edip gözlemlemek zorunda kalmıştı. Bir savaşı izleyerek çok şey öğrenilebilirdi. Weed, Zahab’ın kılıcıyla sahip olduğu ulaşılmaz gücü tamamen anlayabiliyordu.
“Ay Işığı Oyma Kılıcı!”
Weed aklını kullanarak yalnızca canavarlar uysal olduğunda avlanırdı. Zahab’ın kendilerini çevreleyen tüm canavarları yok edeceğine inanarak zindanları onunla birlikte keşfe çıkıyordu.
*****
‘Bu taraftan olabilir.’
Seo Yoon, Weed’i arıyordu Grapass'ta. Tek başına dolaşıyor, kendisine saldıran canavarları öldürüyordu.
‘Sonunda onunla burada buluşabileceğim.’
Seo Yoon, 10 yasak bölgeden birinde olsa bile normalde de yüksek seviyeli canavarlarla savaştığı için çok az sorun yaşıyordu. Sadece büyük canavar gruplarından saklanıyordu ama çoğu zaman Weed’i bulmak amacıyla hareket etmeye devam ediyordu.
Grapass’taki ana ormana girmiş ve savaşarak içinden çıkmayı da bilmişti. Weed ile karşılaşma umutları, tüm zorlukları unutup ilerlemesini sağlıyordu!
Mehtaplı gecenin altında, uçan büyük bir canavarın kükremesi çok uzaklardan duyulabiliyordu.
“ROOOAAR!”
Ay ışığının altında parlayan bu büyük siluet Bingryong’a aitti! Diğer uçuş yeteneğine sahip Heykel Yaşam Formları ile birlikte avlanıyordu.
“Bingryong...”
Seo Yoon seslenmişti ama Bingryong yukarıdan uçuyordu. Ağacın tepeleri Seo Yoon’u Bingryong’dan saklamıştı.
Boşa giden bir fırsat olmuştu bu!
Bir taş aldı ve fırlattı Seo Yoon.
“Kek! Kim cesaret edebilir böyle bir şeye!”
Taş Seo Yoon’un elinden ayrılır ayrılmaz son hızla uçmuş ve Bingryong’un kafasına çarpmıştı. Bu düşmanca harekete tepki gösteren Bingryong, geri dönmüş ve yeri keşfe çıkmıştı. Sonrasında da Seo Yoon’u buldu.
“Ustanın arkadaşı...”
Seo Yoon ile seyahat ettiği zamanı hatırlıyordu.
“Buraya ustayla görüşmeye mi geldin?”
Seo Yoon başını salladı olumlu anlamda.
“O zaman atla. Seni Usta’ya götüreceğim.”
Bingryong alçalmaya başlamıştı. İri gövdesinden dolayı birçok ağacı ya devirmiş ya da ezmişti. Bingryong başını eğip Seo Yoon’un binmesine azami özeni gösterirken Seo Yoon sakin bir sesle konuştu.
“Lütfen Ej-Üç’ü çağırır mısın?”
*****
“Caw Caak!”
Asi Ej-Üç’e binen Seo Yoon, Zahab’ın kulübesine gelmişti.
“Hangi rüzgâr attı seni buraya?”
Grapass’ta onunla böyle karşılaşan Weed gerçekten çok şaşırmıştı.
Seo Yoon’un yüzü, onu görmek ya da yanında olmak istediğini söyleyemediği için kızarmıştı. Konuşabilmeye başladığından beri ilk kez konuşmamış ve göz temasından kaçınmıştı.
Weed sadece başını salladı.
“Pekâlâ, iyi ki geldin. Seni görmek çok güzel.”
Kendinden emin bir şekilde onu karşılamıştı Weed ama şüphesini de gizliyordu!
‘Buraya kadar gelmişse Grapass’ta ne tür bir hazine çıkardığımı sandı acaba? En azından biraz utanıyor gibi görünüyor şu anda…’
Seo Yoon, Weed Zahab ile iyi vakit geçirirken gelmişti ama onun orada bulunması pek rahatsız edici de değildi.
“Güzellik tanrıçasına benzer bir görünüme sahip bir kadın.”
Zahab zaten Seo Yoon hakkında iyi bir izlenime sahipti. Oymacılar, ressamlar, temelde tüm sanatçılar güzel kadınları tercih ederlerdi. Bu yüzden Seo Yoon, Zahab ile kolayca yüksek bir yakınlık kazanmıştı.
“Ölmeden önce lütfen senin görüntünü şekillendirmeme izin ver. Ne dersin?”
Zahab, Seo Yoon’dan heykeli için model olmasını istiyordu açıkça.
Bir görevdi bu!
Ödül bilinmiyordu ama bir Oymacı Usta’nın görevi olduğu için ödül de iyi bir şey olmalıydı. Ama Seo Yoon başını salladı ve açıkça reddettiğini gösterdi.
“Yapamam.”
“Sana istediğin bütün mücevherleri ya da heykelleri veririm.”
“Bunu yapmak istemiyorum.”
Seo Yoon, görevi sonuna kadar reddetmişti. Weed zaten onu sık sık şekillendirdiği için bu konu çetrefilli bir konuydu Seo Yoon açısından.
“Doğrusu… Burada bir heykelini yaptım senin…”
Weed Seo Yoon’un temel alındığı bir heykel yaptığını itiraf etmişti ona. Heykel Zahab’ın atölyesindeydi. Bu yüzden daha sonra öğrenmesindense şimdi gerçeği söylemek, ileride çıkacak bir olaya kıyasla çok daha kolaydı.
“Teşekkür ederim.”
“Ha?”
“Beni heykel yaptığın için.”
“...”
Weed, kadınların asla anlaşılamayacak varlıklar olduğunu düşündü bir anda. Büyükannesi, yağlı yiyecekler oldukları için pirzola veya tatlı ve ekşi domuz eti yemek istemediğini söylemişti. Daha sonrasında Weed çok para kazanıp onu en sevdiği lokantaya götürdüğünde de büyükannesi pirzola sipariş etmemiş ve hayal kırıklığı belirtisi göstermişti!
Küçük kız kardeşi, kuaförünün saçlarını şekillendirmesinden büyük bir memnuniyetsizlik duymuştu mesela. Weed ise onların kız kardeşinin saçlarını şekillendirmede ne kadar kötü olduklarını göstererek onu teselli etmeye çalışmıştı. Ama kız kardeşi sonrasında kendisini odaya kapatmıştı ve akşam yemeğine bile çıkmamıştı.
“Bir kadının sözlerine asla güvenmemeli veya inanmamalı.”
Zahab’ın avlanma gezisine artık Seo Yoon da dâhildi. Las Phalanx’tan döndükten sonra Weed seviye atlamış ve güçlenmişti. Pek çok savaş görmüş geçirmişti ama Seo Yoon, Las Phalanx’ta olduğu zamana kıyasla çok daha güçlüydü. Bu hala Zahab ile kıyaslanamazdı ama Weed Karajaklar konusunda büyük zorluklar çekiyorken Seo Yoon onları kolayca avlayabiliyordu.
*****
Zahab’ın ormanda gezinen ikinci heykeli de tamamlanmıştı.
“Keşif yapmayı sevdiğim zamanlar oluyor. Keşfedilmemiş topraklara gitmek mesela… Daha önce hiç kimsenin ayak basmadığı bir yere gittin mi?”
Bir zindanı keşfeden Zahab’ın heykelini yapmıştı.
“Yalnız bir yaşam tarzının tadını çıkarırken sonsuz bir şey yaratma konusunda büyük bir tutkun olur.”
Derin düşüncelere dalmış bir heykel daha, bir Zahab heykeli daha tamamlanmıştı.
“Canavarlara karşı savaşmak, hayatımın bir parçası oldu bu.”
Zahab beyaz saçlı bir yaşlıydı. Ancak enerjiyle dolup taşıyordu ve savaş yeteneği de olağanüstüydü.
Weed, canavarlara karşı savaşan Zahab’ı şekillendirmişti. 5 heykel çoktan tamamdı, geriye sadece iki tane kalmıştı.
“Bir tane… Uzun zaman önce yaşanmış olan o andan en az bir tane heykel istiyorum. Bu senin için bile kolay olmayacak… O olayı bilerek buraya gelmiş olman, kaderin bir cilvesi olmalı.”
Zahab’ın istediği heykel, Kraliçe Evane’i öldürmeye çalışan suikastçıları püskürttüğü sahneydi. Kraliçe Evane’in; Zahab’ın, onun için dünyanın en güzel heykelini yapma sözünden etkilendiği an, unutulmaz bir anı olmalıydı Zahab açısından.
“Deneyeceğim.”
Weed, Rosenheim Krallığı’nın kalesine girme fırsatı bulmuştu. Bu yüzden önce küçültülmüş bir kale yonttu. Titiz bir el işçiliği gerektiren bir iş değildi ama o eser için elinden gelenin en iyisini yapıyordu. Zahab’ın verdiği bir görev, gönülsüzce yapabileceği bir şey değildi.
“Suikastçıları kötü göstermem lazım… Muhtemelen bunun için birkaç Sahyung seçebilirim, Sahyungların güzel kız arkadaşlarıyla el ele tutuşan bir adam gördüklerinde yüzlerinde beliren ifadeler gibi…”
Sak Sak.
“Suikastçıların gaddarlığı gerçekten çok iyi. O aşağılık ve kötü adamların yüz ifadeleri tam olarak bu şekilde olmalı.”
Şatodaki şövalyeler önemli değildi. Bu yüzden onları aylak aylak gezerken yontmuştu Weed.
Weed, Kraliçe Evane’i geçmişle ilgili bir anıyı gösteren bir videoda görmüştü. Ama aynı zamanda Rosenheim Krallığı’nın şatosunda onun portresini gözlemlemek için de biraz zaman geçirmişti. Geçitten yürüyorken görmezden gelebileceği portrelerden bir tanesiydi o portre de. Ama Zahab ile ilgili olduğu için dikkat etmişti Weed ve şimdi de büyük yardımı oluyordu.
‘Zarif ve asil... Ama çekici bir yanı da var. Bir kraliçe için uygun olup olmadığından emin değilim ama iyi bir izlenim bıraktı.’
Sonra sıra Zahab’ın heykelini yapmaya gelmişti.
“Ay Işığı Oymacılığı!”
Ay ışığı heykel tekniğini kullanarak genç Zahab’ı şekillendirmişti Weed. Hiçbir kraliyet ailesini etkilemeyecek şatafatsız kıyafetler giyen Zahab, suikastçıları yenmiş ve kılıcını kullanarak ay ışığını şekillendirmişti.
Hiç şüphesiz mükemmel bir olaydı bu!
‘Ayrıca biraz da romantik…’
Weed kaçamakça Seo Yoon’a baktı. O, ailesinden olmasa da eğer suikastçılar tarafından tehdit edilseydi…
‘Hiç tereddüt etmeden hepsini öldürürdüm!’
Heykel bitmek üzereyken Weed’i gözlemleyen Zahab şarkı söylemeye başlamıştı.
Buradayım
Ama nereye gidersem gideyim
Kalbim hep seninle kalacak
Sana güzel bir heykel yapacağım, gençliğimde söz verdiğim gibi
Ama nasıl yapabilirim?
Sen yapabileceğim herhangi bir heykelden daha güzelken
Seninle geçirdiğim zamanı unutamıyorum
Tıpkı yaptığım heykel gibi kalbimi de burada bırakmak istiyorum
Bu yüzden kalbimi bu ay ışığına koyacağım ve heykel yapacağım
Tüyleri diken diken edebilecek şarkı yankılandıkça heykeller hareket etmeye başlamıştı.
Zahab’ın, Kraliçe Evane’in, kraliyet şövalyelerinin ve suikastçıların heykeli, sanki yaşıyorlarmış gibi hareket ediyor ve savaşıyordu. Genç Zahab kılıcını savuruyorken kılıcı ay ışığını alçaltmış, dağıtmış ve göz kamaştırıcı bir dansla tekrar bir araya toplamıştı.
Güzel bir heykel tamamlanmıştı.
----------------------------------------
Ay Işığı Oymacılığı becerisinin seviyesi yükseltildi. Beceri orta seviye 3. Işıktan yapılan heykellerin etkisi daha fazladır.
----------------------------------------
----------------------------------------
Ay Işığı Oyma Kılıcı becerisi 1 seviye arttı.
----------------------------------------
----------------------------------------
Ay Işığı Oyma Kılıcı becerisi 1 seviye arttı.
----------------------------------------
----------------------------------------
Kılıç Ustalığı arttı.
----------------------------------------
----------------------------------------
“Zahab’ın Mirasına Devam Et” görevi için gerekli bilgileri aldınız.
----------------------------------------
Zahab’ın söylediği şarkı banal olduğu kadar dokunaklıydı da. Ama nihayet oyunun başından beri Weed’e eşlik eden zincirleme macera meyvesini vermek üzereydi.
‘Sadece hizmetçiye gidip şarkıyı söylemem yeterli.’
Ve Zahab’ın istediği son heykeli yapmalıydı.
Zahab, geçmişi yâd ediyormuş gibi sessizdi. Weed bunun Kraliçe Evane ile mi ilgili olduğunu yoksa gençliğini özlemesiyle mi ilgili olduğunu bilmiyordu.
“O halde geriye kalan son heykel…”
Weed, son heykelin basit bir şey olmayacağını tahmin ediyordu.
‘Ne olursa olsun; herhangi bir heykeli yapabilirim.’
Sadece heykeli Zahab’ın tarif ettiği gibi yapması gerekiyordu.
“Benim iyi olduğum şeyler oymacılık ve kılıç.”
Bir oymacı olan Zahab’ın kılıçta da iyi olması biraz tuhaftı.
“Evane’den ayrılıp buraya yerleştikten sonra oymacılık becerilerim kadar kılıcımı da kullanmam gerekiyordu. Kılıç benim için heykel yapmak kadar önemli oldu.”
Zahab, hayatını canavarlardan korumak için çok savaşmak zorunda kalmış olmalıydı.
“Kılıcın hâlâ güçlü görünmüyor.”
“Birçok yönün hala eksik.”
Weed’in Kılıç Ustalığı şu anda orta seviye 9’daydı.
Saldırı becerileri, kılıç ustalığının fazla artmasına izin vermiyordu. Saldırı becerisi çok fazla mana harcadığından dolayı Weed tek başına avlanmaya çıktığında beceri kullanımını en aza indirmeye çalışırdı. Ama ona rağmen bile ustalığı bir kılıç ustası veya şövalyeden daha yavaş artıyordu.
Bir Kılıç Ustası’nın birinci ve ikinci sınıf değişimi, kılıcın içindeki potansiyeli uyandırabilirdi. Kılıç saldırı güçleri, beceri ustalıklarını rahatça artırabilmeleri için ikiye katlanırdı.
Biriktirdiği muazzam miktardaki istatistik sayesinde saldırı gücünü tamamlamıştı Weed. Ancak kılıcı profesyonel olarak kullanan sınıflara kıyasla beceri ustalığı o kadar hızlı artmamıştı.
Kılıç becerisini durmaksızın cilalıyordu ama gerçek şuydu ki becerisi orta seviye 9’da takılıp kalıyordu.
“Eğer benim duruşlarımı yontarsan bir şey fark edebilirsin.”
...
Seo Yoon’un heykelinin yapıldığı kısım çok güzeldi. Weed’in yaşadığı hisleri çok güzel yediriyor yazar. Kendimi bu ikilinin bir araya gelmesini düşünmekten alamadım desem yeridir. Bu arada Zahab’ın istediği heykelleri ve yapılış süreçlerini okumak da çok keyifliydi. Özellikle her bir heykelin, Zahab’ın hayatının farklı bir dönemini temsil etmesini çok güzel düşünmüş yazar. Biraz klişe ve tahmin edilebilir bir fikir ancak yine de hoşuma gitti. Sizce nasıl bir bölümdü dostlar? Okumaya devam!
Takipte kalın! Yorumlarınızı bizimle paylaşmayı ve serimizi beğenmeyi de unutmayın lütfen! Görüşmek üzere!