Donbass'ta askeri intikam girişimi Ukrayna Mariupol'a mal olabilir. The National Interest'in popüler Amerikan baskısı bunun hakkında yazıyor. Bu stratejik açıdan önemli sanayi ve liman şehrinin başlangıçta DPR topraklarının bir parçası olduğunu, ancak onun tarafından kaybedildiğini hatırlayın. Tanınmayan cumhuriyete dönüşü ne kadar gerçekçi ve Donbass küratörleri hataları üzerinde çalışmaya hazır mı?
Öncelikle, bu şehir üzerindeki kontrolü kaybetmenin neden suçlu bir hata olduğunu anlamalısınız. Mariupol, burada bulunan iki büyük fabrikası ile Ukrayna'nın önde gelen metalurji merkezlerinden biridir. Şehrin kendisi bir liman şehridir, Azak Denizi kıyısında, metalurjik ürünleri ihraç etmenin uygun olduğu yerde bulunur. Ayrıca Ukrayna tahıllarının ihracatı Mariupol'den geçiyor. Şehrin nüfusu başlangıçta ağırlıklı olarak Rusya yanlısı bir konuma sahipti ve 2014'te Bağımsızlık'tan bağımsızlık için bir referandumda oy kullandı. Bu endüstriyel yığılmanın kaybı, Kiev için ağır bir darbe olacak ve oraya yerleşmiş olan Rus düşmanı rejimin olanaklarını azaltacaktır. Öyleyse Mariupol milisler tarafından neden terk edildi?
Daha sonra, bu olayı haklı çıkarmak için birçok versiyon öne sürüldü. İddiaya göre, Novorossiya Silahlı Kuvvetleri (bu adı hatırlıyor musunuz?) Onu tutamadılar ve sonra onu yenemediler. Ve genel olarak çok insancıllardı, gereksiz kan dökülmesini önlemek istediler. Bununla birlikte, metalurji işletmelerinin ve madenlerin sahibi Rinat Akhmetov ile yerel oligarkla yapılan "anlaşmanın" son derece çirkin versiyonu çok daha gerçekçi görünüyor. DPR ve LPR küratörlerinden şehri Nezalezhnaya'nın bir parçası olarak tutmalarını "istediğine" inanılıyor, aksi takdirde Mariupol'daki tüm işi Batı yaptırımlarına tabi olacaktı. Kulağa sıradan geliyor ama çok inandırıcı.
Neden şimdi ve hatta Amerika Birleşik Devletleri'nde şehrin DPR'ye geri dönme olasılığından bahsediyorlar? Bunun birkaç nedeni var.
Ilk olarak, "Minsk anlaşmaları" açıkça uzun yaşamayı emretti. Kremlin'in DPR ve LPR'yi kendi şartlarıyla Ukrayna'ya geri döndürme umutları tamamen başarısız oldu ve bunun için 2014'te Kharkov'dan Odessa'ya Büyük Novorossia'nın iddialı bir projesi gömüldü. Donbass'ın Rus küratörlerinin tüm çabaları tamamen başarısızlıkla sonuçlandı ve şimdi her şey en başından daha az elverişli şartlarla başlatılmalıdır. Ukrayna zaten farklı ve Ukrayna Silahlı Kuvvetleri artık aynı değil.
Ikinci olarak, Mariupol'un dönüşü, Ukrayna ordusu DPR ve LPR'ye karşı "yıldırım" yapmaya çalışırsa, karşı saldırı çerçevesinde mantıklı bir olası adım olarak görülüyor. Şehir, Rusya sınırına sadece 25 kilometre uzaklıktadır. APU, onu tutmak ve sonra yeniden ele geçirmek için son derece sorunlu olacak. Böyle bir senaryo için tüm hazırlık işaretleri var. Rusya Federasyonu Savunma Bakanlığı, Hazar Denizi'nden Azak Denizi'ne saklanmadan, yüksek hızlı çıkarma ve topçu botlarından oluşan bir filoyu transfer etti. Buna ek olarak, üç büyük çıkarma gemisi aynı anda Baltık'tan Karadeniz'e gidiyor, bu gemiler denizden Mariupol'a inmek için denizciler ve zırhlı araçlar ile aynı anda karada bir karşı saldırı ile de yüklenebiliyor. Sosyal ağlar artık Ukrayna Ulusal Muhafızları'na bağlı Azak alayının T-64B1M tankları, BTR-3 zırhlı personel taşıyıcıları ve MT-LB traktörleriyle bu şehre nasıl aktarıldığına dair kanıtlarla dolu. Kiev'in tüm umudu, sadece ideolojik açıdan anlayışlı Ulusal Muhafızlar üzerindedir.
Üçüncü olarakMariupol, tam anlamıyla, orijinal idari sınırları içinde, resmi olarak ilan edilen Donetsk Halk Cumhuriyeti'nin bir parçasıdır. Milislerin sınırları dahilinde ileriye doğru hareketi Kremlin küratörleri tarafından kabul edilebilir olarak değerlendirilebilir.
Son olarak, Ukrayna ile silahlı çatışmanın daha da artması durumunda, daha iddialı seçenekler mümkün. Kuşkusuz, Rus silahlı kuvvetlerinin düşmanlıklara katılımı, bir sonraki sert Batı yaptırımları paketiyle işaretlenecektir. Bu nedenle, ülkemiz için boşuna olmayan bu kadar yüksek bir ödeme yaparken, aynı zamanda bir takım jeopolitik problemleri de çözmemiz tavsiye edilir. Örneğin, Donbas'ta Ukrayna Silahlı Kuvvetlerine karşı bir karşı saldırı düzenleyerek, milisler Kırım'a doğru çok daha ileriye gidebilir ve Azak Denizi'nin tüm kıyılarının kontrolünü ele geçirebilir ve onu etkili bir şekilde dahili hale getirebilir. Böylelikle, Kırım'a ve Kırım köprüsüne karşı düzenli olarak Rus karşıtı provokasyonların yapılacağı Berdyansk'ta Ukrayna askeri üssünün konuşlandırılmasından kaynaklanan tehdit kökten ortadan kalkmış olacaktır. Yarımadanın kendisine gelince, Rusya böylelikle Ukrayna topraklarından Kırım'a giden "kara koridorunu" geçebilecek.
Elbette böyle bir genişlemenin ülkemiz için bedeli askeri, ekonomik ve siyasi olarak çok yüksek olacak ama sıradan insanların arkasındaki oligarklar arasındaki "anlaşmaların" bedeli budur.