Jean Cousin, Genç, (1522 doğumlu, sens, Fr. — ö. 1594, Paris), sanatçı ve zanaatkar boyamagravür, vitray, heykel ve kitap illüstrasyonu, babası gibi, çok yönlülüğü ve bağımsız tarzıyla ün kazandı.
Kuzeni babasını takip etti, kot kuzen, için Paris 1560/61'de babasının ölümüyle devraldığı atölyesinde öğrenci oldu. Paris'teki kariyerinin başlarında usta ressam unvanını elde etti. Ara sıra başka yerlerde çalışmak için Paris'ten ayrıldı: 1563'te Sens'e gitti. Charles IX'un girişi için hazırlıklar yaptı ve orada ailesinin bir dizi portresini çizdi. Ayrıca 1563'te Cousin, Château de Fleurigny şapelinin penceresini ve heykellerini süsledi. 1565'ten 1572'ye kadar Amiral Chabot için bir cenaze anıtı üzerinde çalıştı; Cousin'in parçaya kesin katkısını çevreleyen bazı tartışmalar var, ancak şimdi süs kenarını yaptığına inanılıyor.
Kuzeninin üslubu genellikle babasınınkine sadık kaldığından, tarihsiz eserlerinden birçoğunu ayırt etmek güçtür. Jean Cousin'in günümüze ulaşan en önemli eseri, teması insan yaşamının önemsiz olduğu, şimdi Louvre'da sergilenen “Son Yargı”dır;kompozisyon hem Florentine Mannerism hem de Flaman etkilerini gösterir. Kuzen ayrıca, en iyi “Livre de Fortune” (1568) adlı eserinin sembolik tarzında temsil edilen çizim stiliyle de tanınır. Diğer dikkat çeken eserleri arasında “Musa'nın İnsanlara Yılanı Göstermesi”, vitray “Süleyman'ın Hükmü” (1586) adlı gravürü ve Ovid'inMetamorfoz.