EFREM (SÜRYANİ) (306-373)
Efrem, (Süryanice Afrim) 306 yıllarına doğru Mezopotamya’da bulunan Nisibe’de (günümüzde Midyat yakınlarındaki Nusaybin) doğdu. Babası Abnil tanrısının kahiniydi; daha genç bir delikanlıyken hıristiyanlığa duyduğu sempati yüzünden evden kovuldu. Nisibe episkoposunun yanında bir yer buldu. Episkopos Yakup onun eğitimini üstlendi.
28 (18?) yaşında vaftiz olan Efrem bir süre Amida’da (Diyarbakır) da ikamet etti. Daha sonra kendisine manastır yaşamını seçti. Büyük Aziz Vasil’in yanına Kapadokya’daki Kayseri’’ye gitti. Pers kralı II. Sapor Mezopotamya’daki Hıristiyanlara karşı çok şiddetli bir kıyım uyguluyordu. Efrem manastırdan çıkarak Hıristiyanlara maddi yardım yapmaya koştu. Galiba tam o sırada “diyakon” lakabını aldı. Çünkü ancak o sırada görevini gerçekten yerine getirmiş oluyordu.
Nisibe 363 yılında Perslerin eline geçti. Efrem o sırada Edessa’daydı (Urfa). Edessa Roma İmparatorluğunun Osroen eyaletinin başkenti idi.
Efrem bir yandan vazediyor, bir yandan da kitap yazıyordu. Efrem Kutsal Kitabın yaklaşık tümünün yorumunu yapmıştı. Süryaniler şiirden hoşlandıkları için Efrem vazetmek için şiirden yararlandı. Hıristiyanlık inancı ve İsa’nın giz dolu yaşamı üzerine sayısız ilahi yazdı. Ona “Kutsal Ruh’un Gitarası” dendi. Tüm yaşamını Kilise’nin uğruna yazı yazarak, dua ederek ve yoksulluk içinde geçirdi.
Papa XV. Benediktus onu Aziz Hieronimus’a eşit kılacaktır. Efrem kendisini çevreleyen halka, mısralarla vazederdi. Hıristiyanlığın gerçek anlamını dile getiren ilgi çekici bir eğitmendi. Haziran 373 yılında öldü. Nissalı aziz Gregorius onu “Evrenin Doktoru” ilan etti. Süryani Kilise’sinde Ariyanizme karşı hıristiyanlığı en iyi şekilde savunmuş biri olarak kabul edilir.