Türk Jinekoloji ve Obstetrik Derneği (TJOD) yönetim Kurulu üyesi Doç.Dr.İsmail Dölen tarafından çevrilen FIGO (International Federation of Gynecology and Obstetrics Societies ) ’nun etik komitesinin benimsediği ve oluşturduğu Obstetrik ve Jinekoloji’de Etik Konular kitabından endüstri ve hekim ilişkileri bölümünden alıntıdır:
1. Hekimler sadece daha önce benzerleri tekrarlanmış veya dikkatli uygun metodoloji altında araştırılmakta olan tedavi yöntemlerini uygulamalıdır.
2. Hekim, tıbbi kuruluş sahibi veya şirketlerde hissesi olmasından dolayı veya endüstride diğer rollerinden ötürü herhangi bir tıbbi cihaz veya işlemin kullanımıyla ilgili etkili bir konumda olsa bile çıkar çatışmasına girmemelidir.
3. Hediyeler, yemekler ve diğer promosyonlar hekimler için bir ilgi çelişkisi yaratabilir. Pahalı hediyeler, ister belirli bir ürünle ister genel kullanımla ilgili olsun, tıbbi ve ilişkili mesleklerin mensuplarınca kabul edilmemelidir.
4. Bir hekim belirli ürünlerin reklâmını yapan hediyeleri ofisinde kullanmaktan kaçınmalıdır.
5. Hekimlerin özellikle ilaçları ya da cihazları destekleyici tavırları, çıkar çatışması ortaya konmuş olsa da, etik olarak da sorgulanabilir. Sunumun para veren şirketin yararına çarpıtılmasının (örneğin sadece olumlu çalışma sonuçlarını katarak veya alternatif tedavilerin uygun bir açıklamasını dışlayarak) çirkin bir durum olduğu gerçektir. Eğer hekimler tam ve tarafsız bir sunum yapamayacaklarsa veya böyle algılanacaklarsa, bu şekilde konuşmacılığı kabul etmemelidirler.
6. Hekimlerin hastalarına karşı, kendi direkt veya dolaylı ekonomik çıkarlarını, ilaçların, aletlerin reçete edilmesinde ya da diğer uygulamalarında etkilenmediklerinden emin olmak üzere sürekli gözden geçirme sorumlulukları vardır.
7. Endüstrinin, hekimlerin reçete verme uygulamalarını, ne jenerik medikasyonu ne de kodların kullanımını engelleyerek kontrol etme girişimleri hastalarının yararına olmadığından hekimler tarafından reddedilmelidir. Hekimler, eczanelerle ya da diğer satıcılarla kodla yazılmış reçeteleri doldurmak konusunda anlaşmalara girmemelidirler.
8. Hekimler, hastaları için gereksiz olan, ama kişisel ekonomik çıkarlar için yapılan konsültasyon, testler, reçete ya da tedavilere kalkışmamalıdır.