Fosilleşme için pek çok şartın yerine gelmesi gerekir. Aksi halde ölen canlılar, ya diğer canlılara yem olacaktır, ya da çürüyüp gidecektir. Bu nedenle fosilleşme nadir görülen bir durumdur.
Fosilleşmenin çeşitleri
Permineralizasyon; katmanlar altında kalmayı başaran canlıların zamanla vücutlarında bulunan gazlar ve sıvılar boşalır, bunların yeri mineralce zengin yer altı suları ile dolar, ve gene zamanla bu mineraller bu boşluklarda birikir.
Döküm ve Kalıplar; canlılar ölümlerinden sonra yok olabilir, fakat kabuk kemik gibi sert yapılar bulundukları zeminin şeklini alabilir ve bu boş kısımlarda zamanla mineraller ile dolarak günümüze gelebilir.
Yerini Alma ve Yeniden Kristalleşme; kabuk ve sert dokular çözünmesi ile birlikte, bu bölgeleri dolduran mineraller kristal bir yapı alabilir. Bu tip fosiller çok detaylı bilgiyi günümüze aktarabilir.
Baskı Fosili ve İz Fosili; canlının dokularını oluşturan karmaşık organik moleküllerin kimyasal tepkimeye girmesi sonucunda oluşur.
Yumuşak Dokular, Hücreyi ve Moleküler Yapıları Koruyan Fosiller; çok nadir olsa da, uygun koşulların oluşması şartı ile canlıların yumuşak dokuları da fosilleşebilir.
Karbonlaşma ve Kömürleşme; canlıların hemen ölümlerinden sonra yaşanan büyük yangınlar, kayaçlar üzerinde karbonlaşma ile izler kalabilir.
Biyoimmürasyon; bazı canlıların beslenme süreçlerinin hemen ardından gelen ölümleri ile, beslenmiş oldukları ve fosilleşmesi çok zor olan türlerde bu canlıların kemik ve sert dokularının içinde fosilleşebilir.[1]