Afrika Birliği projesi, sonuçsuz geçen ilk on yılın ardından, geçmişteki hataları tekrarlamaması koşuluyla yeni bir yaşam döngüsü yaşayabilir.
Eylül 2020'de, tarafından yaptırılan bir rapor Birleşmiş Milletler Çölleşmeyle Mücadele Sözleşmesi strateji hakkında beklenmesine rağmen ciddi bir yargıda bulundu Büyük Yeşil Duvar (GMV) ve özellikle ilerleme durumu hakkında (UNCCD, 2020).
Ocak 2021'de bu başarısızlığa yanıt olarak, “GGW hızlandırıcı” sırasında başlatıldı Bir Planet Zirvesi Paris'te. Bu program, ilk deneysel aşamadan sonra ikinci bir rüzgar arayan bir projeyi yeniden başlatmayı ve canlandırmayı amaçlamaktadır. Değişim zamanı, sahadaki eylemler ile siyasi hırslar arasında yeni bir ayarlamayı benimseme zamanı gelmiş gibi görünüyor: hızlandırıcının bu zamanı, yeni bir hızlandırıcınınki olmalı. GGW ve bölgeleri arasındaki toplantı.
Düşük etkili yerel projeler
Afrika Birliği himayesinde 2007 yılında kabul edilen GGW, Afrika Devlet Başkanlarının “karşı mücadele” anlamındaki gönüllülüklerinden kaynaklanmaktadır. çölleşme ". Başlangıçta 15 yılına kadar 250 milyon hektar bozuk araziyi eski haline getirmek için 2030 km genişliğinde sürekli bir bölgesel rota boyunca tanımlanan ve ağaç dikimlerinden oluşan projenin müdahale stratejisi daha sonra bir mozaik modelinde entegre bir yaklaşım lehine bir değişim yaşadı. amacı ile çeşitlendirilmiş faaliyetler ekolojik ve insan refahı.
Bu yeniden tanımlama, GGW'nin hedeflerinin hem belirsiz kalmasını hem de küresel ölçekte belirlenen hedeflerle güçlü bir şekilde sınırlandırılmasını engellemez (ağaçlandırma, mücadelede bir araç olarak ağaçlandırma). iklim değişikliği) başarıları, hedeflenen bölgelerdeki yerel gerçekleri hesaba katmakta zorlansa da.
Bu koşullar altında, geleceği ve varlık sebebi sorunu çözümsüz kalmaktadır. projenin kıtasal ve uluslararası ölçekte yarattığı heyecan bölgesel proje için bir laboratuvar görevi gören Senegal'de olduğu gibi, çeşitli üye ülkelerde yerel düzeyde çok somut olmayan bir önemliliği maskelemek.
Şimdiye kadar, Senegal'deki GGW eyleminin iki ana ayağı, ağaç dikme yoluyla yeniden ağaçlandırmadır (72'da resmi olarak 450 hektar) ve sebze üretiminin desteklenmesi.
Bununla birlikte, yeniden ağaçlandırma, Ferlo'nun pastoral mesleğibostancılık birçok zorlukla karşı karşıya kalırken (suya erişim, bostancılıkta yetersiz teknik ustalık, faydalanıcıların belirsiz hedeflenmesi) ve sürdürülebilirliği garanti edilmiyor.
Bu nedenle, dışsal projeler ile hayvancılık arasındaki eklemlenmenin genellikle zor olduğu bu bölgede, proje yöneticilerinin karşılaştığı zorluklar ekolojik olduğu kadar sosyaldir.
Katı müdahale stratejisi
GGW faaliyetlerinin karışık etkisine ilişkin bu teşhis, çeşitli paydaşların proje algılarıyla desteklenmektedir. Gerçekten de, yerel halk bunu her şeyden önce yerel gerçekliklerden kopuk bir “yukarıdan aşağıya” devlet çevre projesi olarak görüyor.
Ferlo'da zıt sonuçlara sahip ağaçlandırma operasyonları ve özel ormancılıkta (arap sakızı sektörü) tartışmalı yatırımlar önemli emsallerdir. Ortaya çıkardıkları tartışmalar, popülasyonlar için gerçek bir telafi önlemi olmayan (sürdürülebilir işler, önemli ücretler, mera mevcudiyeti) yetiştiricilerin faaliyetlerine yönelik bir tehdit olarak algılanan projenin yerel kabulünü baltalıyor. Yaklaşık 15 yıllık varlığın ardından, yerel halkın sabırsızlığı ve hayal kırıklığı zeminde hissediliyor.
Gelişmelerin "özdeş yeniden üretimi" cazibesi, aynı zamanda, bir proje geliştirmek için mücadele eden proje yöneticilerinin bakış açısından da baskın görünmektedir. gerçekten bölgeselleştirilmiş vizyon Yine de çevresel faydaların yerel topluluklar için kazanım beklentileri ile daha iyi bir uyumlaştırılması için gerekli olan müdahale stratejisinin.
Duvarın bölgelere demirlenmesi
ZSP toprakları ölçeğinde ortak eylemlerin, kalkınma açısından daha çeşitli ve yerel isteklere göre ayarlanmış diğerleriyle eklemlenmesini teşvik etmek için GGW'nin daha iyi bölgeselleştirilmesi esastır.
Bu, şüphesiz, katılımcı yaklaşımlara daha fazla dayanan mevcut GGW yönetişim modelinden bir kopuş anlamına geliyor. Araştırmalar, örneğin, yardımlı doğal yenilemeyi (daha az maliyetli ancak ekolojik olarak daha verimli ve yeniden ağaçlandırmaya göre sosyal olarak daha iyi kabul edilen bir yöntem) entegre ederek doğal kaynakların topluluk yönetimini yerel popülasyonların güçlü bir özlemi olarak tanımlamıştır.
Böylece GGW, uluslararası ölçekte yansıtılan bir Afrika çevre “vitrini”nden ziyade, yerel nüfusa ve her şeyden önce yaylacı çobanlara veya tarımsal-çobanlara hitap eden bir yönetişim ve yerel kalkınma aracı haline gelebilir.
Bu amaca ulaşmak, GGW'nin bölgesel yönetişim ve kaynakların ortak yönetimi (pastoral birimler, sondaj kuyusu yönetim komiteleri, belediye meclisleri) açısından halihazırda var olan araçlara dayanması ve bunun ötesinde, paydaşlar çemberini bölgedeki tüm oyuncular.
Hızlandırıcı, yakalama fırsatı
Hızlandırıcı, GGW'nin kendi bölgeleriyle yeni bir buluşması için bir fırsat olarak kendini gösteriyor. Birden fazla donanıma sahip 14 milyar avroluk yeni finansmanamacı, Devletlerin "kırsal kalkınmaya daha küresel bir yaklaşım", "üretim sistemlerinin iyileştirilmesi" ve "tüm Sahel bölgesinin uzun vadeli sürdürülebilirliğini sağlamak" çabalarını desteklemektir.
Bu fırsat, ancak topluluklarla somut ve yerel olarak inşa edilmiş eylemler belirtilen ilkelerin her biri ile ilişkilendirilirse yakalanabilir. Ve ancak bu yeni yapının somutlaştırdığı "hızlanma"nın, GGW'nin karşı karşıya kaldığı farklı zamansallıklar arasındaki boşluğu daha fazla vurgulamaması koşuluyla gerçekleşecek: kısa siyaset süresi, uzun ekolojik bitki örtüsü, yerel aktörlerin ritimleri , günlük yaşamları ve gelişimleri.
Bu ivmenin doğası ve ne zaman gerçekleşeceği sorusu üstü kapalı olarak ortaya çıkıyor. ZSP'de, çobanlar tarafından yaşanan ve algılanan değişiklikler hızlı ve acımasızdır: meraların niteliksel ve niceliksel olarak bozulması; bölgelerin dönüşümleri ve yönetişimi (altyapı, ademi merkeziyetçilik); doğal kaynakların yönetiminden sorumlu aktörlerin çoğalması.
Geliştirme süreçlerini hızlandırın
Bu bağlamda, popülasyonlar, geçmekte oldukları değişikliklere uyum sağlama konusunda destek ve yardıma ihtiyaç duyduklarını ifade ederler - bu nedenle, çevrelerindeki zaten hızlı olan değişiklikleri hızlandırmak değil, azaltmak söz konusudur. Ayrıca, çok yavaş kabul edilen yerel kalkınma süreçleri - su, elektrik, sağlık, okul - açısından güçlü ve uzun süredir devam eden beklentileri ifade ediyorlar.
Başarısızlık raporlarına rağmen, harcanan zaman boşa gitmiş sayılmaz: GGW, kendisine faydalı olacak teknik öğrenme, stratejik uyarlamalar ve siyasi ve medya seferberliklerinden yararlanmak için uzun ömürlülüğüne güvenebilir.
Bu nedenle proje, şu an için birlikte değerlendirilmeyen gereksinimler - orta veya uzun vadede çevrenin restorasyonu ve acil malzeme ihtiyaçları - arasında gidip gelmek zorundadır. Hızlandırıcı, GGW'yi olmayı hedeflediği model haline getirmek için hızını, ölçeğini ve eylem stratejisini değiştirmeye zorlamayı başarmalıdır.
Ronan MugeleCoğrafya Doktoru, Üniversite Paris 1 Panthéon-Sorbonne; Amadou Hamath Diallo, doktora sonrası sosyo-antropolog; Deborah Goffner, Araştırma Direktörü ve Olivier Ninot, Araştırma Mühendisi, CNRS. Coğrafya Dr. Ulusal Bilimsel Araştırma Merkezi (CNRS)