

Alm. Walache (m), Walachin, (f), Fr. Valaque (m), İng. Walachian. Osmanlıların Eflâk, Boğdan ve Erdelde yaşayan Hıristiyan halka verdikleri ad. Ulah tâbiri, en çok Kıpçak yöresinde yaşayanTürklerce kullanılmıştır. Eflâk tâbiri Ulah adından türemiştir. Ayrıca Makedonyada küçük bir azınlık hâlinde Ulahlar yaşamaktaydı. Hâlen bu durum Bulgaristan ve eski Yugoslavya devletleri arasında anlaşmazlığa sebep olmaktadır.
Ulahlar, Romanyanın asıl yerli halkı olan Daçlar ile Romalıların buraya getirdikleri göçmenler karışımıdır. Ulahlar, TunaNehri ile Karpat Dağlarının arasındaki kurak ovalarda yaşarlardı. Ulahlar sırasıyla Bizanslılar, Bulgar kralları,Avarlar ve Macarların yönetiminde yaşadıktan sonra, 15. yüzyılda Osmanlıların idâresi altına girdiler. FâtihSultan Mehmed Hanın 1455te Eflak ve Boğdanda hâkimiyet kurmasıyla Ulahlar Osmanlı tâbiiyeti altına geçtiler.
Erdel, Kânûnî devrinde Osmanlı topraklarına katıldıysa da, 1699da Karlofça Antlaşması sonunda Avusturya tarafından ilhak olundu.
Eflak ve Boğdanı idâre edenlere Voyvoda denir ve başlangıçta yerli prensler arasından İstanbuldan tâyin edilirdi. 1716 yılından 1821e kadar Dîvân-ı Hümâyun tercümanı Fenerli Rum beylerinden Eflak voyvodası tâyin edildi. 1822de yerli beylerden voyvoda tâyin edildi. 1859da Boğdanla Eflâk birleştirilerek Romanya Devletinin özü teşkil edildi. 1878de 93 Harbi sonrasında yapılan antlaşmayla Türk hâkimiyetinden çıktı. Erdel, Eflak ve Boğdan topraklarında, sonraları Romanya Devleti kuruldu. Fakat Ulahlar hiçbir zaman Osmanlı idâresindeki huzur ve refaha erişemediler.