Birkaç yıl önce, Esquire bir araya getirmek bir liste İnternete musallat olmak için bir zombi gibi ölümden yükselmeye devam ediyor. Anladığım kadarıyla bu derginin tüm misyonunu bünyesinde barındırıyor. Derginin aylık talimatları bana yönelik değil, bu yüzden dergiyi daha çok kapağındaki sloganlar ve baştan çıkarıcı kadınlardan tanıyorum. Ama az önce okudum Esquire Facebook beslememde görüntülendiğinde 'Her İnsanın Okuması Gereken En İyi 80 Kitap' ın listesi. Liste, derginin erkekler için olduğunu ve eğer birçok genç artık cinsiyetin “ikiliğini” reddederse, çok daha köklü insanlara insanlık genelinde bir Demir Perde gibi cinsiyet inşa etmeye karşı isyan ettiklerini hatırlatıyor. Elbette 'kadın dergileri' gibi Kozmopolitan nasıl kadın olunacağına dair onlarca yıldır aynı derecede rahatsız edici talimatlar verdiler. Belki de iki ana başlık olma talimatlarının uzun süredir aylık olarak yayınlanması cinsiyetin kırılganlığı hakkında çok şey söylüyor.
Erkekler kadınlardan farklı kitaplar okumalı mı? Bu listede kitap okumamalılar bile tarafından Flannery O’Connor tarafından yazılan bir kadın hariç 79 erkek kitabı arasında. Yazar ek açıklamalar İyi Bir Adam Bulmak Zor ve Diğer Hikayeler bir alıntıyla: 'Hayatının her dakikasında onu vuracak biri olsaydı ... iyi bir kadın olurdu.' Vur onu. John Steinbeck’in yorumuyla uyumludur. Gazap Üzümleri : 'Çünkü her şey başlıkla ilgili.' Diğer bir deyişle, kitaplar talimattır, onları erkek olmak için okursunuz ve bu yüzden erkeklerin kendi listelerine ihtiyaçları vardır. Ve bir erkek nedir? Jack London'ın yorumu Vahşi çağrı bize 'Köpeklerle ilgili bir kitap da erkekler hakkında bir kitaptır' diyor. Kaltaklar deli adam olur sanırım.
Şimdiye kadarki en manevi kitaplarla, birçok savaş kitabıyla, eşcinsel bir adamın yalnızca bir kitabıyla dolu listeyi taradığımda, kadın olmanın zor olmasına rağmen erkek olmanın birçok yönden daha zor olduğunu hatırlattım. erkeklik eylemleriyle sürekli olarak savunulması ve gösterilmesi gereken cinsiyet. O listeye baktım ve tüm yasak olmayan düşünce ortaya çıktı, bu kadar çok toplu cinayet olmasına şaşmamalı. İş bu şekilde çerçevelendirildiğinde erkek olmanın en uç ifadesidir, ne mutlu ki pek çok erkek dünyada daha zarif, empatik yollara sahiptir.
Liste beni aynı kitaplardan bazılarının olduğu başka biri olması gerektiğini düşündürdü Hiçbir Kadının Okumaması Gereken 80 Kitap elbette herkesin istediği her şeyi okuması gerektiğine inanıyorum. Bence bazı kitaplar, kadınların niçin kirli olduğuna veya aksesuar olarak neredeyse hiç bulunmadığına veya doğası gereği kötü ve boş olduğuna dair talimatlar. Ya da kibar ve farkında olmamak anlamına gelen erkeklik versiyonundaki talimatlar, evde, savaşta ve ekonomik yollarla şiddete dönüşen değerler dizisidir. Ayn Rand’dan başlayarak kötü adam olmadığımı kanıtlayayım. Atlas Omuzlarını silkti, çünkü Paul Ryan'ın bu kadar sevdiği herhangi bir kitap, yaratmak için can attığı sefaletin sorumluluğunu taşır.
İlk okuduğumda kadınlarla ilgili olmayan kişilerle ilgili talimatlardan bahsetmişken Yolda (bu listede olmasa da Dharma Bums is), kitabın, yarattığı sorun ne olursa olsun karıştığı genç Latin çiftlik işçisini bırakırken bile hassas ve derin olduğuna o kadar inanan baş kahramanla özdeşleştiğinizi varsaydığını fark ettim. Yolda olmayan ve terk edilebilir bir emanetçiden başka hiçbir şeye benzemeyen kadının kendisiyle özdeşleşmediğinizi varsayar. Tabii ki Lolita ile yaptığım gibi onunla özdeşleştim (ve Lolita, Humbert Humbert’in empati başarısızlığının başyapıtı, Esquire nazik açıklamalı liste). Sonunda Kerouac'ı, Jim Harrison'a sayfadaki çapkınlığını affettiğim gibi, çünkü kurtarıcı nitelikleri var. Ve Charles Bukowski ve Henry Miller’ın aksine, zamparalığıyla ilgili sağlıklı bir ortabatılılık var.
Tabii ki üçü de Esquire liste. Dayna Tortorici'nin dediği gibi, 'Bukowski’nin kitabını okumayı asla unutmayacağım. Postane anlatıcının çirkin kadınların bacaklarının kalınlığını tasvir etme biçimi o kadar korkunç ki. Sanırım ilk kez, beni reddetmiş olarak tanımlamaya çalıştığım bir kitap gibi hissettim. Yine de onu özümsedim ve elbette bedenimden nefret etmeme neden oldu. ' Yazar Emily Gould, Bellow, Roth, Updike, Mailer'ı birkaç yıl önce 'orta yüzyıl kadın düşmanı' olarak tanımladı ve bu, internetteki dört adam için kullanışlı bir terim. Esquire liste.
Ernest Hemingway de benim okumasız bölgemde, çünkü sanatınızın modelini Gertrude Stein'dan alırsanız, homofobik bir antisemitik kadın düşmanı olmamalısınız ve çünkü büyük hayvanları çekmek asla erkeklikle eşitlenmemelidir. Silah-penis-ölüm olayı çirkin olduğu kadar çok üzücü de. Ve özlü, bastırılmış nesir üslubu, onun elinde, terbiyeli, gösterişli ve duygusaldır. Erkekçe duygusallık en kötü türden duygusaldır, çünkü kendisi hakkında, mesela Dickens'ın dürüstçe duygusal olamayacağı bir şekilde yanıltılmıştır.
Ayrıca, Fitzgerald'ın çok daha başarılı bir yazar olduğu zamanlarda, Hemingway'in F. Scott Fitzgerald’ın penis büyüklüğü hakkında söyledikleri zavallı ve şeffaftı. Hemingway'in Tonka oyuncakları olduğu ipek gibi esnek cümlelerle ve erkek karakterlerinin yanı sıra Daisy Buchanan ve Nicole Diver'a karşı bir şekil değiştirici empatisi ile o da çok daha iyi. ( İhale Gecedir diğer şeylerin yanı sıra ensest ve çocuk istismarının geniş kapsamlı sonuçlarının araştırılması olarak okunabilir.)
Norman Mailer ve William Burroughs benim yok listemde üst sıralara çıkacaklardı, çünkü karılarını bıçaklamayan veya vurmayan o kadar çok yazar var ki okuyabiliyoruz (çünkü herkesin okuması gereken bir yazar var, Luc Sante, şaşırtıcı derecede iyi bir parça Burroughs’un 30 yıl önceki dehşet verici cinsiyet siyaseti hakkında beni çok etkiledi). Bu boyutun her şey olduğuna inanan erkeklerin tüm romanları, bir kadına yazdığı 900 sayfalık canavarlara aşırı kilolu denilir ve diyete başlaması söylenirdi. Kadına yönelik şiddet içeren suçlarla ilgili tüm o meraklı kitaplar, özellikle de kadına yönelik şiddetin bazı erkekler tarafından diğer erkekler için ne kadar erotikleştirildiğini ve kadınları nefreti nasıl içselleştirdiğini korkunç bir hatırlatan Kara Dahlia cinayet davası. Jacqueline Rose'un geçtiğimiz günlerde London Review of Books , 'Ataerkillik, kadınları kendilerini küçümsemeye teşvik ederek gelişir.'
Bill Cosby'nin 50'den fazla kadının Cosby'yi cinsel saldırı ve cinsel saldırı girişiminde bulunmasından hemen önce ortaya çıkan 468 sayfalık biyografisi, bildirildiğine göre önceki tüm iddiaların üstünü örttü. O kitabın benim hakaretime ihtiyacı olmasa da; yayıncı geçen yıl 'Ciltsiz kitap basımı veya kitabın gözden geçirilmiş bir sürümünü yayınlama planı yok' dedi. Ayrıca Jonathan Franzen adında bir yazar olduğunu anlıyorum, ancak röportajlarda Jennifer Weiner'e tekrar tekrar yaptığı saldırılar dışında onu okumadım.
İyi ve harika kitaplar var Esquire liste olsa bile Moby-Dick Sevdiğim, kadınsız bir kitabın sıklıkla insanlık hakkında söylendiğini ama ön planda kadın olan bir kitabın bir kadın kitabı olduğunu hatırlatıyor. Ve bu liste, Doris Lessing, Louise Erdrich ve Elena Ferrante'nin büyük külliyatları var olduğunda değil, gitmeniz gereken uzmanlar olmayan James M. Cain ve Philip Roth'tan kadınlar hakkında bilgi edinmenizi sağlayacaktır. Kahraman rafıma bakıyorum ve Philip Levine, Rainer Maria Rilke, Virginia Woolf, Shunryu Suzuki, Adrienne Rich, Pablo Neruda, Subcomandante Marcos, Eduardo Galeano, Li Young Lee, Gary Snyder, James Baldwin, Annie Dillard, Barry Lopez. Bu kitaplar, eğer talimatlarsa, sizi cinsiyetinize kilitlemeyen değil, kendinizden çıkaran büyük bir empati eylemi olarak hayal gücümüzde kimliklerimizi dünyaya yaymak için talimatlar.