Birinci Dünya Savaşı, milyonlarca insanın ölümüne neden olurken, sayısız insan da yaralanmalar yüzünden acı çekti. İnsanların sadece fiziksel kayıplarla uğraşmak zorunda kalmadı, aynı zamanda başkalarının değişen görünümlerine nasıl tepki vereceğini merak etmenin getirdiği psikolojik stresi de yaşadılar. Bu insanlar, evlerine dönmeye çekiniyordu, çünkü yabancıların tepkisine bir noktaya kadar dayanıyor, ama daha da önemlisi, arkadaşları ve ailelerinin vereceği tepkiden korkuyorlardı.
Cerrahi ve deri grefti, bazıları için bir seçenekti, ancak cerrahinin tamir yeteneğinin ötesine geçen birçok kalıcı yaralanma vardı. Bu talihsiz insanlar, portre maskeler kullandı. İngiliz heykeltıraş Derwent Wood’un öncülüğünü yaptığı ve Amerikalı heykeltıraş Anna Coleman Ladd tarafından geliştirilen maskeler, yaralanmadan önce çekilen fotoğraflardan modelleniyordu ve hastanın eski özelliklerine benzeyecek şekilde boyanıyordu.
1917’de, o zamanlar Boston’da yaşayan bir heykeltıraş ve sosyolog olan Ladd’in çalışmaları, İngiliz askerleri için bir maske yapım stüdyosu olan “Tin Noses Shop” olarak adlandırılan bir heykeltıraşın çalışmasını okuduktan sonra başladı. Ladd, kendi stüdyosunu Paris’te kurdu ve siper savaşında yaralananlar için yeni yüzler yapmaya ve savaş denen korkunç makinenin izlerini kapatmaya çalıştı.
designyoutrust.com