Çınar Anıtkabir'i çok seviyor. Orası, Atatürk'ün evi; Mozole de "uyuduğu" yer. Mozole kısmında da hiç sıkılmadığı gibi, o kocaman meydanda koşturmaya da bayılıyor. Aslında herhalde, Ata'mızın da hoşuna gidiyordur; bir çocuğun her karesini sevdiği, elindeki bayrağını sallaya sallaya koşturduğu, bulunmaktan keyif aldığı bir yerde "uyuyor" olmak...
Biz de, her fırsatta gidiyoruz Anıtkabir'e. Çınar biraz daha anlayacak yaşa gelsin, müzelerini de doya doya gezeceğiz.
Bu 29 Ekim'de de Anıtkabir'i ziyarete gittik. İşte fotoğraflarla ziyaretimizin özeti:
Giderken hiç aklımıza gelmemişti bayrak isteyebileceği... bir çocuğun elinde gördü ve tutturdu! Anıtkabir'de bayrak satılan yer olmaması esef verici. Bu elinde gördüğünüzü Mozole'den (ç)almak zorunda kaldık :D
Bayramlarda Mozole'de bulunmayı seviyorum... Çiçekler, bayraklar... bu sefer çocukların kendilerinin yaptığı bayraklar ve çiçekler de vardı. Kalabalıktan fotoğraflarını çekemedim; ama, seneye belki Çınar da getirir buraya bir hediye...
Gün batımında fotoğraflar harika çıkıyor... Yapı nasıl da aydınlık, pırıl pırıl çıkmış... Her haliyle içimizi aydınlatıyor!
Temmuz'da geldiğimizde burayı gördüğümü hatırlamıyorum... belki de, bu tarafa geçmedik; ama, çok güzel bir düzenleme yapmışlar. Çınar'cığım içindeki çakılları toplamak için çok numara çekti; ama, asker abilerden izin çıkmayınca üstelemedi :)
Bu da dönerken... arkadaşın elindeki kahve makinesinden alınmış macchiato... Hayır, benim macchiatomdu. Tadına bakmasına izin vermiş bulundum. Kahve seven çocuk olur mu ya?
-BİTTİ :)-