Prens, yöneticiler için bir “nasıl yapılır” açıklamalarıdır. Kitap, cumhuriyetleri ve kalıtsal beylikleri karma ve yeni prensliklere odaklanmak için görmezden geliyor. Karma bir prenslik, daha önce var olan ancak devralınan bir prensliktir ve yeni bir prenslik, yeni bir hükümet biçimi gerektiren bir prensliktir.
Karma bir prensliği yönetirken, Machiavelli zayıflarla arkadaş olmanın ve isyan edecek kadar güçlü olabilecek herkesi yok etmenin önemini vurguluyor. Bunu başarmak için, bir prensin muazzam bir öngörüye sahip olması gerekir. Sorunları ve kötülükleri çok görünür hale gelmeden önce fark etmesi ve onları hızla yok etmesi gerekir. Lordlar, güçlü adamlar ve yardımcıların hepsi dikkatle izlenmelidir. Daha önce de belirtildiği gibi, bir isyana önderlik edecek kadar güçlü veya hırslı olan herkes ezilmelidir. Yeni bir prenslik kurarken, bir prens erdem, servet ya da kötülük aracılığıyla kurulmuş olacaktır. Erdem yoluyla iktidarı almak, onu zorla almaktır. Bir prens hızla kendini kurmalı ve güçlü bir liderlik temeli oluşturmalıdır. Bir prens, servet veya başkalarının işi aracılığıyla iktidarı ele geçirdiğinde tehlikeli bir konumdadır çünkü diğerleri onun gücünü sorgulayabilir. Bu nedenle, insanlara hızla sevgi ve korku aşılamalıdır.
Machiavelli, kötülüğü bir iktidar aracı olarak kınamaz. Bunun yerine, ahlaksız eylemlerin hızlı ve tek vuruşta yapılmasını öneriyor. Bir prensin ayrıca insanları her zaman devlete bağımlı hale getirmenin yollarını bulması gerekir. Machiavelli’ye göre bir prensliğin gücü ordusu tarafından ölçülür. Bir prensliğin her zaman güçlü bir ordusu olmalı ve kendini savunabilmelidir. Tek teşvikleri para olduğu için paralı askerler güvenilmemelidir. Machiavelli, prensleri ahlaklı, erdemli insanlar olarak tanıtmaz. Ancak en önemlisi, büyüklüğün ortaya çıkmasıdır. Basitçe söylemek gerekirse, iyi adamların en son bitirdiğine ve prenslerin gündemlerini desteklemek ve güçlerini korumak için gerektiğinde ahlaksız davranmaları gerektiğine inanıyor.
Talihe güvenilmemelidir. Bir prens kendi yolunu yaratmalı ve risk alan biri olmalıdır. Bir prens, kaba olarak görülmekten endişelenmemeli, mümkün olduğunda sevilmeli. İnsanlara doğru miktarda korku aşılamak için zulüm gerekli olabilir. Machiavelli kitabını İtalyan siyaseti ve başarısız yöneticiler üzerine bir tartışmayla kapatır.
“Bunun üzerine, erkeklere ya iyi davranılmalı ya da ezilmeli.”
1500’lerin başında yazılan Prens, siyaset felsefesi üzerine en çok tartışılan ve incelenen kitaplardan biridir. Kitap çok tartışıldı ve eleştirildi, ancak kitabın siyasi düşünce üzerindeki muazzam etkisinin kabul edilmesi gerekiyor. Kitap, yüzyıllardır politikacıları tanımlamak için her yerde kullanılan Makyavelizm terimini doğurdu.
Machiavelli’nin en ünlü eseri, hevesli yöneticilere gücü nasıl koruyacakları ve uygulayacakları konusunda tavsiyelerde bulunur ve tavsiyenin potansiyel doğruluğuna rağmen, Machiavelli yöneticileri yanlış hedefe yönlendirir. Machiavelli’nin okuyucuları için aradığı başarının tanımı, yalnızca güçtür, ancak bunun yerine, Machiavelli’nin teşvik etmesi gereken gerçek hedef, insanlara liderlik etmek ve gerçekten hizmet etmektir.
Machiavelli, sürdürmek için çok az çaba gerektirdikleri için kalıtsal prenslikleri hızla reddeder. Bir süredir var olan ancak yeni bir prens tarafından edinilen “karma prensliği” araştırıyor. Zayıflarla arkadaş olmanın ve hükümdara zarar verebilecek herkesi “ezmenin” önemini vurguluyor. Yerlilerin iyi niyeti zorunludur ve Machiavelli, farklı dil ve kültürlere sahip illeri sollama girişiminden kaçınılmasını tavsiye ediyor. Bu vilayetlerin kazanılması daha zordur ve halk isyan edebilir. Bunun yerine, bu bölgeleri kolonileştirmeli ve onları güçlü yabancı istilacılara karşı savunmalıdır.
Prens, daha zayıf kolonileri savunarak yerel halkın sevgisini kazanabilir ve yabancı ülkelerin çok büyük bir krallık kazanmasını engeller. Prens ayrıca bir hükümdar açısından öngörü yapmanın önemini vurguluyor. Prens, krallığında isyan etme potansiyeline sahip herhangi bir ayaklanmayı veya fraksiyonu hızlı bir şekilde tanıyabilmelidir. Sorun kamuoyuna açıklanana kadar “kötülük” tanınmazsa, çok geç olacaktır çünkü ayaklanmaya daha fazla insan katılabilir. Bu nedenle, sıradan insanların ilgisini çekmeden önce bir sorun ortadan kaldırılmalıdır.
Machiavelli, başkalarının iktidara gelmesine yardım edenlere güvenilemeyeceğini, çünkü iktidarı “kurnazlık veya başka türlü zorla” meydana getirdiklerini iddia ediyor. Bir prens başkaları tarafından destekleniyorsa, o yardımcıları yok etmeye çalışmalıdır çünkü prensin kuralına meydan okuyabilecek güç yaratma kapasitesine sahiptirler. Bir prens, yardım ettiği kişiler aynı nedenlerle onu yok edeceğinden, başkalarının iktidara gelmesine asla yardım etmemelidir. Prens, birçok lordun veya diğer güçlü adamların bulunduğu bir eyalette yönetimi sürdürmekte güçlük çekecektir. Bu devletleri başlangıçta fethetmek kolay olabilir çünkü devrilmeye yardımcı olmak için yalnızca bir veya iki güçlü hoşnutsuzluk liderinin belirlenmesi gerekir.
Ancak, daha önce bahsedilen nedenlerden ötürü, yeni hükümdara yardım eden liderler devleti ele geçirmek için kolaylıkla kendi hareketlerini başlatabildiğinden, bu riskli olabilir. Machiavelli, bu durumları üstün bir hükümdara sahip olanlarla karşılaştırır.
Yüce hükümdar yardımcılarını seçer ve onları kolayca çıkarabilir. Mevcut hükümdarın yardımcıları daha sadık olduğundan, bu devletleri fethetmek daha zordur. Bununla birlikte, bu durumların bakımı daha kolaydır çünkü bir kez fethedildiğinde, prens kendi yardımcı ve hizmetkar sistemini kurabilir.
Machiavelli’nin tartıştığı karma prensliklerin son yönü, daha önce satın alınmadan önce kendi yasaları ve tüzükleri ile özgür olan prenslikleri yönetmektir. Bu devletler özgürlüğe ve özerkliğe alışkındır ve bu özgürlüğü kaybetmeye pek de nazik davranmayabilir. Machiavelli üç seçenek tanımlıyor: şehri / devleti yok etmek, fethedilen bölgede onu yakından izlemek için yaşamak veya prensliğin mevcut yönetimi altında devam etmesine izin vermek ve yeni hükümdara dost kalmak için bir oligarşik hükümet kurmak.
Daha önce özgür şehirler veya prensliklerin bakımı çok zordur. Yönetilmeye alışkın olmayanlar bir prensi kolayca kabul etmezler ve isyan etme olasılıkları daha yüksektir. Buna göre, Machiavelli yıkım veya kapatma kuralının en iyi seçenek olabileceğini öne sürüyor. Machiavelli, bencil ve sonuçsal bir ahlak anlayışını teşvik eder. Amaçlar her zaman araçları haklı çıkarmak için kullanılabilir. İyi adamların en son bitirdiğini ve gerçek erdem ve şerefi korumanın iktidara yol açmayacağını savunuyor. Machiavelli’nin duruşuna kesinlikle katılmıyorum.
Hangi araçların amaçlarla gerekçelendirildiği konusunda çok iyi yargıçlar olduğumuza inanmıyorum. Sonuç olarak ortaya çıkan bir görüşü benimserken, tüm araçları haklı çıkarmaya başlamak ve ilkeler ve erdemlerle tüm teması kaybetmek çok kolaydır.
Machiavelli, erdemleri ve ilkeleri korumanın her zaman güç veya maddi ödüle yol açmayabileceği konusunda haklı olabilir, ancak onun görüşü çok dar görüşlü. Onu elde etmek için ruhunu satmak zorunda olsaydın, gücün ne işe yaradığını sorardım.
Ahlakımızı sürdürürsek uzun vadede çok daha mutlu ve tatmin olacağımıza inanıyorum. Suçsuz bir vicdan, güçten çok daha değerlidir.
Prens’ten alınacak bazı olumlu dersler var.
Machiavelli, liderlerin sorunlarla ilgili güçlü tavırlar almaları konusunda ısrar etti. Bu her zaman en iyi seçenek olmayabilir, ancak birinin görüşlerinde çok merhametli olmamanın değerli olduğuna inanıyorum. Herkesi memnun etmek imkansızdır ve Machiavelli bunu kabul etti.
Her zaman insanları memnun etmeye çalışmamaktan ve zor kararlar vermekten hepimiz faydalanabiliriz. Politikacıların çaresizce kamuoyundaki her harekete hitap etmeye çalıştıklarını görüyoruz ve insanlar adayın kampanya vaatlerinin gerçekten yerine getirileceğine inanmadıkları için itibarlarını yitiriyorlar.
[zombify_post]