SONBAHARDA
Güncelleme tarihi: 28 Haz 2020
Sonbahar gibi giyinmişti kadın.
Yere düşen kırmızı yaprakları sayarak yürüyordu.
Uzun zamandır gidilmeyen bir yolda,
Mutluluğu evinde bırakmış gibi eksik ve yorgun hissetti kendini.
Geri geri giden ayaklarına söylendi;
"Hatırlayın! Nasıl da heves ve hırsla giderdiniz koşar adım."
Anlamlar değişti mi, bundan sonra ne olacak,
Neresi iyi hissettiğim yer olacak diye düşündü kadın.
Taktı kulağına müziğini, sonbahar kokan kadın.
Sonuna kadar açtı sesini kopmak için düşüncelerinden.
Ama olmadı..
Koşturmaktan sıkıldığını ve anlamsız bir çok şeyin ifadesiz olduğunu fark etti,
ŞEY olarak adlandırdıklarımızın hepsinin..
"Acaba zamanın gerisinden gelmek ayak uydurmaktan daha mı iyi?"
Diye sordu kendine kadın.
Yağmurun kokusu geldi ama yağmadı.
Bulutlar biraz dalga geçti, hepsi bu.
Kadın sonbaharı yanına alıp yürümeye devam etti.
Yokuşlar çıktı, düz yollar kat etti ve ulaşmak istediği yere geldiğinde
Aslında istediğinin bu olmadığına karar verip,
Onca yolu geri döndü.
Kırmızı yapraklar eşlik etti,
Sonbaharın sevgilisi kadına..
Deniz Kılınç Tunçeli