Alman ekonomisinin toparlanmaya başladığı haberine sevinmemek mümkün değil. Üç yıllık durgunluk ve hatta felç döneminden sonra dev uyanıyor, Avrupa’nın ekonomik süper gücü yeniden düzelme yoluna giriyor. Kötümser sesler kesildi. Gün, iyimserlerin.
Gerçekten de üç yıldır ekonomik şartlar canlanma açısından hiç şimdiki kadar elverişli olmamış, ekonomik büyüme sinyalleri böylesine kuvvetli gelmemişti. Hem de sadece Almanya’da değil. ABD, Japonya ve Çin de bu yıl ekonomik büyüme zincirinin en güçlü halkaları arasında yer alacaklar. Bu pazarlar ihracat ağırlıklı Almanya açısından son derece önemli olduklarından, konjonktür eğrisi tırmanışa geçiyor.
Ama Ekonomi Bakanı ihtiyatı elden bırakmayıp, mütevazi bir büyüme oranı veriyor. Bunda haklı da. Çünkü canlanma hükümetin eseri değil. Almanya dünya ekonomisindeki düzelme girdabına kapıldığı için büyüme kaydediyor. Ülke içinden ekonomiyi teşvik edici sinyaller gelmiyor. Reformların ürküttüğü Almanlar tüketim ve yatırım harcamalarını arttıracaklar mı?
Hükümetin önce büyümeyi teşvik edici iç faktörleri güçlendirmesi gerekiyor. Bunun reçetesi basit. Vergi sisteminin basitleştirilip sosyal güvenlik sistemindeki reformların sürdürülmesi. Bu aynı zamanda yabancı sermaye yatırımların artması için de gerekli.
Canlanma, sayıları 4 milyonu bulan işsizlere ise kendini hissetirmeyecek, ve işsiz sayısında azami 100 binlik düşüş kaydedilebilecek. Canlanma müjdesinin verildiği güne gölge düşüren asıl olgu da zaten bu.