Kuran
Kuran , (Arapça: Recitation) ayrıca yazıldığından Kuran ve Gazete , İslam'ın kutsal kitabı . Geleneksel İslam inancına göre, Kur'an melek tarafından vahyedilmiştir. Cebrail için Hz Muhammed Batı Arap şehirlerinde Mekke ve Medine 610'da başlayıp 632'de Muhammed'in ölümüyle bitenbu. Kelime kuran İslami kutsal metinlerin kendisinde zaten yer alan (örneğin, 9:111 ve 75:17-18), fiilden türetilmiştir. karaʾa —okumak, ezberden okumak—fakat muhtemelen Süryanice ile de bir bağlantısı vardır. qeryānā , okuma, sırasında kutsal okumaların okunması için kullanılır kilise Hizmetler. Erken bir formda oluşan Kur'an külliyatı, Klasik Arapça , geleneksel olarak Tanrı'nın konuşmasının gerçek bir kopyası olduğuna inanılır ve oluşturmak Kur'an'ın kendisinde iyi korunmuş tablet olarak anılan genel görüşe göre, yaratılmamış ve ebedi bir göksel orijinalin dünyevi kopyası ( al-lawh al-mahfūẓ ; Kuran 85:22).
Mürekkep, altın ve lapis içeren ışıklı el yazması sayfaları olan Kuran, 18. yüzyılın sonları ile 19. yüzyılın başlarında. Metropolitan Sanat Müzesi, New York; Louis E. ve Theresa S. Seley İslam Sanatı Satın Alma Fonu, 2009 (kayıt no. 2009.294); www.metmuseum.org
Biçim ve içerik
Kur'an, İncil'i bırakın, İncil'den bile belirgin şekilde daha kısadır. İbranice İncil . Sure adı verilen 114 bölüm benzeri birime bölünmüştür, Kuran'da belirli olmayan uzunluktaki vahiy pasajlarını belirtmek için kullanılan bir kelimedir (örneğin, 9:64). Beş günlük İslami namazın her biri sırasında okunan kısa açılış sûreleri dışında, sûreler, bu genel kural sık sık kesintiye uğrasa da, azalan uzunluklara göre kabaca sıralanır. İkinci sûre açık ara en uzun olanıdır. Bütün sûreler geleneksel olarak isimlerle bilinir -çoğu birden fazla- ancak Peygamber'in vefatından sonra ortaya çıkmış gibi görünmektedir. Sûre isimleri genellikle bazı göze çarpan The Cow (ikinci) veya The Poets (26.) gibi ilgili metindeki kelime, bir metnin ana temasını mutlaka tanımlamazlar. Dokuzuncu hariç her sûreden önce sözde sûre gelir. besmellah , Rahman ve Rahim olan Allah'ın adıyla kalıplaşmış dua. Pek çok sûre (mesela ikinci sûre), anlamı henüz yeterince açıklanmayan müstakil Arap harfleriyle açılır.
Kur'an Kur'an okuyan Müslüman kız. Orhan Çam/Fotolia
Dahili olarak, sûreler adı verilen âyetlere bölünmüştür. ayāt (tekil baba ), kelimenin tam anlamıyla işaret anlamına gelen ve Kur'an'da belirtmek için kullanılan bir kelime. gösteriler Doğal dünyanın çeşitli yönleri (örneğin, Tanrı'nın yağmur yağdırması) veya Tanrı'nın geçmişin günahkâr halklarına verdiği söylenen cezalar gibi Tanrı'nın gücü ve lütfu hakkında. İslami gelenek, Kuran'ı bireysel ayetlere bölen çelişkili sistemleri aktarsa da, Kur'an ayet sınırları normal olarak bir ayet-son kafiyenin varlığı ile tanımlanır. Şu anda baskın olan alt bölüm, toplam 6.236 ayet sayar. Bunlar, yalnızca birkaç kelimeden metnin tüm paragraflarına kadar değişen uzunluklarda aşırı farklılıklar gösterir, ancak belirli bir sure boyunca ayet uzunluğunun, tüm külliyattan somut olarak daha tekdüze olduğu belirtilmelidir. Başlangıçları İslam öncesine uzanan klasik Arap şiirinin aksine, Kuran ayetleri nicel bir ölçüye bağlı değildir; yani, uzun ve kısa hecelerin sabit kalıplarına uymazlar. Bu anlamda, İslami gelenekle birlikte, Kur'an ve manzum ayetler arasında ilkeli bir ayrım üzerinde ısrar etmek doğrudur. Kur'an'ın pek çok kısmı oldukça kalıplaşmıştır ve daha uzun ayetler genellikle, Allah bağışlayıcıdır, merhametlidir veya Allah bilir, hikmet sahibidir gibi belirli kalıp ifadelerle sona erer.
Kur'an, açıkça İlâh'a atıfta bulunan ifadelerde birinci tekil veya çoğul (ben veya biz) kullanarak kendisini genellikle ilahi kelam olarak üslup eder. Bununla birlikte, bu ilahi ses, Tanrı hakkında üçüncü şahıs ifadeleriyle dönüşümlüdür. Muhammed'in sözleri normal olarak De ki:... komutuyla tanıtılır, böylece Peygamber'in yalnızca ilahi emir üzerine konuştuğu vurgulanır. Peygamberlik ifadeleri genellikle Muhammed'in muhaliflerine atfedilen ve evrensel bir inanç gibi Kur'an öğretilerine şüphe uyandıran itirazlara veya inkarlara yanıt verir. diriliş ölülerin veya tek bir Tanrı'nın varlığında. Bu, Kur'an'ın bazı bölümlerine kesinlikle tartışmalı ve tartışmalı bir nitelik kazandıran genişletilmiş bir ileri geri ile sonuçlanabilir.
Kuran'ın birçok pasajı, Tanrı'nın her insanı cennete veya cennete göndereceği eskatolojik yargıyı açıklamaya ayrılmıştır. cehennem ve kurtulanların müteakip ödüllerini ve lanetlilerin azaplarını tasvir ediyor. Bazıları İncil'deki kişilere odaklanan anlatılar da vardır, örneğin Adem , Musa , İsa ve Mary . Anlatı pasajları kısa hatıraları (örneğin, 85:17-18) ve çok daha kapsamlı hesapları (örneğin, Yusuf'un hikayesine ayrılmış 12. sûre) içerir. Uzunluklarına bakılmaksızın, bu hikayeler genellikle, hedef kitleleri tarafından zaten biliniyormuş gibi görünen kinayeli bir tarzda yeniden anlatılır. Vurgu anlatı olay örgülerinin ayrıntılarında değil, onların ÖĞRETİM genellikle araya giren yorumlar aracılığıyla açıkça işaret edilen önem. Pek çok durumda, Kur'an anlatıları yalnızca belirli İncil pasajlarıyla değil, aynı zamanda İncil sonrası metinlerle de önemli paralellikler gösterir. Rabbinik ve Hıristiyan metinleri. Örneğin, İbrahim'in putperest babasıyla olan tartışması ve halkının sahte tanrılarını yok etmesi (örneğin, 37:83-98) öyküsü, Yaratılış kitabının kendisinde değil, yalnızca daha sonraki metinlerde, örneğin bir Hahamlar gibi Genesis'in yorumu. Bu rivayet geleneklerinin Kur'an'a çevre yazılı metinlerden ziyade sözlü aktarıma çok iyi güvenmiş olabilir. Kur'an daha önce tasdik edilmiş kıssaları tekrar anlatsa bile, normal olarak bunları kendi teolojik gündemine uyarlayarak yapar. Kur'an'ın önceki hadislerle kanıtlanabilir örtüşmesi, önceki vahiylerin bir teyidi olarak kendini tanımlamasıyla açıkça uyumludur (mesela 2:97).
Kur'an külliyatının sonuna doğru konumlanmış en kısa sûreler dışında, hemen hemen tüm diğer sûreler, aralarında sık ve çoğu zaman görünüşte ani konu geçişlerinin olduğu paragraf benzeri bölümlerden oluşur. İlk bakışta, edebi tutarlılık Bu nedenle, birçok sûreden bazıları şüpheli görünebilir. Bununla birlikte, 1980'lerden beri yürütülen araştırmalar, sûrelerin aslında yüksek derecede bir kompozisyon birliği sergilediklerini giderek daha fazla göstermiştir. tezahür etti örneğin, anahtar terimlerin ve ifadelerin yinelenmesinde, bazen göze çarpan terminolojik parantezler oluşturacak veya ortak merkezli edebi yapılar oluşturacak şekilde. Ayrıca, orta büyüklükteki birçok sûre, anlatı orta bölümünü merkeze alan ortak bir yapısal şablona uygundur. Özellikle erişilebilir örnekler, orta kısmı Allah'ın daha önceki elçileri onlara nasıl gönderdiğini anlatan bir dizi hikayeden oluşan 26, 37 ve 54. surelerdir. nasihat etmek onların yurttaşları. Bu uyarıcılar sadece İncil'deki gibi figürleri içermez. Nuh , İbrahim ve Musa'nın yanı sıra bazı eski Arap kabilelerine gönderilen İncil dışı haberciler. Hemen hemen her durumda, Tanrı'nın elçileri görevden alınır veya görmezden gelinir, bu da feci bir ilahi ceza ile sonuçlanır. İçerikteki bu kadar bariz paralellikler dışında, bireysel bölümlerin çoğu oluşturan bu anlatı döngüleri aynı zamanda bir nakaratla sona erdirilir ve bütüne daha fazla simetri eklenir. kompozisyon .
Kuran'ın temelini oluşturan Kur'an'dır. İslam hukuku Her ne kadar birçok hukuki ayrıntı kutsal kitaplardan değil, Muhammed'e atfedilen Kur'an dışı söz ve eylemlerden türetilmiş olsa da -sözde hadis. Kur'an'ın fıkhî veya yarı-hukuki beyanlarının çoğu, en uzun surelerin birkaçında yoğunlaşmıştır, bu tür materyallerin en kapsamlı kısmı 2:153–283'tür. Kur'an hukukunun kapsadığı alanlar arasında aile hukuku (örneğin miras kuralları), ritüel hukuku (örneğin, namazdan önce abdest alma veya Ramazan ayında oruç tutma görevi), beslenme düzenlemeleri (örneğin, yemek yeme yasağı) konularını içerir. domuz eti veya şarap), ceza hukuku (örneğin, hırsızlık veya adam öldürme cezası) ve ticaret hukuku (tefecilik yasağı). Somut davranış reçeteleri sistematik bir sırayla açıklanmaz ve izleyici sorularına yanıt olarak sunulabilir—örneğin, 5:4'te Size kendilerine [yemelerine] neyin izin verildiğini sorarlar. Söyle:….