TW: Bu gönderi ölümle ilgili birçok düşünce içeriyor. Takdir önerilir.
Nasıl öleceğimizi unuttuk.
1945'te ölümlerin çoğu evde oldu. 1980'de sadece% 17 yaptı. Yaklaşık 100.000 yıl önce, 30 yaşına gelmeden öldük. Son 200 yılda, bu giderek arttı. Son birkaç on yılda, 80'in üzerinde yaşıyoruz. Bu bağlamda, olgun ve yaşlı bir yaşta ölmek doğal değil .
Ömür süreleri genetik ile ilintisiz görünmektedir. Tek yumurta ikizleri tipik olarak 15 yıl arayla ölür. Ebeveynlerin yaşam süreleri üzerindeki genetik etkisi% 3'lük bir değere sahiptir. Bunu bağlama koymak için, genetik boyunuzda% 90 rol oynar.
Daha uzun yaşarız ve daha önce yaptığımız şey yüzünden ölmeyiz.
ABD'de hayatlarının son yılında olan hastaların% 5'i tüm Medicare harcamalarının% 25'ini oluşturuyor.
Ama hayatın bu son püf noktaları nasıl? Dolu, sevecen bir hayat yaşadıktan sonra steril, izole, izlenen bir hastane yatağında ölmenin psikolojik etkileri nelerdir?
Doğumu, yaşamı ve ölümü düşünüyoruz. Ancak çok azımız sona ermeden önce ortaya çıkan dayanılmaz haraplık hakkında konuşuyor veya düşünüyoruz. Işığın ölmesine karşı öfke duymak cesurca. Ama bu öfkenin bedeli nedir?
Gawande'nin bugün nasıl öldüğümüze dair duygulu, melankolik incelemesi tartışılmaz. Ölümümüz hakkında rahatsız edici sorular sorar. Film, kanserden kurtulanlar, yalnız eşler ve istenmeyen ebeveynler hakkında yürek parçalayıcı vaka çalışmalarını göze çarpmadan sergiliyor.
Hayatın ne kadar kısa sürdüğünü , son aşamaların ne kadar acı verici olduğunu, modern tıbbın perakendeciliğinin bizi buraya nasıl getirdiğini ve bazen bırakmanın en iyi seçenek olduğunu gösteriyor.
Nasıl öldüğümüzü belgeleyen Gawande, bize nasıl yaşamamız gerektiğini gösteriyor.
Hastaneleri, yaşlı evlerini ve hastaneleri ölçümlerin zorbalığından kurtarmadık . Hasta güvenliğini, devir sürelerini ve ölüm oranlarını ölçüyoruz. Ama yine de son aşamalarda hayatımızın kalitesini ölçemiyoruz.
Sonunda hepimiz acı ve ızdıraptan kaçınmak isteriz. Aile ve arkadaşlar ile ilişkileri güçlendirmek. Zihinsel olarak farkında ve bağımsız olmak, yük değil. Başarı duygusuna sahip olmak. Sevdiklerimizle çevrili olmak.
İnsan olmak istiyoruz, istatistik değil.
Gawande bize nasıl tamamen başarısız olduğumuzu dokunaklı bir şekilde gösteriyor.
Bunu beğendiyseniz, bunları da seversiniz:Vücudunuz Bir Tapınaktır Ölçülebilir Olan Her Zaman Önemli Değildir
Altı yıl sonra ilk kez geri döndüm. Bunu ne kadar zamandır beklediğimi size anlatamam.
İnsanlara şans verme konusunda hayatta biraz geç kalındığına inanıyorum. Cömertçe.
COVID-19 salgınının Grand Rapids şehri ve sakinleri üzerinde derin bir etkisi oldu. Virüs 2020'nin başlarında ilk ortaya çıktığında, topluluktaki birçok kişi başlangıçta ciddiyetine ve yayılmasını kontrol etmek için katı önlemlere duyulan ihtiyaç konusunda şüpheciydi.
Bir süredir Cillian Murphy'nin çalışmalarının hayranıyım. Amerika Birleşik Devletleri'ndeki popülaritesindeki patlamadan çok önce İngiliz ve İrlanda film sahnesinde bir isim yaptı.
Açık kaynaklı yazılım paketlerinde (log4j olarak) tespit edilen istismarlar, endüstriyi uygulamalardaki güvenlik açıklarını ve zayıflıkları izlemek, tespit etmek, önlemek ve onarmak için bir çözüm bulmaya yöneltti. Bu ihtiyaç, tüm yazılım geliştirme yaşam döngüsü ile ilgilidir ve hem kendi geliştirdiği hem de üçüncü taraf yazılım bileşenlerini içerir.
İnsanlara şans verme konusunda hayatta biraz geç kalındığına inanıyorum. Cömertçe.