30 ciltlik Toplu Eserler’in üçüncü cildinde «Kanser Koğuşu» romanı yer alıyor. 8 yıl hapis cezasına çarptırıldıktan sonra bir Kazak aul’a «sonsuza kadar» sürgün edilen kanser hastası Solzhenitsyn, Taşkent’teki bir onkolojik dispanserde tedavi görme izni aldı. Orada, 1954 yazında hikaye tasarlandı. Fikir neredeyse 10 yıl boyunca hareketsiz kaldı. 1963’te yazmaya başlayan yazar, 1965 sonbaharından 1967 sonbaharına kadar hikaye üzerinde yakından çalıştı. Tvardovsky’nin Novy Mir’inin Cancer Ward’ı basma girişimleri yetkililer tarafından sert bir şekilde bastırıldı, ancak metin Samizdat’ta dağıtıldı ve 1968’de yurtdışında Rusça olarak yayınlandı. Hemen hemen tüm Avrupa dillerine ve bir dizi Asya diline çevrilmiştir. Evde, ilk olarak 1990’da basıldı.
Hikaye, yazarın kişisel deneyimine ve gözlemlerine dayanmaktadır. «Kanser birliklerinin» hastaları, geniş ülkenin her yerinden, tüm sosyal katmanlardan insanlardır. Okur, hastalıkla mücadeleye tanık olur, yaşamı ve ölümü kavramaya çalışır; Stalin’in ölümünden sonra, ülkenin korkunç bir hastalıktan sonra bilincini yeniden kazanmaya başladığı görülüyorken, sosyal durumdaki ürkek değişimi heyecanla takip ediyor. Bir hastane koğuşunda yaşayan hikayenin kahramanları, Rusya’nın acısını ve umutlarını somutlaştırıyor.
Yayın, yazarın yazım ve noktalama işaretlerini korur.