Şiddet dışı direniş mistizmindeki en tipik ve en az anlaşılmış öğe, zengin sanayi toplumu fikrinin reddedilmesini öngören kısımdır.
Organize hırs, sistematik terör ve baskı öğeleriyle yaşayan bir toplum, (sonunda hepsi aynı sonuca götürür), her zaman şiddet yanlısı olma eğilimi gösterecektir.
Çünkü daimi bir düzensizlik ve ahlaki karmaşa içindedir. Böyle bir toplumda geçerli olabilecek siyasal eylemin ilk prensibi; düzensizlik, adaletsizlik ve gerçek olmayana adanmışlıkla “katılmamak"tır.
Güç üstünlüğüne dayalı toplumlarda, derinde yatan iç çekişmelerin farkında olmayanların satyagraha'sı (*
) bir anlam ifade etmez.