Dil derslerini sever miydiniz? Peki ya kelime oyunlarını?.. Bir de "tencere, tencere, tencere" diye defalarca tekrarlayınca anlam kaybı yaşıyor musunuz? Andrew Clements'in de tüm bu sorulara cevabı bence "evet"! Çünkü gerçekten iyi bir gözlemleyicinin kaleminden çıkabilecek bir çocuk romanı: Bunun Adı: Findel... Okulları, öğretmenleri ve öğrencileri dikkatle gözlemlediğini anlıyoruz. Bir de sanıyorum dört erkek çocuk babası olmak bu anlamda epey destekleyicidir.
Yalnızca Amerika'da milyonlarca sattı. Sayısız ödül aldı.
Beşinci sınıfa giden ve dersleri olmadık sorularla kaynatmada üstüne olmayan Nick, birgün yine bir soru sorar. Bu kez dilbilgisi öğretmeni onun oyununa gelmez ve söcüklerin nereden kaynaklandığı üzerine bir rapor hazırlamasını ister. Bu rapor sadece Nick'in değil, tüm okulun -hatta tüm şehrin- hayatına çok farklı sonuçlar getirecektir.
"Bundan böyle, kalem sözcüğü yerine findel sözcüğünü kullananlar, dersler bittikten sonra okulda kalıp, yüz kere şu cümleyi yazacaktır: Bu cezayı bir kalemle yazıyorum."
Bayan Granger
Nick'in zekası ve arkadaşlarını etkileyebilme gücüne hayran kaldım. Okulda başlayan akım karşısında, Bayan Granger'in tutumuna kitabın sonuna epey eleştiriler getirdim. Önyargıyla yaklaşmışım, sonunda çarpıcı gerçeklerle yüzleştim. Okul yönetimi ve öğretmenin aile ile görüşmesinden alınacak çok ders vardı. Hemen suçlamalara girmeden önce iki taraflı değerlendirebilen ferasetli bir tutum gösterdiler. Bu konuda; olayların gidişinde ve sonucunda aile tutumunun ne kadar önemli olduğunu gözler önüne sermiş. Ufak bir detay olsa da Findel marka kalemleri üretmesiyle ticari bir zekaya da şahit oluyoruz.
Hep öğretmenler mi öğretir?
Bayan Granger'in mektubu ve sonrasında Nick ile yazışmaları beni biraz duygulandırdı. Aslında savaş veren bir eğitimci ve öğrencinin ne kadar taraf olup ne kadar olamadığını gördüm. Bir öğretmenin tüm şehri karşısına almak pahasına bir öğrencisini desteklemeyi göze alabildiğini gördüm. Bir eğitimci olarak özellikle birinci sınıfa başlayan öğrencim kalemi henüz yanlış tutarken verdiğimiz emekle, iki harfi birleştirmeye başladığında göğsümden kanatlanan kuşun verdiği tadı çok iyi biliyorum. Kitabı okurken bir çok şehirde hayatına dokunduğum çocuklarım geldi aklıma. Nick tadında olanlar daha ilk ders dikkatinizi çeker. Hatta sadece sizin değil, diğer arkadaşlarının da!.. Öğretmenlik gömleğini gerçekten giyebilenler ise onlar yoluyla ufuklarını açmaya gayret ederler. Öğrencilerinden öğrenecek çok şey olduğunu bilirler.
Ancak, ülkenin geri kalanında işler kızışmıştı. Findel balını almış gidiyordu. Bir kıyıdan ötekine, yüzlerce küçük kasaba ve büyük şehirde çocuklar bu yeni sözcüğü kullanıyor, ebeveynlerle öğretmenler de onları engellemeye çalışıyordu. Westfield'da olanların aynısı tekrar tekrar yineleniyordu.Bunun Adı Findel
Bunun Adı Findel çok iyi bir çocuk romanı. Her yönüyle çokça çocuklara, ebeveynlere, öğretmenlere anlatmak istediği çok şey var. Bana kalırsa bir dil öğretmek isteyen tüm eğitimcilerin bu kitapla tanışması ve öğrencilerini tanıştırması gerek.
Sen neye ne derdin?
Kitabın olay örgüsüne bir taraftan kendimizi kaptırırken, diğer yandan dille ilgili bir çok yeni bilgiyi de sorgulamaya başlıyoruz. Bu çocuk romanında; bir dilin canlılığını nasıl koruduğunu, yeni söcüklerle nasıl zenginleştiğini ve dil kurallarını tekrar sorgulayacaksınız. Dünya çocuk edebiyatının çok ödüllü bir yazarı Andrew Clements. Aldığı tüm ödülleri fazlasıyla hakeden yazar araştırmaya, okumaya, eleştirel düşünmeye özendiriyor.
Nick'in kaleme, findel ismini koymasıyla başlayan, medyada yankı bulan ve sonunda sözlüğe eklenmesiyle son bulan hikaye her yönüyle çok etkileyici. Peki siz bir nesnenin adını değiştirecek olsaydınız ona ne derdiniz?
Tüm yazılarım için buraya tıklayın.