Franchise ücreti (“ilk franchise ücreti” olarak da bilinir), franchise alanın franchise sistemine katılmak için franchise veren tarafından ödenmesidir.
Bir franchise tanımı eyalet düzeyinde farklılık gösterebilse de, Amerika Birleşik Devletleri'nde franchising tanımlayan Federal Ticaret Komisyonu (“FTC Kuralı”) uyarınca, üç kriter yerine getirildiği takdirde bir ticari ilişki franchise olarak nitelendirilir:
- Franchise veren, ticari markalarını, hizmet markalarını, ticari adını, logosunu veya diğer tescilli markalarını franchise alanına lisanslar.
- Franchise veren, franchise alanın işi üzerinde “önemli işletme kontrolü” veya “önemli işletme yardımı” na sahiptir.
- Franchise sahibi, işletmeyi açmadan altı ay önce veya önce en az 500 ABD Doları (yıllık olarak düzeltilmiş) tutarında bir ödeme yapar.
Üçüncü Öğe
Bu üçüncü eleman genellikle iki yöntemden birinde karşılanır ve çoğu zaman her iki yöntem de bulunur. Bir yöntem, franchise alanın franchise sözleşmesinin süresi boyunca franchise verene ödediği devam eden bir ödeme olabilir. Normalde telif hakkı ödemesi veya devam eden telif hakkı olarak adlandırılır ve birçok şekilde hesaplanabilir. Sistemlerin çoğunda, bu sadece franchise alanın brüt veya net gelirinin bir yüzdesidir. Bu ödeme, ne sıklıkta ödeneceği (haftalık, aylık, üç aylık vb.) Birlikte franchise açıklama belgesinde açıklanmaktadır.
Franchise ücreti
Bu ödeme kriterini karşılamanın bir başka yöntemi ise franchise ücretidir. Geleneksel olarak, franchise'ın franchise sözleşmesini imzalayıp franchise haline geldiğinde franchise veren ilk ödemesidir. Bu ücret 500 doların üzerinde bir miktar olabilir (FTC Kuralının “ödeme” öğesini tetiklemek için 500 doların üzerinde olması gerekir) ve genellikle 10.000 ila 50.000 ABD Doları arasındadır. Devam eden lisansta olduğu gibi, franchise ücreti, franchise açıklama belgesinde önceden açıklanmıştır.
Pek çok kişi franchise ücretinin ödenmesini, franchise veren tarafından sağlanan ilk hizmet ve destekle eşitlerken, bu, iyi hazırlanmış franchise anlaşmalarında böyle değildir. Bu ücret sadece franchise veren firmaya dahil olan ve franchise veren sözleşmede franchise alan tarafından kabul edilen şartlar uyarınca franchise sistemine katılmak için yapılan bir ödemedir.
Bir franchise ücretini düşünmenin en iyi yolu, onu bir ülke kulübüne katılmak için ödenen ilk ücretle eşitlemektir. Franchise ücreti, ülke kulübüne katılmanın en yüksek maliyetine benziyor ve devam eden telif ücreti ödemeleri, üye kalmak için devam eden ücrete benziyor. Sözleşmelerde tarafların hem franchise sisteminde hem de bir ülke kulübünde diğerlerine karşı olan yükümlülükleri, anlaşmalarda ve iyi hazırlanmış bir franchise anlaşmasında, hizmetler ve ücretler arasındaki farklar açıkça tanımlanmış ve maddi olarak ayrılmıştır.
Bir franchise verenin franchise ücreti olarak belirlediği miktar, sanayiden sanayiye ve kesinlikle aynı sektördeki franchise sahipleri arasında değişmektedir. Çoğunlukla, bir franchise veren franchise ücretini, muhtemel franchise alanlarına fırsatlarını pazarlamalarını, franchise satış temsilcilerine komisyon ödemelerini ve ardından franchise alanlarına ilk destek sağlamak için gerekli kaynakları vermelerini sağlayacak bir seviyeye koyacaktır. Bu maliyetler genel olarak başlangıç eğitimi, siteyi onaylama ziyaretleri ve franchise alanın site gelişimini izleme, ilk reklam ve açılış desteğini içerir.
Franchise, ücretlerini belirlerken, doğrudan rakipleri ve aynı potansiyel franchise alanlarını hedefleyen diğer kişiler tarafından talep edilen ilk ücretlerin farkındadır ve ayrıca franchise alanlarını pazarda nasıl konumlandırmak istediklerini de incelemektedir.
Maliyetlerini birçok franchise üzerinden yayabilecekleri güçlü bir franchise borusu hattı geliştirmemiş yeni franchise şirketleri için, ilk franchise ücreti önemli bir kâr merkezi olmayabilir. Franchise sistemleri daha iyi tanındığından ve daha güçlü bir potansiyel franchise akışına sahip olduklarından, franchise verenler gittikçe artan sayıda potansiyel franchise adayı için maliyetlerinden yararlanmaya başlayabilir.
Mali raporlama esasına göre, franchise veren, sözleşmeden doğan tüm yükümlülüklerini (genellikle franchise iş için açık olduğunda belirtilir) esasen tüm sözleşmeye bağlı ilk desteklerini sunana kadar, franchise ücretini gelir olarak tanıyamaz.
Çoğu franchise için ilk franchise ücreti pazarlık konusu değildir, ancak herhangi bir sözleşme gibi, franchise ücretinin miktarı iki tarafın kabul ettiği her şeydir. Franchising tamamen tutarlı ve sürdürülebilir bir çoğaltma ile ilgilidir ve eğer bir franchise sahibi diğerlerinden daha düşük bir franchise ücreti ödemişse, sistemde ilişki ve diğer sorunlara neden olabilir. Ücret belirlerken uyulması gereken iyi bir kural, benzer şartlardaki franchise alanların aynı şekilde ele alınması gerektiğidir.
Ancak, franchise sahiplerinin genellikle ilk Franchise Ücreti miktarını değiştirecekleri birkaç durum vardır:
- Çok birim geliştirme: Bir franchise sahibi belirli bir süre boyunca birden fazla yer açmayı kabul ettiğinde, buna geleneksel olarak çok birimli geliştirme anlaşması denir. Bu tür bir anlaşmada, franchise alanın franchise alanın daha sonra geliştirme programında açılması planlanan lokasyonlar için franchise ücretini düşürmesi nadir değildir. Örneğin, franchise alanın açtığı ilk iki birim için normal 35.000 $ franchise ücretini ödemesi gerekecek, ancak üç ila beş üniteler için sadece 30.000 $ ödeyecek. Bu, franchise alanın birden fazla ünite açması için bir teşvik görevi görür. Ayrıca, daha düşük bir devam eden telif ücreti ödemek için bir geliştirme anlaşması imzalayan çok birimli franchise şirketleri için daha yaygın hale geliyor.
- Transfer ücreti: Teknik olarak bir ilk franchise ücreti olmamakla birlikte, bir franchise sahibi işlerini sattığında ve bir franchise olarak haklarını başka bir tarafa devrettiğinde bir transfer ücreti ödenir. Bu “yeni” franchise, franchise verene normalde sabit bir miktar veya franchise verenin o zamanki mevcut franchise ücretinin bir yüzdesi olan bir transfer ücreti ödeyecektir.
- Yenileme ücreti: Franchise sözleşmesinin süresi sonunda, franchise alanın sözleşme şartlarına göre ilişkiyi yeniden kurma hakkına bağlı olarak, franchise veren ile ilişkisini yenilemeyi seçebilirler. Ardıl anlaşmaya girerken ödedikleri ilk ücrete genellikle yenileme ya da haleflik ücreti denir.. Transfer ücretine benzer şekilde, yenileme ücreti genellikle yeni franchise alanlarına uygulanan ücretten daha düşük bir tutardır.
- Kurucular kulübü: Bazı yeni franchise şirketleri, ilk kez franchise vermeye başladığında, ilk franchise sahiplerinin fırsatlarına daha iyi kurulmuş bir franchise verenden farklı bakabileceğini kabul ederler. Herhangi bir algılanan ilave riskin üstesinden gelmek ve pompayı franchise satışları için kullanıma hazır hale getirmek için, zaman zaman franchise verenlerin genellikle “kurucu kulübü” olarak adlandırılanlar için indirimli bir ücret sunduğunu göreceksiniz. veya 10 franchise veya daha belirli bir tarihten önce bir anlaşma imzalayan potansiyel franchise için; Anlaşmayı imzalamaya teşvik olarak, açılış franchise'larına daha düşük bir franchise ücreti veriyorlar. Bu indirimli ücretler teklif belgelerinde açıklanır, kesin bir son tarih veya diğer parametreler sunar ve daha sonra daha yüksek bir franchise ücreti altında imzalayan franchise sahipleriyle ilgili sorunlara neden olma olasılığı daha düşüktür.
Genel olarak, franchise sözleşmeleri yapışma sözleşmeleri (pazarlık dışı) olmakla birlikte, şartların pazarlık edilebileceği ve yaygın olmamakla birlikte, franchise ücretlerinin doğru koşullar altında pazarlığa tabi bir kategoriye girebileceği durumlar vardır.
Ücretlerini belirlerken, franchise verenler, franchise alanlarına yönelik beklenen finansal getirileri hesaplamalı ve hem franchise alanlar hem de franchise sistemi için istenen finansal sonuçları elde etmek için geri dönüş seviyesinin yeterli olduğundan emin olmalıdır. Bu nedenle, franchise verenlerin ilişkinin ekonomisini tam olarak incelemeleri için başlangıç ve devam eden ücretler belirlenirken esastır. Öncelikle doğrudan rakipler tarafından ücretlendirilenlere dayalı ücretler koymak, bazı yeni franchise verenlerin aldıkları ve genellikle her ikisi de franchise sistemine zarar verebilecek çok yüksek veya çok düşük ücretlerle sonuçlanan en yaygın ve önemli derecede zarar verici yaklaşımlardan biridir.