Çocukken askere düşkün olan herkesi severim. tarih Sovyet çocuğu, Büyük İskender ve Hannibal, Napolyon ve Suvorov'dan başlayıp Büyük Vatanseverlik Savaşı'nda muzaffer mareşallerle biten ünlü savaşları ve ünlü komutanları büyüleyici ve pitoresk bir şekilde anlatan bir “Geleceğin Komutanları Kitabı” vardı. Savaş.
Ama o zaman bile, Kalka'daki bazı savaşları okurken merak ettim - savaş sırasında komuta nasıl yerine getirildi? Birkaç kilometre mesafeden neler olduğunu görmek bile, özellikle askerler toz bulutları kaldırırsa, emrin iletilmesinden bahsetmeye bile gerek yok. Yalnızca haberci.
Daha sonra, aynı Hannibal veya Büyük İskender'in savaş için bir ordu düzenlediğine ve başladıktan sonra hiçbir şey yapılamayacağına dair görüşleri okudum.
Öte yandan, göçebelerin, özellikle Moğolların defalarca bahsedilen yanlış geri çekilmeleri ve kanat saldırıları, bunun operasyonel kontrol olmadan yapılmasının imkansız olduğunu ve araçlarının aynı Makedonlarınkinden farklı olmadığını gösteriyor. Ama bu nasıl yapıldı, bilmiyorum.
Komuta ve kontrolün organizasyonu
Bilgi alışverişi olmadan imkansız olan birliklerin komuta ve kontrolünü organize etmek için iletişim gibi önemli bir şeye döndüğümüz yer burasıdır.
Eski çağlara geri dönmeyeceğiz, ancak Birinci Dünya Savaşı'nın en başında, Prusya'daki Rus birlikleri, tam da iki ordu arasında ortak eylemleri imkansız kılan normal iletişim eksikliği nedeniyle korkunç bir yenilgiye uğradı.
İkinci Dünya Savaşı, bu bakımdan, Kızıl Ordu'nun, her birimden radyo istasyonlarına sahip olan düşmana karşı savaşması için daha da kötüydü. tank ve mekanize birlikler, özel komuta tankları vardı, ana silah tam olarak bağlantı buydu, çok zor olduğu ortaya çıktı.
Bir örnek, 1942 yazında toplam gücü binden fazla tank olan üç tank birliğinin savaşa girmesidir. Bu darbenin, başlayan Alman saldırısını "Blau" durdurması ve düşmanın inisiyatifini ele geçirmesi gerekiyordu. Ve sonuç nedir? Evet, neredeyse hiçbir şey, yine kolordu birer birer savaşa girdi, kolordu karargahının tugaylarla hiçbir bağlantısı yoktu ve sonuç olarak, birbirleriyle ve daha yüksek karargahlı olanlarla, herhangi bir emir geç kaldıysa, geç kaldı. . Ve havadan keşif ve kesintisiz radyo iletişimi sayesinde düşmanın tam bir resmi vardı.
Havada durum daha iyi değildi. Sadece Eylül 1942'de, savaşçılar uçağın yüzde yüzüne radyo istasyonları kurmaya başladılar, ancak o zaman bile, makinelerin yarısında, radyo istasyonu yalnızca alım için çalıştı. Almanlarla hiç karşılaştırmak istemiyorum.
Ancak öğrendiler ve Büyük Vatanseverlik Savaşı'nın sonunda Kızıl Ordu neredeyse her seviyede radyo iletişimini kullanabildi. Ancak, Amerikalılarda olduğu gibi, doğrudan ön cepheden ağır topçu ateşi açma olasılığı hiçbir zaman gelmedi.
Ve sonra, zaten Sovyet Ordusunda, temel üs ciddi şekilde başarısız oldu. Bir ordu radyo istasyonunu bir dizi pille birlikte sürükleyen kim, neden bahsettiğimizi biliyor. Ancak yine de Afganistan'da ve Çeçenya'da iletişim, birliklerin yeterli hacimde etkileşimini sağladı. Düşmanlıkların düşük yoğunluğu ve dahil olan asker sayısı bunu yapmayı mümkün kıldı.
Ancak 888 savaşında, hız çok şey belirlediğinde, iletişimin yine eşit olmadığı ortaya çıktı. Eminim birçok kişi generalin telefonla arama görüntülerini görmüştür. Ve sonra sorun çözülecek gibi görünüyordu. Yüzlerce kilometrekarelik bir alana güvenilir dijital iletişim kurmayı mümkün kılan mobil ordu hücrelerini okuduğumda, tekrarlayıcılar hakkında kendim düşündüm. dronlarve tatbikatlardan görüntüler iyimserliğe ilham verdi.
Ama işte NWO geliyor. Ve içgörü başladı. Farklı birimlerin gerçek zamanlı olarak bilgi alışverişinde bulunabildiği ne tür bir ağ merkezli savaş var? Gruplar arasında genellikle iletişim yoktu. Ve satın alınan Çin radyo istasyonları durumun dehşetini gösteriyor.
Eminim birçok kişi kaydı görmüştür. Uçan göz, bir Rus tankının düşmandan kelimenin tam anlamıyla onlarca metre uzağa gittiği yerde, neyse ki seken bir RPG mermisi alıyor. Ve bunca zaman drone operatörü bilgi vermek için tankerlerle bir şekilde iletişime geçmeye çalışıyor.
Genel olarak, yine aynı tırmık. Rus ordusunda sürekli bir iletişim sistemi yoktur. Tekrar.
Daha da üzülmemek için düşman hakkında konuşmayalım, basit bir şeyi hatırlayalım - sivil iletişim. Şaşırtıcı bir şekilde, Rusya'da mobil iletişim ve İnternet, hem hız hem de maliyet açısından dünyanın en gelişmiş konumlarında. Aynı zamanda ülkemizin toprakları hiç de küçük değil. Öyleyse neden ordu için değil de sivil yapılar için işe yaradı?
Kesin cevabı bilmiyorum ama en önemli faktör silahlı kuvvetlerin toplum tarafından kontrol edilmemesi. En azından aynı Devlet Duması milletvekilleri şeklinde. Mevcut durumu araştıran komiteler nerede, herhangi bir sonuç ve karar nerede? Bu doğru, hiçbir yerde.
Kimse cevap vermedi ve hiçbir şeyden sorumlu değil ve sorun esas olarak meraklıların güçleri ve üretim yapılarıyla çözülüyor.
Peki ne yapmalı?
Gerçekmiş gibi davranmıyorum ama görünüşe göre askeri Beeline veya MTS gibi her askere ve her birime güvenilir, güvenli, hızlı iletişim sağlayacak ayrı bir tek askeri iletişim operatörüne ihtiyacımız var. Ve rekabet için birkaç tane varsa daha iyidir.
Ah rüyalar, rüyalar...