Charm of the Soul Pets - Bölüm 10: İlk Savaş, Diken Şeytanı
Çeviri: bebebiskuvisi
Bu sefer, Ayışığı Tilkisi önceki seferlerde olduğu kadar direnç göstermedi. Bunun yerine güzel gözleriyle Chu Mu’ya baktı.
Ruh hayvanları insanlar gibiydi,kendi duyguları, kendi düşünceleri vardı. Şu anda Ayışığı Tilkisi’nin gözlerinde de Chu Mu’ya güvenip güvenemeyeceğine karar vermeye çalışmanın tereddüdü ve hafif bir şaşkınlık vardı.
Ayrıca, ruh sözleşmesi süreci de biraz kısıtlayıcı ve güçlüydü, bu yüzden Ayışığı Tilkisi tereddüt gösterdiği an ruh sözleşmesi hâlesi daha da parlaklaştı!
Açık mavi hale, Ayışığı Tilkisi’nin direnişi azaldıkça daha da sıkılaştı ve yavru tilkinin ruhuna baskı yapmaya başladı.
Ayışığı Tilkisi yavaşça direnmeyi toptan bıraktı ve açık mavi parıltı, Ayışığı Tilkisi’nin bedenine yerleşerek Ayışığı Tilkisi’nin ruhunu damgaladı ve onun Chu Mu’ya ait olduğunu belirten bir iz oluşturdu.
“Wu”
Ayışığı Tilkisi, bedeninden açık mavi parıltı yayarken zayıf bir nefes verdi.
Parıltı tüm bedenini kapladı ve zarif bedeni, Chu Mu’nun önünden mavi bir parıltı eşliğinde kayboldu.
Ruh hayvanı eğitmenleri, ruh hayvanlarını saklayabilecekleri kendi ruh hayvanı bölgelerine sahipti. Hayvanla ruh sözleşmesi imzaladıklarında düşünceleri vasıtasıyla ruh hayvanlarını ruh hayvanı bölgesinden çağırabilirler ve oraya geri gönderebilirlerdi.
Çağırma ve geri gönderme işlemleri, ruh gücü gerektirirdi. Fazla ruh gücü kalmamış olsa da, Chu Mu hevesle ilk savaşçı ruh hayvanını çağırdı.
Açık mavi bir parıltı ortaya çıktı ve yavaşça daha parlak olmaya başladı. Parıltının içinde, güzel ve kabarık kuyruğunu bir o yana bir bu yana sallayan, ayışığı kadar büyüleyici zeki gözleriyle Chu Mu’ya bakan zarif ve güzel bir beden vardı.
Ayışığı Tilkisi’nin bakışları, öncekinden farklıydı. Şüphe ve şaşkınlık içeren o bakışların yerinde, şimdi uysallık ve suhulet vardı.
Yakaladığı ilk ruh hayvanını görüne, Chu Mu gülmeden duramadı. Bu sınırsız potansiyeli olan bir ruh hayvanıydı ve ortadan yükseğe, hatta daha ötesine evrimleşebilirdi. Bu, aynı zamanda Chu Mu’nun kaderinin de ruh hayvanıyla beraber değişeceği anlamına geliyordu.
“Wu”
Ayışığı Tilkisi perişan görünerek güçsüz bir sitem sesi çıkardı. Sevimli bedenini saran beyaz ipekten kurtulmaya çalışırken daha beter dolandı.
Chu Mu bıçağını çıkardı ve esnek beyaz ipeği gayretlice kesti. Sonra da küçük, pofuduk ufaklığı kucağına aldı ve kürkünü okşadı.
Ayışığı Tilkisi, Chu Mu’nun kucaklamasından ve güven gösterisinden ayrılmaya isteksiz bir şekilde bu okşamadan keyif aldığını belli etti. Hatta küçük dilini kullanarak Chu Mu’nun yanağını yaladı.
Bu yavru Ayışığı Tilkisi’nin bu kadar çabuk samimiyet göstermesi, Chu Mu’ya onun yaşının ve zekasının pek de yüksek olmadığını, bu korkunç adada şimdiye kadar sadece içgüdüleri ve inatçılığıyla hayatta kaldığını düşündürdü. Yavru bir ruh hayvanı için bu kolay bir iş değildi; büyümek, çok çetin bir süreçti.
“Ufaklık, daha çok küçükken aileni kaybetmiş olmalısın. Ama bunun için endişelenme. Artık birbirimize bağlı olacağız, daha fazla tek başına savaşmak zorunda kalmayacaksın...Yeri gelmişken, önce sana bir isim verelim.” Chu Mu süklüm püklüm bir sırıtış sergiledi. Yüzündeki bu gülümseme, uzun yılların ardından ilk defa içinden gelen bir gülümsemeydi.
Gerçek hayatta, Chu Mu da adanın iç bölgelerinde hayatta kalmaya çalışan bu küçük tilki gibiydi. Şimdi dahi kendi başına savaşamıyordu.
“Mo Xie adında bir silah hatırlıyorum. Hareketsizken güzel ve uysal olsa da, savrulurken keskin ve ölümcül, senin gibi...Sana Mo Xie diyelim, senin gibi ufak, kurnaz bir tilkiye tam uyuyor.”
“Wu--” Chu Mu’nun kurnaz demesinden hoşlanmamış gibi memnuniyetsiz bir ses çıkardı.
“Hmm, bilge demek istemiştim…”
Küçük tilki hemen yumuşak, küçük dilini çıkardı ve Chu Mu’yu yalamaya başladı. Chu Mu güldü ve bu ufaklığın sadece sınırsız potansiyeli olmadığını, aynı zamanda çok ilginç olduğunu düşündü.
Kendine belirlediği asgari seviyeye nazaran çok daha doyurucu bir ruh hayvanı elde eden Chu Mu, tehlikeli iç bölgeden ayrılmak konusunda kendine güvenmek zorundaydı.
Elbette dönüş yolculuğunda, en ufak bir dikkatsizlik bile edemezdi. Sonuçta Ayışığı Tilkisi hâlâ çok küçüktü ve yoldaki güçlü ruh hayvanlarıyla mücadele edemezdi. Hatta Chu Mu, yavru Ayışığı Tilkisi’ni korumak için sorumluluk almalıydı.
Ruh hayvanını geri yollamak çok fazla ruh gücü istemese de, çağırmak istiyordu. Ve Chu Mu kalan ruh gücünü, Beyaz Kabus’u beslemek için muhafa etmek zorundaydı. Bu nedenle Mo Xie’yi geri yollamak yerine onu da yanına katarak geri dönüş yolculuğuna başladı.
Chu Mu çok dikkatliydi. Adanın iç bölgelerine girerken, adanın bu tehlikeli bölgelerinde kaybolmamak için birkaç işaret bırakmıştı.
Chu Mu ağaçlara bıraktığı bu işaretleri takip ederek, hiçbir sorunla karşılaşmadan dikenli bölgeye geri döndü.
Bu diken ormanında ikinci seviye bir Diken Şeytanı olduğunu hatırladı ve tetikteliğini maksimuma çıkardı.
Tam oraya girmek üzereyken küçük Mo Xie aniden kucağından atladı ve diken ormanına daldı.
Ruh hayvanıyla bir ruh sözleşmesi imzalandığında, belli bir mesafe aralığında, ruh hayvanının yeri, ruh hayvanı eğitmeni tarafından bilinebilirdi. Chu Mu da Mo Xie gibi bir hazinenin bir kaza yaşamasını istemediği için hemen onu takip etmeye başladı.
Mo Xie’nin bedeni ufaktı, hareketleri hızlı ve çevikti, bu yüzden diken ormanında kolaylıkla yol alıyor, en ufak bir yaralanma bile yaşamıyordu.
Chu Mu hızla onu izledi ve çok geçmeden Mo Xie’nin doğrudan ona saldıran Diken Şeytanı’na doğru gittiğini fark etti.
“Sososososo”
Diken Şeytanı’nın olduğu yere yaklaştıklarında, Chu Mu diken ormanının titrediğini ve hışırtı seslerinin geldiğini duydu.
Diken ormanında kendine yol açarken, ay renkli bir figürün sık dikenler içinde bir oraya bir buraya atıldığını gördü. Arkasında, bir yılan gibi Mo Xie’yi kovalayan baş parmak kalınlığında bir sarmaşık vardı. Ama Mo Xie’nin çevik hareketlerine kıyasla, onun peşindeki sarmaşık çok yavaş görünüyordu.
“Evet, bu, en güçlü olma yolunda ilk savaşımız olacak!” Chu Mu, küçük Mo Xie’nin neredeyse onu öldürecek olan Diken Şeytanı ile savaştığını görünce, gözlerinde bir savaşma arzusu ortaya çıktı.
Nitelikli bir ruh hayvanı eğitmeni, savaşa bizzat katılmamalıydı. Bunun yerine, bütün savaşı kontrol eden kişi olmalıydı!