Veriler, Antarktika’daki uzak Thwaites Buzulu’nun altında sualtı robotu Icefin kullanılarak yapılan bir keşif gezisinden alınmıştır.
Batı Antarktika’daki Thwaites Buzulu’nun hızla geri çekilmesi yüzen buz rafının altındaki araştırmacıların düşündüğünden farklı süreçler tarafından yönlendiriliyor gibi görünüyor. Küresel deniz seviyesinin yükselmesine yönelik potansiyel tehdit oluşturması nedeniyle “Kıyamet Günü Buzulu” olarak bilinir.
Nature dergisinde yayınlanan iki makale, buzulun altında meydana gelen değişikliklerin daha net bir resmini sunuyor. Florida büyüklüğünde ve Antarktika’daki en hızlı değişen buz okyanusu sistemlerinden biridir.
Sonuçlar, erimenin yüzen buz rafının altında artmasına rağmen, mevcut erime hızının birçok bilgisayardan daha yavaş olduğunu gösteriyor. modeller şu anda tahmin ediyor.
Buzun okyanusa nereden girdiğini belirleyen yeni gözlemler, buz rafının çoğunun altında erimenin beklenenden daha zayıf olmasına rağmen, çatlaklarda ve yarıklarda erimenin çok daha hızlı gerçekleştiğini gösteriyor. Bilim adamları, bulguların buzulun gelecekteki deniz seviyesinin yükselmesine katkısını anlamada önemli bir adım olduğunu söylüyor.
Buz rafının dibi ile altındaki okyanus arasındaki daha tatlı su tabakası, düzlük boyunca erime hızını yavaşlatıyor buz rafının parçaları. Ancak bilim adamları, erimenin buz rafının dibinde merdiven benzeri bir topografya oluşturduğunu görünce şaşırdılar. Buzdaki çatlakların yanı sıra bu alanlarda da hızlı erime meydana geliyor.
Thwaites Buzulu’nun deniz tabanıyla birleştiği nokta olan topraklama bölgesi, 1990’ların sonlarından bu yana 14 kilometre veya 8,7 mil geri çekildi . Buz tabakasının çoğu deniz seviyesinin altındadır ve küresel deniz seviyesini yüzyıllar içinde yarım metreden (1,64 fit) fazla yükseltebilecek hızlı, geri dönüşü olmayan buz kaybına karşı hassastır.
Yeni veriler, Antarktika’da şimdiye kadar gerçekleştirilen en büyük uluslararası saha kampanyalarından biri olan ABD-İngiltere Uluslararası Thwaites Glacier İşbirliği kapsamındaki bir çaba olan MELT projesinin bir parçası olarak toplandı. . MELT ekibi, bu bölgede buz ve okyanusun nasıl etkileşime girdiğini anlamak için Thwaites Doğu Buz Sahanlığının altındaki topraklama hattında gözlemler yaptı.
ABD. Cornell Üniversitesi’nden Ulusal Bilim Vakfı tarafından desteklenen bilim insanı Britney Schmidt ile bilim adamları ve mühendislerden oluşan bir ekip, Icefin adlı bir robotu 600 metre derinliğinde (1.969 fit derinliğinde) bir sondaj deliğine yerleştirdi.
Araç, önceden araştırması neredeyse imkansız olan bu tür topraklama bölgelerine erişin. Icefin’in deniz tabanından ve karaya oturma bölgesinin etrafındaki buzdan yaptığı gözlemler, erimenin buz rafının altında nasıl değiştiğine dair daha fazla ayrıntı sağlar.
Araştırmacılar, teras adı verilen merdivenlerin yanı sıra buz tabanındaki yarıkların hızla eridiğini keşfetti. Erime özellikle yarıklarda önemlidir. Su içlerinden akarken, ısı ve tuz buza aktarılabilir, bu da yarıkları ve yarıkları daha da genişletebilir.
“Bu önemli gözlemler, bu uzak bölgelerden elde edilen ve zor kazanılan, arazide yapılan gözlemlerin değerini gösteriyor. NSF’nin Polar Programlar Ofisi’nde program direktörü olan Paul Cutler, dedi.
Bu araştırma hakkında daha fazla bilgi için:
- Kıyamet Günü Buzulu “Belada”
{19 }Sualtı Robotu, Kıyamet Günü Buzulunun Hızlı Geri Çekilmesinin Ardındaki Yeni Süreçleri Ortaya Çıkarıyor
Referanslar:
“Thwaites Glacier topraklama hattı yakınında heterojen erime”, B. E. Schmidt, P. Washam, P. E. D. Davis, K. W. Nicholls, D. M. Holland, J. D. Lawrence, K. L. Riverman, J. A. Smith, A. Spears, D. J. G. Dichek, A. D. Mullen, E. Clyne, B. Yeager, P. Anker, M. R. Meister, B. C. Hurwitz, E. S. Quartini, F. E. Bryson, A. Basinski-Ferris, C. Thomas, J. Wake, D. G. Vaughan, S. Anandakrishnan, E. Rignot, J. Paden ve K. Makinson, 15 Şubat 2023, Nature.
DOI: 10.1038/s41586 -022-05691-0
“Doğu Thwaites Buzulu topraklama bölgesinde bastırılmış bazal erime”, yazan Peter E. D. Davis, Keith W. Nicholls, David M. Holland, Britney E. Schmidt, Peter Washam, Kiya L. Riverman, Robert J. Arthern, Irena Vanková, Clare Eayrs, James A. Smith, Paul G.D. Anker, Andrew D. Mullen, Daniel Dichek, Justin D. Lawrence, Matthew M. Meister, Elisabeth Clyne, Aurora Basinski-Ferris , Eric Rignot, Bastien Y. Queste, Lars Boehme, Karen J. Heywood, Sridhar Anandakrishnan ve Keith Makinson, 15 Şubat 2023, Nature.
DOI: 10.1038/s41586-022-05586-0{ 4}