El ele dövüşmeye adanmış programlardan birinde konuk ünlü gezgin Vitaly Sundakov idi. Slav askeri geleneği hakkında konuşması gerekiyordu. Vitaly kişisel deneyimini paylaştı - Sovyet döneminde farklı Doğu okullarına giden bir diplomatın oğlu olan bir adamla çalıştı ve buradan yazarak buradan kendi tarzını yarattı. Bu kişisel stiller hakkında sonra konuşuruz.
Buradaki nokta, daha sonra, dünya ülkelerine yaptığı yolculuklarda, Vitali, ona göre, her zaman yerel esnaflardan bir şeyler öğrenmeye çalıştığı. Ve yerel askeri gelenekler onu birçok yönden hayal kırıklığına uğrattı - ya teknik etkisizdi ya da Vitali onları yendi. Bu neden oldu?
Burada bir noktaya dönmek istiyorum hikayeler - Don Kazaklarının Kafkasya'da yeniden yerleşimi. İlk başta, Kazaklar kötüydü. Yerel dağcıların kavga nitelikleri konusunda küçümseyen ve Kazaklar uzun zirveleri nedeniyle "saz" ile alay edildi. Daha sonra, ancak durum değişti - ama bu başka bir hikaye. Bu şimdi başka bir şeyle ilgili - nasıl oldu tüm Avrupa’da bilinen bozkır şövalyeleri olan Don Kazakları başlangıçta dağlarda kendilerini kötü bir şekilde gösterdiler? Cevap sorunun kendisinde yatıyor.
Çünkü Don Kazakları nehir ve bozkır savaşçıları olarak kuruldu. Ve onların ortasında, tamamen uyarlandıkları gibi, en iyisi onlardı. Ancak dağlar alışmak için yeni bir yerdi. Zaman aldı. Ve o zaman geçtikten sonra durum değişti. Baklanov, Sass ve diğer askeri liderlerin liderliğindeki Kazaklar kazanmaya başladı.
Bu arada Kazaklar kolayca yerel halktan çokça ödünç aldı - ve yalnızca kıyafetler değil, hatta bazı şekillerde bir yaşam biçimi, tüm bunların yerel şartlar için yaratıldığını ve bunun burada yaşamak için en uygun olduğu anlamına geliyor.
Ve yine de - samurayların Japon kültürünün, zamanlarında Japonların atalarına karşı çıkan Ainu halkının askeri kültürünü ödünç almanın bir sonucu olarak ortaya çıktığı bir versiyon var. Düşmanın en iyisi olduğuna karar verirsen onu yen silahJaponlar, sonunda Aborjinleri kazanan, samuraylarının ortasında oluşmuş. Antropolojik olarak bile en yüksek samuray kastının temsilcilerinin Japonların geri kalanından farklı olduğuna inanılıyor.
Bu nedenle, herhangi bir yerel geleneği, yaratıldığı yer ve zamanı dikkate almadan yargılamak mümkün değildir. Bir ülkede iyi olan başka bir ülkede etkisiz olabilir. Bir anda iyi olan şey, diğerine saçma gelebilir (bu akıllıca olmasa da). Bir zamanlar yaşayan diğer insanların eğitimsiz ve aptal olduğunu düşünmeyin. Hayatta kalma sistemleri çevrelerinde çalıştı ve bir seferde mükemmeldi - neden bize geldiler.
Bu aynı zamanda zırh için de geçerlidir - bir bölgede onlar hafifdiler (düşmanın hafif silahlı süvarileriyse), diğerinde süper ağır zırhlar olabilirdi (düşmanın batıdaki bir şövalye olması durumunda).
Örneğin, Orta Asya'da bir zamanlar böyle bir uygulama şekli vardı - kalın, kapitone elbiseler giymiş iki atlı bir araya geldi ve birbirlerini silah mızraklarıyla (uçsuz) atmaya çalıştı. Bir çeşit fikir tartışması, hafif bir savaş şekli. Kavga mı ediyorsun? Evet. Yakın dövüş için kullanışlıdır? Kuşkusuz. Fakat bu tür dövüşlerde bir usta, halkadaki bir boksörü veya sokaktaki gop-stoper'leri dövebilir mi? Çok zor. Fakat bu onun eğitim sisteminin kötü olduğu anlamına mı geliyor? Hayır - sadece zamanı ve ilgili şartlar için tasarlanmıştır. Aynı şekilde, bir boksör, 17 yüzyılın içine girmiş olsaydı, anında böyle bir ustanın kurbanı olurdu - atlarda bir düelloda.
Daha yakından bir örnek alın. Bildiğiniz gibi, Japon stilleri Çin sistemlerinde ortaya çıkıyor ve Hint keşişi Bodhidharma'yı ata olarak görüyorlar. Sonuçta, Hindistan'da dövüş sanatlarının ortaya çıktığı ortaya çıktı.
Kalari-payattu adı verilen bilinen Hint stilleri arasında. Bu yönün karakteristik özelliklerinden biri, bir bodurdaki düşük seviyeli hareketlerdir. Üstelik keskin bir hareket. Keskinlik, eğitim ile üretilir. Bu tür hareketler nedeniyle, bir savaşçı bazı anlar için düşmana görünmez hale gelebilir - ikincisi için ölümcül bir sonuç. Bu, derleme alanımızın sadece iki tarafta değil, aynı zamanda üstte ve altta sınırlı olmasından kaynaklanmaktadır. Bu arada, bu shin'e yakın mesafeden veya üst kısımlardan vurmanın temelidir - bu arada, onlara çarparken, rakibin bakışlarını otomatik olarak değiştirebileceği ve darbe görünmez olacağından, çarptığınız yanlış yere bakmanız gerekir; Rakibe bakmak gerek. Bir kişi sadece darbeyi görmeyebilir. Ve burada avcı bazı anlar için görünmez hale geliyor. Böylece - kalari-payattu bugün Rusya'da çalışılmaya başladığında, bu tarzın uymadığı ortaya çıktı. Hint savaşçılarıyla aynı keskin hareketleri elde etmek için uzun bir ısınmaya ihtiyaç vardır. Bu, bu tarzın caddede ne kadar yararlı olduğunu göz ardı ediyor - bariz sebeplerden dolayı. Bu neden oluyor? Devam et
Çoğu Rus yogisi (kendi kendine öğretilmeyen, ancak Hindistan'daki popüler olmayan yerlere seyahat eden eğitmenler) sağlıklı dizlerle övünemez. Paradoksal olarak, ama gerçek şu ki, başkalarına nasıl sağlıklı olacağını öğretenlerin kendi sağlık sorunları var. Yogilerin en yaygın sorunu çöpte öldürülen “diz eklemi” dir. Sürekli "lotus duruşu" yüzünden. Sorun ne Sonuçta, Hintliler yıllarca böyle bir palmiye ağacının altında oturuyorlar, meditasyon yapıyorlar! Belki yoga kötü bir şeydir? Hayır. Belki kötü çalışıyorlar? Ayrıca, ve, bu sorun her yerde.
Ve iklimde. Hindistan'ın sıcak ve nemli iklimi, bağları yumuşatır ve bir insanın her zaman "gerilmesini" sağlar. Bizim sert kuzey iklimi farklı bir konudur. Burada germe için ısınmadan yapamazsınız. Sıcak ve nemli bir iklimde gelişen bir geleneğin farklı bir iklim ortamında etkili bir şekilde çalışmayacağının yanlış anlaşılması, yaralanmalara ve hayal kırıklığına yol açacaktır. Akşam yemeği için yol kaşığı! - dediği gibi. Her şey zamanında ve yerinde iyidir.
Bu arada, iklim aynı zamanda zihniyeti de etkiliyor - kuzey ülkelerinde yiyecek bulmak ve donmamak için harekete geçmek gerekiyor. Güneyde daha halsiz ve rahat olabilirsiniz.
Ve burada sorunun cevabı - bir çeşit evrensel tarzın varlığı mümkün mü? Tabii ki hayır. Her çevre için (ülke, iklim koşulları, fırsatlar) bazı yerel, yerel tarz en iyisidir. Geleneksel savaş sistemleri evrensel değildi. Bölgelerinde mükemmel çalıştılar ve bu yeterliydi. Hiç kimse, “sanat aşkı için” başka bir şey geliştirmek istemiyordu - çünkü bir çekiç çivileri mükemmel çiviler ve bir balta ağaçları keserse, o zaman neden onları iyileştirmelisiniz? İyiliğin iyiliğinden bakmamak. Zaman, geçmiş nesillerden insanlar ne harcayacaklarını biliyordu.
Tüm insanların farklı olduğu ve biri için uygun olanın diğerine uymayabileceği akılda tutulmalıdır.
Genel ilkeler ve temel hükümler olabilir. Aynı zamanda, coğrafi ve kişisel olarak da çalışan alt sistemlerle dolu olacak. Dünyanın ordularında uzmanlara, her şeyden biraz değil, amaçlara ve hedeflere göre öğretildi. Örneğin, bir saboteere bir hazırlık, koruma - bir başka verildi. Mantıklı ve hatta banal görünüyor. Peki neden insanlar sivil savunma alanında (ve aslında siviller bunu çoğunlukla yapıyor) her şeyin farklı olduğunu düşünüyor?
İhtiyacınız olan gerçeği takip etmek gereklidir. Akşamları geç saatlerde sık sık eve “trenle” dönerseniz, bu duruma göre durumsal eğitimler yapmanız gerekir. Eğer araba kullanıyorsanız, kendinizi bir arabada vb. Savunabilmeniz gerekir.
Tüm durum.