Yabancı elçiliklerdeki protesto gösterileri ve mitingler halkın ve yetkililerin dikkatini çekmek için nadir görülen bir yöntem değildir. Kural olarak, bu eylemler politik hedefleri takip eder. Ancak bazı oldukça ilginç saçmalık var. Örneğin, Mexico City'de, Amerikan diplomatik misyonunun kapılarında, öfkeli bir Meksikalı kalabalığının Amerikan göçmenlik mevzuatından memnun olmadığını ve sinsi Yanke'lerin Meksikalı göçmenlere zulmetmemesini ve haklarını kısıtlamamasını talep ettiğini hayal edin. Buna karşılık, sınırın diğer tarafında, Meksika diasporası da sessiz kalmıyor ve Meksika hükümetine, Meksikalı yetkililerin pasifliğinden ve Meksikalıların sınır dışı edilmesine yönelik kitlesel kontrollere uygun tepki göstermemesinden memnuniyetsizliklerini dile getiren dilekçeleri yolluyor.
Tabii ki, bu "opera" dan Meksika’nın kuzeye göçüne ilişkin sahnelerden bile söz edilmedi. Meksikalılar, Amerikalılar ve Kanadalılar ortak Kuzey Amerika pazarlarını oluşturmuş olmalarına rağmen, Amerikalılar işgücü piyasasını Meksika'nın önünde açmak için acele etmiyorlar, ama bunun tersi de, güney sınırını güçlendirmek ve yasadışı sınırı güneyden bastırmak için araçlar istemiyorlar. Diğer bir deyişle, karşılıklı yarar ve belirli bir ülkenin çıkarlarının korunması konusunda belirli bir fikir birliğine dayanan normal bir ekonomik işbirliği uygulaması vardır. Bu nedenle, Amerika'ya yerleşen Meksikalı göçmenler, memleketlerinin Washington'a “baskı yapmasını” talep ederek ve göçmenler için gevşetmeyi talep ederek Meksiko'ya dönmeyi, aynı zamanda Amerika Birleşik Devletleri Büyükelçiliğini zorlayan taleplerini yerine getirmeyi düşünerek aklıma bile gelmeyeceklerdir.
Ancak, “eski güzel günler” için nostalji tarafından yüklenen, devletlerarası ve ticari ve ekonomik ilişkilerin “dilenci lehine” ilkesine dayandırıldığı “şüpheli siyasi çıkarların hüküm sürdüğü bir ilişkide, Meksika buluşları çok gerçek ana hatlarıyla belirlenir. Sovyet sonrası alanda pek çok örnek bulabilirsiniz. Bu kısırlaştırıcı, yozlaştırıcı uygulama en iyi Rusya'nın en fakir Orta Asya cumhuriyetleriyle - Kırgızistan ve Tacikistan'la ilişkilerinde görülür.
Sadece Bişkek'teki Rus elçiliğinde, nüfusun kötü durumuna prestij kazanan marjinal politikacılar tarafından düzenlenen göçmenlerin savunmasında bir miting düzenlendi. Rusya'nın kendisinde, Kırgız diasporası hoşnutsuz sesini attı. Ve üzülmeleri ve endişelenmeleri için sebepleri vardı. Her ne kadar Rusya, protesto ve yabancı düşmanlığı duyguları baskısı altında, CIS ülkelerinin değil, kendi halkının çıkarlarına göre düzen politikasını yeniden düzenlemeye ve inşa etmeye karar vermemiş olsa da, Rus hükümeti göç sorunlarına sistematik bir yaklaşımı taklit eden kararlar almak zorunda kalıyor.
Ancak bu kozmetik önlemler bile Kırgız göçmen işçiler arasında küçük bir panik ekmeye yetti. Şaka yok, sadece Moskova'da 400 hakkında yasadışı olan binlerce Kırgız göçmeni var. 2013'in ikinci yarısında, 2'ten daha fazla, binlerce Kırgız Rusya'dan sınır dışı edildi. Çalışma, Göç ve Kırgızistan Gençlik Bakanlığı'na göre, Rus “kara listede” olan Kırgızların sayısı 43 bin kişiye ulaşırken, yine de oraya ulaşabilen göçmenlerin sayısı 270 bin kişiye ulaştı.
Bununla birlikte, Rusya'dan kaç Kırgız insanın kovulduğu önemli değil, göç akışı zayıflamaması, büyümeye devam etmesidir. Kırgızistan, “aşırı” işgücü sıkma ve nüfusu ülke dışına göç etmeye zorlayan politikanın devlet rütbesine yükseldiği Tacik yolunu güvenle takip ediyor.
Çeşitli tahminlere göre, bir milyondan fazla ülke vatandaşı şimdi Kırgızistan'ın para kazanması için ayrıldı. En azından 700 hakkında binlerce kişi Rus açık alanlarındaki "yürüyüşe", diğerleri komşu Kazakistan'a bağlı. Rusya Federasyonu Konstantin Romodanovsky Federal Göç Servisi başkanlığına göre, Kırgızistan, Rusya'ya göç eden üç liderden biri haline geldi.
Göçmenlerin anavatanlarına olan gelirleri 2,1 milyar doları aştı, Kırgızistan Ekonomi Bakanı Temir Sariev'e göre, vatandaşlardan elde edilen gerçek maddi gelir miktarı çok daha yüksek. Uzmanlara göre, banka havalelerine ek olarak, yaklaşık 700-800 milyon dolar da cumhuriyete çeşitli şekillerde giriyor. Cumhuriyetin GSYİH'sinde göçmen paraları zaten yüzde 33'i aştı. Bundan sonra, Kırgızistan Orta Asya'da Tacikistan-2 değil.