Eşcinsellikle ilgili ilginç araştırma
İNSAN GENOMU araştırmasına göre, 'Eşcinsel geni' yok. Çalışma cinsel davranışla bağlantılı cinselliğin genetik temeli olan beş DNA belirtecini inceliyor , ancak kişinin tercihlerini tahmin edemiyor.
Cinselliğin genetik temelinde yapılan en büyük çalışma, insan genomunda aynı cinsiyetten cinsel davranışla ilişkili beş nokta ortaya koydu. Ancak belirtilerin hiçbiri biri cinselliğini tahmin edecek kadar güvenilir değildir.
29 Ağustos'ta Science dergisinde yayınlanan ve yaklaşık 500.000 kişinin genomlarına dayanan bulgular, daha önceki, daha küçük çalışmaların sonuçlarını desteklemektedir ve birçok bilim insanının şüphelerini doğrulamaktadır: Cinsel tercihlerin genetik bir bileşeni olmasına rağmen, tek bir genin cinsel davranışlar üzerinde büyük bir etkisi yoktur (A. Ganna et al. Science 365, eaat7693; 2019).
Cambridge, Massachusetts'teki Broad Institute of MIT ve Harvard'da genetikçi olan baş çalışma yazarı Andrea Ganna,” ‘eşcinsel gen’ yok" diyor. Ganna ve meslektaşları, analizi cinsel davranışların %25'ine kadar genetik tarafından açıklanabileceğini ve geri kalanının çevresel ve kültürel faktörlerden etkilendiğini tahmin etmek için kullandılar. Daha küçük çalışmaların bulgularına benzer bir rakam.
Üreme davranışlarının genetik temelini inceleyen Oxford Üniversitesi'nden bir sosyolog olan Melinda Mills, ”bu sağlam bir çalışma" diyor. Ancak, sonuçların genel popülasyonu temsil etmeyebileceğine de dikkati çekiyor. Bu çalışmanın yazarlarının da tanıdığı bir sınırlama. Genomların çoğu Birleşik Krallık Biobank araştırma programından ve Mountain View, California merkezli tüketici genetik şirketi 23andMe'den geliyor.
Genetik ve sağlık bilgilerini bu veri tabanlarıyla paylaşan insanlar çoğunlukla Avrupa kökenlidir ve daha yaşlı olma eğilimindedir. Birleşik Krallık Biobank katılımcıları, verileri toplandığında 40 ila 70 yaşları arasındaydı ve 23andMe'nin veri tabanındaki insanlar için yaş ortalaması 51'dir. Çalışmanın yazarları ayrıca, biyolojik cinsiyeti ve kendi cinsiyetini kendi tanımladığı cinsiyeti birbiriyle örtüşmeyen insanları araştırmadan çıkararak genetik analizler için geleneği takip ettiklerini belirtiyorlar.
Sonuç olarak çalışma, cinsiyet değiştirmiş ve çift cinsiyetli gibi cinsellikte olan kişileri ve cinsiyet azınlıklarını (LGBTQ topluluğu gibi) içermiyor. Bilim adamları uzun zamandır bir kişinin genlerinin cinsel yönelimlerini kısmen etkilediğini düşünüyorlardı. 1990'larda yapılan araştırmalar, tek yumurta ikizlerinin, çift yumurta ikizlerine veya evlat edinilmiş kardeşlere göre cinsel yönelimi paylaşma olasılığının daha yüksek olduğunu gösterdi (R. C. Pillard ve J. M. Bailey Hum. Biol. 70, 347–365; 1998). Ancak Mills, bu çalışmaların hepsinin çok küçük örneklem büyüklüklerine sahip olduğunu ve çoğunun erkeklere odaklandığını söylüyor. Bu, bilim adamlarının cinsel yönelim ile ilgili birçok seçeneği tespit etme yeteneğine ket vurdu.
Son çalışmada, Ganna ve meslektaşları, SNP (SNP; “Single Nucleotide Polymorphism” Tek Nükleotid Polimorfizmi) adı verilen tek harfli DNA değişikliklerini görmek için yüz binlerce insanın genomlarına bakarak genom çapında ilişki çalışması (GWAS) olarak bilinen bir yöntem kullandılar. Ortak bir özelliği olan birçok insan da belirli SNP'leri paylaşıyorsa, SNP'lerin bu özellik ile bir şekilde ilişkili olma ihtimali vardır. Araştırmacılar, çalışma katılımcılarını iki gruba ayırdılar. Aynı cinsiyetten biriyle cinsel ilişkide bulunanlar ve bulunmayanlar. Araştırmacılar daha sonra iki ayrı analiz yaptılar.
Birinde, bir milyondan fazla SNP'yi değerlendirdiler ve birbirleriyle ortak olan daha fazla SNP'ye sahip kişilerin de benzer cinsel davranışlar bildirip bildirmediklerine baktılar. Bilim adamları, genetiğin cinsel davranıştaki çeşitlenmenin % 8-25'ini açıklayabildiğini buldular. Ganna ve meslektaşları ikinci analizleri için hangi belirli SNP'lerin aynı cinsiyetten cinsel davranışlarla ilişkili olduğunu görmek istediler ve bu gruptaki bireyler arasında daha yaygın olan beş tanesini buldular. Bununla birlikte, bu beş SNP toplu olarak cinsel davranıştaki çeşitlenmenin % 1'inden daha azını açıkladı. Ganna bu durumun, cinsel davranışı etkileyen pek çok gen olduğunu ve araştırmacıların birçoğunun bunu henüz bulamadığını söylüyor. Daha da büyük bir örnek boyutu bu eksik çeşitlenmeleri belirlemek için yardımcı olabilir, diyor. Ancak Ganna, bu SNP'lerin herhangi bir kişide cinsel tercihleri güvenilir bir şekilde tahmin etmek için kullanılamayacağına dikkat çekiyor, çünkü hiçbir genin cinsel davranışlar üzerinde büyük bir etkisi bulunmuyor.
DURUM KARMAŞIK
Araştırmacılar eşcinsel bir cinsel davranışta bulunan bazı SNP'leri tanımlamış olsalar da, çeşitlenmelerin ne yaptığından emin değiller. Ganna'nın dediğine göre biri kokuyla ilgili bir genin yakınında olup cinsel çekicilikte bir rolü var. Başka bir SNP, erkek tipi kellikle ilişkilidir. Bu hormonların aynı cinsiyetten cinsel davranışla bağlantılı olduğunu düşündüren cinsellik hormonlarının seviyelerinden etkilenen bir özelliktir. Ganna, sonuçların insan cinselliğinin karmaşıklığını gösterdiğini söylüyor. Ayrıca, bu kadar hassas bir konudaki incelikli bulguları açıklamanın yanıltıcı olacağını bilen araştırmacılara iddialı bir davet sundular.
Çalışmanın araştırmacıları, sonuçlarının yanlış yorumlanmasını önlemek için, LGBT savunucu grupları ve bilim iletişimi uzmanları ile bulgularını araştırma makalesinde ve kamuoyuna en iyi şekilde iletmek için çalıştı. Çabaları, hassas, jargonsuz bir dil kullanarak sonuçları - ve sınırlamalarını - kamuya açıklayan bir web sitesi tasarlamayı içeriyordu (https://geneticsexbehavior.info/). Cambridge, İngiltere yakınlarındaki EMBL Avrupa Biyoinformatik Enstitüsü Direktörü Genetikçi Ewan Birney bu çabayı alkışlıyor. Her ne kadar bazı araştırmacılar ve LGBTQ savunucuları bu tür bir araştırma yürütmenin bilgeliğini sorgulayabilseler de, Birney bunun önemli olduğunu söylüyor. Eşcinsel cinsel davranışlar üzerine çok fazla sosyolojik araştırma olduğunu söylüyor, ama bu karmaşık bir konu. Birney, tartışmaya güçlü, biyolojik temelli bir bakış açısı getirmenin zamanının geldiğini söylüyor.
NATURE
https://www.nature.com/articles/d41586-019-02585-6