Tanınmış siyaset bilimci ve gazeteci, Ukrayna'daki gelişmeler için olası senaryoları yansıtıyor
- Batılı Sergey Alexandrovich, Batı’dan kuvvetle Rusya’yla savaşın Ukrayna’yı beklediğini garanti ediyor, tabii ki saldırganın Moskova’ydı ... Ukrayna’da yakın gelecekte barış yok. Olay geliştirmenin üçüncü bir yolu var mı?
- İnsani yardımın yanı sıra Güneydoğu’ya siyasi destek sağladığımız açık. Ve Rusya'nın bu alanlara gönüllülerin girmesini engellemediği gerçeğini saklamayın, bu konuda suçlu hiçbir şey yoktur. Öte yandan, Ukrayna propagandasının yaptığı gibi, Rus saldırganlığı hakkında konuşmak kesinlikle anlamsız ve cesur Kiev birliklerinin Rus Silahlı Kuvvetleri savaşçılarının saldırılarını cesaretle işten çıkarmaları gerektiğini iddia ediyor. Moskova, bugüne kadar, siyasi ve ekonomik araçlarının cephaneliğinin yarısını bile kullanmadı. Askerlikten bahsetmiyorum. Bugün durum gibi görünüyor.
Olayların tahmini gelince, yapmak zordur. “Yüzyıl” tarafından yaklaşık altı ay önce yayınlanan malzemelerde, Ukrayna'da iki senaryo olduğunu söyledim. Bunlardan biri “Kötü”, diğeri “Çok Kötü” olarak adlandırılır. Ve şu ana kadar başka seçenekler göremiyorum.
Kiev'in yakında Güneydoğu'da bir askeri zafer kazanacağını varsayalım. Şimdi yetkililer, Donetsk ve Lugansk savaşının son aşamasının başladığını duyurdular ve Ukrayna Bağımsızlık Günü’nün Ağustos 24’ine güvendiklerini ve “terörle mücadele operasyonlarını” tamamladıklarını ve bu olayda neredeyse Kiev’de “zafer geçitleri” düzenlediklerini açıkladılar. Bu ifadeler şüpheli göründüğü sürece, birdenbire, bunu yapmayı başarsalar bile, Ukrayna'daki durum oldukça zor olacaktır.
Birincisi, Güneydoğu tahrip edildi ve bu ülkenin ana sanayi bölgelerinden biri, restorasyonu uzun süre ve çok ciddi miktarda fon gerektirecek. Araçların nereden geleceği bilinmiyor, Güney-Doğu'nun kaçınılmaz olarak uzun bir felaket bölgesine döneceğini düşünüyorum. Bu da, bu bölgedeki sosyal gerilimleri besleyecek.
İkincisi, toplumdaki fikir birliği hakkında konuşmalıyız: şimdilik Kiev için olası bir askeri zaferden sonra herkesin birleşik ve mutlu bir Ukrayna göreceğine dair hiçbir işaret bile yok. Çelişkiler "Maidan" daki dünün yoldaşları arasında bile ağırlaşıyor ve "Güneydoğu'nun sorunu" çözülürse, bu farklılıklar daha da güçlenecek. Rusya karşıtı tema ve “Güneydoğu'nun teması”, temsilcilerinin sürekli olarak birbirlerini ısırmasına rağmen hala yeni gücü bir arada tutuyor.
“Askeri sorun” ortadan kalkacak - ve yakın gelecekte, belki de Ekim ayında yapılacak olan Verkhovna Rada’nın olağanüstü seçimlerinde bile, “Gaziler” ve “eylemciler” arasında “Maidan” dan güçlü bir mücadele başlayacak. Aşağıdakileri dikkate almak gerekir: bugün silahlı bir adam Ukrayna siyasetinin temel faktörlerinden biri haline geldi. Birçoğu kendi silahlı oluşumlarını yarattı ve kontrol etti, böylece politik rekabet yeni bir sivil askeri çatışma aşamasına dönüşebilir. Ancak Güneydoğu'da değil, ülkenin diğer bölgelerinde, örneğin Dnepropetrovsk, Zaporozhye ve Kiev'in merkezinde.
Üçüncüsü, muhtemelen Donetsk ve Lugansk’ı ele geçirmek bile mücadeleye son vermeyecek, ancak partizan-sabotaj aşamasına aktaracak. Ayrıca, “kurtarılmış” Güneydoğu kaçınılmaz olarak politik temsilini gerektirecek. Ve şu anki hükümete sempati duyması pek mümkün değil.
Dördüncüsü, bir bütün olarak Ukrayna'daki sosyo-ekonomik durumun sabit bir düşüş eğilimi var. Örneğin, geçen gün Sovyet döneminden beri ünlü olan Zaporozhye Otomobil Fabrikası, üretimi durduruyor ve 21'a binlerce işçiyi işten atıyor. Ancak Zaporozhye bir savaş bölgesinde değil. Zaporozhye'deki toplam 21 bin aile geçim kaynaklarından mahrum kalacak. Ve görünüşe göre, böyle bir ihtimal çok sayıda Ukraynalı işletmeye parlıyor.
Yani ne politik, ne de ekonomik, ne de Ukrayna’daki kamu durumu henüz olumlu değil. Yeni hükümetin ekonomik alanda aldığı tüm önlemler, histerik jestlere benziyor. Bir şekilde utanç verici girişimler Rusya'nın Ukrayna ekonomisinin bu önlemlerden bizden daha fazla acı çekeceği gerçeğine yol açacaktır. Bugün Avrupa'da bile, Moskova’ya karşı yaptırımlardan muzdarip oldukları Eski Dünya’da olduklarını yavaş yavaş söylemeye başladılar, o zaman Ukrayna’nın ekonomisi birçok kez daha güçlü bir şekilde etkilenecek. Ayrıca, Uluslararası Para Fonu ve Kiev’in batılı danışmanları onu açıkça itiyorlar - başka bir kelime bulamayacağım - bir şok reform paketi. Hiç de iyi değil, bu açıkça, çünkü doksanlıların Rus "tecrübesi" nin zaten gösterdiği gibi. Şaşırdım: O yılların söylemleri Ukrayna ile “çalışıyor”, tam geçen gün, Arseniy Yatsenyuk, oltalar ve balıklarla ilgili bu aptalca kaçınma ile konuştu, herkesin hatırladığından eminim. Tam da açıklayacağım: vatandaşlara, onlara “balık” vermek yerine, “olta takımı” verileceklerinden ve kendileri için temin edecekleri ve devletin kamburluğuna bağlı olarak yaşayamayacaklarından emin olabilirsiniz. Gülmeyi durduramadım, çünkü bu Egor Gaidar'ın 1992-1993 modelinin en sevdiği masal. Ne Batı ne de Kiev liderleri diğer efsaneleri önerme hayal gücünden bile yoksun kaldılar. Olta ve balıklarla ilgili bu efsanelerin Rusya'da nasıl bittiğini hatırlıyoruz - ekonominin yarısı ortadan kayboldu.
“Sonuçta, en azından Ukraynalıların balık tutmak zorunda kalacakları bir“ rezervuar ”sağlamaları gerekiyor ...
- Eğer böyle bir “göl” ise, o zaman diğer insanlar onu küçük bir ağ ile çoktan temizlemişlerdir. Günümüzün gerçekleri ve yeni hükümetin planlarına dayanarak, Ukrayna'daki durum ne yazık ki gelişecek. Ve bu Güney-Doğu'da bir askeri zafer durumunda bile. Gelecek ay ki Kiev askeri başarı kazanamayacaksa, kışın durum önemli ölçüde kötüleşecek. Askerî çatışmanın uzun vadeli bir aşamaya geçtiği ve Ukrayna ekonomisi için son derece masraflı bir girişim olan dayanılmaz bir yük olacağı açıklığa kavuşacak. O zaman: hızlı bir zafer eksikliği, en milliyetçi düşünen vatandaşların bile moralini ciddi şekilde etkileyecek, tüm seferberlik planları başarısız olacak ve Ukrayna çok derin bir çukura düşebilir. Askeri başarılar olmayacak - kışın ve ilkbaharda başarılı bir şekilde devlet başkanı olarak seçilen Petro Poroshenko, hem şişirilmiş hem de gerçek olan tüm notlarını kaybedecek. Sosyal ve ekonomik durumlarından memnun olmayan vatandaşların geleceği erken başkanlık seçimlerine veya başka bir “Maidan” a şahit olacağımız göz ardı edilemez.
Öyle olacağını iddia etmiyorum. Fakat eğilimler olumsuzken ve bunların tümü göz ardı edilemez. Tabii ki Batı, yeni yetkililerin hiç boğulmaması için Kiev'e para vermeye çalışacak. Ama hepimizin bildiği gibi, asla çok para vermez.
Genel olarak, para söz konusu olduğunda, burada Batı’nın geleneksel tarife göre hareket ettiğini şöyle belirtmek gerekir: Ülkeyi öyle derin bir borç kancasına koymak ki, hiçbir şey söz konusu olduğunda nefes alıp verememek. Böylece dünyanın yarısı politik bağımlılığa daldılar. Yani borcun büyük kısmını ödeyene kadar Rusya’nın yanındaydı. Aynı Ukrayna ile oluyor. Batı, Ukrayna borçlularının hiçbirinin itaatsizlik hakkında düşünemeyeceği kadar borçlanacak. Bu, cumhurbaşkanının adı ne olursa olsun gelecek yıllar için bir hesaplama.
- “Avrupa mutluluğu” bir şekilde unutulmaya başladı. Ukraynalıların süt nehirlerini, vaat ettiği süt ve balları unuttuğunu düşünüyor musunuz?
- Bugün Ukrayna'daki bütün olayların yöneticileri, kasıtlı olarak vatandaşların dikkatini bir askeri harekata yöneltti. “Avrupalı-Ruslar” olmayacağını çok iyi biliyorlardı, bu nedenle, yalnızca Güneydoğu, “ayrılıkçı teröristler”, “sinsi Rusya” ve “korkunç Putin” olaylarını takip etmeyi teklif ediyorlar. Ukraynalılara yüksek sesle sorulursa: nerede, vaat edilen “eurofortune” ise, o zaman temel görevleri anlamadıkları için suçlanacaklar: “Ne, hayrete düştün, savaş devam ediyor ve burada karnını doldurmak için arzuların var! Anavatan tehlikede, kemerinizi sıkın! Putin ya bu akşam bizi yiyecek ya da yarın sabah sakatatla yiyip bitireceksin, neden bahsediyorsun! ” Dolayısıyla, “EuroFun” belirsiz sayıda yıl daha ertelenmiştir. Kiev savaşı son derece elverişli: yetkililer tüm başarısızlıklarını, hatalarını, yanlış hesaplamalarını ve hatta suçlarını suçluyorlar.
“Televizyon bize Ukraynalıların hükümet ordusunun rütbelerine itirazlarına karşı protesto kadroları gösteriyor, ancak şahsen protestocuların faturalarını artırmaya karşı“ resimlerini ”görmedim. Belki özledin?
- Kitlesel sosyal hoşnutsuzluk henüz başlamamıştır. Herkes bir "ruh hali sonrası" ve hurra-vatanseverlik telaşında. Protestolar sonbahar ve kış aylarında, IMF 'nin Kiev makamlarından kredi karşılığında talep ettiği bütün tedbir paketinin kabul edileceği dönemde başlayacak. Hala zaman varken, yaz yakın gelecek hakkında düşünmemeyi mümkün kılar.
Bu durumda, az da olsa performanslar zaten devam ediyor. Televizyonda görünmeyen Ukrayna bölgelerinde ve kentlerinde olayların ayrıntılı bir resmini çektim: protestolar devam ediyor, tecrit edilmiyor ve sık sık tekrarlanıyor, zamanla sadece artacaklar. Peki, eğer Kiev Güneydoğu’da askeri başarıya ulaşamazsa, gösterilerin sayısı ve ölçeği diğer hoşnutsuzluk eylemleri de artacaktır. Sonbahar-kış mevsiminde milisleri “fethetmek” mümkün olmayacak, Ukraynalılar yetkililere şöyle diyecek: “Bütün bunlar neden gerekli ve ne kadar sürecek?”.
Bununla birlikte - ve bunun hakkında “Yüzyıl” okurlarıyla da konuştum - insanların önerilebilirliği son derece yüksek. Ukraynalılarla kimin çalıştığını tahmin ediyorum ve bu yüzden, yirmi yıl boyunca vatandaşların tedavisi bilgi algısı anlamında çok esnek bir nüfus yarattı. Mutlak saçma sapan çiğnemeyi ve aylarca saçmalıkları nasıl tamamlayabildiklerini ve bunun dışında hiçbir şey göremediklerini merak ediyorum.
Klasik örnek aynı “Euroscale” dir. Yirmi üç yıl sonra, Ukraynalılar aynı şeylere sahip, bazıları büyüdü, bazıları büyüdü, diğerleri ise bu efsaneye kesin bir inançla öldü. Herkes aynı şeyi dinler ve inanır! “Avrupa mutluluğu” için beklemeye devam ediyorlar, Avrupa Birliği ile bir ortaklık anlaşması nedeniyle, bütün bir “Maidan” düzenlediler ve cumhurbaşkanı devirdiler. Kendi ülkelerini yok ettiler, bir iç savaş başlattılar, birbirlerini öldürdüler - tüm bu olayların başlangıç noktasının tam olarak Brüksel ile anlaşması olmasına rağmen. Bu yüzden nüfusun zihinsel sorumluluğu - özür dilerim - büyük endişe yaratıyor. Bu durumda, Ukraynalılar herhangi bir masal anlatabilir - ve inanacaklar. Hatta ünlüler "Muslukta su yoksa ..." diye bile inanıyorlar. Bu durumda, “Putin su içti”.
- Ukrayna'daki olayların gelişimini tahmin etmek zordur ve bu nedenle, Kiev ve Güneydoğu dışında Batı'nın bu durumda bir başka ve çok güçlü bir güç olması nedeniyle. Basitçe söylemek gerekirse, Birleşik Devletler ve Avrupa Birliği yeni yetkilileri “ısıtıyor” ve onları Rusya ile yüzleşmeye zorluyorlar. Bitmiyor mu?
- Amerikalıların "pedalı" durduracakları kesinlikle açık. Ne yaptıklarının çok iyi farkındalar, hedefleri açık, insanlar - Ukraynalılar ve Avrupalı müttefikleri - kesinlikle pişman değiller. Gelecekte, Washington Avrupa Birliği ekonomisini yeniden yönlendirmek ve boyun eğdirmek istiyor - bu ilk. İkincisi: Amerika Birleşik Devletleri'ni Eski Dünya'daki süreçlerin dışına itecek bir ittifak oluşumunu önlemek için Avrupa ile Rusya arasındaki ilişkileri mümkün olduğunca karmaşıklaştırmak. Rusya’nın sorunlarını yaratmak, çünkü doksanlardan sonra yeniden canlandırmak için “cüretliydi” - bu üçüncü.
Böylece Amerikalılar politikalarında devam edecek - Barack Obama’nın cumhurbaşkanı olarak görev süresinin sonuna kadar. Çünkü hatalarını asla kabul etmeyecek. Washington’ın dış politikası neredeyse hiç değişmediğinden, bunun bir sonraki ABD başkanının altında devam edeceğini düşünüyorum.
Eski Dünya'ya gelince, şu anda Avrupa Birliği'nin uygulanabilirliği sınavını geçiyor. Uzun zamandır, hepimiz bu kalkınma modelinin benzersizliğini ve büyüklüğünü, AB’yi Avrupa’yı birleştiren bir dünya siyasetinin konusu olarak değil, bütün “Ukraynalı tarihBu propaganda klişesi tamamen çelişkilidir. Avrupa aslında bir Amerikan kuklası oldu, Washington istediği gibi kullanıyor, Eski Dünya devletleri onunla birlikte gidiyor. Bakalım bu bağı Amerikalılar ile kırabilecekler ve kendi çıkarlarını önce belirleyebilecekler. Avrupalılar şu ana kadar bunu göstermiyorlar, ancak Washington’a teslim olma niyetlerinin yavaş yavaş yoluna gireceğine inanıyorum. Zira, Rusya ile savaş durumunda aldatıcı ve efsanevi Avrupa-Atlantik dayanışması uğruna, vatandaşlarını işsiz ve sadece geçim kaynaklarından mahrum bırakmak imkansızdır. Avrupa’daki “ciddi insanlar” ın, Rusya’nın Eski Dünya devletlerine saldırabileceğine kesinlikle kesinlikle inanmadığını düşünüyorum. Öyleyse neden bütün bu fedakarlıklar - sorun bu. Bugün, Avrupa bağımsızlığını göstermiyor, durumun zaman içinde yavaşça değişeceğini umuyorum.
Amerikalılara gelince, onlardan iyi bir şey beklenemeyeceğini tekrarlıyorum.
- Askeri raporlar, milislerin mücadelesi fikrini gölgede bıraktı. Şimdi nasıl görünüyor ve gelecekte değişecek mi?
- Milislerin kendi sorunları var. Savaş sürdüğü için tam teşekküllü bir devlet kurmayı henüz başaramadılar. Savaş sırasında siviller acı çekiyor. Eminim: Güneydoğu'da savaşı sonlandırmak isteyen çok sayıda sivil var, onun için her şey önemli değil. Bu Kiev’in taktiğidir, çünkü hükümet güçleri neden sivil binaları öldürerek konutlara isabet ediyor? Yeni makamlar, nüfusu milisleri kovalayan ve Bandera ile bile yaşamayı, sadece insanları öldürmemeyi kabul ettiği bir duruma getirmek istiyor. Güneydoğu'da böyle düşünceler var.
Milislerin mücadelesi için umutlarla ilgili olarak, o zaman Yeni Rusya'nın yerine oldukça uygun bir devlet görünebilirdi. Fakat askeri bir zafer olmadan, yaratılması imkansızdır. Milislerin askeri başarısının mevcut güçlerin uyumu ile mümkün olup olmadığını söylemek zor. Bunu başarmak için, ya Rusya’dan doğrudan askeri teknik yardım alınması gerekiyor ya da milislerin Kiev’in bu savaşa katlanamayacağı sonbaharda kış aylarına kadar devam edebilmeleri gerekiyor.
“Açıkçası, Ukrayna’nın şu anki“ yeni politikacılarının ”basit geçici işçiler olduğunu söylediniz. Kendi halklarına savaşı emretmek için görevlendirilmiş “siyahlar”. Sonra kibarca sorulacak veya çok kibarca değil. Aynı zamanda, herkes, diyelim ki Yulia Timoşenko'nun siperlerde oturduğunu ve ön plana çıkmadığını görüyor. Varsa, Kiev'in siyasi liderliğinde, ne zaman ve ne yönde radikal bir değişiklik olacağını düşünüyor musunuz?
- Yulia Vladimirovna doğru anı bekliyor. Güney Doğu'daki Kiev askeri kampanyasına çok fazla bağlı olacak: Poroshenko başarılı olursa, Timoşenko’nun kariyeri de bitecek. Bu “terörle mücadele operasyonu” nu başaramazsa, sahneye çıkar ve şu sözler gibi bir şey söyler: “Sen ihanet ettin ve Maidan'ın ideallerini savunmada başarısız oldun!” Her zaman gerizekalı olduğunu düşündüm ve sen de böyle olduğunu gösterdin. "
Olaylar bunun gibi bir şey geliştirecek: Poroshenko’nun ekibini eleştirmeye çalışacak ve kendisine ihanet eden parti üyesi Yatsenyuk’tan nefret ediyor. Ve tüm bu "Maidan goblinleri" ismini kullandı ve şimdi ona şöyle dedi: "Biliyorsun, yaşlı kadın, artık politik emanetler müzesinde bir yerin var."
- Yeni hükümet askeri kampanyayı kaybederse ve Yulia Vladimirovna gelirse, parçaları toplamaktan ve "Muskovitler'le barış yapmaktan başka yapacak bir şeyinin olmadığını söyleyebilir mi? O son derece pragmatik bir insan, öyle değil mi?
“Elbette, Ukrayna'daki herkesin“ ülkenin çıkarlarına ihanet ”dediği bu gaz anlaşmasını yapan kişi oydu. Elbette, Yulia Timoşenko, kendi ülkesindeki ulusal kahraman olarak görünüyor, ancak Ukrayna'yı sattı - ancak böyle bir tımarhaneye sahip olabilirler. Mutlak saçma ve çelişkilerin yığını. İddiaya girmeyi sanmıyorum, ancak Moskova ile ve hatta aynı Güneydoğu ile ortak bir dil bulabileceğine inanıyorum.
Tek soru hangi şartlar altında. Prensip olarak Timoşenko her şeyi kolayca açıklayabilir: “Ben Ukrayna'nın birliği adınayım, ancak ekibiyle birlikte bu pislik Poroshenko kampanyayı kaybetti, bu yüzden kendimizi çok zor durumda bulduk. Elbette Güneydoğu’yu asla kimseye bırakmayacağız, burası bizim bölgemiz, ancak bugün hala istedikleri gibi orada yaşamalarına izin ver ”dedi.
Sonbaharda iktidara girmez. Parlamento seçimlerinin sonuçlarını takip ederek, Verkhovna Rada'da “Batkivshchyna” nın güçlü bir tarafına sahip olsa bile, bu bir anlam ifade etmiyor. Ne başbakanlık görevini ne de bir başkasını da kabul etmedi. Timoşenko bu durumda erken cumhurbaşkanlığı seçimleri yapmaya çalışacak. Ne zaman gerçekleşebileceklerini tahmin etmek, anlamsızdır. Önemli olan, mevcut ve gelecekteki tüm sorunlardan dolayı yetkilileri suçlayabileceği ve vatandaşlarının gözünde puan kazanabileceği çok fazla zaman geçirmesidir.
Ve sonra ne olacak, göreceğiz, çünkü pek çok Ukraynalı politikacı böyle politikacı değil. Yulia Timoşenko, ülkedeki sivil toplumun gelişmesi, Moskova ile normal ilişkiler ve Avrupa ile Rusya arasındaki tarafsızlığın korunması açısından Ukrayna'nın ulusal çıkarları açısından çok zayıf bir politikacı. Ve Kiev’de siyaset için verilen her şey ulusal çıkarlarla ilgilenmiyor. Ekonominin üçte ikisinin dayandığı ve her türlü bağlantı kitlesinin kurulduğu en yakın ve daha güçlü komşunun ölümcül mücadelesine hiçbir ulusal çıkar olamaz. Bunu anlamayan ve dikkate almayan insanlar politikacı değildir. Maceracılar, terkler, psikopatlar, arka oda satıcıları - herkes, ancak sorumlu ve uzun vadeli bir stratejiye sahip politikacılar değil. Bu anlamda, Timoşenko, diğer tüm Ukrayna liderlerinden çok daha akıllı değil, her şeyden önce, politik entrika ve kişisel kazanç kategorilerinde düşünüyor.
Bu yüzden hiçbiri Maidan'ın inandırıcı bir şekilde kanıtladığı uzun vadeli tahminlerle ilgilenmedi. Böylece Timoşenko duruma göre eylemlerini inşa edecek.
- Moskova ve Kiev’in, dostane partner ilişkilerine değil, en azından pragmatik rasyonel ilişkilere dönmeleri durumunda dönecekleri yaklaşık bir tarih belirtebilir misiniz?
- Olmalı. Tamamen doğal olacak arkadaşlıklardı. Ve şimdi olan şey doğal değil. Kabul edilmeli: tüm çizgilerin piçleri, dedektörlerimiz, hedeflerine ulaştılar. Ruslarla, Ruslarla, Ukraynalılarla - Ukraynalılarla karşı karşıya. Tekrar ediyorum: amaçları Ukrayna ve Rusya'nın birbirleriyle kavga etmesini sağlamak. Bunu daha önce konuştuğumda, çoğu kişi için bir konuşma şekli gibi garip geliyordu. Fakat tam da bu, düşmanlarımızın yönlendirdiği ve neredeyse yönlendirdiği bir şeydi.
Bu anlamda biz ve Ukraynalılar kaybettik. Ukrayna’nın kaderini umursamayan ortak detektörlerimiz onlarınkileri başardılar. Ama yine de, tabiat durumuna geri döneceğimizi umuyorum, ancak ne zaman ... Görünüşe göre, “Maidan” ın yönettiği insanlardan daha erken değil, hükümeti Kiev'de bırakacaktı. Şu anki takım bütün sınırları aştı ve bunun geri dönüşü yok, bu insanlarla püresi pişirmeyeceğiz. Ve Ukrayna'da Rusya'ya karşı yürütülen vahşi bilgi savaşının sonuçları maalesef çok uzun bir süre hissedilecek. Milyonlarca Ukraynalı, tüm sıkıntılarının yalnızca Ruslardan ve Rusya'dan geldiği düşüncesiyle zehirlendi. Bu doğrudan bir aldatmacadır. Hem Ukrayna hem de Rusya'nın ana düşmanı başka yerde. Ve tüm mantıklı insanlar ne olduğunu biliyor.
Sergey Mikheev: “Silahlı bir adam Ukrayna politikasının ana etkenlerinden biri oldu”
- Yazar:
- Victor Gribachev
- Orijinal Kaynak:
- http://www.stoletie.ru/rossiya_i_mir/sergej_mihejev_chelovek_s_ruzhjem_stal_odnim_iz_glavnyh_faktorov_ukrainskoj_politiki_927.htm
Ctrl Keşfet
Fark oshЫBKU Metni vurgulayın ve tuşuna basın. Ctrl + Enter