Savunma Bakanlığı temsilcilerinin ifadelerine bakılırsa, Rusya Federasyonu Silahlı Kuvvetleri'nde ve tugaydan bölgeye kendi "dikey" emriyle, yaklaşık 20 bin kişilik askeri bir polis kuvveti oluşturma kararı verildi. Çoğunlukla polisler, mevcut indirimler sırasında emekli olan eski askeri personel olacak. 3-5 yıl süren sözleşmelerde hizmet verecekler.
Askeri polis sekiz eski Sovyet cumhuriyeti (Ukrayna, Kazakistan, Kafkasya ve Baltık devletleri) dahil olmak üzere dünyanın yaklaşık elli ülkesinin ordularındadır. Bazı yerlerde büyük tarihsel gelenekler. Yani, İngiltere'de XVI yüzyılda yaratıldı. Kural olarak, bu yapının görevleri şunlardır: askeri birimlerde yasa ve düzeni korumak, askeri personel tarafından işlenen suçları araştırmak, savaş bölgesinde ve garnizon ve askeri birlikler bölgesinde trafiği düzenlemek, düşman iniş kuvvetleri, terörist ve sabotaj gruplarını korumak, askeri birimlerin yerini korumak ve garsonlar, askerlerin ve ailelerinin, ekipmanlarının ve tesislerinin güvenliğini sağlamak, firar aramak, birimlerinin arkasında bulunan askerleri toplamak, mahkumlara eşlik etmek ve onları korumak ve mülteci akışını düzenlemek.
Bu görevlerin bir kısmı, devletin diğer güç yapılarıyla (öncelikle sivil polisle) ortaklaşa çözülür ve bazıları bağımsız olarak. Savaş koşullarında, askeri polisin temel işlevleri, birliklerinin savaş alanındaki hareketlerini kontrol etmek, güvenliklerini sağlamak, yasa ve düzeni sağlamak, savaş esirlerini korumaktır.
FARKLI ÜLKELER - FARKLI FONKSİYONLAR
Amerika Birleşik Devletleri'nde, askeri polise (Askeri Polis, MR), yukarıdakilere ek olarak, Pentagon’un topraklarının bulunduğu yabancı ülkelerde de dahil olmak üzere sivil huzursuzluğun kaldırılmasına katılım dahildir. Amerikan askeri polisi Vietnam Savaşı sırasında düşmanlıklara doğrudan katılım tecrübesine sahipti. Irak ve Afganistan’da tam olarak doğrulanmayan ön ve arka olmadıklarında, partizan karşıtı kampanyalarda MR’ın rolünün önemli ölçüde arttığını gösterdi. Aynısı, askeri birliğin tamamının polisin yaptığı kadar askeri bir performans göstermeye başladığı, son zamanlarda moda olan “barışı koruma operasyonları” için de söylenebilir. Bu arada, Irak’taki Abu Ghraib cezaevindeki mahkumlarla alay eden MR’nin subayları olduğu belirtilmelidir. Ayrıca, ABD askeri polisi uyuşturucu işine karşı mücadelede giderek daha fazla kullanılıyor.
ABD'de, özellikle bu yapının eğitim görevlileri için bir askeri polis okulu (Fort McClenan, Alabama) bulunmaktadır. MR, kara kuvvetleri genel müfettişi yardımcısı olan askeri polis başkanı tarafından doğrudan denetlenir. Askeri polis, ordu birlikleri ve bölümlerin bir parçası olarak şirketlerin bir parçası olan tugaylardan (her biri 2-5 taburlarını içerir) oluşur. MR'ın ana yapısal birimi tam olarak 80'tan 280 askeriye kadar olan şirkettir. Hava Kuvvetleri'nde üs ve diğer nesnelere yerleştirilmiş askeri polis filoları kuruldu. Donanma gemilerinde, MR'ın rolü, 5-20 kişilerini numaralayan bir Marine birimi tarafından gerçekleştirilir (gemide kaç denizcinin hizmet verdiğine bağlı olarak).
Birleşik Krallık'ta, Milli Savunma Bakanlığı genel başkan yardımcılığının ofisinde uygun yönetime bağlı beş bin tane Savunma Bakanlığı polisi ve silahlı kuvvetlerin askeri polisi bulunmaktadır. Milletvekili şirketler (100 çalışanları için) her bir bileşikte ve ayrı bir bölümde mevcuttur.
Feldjegeri - Bu, Almanya'daki askeri polis memurlarına verilen addır. Alman askeri polisi ayrı tür bir kara kuvvetleridir, ancak tüm Bundeswehr'in çıkarlarına göre hareket eder. Onun sayısı 5 bin kişi hakkında. Kendi "dikey" bir yok, feldjegeri bölümleri, merkez komutanlığı tarafından (merkezden - askeri polisin iki taburu) bölüm komutanı tarafından yönetiliyor. Alman askeri polisi ayrıca yurtdışındaki misyonlara (Somali, Bosna, Kosova, Afganistan) katılma konusunda da deneyim sahibidir.
Türkiye, 80'lerin sonunda askeri polis aldı. 7,5'e kadar binlerce insanı numaralandırıyor. Polis birimleri, bulundukları bölgede bulunan garnizonların şeflerine tabidir. İlginçtir ki, savaş zamanlarında, garnizonlar ve karargahların düşük rakımlarında bile askeri polise askeri görevler verilir.
Fransa'da askeri polisin görevleri ulusal jandarma tarafından çözülür ve 1791'den beri tarihine öncülük eder. Savunma Bakanı'na bağlıdır, ancak bir bütün olarak devletin çıkarları için bir dizi polis ve idari işlevi yerine getirir, bunun sonucunda karmaşık ve sonuçlandırılmış bir yapıya sahiptir. Sayısı 40 binden fazla kişidir (yirminci yüzyılın sonunda - 90 bin). Bunlar, askeri polis, gezici jandarma (bir tür "hızlı tepki gücü"), Cumhuriyet muhafızları (kritik devlet tesislerinin güvenliğini sağlar) ve özel kuvvetler olarak kabul edilebilecek olan bölüm jandarma çalışanlarıdır. Tüm Fransız yabancı askeri görevlerinde başarısız jandarmalar yer almaktadır.
Resim İtalya'da yaklaşık olarak aynı. İşte askeri polisin rolü carabinieri gerçekleştiriyor. Onlar kara kuvvetlerinin bir parçası. İşe alım, hizmet ve lojistik konularında, savaş zamanlarındaki muharebe kullanımlarının niteliğini belirleyen Savunma Bakanı'na tabidirler. Barış zamanında, polis kuvveti olarak operasyonel kullanım konularında, karabinalar İçişleri Bakanlığına tabidir. İtalya'nın en güçlü organize suçuna (mafya) karşı mücadelede ana yükü taşıyan onlar.
Aslında, Carabinieri iç birliklerdir, çünkü görevleri savaş sırasında ülkenin topraklarını savunmaktır. Sayıları neredeyse 110 bin kişidir. Fransız jandarmaları gibi, İtalya dışındaki tüm askeri operasyonlara mutlaka katılmaları gerekiyor. Ve orada kayıplar var. Öyleyse, Irak'taki bir intihar saldırısı sonucu yılın Kasım ayında, 12 2003, Irak kampanyası sırasında 19 İtalyan askerlerinin öldürülmesine rağmen, 33 karabinalarını öldürdü.
Fransız-İtalyan programı, AB güç yapılarının inşası kapsamında tüm Avrupa'ya genişletilebilir. En azından 2004’in sonbaharında Fransa, İtalya, Hollanda, İspanya ve Portekiz’in savunma bakanları, Fransız jandarması ve İtalyan karabinieri tarzında üç bin Avrupalı jandarma teşkilatı oluşturma niyetlerini açıkladılar. Her şeyden önce, cesetler yabancı barışı koruma misyonlarında kullanılmalıdır. Ancak, bu proje, diğer birçok Avrupa girişimi gibi, bürokratik anlaşmalarda ve eyaletlerarası anlaşmazlıklarda tıkanıyor (bu durumda, Almanya kategorik olarak karşı çıktı).
İsrail askeri polisi IDF Genel Müdürlüğüne bağlı olup, genel başkanlığı rütbesine sahiptir. Geleneksel olanlara ek olarak, İsrail askeri polisi, Filistin toprakları sınırındaki kontrol noktalarındaki kişilerin denetlenmesi gibi zor bir görevi yerine getiriyor.
Bu arada, suçla mücadele sorununun çok şiddetli olduğu Brezilya'da, genel olarak askeri polis, ülkenin ana polis yapısıdır, kolluk kuvvetleri sadece silahlı kuvvetlerde değil, sivil alanda da federal ve devlet polisine göre daha geniştir.
Çin, Japonya, Kore Cumhuriyeti, Hindistan, Pakistan, Avustralya, Mısır, Sırbistan, Finlandiya, İsveç ve diğerlerinin silahlı kuvvetlerinde askeri polisler de var.
NASIL OLMADAN, SO VE NO
Rusya'da, askeri polis, XVII yüzyılın sonunda ortaya çıktı. Peter I'e göre, askeri polisler profos olarak adlandırıldı (“Bir Şehrin Öyküsü” nü hatırlayın: spor salonunu yakıp bilimi ortadan kaldıran Ugryum-Burcheyev, daha önce bir sincaptı, yani bir sendikaydı). 1815'ten bu yana, Rus ordusunda çok az sayıda saha jandarması var. Bu nedenle, birimlerdeki siparişlerin bakımı esas olarak komutanlarıyla yürütülmekteydi. Buna ek olarak, jandarmalar, askerî bir soruşturma yürütmeyi, askerlerin yumuşakça kullanmaları için onlardan hoşlanmadıklarını söylemeye başladılar.
Ekim ayından sonra 1917, jandarma elendi. Sovyet ordusunda, yerine askeri polislerin işlevlerine resmen çok yakın olan askeri komutanlık makamlarının yerini aldı. Ancak, neredeyse hiçbir askeri polis yoktu. Öncelikle, komutanlık makamlarının personeli, aynı birimlerin askeri personeli tarafından, teorik olarak takip edilmeleri gereken sırayla ve daimi olmayan bir kadroya sahip oldukları için. Sonuç, tamamen profesyonelce olmayan ve gerekli yetkilerden yoksun olan “polisin kendisi” idi.
Böylece, Sovyet ordusu, komutanların disiplini ve düzeni takip etmesi anlamında Rus ordusunun mirasçısı olduğu ortaya çıktı. Buna ek olarak, bu sistemin en ciddi dezavantajı, garnizon ve gardiyan görevi için askeri personelin ana görevlerinin performansından yönlendirilmiş olmasıdır. Bunun tek istisnası Deniz Kuvvetleri'ydi; ABD'de olduğu gibi denizdeki savaş gemilerinde de askeri polis olarak hizmet veren deniz birimleri vardı.
Rusya Federasyonu Silahlı Kuvvetlerinde askeri bir polis gücüne duyulan ihtiyaç 90'lerde başladı. Ancak bu, ancak şu anda önde gelen Batı ülkelerinin (tabii ki ABD'nin) ödünç aldığı birçok askeri inşaat temel prensibinin ödünç alındığı, gerçekten radikal bir askeri reform koşullarında pratik uygulamaya geçmiştir.
Askeri komutanlık makamlarının görevlerini üstlenecek askeri polis oluşumunun faydaları oldukça açıktır. Askerler esasen kendi disiplinlerini, yasalarını ve düzenlerini takip etmekten vazgeçecekler: başka hiçbir şey için tasarlanmamış profesyonel bir yapı bununla ilgileneceklerdir. Öte yandan, ordu, savaş eğitimi ile ilgili olmayan görevlerin uygulanmasından rahatsız olmayacaktır. İkincisi, sadece bir yıl boyunca aranan askerler ve asıl gardiyanlara gitmeleri için para ödenmeyen sözleşmeli askerler için çok önemlidir.
Ayrıca, aşağıdaki gerçeğe dikkat etmek gereklidir. SSCB'nin dış etkilerinden hermetik olarak mühürlenen askeri birimlerin kendini savunması, kimse onlara saldırmadığı için ikincil bir görevdi. Şimdi durum dramatik bir şekilde değişti, sabotaj saldırılarının askeri hedeflere yönelik tehdidi büyüklük emirleriyle daha da artmadı. Hem düzensiz terörist oluşumlar hem de yabancı düzenli orduların özel kuvvetleri (barış zamanında bile terörist kılığına girerek) grev yapabilir.
Son zamanlarda Dağıstan'da bir motorlu tüfek tugayının bulunduğu bir intihar bombacısı eylemini hatırlayın. Fakat askerler tatbikatlar için ayrıldılar, yani kendilerini savunmak için azami hazırlığa sahip görünüyorlardı, ancak yine de zayiatlar yoktu. Füze birimleri, Hava Kuvvetleri, Hava Savunma, Donanma, iletişim, arka nesneler hakkında ne söyleyebiliriz. Bu tür saldırılara karşı çok savunmasızlar. Onlarla ilgili olarak, “kurum içi” savunma, amatörlere ve suçlulara benzer; bu tür bir nesneye yapılan saldırı sırasında ne kadar zarar verilebileceğini düşünür. Bu nedenle, nesnelerin korunmasına katılan özel birimler kesinlikle gereklidir.
Son olarak, askeri polisimiz yabancı uygulamada analoğu olmayan bir problemi çözmek zorunda kalacaktır - tehlikeye karşı mücadele (formlarımızda ve ölçeklerimizde hiçbir yerde böyle bir şey yoktur). Buna son zamanlarda, yurttaşların en ciddi sorunu eklenmiştir, bunlar şöyle ifade edilebilir: Kafkasyalılar (her şeyden önce Dağıstanlılar) diğerlerine karşı.
Tehlikeyle başa çıkabilmek için Amerikan modeline tekrar kopyaladığımız profesyonel bir genç komutanlar (çavuşlar ve küçük memurlar) bir kolordur. Doğru, bu bedenin hala yaratılması gerekiyor. Ek olarak, bizimle ABD'de olduğu kadar kusursuz çalışacağı konusunda bazı küçük şüpheler var. Orada, bir çavuş bir işe alım görevini tükenme noktasına getirebilir, ancak kategorik olarak kimsenin kendisinin bu tekelini ele geçirmesine izin vermeyecektir. Ancak, bu askere parmağıyla dokunma hakkı yoktur. Ne yazık ki, bu makalenin yazarı, çavuşlarımızın ve küçük memurlarımızın, bireylerin ve astlarının vücudunun diğer bölümlerinin dokunulmazlığını eşit bir şekilde gözlemleyeceği ve aynı zamanda onları diğer üyelerin işgal etmelerinden koruyacağından emin değildir.
Bu, profesyonel küçük komutanlarımız olmamamız gerektiği anlamına gelmez, onları izlememiz gerektiği anlamına gelir. Bu arada, ABD’de hem çavuşların hem de askeri polislerin olduğu yerde.
Ulusal halkla mücadelede hiçbir çavuş hiçbir yardımda bulunmayacak. Bu çok zor polis teknikleri gerektirecektir.
TAMAMEN DOĞRU ÖNLEMLER, AMA ...
Bu yüzden, Rusya Federasyonu Silahlı Kuvvetleri'ndeki askeri polis her açıdan faydalıdır. Ancak Rusya'da yaşamı boyunca yaşamış bir kişi, şartlarımızda en dikkat çekici girişimlerin çok sık (“her zaman” kelimesini kullanmayacağız) çok tuhaf bir düzenleme aldığını iyi biliyor. Aslında, bu fenomen V. S. Chernomyrdin'in ustaca cümlesinin “En iyisini istedik, ama her zaman olduğu gibi çıktı” ifadesiyle ayrıntılı olarak nitelendiriliyor.
Yerel polisin çalışmalarındaki eksiklikler hakkında iyi bilinir, tekrar etmenin bir anlamı yoktur. Dahası, onu polise yeniden adlandırmanın bu eksiklikleri ortadan kaldırmayacağına dair güçlü şüpheler var. Askeri polis derhal polis olacak (ismiyle). Aynı zamanda, aslında “ordu için milisler (polis)” olacak. Neden siviller için polisten (polis) daha iyi olacak?
Askeri polis nasıl tamamlanacak? Zaten emekli olan askeri personelin saflarına katılacağına dair bir açıklama geldi, ilk bakışta doğal ve hatta optimal bir seçenek gibi görünüyor. Ancak, öte yandan, eski müfrezenin komutanı, şirketi veya geminin savaş başlığının iyi bir polise dönüşeceği kesin değildir. Hiç kimse bir mühendisin veya öğretmenin mutlaka mükemmel bir polis olacağı kanısında değil.
Ve bir başka ilginç soru: Askeri polis kime teslim olacak? Dünya pratiğine bakarsanız, Anglo-Saxon varyantlarını (doğrudan Savunma Bakanına veya onun yardımcısına sunulmasıyla birlikte kendi dikeni), Almancayı (hiç düşey yok, bölüm komutanlarına doğrudan gönderimi) ve İtalyancayı (savunma bakanlığı ve içişleri bakanlarına çifte teslim) görebilirsiniz. Yerel karabinaların tamamen Savunma Bakanlığı'nın yetki alanından İçişleri Bakanlığı'na devredildiği Arjantin ve Şili'nin deneyiminden bahsetmek gerekir. Fakat aslına bakarsanız, askeri polis yerine iç birlikler haline geldiler.
Gerçeklerimizden devam edersek, Alman versiyonunun bizim için kategorik olarak kabul edilemez olduğu açıktır. Çünkü bunu uygularsanız, askeri polis, komutan ile tam bir anlaşma halinde, gerçek durumu kısmen disipline sokmakla ilgilenecektir. Tabii ki, polisin emir ile etkileşimi olmadan, en azından nesnelerin korunmasını ve savunmasını organize etmek anlamında mümkün değildir.
İtalyan versiyonu bize uyacak gibi görünmüyor. Birincisi, kimse Rus askeri polisine İtalyan karabina sahiplerinin sahip olduğu geniş yetkileri vermeyecek. İkincisi, şartlarımızda, çift başvuru sadece en üstte sürekli çatışmalara ve en altta tam sorumsuzluğa yol açacaktır.
Arjantin-Şili’den türetilmiş bir seçenek var - İçişleri Bakanlığı’nın askeri polisine tamamen bağlı kalmak. O, kesinlikle polisin baştan çıkarıcı olduğunu, o zaman kesinlikle polisin aksine, üniformanın onurunun kurtuluşu için savaşmak istemeyeceğini belirtti. Ancak, bu seçeneğin eksileri fazlasıyla yeterli. Bunlardan en küçüğü ve en önemsizi - savunma bakanları ile içişleri bakanlarının ilişkileri ne olacak Çok daha ciddi, bu ilişkilerin aşağıya doğru yansıtılmasıdır. "Polisler" kışlaya gelirlerse, orada çok kötü bir şekilde karşılaşılabilirler ve bu sadece rütbe ve dosya ile değil memurları da ilgilendirir. Neredeyse kesinlikle, ateş etmeye gelmezse, son derece düşmanca ilişkiler olacaktır.
En önemlisi, milislerimizin yukarıda bahsedildiği gibi, İçişleri Bakanlığına bağlı olması durumunda askeri polisin tamamen otomatik olarak miras alacağı yönündeki kusurları vardır. Bu durumda birliklerde ne tür bir düzen bakım söyleyebiliriz? Aslında, Sovyetler sonrası dönemde ordumuz polisten çok daha derin bir reformdan geçti, bu yüzden polisi ordunun üzerine koymak saçma, bu durum askerleri askerler arasında daha da kötü hale getirdi.
Sonuç olarak, Anglo-Saxon seçeneği kalır: Savunma Bakanlığı içinde ayrı bir "dikey". Bununla birlikte, üniforma onurunun korunmasının ordu suçuyla mücadeleden daha önemli olma olasılığı çok yüksektir. Ya da tamamen bizim seçeneğimiz olabilir - askeri polisi, diğer tüm güç yapıları gibi, doğrudan cumhurbaşkanına itaat eden tamamen bağımsız bir güç yapısı yapmak için.
Ancak, örgütsel bakış açısından en uygun seçenek hiçbir şey bize hiçbir şeyi garanti etmiyor. Örneğin, her iki tarafın da olacağı gerçeğine rağmen, askeri personel (memurlar dahil) ve askeri polis arasında çok sert çatışmalar olasılığını ihmal etmiyor silâh. Ve hiçbir polisileştirme sistemi, askeri polis adına keyfi davranmaya karşı ve bu yapının hızla yolsuzluğuna karşı bir garanti vermeyecektir.
Ne yazık ki, ne askeri polis ne de Rusya'daki profesyonel genç komutanlar, bu tedbirlerin kendileri kesinlikle doğru olmasına rağmen, birlikler arasında yasa ve düzeni sağlama ve disipline etme konusunda her derde deva değil. Sorun, ayrışma sürecinin toplumda bir bütün olarak çok ileri gitmesidir. Güneşte olup bitenler bunun doğrudan bir sonucudur. Ve yolsuzluk, suç ve etnik çatışmalar ordudan toplumdan geldi. Üstelik her şey Sovyet zamanlarında başladı. Yeni sosyo-ekonomik sistem yalnızca tüm sorunları ortaya çıkardı, ancak hiçbir şekilde onların ortaya çıkmasına neden olmadı. Bu nedenle, kayda değer yasalar oluşturmak için resmi olarak çok iyi ve ilerici yapılar ve kurumlar oluşturmak mümkündür. Ve her zaman olduğu gibi çıkıyor. Çünkü tamamen farklı bir ölçekte değişiklik ve reformlara ihtiyaç var. Ancak, askeri inşaat alanıyla hiçbir ilişkileri yoktur.