Havlayan köpekler -
Chapman köyde geldi.
Bloom Şeftali ...
Buson
Chapman köyde geldi.
Bloom Şeftali ...
Buson
Sonunda belki de en ilginç döneme geldik. hikayeler Japonya - “Mücadele Eyaletleri Dönemi”, herkese karşı savaş dönemi, bunun sonucu Tokugawa klanının yetkisi altında ülkenin birleşmesiydi. Bunun nasıl gerçekleştiğini HE'de yayınlanan çeşitli materyallerde bir kerede açıklanmıştır ve bu makalede sadece zırh ile ilgileneceğiz. Size burada sitede Toshi-Gusoku zırhı, yani 1543'taki ateşli silahların Japonya'ya getirilmesinden sonra ortaya çıkan “modern zırh” hakkında makaleler olduğunu hatırlatmama izin verin. silâh.
Sengoku döneminin samurayının zırhı (merkezde çocuk zırhı). Sol ve sağdaki rakamlar, sıkı bağcıklı geleneksel zırhtır. (Anne ve Gabriel Barbier-Mueller Müzesi, Dallas, Teksas)
Ancak, bu konu o kadar ilginç ki, yeni bir düzeye geri dönmenin anlamı var. Öncelikle ... açıklayıcı malzeme ile ilişkili. Japon zırhıyla ilgili önceki yazılarda, çoğunlukla New York'taki Metropolitan Müzesi'nden fotoğraflar kullanılmıştır. Bu malzemede Japon samuraylarının cüceleri ve Sengoku döneminin kaskları ile tanışacağız, bu arada Amerikalı olan çok ilginç bir müzenin fotoğraf materyallerine dayanacağız. Bu arada Amerikalılar da Dallas, Teksas'ta bulunan Anna ve Gabriel Barbier-Muller Müzesi. Bu, Başkan Kennedy'nin vurulduğu şehir. Ancak, gördüğünüz gibi, içinde ilginç bir Japon kültür müzesi var. Öyleyse, VO web sitesine gelen ziyaretçilerden biri birdenbire Amerika Birleşik Devletleri'nde Dallas şehrinde (ya da halihazırda Amerika'da yaşıyor ve bunu bilmiyor!), O zaman ... onu ziyaret edip burada ve şimdi olduğumuzu kendi gözleriyle görebilir. Bu müzedeki fotoğrafları görmek!
Edo döneminin samuray binicisinin hokey zırhındaki figürü.
Eski Japonların at okçuları olduğu için başlangıçta zırhın başlangıçta ve daha sonra oklardan korunma konusunda hesaplandığı gerçeğiyle başlamamız gerekiyor. Bu nedenle, Avrupa'dakilerden farklı olarak, uzun süre posta göndermediler. Tüm zırh plakalıydı. Göğüs plakası - (veya ko - “kaplumbağa kabuğu), kablolarla birlikte dokunmuş plakalardan birleştirildi. Deri ya da ipek. Bu plakaların Japonca adlarından bahsetmekte fayda yoktur, Heian döneminin ilk zırhında üç tür plakanın kullanıldığını not etmek daha önemlidir: üç, iki ve bir sıra delik ile ve daha sonra - daha dar, iki ve üç sıra ile. Geleneksel zırhta, iki ve üç sıra delikli bir o plaka plakası birbirlerinin üzerine binerlerdi, böylece birbirleriyle üçte iki oranında üst üste binerlerdi. Tek sıralı plakalar, mandrenin kenarlarına takıldı, bu da onları daha da güçlendirdi.
Mogami-do zırhı, ilk savaş çağında ortaya çıktı, Onin-Bummey (1467-1477), at koşum böceği ve at zırhı. Zırhın restorasyonu 1854 yılında yapıldı.
At Maskura Madzura.
Plakaların kendisi gerçek bir sanat eseriydi. Birincisi, deriden bir astarları vardı, ikincisi, defalarca her taraftaki ünlü Japon verniği ile kaplandılar ve ikincisi, doğranmış saman ve rendelenmiş seramik tozu ve ... Altın ve gümüş tozu. Bazen metal, “yüz” den de deri ile sarılıyordu. Yani, plakalar "dolgun" idi ve kordonlarla sabitlendiğinde, aynı zamanda iyi şok emici özelliklere sahipti. Bu arada, üst kısımları ya yuvarlaktı ya da çarpıktı, çünkü üst kısımlarındaki bu levhalardan gelen zırh şeritleri bir palisade benziyordu.
Hon kozane ni-mai-do - iki parçalı zırh. Kask Echigo Munetsugo tarafından imzalandı. Edo döneminin 1800'i etrafında restorasyon.
Şimdi zırhın kendisine dönelim ve işte onlar hakkında daha detaylı anlatacak ve tüm Japonca isimlerini vereceğiz. Burada tartışılacak olan yeni zırhın ortaya çıkma nedeni basittir.
Kovalı Göğüs Zırhı - utidasi-do.
Geleneksel o-ry tasarımını rahatsız oldu. Aksine, sürücü için rahattı ama piyade için uygun değildi. Bu nedenle, giderek daha fazla piyade askeri samurayın ordusuna çekildiğinde, zırh da değişti. Ağırlığı vücuda daha eşit dağılmış ve sahiplerinden bıkmış marip öncesi maru ve haramaki-do ortaya çıktı. Daha nadir görülen bağcıklarla ve yılın 1543'inden sonra ateşli silahlara direnme zorunluluğu ile ayırt edildiler.
Hon kozane ni-mai-do Okudaira Nobimasa, 1600 - 1700
İcat edildi ve üretimini kolaylaştıracak bir yol vardı. Şimdi plakalar şeritler halinde toplandı ve sırayla cila ile kaplanmış olan cildi sardı. Bu gruplardan beşi birbirine nadir bir bağlanma ile bağlandı ve tüm göğsünü ve karnını kaplayan beş sıra bant cuirass aldı. Böyle bir cuirass da kalçalarına yattı ve bu da omuzlarındaki baskıyı azalttı. Bu tür zırh, tosey-do ya da “yeni zırh” ismiyle eşdeğer hale gelen genel tati-do ismini almıştır. Bu grupların kendileri şimdi geniş plakalardan birleştirildi, ama ... moda moda olduğu için gelenek gelenek, üst kenarı dişli hale getirildi, öyle görünüyordu ki bu gruplar birçok küçük, geleneksel plakadan monte edilmiş gibi görünüyordu!
Kojima Muneno'ya ait olan okagawa-perge başları - çıkıntılı per-moji-yokohagi-okegawa-do.
Diğer analogları, iki yarıdan oluşan maru-do zırhıydı - ön ve arka, iplerde ya da bir taraftaki menteşe üzerinde birbirine bağlanırken diğer yandan ipler. Eklemi olan böylesi bir kişiden bile özel bir isim var: ryo-takahi-mo-do ve büyük orduların askerleri için çok uygun oldukları ortaya çıktı. Ve depolamak ve taşımak uygunlardı!
Tati-do zırhındaki sürücüler.
Japonların zırhları için her biri karakteristik özelliklerinin bazılarını vurgulayan birçok isimleri olması oldukça komik sayılabilir. Böylece, iki parçalı zırhın, hangi kayıttan yapıldığına bakılmaksızın, ni-mai-do olarak adlandırılabilir. Ancak iki bölümden oluşan bir göğüs plakanız varsa, ancak gerçek plakalardan yapılmış olsaydı, başka bir yol diyebilirdiniz - hon-kozane-ni-mai-do (yani, "no-mai-do" "). Ama sahip olduğunuz plakalar “gerçek değilse”, o zaman böyle bir göğüs plakası denirdi - Kiritsuke-kozane-no-mai-do. Eğer mermi iki parçadan oluşmuyorsa, beş - bir ön, bir arka, bir taraf (solda) ve iki, sağ elin altında birbirinin üstüne binmişse, o zaman, yine, hangi plakalardan yapılmışsa, ortak şuydu: go-mai-do, fakat eğer sol plaka bir menteşe ile bağlı iki parçadan yapılmışsa, böyle bir cuirass rock-mai-do olarak adlandırılırdı. Ama eğer bu altı göğüslü göğüs plakası her iki taraftaki bağlarla tutturulmuşsa, o zaman şöyle söylenmelidir: ry-tachimo-roku-mai-do!
Hon kozane ni-mai-do Yılın 1702.
Bütün bu zırhlar, XVI. Yüzyılın ortasına kadar popülerdi ve yaratıldıkları zaman, önceliğin onları giymenin rahatlığını talep etmek olduğu açıktı. Ancak yüzyılın ortasından itibaren zırh gereksinimleri tekrar değişti. Kurşun geçirmez - bu şimdi onlara uygulanan en önemli gereksinimdir. Okegawa-do zırhı ortaya çıktı ve masumdu, kiracı bağcık kullanmadan birbirine bağlanan düz metal bantlardan oluşuyordu. Ve onları yapan ustaların fantezisi yeniden gerçekten sınırsız olduğu ortaya çıktı. Böylece, şeritler yatay olarak mermi üzerine yerleştirildiğinde ve bunları birleştiren perçinler görünmüyorsa, böyle bir mermi yokokhagi-okagawa-do olarak adlandırılmıştır.
Tipik Sendai-do zırhı, yaklaşık 1600 g.
En yaygın “yeni tip” zırh, alt çizimde gösterilmektedir.
Önce cuirass çeşitleri: 1 - Nuinobe-up, 2 - Yokokhagi-Okeneawa, 3 - Yukinosita-up, 4 - Hotoke-up, 5 - Nio-Do, 6 - Katanugi-Do, 7 - Namban-up, 8 - Katanugi-Do, tatami-do, 9 - dangae-do.
Lütfen birçok zırhın cübbesinin rahiplerin, sahiplerinin armalarının katını gösterdiğini unutmayınız. Dahası, bu sadece bir kimlik markası olduğu için, ancak tanınması gerekmeyen, ancak yine de ondan gurur duyan asilliği de ilgilendirmektedir. Plaka zırhında, arganın görüntüsü dokuma kullanılarak yeniden üretildi ve tek parça dövme zırhın düz yüzeylerinde bastırıldı veya üst üste kondu.
Devam edecek ...