Petr Petrovich Lassi
XVII - XVIII yüzyılların başında, Rusya'nın olağan yolu sarsıldı. Genç egemen Peter Alekseevich, şiddetli enerji ve baskıyla devleti donattı, büyük ölçekli planlarını inşa etti ve hemen onları tanıttı. Sonunda Baltık Denizi'ne ulaşma arzusu kaçınılmaz olarak, potansiyeliyle Avrupa'nın en güçlü devletlerine uygun olan İsveç ile çatışmaya neden oldu. Böylesine ciddi bir rakibe karşı koymak için, sadece büyük, iyi eğitimli ve silahlı bir orduya değil, aynı zamanda yetenekli ve yetkin subaylara ve generallere ihtiyaç vardı.
Rusya, binicilik, ayak ya da tekerlek izlemeli sıçan bileşimindeki sınırlarını aşmazsa ve hizmet etmeye ve çalışmaya gelirse, yabancılara her zaman misafirperver olmuştur. Sürekli kavga eden ve yoğun nüfuslu bir Avrupa'da, askeri işler hakkında çok şey bilen hiç kimse yoktu. Uzun ya da uzun olmayan ömürleri için savaş yolunu seçen soyluların çoğu, çeşitli hükümdarlara hizmet etmeyi başardı. Biri Yeni Dünya'da uzak kolonilerde ve ticaret direklerinde iyi şanslar ve şöhret aramaya çalıştı. Ancak, doğudaki büyük ve az tanınan ülkeye dikkatle bakanlar vardı, söylentilere göre, genç kral kitlesel olarak zeki yabancılar için Avrupa standartlarına göre çok iyi bir maaş için hizmete girdi. Ormanların ve bataklıkların kenarlarında, akıl ve kılıç keskinliğini Rusya'nın yararına ve kendi bataklıklarını kullanmaya hazır olanların kandırmaya başladı. Bu yabancı askeri uzmanlardan biri daha sonra Mareşal Pyotr Petrovich Lassi olan İrlandalı bir yerli.
Üç kralın pankartları altında
Pierce Edmond de Lacey, hayatına Ekim ayında İrlanda'da 30'te 1678'te başladı. Ailesi oldukça yaşlı ve haklıydı ve Norman menşeli idi - gelecekteki Rus mareşalinin atası İngiltere'ye Fatih Sultan William'ın gemileriyle geldi. Evde, çocuk oturamıyordu ve ana zenginlikleri muhteşem arma, göz alıcı slogan ve babalık kılıcı olan soylu ailelerin genç yavrularının çoğu gibi, 13 yıllarında askeri kariyerine başladı - genç adam İki Krallar Savaşı'na katıldı. İngiltere, on yedinci yüzyılın ikinci yarısında. İç Savaş, kralın ihaneti, Cromwell'in diktatörlüğü ve monarşinin restorasyonu da dahil olmak üzere acı metamorfozdan kurtuldu.
İngiliz tahtındaki bu kibirin zirvesi, Orange'ın William adaya iniş sonucu, iktidarı ve Stewart II. Stewart bir Katolikti ve bu, Anglikanizmin hüküm sürdüğü ülkedeki popülaritesini arttırmadı. Ancak devrilen kral kavgadan vazgeçmedi - Katolik İrlanda yeni hükümdarı tanımıyordu ve Jacob Stewart'ın Jacobites destekçilerinin asıl kalesi haline gelen oydu. Sırasında genç De Lacey savaşın son aşamasında yer aldı.
O zamana kadar kısıtlanmış Yakup'un destekçilerinin pozisyonları çok zordu - kıta savaşında güçlenen Louis XIV'den yardım beklemek gerekli değildi. Temmuz ayında, Jacob'ların kanlı savaşındaki Boyne'deki 1690 ve birkaç Fransız alayı İngiliz Seferi Kuvvetleri'nin birlikleri tarafından yenildi. Ordusunu terk eden Yakup II, Fransa'da sürgüne gitti ve bir sonraki 1691 tarafından İki Kral'ın savaşı, şu anda sağlamlık için Wilhelm III olan Orange'ın William'ı kazanmasıyla sonuçlandı.
Birçok İrlandalı Yeşil Ada'dan ayrıldı ve kıtadaki Louis XIV'in eline geçti - aralarında genç de Lacey vardı. Askeri gemilere aşina olan göçmenler, Majestelerinin ordusunun bir parçası olarak İrlanda alayı kurmaya yetti. Barut kokusu almak için vakti olanlar, Pierce ve erkek kardeşleri özel olarak kaydedildi. Louis XIV çok ve isteyerek savaştı, bu yüzden Sun King'in parıltısı toz bulutunu çok gölgede bıraktı. O yıllarda, Versay konağının iştahını sınırlamaya çalışan bütün bir devlet koalisyonunun güçleriyle savaştı ve Jacobite göçmenleri işe yaradı. Altın zambaklar bayrağının altında, De Lacey, Mareşal Nicolas Katin'in Savoy Prensi Yevgeny'nin üstün güçlerine başarıyla karşı çıktığı Kuzey İtalyan tiyatrosundaki mücadelede yer aldı.
1697’te, Bay de Lacey ilk subay rütbesini aldı. Kardeşleri, Fransız kralının hırsları nedeniyle evden uzakta öldü, Augsburg Birliği savaşı, yeni anlaşmaların eski çelişkilerini ağırlaştırmakla sona erdi ve genç İrlandalı, geçim kaynağı olmadan kaldı. İtici kararlar gençliğin karakteristik özelliğidir ve Pierce son rakipleriyle - Avusturyalılarla şansını denemeye karar verdi. Viyana, Büyük Millet Meclisi ve Venedik ile birlikte, uzun bir süre önce ve son Dünya Savaşı'na yaklaşıyordu. Louis'e karşı eşzamanlı düşmanlıklar, Osmanlı İmparatorluğu ile askeri yüzleşme sürecini uzattı, ancak Augsburg Birliği savaşının sona ermesi ve Parlak Limanların ilerici zayıflığı sonucu hakkında hiçbir şüphe bırakmadı.
O zamanlar Avrupa'da, üniformanın renginin değişmesine sempati duyuyorlardı ve Pierce, son aşamada savaşması gereken Habsburg ordusunun saflarına katıldı. Büyük Türk Savaşı, Karlovitz Barışı'nın imzalanmasıyla 1699'ta sona erdi. Türkler, Avrupa’daki mülklerinin çoğundan yoksun bırakıldı ve muzaffer rakipleri aceleye girdi, çünkü çok sayıda hastalığın işkencesiyle İspanya Kralı Charles II çocuksuz öldü ve Avrupa’nın bütünüyle yeni bir savaşa yol açtı. Bu yüzden İrlandalı, ilginç söylentiler duyduğu Doğu Avrupa’daydı. Yeşil Ada'dan çok uzakta, ancak Rusya'nın emperyalist mülklerine çok yakın olan Çar Peter, geniş dönüşümler gerçekleştirdi ve çok iyi personel ihtiyacı duyuyordu. Mahkemesinde yabancılara sevindi, hizmet etmeye ve savaşmaya hazırdı ve iyi bir maaş sözü verdi. De Lacey’nin anavatanında hiç umut yoktu ve görev istasyonunu değiştirmeye karar verdi. Rusya'nın neredeyse 50 yıllarına hizmet edeceğini ve ikinci vatanı olacağını mı söyledi? Avrupa ve Habsburg'ların arkasından ayrılan Pierce Edmond de Lacey doğuya gitti.
Kuzey Savaşı
İrlandalı, İsveç ile savaşın başlangıcında haklı çıktı. Baltık Denizi'ne erişim, limanlarla ve Batı ile geniş çaplı ticaret için limanların alınması, Peter I tarafından belirlenen en önemli görevlerden biriydi. Rus ordusunun reform sürecinde olmasına rağmen, kralın (Azak kampanyasının başarılı bir şekilde sona ermesinden dolayı) inancı İsveçliler ile savaşa hazır. Askerler sayısızydı, ancak yetenekleri, disiplini ve örgütlülüğü yoktu. Modern silahlarla ilgili ciddi problemler vardı. Yabancılar hizmetten çok etkilendiler ve de Lacey savaşın başından beri Rus ordusunun saflarında bulunanlar arasındaydı. Narva kampanyası olan İsveçlilere karşı ilk büyük operasyonda yer aldı.
İronik olarak, Petrus'un Novgorod'a ayrılmasından sonra, emir, De Lacey'nin Türklerle olan savaşından tanıdığı Dük Charles Eugene de Croix'e devredildi. Rusya'ya gelmeden ve Sakson Seçmeni ve Polonyalı Kralı Augustus II de Croix’le görev yapmadan önce, Habeşlilerin ordusunda savaştı. Çarın diplomatik bir misyonla gelmesiyle, Peter, ısrarla dük, Narva'ya karşı kampanyaya katıldı. De Croix’in, Egemen’in bu kararını hızla reddetmesine rağmen, komutanlık görevinden emanet eden oydu. Müteakip olaylar, Rus ordusunun İsveç askeri makinesiyle yüzleşmedeki belirsizliği hakkındaki şüpheleri doğruladı. Örgütsel bir yapının birçok nedeni ve şüphesiz, genç Karl XII'nin cesareti ve yeteneği, Narva yakınlarında düzenli bir yenilgiye yol açtı.
A. E. Kotzebue "Narva Savaşı"
Dük de Croix ve yabancı subayların bir kısmı yaşamları için endişe duyuyorlardı, çünkü astları ciddi bir şekilde “tüm Almanların hain olduğunu” düşünüyorlardı, kendileri gibi tatsız bir düşünceyi haklı çıkardılar, İsveçlilere teslim olmak için acele ettiler. Yabancılara duyulan güven zayıfladı ve yakında Peter, orduda “Almanlardan” memur sayısının üçte birini geçemediği emrini verdim. Yine de genç subay olan De Lacey, tüm orduyla birlikte Narva Kargaşasını yaşadı ve hizmetine devam etti.
İlk başarısızlıklar Peter'ı durdurmadı - savaş ivme kazandı. Zaferle sarhoş olan Karl, Polonya'ya gitti ve Rusya ordusunu düzene sokma fırsatı buldu. Zaten 1701’de, Baş Generali Boris Sheremetev, Livonia’yı istila etti ve Erestfer, General Schlippenbach’ın görevden alınmasından büyük ölçüde yenildi. Bu, Rusya’nın Kuzey Savaşı’ndaki ilk büyük zaferiydi. Bu kampanya sırasında, Sheremetev'in altında görev yapan İrlandalı De Lacey kaptanlığa terfi etti. Sheremetev'in kendisi bir alan mareşali aldı ve sayının saygınlığına yükseldi. 1702 ve 1703'te, Noteburg ve Nienschanz da dahil olmak üzere birçok kaleye sahip olan Livonia'daki başarılı operasyonlarına devam etti.
Bu arada, Karl XII Rus ordusuna karşı aktif operasyonlarda duraklatma kararı aldı ve çabalarını Polonya'ya odakladı. İsveç hükümdarı, aynı zamanda Sakson seçmeni olan II Ağustos’u da görevden almayı ve onu Stockholm’ün isteğine daha sadık ve esnek biriyle değiştirmeyi planlıyordu. Böylece, Rusya ilk önce ana müttefiklerini yitirecekti ve ikinci olarak, Rus ve İsveç malları arasında ilave bir tampon bölge ortaya çıkacaktı. İsveç ordusu Polonya-Litvanya Topluluğu'nu istila etti. Bir askeri ve siyasi eylemler kompleksi sonucu, Augustus II sınırdışı edildi ve yerini İsveç adayı Stanislav Leschinsky aldı. Polonya'daki herkes bu durumla aynı fikirde değildi ve 1704'te toplanan Sandomierz Konfederasyonu Leshchinsky'yi yasadışı bir kral ilan etti. Konfederasyonun ve Rus tarafının temsilcileri, Polonya-Litvanya Birliği’nin İsveç’e karşı ittifakı resmen kattığı Narva Antlaşması’nı imzaladı.
Rusya, Polonya'ya asker gönderdi ve Rus ve İsveç orduları arasındaki düşmanlık sahnesi haline geldi. De Lacey, Polonya kampanyasına katılan şarta bağlıydı - 1705’te İrlandalı, büyüklere terfi etti ve 1706 kararında Peter, 1 Nevsky Piyade Alayı’nda teğmen albay olarak atandım. Savaşın bu aşaması, bazı başarısızlıkların ardından Ekim 1706'ta sona erdi ve Menhikov ordusunun Kalisch'teki İsveçliler karşısında ikna edici zaferiyle sona erdi, ancak Karl-II'nin istila ettiği Saksonların güvenliğinden korkuyor, Augustus'un Rusya ile istila ettiği düşmanla müzakere etmeye başladı. Müttefik barış anlaşmasında Müttefikler, Leschinsky lehine Polonya tacını terk etti.
Rusya İsveç’e karşı yalnız kaldığı ortaya çıktı. Şimdi Karl asıl rakibine ezilme darbesi vermeye karar verdi. Doğuya bir gezi hazırlamaya başlar. Düşmanın büyük hazırlıkları konusundaki söylentiler yayılmaya başladı ve Eylül 1707'taki İsveç ordusu, neredeyse 11 ay boyunca tazelenme ve yeniden oluşum içinde olduğu Saksonya'dan Polonya'ya taşındığında, gerçek olmalarına dair şüpheler ortadan kalktı. Temmuz ayında, XII. Charles şehri olan 1708 ana güçleri Smolensk'e teslim etti. Peter davetsiz misafirleri bekliyordum, ordusu giderek niteliksel ve niceliksel olarak güçlendirildi. Eski ek olarak yeni raflar kurdu. 1707’te, Bay de Lacey Albay’e terfi etti ve gelecek yıl, düşman işgalinin arifesinde, Peter I’nin kararıyla, Sibirya alayının komutanlığına atandı.
Bu arada, Karl'ın ordusu Rusya'yı işgal etti ve birkaç bin el arabasıyla dev bir treni olan bir Levengaupt kolordu, Riga'dan Riga'ya taşındı. Rus birliklerine komuta eden Peter I ve Menshikov, herhangi bir malzemenin düşmanını mahrum etmeye çalışırken, topraklarının derinliklerine çekildiler. İsveçlilerin arkaları süvarileri acımasızca rahatsız etti. Durumu eleştirel bir şekilde değerlendirmek ve sağlam bir kuşatıcı topçu tarafından iyi bir şekilde güçlendirilmiş bir Smolensk almak zorunda kalmayacağının farkına varmak, kral orijinal planlarını değiştirir. Üstelik, Ukrayna'dan bir süredir, yerel hetman Mazepa'nın Avrupa değerlerine katılmak için karar vericiden meraklı sinyaller gelmeye başladı. Getman vaatlerini bozdu ve sonunda İsveçli renkli kralı baştan çıkardı tarih 50 bininci ordusunu ve büyük karşılıkların rezervini beklediği iddia edildiğinde, Baturin’de ihtiyatlı Mazepa’yı yoğunlaştırdı.
Karl ordusunu güneye döndürür, aynı zamanda Leuvengaupt'a yeni talimatlar verir. Bununla birlikte, gerçek, hem hainlere Avrupa entegratörüne hem de kralın kendisine inanan aptallarına karşı acımasız olduğu ortaya çıktı. İsveç kampına gelen Mazepa, sayısı giderek azalan sadece birkaç bin Kazak getirdi. Baturin'deki depolar Menşikov tarafından çokça tahrip edildi ve Rus süvarileri düşmanı topuklarından takip etti. Bir vagon treni ile birlikte sürüklenen Lewenhaupt, Lesnaya tarafından ele geçirildi ve mağlup edildi - rezervlerin çoğu Rus kupası oldu.
Kasım ayında, 1708, Karl uzun süre ilk kez ordusunun dinlendiği Romny'ye girdi. Ancak İsveçlilerin genel durumu çok zordu - ana üslerinden ve depolarından çok uzaklardı, etrafta düşman bir nüfus vardı. Kral, güneye ilerlemek zorunda kaldı; savaşın perişan olmadığı bölgeler vardı. Bir ay sonra, Romny'de bırakılan İsveç garnağı nakavt edildi ve bu durumda kendisini ayıran de Lacey, kentin komutanlığına atandı. İrlandalı, Romny'nin düşmana daha fazla av gelmemesini sağlamak için çok şey yaptı, liderliği altında şehir büyük ölçüde takviye edildi. Daha önce, Desna geçerken, Albay de Lacey yaralandı, ancak saflarda kaldı. Kral tarafından zaten farkedilen hizmetleri için, İrlandalı, Grenadier alayına komuta etmek üzere atandı.
M. V. Lomonosov Mozaiği "Poltava Savaşı" (Bilimler Akademisi binasında)
İsveç kampanyası doruğa yaklaşıyordu. Kış 1708 - 1709 yabancı "misafirlere" çok pahalıya mal oldu - birçok asker yetersiz beslenmeden ve hastalıktan öldü ya da öldü. 1709'in ilkbaharında, Karl şehri, yalnızca hükümlerin değil, mühimmatın da ciddi bir sıkıntısını yaşadı. Burada, ellerinde dönen Mazepa, paha biçilmez bir hizmet sağladı ve Tatar baskınlarının bir yansıması durumunda büyük rezervlerin yoğunlaştığı bir yer olduğunu bildirdi. Yer Poltava şehri olarak adlandırıldı. Açılış olaylarında, De Lacey aktif bir rol aldı: alayı, Albay'ın kafasında ağır yaralandığı ünlü Poltava savaşının merkezinde idi. Ukrayna'ya olan zam Karl ve müttefiki Mazepa için tam bir felaketle sonuçlandı. Muazzam bir deneyime sahip olan savaşın sertleştiği ordu yok edildi - kalıntıları Perevolochny Ruslara teslim oldu. Kral ve hetman her şeyi bırakarak, Türk kalesi Ochakov'a kaçtı.
Bu kadar büyük bir zaferden sonra, daha önce İsveçliler tarafından dövülmüş ve Rusya'nın sadakatini ihlal eden müttefikleri çatlaklarından kopmaya başlamıştır. Kuzey Birliği restore edildi - Danimarka ve Saksonya sonbaharda katıldı. Peter ben, kendi adına, Baltık Devletleri'ndeki düşmanlıkları yoğunlaştırmaya söz verdi. 1710’te General Marshal Sheremetev oraya gönderildi. Birlikleri Riga'ya kuşattı ve uzun bir kuşatmadan ve bombardımandan sonra aldı. Bu geniş çaplı operasyonun bir üyesi olan ve cesaretiyle üstlerinin iyiliğini hak eden De Lacy, Riga'nın ilk Rus komutanı olarak atandı.
İsveç hâlâ güçlü bir rakipti, ancak zaten sınırlı olan kaynakları yavaş yavaş eritildi. Türk mülklerinde Poltava'nın altından kaçtıktan sonra resmi olmayan bir ziyarette bulunan Carl, Brilliant Limanı'nı Rusya ile savaşmaya ikna etmek için büyük çaba sarf etti. 1710'te Peter, İsveç kralı tarafından yürütülen ısrarlı ajitasyon hakkında bilgi almaya başladım. Konstantinopolis Büyükelçisi Tolstoy, hala 1709’ta, şiddetli bir hükümdarın Türkiye sınırlarından çıkarılmasını istemeye başladı, ancak İstanbul bu misafirperverliği reddetmek için acele edemedi. Sonunda, Han Devlet Giray II ve Sultan tahtındaki savaş partisi tarafından Kırım'da sıkılmış olan Charles XII'nin birleşik çabaları başarı ile taçlandırıldı: Osmanlı İmparatorluğu, Rusya'ya karşı savaş ilan etti.
Peter, yerel Ortodoks halkının desteğine güvenerek, Balkan Yarımadası'na derin bir kampanya başlatmaya karar verdim. Diğer görevlilerle birlikte - Rus servisindeki yabancılar, uzun süre kampanyaya katıldılar ve kral Lacey tarafından fark edildiler. Ancak, Haziran ayının sonunda, 1711, Rus ordusu, birçok kez ondan daha üstün olan, Grand Vizier Baltaji Mehmed Paşa ordusu ile çevriliydi. Durum kritikti - kampta yiyecek ve mühimmat tükeniyordu. Başlayan müzakereler sırasında, Prut Barış Antlaşması sona erdi. Son rol, hevesle vizier tarafından kabul edilen etkileyici hediyeler tarafından oynanmadı. Büyük Türk vizörü, Türklerin altındaki Karl'ın öfkeli tepkisine cevaben, bütün krallar ve krallar devletlerinden uzakta olsaydı, bir bozukluk olacağını makul olarak belirtti. Vurgu açıkça "krallar" kelimesi üzerindeydi. Prut kampanyasına katılmak için De Lacey, Tuğgeneral unvanını aldı. İsveç ile savaş devam etti. 1712’te, Polonya’daki ordu için gıda ve yem tedarikinin başarılı bir şekilde uygulanabilmesi için İrlandalı’ya ana general olarak terfi edildi. Ardından Peter I komutasındaki Friedrichstadt savaşında yer aldığı Baltık Devletleri'ndeki savaşı izledi ve ardından İsveç Pomeranya'daki Stettin kuşatması ve saldırısında bulundu.
Pierce Edmund de Lacey deniz operasyonlarına gitmek zorunda kaldı. 1716'da, Astrahan alayı ve komutası altında Wismar'a geçiş yapan ve kıyıya iniş yapan kentleri kuşatmaya başlayan iki koruma alayı. 1719'da Amiral Apraksin komutası altında özel bir deniz çıkarma seferi İsveç sahiline gönderildi. İki iniş müfrezesinden oluşuyordu: biri Apraksin tarafından komuta edildi, diğerinin başında de Lacey vardı. İsveç sahiline inen ve düşman birliklerinin küçük engellerini dağıtan paraşütçüler, İsveç askeri üretimine büyük zarar verdi, yıktı ve yok etti silahlar atölyeler, fabrikalar ve depolar. Benzer baskınlar 1720'de uygulandı. İsveç'in kaynakları nihayet tükendi ve Stockholm yakınlarındaki Rus amfibi saldırı kuvvetleri, XII. Charles'ın ölümünden sonra tahta işgal eden kız kardeşi Kraliçe Ulrike Eleanor üzerinde güçlü bir izlenim bıraktı. Bu kampanyalar sırasında birliklerin yetkili liderliği, de Lacey tarafından gösterilen korkusuzluk ve cesaret için teğmen generale terfi etti. İsveç ile savaş, Nishtadt Barış Antlaşması'nın imzalanmasıyla sona erdi ve Rusya'daki uzak Yeşil Ada'nın bir yerli kariyeri devam etti.
Eski düşmanlar, yeni müttefikler
Sağlık durumu, De Lacey'nin Peter'ın son büyük ölçekli askeri girişimi olan Perslere karşı kampanya yürütmesine izin vermedi. Catherine I. tahtına katıldıktan sonra, İrlandalıya kuruluşu 21 Mayıs 1725 tarihinde Alexander Nevsky Emri verildi. Aynı yılın Ağustos ayında, St Petersburg, Novgorod Eyaleti, Estland ve Karelya'daki Silahlı Kuvvetler Baş Komutanı Askeri Koleji'ne üye oldu. 1727'te yine Riga valisi olur. Peter II’nin kısa hükümdarlığında, hükümetin dizginleri hâlâ güçlü Menshikov’a yoğunlaştığında, de Lacey, savaş ve politika arasındaki çizginin iyice bulanıklaştığı oldukça hassas bir görev yapmak zorunda kaldı. Kurland'ı Rus etkisine tabi kılma ve buna bağlı olarak Polonyalıların oraya girmesini engelleme çabasıyla Menşikov, Lacey'ye de, orada rahatsızlık duyan Saksonyalı Moritz'i kovarak Courland tahtını ele geçirmeye çalışmasını emretti. 1727'te, Bay de Lacey, üç piyade ve süvari alayının yanı sıra, düşkün topraklarına girdi ve basitçe hakaretsiz davacıyı tutukladı. Daha sonra, Moritz bir teknede kaçmayı başardı ve ardından De Lacey ile yazışmalara girdi ve Menshikov ile müzakerelerde aracı olmasını teklif etti. Courland Rus etkisi alanında kaldı ve İrlandalı, Menşikov'un sınır dışı edildiğinde başkente döndü.
Anna Ivanovna saltanatı dış politikadaki sakinlik ile ayırt edilmedi. 1733’te, Polonya mirası için savaş açıldı ve Rusya da aktif rol aldı. İki kişi Rzeczpospolita tahtı yaptı ve Avrupa devletlerinin görüşleri ayrıldı. Fransız kralı Stanislav Leschinsky'nin testi Versay tarafından desteklendi. II. Ağustos ayı sonundaki oğlunun yanında - Saksonya Seçmeni, Friedrich Ağustos - Rusya ve Avusturya tarafından yapıldı. De Lacey'ye, Rusya'nın desteklediği adayı teşvik etmek için Commonwealth topraklarına girmesi emredildiği 20 bin ordusunun emri verildi. Eylül ayındaki 22, Varşova yakınında, Grochów'da, Rus süngülerinin koruması altında, III Ağustos'ta Saxon Seçici tahtına disiplinli bir Diyet toplandı.
Gdansk Kuşatması
Tahtı sağa iten kişiye sabitleyen De Lacey, Polonya'daki siparişlerin geri alınması için yola koyuldu. 4 Ocak'taki askerleri Torun Kalesi'ni ele geçirdi ve ardından Gdansk kuşatmasına başladı. Kısa süre sonra, kuşatmanın liderliği Rus Burkhart Minich’in hizmetinde daha az şerefli olmayan bir yabancıya geçti ve de Lacy'nin çabaları kuşatılmış kentin Leshchinsky taraftarlarına yardım etmesini önlemeyi amaçlıyordu. Kısa süre sonra, Fransa’dan düzenli birliklerin bin birliğine şahit olan takviyelere rağmen, Gdansk düştü. Bu esasa göre, İrlandalı'ya Commonwealth'in ödüllü ödülü - Beyaz Kartal'ın Nişanı verildi.
Polonya'daki Leszczynski partisindeki elverişsiz durum, Fransa'nın Avusturya'nın batı sınırlarındaki çabalarını yoğunlaştırmasına neden oldu. İlgili Roma İmparatorluğu imparatoru Charles VI, Rus müttefikleri arasından yardım istedi. De Lacey’nin Avrupa’dan Ren’e geçmesi emredildi. Bu zorlu geçiş sırasında, askerleri emsali görülmemiş bir organizasyon ve disipline sahip yerel halkı vurdu. Şiddet yoktu, yağma yoktu - Rus ordusunun emri, zamanın en ünlü komutanlarından birinin, hala Savoy Yevgeny, Augsburg Savaşı'nda eski bir rakip ve eski dostun övgüsünü hak ediyordu. Ancak, Ren Nehri üzerinde Fransızlarla savaşmak zorunda olmadılar - savaşa devam etmek istemiyorlardı, Paris pazarlık etmeye gitti ve Polonya tahtının sonunda Ağustos III. Dönüşte, imparator de Lacey'nin ısrarı üzerine Viyana'yı ziyaret etti; onurunda, görkemi elmas, çivili bir hediye ve tarla-mareşalın batonu olan Charles VI portresinin komutanına sunulduğu görkemli bir resepsiyon düzenlendi. Bundan bir ay önce, Şubat ayında 1736, Anna Ivanovna, Lacey’e Rus Ordusu Mareşal’ı unvanı vermişti. Acilen Azak’a gelmesi emredildi - bir savaşı zar zor sona erdirdi, Rusya bir dahaki sefere Osmanlı İmparatorluğu ile girdi.
Masa madalyası "Azak'ta Türklerin kazandığı zaferin anısına 1736 g."
Küçük Rus bozkırlarında askeri harekat tiyatrosuna giderken, Kazaklar tarafından korunan motorcu de Lacey, ortak bir işletmeyle uğraşan bir Tatar ekibi tarafından saldırıya uğradı: mahkumları yağmalamak ve yakalamak. Mareşal mücadele etmeyi ve kaçmayı başardı. Azak'a gelen De Lacey hemen kuşatma çalışmaları düzenlemeye başladı - çabaları başarı ile taçlandırıldı. 20 Temmuz 1736, Azov kalesi düştü ve Mareşal yaralandı. Bu değer için, komutan 1737’e Rus İmparatorluğu’nun en yüksek ödülü olan St.
İrlandalı, haklı olarak güneyde Rusya için ana tehdit olarak kabul edildiğinden Kırım'da bir kampanya için hazırlıklara başladı. Kırım'a ilk gezi 1737'de yapılmıştı. Rus Kırım Hanını bekleyen Fatih Girey, sağlamlaştırılmış Perekop pozisyonunda görev aldı. Fakat komutan alnındaki düşmana saldırmayı bile düşünmedi. Kırım'ı istila etmek için farklı bir yol seçti - Azak gemileri tarafından desteklenen Arabat oku ile filotilla Arka Amiral Bredal. Komutanın planını öğrenirken, neredeyse tüm generaller öfkeli ve de Lacey'i caydırmaya başladı. Kararlıydı ve ordudan ayrılıp ayrılmaya katılmayanlara teklif etti. Niyetlerinin bir ciddiyeti olarak, iki yüz ejderhaya eşlik edilmesini bile emretti. Bu tür önlemler şüphecileri sakinleştirdi ve operasyon başarıyla gerçekleştirildi - Rus ordusu Kırım'a kimsenin ortaya çıkmasını beklemediği yere girdi. Düşman arkasının ortaya çıkmasını öğrendikten sonra, Tatarlar dağlara çekilmek için acele ettiler. Rusya'nın güney sınırlarındaki sürekli ve acımasız baskınları nedeniyle birçok Tatar köyünü yağmalayan de Lacy, Kırım'dan ayrılıyor.
Bir sonraki 1738 kampanyasında operasyonu tekrarladı: Tatarlar ve Türkler Perekop'ta Rus ordusunu bekliyorlardı ve yine Mareşal Tarlası düşmanı bastı. Şimdi birlikleri Sivash Gölü'nün kurumuş bölümünün altındaki Kırım'a girdi ve yaklaşık iki bin Türk'ün yakalandığı Perekop'u teslim almaya zorladı. Bir kez daha, huzursuz hanatın bölgesinde bir demir süpürge ile yürürken, Ekim 1738’te, Rus birlikleri kışlık bölgelerine döndüler. 1739’te, Bay de Lacey’ye sayma unvanı verildi ve 1740’te, Osmanlı İmparatorluğu ile Belgrad Barış’ının imzalanmasını kutlayan XLUMX’te kulağa elmas, üç bin ruble emekli aylığı verildi.
18. yüzyılın bilinmeyen sanatçısı 1736'ten Lassi Petr Petrovich'i sayın
Savaştan sonra, mareşal Livonya Valisinin görevlerini yerine getirmeye başladı. Ancak Rusya hiçbir zaman komşularının uzun süreli dostluğuyla övünemez. 1741'te, John Antonovich'i resmen imparator olarak tanımayı reddeden ve Poltava ve Gangut manşetlerinin intikamını ummaktan asla vazgeçmeyen İsveç, imparatorluğa savaş ilan etti. Bir kez daha, de Lacey, ya da şu anda Rus olarak çağrıldığı gibi, Petr Petrovich Lassi ana uzmanlığında talep görüyordu. Yönetici Anna Leopoldovna, onu Rus ordusunun şefi olarak atadı. İsveçliler eski ve tanıdık bir düşman tarlasıydı. Savaşın başlamasından birkaç hafta sonra Lassi, düşman 4-bininci Binbaşı General Wrangel birimini yenerek onu 1200 diğer İsveçlilerle birlikte tutsak aldı. Ağustos ayında 1742 komutanın çabalarıyla İsveç taarruzu tamamen bozuldu - Helsingfors ve çok sayıda mahk takenm alındı.
Bir saray darbesinin sonucu olarak tahtı yükselen Elizaveta Petrovna, elmas yüzüğü komutanına sundu. Hızla revanşist duyguları çabucak geçiren 1743’teki İsveçliler barış istedi. Savaşın hızlı ve başarılı bir şekilde sona ermesi, büyük ölçüde birlikler arasında çok popüler olan Lassie'nin kendisinden kaynaklanıyor. Finlandiya'dan St. Petersburg'a dönmek için, emir, kendisini cömertçe ödüllendiren komutan için kendi yatını gönderdi. Bundan sonra, yaşam savaşında son olan Lassi, Livonia Valisi görevinde bulundu. 14, Nisan 1751'te yetmiş dördüncü yaşam yılında öldü.
De Lacey, yalnızca cesareti, cesareti ve askeri liderlik yeteneği ile ayırt edilmedi. Mahkeme entrikalarına olan tam ilgisizliği ve iktidar için güç mücadelesiyle tanınırdı. Peter Petrovich Lassi, bir mareşal olarak bile, asıl görevi Anavatanı korumak olan bir asker olarak kaldı. Böylece tarihte kaldı - ikinci vatanını Rusya'da bulan İrlandalı.