Bu madde hiçbir kaynak içermemektedir. (Mart 2007) (Bu şablonun nasıl ve ne zaman kaldırılması gerektiğini öğrenin)
Bu maddedeki üslubun, ansiklopedik bir yazıdan beklenen resmî ve ciddi üsluba uygun olmadığı düşünülmektedir.
The Blitz (anlamı "Yıldırım"), II. Dünya Savaşı sırasında Birleşik Krallık'ın Nazi Almanyası tarafından, 7 Eylül 1940 ile 16 Mayıs 1941 tarihleri arasında aralıksız bombalandığı hava saldırılarıdır. Hava saldırıları, Birleşik Krallık çapında birçok kent ve kasabayı etkiledi ancak asıl saldırı, başkent Londra'ya oldu. Mayıs 1941'in sonunda 40.000 aşkın sivil ölürken, bir milyondan fazla kişi evsiz kaldı.[kaynak belirtilmeli]
Hitler yönetimindeki Nazi Almanyası, 1941'de Sovyetler'e karşı saldırı başlatacağı güne kadar, Birleşik Krallık'ı 7 Eylül 1940 ve 16 Mayıs 1941 tarihleri arasında neredeyse her gün bombaladı. Hava saldırılarının asıl hedefi Londra'yı düşürmekti. Halk, gece evlerinde saklanırken, gündüz yer altındaki metrolarda saklanıyordu. II. Dünya Savaşı'nın başlamasından sonra Hitler'in işgal edemediği sadece Birleşik Krallık kalmıştı. Hitler, büyük bir bombalama kampanyasıyla Birleşik Krallık'ı savaştan atmayı veya işgale hazırlık için hava kuvvetlerini imha etmeyi planlıyordu.
Hava saldırıları sırasında, Birleşik Krallık halkının gündelik hayatına devam ettiğini göstermek için propaganda amaçlı fotoğraflar çekilmişti. Bu fotoğraflardan en meşhuru, Fred Morley tarafından çekilen, "The London Milkman" başlığıyla bilinen fotoğraftır.
Arka planı[değiştir | kaynağı değiştir]
Almanya ve İngiltere arasındaki savaş artık denizlere de taşmıştı. Almanlar, deniz gücü olarak da ilginç bir şekilde İngilizlere üstünlük sağlıyorlardı. Özellikle Fransız limanlarını kullanmaları İngilizlerin Atlantik'teki hakimiyetini bitiriyordu. İngilizlerin korkulu rüyası Alman denizaltıları tam bir baş belası olmuştu. Almanlar öylesine denizaltıları üretmişlerdi ki bu denizaltıları 200 metre derinliğe kadar inebiliyor, o basınca bile dayanabiliyordu. Alman denizaltılarının en büyük düşmanı da İngiliz destroyerleriydi. Denizaltıları takip eden destroyerler, denizaltıların üst hizasında durup sualtı bombaları atıyor, denizaltı mürettebatına adeta kâbus yaşatıyorlardı. Buradaki en önemli faktör sayı üstünlüğüydü. Savaşın başlarında Alman denizaltıları sayıca İngiliz destroyerlerine üstünlük sağlıyordu, fakat bu durum Atlantik Savaşı süresince değişecekti.
Almanlar, İngiltere'nin masaya oturacağından emindi ama bu bir türlü gerçekleşmiyordu. En son şansları Denizaslanı adını verdikleri operasyondu. Denizaslanı Operasyonu İngiltere'nin doğrudan işgal edilme operasyonuydu. Fakat Alman generallerine göre bu hiç de kârlı bir operasyon olmayacaktı. Almanya'nın bunun için fazlasıyla harcama yapması, çok güç sarf etmesi lazımdı. Bu nedenle de hiçbir zaman bu plan devreye alınmadı. Almanlar, İngiltere'yi ara verilmeyen bombardımanlarla psikolojik olarak çökerterek masada sonlandırmaya çalıştılar. Belki de bu, Almanların en büyük yanlışlarından birisiydi. Çünkü eğer "Denizaslanı" harekâtı başarılı olsa ve de Almanya İngiltere'yi işgal etseydi, ABD dahi Almanya ile masaya oturup ortak çıkar hesapları yapmak zorunda kalacaktı.[kaynak belirtilmeli]
Sonuçları[değiştir | kaynağı değiştir]
Zaman geçtikçe İngiltere'nin direnişi sonuç vermeye başladı. Alman hava kuvvetlerinin üstünlüğüyle başlayan saldırılar, şimdi yavaş yavaş el değiştiriyordu. Kraliyet Hava Kuvvetleri, Almanlar'ın üstünlük kurmasına izin vermemişti. O dönemde Kraliyet Hava Kuvvetleri, yeni yeni radar sistemi kullanmaya başlamıştı, Alman uçaklarını 5 km öteden tespit edebiliyorlar ve buna göre önlem alabiliyorlardı. Bu savaş, dünya tarihine radarların kullanıldığı ilk savaş olarak geçti.
İşgal için hem hava kuvvetlerinin hem de donanmanın daha güçlü olması gerekiyordu fakat Alman Hava Kuvvetleri bu şartı şu anda sağlamıyordu. Ekonomik nedenlerin yanında, Denizaslanı Operasyonu'nun devreye alınama sebeplerinden birisi de buydu aslında.
Fakat yine de Almanya psikolojik baskı yapıp, The Blitz döneminde İngiltere'yi bombalamaya devam etti. Hitler, İngiltere'nin hava kuvvetleri direncini bir türlü kırıp da ateşkese ikna edemiyordu. Aslında bu, Almanlar'ın II. Dünya Savaşı'ndaki ilk büyük yenilgisi ve savaşın seyrini değiştiren ilk direnişti. Keza, bu direniş Haziran 1941'e kadar sürdü. Her ne kadar Hitler umudunu ekim sonu gibi kesmiş olsa da Haziran 1941'e kadar The Blitz dönemini devam ettirdi, savaşı artık psikolojik oynuyordu. Öte yandan İngiltere de boş durmuyordu. Kraliyet Hava Kuvvetleri, Almanya semalarında dolaşıp Almanya'nın stratejik noktalarına mermiler yağdırıyordu. Tersaneler, fabrikalar, cephaneler. Net bir üstünlüğün kurulamadığı bu savaş sonuç vermiyordu ve dışarıdan da Balkanlara inen bir Sovyet tehlikesi geliyordu. Bu nedenle Almanya, Haziran 1941'de İngiltere'den tamamen elini eteğini çekmek zorunda kaldı.
Bu süre zarfında İngilizler büyük başarılar elde ettiler. Denizlerde gerçekleşen Atlantik Savaşı'nda İngiliz destroyerleri, Alman denizaltılarına korku dolu anlar yaşattı. Birçok denizaltı mürettebatı batan denizaltılarında yaşamını yitirdi.