"+Aşk mı bu?
-Eğer soruyorsan değil demektir."
Sırf Farah Zeynep'i izlemek adına uzun süre filmin çıkmasını beklemiş olabilirim.
Tam sevgililer gününe denk geldiği için ortalıkta vıcık vıcık sevgililer varken 14 şubatta izlemek istemeyip, 15 şubatta izlemeyi seçmiş de olabilirim.
Gittiğim ilk sinema salonundan bilet bulamayıp eli boş dönmüş olabilirim.
2. gittiğim adreste de son anda bileti bulmuş olabilirim.
O kadar sakındığım halde sinema salonunda, sağım solum önüm arkam (solumda arkadaşım vardı, onun solundan bahsediyorum) sevgili kaynamış olabilir.
Ama ben o filmi ajandama not ettiğim tarihte izledim.
Bunu başardım, evet.
Adada yalnız başına yaşayan karikatürist Tek (Tekin'in Tek'i) ve "Aşık olmak için fazla neşeliyim." diyen uçlarla yaşayan Eylül'ün aşkını anlatan bir film.
Film, Eylül'ün bir kaza geçirir ve hayatının son bir ayını unutur. Herkes her şeyin yolunda olduğunu söylese de Eylül bu işte bir yanlışlık olduğunu anlar ve o son bir ayda neler olduğunu anlayabilmek için soluğu Bozcaada'da alır.
Ve olaylar, olaylar, olaylar..
Filmin ilk yarısı durağandı. Olaylar ikinci yarıda patlak vermeye başladı. Asıl aşkı ikinci yarıda izliyorsunuz yani. Ama hiç şüphesiz beni son çeyrek etkiledi. Ve yine söylemeliyim ki, filmi kurtaran da bu son çeyrekti.
Farah Zeynep'i neden bu kadar beğendiğimi bilmiyorum (belki sadeliğinden olabilir) ama çok beğendiğim kesin. Özellikle gözleri çok hoşuma gidiyor. Filmdeki rolü ilginç olsa da yine güzelliğini ve oyunculuğunu konuşturduğu bir gerçek.
Ama benden tavsiye, büyük beklentilerle gitmeyin filme.
Beklentinizi ne kadar düşük tutarsanız o kadar iyi.
https://www.youtube.com/watch?v=BmefBi8yJC8