Ubuntu 10.04'te,
relatime 'si
/etc/fstab ' de geçersiz kılmadıkça, varsayılan mount seçeneklerinin bir parçasıdır. Önceki birkaç yayın,
relatime 'sında
/etc/fstab değerinde açıkça vardı.
relatime , eski moda posta bildiricileri için sorun oluşturmadan,
noatime ile aynı hız (ve flash yazma döngüsü koruma) faydalarını verir.
Söylediğiniz makale
data=writeback değerini öneriyor. Ubuntu varsayılanı
data=ordered 'dir. Ubuntu'nun ayarı ağır disk yükü durumunda daha yavaştır, ancak bir çarpışma veya elektrik kesintisi durumunda önemli ölçüde daha az veri kaybı riski taşır. Bu yüzden Ubuntu varsayılanından değiştirmeyi önermem.
commit=5 'sının
commit=100 ' ye değiştirilmesi, çoğu durumda çok az fayda sağlamak için, bir kilitlenme durumunda verilerin kaybedileceği zaman penceresini artırır.
Özet: ayarları olduğu gibi bırakın, bir nedenden dolayı seçildiler.
EKLENDİ: Montaj seçeneklerinin ötesinde bir fark yaratabilecek başka şeyler de var. % Co_de% ile
ext3 arasında geçiş yapmak genellikle görünür bir gelişmedir. İşte, dizüstü bilgisayar kullanıcıları için birkaç ipucu daha var.
-
yavaş SSD varsa, bu konu SU'da . Önemli ipuçları,
ext4 için ve tarayıcı önbelleği (ve belki de geçmiş) için
tmpfs kullanmaktır.
-
Bir sabit diski var ve o zaman, uzun uzunlukları için iplik durdurmak, noflushd yüklemek istiyorsanız hangi RAM doluncaya kadar tüm yazımları geciktirerek diskin dönmesini sağlar. (Elbette, okumalar diskin dönmesine neden olabilir; disk geri dönmeden önce
/tmp çalıştırmayı alışkanlık haline getirmek istersiniz.) Noflush'ın etkin olabilmesi için, tüm takasları kapatın ve dosya sistemlerinizi monte edin.
cat /files/I/m/likely/to/need >/dev/null gibi bir şeyle.
Noflush özelliğini etkin bir şekilde kullanmak, verilerinizin uzun bir süre boyunca diske yazılmaya devam edemeyeceği anlamına gelir. Bu, bir süredir diskten gelen herhangi bir gürültü veya ısıya sahip olmama yararına karşı tartılmak için bir risktir. Bu riskten memnun değilseniz, noflushd kullanmayın.