Dünya Bülteni/ Haber Merkezi
Arap Baharı çerçevesinde ilk ciddi kazanım Tunus'ta elde edildi. Büyük bir muhalefetle ve genel grevle karşı karşıya kalan Tunus başkanı Zeynel Abidin Bin Ali kaçmış ve ülkede özgür seçimler yapılmıştı.
Adam Roberts, The Guardian'da yer alan makalesinde Tunus'taki başarıyı birçok felaketin takip ettiğini belirterek bunların arkasındaki sebepleri irdeliyor. Roberts makalesinde yozlaşmış ve diktatörleşmiş yöneticilerden kurtulmanın yeterli olmadığını, demokratik kurumlar inşa etmek ve devlete güveni yeniden tesis etmenin çok daha zorlu görevler olduğunu belirtiyor.
Roberts makalesinde şu ifadeleri kullanıyor:
"Tunus’un Bin Ali’den kurtulma başarısını, 2011 Şubat’ında Mısır Cumhurbaşkanı Hüsnü Mübarek’in istifası; takip eden Ekim ayında Libya’da Albay Muammer Kaddafi’nin ölümü ve Şubat 2012’de Yemen’in başkanı Ali Abdullah Salih’in ayrılışı izledi. Sadece bir yılda 4 otokrat gitmişti.
İlk aşamadan beri şiddetin mevcut olduğu Libya dışında bütün bu zaferler kolayca sivil direnişin zaferi olarak görülebildi. Fakat Tunus-sonrası olanların hiçbiri uzaktan yakından bu başarıyı andıran bir sona sahip olmadı.
Mısır, halk nezdinde büyük desteğe sahip olan ve neticede Mübarek’ten daha az otoriter bir rejim ortaya koymayan cuntanın seçilmiş olan Müslüman Kardeşler Hükümeti’ni devirişini gördü. Libya ve Yemen’deki savaşlar, derinden ayrılmış bir halkın kapağı açıldığı vakit nelerin olabileceğini gösterdi.
Aynı zamanda çok güçlü muhalefetin olduğu fakat devrimin gerçekleşmediği iki ülkede, Suriye ve Bahreyn'de, iki taraftaki göstericilerin de gözetmediği çok farklı iki sonuç elde edildi: Bahreyn’de Suudi askeri müdahalesi sayesinde hükümetin daha da kuvvetlenmesi ve Suriye’de bütünüyle bir felaket. Dış güçler bunların hiçbirinde muhteşem bir rol oynamadı."
ADAM ROBERTS'İN MAKALESİNİN TAMAMINI OKUMAK İÇİN TIKLAYINIZ!Güncelleme Tarihi: 20 Ocak 2016, 17:10