Asker sevişme (Wikipedia'dan fotoğraf)
Bir savaşta, askerler ve komutanlar her şeyden önce silahlanmalı ve mühimmat sağlamalı, ayakkabılı kıyafetler giymeli ve mümkünse iyi beslenmelidir. Bununla birlikte, Büyük Vatanseverlik Savaşı sırasında kahraman savaşçılarımızın tedarikiyle ilgili hikayelerde, sahnelerin arkasında, onlara zengin yulaf lapası veya taze ekmek kadar yararlı olmayan şeyler sunma soruları var, ancak savaşta dürüst olacağız, genellikle çok, çok talep görüyoruz.
Cephede XNUMX gramlık ünlü Halk Komiserleri vermenin tavsiye edilebilirliği hakkındaki tartışmalar uzun süredir ve çok yoğun bir şekilde sürüyor. Bazıları için, özellikle katılımcılarının temizliğinde sofistike olanlar, ülkenin liderliğinin ve lehimleme askerlerinin ordusunun suçlamalarına geliyor. Ne diyebilirim ki? Sadece yüzüncü kez tekrarlamak için kalır: yargılamak bizim için değil. Evet ve görünürde lehimleme yoktu. Kızıl Ordu'daki votka Finlandiya ile "kış savaşı" sırasında bile o zamanki Halk Savunma Komiseri Kliment Voroshilov'un dosyalanmasının ardından "halk komiserleri" nin ortaya çıkmasıyla ortaya çıktı. O sırada durumdaki votka kısmının anlamı, ilkel bir “sugrev” ve soğuk algınlığının önlenmesinden oluşuyordu.
Büyük Vatanseverlik Savaşı'nın rasyonlarına "Stalin" denilmeli, çünkü en başından ve savaşın sonuna kadar bu konuyu kişisel kontrolü altında tutan Yüce Kişi idi ve GKO'nun ilgili kararlarını imzaladı. Tüm hayatı boyunca, Joseph Vissarionovich içmeye toleranslıydı, ancak aynı zamanda sarhoşluğun kategorik bir rakibi idi. Ve Kızıl Ordu'daki votka "politikası" da buna göre inşa edildi. Başlangıçta, 22 Ağustos 1941 tarihli "Savunma Votka'nın Aktif Kızıl Ordu'da Tedarik için Tanıtımı Üzerine" kararıyla, "aktif ordunun ilk hattının birimlerinde" olan herkese günde yüz gram verildi. Yani, sadece ön plandadır.
Ancak, zaten gelecek yılın Mayıs ayında, aynı konuyla ilgili yeni bir düzenleyici belge yayınlandı. Stalin Yoldaş, kırmızı kalemle sevgilisiyle merhametsizce berbat projeyi imzalamak için getirdi, aynı zamanda onu da sıkılaştırdı. Şu andan itibaren, yalnızca saldırı operasyonları gerçekleştirenler günlük kupaya hak kazandı. Başlangıçta, önerilen “üstünlüklerde başarıya sahip olan” özet, 200 gramlık yazılı "çift doz" ile birlikte çarpı işareti attı. Cephede de olsa, herkesin resmi tatillerde ve birimin oluşum yıldönümünde içmesine izin verildi. Aynı zamanda, lider Uluslararası Gençlik Günü'nü listeden çıkardı, ancak Tüm Birlik Fiziksel Kültür Günü'nü terk etti. Havacıların profesyonel tatili elbette ...
Stalingrad Savaşı'nın (Kasım 1942) arifesinde, "Halk Komiserleri" tekrar tam olarak geri döndü - "ön uç" için. Bundan sonra, düzenli ve bölünmüş rezerv savaşçıları, savaş bölgesinde iş yapan ve hatta yaralı bir inşaat taburu için günde 50 gram gerekiyordu. Doktorlar izin verirse, elbette. Bu, günlük votka sayısının tekrar sadece "saldırıyı yöneten birimlere" bırakıldığı Nisan 1943'e kadar devam etti. Zaferden hemen sonra, Mayıs 1945'te "Halk Komiserleri" tamamen iptal edildi.
"Alkol ödeneği" nin hizmet kollarında ve hatta farklı yerlerde biraz farklı olduğunu belirtmek gerekir. Örneğin, Transkafkasya cephesinde, yerel özellikler dikkate alınarak votka, şarapla değiştirildi: 200 gram güçlendirilmiş veya 300 gram kuru. Kuru şarap da Kızıl Deniz Kuvvetleri denizaltılarının diyetine girdi. Aynı zamanda, denizcilerin bir demir kuralı vardı - ya kendiniz içirin ya da reddedin, bir başkasına vermeyin! Sobriety korumak isteyenler, alkol porsiyon başına 10 ruble tazminat alma hakkına sahipti. O zaman için iyi para.
Tütün tedariki bu tür rahatsızlıklardan kurtulamamıştır. Büyük Vatanseverlik Savaşı'nın başlangıcından sonuna kadar, her savaşçının günde 20 gram sevişme olması gerekiyordu. Ayrıca bir ay boyunca yedi “sigara kağıdı kitabı” ve üç kutu kibrit yayınlandı. Kesinlikle yeterli maç yoktu (özellikle hendek koşullarında) ve bu nedenle Kızıl Ordu'nun sigara içenlerin çoğu, "Katyushas" ı satın aldı - bir koltuk ve bir tinder ile ev yapımı çakmaklar. Ön hat gemisinin bu başyapıtları, kural olarak, kullanılmış kartuşlardan yapılmıştır. Kağıtla ilgili sorunlar da ortaya çıktı ve bu nedenle siyasi bilgilerden arınmış basın da bu meseleye karıştı.
Kızıl Yıldız'ın özellikle popüler olduğunu söylüyorlar. Hitler'in teslim olma çağrısı yapan broşürlerinden de iyi sigaralar vardı, çünkü siperler onları siperlere cömertçe attı. Özellikle uyanık bir özel memurun gözünde böyle bir kağıt parçası yakalayın - ve dava bir sigara molası ile değil, iyi bir sonuçla sona erebilir. Tütün ile herhangi bir şey oldu - arz kesintileri veya sadece depolarda yokluk. “Büyükannemin yatağı”, “Vyrviglaz”, “Faşisti aydınla” - böylece mizahla tükenmez Kızıl Ordu adamları, “sigara karışımları” olarak adlandırılanlar, elinden geleni hazırladılar. Özellikle konuşma adı "berklen" - huş ağacı ve akçaağaç yaprağı karışımı.
Yaklaşık olarak çimen ikamesi seviyesinde, askerlerimiz yakalanan Alman dumanına "değer verdi": "Koklamak ama kale yok." Ancak Lend-Lease tarafından filtresiz olarak elde edilen Amerikan “Deve” dengesiz havlu sevenler tarafından bile övüldü. Deneyenlerin nedenini anlayacak ... Her zaman olduğu gibi pilotların tedariki daha iyisi için farklıydı - günde 25 sigara veya 25 gram tütün almaları gerekiyordu. Özellikle popüler olan Belomor, Kazbek komuta personeli için şık kabul edildi. Stalin Yoldaş, Hersek Flor'u içip meşhur piposuna ezdi.
Tütün memnuniyeti ile aslında Kızıl Ordu'da tatlıların görünümü de ilişkilidir. Başlangıçta, askerlerimiz hiçbir şeyden şımarık değildi - durum aynı değildi. Çay şekeri tutmayı başardı - ve sonra mutluluk için. Normlara göre, günde 35 gram, ancak normlara göre olması gerekiyordu. Yoğunlaştırılmış süt veya çikolata gibi güzellikler sadece pilotlar için ve hatta o zaman kuru lehimleme için mevcuttu. Ancak Ağustos 1942'de Halk Savunma Komiseri akıllıca bir karar verdi: bundan sonra ordudaki tüylü zehirlemek istemeyen tüm kadınlar ayda 200 gram çikolata veya 300 gram tatlı alabilirler! Birliklerdeki girişim, görünüşe göre, bir patlama ile alındı, çünkü üç ay sonra bu kural, cinsiyete bakılmaksızın Kızıl Ordu'nun tüm askerlerine ve komutanlarına genişletildi. Sigara içmiyor musunuz? Tütün yerine yukarıdaki tatlı miktarını saklayın! Ya da fazladan 300 gram şeker - bu kadar şanslı.
Ön cephedeki askerlerin bize bıraktığı anılardan aşağıdaki gibi, bütün askerler "Halk Komiserleri" ni kullanmamıştır. Kural olarak, sakin saatler boyunca, zorlu bir savaştan sonra, tatillerde veya düşen yoldaşları anmak için içtiler. Savaş deneyimi, düşmanla savaştan önce "göğsü ele geçirme" tehlikesini çabucak kanıtladı. Herkesin bir seçeneği vardı. Birisi Zafer'e yürüdü, bir sigarayla ya da bir tüylü sigarayla şişirdi, biri - "alternatif" bir şekerleme çiğnedi. Ana şey - geldi!