Muhafazakar Yargıç Samuel Alito tarafından kaleme alınan sızdırılan taslak görüş, 1973 kararını ve Casey’nin kürtaj hakları konusunda daha katı kurallar koyan ancak Roe’nun anayasallığını onaylayan 1992 Planlı Ebeveynlik kararını bozuyor. Tasarı, dilinin gücüyle aynı zamanda mahkemede ideolojik bir dönüm noktasına işaret ediyor – muhafazakar adalet, Roe’nun hukukun üstünlüğünü onaylayan bir duruşma sırasında senatörleri (çoğunlukla Susan Collins of Maine) ılımlı hale getirme sözü vermesine rağmen.
Karaca sonrası Amerika’nın doğduğu Güney’de yaşayan siyah kadınlar için, sağlıkta eşitsizlik ve sağlık eşitsizlikleri gibi ırkçı uygulamalar ve zorla kısırlaştırma gibi ırkçı uygulamalar özellikle akut olmayı vaat ediyor.
Tarihsel olarak, siyah kadınların insani ve insana yakışır sağlık hizmetlerine erişimi yoktu. Bu, üst orta sınıf Siyah kadınların, beyaz ekonomik akranlarına göre daha kötü anne sağlığı sonuçlarından muzdarip olduğu bir zamanda bile devam ediyor. Bu neden 21. yüzyılda bile oluyor?
Cevap, Amerikan kurumlarının tüm yönlerine, özellikle sağlık hizmetlerine yayılan sistemik ırkçılıktır. Siyah kadınların üreme sağlığı hizmetlerine ve kürtaj haklarına erişimi, ırksal köleliğe geri dönen ve bu güne kadar devam eden uzun süredir devam eden eşitsizliklere dayanan eğitim, istihdam ve servetteki eşitsizlik nedeniyle kesintiye uğradı.
Siyah kadınların üreme hakları, sağlıklı bir demokrasinin işleyişi için esastır. Yüksek Mahkeme’nin kürtaj yasağı, orantısız bir şekilde zarar verecek, cezalandıracak ve evet, siyah kızların ve kadınların muhtemel ölümüne yol açacak.
Amerika’nın Karaca sonrası geleceğinin beklenen yıkımı, savaş öncesi geçmişini hatırlatıyor. Her iki durumda da, ataerkillik ve ırkçılık, siyah kadınlar için üreme adaletini baltalıyor.
Antebellum köleliği sırasında, siyah kadınların üreme hakları üzerinde çok az kontrolü vardı ve neredeyse hiç fiziksel özerkliği yoktu. Kölelik, çocuk üretimini, sistemin beyaz plantasyon sahipleri, denetçiler ve sıradan vatandaşlar tarafından siyah kızlara ve kadınlara yönelik şiddetli ve yırtıcı cinsel tacize maruz kaldığı acımasız bir süper sömürü sürecinin parçası haline getirdi.
İç Savaştan sonra siyah Amerikalılar, tıbbi ırkçılığın zarar verdiği vatandaşlık ve haysiyet hakkında sosyal, politik ve ekonomik iddialarda bulundular. Perestroyka döneminde, çocukları yetiştirmek için ırksal köleliğe yönelik ekonomik teşvikler azaldı.
Irksal olarak izole edilmiş ve ekonomik olarak fakir topluluklarda, hem evli hem de bekar siyah kadınlara devlet onaylı histerektomi uygulandı. 1964 Demokratik Konvansiyonu’nda ayrımcılık partisinin daimi üyelerine meydan okuyan Mississippi Liberal Demokrat Parti’nin kurulmasına yardım eden oy hakları aktivisti Fannie Lou Hamer, alaycı bir şekilde “Mississippi apendektomisi” olarak adlandırdığı bir trajedi olan zorunlu histerektominin kurbanı oldu. hayatının geri kalanını siyahi kadınlara harcamamaya çalışır.
Hamer, deneyimlerini tartışırken, Mississippi Kuzey Ayçiçeği İlçe Hastanesinde “hastaneye giden on siyah kadından altısının kısırlaştırıldığı” tıbbi istismar modelinin büyük ölçüde sivil haklar döneminin gizli bir özelliği olarak kaldığını gözlemledi. Hamer’in çalışması, siyah kadınlar için üreme adaleti için modern çabalara bilgi veriyor ve ilham veriyor. Siyah Feminist Geleceğin kurucusu ve yöneticisi Paris Hatcher kısa süre önce CNN’ye şunları söyledi: “Birleşik Devletler’deki topluluklarımızın çoğu, Roe öncesi bir gerçeklikte vardı. Birkaç klinik ve artan yasaklar ve kısıtlamalar ile kürtaja erişim hala yasal. Erişilemez. Gerçek şu ki, Roe’nun kararı, gerçekten ihtiyacımız olan ve istediğimiz kürtaj ve üreme adaletinin temeliydi.”
Buna karşılık, siyahların modern kürtaj karşıtı hareketi, bazı Siyah milliyetçilerin kürtajın Siyah soykırımına yönelik bir suikast planının parçası olduğu iddialarına dayanmaktadır. Bir dizi muhafazakar evanjelik, siyah kadınların orantısız kürtajları olduğu için yasağın aslında daha fazla siyah çocuğa yol açacağını iddia ederek oyun kitabından bir sayfa aldı.
Bu bakış açıları ataerkillik, cinsiyetçilik ve ırkçılık ile doludur ve bunların hepsi siyah kadınların çocuk sahibi olup olmamayı seçme hakkını reddeder. Bu argümanlar, siyah kadınları ulusun ruhu için daha büyük bir çöküş savaşında meçhul avukatları kullanmaveyaha yatkın hale getiriyor.
Yakın tarihli bir Black Enterprise makalesinde vurgulandığı gibi, siyah kadınlar bir süredir Karaca’nın sonu için hazırlanıyorlar. Siyah Amerikalı kadınların yarısından fazlası, kürtaj yasalarının en kısıtlayıcı olduğu ülkenin güneyinde yaşıyor. Beyaz olmayan kadınların istenmeyen gebeliklere sahip olma olasılıkları daha yüksek olduğundan, doğum kontrol yöntemleri çöllerinde (devlet tarafından finanse edilen ve tüm yöntemleri kapsayan doğum kontrolüne ihtiyaç duyan her 1000 kadın için en az bir kliniğin bulunduğu ülkeler) yaşıyorlar ve insancıl tıbbi bakıma çok az erişimleri var. . Roe’yu devirmesi beklenen bu karar elbette orantısız bir şekilde zarar görecektir.
Üreme adaletinin savunucuları, siyah kadınların ve siyah ailelerin üreme, fiziksel, zihinsel sağlık ve esenliğine öncelik veren mevzuat, kamu politikası ve karşılıklı yardım ağları için örgütlenmeye ve örgütlenmeye devam ediyor. Sızdırılan SCOTUS kararı, aktivistlerin “hamilelik tacizi” dediği modeli sürdürüyor.
Bu durum, hamile kadınların, doğmamış çocuğun haklarını ihlal ettiği düşünülürse davranışlarını suç haline getiren yasalar çıkaran, genellikle hamilelik sırasında uyuşturucu kullanımını bir halk sağlığı problemu yerine suç olarak gören ve kürtajı suç sayan birçok eyalet için geçerlidir.
Hamilelik sırasında kürtaj yaptırmak isteyen kadınların suç sayılması artık Kafkaesk seviyelere ulaştı, Teksas gibi eyaletlerde SB 8’i geçti, bu da herkesin kalbi embriyoda attıktan sonra, genellikle yaklaşık 6 hafta olan kürtaj olan bir kişiyi dava etmesine izin veriyor.. Doktorlar, SB 8’in hamilelik sırasında tıbbi problemları olan kadınların potansiyel olarak yaşamı tehdit eden müdahaleleri almasını zorlaştıracağını iddia etti.
Bekleyen Yüksek Mahkeme kararı, şimdi yasa koyucuları Teksas, Mississippi ve Alabama gibi en kısıtlayıcı kürtaj yasalarına sahip eyaletlerde gücü zayıflatmak için gerrymandering ve diğer anti-demokratik uygulamaları kullanan milletvekillerinin eline bırakıyor. kadın seçmenler, özellikle siyah kadınlar ve renkli kadınlar.
Bunların hiçbiri sürpriz olmamalı. Tarihsel olarak, kadınların sivil hakları federal, eyalet ve yerel arabulucular tarafından marjinalleştirildi. Siyahi kadınlara ve beyaz olmayan kadınlara yönelik bu baskı, devletin sağlıklı erkeklerle yaşayan kadınların sosyal yardımlardan yararlanamayacağını dayatmasıyla gülünç boyutlara ulaştı.
Sızdırılan bu karar, kişisel kimlik ile yapısal baskı arasındaki bağlantıyı vurguluyor. Derin tarihsel kökleri olan bir sistemin olmaması nedeniyle beyaz olmayan kadınlar bu karardan daha çok etkilenecek. Trump yönetimindeki Cumhuriyetçi Parti’de giderek artan otoriter darbe, ülkenin en yüksek mahkemesinden anti-demokratik söylem ve politika normalleşmesine kadar tüm siyasi kültürümüzü etkiledi.
Siyah kadınlar, Kadın Yürüyüşünden Siyahların Yaşamına kadar daha geniş bir vatandaşlık, demokrasi ve insan hakları anlayışı için savaşmaya devam ediyor. Kadınların üreme hakları üzerindeki kısıtlamalar, yalnızca kadınların fiziksel özerkliği ve insan haklarının büyük bir yanlış beyanı ve ataerkil ihlali olarak kabul edilmelidir. Bu, zaten savunmasız topluluklar üzerinde etkisi daha da büyük olacak bir ırk adaleti problemu olarak anlaşılmalıdır.