2016
Küreselleşen dünyada geleneksel tarım endüstrileri pek çok sorunla karşı karşıyadır. Geleneksel tarım endüstrileri genel anlamda baskılanmıştır ve sadece çok az bir kısmı gelişebilmek için yeni ekonomik temeller bulabilmiştir. Dünyanın pek çok bölgesinde ekonomik baskı kırsalda işsizliği arttırmıştır. Diğer taraftan pek çok kaynak atıl kalmıştır. Kırsal toplulukların karşılaştığı tek sorun ekonomik baskı olmayıp aynı zamanda kalkınma göstergesi kabul edilen alt yapı unsurlarına erişmekte de zorluklar yaşanmaktadır. Yollar, okul ve eğitim olanaklarına erişim ve sağlık hizmetlerinden faydalanma gibi unsurlar yaşanan zorluklardan bazılarıdır. Kısacası kırsal ekonomi dünya genelinde sorunlu bir süreçten geçmektedir.
OECD bölgesel ve kırsal göstergeleri belirlerken ulusal alt bölgeleri karşılaştırma olanağı sağlayan tanımlar getirmiştir. Gülümser “Türkiye’nin Kırsal Yapısı: AB Düzeyinde Bir Karşılaştırma” adlı çalışmasında OECD’nin nüfus ve göç, ekonomik yapı, sosyal refah ve eşitlik ile çevre ve sürdürülebilirlik olarak dört gösterge belirlediğini belirtmiştir. OECD, kırsal alanı yerel ve bölgesel olmak üzere iki kademeli bir düzeyde tanımlar. Yerel düzeydeki kırsal alanları kilometre kareye düşen 150 kişinin altında bir yoğunluk ile tanımlamıştır. Bölgesel düzeyde ise, daha geniş fonksiyonel ve yönetimsel birimleri kırsallık derecesine ve kırsal alanda yaşayan bölge nüfusunun payına bağlı olarak tanımlamaktadır. Ve bu bölgeler üç tipte kümelendirilmektedir: baskın kırsal alanlar, belirgin kırsal alanlar, baskın kentsel alanlardır.