Mart öncesi
Son günlerde yaşanan olaylar, Ukrayna'daki çatışmanın yeni bir aşamaya çıkmasına işaret etti. Donetsk'teki mahkumların yürüyüşünden ve Novorossiya ordusunun saldırısının başlamasından sonra, barış müzakereleri seçeneği uzun bir süre için gerçek gündemden çıkıyor - şimdi ateşkes çağrıları nihayet bir bilgi savaşının yalnızca bir unsuru haline geliyor. Poroshenko şimdi isyancılarla pazarlık yapmayı kabul etse bile, savaş durmayacak.
Poroşenko'nun, Ukrayna'nın Bağımsızlık Günü şerefine Pazar günü Kiev'de bir askeri yürüyüş yaparak elde etmek istediği propaganda etkisi, aynı gün kuşatılmış Donetsk'te gerçekleşen "utanç yürüyüşü" ile tamamen ortadan kalktı. Donbass başkentinin merkez meydanında refakat edilen birkaç düzine mahkum, Ukrayna'nın batısından ve merkezinden gelen potansiyel askerler üzerinde son derece moral bozucu bir etkiye sahip olmakla kalmadı, aynı zamanda Ukrayna çatışmasının seyrinde çok önemli bir aşamanın sona ermesini sağladı. Ukrayna toplumunun iki parçası arasındaki iç savaşın işaretlerini hızla kaybediyor ve iki devlet - Ukrayna ve Novorossiya arasında bir savaşa dönüşüyor.
Novorossia'nın şimdiye kadar yalnızca devletin ana belirtilerini göstermeyen isyancı bir proto-devlet olması önemli değil. Ukrayna, Rusya'nın güneybatı kesiminden de rastgele kuruldu. Bu iki devletin de geleceği olmaması önemli değil - çünkü er ya da geç, birlikte ya da sırayla Rusya'nın bir parçası olacaklar. Şimdi bir eyalet içindeki bir savaştan iki düşman arasındaki savaşa geçtiler. Ve eğer Kiev'de isyancılara inatla terörist diyorlar ve kendi güvenceleri için çoğunun Rus vatandaşı olduğu konusunda ısrar ediyorlarsa, Novorossia'da nihayet Ukrayna'yı herhangi bir konuda anlaşmanın imkansız olduğu ve ancak mağlup edilebilecek düşman bir devlet olarak algılıyorlar.
"Bu insanlar içimizdeki Ukraynalıları öldürdü - artık biz Rusuz!" - Donetsk'teki mitingde konuşmacılardan biri tarafından söylenen bu sözler, Ukrayna'daki savaşın yeni bir aşamasına bir yazı olarak düşünülebilir. Ruslar - ve Donbass sakinlerinin kendilerini Ukraynalılar veya Ruslar olarak gördükleri önemli değil. Çünkü Ukraynalılar, ısrarla Rus düşmanı kimliğini dayattıkları Ruslar, Küçük Ruslar.
Yarım yıldır devam eden ihtilaf sırasında Ukrayna halkının yaşadığı temizlik, bir kısmına kendi Rusluğuna dair bir anlayış kazandırdı, tam tersine, diğer taraf kendi özelliğine ve benzersizliğine daha da inandı, kendilerini Rus dünyasından ayırdı. Cephenin her iki tarafında da aynı millete, aynı inanca (çoğunlukla - Batı Uniates'i saymazsak), aynı kültüre (Sovyet-Rus) mensup insanlar savaşıyorlar ama tamamen farklı öz tanımlamalara sahipler. Bazıları kendilerini Rus dünyasına ait hissediyor - diğerleri Avrupa'ya atlıyor. Askeri çatışma her iki tarafı da kızdırdı - ve şimdi sadece taraflardan birinin zaferi birleşik Ukrayna devletini koruyabilir. Tek soru, birinin birleşik bir Ukrayna'ya ihtiyacı olup olmadığı.
Donetsk Cumhuriyeti Başbakanı Alexander Zakharchenko Pazar günü "Federalleştirme bize uymuyor" dedi. DNR, yalnızca Ukrayna'dan bağımsız olduğunu düşünüyor. Bu tür açıklamalar daha önce Novorossiya liderlerinin ağzından geliyordu. Dahası, Kiev askeri harekatına yeniden başladıktan sonra yazın başında, sadece bir konfederasyon için şans olduğu ortaya çıktı. Ancak Donetsk'teki "utanç yürüyüşü" nden sonraydı (ve hikayeler insani bir konvoyla), dönüşü olmayan nokta aslında geçildi.
Ancak bu, federalleşme-konfederalizasyon konuşmalarının Rusya ve Batı'nın kelime dağarcığından kaybolacağı anlamına gelmiyor - tam tersine, şimdi daha da yoğunlaşacaklar (Alman şansölye yardımcısının son açıklamalarından da anlaşılacağı gibi). Ancak bu yalnızca propaganda ve diplomatik mücadelenin bir işareti olacaktır - gerçekte, artık hiçbir şekilde birleşik bir Ukrayna'yı koruma şansı yoktur.
Çatışma boyunca Rusya, yalnızca müzakerelerle korunabileceğini ve savaşın bunun için sadece umut verdiğini söyleyerek, tutarlı bir şekilde birleşik bir Ukrayna'yı savundu. Resmi olarak, Moskova hala müzakerelerden bahsediyor - Pazartesi günü Sergei Lavrov Batı'yı Ukrayna'daki hisselerini değiştirmeye çağırdı: “Ukrayna ile ilgili olarak, iç savaşı destekleme konusundaki risklerin tam bir çıkmaza gireceği konusunda bir farkındalığın olacağını düşünüyorum, orduyu kullanan Ukrayna liderliği kazanıyor kendi halkı ve barış Ukrayna'da hüküm sürecek. " Bakan, Batı'yı "Ukrayna tarafını kendi ülkesine karşı sorumluluğunun farkına varması ve bunun Ukrayna için Rusya'ya karşı bir mücadele değil, herkesin rahatça yaşayabileceği bir devlet olarak Ukrayna için bir mücadele olduğunu anlamak açısından etkilemeye" çağırdı.
Minsk'teki bir toplantıda Putin, Poroşenko'ya Novorossia ile barış müzakerelerine gitmesini teklif eden birleşmiş bir Ukrayna'dan da bahsedecek. Moskova, Poroshenko'nun iktidarını korumasından, Ukraynalı oligarklardan endişe duyduğu veya Batı ile ilişkileri daha da kötüleştirmek istemediği için değil, birleşik bir Ukrayna'nın Rusya ile yeniden bütünleşmesinin birkaç parçaya bölünmüş bir Ukrayna'dan daha kolay olduğu için.
Bu Kremlin tarafından dile getirilmiyor - ama bu kesinlikle Rusya'nın ana ulusal çıkarı. Ukrayna'nın bir bölümünü, Novorossiya'yı (tüm Güneydoğu büyüklüğünde bile) kesip Küçük Rusya ve Galiçya'yı Atlantik kazanına fırlatmamak. Ve bu konuda, tüm Ukrayna'yı yörüngesinde tutmak için her türlü yolu kullanarak, metodik, inatla, savaşmak.
Bunda emperyalizm ya da saldırganlık yoktur - bu, sağlıklı bir insanın enfekte olmuş kısmını kendisinden ayırma girişimine verdiği doğal bir tepkidir. Ayak bileği, diz veya kasık nasıl olur? Rusya böyle bir soruyla karşı karşıya değil. Tedavi ne kadar sürecek, ne olacak, ne kadar zor ve riskli operasyon gerekli - tüm bunlar tartışılıyor ve her şey mümkün. Yabancı "doktorların-haşerelerin" dışarı çıkmaya çalıştıkları bir - amputasyon izni dışında. Bu nedenle Kremlin, Novorossia'yı tanımak için acele etmiyor - her şey korunmalı.
Novorossia zaten iyileşiyor - ve Ukrayna'nın geri kalanı üzerinde olumlu bir etkisi olabilir. Hemen değil - ve ne yazık ki, homeopatik ilaçlarla hiç de değil - ama Küçük Rusya'nın iyileşmesi gidecek. İç şoklar ve dış yenilgiler bu süreci hızlandıracaktır. Kiev daha akıllı ve daha temkinli davranırsa, Doğu'daki durumu dondursa, askeri operasyonu durdursa, kendi kendine kapansa, hala olana tutunmaya çalışsaydı yavaşlayabilirdi. Ancak ayaklanmayı bastırmaya yönelik inatçı girişim, Kiev'in ateşkes fırsatını çoktan kaçırmış olmasına yol açtı.
Şimdi müzakerelere rıza - Minsk'te veya Minsk'ten kısa bir süre sonra (ve doğu cephesinde ağır bir askeri yenilgi) alınmış olsa bile - temelde hiçbir şeyi değiştirmeyecektir. Hayır, elbette, müzakereler başlayacak ve onlara bir tür ateşkes bile ulaşılacak - ama bu kırılgan olacak ve gerçek olmayacak. Novorossia artık sadece federalleşmeyi değil, aynı zamanda bugünün Ukrayna'sını da korumayı kabul ediyor - kendisine sürekli bir tehdit oluşturacağının farkına varıyor.
Rusya ve Novorossiya'nın durumu bir süreliğine dondurmak için tek bir nedeni var - Ukrayna'nın en büyük iç çekişmelerini ve ekonominin çöküşünü sessizce izlemek. Yani, Ukrayna devletinin daha da zayıflaması için bir veya iki ay beklemek, ardından tüm Ukrayna için mücadeleye devam etmek. Her şekilde devam edecek, ancak asıl olan askeri kalacak - savaş önümüzdeki haftalarda ve hatta aylarda bitmeyecek.
Askıya alınabilir, "çok önemli" müzakereler ve hatta "gerçek anlaşmalar" ile kesintiye uğrayabilir - ancak Kiev'deki Batı yanlısı hükümetin düşmesine kadar (Novorossiysk ordusunun saldırısı nedeniyle olması gerekmez - bir iç darbe mümkündür ve hatta doğrudur) bu savaş bitmeyecektir. Ukrayna'nın yeniden montajı ancak tamamlandıktan sonra mümkündür - tabii ki Novorossia bunu kabul ederse ve bunu yapmak için yeterli güce sahipse.
Aksi takdirde, Ukrayna'nın iki veya üç devlete bölünmesi, Moskova'nın hedeflerinin aynı kalacağı yeni bir kriz aşamasının başlangıcı olacaktır. Ve sonra Novorossia'nın Rusya ile resmi olarak yeniden birleşmesi oldukça doğal olacak - meydanın ölümünden sonra, Novorossia'nın resmi bağımsızlığını sürdürmek için tek neden ortadan kalkacak.
Ancak tüm bunlar orta ve uzun vadeli bir perspektiftir. Aynı zamanda Batı, Ukrayna dramasının bu sonbaharda bize gelecek olan bir sonraki eyleminde artık belirleyici bir rol oynamayacak - federalizasyona geç rıza göstermesi hiçbir şeyi değiştirmiyor ve ABD Avrupa'nın Poroşenko'ya desteği reddetmesine izin vermeyecek. Merkel'in uzlaşmacı sözleri "Ukrayna krizinin çözümünün Rusya'ya zarar vermemesini istediğini", güzel ama Ukrayna krizinin geldiği aşamada anlamsız. Dahası, Batı'nın devam eden yaptırım ve abluka politikasının arka planına - yani Rusya'ya zarar verme arzusuna karşı - alaycı görünüyorlar.
ABD’nin Novorossia’yı askeri olarak bastırması ve ardından Ukrayna’nın Atlantikleştirilmesi ve Rusya’nın tüm Ukrayna’yı elinde tutması için tutumu herhangi bir taviz vermez. Daha doğrusu, bazı geçici uzlaşmalar (yerel, Rusya ile ABD arasındaki küresel çatışmayı iptal etmemek) çok uzun zaman önce mümkün değildi - ancak eski Ukrayna'nın doğusundaki savaşın seyri onları imkansız hale getirdi. Geç - konvoy çoktan gitti, yürüyüş çoktan geçti. Saldırı başlıyor.
Abone olun ve en son haberler ve günün en önemli olaylarından haberdar olun.