Üzerinde küf içeren jöle ve reçelleri kesinlikle atın. Küf, mikotoksin (sizi hasta eden zehirli bir madde) üretebilir. USDA ve mikrobiyologlar küfün dışarı alınması ve kalan reçel ya da jöle kullanılmaması gerektiğini özellikle vurguluyorlar.
Tipik olarak, jöle ve reçel, meyvenin yüksek asidi ve şekerin koruyucu etkisi nedeniyle, kendi başına küf geliştirmez. Ancak küf sporları, bazen daha önce başka bir gıda maddesinde kullanılan bir gereçle (örneğin ekmek) kontaminasyon yoluyla jöle veya reçel kavanozuna girebilir. Bir küf sporu ile mikroskobik bir parça ekmek, jöleyi ekmeğe sürdüğünüzde kaşık ya da bıçağa yapışabilir. Açık kavanozları soğutuyoruz ve özellikle jöle için ayrı bir kaşık kullanarak çapraz kontaminasyon konusunda ihtiyatlı olmalıyız.
Kavanoza bir bıçak daldırdınız, sonra ekmeğinizin üzerine sürdünüz. Ardından yeniden daldırırken ekmekte bulunan kırıntıları kavanoza taşıyabilirsiniz.
Zehirli olanlara (mavi peynirlerde küf yapmak için kullanılan) penicillium gibi yararlılardan milyonlarca farklı türde küfler olsa bile binlerce var. Uzmanlar, görünür küfün dışarı atılmasının bir çözüm olmadığı konusunda uyarıyor, çünkü küf mikroskobik dalları besin maddelerinin derinlerine çekiyor. ABD Tarım Bakanlığı’na göre, sert peynirleri, sert meyveleri ve sebzeleri, en az yaklaşık bir santim ve küfün altında keserek koruyabilirsiniz.
Ancak kuruluş, pişmiş ürünler, ekmek, güveç, tahıl, reçel ve jöle, baklagiller, et, fındık, makarna, fıstık ezmesi, yumuşak peynirler, yumuşak meyveler ve sebzeler, ekşi krema, yoğurt ve diğer yiyecekleri atmanızı tavsiye ediyorlar.