Giriş
Tohum
Her hikaye - başlangıçtadır -
bir kapının aynı açılması
tamamen bilinmeyen bir alana.
-Margaret Atwood
Her kurgu eseri bir şeyden büyür. Bir Düşünce. Bir şekil. Süpermarkette bir konuşma. Bir gerçek. Bazen, basitçe, bir şeyi yazmaya yönelik tarif edilemez özlem, ne olabileceğini ya da o özlemin nereden geldiğini bilmeseniz bile.
Bu tohumdan her şey büyüyebilir - gerçekleşmesi göz korkutucu olabilir ve belki de işinizi, yaşamınızı planlama ve kontrol etme şeklinize aykırı olabilir. Ancak kendinizi yaratabileceğiniz şeyin öngörülemezliğine açarsanız, o zaman özgürleştirici de olabilir - ve bir yazarın öğrendiği en önemli becerilerden biri bilinmeyenin potansiyelini kucaklamak ve kullanmaktır. Onunla ilgili her küçük şeyi zaten biliyor olsaydınız ve okuma ve yazma deneyimleri birbirinden çok uzak değilse, bir kitabı okumaya başlamanız pek olası değildir. Aslında birbirine dolanmışlar. Bunu hatırlamak önemlidir.
Kural yok. Bunu da hatırlamak önemlidir. Her anlatı, onu yazan kişi kadar bireyseldir. Kurgu yazmanın sessiz zevklerinden biri, her projenin yazar dışında kimsenin empoze edemeyeceği kendi hikaye anlatımı kural kitabını - dil ve üslup, bakış açısı, karakter - ortaya koymasıdır.
Yine de, keşfedilecek ve uygulanacak -bazen reddetmek için- ama önce anlamak için bazı zanaat unsurları vardır.
*
İlk adım
Yöntem
Joyce'un yatakta beyaz önlükle yazdığı ünlü yazarların tuhaflıklarının uydurma hikayelerini dinlemekten ne kadar zevk alsak da; Joan Didion'un el yazmasının yanında uyuduğu ve böylece ondan ayrılmadığı; Dan Brown'ın anti-yerçekimi çizmeleriyle baş aşağı asılı kaldığı - okuyucunun o yazarın kitabından zevk almasında hiçbir fark yaratmazlar. Bir yazar olarak önemli olan şey, hangi ritüelin eksantrik olup olmadığını bilmektir.
Bu, küvette çıplak olarak yazmayı en iyi yapman anlamına geliyorsa, keşfetmen için. En önemlisi, bir fikri bitmiş bir yazıya dönüştürme yöntemi. Her yazarın kendi süreci vardır. Yazarların bir kurgu eseri yaratırken izledikleri ana yollardan bazılarını ortaya koydum. İlk başta ne kadar çeşitli görünürlerse görünsünler, çok fazla geçiş olduğunu ve çoğunun bir tür öğütme işlemi içerdiğini fark edeceksiniz.
İlk yönteme verdiğim görece ağırlık, temel ilkelerin birçoğunu içermesi ve muhtemelen kendi çalışma şeklim bu olmasıdır. Hem roman hem de kısa öyküler için aynı şekilde çalıştığımı eklemeliyim. Ancak en etkili süreci reçetelemek bana düşmez ve bu yöntemlerden bazılarını kaçınılmaz olarak apaçık düşüneceksiniz; diğerleri bir akora vurabilir veya hepsinden başlık alabilirsiniz. Kendi yönteminizi keşfetmenin tek yolu, elinizden geldiğince deneme yapmak ve yazmak ve tamamlamaktır. Ve her zaman hatırlamak için hayır olmadığını doğru yazma yolu ama kendi yolun.
Rafineri Yöntemi
Biçimlendirici bir fikir ve gevşek bir planla, doğrusal bir ilk taslağa başlayın. Sonuna kadar, kendinizden şüphe duymaktan, iyileştirmeler yapmaktan veya yazıyı yargılamaktan vazgeçmeden, bir başlangıç görünümünden çalışın. Yapmanız gereken tek yargı, içgüdüsel yaratıcılıktır: Bu karakter benim öngördüğümden daha önemli hissetmeye mi başlıyor? Hikaye, planımdan sapmış görünüyor. . . ama bu yeni yoldan gidersem ne olabilir? Bakış açısı anlatmak istediğim hikayeye mi hizmet ediyor? Bir veya iki bölüm için değiştirirsem nasıl hissettirir?
Kaba keşif taslağı, boş sayfanın endişesinin panzehiridir. Ürettiğiniz gerçek metin - ya da bu bitmiş el yazması olacaksa - komik bir bok parçası olsa bile, düşüncelerinize ve biriken sahnelerinize bir ivme, bir ritim, bir ritim üretiyorsunuz. Çoğu yerde üzerine yazılır, başkalarında da sigortalanır; ortalarında gergin bir değişim; arsa çizgileri ve karakterleri terk edilmiş veya hiçbir yerden görünmüyor. Ama sonunda (muhtemelen doğru son olmayacak), neyin işe yarayıp neyin yaramadığına dair çok iyi bir fikre sahip olacaksınız, çünkü bunları deneyler yoluyla öğrendiniz.
Ve bu, onu yeniden yazmanın en önemli noktasıdır.
İkinci taslak temiz bir sayfada başlar. Muhtemelen ilk taslağın başladığı yerden farklı bir yerde, çünkü büyük olasılıkla ilk taslağın ortasında size uygun bir açılış olarak kendisini öneren bir sahne yazmışsınızdır. Yeniden taslak oluşturma süreci, ilk taslak materyalden en iyi bitleri kopyalamaktan ibaret değildir (bazen bunu yapmayı gerektirse de). Bu bir yeni yazı parçası; Şimdi, fikrinizi, tarzınızı, karakterlerinizi, olay örgüsünü derin bir anlayışla ve en azından bankadaki bazı düzgün çizgiler ve sahnelerle başlayarak başlıyorsunuz.
'Kurgu yazmanın sessiz zevklerinden biri, her projenin kendi hikaye anlatımı kural kitabını - dil ve üslup, bakış açısı, karakter - yazar dışında kimsenin empoze edemeyeceği şekilde ortaya koymasıdır.'
İlk taslak malzemeyi nasıl kullanacağınıza karar vermeniz gerekir: şimdi bir fosforlu kalem mi yoksa birkaç renkli kalem mi aldığınız bir el yazısı yazıp yazmadığınıza; ona yakından mı, bölüm bölüm mi, yoksa neredeyse hiç değinmediğinizi; ister iki tam taslağı tamamlayın, ister daha fazlasını yapın veya belirli alanlarını diğerlerinden daha fazla yeniden çizin.
Ne şekilde olursa olsun, süreç burada bitmiyor. Yeniden taslak, bitmiş yazı parçasını üretmez, bu nedenle, bitmiş bir yazı parçası olmanın baskısını yine de hissetmemelisiniz. Bu yöntemin son kısmı düzenlemedir.
Metodunuzu henüz tam olarak çözmediyseniz, bu size oldukça zahmetli gelebilir, ancak bu bir özen meselesidir. Kendinize şunu sorun: 'Yazımı ne kadar önemsiyorum?' Ayrıca, yönteminiz ne kadar tanımlıysa, nihai ürünün muhtemelen o kadar tanımlı olacağını da düşünün.
Yapboz Yöntemi
Anlatıya gireceğiniz noktada şaşkınsanız, şimdilik onu baştan sona doğrusal bir şekilde yazmaktan vazgeçmek yardımcı olabilir. Bunun yerine, tam olarak nereye uyduğunu bilmeseniz bile, bir veya iki sahne için uygun olduğunu düşündüğünüz bir fikriniz varsa, onlarla başlayın. Ne kadar çok yazarsan, projeyi o kadar iyi anlayacaksın. Ve sonunda, bitmiş anlatının doğrusal olmayacağını anlayabilirsiniz. Örneğin, epizodik olabilir.
Bu yüzden, sonunda anlatının özünde yer alan büyük bir sahne yazarak, kurgusal dünyayı ve içinde yaşayan karakterleri daha iyi anlayacaksınız ve bu da muhtemelen başka fikirler, başka sahneler doğuracaktır. , karakter satırları, olay örgüsü olayları. Kendinizi doğru sıraya koymanın kısıtlamasından kurtardığınızda, çok geçmeden, bütüne dair bir algı elde etmeye başladığınızı çok geçmeden yeterince parça topladığınızı fark edebilirsiniz.
Döküm Yönteminde Nugget
Bu, birincinin başka bir çeşididir ve kontrolün daha fazla bırakılmasıdır. Herhangi bir kelime toplamadan önce, yazdığınız bu şeyin değerli olup olmadığından emin olamazsınız. Bu yüzden onu etkileyici bir şekle sokmak, öyle olduğuna kendinizi ikna etmek çok cazip geliyor. İlk taslağınız bir keşif. Bu keşif sırasında tamamen beklenmedik bir fikir, karakter, cümle ortaya çıkarabilirsin ve bu da seni düşünmeye sevk eder: aslında, bu bacakları olan şeydir.
Yani, bir kitabın ilk taslağı, farklı bir kitabın ilk taslağını teşvik eden şey olabilir.
Belki de bütün bir taslağı iptal etme fikri moral bozucu geliyor - ve bir süreliğine öyle olabilir - ama bu, bıraktığınız fikir kadar iyi olmayan, heyecanlı bir şey yazmak için yıllar harcadığınızı bilmek kadar moral bozucu mu? arkasında?
Spurt Yöntemi
Bazı yazarlar bir masa başında saatlerce otururlar ve belirlenen zamana kadar durmadan çalışırlar. Ben bunlardan biriyim. Nick Hornby gibi diğerleri hamlelerle yazıyor. Her seferinde birkaç cümle, ardından ayağa kalkıp uzuvlarını esnetmek için kısa bir ara vererek tekrar ona dönün. En iyi çalışma saatlerini koruyarak çalıştığınızı düşünüyorsanız, çalışma saatlerine uyun, ancak bunu sadece yazınızı daha meşru hissettirmek için yapmayın.
Pek çok yazar kendilerine kelime hedefleri koydu ve her gün için bir sayıya sahip olmanın faydalı olduğunu düşünebilirsiniz. Ancak, kendi hedefiniz veya başka bir yazar tarafından sakatlanmanıza izin vermeyin. Anthony Trollope, bir kronometre ile zamanlayarak her 15 dakikada bir 250 kelime yazmaya zorladı. Yeterince adil. Yapmana gerek yok. Okuyucu, ne kadar sürdüğü konusunda endişelenmiyor.
Oturum Yöntemi
İvme yaratmak için, seans bazında yaptığınız işi değiştirmeyi faydalı bulabilirsiniz. Yani, bir seansı bir sahne taslağı hazırlamak ve bir sonraki seansı o sahneyi yeniden yazmakla geçirebilirsiniz. Dahası - ve bu, yönteminiz ne olursa olsun, akılda tutulması gereken yararlı bir şeydir - bir sonraki adımın ne olacağını bildiğiniz bir noktada yazma seansınıza bir yakınlık çizerek dur-kalk rutininizin çarklarını yağlayabilirsiniz. sayfada. Hemingway'in dediği gibi: “Başlayabildiğin sürece, iyisin. Meyve suyu gelecek. '
Dahası, malzemenin akışına girmek için Hemingway’in şimdiye kadar yaptıklarınızı tekrar okumanız konusundaki tavsiyesine kulak verebilirsiniz. İster inanın ister inanmayın, yazmak için oturduklarında tüm taslağı ulaşmaları gereken noktaya kadar yeniden okuyacak pek çok yazar var. Ya da Hemingway iseniz, ayakta durun.
Mükemmeliyetçi Yöntem
Yelpazenin diğer ucunda, bir sonraki sayfaya geçmeden önce her bir sayfayı tekrar tekrar iyileştirme süreci, hız oluşturma sürecinden taslak haline getirme sürecidir. Bu şekilde, anlatı devam ederken var olan her sayfa son halindedir ve işin sonu gerçekten işin sonu anlamına gelir. Yeniden tasarlamaktan ziyade sürekli bir revizyon uygulamasıdır. Anthony Burgess bu şekilde çalıştı, çünkü kısmen bir yazarın niyetinin ve tekniğinin zamanla değişebileceğine ve bunun sonucunda eserin bütünlüğünün etkileneceğine inanıyordu.
Kuluçka Yöntemi
Olabildiğince erken kaleme alınmasını savunmama rağmen, bir fikrin uzun süre kafasında kalmasına izin veren yazarlar var. Uzun uzun derin düşünecekler, bilinçaltının konuyla sürekli meşgul kalmasına izin verecekler, böylece karakterler, olay örgüsü ve atmosfer herhangi bir zorlama düşünmeden oluşacak. Bu şekilde, görünüşte tutarsız gözlemler ve yazarın günlük yaşamından gelen karşılaşmalar düşünce sürecini besler.
Bu arada, bir defter tutmak, aklınıza gelen her türlü notu yazmak önemli olacaktır - ta ki sonunda, hayal gücünüzün ilk taslağı olana kadar. Biçimsiz olacaktır, ancak tüm notlarınızı bir araya getirmek (belki onları daha sonra bir masaya yerleştirebileceğiniz kayıt kartlarına yazmak bile) yazmak için oturduğunuzda kullanmanız için belirsiz bir şekil oluşturacaktır.
Bu yöntemin okuma eylemine bir benzerliği var: kendinizi, karakterlerin basitçe yazılı olandan daha fazlasını yaptığını hayal edebildiğiniz, hayal edilen bir dünyaya dalıyorsunuz. Sanırım işin püf noktası, ne zaman rüya görmeyi bırakıp ona ineceğimizi bilmektir.
__________________________________
Nereden Harika Bir Yazar Olmak İstiyorsanız Bunu Okuyun . Laurence King Publishing Ltd.'nin izniyle kullanılmıştır. Telif hakkı 2018, Ross Raisin.