Andre Gide, kurgusu ve otobiyografik çalışmaları için popüler olan bir Fransız yazar ve ahlakçı idi. Tartışmalı bir figürdü ve hayatı ve ahlaki, politik ve dini meseleler hakkındaki görüşleri edebi eserlerinden daha iyi biliniyordu. Sembolist şairlerin Mallarme çemberinden çıkan genç bir adam olarak, büyük ölçüde küçük, ayırt edici bir inisiyatif grubu için yazdı. Topluma, kendi kişiliğinin iki yüzü arasındaki varyansın yanı sıra varyansın eğitim ve toplumun üzerinde çalıştığı daraltılmış etik düzeyi ile parçalandı. Ayrıca çalışmalarının çoğunda sosyal adalet tasvir etti. Gide’nin edebi eserleri, insanın gerçek biçimini ortaya koyduğu için insanın hayatından ayrılamaz, genellikle toplumsal maskenin arkasında gizlenen olanı. Kendisini nesirle sınırlandırırken, maddesinden çok fazla yaşam ve form elde etti ve temel düşüncelerini dolaylı olarak sanatsal takdir ile ifade etti. Gide, modern ve aynı zamanda yaklaşımında çağdaş, yazılarına berraklık ve tutarsızlık sağlıyor. Sanatın tanımları zekice ama yine de alakalı ve her zaman sağlam, canlı ve kalıcı kalıyor. Siyasette, 1936'da SSCB'ye yaptığı ziyarette bir peçe kaldırıldıktan sonra komünizmi sürdürmeyi engelledi.
Çocukluk ve Erken Yaşam
Paris Üniversitesi Hukuk Fakültesi Profesörü Paul Gide ve eşi Juliette Rondeaux'nun orta sınıf protestan bir ailesinde doğdu. Okula gitmeden önce evde erken eğitimini aldı.
8 yaşında Paris'teki Ecole Alsacienne'e kaydoldu, ancak sağlık koşulları sürekli bir eğitim almasına izin vermedi. Sonuç olarak, evde özel öğretmenler tarafından talimat verildi.
1880'de babası göksel konut için ayrıldı ve onunla ilgili endişe duyan annesi tarafından büyütüldü. Özel öğretmenlerin yanı sıra annesinin idaresinden ders aldı.
Kariyer
1891'de Les Cahiers d'Andre Walter (Andre Walter'ın Defterleri) adlı romanını yayınladı. Fransız bir romancı ve şair olan Pierre Louys, onu büyük bir Fransız Sembolist şair Stephane Mallarme'nin eserleriyle tanıştırdı.
1893 ve 1893'te, Kuzey Afrika'ya bir yolculuk başlattı ve burada Arap dünyasının sosyal ve cinsel düzeylerde kısıtlayıcı ve anlamsız Viktorya inançlarından kurtulmasını sağlayan yaşamını ve uygulamalarını öğrendi. Eşcinsellik konusundaki artan farkındalığı, kendi dürtülerini ve ona çok ihtiyaç duyulan cesaret veren açık atmosferi takip etme ihtiyacını kabul etmesini sağladı.
1895'te Cezayir'de Oscar Wilde ve Lord Alfred Douglas ile tanıştı ve yakın arkadaşları oldu ve eşcinselliğini suçluluk duygusu olmadan kabul etmeye teşvik etti.
1896'nın başlarında, Normandiya, La Roque - Baignard'da bir belediye başkanı olarak seçildi ve şimdiye kadarki en genç Belediye Başkanı oldu. Aynı yıl, bir yıl sonra yayınlanan ancak iyi karşılanmayan 'Dünyanın Meyveleri' adlı kitabını tamamladı. Birinci Dünya Savaşı'nın sonunda en etkili eserlerinden biri oldu.
1918'de İngiliz romancı ve çevirmen Dorothy Bussy ile uzun zamandır arkadaşıydı. Başlangıçta Fransızca olmak üzere eserlerini İngilizceye çevirmesine yardımcı oldu.
1920'lerde çok fazla popülerlik kazandı ve Guillaume Apollinaire, Albert Camus ve Jean-Paul Sartre gibi yazarları ve o zamanın birkaç genç yazarını etkiledi.
Temmuz 1926'dan Mayıs 1927'ye kadar Fransa'ya dönmeden önce Orta Kongo, Oubangui-Chari, Çad ve Kamerun'a giden Fransız Ekvator Afrika kolonisini kapsamlı bir şekilde dolaştı. 'Voyage au Congo' (Kongo'da Seyahatler) ve 'Retour du Tchad' (Çad'dan Dönüş) adlı dergilerde seyahat deneyimlerini kaleme aldı. O zaman, kitaplarının Fransa'daki sömürgecilik karşıtı hareketler üzerinde büyük etkisi oldu.
1930'larda komünizmi kısa bir süre kucakladı ama ideolojileri ve buna ilişkin algısı, Sovyetler Birliği turuna 'Sovyetler Yazarlar Birliği'nin konuğu olarak davet edildiğinde ciddi bir darbe aldı. Komünizmi 1936'da L Retour de L’U.R.S.S kitabında eleştirdi. Ayrıca ünlü eski komünist yazar ve gazetecilerin tanıklıklarını toplayan 'Başarısız Olan Tanrı' adlı makaleye de katkıda bulundu.
1942'de Afrika'ya gitti ve İkinci Dünya Savaşı'nın sonuna kadar Tunus'ta oturdu. Oraya hikayesi geçmişin değerini idrak ettiğini gösteren 'Theseus' yazdı.
Büyük işler
1908'de Jacques Copeau ve Jean Sclumber ile birlikte ‘La Nouvelle Revue Francaise’ (Yeni Fransız Dergisi) adlı bir edebiyat dergisi kurdu.
1923'te Rus romancı, kısa öykü yazarı ve denemeci Fyodor Dostoyevski hakkında bir kitap yayınladı. Ertesi yıl, 'Corydon'un yayınlanmasıyla büyük bir kınandı. Kitap, pederastiyi savunduğu eşcinselliğe dayanıyordu.
1924'te otobiyografisini yayınladı, "Si le grain ne meurt" (Tohum ölmediği sürece).Kariyeri boyunca takıntılı olan ve ünlü klasik romanları 'Ahlaksız' ve 'Taklitçiler'i temellendiren temalara dayanıyordu.
Ödüller ve Başarılar
Haziran 1947'de kendisine üstün başarıları ve yazılıma orijinal katkıları için daha yüksek bir doktora derecesi olan 'Mektuplar Doktoru' veren Oxford Üniversitesi tarafından onurlandırıldı.
Kasım 1947'de, insan ruhunun keskin psikolojik içgörü ile tasvir edildiği kapsamlı ve sanatsal olarak önemli yazıları için 'Nobel Edebiyat Ödülü'nü aldı.
Kişisel hayat
1895'te kuzeni Madaleine Rondeaux ile evlendi, ancak farklı cinsel yönelimi nedeniyle evlilik tüketilmemiş bir evlilikti. 1938'de öldü ve daha sonra 'Et Nunc Manet in Te' adlı kitabının konusu oldu.
1916'da düğünde en iyi adamın oğlu olan Elie Allegret'in oğlu 15 yaşındaki Marc Allegret. Marc'ı kabul etti ve onunla birlikte Londra'ya kaçtı.
1923'te, en yakın kadın arkadaşı Maria Monnom'un kızı olan çok daha genç bir Elisabeth van Rysselberghe ile bir kızının babası oldu. Kızı Catherine'i vaftiz etti.
önemsiz şeyler
Eserleri 1952 yılında Roma Katolik Kilisesi tarafından 'Index Librorum Prohibitorum' (Yasak Kitaplar Endeksi) 'ne yerleştirildi.
Hızlı gerçekler
Doğum günü 22 Kasım 1869
milliyet Fransızca
Ünlü: Fransız Erkek Erkek Yazarlar
Yaşında Ölüm: 81
Burç: Akrep burcu
Doğum yeri: Paris, FransaAile: Eş / Örn: Madeleine Rondeaux Ölüm tarihi: 19 Şubat 1951 Ölüm Yeri: Paris, Fransa Şehir: Paris Diğer Bilgiler: 1947 - Nobel Edebiyat Ödülü