Endonezya Gezimiz – 29
(Rüya gibi bir ülke!)
“Seyahat etmek, hayal gücümüzü gerçeklerle dengeler ve bazı şeylerin nasıl olduğunu düşünmek yerine onları görmemizi sağlar.”
S. Johnson
Ubud’da bulunan, “Puri Saren Agung” tarihi bir yapı olan saraydayız!
Ubud kraliyet ailesinin sarayıymış. Kültürel bir sanat, dans ve edebiyat hizmeti vermekteymiş. Sarayın sahne ve toplantı salonları, yıllık “Ubud yazarlar ve okuyucular festivali”’nin açılış törenleri de dahil olmak üzere uluslar arası etkinliklere ev sahipliği yapıyormuş.
İyi korunduğu her halinden belli oluyordu. Fakat çok büyük sayılmazdı. Sarayın tarihine bir göz atalım:
Saray, Ubud kraliyet ailesinin resmi konutuydu. Seyahatlerinde Rsi Markaneya, Bali'de Besakih ana tapınağının bugün bulunduğu dağ yamacında beş kıymetli metal gömmek olduğu için ilahi bir vahiy aldı. Bir grup takipçiyle birlikte, Rsi Markaneya, adanın merkez eteklerinde bulunan ve ışık ve enerji yayan bir hedefe manyetik olarak çekildi. Burası, Wos Nehri'nde bir kavşakta Ubud'daki Campuhan'dı ve burada Pura Gunung Lebah adında bir tapınak inşa etmek zorunda kaldığını hissetti.
Bali çevresindeki keşif gezilerinde Rsi Markaneya, birçok önemli tapınak inşa etti ve günümüzde hala çiftçiler tarafından uygulanan teraslı peyzaj için ortak bir sulama sistemi oluşturdu. Topluluk ve dini işlerden sorumlu bir köy konseyi olan banjar'ın oluşumu da bu kutsal adamdan ilham aldı. Temelde, Rsi Markaneya'nın, Balinese Hinduizminin kuruluşundan en saf haliyle Agama Tirta veya kutsal su dininden söz ettiği söylenebilir.
8. yüzyılın desteğiyle keşfedildiğinden beri, Campuhan bölgesi, her zaman büyük manevi güçleri nedeniyle Balineler tarafından büyük saygı görmüştür. Ubud terimi bile ubad teriminden türetilmiştir, yani burada rastgele büyüyen bitki dizilerinin geleneksel iyileştirme özelliklerine atıfta bulunan ilaç anlamına gelir. Hindu ibadetçileri kuşakları, tapınak törenleri ve temizlik törenleri için kutsal suya aracılık etmek, banyo yapmak ve kutsal su toplamak için Wos Nehri'ndeki çatala özel haclar yaptılar.
Java ile Bali arasında her zaman bağlar vardı, ama 15. yüzyılda bir zamanlar güçlü Majapahit krallığının Bali'ye soylu bir kitlesel göçü geçirmesi görüldü. Adanın doğu kıyısında Gelgel adında yeni bir krallık sonuçta kuruldu ve birçok önemli yönetici aileye sığındı. Yanlarında sanatsal bir miras ve kast sisteminin ilkelerini getirdiler.
17. yüzyıldan itibaren, Bali, Ubud’da birçok kraliyet evinin kurulması dahil, hızlı bir şekilde yeni krallıkların ortaya çıkmasını tecrübe etti. Bununla birlikte, bu dönem, asıl amaç olarak üstünlüğü olan kraliyet klanları arasında da büyük bir çatışma gördü. Klungkung'lu bir prens, Sukawati'de büyük bir güç ve estetik güzelliğin merkezi olarak bir saray yaratması için gönderildi. Zanaatkarlar, Bali'nin her yerine inşaatlarında yardım etmek için geldiler ve bir zamanlar pek çoğu kalmayı seçtiler. Bugün Sukawati, dans ve müziğin yanı sıra tüm sanat biçimlerini güçlü bir şekilde destekleyen bir topluluktur.
Sukawati'de hüküm süren bir otoritenin başarılı bir şekilde kurulmasıyla, saray hizmetlileri daha sonra Ubud bölgesini korumak için 1700'lerin sonunda gönderildi. Bir çift kuzen, Padang Tegal'da ve daha kuzeyde Taman bölgesinde rakip topluluklar oluşturdu. Bu komşu köyler arasındaki savaşın ardından Sukawati kralı kardeşleri Tjokorde Ngurah Tabanan'ı Peliatan'a ve Tjokorde Tangkeban'ı Sambahan'a bu sorunlu bölgeleri kontrol etme nosyonuyla birlikte saray kurmak için gönderdi.
Peliatan krallıkları ve Mengwi krallıkları arasındaki erken feodalist mücadelelere rağmen, ikisi büyülü güçler içerdiği söylenen bir savaşın ardından farklılıklarının üstesinden geldi. Daha sonra, Mengwi halkı Ubud'u doldurmaya yardım etmek için harekete geçti ve son 1800'lerde tüm bölge bol miktarda pirinç kaynağı ve gelişen ekonomi ile gelişmeye başladı.
19. yüzyılın ortalarına gelindiğinde, krallıklar içinde biraraya gelen belirli bir Hollanda karşıtı duygu vardı ve çatışma hâlâ sürüyordu. Mengwi acı bir yenilgiye uğradı ve tüm topraklar saldırganlar arasında dağıldı. Gerçekleşen savaşların birçoğu Hollandalılar tarafından ateşlendi ve muhalif krallıkların birdenbire ittifaklar oluşturduğunu gören olağandışı bir zamandı.
Kolonileşen Hollandalı yetkililer, 20. yüzyılın başında adanın siyasetine müdahale etmeye başlamayı seçti. Tjokorde Gede Raka Sukawati'nin öncülüğünde Ubud, bir alt bölge olarak tanınmaya başladı ve daha sonra 1981'de 13 mahalle ve 7 geleneksel köyün idaresini devralan bir alt bölge oldu. Bugün Ubud bölgesi, Tegallalang, Peliatan, Mas ve Kedewatan sınırları dahilindeki tüm bölgeleri kapsamaktadır.
Bali, 1930'da deniz aşırı ziyaretçilerden önemli bir akını gördü. Bu ilk turizm dalgası, İngilizce ve Hollandaca konusunda uzman olan Tjokorde Gede Agung Sukawati'nin ticari güveninden dolayı Ubud'a ve çevresine odaklandı. Küçük bir misafirhane kurdu ve büyük kardeşi Tjokorde Raka Sukawati, caddenin karşısında yaşadı. Ünlü sanatçı cum besteci Walter Spies’in Ubud'a yaşamaları ve çalışmaları için hoş geldiniz girişimi yaptı.
Bu, diğer yabancı sanatçılar için bir trend oluşturdu ve yakında Rudolf Bonnet ve Willem Hofker’ın beğenileri şövale ve boyamaya başladı. Ubud’un ve büyüleyici güzelliğinin yayılnasıyla köy, Noel Coward, Charlie Chaplin, HG Wells ve tanınmış antropolog Margaret Mead gibii ünlü yüzlerden oluşan bir daireye ev sahipliği yapmaya devam etti.
Bir ressamlar derneği kurma vizyonu 1936'da doğdu ve Tjokorde Gede Agung, Spies, Bonnet ve birkaç yerel sanatçı arasında Pita Maha'yı oluşturmak için bir işbirliği yaptı. Grup, çarpıcı Sayan Sırtı boyunca bir ev inşa eden Amerikalı besteci Colin McPhee'nin yardımıyla, Bali'nin en iyi sanatçılarından bazılarını genç kuşaklara resim, dans ve müzik öğretmek için bir araya getirmekten sorumluydu. Ubud, Bali'nin kültürel nabzı olma ününü geliştirdi ve bu görüntü bugün hala duruyor.