Streisand, Bon Soir’in gösterisinden bir yıldan fazla bir süre sonra seyirciye şaka yapan, “İnsanlar standartlara uymadığımdan şikayet ediyor. Eh, standart bu” diyen ve ardından ‘Kim Korkar? Büyük Kötü Kurt tüy kadar hafif imkansız bir dünyadan bıkmış durumda. Şarkı söyleme aralığı sadece bir oktav meselesi değildir. Bir sesin tek bir şarkı için bulabileceği karakter çeşitliliğidir. The Big Bad Wolf’ta hikaye zamanı ve operet, Big Mama Thornton ve Ethel Merman. “Lover, Come Back to Me” ise, Ella Fitzgerald’ın özellikle konserde sebze bahçesinden boks maçına kadar bir melodiyi gerçekten alabilmesi konusunda rekabet ettiği bir şey. Bu performans kesinlikle Streisand’ın herhangi bir şey hakkındaki en iyi yorumlarıyla orada yer alıyor. Yirmi yaşına geldiğinde, bu neredeyse eksiksiz ustalığa, 1962’de standartlar ve büyükannenin müziği olan şeyle ulaşmıştı.
Takımları gerginleştiren de buydu elbette: Tin Pan Alley ve bir gösterinin ritimlerini, o korkunç baladları ve cazı içeren bir repertuar; Oscar Hammerstein, Harold Arlene ve şişman ve. Büyük pop şarkıları neredeydi? çağdaş şeyler. “ABD’de sörf yapmak“”adam gibi yürümek. “”bebeğim ol. “”parmak uçları. “”O benim partim. “
Erlichman onu Capitol, RCA ve Columbia binası için seçmelere – canlı olarak – götürdüğünde, “herkes aynı şeyi söyledi” diye hatırlıyor. “Güzel bir sesi var.” (Eğer bir kitap yazarsa adının “Çarşamba Günü İyi Kapanışlar” olacağını söyledi.) Açıkça harika bir sanat yeteneğine sahipti. Ehrlichmann, “Ticari şarkılar söylemiyordu” dedi. Ve “CEO’lar, yeni bir çığır açmaktan korkuyorlar.”
Ancak Streisand, eski bir varlığın ihtişamını takdir edebilir. Sahnede giydiği eski modalar bundan ibaretti. “Hep antika kıyafetler alırdım çünkü çok güzel olduklarını düşündüm. El işçiliğini beğendim” dedi. On dokuzuncu yüzyılın zanaatkarlığı.
“Açılış gecesinde,” dedi, “yüksek boyunlu, boncuklu siyah kadife bir bluz giyiyordum.” “Terziliğim bu gömleğe uymam için beni siyah kadifeden küçük bir etek yaptı. Ama böyle bir elbise giymemen gerektiğini bilmiyordum. Bir gece kulübünde şarkı söylerken bunu yapman gerektiğini bilmiyordum. ipek veya Muhteşem satenden yapılmış bir elbise veya zarif bir şey giyin. “The Bon Soir”ın bir noktasında izleyicilere erkek arkadaşının takım elbisesini giydiğini söylediğini duyabilirsiniz. Bana “en rahat hissettiğim şeyin erkeksi ve kadınsı olduğunu” söyledi.
İyi yapılmış şeylere duyulan bu hayranlık, büyük Amerikan şarkı kitabına kadar uzanıyor: üstün işçilik. Yüzlerce dinamik ve uyarlanabilir şarkı, bir temanın karakterlerine, hikayelerine, kelime oyunlarına ve varyasyonlarına dayanmaktadır. Şarkıcı için onu keşfetmek matematik, çapraz bulmaca veya mimari yapmak gibidir. Aynı zamanda Streisand’ın ilk başta yapmak istediğini söylediği gibi, harekete geçmek için bir fırsat. Bon Soir yarışı sırasında günlerini gece kulüpleri ve Broadway arasında bölüştürür, kendisi için olduğu kadar yüksek sesle bir isim yapardı. Sekreter Bayan Marmelstein “Toplu olarak alabilirim” içinde.
“Sosyal medya meraklısı. Bira delisi. Kötü iletişimci. Pop kültürü aşığı. İlgisizliğe eğilimli.”