Yeni bir araştırmaya göre, seçenekleri olabildiğince dikkatli bir şekilde karşılaştırdığımızda ve bunu yaptığımızın bilincindeysek, kararlar bize doğru geliyor.
Araştırmacılar, bunun için bir iç gözlem kapasitesi gerektirdiğini söylüyor.
İyi bir fiyata ikinci el bir araba satın almak iyi hissettiriyor. Ancak süpermarkette leziz görünen bir çörek seçmek, bizi şüpheler içinde bırakıyor. Ne de olsa bu yıl daha sağlıklı bir diyet yemeye karar verdik - o halde bir elma almak daha iyi olmaz mıydı?
Bu duyguyu hepimiz zaman zaman yaşamışızdır: Bazı kararlar sezgisel olarak doğru gelirken, diğerleri bizi şüpheye düşürür ve hatta ilk seçimimizi gözden geçirmemize neden olabilir. Ama bu duygu nereden geliyor?
Araştırmacılar ilk kez bu soruyu sistematik olarak araştırdılar. Bireyin nasıl olacağını tahmin edebilen bir bilgisayar modeli geliştirmek için deneysel verileri kullandılar. seçmek farklı seçenekler arasında ve neden daha sonra verdikleri karar konusunda kendinden emin veya şüpheci hissedebilecekleri.
"Modelimizi kullanarak, ağırlığı tartmak için önemli bir dikkat çabası harcadıysak, kararların büyük olasılıkla doğru hissettirdiğini başarılı bir şekilde gösterdik. farklı seçenekler ve dahası, bunu yaptıklarının bilincindeler” diyor ETH Zürih'teki Karar Sinirbilim Laboratuvarı'nın başındaki profesör Rafael Polanía.
Kötü Kararları Sorgulama ve Gözden Geçirme Yeteneği
Sonuç olarak, kötü kararları sorgulama ve gözden geçirme yeteneği, seçenekleri iyice tartıp tartmadığımıza veya karar verme sürecinde dikkatimizin dağılmasına izin verdiğimize kendimiz için ne kadar iyi karar verebildiğimize bağlıdır. Uzmanların tipik olarak iç gözlem olarak adlandırdığı bu öz-farkındalık, özdenetim için temel bir ön koşuldur.
Kendi kararlarımıza duyduğumuz güven, günlük hayatımızın bir parçası olarak genellikle otomatik ve sorgulamadan yaptığımız sübjektif değer tahminlerine dayanır. Bu sürecin nasıl işlediğine dair sistematik bir analiz yapabilmek için Polanía ve ekibi, deneklerin günlük yiyecekleri nasıl değerlendirdiğini ve seçtiğini inceledi.
Araştırmacılar, 35 çalışma katılımcısından iki İsviçre süpermarket zincirinden 64 ürünü değerlendirmelerini istedi. Araştırmacılar onlara ekranda her ürünün bir resmini sundular ve deneyin sonunda ne kadar yemek istediklerini sordular. Deneyin ikinci bölümünde, denekler aynı anda iki ürünü gösteren bir dizi resim izlediler. Her durumda, araştırmacılar onlardan iki seçenekten (çörek veya elma, pizza veya armut) birini seçmelerini ve ardından kararlarına ne kadar güvendiklerini derecelendirmelerini istedi.
Deneyi olabildiğince gerçekçi kılmak için, katılımcılar deneyden sonra ürünleri yemek zorunda kaldılar. Araştırmacılar, katılımcıların iki üründen birine daha uzun süre bakıp bakmadıklarını, bakışlarının ne sıklıkla soldan sağa kaydığını ve kararlarını ne kadar çabuk verdiklerini belirlemek için hem değerlendirme hem de karar verme aşamalarında bir göz tarayıcısı kullandılar.
E-posta ile son alın
Polanía, bu verileri ve farklı bir araştırma grubundan alınan benzer bir veri kümesini kullanarak, doktora öğrencisi Jeroen Brus ile birlikte, insanların kararlarında hangi koşullar altında güven duyacaklarını veya güvenemeyeceklerini tahmin edebilen bir bilgisayar modeli geliştirdi.
Farklı Karar Seçeneklerinin Karşılaştırılması
Polanía, "Farklı seçenekleri karşılaştırmaya yeterince dikkat etmediklerini içlerine çekerlerse, insanların bir karar hakkında özellikle kötü hislere sahip olma ihtimalinin yüksek olduğunu keşfettik" diyor.
Model, farklı ürünleri değerlendirmek ve karşılaştırmak için gerçekte ne kadar çaba harcadıklarını belirlemek için katılımcıların göz hareketlerinin modellerini kullanır. Vakit ayıran ve her iki seçeneği de gözünün önünde bulunduran kişi, yüksek dikkat çabası göstermiş, sadece bir seçeneğe takılıp diğerini ihmal edenler daha az dikkatli olarak kabul edilir.
Bu bulguları göstermenin en iyi yolu, günlük hayattan bir örnek düşünmektir: Daha sağlıklı yeme niyetimizi ifade ettikten sonra bile, alışveriş sepetimize düşünmeden bir çörek eklersek ve daha sonra daha sağlıklı alternatifler hakkında düşünmediğimizi fark edersek. , kararımıza düşük güven duymalı ve gözden geçirmeliyiz. Öte yandan, bir dizi daha sağlıklı ürünü dikkatle değerlendirdiğimizin bilincindeysek, ancak çörekleri bir elma veya armuttan daha fazla istediğimiz için onlara karşı karar verdiysek, kararımıza güvenmeliyiz.
Çalışmanın yazarlarına göre, sorgulama yeteneği yoksul Karar verme ve iyi kararlara güvenme, büyük ölçüde bireyin bir karar verdikten sonra öznel değer yargıları ve karşılaştırmaları konusunda ne kadar bilinçli olduğuna bağlıdır. Bu, sinirbilimcilerin iç gözlem olarak adlandırdığı bir şeydir.
Polanía, "Bir kez bir karar verdikten sonra, onun değerinden şüphe duyabilir ve ancak seçenekleri karşılaştırmaya yeterince dikkat etmediğimiz gerçeğinin gerçekten bilincinde olursak, onu revize edebiliriz," diyor. Bu iç gözlem kapasitesi, aynı zamanda kendi kendini kontrol etme yeteneğimizin de önemli bir parçasıdır. Polanía, bu olmadan, örneğin sağlıksız yiyeceklere yönelik tercihlerimizi sorgulamadan hareket etme ihtimalimizin çok daha yüksek olacağını söylüyor. İyi haber şu ki, bu yeteneği dikkat egzersizleri ve meditasyon yoluyla geliştirebiliriz.
Polanía, bu modelin sonunda göz hareketlerini izleyen akıllı gözlüklere eklenebileceğini söylüyor. "Gözlükler, ne kadar dikkatli olduğumuzu belirlemek için modeli kullanabilir ve bir kararı ne zaman sorgulamamız gerektiğini bize bildirebilir" diyor.
Polanía ayrıca modelin aşağıdakiler için faydalı olabileceğine inanıyor: öz-sürüş araba. Otonom araçlarda kullanılan algoritmalar şunlardır: sürekli aracın sensörlerinden gelen sürekli bir veri akışına dayalı kararlar almak. Polanía, "Modelimiz aracın kararlarını değerlendirmesine ve gerektiğinde revize etmesine yardımcı olabilir" diyor.
Araştırma görünür Doğa İletişim.