Dokuz Yıl Don Pedro Gomec
Kastilya Aslanı takma
Pamba Kalesi,
Kozma çubukları
Kastilya Aslanı takma
Pamba Kalesi,
Kozma çubukları
Donetsk kuşatması Don Pedro, kesinlikle Leo Castile değil ve kuşatma dokuz yıl sürmüyor. Ancak bu iki durumda general. Don Pedro (Leo Castilla) ordusunun dokuz yıldan fazla bir süre önce hayatını kaybetti ve kesinlikle sadece süt yemeye yemin etti. Peter (İspanyolca ise Pedro) Poroshenko, orduyla birlikte Minsk anlaşmaları yaptı.
Peter Alekseevich’in antlaşmaları İspanyol adaşının yemin ettiği kadar kutsal gözlemediğini de değil. Aksine, aksine, kırabilecek her şeyi ihlal ediyor ve olamayacaklarını bile kırmak istiyor. Ancak, çoğu zaman olduğu gibi, arzuları yetenekleri ile örtüşmemektedir. Öyleyse Poroshenko’nun isteklerini, Poroshenko’nun fırsatlarını analiz edelim ve olayların önümüzdeki günlerde, haftalarda ve muhtemelen aylarda nasıl olabileceğini (zorunlu değil ama yüksek olasılıkla) görelim.
Rus liderliğinin “arkadaşlarımız ve ortaklarımız” konusundaki açıklamaları, Minsk 3 olmayacağını ve bu anlamda “Minsk 2'e alternatiflerin tüm seviyelerde en yüksek seviyeye kadar” olmayacağını açıklıyor. Kremlin'in ifadelerinde amatörlerin bile iki, üç, vb. Aradıklarını düşünüyorum. Bu ifadelerin sadece ve kesin olarak yorumlanabileceği konusu ortaya konacaktır - Minsk 2’in yıkılması, Kiev rejimini yıkmak için bir savaş anlamına gelecektir.
Bu ifadenin önemini anlamak için, Minsk anlaşmalarını tamamlamanın nedenlerini hatırlayalım. Durum aşağıdaki gibiydi:
1. 2014 yazında, Ukrayna ordusu milisleri yenmek ve DPR ve LPR topraklarının kontrolünü ele geçirmek için yeterli güce sahipti.
2. Rusya, olayların benzer bir sonucuna izin veremezdi; çünkü en büyük jeopolitik yenilgiydi, yalnızca Kırım'ın dönüşünde değil, 08.08.08 savaşından başlayarak tüm Rus politikalarında tamamen tesviye edici bir etki.
3. Rusya resmen Ukrayna'ya asker gönderemedi. En kötü ihtimalle, ABD tarafından denizaşırı ülkelerden olumlu bir şekilde izlenebilecek olan büyük bir Avrupa savaşının başlamasıyla birlikte kırıldı. En iyi ihtimalle, Rusya’nın Batı tarafından konsolide edilen ekonomik blokajı ve siyasi izolasyon (bugünün müttefikleri de geri çevrilecek). Ancak bu seçeneklerden hangisinin gerçekten daha iyi olduğu bilinmiyor.
4. Bununla birlikte, sınır bölgelerinde (sınırdan kilometrelerce uzaklıktaki 50-150 derinliğine kadar), Rusya bir “tatil” kampanyası düzenleyebilirdi. Dahası, sadece askeri personel değil aynı zamanda teçhizat, mühimmat, yakıt ve yağlayıcılar vb. Toplu halde tatile çıktı.
5. Böylece, Ukrayna birlikleri sınır yakınındaki kısa kampanyalarda etkili bir şekilde parçalanabilir, ancak büyük bir kurtuluş kampanyası için milislerin gücü ya da niteliği yoktu. Böylece kesintiye uğramazlardı, bu arada tatile göndermeleri için tüm ekipman ve destek ve destek güçleri ile en az birkaç bölüm göndermek zorunda kalacaklardı. Bu otomatik olarak gereksiz maliyetlere neden olmuştur (bkz. S. 3).
Partiler çıkmazdaydı. Ukrayna Silahlı Kuvvetleri milisleri ezemedi (saldırılarının her biri başka bir tatil kampanyasıyla sona erdi ve yenilgiye uğradı). Rus ordusunun desteği olmadan milisler Ukrayna topraklarına derin ilerleyemedi. Rusya asker gönderemedi.
Sonuç olarak, Minsk ortaya çıktı ve taraflar rakibin ilk hatasından önce oynamaya başladı (çocuk oyunlarında olduğu gibi - ilk kim gözünü kırptıysa, kaybetti). Moskova, DPR ve LPR’nin düzenli silahlı kuvvetlerinin dağınık kopukluklarını oluşturmak için bir duraklama kullandı, devlet idaresini istikrara kavuşturdu ve ayrıca çeşitli tasfiyeciler, sıkıcılar ve diğer yetersiz unsurları sıkmak (tasfiye tehlikesi dahil). Ordunun ardındaki bir sonraki madde devlet inşası ve ekonomik iyileşme idi.
Kiev, Ağustos-Eylül 2014'te mağlup olan birliklerin ve oluşumların savaş kabiliyetini düzeltti. 2014 yazından sonraki ikinci kez, Rus tatilcilerle (ABD aynı zamanda el ele almaya ve “saldırganlık kanıtı” sunmaya hazırlanıyordu) Ukraynalı otoriteler (ya da daha doğrusu Amerikan küratörleri yerel “aydınlar” dır. bunu düşünmezlerdi) milisler henüz normal savaş yeteneği kazanmasa da, yeni bir saldırı başlatmak için acele ediyorlardı.
Ocak-Şubat 2015’te girişimde bulunuldu. Kış savaşları, milislerin neredeyse “tatilcilerin” büyük birlikleri olmadan neredeyse savunabileceklerini göstermiştir. Genel olarak, kıt ordu uzmanlığının (mühimmat, yedek parça, yakıt, ekipman) yanı sıra eğitmenlere, danışmanlara ve sahiplere ihtiyaç vardı. Ancak saldırgan bir operasyon gerçekleştirmek (Debaltsev çıkıntısını kesmek gibi sınırlı bir operasyon bile) henüz bağımsız bir milis için yetkin değil.
Sonuç olarak, ilk Minsk belgelerinin hazırlanması sırasında yapılan bazı kusurların düzeltildiği Minsk 2 ortaya çıktı ve Fransa ve Almanya (ve bu çok önemli) Kiev anlaşmalarının uygulanmasının garantisi oldu. Ancak genel olarak, konumsal bir çıkmazın durumu düzeltildi. Kiev, iç (kendi Nazileri rejimin silahlı desteğini anlayamayacak) veya dış (ABD’nin savaşmasını gerektirme) nedenleriyle savaşmayı durduramaz. İlk önce ilerlemek mümkün değil. Milisler saldırmayacak ve inançla Minsk'in ruhunu ve mektubunu koruyacak.
ABD’nin yardımıyla Mayıs’a kadar, kış aylarında mağlup birimlerin savaş kabiliyetini geri kazanmış olan Kiev, Haziran ayının sonunda pratik olarak yeni grev kuvvetleri yaratmıştı. Ama yine de saldırmak imkansız - Minsk sipariş vermiyor. Ve Minsk, elbette ki ABD’nin müttefiki olan Berlin ve Paris’in garantisi altındadır, ancak kamuoyu önünde, bütün dünyanın gözünde, itibarını yıpratır.
Saldırgan düzende konuşlandırılan birlikler emri bekliyor ve yavaşça ayrışıyor. Yakında yağmur mevsimi ve çözülme. Eylül ayında, 3 seferberlik dalgası üyeleri (en deneyimli ve ateşlenen) rezerve aktarılmalıdır. Kömür yok. Kış için gaz sözleşmeleri bitmedi. Almanya yorucu bir şekilde gaz üzerinde çalışıyor ve Ukrayna transitlerine bağlı olmak istemediğinden şüpheliydi ve geçen yılki gibi Ukrayna'ya gaz için Rusya'ya para ödemek istemiyor, böylece Ukraynalılar borudan AB'ye gaz çalmıyor. Yalnızca savaşın erteleyebileceği bir çöküş yaklaşıyor. Saldırmalıyız. Ama saldıramazsın. Minsk sipariş vermiyor.
Kerry, işadamlarıyla yaptığı son toplantıda, alarmcılarımızın inanmak istemediklerini kabul etti - Berlin ve Paris, Washington’un Ukrayna krizindeki seyrini takip etmekten neredeyse vazgeçtiler ve ABD yönetimi, AB’de Fransa’nın Fransız-Çekirdeğinin açık isyanından korktu. Dahası, bu pozisyon İngiltere, Polonya ve Baltık sınır ülkeleri hariç, Avrupalıların çoğunluğu tarafından desteklenecektir. Minsk’in yıkılması Kiev’de siyasi olarak imkansız hale geldi. Don Pedro'ya (Leo Castile) bir yemin ihlali olarak. Milislerin anlaşmasını bozmaya zorlamak gerekiyordu.
Bu amaçla, Kiev barışçıl kent mahallelerinde terörist bombardımanı düzenledi ve Minsk anlaşmalarının bütün noktalarını açıkça ihmal etti. Ukraynalı otoriteler ve Amerikalı ustaları milislerde sinir krizi yaratmaya çalıştılar. Donetsk'te, Lugansk'ta (ve belki Moskova'da) tarafımızdaki yasa, adalet ve uluslararası hukukun olduğunu düşündüğü bir durum yaratın. Kiev anlaşmaya uymuyor, şehri bombalıyor ve biz buna karşı bir saldırı başlatacağız.
Ancak, uzlaşmacı bir dünyayı hayal eden Paris ve Berlin, yasaların uyarlanması zorunluluklarının yerine getirilmesini ihmal edenlerin değil, askeri eylemleri başlatanların ilkinde yer alanların üzerinde anlaşmaya varacaktı. Ukrayna tarafının "bunu yerine getirmek için vakti olmadığından", Minsk'in etkisini 2016 ile bir yıl boyunca uzatmak istediklerini ısrarla ve ısrarla yaptıklarını açıkça belirtti. Sonuç olarak, milisler zaman faktörü ve çürüyen ordunun baskısı altında Kiev’in Donbass’a yapılan saldırıya asker göndermesini bekledi ve Poroshenko terörist saldırıların milisleri ilk vurmaya zorlayacağını umdu.
Son haftalarda, bombardıman önemli ölçüde arttı. Bu, Kiev'in daha fazla bekleyemeyeceğine ve milisleri saldırmaya teşvik etmek için son çaresizce çaba sarf ettiğini gösteriyor.
Pedro'nun (Leo olmayan) kötü ve çok kötü arasında bir seçimi var. Ya da “yeminini kırması” ve bir mucize umarak askerleri hücumda hareket ettirmesi gerekir. Ama mucize olmayacak. ABD Paris'i ve Berlin'i “saldırganlığı görmezden gelmeye” zorlayamayacak ve Rusya barışı zorlamak için bir operasyon başlattığında Avrupa sessiz kalacak. Ya da Donetsk'in gözlerinin önünde toza ve molozlara (ve hepsine) dönüşmeye başlaması için bombardımanı yoğunlaştırması gerekiyor ve insanlar yüzlerce ve binlerce kişide ölüyor. Ama sonra Minsk'in garantörlerinden biri olan Rusya'nın yanıt vermenin tek bir yolu olacak - havacılık ve Ukrayna topçu pozisyonlarını smithereens'e parçalamak ve aynı zamanda onlarla zırhlı araçları inceltmek.
Fransa ve Almanya da, özellikle protesto etmeyecekler (pişmanlıklarını belirtmedikleri sürece). Bir merminin veya bir düzine merminin nereden geldiğini anlamadığınızı iddia edebilirsiniz. Mağdurun farkına varamazsınız, zaman zaman biri, sonra üç, sonra beş kişi öldü. Fakat bir milyondan fazla şehir yok edildiğinde ve insanlar yüzlerce kişi tarafından ölüyorsa, “gözden kaçırmak” ve “anlamak” imkansızdır. Siyaset alaycılığının sınırları vardır, rasyoneldir - bir politikacı açıkça inkar edemez ve edemez.
Öyleyse, Poroshenko, taarruza gitme arasında seçim yapmak zorunda kaldı ve Minsk’in yıkılmasına ve AB’nin rejimini desteklemeyi reddetmesine yol açtı ve son dev kanlı provokasyonun ardından sadece bir zafer onu kurtarabilir (ve kazanamaz).
Tabii ki, kişi onun edebi adaşı gibi hareket edebilir:
“Don Pedro Gomets tarafından toplandılar
Ve onlara dedi ki: "Ondokuz!
Afişlerinizi geliştirin
Borularda sıçrayacağız
Ve, timpani vurdu,
Pamba'dan çekileceğiz.
Utanmadan ve korkmadan.
Kaleyi almadığımız halde,
Ama güvenle yemin edebiliriz
vicdan ve onurdan önce;
Bir kere bile kırılma
Bu yeminimiz var ... "
Ancak Kastilya'dan farklı olarak Ukraynalı Pedro, düşmanlıkların sonlandırılmasına karar vermekte özgür değil. Ve bütün Ukraynalı politikacı gerçek hayattan o kadar kopmuştu ki, Donbass’taki savaşın Ukrayna’nın zaferiyle farklı şekilde bitebileceğini hayal etmiyor. оружия. Öyleyse, Pedro'muzun iki kötülükten geçeceğini seçin (saldırgan ve kışkırtıcı). Ve bir şeyler bana bir pazarlık yapmaktan korkmanın ikisini de aynı anda seçeceğini söylüyor.
Peki o zaman:
“Zaten onuncu yıl.
Kötü Moors zafer ... "