Büyüdüğümde, Annemin en sevdiği filmlerden biri olan The Bride Of the Bride'ı çok severek hatırlıyorum. Filmin resmi bir VHS kopyasının yanı sıra televizyondan kaydettiğimiz bir kopyası da vardı. Bu nedenle, orijinaline korkunç bir şeylerin gerçekleşmesi olasılığına karşı bir 'yedekleme' yaptık. Bu benim ailemde nasıldı sevgilim. Filmi bir çocukken sevmeme rağmen, Baba Of The Bride'ın serbest bırakılmasından 25 yıl sonra tekrar izlerken hayal kırıklığı yaratan bir sorun yaşandı. Tabii, Steve Martin'in performansı çok eğlenceli ve inanılmaz derecede sevecen bir tatlılık var, ama yaşından bağımsız olarak, Gelin Babası hala endişe verici bir şekilde eski moda hissettiriyor. Ve bu, Baba Of The Bride ilk yayınlandığında 2016 ve 1991'deki standartlara göre.
George Banks'ın (Martin) mücadelesini, 22 yaşındaki kızı Annie'nin evlenmek üzere olduğunu ve muhtemelen sonsuza kadar terk ettiğini keşfettikçe, The Bride of Bride, bu inatçı ve arkaik George'un bu haberlere verdiği tepkiden ötürü büyülüyor olduğunu. Karakterin şaşkınlığını görmek ve gözlerini Annie'nin romantik gözlerle ilgili açıklamalarında yuvarlamak eğlencelidir, ama aynı zamanda onun nasıl kontrol edildiğine de şahit olmaktan çekinmektedir.
George, The Bride of the Bride'da kızının sahip olduğu kadar çok, tüm filmin, olayların sıkıntılı görüşüyle tamamen egemen olduğunu. Sadece genç bir kadının tüm yaşamını Baba'nın bakış açısıyla tanık olmakla kalmıyoruz, aynı zamanda onun düğünü de onun hakkında açıklanamaz bir şekilde yapılmıyor (ki Rahip, Annie'yi evliliğe kimin sunduğunu sorduğunda, o "sanki" onunla evlenmek üzere).
Ve bu, birçok kadın hayatının en önemli kilometre taşlarından biri olan bir kadının, genç bir kadının olgunluğunun, ilişkisinin ve geleceğinin kutlanmasından ziyade, bir Baba'nın kızının sözde kaybıyla ilgilidir. Bu, genç kadınlara bir filmde göz atmak için inanılmaz derecede zehirli bir fikirdir, çünkü temel ajansının genç bir kadın karakterini tamamen ortadan kaldırır ve onun değerini tamamen geçersiz kılar.
Bunun da ötesinde, Gelinin Babası'nın bir düğünü en çok formlardan arındırarak, bir kızı Gets'in kontrolünü ele geçiren bir Babanın gösterdiği gibi ortaya attığı sıkıntılı bir öneri de vardır. Ve Annie'nin nişanlısının bu fikrini, babasının nasıl davrandığını tedavi etme yeteneğine sahip “aşırı, maço adam” olma fikrini tekrar tekrar reddetmesine rağmen, George'un tavırlarına, bakış açısı ile deneyimlerine nasıl tanıklık ettiğimiz konusunda alçakgönüllülük verilir.
Örneğin, Annie ilk kez harika bir adama aşık olduğunu ve nişanlandığını duyurduğunda, George'un tepkisini gördüğünde ebeveynlerine söyleme konusunda gergin bir korku duyuyor. Sadece o kızgın değil, savaşmaya da öyle. Kararını, iyimserliğini ve partnerin seçimine hakaret eden George, angajmanının Annie'ye ne ifade ettiği ve onun için ne anlama geldiği hakkında çok az şey umurunda.
Hatta samimi bir tebrik bile edemez, ya da sadece onun için mutlu olacak kadar kızına güvenemez . Kızının nişan alma konusundaki kişisel kararında söz sahibi değildi ve açıkça kendisine danışılması gerektiğine inanıyordu. Bu tutum sadece kontrol etmek değil, açıkçası biraz korkutucu.
George'un Annie'nin gelecekteki kocası tarafından “yerini alması” konusunda garip davranan George, nişanlısı Brian ile tanıştığı zaman kendisini “Bay Durdurulan” olarak adlandırmasına yol açıyor. Asıl amacı kızının hayatının her yönüne hükmetmek olan bir çeşit robot gibi, ve şimdi nişanlısı da bu işe sahip. Hatta, "yanlış biriyle karşılaştığı için endişelenmeyi bırak ve doğru insanla görüşme konusunda endişelenmeyi bırak" diyerek kızının kötü bir erkek arkadaşıyla yaşadığı potansiyel mutsuzluğunun en azından yine de eğer buysa, onun olması.
Tabii ki, Bride Of the Bride'ın 1991 versiyonu, 1950'den itibaren aynı isimli bir filmin yeniden yapımıydı. Gelin ve Spencer Tracey'in babası olarak genç Elizabeth Taylor'ın oynadığı iki film aynı şeyi paylaşıyor. yapı ve karakterizasyon, 1991 sürümü ile sadece arsa hattına bazı tesadüfi, modern katmanlar ekleyerek.
Bu düşünceyle, Bride Of The Bride'ın ufak tefek değişikliklere rağmen çok modası geçmiş olması pek de şaşırtıcı değil. Film, en tatlısı olsa bile, zorlayıcı bir '50'ler tavrıyla hala ağır hissettiriyor. Ve bu sadece evlilikler, evlilikler ve hatta aile dinamikleri açısından değil, aynı zamanda kadınların temel hak ve kabiliyetleri açısından da - özellikle genç kadınlar.
George'un kızının kadından çocuğa tanımını düzelttiği her zaman, karar verme becerilerini, Brian ve temel değerlerle ilişkisini göz ardı ettiği her zaman, temel özerkliğini, zekasını ve yaşamdaki yetkinliğini tamamen zayıflatır.
Ekrandaki görsel anlatımlar gibi, herhangi bir genç kadının tanıklık etmesi için inanılmaz derecede ürkütücü ve zararlı. Erkek egemenliği, sahiplenme ve kontrol, normalleştirilmesi ya da kutlanması gereken nitelikler değildir ve ne yazık ki, Babanın Babalık tasviri, tam olarak bunu yapmıştır.
;