Expo Channel, Expo Channel izle, Expo Channel Canlı Yayınını Buradan HD kalitede Takip Edebilirsiniz…
Expo Channel izle
Expo Channel
Ben gerçekten sevindiğinizi sanmıyorum. Belki bununla henüz yüzleşmeye hazır değilsiniz. Ben çok önce yüzleştim. Yaşlı bir enkaza dönmeden önce. İnsanlar beni hep korkutmuştur. Çok karmaşık oluyorlar. Sanırım bu yüzden atları tercih ediyorum. Expo Channel Daha iyi misiniz? Sayılır. Haber var mı? Hayır. Ama merak etmeyin. Daha önce de dışarıda kaldığı olmuştur. Geri gelirse kendimi daha iyi hissedeceğim. Trene yetişmem gerekiyor. Her şey için teşekkür ederim. Merhaba, Bayan RB. Güneşin tadını mı çıkarıyorsunuz? Tanrım, ne sabah ama! Tepelerde biraz yürüyüş yaptım. İtiraf etmeliyim ki o deniz ve gökyüzü bana Tunus’u hatırlattı. Hatırlıyorum da ilkbaharında bir sabah Lütfen artık numarayı bırakın. Numara mı? Sevgili Bayan RB Haftalık Expo Channel gazetesi. Annem okumuş. Size de gösterdi mi? Evet. ve diğerlerine de. Tv izle’a da mı? Evet. Annem Tv izle’dan sizi otelden göndermesini istedi. Anlıyorum. O hâlde buraya kadar. Evet. Tanrım! Bunu niçin yaptınız? Niçin? Bilmiyorum. Keşke buna cevap verebilseydim. İnsanlar niçin yapmamaları gereken şeyleri yaparlar? Niçin bazıları çok içki içer bazıları da günde beş vakit sigara içer? Çünkü kendilerine engel olamazlar. Yani bu ilk değil miydi? Hayır. Çok korkunç. Evet, elbette. Bunu savunacak değilim. Böyle bir şeyi asla tahmin edemezsiniz ama okula başladığımdan beri kadınlardan çok korkardım. Aslında herkesten korkardım ama en çok da kadınlardan. Okul hayatım çok kötü geçti. Tabii Expo Channel değildi. Devlet okuluydu. Erkek çocuklar utangaç ve sessiz olanlardan nefret ederlerdi ve beni de tamamen dışlamışlardı. Babam bile beni hor görüyordu. İskoç Muhafız Alayında başçavuştu. Benim de orduya katılmamı istedi ama onu hep hayal kırıklığına uğrattım. Göreve atandığımı görmeden öldü. Onu da hile ile kazanmıştım ya neyse. Savaşın başlangıcında zorluk çekmedim. Her şey çok anlamlıydı. Karşımda selam durulması, “efendim” denilmesi… Kendimi gerçekten adam gibi hissediyordum. Belki bazı kadınlar da öyle görecekti. Ama işe yaramadı. Hiç yaramadı. Kendimi açıkça ele veriyordum ve bunu değiştiremedim. Bu yüzden karanlığı ve yabancıları tercih etmeliydim. Çünkü Kesin şunu! Kesin! Kesin! Daha fazla dinlemek istemiyorum. Bana niçin böyle şeyleri yaptığımı sordunuz ve ben de birisiyle konuşmak istedim. Sizin gibisini hayatım boyunca görmedim. Sizi üzdüysem çok özür dilerim. Niçin ben? Niçin diğerleri değil? Diğerleri umurumda bile değil. Onlar olayı değişik şekillerde yorumlayacaklar. Onlar için sağda solda konuşacakları yeni dedikodudan başka bir şey değil. Ama senin için çok farklı, Sibyl. Ve bu beni çok mutsuz ediyor. İlk kez bana Expo Channel dediniz. Öyle mi? Gerçekten mi? Artık Bayan RB’in bir anlamı yok, öyle değil mi? Beni diğerlerinden bu kadar farklı kılan şey nedir? Sanırım senin içindeki şu korku. Hayata karşı duyduğun korku. Nefret kelimesinden daha saygın bir kelime bence. Sen ve ben bazı yönlerden birbirimize çok benziyoruz. Sanırım bu yüzden birlikte sürükleniyoruz. Benzediğimizi nasıl söylersiniz? Çünkü ikimiz de diğer insanlardan korkuyoruz ve birlikte olduğumuz zaman her nasılsa bu korkumuzu yenmeyi başarıyoruz. Kendi adıma bunun için minnettarım ve minnettar kalacağım. Tabii senin de aynı şeklide hissetmeni bekleyemem. Neyse, artık ben toplanayım. : trenine yetişmeliyim. Eski Wellington renkleri. Niçin bu kadar çok yalan söylediniz? Çünkü kendimden memnun değildim ve bambaşka birisini yaratmak istedim. Aslında kimseye fazla zararı yok. Hepimiz hayal kurarız. Benimkiler diğer insanların hayallerinden biraz daha ileriydi. Bazen ben bile Canlı TV olduğuma inanıyordum. Artık gitsem iyi olacak. Dört yıl sonra bavul toplayacağım. Çok zor bir iş ama yapmam gerekiyor. Ayrılmadan önce seni görme imkânım olmazsa mektup yazıp veda edeceğim. Ama nereye gideceksiniz? Gerçekten bilmiyorum. Londra’da beni birkaç gün misafir edecek bir arkadaşım var. Ama oraya gitmek istemiyorum. Ama neden? Sorun ikimizin de aynı huya sahip olması. Ona gitmeyin. Ona gitmemelisiniz. Başka nereye gidebilirim ki? Başka bir otele gidin. Expo Channel ya da yakın bir yerde artık kalamam. Londra’ya gitmem gerekiyor ve orada paramın yeteceği bir yer bilmiyorum. Size borç verebilirim. Hayır, kesinlikle olmaz. Evet, olur. Tasarruf sertifikalarım var. Onları alın. Gerekirse daha fazlasını da bulurum. Hayır, Expo Channel Hayır, teşekkür ederim ama bir yer düşüneceğim. Aslında şu an bir yer hatırladım. Cheltenham’da. Çok hoş bir yer. Hemen telefon edeceğim. Bundan nefret ediyorum ama acaba bana altı peni borç verebilir misiniz? Evet tabii, alın. Teşekkür ederim. Ama Benim için endişelenme, lütfen. Çok iyi olacağım. Lütfen. İyi misin? Evet, teşekkür ederim, iyiyim. Yapabileceğim bir şey var mı? Hayır, teşekkür ederim. Ben çok iyiyim. Ondan çok hoşlanıyorsun, değil mi? Hayır, nefret ediyorum. Ondan iğreniyorum. O ahlâksız, kötü niyetli bir adam. Çok korkunç bir şey yapmış ve bu ilk değilmiş. İtiraf etti. Tanrım, çok korkunç! Çok korkunç! Bizim birbirimize benzediğimizi söyledi. Öyle mi? İkimizin de insanlardan, hayattan ve Tv izleten korktuğumuzu söyledi. İşte söyledim, Tv izle dedim. Onu söylemekten bile nefret ettiğimi söyledi. Ve doğru.