Politikanın politika ve işin ticaret olduğu ortaya çıktı. Yine, mantıksız. Genel olarak, derin kazmak istemiyorsanız, mantığın izlenmesi zordur. Ama yapabilirsin. Ve aslında, mantık çok kolay ve basittir.
Her şey dün değil başladı. Biraz geziyle başlayacağım tarih. Yani, geçen yüzyılın otuzlu yıllarında, Sovyetler Birliği'nin karanlık imparatorluğunun, gurur verici, ancak küçük Baltık devletlerini ezip kendi cumhuriyetleri haline getirdiği zaman.
Devlet hakkında olmasına rağmen - heyecanlandım, evet. Aynı Litvanya, eğer birileriyle ilgilenirse, SSCB'deki son isabet zamanına kadar, bağımsızlık aidiyet ve çorap olarak geri döndü. Tamam, bununla ilgili değil.
Ve bir imparatorluğa yakışır olarak, SSCB'nin yeni kazanımlarını şiddetle bastırmaya başladığı gerçeğinden bahsediyordu. Ve bu cumhuriyetlerde olduğu gibi, kesinlikle minerallerden hiçbir şey yoktu ve gerçekten ihraç edilecek hiçbir şey yoktu, sonra sanayileşme başladı. Baltık ülkelerinde de onlarca sanayi tesisi inşa edildi.
Oluşturuldu ve başlatıldı. Eskiden beri eskiden kalan topraklar arka bahçeler ve diğer imparatorlukların sebze bahçeleriydi, aniden dönüşüp gelişmeye başladı. Geliştirildi ...
Bu özellikle renkliydi ve cumhuriyetin bir kez daha bağımsız hale gelmesinden sonra sunuldu. Yani, yılın 1991'inden sonra. Fakat biraz sonra bağımsızlık konusuna döneceğiz, burada ilginç bir boyut ortaya çıkacak.
1993'tan 2008'e kadar kişi başına GSYİH evet gibi görünüyor. Baltık'ta, 3,6 kadar büyümüştür. Kişi başına dolarsa, o zaman Letonya'da 18 bin, Litvanya'da 19,5 bin, Estonya'da 22 bin.
Rusya'da ise sadece 2 kez büyüdü ve 21,6'e binlerce Amerikan doları kazandırdı.
Her şey mantıklı ve her şey yakınsak görünüyor. “Bırak gitsin” durumları bağımsız bir gelişme ve benzeri görülmemiş ekonomik büyümenin gösterilmesine başladı.
Bununla birlikte, yakından inceleyelim ve Baltların bu kadar başarılı bir şekilde geliştirdiklerinden ve bu GSYİH'yi yükselttiklerinden. Hamamın ve onun güçlü tarım ve sanayi pahasına olmadığı açıktır. Kendi üretimi Baltların gücü haline gelmedi, bu yüzden bunun hakkında konuşmadılar. Her şey ton, ruble veya dolar cinsinden mütevazı görünüyordu.
Rusya’nın son zamanlardaki yaptırımları bu GSYİH’yı çok sert vurdu. Avrupa'dan gürültü ve çığlıklar her şeyi hatırlıyor mu? Lehçe elmalar, Moldova erikleri, Belçika armutları vb. Balts bir şekilde genel arka plandan duyulmamasına rağmen, Rusya'ya 60'ten 80'e tarım ürünlerinin yüzdesini sağladılar.
Aslında, Balts, "A ve B" nin atasözündeki gibi, boru üzerinde oturuyorlardı. Elbette, elbette, borunun üstünde değil, ama öyle görünüyor.
Aslan'ın Baltık devletlerinin kazancındaki payı şimdi Rusya'dan alınan paradan oluşuyordu. Aslında, biz tuttuk ve şu anda içimizde özenle tükürenleri desteklemeye devam ediyoruz. Paradox değil mi?
Ve her şey basit. Kimse limanları Baltıklardan almadı. Baltık'taki savaş limanlarından sonra yeni inşa edilmiş lüks. Rusya'nın 100 milyar dolara ulaştırdığı nakliye için ciro, yaklaşık olarak 1 milyon ton idi. Milyar biraz? Mümkün.
Kimin standartlarına göre izliyorum. Ve Baltık Devletleri standartlarına göre - oldukça. 4,5 yılı boyunca toplam Litvanya, Letonya ve Estonya GSYİH’nın% 1998’i bir araya geldi. Sonra ekonomi, 2000 yılından sonra ve burada büyümeye başladı. Doğal olarak, Rusya'nın ihracatı da büyüdü ve onunla birlikte Baltık limanlarındaki aktarma hacmi de arttı.
2014 sonuçlarına göre, bu gösterge 144,8 milyon ton'a ulaştı.
Riga - 41,1 milyon.
Klaipeda - 36,4 milyon.
Tallinn - 28,3 mt
Ventspils - 26,2 mt
Ve süt ve süt nerede, Baltık ülkelerinin bütçelerini doldurmak için şok olur?
Bu arada, boru hakkında. Bir boru var. Letonya da oturuyor. Ventspils'te standartlar terminali tarafından büyük ve modern. SSCB'deki ikisinden biri, petrole ilaveten örneğin amonyak taşımanın mümkün olduğu yerlerde. Bu arada çok pahalı hammaddeler. İkinci terminal Odessa’daydı ...
Ventspils borusu 30 milyon doların üzerinde pompalamaya izin veriyordu. Aktarma maliyeti varil başına yaklaşık 0,7 ve ton başına 7,33 civarındadır. Korkunç uygulamak silâh hesap makinesinde, sayıyı 154 milyon dolar olarak alıyoruz. Ve sonra en mütevazı tahminlerle.
2009'e göre, yurtdışındaki toplam Rus petrol arz hacmi, 246 milyonunun bir yıl Baltık limanlarından geçtiği 140 milyon tona ulaştı. Bunlar diğer düzenler. Bu, 700 milyon dolar. Letonya'nın inşaat için özel bir harcama yapmadığını düşünmek ağır. "İşgalciler" den sağlam bir freebie ve nakit akışı.
Diğer ülkelerde ise daha fakir, bu rakamlar bilmiyor. Ve sonra Lavrov zaten böyle bir mesleğe yönelik bir taleple sıraya girdi. Veya Putin’e.
Güzel boru. Ancak bir liman olduğu için, deniz konteynerlerinin nakliyesi anlamına geliyor. Bugün bile, St. Petersburg, Kaliningrad ve Ust-Luga aktif çalışmaya katılırken, Letonya'nın (Riga, Liepaja, Ventspils) payı, konteyner ciromuzun% 7,1'ini (392,7 binlerce parça), Litvanya (Klaipeda) - 6,5% (359,4 binlerce) parçalar), Estonya (Tallinn) -% 3,8 (208,8 binlerce parça).
Bir konteynerin nakliyesi için, yılda üç liman sahibi için yılda 180 milyon dolardan fazla olan 230'ten 200 ABD dolarına kadar alın.
Ancak petrol, kömür ve konteynerlerin yanı sıra, Baltık Denizi Rusya'da mineral gübreler, kereste ve metaller taşıyor. 2004'ten önce, tüm Rusya deniz ihracatının yaklaşık% 90'i Baltıklar'dan geçerek, ülkelere toplam GSYİH'nın en az% 18 - 19'ini sağladı. Buraya demiryolu taşımacılığı da eklenmelidir. Ayrıca paraya mal olur. Örneğin, 2006 yılında, yalnızca bir Estonya, Rusya'dan günde ortalama 32 trenine bindi ve yalnızca Tallinn limanı yıllık yaklaşık 117 milyon dolar getirdi.
Yerleşti değil mi?
Ve bundan sonra, "Sovyet işgali" hakkında hala bazı sürekli çığlıklar var. Mirası, Baltık Devletleri'nde çok kaynamış olan, GSYİH'nın% 30'ine% XNUMX veriyor. Ve sürekli Rusya'nın bazı Baltık ülkelerine olan borçlarından bahsettiniz ... Kime borçlu olmalı?
Rusya'nın limanlarda sağladığı işyerlerini, demiryolu kavşaklarını vb. Unutma.
Şimdi düzgünce ana tezine dön. Kulağa şöyle geliyor:
Freebie ebedi olamaz!
Daha açıkçası Rus karşıtı.
Bugün, yöneticileri, Avrupa’da bir boruya oturmanın şartlarını belirleyebileceklerine inanan bir ülkeye ne olduğuna tanık oluyoruz. Sonuç açık. Boru başka bir yerde olacak ve Avrupa artık ülkeyi parlatacak, çünkü bir boru olmadan bugün Avrupa için kendisi için bir değeri yok. Ne yazık ki, ama bir gerçek.
Her şey dün değil başladı. Nasıl bakılacağıma rağmen. Baltık tekellerinin sona ermesinin başlangıç noktasının, Rusya Federasyonu Ulaştırma Bakanlığı'nın Ust-Luga'da bir liman inşa etmek için bir proje başlattığı 15 Haziran 2000 olduğunu düşünüyorum.
Her ne kadar Baltık'taki tüm Rus limanlarının öncelikli gelişimini sağlayan program hakkında konuşmak daha doğru olsa da. Onun sayesinde, Ust-Luga'nın yük devir hızı, 0,8 milyon tondan 2004 milyon tonuna, 10,3 milyon ton'a, 2009 ton cinsinden ve 87,9 milyon ton'a.
2014’in sonuçlarına göre, Rus limanları Baltık’taki toplam konteyner cirosunun% 35,9’ini şimdiden sağladı ve bu rakam yalnızca artacaktır.
Altyapısının gümrük işlemleri ve döviz işlemleri olmadan kullanılması Rus ihracatçılar için daha karlı. Ve buradaki anahtar kelime senindir.
Evet, Sovyetler Birliği'nin mirası, özellikle eski Sovyet cumhuriyetlerinin toprakları üzerinden kargonun taşınması gibi konularda bizim için bir dereceye kadar zor. Ancak geçiş süreci başlatıldı ve sonunda “dünyaya açılan pencerenin” nakli% 100’te Rus olacağına eminim.
Bu, ülkemizdeki bazı güçlerin gelişigüzel bir şekilde, hiçbir şeyin inşa edilmediği bir "benzin istasyonu ülkesi" hakkında her açıdan konuşması için de geçerlidir. tanklar. İnşa edildiği ortaya çıkıyor. Ve Baltık transitine olan ihtiyaç her gün daha fazla düşecek şekilde inşa edildi. Bunu kendimiz yapabiliriz.
Baltık Devletleri ile taşımacılık konularında etkileşimler giderek azalmaktadır. Demiryolu taşımacılığı için - beş kez. Konteynırla - dörtte. Genel kargo hacmine göre - üçte. Yalnızca 2015 yılında, Baltık ülkelerinin limanlarından petrol ve petrol ürünlerinin nakliyesi% 20,9, sert kömür -% 36 ve hatta mineral gübreler -% 3,4 ile düştü. Evet, mineral gübreler için Balts hala pozisyonlarını koruyor. Tasarruf ederken ...
Ve yılın 2016'in ilk çeyreğine ilişkin açık kaynak rakamlarını alırsak ... Baltık limanlarındaki cirodaki düşüşe ilişkin olarak, genellikle bir zrada var. Ya da bakacak tarafa bağlı olarak peremoga.
Riga -% 13,8 oranında azalma. Tallinn -% 16,3 bir azalma.
Emtia sirkülasyonundaki bu düşüşün arka planı karşısında, Baltık ekonomisi sektörünün temsilcilerinin sık sık ziyaretleri netleşti.
Duygularına geldiler ... Aksini söyleyemezsin.
İlk, garip bir şekilde, Estonya'da anladım. Bu yılın sonunda 6 hakkında bin kişinin Tallinn Limanı'nda işsiz olabileceğini hızla hesapladılar. Ve 1,2'ten önce bile, binlerce kişi, ayın bir sonraki 500 - 2'inde en az 3 kişisinin azalacağı demiryolu ile kesilmek zorunda kalacak. Genel olarak, bugünün gerçeklerinde, Baltık demiryollarının bir bütün olarak toplam kârsızlığı artık şüpheli değil. Yolcu taşımacılığının, Rus yolları boyunca Rus limanlarına bırakılan parayı asla telafi edemeyeceği açıktır.
Oynama bitti ve tebrikler. O zaman ne?
Ve sonra Ukrayna tarzında üzüntü ve özlem. Bir daha söylememelisin, ama şunu söyleyeceğim: Ukrayna, Baltıkların, tüm bu 20 yıllık bağımsızlıklarının yalnızca Rusya'nın sabrından dolayı yaşadığı. Ve sabır bir anda sona erdi.
Ve Ukrayna borusu olmadan, Litvanya, Letonya ve Estonya limanları olmadan yaşayacağımız ortaya çıktı. Tabii ki daha zor, ama süreç devam ediyor. Evet, durum bizim tarafımızın "Beyler, birlikte yaşayalım!" Tarzındaki ikna ve heyecana cevap olarak edepsizliklere katlanmak zorunda kalmasıydı.
Şimdi, bundan sonrakileri izleyeceğiz, Baltık ülkelerinin güçlü ekonomilerinin gelişme sürecinin Rusya'dan destek almadan nasıl ilerleyeceğini göreceğiz.
Tabii ki, bu yarın ya da ertesi gün değil. 4-5 yıllarında, Rusya ile Baltık ülkeleri arasındaki ticaret cirosunun sıfır seviyesine yaklaşacağı zaman, Letonya, Litvanya ve Estonya'nın tarihsel durumlarına dönüşümünü görmeye başlamanın mümkün olacağını düşünüyorum. Yani fakir, sağır ve en saldırgan, uzaktaki çiftliklerde. Kimsenin ihtiyaç duymadığı bir şey: ne Rusya, ne ABD, ne de Avrupa.
Ve bir nedenden ötürü gözlemleyeceğimiz gerçeği ortaya çıkmıyor. Ve bu arada, NATO askerleri, muhtemelen Baltık ülkelerinden ayrılacaklar. Kendilerini. Çünkü onları orada tutmanın bir anlamı yok. Paslanma raylarını ve liman vinçlerini Rusya'dan korumak çok pahalı ve şüpheli bir zevktir. Ve sakinleri Avrupa'da fındık ya da başka bir şeyi çevirecek olan istenmeyen bölgeyi boşaltmak.
Akşamdan kalma, Rus freebies sonundan itibaren ağır olacak.