Düşündüğümüzden daha kötü yeriz. Otomobillerimizin süpermarket raflarındaki, buzdolaplarımızdaki ve kilerimizdeki içeriğini, çoğu üç sihirli bileşen sayesinde tüketimini normale döndürdüğümüz ultra işlenmiş dolu: reklam, bu ürünlerin yüksek kullanılabilirliği ve çocukluk. Ve bu, diyetisyen-diyetisyen için Carlos Rio (Huelva, 1991) içinde yaşamak gibidir matris çünkü “biz gerçek yiyecekleri değil, gözümüzün önüne konan ürünleri yedik”. Demek ki içeri girdi Gerçek yemek ye (PAİDİS, 2019), bu beslenme uzmanının yıllardır yaydığı her şeyi özetleyen bir kitap hareket realfooding, ve bu, diyetimizin gerçek yiyeceğe dayanmasını ve aşırı işlem görmemiş ya da anneannelerin mutfağına geri dönmesini sağlamak için bilgi ve fikirlerden başka bir şey değildir. Bu kadar basit ve karmaşık olan bir şey, bunun gibi ve “gıda endüstrisinin karanlık tarafına karşı bilgi ve vicdan ile mücadele eden” gerçek bir devrim anlamına geliyordu.
Kitaba görünmez bir gerçeklikten bahsederek başlıyorsunuz: “modern toplumumuz yemekleri hakkında aldatıyor.” Farkında olmadan düşündüğümüzden daha mı kötü yiyoruz? Size soruyorum çünkü çok iyi yediğimize inanıp inanmadığımızı bilmiyorum çünkü ...
Bence bu böyle ve bu yüzden kitabın amacı insanları diyetlerinden haberdar etmek. Diyetlerini geliştirmek isteyen ancak bilinçsizce her gün ultra işlenmiş yiyecekler yiyen insanlar var. Bu insanlar uzaklaşıyor pazarlama Vitamin veya lif, eko, biyo, ışık,% 0 vb. açısından zengin olduklarını söyleyen etiketlerle fethedilen ürünlerin arasında, bu ürünlerin sağlıklı olduğu anlamına gelmez.
Reklamcılık diyetimizi çok mu etkiledi?
Reklam, ultra işlenmiş ürünlerin satışını artırmak için esastır. Aslında, gıda reklamcılığına yatırılan milyonlarca avro, yatırım yaptığınızdan daha fazla para kazanmazsanız, yatırım yapmayacaktı. Bu tanıtım bizi şaşırtıyor ve onlar olduğunu düşünerek sağlıklı olmayan ürünler seçiyoruz.
Reklamcılık bizi şaşırtıyor ve sağlıklı olduklarını düşündüklerini düşünüyoruz.
Gıda endüstrisi, beslenme bilimini kendi yararına kullanmakta akıllıca olmuştur: besinlerin ve kalorilerin dilini kullanır ve onu sağlıkla ilişkilendiririz. Bir ürünün, kolektif imgelem tarafından pozitif ve sağlıklı bir şey olarak kabul edilen C vitaminini vurguladığını hayal edin. Normalde bir portakal düşünürsünüz, ancak bir portakal sadece C vitamini değil, aynı zamanda lif, antioksidanlar ve aynı zamanda bu yiyeceği “nasıl” yediğinizdir. Portakal bir meyve suyu kabı içindeyse ve bu C vitamininin altını çiziyorsa, gerçeğin portakalın rakipsiz olduğu durumlarda, derhal bu ürünün kötü olamayacağını düşünüyorsunuz. Sorun burada yatar ve kitabın sebebi de budur, çünkü gerçekten önemli olanı kurtarmak zorunda olduğumuza inanıyorum, bu da yemeğin ne olduğunu bilmekten başka bir şey değil.
hareket realfooding sağlıklı beslenmeyi öğrenmek
Kitap, yıllardır yiyecek konusunda ifşa ettiğiniz her şeyin özeti ya da prequelidir. Hareket nasıl doğar? realfooding?
Konsültasyona başladığım anda doğdu ve kendileriyle ilgilenmek isteyenlerin olduğunu ancak seçimlerinin en uygun olmadığını gördüm. Birçoğunun besinlere çok fazla odaklandıklarını ya da düşük yağla yemek yeme, fındık yememe, çünkü "çok fazla kalorileri var", geceleri karbonhidrat alma ya da zorunlu olarak kahvaltı atlamamaları gibi efsanelere hâlâ bağlı olduklarını gözlemliyorum. . Gerçek şu ki, tüm bunlar sağlığımız üzerinde hiçbir etkiye sahip değil, asıl etkisinin yediğimiz yiyeceğin türü - ve bunların kalitesi -. Yemeğin kalitesine odaklanarak, özellikle tüm ultra işlenmiş ürünlerden uzaklaşarak, istişarede birçok fayda gördüm.
Gıda endüstrisi besin ve kalori dilini kullanır ve bunu sağlıkla ilişkilendiririz
Sonra gerçek geldi: Süpermarkete gittim ve alışveriş sepetlerini gördüm. Sonra bir yerde yaşadığımızı fark ettim. matrisve günde altı kişiye, belki on kişiye yardım edebilirim, ama aldatılmış olan tüm bu insanlara yardım edemem. O andan itibaren istişarede yaptığım her şeyi sosyal ağlarda keşfetmeye başladım. Uygulamamı ziyaret eden kişilerin sahip olduğu bilgiyi yayan, gerçek gıda ile gıda endüstrisinin karanlık tarafına karşı bilgi ve vicdanla mücadele edebilecekleri arasındaki farkı öğrendiklerini bildiren bir hareket yaratmak istedim.
Yarım milyondan fazla insan Instagram hesabınızı takip ediyor.Başardığın başarının olacağını hayal ettin mi? Sizce neyi tercih etti?
Neler oluyor, hayal etmedim, ama emin olduğum şey, uygulamamda işe yarayan şeylerin, büyükannemden ilham alan yiyecek vizyonunun (besinler veya kaloriler hakkında hiçbir şey bilmeyen ama pişirilen) Gerçek yiyecek), insanlar üzerinde bir etkiye sahiptir. Bu çok basit, uygulanabilir bir mesaj ve sanırım mizah ile de uygularsanız, mesajın geldiğini düşünüyorum. Sonunda işlenmiş endüstrisi ile aynıdır, ancak benim durumumda gerçek gıdaları savunmak.
Ne tür olursa olsun haftada üç porsiyondan fazla et yemeyi tavsiye etmiyorum.
Sağlıklı yemek için fikirlerden yoksun muyuz, yoksa her şeyi halletmek zorunda mıyız?
Bence çoğu zaman ne yiyeceğimizi bilmemek biraz; Bu yüzden Instagram hesabımda basit tariflerim var. Bazı mercimek, güveç, güveç ... Bu bilgiler küçük yaşlardan beri çocuklara aktarılmıyor ve bağımsız olduğunuzda bu bilgi olmadan ayrılıyorsunuz. Bu sizi önceden pişirilmiş, ultra işlenmiş yiyeceklere götüren şeydir. Bu ihtiyaçtan, başarının olduğuna inanıyorum. realfoodingÇünkü sağlıklı ve lezzetli yemek yemeyi öğrenmek isteyen birçok insan var.
"İyi işlenmiş"
Gerçek gıdaların sınıflandırılmasında, faydalı veya zararsız bir işleme tabi tutulan gıdaları içeren "iyi işlenmiş" bir bölümü içerir. Buna bir tekneden elde edilen süt, yağ veya baklagiller, aynı zamanda İber jambonu da dahildir. Sosis ve bu nedenle en iyi kaçınılması gereken bir süreç değil midir?
Bunu dahil ettim çünkü bu işlenmiş etlerin önyargılarını bize anlatan çalışmalar, tüm işlenmiş etleri kapsıyor, aynı yükseklikte bir ürün olan jambon veya sosisleri ve meşe palamudunu jambonu koyuyor. Jambona dayanan bazı çalışmalar var, ancak tüketimleriyle ilgili hiçbir parametre değişikliği gözlemlenmedi. Ancak, bundan bağımsız olarak, ne olursa olsun, haftada üç porsiyondan fazla et yemeyi tavsiye etmiyorum. Ve eğer en azından büyük miktarda nişasta, nitrit vb. İçermeyen bu tür işlenmiş etleri tüketeceklerse.
Sizce ne tür bir fark deli birinden iyidir?
İyi bir ultra-işlem olmamasına göre - hepsi delilik - en kötüsü, şeker, rafine bitkisel yağ, rafine un, katkı maddeleri ve tuz gibi bileşenlerin yüksek miktarlarda (% 10'dan fazla) mevcut olduğu ürünler olacaktır. İyiyi kötülerden ayırmak için, hangi malzemeleri taşıdıklarını ve hangi miktarlarda olduklarını görmelisiniz.
Şeker aynı zamanda kitapta ele aldığınız bir sorudur ve "bugün sekiz yaşında bir çocuğun tüm hayatı boyunca dedesinden daha fazla şeker aldığını" iddia etmektedir. Çerezler, tahıl gevrekleri, kakaolar, alkolsüz içecekler ... okullar ve evlerde o kadar normalize edilir ki, tüketimini azaltmak veya ortadan kaldırmak için ütopya olup olmadığını bilmiyorum.
Bence risk algısı yok. İnsanlar bir McDonalds'a gitmenin, gazlı içecekler içmenin, bibloların ... çok rahat bir şey olması gerektiği düşüncesine sahip olabilir, çünkü sağlıklı değildir. Ancak, bu şeyler "ara sıra" olarak görülse de, çocuğunuza her gün şekerli kakao, kek, kurabiye veya kahvaltı hamur işleri şeklinde tatlılar verebilirsiniz.
Çocukluktan itibaren kişilik oluşumunda çok çalışmak zorundasınız, böylece çocuklar ücretsiz seçimler yapabilir ve evde ebeveynler gerçek yiyecek teklif etmeli ve tüketmelidir.
Kültürel ve duygusal olanı etkilediği için yemeğin abur cubur olduğu algısının olmadığı yer burasıdır: Çerezleri ile kakao içtiğim bir çocuk olarak fena değil. Bu zihniyetin değiştirilmesi çok karmaşıktır çünkü nüfusu, onu alsalar bile tavsiye edilmediği konusunda ikna etmeniz gerekir.
Diyet geliştirin alışveriş sepetinde başlar
"Sosyal bulaşıcılık" olan çok ilginç bir şeyden bahsediyorsunuz. Bununla, daha sağlıklı bir şekilde yemek yemek isteyen kişilerin, bir yeme bozukluğunun dışlanmaması veya etiketlenmemesi, sosyal "empoze" yoluyla sağlıksız yiyeceklere yenilmelerinin nasıl sonuçlanacağını kastediyorsunuz.
Bu bağlamda, Devletin işbirliği, gerçek gıdalar lehine ve aşırı işlenmiş olanlara karşı sosyal politikalar yaratarak çok yardımcı olacaktır. Bunu herkes için kolaylaştırırdık. Bu nasıl yapılır? Peki, sağlıklı alışkanlıklar öğreten veya aşırı yoksulların fiyatını yükselten veya kurumlardan başlatılan kampanyalar yoluyla nüfusu besleyici bir şekilde eğiten konular aracılığıyla.
Sağlık, günlük tükettiğimiz yiyecek olan alışveriş sepetinde başlıyor.
Aşırı işlenmiş insanlar çok normalleştiğinden, bunu zor buluyoruz, çünkü bir meyve ya da eğlence amaçlı havuç çubukları taşıyan çocuklar neredeyse nadirdir; ve nasıl farklı görüneceklerini, seçimlerini ve tercihlerini şartlandıracak.
Kolektif seviyede bu önemli bir farkındalık çalışması gerektirir. Bireysel düzeyde de, çocukluktan itibaren kişilik oluşumuyla ilgili yapılacak çok iş vardır, böylece çocuklar ücretsiz seçimler alabilir.Aile aynı zamanda bu etkinin bir parçasıdır ve evde ebeveynler ve gerçek yiyecekleri tüketmelidir.
Diyetini değiştirmesi gerektiğinin farkında olan ancak nereden başlayacağı konusunda hiçbir fikri olmayan bir kişiye ne tavsiye edersiniz?
İlk adım, sağlığın alışveriş sepetinde başladığını düşünmektir; günlük tükettiğimiz yiyecek. Ancak sadece “ne yenir” değil aynı zamanda yemesi bırakılmış olan şeylerdir ve satın alma durumunda ultra işlenmiş ürünler satın almayı kesin olarak keserdi.
Her zaman genel bir kural koymuştum, ki bu değişkenlik gösterebilse de oldukça gerçekçi: beş malzemeden fazla içeriyorsa, muhtemelen aşırı işlenmiş
Süpermarkette dolaşırken ultra işlenmiş olanları sadece etikete bakarak kolayca tespit edebilirsiniz: un, şeker, katkı maddeleri ... Her zaman genel bir kural koymuşumdur, değişken olmasına rağmen oldukça gerçekçidir: beş malzemeden daha fazla içeriğe sahipse, muhtemelen bir aşırı işleme tabi tutulur. Onları rafta bırakın, ve onları tüketecekseniz, günlük olarak değil, ara sıra gerçekleşen bir gerçektir.
Kendilerine soran insanlar var: ne, nasıl? Eh, kolay: meyveler, sebzeler, yumurtalar, balıklar, sebzeler gibi gerçekten sağlıklı olan şey ... Neyin sağlıklı, neyin sağlıklı olmadığını, ancak nasıl sunulduğunu ve nasıl tüketildiğini söylemek yeterli değildir. Sosyal yardım ve kitabın çalıştığı yer burasıdır: gerçekten sağlıklı seçimler yapmanıza yardımcı olmak ve onları pişirmek veya hazırlamak için öğrenme (veya yeniden öğrenme).