Heykellerin hep kör olması gerçeğine neden bu kadar şaşırdım bilmiyorum. Rönesans zamanında yapılan erkek cinsi heykellerin kasına, pipisine uğraşılacağına yüzlerine gerçek bir bakış yerleştirselermiş ya. Yukardaki heykel ''herakles and hydra'' oluyor. Gördüğüm en kör heykel olabilir bu. Ama kası eksik değil görmekteyiz ki. Tanrı vücudunun olması kör olmasını mı gerektiriyor acaba?
Şöyle ki.
Michalengelo bu bahsettiğim körlüğü biraz olsun gidermiş rönesans oğlanıdır. Ancak körlüğü yok ettiği heykelin vücuduna bakalım:
Daha bir taze, daha bir oturmamış bir vücut yapısı söz konusu. Ben bundan olgunlaştıkça körleşme sonucunu çıkarırım. Michelangelo'nun diğer heykellerinde yaşlılık-körlük görülebilir.
En büyük derdim buydu şu an ve heykellerin körlüğüne tez üretme zorunluluğunda hissettim kendimi! Evime kör olmayan bir heykel yaparım belki. Mükemmel vücuda sahip bir heykelin evimin bir köşesinde çevreyi görebildiğini düşünmek şu an için iyi bir fikir gibi geliyor bana.
''Kör bir heykel gibi sakin ve içe dönük'' olan şahsıma bir bakış katar ha.