Kutsal Ruh , Hıristiyan inancına göre Üçlü Birliğin üçüncü kişisi olan Paraclete veya Holy Ghost olarak da adlandırılır . İyileştirmenin, kehanetin, iblislerin kovulmasının (şeytan çıkarma) ve dillerde konuşmanın (glossolalia) özellikle Ruh'un faaliyetiyle ilişkilendirildiği Havarilerin İşleri'nde Kutsal Ruh'un sayısız dışkıdan bahsedilir. Sanatta, Kutsal Ruh genellikle bir güvercin olarak temsil edilir.Bu Konuyla İlgili Daha Fazla Bilgi Edinin Hristiyanlık: Tanrı Kutsal Ruh Kutsal Ruh , Hristiyan teolojisindeki en zor ve zor temalardan biridir, çünkü ...
Hıristiyan yazarlar, İbranice Kutsal Yazılarda RABbin Ruhu'na yapılan çeşitli referanslarda Kutsal Ruh öğretisinin bir beklentisini görmüşlerdir. İbranice kelime ruaḥ(genellikle “ruh” olarak tercüme edilir), özellikle peygamberlik sözüyle veya mesihî beklenti ile bağlantılı olarak, yaratılışı yaratmada veya canlandırmada, Tanrı'nın özgür ve engelsiz faaliyetine atıfta bulunan metinlerde bulunur. Bununla birlikte, Kutsal Kitap Yahudiliğinde ayrı bir ilahi kişiye açık bir inanç yoktu. Aslında, Yeni Ahit'in kendisi bu bakımdan tamamen açık değildir. Bu tür bir inancın bir önerisi, Yuhanna'ya göre İncil'de bulunan başka bir yardımcı veya şefaatçinin (paraclete) vaadidir. Kutsal Ruh'un Havarilere ve diğer havarilere indiği Pentekost (Elçilerin İşleri 2), bu vaadin yerine getirilmesi olarak görülür.
Kutsal Ruh'un özü itibariyle Baba ve Oğul'a eşit ve onlara tabi olmayan ayrı bir ilahi kişi olduğu tanımı, onun ilahiliğine meydan okumaların ardından, 381'de Konstantinopolis Konseyi'nde geldi. Doğu ve Batı kiliseleri o zamandan beri Kutsal Ruh'u Baba ile Oğul arasındaki bağ, kardeşlik veya karşılıklı yardımlaşma olarak gördüler; onlar kesinlikle Ruh içinde birleşirler. Kutsal Ruh'un Üçlü Birliğin diğer bireyleri ile ilişkisi Batı'da hem Baba hem de Oğul'dan ilerlerken anlatılırken, Doğu'da alayın Baba'dan Oğul'a kadar olduğu kabul edilmiştir.
Çoğu Katolik ve Ortodoks Hristiyan, Kutsal Ruh'u bu tür spekülasyonlardan çok kilisenin kutsal yaşamında deneyimlemiştir. Havarilere ait zamanlardan beri, vaftiz formülü Teslis'tir ("Seni Baba, Oğul ve Kutsal Ruh adına vaftiz ediyorum."). Protestanlar tarafından bir ayin olarak kabul edilmese de, doğrulama (Doğu Ortodoks Kilisesi'nde) Kutsal Ruh'un kilisedeki rolü ile yakın ilişki içindedir. Doğu Ortodoks Kilisesi, Ruh'un inişinin, ibadet eden cemaat ve epiclesis olarak bilinen duada öküz ekmeği ve şarap üzerindeki rolünü vurguladı.
Hristiyan kilisesinin ilk yüzyıllarından beri, kurumsal kilisede özgürlük, aktif yardımlaşma veya canlılık eksikliğinden hoşnut olmayan çeşitli gruplar, Kutsal Ruh'un devam eden dışkılarına daha fazla duyarlılık çağrısında bulundular; bu tür hareketler arasında 19. ve 20. yüzyılların Hazretleri ve Pentekostal hareketleri vardı. Kutsal Ruh'la “dolu” olmak, kişinin kurtuluşunun sonucu olarak görülür. Ayrıca Trinity'ye bakınız .Bu makale en son Editör Yardımcısı Melissa Petruzzello tarafından revize edilmiş ve güncellenmiştir.