Yüzünü Güneşe dön
Gün boyunca aklınızdan şöyle düşüncelerin geçtiğini farkedersiniz:
“İnsanlar daha merhametli olmalı,
çocuklar terbiyeli davranmalı,
komşularım bahçelerine daha iyi bakmalı,
çalışanlarım sorumluluk almayı bilmeli,
patronum benim tarafımdan da bakabilmeli,
döviz yükselmemeli,
çocuğum en yüksek notu almalı,
rüzgar esmemeli,
daha zayıf olmalıyım(ya da güzel),
marketteki kasa kuyruğu daha hızlı ilerlemeli,
kocam(veya karım) benimle hemfikir olmalı.”
Bu düşünceler, gerçeğin olduğundan farklı olmasını istemenin çeşitli yolları.
Ancak gerçeğin olduğundan farklı olmasını beklemek ümitsiz vakadır.
Hayatınızın geri kalanını bir kediye havlamayı öğretmek gibi bir şey için heba etmeyin,
Olması gerekiyordu, oldu!
Çünkü dünyadaki hiçbir düşünce olanı değiştiremiyor.
Günlerimizi, aylarımızı, bazen yıllarımızı, bazen bir ömrü olmuş bir durumla ilgili yakınmalarla geçirebiliyoruz.
Ve zaten süresini bizim tayin etmediğimiz bir ömrü gerginlik ve çaresizlik dolu bu kavgayla harcayabiliyoruz.
Bir yığın “Keşke”li cümledense “Şimdi ne yapabilirim?” sorusuyla daha fazla yol alır ve kendimiz için daha iyi bir şey yapmış oluruz.
Gerçekle kavgaya tutuşmak canımızı yakar.
Canımızı yakmamak için, “şimdi ne yapabilirim ve herşey oluruna varır” diye düşünmek farkındalığımızı yükseltir diyelim. İsterseniz, bir de bunu deneyelim J…
Yüzünü Güneşe Dönenler İçin Aydınlık Her Yerdedir…