Karıncalar,Karıncaların uzunluğu 2 mm ile 5 cm arasında değişir.
Boyutları dışında bütün karıncalar birbirlerine çok benzer.
Karıncaların Özellikleri
Gövdenin baş ve göğüs bölümleri ince, boyuna benzer bir boğumla birleşir.
Ama asıl dikkat çeken yerleri göğüs ile karın bölümleri arasında, iyice incelmiş bel bağlantısıdır.
Başta bir çift uzun duyarga bulunur.
Duyargalar yalnızca dokunma değil, koku alma işlevini de görür ve karıncanın kokuyu izleyerek yolunu bulmasına yardımcı olur.
Duyargalar aynı zamanda karıncaların birbirini bulmasını ve aralarında iletişim kurmalarını sağlar.
Baş, duyargaların yanı sıra beyin, bir çift bileşik göz, güçlü çeneler ve ağzın da yer aldığı bölümdür.
Çoğu karıncada bileşik gözlerle birlikte basit gözler de vardır. Çeneler dövüşürken, beslenirken ve yük taşırken kullanılır.
Bir karınca kolonisinde yaşayan karınca sayısı bir düzine kadar olabileceği gibi yüz binleri de aşabilir.
Yuva tümüyle ya da kısmen toprağın altında, yüksekçe bir kümenin içinde ya da bir meşe palamudunun içindedir.
Karıncaların davranışları ve yaşama biçimleri arasında büyük bir çeşitlilik görülür.
Karıncalarda Üreme
Karınca yuvalarının çoğu yerin altındadır.
Yüksek yığınlar oluşturan türlerin bile yerin altında açtıkları çok sayıda yollar ve bölmeler vardır.
Yığını oluşturan toprak, kazılan bölmelerden yollar boyunca taşınarak biriktirilmiştir.
Bazı bölmeler kümeler halinde birbirine yapışmış küçük yumurtalarla doludur.
Öbür bölmelerde bacaksız larvalar ya da ipek kozalar içinde pupalar bulunur.
Bölmelere şöyle bir bakmak karıncanın doğumdan ölüme tüm yaşam çevrimini gözler önüne serer: Yumurta, yumurtadan çıkan larva, kozasını ören larvanın başkalaşma sürecinde dönüştüğü pupa ve pupadan gelişen erişkin karınca.
Bazı yerlerde kuşyemi olarak kullanılan kozalar, karınca yumurtası adıyla da tanınır.
Her karınca kolonisinde ayrı bir bölmeye yerleşmiş bir ya da birkaç anakarınca vardır.
Anakarınca üreme ve böylece koloniyi oluşturan bireylerin sayısını yükseltme görevini üstlenmiştir.
Öbür karıncalardan daha iridir.
İşçi karıncalar anakarıncaya bakar, temizler, besler ve onun yumurtladığı yumurtaları taşır.
İşçi karıncalar kısır birer dişidir.
Bazen kolonide birçok kanatlı karınca ortaya çıkar.
Bunlar yuvadan uçup, yeni kolonileri oluşturacak olan erkekler ve anakarıncalardır.
Avrupa’da karıncaların yaz sonuna doğru durgun ve nemli bir günde sürü halinde uçtukları görülebilir.
Bir bölgedeki aynı tür erkek ve anakarıncalar, aynı gün yuvalarından ayrılır; havada ya da yerde çiftleşirler.
Erkeklerin tamamına yakın bölümü çiftleşmeden hemen sonra ölür.
Dişiler ise yere iner ve yeni bir koloni kurmak için uygun bir yer ararlar.
Kendi türlerinden karıncaların yaşadığı bir yuvanın yakınına inmişlerse onlara katılabilirler.
Bazı karınca türleri için kolonide birden çok anakarıncanın bulunması sorun yaratmaz.
Orman karıncaları gibi geniş koloniler halinde yaşayan bazı türlerin 30 kadar anakarıncası olabilir.
Eğer anakarınca kendi türünden karıncaların yaşadığı bir yuvanın yakınına inmemişse kendi yuvasını yapmaya girişir.
Önce uygun bir yer bulup kanatlarından kurtulur ve hazırladığı bir bölmeye kapanır.
Sonra yumurtalarının olgunlaşmasını bekler.
Yaklaşık 10 gün sonra yumurtlamaya başlar ve bu süre boyunca hiçbir şey yemez.
Yumurtalar çatlayıp içlerinden tükürüğüyle besleyeceği larvalar çıkana kadar beklemesini sürdürür.
Ara sıra yumurtalarından bazılarını yer, bazılarını ezerek yeni yumurtadan çıkmış larvalarını besler.
Yeterli olgunluğa erişen larvalar kozalarını yapar.
Pupa evresinden geçerek erişkin biçimini alan karıncalar kozadan kendi başlarına çıkamaz.
Bu nedenle anakarınca zamanı geldiğinde kozaları yırtarak erişkinleri serbest bırakır.
Bu kozalardan çıkan karıncaların hepsi işçidir.
Tüm karıncalar bu yaşam çevrimini izleyerek yeni kuşakları ortaya çıkarır.
Ama birçok türün larvası başkalaşmaya uğradığı pupa evresinde koza örmez.
İşçiler çevreye dağılarak anakarıncaya yiyecek getirirler Artık yumurtaların ve larvaların bakımını da işçiler üstlendiğinden anakarınca yumurtlamaktan başka bir iş yapmaz.
İşçiler yuvaya yeni bölmeler ekler ve böylece yeni bir karınca kolonisi gelişmeye başlar.
Karınca kolonileri üzerinde sayısız araştırma yapılmış, birçoğu bulundukları yerlerden alınarak daha kolay izlenebilecekleri özel kaplara konmuştur.