Devriye uçağı, Antarktika'nın Anglo-İrlandalı kaşifi Ernest Henry Shackleton'dan seçildi. Antarktika araştırmalarının kahramanlık çağına ait bir adam. Ernest Shackleton, üçü doğrudan komuta ettiği dört Antarktika seferinin bir üyesiydi. Uçağın, seçkin bir araştırmacının anısını zedelemeden, kendisine verilen ismi tam olarak haklı kıldığını belirtmek gerekir. Çeşitli modifikasyonlarda Avro Shackleton uçağı, İngiliz Kraliyet Hava Kuvvetleri ile 40 yıl boyunca hizmette kaldı - 1991'e kadar, havacılık teknolojisi.
II. Dünya Savaşı'nın sona ermesinden sonra hızla ayrılan pistonlu havacılık dönemi, bu uçaklara, biri uzun menzilli kıyı devriye uçağı olan birkaç küçük boşlukta bıraktı. O yıllarda, ilk jet motorları yüksek güvenilirliğe sahip değildi ve oldukça hareketliydi; hiç kimse devriye araçlarından yüksek uçuş hızları talep etmese bile rekoru kırdı. İngilizler, savaşa uçan eski ABD devriye bombardıman uçakları Liberator (PB4Y-1 ve PB4Y-2 sürümleri) filosunun yerine geçmek istediklerinde, selefinden temelde farklı olmayacak kendi uçaklarını yapmaya karar verdiler.
Avro Lincoln
Pek çok Lancaster ve Lincoln bombardıman uçağına dört motorlu uçaklar tasarlamada ellerini doldurmak ve becerilerini geliştirmek için zamanları olan Avro mühendisleri tarafından inşa edilen yeni devriye uçağı, basitçe şanstan çıkamadı. Onlar tarafından oluşturulan devriye uçağı ilk önce 1949 yılında gökyüzüne uçtu ve ardından 40 yıllarında, İngiliz ve Güney Afrika Hava Kuvvetleri'nde potansiyel bir düşman denizaltı arayışıyla meşguldü.
Uçaklar 1991 yılına kadar aktif olarak kullanıldığından, bu güne kadar çeşitli modifikasyonlara sahip 10 Avro Shackleton'dan daha fazlası hayatta kaldı. Ancak, çoğu uzun zamandır gökyüzüne yükselmedi. Uçuşa en yakın olan uç, WR963 kuyruk numarasına sahip olan ve bugün Youtube video barındırmada bulunan video. Bu uçağın restorasyonu bir grup meraklıyla meşgul. İngiliz Coventry kentindeki havaalanındaki videoda, uçak pist boyunca koşuyor, bir gün tekrar gökyüzüne yükselme olasılığı var.
Avro 696 Shackleton - İkinci Dünya Savaşı Avro 694 Lincoln'ün ağır bombacısı temel alınarak geliştirilen çok amaçlı bir denizaltı karşıtı uçak. Yeni uçak, Lincoln'ün kanat ve iniş takımını korudu, ancak daha geniş, daha uzun ve daha kısa olan tamamen yeni bir gövde aldı. Aynı zamanda, uçağın yatay kuyruğu alçaktan yatmaya yüksek yatılığa döndü ve Lancaster ve Lincoln İngiliz bombardımanlarının karakteristiği düşey kuyruk yıkayıcıları ağırlık kazandılar, çok daha büyük oldu ve aynı zamanda yuvarlandı. Rolls-Royce Merlin motorları yerine, üç kanatlı koaksiyel pervaneli Rolls-Royce Griffon motorları çok amaçlı bir denizaltı karşıtı uçağa monte edildi. Yeni gövde, bir 10 çalışanı ekibine yerleştirmeyi kolaylaştırdı. Sırt taretinde, iki adet 20-mm tabanca yerleştirildi ve kuyruk bölümünde iki adet 12,7-mm makineli tüfek vardı. Büyük bomba bölmesinin içinde, uçak hem derinliği hem de geleneksel bombaları taşıyabilir.
İlk uçuşu yılın yeni makinesi 9 March 1949 oldu. İlk seri Avro Shackleton gökyüzüne yükseldi - Yılın Ekim 24 1950'i ve ertesi yılın Şubat ayında üretim uçakları hizmete girmeye başladı. Devriye uçağının ilk büyük üretim versiyonu dört Rolls-Royce Griffon 57А motorla donatıldı ve Shackleton MR.Mk.1A olarak adlandırıldı.
Shackleton MR.1 uçağının birliklerine teslimatların başlamasından hemen sonra, İngiliz tasarımcılar MR.1 sürümünün çalışması sırasında ortaya çıkan eksiklikleri ve eksiklikleri dikkate alarak yükseltilmiş bir sürüm oluşturmaya başladılar. Uçağın yeni versiyonu Shackleton MR.Mk.2 adını aldı. Özellikle Avro tasarımcıları, forvet pozisyonunun üzerinde bulunan eşleştirilmiş bir 20 mm topçu bulunan tamamen yeni bir burun düzeneği parçası tasarladılar. Alt ön kısımda yer alan bir radyo anteni radyosu yerine, uçak, ventral top kulesi içinde yarı geri çekilebilir bir radome aldı, bu, 360 derecelerinde bir incelemeye izin verdi. Arkadaki büyük kalibreli makineli tüfekler ve şeffaf kuyruk kaplaması da sökülmüş ve geri çekilemeyen tek tekerlekli kuyruk desteği iki tekerlekli geri çekilebilir destek ile değiştirilmiştir.
Shackleton MR.Mk.3'in en son üretim versiyonu, makinenin tüm genel özelliklerini geliştirmeye yönelik bir gözle oluşturuldu - aileronlar geliştirildi, kanatlı yakıt depoları kuruldu, kanat konfigürasyonu değiştirildi. Tasarımcılar uçaktaki mürettebatı aldatmadılar - MR.Mk.3 modeli, havada uzun bir devriye olması durumunda, ikinci ekip için mükemmel görüş kabiliyeti ve ses geçirmez bir kabin aldı. Uçağın toplam ağırlığındaki artış, burunlu ve çift tekerlekli üç desteğe sahip geri çekilebilir iniş takımlarının ortaya çıkmasının nedeni idi. Uçakta göze çarpan başka bir değişiklik, sırt taretinin olmamasıydı ve kanatların altındaki süspansiyon birimlerinin ortaya çıkması, füzelerin kullanılmasını mümkün kıldı. 42 Shackleton MR.Mk.3'ten sekiz seri üretilen uçak, Güney Afrika Cumhuriyeti Hava Kuvvetleri tarafından teslim edildi.
Shackleton MR.Mk.3
Üretim tamamlandıktan sonra 1960'in ortasında, uçak bir kez daha geliştirildi. Devriye arabasının tasarımının gücünü artırmak, yakıt tedarikini arttırdı. Uçakta her biri 203 kgf'lik iki küçük Rolls-Royce Viper 1134 turbojet motoru göründü. Uçağın azami bir yük alması durumunda, kalkış ve tırmanma sırasında araca ilave bir itme sağlayarak dış kanat boşluklarına yerleştirildiler.
Avro Shackleton uçağının çalışması sırasında İngilizler beklenmedik bir sorunla karşı karşıya kaldı - yakıt eksikliği. Jet havacılık çağında, Lancaster varisinin pistonlu uçak motorları için yüksek oktanlı benzin yetersizdi. Uçağın "denizaşırı" bölgelere dayanması üzerine ortaya çıkan yüksek kaliteli yakıt ile ilgili özellikle akut sorun - Kıbrıs, Katanya ve Aklaniri'deki İzlandalı üs Keflavik ve İtalyan üsleri.
Emektar uçağın en son versiyonu Shackleton AEW.2 modeliydi. Bu uçak 1971'te British Aerospace (BAe) tarafından geliştirildi, bir denizaltı karşıtı uçağa ve Fairey / Westland'den bir DRLO Gannet AEW.3 uçağına alternatif olarak oluşturuldu. AEW.12 versiyonunda toplam 2 uçağı yapıldı. Başlıca farkları, radar anteninin yarı hareketli ventral radyosunun, bomba bölmesinin önünde bulunan sabit bir dışbükey kaplamasıyla değiştirilmiş olmasıydı, ayrıca Gannet AEW.20 uçaklarında kullanılan arama radarı APS-3'i buldu. Diğer dış değişimler, uçaklara daha farklı antenlerin yerleştirilmesiyle ilgilidir.
Shackleton AEW.2
Tüm 12 uçakları, İngiliz Hava Kuvvetleri'ndeki 8 Filosu ile hizmet veriyordu, denizaltıları araştırıyor, düşman teknelerinin erken tespit işlevini gerçekleştiriyordu. Kuzey Denizi, Arktik Okyanusu ve Batı Atlantik'in suları üzerinde uçuş yapan Kraliyet Hava Kuvvetleri "Lozigaons" a dayanıyorlardı. Bazı devriye uçuşları 14 saate kadar sürdü. Uçak, Boeing E-1991D Sentry AEW.Mk 3 erken tespit edilen uçakla değiştirilmeye başladığında, yılın 1'ine kadar hizmette kaldı.
Uçuş özellikleri Shackleton AEW AEW.2:
Kaba ölçüler: uçak uzunluğu - 26,62 m, yükseklik - 6,1 m, kanat açıklığı - 31,09 m, kanat alanı - 132 м2.
Boş ağırlık - 24 600 kg.
Maksimum kalkış ağırlığı - 42 300 kg.
Enerji santrali - 4 PD Rulolar-Royce Merlin enerji 4x1460 HP
Maksimum hız - 462 km / s.
Pratik aralık - 4600 km.
Savaş yarıçapı ile savaş - 2672 km.
Uçuş süresi - 14 saate kadar.
Pratik tavan - 7010 m.
Mürettebat - 3 adam + 7 operatörleri.
Bilgi kaynakları:
http://avia.pro/blog/avro-shackleton-foto-harakteristiki
http://warspot.ru/9650-izyaschnyy-sputnik-sovetskih-submarin
http://www.airwar.ru/enc/sea/shackl.html
http://www.dogswar.ru/voennaia-aviaciia/samolety/6190-morskoi-razvedchik-a.html
Açık kaynaklı materyaller