Şövalye Ölüm ve Şeytan: Aslında Sadece Bir Şövalyenin Resmi Değil!
Dürer'in dünyaca ünlü gravürü 'Şövalye Ölüm ve Şeytan'a baktığınızda ne görüyorsunuz? Sadece bir şövalye mi? İnanın burada bir şövalyeden çok daha fazlası var. Ölüm, şeytan, hayatın kısalığı ve daha fazlası. Yazımızı okuduktan sonra bu esere bakış ...
Dürer’in dünyaca ünlü gravürü ‘Şövalye Ölüm ve Şeytan’a baktığınızda ne görüyorsunuz? Sadece bir şövalye mi? İnanın burada bir şövalyeden çok daha fazlası var. Ölüm, şeytan, hayatın kısalığı ve daha fazlası. Yazımızı okuduktan sonra bu esere bakış açınız tamamen değişecek.
Kaynak: https://twitter.com/culturaltutor/sta…
Bu eserin adı Şövalye, Ölüm ve Şeytan.
Nürnberg’de doğan Albrecht Dürer (1471-1528), yaşadığı dönemde Avrupa’nın en popüler sanatçısıydı.
Dürer’in ağaç oymaları ve bakır gravürleri, bağımsız baskılar oluşturmak ve kitapları resimlemek için kullanıldı.
1498’deki Apocalypse çizimleri, Dürer’e kıta çapında ün kazandıran şeydi.
Leonardo, Raphael ve Michelangelo hakkında yazan İtalyan biyografi yazarı Giorgio Vasari de Dürer’den övgüyle bahsetmiştir.
Dürer, 1490’lı yıllarda İtalya’ya gittiğinde, İtalyan Rönesans sanatını tanımlayan matematiksel perspektif ve orantı çalışmalarından çok şey öğrendi.
Dürer gerçekçiliğe aldırış etmeyen, bol ayrıntı ve kalabalık sahnelerle dolu Orta Çağ sanatına da kanalize olmuştu.
Peki bunu nasıl başardı? Dürer, belli ki olağanüstü doğal yeteneğe sahip bir sanatçıydı.
Ancak bunun için sadece bir beceri meselesi deyip geçemeyiz. Dürer’in dikkate değer bir kişiliği vardı ve Dürer’i bu kadar güçlü bir sanatçı yapan, yeteneği kadar kişiliğiydi.
Çalışmalarını büyük bir enerji ve özgünlükle dolduran bu dikkate değer kişilik, aynı zamanda şaşırtıcı bir egoistliğin eşiğindeydi.
Dürer eserlerini diğer sanatçıların yaptığı gibi normal bir şekilde imzalamak yerine A ve D harflerinden (baş harfleri) oluşan bir monogram kullanırdı.
Dürer’in ahşap oymaları ve gravürleri resimlerinden daha iyiydi ama portrelerinin muhteşemliğini de görmezden gelemeyiz.
O dönemde bir bilim adamı, Dürer’in ahşap oymalarının ve gravürlerinin renksiz olduğunda daha iyi göründüğünü söyledi.
Dürer’in en büyük başarısı, ‘Melankoli’ gravürüyle daha önce sanatta bilinmeyen bir psikolojik yoğunluk ve derinliği ortaya koymasıydı.
Bu da bizi yavaş yavaş asıl konumuza ‘Şövalye, Ölüm ve Şeytan’a getiriyor.
1502’de bir kadın, Erasmus’tan kocasının hatalı davranışlarını değiştirmesi için yardım istedi. Bu nedenle Erasmus, ‘The Manual of Christian Knight’ı yazdı.
Erasmus gerçek bir Avrupalıydı, ve tüm uluslar arasında uyuma inanan biriydi., milliyetçi değildi.
Kim bilir belki de Dürer, Erasmus’un erdem şövalyesini tasvir edecek doğru sanatçı değildi.