Kore Dili
Kore dili, Kugo olarak bilinen Kore, Kuzeydoğu Asya’daki Kore Yarımadası’nın dilidir. Kore Demokratik Halk Cumhuriyeti’nde (DPRK veya Kuzey Kore) 20 milyon konuşmacı ve Kore Cumhuriyeti’nde (ROK veya Güney Kore) 42 milyon konuşmacı vardır. Korece, ayrıca, çoğunlukla Kuzey Kore’yi sınırlayan eyaletlerde, Çin’de neredeyse 2 milyon insan tarafından konuşuluyor.
Japonya ve Rusya’da yaklaşık yarım milyon konuşmacının yanı sıra Amerika Birleşik Devletleri’nde (600.000’den fazla) batı kıyısında ve New York’taki büyük topluluklarla önemli sayılar bulunmaktadır. Diğer topluluklar Singapur, Tayland, Guam ve Paraguay’da bulunur. Toplam konuşmacı sayısı 72 milyondur. (Grimes 1992).
Stratejik Durum
Korece konuşulan Amerikan dünyasındaki stratejik iş ve güvenlik menfaatlerimizin yanı sıra Kore mirasının Amerikan vatandaşlarının sayısı ve bir miras dili nedeniyle Kore, Amerikan Dışişleri Bakanlığı tarafından eleştirel bir dil olarak listelenmiştir. Kuzey Kore, Birleşmiş Milletler ‘in onaylanmamasına rağmen nükleer silahları test ettikten sonra 2003 yılında elde edilebilecek bir tehdit olarak ilan edildi. Güney Kore, en büyük Doğu Asya ticaret ortaklarımızdan biridir.
2007’de Amerika Birleşik Devletleri, Güney Kore’ye 34,644,8 milyon dolarlık ihracat yaptı ve bu miktar, İngilizce konuşan ticari ortaklarımızla eşit bir miktardı. Bu miktar 1985’ten beri% 582 artmıştır. 2007 yılında ABD, bu ülkelerden gelen mallara 47.562.3 milyon dolar ithal etmiş, 1985’ten bu yana% 475 artış göstermiştir.
2000 nüfus sayımına göre, Amerika Birleşik Devletleri’nde 900.000 Koreli konuşmacı var. 2006 yılında, 7.145 yüksek öğrenim öğrencisi Koreli ve 2000 yılında 202 7-12 sınıf arası öğrencilerdir.
Dilbilimsel İlişki
Bir dil izole olarak sınıflandırılmasına rağmen, Korece’nin kökenini açıklamak için birçok teori öne sürülmüştür. Bu bağlantıların en önemlileri Kore’nin Orta Asya’nın Altay dilleri, Türk, Moğol ve Tungurik (örneğin, Mançu) Sibirya dillerini içeren bir ailedir. Diğerleri, bu büyük ailede Ural dillerinin (Macarca ve Fince) ve Japonya’nın dahil edilmesini savunacaktır. Kesin olarak kanıtlanmamış olsa da, bu ilişki çoğu Koreli dilbilimciler tarafından kabul edilir ve muhtemelen Batı dilbilimciler tarafından da kabul edilir. Rakip teori, Kore’yi güney Hindistan’ın Dravidian dilleri veya Avustronezya dilleri ile ilişkilendirir.
Korece’nin dilsel ilişkisini belirlemek, Japon ve Çin dilleri ile uzun bir temas tarihi nedeniyle karmaşıktır. Şaşırtıcı olmayan bir şekilde, Korece, bu dillerin her biriyle belirli dil özelliklerini paylaşıyor.
Dil Değişimi
Resmi olarak Kore’de iki standart Korece türü var: Güney Kore’deki Seul lehçesi ve Kuzey Kore’deki Phyong’yang lehçesi. Lehçeler, her ülkenin ulusal dil politikası tarafından ayırt edilir ve düzenlenir.
Bölgesel lehçeler kabaca il sınırlarına karşılık gelir. Böylece Güney Kore bölgesel lehçeleri Kyonsang, Chungchong, Cholla ve Jeju Adası’dır. Kuzey Kore bölgesel lehçeleri Hamkyong, Pyongan, Hwanghae’dir. Bazı lehçeler karşılıklı olarak anlaşılabilir değildir.
Kore dili, Türk, Moğol ve Japonları da içine alan ve Kuzey’in kuzey göçlerini ve ticaretini gösteren Altay olarak bilinen bir Kuzey Asya dilinin bir parçasıdır. Korece aynı zamanda Çinliler tarafından büyük ölçüde etkilendi, ancak 16. yüzyılda kendi yazı sistemini benimsedi.
Tarih
Korece dünyanın en yanlış anlaşılan ve saptırılmış diller arasındadır, çünkü kökenleri belirsizdir ve devam eden bilimsel tartışma konusudur. Kanıtlar Kore ve Japonya’nın Türk ve Moğolcayı da içeren Altay dil ailesine ait olduğunu göstermektedir. Çince, tamamen farklı bir dil ailesine ait olmasına rağmen, Kore’yi büyük ölçüde etkiledi. Birçok kişi dilin tek bir kültürel kaynaktan ortaya çıktığına inanır. Ancak bugünün Koreli halkı tek bir türdeş ırkın soyundan gelmediği gibi, bugünün Kore dili tek bir dilde de gelişmedi. Kore yarımadasını antik çağlarda dolduran çeşitli gruplar, 6. ile 14. yüzyılın birleşmeleri sırasında tek bir dil ile türdeş bir halka haline geldi. 15.yüzyılda, Korece şimdi bildiğimiz dil olarak ortaya çıkmıştı.
Modern Kore yazı sistemi Hangıl, Kral Sejong hükümdarlığı sırasında 1443’te , belki de Yi Hanedanlığının en büyük hükümdarı (1392-1910) tasarladı. Hangıl’ dan önce, diğer Korece alfabeleri Korece’nin seslerini temsil etmek için karmaşık Çince karakterler kullandı. Ancak Çince ve Korece arasındaki farklılıklar nedeniyle, Çince karakterler Korece konuşmayı yeterince gösteremedi. Dahası, yalnızca elit Çin öğrencilerine gereken zamanı karşılayabiliyordu, bu nedenle Kral Sejong (1397-1450), hem ortak hem de daha etkili ve daha erişilebilir bir fonetik alfabeyi icat etti. Şimdiye kadar tasarlanan en bilimsel alfabelerden biri olarak tanımlanan hangıl, 24 harften oluşuyor: 14 ünsüz ve 10 sesli harf. Bu harflerin kombinasyonları 5 çift ünsüz ve 11 çift ünlüyü temsil eder. 2, 3 veya 4 kümelerinde gruplandırılmış harfler, heceleri ve kelimeleri oluşturur. Hangıl’ ın icadı, Kore kültür tarihinin önemli bir kazanımını teşkil etmektedir çünkü dünyadaki en yüksek okur yazarlık oranlarından birine katkıda bulunmuştur.
Çeşitli dil bilgisel formlar, geleneksel olarak saygıyı ifade etme ve alma üzerine yerleştirilen yüksek değerli Korelileri ortaya çıkarmaktadır. Korece fiillerin, bir konuşmacının diğerine alt, eşit veya üstün durumunu göstermek için çeşitli formları vardır. Koreliler artık sadece orta sınıfın büyümesini ve daha büyük sosyal eşitliği yansıtan değişikliği göstermek için birkaç saygılı tarzda kullanıyorlar.
Modern Korece, Çin’in yüzyıllar boyunca derin etkisini hala yansıtıyor. Kore kelime dağarcığının yaklaşık yarısı, çoğunlukla Konfüçyüs klasikleri aracılığıyla Çinlilerden türetilen sözcüklerden oluşur. Bugün Güney Koreliler genellikle Çince ‘den türetilen kelimelerin Çince karakterler ile yazıldığı, Korece sözcüklerin Hangıl ile yazıldığı bir melez yazı sistemi kullanmaktadır. (Kuzey Koreliler Çince karakterleri tamamen ortadan kaldırdı ve hatta hantal dilinde Çince sözcükler yazdı.) Sözcük alıntı yapmasına rağmen, Korece, Çince ‘den, ses ve cümle yapısından tamamen farklıdır.