Su ayıları olarak da bilinen tardigradlar neredeyse yok edilemez. Tehdit ne olursa olsun, tardigratların küçük, küçücük kollarında bir hile var gibi görünüyor. Bu dayanıklı küçük canlılar hakkında daha önce yazmıştık; 2017’de, tardigradların, aksi takdirde bir tür biyocam haline gelerek öldürücü dehidrasyondan kurtulabileceklerine dair raporları tartıştık. Şimdi, bir grup Japon araştırmacı, tardigratların ölümü aldatması için yeni bir yol tanımladı. Belli ki, kendini kurumaktan kurtarmak için sevimli su ayısı sakızlı bir ayıya dönüşebilir.
“Bildiğimiz tüm yaşam için su gerekli olsa da, bazı tardigradlar potansiyel olarak on yıllarca yaşayabilir. İşin püf noktası, hücrelerinin dehidrasyon sürecinde bu stresle nasıl başa çıktıklarında yatıyor” dedi.
“Su bir hücreyi terk ederken, bir tür proteinin hücrenin kendi içine çökmesini önlemek için fiziksel gücünü korumasına yardımcı olması gerektiği düşünülüyor. Birkaç farklı türü test ettikten sonra, tardigradlara özgü sitoplazmik bol ısıda çözünür (CAHS) proteinlerin, hücrelerini dehidrasyona karşı korumaktan sorumlu olduğunu bulduk.”
Suda veya bir canlının içindeyken, birçok protein gevşer ve yaprak gibi sallanan kollarıyla yosun gibi davranır. Bu iyi hidratlanmış durumda, birçok farklı protein aynı hacimdeki tardigrad (veya gerçekten başka herhangi bir şey) içinde bir jel oluşturarak bir arada bulunabilir. İşler çok kurursa, proteinler sertleşebilir, kıvrılarak karışık, tepkisiz bir karmaşaya dönüşebilir. Bununla birlikte, tardigrade proteinlerin küçük bir süper gücü vardır. Koşullar sıcak ve kuru olduğunda, Bu jel, tardigrad hücrelerini aksi takdirde onları öldürecek koşullardan korumak ve desteklemek için sert ve esnek hale gelir. Yeterince ıslandığında, proteinler yavaşça gevşer ve hücrelerin normal işlevine devam etmesine izin verir.
Sakızlı Ayılar mı, Cam mı? Neden ikisi de olmasın?
Sakızlı ayı süreci camlamadan çok farklı olsa da, iki açıklama birbirini dışlamaz. Tüm su ayısı türleri aynı tehditleri yaşamaz. Bunun yerine, her birinin kendi özel moleküler savunmaları vardır. Ancak asıl hile, tardigratların kendilerini korumak için girdiği atıl durumlardan geri geliyor.
“Hayvan tamamen kuruduğunda, [tardigrade-specific disordered proteins] Vitrify, hücrelerin sitoplazmik sıvısını cama dönüştürüyor, ”diyor tardigradların aşırılıklara toleransını araştıran 2017 makalesinin baş yazarı Thomas Boothby. Boothby ve ortak yazarların tarif ettiği süreç, sert şeker yapmak için şekeri eritirken olanlara benzer. Tardigrad hücrelerinin içinde, proteinler ve şekerler bir tür şeker camı oluşturur. Bu süreçte, diyor Boothby, “Bu camsı karışımın tuzağa düştüğünü düşünüyoruz. [other] kurumaya duyarlı proteinler ve diğer biyolojik moleküller ve onları yerinde kilitleyerek fiziksel olarak açılmalarını, parçalanmalarını veya bir araya toplanmalarını engeller.”
Buna karşılık, yeni raporda yazarlar, “CAHS proteinleri kurudukça jel benzeri filamentler oluştururlar. Bunlar, su kaybederken hücrenin şeklini destekleyen ağlar oluşturur. İşlem tersine çevrilebilir, bu nedenle tardigrad hücreler yeniden sulanırken, filamentler hücre üzerinde aşırı strese neden olmayan bir oranda geri çekilir.”
Bu yeni makalenin yazarları, aynı zamanda, sakızlı ayı jel proteinlerinin “sınırlı işlevselliğe” sahip olduğuna dair kanıtlar sunmaktadır. insan kültürlü hücreler. Muhtemelen yakın zamanda insanları sakızlı ayılara dönüştürmeyeceğiz. Ancak Kunieda ve ekibi, raporlarının biyomateryalleri nazikçe korumanın yeni yollarına yol açmasını umuyor. Başarılı olursa, ilaçların, araştırma malzemelerinin ve hatta nakil için bekleyen tüm organların raf ömrünü uzatabilir.
Rapor, Geri dönüşümlü olarak ipliksi bir ağ ve jel oluşturan tardigrad tolerans proteinleri tarafından strese bağlı hücre sertleşmesiPLoS Biology’nin bu ayki sayısında yer alıyor.
Şimdi Oku:
Kaynak : https://www.extremetech.com/extreme/339454-scientists-discover-yet-another-way-tardigrades-cheat-death-gummy-bears