Türkiye’deki iş hayatını düzenleyen en yaygın kurallar, kanunlardır. Temel konular kanunla düzenlenirken uygulamaya yönelik pratik tedbirlerin alınması ise yürütme organına bırakılmıştır. Yürütme organı, bu yetkisini tüzükler, yönetmelikler ve Bakanlar Kurulu Kararları aracılığıyla tasarruf eder.
İçtihatlar, anayasa ve uluslararası sözleşmeler de iş hukukunun ana kaynakları olarak yer alırken; iş sözleşmeleri, iç yönetmelikler ve işyeri uygulamaları da özel kaynaklar arasında sayılabilir.
Bu rehber çalışma hayatını düzenleyen temel konularla ilgili bilgilere yer verirken, 4857 sayılı İş Kanunu’nu (“Kanun”) esas almaktadır.