Bölüm 474: Söndürme
Ancak Li Qiye üç dakikaya ihtiyaç duymamıştı. Hayır, üç saniyeye bile gerek duymamıştı. Tek ayak ile tüm formasyonu anında parçalamıştı ve bu manzara fazlasıyla etkileyiciydi.
Herhangi bir incelik, teknik veya başka bir düşünce olmadan formasyonu yok etmişti. Mutlak güç kullanarak en doğrudan, basit ve acımasız şekilde onu yok etmişti. Bu da aynı zamanda formasyonu yok etmek için en zor yoldu, çünkü bu formasyondan çok daha fazla güç gerektiriyordu.
Ancak bu gereksinim Cehennemi Bastıran İlahi Fizik önünde bir hiçti. Dokuz gökselden ve Kader Sarayı'ndan gelen kan enerjisi desteği ile fizik zirvedeki gücünü serbest bırakabiliyordu.
Böyle bir yöntem vahşet sanatı olarak anılabilirdi. Doğrudan, basit ve izleyenlerin kalbini korkutan bir stildi.
O anda zaman bile durmuştu. Kıvılcım Prensi sudan çıkmış balık gibi Li Qiye tarafından tutulurken gözleri beyazlaştı.
Bu donmuş resim gibi manzara tüm herkesin hayatları boyunca zihinlerinden çıkmayacak şekilde kalplerine kazınmıştı.
Kıvılcım Prensi kurtulmak için çabalıyordu ancak boynundaki Li Qiye'nin elleri nedeniyle hareket edemiyordu. Gözleri giderek daha da beyaz hale gelirken boğulmak üzereydi.
Ancak son gücü ile bir nefes almayı başardı. Kalbi korkudan batarken altına iyice sıçtı. Bu onun kendi ölümlüğünü en yakında hissettiği zamandı ve ilk kez hayatını başkasının ellerinde hissetmişti.
“... Bunu bana yapamazsın!!!” Kıvılcım Prensi konuşmak için çabaladı: “Eni... Eniştem Bay Di Zuo... Bunu... Bana yapamazsın... Eğer saçımın teline... Zarar verirsen... Eniştem seni affetmez. Saklanabileceğin... Hiçbir yer olmaz!”
Ölümün eşiğindeyken Kıvılcım Prensi desteğinden bahsetti. Belki de eniştesinin prestjii onu kurtarabilirdi.
Herkes nefeslerini tuttu. Her ne kadar birini korkutmak için arka planını dile getirmek oldukça utandırıcı olsa da prens için Di Zuo şu anki tek umuduydu.
Di Zuo'nun şanı herkesin kulağında gök gürültüsü gibi patlıyordu. Üç kahramandan biriydi ve Sonsuz Kemik Tahtı'nın varisiydi, çevresinde görkemli ışık hüzmeleri olan biriydi. Di Zuo'nun şanı diğerlerini oldukça korkutan gizemli bir güç ile doluydu.
Kutsal Cehennem Dünyası'nda hiçbir güç veya birey ona yüz vermemezlik yapamazdı. Güçlü varisler bile öyle bir karakteri gücendirmeye cüret edemezdi.
Di Zuo yükselen bir güneş gibiydi. Gelecekte Kutsal Cehennem Dünyası'nın Ölümsüz İmparator olması en yüksek ihtimalli olan kişisiydi. Ve imparator olmasa bile bir ülke kuracak veya en yüksek zirveye ulaşırken ilahi tayin listesine girecekti.
Kim olursa olsun böyle gelecek vaad eden bir genç yetenek ile yakın olmak isterdi.
Kıvılcım Prensi onun küçük kayınçosuydu, bu nedenle ne kadar değersiz olursa olsun birçok kişi Di Zuo için ona yüz veriyordu.
Herkes Li Qiye'nin ne yapacağını merakla bekliyordu. Eğer prensi öldürürse bu açıkça Di Zuo'ya karşı geldiği anlamına gelecekti.
“Enişten?” Li Qiye gülümsedi ve konuştu: “Di Zuo, değil mi? Sonsuz Kemik Tahtı'nın varisiydi.”
Kıvılcım Prensi hayatını kurtarmak için bu ot dalına hızlıca tutundu: “Evet! Di Zuo benim eniştem ve yenilmez bir genç Ölümsüz İmparator!”
“Oh? Bir genç Ölümsüz İmparator, ne kadar da harika.” Li Qiye gülümseyerek yanıtladı.
“Ze... Zeki ol ve beni bırak!” Kıvılcım Prensi, Li Qiye'nin eniştesinin şanından korktuğunu düşündüğünden bu duruma rağmen onu tehdit etti: “Şimdi... Beni bırakırsan... Eniştemden seni bağışlamasını isteyeceğim. Eğer harekete geçerse üç hamlede seni öldürür!”
Li Qiye prensin tehdidini duyduktan sonra kahkaha attı. Li Qiye kafasını salladı ve yanıtladı. “İlahi Kıvılcım Prensi... Oh, Kıvılcım Prensi... Sen gerçekten bir saman çuvalısın. Eniştene bir Ölümsüz İmparator olarak ibadet ediyorsun... Enişten Di Zuo öyle mi? Dürüst olmak gerekirse baban onun kim olduğunu bilmiyor. Benim gözümde o bir hiç!
Genç Ölümsüz İmparator ise ne olmuş? Gerçek bir Ölümsüz İmparator bile babanı korkutamazken Di Zuo bir bok değil!”
Herkes afalladı. Kutsal Cehennem Dünyası'nda çok az kişi bu sözleri söylemeye cüret edebilirdi. En şeytani dahiler bile bunları dikkatsizce söyleyemezdi.
Ama şu anda bu insan çocuk Di Zuo'yu önemsemeyecek kadar kibirliydi. Böyle bir kibir ve otoriter stil bu dünyada aşırı nadirdi.
“Sen!” Prens afalladı. Aşırı solmuş ifadesi ile haykırdı: “Sen... Benim eniştem...”
“Tamam, bu sözleri dinlemekten bıktım. Seni yolcu edeyim.” Li Qiye'nin parmakları birleşti ve gülümseyerek konuşurken kemik kırılma sesleri duyuldu. Kıvılcım Prensi açık gözleri ile haykırmaya fırsat bulamadan can verdi.
Li Qiye onun cesedini bir çöp parçası gibi kenara attı. Prens Li Qiye'nin onu öldürdüğüne inanamıyordu, ama eniştesinin şanı bu insan küçüğü korkutmak için yeterli gelmemişti. Ancak her şey için çok geçti.
Bölge tamamen sessizleşmişti ve iğne düşse duyulurdu. Kıvılcım prensinin bedeni inançsızlık içinde açık olan gözleri ile sessizce yerde yatıyordu.
Bu şok ediciydi! Li Qiye herkesin önünde onun boğazını ezmişti.
Bu Di Zuo'ya bir savaş ilanıydı! Di Zuo ne kadar hoş görlü olursa olsun herkesin önünde kayın biraderini öldüren birini bağışlayamazdı!
Li Qiye ve Di Zuo arasında hançerler çekilmişti ve bu düşmanlığı sadece ölüm sonlandırabilirdi. Birçok kişi bu düşünce ile titredi. Di Zuo son kez savaşa gittiğinden beri kimse ona meydan okumaya veya kışkırtmaya cüret edememişti.
Ama şu an bir insan çocuk kimsenin hayal edemediği şeyi yapmıştı.
Li Qiye döndü ve genç hayaletlere bakıp konuştu. “Benim hakkımda söyleyecek bir şeyi olan başkası var mı?” Li Qiye gülümsedi ve sakin bir şekile konuştu: “Hadi ama ben her türlü tavsiyeyi güzelce dinleyen biriyim.”
Kalan hayalet gelişimciler korkudan afallamıştı. Altın Çocuk gibi dahiler bile Li Qiye önünde karıncalar gibiyken onlardan bahsetmeye gerek yoktu.
Kısa süre önce ona bir karınca olarak bakıyorlardı, ama şu an gerçek karıncalar onlardı. Nasıl olur da yorum yapabilirlerdi? Özellikle de Li Qiye hakkında...
“Biraz önce birilerinin Kar Gölgesi Kabilesi'ni yok etmek istediğini söylediğini duydum. Üzgünüm ama bununla ilgilenenlere bir mesaj gönderebilir misiniz? Hangi kabileden olduklarını umursamıyorum. Yüz Kemik Kutsal Kabilesi, Zen Hayalet Kabilesi veya başka bir bok. Eğer birisi Kar Gölgesi Kabilesi'ni yok etmeye cüret ederse Sonsuz Kemik Tahtı bile olsa hepsini katlederim! Benim için olay oldukça basit, korumam altındaki kişilere dokunmaya cüret edenler kim olursa olsun babanız hepsini yok eder!”
Herkes birbirine bakarken bazıları bu agresif sözlere anlam vermeye çalışıyordu. Çağlar boyunca kimse Sonsuz Kemik Tahtı'nı yok edeceğini söylemeye cüret edememişti.
Ancak kimse Li Qiye'ye karşı memnuniyetsizliğini göstermeye de cüret edemiyordu. Sonuçta dört dâhinin sonu onlar için canlı bir örnekti.
“Kimse benim hakkımda yorum yapmadığına göre dağılabilirsiniz. İçeri girmemi mutlulukla karşılayacağınızı umuyorum.” Li Qiye gülümseyerek konuştu.
Ovadaki hayalet gelişimciler arı kovanından kaçıyormuş gibi dışarı gitti. Ağaçlar devrildiğinde maymunlar dağılırdı. Bu yerde kalmak istemiyorlardı, bu canavardan en kısa sürede kaçmak istiyorlardı.
Li Qiye, Qiurong Wanxue'yi de alarak göle gitti ve kimse onu durdurmaya cüret edemedi. Bir hazine çıksa bile bu hayalet gelişimciler kalmak istemiyordu. Hayatları hazinelerden çok daha önemliydi.
Diğer ırklardan olan gelişimciler Li Qiye göle giderken ışığın da giderek parlaklaştığını gördü. Bazıları ovaya doğru onu takip edecek kadar cesurdu.
Li Qiye'ye karşı hazine için mücadele etmeye cüret edemiyorlardı ama ne tür bir hazinenin çıkacağını görmek istiyorlardı ve önlenemez bir merakları vardı.
Li Qiye ve Qiurong Wanxue göle yaklaştıkça ışık da giderek parlaklaştı. Gölün yanındayken birisi tüm ovaya yayılan parlaklığı fark edebilirdi.
“Çıkmak üzere mi?” Birçok kişi kenarda düşünürken merakla sordu: “Bu nasıl bir hazine?”
Qiurong Wanxue bu şekilde düşünmüyordu, çünkü göl Li Qiye yakınlaştıkça parlaklaşıyordu. Li Qiye gölün yanına geldiğinde ışık göz kamaştırıcı bir hale gelmişti.
Bu onun burada hazine olmadığını ve ışığın Li Qiye nedeniyle yayıldığını fark etmesini sağlamıştı.
Her ne kadar bu küçük gölün ışığı göz kamaştırıcı olsa da yüzeyi sakindi. Hiç de hazine çıkacakmış gibi değildi.
Ve Li Qiye onun varsayımını biliyormuş gibi gülümsedi ve konuştu: “Evet, hazine falan yok. Bunun nedeni bu şey.” Li Qiye bir tılsıma benzeyen bir eşya çıkardı. Ancak bu bir tılsımdan çok bir kâğıt parçası gibiydi. Onun sahip olduğun rünler Qiurong Wanxue tarafından okunamıyordu. Çok eskiydi ve sanki uzun yıllara dayanan bir şeydi.