"Kolchak". 1920-ler
Bütün bu askerlerde hiçbir fikir olmamasına rağmen, “erkekler için kuklalar” dı. Düşman tarafsız görünüyordu - aynı rakam, sadece farklı renkteki bir üniforma.
Sovyet yönetimi altında, ilk el sanatları askerlerinde ideolojik motifler ortaya çıktı. Düşman canlandı, tanınabilirdi, çok sert bir şekilde resmedildi - mesela Kolchak'ın memurlarını köylüleri vurur ya da karikatürize ederdi - bir silindirdeki büyük karınlı bir burjuvazi.
Bunlar, el sanatları ustaları ve küçük özel artel'lerden ibaretti, devlet önce yıkımı yenmekle meşguldü, sonra da ülkenin sanayileşmesiyle - askerlere değil, özellikle oyuncaklara zaman yoktu.
Ancak, 1930'lerin ortasında, askerler gerçek bir devlet olayı haline geldi. Politik liderlik, oyuncağın sadece bir Sovyet insanını değil, bir yurtsever olan, Anavatan'ın gelecekteki bir savunucusunu eğitmedeki rolünü de tam anlamıyla takdir etti.
Yerli askerlerin serbest bırakılması meseleleri sadece “Oyuncaklar” profilinde değil, SSCB Merkez İcra Komitesinin “İzvestia” sında da yer aldı.
"Oyuncak" dergisinde yazarların listesi sadece "yıldız" değildi! Valery Chkalov ve Marina Raskova gibi tüm Birliklerin ünlü kahramanlarının yanı sıra, Budyonny ve Voroshilov marşalları, askerler ve askeri oyuncaklar hakkındaki makalelerin yazarı olarak hareket etti ve albay ve büyüklerin makaleleri sayıdan çok sayıda yayınlandı.
Yazarların, yalnızca bir askeri oyuncağın serbest bırakılmasına değil, aynı zamanda topçu mürettebatı eylemlerinin temellerini öğreten pratik bir rehber olarak da talepte bulunmaları dikkat çekicidir.
Asker, askerin resmi görevlerinin imgesinin güvenilirliği açısından eleştirdi, büyük alaylı davulda ekstra bir sopa gibi en küçük, küçük detaylara dikkat etti, üretim işçilerini acele etti.
1930'lerin sonundan itibaren, Gorki Parkı fabrikalarından Güzel Sanatlar askerleri milyonlarca kopya üretmeye başladı. Kitle askerlerinin serbest bırakılmasına verilen tüm bu ilgi boşuna değildi - Zaferimizin tuğlalarından biri olduğu ortaya çıktı.
Savaş başladığında, genç askerler ve teğmenler, kendilerini çocuksu oyunlarda kahraman olarak hayal ederek cesur savaşçılar, gerçek vatanseverler, sosyalist anavatanlarının esnek olmayan savunucuları oldular ...
Fabrika Gorki Parkı'ndan askerler. 1930'in Sonu
Sovyet gençliği olan, çocukluğundaki ideolojik olarak doğrulanmış askerleri çalan Gaidar'ın kitaplarını gündeme getiren, genç omuzlarında savaşın yükünü taşıyan ve hayatlarıyla Zafere para ödeyen oydu.
Arama motorları sık sık çukurlardan, çürümüş jimnastikçilerden ve eski, oksitlenmiş 1930 alüminyum askerlerinin paltolarından “kaldırılıyor” - birçok asker ve komutan onları yanlarına aldı. Belki de bu geleneği Gaidar’ın, Kardan Adamın Komutanlığı kitabından, bir çocuğun Sovyet-Fin savaşı için ayrılan bir Kızıl Ordu askerine asker verdiğini öğrendiler;
Sovyet savaş öncesi askerleri görevlerini tam olarak yerine getirip tarihe geçti. Savaştan sonra, ülke harabelerden yükseldiğinde, yaraları iyileştirdiğinde ve yeni bir yaşam kurduğunda, askerlerin üretimi katı bir ideolojik kontrole tabi değildi - askeri vatanseverlik eğitimi için yeterli örnekler vardı. Evde, sokakta, okulda çocukları çevrelediler.
Askerler, çocuk oyunlarında vazgeçilmez katılımcılar olarak kalırken, kural olarak, görkemli savaş öncesi seleflerinin tekrarıydı.
"Yılın Süvari 1812." 1970 - 1980'ler
1960'ların başlarında, Sovyet çocuklarının otomatik makinelere ihtiyaç duymadığı oyuncakların onaylanması üzerine sanatsal konseylerin toplantı tutanaklarına yansıyan bir eğilim oluşmaya başladı, tanklar ve askerler, eğitimleri sadece barışçıl bir şekilde gerçekleşmeli ...
Neyse ki, bu eğilim uzun sürmedi ve Leonid Ilyich Brezhnev'in iktidarda olduğu ve haksız yere hala “durgunluk” denilen dönem Sovyet askerlerinin gerçek “altın çağı” oldu.
Tachanka. 1970 - 1980'ler
Sadece Sovyetin değil, aynı zamanda Rus tarihinin farklı dönemleri için yirmiden fazla set yayınlandı:
“Rus Savaşçıları”, “Buz Savaşı”, “Ruslara Görkemli” silahlara"," 1812 Yılın Süvariği "," Kırmızı Süvari "," Chapaevtsy "," Ekim Denizcileri "," Devrimin Askerleri "," Ordumuz "vb. Genel olarak, 1960’lerin ortasından 1980’lerin ortasına kadar, askerlerin tüm tipleri ve dolaşımları konveyörden önceki Sovyet tarihinin tamamına ve ülkemizin bütün tarihine göre daha fazla ...
1980'in ortasında, “perestroyka” yıllarında, kooperatiflerin ortaya çıkmasıyla, devlet katılımı olmayan askerleri serbest bırakma olasılığı ortaya çıktığında, bazı coşkulu askerler yeni kümeler başlatmaya çalıştı, ancak bu girişimcilik deneyimlerinin yetersizliği ile önlendi. Batı 1970 - 1980 setleri kopyalandı ve devlete ait işletmeler eski tasarımlarını üretmeye devam etti.
Aynı zamanda, Sovyet askeri oyuncağına karşı gerçek bir savaş başladı, dürüst olmayan bir hatıra olan Ogonek dergisinin baş editörü - Vitaly Korotch. “Askeri oyuncakların imha günü” nü icat etti.
"Spark" dergisinin kapağı. 1990 yılı
Ne yazık ki, girişimi Murzilka dergisi tarafından seçildi. Çocuklar arasında bir rekabet ilan edildi - bu da onların yıkımı için daha fazla Sovyet askeri oyuncak teslim edecek. Bu bakchanalia, Sovyetler Birliği'nin dünya gücü olarak konumunun kaybedilmesine karşı, büyük bir ülkenin çöküşüyle son buldu.
Ondan sonra, genç neslin “yetiştirilmesi” Çinli ve Amerikalı üreticiler tarafından üstlenildi. Birincisi, Amerikan ordusunu tasvir eden ucuz plastik savaşçılarla ülkeyi sular altında bıraktı, ikincisi ise her çeşit şeytanlık kültünü tanıtmaya başladı - spidermen ve kök salmış, dükkanların raflarında ve bugün kalan tüm fantastik kötülükler.
Ne yazık ki, bazı yerli üreticiler bu cazibeye kapıldılar. Bu yüzden, şirketlerden biri "cyberpunk-amazons", "mağara trolleri", ninjalar ve samuraylar ile birlikte "ok - silahi" tamamen kokuşmuş bir set çıkardı.
Bunun kahramanları, söylersem oyuncaklar, gangsterleri ve aynı acımasız polisleri gösteren canavar figürleriydi.
Bu askerler ne öğretebilirdi? Kim büyüdü 2004 yılında, beklenmedik bir şekilde, kendime oyuncak asker üretmeye başladığımda, bütün bu düşünceler benim başıma gelmedi ve gelemedi. Ben sadece çocukluğumda oynadığım normal oyuncak askerler yapmak istedim, o zaman sahip olmadığım, hayalini kurduğum rakamlar yapmak istedim.
Hiçbir önemli görev benden önce durmadı. Ancak yıldan yıla, konuya daha derin ve daha da dalarak, askerlerin çocuk için ne kadar önemli olduğunu, gerçek bir vatansever, kendisini savunmaya hazır bir adam, ailesini, ülkesini yetiştirdiği için anlamaya başladım.
"Yaşa!". Şeref kıtası şirketi. 2009 yılı
İlk başta şirketimiz, yalnızca Sovyet öncüllerimizin, modern ordunun gerçeklerine ve hatta modern tarihin olaylarına değinmeden, tamamen açıklamadığı tarihi temalarla ilgilendi.
Ancak yaşamın kendisi modern askeri çatışmalar konusuna yönelttiler - çok temelde, uzlaşmaz bir şekilde, Rusya'nın bugünün zorluklarıyla yüzleşmesi ve çocukların gözlerinin önünde iyi fikirleri kötülükten ayırt etmek için açık kurallara sahip olmaları için bunu yansıtmalıyız.
Yakın zamana kadar, modern Rusya tarihinin “kahramanları” gangsterler ve fahişeler, emeği küçümseyen oligark ve hırsızların çocukları, en düşük derecedeki pop kültür figürleri ...
"Yaşa!". Buz Savaşı. 2013 yılı
Bu nedenle, 2014'te gerçek kahramanları gördük - topraklarını neo-faşistlerden korumak için silaha vuran Novorossia milisleri “kibar insanları” gördük.
Alıcıların bu askerlere verdiği tepkiden daha da şaşırdı. Bu rakamlar daha önce hiç asker veya çocuk satın almayanlar için daha az kendileri için gerekli oldu. Böylece insanlar kendilerini modern olaylarla özdeşleştirdiler, bir şekilde zamanımızın gerçek kahramanlarının bir parçası olmak istediler.
Şimdi görevimizi yalnızca askerlere Rusya'nın askeri ihtişamının tarihini tam olarak yansıtmakla kalmayıp, aynı zamanda güncel olaylara saygı göstermek, sadece ölüm sonrası değil, aynı zamanda gerçek kahramanların ömür boyu görkemini göstermek için görüyoruz.
"Yaşa!". "Teşekkür ederim, artık bir kit değilim." 2014 yılı
Şimdi devlet, askerlerin ve askeri oyuncakların bulunduğu güçlü bir eğitim aracına dikkat etmiyor, ancak 2011’te, Kitap Odası’nın bir toplantısında, konuşmasında, Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin acı bir şekilde: “Askerleri serbest bırakmıyoruz” dedi.
"Yaşa!". Yeni Rusya'nın Askerleri. 2014 yılı
Zaman zaman bu konu, Rus askerinin sembolü olarak vanek-vanek'in serbest bırakılmasını öngören Vladimir Zhirinovsky, Dmitry Rogozin tarafından gündeme getirildi ... Ne yazık ki, askeri oyuncakların serbest bırakılmasıyla ilgili iyi dileklerden daha ileri gitmedi. Ancak, benim derin inancımda, Rusya vatandaşlarının hiçbiri devletten yardım beklememeli, kendisine yardım etmelidir. Bence bu bizim görevimiz.
Büyük bir ülkenin vatandaşı olmak, bu yükün yükünü ve zorluklarını onunla aynı seviyede tutmak zorundayız - Rusya'da her zaman böyle oldu ve öyle olacak. Ağlamak değil, çalışmak. Tek kutuplu dünyanın destekçileri ve takipçilerinin utanmadan kendi lehlerine çarpıtmaya çalıştıkları, tarih için bir savaş olan zihin ve ruhlar için bir savaş var.
"Yaşa!". Sturm Konigsberg. 2015 yılı
Bizim görevimiz geçmişimizi somutlaştırmak, kahraman atası ve çağdaşlarımızın görüntülerini metalde somutlaştırmak, böylece şimdiki ve gelecek kuşakların anavatanlarıyla gurur duymaları ve her zaman savunmaya hazır olmaları.