Tamam, bunun muhtemelen aptalca bir soru olduğunu biliyorum, ancak uçak gemisi tabanlı savaşçılar, bir hava saldırısı sırasında gemi tabanlı uçaksavar silahlarının kullanımıyla birlikte savunma olarak kullanılmış mıydı? Yani, muhtemelen öyle olduklarını biliyorum ama evet ya da hayır diyen iyi bir literatür bulamıyorum.
Genel olarak, USN hizmetinde tercih edilen uygulama, savaş uçaklarının görev gücü / görev grubu AA zarfı dışında saldıran düşman uçaklarını engellemesiydi. Bu zarfa girmek, belirgin bir şekilde hoş olmayan sonuçlara yol açabilir. Savaş pilotları taş ocaklarını AA zarfına kadar kovaladı mı? Elbette, yorumlanacak kadar sık oldu. Aşırı bir örnek olarak Midway'de, Yorktown'dan fırlatılan son sekiz uçak, Yorktown da dahil olmak üzere görev gücündeki gemilerden uçaksavar ateşi altında olan Japon gelen torpido uçak saldırısına doğru havalandı. Biri, kesinlikle dost ateşiyle vuruldu ve pilot öldü, biri muhtemelen dost ateşiyle vuruldu ama pilot kurtarmayı başardı ve daha sonra kurtarıldı. Diğer bir pilot, bu çarpışmada yer aldığı iki torpido uçağından birini düşürdüğünden emin olduğunu çünkü arkadan B5N'yi kapatırken tüm uçaksavar ateşinin onun üzerinde yoğunlaştığını belirtti. Teğmen 1940'ta uçuş eğitimine gitmeden önce, gemideki sapma/önden ateş etme konusunda biraz eleştireldi. Nişan aldığı diğer torpido uçağına asla sahip çıkmadı çünkü onu düşürenin onun ateşi mi yoksa yakındaki bir muhripten uçaksavar ateşi mi olduğunu asla anlayamadı, çünkü hem kendisi hem de Japon B5N uçaksavar barajından aşağı yukarı aynı anda geçti. Şanslı bir günde, duman temizlendikten sonra tankında 5 galonla Atılgan'a indi. John Lundstrom'un mükemmel kitabı "The First Team - Pacific Naval Air Combat from Pearl Harbor to Midway", USNI Press, 1984; sayfa 400 civarında başlayan bu olayı kapsar.
Bir doktrin meselesi olarak, pilotlara AA zarfının dışında kalmaları tavsiye edildi. Onlar kasten kuvvet AA zarfına yönlendirilmediler ve genellikle kontrolörleri tarafından uyarıldılar. Uçakta eskortlar ve uçak gemileri, uçaksavar pilleri söz konusu olduğunda, bir saldırıda, eğer kanatları varsa, düşmandı ve ateş edilecekti. Pilotlar dışarıda mı kaldı? Çoğu zaman, ara sıra biri oraya sapabilir ve hatta bunu anlatmak için yaşayabilir. Savaş devam ederken, Kamikaze tehdidinin ortaya çıkmasıyla birlikte, özellikle VT ile kaynaşmış uçaksavar mermilerinin varlığında, kuvvet uçaksavar zırhına girmeye cesaret etmek daha da tehlikeliydi.
Onaylanan çözüm, savaşçıların müdahalelerine kuvvetten mümkün olduğunca uzakta başlamaları (radar geliştikçe çok daha kolay hale gelen bir uygulama) ve AA zarfına yaklaştıklarında bir sonraki müdahale için kuvvetten uzaklaşmaya başlamalarıydı.
Japonlar için, savaşçı tabanlı karşı hava devriyesi (CAP) aslında kuvvetlerinin düşman hava saldırısına karşı birincil savunmasıydı.
Midway'den hemen sonra, Japonların gemilerinde uçak tespiti amacıyla donatılmış radarları yoktu. O zamanlar, Parshall ve Tully'ye göre Japon gemicilik doktrini, ilk olarak gemilerin önünde konuşlandırılmış ekran gemilerine (muhribatlar gibi) eskortluk eden görsel gözcülere güvenmekti. Gözcü gemiler, yakındaki taşıyıcının karşı-hava devriye uçağının (CAP) dikkatini çekmek için duman bırakır, uyarıları yanıp söner ve bazen silahlarını ateşler, bu da daha sonra o bölgede araya girenleri aramasını bilir (yine görsel olarak tespit edilir).
Bunu etkili kılmak için, taşıyıcının refakatçileri, operasyon için makul olduğu kadar taşıyıcıdan uzakta olmalı ve yine de iletişim kurabilmelidir. Bu, elbette, uçaksavar (AA) ateşinin, uçakları tarafından yapılan saldırıları savuşturmada o kadar yardımcı olmayacağı anlamına geliyordu.
Taşıyıcı tasarımları da kendi AA'larına yardımcı olmadı, çünkü onlara oldukça büyük kör noktalar verme eğilimindeydi. Daha da kötüsü, Midway'deki en iyi uçaksavar atış kontrolleri, hızlı hareket eden pike bombardıman uçaklarıyla gerçekten başa çıkamadı ve tüm uçak gemileri en iyi şekilde kurulmamıştı.
Temel olarak, bu uçaksavar düzeneği aynı anda yalnızca birkaç uçağa (tercihen yavaş torpido bombardıman uçakları) bakabiliyordu ve CAP'ın görevi, bir ya da ikiden fazlasının geçmediğinden emin olmaktı. AA endişelenmek için.