Kapitalizm ve Şizofreni’de (özellikle de Anti-Ödipus) ileri sürülen kapitalizm kuramını, Marx’ın Komünist Manifesto’nun merkezine yerleştirdiği biteviye modernleşme olarak kapitalizm tanımına bir tür yanıt olarak değerlendiriyorum.
Marx ve Engels, kutsal olan her şeyin dünyevileştiği ve katı olan her şeyin buharlaşıp havaya dönüştüğü amansız bir modernleşme kuramı ortaya atarken, Deleuze ve Guattari, bu modernleşmenin ya da bu yersizyurtsuzlaşmanın, zorunlu olarak kendisine karşılık gelen bir yeniden yerliyurtlulaştırmaya sahip olduğunu varsaydılar. Sermayenin kodunu çözdüğü ve yersizyurtsuzlaştırdığı [şey] diğer tarafta yeniden, ama bu sefer farklı bir ölçekte ve ve farklı bir bağlamda diriliyordu. Deleuze ve Guattari’nin yazdığı gibi:
“Medenileşmiş modern toplumlar, kod çözümü ve yersizyurtsuzlaşma süreçleri ile tanımlanır. Ama bir taraftan yersizyurtsuzlaştırdıkları şeyi diğer tarafta yeniden yerliyurtlulaştırırlar. Bu yeni-yeryurtlar sıklıkla yapay, artık/kalıntı, arkaiktirler; fakat onlar, bizim eski kodları dirilterek sahte kodlar veya jargonlar icat eden kod parçalarını ‘bir araya getirmenin,’ kesitlere ayırmanın, yeniden tanımlamanın modern yöntemimiz olarak kusursuzca güncel işlevleri olan arkaizmlerdir… Bu modern…
View original post 887 kelime daha