Bizim için bir sonraki yakın hedef, İskender operasyonel-taktik füze sistemi olacak. Yaklaşık 15 yıldır külliye kanatlarda bekliyor, çünkü övmenin ne anlamı var? оружияamacına uygun kullanılmadıysa? Ve burada hayal kırıklığına uğratmadı.
Gerçekten de, yeni silahların aktif kullanımı, bu yeni öğelerin yarın kullanılabilecekleri için analiz ve yansıma için çok geniş bir zemin sağlar. Bugün Rusya'ya karşı gereksiz yere olumsuz bir tavır sergiledikleri Polonya, Baltıklar ve diğer yerlerde düşünülecek bir şey var.
Biraz tarih
Ve her şey başladı ... Her şey Kasım 1939'un sonunda, bakanlığın havacılık Almanya'da, Argus Motoren'den Fritz Gosslau'nun gelişimi değerlendirilmek üzere sunuldu. Teklif, 1000 km mesafe için 500 kg yük taşıyabilen uzaktan kumandalı bir uçak projesini içeriyordu. V-1'in çıktığı prototip bu şekilde ortaya çıktı ve 1942'de Wernher von Braun'un beyni olan V-2 ilk kez piyasaya sürüldü.
İlk seyir ve ilk balistik füzeler böyle doğdu. Ve her ikisinin de hikayemizde yeri var hem kanatlı hem de balistik.
V-2 roketi tek aşamalıydı, sıvı yakıtlı bir roket motoruna sahipti, dikey olarak fırlatıldı, bir jiroskopik kontrol sistemine sahip bir prototip kontrol bilgisayarına (yazılım mekanizması) sahipti. Seyir uçuş hızı, 6-000 km yörünge irtifası ile 300 km'den fazla bir menzil için yaklaşık 80 km/s'dir. Savaş başlığı 90 kg ammotol (amonyum nitrat ve TNT 800/50 karışımı) içeriyordu.
Mürettebatı kaybetme tehlikesi olmadan neredeyse bir ton patlayıcıyı makul bir mesafeye hızlı bir şekilde teslim etme fikri Reich'taki herkesi beğendi.
Bu arada, "V-2" dünyada ilk oldu hikayeler 1944'te yörünge altı uzay uçuşu yapan ve 188 km yüksekliğe ulaşan bir roket. Savaştan sonra V-2'nin SSCB de dahil olmak üzere birçok ülkede ilk balistik füzelerin geliştirilmesi için prototip haline gelmesi şaşırtıcı değil.
Yani aslında İskender ve V-2 çok yakın akrabalar. Hatta benziyorlar. Ve teknolojinin gelişimi, bir otomobil veya paletli şasi üzerine nispeten küçük bir füze yerleştirmeyi mümkün kıldı ve taktik füze silahlarının geliştirilmesinde yeni bir hamle yaptı. Ve dünyayı fetheden kıtalararası balistik füzelere rağmen taktik sistemler de gelişti.
Taktik füzeler modern dünyada nişlerini buldular. Taktik füzeler (50 kt'a kadar nükleer yüklerle bile) bölgeleri basitçe “sıfıra” yıkmak yerine, demiryolu kavşaklarını, hava alanlarını, komuta ve iletişim merkezlerini, enerji santrallerini, hava savunma sistemlerini, köprüleri ve depoları yok edebilir.
Hedef noktasından olası sapmalar, geniş ruhu olan bir nükleer yük ile çok kolay bir şekilde telafi edilir.
Genel olarak, dünya taktik füzelerin geliştirilmesinin gerekliliğini ve geçerliliğini fark etti ve inşa edebilenler bunu çok aktif olarak yapmaya başladı.
Sovyet füzelerinin evrimi bizim için biliniyor. Her şey 1955 yılında NATO'da R-11 taktik füzesinin veya adıyla "Squall" ("Scud-A") benimsenmesiyle başladı.
1962'de R-11 füzesi ("Scud-B") R-17'in yerini aldı.
Her iki roket de sıvı yakıtlı bir roket motoru yardımıyla hızlandırıldı ve roket motoru çalışırken sadece uçuşun ilk aşamasında kontrol edildi. Hızlanma bölümünün bitiminden sonra, füze savaş başlığı herhangi bir ayar ve kontrol olmaksızın serbestçe düştü.
1975 yılında, büyük tasarımcı Sergei Pavlovich Invincible tarafından yaratılan "Nokta" hizmete girdi.
Bu kompleks, katı yakıtlı bir motora ve gövdenin ortasında küçük dümenlere sahip bir 9M79 roketi kullandı.
1980'de Tochka'nın yerini Oka aldı, 9K714 roketi de katı yakıtlıydı, ancak kontrol için kıçta kafes dümenleri vardı. "Oka", 1980'den 2003'e kadar görev yaptı.
Ve 2006'da İskender operasyonel-taktik kompleksi kabul edildi.
Kompleks, birçok tartışmaya ve söylentiye neden oldu, çoğunlukla beyan edilen özellikler tartışıldı ve çoğu sorgulandı. İskender'in yeteneklerine olan güvensizlik tarihinde 16 yıl sonra, buna bir son vermeye başladılar. Şişman noktalar. Büyük hunilerle.
Balistik mi, aerobalistik mi?
Evet, bugün uçuş yoluna bakılırsa birçok roket alt türü var. Balistik, aerobalistik ve yarı balistik olanlar da ortaya çıktı. Daha doğrusu, "yarı", çok özel bir deney olan "Hançer" ile ilgili olduğu için ortaya çıktı. Şimdi "Hançer" ve "İskender" i geçmek için çalışmalar sürüyor ve ardından genel olarak sonuç, balistik hava savunma bilgisayarlarını çılgına çeviren korkunç bir mutant olacak.
İskender'i takdir etmek için, genel olarak uçuş ilkesini anlamak gerekir.
Balistik yörünge, garip bir şekilde bir merminin yörüngesidir. Ya da mancınıktan bir taş. Yani, mermi ufka bir açıyla ateşlenir ve uçuşu tüm yörünge boyunca yerçekiminin etkisi altında gerçekleşir. Mermi hızını kaybettikçe, hem yerçekimi hem de hava sürtünmesi uçuşunu yavaşlatacağından, burun yüzeye doğru daha dik düşecektir. Sadece menzil değil, aynı zamanda doğruluk da zarar görecektir. Bu nedenle, balistik füzeler yumuşak bir yörünge boyunca değil, yörüngenin en yüksek noktasında bir tepe noktasına sahip bir parabol boyunca ateşlenir.
İskender için bu yaklaşık 50 km. Böyle bir ortalama yükseklik, stratosferin üst kısmının zaten neredeyse havasız alanında hızlanmak ve uydular ve ISS hakkında endişelenmemek mümkündür. Evet, böyle bir yörüngeye sahip menzil zarar görür, ancak hız artar, bu da kesişmeyi zorlaştırır. Buna ek olarak, orada, düşman hava savunma sistemlerine iş ekleyerek hala tuzakları dağıtabilirsiniz.
Ayrıca hızlanma sonrası bölümde, roket muazzam bir hız alıp alçalmaya başladığında, onu dümen yardımıyla çok etkili bir şekilde kontrol edebiliyorsunuz. Yüksek hız nedeniyle, dümenlerin büyük yapılması gerekmez, her şey gelen havanın akışıyla yapılacaktır, bu da dümenlere basarak roket gövdesini doğru açıda yaklaşan akışa çevirecektir.
Ve işte aerodinamik bileşenin zamanı geliyor. Küçük bir hücum açısında bile (1-2 derece) süpersonik hızda dümene baskı yapan hava için sadece yukarıya değil yanlara da yönlendirilebilen bir kaldırma kuvveti oluşturur. Bu, roketin uçuş yolunu bükerek oldukça normal bir şekilde manevra yapacağı anlamına gelir.
Yörüngeyi yarı balistik olacak şekilde ayarlayabilirsiniz. Yani, hızlanma bölümü en üst noktaya ve daha sonra yörünge, roketin aerodinamiği nedeniyle yüksek hızlarda kaldırma uygulanması nedeniyle iniş bölümünde maksimum olarak gerilir.
Böylece, bir yandan roketin yörüngesi, balistik eğri bir yükseliş bölümü, bir üst nokta ve bir alçalan bölüm ile korunduğu için yarı balistik olacaktır. Öte yandan, yarı aerodinamik, çünkü uçuşun atmosferik aşamasında roket, inişi yavaşlatmak ve menzili artırmak için aerodinamik kaldırmayı kullanacak.
İskender her iki prensibi birleştirir, çünkü roketin bir aeroballistik yörünge boyunca uçtuğuna inanılır. Yörüngenin balistik kısmı, daha geniş bir menzil ve ekzoatmosferik uçuşta çeşitli türlerdeki tuzakları kullanma imkanı verir. Atmosferik kısım, hız kaybı pahasına da olsa sürekli manevra yapmayı mümkün kılar.
Aktif hızlanma bölümünün sonunda İskender yaklaşık 2000 m/s hızla uçuyor. Atmosfer sınırında iniş bölümünün sonundaki maksimum hız 2600 m/s'dir. Hedefe yakın hız 800 m / s'dir.
Hız elbette nereye gidiyor. Manevra yaparken hava direncinin üstesinden gelmek gerekir, ancak savaş başlığı teslimatının doğruluğunu arttırır. Bu nedenle, İskender'in 50 km'de genellikle verilen “çalışma” yüksekliği, yörüngenin gerçekte ne olduğunu hiç göstermiyor. Sarp bir balistik yay olabilir ve 50 kilometre yükseklikten yumuşak bir kayma olabilir. Ama bu doğru.
Ana şey, İskender'in uçuş yolunun herhangi bir yerinde manevra kabiliyetine sahip olmasıdır. Nerede motordan, nerede dümenlerden dolayı. Ayrıca bir dizi düşürülebilir tuzak (Iskander-M) ve elektronik harp modülü.
Roketin tüm yörüngeyi başarıyla aşması için bir motora ihtiyaç vardır. Roketin hem hızını hem de menzilini sağlayan odur.
Motor
İskender motoru katı yakıtla çalışır. Bu, LRE'den daha moderndir, çünkü yerde bile roketin taşınması ve taşınması için bir grup özel tank gerektiren çeşitli sıvılarla yakıt ikmali yapma ihtiyacını ortadan kaldırır. Katı yakıt, daha az itme gücüyle gelse bile hem daha hızlı yakıt ikmali hem de daha hızlı kalkış sağlar.
Katı yakıtların depolama, sıkıştırma sırasında yoğunluğunu kaybetmemesi veya homojenliğini kaybetmemesi gerektiğinden zorluklar da ortaya çıkar.
İskender'in nelerle dolu olduğu elbette başlık altında. Ancak sınıflandırılmamış katı roket yakıtı türlerine bakarak tahmin edilebilir.
Tipik olarak, yakıt olarak ince dağılmış alüminyum ve elastik hidrokarbonlar kullanılır. Oksitleyici ajan, amonyum perklorat NH4ClO4'tür. Bir amonyum perklorat molekülünden dört oksijen atomu, ısıtıldığında kolayca salınır ve alüminyum içlerinde gayet iyi yanar. Aynı zamanda, yanma sıcaklığı yaklaşık 3300 santigrat derecedir. Ve bu ortamda, aşağıdaki bileşenler mükemmel şekilde yanar: nitril bütadien kauçuk veya hidrokarbon polibütadien akrilonitril.
Herhangi bir katı yakıtta, yakıt kütlesinin dövülebilir ve genellikle bir rokete doldurulabilmesi için plastikleştiriciler, epoksi sertleştiriciler, oksidasyon önleyiciler, yanma katalizörleri, yakıt balgamlaştırıcılar, sürtünme ve sıcaklıklara karşı duyarsız hale getiren hala birçok farklı kimya vardır.
Bitmiş itici gaz yaklaşık olarak aşağıdaki bileşime sahiptir:
- %69,6 amonyum perklorat NH4ClO4;
- %16 metalik alüminyum;
- %12 polibütadien akrilonitril;
- %1,96 epoksi sertleştirici;
- Katalizör olarak %0,4 demir.
Fiziksel olarak bir kurşun kalem silgisine benzer. Ama çok kısa bir süre için mükemmelden daha fazla yanıyor. Bu süre zarfında roket yaklaşık 15 kilometre yol alır. Motor, yolun geri kalanında ataletle uçan rokete hızlanma sağlar. Bu, çok iyi bir motor itiş gücü olduğunu gösterir.
Dizayn
Yapısal olarak İskender iki bölümden oluşur. Arka kısım, motor ve yakıt bölmesinin bulunduğu silindiriktir ve ön kısım, savaş başlığının, tuzakların, kontrol ünitesinin, dümen tahriklerinin vb. Bulunduğu bir kaporta ile koniktir. Daha hafif bir ön ayak, arka bir basınç merkezi sağlar. CD, tüm aerodinamik kuvvetlerin bileşkesinin içinden geçtiği roketin uzunlamasına ekseni üzerindeki bir noktadır.
Basınç merkezi kütle merkezinden ne kadar uzağa kayarsa, roket havada uçuşta o kadar kararlı olur.
Aerodinamik dümenler ısıya dayanıklı malzemelerden yapılmıştır, çünkü 7M'nin üzerindeki süpersonik hızlarda uçarken hava ile sürtünme ile 1000 dereceye kadar ısıtılırlar. Roketin gövdesi, aynı anda bir radar emici rolünü oynayan bir ısı koruyucu malzeme ile kaplanmıştır. Gaz dinamik dümenlerinin (dört parça motor nozülünde dışarı akan gaz jetinde yer almaktadır) ısıya dayanıklı hale getirilmiş olması pek söylenemez. Roketin aktif hızlanma alanında ve seyrek havadaki hareketini kontrol ederler. V-2'nin ataları bu şekilde çalıştı.
Kontrol sistemi
Harp başlığını uzayda belirli bir noktaya ulaştırması gereken kontrol sisteminin aklı, bir atalet ölçüm birimidir. Üç uzaysal eksen boyunca sürekli olarak ivmeyi ölçen üç ivmeölçeri temel alır. Sıradaki entegratörler. Entegratörlerin ilk satırı, hızlanma göstergelerini üç eksen boyunca hareket hızına, ikinci satır ise koordinatlara dönüştürür.
Böylece, atalet birimi hızı, roketin yönünü ve mevcut koordinatları "bilir". Roketin açısal yer değiştirmesi jiroskoplardan veri alınarak hesaplanır.
Kontrol sistemi, ölçümlerle elde edilen ve uçuştan önce girilen verileri yazılım tarafından karşılaştırır ve uçuşun her bir saniyesindeki tutarsızlık miktarını belirler. Tutarsızlıklara bağlı olarak, gaz dinamik ve/veya aerodinamik dümenlere roketi hesaplanan konuma getirmesi için bir komut verilir.
manevra
Daha önce de belirtildiği gibi, İskender uçuşu boyunca manevra yapabilir. Bu, durdurmayı çok sorunlu bir görev haline getirir, çünkü bir durdurma tehdidi varsa, İskender tüm uçuş boyunca sözde küçük ölçekli manevraları gerçekleştirebilir. Yani, çok fazla hız yemeyen ve genel savaş rotasını etkilemeyen bir dizi küçük sapma.
Manevra sırasında aşırı yük ne kadar büyük olursa, füzesavar ayrıca 30-40 g'a kadar aşırı yüklere dayanabilmesi gerektiğinden, müdahale etmek o kadar zor olur. Ve bu hem roket gövdesi hem de bilgi işlem birimi için sorunludur.
Genel olarak, bir füzesavar etkili imha için hedefi "görmelidir". Ve füzesavar hedefe ne kadar yakınsa, o kadar zor olur, çünkü hedef sürekli füzesavar görüş alanını terk eder. Tüm müdahalenin, İskender ve füzesavarların buluşması gereken belirli bir noktanın hesaplanmasına dayandığı açıktır. Ancak İskender 6-7M hızında uçarsa ve aynı zamanda sürekli olarak 30 g'a kadar aşırı yüklerle manevra yaparsa, o zaman füzesavar da hedefi kilit altında tutmak için manevra yapmalıdır.
Aşırı yük, füze karşıtı sınır değerlerini aşarsa, PR basitçe çökecek ve görevini tamamlayamayacaktır. Ve PR, sürekli seğiren hedefi yakalama alanında tutamazsa, rehberlik süreci basitçe duracak ve füzesavar manevrası görevi tamamlanacaktır.
Bunun nasıl uygulandığı da çok ilginç. Bu nedenle, bir algoritma yoktur, rastgele bir sayı üreteci vardır. Kontrol sistemi belirli bir noktayı hesaplar, bu oldukça mümkündür, hedef noktası. Bu nokta, belirli bir çapa sahip bir dairenin merkezidir. Rastgele bir sayı üreteci kullanan sistem, bu daire içinde belirli bir nokta seçer ve roketi oraya yönlendirerek sırasıyla görüşün bir "çaprazını" koyar. Füze bu noktaya gelir gelmez bir sonraki nokta seçilir ve füze yeniden yönlendirilir.
Roketin, hedef noktasından güçlü bir şekilde sapmadan, hedef noktası etrafında "dans ettiği" ortaya çıktı. Ama mükemmel bir rotada da değil. Bir füzesavar için buluşma noktasını hesaplamak çok zor olacaktır. RNG her seferinde rastgele bir nokta seçecektir, bu nedenle roketin bir sonraki zaman diliminde hangi yöne sapacağını tahmin etmek çok zor olacaktır.
Tabii ki, bu, İskender mantıksal bloklarının çalışması için çok basitleştirilmiş bir olası şemadır, aslında, yukarıdaki şema prensipte nasıl çalıştığının anlaşılmasını sağlamasına rağmen, aslında her şey çok daha karmaşıktır.
Ve uçuşun son ayağında artık manevra yapamazsınız. Hedefe yüksek hız ve neredeyse dikey dalış, füzeyi durdurmayı zaten çok zorlaştırıyor. Ve bir optik arayıcının varlığı, son bölümdeki uçuş yolunun düzeltilmesini basitleştirir.
İskender'in en son geliştirmeleri, roketi bir optik arayıcı ile donatmayı mümkün kılıyor. Sivri bir kaporta yerine kurulur ve isabet doğruluğunu 5-7 metrelik bir sapmaya yükseltir.
İskender OTRK için 9E436 optik arayıcı aşağıdaki prensibe göre çalışır: hedefin etrafındaki alanın daha önce bir uydu, uçak veya İHA tarafından çekilmiş bir resmi füze kontrol ünitesinin hafızasına yüklenir. Hedef bölgeye yaklaşırken, füze optik bir arayıcı kullanarak hedefin etrafındaki alanı tanır ve bir hafıza haritası ile karşılaştırır.
Farklı çekim açılarına sahip olabileceğinden, GOS'tan gelen resim ve görüntünün farklı olacağı açıktır. OGSN'nin çalıştığı andan itibaren, kontrol ünitesi görüntüden gelen görüntüyü OGSN'den alınan görüntü ile sürekli olarak karşılaştıracak ve saklanan ve görünen görüntülerin korelasyon (tesadüf) derecesini hesaplayacaktır.
Hedef yaklaştıkça, arazi giderek daha doğru bir şekilde görünür hale gelir, iki görüntünün korelasyonu artar ve doğrudan hedefte maksimuma ulaşır. Blok, füzenin uçuş yönündeki hangi değişikliğin resimlerin çakışma derecesini ve dolayısıyla isabetin doğruluğunu artırabileceğini tahmin edebilir.
Javelin ATGM'nin çalışmasına benziyor, sadece onlarca kat daha karmaşık.
Kontrol ünitesi, görünür görüntü ile bellekteki standart arasındaki maksimum eşleşmeyi elde etmek için roketin rotasını düzeltme problemini sürekli çözecektir. Sonuç, hedefe doğru bir vuruş olacaktır.
Optik arayıcı 9E436, hedef alanda nispeten düşük hızlarda (700-800 m/s düşük bir hız ise) kullanılabilir, çünkü o zamandan beri arayıcıyı kör eden bir plazma iyonizasyon tabakası oluşmaz.
İskender 1000 m / s'nin üzerindeki hızlarda kullanılıyorsa, atmosferik etkilere çok duyarlı olmayan 9B918 radar arayıcı kullanılır.
Bu yönlendirme yöntemine aşırı korelasyon denir ve günümüzde tüm seyir füzelerinde kullanılmaktadır. Ve ilk kez Amerikalılar tarafından geçen yüzyılın 80'lerinde Pershing'lerinde kullanıldı.
savaş başlığı
İskender savaş başlığı 480 kilogram ağırlığında ve çeşitli donanım seçeneklerine sahip.
1. Yerden yaklaşık 54 m yükseklikte tetiklenen temassız patlamaya sahip 10 parçalanma mühimmatına sahip küme savaş başlığı. Zayıflama, bir lazer telemetre ve bir radyo altimetre kullanarak bir 9E156 uzak sigortası üretir.
2. PTAB-2.5KO HEAT parçalanma mühimmatlarına sahip, 20 mm kalınlığa kadar zırhlı araçların çatısının zırhına nüfuz edebilen kaset savaş başlığı.
3. Kendini hedefleyen savaş unsurları SPBE-D'ye sahip küme savaş başlığı. Öğeler, kendi radarları ve IR arayıcıları kullanılarak yönlendirilir.
4. Binalar arasında ve sığınaklarda insan gücü ve teçhizatı yok etmek için hacimsel patlatma eyleminin kaset savaş başlığı.
5. PFM-1 mayınları veya POM-2 “Ödem” kendinden hizalı mayınlarla uzaktan madenciliğe veya PTM-3 manyetik mayınlarla anti-tank madenciliğine izin veren kaset savaş başlığı.
6. Betonarme sığınaklardaki komuta merkezlerini yok etmek için yüksek patlayıcı savaş başlığına nüfuz etmek.
7. Nokta hedeflerinin yanı sıra ekipman ve yanındaki insanları vurmak için yüksek patlayıcı parçalanma savaş başlığı.
8. Mühimmat depolarını, yakıt ve yağlayıcıları yok etmek için yüksek patlayıcı yangın çıkaran savaş başlığı.
9. 50 kilotona kadar kapasiteye sahip özel (nükleer) savaş başlığı.
Harp başlıklarının ve mühimmatların patlatma güvenilirliği, iyi tasarlanmış fitil ve patlatma sistemlerinin kullanımına dayanmaktadır ve kullanılan patlayıcıların gücü, İskender'in yüksek imha verimliliği ve geniş muharebe kabiliyetleri sağlamaktadır.
İskender OTRK'nın bileşimi
OTRK "İskender" altı tip makineden oluşur:
- Kendinden tahrikli fırlatıcı (SPU 9P78-1). MZKT-7930 şasisi üzerindeki hedefe iki füzenin depolanması, taşınması, hazırlanması ve fırlatılması için tasarlanmıştır. Hesaplama 3 kişi.
- Nakliye-yükleme aracı (TZM) (9T250/9T250E). Ek iki füze taşımak ve fırlatıcıyı şarj etmek için tasarlandı. Bir yükleme vinci ile donatılmış MZKT-7930 şasisi üzerinde yapılmıştır. Hesaplama 2 kişi.
- Komuta ve personel aracı (KShM 9S552). Tüm İskender kompleksini kontrol etmek için tasarlandı. KamAZ-43101 tekerlekli şasi üzerine yapılmıştır. Radyo istasyonu R-168-100KA "Su Kemeri". Hesaplama 4 kişi.
- Makine düzenlemeleri ve bakımı (MRTO). Mevcut onarımları yapmak için yerleşik füze ve enstrüman ekipmanlarını kontrol etmek için tasarlanmıştır. KamAZ tekerlekli şasi üzerine yapılmıştır. Hesaplama 2 kişi.
- KamAZ-9 şasisi üzerinde bilgi hazırlama noktası (PPI 920S43101). Hedefin koordinatlarını belirlemek ve daha sonra SPU'ya transfer edilen füzeler için uçuş misyonları hazırlamak için tasarlanmıştır. PPI, keşif araçlarıyla arayüzlenmiştir ve bir uydu, uçak veya İHA dahil olmak üzere tüm gerekli kaynaklardan görevler ve atanmış hedefler alabilir. Hesaplama 2 kişi.
- KamAZ-43118 şasisindeki yaşam destek aracı (MZhO). Savaş ekiplerinin barınması, dinlenmesi ve yemek yemesi için tasarlanmıştır.
Karmaşık. Otonom, her yere hareket edebilir ve orada kanatlarda bekleyebilir. Ve sonra zaten gözlemleyebileceğimiz şey olacak: darbe kaçınılmaz ve doğru.
Aslında, daha önce tahmin edildiği gibi her şey şimdi onay için imzalıyor.
Ve hepsi bu değil.
Makine Mühendisliği Tasarım Bürosu duvarları içinde çalışmalar devam ediyor. Şimdi modernize edilmiş İskender-M, 500 km'den fazla menzili ile hizmete giriyor. Ama devam edilecek.
Bugün İskender-K kompleksinin 9M728 seyir füzesi.
Hakkında hiçbir şey bilinmeyen yüksek hassasiyetli seyir füzesi. 9M728'in farklı kaynaklardaki menzili 500 ila 2500 km arasında değişmektedir ve güdümün doğruluğundan sorumlu olan kısım, füzeyi kesin olarak yüksek hassasiyetli bir silah olarak sınıflandıran İskender-M'den farklı değildir.
İskender-K kompleksinin seyir füzesi 9M728 / R-500. Kanatın açılmasından önceki uçuşun ilk aşaması. Fotoğraf: Rusya Savunma Bakanlığı
Füzenin hedefe yaklaşırken düşük irtifada uçmasına izin verecek ses altı olduğu ve İskender-M ile aynı rehberlik ve analiz yöntemlerini kullanan optik arayıcının hedefleri daha az etkili bir şekilde vurmaya izin vermeyeceği açıktır.
Sınıflandırılmış performans özelliklerinin ayrıntılarına girmeyeceğiz, bu tamamen işe yaramaz. Ayrıca, kompleksin belirli güçlü ve zayıf yönleri hakkında sonuçlar çıkarmak ve spekülasyon yapmak da şimdilik anlamsız.
"İskender" Ukrayna'da özel bir operasyona katılarak önemini gösterdi. Ve şimdi birçok konu gündemden kaldırıldı, çünkü S-300PS tipi iyi hava savunma sistemlerine sahip olan Ukrayna'nın hava savunması, ilk günlerde havaalanlarında ve diğerlerinde açıkça çalışan İskenderlere hiçbir şeye karşı koyamadı. Ukrayna'nın askeri altyapısının nesneleri.
Bu arada, Ukraynalı "Tochki-U" Rus hava savunma sistemleri, neredeyse hiçbir başarı şansı olmadan sistematik olarak düşürüldü.
Sonunda, bir zamanlar Amerika Birleşik Devletleri'nin iki aşamalı bir roketi yaklaşık 1800M hızında 8 km uçabilen çok değerli bir Pershing kompleksine sahip olduğunu belirtmekte fayda var.
INF Antlaşması'nın onaylanmasından sonra, Pershings hizmetten çekildi. Ve Amerika Birleşik Devletleri'nde, bu yöndeki tüm çalışmaları pratik olarak terk ettiler.
Belki hepsi aynı boşuna? Ancak bu düzenlemeden fazlasıyla memnunuz.