“Bana yumruk mu atacaksın?” Satıcı, genç adamın neyin peşinde olduğunu bilmiyordu.
“Aynen öyle!” Zhang Xuan başıyla onayladı.
“Benimle dalga mı geçiyosun!” Karşısındakinin yüzündeki ciddi bakışı gören satıcı, sinirden kendisini kaybetti ve Zhang Xuan’a doğru bir yumruk gönderdi.
Daha önce çılgın insanlar görmüştü, ama hiç bu kadar çılgınını görmemişti. [Bana yumruk atmana izin vereceğimi mi sandın? Neden onun yerine seni ölene kadar pataklamıyorum?]
Yumruğunu tüm gücünü kullanarak savurdu ve darbesinin şiddetiyle rüzgar hışırdamaya başladı. Böylece yetiştirme seviyesi belli oldu, Savaşçı 3-dan Zhenqi alemi temel seviyesi!
“Fena değil!”
Hafifçe gülümseyen Zhang Xuan, saldırıdan kurtulmak için vücudunu biraz hareket ettirdi.
O çoktan Savaşçı 5-dan Dingli alemi zirvesindeydi. Doğal olarak, Savaşçı 3-dan Zhenqi alemi temel seviyesindeki biri onun canını acıtamazdı!
“Un?”
Genç adamın buraya sorun çıkarmak için geldiğini sanmıştı, bundan dolayı onun sadece yetiştirmesi olamayan bir suçlu olduğunu düşündü. Ancak, saldırısından ne kadar kolay bir şekilde sıyrıldığını görünce, karşısındaki genç adamın yetiştirmesinin ondan daha yüksek olduğunun farkına vardı. Şaşkınlığını atlatamayan satıcı durdu. En azından Savaşçı 3-dan seviyesine ulaşmış bir adam, sadece 8 altın parayla gerçekten bir şeyler almaya çalışmazdı…
“Yanılmıyorsam, siz Xia Pingyi’den olmalısınız!”
Satıcı hamlesini yaptığı anda, Cennet Yolunun Kütüphanesinde onun hakkında bir kitap derlendi. Amaçladığı şeyi başaran Zhang Xuan, hafifçe gülümsedi.
“Nasıl… Nasıl bildin?” Satıcı şaşkına döndü.
Xia Pingyi, Tianxuan Kraliyet Şehrinin çevresindeki taşra şehirlerinden bir tanesiydi. Çok büyük bir şehir değildi ve başkentin çevresinde en azından böyle seksen tane daha şehir vardı. Zhang Xuan’ın tam on ikiden vurması, satıcıyı şaşırttı.
Görünüşünü incelemek için üstüne doğru bakmaktan kendini alıkoyamadı, fakat nereli olduğunu açığa çıkartacak hiçbir ipucu yoktu!
“Nasıl bildiğimin bir önemi yok!” Zhang Xuan ‘havalı davranma moduna’ girdi. Karşısındakine bir kez daha sakin ve ağırbaşlı bir şekilde baktı, “Yaklaşık yarım yıl önce, siz büyük ihtimalle Tianxuan Ormanında bir tehlikeyle karşılaştınız ve 【Soğuk Bambu Yılanı】 tarafından ısırıldınız! Hayatınızı kurtarmış olmanıza rağmen, böbrekleriniz hasar gördü. Yanılmıyorsam… Sonrasında, erkekliğinizi göstermek sizin için zor oldu!”
“Sen… Sen…”
Satıcı arkasına doğru sendeledi. Gözleri o kadar geniş açıldı ki, sanki her an yere düşeceklermiş gibi duruyordu.
Yarım yıl önce Tianxuan Ormanında, Soğuk Bambu Yılanı tarafından ısırıldığı doğruydu! Sonrasında… yaşananlar da tam olarak tutuyordu.
Ancak, bu olayı genelevdeki kadından başka hiç kimseye anlatmamıştı. Nasıl oluyor da genç adam bu olayı biliyordu?
[O bir kahin olabilir mi acaba? Geleceği öngörme yetisine sahip birisi?]
Satıcı hala inanamama hali içerisindeydi.
“Ne oldu? Söylediklerim doğru değil miydi?” Karşı tarafın yüz ifadesini gören Zhang Xuan, Cennet Yolunun Kütüphanesinde yazılanların yanlış olmadığını anladı. Bu nedenle, acıyan bir yüz ifadesi takındı ve “Söylediklerimin hatalı olduğunu söylüyorsan, şimdi şifalı bitkiyi almadan ayrılabilirim. Fakat… sıkıntını çözmek için sahip olduğun tek şans da benimle beraber gidecek! Sigh, bundan sonra da erkekliğini kaybetmiş bir adam olarak yaşamayı sürdüreceksin, seni bu konuda uyarmadığım için beni suçlayamazsın artık…”
“Ben, Gongzi, gitme!” (Ç.N.: Gongzi beyefendi demek.)
Karşısındakinin onu tedavi edebileceğini duyan satıcı, aceleyle ileriye doğru bir adım atarken, vücudu heyecan içinde titredi, “Sen… gerçekten beni iyileştirebilir misin?”
Bir erkek için, iktidarını kaybetmekten daha acı bir şey yoktu. Bugünlerde, arkadaşları bu problemini öğrenir korkusuyla, davetlerine cevap vermeye cesaret edemiyordu. Sessizce acı çekerek, bir sürü hekime görünmüştü fakat hepsinin geldiği sonuç aynıydı; onda gözüken belirtileri tedavi etmek çok zor olduğu için tek çözüm yolu böbreğin alınmasıydı...
Rastgele karşılaştığı bir müşterinin problemini tam olarak belirtmesine ve hatta onu tedavi edebileceğini söylemesine inanamıyordu.
“Bana inanman için seni zorlamayacağım! Fakat sorununu söyleyebildiğime göre, doğal olarak nasıl tedavi edileceği konusunda da bir takım yöntemler biliyorum!” Zhang Xuan açıkladı.
“Gongzi, beni iyileştirmen için sana yalvarıyorum. Beni tedavi etmeyi başarırsan… sadece bir Soğuk Güneş Çimi sapı değil, tüm bitkilerimi alabilirsin!” Satıcı ileriye doğru hamle yaptı, gözlerindeki yalvarma açıkça belli oluyordu.
Dünyada çok fazla inanılmaz insan vardı. Probleminin kaynağını görebildiği düşünüldüğünde, genç adamın sözleri mantıklı geliyordu. O kesinlikle tedavi etmek için bir yönteme sahipti!
Ayrıca, bulabildiği her bir umut tanesine sarılmaktan başka bir şansı yoktu. Sonuçta, gelecekteki mutluluğu buna bağlıydı…
“Un, sen bir Soğuk Bambu Yılanı tarafından ısırıldın. Bu yaratık doğuştan, soğuk bir yeteneğe sahiptir. Isırıldığın zaman, soğuk enerji vücudunu istila edip, vücudunun fiziksel fonksiyonlarını yerine getirememesine neden olur! Dahası, bu durumun herhangi bir şifali bitkiyle geçirilmesi mümkün değildir, bu nedenle çoğu eczacı bile böyle durumları çözmede aciz kalır!”
“Bununla birlikte bu yılan hakkında garip olan şey, tüm vücudu soğuk olmasına rağmen safrası sıcaktır. Başka bir yılan bulduktan sonra, onu öldürüp safrasını tüketirsen, vücudundaki soğuk enerjiden kesin olarak kurtulabilirsin. Sonrasında, hasar görmüş böbreğiniz yavaş yavaş iyileşecek ve erkekliğinizi bir kez daha gösterebileceksiniz!”
Dedi Zhang Xuan.
Soğuk Bambu Yılanının zehrine karşı çok sayıda panzehir vardı fakat bunların içinde en iyi olanı yılanın vücudunun içinde yatıyordu. Onun safrası, eşsiz soğuk enerjisini etkisiz hale getirmenin yegane çözümüydü.
Bu, Hongtian İnceleme Köşkündeki el kitapçıklarından birinde yazıyordu. Soğuk Bambu Yılanı hakkında düşündüğünde, aklında bu bilgi belirmişti.
Sadece Soğuk Bambu Yılanının safra kesesine değinmesinin nedeni de tam olarak buydu. Aksi halde, Cennet Yolu Kütüphanesinin sayısız kusur gösterme kabiliyetiyle, ona çok sayıda çözüm önerisinde bulunabilirdi; özel olarak bunu seçmesine gerek yoktu.
“Bir Soğuk Bambu Yılanının safra kesesi yemek mi?” Satıcı yine de bir güvensizlik halindeydi.
[Çok basit değil mi?]
Bu doğruysa, neden ziyaret ettiği hiçbir doktor bunu söylememişti?
“Bu ticaret şehrinde satılan Soğuk Bambu Yılanları olmalı. Sözlerimden şüphe duyuyorsan, bir tane alıp şimdi deneyebilirsin. Sen doğruluğunu onaylayana kadar bir yere gitmeyeceğim!” dedi Zhang Xuan.
Tianyu Ticaret Şehrinde satılan tek şey şifalı bitkiler değildi; her türlü hazine, vahşi canavar ve hayvan da satılmaktaydı. Soğuk Bambu Yılanı düşük seviyeli vahşi canavarlardan biriydi. İçinde öldürücü bir zehir olmasına rağmen ilaç yapımında kullanılabiliyordu, bu yüzden onu alan insanlar da vardı.
“Tamam, bir dakika bekle…”
Bir an tereddüt ettikten sonra, satıcı arkasını döndü ve ayrıldı. Kısa bir süre sonra elinde bir kafesle döndü, içinde bir Soğuk Bambu Yılanı kıvrılıyordu.
Bir Zhenqi alemi savaşçısı olarak, hazırlıklı olduğu sürece bir Soğuk Bambu Yılanını öldürmek zor bir iş değildi. Yılan safrasının çıkarılması uzun sürmedi. Duraksamadan, satıcı safrayı direkt midesine indirdi.
“Un?”
Çok geçmeden, satıcının gözleri parladı.
Satıcı şimdiden, tedavinin işe yarayıp yaramayacağını anlamış gibi görünüyordu.
“Yardımları için beyefendiye teşekkür ediyorum. Bu Soğuk Güneş Çimlerinin hepsi sizindir!“ İçinin neşeyle dolmasıyla beraber satıcı, heyecan içinde parıldayan gözlerle memnuniyet içerisinde diz çöktü.
Bu onu çok uzun zamandır rahatsız eden bir problemdi. Doğrusu, hayatında daha fazla yaşamak istemediği bir dönem bile olmuştu. Önceleri bu yetersizliğini tedavi ettirmek için birkaç yıllık birikimini harcamıştı, bu şekilde tedavi edileceği aklının ucundan dahi geçmezdi.
“Gördün mü, bana onları bedavaya vereceğini söylediğimde yalan söylemiyordum!”
Zhang Xuan, satıcının cömert hediyeleri karşısında tepkisini belli etmemek için kendini tuttu ve Soğuk Güneş Çimleriyle dolu kutuyu aldı.
Bilgi de bir çeşit zenginlikti. Satıcıya bela olan hastalığı iyileştirdikten sonra, Zhang Xuan’ın bir takım ödüller alması oldukça normaldi.
“Gongzi, yeteneklerinizi fark edemediğim için özür diliyorum… Bağışlanmanız için yalvarıyorum!” Satıcı utanç içinde başını kaşıdı.
Kısa bir süre önce, kendinden emin bir şekilde Soğuk Güneş Çimlerini bedavaya verirse, ona büyükbaba diye sesleneceğini söylemişti. Zhang Xuan’ın söylediklerinin gerçek olacağını asla düşünmezdi…
“Zor bir şey değildi!” Zhang Xuan, bunun küçük bir mesele olduğunu belirtircesine elini salladı. Tam ayrılmak üzereyken bir grup insanın ileriye doğru atıldığını gördü, yüzleri heyecandan kırmızıya dönmüştü.
“Çabuk, Usta Mo Yang burada!”
“Birisi Usta Mo Yang'ın rehberliğini alabilecek. Bu kaçırılmayacak bir fırsat!"
“Bu sefer, Usta Mo Yang'ın değer biçtiği bir hediye olursa, maliyeti ne olursa olsun satın alacağım!”
“Aynen, önceki sefer bu fırsatı kaçırdıktan sonra çok pişman olmuştum…”
...
Kalabalık koşarken, tartışıyordu.
“Neler oluyor?”
Kalabalığın sanki bir star gelmiş gibi heyecanlandığını gören Zhang Xuan, şaşırdı.
“Usta Mo Yang geldi!” Satıcının gözleri bile heyecan içinde parıldıyordu.