Bu kişisel bir karar. Eğer eserlerinizden esinlenilerek yaratılan hayran eserlerini okumak, görmek veya izlemek sizi rahatsız ediyorsa yapmayın.
Yazarlara bazen kendi eserlerinden esinlenilerek yazılan hayran hikayelerini okumamaları veya tanımamaları tavsiye edilir, çünkü teorik olarak yazar hikayeyi okuduktan sonra benzer bir eser yazabilir ve hayran tarafından intihalle suçlanabilir. Bu riski geçersiz kılan birçok neden var; en basiti ABD içtihatlarının ilk yazardan yana olmasıdır: hiçbir mahkeme ilk yazar tarafından ileri bir tarihte aynı evrende yazılan bir eserin hayran eserinin haklarını ihlal ettiği iddiasını kabul etmez. Benzer temellerden yola çıkan insanların benzer fikirler üretmesi şaşırtıcı bir sonuç değildir — ama ABD telif hakkı yasaları fikirleri değil, bir fikrin belli bir ifadesini korur. Hayran eseri, aynı evrende ileri tarihte yazılan bir başka eserle benzerlik gösterse de, fikirlerin benzerliği (örneğin Harry Potter’da değnek sihirinin çalışma şekli) telif hakkı iddiası için yeterli değildir.
Ancak kazanamayacak olmaları birinin sizi dava ile tehdit etmesini engellemez. Burada önemli olan tehdidi oluşturmak için bir hayran eseri gerekmemesi! Hayranlarından gelen mektupları veya internetteki yorumları okuyan bir yazar hayranların karakterlerle ilgili fikirleri ile karşılaşabilir; başka kitaplar okurken ileride kullanacağı bir olay örgüsü veya karakterin benzerine rastlayabilir. Aslına bakarsanız yazarların birbirine açtığı telif ihlali davaları genellikle birbiri ile hiçbir bağlantısı olmayan eserlerin kopyalandığı iddiası ile açılır.
OTW’nin (Transformatif Eserler Derneği) misyonu fikirler ve ifade arasındaki farkı açıklamayı da kapsar. House dizisinin önümüzdeki sezonunda neler olacağı ile ilgili birçok kişi aynı fikri paylaşabilir. Ama her biri bu fikri farklı şekillerde ifade eden farklı hikayeler yazdığında bu hikayeler birbirinin telif hakkını ihlal etmezler.