Köpek Irkları Irk Hakkında Ne Diyor?
Filipinler'de en çok aranan köpekler, bir cinse ve tercihen kökenlerini kanıtlayan bir sertifikaya sahip olanlardır. Alaskan malamute, Alman kurdu veya Sibirya kurdu olsun, kural şudur: ne kadar saf, o kadar iyi. Kısmen safkan olan, may lahi veya nalahian (kelimenin tam anlamıyla “ cinsli ” veya “yetiştirilmiş”) olarak bilinen köpekler , saflarda biraz daha aşağı gelir.
En altta, düşük aspinler veya Filipinli köpekler vardır (bir portmanteau kelimesi , aso veya köpek ve Pinoy , Filipinli için gayri resmi bir terimdir). Daha olumsuz terim olan askallar (sokak köpekleri) tarafından da bilinen bu yerel, karışık cins köpeklerin görünüşleri farklılık gösterir ve genellikle Filipinliler tarafından güzellik ve zeka açısından "üreme" olan köpeklere göre daha düşük olarak algılanır.
Sahipleri bazen bu derecelere göre onların köpekleri ayırmak. Aspinler adına çalışan bir hayvan refahı savunucusu, bu eğilimin tarihsel olarak nasılişlediğini anlatıyor : "Bir evde, ortak senaryo, Shih Tzus, Pomeranyalılar ve golden retriever'lar paylaşırken dışarıda bekçi köpeği olarak bir aspin olmasıydı. sahipleri ile kapalı alan.” Bu tür sahipler genellikle safkan köpeklerini yalnızca yürüyüşlere veya bakıcılara götürürdü.
Onaylanması, bir pratik değer vermek ve sipariş köpek ırkları dünyada yaygın olarak kullanılmaktadır; örneğin, belirli köpek ırkları New York'ta soylulaştırmayla ilişkilendirilir . Bununla birlikte, Filipinler'e özgü olan şey , köpeklerin hiyerarşisinin , belirli bir insan grubunun -Filipinlilerin- kendilerini ırk veya etnik köken açısından nasıl sıraladığına paralel olmasıdır.
Köpeklerle gibi ust, tanınabilir bir yabancı mirasa sahip Filipinliler, Avrupa ya da Doğu Asya kökenli olan özellikle kutlanır. Ülkedeki karışık mirasa sahip ünlüler ve güzellik kraliçeleri, popüler söylemde rutin olarak "melez" veya "melez" rahatsız edici terimlerle tanımlanıyor ve " yabancı kanlarının " çekiciliği için övülüyor . Tersine, görgü kuralları olmayanlar, bazen “ soyu olmayan ” olarak tanımlanır .
Bir antropolog olarak, Filipinlilerin insan olmayan hayvanları nasıl gördüklerini değil, bizim kendimizi nasıl gördüğümüzü de ortaya koyduğu için, bu türler arası paralelliği son derece büyüleyici buluyorum. Bu, dünyanın dört bir yanındaki insanların ve köpeklerin birlikte evrim, birlikte yaşama ve arkadaşlık sürecinde bin yıldır nasıl dolaştığının bir örneğidir.
Araştırmacılar, köpeklerin, 15.000 ila 40.000 yıl önce , insanlar tarafından evcilleştirilen ilk hayvan olduğu konusunda hemfikirdir, ancak bunun ne zaman, nerede ve nasıl gerçekleştiğine dair ayrıntılar konusunda anlaşamamaktadırlar.
Filipinler, bilim adamları köpeklerin etrafında olduklarını tahmin binlerce yıldır 16. yüzyılda İspanyol sömürge öncesinde. 12. ve 15. yüzyıllar arasında bir insan çocuğunun yanına gömülen bir köpek de dahil olmak üzere evcil köpek kalıntılarının arkeolojik kanıtları , köpeklerin değerli bir arkadaş olarak görüldüğünü göstermektedir. Bu olasılık, köpeklerin belirgin bir şekilde yer aldığı folklorik anlatılarda destek bulur. Örneğin, Biag ni Lam- ang'da Filipinler'in kuzeybatı bölgesindeki Ilocano halkı arasında geçen bir destanda, ünvanlı kahraman Lam-ang'ın büyülü bir evcil köpeği vardı.
Ancak İspanya ile sömürgeci karşılaşmalar, Filipinlilerin köpeklere ve kendilerine olan bakış açısını değiştirdi. Beyazlığın ayrıcalıklar taşıdığı bir dünyada, yabancı bir soyağacına ve daha açık ten gibi belirli fiziksel özelliklere sahip insanlar daha fazla yaşam fırsatına sahipti. Bu, bilginlerin bugün “ ırksal sermaye ” veya kişinin ırksal kimliğinin sağladığı sosyoekonomik avantajlar dediği bir güç biçimi sağladı .
19. yüzyılda tarting, bilimsel ırkçılık biyolojik ırklar içine insan türü bölmek ve bir hiyerarşi içinde yerleştirmek deneyerek ayrıcalık hakkında bu fikirlere şekil ve şekil verdi. (Bu fikirler o zamandan beri gözden düştü ve bugün antropologlar ırkın gerçekliğini biyolojik olarak değil, “ kültürel olarak yaratılmış bir fenomen ” olarak kabul ediyorlar .)
Avrupalılar tarafından kolonize dünyanın diğer bölgelerinde, yabancı köpek ırkları bunların insan karşılıkları yanında Filipinler'de geldi. Önce sömürgeciler ve sonunda Filipinli seçkinler arasında değerli evcil hayvanlar haline geldiler. Aynı zamanda, diğer Filipinliler yerel köpekleri her yerde arkadaş olarak tutmaya devam ettiler: kısmen evcil hayvan, kısmen güvenlik ve bazıları için de bir yiyecek kaynağı.
Yazar, Filipinler'deki Bulacan Eyaletinin Sierra Madre dağlarında yürüyüş yaparken Blacky adında bir köy köpeğinin arkadaşlığından hoşlanıyor. Gideon Lasco
Olonizers onlarla bilimsel ırkçılığın yükselişi ile aynı zamanda etrafında, Viktorya döneminde İngiltere'de ortaya çıkmıştı değerlemesi “safkan” Köpekler, fikrini getirdi. Bu fikirlerin savunucuları, bazı köpeklerin sabit ırkları veya soyları olduğunu ve bu “ saf ve eski ” ırkların “melezlerden” üstün olduğunu savundu. Bununla birlikte, popüler cins adlandırmaları, icat edilmiş sınıflandırmalar ve üreme uygulamaları tarafından sürdürülen keyfi özelliklere dayanıyordu.
Bir çok yolu, köpek ırkları yaratılması insan ırkı kategorileri, yaratılan tanımlanır ve emredildi nasıl yansıtılmış. Bazı köpek yetiştirme teşvikçilerinin aynı zamanda insan popülasyonlarının "pozitif" özellikler için seçici yetiştirme yoluyla "iyileştirilebileceği" etik olmayan ve tehlikeli fikir olan öjeni hareketinin erken savunucuları olması tesadüf değildir .
20. yüzyılın başlarında, Filipinler insanlar ve köpekler arasındaki ilişkiler bir kez daha değişti. Gelişiyle anda ülkenin ABD işgali , Filipinli insanların diyetlerinde köpeklerin rolü abartılı oldu . Filipinliler egzotikleştirildi ve aşağılayıcı bir şekilde “köpek yiyenler” olarak tanımlandı - bugün hala Filipinli Amerikan deneyimini bilgilendiren ırkçı bir etiket .
İnsanlar ve köpekler arasındaki ilişkiler bir hatırlatma olarak hizmet önemli ölçüde değişebilir , farklı yerlerde ve genelinde kez ama güç olanlar genellikle türler arası ilişkiler tür olarak kabul edilebilir olarak kabul edilir olduğunu belirler.
Günümüze kadar ve durum Filipinli evlerde bulunan köpek türlerini ve oynadıkları rolleri belirlemeye devam ediyor. Cinsi olan köpekler, üst ve orta sınıfların evlerini süslemeye devam ediyor.
Purebreds nedeniyle akraba evliliğinin genetik kusurların daha yüksek oranlarına sahip olma eğiliminde olsa ven ve bağlı tropik iklimde kendi elverişsizliğinin sürdürmek zor olabilir, bunlar kendi yerel muadillerine göre daha uzun yaşamak eğilimindedir. Veteriner ve antropolog Michael Tan'a göre safkan evcil hayvanların daha uzun yaşamasının nedeni sınıf farklılıklarıdır.
Tan, “ Evet, safkan bir köpek veya kedi için binlerce peso ödeyebilecek durumda olanlar üst sınıflar” diyor. "Ve her türlü genetik bozukluğa sahip olsalar da, insanları mümkün olan en iyi veteriner bakımını, ayrıca daha iyi beslenme ve barınma, bazen insan yoksullarının alacağından daha üstün."
Öte yandan, yerel köpekler genellikle kentsel ve kırsal yoksul bölgelerde yaşayan sonunda. Bazen sokaklarda kendi başlarının çaresine bakmaya bırakılırlar, bu da birçok sakinin bu köpeklere kötü kokular ve kötü davranışlar gibi olumsuz özellikler yüklemesine yol açar. İnsan farklılıklarının ırklara nasıl yansıtıldığına benzer şekilde, köpek özellikleri de ırka dayalı bir hiyerarşiyi meşrulaştırmak için “doğallaştırılır”.
Ancak meydan-edilebilir bu insanlar ve insan dışı hayvanlar her ikisi için de geçerlidir.
Filipinler kendi futbol takımını canlandırdı zaman geç 2000'ler, onlar “referans“Azkals”lakaplı edildi yetiştirilen yarısında yurt dışından gelen çoğu oyuncuların doğa”. Bu isim aynı zamanda oyuncuların becerikli, dirençli karakterine ve dolaylı olarak, küresel rakiplere göre hem takımın hem de ulusun algılanan “zayıf” statüsüne atıfta bulunur hale geldi . Açık ten gibi “Batılı” olarak algılanan özellikleri kucaklayan yeni bir kimliği somutlaştıran futbolcular, Filipinli olmanın ne anlama geldiğine dair değişen kavramlara da katkıda bulunuyorlar.
Bu söylemi irroring yerel köpekler savunmak için çaba büyüyor. 2006 yılında, Filipin Hayvan Refahı Derneği (PAWS) tarafından bir “yerli köpek güzellik yarışması” düzenlendi ve bu, askalların erdemlerini öven ve bunun yerine daha olumlu bir ad olan aspin ile anılmalarını tavsiye eden haberlere yol açtı. Bir gazete köşe yazarı , sadece birkaç yıl içinde meydana gelen olağanüstü değişime dikkat çekti : “Yerli köpeğin veya aspin'in evcil hayvan severler arasında nasıl kendi sadık takipçilerini yarattığına tanık oldum.”
Filipin Hayvan Refahı Derneği, Filipinli ünlü Heart Evangelista ile bir kampanyada aspinlerin, karışık cins köpeklerin benimsenmesini savunuyor.
Hile bu haber raporları açıkça sadece köpekler hakkında konuşuyorduk, bu tartışmalar ırk ve milliyet temelinde insanlar arasında yapılan karşılaştırmaların ayrı değildir. Bir PAWS veterinerinin Filipinliler için kullanılan tanıdık iblise atıfta bulunarak dediği gibi , “Birisi sadece bir askal olduğunuzu söylediğinde, bu sadece bir Pinoy'sunuz demek gibidir” . “Bu kendimizi nasıl gördüğümüzü yansıtıyor mu?”
Bu damar, o aspins bazı portreler bu yerel köpekler Filipinli bulunan paylaşımına algılanan olumlu özellikleri bakarak bu senaryoyu çevirmek belirtti değer. Bir gazete yazarının dediği gibi, sevgili köpeğini " gerçekten, çok Pinoy " yapan şey, aspininin dikbaşlı ama sevecen doğasıdır .
Elebrity yerli köpek savunucusu Kalp Evangelista değil utanç, ırk karışımı-olsun veya cins-olarak gurur noktasının görmek için teşvik eder. Köpeğini, Charles, bir poz PAWS için bir reklam kampanyasında yer aldı Evangelista, “yarı-terrier, yarı yerli köpek,” oldu şeklindeki sözleri , “Ben, Filipin, İspanyolca ve Çince kan karışımı var yani ben de 'birçok ırkın' bir karışımıyım.”
" Bu gurur duyulacak bir şey" diye ekledi, "çünkü Filipinliler ve aspinler [her ikisi de] yüzde 100 güzel."
Gideon Lasco , Filipinler