1910’da Thomas Jennings bir cinayet işleyerek suç mahallinden kaçtı, ancak kaderini belirleyen bir ipucu bıraktı: Suçu işlediği evin etrafındaki çitin içine henüz kurumamış olan boyaya mükemmel bir şekilde gömülmüş parmak izleri. .. Bunlar, ceza soruşturmasında delil olarak kullanılan ilk parmak izleridir. Deneme Jennings 1911 yılında mahkictionmiyet.
O zamandan beri, parmak izleri adli soruşturmalarda önemli kanıt olarak gösterildi. Bu benzersiz tanımlayıcılar bir suçu ortaya çıkarma görevinde o kadar kullanışlıdır ki, neredeyse var olmalarının nedeni gibi görünmektedir.
Ama elbette bu onların gerçek işlevi değil. Peki neden parmak izimiz var? Hangi biyolojik amaca hizmet ediyorlar?
Parmak İzleri ve Sürtünme Kuvveti
Bilim adamlarının üzerinde anlaştığı bir cevap var gibi görünüyor.
İngiltere’de Hull Üniversitesi’nde biyomekanik araştırmacı ve misafir biyoloji profesörü Roland Ennos“İnsanların parmak izlerini bulma konusunda iki hipotezimiz var: kavrayışı geliştirmeye ve dokunma algısını geliştirmeye yardımcı oluyorlar” diyor.
Ennos, parmak izlerinin bize kariyeri boyunca kavrama yeteneği sağladığı fikri üzerinde çalıştı. İnsanlar raylardaki girintilerin ve çıkıntıların ellerimiz ve dokunduğumuz yüzey arasındaki sürtünme kuvvetini arttırdığına inanıyordu.
Bu teoriyi destekleyen kanıtlardan biri, parmak uçlarının esnek araba lastikleri gibi çalışmasıydı. Lastiklerin esnekliği, yüzeyindeki oluklar ile ilgilidir. Bu oluklar lastiğin yüzey alanını arttırır ve sürtünmeyi ve çekişi artırır. Ennos bu fikri laboratuvarda test etmeye karar verdi.
Araştırmacılar, bir kişinin parmak uçlarına bir perspektif plakası ovalayarak farklı parmak izi kalıplarının uyguladığı kuvveti ölçtüler. Bu arada, cildin ne kadarının cama temas ettiğini belirlemek için deneklerin parmak izlerini aldılar.
Şaşırtıcı bir şekilde, deneyler, temas alanının parmak izleri ile azaltıldığını, çünkü raylardaki oluk tabanlarının camla temas edemediğini ortaya koydu. Başka bir deyişle, parmak izleri vücudun geri kalanını kaplayan pürüzsüz cilde kıyasla daha az sürtünmeye sahip olmalıdır.
Parmak izlerinin dokunmaya yardımdaki rolü
Birkaç yıl önce, Paris’teki Sorbonne Üniversitesi’nde fizikçi biyolog Georges DebrégeasDokunmanın potansiyel rolünü araştırırken, neden parmak izimiz olduğuna dair nihai bir teorinin eksikliğini fark etti.
Parmaklarımızda dört tip mekanik alıcı vardır. Bu hücreler dokunma gibi mekanik uyaranlara yanıt verir. Debrégeas özel bir mekanik reseptör türüdür (özellikle ayak parmaklarında cilt yüzeyinin 2 milimetre altında)Pacinian Turları) Keşfediyor.
Bu alıcılar özellikle 200 hertz frekansındaki küçük titreşimlere duyarlıdır. Parmak uçlarımızın son derece hassas olmasını sağlıyorlar. Debrégeas, parmak izlerinin bu hassasiyeti daha da artırıp geliştirmediğini merak etti.
Bu amaçla meslektaşlarıyla birlikte bir biyomimetik dokunsal sensör tasarladı. Bir insan parmağının yapısına benziyordu ve Pacinian Turları gibi titreşimleri algılayan sensörler içeriyordu.
Bu cihazın bir versiyonu pürüzsüzken, diğerinin insan parmak izini taklit eden bir dokusu vardı. Sensör bir yüzey üzerinde hareket ettirildiğinde büyüleyici bir sonuç elde edildi. Sensördeki çıkıntılar, Pacinian Turlarının hassas olduğu titreşimleri büyüttü.
Deney, parmak izlerimizin bu titreşimleri cildin altındaki sensörlere daha güçlü iletebileceğini gösterdi. Böylece, parmak izlerimiz dokunmanın hassasiyetini birkaç kez artırabilir. Debrégeas, “Deride parmak izi olması sinyalleri tamamen değiştiriyor” diyor.
Hassas parmak dokunuşuna sahip olmanın avantajı
Binlerce yıldır ellerimiz yiyecek bulmamıza, yememize ve dolaşmamıza yardımcı olan önemli bir organdır. Bu görevleri dokunma hissi olmadan gerçekleştiremeyiz. Bu nedenle, hassas bir dokunma yeteneği evrimsel olarak yararlı olabilir.
Bu nedenle, aldığımız gıdanın dokusunu hissetmek, yapısı hakkında bilgi sahibi olmamıza yardımcı olabilir: “Dokuları hissetmemizin ve farklı dokuları ayırt etmemizin nedeni, iyi yiyeceği kötülerden ayırmak istediğimizdir” diye açıklıyor Debrégeas. İyi bir dokunuş hissi, çürüyen veya enfekte olmuş gıdalardan kaçınmamıza yardımcı olabilir.
Bu fikri destekleyen bir başka kanıt, şempanzeler ve koalalar gibi yiyecek bulmak için kısmen dokunmaya dayanan hayvanlarda parmak izlerinin ve Pacinian mermilerinin de bulunduğudur.
Zayıf Yönler ve Yeni Sorular
Debrégeas aslında parmak izlerinin hem dokunma hem de kavrama hedeflerine hizmet edebileceğini düşünüyor. “Araçları yapmakta ve kontrol etmede bu kadar iyi olmamızın nedeni, bu ince dokunuş hissine sahip olmamızdır … Dokunduğumuz ve hissettiğimiz şey arasında sürekli bir geri bildirim döngüsü vardır. “Böylece, nesneleri kavrarken elimizin kuvvetini gerçek zamanlı ve doğru bir şekilde ayarlamamızı sağlıyor.”
Örneğin, yakaladığımız bir nesne kaymaya başlarsa, tutuşumuzu korumak için parmak uçlarınızla temastaki değişikliği tespit edebilmelisiniz. Bu yüzden Debrégeas, hassas dokunuş ve hassas tutuşun birlikte gelişmesinin mümkün olduğunu düşünüyor.
Ennos başka bir olası açıklama önermektedir: Ayrıca parmak izlerinin kafa derisinin şişmesini önleyebileceğini düşünüyor. “Son olarak, yara izleri kafa derisini bir yönde güçlendirirken ve su toplamasını engellerken, cildin doğru açılarda gerilmesine izin verir, böylece cildin yüzeyle temasını korur. Bu lastiklerde takviye olukları olarak düşünülebilir. ”
Sonuç olarak, polis için çok yararlı olan parmak izleri hala bilim adamları için bir gizem olmaya devam ediyor.
Kaynak: Neden Parmak İzimiz Var?,https://www.livescience.com/why-do-humans-have-fingerprints.html
Bir Önceki Yazımız Olan Linus Pauling ve Bilim İnsanı Olmanın Sorumluluğu Üzerine Başlıklı Makalemizde Hakkında Bilgiler Verilmektedir.