SSCB'nin çöküşünden sonra, Rus Uzay Ajansı, 2004 yılında Federal Uzay Ajansı Roscosmos'a dönüştürülen, miras kalan benzersiz ve güçlü roket ve uzay endüstrisini yönetmek için kuruldu. Liberal-kapitalist Rusya'nın zengin Sovyet mirasına dayanarak, başlangıçta uluslararası marş hizmetleri ve motor yapımı pazarındaki lider konumunu korumak mümkündü.
2020'ye kadar, Rus insanlı uzay aracı Soyuz, mürettebatı ISS'ye teslim etmenin pratikte tek yoluydu, çünkü 2011'de Amerikalılar Uzay Mekiği fırlatmalarını durdurdu ve astronotlarını Rus uzay aracına aktardı.
Nedeni basit. Mekikleri 30 yıl boyunca kullanan Amerikalılar sadece iki kaza geçirdi, ancak bunlarda aynı anda 14 astronot öldü. Ve Ruslar 1971'den beri insan kaybı yaşamadı. Sonuç olarak, NASA raporuna göre 2011–2019 döneminde. Amerikalılar, astronotların UUİ'ye teslimatı ve dünyaya dönmeleri için Rusya'ya yaklaşık 4 milyar dolar ödedi.
Rus-Amerikan işbirliğinin bir diğer kazançlı alanı da roket motorlarının tedariki. Amerikalıların kendi motorları vardı, ancak Rus gelişmeler, güvenilirlikleri ve uygun fiyatları tarafından çekildi. Buna karşılık, Rus uzay endüstrisi için malzeme, döviz kazancının önemli bir kaynağı haline geldi. Amerikan Atlas-101 fırlatma aracının ilk aşaması için yaklaşık 180 milyar dolar değerinde 5 RD-1 motor satışı için ilk sözleşme 1997'de imzalandı.
Ancak genel olarak, SSCB'nin çöküşünden sonra, roket ve uzay endüstrisi gözlerimizin önünde yıpranmış hale geldi - yetersiz finansman, yaşlı personel ve "genç vardiyanın" varlığıyla ilgili sorunlar, yüksek nitelikli çalışan kıtlığının artması, teknolojik ekipman, hırsızlık ve yolsuzluk. Sovyet uzayının büyük mirasına binme alışkanlığı, kayıtsızlığa ve Rusya ile rakipleri arasında Amerika Birleşik Devletleri ve Çin karşısında kademeli bir teknolojik boşluğa yol açtı.
Kaza
Tüm bu sorunların sonucu yüksek bir kaza oranıdır.
2006'dan 2016'ya kadar olan dönemde, lansmanların neredeyse% 6'sı, her biri devlete birkaç milyar rubleye mal olan bir kazayla sonuçlandı.
Örneğin, 2010'da 9 kaza oldu. İki kargo gemisi ve 12 uydu kayboldu. 2011 yılında - bir kargo gemisi, gezegenler arası bir istasyon ve üç uydunun kaybolduğu 5 kaza sonucu. Daha sonra, iki uydunun elektroniğinin (yörüngeye yerleştirildikten sonra) Tayvanlı mikro devrelerin arızalanması nedeniyle başarısız olduğu ortaya çıktı. Sonuç olarak, kozmodroma zaten teslim edilmiş olan iki cihazın daha kusurun ortadan kaldırılması için üreticiye iade edilmesi gerekiyordu.
2 Temmuz 2013'te, üç GLONASS uydusunu yörüngeye fırlatması beklenen Proton-M fırlatma aracı, Baykonur kozmodromundan fırlatıldıktan hemen sonra yoldan saptı, ateş aldı ve fırlatma kompleksinin yanına düştü.
Felaket, devlete 5 milyar rubleye mal oldu ve Kremlin'in sabrını aşan son damla oldu. Komisyon kazanın nedenini belirledikten sonra (montajcının, montaj sırasında açısal hız sensörlerini ters çevirdiği ortaya çıktı), endüstrinin acilen kurtarılması gerektiği anlaşıldı.
Başbakan Medvedev, Roscosmos'un başkanı Vladimir Popovkin'i alenen cezalandırdı ve kısa süre sonra yerini Hava-Uzay Savunma Kuvvetleri'nin eski komutanı Albay General Oleg Ostapchenko aldı.
2014 yılında United Rocket and Space Corporation (URSC), 40'tan fazla işletmeyi içeren Roscosmos'tan ayrıldı. URKK, roket ve uzay teknolojisinin geliştirilmesi, üretimi, testi, operasyon desteği, onarımı ve bakımı görevlerini üstlendi. Roscosmos, uzay programlarının geliştirilmesi ve uygulanmasında bir müşteri ve devletin çıkarlarının savunucusu olarak hareket etti.
Bununla birlikte, Başkan Putin, AvtoVAZ başkanlığından uzay endüstrisine gelen Igor Komarov'u URKK başkanlığına atadığından, bu bölünme sorunları daha da kötüleştirdi.
Onun liderliğinde, URCS'de teknik personelden yöneticilere, avukatlara, ekonomistlere, finansörlere doğru önemli bir önyargı vardı. Kısa süre sonra Roscosmos Ostapchenko'nun başkanı ve "etkili yönetici" Komarov arasında, finansal akışları kontrol etme yeteneği için açık bir çatışma başlar. Ostapchenko, 2015 yılında bir aparat savaşını kaybetti ve konumunu Komarov'a devretti.
Anlaşmazlık sona erdi.
Ancak zaten uzay ajansı başkanı olan Komarov, URCS'yi boğmaya devam etti. Hatanın sistematik olduğu oldukça açık hale geldi - iki güçlü merkezin oluşturulması gereksiz rekabete yol açtı. URKK, Roskosmos'a yeniden dahil edildi ve bu da bir devlet şirketine dönüştürüldü ve askeri-sanayi kompleksini denetleyen Başbakan Yardımcısı Dmitry Rogozin'e, başka bir "etkili yönetici" ye tabi oldu.
Rogozin'e göre işin cephesi muazzamdı. Sektörü pekiştirmek, birleşik bir teknik politika getirmek, ekipmanın güvenilirliğini kökten iyileştirmek, işin tekrarından kurtulmak ve genç uzmanları ön plana çıkarmak gerekiyordu. İhtiyaç duyulan şey, motor yapımı, alet yapımı, roket yapımı holdingler, Roskosmos'un yüksek teknoloji ekipman pazarlarındaki varlığını çeşitlendirmekten ve genişletmekten sorumlu bir yapı ve havacılık endüstrisi ile ortak tasarım çalışmasıydı.
2016 trilyon ruble maliyetle 2025–1,5 için yeni bir Federal Uzay Programı kabul edildi. Görevler ciddiydi: tüm faaliyet alanlarında (iletişim, iletişim, dünyanın uzaktan algılanmasından temel uzay araştırmalarına kadar) uyduların takımyıldızlarını artırmak, insanlı uçuş programını genişletmek, Evreni incelemek için Dünya'nın yörüngesinde dört astrofiziksel gözlemevi oluşturmak ve yeni fırlatma araçları geliştirmek.
Ancak Rogozin, iddialı Ay programını, mineralleri çıkarmak için kullanılabilmesi de dahil olmak üzere Rus uzayının ana önceliği olarak tanımladı.
Sonuç olarak, "Dunno on the Moon" stratejisi, çok daha acil görevlerin (iletişim hizmetleri, televizyon, haritacılık) çözümünü uzay programlarının kuyruğuna itti. Örneğin, GLONASS uydu sisteminin yörünge takımyıldızının yeniden canlandırılması, 14 yıl boyunca 2001'den 2015'e kadar gerçekleştirildi. Aynı zamanda, sistemin uydularının elektronik dolumu yabancı bileşenlerin% 75-80'ini içeriyordu ve bu, 2014'te Batı ile kırıldıktan sonra değiştirilecek hiçbir şey yoktu. Sadece 2020 yılına kadar, Rus mikroelektroniğinin uzay aracındaki payı neredeyse kabul edilebilir% 80'e zorlukla getirildi.
Aynı yıllarda, 2016-2025 için Federal Uzay Programı tarafından sağlanan Rus askeri ve sivil uzay limanları ile ilgili birçok çalışma yapıldı.
Ordu en iyisini yaptı.
2014-2017'de, Savunma Bakanı Sergei Shoigu'nun kişisel kontrolü altında, askeri kozmodrom Plesetsk modernize edildi ve bu, modası geçmiş Soyuz-U, Molniya-M, Cyclone-3 ve Kosmos-3M'nin operasyonunu terk etmeyi mümkün kıldı ". Bunların yerini, hafif ve ağır sınıfın daha modern uzay roketi kompleksi "Soyuz-2" ve "Angara" aldı. Ancak, "Plesetsk" daha çok askeri bir kozmodrom. Ve sivil uzay programlarını tam olarak uygulama kapasitesine sahip değil.
SSCB'nin çöküşünden sonra Kazakistan topraklarında kalan Baykonur kozmodromu, 60 yıllık operasyonun ardından geçersiz hale geldi. Rusya, bunun için yılda yaklaşık 10 milyar ruble harcıyor ve bunların çoğu Kazakistan'a kiralı. Aynı zamanda, Kazak yetkililer defalarca kozmodromu Rusya'nın yetki alanından çekip zengin Arap ülkeleriyle ortak sömürü için yeniden tahsis etmeye çalıştılar. Ancak Araplarla birlikte büyümedi ve Kazaklar kozmodromu kendi başlarına çekemediler.
2019'da Rusya Savunma Bakanlığı uzay harcamalarını büyük ölçüde azaltmaya karar verdi - Kapustin Yar eğitim sahasında askeri uyduların fırlatma sahasını kapattı ve tüm askeri uydu fırlatmalarını Baikonur'dan Plesetsk'e aktardı. Ayrıca, kozmodromun bitişiğinde yer alan Baykonur şehrinin, artık esas olarak uzayla ilgisi olmayan Kazakların yaşadığı bakım maliyeti de azaltıldı.
2012'den beri, yeni Vostochny kozmodromu Baykonur'un yerini almak üzere inşa edildi. Ülkenin gelecekteki ana fırlatma rampasının rolünü oynaması amaçlanan oydu. Bu bağlamda, 2000 ruble nominal değeri olan yeni bir banknot bile aldı.
Rusya topraklarında yeni bir kozmodrom bulma fikri şüphesiz makul ve mantıklı. Şantiye üç seçenekten seçilmiştir. Seyrek nüfuslu bitişik bölgeler, demiryollarının ve hava alanlarının yakınlığı dikkate alındı. Sonuç olarak Uzak Doğu bölgesinin kapasitelerini kullanmanın imkansız olduğu bir yer seçtiler. Sikhote-Alin geçidi tarafından yapımı engellenen demiryolu bulunmamaktadır. Kozmodroma giden tüm roket birimleri, ülkenin Avrupa kısmından (Samara ve Omsk) sürüklenmelidir. Süper ağır roketler için kekelemenize gerek yok. Onlar sadece Transsib'in "Procrustean yatağından" geçmeyecekler.
Vostochny'nin inşaatına, liberal Rusya'ya özgü skandallar ve ceza davaları eşlik etti - maliyet aşımları, zimmete para geçirme, inşaat programında aylarca süren gecikmeler, ücretlerin ödenmemesi, işçi grevleri ve açlık grevleri, inşaat şirketlerinin başkanlarının tutuklanması . 140 ceza davası ve 10 milyar ruble değerinde hasar - bu yalnızca ülkemiz için Vostochny kozmodromunun resmi fiyatıdır.
2014 sonbaharında, tamamen rahatsız olan Putin, kozmodromun inşası için komisyonun liderliğini şahsen göreceli bir düzen getirmeyi ve inşaatın birikmiş iş yükünü 28 aydan 4 aya indirmeyi başaran Başbakan Yardımcısı Rogozin'e emanet etti. Toplam 84 milyar ruble harcadıktan sonra, kozmodromda bir fırlatma rampası bir şekilde inşa edildi. Nisan 2016'nın sonunda, uzun zamandır beklenen ilk lansman ondan gerçekleşti.
Rus cumhurbaşkanı şahsen lansmanı izlemek için uçtu, ancak son anda mesele yeni bir utanç haline geldi - Soyuz-2.1b roketi havalanmadı. Fırlatmanın bir gün ertelenmesi gerekti, ardından roket yine de güvenli bir şekilde uzaya gitti.
Bu günlük gecikme, ilk lansmanın tüm etkisini bozdu. Dmitry Rogozin ve Roscosmos Igor Komarov'un başkanı bir kınama aldı. NPO Automatics Genel Müdürü Leonid Shalimov "gönüllü olarak" istifa etti. Geri kalan her şey için bir ceza olarak, Vostochny inşaatı sırasında zimmete para geçirme vakalarında yargılama yoğunlaştırıldı. Başkan, Savunma Bakanı Shoigu'ya kozmodromdaki tesislerin inşasının ilerlemesini kişisel olarak denetlemesi talimatını verdi ve daha sonra, kararnamesi ile, tüm süreleri geçemeyen tamamen yozlaşmış Spetsstroy'u ortadan kaldırdı.
Şimdiye kadar, Vostochny ülkenin ana fırlatma rampası haline gelmedi. Kozmodrom hazırlık seviyesinin sadece% 25 olduğu tahmin ediliyor. Soyuz-2 füzeleri için nispeten çalışır durumda olan tek bir fırlatma rampası var. 2016–2018'de ondan dört lansman yapıldı (biri başarısız oldu).
Şimdi, ağır roketler için kozmodromda bir fırlatma rampası inşa ediliyor ve fırlatmanın Baykonur'dan 2025'te ertelenmesi planlanıyor. Bu arada, kozmodromu bir yozlaşma anıtı haline getiren ve "kesilip atılmaya" dönüşen önceki acil durum inşaatında giderek daha fazla kusur ortaya çıkıyor. 2019'da Başkan Putin ve Sayıştay Başkanı Kudrin, kozmodromda hırsızlığın devam ettiğini ve Roskosmos'ta hızlı bir şekilde geliştiğini kabul etmek zorunda kaldı.
Katil uydular
Uzay limanlarını düzenleyen Rusya, yavaş yavaş yörünge gruplamasını oluşturmaya başladı. 2012–2017'de 55 askeri uzay aracı fırlatıldı. Bunların arasında suikastçı uyduları da var (Batı'da vaftiz edildikleri şekliyle).
Öykü onlarla birlikte, Amerikalılar, küçük boyutundan dolayı uzay enkazı olarak kabul edilen bir nesnenin yörüngesindeki hareketleri aniden keşfettiklerinde, 2013 yılında başladı. Ancak daha yakından incelendiğinde "çöp", Rus uydusu "Kosmos-2491" olarak ortaya çıktı. Yakında Kosmos-2499 ve Kosmos-2504 yörüngeye fırlatıldı. Her iki uydu da hareket etti, sadece uydularına ve üst aşamalarına değil, aynı zamanda Çin uzay aracına da yaklaştı. Hatta bir tanesi üst aşamayı hafifçe "öptü", ya bir kontrol hatası sonucunda yörüngesini biraz değiştirdi ya da test senaryosuna göre tasarlandı.
2017 yazında, bir başka uydu Cosmos-2519, iletişim tesislerini, yeni yazılımları test etti ve yörüngesini değiştiren bir dizi motor fırlatması gerçekleştirdi. Yakında başka bir uydu olan Kosmos-2521 ondan ayrıldı. Rusya Savunma Bakanlığı, bu çiftin bir platform ve bir müfettiş uydusu olduğunu açıkladı. Fırlatma, taşıyıcısının bir araştırma uydu denetçisinin olasılığını araştırmak için bir test olarak duyuruldu. Kısa süre sonra bir "kırıntı" - "Cosmos-2523" müfettişten ayrıldı. Rus ordusu atanmasını açıklamayı reddetti.
Amerikalılar, Rus uyduları "Kosmos-2542" ve "Kosmos-2543" 'ün savaş uzay uçakları gibi davrandıkları konusunda da alarma geçti. ABD Hava Kuvvetleri Komutanlığı manevralarını açıkladı
"Sıradışı ve rahatsız edici"
ve potansiyel olarak
"Tehlikeli".
ABD askeri komuta ve kontrol kurumlarının uydularının performansına muazzam bağımlılığı göz önüne alındığında, Rus suikastçı uydularının uzayda görünmesi Amerikalı uzmanlar ve ordu arasında belirli bir gerginliğe neden oldu.
Uydu karşıtı savaş konusuna değindiğimiz için, Rusya'nın düşman uydularını yok etmek için elinde başka araçlar olduğunu belirtmekte fayda var. A-135 "Amur" ve A-235 "Nudol" füze savunma sistemlerinin silo tabanlı füzeleri, sırasıyla 600 ve 750 km rakımdaki uyduları yakalayabiliyor. Gelecek vaat eden S-500 füze savunma sistemi aynı zamanda düşman uydularını vurabilir, ancak daha düşük yörüngelerde.
Ayrıca MiG-31BM avcı-önleme aracı da var. "Ürün 293" ve 14A045 olarak bilinen bir füzeyle silahlandırılması planlanıyor. Düşman uzay aracını engellemek için geleneksel bir savaş başlığı değil, küçük boyutlu özel bir manevra uydusu kullanılır. 14A045 roketini kullanan "Burevestnik-M" veya "Burevestnik-KA-M" adlı bu ürün yörüngeler arasında manevra yapmalı, hedefe yaklaşmalı ve onu vurmalıdır. Yenilgi ilkesi bilinmiyor: yabancı kaynaklar kinetik önleme olasılığından veya yüksek patlayıcı veya nükleer bir savaş başlığının varlığından bahsediyor.
Yine Rusya'da, mobil grev uydu karşıtı kompleksi "Rudolph" oluşturma çalışmaları sürüyor. Diğer bir umut verici gelişme, iletişim uydularını bastırmak ve devre dışı bırakmak için tasarlanmış Triada-2S radyo-elektronik kompleksidir.
2018'in başında Rusya, yayılan güce bağlı olarak uyduların optoelektronik ekipmanını körleştirmesi veya elektroniği devre dışı bırakması gereken havadan lazer silahı oluşturma çalışmalarını başarıyla tamamladı. Doğru, henüz taşıyıcısı yok. Eski bir Il-76 değil, yeni bir uçak olacağına karar verildi. Ancak henüz yaratılmadı.
Barışçıl alan sorunları
Rusya'ya yaptırımların uygulandığı 2014'ten sonra sorunları özellikle şiddetli hale gelen barışçıl alana dönelim. Bu, uzay endüstrisini, Amerika Birleşik Devletleri ile "dostluk" döneminde "bağlandığı" birçok Amerikan bileşeninden, malzemesinden ve elektroniğinden mahrum etti.
Sonra Medvedev'in liberal hükümeti, tüm Federal Uzay Programı için finansmanı keskin bir şekilde kesti. 2018 itibarıyla parasal olarak başlangıç seviyesinden üç kat küçüldü. Hükümetin hain gezisi, garip bir şekilde uluslararası ticari lansman pazarında artan rekabetle aynı zamana denk geldi.
Kendini açlık diyetinde bulan Roscosmos, ISS'yi işletme maliyetlerini sınıra indirmek için 29 araştırma programını kısmak zorunda kaldı. Soyuz yörünge kamyonlarına olması gerektiği gibi üç değil, iki kişilik mürettebat konulmaya başlandı. Üçüncü mürettebat üyesinin yeri, kargo içeren bir konteyner tarafından işgal edildi. Finansman kesintileri, ücretli çalışanların genel motivasyonunda daha fazla düşüşe ve kazalarda yeni bir artışa yol açtı.
2015 yılında 4 kaza oldu. 1 Aralık 2016'da Baykonur kozmodromunda, fırlatmanın ardından, Progress MS-04 kargo aracına sahip Soyuz-U fırlatma aracı kayboldu. Hasar 4 milyar rubleyi aştı. Kazanın nedeni yine kötü şöhretli insan faktörüydü - montaj sırasında oksitleyici pompaya yabancı parçacıkların girmesi. RSC Energia tarafından üretilen Angola telekomünikasyon uydusu uzaya fırlatıldı ve yörüngede bir yerlerde sessizce öldü. Daha önce, Rusya'da yaratılan Mısır ve İsrail uzay aracı çalışmayı bıraktı. Endonezya uydusu da yörüngeye çıkmadı.
Roskosmos, 2017 yılında Proton fırlatma araçlarının ikinci ve üçüncü aşamalarında 71 motoru incelemeler için geri çağırmak zorunda kaldı. Bunun nedeni, onları üreten Voronezh Mekanik Fabrikasının üretim sırasında teknik gereksinimleri ihlal etmesidir.
28 Kasım 2017'de, başka bir felaket - Vostochny kozmodromundan fırlatılan Soyuz-2.1b fırlatma aracı, Atlantik Okyanusu'na 19'si yabancı olmak üzere aynı anda 17 uydu gönderdi. ABD, Kanada, Almanya, Japonya, Norveç ve İsveç'ten müşteriler cihazlarını kaybetti.
11 Ekim 2018'de Rusya'nın önde gelen uzay gücü olarak ününe son darbe vuruldu. 35 yıldır ilk kez ISS'ye fırlatılan Soyuz MS-10 insanlı uzay aracı, Soyuz-FG fırlatma aracının kazası nedeniyle yörüngeye girmedi. Vaka, zamanında acil kurtarma sistemiyle hayatları kurtarılan kozmonot Alexei Ovchinin ve NASA astronotu Nick Haig'in ölümüyle neredeyse sona erdi. Rusya, mürettebatı ISS'ye teslim etme yükümlülüklerini ilk kez yerine getiremedi.
Bu arada Çin, uluslararası fırlatma hizmetleri pazarına girdi ve ABD ve Rusya'nın uzay süper güçlerini hızla dışarı atmaya başladı. 2013'te Ruslar tartışmasız liderlerse ve 32 fırlatma yaptıysa (neredeyse Çin ve Amerikalıların bir araya gelmesiyle aynı), o zaman 2016'dan beri önce Amerikalılar, sonra Çinliler liderlik etti. 2018'de Amerikalılar 31 fırlatma gerçekleştirdiler, Çinliler - 39, Ruslar - 17. Geçmişi hesaba katarsak, Rus roketlerinin daha az sayıda fırlatılması sadece 1957'den 1961'e kadar kozmonotiğin şafağında gerçekleşti - ikiden dokuza yıllık.
Kazalar, finansman kesintileri, teknik geri kalmışlık ve insan kaynakları kaybının arka planına karşı, Roscosmos sonsuz bir şekilde modernize edilmiş ancak uzun zamandır kullanılmayan Soyuz'un yerini alacak yeni bir insanlı uzay aracı ve fırlatma aracı yaratma çabalarına boşuna devam ediyor.
İlk Rus çok amaçlı insanlı yeniden kullanılabilir uzay aracı Clipper yalnızca bir model olarak inşa edildi. Ve 2006'da proje olarak kapatıldı. 2015 yılında "Federasyon" (daha sonra "Kartal" olarak değiştirildi) ile değiştirilecekti. Ancak uzay endüstrisinin en zor sistemik ve finansal sorunları bu projeyi sonsuza dek harekete geçirdi. 2018 yılında, baş tasarımcının başkanlık ettiği geliştirme ekibinin neredeyse tamamı, Federasyonu oluşturan Energia şirketinden istifa etti. 2020 baharında Energia insanlı programların Genel Tasarımcısı Evgeny Mikrin vefat etti. Bu nedenle Rusya, insanlı araçlar konusunda henüz yeni bir şeyi akla getirmiş değil.
Aynı hikaye, tamamen güvenilir "Proton" un ana ikamesi olarak görülen, 5 tonluk bir faydalı yüke sahip yeni bir ağır taşıyıcı roket "Angara-A35" in geliştirilmesiyle de gözlenmektedir. SSCB, sadece elektronikleri güncellemek için gerekli olan 100 ton taşıma kapasitesine sahip metalden somutlaştırılmış "Enerji" projesine sahipken "Angara" nın geliştirilmesinin neden gerekli olduğu açık değildir.
1995–2015 programına toplamda 160 milyar ruble harcandı ve bunun sonucunda pahalı ve üretimi zor bir ağır fırlatma aracı "Angara-A5" aldılar. Hafif sınıf "Angara 1.1" ve "Angara 1.2", orta "Soyuz-5" (aka "Irtysh" veya "Phoenix") ve süper ağır "Angara-A5V" projeleri henüz akla gelmedi. . Bunun için birçok nedeni vardır. Ticari fırlatma pazarındaki tüm bu füzelere olan talep şüphelidir. Genel olarak Angara roketinin hafif versiyonları, Soyuz hattının taşıyıcılarıyla rekabete girerek gereksiz olduğu ortaya çıktı. ABD yaptırımları da yabancı müşterilerin tercihlerini etkileyen önemli bir rol oynadı.
Angara'nın doğrudan yabancı rakibi Falcon-9 ağır roketi, gerçek bir roketin başlangıcını vermiş olması nedeniyle, şimdiden tüm dünyada en çok talep gören
"Roket devrimi".
Daha modern, daha basit ve Angara'yı fırlatma maliyetinin yarısı kadar, tersine çevrilebilir bir ilk aşamaya sahip ve ABD Savunma Bakanlığı da dahil olmak üzere ticari müşteriler tarafından güvenilen bir aşamadır.
Öte yandan Rusya, umutsuzca geride kaldı - yeniden kullanılabilir bir roketin yaratılması yalnızca siyasi bir karar gerektirmiyor: teknolojiye, finansmana, yıllarca süren deneme yanılmaya ve hangi pazar segmentinin talep edilebileceğine dair net bir anlayışa ihtiyacı var. . Bunların hiçbiri yok. Bununla birlikte, 2018 yazında Moskova, halihazırda imzalanmış olan sözleşmeleri yerine getirmek için gerekli "Proton" sayısını üretmeye karar verdi ve 2025 yılına kadar bu ticari açıdan başarılı projeyi nihayet kapatarak daha pahalı ve bitmemiş "Angara" ya geçti.
Bu kararı uygulayan "etkili yöneticiler", "Proton" üreten tek kuruluşu - Khrunichev Devlet Uzay Araştırma ve Üretim Merkezi'ni hemen yok etmek için acele ettiler.
Devlet Araştırma ve Üretim Merkezi, en iyi yıllarında, yalnızca ticari lansmanlarda yılda 600-700 milyon dolar kar getirdi. Daha sonra "etkili yöneticiler" merkez temelinde bir holding şirketi kurmaya karar verdiler ve buna bir takım sorunlu uzay işletmeleri eklediler. Khrunichev Merkezini aşağıya çektiler. 2015 yılında bir kredi karşılığında şirket, üretim tesislerinin çoğunu kullanma hakkını devretmek zorunda kaldı. Daha sonra şirketleşti ve 2019 yılına kadar merkezin borçları 110 milyar rubleye ulaştığında, Polet Prodüksiyon Derneği'nin tesislerinde, Moskova'nın prestijli bölgesinden Omsk'a tamamen uyumsuz bir şekilde atıldı.
Sermayenin maaşlarını kaybeden birçok değerli uzman, benzersiz emek kolektifinden ayrıldı. Diğerleri mevcut politikaya katılmadıkları için kovuldu. Sürekli skandallar ve yer değiştirmeler nedeniyle, şirket sektördeki en sorunlu şirket haline geldi. Ve bu, "Proton" üretimi kısıtlandığında, Rusya genel olarak bir ağır fırlatma aracından mahrum kalıyor demektir. Omsk'ta "Angara" üretiminin kurulması sancılı bir şekilde yavaş, seri üretiminin 2023'ten önce olmaması planlanıyor. Ancak bu rokete, daha fazla ticari kullanım için pozitif fırlatma istatistikleri biriktirmiş olan yeni bir kozmodromdan uçmasının hala öğretilmesi gerekiyor.
Son beş yıllık planın (2013-2018) sonuçlarını özetleyen Rus liderliği, kaçınılmaz olarak bariz ve hayal kırıklığı yaratan bir sonuca ulaştı - uzay endüstrisindeki durum hala arzulanan çok şey bırakıyor. Fırlatmalardaki kaza oranı% 5,8'den% 7,3'e yükseldi. Karşılaştırma için: Amerikalılar için, 2,5-2007'nin çok daha uzun bir döneminde yalnızca% 2017'ti.
Dmitry Rogozin'in başbakan yardımcılarından Komarov'un “etkin yöneticisi” yerine Roscosmos başkanlığına yeniden atanması durumu değiştirmiyor. Yine, uzay endüstrisindeki gerçek durumun gizlenmesi, Ay'ın keşfi için bir dizi fantastik plan, para talep ediyor ve "önceki yönetimin" tüm başarısızlıklarını siliyor. Roscosmos, çeşitli projeleri ele geçirir, onlar için parayı özümser ve ardından gerçekten hiçbir şeyi sona erdirmeden yeni "projelere" geçer. Şimdi başarısız bir proje olan "Angara" nın (Vostochny kozmodromunun aslında inşa edildiği) kapatılması ve yeni bir taşıyıcı roket "Soyuz-5" e geçiş hakkında konuşmalar var. Yani, yüz milyarlarca ruble basitçe rüzgara atıldı ve kimse bunun için cezalandırılmadı.
Bu arada, uzay endüstrisinin finansmanı üç kat azaldı. Roscosmos halihazırda tüm dünyada derideki delikler, düşen füzeler ve her düzeyde genel beceriksizlikle güçlü bir şekilde ilişkilendirildiği için hizmet ihracatından elde edilen para da kuruyor. Rusya, bazen biraz şansla yörüngeye bir şeyler fırlatabilen bir devletin itibarını kazanarak büyük bir uzay gücü statüsünü kaybetti. Daha sık şanslı olmak için, hükümet tüm füzelerin kutsanması talebiyle ÇHC'ye başvurdu. Ancak bu önlem açıkça yeterli olmadığından, Sarov'lu Seraphim'in kalıntılarının bir parçası da uzaya gönderildi.
2019 (son 10 yılda ilk kez!) Kazasız geçmesine rağmen, sektördeki genel gerileme ortadadır. Bu nedenle, amaçlanan amaç için, yalnızca 21 GLONASS uydusu kullanılırken, garantili küresel kapsama için 24 çalışan uyduya sahip olmak gerekir. Ek olarak, GLONASS uzay aracının yarısından fazlası zaten garanti süresi dışında çalışıyor (bizim için sadece 7 yıl, Amerikalılar için - 15). Pratikte bu, onlardan yüksek güvenilirlik dışında bir şey bekleyebileceğiniz anlamına gelir. 2019-2020'de, askeri uyduları güncelleme programı kesintiye uğradı ve üç Proton-M fırlatma aracının onarım için Baykonur'dan bir kerede iade edilmesi gerekiyordu.
Bu arada, Amerikalılar, Avrupalılar ve Çinliler, Rusya ile olan işbirliklerini kademeli olarak aşamalı olarak sona erdiriyorlar ve kendi iddialı uzay programlarını benimsiyorlar, insanlı uzay araçları geliştiriyorlar ve önümüzdeki yıllarda test fırlatmalarını yapmayı planlıyorlar.
Çin'deki uzay endüstrisi, 2019 yılında fırlatma sayısı bakımından lider olan ve Amerikan GPS, Rus GLONASS ve Avrupa Galileo'yu tamamlayan kendi uydu navigasyon sistemi BeiDou'yu tanıtan en hızlı gelişmeyi yaşıyor. Aynı zamanda, Çinliler, Roscosmos'un şu anda katılmaya çalıştığı ulusal dünyaya yakın yörünge istasyonları için bir proje geliştiriyorlar. Çin uzay aracı Chang'e-5, ay yüzeyinden Dünya'ya toprak örnekleri gönderdi. Bu, 45'da gerçekleşen Sovyet misyonu "Luna-24" ten bu yana 1976 yıl içinde Dünya'ya ilk ay toprağı teslimatıdır.
Amerika Birleşik Devletleri de hızla gelişiyor. Bu, çalışma tutkusu ve yaklaşımı kısa sürede Rusya'yı uzay taşımacılığı pazarında önemli ölçüde ilerleten fırlatma araçları yaratmayı mümkün kılan özel şirketleri çekerek başarıldı. 2014 yılında SpaceX, Dragon-2 insanlı uzay aracını yarışmaya sundu ve Boeing, CST-100'ü sundu. Bundan sonra, her iki şirket de NASA'dan toplam 6,8 milyar dolar aldı. Projeler başarıyla gelişiyor. Ve 2020'de, iki Amerikalı astronotun bulunduğu özel ultra-modern uzay aracı "Crew Dragon", ISS'ye ilk bağımsız uçuşu yaptı.
Gelecekte Amerikalılar, Uzay Kuvvetlerinin oluşturulması ve Ay programının yeniden başlamasıyla bağlantılı olarak ISS'nin kendi paylarına düşen kısmını açık artırmaya koymayı planlıyorlar. Projenin amacı, uydunun yüzeyinde yaşanabilir bir üs oluşturmak ve ayı diğer gezegenlere sefer göndermek için bir sıçrama tahtasına çevirmektir. Rakiplerimizin yeni başarıları hakkında birbiri ardına mesajlar alıyoruz. 2021'de, Birleşik Arap Emirlikleri yörünge sondası ve Çin ve Amerika Birleşik Devletleri'nden gelen gezginlerden oluşan bir uzay filosu Mars'a ulaştı. 24 Ocak 2021'de, 9 uyduyu alçak yörüngeye fırlatan Falcon-143 yeniden kullanılabilir ağır fırlatma aracı Florida'da başarıyla fırlatıldı.
Aynı zamanda, Amerika Birleşik Devletleri'nde füze savunma sistemlerinin uzayda konuşlandırılması ve güneş sisteminin dış mahallelerine bir araştırma görevinin hazırlanması için hazırlıklar sürüyor. Ayrıca 2020'de Amerikalılar, konuşlandırılmış ordu ile Amerikan komutanlığı (başkan ve Genelkurmay Başkanları dahil) arasında güvenli ve parazite dayanıklı iletişim sağlamaktan sorumlu olan AEHF (Gelişmiş Aşırı Yüksek Frekans) uydu sisteminin oluşumunu tamamladı. birimler ve birimler.
Bulgular
Liberal bir diktatörlük ve mali baskı koşullarında Rusya, bu süreçleri ancak dışarıdan izleyebilir. Dürüst maaşlar neredeyse tüm kalifiye personeli uzay endüstrisinin dışına attı ve Sovyet başarıları uzun zamandır tarihe karıştı. Rusya, bir ay istasyonu oluşturma programından çıkarıldı ve 2020'den sonra bir uzay kabini olarak artık gerekli değil - fırlatma hizmetleri pazarındaki payı% 1'e düştü. Ancak Roscosmos, yeni projelerle fışkırmaya devam ediyor - Mars'a bir uçuş, bir ay programı, kendi yörünge istasyonu.
Çek yayınlarından birinde köşe yazarı Karel Zvonik,
“Yaratıcılığı inkar edilemeyen Rusya, son zamanlarda net ve anlaşılır bir hedefini kaybetti.
Rus liderlerin bitmez tükenmez beyan akışına bakılırsa, Vladimir Putin'in liderliğindeki ülke, astronotikte neredeyse her şeyi başarmak istiyor, ancak mantıklı sonucuna hiçbir şey getiremiyor. "
Rus liderlerin bitmez tükenmez beyan akışına bakılırsa, Vladimir Putin'in liderliğindeki ülke, astronotikte neredeyse her şeyi başarmak istiyor, ancak mantıklı sonucuna hiçbir şey getiremiyor. "
Uzay endüstrisini rehabilite etmek için, tüm yozlaşmış yapısını devlet ve denetleyici otoritelerin maksimum kontrolü altında yeniden yapılandırmak, "etkili yöneticiler" katmanını ortadan kaldırmak, işçiler ve uzmanlar için maaşları artırmak, mühendislik personelini canlandırmak, istikrarlı finansman ve Sovyet kontrol ve kalite standartlarına geçiş. Bu olmadan Rusya uzaydaki lider konumunu yeniden kazanamayacağı gibi kendi güvenliğini de sağlayamayacaktır.
Liberal yönetim altındaki Rus uzayının sonraki kaderi açıktır - astronotiğin özelleştirilmesi, anında kar getirmeyen her şeyin yok edilmesi ve Çin ve Arap yatırımları için mücadele.