We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Orion II AS-18
Orion II
(AS-18: dp. 9,250; 1.529'6"; b. 73'4", dr. 25'6", s. 15.4 k. cpl. 1.487; a. 4 5", 8 40mm., 23 20mm.; cl. Fulton)
İkinci Orion (AS-18) 31 Temmuz 1941'de Moore Dry Dock Co., Oakland, Kaliforniya'da, Bayan Robert A. White'ın sponsorluğunda 24 Haziran 1942'de piyasaya sürüldü ve 30 Eylül 1943'te Kaptan CS'de görevlendirildi. Komuta Isgrig.
Güney Kaliforniya'yı sarstıktan sonra, Orion 23 Kasım 1943'te Pearl Harbor'a doğru yola çıktı. 28'inde oraya vardığında, iki gün sonra onarım için ilk denizaltısı Gar'ı (SS-206) yanına aldı. 10 Aralık'ta Avustralya'ya gitti ve güneybatı Pasifik'te faaliyet gösteren denizaltıların maddi hazırlığını ve yeterli malzeme stokunu koruma görevine başlamak üzere 5 Ocak 1944'te Fremantle'ye geldi. Gelişmiş Denizaltı Üssü Able'ı kurmak için Mios Woendi'ye ilerlediği 6 Ağustos'a kadar Batı Avustralya'da kaldı. 26 Ağustos'a vardığında, 9 Aralık'ta Grillin (AS-13) tarafından görevden alınmadan önce 24 denizaltı ve 466 yüzey gemisine hizmet verdi.
Ertesi gün Oriorr revizyon için Hawaii'ye geri döndü. 8 Nisan 1945'te tekrar batıya yelken açtı. 23 Nisan - 1 Eylül tarihleri arasında Saipan'da 300'ün üzerinde geminin ihale ve onarım faaliyetlerinin yanı sıra Tanapag Limanı'nda CTG 17.7 ve SOPA (Yönetici) olarak görev yaptı.
Resmi teslim belgeleri Tokyo Körfezi'nde imzalanırken, Orion Amerika Birleşik Devletleri'ne gidiyordu. Atlantik Filosuna atandı, dört ay boyunca doğu kıyısı açıklarında operasyon yaptı, daha sonra güneye, Balboa, CZ'ye gitti. 1949. Ardından SubRon 6 ile yeni limanı Norfolk'a gitti.
Bu ana liman değişikliğinden sonra Orion, Norfolk'ta ve Karayipler'de filo tatbikatları sırasında SubRon 6'ya hizmet vermeye devam etti. FRAM II revizyonu ve nükleer desteğe dönüşüm, 6 Eylül 1960-25 Şubat 1961'i Küba açıklarında tazeleme eğitimi izledi. Haziran ayında, ilk nükleer denizaltı işi Shark (SSN-591) biçiminde geldi. Üç yıl sonra, HMS Dretnot üzerindeki çalışmalarını tamamladıktan sonra gerçekleştirdiği uzun hizmet listesine yabancı nükleer denizaltıları ekledi. Ancak SubRon 6'nın desteklenmesi, Orion'un birincil görevi olmaya devam etti. 1970'e kadar Norfolk'taki Destroyer/Denizaltı İskelelerinden bu filonun konvansiyonel ve nükleer enerjili gemilerine hizmet verdi.
Trizomi 18 ve trizomi 13'ün doğal öyküsü: II. Psikomotor gelişim
Gelişimsel veriler, yaşları 1 ila 232 ay arasında değişen 50 trizomi 18 birey ve yaşları 1 ila 130 ay arasında değişen 12 trizomi 13 bireyin tıbbi kayıtlarından alınmıştır. Trizomi 18 ve trizomi 13 çocuklarının gelişimsel becerilere ulaştığı yaşla ilgili veriler, aileleri ebeveyn anketlerini dolduran 62 trizomi 18 ve 14 trizomi 13 kişiden oluşan daha büyük bir gruptan toplanmıştır. Gelişimsel yaş bölü kronolojik yaş olarak tanımlanan gelişimsel bölüm (DQ), trizomi 18 için ortalama 0,18 ve trizomi 13 için 0,25'tir. Bebeklikten sonraki çocukluk dönemine DQ'da çarpıcı bir düşüş olmuştur. En yüksek DQ'lar ve DQ'lardaki en büyük varyasyon yaşamın ilk 2-3 yılındaydı. 7 beceri alanındaki gelişim yaşları önemli ölçüde farklıydı; günlük yaşam ve alıcı dil en yüksek değerlere ve motor ve iletişim becerileri en düşük değerlere sahipti. Kronolojik yaş dikkate alındığında, aynı 7 beceri alanındaki DQ'larda, gelişimsel yaşla farklılıklar örüntüsüne benzer bir eğilim olmasına rağmen, anlamlı bir farklılık yoktu. Daha büyük çocuklar yürüteç kullanabilir, kelimeleri ve cümleleri anlayabilir, birkaç kelime ve/veya işaret kullanabilir, emekleyebilir, basit komutları takip edebilir, başkalarını tanıyabilir ve onlarla etkileşim kurabilir ve bağımsız olarak oynayabilir. Yürüyüş ve bazı tuvalet becerileri de trizomi 13 için rapor edildi. Trizomi 18 ve trizomi 13'lü bireyler, ileri dereceden ileri derecede gelişimsel engelliler aralığında açıkça işlev görmelerine rağmen, bir miktar psikomotor olgunlaşmayı başardılar ve her zaman öğrenmeye devam ettiler.
Metin yazan James Yay ve Robert Lubinski
Binyılın başlangıcından itibaren ve 2014'ü geride bırakan Orion Bus Industries, Toronto Transit Commission otobüslerinin ezici çoğunluğunun kurucusuydu. Modelleri sisteme otuz yılı aşkın süredir hizmet veriyordu ve Ontario'daki diğer toplu taşıma acentelerinde bulunabilirdi. Ancak 25 Nisan 2012'de Orion'un ana şirketi Daimler Bus North America, bu kurumun sona erdiğini duyurdu. TTC'nin Orion dönemi sona eriyordu.
İl Başlangıçları
Orion Bus Industries'in erken tarihi biraz dolambaçlı. Şirketin Ontario hükümeti tarafından bir kraliyet şirketi olarak kurulduğu, transit hayranları arasında popüler bir yanılgıdır. Toronto Star, 25 Nisan 2012'de basılan bir makalede bunu bile bildirdi. Ancak gerçek şu ki, Ontario Bus Industries özel bir şirket olarak hayata başladı. Arnold Wollschlaeger ve Donald Sheardown: Arnold Wollschlaeger ve Donald Sheardown'ın art arda çabaları sayesinde başladı ve gelişti.
Arnold Wollschlaeger gösteri otobüsünün önünde poz veriyor.
1970'lerin ortalarında, Arnold Wollschlaeger, Ontario Kamyon ve Otobüs Endüstrileri kisvesi altında yirmi yıldır otobüs ve kamyonların inşası ve onarımı üzerinde çalışıyordu. Ontario hükümetinin deneysel Dial-a-Bus hizmetinde kullanılmak üzere Rek-Vee fiberglas gövdeli dizel motorlu bir aracın montajı ve güçlendirilmesi için eyalet hükümetinin Kentsel Ulaşım Geliştirme Şirketi'nden bir montaj sözleşmesi aldı. Oğlu Tom Wollschlaeger'e göre, araçlar başlangıçta karavanlar olarak tasarlanmıştı ve bunların zorlu geçiş koşullarında güvenilmez olduğu ortaya çıktı. Bu deneyim, Arnold'a daha küçük ölçekli toplu taşıma operasyonlarına hizmet edebilecek, bakımı ve servisi kolay, ağır hizmet tipi orta boy bir otobüs inşa etmesi için ilham verdi.
Arnold Wollschlaeger, 1975 yılında ilk Orion otobüsü olacak olanın prototipini el ile yapmaya başlayan deneyimli ve sadık esnaflardan oluşan bir ekip topladı. Bu otobüs otuz fit uzunluğundaydı ve bir envanterden parçalarla değiştirilebilir parçalara sahipti. kırk metrelik otobüsler. Sonunda adı verilen Orion I, ön tarafta tek bir sızdırmaz döner kapı, termo pencereler, boru şeklindeki yapı ve bir dış elektrik erişim paneli, “satin çelik paneller& #8221 daha kolay onarım ve geniş çatı kapakları için. Araç, Detroit Diesel V6 motorla çalıştırıldı ve şık, modern bir görünüme sahipti.
Bir Muhafız Değişimi
Arnold, prototipiyle şirketini Ontario Bus Industries olarak yeniden adlandırdı ve ilk birkaç yıl içinde 100'den fazla Orion Is satarak toplu taşıma pazarını ele geçirdi. Ancak OBI küçük bir şirket olarak kaldı ve yeterli mali destek olmadan Arnold, prototipinin Amerikan ve Dünya (Kanada dışında) üretim haklarını 1978'de Greyhound Bus Lines'a (TMC üretimi) sattı. TMC, Orion'u “City Cruiser& Amerikan pazarı için #8221.
Arnold Wollschlaeger, 1979'da Ontario Bus Industries'in mülkiyetini havada bırakarak vefat etti. Şirketi 1980'lere taşıyan adamın Donald Sheardown olduğu ortaya çıktı.
Sheardown ve ailesi de onlarca yıldır taşımacılık işindeydi. Donald, 1952'de Avro Arrow jet programının bir parçası olarak Orenda Engines'de çalışmaya başladı ve program 1956'da iptal edilene kadar. Üç yıl sonra babasından Sheardown Transport'u satın aldı ve şirketi sonraki yirmi yıl boyunca büyüttü. 1970'lerin ortalarında, Markham, Ontario'da bulunan ve 200 araç işleten bir okul otobüsü işletmesi olan Atlantic Bus Lines'ın sahibi ve işletmecisiydi ve TTC'nin WheelTrans Hizmeti ile ortak olan ilk taşeronlardan biriydi.
1979'da Ontario Bus Industries'i Wollschlaeger'den satın alan Donald Sheardown, yeni finansman ve muazzam enerji getirdi. Orion'un Amerika ve dünya çapındaki üretim haklarını Greyhound USA'dan geri satın aldı. Daha sonra OBI'nin ürün yelpazesini genişletmeye başladı. Yardımcı Debbe Crandall hatırlıyor, “Don Sheardown hayattan daha büyük bir karakterdi. Cömert, büyük kalpli bir adamdı, uçlarda cehennem gibi kabaydı, ahmak, akıllı ve çalışkan… …ama insanlarda sadakat uyandırdığı kesindi.
Doğru Zamanda Doğru İnsanlar
Wollschlaeger ve Sheardown, belediye toplu ulaşımına yatırım yapmak için iyi bir zaman seçmişlerdi. Ontario hükümeti, Kuzey Amerika için yeni nesil tramvayları ve hızlı ulaşım araçlarını inşa etmek için Kentsel Ulaşım Geliştirme Şirketi'ni kurmuştu. Premier Bill Davis, Toronto'nun Spadina Otoyolu'nu durdurdu ve özel otomobile ucuz bir seyahat alternatifi sağlamak için Ontario'daki toplu taşıma acentelerine yardım etme konusunda eyaletin ilgisinin sinyallerini verdi. Transit ajanslarının işletim sübvansiyonları, eyalet ve ilişkili belediyeler arasında %50-50 oranında bir bölünmeyle karşılandı ve eyalet hükümeti tüm Ontario transit ajanslarının sermaye maliyetlerinin %75'ini karşılamayı taahhüt etti.
Eyalet hükümeti, Kuzey Amerika pazarı için hafif raylı araçlar üretebilecek yerel bir şirket kurmak için doğrudan müdahale etmek zorundayken, pazar hala gelişme aşamasında olduğundan, Donald Sheardown potansiyel olarak Kuzey Amerika'da çalışan düzinelerce transit acenteden oluşan bir pazara erişime sahipti. binlerce otobüs. Ontario belediyelerinin yatırım yapması için bir Ontario satın alma seçeneğinin var olmasını sağladı ve Ontario'nun çalışır durumda kalması için vergi dolarlarını kullandı.
Ontario Bus Industries'in Mississauga'daki fabrikası yeni Orion Is üretirken, şirket çıkarlarını sınırın güneyinde genişletmeye çalıştı. Amerikan pazarı önemliyken, yıllarca süren durgunluk ve üretim kaybı, eyalet ve federal hükümetlerden bir dizi "Amerikan Satın Al" düzenlemesinin geliştirilmesine yol açmıştı.
Sheardown kısa süre sonra Amerikan otobüsleri inşa etmek istiyorsa, onları Amerika Birleşik Devletleri'nde inşa etmesi gerektiğini anladı. Bunu başarmak için Sheardown, Bus Industries of America'yı Ontario Bus Industries'in bir yan kuruluşu olarak Oriskany, New York'ta bir fabrika kurdu. Tesis Mayıs 1982'de açıldı ve kısa süre sonra Amerikan pazarı için 30 fit ve 35 fit Orion Is üretmeye başladı. Oriskany fabrikasında 1982'de 200'ün üzerinde, ertesi yıl ise 300'ün üzerinde otobüs üretildi.
Kuzey Amerika'daki şehir içi otobüs satışlarının büyük kısmı, GM New Look ve Classics'in Flyer D700 ve D800 serisiyle rekabet etmesiyle 40 fit aralığındayken, Sheardown pazarda daha küçük otobüsler için fırsatlar gördü. 1983 yılında piyasaya sürülen Orion II, tekerlekli sandalye erişimine uygun halk otobüsü pazarına hizmet veren bir otobüs olarak tasarlandı. 21 fit ve 25 fit modellerinde mevcut olan Orion II, alçak tabanlıydı ve kaldırımın dört inç içinde diz çökmesine izin vererek ağır bir hidrolik kaldırma ihtiyacını ortadan kaldırdı.
Ancak Ontario Otobüs Endüstrileri, daha büyük otobüs pazarını sonsuza kadar görmezden gelemezdi. 30 metrelik daha kısa otobüs modeliyle yaptığı deney, TTC gibi toplu taşıma kurumlarının aradığı temettüleri üretmedi. Özellikle OPEC'ten ilham alan yüksek yakıt fiyatları 1980'lerin başında yerini petrol bolluğuna bırakırken, çalışan bir otobüsün en pahalı bileşeni sürücüsüydü ve toplu taşıma şirketleri otobüs başına daha fazla yolcu almak için daha uzun otobüsleri tercih etti. Ayrıca, 40 fitlik standart bir tasarımla yola çıkan toplu taşıma şirketleri, bakım sürecini daha az model üzerinden basitleştirerek maliyet tasarrufu sağladı. Sonuç olarak, ilk 40 metrelik Orion I otobüsü 1984'te tasarlandı ve teslim edildi.
Büyümek ve Avrupa'ya Gitmek
Saf yakıt ekonomisi yerine yolcu-sürücü oranlarını iyileştirmenin yeni gerçekliği, Ontario Bus Industries'in 1986'da körüklü otobüs pazarına girmesine neden oldu. ve Budapeşte, Macaristan Otogar İnşaat İşleri. Ikarus, ceset kabuklarını gemi yoluyla Montreal'e ve ardından kamyonla OBI'nin Mississauga Fabrikası'na teslim etti. OBI, test ve teslimat öncesi kapılar, pencereler, koltuklar ve motor parçaları ile işi bitirdi. Toronto Transit Komisyonu, bu araçlardan 90 tanesi için sipariş vererek Orion III'e önemli bir destek verdi. Ottawa'dan OC Transpo da büyük bir sipariş verdi. Ontario Bus Industries, Avrupa ile olan ilişkisini geliştirmeye devam etti. 1987 yılında, Orion II araçları için İsveç'te bir şehir tarafından sipariş verildi.
Ne yazık ki, Ontario Bus Industries'in ilk modelleri, tasarımlarında bir kusurla sonuçlanan sorunlar geliştirmeye başladı. Yapı için karbon çelik boruların kullanılmasının korozyona karşı hassas olduğu kanıtlandı ve bu, Orion Is'in erken kullanımdan kaldırılmasına ve Ikarus'un performansıyla ilgili şikayetlere yol açmaya başladı. Ontario Bus Industries bu ve diğer problemler üzerinde çalıştı ve 1989'da Orion V ile ortaya çıktı. Bu ağır hizmet tipi otobüs korozyon sorunlarını çözmeye çalıştı ve önceki modellerin 8 fit yerine 8 fit, 6 inç daha genişti. Bu otobüsler, transit acentelerin yeni erişilebilirlik gereksinimlerini karşılamak için tekerlekli sandalye asansörleriyle de donatıldı.
Ontario Otobüs Endüstrileri de alternatif yakıt tasarımlarını denemeye başladı. Orion IV —, Niagara Parks Komisyonu tarafından lastik yorgun bir insan taşıyıcısı için özel bir sipariş — sıvılaştırılmış petrol gazı kullandı. 1988'de Orion Bus Industries, sıkıştırılmış doğal gazla çalışmak üzere tasarlanmış bir prototipi piyasaya sürdü. Yakıt o zamanlar özellikle ucuzdu ve umut, CNG otobüslerinin Toronto ve Hamilton gibi şehirlerde elektrikli troleybüslerin yerini almasıydı. Bunu yaptılar, ancak CNG hiçbir zaman transit acentelerine yakalanmadı, yakıt ikmali yapmanın karmaşıklığından şikayet etmedi ve bir dizi CNG otobüsü standart dizelle çalışacak şekilde dönüştürüldü. Ancak bu, Ontario Bus Industries'in gaz-elektrikli hibrit güçle deneyler yapmasını engellemedi, ancak 1993'te bir hibrit Orion II'yi piyasaya sürdü.
Devlet Müdahalesi ve Alçak Tabana Gitme
Ancak 1990'ların başı, Sheardown'ın şirketleri için zorlayıcıydı. Durgunluk, hükümetin toplu taşıma fonlarında yaptığı kesintiler ve diğer otobüs üreticileriyle devam eden rekabet, gelirlerin düşmesi anlamına geliyordu. Ve OBI'nin 200 milyon doların üzerinde sözleşmesi olmasına ve Amerika Birleşik Devletleri'ndeki 38 toplu taşıma acentesine 750 otobüs tedarik etmesine rağmen, şirket, geçimini sağlamak için Ontario hükümetinin kredilerine güveniyordu. 1994 yılında bu kredilerin 66 milyon dolarını temerrüde düşürdü.
O zaman eyalet hükümeti, OBI'nin Mississauga fabrikasındaki işleri kurtarmakla ve Ontario'nun tek otobüs üreticisini kaybetmemekle çok ilgilenen başbakan Bob Rae yönetimindeki Yeni Demokrat Parti tarafından yönetiliyordu. Aynı zamanda, eyalet açığı, hükümetin müdahale etme ve diğer transit üretim şirketi UTDC'yi sürdürme kapasitesini sınırladı. Nisan 1995'te, Ontario Bus Industries bir alıcı ararken, Ontario hükümeti, 66 milyon dolarlık temerrüt kredilerini affederek, 15 milyon dolarlık tercih edilen şirket hisselerini satın alarak ve şirkete 5 milyon dolar daha yatırım yaparak bir kurtarma paketi açıkladı.
British Columbia'da faaliyet gösteren Western Star Trucks, bir alıcı olarak öne çıktı ve hem Ontario Bus Industries'i hem de Bus Industries of America'yı satın alarak iki işletmeyi Orion Bus Industries'de birleştirdi. Bu yatırımla şirket gelişmeye ve yenilik yapmaya devam etti. 1993 yılında OBI, 40 fit uzunluğunda, 8,5 fit genişliğinde alçak tabanlı bir otobüs olan Orion VI için prototipini ortaya çıkarmıştı. Aynı zamanda hibrit teknolojisinin gelişimini de takip etti. İki yıl sonra, ilk hibrit elektrikli Orion VI hattan çıktı.
Orion Bus Industries'in yeni sahipleri şirkete para akıtarak şirketin 1997 yılında Mississauga, Ontario'daki yeni şirket merkezine ve fabrikasına taşınmasına izin verdi. 1998'de VI. Ancak işler uzun süre istikrarlı olmayacaktı. 2000 yılında, DaimlerChrysler geldi, Orion'u satın aldı ve yeni DaimlerChrysler Ticari Otobüsler Kuzey Amerika ünitesini demirlemek için getirdi. Ancak bu sefer şirket, şimdiye kadarki en başarılı modelini teslim etti.
Orion VII
Orion'un en son modeli olan Orion VII, 2001 yılında piyasaya çıktı. Şirketin önceki altı modeli aracılığıyla öğrendiklerini ele alan VII, toplu taşıma acentelerine şimdiye kadarki en güvenilir, verimli ve çok yönlü alçak tabanlı otobüsü sunma sözü verdi. Tasarım piyasaya sürüldüğünde, Orion'un zaten 1000'den fazla otobüsten oluşan bir satış birikimi vardı. New York City 325 hibrit Orion VII satın alırken, TTC kendi başına 150 tane sipariş etti. 2006 yılına kadar, 2.000'den fazla araç, San Francisco Belediye Demiryolu kadar uzaklardaki Kuzey Amerika'daki acentelere sevk edildi. Orion VII'nin popülaritesi öyleydi ki, Orion 2007'de (ABD Çevre Koruma Ajansı emisyon standartlarını karşılamak için) tasarımında ince ayar yaptığında, yeni otobüse Orion VIII adını vermedi, bunun yerine modele Orion VII'nin adını verdi. 8220Yeni Nesil”. ABD EPA güncellenmiş emisyon standartlarını karşılamak için 2010'da bir başka ince ayar yapıldı.
Orion oyununun zirvesindeydi. Ne yazık ki, onu yöneten şirket değildi. 2007 yılında Chrysler'den ayrılan Daimler, Nisan 2012'de aniden Kuzey Amerika otobüs endüstrisinden tamamen çıkma niyetini açıkladı. Kuzey Amerika'daki hükümetlerin kemer sıkma bütçelerine atıfta bulunan Daimler, endüstri için bir gelecek görmediğini veya en azından devam eden yatırımını haklı çıkarabilecek bir gelecek görmediğini belirtti.
Orion Otobüs Endüstrilerinin Düşüşü
Orion, 25 Nisan 2012'de yeni otobüs siparişi almayı durdurdu ve Mississauga fabrikasının mevcut siparişleri tamamlandıktan sonra kapatılacağını duyurdu. Bu kapatma ertesi yıl meydana geldi. Oriskany, New York tesisi, yedek parça ve bakım satış sonrası işine hizmet etmek için açık kalacaktı. 1 Mart 2013'te New Flyer Industries, satış sonrası iş ve kalan otobüs siparişleri de dahil olmak üzere Orion'un kalan varlıklarını satın aldığını duyurdu.
Geçtiğimiz on yıl boyunca, Orion Bus Industries, Amerika'daki, özellikle Ontario'daki acenteler üzerinde muazzam bir etkiye sahipti. Bu etki, ana şirketin otobüs üretimine olan ilgisini kaybetmesi nedeniyle bir gecede ortadan kalktı. Orion VII'ye yatırım yapan transit acentelere artık yedek parça ve bakım için New Flyer Industries hizmet veriyor. Önümüzdeki birkaç yıl içinde New Flyer ve diğer otobüs üreticileri Toronto yolcularına hizmet eden modelleri üretecek.
Don Sheardon'a gelince, Kanada Kentsel Ulaşım Derneği tarafından 1994'te Hall of Fame'e getirilerek tanındı. Yazılarında, Mississauga'da yapılan otobüsleri İsveç, Danimarka ve Amerika Birleşik Devletleri'ne ihraç ettiklerini söylediler. OBI, 1979'da 45 çalışandan 90'ların başında 1.200 kişiye çıkarak Kuzey Amerika'nın en büyük otobüs üreticisi oldu. Don, topluluğuna ve endüstrisine önemli bir katkıda bulundu. CUTA'yı yoğun bir şekilde destekledi ve herhangi bir Kanadalı'nın alabileceği en yüksek onuru aldı - memleketi Bolton, Ontario'daki hokey arenasının adlandırılması.
Orion logosu şehir sokaklarından kaybolacak, ancak bir süreliğine değil. Bu kadar çok otobüsün kaybolması biraz zaman alıyor. Bu süre zarfında Orions, Toronto taşımacılığında General Motors New Look ile karşılaştırılabilir bir iz bırakmış olacak.
ORION OLARAK 18
Bu bölüm, geminin ömrü boyunca sahip olduğu adları ve tanımları listeler. Liste kronolojik sıradadır.
- Fulton Sınıfı Denizaltı İhalesi
Keel 31 Temmuz 1941 - 24 Haziran 1942'de Fırlatıldı
Deniz Örtüleri
Bu bölüm, gemiyle ilgili kapakları gösteren sayfalara etkin bağlantıları listeler. Geminin her enkarnasyonu için ayrı bir sayfa seti olmalıdır (yani, "Gemi Adı ve Tanımlama Geçmişi" bölümündeki her giriş için). Kapaklar kronolojik sırayla (veya belirlenebildiği kadar iyi) sunulmalıdır.
Bir geminin birçok kapağı olabileceğinden, sayfaların yüklenmesi sonsuza kadar sürmemesi için birçok sayfaya bölünebilir. Her sayfa bağlantısına, o sayfadaki kapaklar için bir tarih aralığı eşlik etmelidir.
Posta damgaları
Bu bölüm, gemi tarafından kullanılan posta damgalarının örneklerini listeler. Geminin her enkarnasyonu için ayrı bir posta damgası seti olmalıdır (yani, "Gemi Adı ve Tanımlama Geçmişi" bölümündeki her giriş için). Her set içinde, posta damgaları, sınıflandırma türlerine göre sıralanmalıdır. Birden fazla posta damgası aynı sınıflandırmaya sahipse, bilinen en eski kullanım tarihine göre daha fazla sıralanmalıdır.
Yakın çekim bir resim ve/veya bu posta damgasını gösteren bir kapak resmi eşlik etmedikçe, bir posta damgası dahil edilmemelidir. Tarih aralıkları SADECE MÜZEDEKİ KAPAKLARA DAYALI OLMALIDIR ve daha fazla kapak eklendikçe değişmesi beklenmektedir.
>>> Posta damgalarından herhangi biri için daha iyi bir örneğiniz varsa, lütfen mevcut örneği değiştirmekten çekinmeyin.
Orion II AS-18 - Tarihçe
Baltimore, MD'de hurdaya ayırma
USS Orion AS-18, Temmuz 2006'da Bethlehem Steel Sparrows Point tesisine vardıktan kısa bir süre sonra Baltimore, MD'de.
Bu fotoğraf Kasım 2006'da çekildi.
Üst yapının bir kısmı büyük vinç tarafından kaldırılıyor.
Orion'un gövdesinden çıkarıldıktan sonra iskeledeki motorlarından biri.
Gövde neredeyse su hattına kadar kesilmiş.
Sancak pervanesi suyun üzerinde yükseliyor ve dümen kıç altında açıkça görülüyor.
Gemiye yukarıdan bakan bir manzara.
Merkezdeki alan, torpido magazininin önde olduğu Yardımcı Makine Boşlukları gibi görünüyor.
Kıçtan ileriye bakan bir görünüm.
Orion, su hattını geçerek alt gövdeye kadar kesildikten sonra, sudan çıkarılabilmesi ve bölüm bölüm kesilebilmesi için eğimli yollara manevra yaptırdı.
Üzgünüm, radyonun bir Soğan 1 olduğundan bahsetmedim, haftalar sonra DSP/Mantık panosu olduğu veya diğer forumları, e-postaları ve telefondaki tavsiyeleri okuduktan sonra sonuca vardım. Telsiz şu anda arızayı bulamayan bir mühendisle birlikte, ne yazık ki dediğiniz gibi hala burada diyelim. İngiltere'deki ML&S radyoya bakmayı teklif etti, ancak bakmak için muhtemelen Kuzey İrlanda'dan yaklaşık 50 dönüş posta ücreti + SAAT BAŞINA 72 ödüyorum, endişem şu ki 200 - 300 ödeyip yine de sona erdirebilirim arızalı bir radyo ile. Sadece ucuz bir şey satın almak ve Orion'u rafa koymak daha iyi olabilir.
Daha önce de belirttiğim gibi, telefon HERŞEY Birleşik Krallık'taki diğer ana radyo perakendecileri ve ML&S, radyoya bakan tek kişilerdi.
TEN-TEC Orion I'inizde, DSP/Logic kartının hatalı olduğunu hissediyorsunuz ve şimdi bir mühendis alıcı-vericiye sahip ve Logic kartı olabilecek veya olmayabilecek arızayı bulamıyor. Ayrıca Mikroişlemcinin Motorola tarafından üretildiğinden ve bu Mikroişlemcilerden bazılarının paketten çıkar çıkmaz Arızalı olduğunun tespit edildiğinden de bahsettiniz. Motorola Parts'ta, hatta diğer tedarikçilerde bile böyle sorunlar gördüm. Acaba alıcı-verici için TEN-TEC kılavuzuna sahip misiniz yoksa mühendisin evinde mi? Bu parçanın bazı çapraz referanslarını yapmak için Motorola Mikroişlemci Parça Numarası ile ilgilenirim. Belki başka bir tedarikçi, DSP / Logic kartında kullanılabilecek benzer bir Mikroişlemciye sahiptir. Bu tür sorunlarla bir onarım teknisyeni olarak ilgilendim ve daha sonra mühendislikte çalışırken, satın alma departmanımız bina veya onarım için gerekli olan farklı parça stok seviyelerini takip etmediğinde bu tür sorunlar ortaya çıkıyordu.
Avcı
Editörlerimiz, gönderdiklerinizi gözden geçirecek ve makalenin gözden geçirilip değiştirilmeyeceğine karar verecektir.
avcıYunan mitolojisinde Homeros olarak tanımlanan dev ve çok yakışıklı bir avcı (İlyada, Kitap XVIII) adıyla bilinen takımyıldızı ile.
Orion'un hikayesinin birçok farklı versiyonu var. Doğuştan Boiotian olarak kabul edilir, (geç bir efsaneye göre) topraktan (üç tanrının idrarını yaptığı gömülü bir boğa postundan) doğmuştur. Bazı efsaneler onu Poseidon'un oğlu olarak görür. Vahşi hayvanları kovduğu söylenen Sakız Adası ile ilişkilendirilir. Orada Sakız kralı Oenopion'un kızı Merope'ye aşık oldu. Orion'u onaylamayan ve nikahları sürekli erteleyen kral, sonunda Orion'u kör etti.
Yükselen güneşin ışınlarıyla vizyonu restore edilen Orion'un, bir avcı olarak Artemis ile yaşamak için Girit'e gittiği söylenir. Ölümüyle ilgili açıklamalar çok çeşitlidir: bazı efsaneler Artemis tarafından ona tecavüz etmeye çalıştığı için öldürülmüştür, diğerleri Apollo'nun Artemis'in Orion'a olan aşkını kıskandığı ve diğer efsaneler onu canavarca bir akrep tarafından öldürmüştür. Ölümünden sonra yıldızların arasına yerleştirildi ve sopası, aslan derisi, kuşağı (veya kemeri) ve kılıcı tarafından (biraz hayali bir şekilde) tanınabilir. Gökyüzünde Ülker'i kovalar ve kendisi de akrep olan Akrep tarafından takip edilir.
İncelemeler: Ten-Tec Orion
Orion, çoğunlukla RX frekansınıza odaklanmıyorsa bir AM yayınını kesebilir mi (aşağıdaki SAF notuna bakın). Bir ağ EVET dediğimde korntestörleri yanıma alabilir miyim!
Atmosfer gürültüsü olmadan sessize alabildiğim TT alıcılarına (Jup, Triton IV, Peg, O7, O6, O5) alışkınım, bu tam olarak bunu yapmayacak. Bunu yapmak için tasarlanmamıştır ve içeri gireceğini biliyordum. Yine de oldukça sessiz hale getirebilirim. AGC'nin gerçekten etkili olduğunu sahip olduğum ilk teçhizat. SLOW, MED, FAST AGC için bile tüm ayarlar ayarlanabilir ancak programlanabilir AGC gerçekten harika bir özelliktir. Sahip olduğum başka hiçbir teçhizatın duyamadığı zayıf bir sinyali çıkarmak için bir ağ sırasında hızlı bir şekilde geçiş yapabilirim.
AM: Vay! Bu harika bir AM vericisidir. Biraz AM yapıyorum ve bu şimdiye kadar koştuğum en iyi teçhizat (katı hal). 709 TT mikrofonu kullanan TX ses, biraz H/W mikrofon kazancı (6db) ve 2850-3300'lük bir TX BW, 50hz düşük kesim ile şimdiye kadar aldığım en iyi ses övgülerini aldım. Bu, bu teçhizattan çıkan pirinç kutunuzun düşük seviyeli sesi DEĞİLDİR. Aynı ayarları SSB'de de kullanıyorum ama TX EQ'ya biraz (-7db) ekliyorum.
SAF (seçici ses filtresi) hakkında bir not. V3 KILAVUZUNU OKUYUN! AM yayın gürültüsünden çağrı çekerek dediğim 40M ağlarda fark yarattı. Ayrıca, Orion'un 75M'de de AM sinyallerini ne kadar iyi duyduğu konusunda büyük bir fark yaratıyor. Daha dar bir merkez frekansı bulduğum ayarlarla oynayın SSB'de yardımcı olur.
Tek CON, süpürme/bant dürbünü ayarlanabilir değildir. 565'te açık veya kapalı. Benim için çok önemli değil ama bazılarınız için olabilir.
ORION hala en iyi SSB alıcısıdır (hepsi SEKİZ KUTUPLU 6.0, 2.4 ve 1.8 Hz çatı kaplama filtreleri) ve Bilgisayar sınıfı baskılı devre kartlarına sahip bir TANK gibi yapılmıştır!
Ben sadece ver'e yükselttim. 3.032x5 ürün yazılımı & SEVİYORUM! 10 yıl sonra güvenilir ORION'umu yeni gibi tutuyorlar!
Bir IC-7700, FTdx-9000'im vardı ve hala bir FTfx-5000'im var, ancak yarışma koşullarında ORION açık ara kazanan!
Hepsinden iyisi, 4400 dolar değil, sadece 3300,00 dolar ödedim. ORION'um için!
İyi çalışmaya devam edin TEN TEC !
----------------------
KC1MR tarafından 2012-08-06 tarihinde yayınlanan daha önceki 5 yıldızlı inceleme
1. Gerçekten çok büyük! OMG, şey 20 inç genişliğinde, 18 inç derinliğinde ve 6 inç yüksekliğindedir. Bu tipik bir radyo değil!
2. Radyo bana daha çok SDR tipi bir radyo gibi geliyor, kontrolden yoksun ve etkiyi alıyor. İyi bir şey ya da acı olan ayarları değiştirmelisiniz. Henüz öğrenemedim.
3. Mikrofon topraklaması olmayan 4 pinli mikrofon fişi. Haydi. 4 pinli mikrofon 20 yıl önce çıktı.
5. RF Döngü üreteci (belirtilen 4. maddeden dolayı).
6. Kapsam benim için doğru parlaklık/kontrast elde etmek için biraz zor. Yapmam gerektiğini düşündüğümden daha fazla ayarlıyorum. Sonra tekrar, 2K $ daha fazla, sadece renkleri elde etmek için aynı veya daha az rcvr performansına sahip Orion 2'yi alabilirim.
7. Bazen AN değerlerini değiştirdiğimde, alıcının sesi kesiliyor ve "yeniden başlatmam" gerekiyor. Hmmm.
8. NB'nin o kadar çok şey yaptığını fark etmiyorum. Burada bir öğrenme sorunu olabilir. Hala üzerinde çalışıyorum.
9. Metre çok saçma. Konuşursunuz veya tuşlarsınız, sayaç hareketini alırsınız. Üzerinde ALC okuma olmaması bana biraz geri kalmış gibi geldi. Garip gerçekten.
Ten Tec'e eski radyoyu hayata döndürdüğün için teşekkürler.
|K6KSG||Değerlendirme:||2012-11-30|
|Hüsrana uğramış||Sahip Olunan Süre: 12 aydan fazla.|
|TEN TEC Orion 565AT'ımı 2003 yılında ilk çıktığında aldım. Alıcıdan hiç memnun kalmadım. Satın aldığımda radyoya tüm ziller ve ıslıklar takılmıştı. Alıcı, sonuna kadar açılmış gibi ses çıkarır ve çoğu zaman banttaki gürültü, sinyallerden daha iyi gelir. Çok yüksek gürültülü bir zemin. Bu telsizi 9 yıldır kullanıyorum ve telsizin kilitlenmesiyle sorun daha sık olmaya başladı. Kilitlenecekti ve bunun kontrolü yoktu. Onarım için TEN TEC'e gönderdim, onda yanlış bir şey bulamadılar. Böylece yeniden hizalamaya başladılar. Şimdi frekansı 300 Hz kapalı ve CW yan tonumda garip bir not var. Daha fazla kilitleniyor ve her zaman Master Reset ile yeniden başlatmam gerekiyor. Bu yüzden ondan kurtulacağım ve doğru çalışan bir Kenwood veya Yaesu alacağım. CW ağlarında NCS'yim ve güvenilir bir radyoya ihtiyacım var. TEN TEC'i desteklemek istedim ama biri 4475.00 dolar harcadığında ve yukarıdaki sorunları yaşadığında, o zaman başka nereye bakmanın zamanı geldi. Ten Tec'te çok hayal kırıklığına uğradım. Bana başka bir model radyo için fazla bir takas yapmazlardı, bu yüzden Ten Tec ile işim bitti.|
|K4JAH||Değerlendirme:||2012-11-06|
|Bir paçavracının ihtiyaç duyduğundan çok daha fazla radyo.||Sahip olunan süre: 6 ila 12 ay.|
|Bu, Orion 1 ile üçüncü kalışım. Ayrıca bir Omni 7 ve bir Jüpiter'im var. Sesi harika bir radyodur. Gerçekten tüm özelliklerin ne olduğu önemli değil. Belirli bir noktada verilen sayılar, belirli sinyalleri duyamayacağınızı söylüyor. Radyo işitme konusunda benden çok daha iyi. Harika iş Ten Tec Sana yüksek puanlardan başka bir şey vermiyorum. El kitabınız nedeniyle kesinlikle düşürmezdim. Radyoyu derecelendiriyorum. Ten Tec'in tüm telsizlerimde olduğu gibi, hiçbir yerde daha sessiz bir alıcıya para cezası veremezsiniz. Kolay dinleme benim için.|
eHam.net İnceleme Abonelikleri
eHam.net İnceleme abonelikleri ile, bir ürüne gönderilen tüm mesajları e-posta yoluyla alabilirsiniz. Abone olduğunuzda sadece abone olduğunuz ürün için mesaj alırsınız.
Mevcut aboneliklerinizi kontrol edebilir ve istediğiniz zaman İncelemeler Ana sayfasını ziyaret ederek ve Abonelikler altındaki 'burayı' kutusuna tıklayarak kendinizi aboneliklerden çıkarabilirsiniz.
Bu prosedürle ilgili yorumlarınız, sorularınız veya sorunlarınız varsa lütfen Forum Yöneticisine yazın.
1. Yeni gönderilen incelemelerin Onaylanmasından önce bir gecikme var. Gecikme, yeni inceleme taraması ve onayı içindir. Gecikme dakikadan bir güne veya daha fazlasına kadar değişir.
2. Yeni bir ürün eklemeden önce, o ürünün bir kategoride zaten var olup olmadığını belirlemek için incelemeler Ana sayfasındaki "Ara" aracını kullanın.
3. Yeni incelemeniz birkaç gün sonra Onaylanmadıysa, inceleme sırasında aşağıda gösterilen ürün incelemesi Gereksinimleri ve C'leri dahilinde olmadığının tespit edildiğini varsayabilirsiniz.
==================================
eHam'ın Ürün İncelemeleri, amatör radyo ve ilgili ürün ve hizmetlere ilişkin kişisel görüşlerin bir veritabanı koleksiyonudur.
İncelenecek ürünler tipik olarak radyolar, antenler, kuleler vb. gibi somut öğeler olmalıdır.
eHam'ın Ürün İncelemeleri, ticari olarak satılan amatör radyo ile ilgili bir ürün veya hizmet hakkında olumlu veya olumsuz bir görüş paylaşma fırsatı sağlamayı amaçlamaktadır.
Geçerli bir ürün incelemesi, başkalarıyla paylaşmak istediğiniz ürünle ilgili deneyim veya bilgiye sahip olduğunuz bir incelemedir.
İki yönlü alışverişler, ürün sorguları, genel tartışmalar veya şikayetler, yardım talepleri, ürün onarımı veya modifikasyonu veya müşteri hizmetleri sorunları için bir Forum değildir.
Ürün incelemeleri, müşteri hizmetleri veya şirketler/bayiler/üreticilerin incelemeleri için doğru yer değil. Bu incelemeler için doğru yer eHam Topluluk Forumu "Şirket İncelemeleri"'dir.
Hem ürünlerin hem de şirketlerin/müşteri hizmetlerinin yorumlarını karıştırmak, ürünün gerçek Derecelendirmelerini yansıtmayan ürün Derecelendirme numaraları/Yıldızlar ile sonuçlanır.
Bir inceleme, bir ürünle ilgili yararlı ve alakalı görüşler sağlamalıdır. Yalnızca "Harika" olduğunu belirten "Korkunç ürünü" belirten incelemeler, neden harika veya korkunç olduğu konusunda destekleyici bilgiler olmadan yardımcı olmaz.
İnceleme göndermek için anonim bir eHam kullanıcı kimliği kullanıyorsanız, yanlış inceleme yazarlarının kimliğinin ifşa edilmesine ilişkin yakın tarihli bir mahkeme kararından haberdar olun.
http://www.courthousenews.com/2014/0/09/64385.htm
Müstehcen, ayrımcı, taciz edici veya halka açık veya genç okuyucular için uygun olmayan başka içerik yok.
Don't review home brewed equipment or home-brew copies of commercially made products.
Reviews are limited to one review per product per reviewer. Multiple reviews of the same product by one person will unfairly bias/skew the product average rating numbers.
You can add to or update/edit your existing review's content including the rating and time owned with the Edit button on the right side of the review text body. Edits will go thru the review Approval process.
Do not submit a product review criticizing another review or reviewer. Review authors should be able to share their product experience and opinion without being publicly criticized.
In the interest of maintaining objective product reviews for all review readers, requests to remove Approved product reviews may be declined by eHam.
For protection of eHam review readers reviews should not contain links/URLs off-site.
Reviews of equipment capable of CB/Freeband operation or not FCC Certified/Type Accepted may be removed.
==================================
***FOR MANUFACTURERS & DEALERS***
Do not add your own products to a product category.
Customers and product users will add your product to a product category listing and write reviews when they are ready to share their product opinion.
If a manufacturer would like to announce or raise awareness for their product eHam suggests writing a brief News release and submit it to eHam's News. Click the News header on Home page then look for Add News button.
It's a conflict of interest for manufacturers or their employees to review their own products. Those reviews will be removed.
eHam's product reviews are not to be used for advertising, marketing, product announcements, or as a product or customer service support facility.
Do not offer rewards for positive eHam product reviews. Offering rewards for good reviews can create bias in reviews that savvy review readers can detect. This can detract from trust by current and potential customers.
eHam considers soliciting and/or rewarding good reviews by manufacturers/dealers as unethical and unwelcome. Those reviews are subject to removal.
eHam's Product Reviews are independent of eHam's advertisers.
Reviews that have been approved should be considered as being in accordance with eHam's Product Review Ts&Cs as described here.
If a review that you feel is unfairly critical of your product is posted and you wish to respond with useful information contact eHam's Product Review's Manager to request the addition of an "eHam.note" to the review.
eHam reserves the right to edit or remove reviews and/or products for any reason at any time without prior notice.
Vagus Nerve and Vagus Nerve Stimulation, a Comprehensive Review: Part II
The development of vagus nerve stimulation (VNS) began in the 19th century. Although it did not work well initially, it introduced the idea that led to many VNS-related animal studies for seizure control. In the 1990s, with the success of several early clinical trials, VNS was approved for the treatment of refractory epilepsy, and later for the refractory depression. To date, several novel electrical stimulating devices are being developed. New invasive devices are designed to automate the seizure control and for use in heart failure. Non-invasive transcutaneous devices, which stimulate auricular VN or carotid VN, are also undergoing clinical trials for treatment of epilepsy, pain, headache, and others. Noninvasive VNS (nVNS) exhibits greater safety profiles and seems similarly effective to their invasive counterpart. In this review, we discuss the history and development of VNS, as well as recent progress in invasive and nVNS.
70 years later: How WWII changed America
Photographer Alfred Eisenstaedt's famous "sailor kissing the nurse" image from Times Square celebration of V-J Day and the end of World War II. (Photo: Alfred Eisenstaedt, Time Inc., via Getty Images)
Even as World War II was ending 70 years ago, Americans already knew it had transformed their country. What they didn’t know was just how much or for how long.
In that last wartime summer of 1945, the seeds of a new America had been sown. Not just postwar America — the Baby Boom, the Cold War, the Affluent Society, the sprawling suburbs — but the one in which we live today.
Look closely at the war years, and you can see those seeds.
•Two brothers who had opened a drive-in restaurant in San Bernardino, Calif., were struck by working families’ desire for cheap meals served fast — faster than their carhops could serve them. Their name was McDonald.
•While building homes for federal war workers, a family-owned Long Island construction company had learned how to lay dozens of concrete foundations in a single day, and preassemble uniform walls and roofs. The firm’s name was Levitt & Sons.
•A young, black Army lieutenant was court-martialed in 1944 after he refused to sit in the back of a military bus at Camp Hood, Texas. The trial prevented him from serving overseas, but he was acquitted. His name was Jackie Robinson.
•In 1944, an Army Air Forces photographer discovered a beautiful young woman working on an aircraft assembly line in Burbank, Calif. One of his photos helped land her a modeling job. Her name was Norma Jean Baker. Later she would change it to Marilyn Monroe.
Baseball legend Jackie Robinson as a member of the Kansas City Monarchs in 1945. (Photo: AFP/Getty Images)
•In 1945, engineers were finishing a sort of “electronic brain” for the Army. Equipped with 18,000 vacuum tubes instead of the usual electrical switches, it could do about 5,000 computations per second — 4,996 more than the best electric calculator. They called it an Electronic Numerical Integrator and Computer. Only the last word stuck.
In the next decade, the Levitts would build Levittown, N.Y., the most famous postwar suburb. McDonald’s, focusing on assembly line hamburgers, would begin its ascent to global fast-food dominance. Robinson would integrate Major League Baseball.
And Monroe would become the first “Playmate of the Month” in a new magazine called Playboy, whose editor got his start in media during the war at a military newspaper. His name was Hugh Hefner.
World War II also marked the beginning of trends that took decades to fully develop, including technological disruption, global economic integration and digital communication.
More broadly, the wartime home front put a premium on something that’s even more crucial today: innovation.
A replica of Ray Kroc's first McDonald's franchise in Des Plaines, Ill. (Photo: Jeff Haynes, AFP/Getty Images)
It helped explain America’s production miracle. A nation that in 1938 was making almost no weapons was, by 1943, making more than twice as many as of all its enemies combined.
“Never before had war demanded such technological experimentation and business organization,” historian Allen Nevins later wrote. “The genius of the country of Whitney, Morse, and Edison precisely fitted such a war.”
America not only made more weapons than its enemies, it kept making new and better ones. By the end of the war, it was said that no major battle was won with the same weapons as the battle that preceded it innovation had become a constant.
The Office of Scientific Research and Development, directed by mathematician Vannevar Bush, organized the scientists and engineers who developed many valuable weapons.
Radar, improved depth charges and long-range bombers turned the tide against German submarines the long range Mustang fighter protected Allied bombers over Europe after 1943 the B-29 Superfortress allowed the Air Force to pulverize Japan with virtual impunity by 1945.
&ldquoNever before had war demanded such technological experimentation and business organization. The genius of the country of Whitney, Morse, and Edison precisely fitted such a war.&rdquo
The nation’s science labs were mobilized. Annual federal spending on research and development increased more than 20-fold during the war.
Medical researchers produced a class of pharmaceuticals whose nickname — “wonder drugs” — pretty much summed them up. Streptomycin, the first drug effective against the cause of tuberculosis, was the best known in a series of new antibiotics.
Penicillin, which had been discovered in 1928, was mass produced during the war to treat blood poisoning and battle wounds. A new process to produce dried blood plasma allowed battlefield transfusions.
Other developments included quinine substitutes to fight malaria, and numerous repellants and insecticides (including, unfortunately, DDT) used against pests causing epidemics of typhus and malaria.
Government scientists refined products (television, air conditioning) and developed new ones. The computer introduced at MIT in 1942 weighed 100 tons and had 2,000 electronic tubes, 150 electric motors and 200 miles of wire.
In Palo Alto, Calif., a company started in a garage by electrical engineers William Hewlett and David Packard was making radio, sonar, and radar devices, as well as artillery shell fuses. Packard ran the company while Hewlett served in the Army Signal Corps, unaware that they were founders of what would become Silicon Valley.
Wartime shortages gave rise to products whose greatest days were ahead, including plastics (used to replace scarce metals), frozen foods (which saved trips to the store) and microfilm (for shipping civilian-military “V-mail” overseas).
The war also raised issues that would become even more pressing in years to come.
The war was witness to the greatest single violation of civil rights in U.S. history — the internment of about 120,000 Japanese-Americans (two-thirds of them U.S. citizens) living in Pacific Coast states. Supposedly designed to fight espionage and sabotage, the move in fact was motivated by war hysteria, racism and political expediency.
For years, this outrage was all but forgotten. In 1988, however, President Ronald Reagan signed a law that provided financial redress of $20,000 for each surviving detainee. But the Supreme Court’s expansive interpretation of government powers in wartime in the Korematsu case, which upheld the internment, has never been overturned.
The internment was the result of an executive order, a presidential prerogative that has become increasingly controversial. But during the war the executive branch also banned pleasure drives and sliced bread, and seized control of the strike-bound retail giant Montgomery Ward under the legal justification that it was “useful” to the war effort. When Ward’s president refused to leave his office, government agents carried him out in his chair.
Decades before Edward Snowden’s revelations about government spying, military censors on the home front had authority to open and read every piece of mail that entered or left the country to scan every cable and to screen every phone call. A letter from a soldier overseas often arrived with a few words, a sentence or an entire paragraph snipped out, and the envelope resealed with a bit of tape bearing the label “Opened by Censor.”
Problems developed during the war that would bedevil the nation for years. Los Angeles had its first smog attack in 1943. In New York City, there were more and more reports of an old crime with a new name: mugging.
And anyone who thinks red-baiting was a postwar innovation should listen to Thomas Dewey, the 1944 GOP presidential candidate, who called President Franklin D. Roosevelt “indispensable to Earl Browder” the head of the American Communist Party.
A communist, Dewey told an audience, is “anyone who supports (Roosevelt’s) fourth term so our form of government may more easily be changed.”
Income inequality? Although Rosie the Riveter was the patriotic, symbolic personification of the 5 million U.S. women who went to work during the war, their pay on average was 60% of men’s — despite government rules banning such discrimination in war plants.
By war’s end, Americans were used to looking to Washington for solutions. But the war also reinforced an attitude that remains resonant today: skepticism about government.
For instance, after Pearl Harbor the government tried to discourage the practice of planting home “victory gardens,” which were popular in World War I. The nation already had an agricultural surplus, and more production would hurt farm prices.
Undeterred, within a few months Americans had planted victory gardens on Ellis Island and Alcatraz and everywhere in between — about 10 million in all. Within two years, 20 million victory gardens were producing 8 million tons of food.
By then, the victory gardeners’ instincts had been vindicated snarled transportation and farm labor shortages produced spot fruit and vegetable shortages. The amateurs, the secretary of Agriculture admitted, “surprised a lot of people.”
All the war’s changes, apparent and embryonic, contributed to a rich irony: Although Americans away in the military lived on memories of the land they’d left behind, by war’s end that America was already disappearing.
The demands of winning a war would transform the home front into something almost as exotic as the places where the soldiers fought — a land more affluent and more just, more open and more mobile, more polluted and more violent than the one of which they’d dreamed.