We are searching data for your request:
Forums and discussions:
Manuals and reference books:
Data from registers:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Zeytin ekimi
Antik çağlardan beri, zeytin bereket sembolü olarak doğurganlık ve yeniden doğuş sembolü olarak kabul edildi; Sadece İncil'de yetmiş alıntıların olduğunu düşünün: mesela evrensel selden sonra güvercin gagasında taşınan zeytin dalını hatırlıyoruz. Eski Romalılar, en değerli vatandaşları iç içe zeytin dalı kronlarını başlarına veya boyunlarına koyarak ödüllendirdiler.
Bu bitki turunçgillerin yetiştiriciliğini birleştirerek, Akdeniz'in tüm kıyıları boyunca çok iyi ayarlanmıştır. İtalya'da, zeytin bahçeleri orta güneyde ve adalarda Ligurya, Toskana'da, Lombardiya ve Veneto gölleri çevresinde de güçlü bir varlık göstererek yaygındır. Zeytincilik önceliğine sahip bölge, beş milyon ağacın büyüdüğünü hesapladığı Puglia'dır. Son yıllarda bu meyve ağacı, Kaliforniya, Avustralya, Arjantin ve Güney Afrika gibi bizimkine benzer bir iklime sahip diğer ülkelerde başarıyla uygulanmıştır. Bununla birlikte, dünyadaki başlıca üreticiler İspanya, İtalya, Yunanistan ve Türkiye'dir.
Zeytinin ekimi özellikle zahmetli değildir, çünkü bu ağaç fakir ve zayıf sulanan toprakların zorlu koşullarına uyum sağlar. Sert köklerinin toprak kaymalarını önleyerek dik yamaçlarda demirlemesine izin verdiği de göz önünde bulundurulmalıdır.
Genel zeytin özellikleri
Zeytin ağaçları yaprak dökmeyen ağaçlardır, bu nedenle kışın yalnızca hafifçe yavaşlayan sürekli bir bitkisel faz vardır. 9 ila 12 metre arasında bir yüksekliğe ve 8 metre kadar bir yaprak genişliğine ulaşabilirler. Kökler çok yüzeyseldir ve kayalık arazide bile genişleyebilirler.
Bitkinin yaprakları mızrak şeklindedir ve köseledir; Çiçekler hermafrodit ve beyaz renklidir. Zeytin, zeytin, dört santimetreye kadar oval şekilli bir drupe'dir; Hala yeşil olduğunda veya olgunlaştığında ve mor-siyah renge sahip olduğunda hasat edilebilir. Doğada, bir meyveden elde edilen tek yağ zeytinyağıdır, diğer tüm bitkisel yağlar tohumlardan elde edilir.
Bu bitki, sıcaklığın beş ila yirmi beş santigrat derece arasında kaldığı ılık ve ılıman iklimlerde büyür; Aslında, uzun ve sıcak yazlara ihtiyacı vardır, bu nedenle meyveleri tam olgunluğa erişir, ancak kışları iyi soğuk olur. Çok uzun ömürlü bir bitki, çünkü hasarlı parçalarını yeniden üretmeyi başarıyor.
Bölgenizde hangi çeşitlerin ekileceğini belirlemek için uzmanlara danışın: ülkemizde yaklaşık beş yüz var. Petrol üretimine başlamak istiyorsanız, bunun çeşitten güçlü bir şekilde etkilendiğini unutmayın. Ayrıca, petrolün "tipikliği" ve dolayısıyla menşe isimlendirmesinin ticari markaları, kendi topraklarının çeşitlerini belirleyen kriterlere uyulursa atfedilir.
Zeytin ağacı için toprak ve gübre
Bitki hemen hemen tüm topraklara adapte olur, ancak çok verimli olanlarda aşırı bitkisel büyüme gösterebilir; Bununla birlikte, iyi drene olmuş ve aşırı rüzgarlı bir bölgeyi garanti etmek için önemliyse, aksi takdirde rüzgâr siperi bariyerleri gerekli olacaktır. Alkali topraklar, pH'ı 8,5'ten düşük olan en iyisidir. Birbirlerinden en az altı metre uzağa dikilmeleri gerekir.
Tüm yabani otları ve yabani otları gidererek baharda ekim alanını hazırlayın; sonra toprağı derinlemesine hareket ettir ve seviyele. Mayıs ayına doğru, yaklaşık bir buçuk metre genişliğinde ve bir metre derinliğindeki derinlikler açmaya başlayabilirsiniz: bu toprak yaz aylarında sulanır ve gübrelenir. Eylül ayında genç bitkileri ekin ve köklerini toprak ve gübre ile örtün; Bir ay içinde ilk filizlerin göründüğünü göreceksiniz.
Sadece büyümenin ilk yıllarında, orta düzeyde azotlu bir ürünle gübrelenmek gerekir: ağaç başına yaklaşık 0.5-1 kg serpin. Sulamalar bile ilk yıllarda vazgeçilmezdir, ardından sadece mevsim çok kuruysa ıslanır. Zeytin ağacının altında yabani otlar yetişmemelidir.
Yeni ekilen zeytin ağaçlarını, bir buçuk metre yüksekliğe ulaştıklarında budayarak filizlenmeyi ortadan kaldırın ve üç veya dört güçlü yan dalın lehine durun. Bundan sonraki budamalar, eski dalları uzaklaştırmaya yarar; Bu, yeni sürgünlerin gelişimini ve bir yıl boyunca çıkan zeytin üretimini destekleyecektir.
Zeytinlenme ve meyve veren
Zeytin ağaçları çiçek açtıktan ve ekimden üç veya dört yıl sonra meyve verirler; her yıl çok daha fazla zeytin üretiyorlar, ancak on beş yılda üretim istikrar kazanıyor. Bir bitki ayrıca bir mevsimde 25 kg zeytin üretebilir. Amaçlanan kullanım dikkate alındığında, zeytinler belirli bir olgunluk derecesinde toplanır. Salamuraya konurlarsa, hala yeşil olan ağaçtan çıkarılır ve acı tadı azaltmak için bir tedaviye tabi tutulurlar. Petrol üretimi veya yiyecek tüketimi için mahkum olanlar mükemmel olgunlaşmalı ve soğuk mevsim başında hasat edilmelidir; hasat prosedürü, zeytinler tesisin altındaki bir filenin içine düşene kadar dalların (el ile veya bir makine ile) çalkalanmasından oluşur. Aksi takdirde, aynı sonuç dalları bir tırmıkla "taraklayarak" ve sonra yapraklardan ve dallardan yere düşenleri kaldırarak elde edilebilir.
Şimdi zeytinler değirmende işlenmeye hazır; ayrıca bu alanda aspirasyon ve yıkama ile temizlenir. Ezme işleminde, meyveler ezilir, böylece vakumda adı verilen kağıt hamurunda bulunan küçük hücrelerde bulunan yağ hızlı bir şekilde çıkar. Kırıcı makine, yağ damlalarını aşamalı olarak daha büyük damlalara ilave etmek için zeytinlerden yapılan hamuru karıştırmak suretiyle çalışır, böylece ekstraksiyonu kolaylaştırır.
Elde edilen yağ, su ve hava birikintilerini elimine etmek için birkaç gün bekletilir; daha sonra süzülür ve raflanır ve eve götürülmeye hazırdır.
Zeytin ağacı hastalıkları
Zeytin ağaçları, zararlı böcekler veya hastalıklar tarafından saldırıya maruz kalabilir. Çeşitli cochineal ve nematod galligen türleri bitkilere saldırır: İlki, mineral yağlara dayanan bir kış tedavisi ile çözülürse, köklere nüfuz eden nematod kurdu için, aynı zamanda bitkiyi yak. Ancak zeytin ağaçlarının yetiştiriciliği özellikle beyaz sineğin etkisinde kalıyor: Yapışkan bir maddeyle kaplı yapraklarda larvalarını bırakan küçük, hafif böceklerdir. Pestisitler genellikle sorunu çözerler, ancak son yıllarda bazı beyaz sineğin suşlarının direnç geliştirdiği görülmüştür.