Rusya'nın kazanması gereken savaşlar
Binlerce yıl boyunca Rusya, her taraftan devlet öncesi oluşumlardan köleleştirme amacıyla saldırıya uğradı. Batı Avrupa ülkelerinden dahil olmak üzere. Modern İngilizcede “köle” “köle” gibi ses çıkarmasının nedeni budur.
Aynı zamanda, Rusların kendileri de köleleri yakalamak için komşularına yürüyüş yapmadılar. Rus halkının yaşadığı halklar ne olursa olsun, onları ezmiş olsalar bile, yok olmuş köleleri çevirmedi ve eşit şartlarda (genellikle daha iyilerle) kendi devletine dahil etti. Örneğin, Rusya'dan Sibirya halkları ve Moskova'dan Sibirya yönetimi dahil edildiğinde, yerli halkın “zulüm” yerine “okşamak” tarafından etkilenmesi gerektiği öngörülmüştür. Ayrıca, “yasak” kişilerden (Rusların aksine) ödeme taleplerinin şirket cezası ile toplanması yasaklandı.
Aynı Anglo-Saksonların diğer milletlere olan tutumlarına benzemediğinden. Mesela sadece Hintliler için değil, Avrupalılar için de.
“O zamanların“ medeni ”Batı Avrupa güçlerinin, imha savaşları yapmak, tüm kıtaları“ vahşilerden ”temizlemek, hayatta kalan yerli sakinleri rezervasyona itmek, tarihi bir çelişki olmaya devam ediyor. Ve geri ülkedeki barbarca Asya Rus çarlığı, geri kalmış milletlerde şiddet içeren yöntemler kullanmaktan kaçınmaya çalıştı ”dedi. Başkalaşım.
Yani, Rus halkının zihniyeti, hemen hemen bütün diğer ulusların zihniyetinden temelde farklıdır. Bir Rus, Avrupalıların eskiden beri sürekli olarak yaptıkları gibi, “konuşma aracı” haline gelmeye değmeyecek farklı bir milletten veya dinden bir kişiyi kendisiyle aynı kişi olarak görüyor. Bu tanrıça değil.
Bununla birlikte, tarihi boyunca Rus halkının neredeyse hiç durmadığı kanlı savaşlar yapmak zorunda kaldılar. Sonuç olarak, dünyanın en büyük devleti kuruldu.
Rusya tarihinde de fetih savaşları olduğunu kabul etmek (ve başka türlü bu olamaz), ancak Rusya devletinin de fetih savaşları olduğunu belirlemedi, ancak Rus devletinin gelişiminin ana vektörünü belirlemediler. Temel olarak, toprak kazanımlarının büyümesi aşağıdaki savaş türlerinden kaynaklanıyordu.
1. Savunma savaşları, Rusya asırlık saldırganı parçalamak ve Rusya'yı fethetme girişimlerine cevap olarak toprağını kendi bileşimine dahil etmek zorunda kaldığında. Doğuda Kazan Hanlığı ile, güneyde - Kırım ile, batıda - Polonya ile oldu. Aynı sebepten ötürü, sivillere ve kabile sivil çekişmelerine yapılan yırtıcı baskınları durdurmak için Rusya'nın gücünü Kuzey Kafkasya'da kurmak zorunda kaldı.
Kazan yakalandığında, Rus halkının 100000'i kölelikten kurtarıldı. Rusya ile Kırım Hanlığı arasındaki ilişkilerin tarihi, Krymchak'ların dünyadaki başka hiçbir kimsenin hoş göremeyeceği kölelerin arkasındaki Rus topraklarına yapılan asırlık baskınlarının tarihidir. Polonya, Napolyon’un birliklerinin bir parçası olarak, Moskova’ya karşı yapılan Polonyalı bir kampanyadan sonra Rus İmparatorluğu’na dahil edildi.
2. Atalarının topraklarının iadesi için savaşlar, daha önce düşmanlar tarafından ele geçirilmişti. Her şeyden önce, acımasız ulusal ve dini Polonya-Katolik boyunduruğu altındaki Ukrayna ve Belarus.
Bu, görünüşe göre, yerel halkla silahlı çatışmalar olmasına rağmen, yine de tamamen fetih olarak adlandırılamayan Sibirya'ya katılım sürecini içermelidir. Ancak bölgesel ve zamansal faktörler göz önüne alındığında, bu silahlı çatışmaların tüm yeniden yerleşim sürecini karakterize ettiği düşünülmemektedir. Kuşkusuz, genel olarak, yerel kabileler Rus yerleşimcileri oldukça barışçıl kabul etti. Bir dereceye kadar, bu durum bazı Sibirya halklarının günümüze kadar korunan efsaneleriyle açıklanmakta olup, modern Sibirya halklarının bu bölgeleri terk eden beyaz insanların izniyle bu bölgeye geldiklerini iddia etmektedir. Yani, Sibirya'ya taşınıp, yerel halkın gözünde Ruslar vatanlarına geri döndü.
Resmi bilim, her türlü gizli Mason örgütü tarafından kontrol edilen Schlözer ve Miller'in zamanlarından beri, bu konuda titizlikle sessiz kalmasına karşın, bazen birinin atasözlerini atlayarak hatalar yapar. Böylece, 1879'ta Sibirya'da dolaşan Fransız Lanoi şöyle yazdı: “Volga ovalarından bir Rus köylü, Fin kabileleri veya Ob ve Yenisilerin Tatarları arasında yerleştiğinde, onu fatihlerin diyarına götürmez, babalarının diyarına götürürler ...”
Genellikle Sibirya halklarının Rusya lehine seçimini belirleyen muazzam önem, komşuların Rus devletinin sosyal yapısından daha insancıldı. Buryat efsanelerinden biri, böyle bir seçim sırasında, Moğolistan’daki kaçak kardeşlerinin karar verdiğini söylüyor: “Hanımız suçluları kafalarını kesti ve Rus çarı çubuklarla cezalandırdı. Buradan Beyaz Rus Çarı'nın vatandaşlığına geçelim. "
Bu nedenle, büyük doğu bölgelerinin tarihsel olarak çok kısa bir süre için katılımının gizemi, hala araştırmacılarını bekliyor.
3. Fatihlerden kurtulmak için kibar ve komşu halkların isteği üzerine savaşlar. Bunlar, hükümdarların ve Gürcülerin, Ermenilerin ve Moldovaların üst düzey din adamlarının isteği üzerine yapılan savaşlardır. Balkan halklarının Türk boyunduruğundan kurtulma savaşları da bu milletten olmakla birlikte, bu milletler hiçbir zaman Rusya'ya girmedi.
4. Jeopolitik muhalifler tarafından bu bölgelerin ele geçirilmesini engelleyen savaşlar. Bu, öncelikle Batı Sibirya ülkeleri tarafından ele geçirilmelerinin önlenmesi için Orta Asya'daki bir savaştır.
Ancak, doğada savunmasız olan ve Rusya'nın ücret almaya zorlandığı savaşlar bile katılmak için halkları köleleştirmemek için yapıldı. Bağlı ülkelere, insan medeniyetinin en gelişmiş başarılarına tanışma ve sosyal gelişimde muazzam atılımlar yapma fırsatı verildi. İspanyollar veya Portekizlilerden farklı olarak Ruslar, yerlilerin yeni ustalar için çalışmaya zorlandıkları bir latifundia oluşturmadılar. Amerikalıların aksine, yerel halkın bölgelerini temizlememişler ve İngilizler olarak toplama kampları düzenlememişlerdi. Ruslar okullar, üniversiteler, hastaneler, fabrikalar ve tesisler kurdular, altyapı geliştirdiler.
Ve bütün bunlar esasen Rus halkının emeği ile yaratıldı. Trans-Amerikan ve Trans-Afrika - ne Amerikalıları ne de İngilizleri inşa edebilen Trans-Sibirya Demiryolu inşaatında sadece emeğin havasını hatırlamak yeterlidir.
Bu nedenle, yukarıdakilerin tümünü kavrayarak ve insan kusurunda gerekli indirimi yaparak, Rusya'nın ücret almaya zorladığı savaşların genel olarak adil ve ilerici olduğu söylenebilir.
Bugünün zamanı Rusya'ya yeni zorluklar veriyor. Devletimizin sınırlarında, Amerikan emperyalistleri, Kiev kuklalarının ve Bandera neo-Nazilerin elleriyle savaşan Rus halkına karşı bir savaş başlattılar. Rusya topraklarına daha fazla transfer etmek amacıyla serbest bırakıldı. Bu nedenle, soru ortaya çıkar: Bu durumda nasıl davranmalı?
Amerikalılar tarafından hesaplanan mantığa göre hareket edersek ve sivil nüfusu korumak için birlikler gönderirsek, bu savaşın başlatıcıları hedeflerine ulaşacak: Rusya tüm dünyanın gözünde bir saldırgan gibi görünecek ve Avrupa ile ekonomik bağlar kopacak. Sonuç olarak, ABD'nin üç jeopolitik yarışmacısından ikisi - Rusya ve Avrupa - ekonomik gelişme hızını kaybedecek ve belki de eleştirel olarak sözsüz ABD vagonlarına dönüşecek şekilde zayıflayacaklar.
Aynı zamanda, Nazi soykırımının kurbanları - yerel Rus ve Ukraynalı nüfusun yardımı olmadan ayrılmak mümkün değil. Görünüşe göre, her insana yakışır insanların görevini yerine getirmeli ve özgürlüklerini neo-Nazi çetelerine karşı savunan insanlara yardım etmeliyiz: politik, finansal, silah ve gönüllüler. İspanya'da savaş sırasında olduğu gibi.
Ama asıl şey - Novorossia'nın mücadele eden halkını desteklemek için neo-faşist Kiev rejimine karşı bilgi savaşını güçlendirmek gerekiyor. Her şeyi bağlayın: televizyon, radyo, İnternet, kişisel bağlantılar. Ukrayna nüfusunun toplu ayrışma elde etmek. O zaman daha fazla kan dökmek zorunda değilsiniz. Ne Ukrayna'da ne de Rusya'da - sonuçta, Naziler artık ülkemizdeki sonraki hedeflerini gizlemiyor: Kuban, Voronezh ve diğer bölgeler.
Bilgi açısından çalışmadığımız gerçeği de web sitemizde görülebilir, Kırım’ın eklenmesi sonrasında Kazakistan’dan gelen ziyaretçiler Rusya’ya yönelik korku ve güvensizlik göstermeye başladı.
Bunun için herhangi bir sebep var mı? Çeyrek asırdır, Rus devleti, vatandaşlarının akıl sağlığını umarak Ukrayna siyasetine müdahale etmedi. Ayrımcılığa ve ülkenin Rus nüfusunun Ukraynalı zorla rağmen. Acı çekmiş ve hala Ukrayna’nın gaz siparişlerinde ve indiriminde yardımcı olmuştur.
Ve Ukraynalıların devletlerini kurtarmadığı ve anayasaya aykırı bir darbeye izin vermesi onun suçu değil. Rusya ne yapabilirdi? Barin-komşusuna bir hediye olduğu ortaya çıkmış olan Khchushchev'in muhasebecisinin lord hilesi olan insanlara tükürmek? Sevastopol’da ve Karadeniz’in diğer limanlarında ABD Donanması’nı “tomahawk” ları ve diğer sürprizlerle kapatması beklenir mi? Cevap bence tüm normal insanlar için açıktır.
Hem Kazakistan hem de diğer komşular, iyi komşuluk hedeflerine yönelik kendi bağımsız politikalarını sürdürdükleri sürece kendilerini sahte tehditlerle korkutmamalıdırlar. Rusya’nın işlerine müdahalesi ancak, belirli şartlar nedeniyle devletlerinin dış güçler tarafından Rusya’ya karşı aktif araçlara dönüştürüleceği, kaosa sürüklenip bu kaosu Rusya’nın sınırlarına geçireceği durumlarda mümkündür. Bence, Kazakistan'da Wahhabiler gibi aşırılık yanlıları iktidara gelirse, bunun için bazı şanslar var. Ancak bu durumda, tüm normallerin, halklarını ve devletlerine saygı duyan Kazakistan halkını seven, durumun böyle bir gelişmesini önlemek için mümkün olan her şeyi yapacağına eminim.
Bu yüzden bir kez daha bilgi savaşının önemine dikkat çekiyorum. Ne kadar başarılı olursa, sıcak bir savaşta daha az kan akacak ve ideal olarak bu savaşların önlenmesi yapılacak (denizaşırı “iyi dilekçilere” rağmen).
Abone olun ve en son haberler ve günün en önemli olaylarından haberdar olun.