Mart 2007'de yani 18 ay kadar önce, Stanford Üniversitesi'ndeki Down Sendromu Araştırma Laboratuarı'nda, özel geliştirilmiş Down Sendromlu fareler üzerinde 12 farklı araştırma ve deneyler yapıldığını, bunlardan PTZ adlı bir ilaç ile yapılan deneylerde ilacın öğrenmeyi hızlandırıcı etkiler yarattığının gözlendiğini ve bu konuda çalışmaların devam ettirildiğini yazmıştım. Ümit verici olmakla beraber, bu çalışmaların başarılı olup olmayacağının henüz bilinemediğini ve başarılı olsa bile bunun bilimsel olarak geçerliliği kanıtlanmış bir ilaç protokolüne ulaşmasının yıllar alacağının belirtildiğini paylaşmıştım. (Yazının linki)
Bu süreci başlangıç bilimsel araştırmaları, ön-klinik çalışmalar ve klinik çalışmalar olarak sınıflandırıyorlar. Herşeyin yolunda gittiği bir projede ön-klinik çalışmalar için 4-5 yıl, klinik çalışmalar için de gene benzeri süreler tahmin ediliyor. Başlangıç bilimsel araştırmaların ise, doğal olarak, belli bir sınırı yok. Şimdiye kadar yapılan tüm çalışmalar başlangıç bilimsel araştırma safhasındaydı.
Kısa bir süre önce Stanford Üniversitesi'nden yapılan bir açıklama ile, iki araştırmanın ilgi çekici sonuçlar üretmeye devam ettiği ve bu nedenle bir sonraki aşamaya geçirilmesine karar verildiği bildirildi.
Yol hala çok uzun ama bir adım ileriye gidilmesi gerçekten umutlandırıcı.
Burada şuna dikkat çekmek isterim, bahsedilen araştırmalar bir "çözüm" olarak lanse edilmiyor, yani 'eğer geliştirebilirsek, bu ilacı alan insanların sorunu tamamen çözülecek, hiçbir sorunu kalmayacak' gibi bir şey söz konusu değil. Bu ürünün öğrenmeyi destekleyici, yardımcı etkisi olacağı düşünülüyor, öğrenmeyi desteklemesi demek mevcut terapi ve eğitimlerle gelinen noktanın çok daha yukarıya çekilebilmesi demek ama diğer eğitim ve , terapi vs çalışmaların yerini alacak bir ürün olarak görülmemeli. En azından şu aşamada durum bu.