Archives of Internal Medicine’nin 28 Temmuz sayısında yayınlanan üç çalışma, diyet ve tip 2 diyabet riski ele alındı . Araştırmacılar, düşük yağlı bir diyetle şeker hastalığı riski arasında bir ilişki bulamadıklarını , ancak daha şekerle şekerlendirilmiş içecekler içen veya daha az meyve ve sebze yiyen kişilerin hastalığa yakalanma riskinin arttığını tespit ettiler.
Halk sağlığı uzmanları, 2030 yılında ABD yetişkinlerin yaklaşık% 11.2’sinde tip 2 diyabet (yetişkin başlangıçlı diyabet olarak da bilinir) olmasını beklemektedir. Buna ek olarak, durumun gelişmiş ülkelerde oldukça hızlı bir şekilde artmaya devam edeceği tahmin edilmektedir. Tip 2 diyabet için en güçlü risk faktörlerinden biri obeziteve bu aynı zamanda diyet ve egzersiz yoluyla kısmen kontrol edilebileceği için en değiştirilebilir özelliklerden biridir. Bu hafta yayınlanan bildirilerde özellikle diyetin tip 2 diyabet riski ile nasıl ilişkili olduğu üzerinde duruluyor.
Bir çalışma Julie R. Palmer, Sc.D. (Slone Epidemiyoloji Merkezi, Boston Üniversitesi) ve meslektaşları. Gıda ve içecek tüketimini sorgulayan bir anket dolduran 43,960 Afrikalı Amerikalı kadın (1995 ve 2001’de) incelendi. Araştırmacılar, tip 2 diyabet, kilo alımı ve şekerle tatlandırılmış alkolsüz içecekler ile meyve içecekleri arasındaki bağlantıyı belirlemeye çalıştı. Tüm kadınların% 17’si her gün bir şekerle şekillendirilmiş meşrubat içti;% 32’sinde her gün bir tane şekerlendirilmiş meyve içeceği tüketildi ve% 22’sinde her gün en az bir bardak portakal veya greyfurt suyu tüketildi.
Araştırmacılar 10 yılı aşkın bir sürede kadınları takip ettiler ve 2,713 gelişmiş tip 2 diyabet buldular. Şeker hastalığının gelişimi, alkolsüz içecek ve meyve suyu tüketimi oranı ile öngörülmüştür. Daha fazla miktarda normal soda, diğer meyve suları, güçlendirilmiş meyve içecekleri ve Kool-Yardım’ı tüketen kadınlar – diyet soda, portakal suyu ve greyfurt suyu hariç – bu şeker miktarını daha az tüketen kadınlara göre daha fazla tip 2 şeker hastalığı geliştirdi. içecekler.
Daha belirgin olarak, her gün iki veya daha fazla meşrubat içmek, diyabet riskinde% 24’lük bir artış ve her gün iki veya daha fazla meyve içeceği ile ilişkilendirildi; diyabet riskinde bir meşrubattan daha az olan kadınlara kıyasla% 31’lik bir artış vardı veya meyve sütü içindir. Tip 2 diyabet riski ve diyet meşrubat, greyfurt suyu veya portakal suyu arasında bir ilişki kaydedilmedi.
Araştırmacılar istatistiksel olarak vücut kütle indeksi ( BKİ)) ve alkolsüz içecekler ile şeker hastalığı riski arasındaki bağlantıyı azalttığını belirtti. Bu, BMI, kısmen meşrubat tüketimi ile ilişkilendirilen tip 2 diyabet riskini kısmen açıkladığı anlamına gelir. “Çalışmamız, meşrubat tüketimi ile ilişkili diyabet riskinde artışa neden olan mekanizmanın öncelikle ağırlığın artması olduğunu gösteriyor: Alkolsüz içeceklerin tüketiminin azaltılması veya şekerle şekillendirilmiş alkolsüz içeceklerden diyet meşrubatlarına geçilmesi, kadınların daha kolay bulabileceği somut bir adım. yazarlar açıklığa kavuşturuyorlar “dedi.
“Meyve içeceklerinin tüketiminin, alkolsüz içeceklerin tüketiminde olduğu gibi yüksek bir risk artışı olduğunu belirtti. Meyve içecekleri genellikle çok fazla veya daha fazla kalori içeriyoralkolsüz içecekler ve alkolsüz içecekler ile kıyaslandığında tokluğu katı yiyecek kadar azaltır “dedi. Yazarlar,” Halkın bu içeceklerin alkolsüz içeceklere karşı sağlıklı bir alternatif olmadığının farkında olması gerektiği sonucuna varılmıştır ”
Anne-Helen Harding, PhD (Addenbrooke’s Hospital, Cambridge, İngiltere) ve meslektaşları tarafından yapılan ikinci bir araştırma, tip 2 diyabet, kan vitaminleriC seviyeleri ve meyve ve sebze tüketimi. Araştırmacılar 1993-1997 yılları arasında 58 yaşındaki ve diyabetli olmayan 21.831 kişiyi araştırdılar. Çalışma katılımcıları bir gıda sıklığı anketi doldurdu ve kan örnekleri verdi. Meyve ve sebzeler Batı diyetinde başlıca C vitamini kaynağı olduğundan, kanda bulunan C vitamininin seviyesinin, çalışmaya katılanların tükettikleri iddia ettiği meyve ve sebzelerin sayısıyla büyük oranda ilişkili olması beklenir.
Katılımcılar 12 yıllık bir süre boyunca takip edildi ve 735 kişi diyabet gelişti. Araştırmacılar, yüksek C vitamini seviyelerinin, diyabet gelişme riskinin önemli derecede düşük olduğunu keşfetti. Bunlar şöyle yazıyor: “Plazma vitamin C’nin beşte beşte birinde [beşinci] erkeklere ve kadınlara kıyasla diyabet gelişme olasılığı, plazma vitamin C’nin en üst düzeydeki beşte biri için yüzde 62 daha düşüktür. Meyve ve sebze tüketimi arasındaki zayıf bir ters ilişki ve diyabet riski gözlendi. ”
Yazarlar, diyabet riskinde azalmanın meyve ve sebze tüketiminin obeziteyi azaltarak veya önleyerek veya diyabetin daha az eğilimli olmasına neden olan bazı besin maddeleri veya antioksidanlar sağlayarak etkili olabileceğini belirtti. Sonuç şöyle diyorlar: “Meyve ve sebzeler C vitamininin ana kaynağı olduğu için bulgular, az miktarda meyve ve sebze yemenin faydalı olabileceğini ve diyabetli korunmanın tüketilen meyve ve sebze miktarıyla giderek arttığını gösteriyor.”
Diyet ve şeker hastalığı arasındaki ilişkiyi inceleyen üçüncü bir makale Lesley F. Tinker, Ph.D. (Kadın Sağlığı Girişimi, Fred Hutchison Kanser Araştırma Merkezi, Seattle) ve meslektaşları. Bu araştırmacılar 1993-2005 yılları arasında rastgele iki gruptan birine ayrılmış 48.835 post-menopozluk kadın örneğini analiz ettiler. Bir grupta (29.294 kadın) her zamanki diyetlerini yemeye devam etmesi ve ikinci gruba (19.541 kadın) yüksek düzeyde meyve, sebze ve tam tahıl içeren az yağlı bir diyet tüketmeleri söylendi.
Yazarlar, 8.1 yıllık sürenin sonunda, düşük yağlı diyet grubunda 1.303 kadın (% 7.1) ve normal diyet grubunda 2039 kadın (% 7.4) diyabet geliştirdiğini tespit ettiler. İki grup arasında diyabet gelişiminde önemli bir farklılık olmamasına rağmen, araştırmacılar, “Toplam yağ alımında ve kilo kaybında daha fazla azalma ile insidansı azaltmaya yönelik eğilimlerin daha fazla olduğu” kaydedildi.
Çalışma, düşük yağlı diyet grubundaki kadınların kilo alacak şekilde tasarlanmadığı halde, çalışma süresince diğer gruptaki kadınlara göre 1.9 kilo veya 4.2 kilo daha fazla kilo verdi. Yazarlar, “makro besin kompozisyonundan ziyade kilo kaybı, diyabet riskinin baskın belirleyicisi olabilir” diye ekliyor.
Mark N. Feinglos, MD, CM ve Susan E. Totten, RD (Duke Üniversitesi Tıp Merkezi, Durham, NC) birlikte yazıda şunları yazıyor: “Gıda ile tip 2 diabetes mellitus’un gelişimi arasındaki ilişki, uzun yıllar.”
“Şimdi, diyetin tip 2 diabetes mellitus gelişimi üzerindeki etkisi hakkında ne biliyoruz ve ne bilinmiyor?” yazarlara sorun. “Bir nüfus olarak, bizim faaliyet seviyemiz için çok fazla yemek yiyoruz ve sonuç olarak daha da büyüyoruz.Bu artan kilo ile bağlantılı olarak, vaka sayısındaki dramatik bir artışın tam ortasındayız sadece Amerika Birleşik Devletleri’nde değil, Hindistan ve Çin gibi kalori alımının da arttığı ülkelerde tip 2 diyabet. ”
Ekliyorlar: “Belirli makro besin maddelerinin, genetik olarak yatkın insanları şeker hastalığına yakalanma riskinde mi yoksa diyet için çok miktarda yağ veya rafine karbonhidrat eklenip ekstra kalorilere girmeyi kolaylaştırıp azaltmadığını bilmiyoruz.”
“Bu etkileri izole etmek için yapılacak çalışmalar zor olacak, ancak daha fazla bilgiye sahip olduğumuza kadar, kalorilerin her şeyin üstesinden geleceğini varsaymak zorundayız ve yeni tip 2 diyabet vakalarının azaltılmasına yönelik bir numaralı hedefimiz; özellikle de en savunmasız nüfusun genç üyelerinde yüksek enerjili, düşük fayda içeren gıdaların alımını azaltmak “sözleriyle yorumluyor.