Okuyucular bir uçuş hakkında bilgi vermelerini istedi. Görünüşe göre zaten bunun hakkında konuştum, şimdi biraz daha ayrıntılı yapacağım. Prensip olarak, rota boyunca sıradan bir kontrol uçuşuydu, ancak hayatımın geri kalanında uçuşun sonunu hatırlıyorum.
Sakinlere göre böyle “ilginç” bir uçuş:
- Demek pilotsun? Bana ilginç bir şey anlat.
- Evet, ne söylemeli? Sıradan hizmet...
- Belki bir gün düştüler ya da yandılar?
- Bunda bu kadar ilginç olan ne?
Aralık, takvim yılının sonu ve Ordu'da akademik yılın başlangıcı ve sonrasında donanma, evet, bu doğru, çünkü Ordudaki yeni akademik yıl 1 Aralık'ta başlıyor, peki, bu düşmanın tahmin etmemesi için, siz kendiniz anlıyorsunuz. Ben bir gemi navigatörü (Tu-16), kıdemli bir teğmenim, mürettebatta nispeten genç bir gemi komutanına atanan bir Tu-22m2 için bir merdiven için komşu bir alayda takas edildim. Havaalanı alanında zaten birkaç uçuş yaptık ve geceleri uçakların menzili içinde, gemilerin keşfi ve sıkışma ile bizim için bir kontrol uçuşu planlandı. Uçuş süresi - 4 saat.
Rota şeması
Tümenin navigatörü yarbay bizi kontrol edecek, geminin ikinci navigatörü olarak hareket edecek ve nasıl uçtuğumuzu izleyecek, tüm hataları fark edecek. Sonra bana bu uçuşun sonuçlarını Uçuş Defterine yazacak ve kendi başıma uçmaya devam edip edemeyeceğime dair bir sonuca varacak. Tüm pilotlar ve denizciler yılda bir kez böyle bir kontrole tabi tutulur ve buna "Navigasyon ve savaş kullanımında yıllık kontrol" denir.
Uçuş günü - 13 Aralık. Peki ya 13'ü batıl inançlı değilsek. Uçağa bindiler ve uçtular. Uçuyoruz, uçuyoruz ... Komutan biraz gergin, gemideki “yeraltı” varlığından o, gergin olması gerektiği gibi görünse de, onu kontrol etmiyorlar, sessizce otur, burnunu al , ancak “yeraltına” yemin etmeyin. Bu tür uçuşlarda pilotlardan daha fazlası gerekli değildir, kalkış yapın, otomatik pilotu açın ve kendiniz oturun, enstrümanlara bakın, navigatörün ne dediğini dinleyin, oraya dönün ve ardından uçağı daha yumuşak bir şekilde inin, hepsi bu.
Benim için biraz daha zor. Rota boyunca, denizin üzerinde, herhangi bir yer işareti olmadan, geceleri uçmanız ve hatta bu “yeraltını” yönetmeniz gerekiyor, radar istasyonumdan sorumlu, ona komutlar vermeniz gerekiyor - “Aç, kapat, değiştir ...”. Hayır, tabii ki kokpitin etrafında çanta taşımıyorum, yandan bakınca hiçbir şey yapmıyormuşum gibi geliyor, sadece uykulu uykulu aletlere bakıyorum, bazen haritada bir şey ölçüyorum ve söylüyorum. otopilot kolunu hangi yöne çevireceğinizi pilot olarak ayarlayın. Ancak beyin, dijital bir bilgisayar gibi işliyor, enstrüman okumalarını uçağın yerine, dönüş tarafına ve varış anına çeviriyor.
Her şey plana göre gidiyor, üç buçuk saat geçti ve hava alanına yaklaşıyoruz ve hatta zamanında yaklaşıyoruz ve şimdi iniş yaklaşması için ineceğiz ve uçuş iyi gitti ve ben memnunum , ve ben de tuvalete gitmek istiyorum, yani, biraz. Ve mesanemi boşaltmak için termos tipi bir pisuar bulmak için fırlatma koltuğumun arkasına elimle uzanıyorum ve bu pisuarı orada bulamıyorum ve onu oraya koyan başlatıcıyı düşünüyorum - "Ne pislik!"
Ev Aletleri
Ben de kendim için aynı şeyi düşünüyorum çünkü uçuştan önce pisuvar olup olmadığını kontrol etmedim. Ancak uzun süre düşünmenin bir yolu yok, çünkü vücut zaten zihinsel bir dürtü aldı ve tamamen kemersiz, tuvalete daha fazla gitmek istiyorum. Ancak pisuarın olmaması deneyimli denizcilerin kafasını karıştırmayacak, bu yüzden evrak çantamdan haritaları sakladığımız, doldurduğumuz, bir iple bağladığımız ve görüşün arkasına koyduğumuz plastik bir torba çıkarıyorum.
İşe başlama zamanı, orada, hava meydanını zaten görebilirsiniz, inme zamanı. Komutana inme zamanının geldiğini söylüyorum, indirim talep ediyor, 9300 metreden 6600 metreye inmemize izin veriliyor. aşağı gidiyoruz. Her şey çok hızlı oluyor, her zamanki gibi değil...
İşte 7000 metrelik bir irtifa geliyor, komutana rapor vermesini ve 2400 metreye iniş istemesini söylüyorum, ancak yanıt olarak sessizlik ve bir tür burun çekme oluyor ve hızla ve hatta çok hızlı bir şekilde inmeye devam ediyoruz ve ben koltuktan yırtıldım ve kalemim bir yere uçtu ... Bir kalem yakaladım ve yine komutana irtifa raporunu hatırlatıyorum ve yanıt olarak duyuyorum - "Bekle, her iki motor da çalışıyor!".
Yüksekliğe baktım, 5000 metreyi gördüm, her zaman fırlatmak için zamanımız olduğunu fark ettim, bir plastik torba gördüm, bir de yere düştüğünde her şeyin döküleceğini düşündüm ve nasıl çekileceğini hatırlamaya başladım. kalkış pozisyonu, koltuğun nereye taşınacağı, kemerlerin nasıl sıkılacağı. Kemerleri sıktım, ama bir şekilde tıklandılar ve yerimde kaldım, yani sandalyeye çekilmedim.
Bunu düşündüm, etrafa baktım ve mesanem üzerinde çalışırken tüm kemerlerden kurtulduğumu ve geri tırmanmak için çok tembel olduğumu hatırladım, diyorlar ki, havaalanı zaten yakın, neden yaygara. Çok, çok hızlı bir şekilde paraşüte tırmandım, kendimi mancınığa bağladım ve kendim araştırdım - motorlarda ne var? Bir rapor duydum - "Biri fırlatıldı ...", kalbim daha iyi hissetti, uçağımız tek motorda mükemmel uçuyor.
Komutana söylüyorum - “Eğer bir şey varsa, yere rapor verin, en azından bilmelerine izin verin…”, her iki motorun da durduğunu, birinin çalıştığını bildirdi ... Ve sonra herkes tavsiyeyle tırmandı ve uçuş direktörü , ve havada olan pilotlar. Ve artık tavsiyeye ihtiyacımız yok, her iki motor da çalışıyor, yükseklik normal, sürücüye gittik, “kutunun yanına” gittik, normal oturduk.
Ve soruşturma başladı... İnsanlar koşarak geldiler, nefes alamadılar: alay komutanı, yardımcıları, filo ve müfreze komutanları, tümen güvenlik servisi başkanı ve hatta siyasi daire başkanı (PO) sabitlendi. aşağı, havadaydı ve tavsiye verdi, gereksiz, buraya bakmaya karar verdim, bu konseylerden kendin için bir emir düzenlemek mümkün mü?
Kağıtlar yazıyoruz: ne yaptık, ne zaman yaptık, nasıl yaptık ... Tüm görüşmelerimizi kaydeden uçak kayıt cihazını dinliyoruz, müfreze komutanımız oturuyor, sesleri tahmin ediyor, tutanağı yazıyor, kim ne dedi , nasıl söylediler, ne zaman söylediler. Sonra yine bana çarptı, neredeyse hiçbir şey için ... Kayıt cihazını dinliyoruz, yazılımın başı şöyle diyor: “Yağ basıncını kontrol edin” ve ekip üyemiz: “Ve bu canavar hala etrafta dolaşıyor ...” . Yazılımın başı hemen aldı: “Kim söyledi?”, saklamadım, söylediler, stresli bir durumda bunu söyleyemezsin. Yazılımın başı, anlamsal bir yük taşımadığı için iyi niyetli ifademin üstünü çizmemi söyledi. Burada onunla dahili olarak aynı fikirde değildim, ancak tüm bunlar, özellikle bölüm komutanı iş olmasa da müstehcenlik yazmamayı emrettiği için transkriptten silindi.
Ve şu anda, bir grup nesnel kontrol aracı, motorların çalışması ve çok daha fazlası hakkında yazan başka bir kaydediciyi (MSRP) deşifre eder. Ve şimdi bize bu kaydedicinin bir kasetini getiriyorlar ve orada açıkça yazıyor - hiçbir şey kendiliğinden durmadı ve motor kontrol kollarını (ORE) "Küçük gaz" yerine "Durdur" olarak ayarlayan geminin komutanının kendisiydi.
RUD
İşte bu, soruşturma bitti. Geminin komutanı protesto ediyor, ancak artık kimse onu dinlemiyor, kendisi ayarladı ve bilinçsizce, mekanik olarak her şey kolların konumunu kontrol etmedi ve genel olarak piç neredeyse mürettebatı öldürdü. Komutan için üzülüyorum ama biraz da kendime üzülüyorum...
Bütün bunlar sabaha kadar devam etti, sonra gidip değişmemiz için zaman verildi ve kar beyazı Tu-134 gemisi bizi Vladivostok'a, Komutan'a koştu. Orada iki gün tutulduk ve tüm kız kardeşlere küpelerle verildik. Geminin komutanı uçuş görevinden alınıp objektif kontrol grubuna hizmet etmek üzere gönderildi, tümen denizcileri günahtan uzak okula nakil raporu imzaladılar, sağa dikkat etmediler, sadece okuldandı, kendisinden herhangi bir talep gelmedi, ancak bana - “Kaba olma!” emri verildi, çünkü Komutanın “Ne kadar düştün?” sorusuna, irtifa okumalarını aldığımı söyledim. altimetreden, kronometreden değil.
İşte bu kadar… Daha iki ay önce garnizona getirdiğim ve kocasının neden herkesle uçmaktan geri dönmediğini anlamayan eşimin durumundan bahsetmiyorsanız, onun kocanın biraz ayık kardeşi ona güvence verdi: “Bekle, her iki motor da açık ... ".
Her şey sakinleştiğinde, bölümün navigatörüne gittim ve ona her iki motorun da kapatılmasının navigasyonun doğruluğunu hiçbir şekilde etkilemediğini, bu yüzden bu navigatör okula kaybolmadan önce “kontrolün” kaydedilmesi gerektiğini söyledim.