Çocuk! Ben geldim. Yol boyları uzanan sokak lambaları ürkekliğiyle aydınlanan ıssız bir kasabanın gece otobüslerine terk edilmiş hüznüyle geldim. Ama yalnız değilim. Yanımda, "sonrası gözyaşlarına sebep olur" korkusuyla bastırılmış tebessümler de getirdim, dudağımın kenarına yoldaş ettiğim. Hüzne kıyı tüm yaşanmışlıklarda, azığı bitmeye yüz tutmuş bir yolcunun kaygısıyla azar azar tükettiğim...!!!