Yaşamının ilk iki ayında bebekle sizin aranızda onun açısından giderek artan bir etkileşim olur; bebeğinizin size karşı olan ilgisinin artması, sizi de ona karşı bir tepki vermeye zorlar. tık seslenişler ve ilk taklitler sizi yanıt vermeye iten iki önemli öğedir; sizin yanıt vermenizi sağlayan diğer bir öğe de bebeğin ağlamasıdır. Bebek ilk önce refleks olarak bir yeri acıdığında, acıktığında ya da huzursuzluk duyduğunda ağlar. Onun ağlaması annenin kalp atım hızını artıracaktır, eğer beslenme sırasında ağlıyorsa annede otomatik olarak süt üretimi artacaktır. Birkaç hafta içinde bebek, ağlayınca karnının doyacağı ya da kucağa alınacağı gibi belirli tepkileri öğrenecektir. Altı aylık civarında gülmeyi, kendisine avantaj sağlayan başka bir reaksiyonu öğrenecektir. ilk gülümsemeleri basit yüz mimikleri olsa da, siz öylesine tepkiler verirsiniz ki o da hemen yüz kaslarını bu yolda kullanmayı öğrenir; gülümseyerek sizi garantiye alır. Bir bebek olumlu tepki aldığı bir davranışı hemen öğrenir. Benzer biçimde, olumsuz bir tepki alırsa da. o hareketi tekrar yapmak için istekli olmaz. Üçüncü aydan itibaren çevresinden ve insanlardan hoşlanıp hoşlanmadığını gösterebilecektir. Kendisine sempatik gelen yetişkinlere yanıt verecek, genellikle de kendisiyle en çok kim ilgileniyor diye pek fazla dikkate almayacaktır. Banyo yapmak gibi aktivitelerden hoşlanacağı için banyo zamanı olduğunu hissettiğinde bu sevgisini gösterecektir. Beslenme de onun için duygusal bir tatmin zamanıdır, emerken gözünü bile kırpmadan sizin yüzünüzü inceler. Bebek dört aylık olduğunda daha bilinçli ağlamaya başlar. Ağlaması sıra, tekrar ağlamaya başlamadan önce birilerinin gelip gelmediğini kontrol etmek için ara verir. Ağlamanın kendisine büyük avantaj sağladığının farkındadır ve bu da onun için heyecan verici bir keşiftir.