Uzun zamandır öğrenci katılımının tüm öğrenmenin gerekli habercisi olduğuna inandım.
Elbette, öğrencilerin notlar gibi harici motive edici unsurlar veya sertifikalandırma merdiveninin art arda gelen basamaklarını tırmanmanın daha belirsiz, süresiz gecikmeli faydası yoluyla akademik çalışmalarını tamamlamasını sağlayabilirsiniz, ancak bunlar öğrencileri kazanmanın en iyi yolları olmayabilir. öğrenme.
Biri katılımın temel unsurları “özerklik”tir, esasen öğrencilere ödevi yaparken bir miktar seçim ve özgürlük verir. Öğrencilerin üniversiteden önce aldıkları yazma eğitimiyle ilgili en büyük sorun, yazmanın zorluklarıyla derinden ilgilenme fırsatı vermek yerine, yüzey seviyesindeki kriterlere göre değerlendirilen değerlendirmeleri geçmeleri için koçluk yapıldığından, oldukça kuralcı olmasıdır.
En popüler
Bununla birlikte, özgürlük hakkında akılda tutulması gereken şey, çoğu durumda ne yapmanız gerektiği hakkında hiçbir fikriniz olmamasının başka bir adı olduğudur. Bir öğrencinin donup kalmasını, bir parça yazı üretememesini istiyorsanız, onlara istediklerini yazabileceklerini söyleyin.
Ancak, öğrencilerin özerkliğin faydalarından da yararlanmasına izin verecek şekilde özgürlüğe nasıl ayrıcalık tanıyabilirsiniz?
Anahtar, bu özgürlüğün serbest bırakılmasına izin veren yapı sağlamaktır.
Bunun nasıl yapılacağı, özellikle aklınızda belirli öğrenme hedefleri varsa karmaşık bir hal alabilir. (Öğrenme hedeflerimi, “yazarın pratiği” olarak adlandırdığım, çoklukları içerebilecek bir çerçeveye toplamaya çalışmamın nedenlerinden biri de buydu.)
Bu zorlukları düşünmek bana, hayatımın daha önceki bir dönemini hatırlattı; bu dönemde, neredeyse hiç etkileşim kuramadığım tamamen yabancılara komik şeyler yazmaları için çaresizce yardım ediyordum, böylece editoryal olarak denetlediğim web sitesinde yayınlayacak kadar materyalim olabilirdi.
editörlüğünü devraldım McSweeney’nin İnternet Eğilimi 2003 yılının Temmuz ayında, bir nevi tesadüfen, McSweeney’nin kurucusu Dave Eggers beni aradı ve belirsiz bir süre için siteye “yardımcı olup olamayacağımı” sordu. Yayınladıklarımın organizasyonun genel ahlakına uygun olması ve uyması koşuluyla, yapmak istediklerimde bana önemli bir özerklik sağlandı.
O zamanlar sitede yalnızca kısa mizah yer almıyordu ama kesinlikle çok sayıda malzeme vardı ve internetin o ilk günlerinde bana göre mizah izleyici çekmek için en iyi yol gibi görünüyordu. Aynı zamanda editoryal yargım açısından en emin hissettiğim alandı.
Günde iki ila üç yeni mizah parçası yayınlama hedefi belirledim. McSweeney’s (çok daha üstün halefim olan editörüm Chris Monks’un yönetimindeki) şu anda yayınlamayı umabileceğinden çok daha iyi sunumlarla dolup taşarken, o ilk günlerde durum böyle değildi.
Özgün bir öncülden tamamen gerçekleştirilmiş bir kısa mizah parçası yazmak kolay değildir. Bazı insanlar için daha kolay ve diğerleri için görünüşte imkansız, ancak kelimenin tam anlamıyla on binlerce gönderimi okumuş ve bunları yazmaya çalışırken üzerime düşeni yapmış biri olarak, sayfada komik olmaya çalışmak için toplam özgürlüğün boşluğu çok fazla. başarıdan çok başarısızlıkla sonuçlanma olasılığı daha yüksektir.
Gerçekten, hiçbir yerde bitmiyor çünkü çoğu durumda yazar başlangıç çizgisine bile gelmiyor.
Bu yüzden, insanları kıkırdatmaya çalışan bir web sitesine komik şeyler koymaya ihtiyaç duyduğumda, insanlara komik ve özgür olmalarını sağlayacak gerekli yapıyı sağlamak için içinde çalışacakları birkaç oyun alanı vermem gerektiğini fark ettim.
Akıl almaz bir şey patlak vermekti sitede daha önce yayınlanmış olan birçok liste kendi bölümüne ekleyin ve daha fazla gönderimi teşvik edin. Listelerin yalnızca başlıklarını okumak bile, potansiyel katkıda bulunanları, mizahi bir yan yana düşünerek formda ellerini denemeye ve ardından sırada ne olduğunu görmeye teşvik edebilir.
“Dungeons & Dragons mu oynuyorsun yoksa vergilerini mi ödüyorsun?”
“Yardımcı Yazma Eğitmenleri için Sekiz Vahşi Doğada Hayatta Kalma İpucu”
“Yenileme Cehenneminin Dokuz Çemberi”
Yani bu iyiydi ama yeterli değildi. Herkesin deneyebileceği başka formlara ihtiyacım vardı. Sonra ilham geldi.
Bir gün, bir erik yerken, çekirdeğin meyve özüne göre gerçekten korkunç boyutuyla ilgili her zamanki hayal kırıklığımı yaşadım. Eriklerin (muhtemelen) eski bir meyve yerine, inceleyebileceğim ve gelecekteki modeller için iyileştirmeler önerebileceğim bir tür yeni ürün olduğunu varsaydım, bunun nasıl olacağını hayal ettim.
Bu aradığım şeyin ilki oldu “Yeni Yiyecek İncelemeleri.”
Tek bir içerikle yeni bir bölüm başlatamayacağım için, vanilyalı kurabiyeler ve çikolata kreması olan “Uh-Oh Oreos” adlı bir şeyle ilgili görüşlerimi de yazdım.
“Mountain Dew type 3: Live-Wire Orange”da yayınladığımız yeni yiyeceklerle ilgili üçüncü, imzasız incelemenin Dave’in kendisi tarafından yapıldığından oldukça eminim. Her halükarda ona benziyor.
Örnekleri aldıktan sonra, gönderiler gelmeye başladı. Anılar şeridinde arşivlerde gezinirken, profesyonel komedi yazarları olmaya devam edecek insanlarla diğerlerinin – en azından Google ise – bir karışımını görüyorum. doğru – halka açık başka bir yazı yayınlamadı.
Bu, ilham anımın en sevdiğim yan ürünü olabilir. Bence McSweeney’nin web sitesinin son yirmi beş yılda güçlenmesinin – ve şu anda gelişiyor olmasının – nedenlerinden biri, yayın ile izleyici arasında her zaman bir topluluk ve aidiyet duygusu yaratmış olmasıdır. Basit yapıyı sağlamak, başka türlü yazmayı belki de asla denemeyecek bir izleyici kitlesi vermenin bir yoluydu, doğrudan katkıda bulunan biri olmaya bir giriş noktasıydı.
Yapısı ve örnekleriyle uygun koşullarda herkes yazar olabilir.
Bu ahlak, sınıfa oldukça kolay bir şekilde taşınır. Daha önce okul ortamlarında yazma konusunda elde ettikleri başarı (veya başarısızlık) ne olursa olsun, tüm öğrencilere işaret etmeye çalıştığım ilk şeylerden biri, muhtemelen her zaman yazdıkları ve muhtemelen yazılı olarak iletişim kurmada oldukça etkili olduklarıdır. diğer bağlamlar.
Daha önce yazma konusunda başarılı oldukları konusunda anlaşmaya vardıktan sonra sıra onlara açıklanabilir ve yapılabilir görünen bir sonraki deneyimi yaşatma meselesidir. Birinci yıl yazma kursumda, bu, öğrencilere net hedefler ve yapı sağlayan ve aynı zamanda gözden geçirmek istedikleri herhangi bir şey hakkında yazma özgürlüğü veren (ciddi olmasına rağmen) bir incelemedir.
Yıllar geçtikçe, ya çok fazla özgürlük/yetersiz yapı ya da kuralcı gelmeye başlayan çok fazla yapı gibi dengeyi sık sık yanlış anladım, ancak bu şeyleri dengelemeye çalışmanın öğrencileri meşgul etmenin anahtarı olduğunu öğrendiğimde, en azından çözülmesi gereken özel problem.
Yıllar sonra, öğretim söz konusu olduğunda, öğrencilere sağlamaya çalıştığım şeyin aynısını, zorlu bir mücadeleyi anlamlandırmak için yeterli yapıyı kendime verdiğimi fark ettim.
Kaynak : https://www.insidehighered.com/opinion/blogs/just-visiting/2023/05/03/structure-your-way-engagement