Başkan Putin’in iç politikaları tutarsız ve sürdürülemez. Vladimir Putin'in dördüncü bir dönem için koşmak istediği iddiası tahmin edilemez değildi, Leonid Bershidsky yazdı Bloomberg görünümü. Ancak bazı Rus gözlemciler, bir sebepten ötürü, bu ifade için fazla çizildiğini düşünüyorlardı. Tahmin edilebilir olmasına rağmen. Putin tarafından oluşturulan sistemin yılın 2024'inden sonra kendisini nasıl “sürdürdüğü” - Putin'in Kremlin sandalyesinde son döneminin biteceği yıl ve Rus anayasası onun tekrar başkan olmasına izin vermeyecek.
Putin’in üçüncü terimi, “Amerikan cumhuriyet tarzındaki ekonomik reformlarla işaretlenmiş 2000-2004’te en önemlisi, en önemlisi, hatta en önemlisi, 1990’in oligarşilerini ciddi biçimde evcilleştiren ve gelirin dikey olarak unutulmaz bir şekilde yeniden yapılandırıldığı” düz bir gelir vergisi ölçeği oldu. - köşe yazarı yazar.
2012-2018 yıllarında, Putin Amerika Birleşik Devletleri ve Avrupalı müttefikleri ile ortak bir siyasi oyuna olan taleplerini bıraktı ve dünyanın geri kalanını anlamaya çalıştı: Pax Americana sona erdi. İşte o büyük ölçüde başardı, yazar devam ediyor. Bununla birlikte, asıl şeyi ihmal etti: temeli, jeopolitik başarılarının inşa edilmesi gerektiği temeli - Rusya'nın kendisini ihmal etti, “Putin hakkında hiçbir fikri olmayan büyük, hala fakir, daha sinik ve potansiyel olarak çok öfkeli bir ülke ... "
Putin büyük başarısını Rusya dışında ilan etti. Gazeteci, “yasadışı olarak Kırım'ı ilhak etti” diye yazıyor. Kremlin, doğu Ukrayna’daki ayrılıkçı "halk cumhuriyetleri" üzerinde "operasyonel kontrolü" sürdürdü. ABD’nin itirazlarına rağmen, Putin Suriye müttefiki Cumhurbaşkanı Beşar Esad’ın iç savaşı kazanmasına yardım etti. Şimdi, 2017'in sonunda, Assad tamamen istifa ederse, Saddam Hüseyin ve Muammer Kaddafi gibi devrilmediği açık. Putin’in başarılı müdahalesi Orta Doğu’daki “ilişkiler haritasını” elden geçirdi: Türkiye Batı ittifakının bir kenara itildi ve Suudi Arabistan bile şimdi Moskova ile “iyi iş ilişkileri” arıyor. Putin ayrıca "Avrupa çapında" liberal olmayan güçlere "" umut verdi. " Doğru, bu yıl bu güçler önemli seçimleri kazanamadılar, ancak hala Putin için müttefikler. Sonunda, hak ettiği gibi ya da değil, Batı seçkinlerinin kafasında Rusya, “hacker süper gücü” imajını kazandı.
Bütün bunlar Rusya'ya pahalıya mal oldu: Rusya G-8'den atıldı ve “Lizbon'dan Vladivostok'a uzanan daha büyük bir Avrupa” yaratma umudundan mahrum kaldı. Ancak bu, başta Çin için olmak üzere, dünyanın geri kalanı için Rusya'yı bir paryaya dönüştürmedi.
Bununla birlikte, ustalıkla jeopolitik kurulda oynayan “feodal usta” Putin giderek “evden yoksun” oldu. Uzman Gleb Pavlovski, Moskova’da Yankı Radyosu’nun son röportajında en iyisini dile getirdi: “Dünya için bu, Putin’in Rusya’sı. İçinde artık Putin değil, Putin sonrası var ve tüm asıl oyuncuları olduğu gibi, hamlelerini yapmak, parçalarını düzenlemek, Putin oraya gittiğinde potansiyellerini biriktirmek istiyorlar. ” Pavlovski, Putin'in artık bunu yapamayacağını düşünüyor. Ve Bershidsky onunla hemfikir: gerçekten, eğer Kremlin’deki birinci ve ikinci dönemlerde Başkan Putin “yetkili bir mikro-yönetici ise, bütün önemli kararları almışsa”, o zaman mevcut Putin “bu yeteneğini yitirmiş görünüyor”.
Her yerde Putin’in yönetme kabiliyeti kaybı görülüyor. Yüksek profilli örneklerden biri, Putin’in devlete ait petrol devi Rosneft’in başkanı olan Igor Sechin’in “operasyonu düzenlediği” yakın arkadaşı olan eski Ekonomi Bakanı Alexei Ulyukayev’in devam eden yargılanması. "Rosneft" başkanı halkın aşağılanmasına maruz kaldı, yazar inanıyor, çünkü defalarca mahkemeye çağrıldı ve mazeretlerden kaçmak ve icat etmek zorunda kaldı. Putin, eskiden böyle açık bir uzayan çatışmaya izin vermezdi.
Diğer bir örnek ise, Putin’in Çeçenistan’ın başına koyduğu Ramzan Kadirov’un “belirleyici bağımsızlığı”. Köşe yazarı, serveti, muhaliflerin şiddetli bir şekilde bastırılması ve laik bir devletteki muhafazakar İslami değerlere karşı sebat etmesinin “Moskova otoritesine sürekli bir meydan okuma” olduğunu belirtti. Fakat burada, Putin karışmaz.
Son olarak, Kış Olimpiyat Oyunlarından “Rus yetkililerin kovulması” da Putin'in liderliğinin zayıfladığına tanıklık ediyor. Tabii ki, devlet propagandası örgütleri bunu jeopolitik "misilleme" bakış açısıyla gösteriyor, ancak Putin evde "temizlik" düzenleyebilir ve basitçe "doping ve" en kötü vaka katılımcıları "ile rezil olan yetkilileri" at "diyebilir. Putin, "destek için Uluslararası Olimpiyat Komitesi Thomas Bach'tan eski dostuna" bile dönmedi. Bu Putin’in “göreceli kayıtsızlığını” gösterir.
Üçüncü dönemde, Putin’in ülkesi ekonomik olarak aşağı indi, çünkü “Rusya’yı düşük petrol fiyatlarına hazırlamak için çok az şey yapıldı”. Ülkeyi büyük bir tahıl ihracatçısına dönüştüren mütevazı tarımsal “patlama”, hiçbir şekilde hidrokarbonlardan elde edilen gelirleri telafi etmeyecektir. Putin, sürekli olarak herhangi bir cesur değişikliği ilerletmek için bir isteksizlik gösterdi.
Putin hala Rusya'daki en popüler politikacı olmasına rağmen, Ruslar Mart seçimlerine belirgin bir kayıtsızlık gösteriyor. Levada Center tarafından yapılan son ankete göre, Bershidsky devam ederken, seçmenlerin yalnızca% 58'i sandık başına gitmeyi ve oylarını kullanma niyetinde. 2012'te, oran% 65,3 idi. Bir tane daha “ama” var: “yolsuzlukla mücadele aktivisti ve Putin'in tek ciddi rakibi” Aleksey Navalny'nin oy kullanmasına izin verilmemesi ve bunun sonucunda seçimlerin boykotuna aktif olarak katılma sözü verdi.
Nizhny Novgorod'daki fabrikayı ziyareti sırasında "Sovyet tarzında" yapılan seçimlere katılma isteği hakkında yapılan açıklamada, Kremlin'in iç politika alanındaki fikirlerin bulunmadığına tanıklık ediyor. Sonuç olarak, başka bir soru önem kazanıyor: iktidarın “sürekliliği” mücadelesinin aktif aşamasının başlangıcı. Putin başkanlığını alır almaz yeni oyuncuların hemen ortaya çıkması bekleniyor.
Evet, Putin Rusya'yı dünyanın en büyük jeopolitik oyuncusuna dönüştürdü. Bununla birlikte, etkinliği “tutarlı ve başarılı bir iç politika” dışında sürdürülebilir olamaz ”diyor Bershidsky, makalenin sonundaki. Bu nedenle, Putin ülkeyi yönetti, “iş ve devletin üst kademelerinde olanlar da dahil olmak üzere insanların daha iyi bir iş bulmaya çalıştığı“ verimsiz bir yozlaşmış devlet ”terfi ettirdi.
Öyleyse, bu gelecekte hangi Rusya ortaya çıkabilir? Bu konuda, Putin sessiz kalmayı tercih ediyor.
Batı zaten düşünüyor: Putin'den sonra Rusya'yı daha ne bekliyor? Bir İngiliz gazetesinde hakem Natalie Nugayred «The Guardian» Moskova ile yeni ilişkilerin bir planını geliştirmeyi bile teklif etti.
Putin, önümüzdeki yıl Mart ayında koşacağını ve ciddi bir rakibi bulunmadığını açıkladı. Öyleyse, altı yıllık bir süre daha var. Rusya nereye gidiyor, onunla nasıl savaşılır? Bu tür sorular bir gazeteci tarafından sorulur.
“1991'ten önce, neredeyse hiç kimse Sovyetler Birliği'nin ölümünü tahmin edemezdi; Bugün, neredeyse hiç kimse Putinizm'in sonunu tahmin etme riskini taşıyor, ”diye alay ediyor. Putin “hem iç gücünü güçlendirmek adına hem de Rusya'nın dünyadaki etkisini güçlendirmek için militarist milliyetçiliğin alevlerini körükledi”. Bu ateş iyi yandı. Ama yanabilir mi?
Amerikalı, Avrupalı ve Rus uzmanlar gittikçe daha fazla soruyor: Rusya, soğuk savaşta aşağılanmasından intikam almak isteyen intikamcı gücüyle daha da bu şekilde yaşamaya devam edebilir mi? Çoğu, evet devam edeceğine inanıyor. Putin'in kendisinin başka seçeneği yoktu. 2011-2012’teki yoğun sokak protestolarından sonra, “yeni politik meşruiyet” için bir temel bulması gerekiyordu. Ve Ukrayna'daki 2014’te Viktor Yanukoviç’in yıkılması Putin’e böyle bir fırsat verdi.
Bugün Rusya, Suriye ve Ukrayna'da “savaş halinde” ve bu aşama geçici değil. Rus toplumu “saldırgan milliyetçilik ve Batı karşıtı duyarlılık” ile kucaklanıyor. Rusya, "çatışma durumlarını çözmekle ilgilenmiyor ve güç kullanımının dış politika hedeflerine ulaşmak için kilit bir araç olduğuna inanıyor" diye yazıyor. Rusya’nın GSYİH’sı "İtalyan’ın büyüklüğü olabilir", "Putin ekonomisini çeşitlendiremiyor, ancak" bu saygınlığı uluslararası saygınlığı artırarak telafi ediyor. " Bu şekilde, “Rusya'daki iç zayıf noktalardan dikkatini dağıtıyor”. Sonuç olarak, Putin "iyi durumda" ve içinde "uzun süre" olmayı hedefliyor.
Öte yandan, herkes buna inanmıyor. Pek çok analist, azınlıkta olmasına rağmen, Putin’in sisteminde hiçbir şeyin “sürdürülebilir değil” olduğuna inanıyor. Köşe yazarı, Putin’in Sovyetler Birliği’ni yöneten ve onu “stratejik bir çıkmaz” a sürükleyen Leonid Brejev’in iktidarında olduğunu hatırlatıyor. Gelecek dönemin sonunda, Putin zaten bir yıl 71 olacak.
Görünüşe göre Rus gerontokrasisi henüz bitmedi. Ancak, Putin, ekonominin tıpkı Brezhnev döneminde olduğu gibi durduğu “petrol ve gaz devletinde” “başarı” sorunuyla karşı karşıya kalacak. Gazeteci, 1980’in sonunda dünya petrol fiyatlarının düşük olduğunu ve öyle kalması muhtemel olduğunu belirtti. "Rus oligarşik sınıfının habercisi" küçülüyor. İktidardaki seçkinlerle mücadele başlar ve bir örnek eski ekonomi bakanının yargılanmasıdır.
Bu arada, beyin boşalması “Rusya'yı yalnızca sürünerek göç eden birçok genç yetenekten mahrum bırakıyor”. Rusya çökmeyi mi planlıyor?
Böyle bir Rusya'ya nasıl direnilir? Putinizm bugünkü haliyle hareket ederse, Rusya ile mücadele etmek gereklidir, gazeteci kesin. Batı ittifakı, Rusya’nın Avrupa’daki başarılı askeri çatışması için “tüm seçenekleri” sağlamalıdır.
Öte yandan, Putinizm son dönemine girerse, yazar devam eder, “Rusya'daki önemli değişikliklere” hazır olmak mantıklı olur. "Marshall Planına eşdeğer" önerisi Rus otoriterliğine engel teşkil edecek. Bu teori, modernliği sağlamak ve istikrarı sağlamak için Rusya’nın Avrupa’ya destek olmaktan başka çaresi olmayacağını söylüyor. Putinizm'in yıkılma zamanı geldiğinde, Rusya'ya “Ukrayna, Gürcistan ve Moldova'dan birliklerin tamamen geri çekilmesi de dahil olmak üzere sert şartlarla birlikte Batı ile bir yakınlaşma paketi” teklif edilmeli.
Ruslar yazıyor, normal bir toplumda yaşamak istiyorlar ve “devrimci paranoyada, yaygın yolsuzlukla” yaşamak istemiyorlar.
* * *
Rusya, Amerika Birleşik Devletleri ve Avrupa'da ne görürse görünsün, bir şey açıktır: eleştirilere bol miktarda yer vardır ve dikkate değerdir. Yolsuzluk, devletin gerçek bir belası haline geldi, tüm alanlara ve gözeneklere nüfuz etti ve üzerinde zafer kazanacak hiçbir şey yok. Donanma ve destekçileri kendilerini yolsuzluk için iyi bir siyasi sermaye haline getirdiler. Yolsuzluk olmayın-Navalny'yi kim bilir?
TV, Suriye ve Ukrayna hakkında sürekli olarak mırıldanıyor ve aralarında seyirciyi reklam ve kuruş TV programlarıyla besliyor. TV parlak geleceği tamamen unutmuş. Bu ne anlama geliyor? Gelecek yok mu? Ülke hiçbir yere gitmiyor mu? Sovyetler altında, insanlar sürekli olarak gelen komünizm ve yoldaş hakkında konuştular. Gorbaçov bile “gelişmiş sosyalizm” zirvelerine ulaştı, şimdi birleştirici düşünce böyle değil. Yoksa bir fikirle aynı yolsuzlukla tamamen zenginleştirme ilkesini mi almalıyız?
Sovyetler Birliği'nin iç dünya siyasetinde büyük kazanımları varsa, ki bu bütün dünyaya övünmek için utanç verici değildi, o zaman Rusya neyle övünebilir?
2012'te Vladimir Putin tanınanRusya'da “gelir farklılaşması kabul edilemez derecede yüksek” ve vatandaşların% 13'inin (yaklaşık 18 milyon kişi) yoksulluk sınırının altında yaşadığı belirtiliyor.
2017 yılı: Rusya'nın her onuncu sakini yeterli değil yiyecek için para (VTsIOM anket sonuçları).
Gerçekten mi? İlerleme: 13% den - her onda? Ama hayır: bu sadece bir anket. Ancak Rosstat verileri: 2016'in sonuçlarının ardından, Rusya'daki yoksulluk düzeyi% 13,5'e yükseldi. Fakir sayısı ulaştı 19,8 milyon ve 300 bin yıldan daha fazla.
Kremlin’in 2024’teki başarılarından bazıları nelerdir?