Kadın Anatomisi İllüstrasyonu, UCLA
Doğurganlık
Normal Doğurganlık Nedir ve İnfertilite Ne Zaman Oluyor?
İnfertilite Nedir?
Çoğu insan, bir süre boyunca bir noktada bir çocuğu düşünme isteğine sahip olacak. Normal doğurganlığı belirleyen şeyleri anlamak, bir kişiye veya çiftin yardım çağırma zamanını bilmesine yardımcı olmak açısından önemlidir. Çoğu çiftler (yaklaşık% 85), denemelerden bir yıl sonra hamileliği gerçekleştirecek, daha önceki aylarda gebelik olasılığı en yüksek olacaktı. Çiftlerin sadece% 7’si ikinci yılında gebe kalacak. Sonuç olarak, infertilite, 12 ay içinde gebelik yetersizliği olarak tanımlanmıştır.Bu nedenle bu teşhis, gebe kalmaya çalışan çiftlerin% 15’i tarafından paylaşılmaktadır. Genel olarak, doğum öncesi 12 ay içinde bir doğum endüstrisi uzmanının yardımı talep etmemizi öneririz. Bununla birlikte, bir kişiye daha önce yardım aramaları önerilebilecek çeşitli senaryolar vardır. Bunlar arasında şunlar bulunur:
Seyrek adet döngüsü: Bir kadın düzenli olarak adet görme periyotlarına sahip olduğunda, her 21 ila 35 günde bir düzenli periyot olarak tanımlanır; bu, o zaman düzenli olarak ovulasyona uğradığını gösterir. Yumurtlamanın yumurtlaması bir sonraki döneme başlamadan yaklaşık 2 hafta önce gerçekleşir. Eğer bir kadın 35 günden fazla aralıklarla siklusa sahipse, yumurtayı önceden tahmin etmeyi, hatta hiç yumurtlamadığını gösterebilir. Yumurtlamanın yumurtlamanın yapılması hamilelik için gereklidir. Bu nedenle, eğer adet döngüsü seyrek veya düzensiz çift hamilelik denemesi, bir değerlendirme öneririz.
35 yaş ve üstü kadınlar: Belirsiz nedenlerden dolayı, kadınlar yaşlandıkça yumurta sayıları hızlı bir şekilde azalmaktadır. Dahası, yaşlandıkça, yumurta kalitesi veya bir yumurta genetik olarak normal olma ihtimali azalır. Bu nedenle, çift 35 yaş ve üzeri kadınlar 6 ay veya daha fazla gebe kalmaya teşvik edildiyse, doğurganlık değerlendirmesini yapmamızı öneririz.
Pelvik enfeksiyonlar veya cinsel yolla bulaşan hastalıkların geçmişi : Klamidya veya gonore gibi cinsel yolla bulaşan enfeksiyonlar fallop tüplerinin iltihaplanmasına ve kalıcı yara izine neden olabilir. Açık tüplerin varlığı doğal anlayış için gereklidir, zira sperm yumurtadan çıkmış yumurta erişmek ve gübrelemek için tüpleri dolaştırmalıdır. Kadının pelvik enfeksiyon öyküsü varsa, hamile kalmaya çalışan bir çift için derhal değerlendirme yapmanızı öneririz. Doğurganlık değerlendirmesinin bir parçası olarak, fallop tüplerinin açık olup olmadığını değerlendirmek üzere tasarlanmış bir test olan HSG’yi gerçekleştiririz.
Bilinen uterin myomlar veya endometrial polipler : Endometriyal boşluğu ve endometriyal polipleri giren fibroidler gibi uterin anomalileri, endometriyumun (rahim tabakasının) ve embriyo arasındaki etkileşimi bozarak implantasyon ve gebelik oranlarını düşürür. Bu anormallikler menstrüel sikluslar arasında düzensiz kanamaya neden olabilir. Bu anormalliklerin geçmişi bilinen veya menstrual sikluslar arasında kanama öyküsü olan kadınlarda 6 aylık hamilelik denemesi yapılmalıdır. Bu uterin anormallikleri düzeltmek veya ortadan kaldırmak için temel yaklaşım histeroskopi, bir kamera ile dar bir kapsamın uterus boşluğunun içine yerleştirildiği cerrahi bir yöntemdir. Histeroskop ile aletler tanıtılır ve böylece cerrah anatomik anormallikleri ortadan kaldırabilir veya düzeltebilir.
Bilinen erkek faktör semeni anormallikleri : Eğer bir erkek eşin önceki eşi ile infertilite öyküsü varsa veya semen analizinde anormallikler varsa, daha erken doğurganlık değerlendirmesini tavsiye ederiz, ideal olarak gebelik denemesinden itibaren 6 ay içinde.
Doğurganlık Değerlendirmesinde Neler Var?
İnfertilite Testleri
Tarih ve fizik muayene – Her şeyden önce, doğurganlık doktorunuz çok kapsamlı tıbbi ve doğurganlık geçmişi alacaktır. Doktorunuz size şu sorulardan bir çoğunu sorabilir: Ne zamandan beri hamile kalmaya çalışıyorsunuz? Ne sıklıkla cinsel ilişki yaşıyorsunuz? Adet dönemleri veya cinsel ilişki ile ağrılarınız var mı? Daha önce hamile kaldın mı? Önceki gebeliklerinizle ne oldu? Cinsel yoldan bulaşan herhangi bir enfeksiyon veya anormal pap smear yaşadınız mı? Adet döngüleriniz ne sıklıkla var? Herhangi bir tıbbi probleminiz mi var, daha önce yapılan ameliyatlarınız var mı? Aile geçmişinde tıbbi sorunlarınız var mı? Bu ve diğer birçok soru doktorunuza özel bir değerlendirme ve potansiyel tedavi tasarlamanıza yardımcı olacaktır. Dikkatli bir geçmişe ek olarak, fiziksel bir değerlendirme de yapılabilir.
Transvajinal ultrason – Ultrason rahim, tüpler ve yumurtalıkların yapısını değerlendirmede önemli bir araçtır. Ultrason, miyom ve polip gibi uterin anormallikleri, distal fallop tüpü oklüzyonunu ve yumurtalık kistleri de dahil olmak üzere over anormalliklerini tespit edebilir. Ayrıca, transvajinal ultrason doktorunuza kullanılabilir yumurta sayısını değerlendirme fırsatı tanır. Bu ölçüme antral folikül sayısı denir ve doğurganlık potansiyeli ile ilişkili olabilir.
Laboratuvar testleri – Yukarıda tartışılan değerlendirmenin sonuçlarına bağlı olarak doktorunuz spesifik kan testleri isteyebilir. Bu testlerin en yaygın olanları arasında, östradiol ve FSH gibi bazı hormonların kan fonksiyonları ve yumurta sayılarıyla ilgili ölçümleri; TSH, tiroid fonksiyonunu değerlendirir; ve menstrüel fonksiyonunu etkileyebilen bir hormon olan prolaktin.
Histerosalpingogram (HSG) – Bu test, fallop tüplerinde açıklık, myom ve polip gibi uterin dolum defekti ve uterin kavitin skarlasmasının (Asherman sendromu) değerlendirilmesi için gereklidir. HSG tarafından saptanan birçok uterin ve tubal anormallikler cerrahi olarak düzeltilebilir.
Semen analizi – Sperm analizi, erkek eşin değerlendirilmesi için ana testtir. Analiz edilen dört parametre vardır: 1) sperma hacmi – en az 1.5 ila 2 ml olmalıdır. Daha küçük bir miktar sperm üretiminin yetersiz olmasına yol açan bir yapısal veya hormonal sorun önermektedir; 2) sperm konsantrasyonu – normal konsantrasyon, 1 ml meni başına en az 20 milyon sperm olmalıdır. Daha düşük bir konsantrasyon, tedavi olmadan konsept için daha düşük bir şansa yol açabilir; 3) sperm motilitesi veya hareketi – normal bir motilite en az% 50 olmalıdır. Motilite% 50’den az olduğunda, spermlerin terapi olmaksızın yumurtayı dölleme yeteneğini önemli derecede etkileyebilir; ve (4) morfoloji veya şekil – morfoloji için analiz edilen spermin üç kısmı vardır: kafa, midpeice ve kuyruk. Bu bölgelerden herhangi birindeki anormallik, anormal bir sperm işlevini gösterebilir ve spermlerin yumurtayı gübreleme kabiliyetinden ödün verebilir. İdeal olarak, sıkı morfoloji kriterlerini kullanarak, en az% 5 – 15 normal form, spermlerin yumurtayı dölleme yeteneğini geliştirir. Anormal bir sperm analizi genellikle bir üreme üroloğu tarafından daha ileri bir değerlendirmeyi garanti eder. Doktorunuz sizi uygun bir şekilde üreme üroloğu uzmanına yönlendirir.
İnfertilitenin Ortak Nedenleri Nelerdir?
İnfertiliteye Nelerin Neden Olduğu?
1) Anne yaşının ilerletilmesi: Tarihsel olarak 20. yüzyılın sonlarından önce, kadınlar, yaşla ilişkili yumurta ile ilgili anormalliklerin belirgin olmadığı genç yaşlarında ve yirmi yaşlarında düşünüyordu. Bununla birlikte, modern çağımızda, kadınlar 30’lu yaşlarına ve 40’lara kadar çocuk doğumlarını erteliyor ve bu da ileri maternal yaşın yumurta fonksiyonuna olumsuz etkisinin keşfedilmesine yol açıyor. Aslında, kadınlarda yaşla ilgili kısırlık, kısırlığın en yaygın nedenidir. Bilinmeyen nedenlerden ötürü, kadınlar yaşlandıkça, yumurta sayıları hızlı bir oranda azalmaktadır. Ve yaşlandıkça, yumurta kalitesi veya bir yumurta genetik olarak normal olma ihtimali de azalır. Bu nedenle, normal bir hamileliği düşünme yeteneği, bir kadın 30’ların başında 40 yaşına kadar azalmaktadır. Bir kadın 45 yaşın ötesinde nadiren üretkendir. Bu, yumurta ile birlikte düşünme yeteneği için de geçerlidir, ancak verici yumurta ile değil.
2) Yumurtlama bozuklukları : Normal ve düzenli ovülasyon veya olgun bir yumurta bırakılması, kadınların doğal olarak hamile kalmaları için gereklidir. Ovulasyon sıklıkla menstrual takvim tutarak veya bir ovulasyon tahmini kiti kullanarak tespit edilebilir. Bir kadının normal yumurtlama yeteneğini etkileyebilecek birçok bozukluk vardır. Yumurtmayı etkileyen en yaygın bozukluklar polikistik over sendromu (PCOS) , hipogonadotropik hipogonadizm (beyindeki sinyal problemlerinden) ve yumurtalık yetmezliği (yumurtalık sorunlarından) içerir. Döngünüz seyrek veya düzensizse, doktorunuz sizi inceleyecek ve hangi soruna sahip olduğunuzu keşfetmek için uygun testleri yapacak ve uygun tedavi seçeneklerini gösterecektir.
3) Tüp tıkanıklığı (tıkanıklık) : Daha önce de belirtildiği gibi, klamidya, gonore veya pelvik inflamatuvar hastalık içeren cinsel yolla bulaşan enfeksiyonların geçmişi bir kadının fallop tüplerini bloke etmesine neden olabilir. Tubal oklüzyon infertiliteye neden olur, çünkü yumurtalık yumurta sperm tarafından gübrelenemez veya endometrial boşluğa erişemez. Her iki tüp bloke edilirse , in vitro fertilizasyon (IVF) gereklidir. Bir tüp tıkalı ve sıvı ile doldurulursa (hidrosalpinks olarak adlandırılır) tüpü çıkarmak veya herhangi bir fertilite tedavisinden önce uterusdan ayırmak / engellemek için minimal invaziv cerrahi (laparoskopi veya histeroskopi) önerilir.
4) Uterus miyomları: Fibroidler çok yaygındır (kadınların yaklaşık% 40’ı bunlara sahip olabilir) ve tek başına var olma mutlaka infertiliteye neden olmaz. Üç tip miyom vardır: 1) subserozal veya rahim dışında% 50’den fazla uzayan miyom; 2) rahim boşluğuna herhangi bir girinti olmaksızın miyomun çoğunluğunun rahim kası içinde bulunduğu intramural; ve 3) submukozal veya myomlar projeyi uterin boşluğa sokar. Submukozal fibroidler, eğer gebelik oranını kabaca% 50 düşürdüğü ve gebelik oranını ikiye katlayacağı net bir şekilde gösterilmiş olan fibroidler türüdür. Bazı vakalarda, basitçe submukozal fibroidin çıkarılması infertilayı çözer. Genellikle fakat her zaman değil, submukozal fibroidler ağır periyotlara veya periyotlar arasında kanamaya neden olabilir. İntramural miyomlar konusunda daha fazla tartışmalar var, daha büyük olanların etkisi olabilir ve kaldırmayı gerektirebilir. Subserosal miyomlar gebeliği etkilemez. Doktorunuz miyom var mı yoksa kaldırılması gerekip gerekmediğini belirlemek için sizi dikkatle inceleyecektir.
5) Endometrial polipler : Endometrial polipler rahim boşluğunda endometriyum olarak adlandırılan parmak benzeri büyümelerdir, bu anormallikler kanserle nadiren ilişkilidir (menopoz öncesi bir kadında <% 1), ancak polipler can bazı araştırmalara göre doğurganlığı% 50’ye kadar düşürür. Minimal invaziv prosedür histeroskopiyle poliplerin çıkarılması gebelik oranının iki katına çıkarılması ile ilişkilidir. Bazı durumlarda, sadece polip çıkarmak infertilayı çözer.
6) Sperm fonksiyonunu etkileyen erkek faktörler : Erkek faktör infertilitesi olguların% 40-50’sinde kısırlığa neden olan ve olguların% 15-20’sinde infertiliteye tek sebep olarak katkıda bulunmuştur. Bir semen analizinin anormal olduğu tespit edilirse, genellikle anormalliği doğrulamak için ilk önce tekrarlanır. Onaylandıktan sonra, erkek eşin, özellikle anormallik şiddetli olması durumunda, üreme ürolojisine yönlendirilir. Bazı durumlarda, üreme uzmanı bazı yaşam tarzı değişiklikleri, hormonal tedaviler veya ameliyat yoluyla tavsiye ederek semen fonksiyonunu artırabilir. Bununla birlikte, çoğu vakada, sperm fonksiyonu düzelmeyebilir ve bu nedenle gebelikte yapılacak herhangi bir girişim, kliniğimiz tarafından gerçekleştirilen ek muameleler veya işlemler gerektirebilir. Seçenekler, intrauterin dölleme (IUI olarak da bilinir) veya intrasitoplazmik sperm enjeksiyonlu (ICSI olarak da bilinir) IVF’yi içerir.
- İntrauterin inseminasyon, spermlerin uterus boşluğuna yerleştirilmesi için yıkanır ve hazırlanır, böylece serviksleri baypaslar ve daha yüksek bir konsantrasyonda hareketli spermleri tüplere ve ovulated yumurta getirir. En az bir açık tüp IUI için gereklidir ve sperm anormalliği şiddetli olamaz, aksi halde sperm yumurtaya yüzüp gübrelemeyecektir.
- İntrasitoplazmik sperm enjeksiyonu, spermanın yıkanması ve IVF işlemi sırasında toplanan her yumurtaya bir spermin doğrudan enjeksiyonu için hazırlandığı bir süreçtir. ICSI’yi gerçekleştirmek için küçük bir emme pipetiyle bir yumurta tutturulurken, bir yumurta, çok ince bir cam iğne ile enjekte edilir. Bu işlem, zayıf sperm fonksiyonundan dolayı tehlikeye girebilen normal gübreleme sürecini atlar. Doktorunuz meni analizinizi dikkatle analiz edecek ve ICSI’nin sizin için uygun bir tedavi olup olmadığına karar vermenize yardımcı olacaktır.
7) Endometriozis : Endometriozis uterin boşluğun veya endometriumun astarına çok benzer hücrelerin rahim boşluğunun dışında bulunduğu bir durumdur. Üreme yaşındaki kadınların yaklaşık% 10-50’sinde bulunur ve cinsel ilişki sırasında ve / veya menstrüel dönemlerde kısırlıkla birlikte ağrı ile ilişkili olabilir. Endometriozis, sadece ağrı değil aynı zamanda yumurta, sperm veya embriyo üzerinde potansiyel olarak zararlı etkilere neden olabilen, iltihap ve yara izi üreterek infertiliteye neden olur. Endometriozis ancak cerrahi ile doğrulanabilir, genellikle laparoskopi. Endometriyoz bulunursa, cerrahi olarak çeşitli yöntemlerle uzaklaştırılabilir ve çıkarılması, ağrı azalmasına ve doğal olarak gebe kalma becerisinin geliştirilmesine neden olabilir. Doktorunuz, dikkatli bir öykü, fizik muayene ve ultrasona dayalı endometriozise yakalanma riskiniz olup olmadığını belirleyecektir.
8) Açıklanamayan / diğer : Bazen tam bir değerlendirme, infertilitenin nedenini ortaya koymaz. Bu, zamanın yaklaşık% 15’inde gerçekleşir. Neyse ki, infertilite nedeni bilinmediğinde bile, çeşitli doğurganlık tedavileri hamileliği engelleyen ve sonuçta sağlıklı bir bebeğin doğumuna yol açan bilinmeyen yol blokunun üstesinden gelebilir.
Tedavi seçenekleri nelerdir?
İnfertilite tedavisi
1) Eğitim : Hastalarımızı normal doğurganlık süreci, doğurganlığı etkileyen problemler ve tedavi seçenekleri hakkında eğitmenin hastalarımıza en iyi seçimleri yapmalarını sağlayacağına inanıyoruz. Normal üreme sürecini anlamak, ne zaman yardım isteyeceğinizi bilmek açısından önemlidir. Hastalarımızın doğurganlık seçeneklerine ilişkin derin bir anlayış geliştirmelerine yardımcı olmak, süreci daha pürüzsüz hale getirecektir. Hedefimiz, her bir hastayı, sağlıklı bir bebeğe sahip olmalarına yardımcı olmak için odaklanmış bir ekibin bir parçası olarak hissetmektir. Bu konuyla ilgilenen kişiler için, ayda iki kez toplanarak halka açık olan “IVF için Çift Kilavuzu” başlıklı ücretsiz bir sınıf sunuyoruz.
2) Yumurtlamanın uyarılması ve yumurtlamaya yönelik ilaçlar:Ovaryumun yumurtlamanın olgun yumurtalarını geliştirmeye teşvik etmesine yardımcı olan ilaçlar iki şekilde gelir: ağız yoluyla alınan haplar ve enjeksiyonlar. Yumurtlamayı teşvik etmek için en sık reçete edilen hap (genellikle bir olgun yumurta) klomifen sitrattır. Bu hap genellikle menstrüel siklus 3. – 7. günlerden alınır. Aşağıdaki şekilde çalışır: Kromifen bir anti-östrojendir. Beyindeki hipotalamus adı verilen ve yumurtalamanın büyümesi ve yumurtayı bırakması için gerekli olan bir kısmına bağlanır. Hipotalamusta klomifen östrojen reseptörlerine bağlandığında, GnRH (gonadotropin salınım hormonu) olarak adlandırılan önemli bir sinyal hormonunun salınmasına yol açar. Bu hormon daha sonra beynin hipofiz bezi olarak adlandırılan başka bir alanına bağlanır ve FSH’nin (folikül stimüle edici hormon) salınmasına yol açar,
Yumurtalıkları uyaran en sık verilen reçeteler gonadotropinler olarak adlandırılır. Bu formülasyonlarda gonadotropinler FSH ve bazı durumlarda FSH ve LH (luteinize edici hormon) kombinasyonudur. Bu enjeksiyonlar, genellikle gece 5-12 gün boyunca alınır ve yumurta gelişimini uyarmak için yumurtalık hücrelerine doğrudan etki eder. Bir yumurta içeren follikül olgun bir boyuta ulaştığında, HCG adı verilen başka bir hormon enjeksiyonu genellikle ovulasyon sırasında oluşan doğal LH dalgalanmalarını taklit etmek için verilir. Bu, yumurta nihai olgunlaşması ve bırakılmasına neden olur.
3) Döllenme : Aynı zamanda IUI olarak bilinen intrauterin tohumlama, spermlerin uterus boşluğuna yerleştirilmesi için yıkanır ve hazırlanır, bu nedenle serviksi atlar ve tüplere ve yumurtlamış yumurtalara daha yakın hareketli bir sperm konsantrasyonu getiren bir işlemdir. Bunu gerçekleştirmek için sperm, sperm ve yumurta için bir solüsyon ile yıkanır ve daha sonra hareketli spermleri immatür sperm ve diğer hücrelerden ayırmak için santrifüje tabi tutulur. Bu hareketli ve canlı sperm daha sonra çok az miktarda solüsyona yerleştirilir ve daha sonra çok ince, yumuşak ve esnek kateter kullanılarak uterin boşluğa çok hafifçe ve ağrısız olarak enjekte edilir. En az bir açık tüp IUI için gereklidir ve herhangi bir sperm anormalliği şiddetli olamaz, aksi halde sperm yumurtaya yüzüp gübrelemeyecektir.
4) İn Vitro Fertilizasyon (IVF) : İn vitro “vücudun dışına” anlamına gelir. IVF,yumurta toplanır ve daha sonra embriyoloji laboratuvarında vücudun dışındaki sperm tarafından döllenir. İlk IVF bebeği 1978’de İngiltere’de dünyaya geldi. Kısa bir süre sonra Birleşik Devletler ilk IVF bebeğini teslim aldı ve IVF kullanımı çarpıcı bir şekilde büyüdü. IVF önemli bir gelişmeydi, çünkü fallop tüplerinin her ikisi de belirgin bir şekilde hasar görmüş gibi daha önce kısır şekilde infertil sayılan kadınlarda başarılı gebeliklere izin verildi. IVF, doğrudan yumurtalardan çıkarma, laboratuarda sperm ile gübreleme ve bunu takiben embriyoların uterusa doğrudan nakledilmesini ve böylece tüplerin atlanmasını içerir. Tüp hastalığı IVF için orijinal endikasyon olmasına rağmen, yıllar içinde daha birçok endikasyon gelişti. Bunlara annelik yaşı,
IVF Genellikle aşağıdaki şekillerde gerçekleştirilir:
Kadın, yumurtalıkları birçok yumurta üretecek şekilde uyaran gonadotropin enjeksiyonuna tabi tutulur.Folliküller (yumurta içeren sıvı dolu keseler) olgun bir boyuta ulaştığında, yumurtaların son gelişimi ve olgunlaşmasına yol açan bir HCG enjeksiyonu yapılır. Yumurtalar yumurtlamadan hemen önce, bir ameliyat odasında hafif anestezi altında alınırlar. Cerrahi ovaryadan vajina duvarı yoluyla yumurta almak için dar bir iğne kullandığında, bu prosedür ultrason rehberliği ile yapılır. Bu steril iğne steril emme hortumuna ve bir toplama flakonuna bağlanır. Yumurta içeren sıvı yumurtaları foliküllerden çıkardıktan sonra yumurta bulan embriyologa verilir, bunları bir Petri kabına küçük damlacıklara yerleştirir ve yumurtaları partnerlerinin veya verici spermlerini kullanarak döller.
Döllenmiş yumurtalar, şu anda embriyoların büyümesine ve 3 ila 5 gün süreyle kültür ortamında gelişmesine izin verilir. Daha sonra, uygun gelişim göstermiş olan genellikle bir veya iki embriyo, uterus boşluğuna dikkatli ve nazikçe aktarılır. Embriyo transferi, küçük, yumuşak, steril ve esnek bir kateter kullanılarak abdominal ultrasonografi eşliğinde ofiste yapılır. Embriyolar aktarım kateteri ucuna yerleştirilir ve sonra kateter rahim ağzından uterusun içindeki ideal noktaya yerleştirildikten sonra rahim boşluğuna enjekte edilir.
Daha sonra gebelik testi yumurtanın alınmasından 2 hafta sonra gerçekleştirilir. Bu süreç, yardımcı üreme teknolojisine ve doğurgan endokrinologların bebek sahibi olmasında insanlara nasıl yardımcı olabileceği konusunda devrim yarattı. IVF Doktor Bul | Ücretsiz IVF Sınıfı | Sınıf Görüşleri
5) Üçüncü parti üreme: Bu başka bir kişinin bir çocuğa veya başka bir çocuğa yardım etmesi amacıyla başka bir kişinin sperm veya yumurta verdiği veya başka bir kadının hamilelik vekilleri olarak görev yaptığı genel bir işleme genel bir göndermedir. Dördüncü tür üreme, 1) sperm bağışı – bağışlanan spermin uterusta dölleme veya IVF sürecinde yumurta döllenmesi için kullanılan bir süreç; 2) yumurta veya yumurta bağışı – yumurta vericisinin yumurtalarını elde etmek için IVF döngüsüne girmesi ve daha sonra bağışlanması ve döllenmesi için bir süreç. Ortaya çıkan embriyolar, alıcı olarak bilinen gelecekteki annenin rahmına aktarılır. Genellikle 1’den fazla embriyo aktarılmaz ve bu nedenle ek embriyolar gelecekte kullanılmak üzere dondurulabilir veya kriyoprezervasyona tabi tutulabilir; 3) embriyo bağışı – başka bir kişinin bir araya getirdiği, donör spermle ya da IVF uygulanan çiftle birlikte geliştirilmiş bir embriyonun gelecekteki anne adayına, rahmına aktarılması için bağışlandığı bir süreç; ve 4) gebelik surrogacy – başka bir kadının embriyo transferi yapıp hamileliğini başka bir kişiye taşıyacağı bir süreç. Doktorunuz, bu davayı, sizin durumunuza göre uygun bir şekilde bebeğinize sahip olmak için tartışacaktır.
6) Cerrahi – Doktorunuz kapsamlı bir öykü, fizik muayene ve ultrason uygulandıktan sonra düzeltmek ve anormallik için ameliyat önerebilir. Üreme tıbbında, en yaygın cerrahi prosedürler laparoskopi, histeroskopi ve abdominal miyomektomidir (uterin fibroidlerin çıkarılması).
Laparoskopi, perdeye projelendirilen bir kameraya takılı bir laparoskop yardımıyla, karın veya pelviste küçük kesikler yoluyla, genellikle bir santimetreden fazla olmayan bir işlemdir. Ya belirli koşulları teftiş etmek ve teşhis etmek için ya da skar dokusunu, endometriyozu ya da hasarlı bir fallop tüpünü çıkarmak gibi bir anormalliği cerrahi olarak düzeltmek için kullanılabilir. Prosedür, vakaların büyük çoğunluğunda bir ayakta tedavi ortamında yapılır ve iyileşme süresi birkaç gün kadar az olabilir.
Histeroskopi rahim ağzının rahim ağzından geçerek bir histeroskop ile taranarak bir perde üzerine projelendirilen bir kameraya muayene edilmesidir. Bu teknik sayesinde, doktorunuz rahim boşluğundaki miyomlar veya polipler gibi anormallikleri teşhis edebilir ve histerosope yoluyla çalışan dar enstrümanlar yoluyla, bu anormalliklerin büyük çoğunluğunu kaldırabilir veya giderebilir. Bu prosedür ayakta hasta ayarında yapılır. Kurtarma genellikle bir günden fazla değildir. Histeroskopi, gerektiğinde laparoskopi ile kombine edilebilir.
Abdominal miyomektomi, miyomun çıkarılması için uterusa erişime izin veren çok düşük bir yatay karın insizyonu aracılığıyla yapılan cerrahi bir prosedürdür. Bu prosedür, seçilmiş vakalarda laparoskopik olarak, genellikle bir robot yardımıyla da uygulanabilir.