

Ebû Hüreyre
(r.a.) anlatıyor:
Allah Resûlü
(s.a.v.) şöyle buyurdu:
Kıskançlık
yapmaktan sakınınız. Zira kıskançlık, ateşin odunu
yiyip bitirdiği gibi iyilikleri yer bitirir.
Ebû Davud
...ateşin odunu
yiyip bitirdiği gibi...
Bu söz beni
duraklattı ve bana bir olayı hatırlattı.
Günlerden bir gün
fırındaydım. Fırın sahibi yakıt olarak hâlâ odun
kullanıyordu. Durdum, ateşin tutuşmasını, alev ve
ısısını korumak için fırıncının ateşi odunla nasıl
da beslediğini seyretmeye başladım. Farkında
olmaksızın uzun bir süre ayakta öylece dikildim.
Sonra fırıncıya.
Yıllık ne kadar
oduna ihtiyaç duyuyorsunuz?! diye sordum
Fırıncı gülerek
tebessüm etti, ardından da bir kahkaha attı.
Sonra şöyle dedi:
Bu veya herhangi
bir fırın, yeryüzünde bulunan bütün odunları içine
atsan, muhakkak hepsini yer bitirir!
Durdu, sonra
konuşmasına şöyle devam etti.
Bir zamanlar
işçi olarak çalıştım. Sonra Allah-u Teâlâ bana bu
fırını ikram etti. Fırın için düşündüğüm ilk şey
yakıt oldu. Geri kalan bütün paramla odun aldım.
Kendi kendime: Bu yıl artık başka oduna ihtiyacım
olmaz; çünkü yetecek kadar odunum var, diye
düşünüyordum. Ne var ki senenin yarısına
geldiğimizde odunun tamamı çoktan bitmişti.
Beyefendi... Ateş, tutuştuğu alan ile ölçülmez. Ateş
ancak yanma gücüyle ölçülebilir. Sözü gediğine
koydum:
Öyleyse Allah;
O gün cehenneme doldun mu? deriz. O da daha var
mı? der buyururken çok doğru söylemiş.
Bu hatırayı sana
iki sebepten dolayı anlattım:
Genişlik,
derinlik... vb. bakımlardan cehennemin hacmi ile
alakalı olarak akla gelebilecek soruya cevap olması.
Şurası kesindir
ki cehennem ateşi, hacimlerle kıyaslanamaz; ancak
yanma/tutuşma gücüyle kıyaslanabilir.
Kıskançlığın
ateşe benzetilmesi.
Hiç şüphesiz
kıskançlık, öyle bir hastalıklı huydur ki, insanın
kalbine girdi mi, tutuşmuş alevi ve ateşiyle oradaki
bütün güzel huyları ve faziletleri yer bitirir. O
insan şahsiyetini, hastalıktan bitkin düşmüş bir et
parçası haline getirir.
Sevgili
gençler...
Sizler de kendi
yaş ve sosyal statünüz düzleminde bu tehlikeli olgu
ile karşılaşabilirsiniz. Aman, ona teslim olmaktan
sakının. O insanlarda gördüğünüz üstünlüğe ilişkin
kimi zaman içinizde duyduğunuz kıskançlık
hastalığını, onlarla beraber olarak, onlara benzeme
ve onları geçerek üstünlüğe ulaşma azminizle tedavi
ediniz.
Kıskançlık, kin
doğurur. Kin; başkalarında gördüğünüz nimetin
varlığını çekememek ve yitirmesi için elinden geleni
yapmaktır. Hırs ise, o insanın sahip olduğu nimete
gıpta etmek ve var gücüyle, bütün enerjisiyle o
nimetin aynısına sahip olmaya, o kişiye benzemeye ve
bu konuda onu geçmeye çalışmaktır.
Sevgili
gençler...
İşte insan
toplumları, böyle bir verimli hareketlilik içinde
karşılıklı olarak birbirinden etkilenirler ve
kıskançlık ateşinden kurtulurlar.