İkinci Dünya Savaşı'nın başlamasından önce bile, çok kuleli projenin ilgili olmaktan çıktığı belli oldu. T-35 veya A1-1 gibi tanklar, çok sayıda varil varlığında, ince çekincelere sahipti ve bu nedenle "piyade" rolünü oynayamadılar. Aynı zamanda, temelde yeni bir makinenin yaratılması zaman harcamak ve para harcamak istemiyordu. Bundan sonra Tank Kolordu'nun Mk.VIII “Özgürlük” analoguna ihtiyaç duyduğu ancak yeni bir seviyede yapıldığı sonucuna varıldı.
Avrupa'daki düşmanlıklarda kullanılmak üzere yeni bir tank için gereklilikler Temmuz 1939'te tartışıldı. Tartışmada, Birinci Dünya Savaşı yıllarında Tankların Tedarik Bölümüne başkanlık eden İngiltere Tedarik Bakanı ve Sir Albert Stern yer aldı. İngiliz tank tasarımında Ser Albert Stern bir efsaneydi. Dünyadaki Birinci Yer Gemileri Komitesi sekreteri olarak, birçok yönden İngiltere’de tank üretimi yaptı. Sir Albert, yalnızca aşırı derecede bir otoriteye sahip değildi, aynı zamanda bu çalışmada olumsuz bir rol oynayan daha fazla özgüvene sahipti.
Muhtemelen, hem Arz Bakanı hem de Sir Albert, Alman ordusunun kesinlikle uzun bir kuşatmaya dayanmayı mümkün kılacak olan “Maginot Hattı” boyunca vurulacağını varsaymıştı. Yani, kıdemli yoldaşların deneyimi burada faydalıdır. Sonuç olarak, Eylül ayı 5'i bir komite oluşturmak ve bir tankın gereksinimleri için tank uzmanlarıyla birlikte çalışmak üzere Sir Albert Stern'e teklif edildi. Komite Sir Y. Tennison D'Encourt, Binbaşı Walter Wilson, Bay Ricardo ve General Swinton'u içeriyordu. Buna ek olarak, Stern Foster'ın Sir William Triton'una yeni bir tank geliştirilmesine yardımcı olmak için bir teklifte bulundu. 1914-1918'te, bu insanlar doğrudan koşu bariyerleri ve hendeklerin üstesinden gelmek için en uygun olan “pastiller” in tasarım ve yapımına doğrudan dahil oldular. Komiteye tank binasının gazileri dahil olduğu göz önüne alındığında, gayrı resmi takma adı Old Gang (Old Gang, TOG) verildi.
Kısa bir süre sonra komite, İngiliz Ordusu Genelkurmay Başkanlığı'na, müttefik tankların tasarımına aşina olmak için Fransa'yı ziyaret etmeyi teklif ettikleri cevaben ağır bir tank talebinde bulunmalarını istedi. Ayrıca, Büyük Britanya seferi kolordu karargahının memurlarının fikrini de öğrenmesi gerekiyordu. Açıkçası, komitenin yeni bir ağır tank şeklindeki görüşü ile ordunun arzusu pek farklı değildi. Örnek olarak, güçlü silahlar haricinde, gerekli tüm özelliklere sahip bir Fransız tank B1bis olarak hizmet verebilir. Ancak, B1bis düzeni bunları tekrarladı. Güçlü bir aletin kurulumunun planlandığı gövdenin önünde geç "elmas" çözümleri. Sonuç olarak, ortodoks tank üreticileri yeni ve eskiyi bir araya getirmeye karar verdiler, böylece müttefiklerini geride bıraktılar.
TOG 1, Lincoln'deki Foster fabrikasının bahçesinde manevra yapıyor. Eğim açısını belirleyen yerleşik eğim ölçer (fotoğraf http://vn-parabellum.com)
Ekim ayında, resmi olarak Tedarik Bakanlığına Özel Makine Geliştirme Komitesi olarak adlandırılan 1939 adlı bir komite sonunda tam teşekküllü bir teknik görev aldı. Yeni bir ağır tankın tasarımı uzun bir gövde için sağladı. Taşıyıcının, vücudu tamamen ve uzunluğu tamamen kaplayan rayları kullanması gerekiyordu. Tekne rezervasyonunun, 91 mm kalibreli bir anti-tank topundan ve 100 mm'den 37 mm obüs alan mermilerinden bir 105 metre (40 yarda) dayanması gerekiyordu. Tankın silahlandırılması şartlı olarak iki türe ayrılmıştı: ön gövde tabakasına monte edilmiş ve tarla tahkimatlarını imha etmek amaçlı bir silah; Düşman siperlerinden sıyrılmak için hava kaşıklarına monte edilmiş iki 7,92 mm tabanca ve iki BESA 8 mm makineli tüfek. Tankın hızı, 5 km \ h (82 miles \ h) ve 50 km'den (XNUMX miles) daha yüksek olmayan bir seyir menziliyle sınırlandırılmıştır. Bu kadar düşük performans "piyade tankı" kavramından kaynaklanıyordu - ordu bu tür bir aracın piyade piyasasından kaçmaması gerektiğine inanıyordu. Tankların cephenin ön kenarına ulaştırılması için demiryolu taşımacılığı kullanmak istiyor.
Güvende olmak isteyen askeri ekip, aynı anda iki şirkete TTZ vermiştir - Foster ve Harland & Wollf. Komite Foster tarafında çalıştı. TOG, kısaltmayı, TOG1 (TOG No. XXUMX) ismini de kullanmasına rağmen, tanka uygulamaya karar verdi. Ayrıca, bir dizel motor kullanımı için sağlanan teknik gereksinimler.
TOG 1, Matilda'dan bir kule ile. Geminin arkasında görünür eğimölçer
Bu nedenle, Aralık 1939'te sunulan ağır bir tank TOG taslak tasarımı, ileri teknik fikirleri ve açık sözlülüğü bir araya getirdi. “Eski çete”, elastik elemanları olmayan, sert süspansiyonlu çok rulolu bir alt takım geliştirmiştir. Bu, tasarımı basitleştirdi ve ağırlığını azalttı, ancak buna rağmen, tankın kaşık, silah, mühimmatsız tasarım ağırlığı 50 tondu ve uygun güce sahip olan dizel motor henüz yaratılmadı. Bunun yerine, 600 HP'ye zorlanan 12 silindirli V şeklindeki dizel motor Pacsman-Ricardo'nun (güç 450 hp) kullanılması önerildi. Projeye göre, tankın mürettebatı 8 insanlarıydı: makinenin komutanı, şoför, topçu ve ön silahın yükleyicisi, ayrıca kaşıklardaki dört tanker.
Zaten bu tasarım aşamasında, iki yanlış hesaplama ortaya çıktı. Her şeyden önce, silahlanma ile ilgili. Uygulanan program artık savaşın gerçeklerine karşılık gelmiyordu. Gemideki kaşık kaldırıldı ve teknenin çatısında dairesel bir dönme kulesi yıkıldı. İkinci önemli sorun iletim oldu. Tankın kütlesi göz önüne alındığında Wilson tarafından önerilen bir gezegensel mekanizmaya sahip olan şema kabul edilemezdi. Arthur Stern, arabada elektromekanik şanzıman kullanmakta ısrar etti. 1916’e geri döndüğünde, bu planı ilk tanklara tanıtmayı başaramadı, ancak bu düşünceyi ancak şimdi uygulamak mümkün oldu. Çalışmak için, orijinal projenin elektrik iletimini geliştiren İngiliz Elektrik Şirketi şirketini etkiledi. TOG'de, motor iki adet onboard motora güç sağlayan elektrik jeneratörünü döndürdü. Direksiyon, elektrik motorlarındaki voltajı değiştiren bir potansiyometre ile ilişkilendirildi. Makinenin dönüşü, rayların dönüş hızındaki farktan ötürü gerçekleştirildi.
Şubat ayında, 1940, revize edilen proje uygulama için kabul edildi. Ahşap bir model yapıldı ve bazı birimler sipariş edildi. İlk bakışta tasarım arkaik vurdu. Tasarım dar, uzun, uzun ve garipti. Erken tank kavramını büyük ölçüde tekrarladı. Gövdenin elmas şekli, nikel çelikten yapılmış izler ve makineli tüfek sponsorları, sadece arkaik bölgeyi daha da kötüleştirdi. Foster, ilk prototipin montajını Ekim ayında tamamladı. Geliştiriciler 50'taki “kuru” tonları karşılayabildiler, ancak durumda sponsorlar için hala kesikler mevcuttu. Çatıdaki kule üzerinde piyade tankı «Matilda II». Silahlanma TOG1, ön gövde levhasındaki 75-milimetre tabancalardan ve taretteki 40-milimetre makineli tüfekle eşleştirilmiş 7,92-milimetre tabancadan oluşuyordu. Zemindeki artan yükü telafi etmek için geniş bir paletli palet tanıtıldı. Zırh 47 mm kalibreli zırh delici mermilerin isabetine dayanacaktı, ancak sonraki kalınlıkta sürekli revize edildi. Prototip üzerindeki yan zırhın kalınlığı 65 mm'dir.
Eylül 27'te başlayan TOG tankının prototipinin testleri zordu ve bir süre devam etti. Kasım 6 tankı, Maliye Bakanlığı (Maliye Bakanlığı, Maliye Bakanlığı) ve orduyu temsil eder. Matilda II taret ile kaşıksız tankın ağırlığı 64555 kg idi. Test sırasında, elektrik santrali sürekli aşırı ısınmıştı ve bu sorunu ortadan kaldırmak mümkün değildi. Sonunda, motor ve şanzıman arızalı. Diğer bir sorun, iletim tasarımının düşük adaptasyonuydu. Transmisyon işlemi sırasında kılavuz tekerlekler ve paletler deforme oldu.
Aynı zamanda bakanlık, TOG ağır tankını ana sürüş özellikleri açısından oldukça memnun etti. Ana test döngüsü Haziran 1941'ta tamamlandı, ancak Maliye Bakanlığı çalışmayı sürdürmekte ısrar etti.
Belirlenen eksiklikleri gidermek için prototip üzerine bir hidrolik şanzıman kuruldu, iki yıl devam eden çalışma sonrasında araca TOG 1А adı verildi. Yeni ekipman Hidrolik Bağlantı ve Mühendislik Şirketi tarafından üretildi. Bu değişikliklerin yönetimi, hidrolik çiftlerin büyük ataleti nedeniyle güvenilmezdi. Buna rağmen, Mayıs ayında 1943 hidrolik tahrikle test etmeye başladı, ancak bir ay sonra otomobil daha fazla iyileştirme için fabrikaya geri döndü. TOG 1A ile ilgili en son bilgiler, prototipin başka bir dizi testten geçtiği Nisan-Mayıs 1944'e dayanıyor. Ondan sonra, tank, parçalarının kaybolduğu 100-ton Pickford taşıyıcısı üzerinde Chobham'a gönderildi.
76-mm aletli TOG II
Fransa’nın teslim edilmesi Batı Cephesi’nde konumsal savaşın sona ermesini sağlamıştır ve böyle bir tanka olan ihtiyaç artık gerekli değildir. Bununla birlikte, aralarında Winston Churchill olan bazı yetkililerin etkisi altında, TOG çalışmaları devam etti. 6 Mayıs 1940, TOG 2 (TOG No. 2) adını alan modifiye bir prototip için sipariş vermiştir. Gelişimin erken bir aşamasında yeni bir TOG tasarımının neden gerekli olduğu tam olarak bilinmemekle birlikte, bu kararın büyük olasılıkla silahlanma ile ilgiliydi.
Teknik performansı artırmak için, esas olarak TOG 2 tankının ağırlığını azaltmayı amaçlayan radikal önlemler gereklidir. Mekanikler öncekiyle aynıydı ve görünen fark izlerdeydi. Birinci Dünya Savaşı'ndan bu yana kamyonlar değişmeden kaldı ve yaylı süspansiyon görünmedi. Gövde, tırtılın üst kolunun tünele düştüğü, arka tahrik tekerleğinden geçen, öne çıktığı ve tünelin çıkışındaki ön açıklığa vuran bir şekilde yeniden yapıldı. Tırtıl, daha büyük bir kulenin omuz askısının altındaki gövdeyi genişletmek için tünele indirildi. Ön gövde levhasındaki tabanca sökülmüş. Şimdi ana silahlanma - 57 mm kalibrelik bir tabanca - yeni bir tasarımın kulesine monte edilmişti. Silahlar ve makineli tüfekler kaşıklarda kaldı, ancak kaşıkların kendisi kurulmadı. Bununla birlikte, derhal kuleye ulaşmak mümkün olmadığından geçici olarak sahte silahla daha basit bir biçime sahip ahşap bir modelle değiştirildi. Dizel-elektrik iletimi, aşırı ısınmasına rağmen tasarruf etti. Kalan kayıtlara göre, mizanpaj üzerine kalın 63 mm'lik dökme demir yan saclar yerleştirildi.
Ahşap taret ve 57 mm topuyla TOG II
İki ana jeneratör için tahrik, mekanik olarak bunlara bağlı bir dizel motor görevi gördü.
Jeneratörler her iki tarafa da elektrik motorları beslediler. Tankın hareket hızını değiştirmek için dizel motor yakıt pedalı olarak görev yaptı. Jeneratörü ve elektrik motorunu besleyen akımın direncini değiştirmek için manuel bir kolla ek bir hız kontrolü sağlandı. Jeneratörlerin uyarma sargısındaki potansiyometreye bağlı dümeni döndürerek, akım direnci değiştirildi. Direksiyon simidinin yanlarından birine döndürülmesi sonucunda, motorun karşı tarafında bulunan elektrik motorunun çıkış gücü, sarımlarındaki voltajdaki artış nedeniyle artmıştır. Jeneratörü tarafından çalıştırılan bir başka elektrikli motor, diğer tarafın tahrik tekerleğine güç aktardı ve böylece bir dönüş yapmaya yardımcı oldu. Bu, motorlardan birini ters çevirmenin ve tankı kendi ekseni etrafında döndürmenin yollarından biriydi. Makinenin genişliğine eşit bir yarıçapa sahip dönmesi, paletlerden birinin pnömatik frenlerle frenlenmesiyle gerçekleştirildi.
İlk fabrika olan "jogging" prototip tankı TOG 2, 16 Mart 1941'i üretti. Diğer testler herhangi bir özel gözlem ortaya koymadı, ancak zaman kaybedildi. Tankın maksimum hızı 14 km / s ve seyir aralığı 112 km'dir. TOG 2 şasi, aracın hendek genişliği 6,4 m ve dikey duvar yüksekliği 2,1 m üstesinden gelmesine izin verir.
"Challenger" tankındaki TOG2'ten kule
Eylül ayında, 1941 tankın tasarımında önemli değişiklikler yaptı ve TOG 2 * endeksini aracın kendisine verdi. Ön listedeki silah ve yan sponolar kaldırıldı ve rezervasyon revize edildi. Ana donanımın da elden geçirilmeye devam edilmesine karşın, en önemlisi de, XSUMX, Nisan ayına kadar uygulamamasına kadar, tank üzerindeki torsiyon çubuğu süspansiyonunu sabitlemeye karar verdiler. TOG 1943 * üzerindeki çalışmalar ertelendi ve savaşın gereksinimleri hızla değişti. Bu bağlamda, tasarımcılar Messrs Stothert ve Pit tarafından geliştirilen kule 2 kiloluk tabancayı kurmaya karar verdiler. 17'te bu kule A1944 Challenger'a monte edildi.
Nisan ayında başlayan 1943 testleri, TOG 2 * 'in en ağır (81 tonun üzerinde) ve en güçlü İngiliz tankı olduğunu doğruladı, ancak yapımında kullanılan konsept uzun zaman önce modası geçmiş. Rezervasyonuna rağmen, TOG, Tiger ve diğer daha güçlü tanklardan bahsetmeksizin, uzun namlulu 75 mm kalibreli topuyla Alman Pz.Kpfw.IV’e silahlı ve dinamik niteliklerde yetersizdi. TOG için manevra savaşı felaketti.
Buna rağmen, 1942'ta, TOG 2R modifikasyonunun tasarımı başladı (R-revize indeksi, revize edildi). Kaşıkların reddedilmesi nedeniyle yeni arabanın şasi uzunluğunu azaltacağı ve 76,2 kalibreli mm ile donatılmış bir elektrik kulesi olan burulma çubuğu süspansiyonunu koruyacağı varsayılmıştır. Ağır piyade tankının bir başka gelişimi de TOG 3 projesiydi. Ancak, bu projelerin ikisi de hiçbir zaman gerçekleştirilmedi. TOG aslen 20 yıl önce sona eren savaş için tasarlandı. TOG'da zaferlerini tekrarlamak isteyen yaşlı çete, esasen Birinci Dünya Savaşı için bir araba yarattı. TOG'lu destanın, yılın 1944'inde Stern ve Eski Çetenin kişisel çöküşünden bahsedene kadar geciktiği ve Britanya için gerçekten gerekli olan tankları geliştirmek yerine, birçok mühendis savaş boyunca ilk saçmalıklarla meşgul olduğu gerçeği.
TOG 2A tankının kaderi, TOG 1A'nın aksine, daha mutlu olduğu ortaya çıktı. Savaştan sonra depoya gönderildi. Kısa bir süre sonra oradan çıkarıldı, onarımlar yapıldı ve Bovington Zırhlı Müzesine transfer edildi. Araba hareket etmese de, Paxman “yerli” motorunun üzerinde kaldığı belirtilmelidir.
Ağır piyade tanklarının performans özellikleri TOG / TOG 2 *:
Savaş ağırlığı - 64555 / 81284 kg;
8 ekibi (proje için) / 6 çalışanları;
Genel boyutları:
Uzunluk - 10130 mm;
Genişlik - 3120 mm;
Yükseklik - mm 3050;
Silahlanma: 75 kalibreli kasasında silah, sponsorlarda iki 40 kalibreli mm tabanca, sponsorlarda 2 4 makineli tüfek mm (proje) / XQUMX ONFXNXXpdr makineli tüfek makineli tüfeği;
Amaçlayan cihazlar - teleskopik ve optik manzaralar;
rezervasyon:
Alın ve gövde tahtası - 62 mm;
Alt - 12 mm;
Çatı - mm xnumx;
yan taret - 62 mm / 40 mm;
Kulenin önü - 62 mm / 63 mm;
Motor - Packsman-Ricardo 12TP, 12 silindir, dizel, sıvı soğutma, hp 600;
İletim - elektrik tipi;
Şasi (bir taraf) - arkadan tahrik ve ön kılavuz tekerleği, 24 palet makaraları;
Ortalama teknik hız - 6 km / s;
Maksimum hız - 12 km \ h \ 14 km \ h;
Karayolu üzerinde seyir - 80 \ 112 km;
Yüksekliği aşan duvarlar - 2,10 m;
Kanat genişliği - 6,40 m.
Malzemelere göre:
http://vn-parabellum.com
http://alternathistory.org.ua
http://panzer-journal.ru
http://www.thetankmaster.com
http://warportal.ru