Saray, mimarisiyle ayırt edilen büyük bir anıtsal tören binasıdır, başlangıçta hükümdar hükümdarların ikametgahıydı, en yüksek asaletti ve 13. yüzyıldan beri devlet yetkililerinin bazı binaları da çağrıldı. Saray kelimesi, prensin konutu olan "prens mahkemesi" nden gelir. 19. yüzyıldan 20. yüzyıla kadar en önemli kamu binalarına saraylar (Kültür Sarayı, Spor Sarayı, Gençlik Sarayı, Adalet Sarayı vb.) Denilmeye başlandı.
Potala Sarayı. Bu yapı Tibet'teki en büyük, en uzun ve en anıtsal yapıdır. Saray, Marpo Ri tepesinin yan tarafında inşa edilmiş ve 130 metre yükseklikte Lhasa Vadisi'nin üzerinde yükseliyor. Saray, Tibet imparatoru Songtsen Gampo'nun başkentini Lhasa'ya taşımaya karar verdiği ve bu yerde ilgili bir yapı inşa ettiği 637 yılına dayanıyor. Çinli prenses Wen Cheng imparatorun karısı olduğunda, sarayda 999 oda vardı, binanın etrafına bir bypass kanalı açıldı, duvarlar ve kuleler inşa edildi. Potala Sarayı, modern görünümünü 1645'te, beşinci Dalai Lama'nın inisiyatifiyle almaya başladı. "Beyaz Saray" adı verilen binanın bir bölümünü inşa etmek üç yıl sürdü ve sonrasında Potala, Dalai Lamaları için bir kış evi oldu. 1690-1694 döneminde başka bir bölüm dikildi - Kızıl Saray. Sonuç olarak, Potala, 7 bin işçi ve 1500 sanatçı sayesinde daha da görkemli bir yapı haline geldi. 1959, Çin ordusu ile çatışmalar nedeniyle kompleksin küçük bir tahribatına yol açtı. Ancak, 20. yüzyılın 60'larında, kırmızı hongweipings, Tibet'in diğer birçok değerinden farklı olarak saraya dokunmadı, bugün Potala'nın içi pratik olarak orijinal görünüşünden farklı değil. Şimdi saray müze olarak hizmet veriyor, turistler sık sık ziyaret ediyor, yer Budistler için hac yeri. Budist ritüelleri Potala'da yapılır. Sarayın kültürel değeri o kadar büyük ki, 1994 yılında UNESCO Dünya Mirası Listesine dahil edildi. Saray bir dağ sırtı üzerinde uzanıyor, kuleleri, tapınakları, merdivenleri ve duvarları eşsiz bir sanatsal çözüm, turistler. Kompleksin güzelliği sadece turistleri ve Budistleri değil, aynı zamanda sanatçıları ve mimarları da cezbetmektedir.
Kale mont saint michel Adası üzerinde. Bu ortaçağ binası Norman sahiline yakın yapay bir adada yer almaktadır. Kale, anakaraya, sadece gelgitte kullanılabilen bir baraj ile bağlıdır. Gelgit, adayı doğal olarak ıslak kum ve su ile korunan izole edilmiş ve izole bir kale yapar. Kale 78 metre yüksekliğindeki bir kaya üzerinde yer almaktadır, bu nedenle sadece teknelerle yüksek gelgitlerde ulaşılabilir. O zamanki Fransız kaleleri genellikle savunma veya eğlence tesisleri olarak hizmet etti. Buna karşılık, Mont-Saint-Michel en başından beri bir manastırdı. Ada, 966'dan beri Benedictine rahipleri için bir sığınak. O zaman ilk manastır burada ortaya çıktı. Manastır Normandiya Dükü'nün mali yardımı ile inşa edildi. 1017, Abbot Hilderbert II önderliğinde manastırın orta kısmının yapımının başlangıcı yılıydı ve inşaat sadece 1520'ye kadar tamamlandı. Zaten 12. yüzyılda, manastır Batı Avrupa hacıları arasında çok popüler oldu, Mont Saint Michel'in gücü, prestij ve etkisi büyüyordu. Manastırın kopyaları bile vardı, örneğin Cornwall'daki St. Michael Dağı. Bu arada, burada Tanrı'ya hizmet eden yaklaşık elli Benedictine rahip, Mont Saint-Michel'de kalıcı olarak yaşıyor. Eşsiz kale, Normandiya'daki en ünlü ve popüler turistik cazibe merkezidir. Her yıl adayı 4 milyona kadar ziyaret ediyor. Mont Saint Michel'in ülkedeki popülaritesinin sadece Versay ve Eyfel Kulesi'nden sonra ikinci olduğuna inanılıyor. Kale Fransa kültürüne girdi - birçok yerel filmde, animasyonda ve hatta video oyunlarında bulunur.
Predjama kaya kale. Tabii ki, her kale kendi yolunda benzersizdir, ancak bu Sloven binasının birçoğu "aşıldı". Mesele şu ki, bu kale ülkenin ikinci büyük mağara kompleksine oyulmuş. 123 metre yüksekliğindeki kayaya olan bu entegrasyon, binanın nispeten küçük boyutunu açıklıyor. İsmin kendisi olan Predjamski Kalesi, kelimenin tam anlamıyla "Kayadaki Kale" olarak çevrilmiştir. Buradaki inşaat oldukça uzun bir süre önce ortaya çıktı, ilk sözler 13. yüzyıla kadar uzanıyor, sol kanat daha da büyükken, ereksiyonunun 12. yüzyılın başında gerçekleştiğine inanılıyor. Kalenin ortası Rönesans sırasında dikildi ve sağ kanat 1570'de ortaya çıktı. Yavaş yavaş, kale detaylarla desteklendi ve bir şey kayboldu. Tam restorasyonu 1990 yılında yapıldı, bunun sonucunda kale 16. yüzyılda sahip olduğu formu aldı. Bina sık sık sahiplerini değiştirdi, ancak en ünlüsü, 15. yüzyılda burada cinayet zulmünden saklanan Erasmus'du. Ancak, soğuk bir kalede, asilzade sıkıldı ve aynı zamanda çevreyi soymak için ticaret yaptı. Kalenin kuşatılması bütün bir yıl sürdü, bu süre zarfında savunucuların en az malzeme eksikliğinden muzdarip olmadı. Anlaşıldığı gibi, kaleden dışarıya gizli bir geçit vardı, bu sadece 17. yüzyılda kapatıldı. Kaleyi sadece ihanet yardımı ile almak mümkün oldu, soyguncu şövalye bir ortaçağ tuvaletinde öldürüldü.
Neuschwanstein Kalesi. Bu kalenin Almanca isminden tercüme edilen "Yeni Kuğu Taşı" olarak tercüme edilmiştir. Almanya'nın Fussen kasabası yakınlarındadır. İnşaat, tarihçiler tarafından Bavyera II. Ludwig olarak bilinen Deli Kral Ludwig tarafından başlatıldı. İnşaat 5 Eylül 1869'da başladı, en başından beri hükümdarın istediği kadar hızlı hareket etmemeye başladı. Gerçek şu ki, bu kadar karmaşık bir mimari yapının dağlara yerleştirilmesi oldukça zor bir işti. Sonuç olarak, birçok zanaatkâr, mimar ve sanatçı Ludwig'in fikirlerinin somutlaşmışı üzerinde çalıştı. Kral tarafından tahrik edilen işçiler tam anlamıyla gece gündüz çalıştı. İnşaat 1891'de sona erdi. Kalenin inşası sırasında o zamanın en gelişmiş teknolojileri kullanıldı; yapının ayrıntılı bir tasarımı bile hazırlandı. Su tüm katlara verildi, tuvalet bir drenaj vardı ve oda ve salonlar sıcak hava ile ısıtıldı. Öte yandan kral, elektrikli zili kullanarak görevlileri arayabilir, üçüncü ve dördüncü katlarda da telefonlar vardı. Güzel Neuschwanstein Şatosu'nun bu toprakları ziyaret eden her turist için ziyaret etmesi önerilir, çünkü bu binaya bir kale demek bile zor. Bu, tam olarak istediği biçimde şekillendirilmiş, ancak görmek için zamana sahip olmayan, yaratıcı kralın rüya sarayı.
Matsumoto Kalesi. Bu en güzel Japon kalelerinden biridir, yerliler de buna "Karasu-jo" veya "Crow Kalesi" demektedir. Tuhaflığı, su üzerine inşa edilmiş olmasıdır, Japonya'da bu stile "Hirajiro" denir. Kalenin her iki kulesi 1592'den 1614'e kadar olan dönemde inşa edildi, iyi korunuyorlar, bu da bir çağda ve sürekli bir çatışma yerinde gerekliydi. 1635'te artık kaleye askeri bir tehdit yoktu, daha sonra ayın hareketini izlemeyi amaçlayan üçüncü bir kule inşa edildi. Kale 39 hektarlık bir alanda yer almaktadır. Güçlü kaleye ek olarak, burada üç hendek var. Ana kulenin ilk üç katında yiyecek ve mühimmat depolandı ve garnizon da burada bulundu. Dördüncü kat lüks bir şekilde döşenmiştir - prens burada ailesiyle birlikte yaşamıştır. Beşinci kat askeri komutanların karargahıydı ve en yüksek, altıncı 22 metre yükseklikte bir gözlem güvertesi idi. Çatının altında küçük bir Şinto şapeli bulunur. Bugün kale Japonya'da gerçek bir ulusal hazinedir.
Huniad Kalesi. Romanya'nın Hunedoara kasabasında yer almaktadır. Kale Transilvanya prensliğinin bir parçası olduğunda, efsaneye göre burada, 1462'den beri, 7 yıl boyunca Kont Drakula olarak bilinen Wallachian'dan Vlad III, hapsedildi. Kale, 14. yüzyılın başlarında Kral Carol Robert de Anjou tarafından yaptırılmıştır. Bir zamanlar nehrin üzerindeki bu tepede eski bir Roma yapısı vardı. Kale, Rönesans ve Barok unsurları ile Gotik tarzda inşa edilmiştir. Anıtsal yapı Macar Hunyadi hanedanı tarafından geride bırakıldı. Kalenin birçok kulesi, yüksek parlak bir çatısı, birçok balkonu ve penceresi, taş dekorasyonu vardır. Kalenin çok sayıda sahibi kendi yolunu değiştirdi, ancak kalenin ana değeri - "Korkma" onur salonu değişmeden kaldı. Kalenin avlusunda 30 metre derinliğinde bir kuyu var, efsaneye göre, işin sonunda özgürlük sözü verilen üç esir Türk tarafından kazılmıştı. Sonuç olarak, kalenin sahipleri sözlerini tutmadılar, tutsakların altta "Bir kuyunuz var, ama kalp yok" yazıtını bıraktıklarını söylüyorlar. 1854'te büyük bir yangın kaleye ciddi hasar verdi ve restorasyon çalışmaları neredeyse 100 yıl sürdü.
Marienburg Kalesi. Bu bina, bir zamanlar Prusya'da yaşayan Cermen şövalyelerinin eseridir. Kalenin amacı, orada Cermen Düzeni Üstatlarının ikametgahı olarak kalmaktı. Aynı adı taşıyan bir kasaba bile vardı. İnşaat 1274'te başladı ve 1309'da Düzenin Büyük Üstadı burada Venedik'ten taşındı. Kale büyüdü, yakında duvarların içindeki bölge 200 binden fazla metrekareyi kapladı ve nüfus 3 bin kişiydi. Grunwald'daki yenilgiden sonra kale paralı askerlerin elindeydi, sonra Milletler Topluluğu'nun bir parçasıydı. Napolyon'un altında, burada kışla ve bir cephanelik vardı. Zamanla, binanın ortaçağ görünümü kayboldu, ancak 19. yüzyılda Gotik aşıkların yeniden inşası kaleyi tarihi görünümüne geri döndürdü. İkinci Dünya Savaşı kaleyi ciddi şekilde etkiledi - neredeyse tamamen yok edildi, ancak aslında yeniden inşa edildi. Sadece katedral harabede kaldı. Bugün Marienburg, Polonya'nın önemli bir turizm merkezidir. Bu klasik ortaçağ kalesi, 1887'deki dünya cazibe merkezleri listesine bile dahil edildi. Sonuçta, kale tamamen tuğladan yapılmış, Dünya'da böyle bir şey yok.
Palacio de Pena. Burası Avrupa romantizmi tarzında inşa edilmiş en eski saray. Bina Portekiz'in Sintra şehrine yakın bir tepenin üzerinde yer almaktadır. Açık havalarda, Pena Palace Lizbon'dan bile görülebilir. Başlangıçta 15. yüzyılda inşa edilen kalenin bir saray olması gerekiyordu, ancak daha sonra bir katedrale ve manastıra verildi. Uzun bir süre, on sekizden fazla keşiş burada yaşamamıştır. 1755'teki bir deprem güzel kaleyi iyice yok etti, ancak 1838'de Prens Fernando'nun emriyle saray orijinal haline getirildi. Çalışmanın tamamlanmasından sonra, saray birkaç kez sahiplerini değiştirdi, 1910'a kadar devlet onu satın aldı ve müzeye dönüştürdü. Uzmanlar, kalenin benzersizliğinin, Bavyera ve Mağribi stillerinin romantik stile eklenmesi gerçeğinde yattığına inanıyorlar. Stilleri karıştırmak binaya unutulmaz renkler kazandırdı. Bugün kale sadece UNESCO Dünya Mirası Listesi değil, aynı zamanda Portekiz'in Yedi Harikası'ndan biridir.
Kale Leuvenburg. Wilhelmshöhe Hill Park'ta, Alman Kassel şehrinin eteklerinde yer almaktadır. Bina bir ortaçağ tarzında o kadar sağlamdır ki, o zamanki Disneyland burada bulunabilir. Löwenburg, "Aslan Kalesi" anlamına gelir, 1793 ile 1801 yılları arasında, yerel toprak mezar Wilhelm IX tarafından inşa edilmiş, ancak buradaki kale 13. yüzyıldan beri var olmasına rağmen uzun zaman önce yıkılmıştır. Binanın tarzı çok ilginç - romantik kalıntılar. Kraliyet kalesi, yerel romantik manzaraları gözlemleyerek uzun süre İngiltere'yi dolaşan mimar Heinrich Christoph Jussoff tarafından tasarlandı. Bu, Almanya'da neo-Gotik tarzda inşa edilmiş ilk kale, uzmanlar onun türünün oldukça dikkat çekici olduğunu düşünüyor. Burada birçok ortaçağ özelliği vardır - bir asma köprü, bir hendek. Mobilya ve iç eşyalar bile ortaçağ. Yandan, Levenburg olmasa da gerçek bir ortaçağ kalesi gibi görünüyor.
Prag Kalesi. Guinness Rekorlar Kitabına göre bu kale dünyanın en büyüklerinden biridir. Bu, bütün bir idari şehir bölgesi olan Prag şehrinin kalesidir. Bugün Çek Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı'nın konutuna ev sahipliği yapıyor ve daha önce Çek kralları, Kutsal Roma İmparatorluğu'nun bazı imparatorları ve Çekoslovakya başkanları tarafından ikamet edildi. Prag Kalesi, IV. Charles'ın hüküm sürdüğü 14. yüzyılda en büyük zirvesine ulaştı. Bu yeri Kutsal Roma İmparatorluğu imparatorlarının ikametgahı yapan oydu. Karl sonunda Prag'ı büyük bir Avrupa başkenti yapmayı amaçladı, bu yüzden kalede büyük ölçekli inşaat çalışmaları yapıldı. Burada çok sayıda tarihi, sanatsal ve mimari şaheser toplanmıştır. Mimari kompleksin merkezi, Prag'ın ana katedrali olan St. Vitus Katedrali'dir. Kalede antik saraylar, çeşitli bahçeler ve konutlar bulunur. Mekanın süslemesi, bir özelliği eski kale duvarının kemerlerine inşa edilen cüce iki katlı evler olan eski Golden Street'tir. Efsaneye göre, simyacılar içlerinde yaşadı.