İngiltere-Fransa Dostluk Antlaşması


||Bu maddedeki bazı bilgilerin kaynağı belirtilmemiştir.|
Söz konusu antlaşma, iki ülke arasında 1898 yılındaki Faşoda Buhranı'nın barışçıl bir şekilde çözümlenmesinden doğan yakınlaşmanın da etkisiyle, Berlin Konferansı (1884) sonrasında Birleşik Krallık ve Fransa'nın aleyhine daha talepkâr hale gelen Alman dış politikasının doğal sonucu olarak ortaya çıktı.
Anılan antlaşma ile taraflar birbirlerinin Mısır ve Fas'taki hakimiyet hukukunu tanıdılar ve Süveyş Kanalı'nın hakimiyeti konusundaki 29 Ekim 1888 tarihli İstanbul Konvansiyonu'nun (en:Convention of Constantinople) yürürlüğe girmesi konusunda mutabık kaldılar. Ayrıca, üç ek protokol ile Tayland, Madagaskar, Senegal, Gambiya, Gine, Newfoundland (Kanada), Hebrid Adaları üzerindeki ihtilaflar da çözüme kavuşturuldu.
O dönemde yürülükte olan Rus-Fransız İttifakı, Birleşik Krallık-Fransa Dostluk Antlaşması (1904) ve sonradan imzlanan Birleşik Krallık-Fransa Dostluk Antlaşması (1907) Almanya'ya karşı Birinci Dünya Savaşı öncesindeki üçlü ittifakın zincirlerini oluşturdu.
Birleşik Krallık-Fransa Dostluk Antlaşması, ayrıca, Birleşik Krallık'ın yüzyıllardır başarıyla sürdürdüğü ve mükemmel yalnızlık (yalıtılmışlık) olarak tanımlanan kıta Avrupası'nın siyasi ihtilaflarına müdahil olmama ilkesini sona erdiren önemli bir kilometre taşı oldu.
Göz at[değiştir | kaynağı değiştir]
- Emperyalizm
- 19. yüzyıl Sömürgecilik Faaliyetleri
- Fransız Sömürge İmparatorluğu
- Britanya İmparatorluğu
- İtilaf Devletleri
|Avrupa tarihi ile ilgili bu madde bir taslaktır. Madde içeriğini geliştirerek Vikipedi'ye katkıda bulunabilirsiniz.|