Kedi Gözü Bulutsusu, gezegenimsi bulutsuların ilk keşfedileni olmasına karşın en karmaşık olanı. Gezegenimsi bulutsular, Güneş gibi yıldızların yaşamlarının son evresinde dış kabuklarını yavaşça uzaya salmaları ve büzüşüp ısınan merkezin yaydığı ışınımla parlayan gaz ve toz bulutlarından oluşuyorlar.
Kedi Gözü Bulutsusu’nun son Hubble Uzay Teleskopu tarafından çekilen iç bölgesindeki halkalarsa, artık yıldızın birbiri peşi sıra verdiği son nefesleri olarak algılanabilir. Bunlar yaklaşık 1500 yıl ara ile uzaya püskürtülen toz bulutları. Halkaların oluşumu ile ilgili farklı açıklamalar var. Kimine göre halkalar her kürenin sınırını gösteriyor. Kimi araştırmacılara göreyse bu halkalar bir püskürmenin, bir önceki püskürmeyle uzaya saçılmış tozu sıkıştırması sonucu oluşuyor.
Her püskürmede uzaya saçılan tozun miktarı, Güneş Sistemimizdeki tüm gezegenlerin kütlesi, yani Güneş kütlesinin yaklaşık %1’i kadar. Yaklaşık 1000 yıl önceyse ölüm döşeğindeki yıldızın kütle kaybı süreci aniden değişmiş ve Kedi Gözü Bulutsusu bu tozlu kabuklar içinde ortaya çıkmaya başlamış. Güneşimiz henüz ömrünün yarısını tamamlamış olduğundan onun da aynı sürece girmesi için daha milyarlarca yılın geçmesi gerekiyor. Dolayısıyla yeryüzündeki kedicilerin endişelenmesine gerek yok.
Hazırlayan: Alp Akoğlu