En derin dikey kazı için dünya rekoru nedir? Devam edin, bir tahminde bulunun. Ask Smithsonian sunucusu Eric Schulze'nin bu bir dakikalık videoda ortaya çıkan şaşırtıcı cevaba yaklaşamayacağınıza bahse gireriz. Ardından, bilim adamlarının aşağıda gizlenenleri bulmak için etrafta dolaşın.
İlgili İçerik
Ne kadar düşebiliriz? Son elli yılda dünyanın dört bir yanındaki bilim adamlarının her biri öncekinden daha derine inecek bir delik açmaya çalışan bilim adamları tarafından üstlenilen zorluk budur.
Hedef: Dünya'nın mantosu. manto oluşturur 4.000 mil yarıçapa sahip gezegenin yüzde 40'ı veya daha fazlası. 1.800 mil kalınlığındaki manto, Dünya'nın kabuğunun hemen altında ve Dünya'nın çekirdeğinin üzerinde bulunur - veya daha doğrusu, yukarı ve aşağı doğru yükselir. Kabuk, gezegenin sadece küçük bir kısmıdır - ortalama üç ila 25 mil kalınlığındadır.
Manto, gezegenin sürekli evrimini yönlendiren ana motordur ve Dünya tarihinin çoğunun jeolojik kaydını içerir.
Mantonun ne olduğu ve mantonun nasıl davrandığı hakkında daha iyi bir bilgiye sahipsek, volkanlar ve depremler hakkında daha iyi bilgi sahibi oluruz ve gezegenin bir bütün olarak nasıl çalıştığı hakkında daha iyi bilgi sahibi oluruz. Benjamin Andrews , bir araştırma jeologu ve küratör Ulusal Kaya ve Cevher Koleksiyonu Smithsonian'da Ulusal Doğa Tarihi Müzesi .
Bilim adamları, mantoda ilk çatlaklarını 1958'de Proje Mohole . Amerikalı mühendisler, Meksika, Guadalupe açıklarında Pasifik Okyanusu tabanını deldi. Ancak Kongre, 1966'da sondajcılar mantoya ulaşmadan önce finansmanı durdurdu.
Daha derine inme arayışı, Uzay Yarışı'na benzer küresel bir bilimsel yarışma yarattı. 1970 yılında Sovyet jeologları meydan okuma , tatbikatlarını İskandinav kara kütlesinden doğuya doğru uzanan Kola Yarımadası'na ayarlıyor.
Kola Süper Derin Kuyu sadece 9 inç çapındaydı, ancak 40.230 fit (12.262 metre) en derin delik olarak hüküm sürüyor. Bu 7,5 millik derinliğe ulaşmak neredeyse 20 yıl sürdü - mantoya olan mesafenin sadece yarısı veya daha azı. Daha ilginç keşifler arasında: dört mil aşağıda bulunan mikroskobik plankton fosilleri. Kola deliği, 1992 yılında, deliciler beklenenden daha yüksek sıcaklıklarla karşılaştıklarında (356 derece Fahrenheit, haritalanan 212 derece değil) terk edildi.
Isı, ekipmana zarar verir. Andrews, ısı ne kadar yüksek olursa, ortam o kadar sıvı olur ve deliği korumak o kadar zor olur, dedi. Bir tencere sıcak çorbanın ortasında bir çukur tutmaya çalışmak gibi.
1990'da Alman bilim adamları, Alman Kıta Derin Sondaj Programı Bavyera'da. Araştırmacılar sismik plakalardan geçtiler ve 600 derece F kadar yüksek sıcaklıklarla karşılaştılar. Fonları bitmeden yaklaşık altı mil aşağıya inmeyi başardılar. Ancak sismik aktivite ve kabuğun bileşimi hakkında yeni bilgiler topladılar.
Şaşırtıcı olmayan bir şekilde - çünkü kabuk daha incedir - okyanus tabanında bazı derin delikler açılmıştır. Özel Japon sondaj gemisi Çikyu Bilimsel amaçlarla açılan en derin açık deniz deliği rekorunu iddia ediyor - deniz tabanının yaklaşık 10.000 fit (neredeyse 2 mil) altında. James F. Allan , program direktörü Okyanus Sondajı Programı Ulusal Bilim Vakfı'nda.
Petrol ve gaz endüstrisi ayrıca karada ve denizde bazı derin delikler olduğunu iddia ediyor. BP'ler derin su ufku açık deniz rekorunu elinde tutuyor. 2010 yılında meydana gelen bir patlamada kaybolan sondaj kulesi, denizin yaklaşık 30.000 fit veya yaklaşık 5 mil altına inmeyi başardı.
Şimdi, Chikyu'ya sponsor olan uluslararası ekip, önceki tüm rekorları kırmaya çalışıyor. Entegre Okyanus Sondajı Programı 2003 yılından beri uygulanmaktadır ve esas olarak Japonya Eğitim, Kültür, Spor, Bilim ve Teknoloji Bakanlığı ve ABD Ulusal Bilim Vakfı tarafından finanse edilmektedir. Ayrıca kredi desteği: Avrupa Okyanus Araştırma Sondajı Konsorsiyumu, Çin Halk Cumhuriyeti, Kore Cumhuriyeti, Hindistan, Avustralya ve Yeni Zelanda ve Brezilya Federal Cumhuriyeti.
Bu çabanın onlarca yıl olmasa da birçok yıl sürmesi bekleniyor ve 1 milyar dolar gerektirebilir. Chikyu, bir seferde 6 mil sondaj borusu taşıma kapasitesine sahiptir. Ancak matkap uçlarının sınırlı bir ömrü vardır ve yüksek sıcaklıklar, sondaj deliğinden karışıklık yaratmanın yanı sıra uçları ve boruları deforme edebilir. Sıcaklıklar, kabuğun manto ile birleştiği yerde 1.600 F'ye ve mantonun dibinde 4.000 dereceye kadar çıkabilir.
Andrews, bu kadar büyük derinliklerde sondaj yapmak, haritalama ve sismoloji çalışmaları gerektiriyor, ancak bu kılavuzlarla bile zaman zaman bir sürprizle karşılaşıyoruz, dedi.
Neticede bu bir keşif yolculuğu. Sondaj yapmanın bir nedeni, aşağıda ne olduğunu öğrenmek istemen, dedi.
sıra sende Smithsonian'a sor