Eylül 2017'de yüz binlerce Rohingya mülteci, Myanmar'dan kaçtı. Burada Myanmar ordusu, Birleşmiş Milletler'in “etnik temizlik ders kitabı” olarak tanımladığı acımasız bir saldırı düzenliyordu.
Myanmar'ın komşu Bangladeş'e Rakhine Eyaletinden kaçanların arasında 23 yaşındaki Muhammed Yusuf, eşi, ebeveynleri ve küçük erkek kardeşleri vardı.
Eski öğretmen ve ailesi Cox's Bazaar'daki engin Kutupalong-Balukhali mülteci kampında derme çatma bir eve yerleşti ve burada mültecilerin yoksun bırakıldığı birçok şey arasında hızla fark edilen bir iş ortaya koydu. Onun yokluğu, telefon şebekelerine sınırlı erişime sahip olan ve yerel radyoyu anlayamayan mülteciler üzerindeki ağır pratik ve psikolojik sonuçları kesinleştirebilir.
Yusuf, "Nereye kampta gidersem, herkes bir haber bekliyor " diye konuşuyor.
Yardımın ne zaman geleceğine dair bilgi eksikliğinden ya da muson yağmurlarından gelen rezil çadırların, kayıp sevdiklerinin yerini alamama travmasına kadar nasıl koruyacağı ile ilgili bilgi bekliyorlar.
Yusuf, "Halkımın bilgiye ihtiyacı var," diyor. "Sadece kamp değil, Myanmar'da geride bıraktığımız insanlar hakkında haberler."
Sorunlar ortaya çıkıyor, çünkü "doğru bilgi doğru yere ulaşmıyor" diyor.
Ama Yusuf'un bir planı var.
Haberleri bildirecek ve mültecilere bilgi verecek kendi radyo istasyonunu kurmak istiyor.
Bu kadar az kaynak ve gezinmek için pek çok engele sahip biri için büyük bir girişimde bulunuyor ve o kadar çok ve çok fazla bağımlı olduğunda haberlerin büyük sorumluluklarla karşılanacağının farkında.
Onun sadece mültecilerin umutsuzca pratik hallerine değil, aynı zamanda hikayelerini paylaşmalarına, duyulmalarına ve kampların ötesinde bir dünyayla bağlantı kurma ihtiyacına da değinen bir hayal.
Ancak Yusuf, hayallerini gerçeğe dönüştürmek için bürokratik kaos, muson yağmurları ve kendi ailesinin savaşının travmasını yenebilir mi?
Kaynak: www.dunyabulteni.netGüncelleme Tarihi: 26 Kasım 2018, 17:02