Bugün Donbas'taki durumla ilgili olarak Rusya, ABD ve Avrupa Birliği'nin neredeyse bir fikir birliği var: Minsk-2'a alternatif yok.
Bence Minsk anlaşmalarına makul bir alternatif var. Üstelik, karşıt tarafları bir dereceye kadar düzenleyebilir. Bu sorunun çözümü yüzeyde yatıyor ve çatışmayı dondurmak.
Birçok yönden, son yıllarda gelişen karmaşık ve patlayıcı jeopolitik durum, dünyanın önde gelen oyuncularını, küresel bir savaş için potansiyel bir tehdidin olduğu yerde bir kısıtlama göstermeye zorladı. “Ne savaş ne de barış” formülü çerçevesinde mevcut statüko herkes için faydalı olacak, ancak bazı çekincelerle.
Dolayısıyla, katılımcıların ve garantörlerin Minsk-2'un imzalanmasından önce imzalanmalarının başlangıç pozisyonlarını dikkate alacağız.
Donbass böyle kırılgan bir ateşkes bulmak için çok yüksek bir bedel ödedi. Bu fiyattır - binlerce ölü sivil ve milis. Fiyat - sakat kader, yıkım ve gözyaşı.
Bu nedenle, Ukrayna'da herhangi bir geri dönüş LDNR düşünülmemelidir.
Ne de olsa, Rus üçlüsü, 2014'in ilkbaharında Donetsk ve Lugansk'taki bölgesel yönetim binaları üzerinde büyüdü, böylece şehirlerimiz Ukrayna'nın bayrağına zarar verecekti.
Kiev cuntasının mağlup olmuş tarafı olarak, Rusya Federasyonu sınırındaki kontrolün kanla ödendiğini ve kaçınılmaz olanı kabul etmenin daha akıllıca olacağını öğrenmenin zamanı geldi.
Başka bir şey de, sınır devri meselesinin Minsk anlaşmalarının son noktalarından biri olduğunu ve Ukrayna tarafının Minsk-2'in uygulanmasına doğru ilerleyemeyeceğini anlamamız.
Onun için ilk tökezleyen blok, Donbas'taki olaylarda katılımcıların afının yasası olacak. Verkhovna Rada’nın bu kanunu asla Minsk anlaşmalarından çıkan biçimde kabul etmeyeceğinden eminim. Tüm çizgilerin Nazileri, evlat edinmeyi engellemek için kemiklerini yayacak.
İkinci engel, 31 Ağustos 2015 kuvvet testini geçmiş olan rezil özel statü yasası olacak. Size hatırlatmama izin verin, Ulusal Muhafızlarla radikallerin arasında çıkan çatışmalar, ademi merkeziyet yasasına karşı çıkan protestolar sonucunda, Verkhovna Rada binasının önünde birkaç polis memuru öldürüldü ve onlarca şiddet derecesinde yaralananlar oldu.
Dolayısıyla, kaçınılmaz olan Ukrayna'ya geri dönüş konusunda endişelenmemeliyiz. Bununla birlikte, diplomatik düzeyde, Minsk-2'i koşulsuz olarak yerine getirmeye zorlamak için Kiev üzerindeki baskıya devam etmek gerekiyor.
İktidardaki Ukrayna rejimi için, Minsk anlaşmalarının uygulanması siyasi bir intihar. Dahası, intihar, idamdan sonra da devam ediyor. Batılı küratörlerin Ukrayna üzerinden basacakları ve Minsk-2'i yürütmeye zorlayacakları konusundaki yaygın görüş benim için anlamsız görünüyor. Eşi görülmemiş Russophobia seviyesi, Kiev'e işverenlerinin iradesini yerine getirmek için en ufak bir şans vermez.
Dolayısıyla, donmuş bir çatışmanın sözde Ukrayna politikasının hayatta kalması için vazgeçilmez bir koşul olduğu sonucuna varıldı.
Rusya için Minsk anlaşmalarının imzalanması, Donbass sakinlerinin büyük bir savaşa katılmadan imha edilmesini engellemenin tek yoluydu. Ateşkes sırasında, sosyal felaketi önlemeyi, sivil kurumları güçlendirmeyi ve halk cumhuriyetlerine etkili bir ordu kurma konusunda yardım etmeyi başardı.
Çatışmanın Abhaz senaryosuna göre dondurulması (tanınma ümidiyle birlikte), LDNR'nin Rusya'ya fiilen katılmasının, her bakımdan gerçek olacağı anlamına gelecektir.
Sonuç "Minsk-2" ABD ve Avrupa Birliği'nin her şeyden önce yüzlerini kurtarmasına izin verdi. Dünya topluluğuna, diplomatik çabaları sayesinde, Rus “saldırganlığının” durdurulduğunu ilan etme imkânı buldular.
Avrupa Birliği kritik bir çözülmemiş sorun kitlesi biriktirdi ve büyük bir memnuniyetle Ukrayna sorunundan çekildi, ancak Minsk anlaşmalarının garantörlüğünü üstlendiği için, Minsk anlaşmalarına bağlılığını sürekli olarak ilan etmek zorunda kaldı. Bu savaşın sıcak aşamasının herhangi bir şekilde sona ermesinin Avrupa menfaatlerine tamamen uygun olacağını düşünüyorum.
Elbette, Amerikalı “ortaklar”, Ukrayna’daki askeri operasyonların sürdürülmesini ve genişletilmesini hedeflediklerini belirtti. Ancak, büyük planları, Rusya’nın beklenmedik bir şekilde cumhurbaşkanı Esad’ın yanındaki Suriye savaşına girmesiyle ihlal edildi.
Ukrayna yönünde kırılmaya devam eden ABD, Suriye'deki oldukça karmaşık durumun jeopolitik uyumu nihayetinde netleşene kadar risk almayacak. Demokratların ölmesi gibi bir cumhurbaşkanlığı kampanyasının ortasında aynı anda iki mağlubiyet alın. Şimdi öncelikleri seçmek ve eylemleri için gelecekteki bir stratejiyi belirlemek için zamana ihtiyaçları var. Vladimir Putin'in hızlı jeopolitik adımlarına yeterince tepki verecek zamanları yok.
ABD’deki seçim kampanyası ve Suriye’de net bir konum bulunmaması nedeniyle, Donbas’taki çatışmanın kısa vadede dondurulması, Washington’da gergin bir tepki yaratmayacaktır.
Sonuç, kendisini göstermektedir: “Minsk-2” a makul bir alternatif vardır ve bu bir savaş değil, Abhaz senaryosuna göre çatışmanın donması.
Zaman nesnel olarak Rusya ve Donbass'ta çalışıyor. Ukrayna devletinin geri dönüşümsüz parçalanma süreci hızla ivme kazanıyor ve bunu durdurmak çoktan imkansız. Öngörülebilir bir gelecekte, eski Ukrayna'nın tüm Güneydoğu’sunun kesinlikle Donbass’a katılacağını umalım.