By David Swanson, Ekim 1, 2018
Savaş, kullanıcılarına zarar veren ve belirli bir anlık yüksek sağlayabilir kendi kendine devam eden bir alışkanlıktır. Son zamanlarda Kanada’daki bir barış konferansında, birkaç insanın “Amerikalıları kurtarmak” olarak bahsettiğini duydum. Birçok insanın, savaşları başlattıklarını ve rasyonel nedenlerle devam ettiklerini hayal etme derecesi büyük bir yanlış anlama; mantıksızlık olmadan savaş açıklanamaz.
Ancak herhangi bir metafor yanıltıcı bir yönde alınabilir ve bunun savaş ve alkolle yapıldığını düşünüyorum.
Ne? Sahte bir şekilde savaşa alkole benzeyen bir insan salgını var mı? Evet, sanırım var.
Kellogg-Briand Paktını duymuş olan insanlar arasında, söylenecek olan Antlaşmayı duyduktan sonra - neredeyse kelimesi kelimesine - söyleyeceklerini söyleyebilecekleri neredeyse evrensel ilan: “İşe yaramadığı için düştüğünü düşündüm.”
Bu notun alkolde kökleri olduğunu anlamak için çok zaman aldım. Yıllarca, bu söz beni şaşırttı. Birincisi, yasalar “düşürülmüyor” değil. Kaldırılmaları gerekiyor. Sadece göz ardı edilemezler - Yani, bu yasal bir standart değil. Ve ihlal edilen tüm yasaları görmezden gelirsek, hemen hemen tüm yasaları, kesinlikle faydalı bir amaca hizmet eden tüm yasaları görmezden gelmemiz gerekir. Cinayet olduğu için cinayete karşı yasaları görmezden geldiğini veya yürürlükten kaldırdığını hayal edin. Uygun insani cinayet için düzenlemeler yapmaktan ziyade, Musa'yı cinayeti yasaklamak için solcu bir ucube olarak düşünün. İlk ihlal edildiğinde sarhoş sürüş yasağını düşürdüğünüzü ve bunun yerine liberal aydınlanmanın bir göstergesi olarak bira arabalarını bira reklamlarıyla sıvıştırdığınızı düşünün.
Barış Paktı, ihlal edilmediği takdirde gerçekten mevcut olmayan tuhaf standartlarda tutulan tek yasa neden?
Birkaç ilgili tartışmaları bir kenara bırakıyorum. Birincisi, BM Şartı'nın, belirli savaş türlerini yasallaştırarak Barış Paktı'nın yerini alması fikri. Hiç kimse bu iddiada bulunmaz; bu sadece birisinin her zaman deneyebileceğini hayal ettiğim bir iddia.
Diğer bir tartışma, savaş olduğu sürece “savunma” savaşına olan sözde ihtiyaçtan kaynaklanıyor. Yine kimse bu iddiada bulunmaz, ancak bunun gibi bir şey olduğunu hayal edebiliyorum: Eğer hırsızlığı yasaklarsanız, onu azaltabilirsiniz ancak ortadan kaldıramazsınız; ancak, devam eden varlığı, kendilerini diğer dükkan hırsızlarından korumak için herkesin hırsızlık yapmasını gerektirmez; ancak Savaşın yasaklarını ihlal eden diğer ihlalcilerinden kendilerini korumak için İyi İnsanlar tarafından savaş gereklidir. Birisinin bunu söyleyebileceğini düşünüyorum çünkü birçok insan bu şekilde düşünürdü ve çoğu hala öyle. Ancak, bize savaş yapmanın savaşçıları tehlikeye attığını ve savaşa şiddetsiz tepki vermenin şiddetli olanlardan daha başarılı olabileceğini söyleyen bilgi aslında var.
Peki neden herkes itaatkar bir şekilde Kellogg-Briand Paktı'ndan söz edildiğinde “işe yaramadı” mantrasını tekrar ediyor? BM Şartı ile ya da bir savaş yasağına özgü olan ve diğer davranışları yasaklamaması için tam bir başarıya ihtiyacı olan bir şey olduğunu sanmıyorum. Bunun yerine, bence - yine - hiç kimse aslında bunu söylemedi ve çok azının farkında olsa bile, “işe yaramadı” nedeniyle reddedilen bir yasa fikrinin yasaklama ve sonrasında yer alan bir fikir olduğunu düşünüyorum. alkolün yasallaştırılması. İçmek yasaklandı, “işe yaramadı” ve yasak kaldırıldı. Ve bu iptali, Paris Paktının belirgin bir şekilde ihlal edildiği zamanlarda ortaya çıktı.
Şimdi, bazıları size Kellogg-Briand Paktının “çalışmamasının” sebebinin “dişlere” ihtiyaç duyduğunu, “yaptırmaya” ihtiyaç duyduğunu söyleyecektir. Savaşın ümitsiz bir şekilde yanlış yönlendirilmesi ve göz kırpması için savaşı ortadan kaldırmak için savaş kullanma fikrini kullanıyorum. ve Birleşmiş Milletler tarafından gösterilen tahmin edilebilir bir başarısızlık. Paktın “işe yaramadığı” fikrini, neredeyse sona eren fetihlerde, uluslararası hukuku yeniden şekillendirmede, savaşı damgalamakta, savaşın kovuşturmalarını oluşturmakta getirdiği inanılmaz ilerleme nedeniyle saçma olarak görüyorum. Görevimizi, savaşın şiddetli bir ihtilaf çözümü ile değiştirme ve dünyadaki belli başlı savaşçılar ve silah satıcılarında dizginleme çalışmalarına devam etmektir. Ancak Paktın uygulamamayacağına dair bu fikir, bu yüzden “işe yaramadı” bir azınlık görüşü. Ve bu görüş bile savaşın, alkolizm çizgisi boyunca popüler bir günah olarak kabul edilmesi, uygun mümkünse uygun makamlarca damgalanması veya gerektiğinde tolere edilmesi ve düzenlenmesi gerektiğine uyuyor.
Fakat savaş elbette alkol değildir ve aslında alkolden çok kritik şekillerde farklıdır.
İlk olarak, alkol için iyi kullanımlar vardır. Bir bira ya da bir kadeh şarap içmeyi seviyorum. Onlardan 10 yok. Ben sarhoş olamam. Zarar vermiyorum. Savaş, bazıları tarafından aynı şekilde düşünülmektedir, ancak bu düşünce kesinlikle gerçek değildir. Bir insansız hava aracından birinin evine füze göndermek savaşın iyi bir kullanımı değildir. Bu cinayet ve daha fazla cinayeti besliyor.
İkincisi, savaşı yasaklamak isteyen yasadışılar, alkolü yasaklayan ve aleyhine olan insanları içerdi. Bir şeyi yasaklamak, başka bir şeyi yasaklamakla düzgün bir şekilde uyuşmaz.
Üçüncüsü, içme bireysel bir eylemdir. Arkadaşlarınla yapabilirsin, ama her kişi içiyor veya içmiyor. Tangoyu yasaklamak veya düello yapmak savaşı yasaklamaktan daha yakın olacaktır. Aslında, haydutlar açıkça açıkça düello çıkarma modeli olarak düşünülmüş ve hiçbir yargı yetkisinin sadece saldırgan düelloyu yasakladığını ve savunma veya insani düelloyu sürdürmediğini belirtmiştir. Tango ya da savaş yapmak iki tane alır. Kellogg-Briand Pact'in Nürnberg ve Tokyo'daki ilk kovuşturmalarından bu yana, büyük silahlı milletler birbirleriyle doğrudan savaşmadılar, ancak geri savaşmış küçük uluslarla savaştılar.
Dördüncüsü, içmek popülerdir. Savaş çoğu ölçülerde popüler değildir. İçme bağımlıları her yerde. Savaş bağımlıları, savaş yapan ulusların güçlü yöneticileri arasında yoğunlaşıyor. Savaş, kitlelerin bir sorunu değil, kitlelerin kontrolünün olmadığı bir problemdir. Savaş propagandası insanları yenebilir ve bu ödülü kazanmak bir sarhoşluğa benzeyebilir. Ancak propaganda, az sayıda insan tarafından yaratılmıştır. Alkolün yasaklanması alkolün soğumasını sağladı. Savaşın yasaklanması savaşın propagandasını zorlaştırdı ve ilk görevi savaşın yasaklanmadığı iddiası.
Beşinci olarak, alkol yasağı, insanların susadığı ölçüde bir yeraltı, gizli, suçlu iş yarattı. Savaşın yasaklanması belki küçük çaplı darbelere ve suikastlara neden oldu, ancak savaş büyük çapta işleyemez ve sır olarak saklanamaz. Bir bodrum katında büyük bir savaşı gizleyemez ve onu görmek için bir şifre istersiniz. Savaş sorunu, dünyadaki en büyük ve en belirgin varlıkların yaptığı, dünyadaki en açık eylemlerin sorunudur. Etkili bir şekilde suç işleyen savaş, savaşı azaltır.
Altıncı olarak, yasak, alkolü daha eğlenceli hale getirirken, savaşı daha utanç verici hale getirmeye devam etmeli ve sürdürmelidir.