İnsan Kemiklerinden Çıkarılan Antik DNA, Erken Japon Tarihini Yeniden Yazıyor – Modern Zaman Popülasyonlarının Üç Parçalı Genetik Kökenleri Var
Antik DNA İnsan kemiklerinden elde edilen insan kemikleri, Japonya’daki günümüz popülasyonlarının üçlü bir genetik kökene sahip olduğunun altını çizerek erken Japon tarihini yeniden yazdı – bu, çift genomik bir ataya ilişkin daha önce kabul edilen görüşleri iyileştiren bir bulgu.
Yeni dizilmiş on iki antik Japon genomu, günümüz popülasyonlarının gerçekten de erken dönem yerli Jomon avcı-toplayıcı-balıkçıların ve göçmen Yayoi çiftçilerinin genetik imzalarını gösterdiğini gösteriyor – ama aynı zamanda kültürleri Türkiye’de yayılmış olan Kofun halklarıyla bağlantılı üçüncü bir genetik bileşeni de ekliyor. Japonya 3 arasındard ve 7NS yüzyıllar.
Göz açıcı araştırma, önde gelen uluslararası dergide yeni yayınlandı Bilim Gelişmeleri.
Hızlı kültürel dönüşümler
Japon takımadaları, en az 38.000 yıldır insanlar tarafından işgal edilmiştir, ancak Japonya, yalnızca son 3.000 yılda, önce yiyecek aramadan ıslak pirinç çiftçiliğine ve ardından teknolojik olarak gelişmiş bir imparatorluk durumuna kadar hızlı dönüşümler geçirdi.
Önceki, uzun süredir devam eden hipotez, anakara Japon popülasyonlarının, yaklaşık 16.000 ila 3.000 yıl önce Japon takımadalarında yaşayan yerli Jomon avcı-toplayıcı-balıkçılardan ve daha sonra Asya kıtasından göç eden Yayoi çiftçilerinden çift atadan geldiğini ileri sürdü. ve MÖ 900’den MS 300’e kadar Japonya’da yaşadı.
Ancak, tarım öncesi ve sonrası dönemlerde yaşayan insanların kemiklerinden elde edilen yeni dizilen 12 antik Japon genomu, MS 300 ila 700 yılları arasında süren imparatorluk Kofun döneminde Doğu Asya atalarının daha sonraki bir akışını da tanımlamaktadır. Japonya’da siyasi merkezileşmenin ortaya çıkışını gördü.
Trinity College Dublin Tıp Okulu’nda Psikiyatride Yardımcı Doçent olan Shigeki Nakagome, Japonya ve İrlanda’dan disiplinler arası bir araştırmacı ekibini bir araya getiren araştırmayı yönetti. Profesör Nakagome şunları söyledi:
“Araştırmacılar, daha eski eserler ortaya çıktıkça Jomon, Yayoi ve Kofun dönemlerinin kültürleri hakkında giderek daha fazla şey öğreniyorlar, ancak araştırmamızdan önce, tarımsal geçişin ve sonraki durumun genetik kökenleri ve etkisi hakkında nispeten az şey biliyorduk. -oluşma aşaması.”
“Artık yiyecek arama, tarım ve devlet oluşumu aşamalarının her birinden türetilen ataların, bugün Japon popülasyonlarının oluşumuna önemli bir katkı yaptığını biliyoruz. Kısacası, önemli bir süredir tutulan çift ata modeli yerine, tamamen yeni bir Japon genomik köken modeline sahibiz.”
Önemli Japon dönüşümlerine dair genomik içgörüler
Kapsamlı keşfe ek olarak, analizler ayrıca Jomon’un birkaç bin yıl boyunca 1.000 civarında küçük bir etkin nüfus büyüklüğünü koruduğunu ve 20.000-15.000 yıl öncesine tarihlenen kıta popülasyonlarından derin bir sapma olduğunu buldu – Japonya’nın coğrafi olarak daha fazla hale geldiği bir dönem yükselen deniz seviyeleri ile tecrit edilmiştir.
Japon takımadaları, yaklaşık 28.000 yıl önce, Son Buzul Maksimum’un başlangıcında Kore Yarımadası üzerinden erişilebilir hale geldi ve aralarında hareketi sağladı. Ve yükselen deniz seviyeleri nedeniyle Kore Boğazı’nın 16.000 ila 17.000 yıl önce genişlemesi, Jomon soyunun kıtanın geri kalanından daha sonra tecrit edilmesine yol açmış olabilir. Bu zaman dilimleri aynı zamanda Jomon çanak çömlek üretiminin en eski kanıtlarıyla da örtüşmektedir.
“Yerli Jomon halkı, sonraki Yayoi döneminde pirinç çiftçiliğinin benimsenmesinden önce Japonya’da binlerce yıl boyunca kendi benzersiz yaşam tarzına ve kültürüne sahipti. Analizimiz, açıkça, örneklenen tüm bireyler arasında alışılmadık derecede yüksek bir afiniteye sahip, genetik olarak farklı bir popülasyon olduğunu ortaya koyuyor – hatta binlerce yıllık yaştakiler ve farklı adalardaki sitelerden kazılanlar bile, ”diye açıklıyor Trinity’de Doktora Araştırmacısı Niall Cooke. “Bu sonuçlar, kıtanın geri kalanından uzun bir izolasyon dönemini kuvvetle önermektedir.”
Neolitik geçişte Avrupa’nın çoğunda belgelendiği gibi, tarımın yayılması genellikle nüfus değişimi ile kendini gösterir ve birçok bölgede avcı-toplayıcı popülasyonların çok az katkısı gözlemlenir. Bununla birlikte, araştırmacılar, tarih öncesi Japonya’daki tarımsal geçişin, yerli Jomon’dan ve ıslak pirinç çiftçiliği ile ilişkili yeni göçmenlerden neredeyse eşit genetik katkılarla, ikame yerine asimilasyon sürecini içerdiğine dair genetik kanıtlar buldular.
Birkaç arkeolojik kanıt dizisi, Yayoi-Kofun geçişi sırasında, büyük olasılıkla güney Kore yarımadasından Japonya’ya yeni büyük yerleşimlerin girişini desteklemektedir. Ve analizler, bu devlet oluşum aşamasında yeni sosyal, kültürel ve politik özelliklerin ortaya çıkmasında yer alan genetik değişim için güçlü destek sağlar.
“Japon takımadaları, uzun süredir devam eden sürekliliğin olağanüstü tarih öncesi ve ardından hızlı kültürel dönüşümler göz önüne alındığında, bir zaman serisi antik örnekleri kullanarak araştırmak için dünyanın özellikle ilginç bir parçasıdır. Modern Japonların karmaşık kökenlerine dair kavrayışlarımız, antik genom biliminin, insan tarihöncesi hakkında başka türlü görülemeyecek yeni bilgileri ortaya çıkarma gücünü bir kez daha gösteriyor,” diye ekledi Trinity’nin Genetik ve Mikrobiyoloji Okulu’nda Nüfus Genetiği Profesörü Dan Bradley, projeyi kim birlikte yürüttü.
Referans: Niall P. Cooke, Valeria Mattiangeli, Lara M. Cassidy, Kenji Okazaki, Caroline A. Stokes, Shin Onbe, Satoshi Hatakeyama, Kenichi Machida, Kenji Kasai, Naoto Tomioka, Akihiko tarafından “Antik genomik Japon popülasyonlarının üçlü kökenlerini ortaya koyuyor” Matsumoto, Masafumi Ito, Yoshitaka Kojima, Daniel G. Bradley, Takashi Gakuhari ve Shigeki Nakagome, 17 Eylül 2021, Bilim Gelişmeleri.
DOI: 10.1126/sciadv.abh2419
.
Gelişmelerden zamanında haberdar olmak için Google News’te Bilim Portal’a ABONE OLUN