Yöntemleri ve sonuçları yeniden çerçevelendirmek için bir model olarak tasarım odaklı düşünme, eğitimcileri yaratıcılıklarına ve öğrencilerin derin düşünürler ve uygulayıcılar olarak gelişmesine yardımcı olma isteklerine yeniden bağlar.
"Tasarım odaklı düşünme bana, çocuklarımla yarattığım tüm proje tabanlı öğrenme deneyimleri boyunca dokumak için bir süreç verdi."
"Bir #NextGen okulunun lideri olarak tasarım odaklı düşünme, sürekli inovasyon süreci."
"Tasarım odaklı düşünme bana her zaman neden bir eğitimci olduğumu hatırlatıyor; her şey empati ile başlıyor."
Eğitimciler için Bir Vaha
Yukarıdaki alıntılar - içgörü ve onaylamayla dolu - tasarım düşüncesinin gücünden etkilenen ve onu pratiğe geçirmek için harekete geçen eğitimcilerden duyduğum pek çok şeyden sadece birkaçı. 2007'de Stanford'daki D.School'da, K12lab'ı başlattığımızda, tasarım odaklı düşünmenin eğitimcilerin sınıflarında ve okullarında kullanmaları için harika bir araç olacağı ve nihayetinde çalışan çocuklar için yararlı bir süreç olacağı konusunda bir önsezi ile başladık. İlk prototiplerimizde bulduğumuz şey - bir inovasyon laboratuvarı alanı başlatmak, bir tasarım odaklı profesyonel gelişim deneyimi yaratmak ve ortaokul, lise sınıfları için öğrencilerin karşılaştığı tasarım zorluklarını yürütmek - tasarım odaklı düşünme sürecinin bir tür olarak işlediğiydi. Eğitimciler için bir vaha.
Son birkaç yılda bu alan, ulusal ve uluslararası düzeyde tasarım düşüncesine olan ilginin patlamasına tanık oldu. Büyümesinin Okullarda Tasarım Düşüncesi haritasında ve uluslararası ölçekte gelişen Değişim için Tasarım öğrenci meydan okuma platformunda haritalandığını tam anlamıyla görebilirsiniz. Tasarım düşüncesinin yayılması, IDEO'nun Öğretmenler Birliği platformu ve # DTK12chat etrafında oluşturulan çok aktif Twitter sohbet topluluğu gibi yeni ulusal çabalarda da ortaya çıkıyor. Eğitimciler ayrıca, tasarım zorluklarını hızlandırmak için çalışan 30 devlet ve bağımsız okuldan oluşan bir koleksiyon olan Atlanta'nın #AK12DC'si ve Henry Ford Öğrenim Enstitüsü gibi bölgesel işbirliklerinde tasarım düşünürleri olarak birbirlerini destekliyorlar.
Eğitimde tasarım odaklı düşünme hareketi genişledikçe ve derinleştikçe, birçok uygulayıcı tasarım odaklı düşünme sürecini kendi bağlamlarında esnek bir şekilde özelleştiriyor. D.School'dan geldiğimde, özellikle birlikte çalıştığımız öğretmenleri ve liderleri, onlara öğrettiğimiz süreçten (empati kurma, tanımlama, düşünme, prototip oluşturma ve test etme) kendi bağlamlarında çalışan bir dile nasıl geçtiklerini görmeyi çok seviyorum. Örneğin, Mary Cantwell'in DEEPdt veya Urban Montessori'nin tasarım düşüncesini temel değerlerine dahil etmesine bakın.
Uygulamanızı Geliştirmek için 4 Mod
Okul kültürünüzde tasarım odaklı düşünmeyi nasıl kucaklayacağınızı düşünüyorsanız, sürecin altında yatan dört kritik unsura odaklanmanız gerektiğine inanıyorum:
1. Empati ile liderlik edin.
Empati, elbette insan merkezli tasarımın kökü. Empati ile liderlik etmek, içinde çalıştığımız durumların örtük ihtiyaçlarını ve temel nedenlerini anlayabilmemiz için bizi kendi kafamızdan ve başkalarının yaşanmış gerçekliğine sokmak için klasik "başkasının yerine yürümek" tanımına dayanır. Empati ile liderlik etmek, kendinizi insanlara daha yakın olmaya ve bunu tutarlı, alenen ve inançla yapmaya zorlamak anlamına gelir.
Bunu nasıl yapıyorsun? Daha fazla dinleyin; daha az konuş. Başkalarının okulunuzu veya programınızı nasıl deneyimlediğine kendinizi bırakın. Yeni başlayan birinin zihnini benimseyin ve etrafınızda neler olduğunu fark etmek için tüm duyularınızı kullanın.
2. Varsayımlara meydan okuyun.
Bu "sakin ol ve devam et" in tam tersi. Tahminlere meydan okumak, bir problemle karşılaştığınızda daha önce yaptığınızdan daha iyisini yapma fırsatını yakaladığınız anlamına gelir. Sözlüğünüze eklemek için yararlı ifadeler "Ya eğer ...?" ve "Nasıl ...?" Olasılık dilini tanıtmanın basit bir eylemi, işleri her zaman nasıl yaptığımızdan yeniden çerçeveleme potansiyeline geçişi başlatabilir. Yeniden çerçeveleme, inovasyon için kritik öneme sahip ancak aynı zamanda açık bakış açısından varlık odağına geçmenin bir yolu. Zorlu varsayımla, hem çocukların hem de yetişkinlerin gerçekten neler yapabileceklerini görmemizi sağlar. İyilik için harmanlanmış, zorlu varsayımlar sizi daha etkili politikalar ve uygulamalara yönlendirir çünkü her şeyi farklı şekilde görmeye istekli olursunuz.
3. Deneyler yapın.
Sadece yap; bir şey dene ve ondan öğren demek. Kendimizi "başarısızlığı kucaklamak" ile ilgili her türlü düğümün içine sokabiliriz ama asıl önemli olan bir şeyi denemek, insanların onu denediğini bilmelerini sağlamak ve geri bildirim için fırsatlar yaratmak. En çok işe yaramayan şeylerden öğreneceksiniz.
Kendinizi bir plan yapmak için bir toplantıda daha otururken bulduğunuzda, durun ve "Bunu anlamak için ne deneyebiliriz?" Deyin. Bu sizi hızlı hackler ve düşük çözünürlüklü prototiplerle deneme yoluna koyar. Ne denerseniz deneyin, sizi bir sonraki adıma yönlendirece. D.school'da, buna eyleme yönelik bir önyargı diyoruz: Konuşma, yap. Ve bunu yaptığınızda, gözlemlersiniz, derinlemesine düşünür ve doğru anlamaya tekrar çalışırsınız.
4. Sürecinizi paylaşın.
Tasarım tek başına gelişemez. Empati çalışmanızı veya deneylerinizi paylaşırken, sadece parlak ve yeni olanı değil, zor olanı paylaşın. Sürecinizi, siğillerinizi ve hepsini paylaştığınızda hepimiz daha fazla şey öğreneceğiz.
Sizi empati ile yönetmenin, varsayımlara meydan okumanın ve deneyler yapmanın öğretim veya liderlik uygulamalarınızı nasıl derinleştirebileceğini araştırmaya davet ediyorum. Bunu yaparken, lütfen öğrendiklerinizi paylaşın henüz hayal edemediklerimizi keşfetmiş olabilirsiniz.