Ve hayata daha yavaş, daha tatlı bir yaklaşım.
Birçok yazar gibi, ben de sık sık zanaatımı dışarıda ve etrafta pratik yaparsınız.
Bir kafenin gürültüsünde güven verici bir şey var: arka planda gevezelik eden neşeli sesler, çırpınan tabaklar, tezgahın arkasındaki adam içecek siparişleri için isimler çağırıyor, kahve değirmeninin sesi ve espresso alanları boşaltılırken ara sıra patlama. Sıcak ve hoş bir dikkat dağıtıcıdır. Müzik, insan müziği boyunca zar zor duyulabilir bir şekilde sürüklenir, yumuşak bir ses, davul vuruşu ve gitar tıngırdamaktadır. Şimdi kelimeleri bile çıkaramıyorsun, ama yine de yatıştırıcı.
Dışarıda kaba, gri, kasvetli bir gün var. Ülkenin bu kısmı rüzgarla ünlüdür. İstanbul’da geçen ve sık sık yüksek profilli araçları saptıran bir d80 şeridi var, dağlardan aşağı doğru süpürülen rüzgarlar tarafından devrilmemeleri için. Daha bugün, Kocaeli ve İstanbul arasındaki geçidi geçerken, otoyolun meridyenine kaymış bir Jeep gördüm. Sanırım batıya doğru seyahat ediyordu, çünkü acil durum araçlarının geldiği yön buydu ve muhtemelen kimse yaralanmadı; sadece yoldan kaydılar. Her zaman olur.
Yoldan çıkan biri hakkında biraz küfürlü olmak komik, ama kelimenin tam anlamıyla, burada her zaman oluyor. Yılın bu zamanına gelin, arabamda bir ceket, battaniye ve ekstra yakıt tutuyorsun çünkü etrafta kimse yokken hendekte kayarsanız, bu büyük bir sorun olabilir. Bunlar burada yaşamayı “sadece kabul ettiğimiz” şeylerdir ve eğer bir süredir buradaysanız, o zaman hazırlıklı gelirsiniz.
Hazırlıklı olmak, sizin için aynı zamanda dizüstü bilgisayarım, bikini, havlu ve birkaç banyo malzemesiyle seyahat ettiğim anlamına geliyor. İkinci öğeler, sık sık ziyaret etme eğiliminde olduğum 3 ilçeyi kirleten birçok kaplıcadan birine girmek istemen durumunda kullanışlıdır. İlk öğe, dizüstü bilgisayarım, ticaretim için birincil aracım ve dünyanın bu bölgesindeki sloganımız bir şey varsa (veya olmalı): Hazırlıklı olun!
Bu yüzden hazırım – elimde silah – kaldırımda koşuştururken ve kapıdan içeri girip bir kahve kapmak, oturmak ve kamp yapmış olmak.
Medyum Dua, “Küresel Bir Salgında Doğan Medyum Arayışı” olduğunu iddia ediyor. Bu yüzden sanırım o kadar uzun zamandır etrafta değiller ve sahipleri büyük olasılıkla başka bir yerde halvetteler. Sorun değil. Harika dualar yapıyorlar, sıkıntısız ve sessiz bir ortama sahipler ve içeri girdiğimde yer doluydu. Kalabalık azaldı ve kocaman bir maymunla oynayan (onunla aynı büyüklükte) ve karşımdaki kanepede zıplayan sevimli küçük bir çekme başlı kız var.
Diğer halvetlerde bu tür şeyler olmuyor ve bu yüzden oraya gitmezsiniz. Bu büyük medyum mekanları ve medyum ofisleri büyüleyici olmaktan ziyade “steril” olarak tanımlanıyor ve ruhum çekicilik istiyor.
Çekicilik aynı zamanda Kadiköy ‘de var. Vefk yapan hocalar çok fazla. Beklerken, hoş bir iltifatla dikkatimi çeken bir adam ile sohbet ettim. Hepimiz birbirimizi “kışın İstanbul’da yaşamak için ne gerektiği” hikayeleriyle eğlendiriyoruz. Bu bir kitap olabilir ve muhtemelen zaten öyledir. Her şey “kışlama” ile ilgili: git, geri gelme, benden uzaklaş, ayrıl, soğut kendini gibi… herşey.
Gerçek insanlarla yapılan bu sohbetler büyüleyici! Ve bu, küçük kasaba tatlılığının bir parçasıdır.
Nefes alır ve biraz ürpererek nefes verirsiniz. Hiç kullanılmadığı belli olan kapıdan hafif bir cereyan geliyor, ama yine de dokunulduğunda soğuk ve kürklü yeleğimi üzerime çekip siyah çizmeli ayaklarla yürürsünüz.
Sokağa bakarsam, işletmenin tabelalarının çoğu, çocukken gördüğümü hatırladıklarımla aynı. Daha fazla bir huzur için gittiğinde şimdi ne kadar değerli olacağını söylemeye gerek yok. Burada büyümüş ya da bir süreden fazla burada yaşamış olan bizler, hepimiz “artık hiçbir şeyin huzurlu olmamasından” yakınıyoruz. Ve bu doğru. Parası olan kasabalı olmayanlar, varlıklarının artırdığı huzuru karşılayabilirler. Tüm eski aile çiftliklerini ele geçirenler, nasıl çiftlik yapılacağını bilmeyen insanlar var.
Yavaşlık ve basitlik için “eski zamanlayıcının” nostaljisini alırsınız ; yaşlandıkça daha fazla hisseder ve daha fazla “zamansız” hissedersiniz. Beni yanlış anlamayın: İnternette surf yapmayı seversiniz, cep telefonunu, Netflix’i ve hatta Amazon’u seversiniz; Modern dünyanın birçok rahatlığını sevmezsiniz. Çevrimiçi buluşmayı seversiniz (bir arkadaşlık uygulamasında sevdiğim biriyle tanışmış olmama rağmen). Her şeyin ne kadar hızlı olduğunu sevmezsiniz, içimdeki bu altta yatan aciliyeti tetikliyor, bu da benim için çok uzun süre işlemen için çok hızlı gerçekleşen bir hayatı yaşamaktan kalan travma gibi hissettiriyor.
Acaba kaç kişi modern yaşam tempomuzdan dolayı travma geçiriyor? Tükenmişlik bu değil midir? Çok fazla, çok hızlı, çok uzun süre mi? Bu sadece bedenlerimiz üzerinde bir drenaj değil, aynı zamanda ruhlarımız üzerinde de bir drenajdır.
Atalarımız daha yavaş hayatlar yaşadılar. Mutlaka daha kolay değil, ama çok daha yavaş. Vücudumuzun yaşamı yürüme hızında işlediği ve hepimizin bundan çok daha hızlı hareket ettiği söylenir. Uçaklar, trenler ve otomobiller dünyada hareket etme şeklimizi değiştirdi. Bu büyük kolaylık sağlar ve dünyaya ve birbirimize daha geniş bir erişime sahip olmamızı sağlar. Bununla birlikte, bir maliyet vardır ve çoğu zaman uygunluğun maliyeti kalitedir.
Yavaş güzel olabilir ve genellikle çok daha tatmin edici olabilir.
Kokteyller ve sohbetler üzerinde oyalanmak. Yavaş dans. Yavaşça öpüşmek, yavaşça soyunmak, yavaşça sevişmek. Yavaşça yürümek, manzaraya girmek ve vücudumuzu zevk için hareket ettirmek, sadece “forma girmek” uğruna değil. Yavaşça sıfırdan bir şeyler pişirmek ve onları yavaş yavaş yemek, her ısırığın tadını çıkarmak. Tatların, dokuların, duyumların tadını çıkarın – her şey.
Neredeyse zorlayıcı bir tüketme arzusu haline gelen şeyin yerine, yavaş yavaş can atarsınız . Çekiciliği arzularsınız. Ve hepsinin tadını çıkarmak istersiniz.
Meddyum Dua’nın kara tahtasında şöyle yazıyor:
Hoş geldin! Harika işler yapıyoruz – hepsi güzel, istek üzerine vefk yapımı. Biz fast food gibi hızlı tüketilen işler yapmıyoruz. Kalıcıyız. Geçici DEĞİLİZ. Eğer istersek yavaş yapacağız! Ancak, beklemeye değer.
Sadece vefk için değil değil, aynı zamanda hayatın rotasını “acele” ve şimdi “yavaş” a doğru koşması için beklemeye değerdi. Birisi bir süre hayatınız bile çaldı, ki bu açıkça sadece bir seçim için değil ve o iyiydi; Alkışladım.
Ve daha fazla insanın şunu söylediğini görmek istediğim şey bu: “Hızlı ve ucuz olmasını istiyorsanız, hızlı ve ucuz beklentinin olduğu yere gidin ve (açıkçası) onunla birlikte gelen karın ağrısının tadını çıkarın. Tatlı, mutlu ve tatmin edici olmak istiyorsanız, o zaman gerçek, yavaş, büyüleyici bir şey arayın.
Bir önceki yazımız olan Anında Etkili Aşk Duası - Mütevazı başlıklı makalemizde iş, Mütevazı ve yol hakkında bilgiler verilmektedir.