We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Bir Kayıtsızlık Vakası mı? Orta Çağ İngiltere'sinde Çocuk Cinayeti
Sara Butler
Kadın Tarihi Dergisi: Cilt 19: 4 (2007)
Öz
Sanat tarihçisi Barbara Kellum'un ortaçağ İngiltere'sinde çocuk cinayetleri üzerine 1973 tarihli makalesi, ölümlerine göz yummayı seçen kayıtsız bir mahkeme sistemi nedeniyle eylemlerinin yasal sonuçlarından kaçan acımasız ve cani bekar annelerle dolu bir dünyanın resmini çiziyor. küçük çocuklar. Çalışmalarının abartılı üslubuna rağmen, ortaçağ İngilizcesi bağlamında çocuk cinayetiyle ilgili en sistematik çalışma olmaya devam ediyor. On üçüncü yüzyılın sonlarından on altıncı yüzyılın başlarına kadar kraliyet ve dini mahkemelerden alınan 131 çocuk cinayeti örneğini (144 kurban dahil) içeren mevcut soruşturma, bizden bu erken sonuçları yeniden düşünmemizi istiyor. Çocuk cinayeti Orta Çağ'da bir ağır suçtu ve ne jüri üyeleri ne de kraliyet görevlileri çocuk cinayetini kayıtsızlıkla tedavi etmedi. Yine de çocuk cinayeti davalarında sanıkların yargılanması, yargılanması ve cezalandırılması açısından mahkemelere hukuki süreç boyunca kararlarında hem cinsiyetin hem de medeni durumun rehberlik ettiği açıktır.
Giriş
Lincoln piskoposluğundaki Eton'lu John Ridyng'in kızı Alice Ridyng, 1517'de hamile olduğunu fark etti. Alice için bu neşeli bir açıklama değildi. Sadece evlenmemiş ve bağımsız destek imkânlarından yoksun olmakla kalmadı, aynı zamanda yerel bir din adamı gayri meşru çocuğunun babasıydı, bu nedenle durumunu aceleyle bir düğünle çözmeyi bile bekleyemezdi. Her ne sebeple olursa olsun, Alice, ortaçağ İngilizcesi kürtaja karşı oldukça hoşgörülü bir tavır sergilemesine rağmen, yerel eczacıdan veya ebeden satın alınan bitkiler yoluyla kürtaja gitmemeyi seçti. Alice, kürtaj yaptırmama kararının gerekçesini hiçbir zaman resmi olarak dile getirmedi. Belki de hamileliğinin oldukça geç dönemlerine kadar hamile olduğunu fark etmemiş ve ardından kovuşturma veya aforoz edilme olasılığından korkmuştur; belki de kürtajın hayatını tehlikeye atabileceğinden endişeleniyordu; belki de başkalarının yardımını istemenin hamileliğini ortaya çıkaracağına ve onu toplumsal alay ve onaylamamaya maruz bırakacağına inanıyordu. Bunun yerine, daha az etkili ve sonsuz derecede daha tehlikeli bir çözümü seçti: gizleme.
Hamilelikten kimseye bahsetmedi, annesi ve babasından bile. Aldatması tamamen başarılı olmadı. Eton ve Windsor'dan bazı kadınlar hamile olabileceğinden şüpheleniyordu, ancak "karnında başka bir sorun vardı" diyerek bunu her zaman reddetti. Doğum vakti geldiğinde, babasının evinde bir ebenin yardımı olmadan tehlikeli bir şekilde tek başına doğum yapmayı seçti. Doğumdan sonraki dört saat içinde elini yeni doğan oğlunun ağzına koydu ve boğdu ve sonra onu babasının bahçesindeki bir gübre yığınına gömdü. Korkunç sırrı iki gün sonra Eton ve Windsor'un "kadınları ve dürüst eşleri" tarafından alınıp fiziksel olarak muayene edildiğinde ortaya çıktı; jelatinimsi karnı ve şişmiş, emziren göğüsleri onu ele verdi. Onu, Lincoln'daki piskoposun memurlarının önüne getirdiler ve günahlarını itiraf ettiler, çocuğunun babası dışında hiç kimse tarafından “asla cinsel olarak tanınmadığına” yemin ederek yemin ettiler. Ruhu kırıldı, kefaretinin yargılanmasını bekliyordu.