Anne olmak böyle birşey herhalde. İşten geldim, ocakta tencereler fokurduyor, ev mis gibi yemek kokmuş (bugün apartmandaki yemek kokularına bizde katkıda bulunduk). Anne yarın gidiyor ya döktürmüş. Bana yemek yapıp bırakıyor. Geldim başladı saymaya:
-Köftelerin buzlukta, zeytinyağlın yoktu, barbunya pişirdim. Çorba da yaptım. Pilav pişirdim ama cumartesi Gülperi ile yerseniz yenisini yapman gerekir. Dolapta dolmalarda var, önce onları ye sonra pilavı bitir. Biraz daha komposto yapayım ister misin? (istedim pişirdi valla) Bak tavukta kalmasın onu da bitir. Pazar günü poğaça yaparsan, dolaptaki peynirle yağ yeter. Patates koyacaksan içine, haşlayacaksın biliyorsun değil mi?
Bunları söyledi, hızını alamadı eksiklerin hepsini pişirdi. Anne olmak bu demek herhalde.
Nerdeyse bir aydan fazladır beraberiz. Böyle birlikte olmak iyi geldi. İşten gelince beni karşılayacak olmayan Meliha abla'nın yerini almıştı. Şimdi o gidince ev suyu çekilmiş değirmene döner. Eeeee gurbette olunca böyle oluyor. Bir iki ay sonra gelir herhalde, sağlık olsun.
Daha gitmeden özledim.
Valla onun tırnağı olsam gam yemem.
Bir daha ki gelişinde yanında staja başlıyacağım. Söz!!!!