Filipinler Ve Coğrafi Konumu
Filipinler Ve Coğrafi Konumu
Filipinler, batı Pasifik okyanusunda güneydoğu asya adası ülkesi. Bu, bir takımada, yaklaşık 7,100 adadan oluşuyor ve adalar, Vietnam sahilinden yaklaşık 500 mil (800 km) uzaklıkta. Manila başkenttir, ancak yakınlardaki Quezon şehri ülkenin en kalabalık şehridir. Her ikisi de en büyük ada olan luzon’da bulunan Ulusal Başkent Bölgesi’nin (Metro Manila) bir parçasıdır. Filipinlerin ikinci büyük adası güneydoğudaki mindanao’dur.
Filipinler 16. yüzyılda adaların İspanyol kolonizasyonu sırasında ispanya kralı olan 2.Philip dını alıyor . 333 yıldır İspanyol yönetimi altındadır ve ABD vesayeti altında daha 48 yıl boyunca, Filipinler Batı ile birçok kültürel yakınlığa sahiptir. Örneğin, resmi dil olarak İngilizce ve asya’daki sadece iki Roman Katolik ülkesinden biri (diğer doğu timor ) olan Hindistan’dan sonra en kalabalık ikinci Asya ülkesi. Anglo-Avrupa kültürel özelliklerinin öne çıkmasına rağmen, Filipinler halkı bilinci ve özlemi asya’dır.
20. yüzyılın son çeyreğinde ülke siyasi kargaşa ile sarsıldı. Pres altında otoriter bir yönetim on yıldan fazla kaldıktan sonra. 1986’da popüler olan People Power hareketi olan ferdinand marcos, rejime karşı kan kurmaz ayaklanmaya yol açtı. Çatışma, yalnızca Marcos’un sürülüp sürülmesinin yanı sıra demokratik hükümetin Filipinler’e getirilmesiyle sonuçlandı.
Çağdaş Filipinliler, paradokslarla dolu bir toplumla uğraşmaya devam ediyor ; belki de en belirgin fakirlik ile aşırı zenginlik varlığı. Kaynaklar açısından zengin olan Filipinler güçlü bir sanayi ekonomisi inşa etme potansiyeline sahiptir, ancak ülke büyük ölçüde tarımsal kalmaktadır. Özellikle 20. yüzyılın sonlarına doğru, hızlı bir endüstriyel genişleme, yerli ve yabancı yatırımların yüksek derecede etkilenmiştir. Bu büyüme, ancak, aynı anda şiddetli katkıda bozulması arasında çevre Filipinler, 20. yüzyılın sonlarında iyi eğitim görmüş bir devlet okulu ve üniversite sistemi ile eğitimde bölgesel bir lider olarak ortaya çıktı ve 21. yüzyılın başında ülkenin Asya’daki en yüksek okuma yazma oranından birine sahip olduğu ortaya çıktı.
Filipinler büyük ölçüde tarımsal bir ülkedir. Ekonomisi özgür girişim üzerine kuruludur; bireyler ve sivil toplum kuruluşları bazen hükümet kredisinin yardımıyla kalkınma ve yönetimine katılmakta özgürdürler. Tarım sektörü, gayri safi yurtiçi hasılanın (GSYİH) sadece yedisinde birine katkıda bulunsa da, Filipin ekonomisinin önemli bir bileşenidir. Mahsuller, ülkenin zengin ve verimli topraklarında yıl boyunca yetiştirilebilir ve sektör, toplam işgücünün yaklaşık üçte birini istihdam eder. Başlıca çiftlik ürünleri şeker kamışı, pirinç, hindistanceviz, muz, mısır (mısır) ve ananas. Ek ürünler mango, narenciye, papaya ve diğer tropikal meyveler; kahve ve tütün; ve abaca (Manila kenevir) ve maguey gibi esasen halat yapmak için kullanılan çeşitli lifler. İç tüketim için çok çeşitli sebze yetiştiriliyor.
Filipinler, birincisi ABD yönetimi döneminde 1935’te yayımlanan üç anayasa ile yönetildi. ABD Anayasası’nda yakından modellendi ve bir iki taraflı yasama şubesi, bir başkanlık yürütme kolu ve bağımsız bir yargı için hükümler içeriyordu. Sıkıyönetim döneminde (1972-81) Başkanlık altında ferdinand e. Marcos, eski anayasa kaldırıldı ve yerini Ocak 1973’te kabul edilen ve Filipin hükümetini ABD tarzı bir cumhurbaşkanlığı sisteminden parlamento biçimine çeviren yeni bir belge getirdi. Cumhurbaşkanı devletin başına geçti ve icra yetkisi bir başbakana ve kabineye alındı. Ancak Başkan Marcos, (1981’e kadar) başbakanlık görevini de üstlendi ve kararname ile yönetti. O anayasadaki müteakip değişiklikler ve tadilat, eski iki yaslı meclisinin yerine tekli bir organ getirdi ve yasama organını feshetme ve (1981’den itibaren) yasama meclis üyelerinden bir başbakan seçme yetkisini de içeren başkana daha da fazla güç verdi.
Filipin toplumu çeşitlilik ve homojenliğin eşsiz bir karışımıdır . Coğrafi olarak güneydoğu asya’nın bir parçası olsa da , ülke kültürel açıdan güçlü bir şekilde Avrupa-Amerika’dır. Asimilasyon güçleri, takımadalar boyunca dağınık bazen göreli olarak izole edilmiş çeşitli etnik gruplar arasındaki kültürel farklılıkların üstesinden gelmek için sürekli olarak çalıştı. Batı kural yaklaşık dört yüzyıl Ancak, olarak hizmet veren Filipinler’de üzerinde silinmez bir iz bırakmış Batı tanıtılması için kültür gibi katalizör Filipin siyasi ve kültürel birliği duygusunun ortaya çıkması için. İspanyollar tarafından inşa edilen Hıristiyan kiliseleri ile Müslümanlar tarafından yaptırılan camiler manevi bir çapa sağladığı halde, birleşik devletler tarafından kurulan ve Filipinliler tarafından genişletilen eğitim sistemi kültürel birlik ve sosyo-ekonomik ilerlemenin simgeselleşti.
Filipinler, güneydoğu asya’da, ya büyük bir topraklar üzerinde hüküm süren merkezi bir hükümet ya da egemen bir kültür geliştirme fırsatı bulamadan Batı kolonizasyonuna maruz kalan tek ülkedir . Antik çağlarda Filipinler’de sakinleri bir vardı çeşitli Asya anakaradan göç çeşitli dalgalar geldi ve birbirleri ile çok az temas muhafaza eden halkların yığılma. 982’de Çinli tüccarlar ile temas kaydedildi ve Sanskritçe dayalı yazı sistemi gibi güney asya’dan gelen bazı kültürel etkiler , srivijaya’daki ( 7-13Yüzyıl) Endonezya imparatorlukları tarafından adalara taşındı ve majapahit(13.-16. Yüzyıl); ancak bölgenin diğer kısımlarıyla karşılaştırıldığında, her iki etkisi çin ve Hindistan Filipinlerdeydi az önem oldu. Filipin takımadalarının halkları, Güneydoğu Asya’nın diğer halklarının çoğunun aksine Hinduizm veya Budizmi asla kabul etmemiştir.
15. yüzyıldaki Filipinliler öncelikle yer değiştirme, avlama ve avlanma konularına girmiş olmalıydı . Sedanter yetiştirme istisnaydı. Sadece 2.000 yıl önce ayrıntılı piramit teraslarının yapıldığı Kuzey luzon dağlarında, geçim ve sosyal organizasyon sabit bir bölge ile bağlantılıydı. Lowland halkları olarak bilinen uzun akrabalık gruplarında yaşıyordu. Barangay s, her biri bir liderliğinde datu veya muhafızları. Barangay normalde birkaç yüz bireyler en fazla sayılı, genellikle büyük istikrarlı ekonomik ve politik birim oldu.