Dünya turu La Perouse
Büyük Fransız Devrimi ile ilgili birçok hikaye arasında, böyle bir efsane var. 21 Ocak 1793, Kral Louis XVI en son eski derslerinden önce göründü. Hizmetinde, aile altından zambaklarla süslenmiş zarif bir at arabası değil, Eski Düzenin son hükümdarı olarak resmen Louis Capet'in resmen çağrıldığı bir hapishane arabası vardı.
Görgü tanıkları, yaşamının son anlarında hükümdarın sakin ve kısıtlı olduğunu iddia etti. İskele merdivenlerinden birkaç adım önce, aniden cellat Charles Henri Sanson'a döndü: “Kardeşim, söyle bana, La Perouse seferi hakkında ne duyuyorsunuz?” perişan bir ülke ve başını yuvarlayan bir taç hakkında, ancak böyle bir efsanenin var olduğu gerçeği oldukça önemlidir. Bir zamanlar ilk Lappuz seferi kayboldu izleri sadece birkaç on yıl sonra bulunacak ve üyelerinin kaderinin tüm detayları hala bilinmemektedir.
James Cook'a Fransızca cevap
İngiliz-Fransız denizcilik rekabeti sömürgeler için verilen mücadeleyle birlikte, XVIII. yüzyılın tamamı bütün savaş serilerine izin vermiştir. Huzurlu yıllarda durmadı. Her iki taraf da yeni keşfedilmiş topraklarının çoğunu dünyaya koymaya çalıştı ve gittikçe daha fazla keşif gezisi uzak denizlere ve az bilinen ülkelere gitti.
Yedi Yıl Savaşları ve onu izleyen Paris Barış'ın üzücü sonuçları Fransız sömürgeci mal varlığını önemli ölçüde azalttı. Kanada, Yeni Fransa'da devasa bölgeler kaybedilmiş ve Hindistan'daki mülkler küçük yamalara indirgenmiştir. Kardinal Richelieu altında temelleri atılan Fransız sömürge imparatorluğu gibi karmaşık bir yapının çoğu kesildi ve kayboldu. Vakıftan değilse de ilk kattan başlayarak yeni bir başlangıç yapmak gerekiyordu.
1766’te, Louis Antoine dünyadaki ilk Fransız turuna çıktı. Bougainville. Arkasında Jacques Surville, Marc-Joseph Marion Dufren Pasifik Okyanusu'na ve 1772'de Yves-Joseph Tremarek Kerguelen'e yelken açtı. İngilizler borç altında kalmıyor: bilinmeyen bir teğmen tarafından daha önce üstlenilen dünya seyahatleri kısa aralıklarla üç filo Majesteleri James Cook, onu sadece İngiltere'de değil, tüm Avrupa'da ünlü kılıyor. Bu ünlü navigatör tarafından yapılan keşiflerin önemi, özellikle üçüncü odyssey'nin hayatını Cook'a mal ettiği için, fazla tahmin edilemez.
Fransızlar uzak denizlerde araştırmalarını sürdürmeye kararlılar ve James Cook tarafından alınan bilgilerin tamamı halkın mülkiyetinde değil. Fransa'nın kendi Cook'u ve kendi büyük ölçekli seferi gerekiyor. Pasifik Okyanusu'na girip bu bölgede birleştirme çalışmaları yapmak gerekiyordu.
Yeni kral Louis XVI’nin mahkemesinde, yoğun deniz ticaretinin kurulmasıyla gittikçe daha fazla azalan bir ülkenin durumunu finansal uçuruma indirmeyi ümit eden insanlar vardı. Okuma aşkıyla ayırt edilen kralın kendisi çoğu zaman coğrafi haritaların ve atlasların arkasına oturuyordu, elinde James Cook'un anılarının kitabını tutuyordu. Sebepsiz bir şekilde ülkesinde denizcilerin daha kötü olmadığına inanmıyordu.
Versailles Barış Anlaşması'nın 1783 yılında sona eren Amerikan Kurtuluş Savaşı, İngiltere’deki bazı imtiyazlara rağmen Fransa’nın mali durumunu iyileştirmedi. Benzer koşullar altında, denizcilik bakanlığı, mevcut bakan liderliğinde Marquis de Castries ve kralın tam onayıyla, diğerlerinin yanı sıra istihbarat amaçları olan geniş bir araştırma gezisi planlamaya başladı.
Konseptin geliştirilmesinde en yaygın olanı, Fransa'nın baş coğrafyacısı Kont Claret de Fleurio idi. Eski Deniz Kuvvetleri Bakanı (hala Louis XV’in altında) de Fleuriou, yalnızca coğrafyada değil, denizcilik sektöründe de iyi bir şekilde bilgili oldu. Amerikan Savaşı sırasında denizdeki düşmanlıkların İngiltere'ye karşı denizde gerçekleştirilebilmesi için planlar yapmasıyla kredilendirildi. 80'in ortasında. 18. yüzyılda, sayı limanlar ve cephanelerin şefiydi. 1785'te de Fleurou, kralla bir toplantıya çağrıldı ve sonuç olarak, hala keşfedilebileceği dünyanın parçalarının uzun bir listesi yapıldı.
Louis zamanın geldiğine karar verdi ve hazırlığın başlamasını emretti. Büyük ölçekli hedefleri, görevleri ve sorumlulukları nedeniyle olağanüstü bir kişi olması en azından bir “Fransız Aşçı” olması liderin elindedir. Denizcilik Bakanı de Castries, böyle bir erkeğe sahip olduğunu memnuniyetle belirtti.
Languedoc Sayısı
22 Ağustos 1741 Albi şehrinde doğdu Jean-François de Galo de Laperouse. Ailesi, beş yüzyıl boyunca ülkenin bu bölgesinde yaşadı. Çocuğun babası, Victor-Joseph de Galo, büyük bir servet devraldı ve nüfuz etti. Rahibe Margarita de Ressegier, rafine görgü ve derin bir zihni başarıyla birleştiren bir kadındı.
Jean-Francois çocukluğundan beri, özellikle yolculuklar, uzun yolculuklar ve keşifler üzerine kitaplar okumayı severdi. Zaten olgunlaştı, İngiliz James Cook'un yazılarıyla tanışacak ve bu onun hobilerini ve yaşamdaki hedeflerini büyük ölçüde etkileyecektir. Yaşamının geri kalanında, La Perouse, Kaptan Cook'a saygı ve hayranlığın altını çizecek.
Jean-Francois iyi bir eğitim aldı, öğretmenler ondan ateşli, zavallı ve zeki bir çocuk olarak konuştu. Genç Laperuz deniz, seyahat ve maceradan o kadar etkilendi ki yaşamında bir meslek seçmekte tereddüt etmedi. Elbette denizci olmak istedi. Çocuklarının kendileri için ne tür bir iş yapması gerektiğini daha iyi bilen ebeveynlerin aksine, La Perouse’un annesi ve babası oğullarını engellemedi: filo çok filo oldu.
Ekim ayında, 1756, 15 yaşındaki Laperuz, Brest'teki deniz akademisinin bir öğrencisi oldu. Altı ay sonra Fransa, Yedi Yıl Savaşına girdi. Deniz yolculuğu hayalleri Languedoc'un hayal ettiği gençlerden daha hızlı gerçekleşmeye başladı.
1757'in baharında, Amiral Dubois de la Motte'nin komuta ettiği bir filo Brest'te oluşmaya başladı. Görevi Kanada'daki Fransız birlikleri için takviye ve malzeme sağlamaktı. Marquis de MontcalmBu denizaşırı tiyatroda İngilizlere karşı bir operasyon başlatan, sert takviye ihtiyacı vardı. Jean-Francois La Perouse, Celebra 64 silah savaş gemisine atandı. Filo, Brest'ten ayrıldı ve Kanada'ya kargo ve birlikler teslim edebildi. Altı ay sonra İngiliz ablukasını kırarak geri döndü. Tifüs vagonlarda öfkelendi ve altı yüzden fazla hasta kıyıya taşındı.
Laperuz'un en doğrudan rol alma şansına sahip olduğu bu savaşın ikinci büyük çatışması, yılın Cyberon Yarımadası 20 Kasım 1759'undaki son derece başarısız deniz savaşıydı. Bir darbeyle Fransa, İskoçya’ya iniş yapmayı planlayarak İngiltere’ye yönelik savaş operasyonlarının gelgitini yönelmeye çalıştı. Brest'te engellenen Fransız filosuna, ablukayı kırması ve amfibi nakliyeleri kapatması emredildi. Bu kaçınılmaz olarak, Amiral Edward Hawk’un İngiliz filosu ile Louis XV’in deniz kuvvetlerinin felaketi sonucu çarpışmaya neden oldu.
Altı gemi battı ve Admiral du Verget'in en genç amiral gemisi olan Flama'nın altındaki "Zorlu" 80 silahı ele geçirildi. Laperuz'un hizmet ettiği bu gemideydi. Düşman ateşinden ağır hasar gören "Zorlu", Amiral du Verger de dahil olmak üzere ekibinden iki yüzden fazla insan öldürüldü. Laperuz'un kendisi koldan vuruldu. Esaret altında bir süre geçirdikten sonra, genç adam anavatanına döndü. O günlerde sıkça olduğu gibi, şartlı tahliye ile serbest bırakıldı.
Ile de France, Hindistan ve evlilik
Yedi Yıl Savaşının sona ermesinden sonra, Jean-Francois Laperuz, Brest Denizcilik Akademisi'nden, 1764'taki alt-teğmen rütbesi subayı ile mezun oldu. 1766'te genç subay, ilk gemisi Adur nakliyesinin emrini aldı. Birkaç yıllık hizmet süresinin ardından, 1772'in baharında, Laperuz, Doğu Hint Adaları'na bir randevu alır. Neredeyse beş yıl boyunca bu bölgede, Avrupa'dan uzak olarak geçirdi. Fransa'da kalan az sayıda yerleşim bölgesini saymayan Fransa'nın en temel kalesi, Ильle-de-France adasıydı.
Küçük bir gemiye "Seine" komutanı olan Laperuz, bu koloninin valisine bağlıydı. Çeşitli görevler ve görevler yapmak zorunda kaldı. O zamanlar Hindistan alt kıtası son derece dengesiz bir bölgeydi - İngiliz Doğu Hindistan Şirketi, ana rakibin önemli derecede zayıflamasıyla ulaşılabilecek her şeye el koymaya çalışıyordu. Genel Vali Warren Hastings, çeşitli yerel yöneticiler arasındaki birçok çelişkide ustaca oynadı. Fransa, sahip olduğu az sayıdaki malvarlığında varlığını kanıtlamak zorunda kaldı.
Liderliğinin emriyle La Perouse, Hindistan kıyılarına iki sefer yaptı: 1773 - 1774. güney-doğu kıyısında ve 1774 - 1775 - batı yönünde. İkincisi sırasında, savaşta kendisini ayırt etti. Malabar hükümdarı, Fransız Mahe kalesini ele geçirmeye çalıştı, ancak bunu başaramadı - büyük ölçüde, La Perouse'un “Seine” ve toplarıyla yaptığı ustaca emir yüzünden. Memur Ile-de-France valisi ile iyi bir ilişki içindeydi ve daha sonra Fransa'ya döndüğünde Saint Louis Emri aldı.
La Perouse kolonilerde kariyer yapabilir - şu anda birkaç Avrupalı maceracı Hintli yöneticilerin mahkemelerinde yüksek bir pozisyon elde edebildi. Hikayeler Fakirlerden ve yıkılmış soylulardan siyasal iktidarın zirvelerine yükselen Rene Reinek, Walter Reinhart ve Modava ayrı bir hikayeye layıktır. Ancak, La Perouse disiplinli ve dürüst bir kadındı. Ama orada gelecekteki karısı ile tanıştı.
İçten ilişkiler, neredeyse zincirlenmiş bir kitap gibi, Laperouse'un kariyerini düşürdü - bir direk. Louise Eleonora Brudu, sıra dışı görünümüyle sömürgeci durgun suların tropik günlük hayatını parlak bir şekilde aydınlattı. Hayranlık karşılıklıydı - Jean-Francois ve Louise arasındaki ilişki görmeye başladı. Her şey yolundaydı, ama idil'in gölgesi, aynı zamanda bir Creole olan kızın ateşlenebilir kökenini de attı.
Birçok kararlı sevgili gibi, Laperouse, 1775'ta, ebeveynlerini boş bir hayata son verme arzusu hakkında bilgilendirdi. Babanın evi buluştu haber Versailles'ten daha fazla duygu ile - Cyberon'daki yenilginin haberi. O zamanın aristokratik ortamının gerçeklerinde, ıssız bir kızla, hatta bir çeyizle evlenmek geleneksel değildi. Anne ve Baba La Perouse, söyledikleri gibi, inandıkları tehdide karşı birleşik bir cephede konuştular.
Ile de France'daki filo üssünün komutanı Amiral de Ternet'teki yerel sömürge otoriteleri bile çarpıcı bir oybirliği gösterdi. Fransa'dan "ana kalibre" metal uyarıları, Peder La Perouse: "Oğlum, beni titrettin" - bu sözlerle harflerinden birine başladı. La Perouse Ana, il soylularının temsilcileri arasından gelinin rolü için acil olarak uygun adayların seçimine başladı.
O zamanlar otuz yaşın üzerinde olan Laperuz'a haraç ödemeliyiz, duygularından vazgeçmedi, ancak kişisinin etrafında kalınlaşan bulutlar dağılana kadar doğru zamanı bekledi. Zaman geçtikçe, Jean-Francois Laperouse Fransa'ya döndü, ödüllendirildi ve teğmenliğe terfi etti. Farklı karakterinin tüm avantajlarını sergileyen anne, oğlunu uygun bir gelin buldu - ailenin eski bir dostunun kızı uygun bir yaş ve pozisyonda. Yine de, La Perouse, hala Eleonora Brude'ye bağlı olmakla evlenmek için acele etmiyordu. Dava, Fransa'nın asi Kuzey Amerika kolonilerini desteklediği İngiltere ile savaşın sona erdiği 1783'a kadar sürdü.
Eleanor bu kez Paris’te ailesiyle birlikte geldi. Tabii ki, Laperouse ile buluştular ve açıkladılar. Matmazel Brudu bütün güney mizacını bir deniz subayın kalbi savaşına fırlattı ve sonunda evlendiler. Hikaye yaygara koptu, çünkü taç Laperuz resmi izni olmadan gitti. Bu yüzden de kabul edilmedi.
Ancak, denizci sadece kararlı bir adam değil, aynı zamanda diplomatik olduğunu da kanıtladı. Deniz bakanı Marquis de Castries'in karısına uzun ve ayrıntılı bir mektup yazdı. İçinde, La Perouse, içsel ifadesiyle, romanının tüm mağduriyetlerini canlı, renkli ve dokunaklı bir şekilde anlattı. Birçok kadın gibi, Marquis romantik hikayelere kayıtsız değildi, özellikle de açık bir deniz mavisi ile. Kocasıyla, deniz bakanı, de Castries ve Laperouse’nun suçuyla bir söz verdi, sonuçsuz kaldı. Özellikle 1 rütbesinin kaptanı olan suçluluğun kendisi, son savaşta kendini göstermiş ve sayısız operasyona katılmıştır. Daha sonra, Marquise de Castries'in konumu La Perouse'un yaşamında çok önemli bir rol oynadı - büyük ölçüde lehtarlığı sayesinde, coğrafi keşif başkanlığına atandı.
Amerikan savaşı
Yedi Yıl Savaşı'nı sona erdiren Paris Barış Antlaşması aslında bir başka ateşkes olduğu ortaya çıktı. İngiltere ile Fransa arasındaki çelişkiler, rekabetlerinin özü olmadı. Paris, sömürgeci mallarının çoğunun kaybı yüzünden depresyona girip öfkelenmişti. Londra'da, çok daha fazlasını alabileceklerine ikna oldular. Krallar ve hükümetler değişti, ancak çelişkileri değil.
Bir dahaki sefere iki monarşinin de Amerika’daki İngiliz kolonilerinin isyanı sırasında kılıçlarını geçti. Elbette, Fransızlar bunu, Bağımsızlık Bildirgesi'ne duydukları hayranlıkla değil, eski düşmanlarına yöneltme arzusundan çıkardılar. Bu, Jean-Francois Laperuz'un katıldığı ikinci savaştı.
Yedi Yıl Savaşları'nda olduğu gibi, ana mücadele Atlantik ve Hint Okyanusu'ndaki iletişim konusunda ortaya çıktı. 1778’te, Laperuz, diğer kıyı gemilerinin sökülmesinin İngiltere kıyılarına yakın bir baskın düzenlediği “Amazon” korvetinin emrini aldı. Yılın 1779 kampanyasında Batı Hint Adaları ve Kuzey Amerika kıyılarında savaşıyor. Yakında, girişimci ve cesur Laperuz, 50 silah fırkateyninin Astraea'nın komutanı oldu. 1781 yazında, Britanya konvoyuna yapılan başarılı saldırı için, zaten ünlü Latush-Trevil komutasındaki Fırkateyn "Hermione" ile birlikte, 1 rütbesinin kaptanlığına yükseldi.
1782 yazında, La Perouse'a, kıyılarındaki İngiliz kalelerini yok etmek için Hudson Körfezi'ne bir sefer başlatması emredildi. Bu görevi başarıyla gerçekleştirdi - Galler Prensi ve Fort York'un kaleleri yakalandı ve yok edildi.
Aynı zamanda, La Perouse öylesine nazikti ki, yiyecek kaynaklarının bir kısmını fethedilen İngilizlere bıraktı. оружия. Ona göre, böyle vahşi topraklarda "medeni muhalifler" birbirlerine yardım etmeli. Böylesi bir asalet daha sonra İngilizler tarafından övgülere şiddetle tercih edildi. Avrupa'da, düşmanın kafasında bir peruk varken, bir tüy demeti değil, savaş yöntemlerinin ve savaş araçlarındaki farkı açıkça anladılar. Gemilerde salınan salgın nedeniyle, keşif kesintiye uğramak zorunda kaldı.
1783'un başlangıcında Paris Barış Antlaşması'nın imzalanmasından sonra, Laperuz, sevdiği kadınıyla ölçülen aile hayatının tadını çıkarmak için evlendi ve emekli oldu. Ancak, ortaya çıktığı gibi, onun tahsis ettiği süre kısaydı.
Sefer Hazırlığı
Majesteleri Kral Louis XVI, sevgi dolu büyükbabasının aksine, aydınlanmaya yabancı ve bilgiye susamış değildi. Haritalar ve atlaslar üzerinde uzun süre oturacak, seyahatler ve deniz keşifleriyle ilgili literatürü okuyacaktır. Kral içtenlikle ülkesini daha iyi ve zengin hale getirmek istedi, ancak her zamanki gibi ne yapacağını bilmiyordu. Louis, kendisine emanet edilen krallığın refahını arttırmanın yollarından biri olan Louis, deniz ticaretinde gördü. Adadaki komşular iyi yaptı ve Fransa daha da kötü değildi.
Ayrıca, Avrupa’nın James Cook’un hak ettiği şeref gururunu da sarstı. Başlangıçta, Pasifik Okyanusu'na yapılan araştırma seferi projesi en üst düzeyde ele alındı ve Louis dışında, yalnızca Castime Denizcilik Bakanı ve tüm liman ve cephanelerin başı Coğrafya'da bir devlet otoritesi olan Count de Fleuriat'a ayrıldı.
Bu kadar sorumlu bir işletmeden kim sorumlu tutulmalıdır? Fransa'nın yetenekli ve yetenekli denizcilerden oluşan bir galaksisi vardı. Bunlar arasında, sadece denizcilik konularında iyi bilgi sahibi olmakla kalmayıp, aynı zamanda askeri, diplomatik ve ticari yeteneklere sahip bir subay bulmak gerekliydi. Jean-François de La Perouse’un adaylığını, yetenekli ve inatçı bir subayın güzel bir Creole’la evliliğiyle ilgili hatıralarında hala taze ve meraklı bir hikayesi bulunan De Castries. Bakan, böylesine ısrarcı bir kişinin başarısız olamayacağına ikna edildi ve emekli olan ve mülkündeki günlük hayatını boşa harcayan Laperuz, acilen Paris'e çağrıldı.
Başlangıçta, La Perouse'u sürece dahil etmesi beklenen de Castries'le bir seyirci tarafından beklendi. Öncelikle, yaklaşmakta olan seferin amaç ve hedefleri hakkında geniş bir bildiriyle tanıştı. James Cook, bu metinde sık sık bahsetti ve başarılarına ve keşiflerine referanslar yapıldı - kral ve bakanları, o zamanlar eşit olmayan bu adamın faaliyetlerinden çok etkilendiler. Bu arada, Admiral d'Antrcasto’nun adaylığı lider pozisyonu için kabul edildi, ancak La Perouse lehine reddedildi.
Genişliğine rağmen, mutabakat açık bir ifadeyle oldukça doğru bir belgeydi. Sefer Atlantik’i geçip Cape Horn’u dolaşıp Pasifik Okyanusu’na gitmekti. Sularında, Paskalya Adası, Tahiti ve Yeni Kaledonya gibi birçok ada ve takımadaları ziyaret etmek gerekiyordu. Sonra, La Perouse, Avustralya’nın batı kıyılarını veya daha sonraları New Holland’ı araştıracaktı. Ayrıca, Yeni Zelanda, Filipinler, Moluccas Adaları ve daha pek çok coğrafi nokta da gezilebilecek yerler listesinde belirtildi. Araştırma programının tamamı üç yıl için tasarlandı - hesaplamalara göre, gemiler 1789 yaz veya sonbaharın başında Fransa'ya dönecekti.
Fransız Gabara örneği (Gerard Delacroix kitabından Le Gros Ventre haber'in (Büyük göbek) model rekonstrüksiyonu)
Amaç ve hedefler belirlendiğinde, bu gibi durumlarda kaçınılmaz olan özenli ve rutin organizasyonel çalışmalar başlamıştır. Her şeyden önce gemilere karar verdik. Uzun bir yolculuk için askeri fırkateynlerin alınmasına değil, daha geniş ve dayanıklı ticari gemilerin alınmasına karar verildi. "Porter" ve "Devekuşu" olarak adlandırılan iki adet üç direkli 500 tonlu gabardı. Gabars, daha uyumlu “Boussol” (“Compass”) ve “Astrolabe” olarak yeniden adlandırıldı ve Brest'te üç yıllık bir sefer için yeniden teçhizata başladılar. Kolordu düzgün prokopacheny ve güçlendirildi. Belgelerde daha sonra bu gemiler askeri olmasa da, firkateynlere atfedildi.
Lider ile mesele çözüldü, ancak bu durumda takımın kendisi için bir eşleşme olması gerekiyordu. İkinci geminin komutanı belirlendi: 1 rütbesi Paul Antoine Fleurio de Langl, deneyimli bir denizci olan kırk yaşındaydı. Onunla birlikte, Laperuz, geçtiğimiz savaş sırasında Hudson Boğazı'na yapılan bir baskında yer aldı. Baskın sırasında, de Langl bu yerin oldukça ayrıntılı bir haritasını derledi.
Geziye çeşitli uzmanlık alanlarından oluşan bir grup bilim adamı davet edildi. Örneğin, ilk Fransız kadın astronomun yeğeni ve matematikçi Nicole-Rein Lepot olan fizikçi Joseph Lepot. 1779’te Kergelen’in navigasyonunda çoktan yer aldı ve şimdi Dünyaya geri döndü. Fiziğe ek olarak, keşif, 18. yüzyılın ikinci yarısının en büyük Fransız bilim insanlarından biri olan Count de Buffon tarafından La Perouse'a önerilen Bernese'nin coğrafyacısı olan doğa uzmanı Duffren'in astronomu Monge'i de içeriyordu. Bahçıvanın kralı dışında hiçbirinin yardım için gönderilmediği bir bitki örtüsünün açıklamasını derleyen bir inek vardı. Tabii ki, eskizler için sanatçılar vardı.
Seferin baş mühendisi La Perouse, Hudson seferiyle ilgili çalışma arkadaşlarından birisini daha aldı - Kaptan de Maneron. James Cook'un gemilerdeki yolculuklarında kullandığı seyir araçlarını getiren bu subaydı - İngiliz bir arkadaşı olan La Perouse tarafından ödünç alındı. “Bu eşyaları dini bir ibadet duygusuyla kabul ettim” diyor Laperuz, günlüğüne yazdı.
Geziye toplamda 225 kişi katılacaktı. Bu girişime katılan adaylardan birinin, Paris askeri askeri Korsikalı Napoleone Buonaparte'nin 16 yaşındaki kadrosu olması merak uyandırıcıydı;
1 Temmuz 1785 La Perouse, çok sayıda talimatla yüklendi ve 4'in bu ay geldiği yer olan Brest'e gitti. Her iki gemi de yoğun bir şekilde yerleştirildi ve uzun bir yolculuk için gerekli her şeyi yükledi. Laperuz hemen kargo çeşitlerinde ayarlamalar yaptı. Hükümlerin bir kısmının kıyıda bırakılmasını emretti ve buna karşılık, yerlilerle ticaret yapmak ve yerlilerle takas yapmak için daha çeşitli ürünler aldı - yoğun ticaret nedeniyle yerel halktan yeterli miktarda taze hüküm alabiliyordu. Gemiye iki bin balta, yedi yüz çekiç ve demir çubuk, yedi bin bıçak, elli bin iğne ve çok sayıda pim yüklendi. Tüm bunlara ek olarak, yerlilere yönelik ürün ve hediyelik ürün çeşitlerinde çok miktarda ayna, tarak, kumaş, balık kancası vb. Vardı.
Louis XVI'dan alınan talimatlar, yalnızca yerlilerin insancıl muamelesini talep ediyordu. Bussoli'nin elinde, sığ su kıyılarında yelken açmaya devam eden 20-ton eğimi ve sivri bir yay ve kıç bulunan iki Biscay longline vardı. Fırtınaya iyi dayanıyorlardı.
Temmuz 11 ağır "Bussol" yüklü ve "Astrolabe" baskınına uğradı. Fransız coğrafi seferi başlamadan önce çok az zaman kalmıştı. Comte de Laperuz iyi hava için bekledi.
Devam edecek ...
Abone olun ve en son haberler ve günün en önemli olaylarından haberdar olun.