25 Eylül 2010 Cumartesi
October Swimmer İtalya'da: Intermission/Sonia'nın Hikayesi
Onu ilk gördüğümde, Varşova'daki ikinci günümdü. Önce bizi staj yapacağımız hastaneye götürüp oradaki doktorlarla tanıştırmışlar, sonra da interneti kullanabileceğimiz kütüphane'yi göstermişlerdi. İşte o kütüphane'nin girişindeki taş merdivenlerde otururken tanıştık. Ona okuduğum şehirle, doğduğum şehir arasının, otobüs yolculuğuyla 22 saat olduğunu anlatırken ilgiyle dinliyordu.
**
Üçüncü günümüzde sabah ameliyata girmiştim. İlk vaka boyundan alınan lenf nodu biyopsisiydi, ilk ameliyata girişimdi ve yalan söylemeyeceğim, kötü oldum, oturmak zorunda kaldım(diyor 6 yıl sonra cerrah olan adam) Öğleden önce işim bitmişti, ya da ilk gün diye gönderdiler. Yemeğe daha bir saat vardı. Hastane lobisine indim, Dekalog 9'da da görülen Banacha hastanesinin koridorunda karşılaştık. Yemeğe kadar hastane çevresinde yürümeye karar verdik. Yolda bir pazara rastladık, biraz yaban çileği alıp paylaştık. Daha sonra bana, bu anın onun için çok özel olduğunu söyleyecekti.
**
Stajın 15. gününde grupça grill-karaoke bar karışımı bir yere götürüldük. İkimiz de sıkılmıştık, oradan kaçmak, şehrin nisbeten eski kısmına gitmek, bir şeyler içmek istiyorduk. Ya da o bunu istiyordu, ben de onu istiyordum. Üzerimde 8 yıldır giymeye devam ettiğim kahverengi kadife ceketim vardı, üşüdüğünde onu omuzlarının üzerine koymamdan çok hoşnut olurdu ve sevgili okur, Varşova'da Ağustos geceleri soğuk olurdu
**
O gece onu ilk kez öptüm. Sonra da nedense, sonsuza kadar onunla olmak istediğimi söyledim. Ondan 3 yaş küçük, bu 19 yaşındaki adamın heyecanını anlamamıştı. Aslında ben de kendi heyecanımı anlayamıyordum. Sadece her şey çok "olması gerektiği gibi"ydi. Şehir, gece... İki farklı dil konuşan, iki farklı insanın üçüncü bir dilde aşk yaşamaya çalışması. Bunlar romantik şeylerdi ve ben o zaman şimdi olduğumdan daha fazla romantiktim.
Stajın bitmesine yakın son kez Varşova'yı "görmeye" çıktık. İki tane fotoğrafını çektim. bir kaç gün önce 1978 yapımı bir practica almıştım ve bunlar SLR makineyle çektiğim ilk fotoğraflardı. Bir daha öyle fotoğraflar çekemedim. Artık fotoğraf çekmiyorum zaten.
**
Onu en son 1 Eylül 2004'te, beni uğurlamaya geldiği varşova havaalanında, yaşlı gözlerle bana bakarken gördüm. İlerleyen aylarda komik bir şekilde iki farklı ülkeden bir uzun mesafe ilişkisi yürütmeye çalıştık. Planlar yaptık. Ben İtalyanca öğrenip, onu ziyaret edecektim. Bir şekilde tekrar kavuşacaktık. Önce ilişkimizi bitirdik. Ben yine de İtalyanca öğrenip ertesi yaz İtalya'ya gittim ama Roma-Padova arasında bir şehirde buluşmak ikimize de zor geldi, görüşemedik. Sanırım ikimiz de görüşmeyi istemiyorduk veya buna hazır değildik. Dediğim gibi onu en son 6 yıl önce görmüştüm, taa ki bir kaç gün öncesine kadar...