Raulin adlı bir araştırmacı 1869 yılında çinkonun Aspergillus niger adlı bir mantar ajanı için esansiyel olarak çok gerekli bir yapı olduğunu keşfetti. Bu gözlemden sonra çinkonun 300’ den fazla metalloenzim ve 2000’ den fazla transkripsiyon faktörü için bir kofaktör olduğu keşfedildi. Çinko hayati olarak çinko/bakır içeren süperoksit dismutaz enzimi için prostetik grup şeklinde hücresel redüksiyon/oksidasyonu etkiler. Bu metal histon deasetilaz reaksiyonlarına gen transkripsiyonu üzerinden katılmaktadır. Üstelik çinko insanı da içeren değişik organizmalarda normal gelişim ve fizyoloji üzerinde önemli rolü bulunmaktadır. Çinko tüm dokularda bulunur. Deri vücut toplam çinko içeriğinin %6’ sını kapsarken, kas ve kemik çinko içeriği ise ikinci en büyük çinko kaynağıdır. Çinko distal duodenumdan ve proksimal jejunumdan emilir. Barsaktan emilimi fitat ve diğer moleküller tarafından baskılanabilir. Çinko birincil olarak barsak ve daha az olarak idrarla vücuttan atılır. Üç binden fazla yıldır çinko tuzları, çinko oksit veya kalamin şeklinde topikal olarak yara iyileşmesinde kullanılmaktadır. Son 50 yıldır çinkonun değişik deri hastalıklarında kullanılabileceği üzerinde yoğun çalışmalar yapılmıştır. Özellikle akne, aft, Behçet hastalığı, deri infeksiyonları, deri kanserleri, saç dökülmesi gibi dermatolojik hastalıklarda yoğun bir şekilde kullanılmaktadır.