BİR FOTOĞRAFIN ÖYKÜSÜ
MAO’NUN SON FOTOĞRAFI
1976 yılı, Komünist Çin için mutlu bir yıl değildi. Ocak ayında, Kültür Devrimi’nin en büyük aşırılarını geri çeviren gösteri sahibi Zhou Enlai’nin ölümüyle başladı. Birkaç ay sonra, Temmuz ayındaki şiddetli bir deprem, hükümet tahminlerine göre (gerçek rakam muhtemelen çok daha yüksekti) sanayi şehri Tangshan’ı vurarak 250.000 kişiyi öldürdü.
Yıl, Ejder Yılıydı — Çin astrolojisine göre boşalan bir an — Yasak Şehrin duvarlarının ardındaki Lou Gehrig hastalığına yenik düşen yaşlı adamın bir yana, kimsenin aklında olamayacaktı. Başkan Mao 81 yaşındaydı ve 1943'ten beri Çin Komünist Partisinin lideri; Şimdi de rahatsızlıktan dolayı not defterlerinde şifreli taramaları yoluyla iletişim kuruyordu. (Onları çözebilen tek kişi hemşire idi).
Mao son buluşmasını 27 Mayıs 1976'da Çin’i ziyaret eden Pakistan Başbakanı Zulfikar Ali Butto ile yaptı. Butto, Mao’nun büyük bir hayranıydı ve Çin Komünizmini kendi İslami Sosyalizmi ve Mao’nun Küçük Kırmızı Kitapları’yla “Butto Konuşmaları” gibi benzer bir kırmızı kitapla taklit etti. Bu son fotoğraf Mao’nun, 50 kg’lık Uranyumun Pakistan’a taşınmasına izin verdiği tolantı — Pakistan’ın 1980'lerde ilk nükleer silahlarını geliştirmesine izin veren bir eylem.
Toplantıdaki fotoğraflar Başkan Mao’nun son fotoğraflarıydı — Mao bu fotoğraftan sonra halka açık toplantıları sonlandırdı. Eylül ayında da öldü.