Ünlü aktör Anthony Hopkins’in resim merakı Drake’in hit şarkısında dans edip tiktok’a yüklediğinde ortaya çıktı. Aktör videoda bir tablo önünde dans ediyordu. Arkasında, parlak renklerden oluşan yarı soyut bir arka plana karşı bir yüzün ana hatlarını gösteren büyük bir resim vardı. Eser Hopkins’e aitti.
ARTnews , Hopkins’in sanatsal geçmişi ve karantinada nasıl yaşadığı hakkında daha fazla bilgi edinmek için Malibu, Kaliforniya’daki evinde ona telefonla ulaştı.
Sanat yapmakla ilgili ilk deneyiminiz neydi?
Anthony Hopkins: Çizmeye ve piyano çalmaya yaklaşık beş yaşındayken başladım. Sanırım yaratıcı ve sanatsal bir çizgim vardı. Okulda pek iyi değildim. Çok resim çizdim ve annem beni cesaretlendirdi, tıpkı diğer anneler gibi, çünkü başka pek bir şey bilmiyordum. Ve benden çok daha büyük olan genç bir kız vardı, 17-18 yaşlarındaydı ve ebeveynlerimin bir komşusunun kızıydı. Adı Bernice Evans’dı. Londra’ya gitmişti ve sanat eğitimi almıştı. Kartaj kağıdına kurşun kalem ve tebeşirle bir çizim yaptı. Yaklaşık altı yaşındaydım ve savaş bittikten hemen sonraydı, 1947 veya 48 civarı. Beni Port Talbot’taki postanenin üstündeki bir stüdyoya davet etti ve beni resimle tanıştırdı.
Hiç sanatçı olmayı düşündün mü?
Okuldayken, 15 yaşımdayken resim yapmaya başladım ve birisi “Sen ticari bir sanatçı ya da karikatürist olmalısın” dedi. Bunu yapmayı düşündüm ama çok fazla beceri gerektiğini düşündüm ve iyi bir öğrenci değilim. Yakında yıllar geçti ve ben vazgeçtim.
Resme nasıl geri döndün?
Yıllar önce, eşim Stella, boş sayfalardaki çizimlerle dolu evde bazı eski çizimlerimi buldu. Sharpie’ler gibi, çok renkli mürekkepli kalemlerle yapılmış çizimler. Manzaraları ve yüzleri boyardım. Gerçekten tuhaf çizimler. 2003’te evlenmemizden hemen önce bana “Resim yapmaya başlamalısın” dedi ama ben “Hayır, hayır” dedim. Ama düğün davetlileri için yaklaşık 75 resim yapmamı istedi. Ben de “Deli misin?” Dedim. Ama “Sadece yap” dedi. Ben de bu manzaraları boyadım ve onları parti misafirlerine verdik. Yine böyle başladım.
Tekrar başladığından beri hiç sanat dersi aldınız mı?
Hayır, ben bir çeşit her şey için bedava bir haydutum sanırım. Jurassic Park’ı yapan bir arkadaşım Stan WinstonSteven harika bir sanatçıydı. (Maalesef yaklaşık 10 yıl önce erken öldü.) Bir gün Malibu’da mangal yapmaya geldi ve tuvaleti aramak için stüdyoya girdi ve duvarda resimlerim vardı. “Bunları kim yaptı?” Dedi. Kendini küçümseyen bir yüz çektim ve “Evet, yaptım” dedim. Bana o yüzü neden çektiğimi sordu ve ben de eğitimim olmadığını söyledim. Ve elini benimkine koydu ve “Yapma. Herhangi bir eğitim yapmayın. Hiçbir ders almayın çünkü onu öldüreceksiniz. Sen bir sanatçısın. Sen bir ressamsın ”ve ekledi,” Böyle resim yapamam çünkü ben bir akademisyenim. ” Beni sadece resim yapmaya teşvik etti. Benim yaptığım bu ve sahip olduğum bir özgürlük. Her şeye böyle davranıyorum – müzik ve oyunculuk. Teknikler var ve bir oyuncu olarak yılların deneyimine sahibim. ama çoğunlukla doğaçlama. Ben yaratıcıyım, bu bir şey ama disiplin gerektiriyor.
Karantina altında rutinin nasıldı?
Sabah kalkıyordum. Çalışıyordum ve sonra bir şeyler yapıyordum. İngiliz dedektif dizilerini izlemeye meyilliyim ve sonra “Biraz iş yapma zamanı” diyordum. Bu yüzden bütün gün okudum ya da piyano çaldım ya da resim yaptım. Üç senaryo yazıyorum. Sanırım çok yüklü bir beynim var. İnşa edilme şeklim bu, takdir edebileceğim hiçbir şey yok. Çok şanslıyım çünkü boyayacak yerim var.
Resme yaklaşımınız ne kadar doğaçlama?
Özgürce boyarım. Yazar Henry Miller, Beğendiğiniz Şekilde Boya ve Mutlu Öl adlı bir kitap yazdı . Henry Miller eskiden sadece resim yapardı ve onu analiz etmezdi ya da endişelenmezdi. İşte bu yaptığım şey. TikTok videosunda gördüğünüz resim yakın zamanda tamamladığım bir resimdi. Her şeyi berbat ettim ve düşündüm, bunu neden yaptım? Ama yine de hiçbir şey atmam, bu yüzden üzerinden geçtim ve tüm yüz yapısını yeniden düzenledim. Parlak, parlak renkleri seviyorum. Sevdiğim kısım bu. Bu yüzleri boyuyorum. Oskar Kokoschka ve Francis Picabia gibi insanlardan etkileniyorum.
Boyamak uzun zamanımı alıyor ama zahmetli değil. Doğaçlama yapıyorum ve sonra bırakıyorum. Birkaç hafta sonra geri dönüp tamamlayabilirim. Ve sonra, Tamam, yeter diye düşüneceğim ve yeni bir şeye başlayacağım. Ben hiperaktifim. Bazen aynı anda üç resme başlıyorum. Resimlerin tarzını değiştirmeye çalışıyorum ama hiçbir tarzı yok. Yağlar, akrilikler ve mürekkeple deneyler yapıyorum ve hepsini karıştırıyorum. Resim yapmak gerçekten zevk aldığım bir şey, tıpkı piyano çalmak gibi. Onunla çok eğleniyorum. Ben sadece zevk almak için resim yapıyorum.
Sevdiğin başka sanatçılar var mı?
LS Lowry ve Lucien Freud’u seviyorum. Ve Francis Bacon, çarpık figürleriyle, tüm zamanların favorilerimden biridir. Ve şimdiye kadar karşılaştığım en ilgi çekici sanatçılardan biri Maxfield Parrish’ti ve kendisini ticari bir sanatçı olarak tanımladı. Renk seçimi ruhani idi. Yıllar ve yıllar önce, bir keresinde eserinin bu kitabını buldum ve renkler sayfadan fırladı. Başka kimleri severim? Turner, Picasso, Degas, Monet. Size şaşırtıcı bir şey söyleyeceğim. Paris’e gidip Orsay Müzesi’ne gittiğimde ve sonra Van Gogh odasına gittim – hiperbolik ifadelerde bulunacak biri değilim, ama o odaya girdiğimde yüzüm tekme gibiydi. O adamın hayatının canlı renkleri.
Karantinada resim yapmaya başlamayı düşünebilecek insanlara herhangi bir tavsiyeniz var mı?
İnsanlara yaratıcı olmanız gerektiğini söylemek çok zor. Bunu söylemek benim için çok iyi ama insanlar, yapma fırsatlarının olmadığı zorlu koşullarda. Ama İngiltere’de yaşayan genç bir kız olan yeğenim bana metinler yazmaya başladı ve ben de cevap yazdım. Muzlu ekmek pişirmeyi öğrendiğini söyledi, ama bu sinir bozucuydu. Boyar mı çizer mi diye sordum ve resim dersleri aldığını söyledi. Yapabildiği ve yapabildiği ya da başarabildiği her şeyi boyamasını söyledim. Ve sadece bunun için gidin. Onu analiz etme ya da iyi ya da kötü olduğunu düşünme, dedim ona. Aynı şey yazmak veya başka herhangi bir şey için de geçerlidir. Birisi bir kitap, oyun, senaryo veya yemek kitabı yazmak istiyorsa – önemli değil – yapın ve endişelenmeyin. Resimle bulduğum şey, doğaçlamanın beyni ve analizi ortadan kaldırdığıdır. “Kötü resim yap” yazan ünlü bir mektup var. Bunu kötü yapmak sizi aniden özgürleştirir. Düşünce engellerinden kurtulursunuz.
Kaynak: ArtNews