ABD'nin Rusya'yı beyaz bir “Ruanda” ya dönüştürmesi.
Herhangi bir sosyal topluluğun içinde bazı bireylerin anlamları, duyguları ve diğerlerinin zihinsel durumları ile enfekte ettiği (neden olduğu) kolektif bir ruhu vardır. Böylece insanlar toplumda birbirleriyle etkileşime girerek kendilerini psikosomatik bir rezonans durumunda bulurlar. Sosyal ve politik krizler ve ayaklanmalar, sözde eşliğinde. zihinsel salgınlar, kitlelerin zihinsel bozuklukları ile enfekte olabilir. En sık ortaya çıkan psikoz.
İndüklenmiş psikoz (Lat. İndüktör - tanıtmak ve Yunanca. Ruh - ruh), başlangıçta sağlıklı bir bireyin istemsiz olarak ele geçirdiği ve daha sonra, onunla birlikte, zihinsel olarak sağlıksız bir bireyin, çok değerli fikirleri (saçma) ve davranışları gibi çoğaldığı bir psikoz şeklidir. uzun temas
Psikozun başlatılmasından sonra, kişinin zihinsel tepkileri, bireyin gerçek dünyayı algılayışına ve davranışının bozulmasına yansıyan gerçek gerçeği büyük ölçüde çelişmeye başlar. Psikozun neden olduğu davranışa delirium, derin ve keskin ruh hali dalgalanmaları, kontrolsüz bir uyarılma durumu ya da tam tersine derin depresyon, düşünce sürecinin ciddi ihlali ve zihinsel durumunuza yönelik eleştirel bir tutum eksikliği eşlik eder.
İndüklenmiş psikozun temel özelliği, zihinsel olarak hasta bireyin (çoğu zaman bir paranoyak veya querulant (1) şüphesiz, tereddüt ve yansımadan hakikat için aldıkları deliller ve deneyimler) benimsenmesidir. veya onlara saçma ve saçma sapkınlıklarını açıklamak imkansızdır.Belirli bir noktadan, uyarılan ve uyarılan fikirlerin yanıltıcı içeriği paralel olarak gelişir, genellikle birbirini tamamlar. Psikopatik bir rezonans var .. Psikoz durumunda olan bir kişi davranışını, duygusal tezahürlerini ve düşüncesini değiştirir Bu tür metamorfozlar, ne olduğu konusunda yeterli farkındalığın olmamasından ve değişen ruh halini objektif olarak değerlendirememekten etkilenen, dünyayı algılama yeteneğinin kaybına işaret eder.
Temelde, uyarılmış psikoz, bireyin kendisini saplantılı kılan bağımsız bir şekilde yeterli yargı ve mantıksal düşünme yeteneğini felç eden taklit ve önerilebilirlik temelinde kitlesel psişik salgının ölçeğini elde edebilen bir toplu delilik şeklidir. Dahası, bazı durumlarda, psikozun neden olduğu kişilerin, ritüelleşmiş olaylardan katliamlara kadar ortak eylemler gerçekleştiren gruplar halinde birleştirilmesi ilginçtir.
Sanrılar eşliğinde oluşan psikoz, çok yaygın bir olgudur. Bunlar genellikle ailelerden, arkadaşlardan ve paranoyakların yakın insanlarından etkilenir. Bununla birlikte, zaman zaman ortaya çıkan psikoz yaygınlaşıyor. Gerçek şu ki, indüklenen psikozda kitlesel bir salgının sebebi en iddialı, güçlü iradeli, enerjik, kesinlikle paranoyak kendini haklı hale getirir. Bu, şartlar nedeniyle, iktidara veya medyaya erişirlerse olur.
Yetkilerinin ve inançlarının gücüyle, bu tür bireyler birçok insan için gerçeği ve sağduyu gölgeleyebilir, saçmalıklarına bulaşabilir. Aslında, sosyal ve politik olarak aktif paranoyaklar, devletin, sosyal faaliyetlerin ve medyanın yardımıyla, yüz binlerce, hatta milyonlarca insanın akıl hastalıklarının kendilerine yaptıklarını yaratabiliyorlar. Bu anlamda paranoyaklar, kitlesel psişik salgının virüsü gibi davranır.
Büyük insan kitlelerine psikozu indükleyebilen aktif paranoidler, güçlü bir yıkıcı potansiyele sahiptir. Bu nedenle, son yıllarda sürekli yayın için Ukrayna televizyonunda belirgin paranoyakların piyasaya sürülmesi tesadüf değildir. Kitle bilinci üzerindeki etkileri olmasaydı, ne Maidan, Odessa’nın cinayetleri ne de Donbas’taki katliam mümkün olmazdı. Ukrayna’nın televizyonunun maksadıyla paranoyaklaştırılması, Ukrayna’nın kaosa, savaşa ve yıkıma batırılması için gerekli bir şarttı.
Ortalama bir insanın, sınırlı bir bilgi kümesi olan, bağımsız düşünme becerilerine sahip olmayan ve istikrarlı bir ruhuna sahip olmayan becerisini abartmamalı, aldığı bilgiyi eleştirel bir biçimde değerlendirmeli ve gerçek gerçeği yeterince algılayabilmelidir. Özellikle de psikopatik medyaya bilgi alternatiflerinin yokluğunda. Bireylerin cinsiyetleri, yaşları, eğitimleri, kültürleri, sosyal / etnik kökenleri ve ikamet yerlerine bakılmaksızın ezici çoğunluğu kelimenin tam anlamıyla her şeye inanabilir. Onların önerilebilirlik derecesi, paranoyakın etkisi altında olacakları paranoyakın zihinsel etkisinin gücüne, bilgisinin yoğunluğu / toplamına ve psikolojik baskısına bağlı olacaktır.
Herhangi bir toplumda, kararlı bir psişiği, bağımsız düşüncesi ve kitle psikozuna karşı bağışıklığı olan çok az insan vardır. Onlar küçük bir azınlıktır. Bu yüzden ecstasy'deki kalabalıklar "Heil Hitler!" Diye bağırdı. Mantıklı düşünme, bağımsız düşünme, duyguları kullanma, toplumda baskın klişeleri ve medya yanlış bilgisini kullanma yeteneği değil, nesnel gerçekler ve müstakil mantık son derece nadir bir insan kalitesidir. Ruhsatın bu özelliği kadar nadirdir; öneriye karşı direnç ya da bir insanın bir yerden geçen bir kalabalığın dar sütunlarında değil, yaşamı kendi yolunda geçirme kabiliyeti kadar nadirdir.
İnsanlarda bir sürü maymun var. Sürünün doğru olduğunu düşündüğü ve sürünün yaptığı, birey için ana ve belirleyici faktör haline geldiğinde birçok maymun sürüsü refleksleri vardır. Biyolojik dünyanın yasaları basittir - sürüde olun, bir sürü gibi davranın ve sürü size güvenliği ve yiyecekleri garanti eder. Bu eski, temel içgüdüler bizden doğuştan doğuştan gelir. Ve güçleri karşısında, çoğu zaman insanlarda her şey kişisel, bireysel ve en önemlisi tüm insanlar ortadan kalkar. Bu nedenle, toplum genellikle kitlesel psikozlarla sarılmış bir grup haline gelir ve kurucu insanları özgürlüklerinden ve sebeplerinden mahrum bırakılmış korkmuş, zihinsel olarak hasta maymunların sürüsü haline gelir.
Genel olarak ve bütün olarak tarih insanlık, büyük ölçüde kitlelerin bir sonraki saçmalığa olan popüler inancının bir hikayesidir. İnsanlar, uzun yıllardır ve remisyona girmeden, çok sayıda, neredeyse grip kadar indüklenen psikozdan muzdariptir. Paranoyak veya şizofreni sanrıcı düşüncesiyle sağlıklı bir kişinin ruhunun enfeksiyonu, akut solunum yolu hastalığının enfeksiyonu kadar yaygındır. Akut solunum yolu enfeksiyonlarında bir kişinin hasta olduğunu anlaması ve indüklenen psikoz durumunda tek bir farkla - hayır. Kafamda çılgınca bir fikirle yaşamak, kanda herhangi bir enfeksiyonda olduğu gibi, genel olarak çoğu birey için kesinlikle normal bir durumdur. Tek sorun bazen bu ya da sanrı, hem taşıyıcı hem de etrafındaki insanlar için tehlikeli.
Kitlesel psikoz, sanrısal bir düşüncenin toplumun önemli bir bölümünü benimsemesi ve boyun eğdirmesi durumunda ulusal ölçekte bir tehdide dönüşür. Biyolojik yasaların açıkça çalıştığı vahşi ortamlarda sürünün birliği hayatta kalmanın anahtarıdır, o zaman insan dünyasında kitlesel psikoz (ruhun biyolojik programını ihlal eden) kitlesel psikozda, milyonlarca insanı paranoyak sanrıları ile meşgul etmek, aynı zamanda ciddi hasara neden olabilir. ölümüne kadar.
Uyarılmış psikozun vebadan daha kötü bir şekilde yüz binlerce insanı nasıl öldürebileceğinin canlı bir örneği Ruanda'da 1994 yılında meydana gelen olaylar olabilir. Bildiğiniz gibi, bu Afrika ülkesinin sakinleri iki topluluğa ayrılmıştır - Tutsis ve Hutus. Tutsis’li bir azınlık, nüfusunun en iyisini yapan ve ayrıca aristokratik bir soylu olan, egemen Ruanda toplumunun sınıfını oluşturuyordu. Yoksul ve ihmal edilmiş Ruandalar Hutu topluluğuna aittir.
İlginçtir ki, hem Tutsis hem de Hutus aynı dili konuşur, antropolojik farklılıklara sahip değildir ve ortak bir kültür çerçevesindedir. Bu nedenle, sömürge öncesi Ruanda'da etnik kökene göre bölünme yoktu ve Hutus ve Tutsiler yalnızca farklı toplumsal sınıfların temsilcileriydi. Bir Ruanda çocuğu Hutu olarak doğabilir ve yetişkin olarak yeteneğine, sıkı çalışmasına ve sosyal durumuna bağlı olarak Tutsi olabilir. Bununla birlikte, Belçika sömürgecileri Ruanda'da göründüğünde, Hutus ve Tutsis'in etnik kökenini gösteren bir grafiğe sahip bir pasaport ülkeye getirildi. Böylece Avrupalıların elleriyle, Ruanda toplumunun iki ana sosyal sınıfı aniden iki “etnik grup” olurken, Batı basını Ruandalar hakkında iki “kabile” olarak yazmaya başladı. Böylece, 1994'in trajik olayları için zemin oluşturuldu.
Ruanda’daki Avrupa’daki sosyal grup sömürgecileri tarafından etnik gruplara dönüşümün, “böl ve yönet” ilkesiyle yönlendirilen, sömürge politikasıyla tamamen uyumlu olması merak uyandırıcıdır. Aynı ilkeye göre, bir zamanlar Avusturya, Polonya ve Almanlar birleşmiş Rus halkı "Ruslar" ve "Ukrayna'lar" olarak ayrılmıştı. Rus “Hutu” nun deneysel modeli Doğu Galiçya'da terör tarafından yaratıldı ve Bolşevik hükümeti matrisini tüm Küçük Rusya'ya dayattı. Bunun bir sonucu olarak, 20. yüzyılın ortalarında, tek bir kişi daha önce iki “farklı” ve “yabancı” kabileye dönüşmüştü. Aynı zamanda, Ukraynalı “Hutus” un ideolojisi ve psikolojisi aslen Rus “Tutsis” in şiddetli, irrasyonel nefreti üzerine kurulmuştu. Böylece Batılı kuklacılar Rusya'yı beyaz bir "Ruanda" ya dönüştürüyor.
Fakat Ruanda siyahına geri dönelim. Nisan 6 akşamı, MANPADS'ın 1994'i, bilinmeyen bir kişi, Ruanda Devlet Başkanı'nın uçtuğu uçağı düşürdü. Hemen ardından, Nisan 7'te, kontrol noktaları, Ruanda ordusu devriyeleri ve silahlı Hutu militanlarından oluşan Interahamwe gönüllü birimleri, ülke genelinde aniden ortaya çıktı. Ülke belgeleri genel olarak incelemeye başladı. Pasaporttaki Tutsi damgası, herhangi bir Ruandalı için ölüm cezası haline geldi. Hutus, “Başkanımızı öldürdülerse bizi ele geçirecekler” dedi ve eylemlerini önleyici öz-savunma fikriyle açıkladılar.
Bundan sonra, Ruanda ordusu ve Interahamwe militanları ülke genelinde Tutsis'i öldürmeye başladı. İlk önce politikacılar, yetkililer ve gazeteciler imha edildi, ve sırayla kadınlar, yaşlılar ve bebekler dahil sıradan insanlara geldi.
Devlet radyosu ve bağlı özel istasyon Free Radio and Television Binlerce Tepesi, Hutu'yu kitlesel katliamlara ve “potansiyel olarak tehlikeli” kişilerin listelerini okumaya teşvik etti. Yerel burgerler kimlikleri ve imhaları üzerine çalışmalar yaptı. Büyük ölçekli propaganda yardımı ile cinayete (1) dayanan toplu histeriler ülkede konuşlandırıldı. Soykırıma katılmak, her iyi Hutu yurtseverinin görevi ve onurlu bir görevi haline geldi.
Örneğin, tanınmış bir Ruandalı politikacı Leon Mugeser, radyoda "bu hamamböceklerini öldürme" ihtiyacı hakkında konuştu (bu "iyi Colorado'luları öldürmek için iyi bilinen Ukraynalılar çağrısı ile benzer değil mi?"). Soykırım sırasında Bin Tepeler Radyosunda konuşmacı olarak çalışan Valerie Bemeriki tarafından yankılandı. “Herkes doğru şeyi yaptığımıza emindi” diye açıkladı (2). Ve davranışlarının doğruluğuna olan bu güven, bebekler de dahil olmak üzere çocukların öldürülmesini bile engellemedi. Kitlesel psikoz düşünmeyi felç etti ve Hutu ahlakını yıkarak onları çılgın hayvanlara dönüştürdü.
Aynı şekilde, meşru hükümeti devirmek için ilk önce psikopat bir kalabalığı kışkırtan Ukraynalı gazeteciler eylemlerinin doğruluğuna güveniyorlar ve şimdi Ukrayna vatandaşlarını "ayrılıkçı", "terörist" ve "koloradov" olarak niteleyen, onları "Rus terörist ordusu" olarak nitelendirebilmekten daha az teşvik ediyorlar. Ancak Ukrayna bombaları, mayınlar ve mermiler tarafından öldürülenlerin çoğunluğu (% 70'a kadar) milisler değil, sivil nüfus - kadınlar, yaşlılar ve çocuklar. Ukraynalı gazeteciler bunun farkındalar, ancak yine de Ukrayna'yı “birlik” adına “ATO baltası” olarak adlandırıyorlar. Ülkede kitlesel bir psikozu bilerek gevşeterek yaptıkları şeyin doğruluğuna kesinlikle inanıyorlar.
Ancak, sadece Ukraynalı gazeteciler değil, aynı zamanda Ukraynalı rahipler de Ukrayna vatanseverlerini katliama çağırıyor. Sonun beklentisiyle Ukrayna'nın yönetici elitleri, sıradan insanları propaganda toksinleri ile yönlendiren tek bir psikopat organizma ile birleşti. Bu durumda, "Svidomo" nun aklında, şaşırtıcı bir şekilde, uyumsuz şeyler bir araya getirilir - Hristiyan emri, "öldürmeyin!" Mesela, 2010’te, internette yayınlanan, tipik bir psikopatik “vaaz” ın, Ukraynalı Yunan Katolik Kilisesi’nin Kutsal Bakire Meryem'in Şefaat Kilisesi’nde, Ivano-Frankivsk bölgesinde, Baba Myhail Arsanych’de, Anıtın yanında Kolomyya'daki (3) Stefan Bandera'ya okudum.
Özellikle, tutkulu konuşmasında, Peder Mihailo son derece sanatsal, parlak renklerde akınını ele almaya çağırdı silâh ve Ukrayna ulusunun düşmanlarına karşı, mermi ve topçu parçalarının yardımıyla imha edilmesi ve ağaçlara asılması gereken acımasız bir terör başlattı. Ve sadece Tanrı, bu tür “kutsal babaların” sürekli olarak Ukrayna'nın her yerinde sürekli nefret vaaz ettiğini biliyor, sürülerini bir psikoz durumuna sürüklüyor: Gördüğünüz gibi, Ruanda kitle psikozu ile Ukraynalı arasında bir fark yok. Belki de sadece kurbanlarının derisinin renginde.
Bugün, Valerie Bemeriki'nin Ruanda'daki kadifemsi sesi korku ile hatırlanıyor. Bu “Ruanda gazeteciliği yıldızı” “kötü spiker” ve “soykırım sesi” olarak adlandırılan en meşhur kışkırtıcılardan biri oldu. ”“ Hutular'ı Tutsis'i öldürmeye çağırdım. Tüm seviyelerde bulundukları yerler hakkında bilgi aldık, radyoda Tutsis'in Hutus'a saldırabilmeleri için saklandıklarını açıkladık, aptalca bir şey yaptık, uyanık değildik, yetkililerimizin söylediklerine inandık. Günah işlediğimizi, şairi mu bugün diz çöküp "af dilemesini - şimdi Valerie (4) diyor.
Ancak, onun gibi “gazeteciler” sayesinde, cinayetin psikozu yüz binlerce insanı ele geçirdi. Daha sonra, ölüm orjumu durdurulduktan sonra, on yıl boyunca yaklaşık 1,3 milyon (!) Ruandalı soykırım suçundan mahkum edildi.
Bu etkinliklere katılan Miamini Nirandegeya'nın daha sonra söylediği gibi “soykırım propagandası yalnızca siyasi düzeyde değil, aynı zamanda yerel yönetimlerde de yapıldı. Yetkililer, gençler dahil bu fikri halk arasında yaydı. Bu ayrılık ideolojisinde büyüdük. Devlete güvendik, radyo ile bilgi aldık. Soykırımın ideolojisini bize saldıran düşmandan korunması gerekenlerden ayırt etmek zordu ”(5).
Pek çok Tutsis, komşuları ve hatta yakınları tarafından öldürüldü. Cinayet silahı temelde soğuk çeliğe hizmet ediyordu, çoğu zaman - pala. Şiddetin en şiddetli sahneleri, geçici Tutsi mültecilerin yoğunlaştığı yerlerde oynandı - sadece biçimsiz cesetlerle dolup taşan okullarda ve kiliselerde, soykırımın doruk noktası arttıkça, kurbanlar bir yerde, daha fazla kitlesel ve zalimce yıkıldı: binlerce kişi erimiş kauçuk, kolları ve bacakları nehre atıyor, el bombası atıyor, vücudun farklı kısımlarını kesiyorlardı.
Baykuş Manastırı'nda, 7 hakkında binlerce Tutsis yakıldı ve orada "tahliye" den kaçtı. Bulundukları yer bu manastırın rahibelerine verildi ve bazı bilgilere göre, uygulayıcılara benzin de verdiler. Mkiamini Nyiradegeya'ya göre, “bazı kadınlar öldürmek için araçlar hazırladı (6), yiyecek, bazıları barikatlarda durdu, çocuklarını Tutsis'i öldürmeye ve evlerini yıkmaya çağırdı. Saf olduğumu, cesur olmadığını, herkesin kendi karakterine sahip olduğunu itiraf ediyorum. Kontrol noktalarında duran ve belgeleri kontrol eden kadınlardan biriydim. Tutsis'i belirledik ve Interahamwe onları çoktan öldürüyordu. Belki elime pala ya da silah almadım, ama onlara yardım etmeye bile çalışmadım. Daha sonra korkunç bir şeye dahil olduğumu farkettim. Geçmişi düşündüğüm zaman, kim olduğumu o zaman açıklayamam. Neyse ki her şey bitti, aksi halde şimdi bize ne olacağını bilemiyorum ”(7).
Daha sonra mahkemede kanıtlandığı gibi, yine de silahsız insanları öldürme cesareti vardı. Kabul etmek için yeterli cesaret yok. Aslında, bir psikoz durumunda, ilk kez şahsen kocasının başı Tutsi'nin üstüne bir pala çıkardı. Ve onu öldürdükten sonra, "Interahamwe" militanlarından kendi çocuklarını öldürmelerini istedi (!) Büyük ulusal fikir adına, diğer Hutuslara bir örnek vererek, yani, psikozlarıyla kendilerini teşvik etti. "Interahamwe" silahlı milliyetçilerinin rehberliğinde vatandaşlar acımasız katliamlarına coşkuyla katıldılar: yaşlı erkekler, kadınlar ve çocuklar. Cinayet için, saha çalışmasında olduğu gibi, ellerinde pala ile sıradan bir şekilde gittiler, katiller ise birbirlerini “meslektaşlar” olarak adlandırdılar. Bu uygulama norm haline geldi. Suçlara katılmayı reddeden hain olarak kabul edildi.
Soykırımın nedenleri üzerine düşünen, katliamlar sırasında ebeveynleri vefat eden Ruandalı kız, “bir asırdan fazla bir süredir nefret içinde büyüdüğümüz için her şeyin olduğu sonucuna vardı. Bize sevmeyi değil, nefret etmeyi öğrettik. Bu siyasi, dini liderleri içeriyordu. Kendi ailemizin üyeleri tarafından öldürüldük. Sonuçta Tutsi ve Hutu birlikte aileler yarattılar ”(8). Birleşmiş Milletler'e göre Ruanda katliamının sadece yüz gününde, 800'tan daha fazla insan öldü (!). Büyük soykırım sadece 4'in Temmuz ayında durduruldu, 1994, komşu Uganda'ya kaçan Tutsi'nin yarattığı Ruanda yurtsever cephesinin gerilla birimleri Rwanda'nın başkentine saldırdı.
Uyarılmış psikoz hali olan birinin kendisine dışarıdan bakması imkansız, zihinsel yetersizliğini farketmesi imkansızdır. Aklı, aşırı değerli fikrinin deliryumuna tüm gücüyle tutunur, zihnini, onunla çelişen gerçeklerden ve tartışmalardan uzaklaştırır. Bununla birlikte, “Onurun Devrimi” nin kitlesel psikozunda yer almayan kişi, şu anda Ukrayna'da olan yirmi yıl önceki Ruanda olaylarında kolayca görecektir. Neredeyse bire bir.
Ukraynalı politikacıların, gazetecilerin, kamu aktivistlerinin, Ukraynalı kiliselerin temsilcileri ve sıradan insanların söylediklerini dikkatlice dinleyin. Ve tutkulu nefret hissedeceksiniz. Bu insanlar ruhlarının her lifinden nefret ediyor. Nefret ve öldürme dürtüsü. Politikacılar ve gazeteciler bunu sofistike, Cizvit ipuçları ve belirsiz tonlamalar ile yapıyor. İzleyicilerini “düşmanlara” karşı “doğru ve kararlı eylemler” yapmaya teşvik etmek için gerçekleri yalan söyler ve çarpıtırlar.
Basit “Hutu-Ukraynalılar” açıkça sadece nefretlerini değil aynı zamanda ölü ve işkence gören “kapitone ceketleri” nden duydukları sevinci de açıkça göstermektedir. Sosyal ağlarda, kitlesel psikozun ele geçirilmesindeki "svidomye", kanı gerektirir, açıkça ne kadınları ne de yaşlıları ne de çocukları koruyarak "Muskovitler" ve "Colorado" nun öldürülmesini gerektirir. Bütün bunlar, “büyük fikir”, Ukrayna adına, Avrupa entegrasyonu, dantel külot, iyilik, mutluluk ve adalet adına.
Histeri ve saldırganlık, kitlesel psikozun önemli bir tanısıdır. Saldırganlık ve şiddet, rakiplerinin fiziksel olarak bastırılmasının kendi davalarını “kanıtlamanın” tek yolu olduğu zaman başvurulur. Bu durumda, ne gerçeklere, ne düşünmeye ne de ne tartışılacağına gerek yoktur. Rakip sadece korktu, dövüldü, öldürüldü. Bununla birlikte, belirli bir denetlenebilir fikrin destekçileri rakiplerini cezalandırmak için çok sayıda çaba sarf etmeye başlarlarsa, zihinsel olarak hasta olmaları muhtemeldir. Bu fikrin destekçileri meşhur zulümleri (işkence, infaz, baskı, kovma, toplama kampları, uzun hapis cezaları) onaylarsa, onları “kutsal hedeflerle” haklı çıkarırlarsa, kesinlikle zihinsel olarak hastadırlar ve dolayısıyla toplum için tehlike oluştururlar.
"Bilinçli Ukraynalılar" toplumunun, rakiplerini cezalandırmak, hatta onları öldürmek için toplu bir istek duymasına izin verildiğini görmek kolaydır. Ve en acımasız biçimde. Bu, hem “svidom” politikacılarının, halka açık şahısların ve gazetecilerin sürekli kana susamış konuşmalarıyla, hem de sosyal ağlarda sıradan “svidomi” nin son derece kana susamış tartışmalarıyla kanıtlanmaktadır. Bütün Ukraynalılar, kalabalık, çılgın nefret zehiri ile tamamen iç içe geçmiştir: Bu nefret ve onlarca yıl süren ekili, çoğaltılmış ve reklamı yapılan paranoyak "svidomizm" sanrıları olmadan bugün Ukrayna'daki insanların katledilmesi imkansız olurdu. Aynı şekilde, ülkeyi içine alan kitlesel psikoz da aynı şekilde mümkün olmazdı. Zihinsel açıdan sağlıklı bir insanın Maidan'a lastik yakması ve polisleri atması, Odessa'da savunmasız insanları yakması, Donbas'taki “ayrılıkçıları” yok etmesi, “Ukrayna ulusunu” en yüksek olduğu düşünmesi ve Rusya'yı büyük çaplı bir savaşla tehdit etmesi için bir neden yoktur. Ancak bu tür eylemler bir paranoyak ve / veya psikoz durumunda olan bir kişi tarafından gerçekleştirilir. Her Hutu vatanseverinin gönüllü olarak ya da ölüm acısıyla itaat etmek zorunda kaldığı Ruandalı milliyetçi Kangura gazetesinde yayımlanan Hutu Manifesto'nun On Emri:
1 «. Hutu, Tutsi kadınının, her kim olursa olsun, etnik grubunun çıkarlarına hizmet ettiğini bilmelidir. Bu nedenle, aşağıdakileri yapan herhangi bir Hutu haindir: - Tutsi; - Tutsi metresini alır; - bir kadın Tutsi sekreterini veya başka bir işi işe alır;
2. Tüm Hutuslar, halkımızın kızlarının daha vicdani ve kadın, kadın ve eş olmalarına değer olduklarını bilmelidir. Daha güzel, daha samimi ve en iyi sekreterler değiller mi?
3. Hutu kadınlar, kocalarınızı, oğullarınızı ve kardeşlerinizi uyandırın ve canlandırın.
4. Tüm Hutuslar, tüm Tutsis’lerin iş konusunda dürüst olmadığını bilmeli. Onların tek amacı ulusal üstünlüktür. Bu nedenle, aşağıdakileri yapan herhangi bir Hutu bir haindir: - işinde Tutsi arkadaşı olması; - Tutsis'in sahip olduğu bir şirkete kendi veya devlet paralarını yatırmak; - bir Tutsi'den vermek veya ödünç almak; - Tutsi'ye işletme ayrıcalıkları verilmesi (ihracat lisansı verilmesi, banka kredisi, inşaat için bir alanın sağlanması, ihaleye katılma teklifi, vb.).
5. Hutus'a stratejik siyasi, ekonomik, askeri görevlerin yanı sıra güvenlik yapılarındaki görevler de atanmalıdır.
6. Hutus eğitimde çoğunluğu hem öğrenciler hem de öğretmenler arasında yapmalıdır.
7. Ruanda’nın silahlı kuvvetleri sadece Hutus’tan oluşmalı. Bu ders bize 1990'ta öğretildi. Hiçbir askeri adam Tutsi ile evlenemez.
8. Hutu, Tutsis'e acımaktan vazgeçmeli.
9. Her kim olursa olsun, bütün Hutuslar birleşmeli, birbirlerine bağlı olmalı ve Hutu kardeşlerinin kaderine özen göstermelidir: - Ruanda'daki ve ötesi Hutuslar, Bantu kardeşleriyle başlayarak, sürekli olarak Hutu meselesinde arkadaş ve müttefikleri aramalıdır. ; - Tutsi propagandasına sürekli karşı çıkmalılar; - Hutus Tutsi düşmanlarının karşısında güçlü ve uyanık olmalı.
10. 1959 Yılın Sosyal Devrimi, Yılın 1961 Referandumu ve Hutu İdeolojisi, tüm seviyelerdeki tüm Hutuslar tarafından incelenmelidir. Hutu kardeşlerinin zulmünde yer alan her Hutu, bu ideolojiyi okuyan, yayan ve okuyan kardeşlere bir haindir. ”
Bu sana bir şey hatırlatmıyor mu? Öyleyse, konuşmaları dikkatlice dinlemeli ve paranoyak modern Ukraynalıların Oleg Tyagnibok, Andrei Beletsky, Irina Fahrion, Andrei Ilyenko, Dmitry Yarosh, vb. Makalelerini okumalısınız. İlk önce halktan “Ukrayna'ya zafer!” Diye bağırmaya başlayanlardı! “Ve şimdi ülke genelinde binlerce insan tarafından yapılıyor. Ve şimdi psikopatlaşan kitleler, paranoyak liderleri ile aynı ilkel ve özlü biçimde akıl yürütüyorlar - “Bıçaklardaki Muskovitler!” (9). Bu, Ukrayna'da koroda on yıllardır söylenen "gerçek Ukraynalılar" psikopatlaştırılmış bilincinin ana ve temel düşüncesidir.
Ve şimdi ülkedeki kitlesel psikozun amaçlı olarak uyarılması, Ukrayna devlet politikasının bir parçası haline geldi. Bu nedenle, şimdi bir katliam dalgasının ülkeyi taraması şaşırtıcı değil. Bunun için uzun yıllar boyunca ideolojik ve psikolojik temel hazırlandı. Ve sonunda, Amerikalılar tarafından dikkatlice Ukrayna'nın politik ve kamusal yaşamının yörüngesine girmesine neden olan paranoyak politikacılar ve paranoyak kamu aktivistleri, hala Ukrayna toplumunun önemli bir bölümünü kolektif psikoza sokmayı başardı.
Söz ve metinlerinde, Ten Hathu Komutanlığı manifestosunun her gerçek "Ukraynalı" noktası için hem kutsal hem de paranoyadaki belirgin belirtiler kolayca bulunabilir. Bunu yapmak için, sadece Ukraynalı için Hutu, Moskal / Vatnik / Colorad için Tutsi'yi değiştirmeli ve psikiyatri merceğinden Ukrayna milliyetçiliği kavramına bakmalısınız. Kitle psikozunun psikolojik doğası ve mekanizmaları standarttır, sadece altta yatan aldatmacanın içeriği değişmektedir. Ama bundan daha fazlası değil.
Ancak, “Ukraina” projesinde kitlesel bir psikozda on binlerce insanın acımasız imhası yeni ve sıradışı bir şey değil. Aslında bu proje soykırımla başladı. İlk olarak, Birinci Dünya Savaşı sırasında, Avusturyalılar yeni yapılan "Ukraynalılar" yardımı ile Avusturyalı Doğu Galiçya'da onbinlerce Rus / Ruteniyen'i katlettiler ve daha sonra II. Dünya Savaşı sırasında, "Volin Katliamı" olarak tarihe geçen Ukrayna "Ruanda" dır. . Daha sonra, Alman işgal makamlarının bağışıyla birlikte OUN’ların “Ukraynalıları”, on binlerce Polonyalıyı imha etti. Şimdi, yeni kitlesel Ukrayna psikozu zamanında, UPA'nın sadistleri ve uygulayıcıları Ukrayna'nın kahramanları. Paranoyaklar paranoyaklarla gurur duyuyor, katiller katiller ve psikopatlaşmış kitleler kanlı öfori içindeler.
Bu hikaye, yılın 2 Temmuz 2007'inde gerçekleşti. O gün, Polonyalı Guta Pennick köyünün sakini olan Janusz Marchak, yılın Şubat ayındaki 1944'teki Galiçyalı SS Gönüllü Alayının 4'inde bu köyün 800'inde yaşayanları acımasızca öldüren uygulayıcılardan birinin benzin istasyonunda bir kafeteryada bulundu. Yaşam boyu Ukrayna SS insanının yüzünü hatırladı. İyi ve parlak bir dış işaret vardı - sol yanağında büyük bir köstebek. Bu adam ve o korkunç sabah Janusz'un evine giren başka bir SS adamıydı. Polonyalı çocuk şanslıydı - o sırada tavan arasındaydı ve bu sadece hayatını kurtardı. Çocuk saklandığı saman yığınından, anne-babalarının ve iki kız kardeşinin yürekli ağlama seslerini duydu. Sonra her şey sessiz kaldı. Cellatlar evi terk etti, kuyuda duş aldı, bir sigara yaktı ve kelimenin tam anlamıyla çocuğun mucizevi bir şekilde hayatta kaldığı tavan aralığından beş metre uzaklıkta bir şeyler konuşmaya başladı ...
Sadece akşamları köyde mağdurların çığlıkları, silah sesleri ve Galiçya gönüllülerinin sarhoş kahkahaları sustu. Janusz eve girmedi, eşikte kesilmiş bir bebek fırçası buldu. Korku içinde, ertesi sabah yakındaki bir mezara çıktığı yerde kendini bir ormanda bulana kadar korkunç bir yerden kaçmak için koştu. Daha sonra Janusz'in ailesinin bir baltayla öldürüldüğü ve iki küçük kız kardeşinin bıçakla öldürüldüğü ve bir tanesinin vücudunun fanatikler tarafından parçalanmış olduğu ortaya çıktı.
Ailesini onun önünde idam eden cellat olduğuna emin olarak, Marchak, oğlunun, karısının ve erkek kardeşinin ve iki torunun onu beklediği minibüse geri döndü. Oğluna, cellatı tutuklamasını söylemesi durumunda, benzin istasyonundan ayrılmak üzere yola çıkarsa, babası hızla köye gitti ve o sırada uzun süredir devam etmeyen bu trajedinin hayatta kalan iki tanığıyla geri döndü. Neredeyse bir saat boyunca, on dört kişi katilin kafeyi terk etmesini ve otoparka gitmesini sabırsızlıkla bekliyordu.
... Polis ve ambulans çok geç geldi. Çok sayıda bıçak yarası almış, boynu kırılmış ve kaburgaları ve süzülen bir gözle gangster saldırısının kurbanı hastaneye giderken öldü. Yapılan kapsamlı bir araştırma Marchak'ın hatalı olmadığını ortaya koydu. Polonya vatandaşı Frantisek Orzhekhovsky (Lublin Voyvodalığı), aslında Guta Penyatska köyünün sakinlerinin toplu idamesinde yer alan Galiçya SS Gönüllü Alayının 4'inden Ukraynalı bir cezaevi olan Vasyl Kogut olduğu ortaya çıktı. “Babasının kahramanlığı” nın ayrıntılarını öğrenen Kogut'un tek oğlu bu iddiayı reddetti.
Polonyalı Volyn popülasyonunun imha edilmesi, 1943'in ilkbaharında, Volyn bölgesel teli OUN (b) bu bölgedeki yerel Polonyalıları yok etmeye karar verdiğinde, 11'in ilkbaharında büyük bir ölçek aldı. Kanlı olaylar, 1943'ten daha fazla Polonyalı yerleşim yerinin aynı anda saldırıya uğradığı Temmuz 150'te zirveye ulaştı.Polonya delegasyonu, 1992'te Ukrayna'yı ziyaret etti, bu olayların yerlerinde araştırma yapmak ve boşaltmak için Ukrayna'da, 600'in Ukrayna'daki mağdurların toplu mezarlarının bulunduğu bölgeleri keşfetti. Naziler. Bunların toplam sayısı (cinayetler birkaç yıldan beri gerçekleştiği için zaman çerçevesine bağlı olarak, Temmuz 1943 soykırımın zirvelerinden yalnızca biriydi), 36.000 ile 100.000 arasında değişiyor. Ukrayna yurtseverlerinin kurbanlarının çoğu kadınlar, çocuklar ve yaşlılardı.
Sadece silahlı UPA militanlarının değil, aynı zamanda yakınlardaki Ukrayna köylerinden gelen her iki cinsiyetin yerlilerinin de savunmasız Polonyalılar cinayetinde aktif rol alması önemlidir. OUN'un Galiçyalı elçilerinin propagandasıyla kitlesel bir psikoz durumuna sürüklenen Polonyalı köyleri ve mezraları kuşattılar ve ardından komşularını dünden acımasızca yok ettiler. En iyi zulüm ile, silahsız insanları, yakılmış evleri, kiliseleri, bahçeleri, mahsulleri öldürdüler. Polonyalılara geri dönüş umudunu mahrum etmek için ateşe verilen her şeyi yok ettiler. Çoğu zaman katiller tek bir atış yapmadı! Sadece popülasyonu kes - bebeklerden yaşlılara - tırpanlar, baltalar ve bıçaklar. Mucizevi biçimde hayatta kalan insanların hatıraları, çok sayıda dil çıkarıldığına, göz haşlanmasına, kafada çivilemeye, hamile kadınlarda vyparivaniya meyvelerine, çeyreklere, cesetlerin korkunç suistimaline ve sadist sadist işkenceye ilişkin birçok tanıklık içermektedir.
Polonyalılar oldukları için insanları kasten öldürdüler. Örneğin, soykırımdan kurtulanların sayısız ifadesi, karışık ailelerde, Taras Shevchenko'nun ayetlerinden ilham alan ve dine odaklanan OUN'un Polonyalılar olarak kabul edilen tüm ortak çocukları öldürürken, Ukraynalılar'ın hayatta kaldığı kabul edildi (Hutus'un yaptığı gibi) Ruanda'da).
Ukrayna vatanseverlerinin vahşi zulmü ve sadizmi inanılmaz biçimlere ulaştı. Kanlı psikozun coşkusu içinde olan OUN-UPA'dan gelen ideolojik dalgalanmalar, savunmasız kurbanlarının eziyetlerini ve insanların yaşamları üzerindeki güçlerini yaşadılar.Tüm bunlar, Ukrayna Cephesi'nin 1'in SUMRH UKR'sinin özel haberleşmesinde yeterli ayrıntıda kaydedildi. Netlik için, bu katliamla ilgili bu korkunç hikayelerden birkaç parçaya değinmek faydalı olacaktır.
UPA savaşçısı Vladimir Dubinchuk 6’in Ağustos 1944’teki sorgulama protokolünden: “Svichiev’e geri döndüğümüzde hatırlamıyorum, birisi bize çocuklarının Soshinsky Anton’un evinde saklandığını söyledi. Bandit Lupinka bu çocukları öldürmemi emretti. Suç ortakları arabanın yakınındayken, Anton Soshinsky'nin evine koştum ve yaklaşık beş yıl çocuğu vurdum.Oda iki çocuğum daha vardı, fakat kalan bir kartuş yanlış ateşlendi, bundan sonra daireden ayrıldım ve bunu yapan Lupinka Joseph'e bildirdim. Ben iki müşteriyim ve yerleştiriyorum Bu çocukları öldürmek için ikinci kez odaya gittim ve ikinci çocuğumu yaklaşık iki yaşına çektim, O zamanlar Lupinka Joseph’in dairesine gittim ve 6-7 yaşında olan üçüncü çocuğumu vurdum ”(1).
UPA Stepan Redesh'in komutanının sorgu raporundan, 21 Ağustos 1944: “... Ben şahsen, yalnızca Ağustos ayında 1943’ta gerçekleşen Polonyalı nüfusa karşı tek bir operasyonda doğrudan yer aldım.Bu operasyonda, 500’ta ikiden fazla sigara içicisi yer aldı. OUN yeraltından silahlar ve daha fazla 1000 insanıyla birlikte baltalarla donanmış, Polonya'nın 5 köylerini kuşattık ve o köyleri ve tüm nüfusu gençlerden yaşlılara, geceleri ve ertesi gün kesip çıkardık - toplam iki binden fazla insan. Imal, büyük bir köyün yakılması ve bu köye bitişik tarlada yer aldı. 1000 Polonyalıları kestik.
... Erkekler, kadınlar, yaşlılar ve çocuklar gibi birçok Polonyalı'yı kuyulara canlı attık, sonra silah atışlarıyla bitirdik. Geri kalanlar süngülerle bıçaklandı, baltalarla öldürüldü ve vuruldu. Bunların hepsini "Ukrayna topraklarına akan Polonya Gentry'i yok et" sloganıyla yaptık. Polonya köyleri Polonyalıların Ukrayna topraklarından asla çıkmayacak şekilde yakıldı. Bize bu şekilde yaklaşan “Ukrayna devrimi” nin uygulanmasını kolaylaştırdığımızı açıkladılar. Ve buna kör bir şekilde inandık ... Polonyalıların katliamı başladığında, takımım kendiliğinden hareket etti, hatta takımım tarafından işlenen cinayetlerin ve kundakların yaklaşık bir sayısını bile yapamıyorum ... ”(2).
UPA militanı Peter Vasilenko'nun sorgu raporundan, 15 Mayıs 1944: “Çetemiz her zaman Rivne ve Volyn bölgelerinde faaliyet gösteriyordu. Orada yüzlerce Korzyuk Fyodor'un emrindeki Volyn bölgesinde“ Kora ”adı altında yüzümüz 300 bahçelerinin yakınında iki köy tahrip edildi (yakıldı) - Galli köyü ve Paroslya köyü, Rivne bölgesindeki Vladimeretsky bölgesi, bebekler de dahil olmak üzere tüm Polonyalı nüfusu yok edildi (kesildi ve kesildi) Şahsen oraya ateş ettim 5 Polonyalıları ormana kaçtı. e "Şahin", hasat. s. Lupinsk Dubovetsky bölgesi, Rivne bölgesi "(3).
Köylü Yuhim Orlyuk'un sorgulandığı dakikalardan, 26 Temmuz 1944: “... O gece 11 Polonyalı aileler yok edildi, ancak bu ailelerin bireyleri kaçmayı başardı. Hiç kimse kaç kişinin öldüğünü bilmiyor ... O gece Tüm Polonyalılar öldürüldü. köyde yaşayan yetişkinler, yaşlılar, çocuklar ve hatta bebekler ... Tachinsky’nin karısı Joseph, 8-10’un oğlu ve bebeği Tachinsky ailesinden öldürüldü, iki 18 yetişkin kızı Schurovsky, Shchurovsky ailesinden öldürüldü. -20 yaşında, isimleri bilmiyorum ve Shchurovsky’nin karısı Antony 50 hakkında yıllarca ... "(4).
“UPA kahramanlarının” Smersh memurlarının sorgu raporları, bu katliamların topuklarında sıcak yapılan Polonya fotoğraf belgeleri ile renkli bir şekilde desteklenebilir. Üzerine basılmış olan “Ukrayna mücadelesinin” sonuçları zihinsel olarak normal insanları korku ile sonlandırıyor, kendi gözleriyle görmek isteyenler, ünlü Polonyalı araştırmacı Alexander Korman'ın “Polonya Nüfusunun UPA Soykırımı” adlı kitabına (5) dönmelidir.
Ukrayna vatanseverlerinin OUN ve UPA’nın 1943’in sonundaki yamyam çabaları sayesinde, Volhynia ve Rivne bölgesindeki neredeyse tüm Polonyalılar, sakinleriyle birlikte ortadan kaldırıldı. Bir mucize tarafından öldürülmeyen Polonyalılar kaçtılar, evlerini terk ettiler .. Volyn Katliamı'nın paranoyak liderleri için OUN iyi düşünülmüş bir fikir olsa da, Ukraynalı milliyetçiliğin aşırı değerli fikirlerine tam anlamıyla karşılık verdiler. komşularını baltalarla kesmek, kitlesel bir psikoz saldırısıydı - toplu telaş, bu korkunç ve anlamsız suçları işleyen tüm Komünistler ve Ateistler değil, her hafta kiliseyi ziyaret eden ve dua eden Hıristiyanlar. "Komşunu kendin gibi sevmek" ve edilir baş aralarında Mesih'in emirlerine biliyordu Gu, "Öldürmeyeceksin."
Fakat “Svidomo Ukrayins” için Bandera Mesih'ten daha yüksektir ve milliyetçilik doktrini Tanrı'nın emirlerinden daha önemlidir. Bu nedenle "Ukraynalılar", gösterişli dindarlıklarını açıkça yamyamlıkla birleştiriyorlar. Ve bu uyumsuzluğun kombinasyonu sadece psikiyatri bakış açısıyla açıklanabilir. Bu bir politika değil. Bu, Ukrayna milliyetçilerinin "iktidara" arzusu bile değil. Bu deliliğe iradedir. Özellikle Ukrayna’nın akıl hastalığından zevk alacak ve gurur duyacak olması, iktidardaki paranoyak kitlesel psikozun garantisidir. Sadece geçen yüzyılın kırklı yaşlarının değil, aynı zamanda “Onurun Devrimi” de bunu açıkça göstermiştir. Bu nedenle, yılın Volyn Katliamı 1943'in Donbass Katliamı 2014 şeklinde tekrarlanması şaşırtıcı değildir. Bu çok doğal ve kaçınılmaz. Rusları kesmenin Polonyalılardan daha zor olduğu tek farkla, ve en önemlisi, yaşam için son derece tehlikelidir.
Sözde başlangıcında. Ukraynalı vatanseverlere karşı şiddetli nefret ve hayvan zulmü ile karşı karşıya kalan "ATO", Donbass'ın sıradan halkı kendilerine aynı soruyu sordu: "Ne için?!" Ancak, "anti-teröristlerin" OUN psikopatisinin nedenlerini kendilerine açıklayamayan Donetsk ve Luhansk halkı, bu konu üzerinde düşünmeyi bıraktı ve insanlar genellikle kuduzlu hayvanları algıladıkları için Bandera'nın varislerini algılamaya başladılar. Ve içeri giren "yiyecek ve toprak" sevenlerle tanklar Donbass'ta psikoz durumunda, Luhansk ve Donetsk sakinleri genellikle deli köpeklerle yaptıkları gibi oldular. "UPA'nın kahramanları" nın taklidi "Svidomo" için zaten çok pahalı. Ve gelecekte, Ukraynalıların psikozunu kasıtlı olarak yetiştirenler için bile tüm anlamlardan mahrum bırakarak daha da pahalıya mal olacak. Bu hayatta her şeyin bedelini ödemek zorundasın.
Yaz aylarında 2014 ise, sözde. “ATO”, Ukraynalı yurtseverlerin geleneksel olarak, “katliamsız katliam” “ulusun düşmanları” biçiminde başladı; sonbaharda, silahsız nüfusun Donbas milislerinin Donbas milisleri tarafından acımasız bir şekilde yok edilmesine neden olan vatanseverlerin acımasız bir şekilde katledilmesine yol açtı. Ukrayna’nın silahlı kuvvetlerinin ve neo-Nazi’nin “ATO” yönetimi altındaki gönüllü taburlarının geniş çaplı terörist eylemi başarısızlıkla sonuçlandı. "Vatnikov" dan korkmak işe yaramadı. Halkın söylediği gibi, "fakir sarhoştu ve odak başarısız oldu." Şiddet, bölgesel şiddete neden oldu. Ne Ukrayna ve Batı medyasının propagandası histerisi, ne de savaşan psikostimulanlar, ağır silahlar veya halk kitlelerinin öldürülmesiyle ilgili Amerikan uzmanları ATO katılımcılarına yardımcı olmadı.
Zaten, elinde bir silahla gelen Donbas'ta öldürülen “terörle mücadele” nin hesabı on binlerce kişiye gidiyor. Ukrayna tarafındaki ölümlerin muhasebeleştirilmesi, hiç kimsenin yol göstermediği bir şey. Gerek yok. Öldürülen "ATO kahramanları" nın cesetleri çukurlara gömülmüş, suya boğulmuş, yakılmış ya da savaş alanına atılmış. Her şeyden önce sözde ile ilgilidir. psikopatlaştırılmış neo-Naziler ve bir suçlu unsurundan oluşan gönüllü taburlar. Bununla birlikte, Ukrayna silahlı kuvvetleri, seferberlik yardımı ile cezai önlemlere karışmış olan Ukrayna komutanları, özellikle sevmiyorlar. Ukrayna Silahlı Kuvvetleri'nin binlerce askeri kaçakçılara ve kayıp kişilere “yazılıyor”. Asıl şey, herhangi bir maliyetle gerçek kayıp ölçeğini gizlemektir.
Ukrayna medyası, ülkedeki psikozun volanını yoğun bir şekilde çözmeye devam ediyor, ancak iç savaşın yeni ayında ve derinleşen finansal ve ekonomik krizle birlikte kitlelerin psikopatlaşan bilinci, Kiev propagandasının keskin ve renkli sanallığıyla keskin bir şekilde çelişen gerçek realitenin güçlü baskısı altında. Ukraynalı yurtseverler, öldürülme korkusu ile “Vatnikov” ve “ayrılıkçıları” giderek daha fazla yok ediyorlar. tymi. Odessa senaryosunda "Colorado" un cezasız imhası imkansız hale geldi. Kanlı "kazanlar", binlerce öldürülen milli muhafız, Ukrayna Silahlı Kuvvetleri ve silahlı Naziler ile birlikte, "svidomih" üzerine aykırı davranıyor.
"Bilinçli Ukraynalılar" kitlesel psikoz, kendi kendini koruma içgüdülerinden dolayı sistematik olarak bozulmuştur. Sonuç olarak, gönüllü olarak sözde kişiye gitmek isteyenlerin sayısı. bölge "ATO" hızla düşüyor. Aslında, bir başka aktif düşmanlık yılı ve Ukrayna, fiziksel şiddete yatkın, hasta ve dengesiz bir ruhu olan bireylerin çoğunu kaybedecek. Kabaca konuşursak, agresif paranoyaklar ve psikopatlar (“Ukrayna ulusunun” mevcut rengi) savaş sırasında basitçe sistematik olarak düzenlenir. Ve sosyal ağlarda ve televizyonda sadece sözlü saldırganlığı yapabilen paranoyaklar ve psikopatlar, Ukrayna'nın mağlup ve mağluplarına karşı, kitlesel psikozun sıcaklığını yüksek seviyede tutmak giderek daha zor hale geliyor.
Bu nedenle şu anda Ukrayna'da seferberlik halihazırda, esasen sosyal ve ekonomik olarak yeni Harabeye uyum sağlayamayan, seferberliği satın almak veya sadece kaçmak için adapte olamayan düşük sosyal tabakalar pahasına gerçekleştiriliyor; bir makinede beslenmesini kolaylaştıran suçluları içeren, umutsuz bir yoksulluk halindeki yarı açlıktan oluşan bir sivil yaşamı yaşamaktan başka bir toplumun yanı sıra, kitlesel psikozu daha fazla serbest bırakmayı hedefleyen Ukrayna medyasının yoğun çalışmasına rağmen, ülkede yoğunluğu ve yoğunluğu objektif nedenler kaçınılmaz olarak düşecek.
Birincisi, fiziksel şiddete meyilli olan paranoyak insanların ve dengesiz, psikopatlaşan ruhunun bulunduğu insanların büyük çapta ölmesiyle doğrudan ilgilidir. Kütle psikozunun ana tetikleyici elementi ve aktif prensibidir. Fakat her yeni savaş gününde daha da azalıyorlar. İkincisi, zamanla, kendini koruma içgüdüsü ve hayatta kalma içgüdüsü gibi temel içgüdüler giderek artan bir biçimde kitlesel psikoz ile çatışıyor. Zihinsel bir dengeleyici faktör olarak hareket ederler. İlk içgüdü, artan kayıplara neden olan Ukrayna silahlı kuvvetlerinin artan yeteneksizliği ile, ikincisi ise Ukrayna nüfusunun büyük kısmını fiziksel olarak hayatta kalma eşiğine getirmiş olan ülkedeki feci, sürekli kötüleşen mali, ekonomik ve sosyal durumla ilişkilendirmektedir.
Üçüncüsü, psikopatçılık propagandasının ideolojisi ile Ukrayna medyasının kitle bilinci üzerindeki etkisinin etkisini azaltan gerçek gerçekliğin gerçekleri arasındaki artan çelişkiler kitlesel psikozun zayıflamasını etkilemektedir. Toplam yalan üzerine inşa edilmiş psikolojik manipülasyon, zamanla aşırı derecede etkisiz hale gelir, hatta ters etki yaratır. Korkunç, tehdit edici gerçek, bireylere sadık bir şekilde davranır, doğal olarak aldatmacaları giderir ve psikozun sıcağını düşürür.
Ve son olarak, dördüncü olarak, herhangi bir psikosomatik stres gibi, zihinsel stres biçimlerinden biri olan kitlesel psikoz, uzun bir süre boyunca ve daha da fazlasıyla sonsuza dek süremez. Heyecanlı bir zihinsel durum er ya da geç biter. Ve bunun ardından zihinsel tükenme, psikozun hiperaktif durumu, depresif depresif evresi ile yer değiştirdiğinde. Özellikle hızlı bir şekilde psikoz enerjisindeki düşüş, sürekli başarısızlıklar, yenilgiler ve ümitsizlik arka planında ortaya çıkar. Şimdi Ukrayna'da gözlemlenenler.
Bu dört faktör, ülkeyi sarsan, Maidan'a şişirilmiş kitlesel psikoz alevini zayıflatıyor. Bununla birlikte, Ukrayna nüfusunun önemli bir kısmı Ukrayna medyasının psiko-travmatik etkisi altında kalacağı sürece, ülkedeki kitlesel psikozu ödemek mümkün olmayacaktır. Hastalık zayıflatılabilir, yavaşlatılabilir, ancak sebep olan nedenin giderilmemesi durumunda tedavi edilemez.Gerçek, insan bilincinin işinin kendisine giren bilgi ile doğrudan bağlantılı olduğu gerçeği iyileştirilemez. Aynı zamanda, hatta nötr, ilk bakışta, bilgi uyarıcı, kuralcı bir dürtü vardır.
Bilgi akışı tek yönlü ise, yani bir kişi farklı kaynaklardan farklı kaynaklardan bilgi alma fırsatından yoksun kalırsa, karşılaştırır ve karşılaştırırsa, dış uyaran dürtüler onun için aşılmaz hale gelir ve kişi gizli baskı kurbanı olur. Tek yönlü bir bilgi akışı bilincini basitçe birisi tarafından belirlenen yönde “taşır”, onu düşünceleri ve eylemleri düzenleyen birine zorlar. Böyle bir durumda, birey aslında başkalarının elinde bir kukla haline gelir.
Bilgi alanı çok yönlü anlam ve içerikten oluşuyorsa, çelişkili bilgi akışları, insan zihnindeki uyarıcı dürtüleri karşılıklı olarak söndürülür ve dış düşüncelerden başlangıçta düzenlenmiş olan gizli baskıyı ve eylemleri imkansız hale getirir. Bunun nedeni, karşı bilgi akışlarının çarpışma koşullarında, bireyin onları karşılaştırmaya zorlanması ve analiz yoluyla, bilgide neyin doğru neyin yanlış olduğuna kendisinin karar vermesidir. Yani, bir insan bağımsız düşünmeye zorlanır ve daha sonra dışarıdan gelen uyarıcı bir bilgi dürtüsünün zorlaması altında değil, kişisel sonuçlarına dayanarak hareket eder.
Bu nedenle Ukrayna makamlarının Ukrayna için alternatif bilgi kaynaklarına bu kadar acı veren tepki göstermelerinin nedeni budur. Herhangi bir düşünce, "svidomizm" in resmi tutumlarına aykırı olan herhangi bir bilgi, tek taraflı uyarıcı dürtüsünü vurur, insanların düşünce sürecini başlatır, kritikliği açar, Ukrayna'da inşa edilen kitlesel psikopatolojik sistemi yok eder. Bu nedenle, “Svidomoi” Rus medyasının histerik algısı, Rus gazetecileri kasten öldürmek için bazı Ukraynalı “uzmanların” temyiz edilmesine kadar.
Ukrayna vatandaşlarını bağımsız bir şekilde neyin yalan olduğunu ve neyin doğru olduğunu anlayabilen insanlar olarak görmeden, Ukrayna makamları bilgi izolasyonu için sürekli çaba sarf ederek azami çaba sarf ediyorlar. Tek taraflı bilgi edinmeye zorlayan Rus medyasını “Zombie”. Genel anlamda, Ukrayna propagandası, çeşitli kaynaklardan bilgi edinmenin “zombilere” yol açtığını ve tüm bilgilerin ve tüm anlamların standart ve tek taraflı olduğu, izole edilmiş, kesinlikle “svidomitskoy” bilgi ortamında bulunduğunu ileri sürmektedir.
Ukraynalı otoritelerin alternatif bilgiler ve “görünmez” anlamlarıyla ilgili korkuları, Ukrayna vatandaşlarının bağımsız düşünebilecekleri, gerçekleri ve mantıkları kullanabilecekleri tehdidi ile ilişkili bir korku. Bu gibi durumlarda, ülkede toplu psikozun korunması imkansız olacak. Bu nedenle Ukrayna'daki mevcut politik rejimin, ülkeyi çeşitli bilgilere erişme ve anlam oluşturma hakkının yalnızca “svidomizma rahiplerine” ait olduğu getto bilgi edinme gettosuna dönüştürmek için azami çaba göstermesidir. Sıradan vatandaşlar, sistematik olarak Ukrayna medyasının sonsuz beş dakikalık nefretine katılmalıdır.
Bununla birlikte, hükümetin baktıkları, dinledikleri ve okudukları vatandaşlar için karar verdikleri devlet totaliterdir ve toplumda muhaliflerle tartışmadığı, ancak binlerce kişi tarafından öldürüldüğü akıl hastasıdır, Ne yazık ki, bu modern Ukrayna.
Abone olun ve en son haberler ve günün en önemli olaylarından haberdar olun.