We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Hanedanlık armaları en önemli yönü suçlama oldu. Bir suçlama, bir kalkan üzerine boyanacak olan ana nesneye verilen addı ve bu nedenle en görünür kısmıydı. Bir yük eklendiğinde, kalkanın hangi nesnenin seçilmiş olduğu herhangi bir nesneyle 'doldurulduğu' söylendi. Bir suçlama, basitçe, sıradanlar veya alt birliklerin sağladığı bir kalıba dayalı olabilir. Bununla birlikte, toplumdaki daha önemli insanlar, sadece farklı bir düzenden daha büyük bir şey istediler ve çeşitli kılıklarda seçilen sert hayvanları.
En ünlüsü aslandı. Aslan passant, üç ayağı üzerinde bir aslandı, ön sağ ayağı baş yüksekliğine kadar kaldı. Kraliyet Standartında üç aslan papazı vardır. Bir aslan stantı dört ayak üzerinde bir aslandı, bir aslan couchant uzanarak bir aslandı. Bir aslan başıboşu, İskoç bayrağı üzerinde görüldüğü gibi, her iki ön bacağı yukarı gelecek şekilde agresif bir stantta arka ayakları üzerinde bir aslandı. Aslan koruyucusu, kafasını kalkanın dışına dönük olan bir aslandı. Ancak, Orta Çağ'da bir aslan koruyucusu genellikle leopar olarak adlandırılmıştır.
Hanedanlık armaları, bir aslan dili pençeleri gibi kırmızıydı. Ancak, eğer aslanın kendisi kırmızıya boyandıysa, pençeleri ve dili genellikle maviya boyandı.
Geyikler ayrıca suçlamalarda da kullanılıyordu. Boynuzlu tam bir geyik, sahibinin özelliklerinin ne olduğunu insanlara açık bir mesaj verdiği için yaygındı. Ayılar, domuzlar ve köpekler de ücretlendirmede yaygın olarak kullanılmıştır. Bir yaban domuzu başı kullanılmışsa, boynun nasıl göründüğüne dair kurallar bile vardı. Boyundaki kesik düzgün olsaydı, buna 'birleşmiş' kesik adı verildi. Pürüzlü ise, buna silinmiş denirdi.
Bir kartal yaygın olarak kullanılan bir kuştu ve genellikle 'gösterildi' gösterildi - vücudu öne dönük, başı yana döndü ve kanatları uçları yukarı bakacak şekilde yayıldı.
Hayali hayvanlar da suçlamalarda yaygın olarak kullanılıyordu. Ejderhalar, griffins, wyverns ve unicorns birçok kalkanlarda bulunabilir. Bu yaratıkların her birinin büyülü güç ve güç güçleri vardı ve bunlardan sorumlu olan kişi, kendisini bu yaratıklarla ilişkilendirmek istiyordu.
Masraf olarak kullanılan en yaygın iki çiçek gül ve zambaktı. Yaygın olarak Fransızlarla ilişkilendirilen zambak, saflığı göstermek için kullanılırken, gül, Tudor döneminden önce bile, İngiliz çiçeklerinin en İngilizleri olarak görülüyordu.