23 yaşında rahip olarak atandı, aynı zamanda da mantık öğretmenliği görevi aldı. bir süre sonra da geometri ve felsefe profesörlüğü ünvanları kazandı. modena dükünün hizmetinde, akademik kariyerinin yanı sıra, imar işlerine yönelik resmi görevler de aldı; su yollarının ıslahı, bataklık kurutma, baraj inşası gibi konularla uğraştı. 1786'da deneysel fizik profesörü ünvanı da alınca çağın teknolojisinde uç noktada bir laboratuvar kurdu ve çalışmalar yürüttü. ayrıca bilim tarihi üzerine çalışmalar yaptı; ki bu konuda da yetkin bir tarihçiydi, örneğin o zamana kadar sadece sanatçı yönüyle bilinmekte olan leonardo da vinci'nin bilimsel çalışmalarını günışığına çıkarmıştır.
bir heyet bünyesinde aldığı görevle paris'e gitti ve heyetin görüşmeleri başarısız gittiğinden bir süre mecbur kalarak paris'te yaşadı. ancak bu süreçte dönemin ünlü fransız bilimadamlarıyla tanıştı, istişarede bulundu ve ünlü "venturi etkisi" hakkındaki de dahil olmak üzere çeşitli makaleler yayınladı.
napoleon bonaparte'a bilimadamı yönü ve su yolları ile ilgili çalışmaları ile ilgili olarak övgü ile takdim edildi ve aleyhindeki birtakım entrikaları bu sayede aşarak napoleon döneminde önemli konumlarda oldu. sonradan diplomat olarak aldığı görevler nedeniyle bir süre de isviçre'de yaşadı. 1813'te sağlık sorunları nedeniyle emekli oldu ve napoleon'un talimatıyla kendisine güzel emeklilik imkanları sağlandı. son yıllarında ağırlıklı olarak bilim tarihi üzerine çalışmaya devam etti ve galileo'nun çalışmaları gibi önemli bilimsel eski kayıtları yayınladı. 1822'de italya'da öldü.