Muhalefet, Jüpiter için her 13 ayda bir meydana gelen yaygın bir olaydır, gezegen ve Dünya ise kabaca yılda bir kez yaklaşır. Dünya’yı güneş ile Jüpiter arasında gören düzenleme, Dünya’nın perigee olarak bilinen en yakın yaklaşımıyla nadiren çakışıyor.
Gaz devi gezegen, gökyüzünde alışılmadık derecede parlak ve büyük olacak ve özelliklerini gözlemlemek için eşsiz bir fırsat sağlayacak. Bu iki dönüm noktasında birkaç gün boyunca Jüpiter, dürbün veya küçük bir teleskopla donatılmış gökyüzü gözlemcileri için birinci sınıf bir konumda olmalıdır.
NASA’nın Alabama’daki Marshall Uzay Uçuş Merkezi’nde araştırma yapan astrofizikçi Adam Kobelski, NASA’ya yaptığı açıklamada, “Görüntüler 26 Eylül’den birkaç gün öncesi ve sonrası için harika olmalı” dedi.
“Öyleyse, gösterinin tadını çıkarmak için bu tarihin her iki tarafında da güzel havadan yararlanın. Ay dışında, gece gökyüzündeki (eğer değilse) en parlak nesnelerden biri olmalı” diye tavsiye etti.
Güneş sisteminin gezegenleri, mükemmel daireler yerine düzleştirilmiş daireler veya elipsler halinde güneşin yörüngesinde döner, bu nedenle Dünya ve Jüpiter, farklı mesafelerde birbirlerini geçerler.
Dünya’nın güneş etrafında dönmesi yaklaşık 365 gün sürerken, Jüpiter yıldızın etrafında daha yavaş bir yol alır ve her 4.333 Dünya gününde veya 12 Dünya yılında bir yörüngesini tamamlar.
NASA’nın açıklamasına göre, Jüpiter, önümüzdeki haftanın yakın yaklaşımı sırasında, en uzak noktasında yaklaşık 960 milyon kilometreden, Dünya’dan yaklaşık 590 milyon kilometre uzakta olacak.
Gaz devi en son Dünya’ya bu kadar yakınken – ve gözlemciler onu gökyüzünde en son bu kadar büyük ve parlak görebiliyordu – Ekim 1963’te oldu.
Uygun hizalamalar, Jüpiter’in en büyüleyici özelliklerinden bazılarının Dünya’dan görünür olması gerektiği anlamına gelir.
Kobelski, Galileo’nun bu ayları 17. yüzyıldan itibaren optikle gözlemlediğini hatırlamanın önemli olduğunu söyleyerek, “İyi bir dürbünle, bant – en azından merkezi bant – ve Galilean uydularından üç veya dördü görünür olmalıdır.” Dedi.
Galile uyduları, Jüpiter’in bugüne kadar bilinen 79 uydusunun en büyüğüdür. Io, Europa, Ganymede ve Callisto olarak adlandırılan bu uydular, gaz devinin her iki tarafında da parlak noktalar olarak görülmelidir.
.