Kılıç, çocuklardan, yapamayacakları şeylerin istenmemesi, yeteneklerinin ötesinde başarı göstermeye zorlanmaması gerektiğini söyledi. Fazla baskı ve küçük suçlar için büyük öfke gösterilerek çocuğun korkutulmasının da yalancılığa davetiye çıkartacağını ifade eden Kılıç, ``Aileler çocukları ile konuşmalı ve tartışmalıdır. Çocuk, isteklerini, sıkıntılarını, kaygı ve endişelerini anlatabileceği bir ortama sahip olduğu zaman kendisini daha rahat hissedip, hayatın gerçeklerini kabullenir ve yalancılıktan uzaklaşır`` dedi. Anne ve babanın yalan konusunda çok belirleyici bir rol oynadığına dikkati çeken Kılıç, şöyle devam etti: ``Anne ve baba yalan konusunda çocuklarına çok iyi örnek olmalı. Öncelikle onların yalan söylememesi, dostları ile olan ilişkilerinde de bu konuya dikkat etmeleri gerekir. Bu arada, özellikle yalan konusunda~|~ çocuklar araç olarak kullanılmamalıdır. Örneğin, eve gelen bir kişiye, babası evde olduğu halde çocuğa, babasının evde olmadığının söyletilmesi gibi davranışlar büyük bir tehlike yaratır.
DAYAKTAN UZAK DURUN
Yalan söyleyen çocukların dayakla cezalandırma yoluna gidilmesininde yanlış olduğunu vurgulayan Kılıç, sözlerini şöyle tamamladı: ``3?5 yaşlarındaki çocukların abartılı sözleri yalan olarak nitelendirilmemeli. Bu tür konuşmalar bu yaşlara özgü normal sayılan davranışlardır. Ancak, ilerleyen yaşlarda çocukların söyledikleri sözler dikkatle takip edilmeli ve yalan söylüyorsa önlenmeye çalışılmalıdır. Ancak, yalan konusunda kesinlikle dayakla cezalandırma yoluna gidilmemeli. Çünkü, dayak tedaviden çok yalancılığı pekiştiren bir ceza şeklidir. Bu konuda yapılması gereken ilk iş çocuğu yalan söylemeye iten nedenlerin ortaya çıkartılmasıdır. Baskı, şiddet, korku, aşırı beklenti, ihtiyaç, anne ve babanın olumsuz örnek olması ve çevre, yalanın nedenleri olabilir."