AMD bu hafta kuruluşunun 50. yıldönümünü kutladı. Intel gibi, AMD de Fairchild Semiconductor çalışanları tarafından tasarlandı. Robert Noyce ve Gordon Moore, Intel'i kurmak için 1968'de bu şirketten ayrıldı. Jerry Sanders, 1969'da Fairchild'den ayrıldı ve AMD'yi kurdu.
Geçtiğimiz 18 yıl boyunca birçok şirketi ele aldım, ancak hiçbiri AMD'nin sahip olduğu tutkuya ilham vermedi. İnsanlar, ezici bir güçsüz olan David ve Goliath hikayesini severler ve AMD'ye karşı Intel anlatısı onlarca yıldır bir hikayeyi ortaya çıkardı. Kariyerim boyunca AMD'nin baş döndürücü zirvelere yükseldiğini ve ezici yenilgilere maruz kaldığını gördüm. Çok az şirket bu tür talihin tersine döndüğünü gördü ya da birçok durumda çöküşün eşiğine getirilerek hayatta kaldı.
AMD, bilgi işlem dünyasını temel, dönüştürücü yollarla şekillendiren bir avuç şirketten biri olduğunu haklı olarak iddia edebilir. 1990'ların sonlarında Intel, x86 mimarisinin 64 bit tasarımlara geçmeyeceğini açıkladı. Bunun yerine, EPYC / IA-64 olarak bilinen ve Itanium ile başlatılan CPU'ları tasarlamak için temelde yeni bir yaklaşım bunun yerini alacak. AMD, aksine, x86 mimarisini 64-bit alanına genişleteceğini duyurdu. Windows bu nedenle 64 bit mimari desteği için hala 'AMD64' anlamına geliyor, ancak nötr etiket x86-64 de benimsendi.
Itanium CPU'ların eski yazılımları çalıştırmada korkunç ve programlanıp optimize edilmeleri son derece zor olduğu kanıtlandı. Buna karşılık x86-64, tüketiciler için sorunsuz bir yükseltme yörüngesi ve önceki x86 işlemcilerinden daha hızlı 32 bit performans sunuyordu. Bu, muhtemelen tüm kariyerim boyunca AMD için en büyük tek 'galibiyet'ti. Intel için bir zafer, AMD'yi dizlerinden koparırdı; IA64 için yaygın destek, AMD64 girişimini mahkum ederdi. Bir rakibin varlığı, Intel'i kendi x86-64 desteğini eklemeye zorladı (Intel, sonunda Intel64 olarak yeniden adlandırmadan önce bunu EM64T olarak adlandırdı).
2000'lerin başlarında, AMD hayranlarının Intel'in yakında öleceğini, yerini muzaffer bir AMD'ye bırakacağını söylemek alışılmadık bir durum değildi. Bunun yerine AMD, giderek büyüyen bir performans açığını kapatmak için neredeyse on yıl harcayacaktı. Daha küçük firmanın Intel aleyhine açtığı antitröst davası nihayet çözüldü (AMD Intel'den 1.25 milyar dolarlık bir ödeme aldı), ancak bu ödeme muhtemelen AMD'nin Intel'in söz konusu olduğu iddia edilen süre boyunca CPU satışlarından elde etmiş olabileceği kârın adil bir hesaplamasını temsil ederken piyasa kurcalama ve yasa dışı, kötü niyetli davranışlarda, geliştirmek ve piyasaya yeni teknoloji getirmek için geçen süreyi kapatmak için hiçbir şey yapmadı. 1,25 milyar dolar ya da hayır, AMD hala Intel'in arkasında çalışıyordu.
Firma, Intel ile iki farklı güçlü rekabet döneminin tadını çıkardı: 1999'dan 2002'ye kadar (K7 dönemi) ve 2003'ün sonundan 2006'nın ortasına (Athlon 64 ve Athlon 64 X2 dönemi). 2006'nın ortasından itibaren Core 2 Duo, Chimpzilla'nın kapatamadığı bir performans boşluğu açtı. Orijinal Phenom sıcak bir hayal kırıklığıydı ve Phenom II iyi karşılanırken, Intel’in o zamanki yeni Nehalem'i için değil Core 2 Duo için güçlü bir rekabet sunuyordu.
2012'nin sonlarına doğru, AMD'nin varoluşsal iplerde . AMD hayranları, AMD’nin rekabetçi konumunu geri kazanmak için Bulldozer’ı tercih etmişlerdi ve Buldozer bir felaketti. Yeni dökümhane ortağı GlobalFoundries ile ilişkiler iyiden başka her şey . Xbox One ve PS4, 2013'te toplu olarak muazzam bir hit olsaydı, AMD neredeyse kesinlikle ölür veya hurdaya satılırdı. 2015 yılının 3. çeyreğine kadar, işlem ve grafik bölümündeki satışlar AMD’nin konsol dışı tüm işi için yalnızca 424 milyon dolara düştü. Karşılaştırma için, AMD 831 milyon dolarlık satış bildirdi 2019'un 1. Çeyreği için bu segmentte. Bu, dört yıldan daha kısa bir sürede 1,95 kat daha iyi.
AMD, 2005-2012 döneminde Intel’in ayaklarının altına serilemeyecek pek çok hatası yaptı. ATI'yi satın almak muazzam bir borç aldı, ancak daha sonra şirkete iki kat fazla değer verdiğini itiraf etti. Şirket çalışanları sessizce, AMD'nin 2005-2006'da gözünü Intel'den yapması gerekenden daha fazla uzaklaştırdığını kabul ettiler. Prescott soketinde yanarken, Intel son derece başarılı Pentium 3'e geri dönen yeni bir CPU çekirdeği hazırlıyordu. Conroe (65nm C2D) 2006'da nihayet düştüğünde, AMD'nin bunun için etkili bir cevabı yoktu. Şirket, 2017'de Ryzen'i pazara sunmadan önce vahşi doğada 11 yıl geçirdi, bu süreçte kendi sağlığını ve rekabetçi konumunu canlandırdı.
AMD’nin ATI’den satın aldığı GPU işi, şirketin 2011’den 2017’nin başına kadar tasarruf etmesine yardımcı oldu. GPU'lar olmadan, AMD'nin konsol donanımı için yapacak hiçbir şeyi ve APU ürünleriyle ilgili konuşacak olumlu bir hikayesi olmayacaktı. ATI / AMD’nin Nvidia’ya karşı rekabetinin tam bir geçmişi bu makalenin uzunluğunu iki katına çıkaracaktı, ancak en azından GPU ekiplerinin önemli katkılarını kabul etmek istedim. AMD Markham olmasaydı bugün muhtemelen AMD olmazdı. Yarım yıldan fazla bir süredir AMD'den çıkan olumlu hikayeler temelde GPU hikayeleriydi, bu ister Hawaii’nin GTX 780’e karşı rekabeti, ister AMD’nin Intel’e karşı üstün entegre grafik performansı anlamına geliyordu. Bu ekipler ayrıca başarılarından ötürü takdir edilmeyi hak ediyor.
AMD bir şey gösterdiyse, yarı iletkenlerde rekabet etmenin muazzam değeri budur. AMD, 1999'dan itibaren pazara her girdiğinde, Intel'in ürün konumunu veya fiyatını ayarlamak zorunda kaldığı anlamına geliyordu. AMD’nin 1990’ların sonlarında K6 ile güçlü bütçe rekabeti, Intel’i orijinal Celeron’u geliştirmeye itti. Bundan önce, şirketin stratejisi alt uç bilgi işlem pazarındaki ihtiyaçları eski işlemcilerle doldurmaktı.
Orijinal Celeron’un L2 önbelleğinin olmaması ve AMD’nin K6-2’ye karşı bazı testlerdeki düşük performansı, Celeron 'A' ailesinin geliştirilmesine yol açtı - hala şimdiye kadar üretilmiş en iyi hız aşırtma CPU'larından bazıları olarak kabul ediliyor. K7 ve 1GHz yarışı Intel’in P3 fiyatlarını aşağı çekerken, AMD’nin 2001’de sunucu pazarına girmesi ve 2003’te Opteron destekli genişlemesi Intel’i Xeon yongalarının fiyatlarını düşürmeye zorladı.
Bu model, Ryzen'in piyasaya sürülmesinden sonraki iki yıl içinde tekrarlandı. Intel, 2017'den beri Pentium işlemcilere Hyper-Threading desteği ekledi ve Core i3, i5 ve i7 ailelerine daha fazla çekirdek ekledi. Dörtten fazla çekirdeğe sahip yongalarda CPU fiyatları önemli ölçüde düştü. Üç yıl önce, sekiz çekirdekli bir Intel CPU'nun maliyeti 1.089 dolardı.
Bugün, maksimum 5 GHz saat hızına sahip bir Intel Core i9-9900K (Core i7-6900K ile karşılaştırıldığında 1,35 kat daha fazla) sadece 500 $ 'dır. Bir Ryzen 7 2700X ise 350 dolar. 9900K ham performansta kazanırken, 2700X daha düşük fiyatıyla güçlü rekabet sunacak kadar yakındır. Son iki yılda CPU performansının eş fiyatının, önceki altı yıla göre daha fazla artması tesadüf değil. İster Intel ister AMD satın alın, bunun için AMD'ye teşekkür etmelisiniz.
Şimdi, AMD bir diğerinin eşiğinde. Bu yaz, 7nm teknolojisine sahip CPU'ları piyasaya sürecek ve tarihte ilk kez öncü bir işlem düğümünde üretim hacmi için Intel'i kesin bir şekilde yenecek. Bunun Intel ve AMD işlemciler için göreli benimseme oranları üzerinde ne gibi bir etkisi olacağı belli değil, ancak Intel CEO'su Bob Swan bile şirketinin bu yıl AMD'den daha zorlu bir rekabet ortamıyla karşı karşıya olduğunu kabul etti. 10 nm'nin kaybolmasının Intel'in ölümü olacağını tahmin etmek isteyenler, Prescott ve Core 2 Duo'nun etrafındaki tarihsel rekorlara başvurabilir, ancak AMD'nin iş yapmak istediği kritik segmentlerde pazar payı kazanma şansı var.
AMD'nin yenilginin çenesinden zaferi kaptığını ve zaferin çenesinden yenildiğini gördüm. Tüm bilgi işlem dünyasının gidişatını değiştirdi, ancak aynı zamanda kritik anlarda tam anlamıyla yüzüne inmeyi başardı. Lisa Su yönetimindeki son iki yıl, CPU'lar söz konusu olduğunda tarihinin en iyilerinden biri oldu, ancak AMD’nin GPU işinin hayranları, özellikle pazarın en üst noktasında, söyleyecek çok az şeye sahipti. Kaynaklardan yoksun Buldozer döneminden çıkarken ve kazançlar ve karlar söz konusu olduğunda daha fazla istikrarın olacağı bir zamana doğru ilerlerken, tüm pazar segmentlerinde tutarlı, sürekli, tam gaz performans şirket için hala bir zorluktur. 7nm GPU'lar ve CPU'lar nihayet mağaza raflarına çıktığında, şirketin birkaç ay içinde kendisini gelecekte ne kadar iyi konumlandırdığı hakkında çok daha fazla şey öğreneceğiz.
50. yaşın kutlu olsun AMD. Kazan ya da kaybet, yağmur ya da güneş, ilginç bir yolculuktu.