Gerçeğe ulaşmak için ne kadar ileri gidersiniz? Yaşantınızdan, inançlarınızdan, karakterinizden ödün verir misiniz? Peki ya işin ucunda çocuğunuzu kurtarmak varsa? En değerli varlığınızı korumak, başına kötü bir şey gelmesini engellemek için ne kadar ileri gidersiniz?
“Hayvanlar gibi yaşıyoruz, hayvanlar gibi ölüyoruz. Çünkü birbirimiz için birer hiç kimseyiz.”
Paul Conroy bir tabutun içinde hayatının en büyük mücadelesini verirken nefes almayı unutmayın…
Umudunu asla kaybetmeyen bir annenin yıllar sonra gerçeğe ulaşma çabası…
Hak ettiğimizi düşündüğümüz sevgiye razı oluruz. Ama belki tek bir günlüğüne de olsa biz de kahraman olabiliriz.
Annelik ve babalık kavramları kişinin kimliğine ya da en aciz anlarındaki korkularına ket vurabilir mi?
Bir insan kötü olarak mı doğar, yoksa iyi ya da kötü olması ailesine ya da çevresine mi bağlıdır?
Bu, yaşamanın bir mecburiyet değil, hak olduğuna inanan Ramon Sampedro’nun hikâyesi. Bu, insanların yaşam hakkı kadar ölüm hakkına da sahip olması gerektiğine inananların hikâyesi.
Terazinin bir tarafında adalet isteyen diğer tarafında ise adaleti vermek isteyen bir toplum. Kimin suçlu kimin masum olduğuna kim, nasıl karar verebilir?
En derinlere saklanan anılar ve hayal kırıkları, gün gelir öyle dipten vurur ki, artık hiçbir şey eskisi gibi olmaz.