Sevimli bir güzellikten sıcak bir kucaklama. Bunu kelimelere döktüğünüzde gerçekten harika—– ama o kucaklamanın altında bayılan biri olarak, şimdi travma geçiriyorum.
Bu dünyaya geldiğimden beri yavru kalelerin travmasını yaşadım ve şimdi bir güzelin kucaklaşmasının travmasını yaşıyorum… Kendimden biraz utanıyorum.
Lilia-san’ın yarı ağlarken defalarca özür dilediğini görünce, onun için üzülmeme neden olacak kadar, onu affetmeme imkan yok ama…
Her neyse, midemi bulandırsa da Zaman Tanrıçası ile toplantıya katılacağım ama benim de katılabilmem için Zaman Tanrıçası’nın izninin alınması gerekiyor.
O toplantıya katılma ihtimalim çok yüksek, ancak bunu Zaman Tanrıçası onunla temasa geçtikten sonra bu konuşmayı ne zaman yapacaklarını konuşacağız.
Akşam yemeğinden ve Kusunoki-san ve diğerleriyle kısa bir sohbetten sonra banyo yaptım ve odama döndüm.
[Tekrar hoş geldiniz~]
[…………]
Bu doğru. Konusu açılmışken, bu saçmalık yumağı her gece odamda belirirdi…
Bununla birlikte, sinir bozucu olabilir, onun her zamanki parlak gülümsemesini gördüğümde rahatladığım gerçeği inkar edilemez. Buna alışmaktan mı korkuyorum yoksa Kuro’nun gülümsemesi o kadar sinsi mi bilmiyorum…
[Bugün Shiro ile tanıştınız, değil mi? Sen ne—– Arehh?]
[Unnn?]
Kuro benimle her zaman sahip olduğu parlak gülümsemeyle konuştu ama nedense hikayesinin ortasında konuşmayı bıraktı ve dikkatle bana baktı.
Sonra, kısa bir süre sonra, olağandışı bir şey – ya da belki de bunu ilk kez görüyorum ama yüzünde şaşırmış bir ifade var.
[Kuro?]
[…Kaito-kun. Shiro ile tanıştığında ne oldu?]
[Hmm?]
[Şey, sanırım Shiro sana ondan seni kutsamasını istediğimi söylemiş olabilir. Sadece, elde ettiğin kutsama beklediğim gibi değil… Shiro’nun kutsamasının, sana taahhütsüz bir kutsama bahşedecek olsa bile, daha düşük seviyeli bir Tanrı’nın kutsamasından daha güvenli olduğunu düşündüm… Ama Cidden seni kutsamasını mı istiyor? Shiro’nun yaptığını mı?]
Görünüşe göre Kuro, Shiro-san’dan aldığım kutsamaya şaşırmış.
Beni kayıtsız bir şekilde kutsamasını beklemiş olmalı, ama yine de düşük seviyeli bir Tanrı’nın kutsamasından daha iyi olduğu için ona bunu sordu.
Aslında, ilk başta, Shiro-san taahhütte bulunmadan beni kutsadı. Bunda yanılmadım çünkü kişi kendisi de söyledi ama sonra iptal edip tekrar hayır duasını etti ama bu sefer ciddiyetle yaptı.
Bugün olanları ve Shiro-san ile yaptığım konuşmaların içeriğini Kuro’ya açıkladığımda, Kuro’nun gözleri yeniden şaşkınlıkla açıldı.
[…Ku— Kukuku…]
[Unnn?]
[Ahahahahahaha!]
[Ha?]
Birden gerçekten eğleniyormuş gibi gülmeye başladı.
[Kaito-kun, gerçekten böyle bir şey mi söyledin? Ahaha, Shiro muhtemelen bir insanın “Bu senin yapamayacağın bir şey” diyeceğini düşünmemiştir.]
[Errr… Bunu söylemem o kadar komik mi?]
[Bunun gerçekten sıra dışı olduğunu söyleyebilirsiniz, ama bu kesinlikle harika bir şey! Bence bununla gurur duymalısın! Her gün birisi Shiro’nun ilgisini çekmiyor!]
Kuro, nedense mutluymuş gibi görünen bir gülümsemeyle beni övdü.
ha? Gerçekten çok çirkin bir şey mi yaptım? Hayır, aslında, iyice düşününce, bu bir Tanrı’ya söylenecek oldukça kaba bir ifade olabilirdi.
Bir an gülen Kuro, hala anlamamış olan bana yüzünde bir gülümsemeyle açıklamaya başladı.
[Shiro’yu tarif edecek olsam, sanırım onun her konuda son derece tarafsız bir doktrini olduğunu söyleyebilirsiniz. Böyle bir şey söylemem garip gelebilir ama o gerçekten sıra dışı~]
[Aslında, etrafında gizemli bir hava vardı ama…]
[Örneğin, genellikle sevdiğiniz ve sevmediğiniz arasında aşağı yukarı bir fark olur, değil mi? Benim durumumda, tadı kötü olan tatlılara kıyasla tatlı ve lezzetli tatlıları tercih ederim ve hangisini sevdiğimi soracak olsam, tatlı ve lezzetli tatlılar diye cevap veririm.]
[Unn.]
[Ancak, Shiro farklıdır. Shiro’ya göre, ister tadı kötü olan tatlılar, ister lezzetli tatlılar… sadece bu da değil, ister dünyada yaşayan hayatlar, ister içinde bulabileceğiniz manzaralar olsun, dünyada bulunabilecek çoğu şey, onun gözünde “aynı değer” ve Shiro’nun gözünde hiçbir şeyin üstünlüğü ya da aşağılığı yoktur. Bu anlamda, onun son derece yardımsever olduğunu söyleyebilirsiniz, ancak bu aynı zamanda hiçbir şeye sevgi göstermediği anlamına da gelir. Dünyanın çoğunu aynı kefeye koyuyor ve aynı şekilde bakıyor… Tanrıça Shallow Vernal böyle bir şey.]
Kuro’nun açıklamasını duyduğumda aklıma gelen ilk şey, tadı ölümcül derecede kötü olan o yavru castella’nın görüntüsü oldu… Shiro-san tadı berbat olduğunu söylese de, o buna hiç aldırış etmemiş gibiydi. ve normal bir kek gibi yemeye devam etti.
Ve ayrıca, onları ilk gördüğümde ürperten o gözler, bana mı yoksa çevredeki manzaraya mı baktıklarını anlamama neden olan o gözler… Bu, Shiro-san için sadece onun kadar değerli olduğum anlamına geliyordu. çevresindeki manzara, o asma bahçedeki çiçekler ve otlar, tabiri caizse, onun için hissetmesi çok doğal bir şeydi.
[Ama Shiro bile Kaito-kun’a “seninle ilgilendiğini” söyledi. Bu düşündüğünden daha da şaşırtıcı, Kaito-kun. Ne de olsa bu, Shiro’nun Kaito-kun’un varlığını tanıdığı anlamına gelir. Bu, seni açıkça aynı değere sahip olduğunu düşündüğü diğerlerinin üzerine koyduğu anlamına gelir.]
[E-Errr…]
[Shiro nadiren herhangi bir şeye ilgi duyar. Onun ilgisini çeken şeyler muhtemelen bir elde sayılabilir.]
Buna ne diyebilirim… Hikaye gittikçe büyüyor gibi görünüyor.
Dürüst olmak gerekirse, birbiri ardına söylenen sözleri dinlerken kafam iyice karışmıştı. Ya da daha doğrusu, Shiro-san—– düşündüğümden daha çirkin bir Tanrıça gibi görünüyor ve Lilia-san ile Lunamaria-san’ın neden onunla çay içmeme şaşırdıklarını bir kez daha anladım ve nedenini anladığımda içimde bir his oluştu. bir anda üzerime bir huzursuzluk çöktü.
Ün. Doğru… Dürüst olmak gerekirse, kendimi harika bir şey yapmış gibi hissetmek yerine, şimdi ne olacağı konusunda daha çok endişelendiğimi düşünüyorum.
[İşte bu yüzden, bugün başardığın şey inanılmaz, Kaito-kun… Ancak…]
[…ha?]
Bir ıstırap girdabındaydım ve düşündüm ama yumuşak bir ses tonuyla Kuro aniden elimi çekti.
Boy farkımız yüzünden aşağı doğru çekildim, kafam o kadar karışmıştı ki dayanamadım ve sanki onun üzerine düşmüş gibi bir duruşla Kuro yumuşak dokunuşuyla beni kucakladı.
Yüzüm Kuro’nun göğsüne değdi ve vücudunun sıcaklığını ve yumuşaklığını giysisinin üzerinde hissedebiliyordum. Burnumdan içeri giren ve doğrudan beynime ulaşan tatlı koku, onun nazik sesi kulaklarımda yankılanırken açıklanamaz bir rahatlık duygusu hissettim.
[Bu umurumda değil… Ne istediğini düşünebildiğin ve onları kendi sözlerinle ifade edebildiğin için çok daha mutluyum, Kaito-kun.]
[ ! ? ]
[…Gerçekten çok çalıştınız. Az önce Kaito-kun gerçekten havalıydı.]
Beklendiği gibi, o gerçekten kurnaz.
Biraz önce hissettiğim kafa karışıklığı ve endişe, bana zapt edemediğim bir sıcaklık ve güvenlik duygusu veriyor, sadece bu cümlelerle hepsi aklımdan siliniyor – sanki istediğim kelimeleri doğal bir şekilde söyleyebiliyormuş gibi. en çok duymak.
Bugün yaşadığım onca sıkıntıdan sonra yorulduğumdan eminim ama yine de elimden gelenin en iyisini yapma dürtüsünü hissetmekten kendimi alamıyorum.
Uuggghh… Ama küçük bir kızın başımı nazikçe okşarken bana sarıldığı bu duruş, benim için gerçekten utanç verici ama… Bu iyi değil. Bu rahatlatıcı güvenlik duygusuna biraz daha fazla dalmak istediğim anı çoktan kaybetmiş gibi hissediyorum.
Tanrıçaya karşı fikrimi söyleyebildim. Bir şekilde bir soyluya karşı bile ayaklanabildim. Kendimi midemi bulandıracak bir toplantıya katılmaya hazırlayabildim.
Ancak ona karşı… biraz imkansız. Ya da daha doğrusu, direnme düşüncesi aklıma gelmedi ve sarılmalarla ilgili hissedebileceğim tüm travmalar içimden akıp gitti.
Bunun yerine, benim için gerçekten basit olabilirdi, ancak bu sarılmanın bugün aldığım en iyi ödül olduğunu düşünmekten mutluyum.
Sevgili Anne, Baba—– Bugün pek çok şey hakkında başım dönüyor. Ama sonunda, Kuro ile karşı karşıya geldiğimde—- Görünüşe göre onun dengi değilim.
//==========
Anlayışlı bir küçük kızın en iyisi olduğunu düşünüyorum.