Gemiye, Büyük Kuzey Seferi Semen İvanoviç Chelyuskin (1700-1764) katılımcısı onuruna seçildi. Bu Rus kaşif, Avrasya kıtasındaki en kuzey noktayı keşfetti - şimdi adını taşıyan pelerin. 1932 kampanyasının macerasız olmadığı dikkat çekiyor. Buzkıran Alexander Sibiryakov, Bering Boğazı'nda bir vidayı kaybetti, bu yüzden ev yapımı yelkenlerin altında durmak zorunda kaldı. Ve yine de yaz mevsiminde Murmansk'tan Vladivostok'a sadece bir navigasyon ile gidebildi. Bu yolculukta buzkıranın kaptanı Vladimir İvanoviç Voronin ve keşif başkanı ünlü Sovyet profesörü Otto Yulievich Schmidt'ti.
SSCB'ye bu ilk seferin tamamlanmasından hemen sonra, Kuzey Deniz Güzergahı Ana Müdürlüğü, Glavsevmorput olarak kısaltıldı. Yeni örgütün bu şekilde ustalaşması, gerekli köyleri inşa etmesi, gerekli teknik ekipmanı sağlaması ve daha fazlasını yapması gerekiyordu. Yukarıda sözü edilen O. Yu Shmidt, Glavsevmorput'un başı oldu. SMP yolunda yeni kampanya, zaten 1933 yılında tutmaya karar verdi. Schmidt, büyük bir zorluk çekerek, yeni Danimarka'nın tersanelerinde inşa edilen ve yeni Chelyuskin ismini taşıyan vapuru Lena'nın Glavsevmorput'una transfer yapmayı başardı.
Gemi, SSCB'nin emriyle Kopenhag'da "Burmeister and Vine" tersanelerinde kuruldu. O dönemde en son tasarımın oldukça büyük bir gemisiydi. Geminin yapımı sırasında buzdaki çalışma koşulları dikkate alındı. Geminin gövdesi uygun şekle sahipti ve gövde kabuğu güçlendirildi. Gemide ayrıca, yakıtın boşa harcanmaması için santralin durdurulması gereken zorunlu bir kışlama için tasarlanmış özel bir oda vardı. Gemiye küçük bir amfibi uçak W-2 bile yerleştirildi. Uçak hem büyük bir buz kütlesinden hem de açık sudan hava alabilir ve havadan keşif yapmak için tasarlandı.
Bu yıllarda Kuzey Kutbu'nun başarılarının Sovyet propagandası için mükemmel bir bulgu olduğu belirtilmelidir. Bu zamanda, kutup araştırmacıları, 30 yıllarında yerini astronotlar tarafından alacak olan insanlardı. Kuzey'in Sovyetler Birliği'ndeki gelişiminin teması, kutup kâşiflerinin cesareti ve Kuzey Kutbu'nun günlük hayatının romantizmi ile ilişkiliydi, Sovyet gazete ve dergilerinin sayfalarını, kurgu ve film ekranlarını bırakmadı. Sonuç olarak, Sovyet Kuzey Kutup Dairesi'nde çalışmak için ömür boyu sürecek olan bir yurttaş kuşağı kuruldu. 30'lerin dönemi bu insanlara yansıdı. Onlar, o dönemde içkin olan üstün ve pragmatik, romantik ve korkunç her şeyden etkilendiler.
16 Temmuz 1933, ünlü kutup kaptanı V.I. Voronin komutasındaki “Chelyuskin” vapuru Voronin ve keşif başkanı O.Yu Schmidt, diğer şeylerin yanı sıra, Leningrad'dan Murmansk'a yelken açmış olan SSCB Bilimler Akademisi'nin bir üyesiydi. Yolda, gemi, gemi üzerinde belirli sayıda kusurun giderildiği Burmeister ve Vine şirketinin Danimarka limanlarına girdi. 10 Ağustos 1933, gemi Murmansk limanını terk etti ve Vladivostok'a doğru yola çıktı. Bu sefer, bir yaz navigasyonunda NSR boyunca kargo teslimatı planını uygulamak zorunda kaldı. Güzergahın zor kısımlarında, Chelyuskin kablolaması buz kırıcılar kullanılarak planlandı.
Gemi, sabahın erken saatlerinde 4: 30'te Murmansk'tan ayrıldı. Bu kadar erken bir zaman nedeniyle iskelede pek fazla yas kalmamıştı. Chelyuskin'de, 112 mürettebat üyesi, seferden 53 çalışanı ve Wrangel Adası ve 29 inşaatçılarının 18 kış işçileri dahil olmak üzere 12 kişi vardı. Geminin önemli rezervleri vardı: 2995 ton kömür, 500 ton su ve yiyecek, 18 ay boyunca yeterli olması gerekiyordu. Gemi ayrıca Wrangel Adası için üç yıllık tedarik hacmini de aldı. Gezinin, üyelerinin beslenme konusunu oldukça ciddiye aldığını belirtmekte fayda var. Geminin mürettebatının taze et yiyebilmesi için, 26 inekleri ve 4 küçük domuzlar gemiye alındı; navigasyon sürecinde sağlıklı domuzlara dönüşüp kutup keşiflerinin menüsünü çeşitlendirmeye yardımcı oldu.
İlk başta, yolculuk sefer için oldukça başarılıydı. "Chelyuskin" neredeyse bütün güzergahı geçmeyi başardı. Gemi Bering Boğazı'na girdi ve Kasım'da 7 Moskova'ya özel bir hoşgeldin mesajı gönderdi. Ancak, boğazı ters yönde buz hareketine başladı. Buzun içinde sıkışan “Chelyuskin” vapuru ters yönde hareket etmeye başladı ve bir kez daha Chukchi Denizi'ne girdi. Bu dönüş gemiye verilen zararla eşlik etti. Sonuç olarak, gemi sadece büyük bir buz kütlesine dondu ve birkaç ay boyunca onunla birlikte sürüklenmeye zorlandı. Aynı zamanda, herhangi bir zamanda buz harekete geçebilir ve sadece gemiyi ezebilir. Ve böylece oldu ...
13 Şubat Yılın 1934'i, dünyaya "Chelyuskin" vapurunun ölümünden bahseden hava radyogramına girdi. Gemi, 13’in yılın 1934’i, 15’te yılın 30’i: 144’in Cape Whalen’den 155 millerinde ve Cape North’un 104 millerinde ise buzla ezildi. Kaptan Voronin ve keşif lideri Schmidt gemiyi terk eden son kişiydi; makat Boris Mogilevich ise geminin güvertesinde tereddüt etti ve onun üzerine yuvarlanan bir varil ile sabitlendi. Gemiyle birlikte dibe gitti ve seferin tek kurbanı oldu. Gemi su bastıktan sonra, 10 kadınlar ve 2 çocuklar da dahil olmak üzere 8 adamı buz üzerinde kaldı (bir kız, anketör Vasiliev'in ailesine doğdu). Bir başka XNUMX çalışanı, başta hastalık nedeniyle olmak üzere çeşitli nedenlerle Cape Chelyuskin yakınlarında açıklanan olaylardan önce gemiden ayrıldı.
Sonuç olarak, tam olarak 2 ay - Şubat 13 - Şubat ayının 13 1934 - kutup seferi üyeleri yaşam için mücadele etmek zorunda kaldı. Gezinin tüm 104 üyeleri, okyanus buzunda normal yaşamı organize etme kahramanlığının yanı sıra, alanı çatlaklar ve hummocks ile kaplı olan hava sahasını hazırlayan kahramanca bir çalışma gerçekleştirdi ve üzerindeki buz sürekli karla kaplıydı. Chelyuskinites iyi bir kamp kurabildi. Kadınlar ve çocuklar için tam teşekküllü ahşap bir kulübe inşa edildi, gemideki fayda gerekli kereste idi. Ayrıca keşif üyeleri fırınlarını inşa ettiler ve hatta “Vazgeçmedik!” Adlı bir duvar gazetesi üretmeye başladılar. O zaman, keşif başkanı Otto Schmidt kampın ruhuydu. Seferin bu zamana kadar anakaraya bağlantısı, ünlü kutupsal radyo operatörü Ernst Krenkel tarafından sağlandı.
Chelyuskinites'in kurtarılması gerçek bir destan oldu ve şanlı bir sayfa haline geldi. hikayeler iç kutup havacılık. 5 Mart 1934'te Chelyuskintsev kampına ilk iniş, ANT-4 uçağının mürettebatı tarafından Anatoly Lyapidevsky'nin kontrolü altında yapıldı. Bundan önce, komutasındaki mürettebat 28 sorti yaptı, sadece 29'u başarılı oldu. Bu şaşırtıcı değil: periyodik olarak düşen siste sahip polar kaşiflerle sürüklenen bir buz kütlesi bulmak o kadar kolay değildi. Aynı zamanda, Lyapidevsky uçağı 150 derecelik bir don ile 400 ila 40 metre arasında çok sınırlı bir alana indirmeyi başardı. Gerçek bir başarıydı.
İlk uçuş ANT-4 uçağı, kadınları ve iki çocuğu 10 kampından aldı, ancak uçak ikinci kez başarısız oldu ve mürettebatı Chelyuskinites'e katılmaya zorlandı. Kutuplu kaşiflerin büyük tahliyesi, 13 gün içinde başladı ve iki hafta sürdü. Toplamda, Sovyet pilotları 24 uçuşunu gerçekleştirdiler ve buz kütlesi üzerinde olan tüm 104 ve kutup aylarında aylarını harcayan 2'lar tüm bunları kurtarmayı başardı. Kutup kaşiflerinin kurtarılmasına katılan tüm pilotlar, Sovyetler Birliği Kahramanı unvanına takdim edildi. Bunların arasında Anatoly Lyapidevsky, Mavriky Slepnev, Vasily Molokov, Nikolai Kamanin, Mikhail Vodopyanov ve Ivan Doronin vardı. Geminin batması sırasında ölen B. Mogilevich de dahil olmak üzere buz üzerinde kışa katılan tüm katılımcılara (çocuklar hariç) Kızıl Yıldız emri verildi. İki Amerikalı, uçuş mekaniği William Levery ve Lenin Nişanı alan Clyde Armstead, Sovyet kutup keşifçilerinin kurtarılmasına yardım etti.
Moskova'da, tüm Cheliuskites üyeleri Sovyetler Birliği'nin ve şehrin sakinlerinin liderleriyle gerçek bir kahraman gibi karşılandılar. Vapur "Chelyuskin" in tarihi edebiyatta ve sinemada yansır. Bu keşfe dayanarak, birkaç uzun metrajlı film çekildi, kitaplar yazıldı. Chelyuskinites’in hatırası bugün Rusya, Ukrayna ve Belarus’ta bulunan birçok caddede ölümsüzleştirildi.
Yakın geçmişte, bir enkazı bulmak için girişimlerde bulunuldu. 1974 ve 1978'te düzenlenen seferler hiçbir şeyle sonuçlanmadı. 2004 yılında, açıklanan olayların 70 yıldönümünde, Rusya'da yeni bir arama denizaltı seferi düzenlendi. Sefer Chelyuskin-70 olarak seçildi. Bu keşif gezisine katılanlar, aynı yıl batık bir vapurun keşfedildiğini açıkladılar ancak kısa sürede bu bilgilerin hatalı olduğunu öğrenmeye yetti.
Gemi 2006 yılında keşfedildi. Geminin parçaları deniz tabanından kaldırıldı ve alınan metal örnekleri, geminin yapıldığı tersanelerde Danimarka'ya gönderildi. Şubat ayında, 2007, Danimarka gemi yapım şirketi, bulunan parçaların Chelyuskin'e ait olduğunu doğruladı. Özellikle, Chukchi Denizi'nin dibinden yükseltilmiş olan havalandırma ızgarası ve korkuluk rayı askısı, gerçekten efsanevi buharlayıcıya aittir. Batık geminin keşfi bu hikayeye bir son verdi.
Bilgi kaynakları:
http://www.diletant.ru/excursions/35543
http://monoblog.su/?p=7275
http://www.calend.ru/event/5888
http://www.testpilot.ru/review/ppt/cheluskin.htm