Şehir kültürünün yükselişte olduğu Genroku dönemi (1688-1703) öncesinde, halk tarafından kullanılan yaklaşık 15 santimetrelik ‘obi’, yani kuşakların tasarımı hiç de basit değildi. Bu kuşakları bağlama şekli de aynı şekilde modern zamanlara kıyasla daha zor olup kimono desenleri daha çeşitli ve ihtişamlıydı.
Ancak, 18. yüzyılda yaşanan ekonomik depresyon döneminin ardından 8. Tokugawa şogunu Tokugawa Yoshimune, Kyoho Reformları’nı başlatarak lüksü yasaklayan kanunlar çıkardı. Bu durum doğal olarak modayı etkiledi; canlı renkli ve desenli kimonolar kullanımdan kalktı. Bunların yerini, çiçek renkleri ve kızıl kahve tonları aldı. Çiçek renkleri denince akla parlak ve canlı tonlar gelir, ama burada bahsi geçen ton, açık çivit mavisi, kızıl kahve tonu ise Kara Çaylak denen bir kuşun tüylerinin rengi gibidir. İki renk de ihtiyatlı renklerdi.
O zamanların modası nereden yayılmaya başlamış olabilir? Kimono desenleri, giyme tarzı, renkleri gibi şeyler, halk tiyatrosu olan Kabuki sahnesinden fırlamış gibi görünürler. Oyuncuların severek kullandığı renkler, halk arasında popüler olur, Kabuki’den doğan çoğu renk kimono için de kullanılırdı.
Örneğin, Ichikawa Danjuro adlı oyuncunun kullandığı renge ‘’Danjuro cha’’ (Danjuro Çayı) adı verilmiştir. “Edo Moru” ise yine bir Kabuki oyunu olan Sukeroku’da kullanılan alın bandının renginden gelir. Sukeroku’nun ana karakteri, Edo dönemi çocuklarının hayran olduğu bir figürdü.
Dönemin Edo zenginleri, kıyafetlerinin görünmeyen yerleri için paralarını harcamaya başladılar. Dışarıdan basit görünen bir kumaş olmasına karşın, astarı gösterişli kimono, görkemli işlemeleriyle ‘haori‘ (kimono üstüne giyilen ceket) veya ‘juban‘ (kimononun içine giyilen kıyafet) gibi şeylerle gizlice lüks ve modaya uygun görünümlerinin tadını çıkardılar.
18. yüzyılın sonlarında, genişliği 9 santim civarında artan obi kalıbı, standart kalıp haline geldi. Kalınlaştığı için düğümün büyüklüğü de arttı ve daha sıkı yapılmaya başlandı.
Desen kimononun eteğinde yoğunlaştığı için, önden bakınca desen yokmuş gibi bir izlenim verir. Bu yüzden Edo tarzı kimonolar, sırt bölümü ve etekte yoğunlaşan desenleriyle popüler oldular. Bu kimonolar insanı üşütse de pek şıktılar.
Çeviren/Derleyen: Aslı İdil Kaynar
Kaynak: mag.japaaan.com