360 yıl önce, 18 Ocak 1654, Ukrayna Rus krallığı ile tekrar bir araya geldi. Pereyaslav'da düzenlenen hetman Bogdan Khmelnitsky başkanlığındaki Zaporizhzhya Kazaklarının temsilcilerinden oluşan bir toplantı, oy birliğiyle Rusya'nın kardeş halklarıyla bir araya gelme ve Rus Çarı'na bağlılık sözü verme niyetini açıkladı. Pereyaslav Anlaşması, Rus krallığının Batı Rusya topraklarının bir parçası ile (Kiev şehri dahil) yeniden birleşmesine yol açtı ve Polonya-Litvanya Ortaklığı ile savaşı kaçınılmaz hale getirdi. 1654'ten 1667'e kadar süren savaşın bir sonucu olarak, Rus topraklarının bir kısmı ve Polonya-Litvanyalı Commonwealth yönetimi altındaki Ortodoks nüfus Polonya yönetiminden kurtarıldı.
Bugünlerde, Pereyaslav Rada'nın Ukrayna “bağımsızlığının” taraftarları, Ukrayna'ya en büyük kötülüğü getiren bir grup hain olarak kabul ediliyor. İddiaya göre, hetman Khmelnitsky liderliğindeki Kazak seçkinleri, dar grup paralı çıkarlarına göre, Alexei Mihayloviç hükümeti ile bir anlaşma imzaladılar. Mesela "Muscovites" gibi, büyük güç hırslarıyla, kancalı ya da sahtekarlar tarafından takıntılı olarak, Küçük Rusya'yı kutsanmış 1991 yılına maruz kaldığı Rus "uluslar cezaevi" ne sürüklemişti. Rusya Krallığı'nın yardımı olmadan Küçük Rusya'nın, Polonya-Litvanya Ortaklığı ve Polonyalılara karşı mücadelede hayatta kalamayacak olması ve kan nehirlerindeki kurtuluş savaşını boğması, sessiz kalmayı tercih etmeleri gerçeğidir. “Ukrayna halkı” kavramı olmadığı sorusunu gündeme getirmiyorlar: Antik çağlardan beri, Rus, Rus, Ruslar bu topraklarda yaşıyorlardı ve bu topraklara Rusya deniyordu.
Küçük Rusya Savaşı
1648'ta başlayan Kurtuluş Savaşı sırasında, Bohdan Khmelnytsky komutasındaki aşağı Zaporozhye Kazaklarının ayaklanmasıyla Küçük Rusya'nın çevresine karmaşık bir siyasi ve diplomatik düğüm bağlandı. İşte Alman Topluluğu, Rusya, Kırım Hanlığı, Osmanlı İmparatorluğu, Vatikan, Macaristan ve İsveç’in çıkarları.
Türk Sultan, Kazakların saldırılarını durdurmak, Polonya ve Rusya'yı zayıflatmak için Ukrayna'yı himayesine almaya hazırdı. Küçük Rusya, Doğu Avrupa'da Türkiye'nin kalesi haline gelebilir. Kırım'da, Commonwealth ile müttefik ilişkilere girmemek için emir gönderdiler. Osmanlı Sultan Mehmed IV (1648 - 1687), onurlarından biri olan Vizier Chaush Osman-agu'yu da Chyhyryn'e büyükelçi olarak gönderdi. Vizier Khmelnitsky'ye pahalı hediyeler verdi. Sultan, Zaporizhzhya Kazaklarını kendi vatandaşlığına sokmak için hiçbir ön şart olmadan hazırdı ve özerkliğini korurken, Dinyeper'ın her iki tarafında da imparatorluğunun illerinden birini seçti. Bogdan ve soyundan gelenler, "Ukrayna prensliği" nin kalıtsal yöneticilerini tanıma teklifinde bulundular, Kazak feodal lordlarının haklarını ele geçirmeyi seçti. Padişah, Kırım süvari, 100-bin hariç, Polonyalılar ve Ruslarla savaş için Kazaklara yardım göndermeye bile hazırdı. Osmanlı ordusu. Bogdan'ın kendisi, 1650'ta, Osmanlı tahtına sadık ve sadık bir şekilde hizmet etmek için Zaporozhian birliklerine hazır olduklarını ifade eden Porto'ya yetkili büyükelçiler gönderdi. O dönemde oynadığı karmaşık bir siyasi oyunda Khmelnitsky için “Türk kartına” ihtiyaç duyuldu.
Porta'nın iradesine gönderildiğini açıkça ifade eden Kırım Han İslam III Giray (1644 - 1654), oyununa öncülük etti. Kendisi ve feodal beyleri için asıl mesele, Küçük Savaş'ın parçaladığı Küçük Rusya ve Polonya'yı sakin bir şekilde basmaktı. Kırım birlikleri, on binlerce insanın köleliğe satılmasına yol açan Ukrayna'yı “kuru emdi”. Kırım Hanı ve komutanları Polonyalılar hakkında, kritik anlarda, Polonya ordusunun yerine Kazak ordusunun yerine hediyeler verdiler. Khan'ın Rusya ile ilgili büyük bir kampanya planlaması vardı. Kırım seçkinleri, Polonya, Ukrayna ve Rusya topraklarına yönelik sürekli bir savaştan yararlandı, cezasız bir şekilde binlerce mahk robm soyup götürmesine izin verdi. Dahası, Kırım Han, Muscovy'lere karşı ortak bir kampanya önerisi ile Polonya-Litvanya Topluluğu ve İsveç'e büyükelçiler gönderdi. Khan'ın Kazakları çekmesi bekleniyor. İslam Giray, Khmelnitsky Kazakları'ndan, yalnızca Kırım Hanlığı'nın askeri desteğiyle var olabilecek Polonya ve Misklere karşı bir çeşit düşmanca düşmanlık yaratmak istedi.
Polonya ve Roma, uzun zamandır ataları olarak kabul edilen Ukrayna'yı kaybetmek istemediler. Batı Rusya’nın Rusları, Rus’u kademeli olarak tek bir etnik-etno’dan ayırmak, ortodoksinin yerini önce Uniatizm, sonra da Katoliklik yapmak istiyordu. Bundan sonra, Rusya'nın Malaya (Batı) nüfusunun "yeniden kodlanması" süreci geri dönüşü olmayacaktı. Ukrayna ve Rusya'nın yakınlaşmasına izin verilmedi. Roma ve Polonya Ukrayna ve Türkiye'yi vermeyeceklerdi. Vimin rahibi, Venedik Büyükelçisi unvanının arkasına saklanan Chigirin'e gönderildi. Hetman Khmelnitsky'yi, Avrupa güçlerinin desteğini vaat ederek Osmanlı İmparatorluğu ile savaş başlatmaya ikna etmeye başladı. Ancak, hetman aptal olmaktan uzaktı, başkalarının çıkarları için savaşmayı kabul etmedi, diplomatı dinledi ve hiçbir şey yapmadan bıraktı. Öte yandan, Polonya, Kırım Hanı ile yoğun bir görüşme yaptı ve onu Rus krallığına kurdu ve Kırım topraklarının İsveç elçiliğine bırakmasına izin verdi.
Khmelnitsky, başlangıçta, Wallachia ya da Moldavia gibi bir devlet kuruluşu yaratmak için özerklik almak istedi (Osmanlılara ve ardından Polonyalılara bağlıydı). Ancak, ne kadar uzaklaşırsa, o kadar net bir şekilde hetman, yalnızca resmi olarak Polonya'ya bağlı özerk bir devlet varlığının yönetime alınmasının mümkün olamayacağının farkındaydı. Bu nedenle, Rus Çarının egemenliği altında, özerkliğe bilerek odaklanmaya başladı. Benzer örnekler gözlerimin önünde Khmelnitsky'deydi - kendi hükümetini koruyan Don gibi.
Bu pozisyon toplumun havasını yansıtıyordu. Memurların ve Kiev din adamlarının önemli bir kısmı, eğer Polonya seçkinleriyle eşitse, Polonya yönetimi altında kalmaya hazırdı. Bu bağlamda, eğer Batılılar iyi bir fiyat teklif ederse ve sermayenin ve mülkün dokunulmazlığını garanti altına alırlarsa, mevcut Ukrayna "seçkin" ini, Batı'ya sakatatla satmaya hazır hale getirirler. Ayaklanmanın bastırılması sırasında lordların öldürdüğü, yaktığı ve boğulduğu sıradan köylüler ve kasaba halkı ve Kırım Tatarları kölelik sürdü, "özgürlük" aldatmadı. Zihin ile değil, o zaman “altkorteks” ile, Rus krallığı ile ve “özgürlük” olmadan birleşmenin gerekli olduğunu anladılar. Güvenliklerinin güvencesi, kralın güçlü otoritesinin, yerel boyarların ve üstlerin iştahını ve keyfiyetini sınırlayan, özerkliği olmayan, Rus düzeni idi. Buna ek olarak, herhangi bir distemer sırasında olduğu gibi, ana şeyin yürüyeceği, “iradenin” olduğu bir serbest hayvan saldırısı olan bir “anarşist” katmanı vardı. Kargaşayı durduracak herhangi bir güçlü devlete, Polonyalı, Rus veya Türk’e karşı çıktılar.
Ve yine de, bütün bu fırlatmalara rağmen, halkın iradesi yavaş yavaş Rusya ile entegrasyon hattını zorladı. Yeniden birleşme olmadan, Ukrayna daha fazla felaketle beklendi - Polonya terör, açlık ve ölüm. Savaş harabeleri, sürmekte olan köylülerin isyanları mücadele etmek için sürdü, Kırım Tatarları tarafından köylerin yıkılması kıtlık tehdidi yarattı. Kurtarılan Moskova, ucuz yiyecek satın almak için izin veya ücretsiz olarak tedarik etmek. Khmelnitsky, kraliyet merhametine şükran duyduğunu ifade etti. Teslimatlar da devam etti оружия ve barut: Polonyalılarla mücadelede Khmelnitsky birlikleri desteklendi. Khmelnitsky, Ocak ayında, 1649’te, ilk elçiliği, gizlice Kudüs Ortodoks Patrikliği Paisiy’in başkanlık ettiği Moskova’ya gönderdi. Ukrayna gizlice Zaporozhian Ordusu Konstantin Muzhilovsky'den Albay tarafından temsil edildi. Paisiy, Ukrayna'nın Rusya ile birleşmesinin ateşli bir destekçisi idi ve Khmelnitsky ile iletişim kurarken, Kırım Tatarları ile Hıristiyanlık karşıtı ittifak için onu kınadı. Patrik, Hetman'ı Hristiyan Moskova'dan yardım almaya çağırdı.
Rusya ayrıca Küçük Rusya'ya diplomatik destek sağladı. 1650'in baharında, Puşkin kardeşlerin elçileri Varşova'ya geldi. Polonyalıların “sonsuz son” u, yani yılın 1634 barış antlaşmasını ihlal ettiğini açıkladılar. Rusya büyükelçiliği açıkça Polonya'yı savaşa teşvik etti. Polyakov, hatalı bir kraliyet başlığı yazmak ve Vishnevetsky, Pototsky ve Kalinovsky gibi etkileyici madenler de dahil olmak üzere sorumlu kişilerin idamını talep etmekle suçlandı. Ayrıca, hataların yapıldığı “dürüst olmayan” kitapları yakmayı ve yazarlarının yanı sıra, bu tür kitapların yayınlanmasına izin veren matbaaların, dizgelerin, matbaacıların ve yerel yönetimin sahiplerinin icra edilmesini istediler. Polonya'da şunu anladılar: Moskova savaşa hazır ve bunun için bir bahane arıyor.
Polonyalılar zayulili, şu anda Rusya ile savaşmak istemediler. Devletin özel bireylerin eylemlerinden sorumlu olmadığından, bu tür işlemlerin Polonya yasalarına göre gerçekleştirilmesinin mümkün olmamasından sorumluydu. Rus elçilerini konuyu barış içinde seçmeye ikna ettiler. Ancak, elçiler inatla yerlerine oturdu. Ve daha sonra davayı çözüme ulaştırmaya karar verdi, ancak yeni koşullar ortaya koydu - Polonya Smolensk ve diğer bazı şehirlere geri dönmek ve 500 bin zlotisi ödemek zorunda kaldı. Halkın sinirlerini iyice karıştırdıktan sonra, Rus Büyükelçiliği iki güç arasındaki ilişkileri koparmadı. Varşova, Moskova ile savaşın eşiğinde olan "kara leke" aldı. Polonyalılar, Rus sınırındaki kuvvetlerin bir parçası olan bu Moskova, yılın 1650 kampanyasını yırttı.
Rusya savaşa henüz erken girmedi. 1649 tarafından Rusya'nın zor bir durumda olduğunu unutmamalıyız. Savaşa bağlı değildi. Yıl zor geçti - ürün başarısızlığı, çekirge istilası. Çar kişisel keder yaşadı - mirasçı Dmitry Alekseevich öldü. 1648-1649 içinde bir dizi isyan, Rusya'yı sardı. Ayrıca, İsveç ile savaş tehdidi. İsveçliler "mülteci sorununa" sarıldı - İsveç'ten köylüler Rusya'ya kaçtı. Moskova çatışmayı önlemek için büyük çaba sarf etmek zorunda kaldı. İsveç tehdidini engellemek için Rusya, Danimarka ile temasları hızlandırdı. Aynı zamanda, Puşkin ve İvanov başkanlığındaki bir Rus elçiliği de Stockholm'e gönderildi. İsveç'in zayıf noktasını kullanarak hazinede para bulunmadığı için mültecilerle ilgili bir anlaşmaya varmayı başardılar. Yılın 32'i için yurtdışına kaçan her iki tarafın konularından sadece yılın son 2'inde kaçanlar iade edilmeye tabi tutuldu. Rusya’ya İsveç’ten daha fazla insan kaçtığını dikkate alan Moskova, 190’e bin ruble, kısmen de nakit, kısmen de tahıl ödemeyi kabul etti.
İsveç ile yapılan anlaşma, Rusya'da yeni bir isyan dalgasına neden oldu. Boyarcı-hainlerin kralı aldattığına ve Almanlara çok para ve tahıl verdiğine dair söylentiler vardı. İlk başta, Pskov isyan etti. Pskov, Novgorod ve Moskova'ya yürüyüşçüler gönderdi, onlara destek olmayı ve İsveç'e para ve tahıl ihracatını önleme teklifinde bulundu. Novgorod, Pskov için isyan etti. Daha sonra şehirden geçen Danimarka (müttefik) elçiliği dağıtıma girdi. Danimarkalılar soyuldu ve tutuklandı. Büyükşehir Nikon ve Vali Khilkov, halkı rahatlatmaya çalıştı, kalabalığı dağıtmak ve tavernaları kapatmak için silahsız okçular gönderdi. Ancak okçular dövüldü. Din adamlarıyla birlikte büyükşehir de halkı güvence altına almak için dışarı çıktığında, onlar da dövüldü. Büyükşehir genelde idam etmek istedi. Fakat isyanın yanında olan boyarların çocukları tarafından dövüldü, ancak daha tedbirli ve hiyerarşiyi kurtardı. Kraliyet komisyoncuları Pskov ve Novgorod'a geldiler. Ama onları dinlemediler ve hapse attılar.
Alexey Mikhailovich, meseleyi diğer şehirlerde isyana yol açabilecek bir çarpışmaya getirmedi. Durumu açıkladığı Zemsky Sobor'u topladı.Tüm illerin temsilcileri kralı destekledi, Novgorod ve Pskov mahkum edildi. Öyle oldu ki, iki şehir tüm Rus topraklarına karşı çıktılar, isyan yerelleşmişti. Novgorod, ardından Pskov teslim oldu. Birkaç kışkırtıcı infaz edildi, yüzlerce kişi sürgüne gönderildi. Bu nedenle, Rusya'nın kendisi zor bir durumdaydı ve Polonya ile bir savaşa hemen katılamadı.
Güneyden bir tehdit vardı. Kırım Han büyük bir gezi hazırlıyordu ve Khmelnitsky'yi kendisine katılmaya davet ediyordu. Novgorod ve Pskov'a saldırmaya hazırlanan Sergei Trubetskoy ordusu acilen Tula'ya yeniden yerleştirildi. Öte yandan Khmelnitsky, Polonya-Litvanya Birliği’nden gelen tehlikeyi öne sürerek Han’ın teklifini reddetti. O sırada, Timothy (Timosha) 'nın oğluyla Moldova hükümdarının kızıyla evlenmeyi planlamıştı. Böylece, Khmelnitsky türünü yüceltmek istedi, hala bağımsız bir güç olmayı umuyordu. Khmelnitsky, Lord Vasily Lupu'ya bir mektup yazdı. Getman, Moldavyalı cetvelin kızı olan Timothy ile evlenmeyi teklif etti, aksi halde onu yok etmeye söz verdi. Ancak, Polonyalı hetman Kalinowski, Moldavyalı Prensliği Rozanda'nın (Roxanne) kızının nişanlısı olarak kabul edildi. Vishnevetsky ve Pototsky de elini talep etti. Ayrıca, Roxana, Litvanya'daki büyük Hetman Janusz Radziwill'in ikinci karısı olan Lupu'nun en büyük kızı olan Prenses Maria Radziwill'in kız kardeşi idi. Lupu, “köylü” ile ilişki kurmak istemeyen ve Polonyalı yardım umuduyla Bogdan'u reddetti. Khmelnitsky hemen cezai bir sefer düzenledi. Kampanyada Kırım Tatarları da yer aldı. Rusya'ya saldırmanın bir anlamı olmadığını, Rusların darbeyi geri almaya hazır olduğunu ve Moldova'da kolay bir avla karşılaşacaklarını anladılar. Kazaklar ve Tatarlar prensliği istila etti ve Iasi'yi işgal etti. Lupu, Khmelnitsky ile barış yapmak ve kızının bir hetman'ın oğluyla evlenmesiyle mühürlemek zorunda kaldı.
Polonyalılar çok sinirlendi. Sejm, Zborovsky barışını bozmaya ve derhal asilere karşı yeni bir cezai kampanya başlatmaya karar verdi. Varşova senatörleri öfkeyle “Herkesin ölmesi kendi pullarını bırakmaktan daha iyidir” diye bağırdı. Varşova, Khmelnitski ordusunu zayıflatmak için Moskova ile ilişkileri düzeltmeye çalıştı. “Dostluktan” çıkan Khmelnitski’nin Kırım Tatarları ile birlikte Rus krallığına saldırmaya hazır olduğunu açıklayan bir elçilik Moskova’ya gönderildi. Ancak, Moskova'da bunu biliyorlardı ve kendilerini aldatmalarına izin vermediler. Polonyalılar bu konuda sakinleşmedi. Yeni elçilik, Khmelnitsky'nin Kırım Hanı ve Osmanlı Sultanı ile yazışmalarının kopyalarını getirdi. Polonya, Moskova'ya Khmelnitsky'ye karşı ittifak teklif etti. Aynı zamanda, Don Kazakları Kırım'a saldıracaktı. Polonyalılar ayrıca ordu için Rusya'da yiyecek satın almak için izin istedi ve Polonya birliklerinin savaş sırasında Rus topraklarına girmesine izin verdi. Böylece, Varşova bir kerede üç sorunu çözmeye çalıştı: 1) isyancıları müdahalesiz yenmek için Moskova'yı Khmelnytsky ile karıştırmak; 2) Rusya'yı Ukrayna'daki olaylardan uzaklaştırarak Kırım ve Türkiye ile zorlar; 3) birlik tedarik problemini çözer. Moskova'nın böyle bir anlaşmayı kabul etmediği açıktır. Cevap hayırdı. Dahası, kral savaş sırasında Polonyalılarla ticareti yasakladı. Ukrayna ile gümrüksüz ticaret rejimi onaylandı. Varşova'nın diplomatik uyarıya uymadığı gerçeği göz önüne alındığında, kral Zemsky Sobor'un davetini hazırlamayı emretti.
Ocak-Şubat aylarında 1651, Polonyalılar birlik toplamaya başladı. Polonya, Moldova ve Litvanya'dan bir kerede birden fazla yönden ani bir darbe almayı planladılar. Bununla birlikte, her zamanki Polonyalı örgütlenme eksikliğinden dolayı işler ters gitti. Asalet yavaşladı, hizmete acele etmedi, vergi yavaş yavaş toplandı. Bu nedenle, saldırıya ilk giden, ana kuvvetler toplanmadan önce, Kalinowski ve Lyantskoronskogo'yu ayırır. Bratslavshchina'ya, sonra Vinnitsa'ya taşındılar. Kızıl'da, zekice şölen yapan ve savaşa hazır olmayan Nechay alayını yok edebildiler. Vinnitsa'daki Bohun kaçaktan kaçıramadı, baskınları kovdu.
Moskova, savaşın yeni aşamasına sert tepki verdi. 19 Şubat 1651 Zemsky Sobor’u “Litvanyalı iş” hakkında açtı. Katedralde kral, "Litvanyalı kral ve tavaların eski ve şimdiki yalanlardan memnun olduklarını, ebedi sondan geçtiklerini, Zaporozhye hetman Bohdan Khmelnitsky'nin gönderdiği, başlarını vatandaşlık altında egemenliği altına aldıklarını bildirmekten emretti" talimatını verdi. Zemsky Sobor, Commonwealth'ten ayrılma ve Ukrayna'yı çarın otoritesine alma lehine konuştu. Doğru, Polonya ile savaş hakkında nihai karar henüz alınmadı. Rusya’da savaş için kamuoyu hazırlığı ve Varşova’ya son uyarı yapıldı.
Rusya neredeyse açık bir şekilde Khmelnitsky'ye yardım ediyor. Ukrayna birliklerinin topraklarını geçmelerine izin verildi. Sonuç olarak, 6 bin Kazakları Bryansk bölgesini geçti ve Litvanya birliklerinin arkasına çarptı ve Roslavl ve Dorogobuzh'u ele geçirdi. Kazaklar da rehberlere yardımcı oldu. Köylüler, Polonya'ya saldırıyı kolaylaştırmak için köprüler kurmak için seferber edildi. Litvanyalı getman Janusz Radzi, Moskova birliklerinin sınırda toplandıklarını ve takviye istediklerini bildirdi. Ancak, Rusya henüz savaşa girmedi. Diplomatik manevralara iki yıl daha harcandı. Kibirli Kutuplar bir uzlaşma bulmak istemedi. Savaş kaçınılmaz hale geldi.
18 (28) 1651 Haziran'ında Berestetsk savaşı başladı. Her iki taraf da savaş için iyice hazırlandı. Polonyalılar 150-bin topladı. ordu. Papalık elçisi Torres, papanın kendisinin kutsadığı bir kılıçla kirlenmiş olan Polonya kralı Jan II Casimir'i "kutsal inancının savunucusu" olarak ilan etti. Kazaklar ve Kırım Tatarları eşit bir ordu kurdular. Bogdan Khmelnitsky ve İslam Giray Han başkanlık etti. Kazakov, Küçük Rusya’yı Moskova’ya gezen Büyükşehir Corinth tarafından kutsandı. Kazaklar için savaş ne yazık ki sona erdi. Kırım Tatarları bir kez daha Kazaklara ihanet etti. İlk savaşlarda beklenmedik bir şekilde ağır kayıplar yaşayan İslam Giray, beraberindeki Khmelnitsky'yi alarak müttefikleri attı ve askerleri yönetti. Müttefiklerin ayrılması ve liderlerinin kaybı yüzünden hayrete düşüren Kazaklar savunmaya geçti. Bohun başkanlığındaki Khmelnitsky ordusu kampı üç tarafa çevrilmişti ve dördüncüsü nehir ve bataklık vardı. Acımasızca inşa edilmiş geçitten kaçma girişimi sırasında ordunun önemli bir kısmı, deneyimsiz köylülerden oluşan, Polonyalılar tarafından tahrip edildi.
Ancak, Lehçe komutu başarıdan tam olarak yararlanamadı. Milletvekilliği imhası (Polonya ve Litvanyalı sürgünlerin milisleri) çoğu zaman eve gitti. Kral ayrıca askerleri terk etti, zaferi kutlamaya gitti. Ordu, sadece magnatların ve küçük düzenli birliklerin müfrezeleri olarak kaldı. Vishnevetsky ve Pototsky, Ukrayna'nın derinliklerine taşındı, her şeyi mahvetti ve yolundaki herkesi öldürdü. Farklı bir yönden, Radzivill birlikleri ilerliyordu. Esas olarak köylülerden oluşan Nebaby takımı, düşmana dayanamadı. 26 Temmuz Polonyalılar Kiev'i ele geçirdi. Terör ve şiddet yine Küçük Rusya'yı taradı.
Hala tutsak olan Khmelnitsky Moskova'dan yardım istedi. Genel memur Vyhovsky, Kırım Tatarlarına fidye verdi. Bogdan bırak gitsin. Yenilen askerlerden emsali görülmemiş enerji ve rahatlık gösterdi ve bireyler yeni bir ordu almaya başladı. İnsanları silahlara çağırdı. Direnç arttı. Polonyalı birlikler halk savaşını bastırmaya yetmedi. Kievliler kendileri operasyon üssünün düşmanını mahrum etmek için kenti yaktılar. Savaşın harap olduğu bir ülkede yiyecek bulmak zordu. Her yerde o kadar temiz olmayan ceset vardı ki havayı ve suyu zehirlediler. Polonya ordusunda bir salgın başladı. 10 (20) Ağustos Küçük Rusya'nın en uzlaşmaz ve korkunç düşmanı olan 1651, Jeremiah Vishnevetsky öldü. Görünüşe göre, veba tarafından öldürülmüş. Diğer lordlar arasında birlik yoktu, ateşkes ve askerler homurdanarak ateşkes istedi. Müzakereler başladı.
Khmelnitsky, Zborovsky barış koşullarını korumayı önerdi. Polonya heyeti de bu konuda konuşmak istemedi. Polonyalılar, Hetman'ı mahrum etmek için Khmelnytsky’nin 12’e bin kişisine kayıtlı olan Kazak sayısını azaltmasını, önceki üç validen Ortodoks-Rus yönetimine sahip olan tek kişiyi kurtarmayı önerdi - Kiev. Kazak kitlesi endişeliydi, Varşova şartlarını kabul ederse Polonyalıları ve hakaretini öldürmekle tehdit etti. Polonya heyeti taviz vermek zorunda kaldı. Kazak Özgürüyle başa çıkabilecek olan Khmelnitski'nin kaldırılmasına ilişkin paragrafı sicilini genişletti.
18 (28) Eylül 1651, Belotserkovsky barışına imza attı. Kayıtlı Kazak sayısı 20 bin kişi idi; özyönetim yalnızca Kiev Voyvodalığı için muhafaza edildi; diğer illerde Polonya kraliyet birlikleri bulunuyordu; Hetman, yabancı ülkelerle anlaşma hakkını kaybetti ve Kırım Tatarları'ndan kopmak zorunda kaldı. Aslında, Kazaklar 1648'ten öncekiyle neredeyse aynı pozisyondaydı. Ayrıca, sözleşmenin şartları her iki tarafça da sürekli ihlal edilmektedir.
Her iki taraf da yeni bir savaşa hazırlanıyorlardı. Kraliyet birliklerinin komutanı Kalinowski, Bratslav ve Chernihiv voyvodalıklarının boyun eğdirilmesine yol açtı. Ayaklanmaya katılanlar asıldı, yakıldı ve dörtte bir oranında toplandı. Askerler köyü soydular ve köylülerle alay ettiler. Yerel nüfusa intikam ve mülklere dönen asalet. Polonyalı lordlar köylüleri kitlesel infaz ve bedensel cezalarla cezalandırdı. Yıllar boyunca vergileri ittiler, zararlarını geri ödediler. İnsanlar toplu halde Rusya'ya kaçtılar. Slobodskaya Ukraine'nin ortaya çıkış şekli buydu - vergi muafiyetlerinden oluşuyordu.
Devam edecek ...