Antartika'daki en uzak bölgelerden birinin yeni haritalanması, özellikle hızlı erimeye yatkın olan dünyanın en büyük buz tabakasının derinliklerinde bölgeleri ortaya çıkardı.
Çalışmamız bugün Nature'da yayınlandı, dünyanın en büyük buz havzasının merkezi olan Doğu Antarktika'daki Totten Buzulu'na odaklanmıştır. Sonuçlar, yükselen küresel sıcaklıklar buzulun hızla geri çekilmesini tetiklerse - tarihinde daha önce olduğu gibi - yalnızca bu bölgenin, sonraki yüzyıllarda bir metreden daha fazla deniz seviyesinde artışlar sağlayabildiğini göstermektedir.
Totten Buzulu bölgesi, Antarktika Buz Levhası'nın uzun vadeli kırılganlığını anlamak için kilit bir alandır, ancak şimdiye dek bu bölgenin buzul tarihine ilişkin bilgi çok sınırlı olmuştur.
Çalışmamız, kıyıya yakın bölgelerin birkaç bin yıllık zaman ölçeklerinde oldukça istikrarlı olmasına rağmen, daha iç bölgelerin iklimin ısınmasıyla birlikte önemli ve hızlı bir geri çekilme potansiyeli olduğunu göstermektedir.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Spesifik olarak, buz tabakasının hızlı çökmeye eğilimli olmadığı iki kararlı bölge ve bulunduğu iki kararsız bölge belirledik. Ayrıca, bu durumlar arasındaki geçişlerin buz tabakasının ömrü boyunca tekrar tekrar gerçekleştiğini keşfettik.
Kararlı ve çok kararlı değil
Uluslararası bir parçası olarak BUZ ÖRTÜSÜ proje, meslektaşlarım ve ben buzun altındaki kayaları çizmek için buz delici radarın yanı sıra manyetik ve yerçekimi verilerini kullandık.
Buz tabakasının ve tabanının şeklini ve altındaki kayaların ve sedimanların kalınlığını haritalayarak, buz tabakasının önceki ilerlemeleri ve geri çekilmelerinin geride bıraktığı karakteristik erozyon kalıplarını inceleyebildik - böylece buzu ortaya çıkardı sayfanın geçmiş davranışı.
Gözlenen kalıplar, buz tabakasının tarihinin çoğunu iki yapılandırmadan birinde geçirdiğini göstermektedir: her iki kenar da mevcut Antarktika kıyılarına yakın olmuştur (150 kilometre içinde); ya da bazı 350-550 içerde birkaç kilometre bulundu. Bu iki durumdan birinde, buz, nispeten daha sabit olacaktır, bu buzul, buzul çevrimleri boyunca bir metreden daha az deniz seviyesinde dalgalanmalar sağlar.
Fakat erozyon paterni ayrıca erimenin buz tabakasını periyodik olarak bu sabit durumlardan herhangi birinin dışına zorladığını ve buz tabakasının çökmesine ve uzaklarda geri çekilmesine neden olduğunu göstermektedir. Bu olaylar tipik olarak birkaç yüzyıl boyunca küresel deniz seviyelerini 1.3-1.4 metre kadar artırmış olabilir.
Bugün neler oluyor?
Uydu verilerinden önceki çalışmalar, Totten Buzulu bölgesinin kıyı kesiminin ve yüzen buz rafının hızla eridiğini göstermiştir. Geçen yıl, ICECAP ekibi olduğunu keşfetti şu anda buzulun yüzen bir bölümünün altında dolaşan ılık su Bu beklenenden daha fazla erime neden oluyor.
Sonuçlarımız, yüzen buz rafının çökmesinden dolayı hızlı bir kıyı buz kaybının ardından, bu bölgenin, “sabit bir bölge” olduğu için, Antarktika'nın diğer bölgelerine göre, ılık sıcaklıklara daha yavaş yanıt verebileceğini göstermektedir.
Ancak sıcaklıklar artmaya devam ettikçe, bu buzulun kararsız bölgeye çekilmesi ve deniz seviyelerine hızlı ve orantılı olarak daha büyük bir katkı sağlaması muhtemeldir.
Buz tabakası modellememiz, Totten bölgesi, Antarktika'daki ılıman iklime tepki veren ilk bölge olmasa da, ısınmanın yüzlerce yıldan uzun sürdüğü için giderek daha istikrarsız hale gelebileceğini göstermektedir. Sonuçta, bu bölge Antarktika'nın yükselen denizlere olan genel katkısı açısından “kamanın şişman sonu” olabilir, bu da Antarktika'nın deniz seviyesinin yükselmesine olan toplam katkısının% 15'ini oluşturur. Bu, diğer bölgeler buzsuz hale gelirken veya hızlı buz kaybı dönemlerinden sonra dengelenirken olur.
Sonuçlarımız, Totten bölgesinin ısınma iklim koşullarında küresel deniz seviyesinin yükselmesi üzerinde ciddi etkileri olduğunu, özellikle ısınmanın buzulun stabil durumlarından çıkması muhtemel kritik eşiklere ulaştığında ortaya çıktığını göstermektedir. Buz tabakasının erimesine dahil olan uzun zaman dilimleri göz önüne alındığında, bu devrilme noktasına ulaşılabileceği zaman güvenle söylemek zor.
Bugün karbondioksit seviyelerine yükselmek, bizi binlerce yıldır süren sıcaklık artışlarına taahhüt edecektir. Kıyı istikrarlı bölgesinin üst sınırı, Hükümetlerarası İklim Değişikliği Paneli'nin öngördüğü daha yüksek emisyon senaryolarına dayanarak, gelecek yüzyıl için öngörülenlere benzer koşullar altında aşılabilir.
Yazar hakkında
Alan Aitken, Yardımcı Doçent, Dünya ve Çevre Okulu, Batı Avustralya Üniversitesi. Kıtaların mimarisini kontrol eden tektonik süreçler ve doğal kaynaklar ve jeolojik tehlikeler için önemini anlamak için entegre jeoloji yöntemlerinin kullanımında lider bir araştırmacıdır.
İlgili Kitaplar
{AmazonWS: searchindex = Kitaplar; anahtar kelimeler = 1451697392; maxResults = 1}
{AmazonWS: searchindex = Kitaplar; anahtar kelimeler = 1250062187; maxResults = 1}
{AmazonWS: searchindex = Kitaplar; anahtar kelimeler = 1465433643; maxResults = 1}