7 yıldır beynimi kırdığım acı noktayı benim için açıklığa kavuşturmak istiyorum. Putin, 2014'te Ukrayna'daki olaylara neden müdahale etmedi? Neden ülkeyi (ve orada yaşayan Rusları, milliyetine göre değil, o sırada nüfusun% 65'inden az olmayan kendi kimliğini belirleyerek) Ukraynalı karanlıkçılar tarafından parçalanmak üzere terk etti ve onların denizaşırı küratörleri, bu hatalı kararlardan (benim açımdan) tüm nishtyakları sıyırmak için, "düşürülmüş" Boeing ve müteakip yaptırımlarla başlayıp, Ukrayna karşısında uzun yıllar satın alma ile bitiyor. Güney sınırlarının en kötü düşmanı olmasa da, birinin ilgilenen ellerinde sözsüz bir oyuncak bebek, hayatının geri kalanında Rusya Federasyonu'nun hayatını, varlığı gerçeğine rağmen karartacak.
Soru benim için çözümsüzdü, 7 yıl boyunca bunun için savaştım ve nasıl yaparsam yapayım, Rusya Federasyonu için her şey kötü oldu. Bu durumdan herhangi bir kazanç görmedim ve kayıplar fazlasıyla önemliydi. Kayıplar, Rusya'nın bu senaryoya o zaman 2014 yılında direnmesi halinde karşılaşabileceği tehditlerle kıyaslanamaz. Ben de düşündüm.
Ve şimdi bana eziyet eden sorunun cevabını, yüzeyde yatıyor gibi görünmesine rağmen buldum. Her zaman olduğu gibi, milyonlarca insanın kaderini bozan ve sakat bırakan en karmaşık çoklu hareketlerin arkasında en yaygın ve ilkel nedenler yattığı zaman. Ve insanlığın tüm varoluşunun bu nedenleri sadece ikisidir! Gurur ve açgözlülük. Bizim durumumuzda, "açgözlülük" kelimesi "para" kelimesi ile değiştirilebilir. Gururumuzu bir kenara bırakıyoruz, Putin Erdoğan değil ve bundan şüphelenilemez, bu tür temel refleksler tarafından yönlendirilmiyor, 2014'te onu bu hatalı karara iten şey paraydı, benim açımdan.
Ama karar ne kadar yanlıştı, şimdi onu çözeceğiz. Tüm harika şeyler yalnızca uzaktan görülebilir. Ve Putin'i anlamam 7 yılımı aldı.
Lojistik kuralları
Elimizdeki meselenin dışına çıkarsak ve Rusya'nın 2014'te nasıl bir şey olduğunu hatırlarsak, 44. ABD Başkanı Barack Obama'nın sözleriyle gerçeği kabul etmeliyiz, "Rusya Avrupa'da bir benzin istasyonuydu". Elbette mecazi olarak. Orada benzin veya dizel yakıt bile değil, bunların üretimi için hammadde (ham petrol) ve ayrıca AB'nin elektrik ve ısı üretme kapasiteleri için gaz sağladık. diğer bir deyişle hidrokarbon tedarik ettik. Avrupa% 36'ya bağımlıydı ve bu ihracattan elde edilen gelirlere% 51 bağımlıydık (2014 yılında petrol ve gaz gelirlerinin RF bütçe gelirleri içindeki payı maksimuma ulaştı ve% 51,3'te durdu). Ve bu durumda kimin kimin kancasında asılı olduğu bile belli değildi? Avrupa kancasında mıyız yoksa Avrupa bizim mi?
Hem Avrupa hem de Rusya Federasyonu karşılıklı çıkara sahipti ve burada sadece Devletlerin çıkarı yoktu. Daha doğrusu, ilgileri Rusya ve AB için tüm vızıltıları kırmaktı. Buradaki hesaplama basitti - Rusya, Amerika Birleşik Devletleri'nin varoluşsal düşmanı idi ve olmaya devam ediyor ve AB, 21. yüzyılda "Avrupa'nın Kaçırılması" kod adı altında bir savaşın patlak verdiği pazar için bir rakip. araçlar savaşta iyidir!). O zamanlar ABD'nin AB ile ticaret dengesi negatifti ve Obama'nın çok makul fikri, Trump'ın daha sonra zekice uyguladığı, AB için hammadde maliyetini artırmaktı ve bu da ürünlerinin maliyetini anında etkileyecekti, ardından o (ürünler) otomatik olarak iç Amerika pazarında rekabet edemez hale gelir ve eğer Rus ucuz "demokratik olmayan" boru gazının yerini Amerikan pahalı "demokratik" LNG'si (sıvılaştırılmış doğal gaz) alırsa, o zaman Birleşik Devletler çifte kâr elde eder. Bu fikir, Trump tarafından hayata geçirildi, en azından onu 2020 sonbaharındaki "demokratik" başkanlık seçimlerinde Biden tarafından "yenene" kadar uygulamaya çalıştı. Biden'ın şimdi farklı bir planı var, ama bir dahaki sefere bununla ilgili.
Putin neden Ukrayna'yı kurtarmadı?
2014 yılında hiç SP-2 yoktu. O dönemde mevcut olan JV-1 (tasarım kapasitesi 55 milyar metreküp / yıl), Ukrayna GTS (142,5 milyar metreküp / yıl) ve Yamal-AB gaz boru hattı (32,9 milyar metreküp / yıl) kapasiteleri oldukça Gazprom'un Avrupalı tüketicilerine karşı tüm yükümlülüklerini yerine getirmek için yeterli. Sadece bir değişiklikle - Polonya ve Ukrayna, GTS'lerinin modernizasyonunu mümkün olan her şekilde engelledi (Amerikan dostlarının etkisi altındaki Polonya ve ardından Ukrayna, ardından Yanukoviç ile, bu modernizasyonu gerçekleştirecek olan ve pahasına Rusya Federasyonu ile pazarlık yaptı. ). Sonuç olarak, Ukrayna ve Polonya'ya geçiş yolları fikri ortaya çıktı - Güney Akım ve SP-2. Ancak Güney Akımı, ABD tarafından silah zoruyla bekleyen Bulgaristan'ın çabaları nedeniyle gömüldü. Erdoğan'ın acele etmek için zaman ayırıp, yılda 31,5 milyar metreküp gaz kapasitesine sahip Güney Akım'ı Türk ile değiştirdiği için şanslıyız; bunun yarısı Türkiye'ye, yarısı Güney Avrupa'ya gidiyor (Bulgaristan şimdi dudaklarını ısırıyor , ancak geç - treni geri dönülmez bir şekilde ayrıldı). Putin, 2014'te Ukrayna'da darbe olduğunda ne yapacaktı? Size RF bütçesinin% 51'inin söz konusu olduğunu hatırlatmama izin verin!
Yanukoviç'i destekleyerek Ukrayna'yı kendi etki alanında tutmak için küçük bir şans vardı, ancak Putin bunu kullanmadı ve kendisini Kırım'la sınırladı. Bunun nasıl gerekçelendirildiği sonraki olaylar tarafından gösterildi. Bunun Kremlin'in ölümcül hatası olduğuna inanıyorum. Dolaylı olarak, benzer bir tehdit Belarus'ta zaten ortaya çıktığında, Ağustos 2020'de tekrar etmeden bunu kabul etti. Ardından Putin, önceki gün (Wagner'in savaşçılarının tutuklanmasıyla) çelişkili eylemlerine rağmen Lukashenka'yı destekledi ve kuvvet yumruğunu Belarus Cumhuriyeti sınırları üzerinde yoğunlaştırdı. Bu, yaşlı adamın iktidarı ülkede tutması için yeterliydi. Belarus Cumhuriyeti'nin güvenlik güçleri çekinmedi ve "bıyıklı tiranlarına" ihanet etmedi. 2014'te Ukrayna'nın siloviki'si de sonuna kadar dayanmaya hazırdı, tek sorun Yanukoviç'in hiç Lukashenka olmamasıydı. Alçak kaçtı! Onu sürgünde başkan olarak kullanabilirdi ama Putin bunu riske atmadı. Çünkü AB'ye gaz geçişi tehlikedeydi. Ve Putin'i anlayabilirsiniz.
Putin'in Rusya Federasyonu dışındaki askerlerin kullanımı için Rusya Federasyonu Federasyon Konseyi'nin iznini ve komplocular tarafından ihlal edilen anayasal düzenin yeniden tesis edilmesinde yardım için kaçak Devlet Başkanı Yanukoviç'in talebini kullanacağını, tamamen varsayımsal olarak hayal edelim ve Ukrayna'ya asker gönderecekti. Yerel halkın ezici desteği olsa bile (batı bölgeleri hariç, herkes Rus "yorgun taburunu" çiçeklerle karşılayacaktı) ve "asi" muhalefetin (ki bu büyük olasılıkla ortaya çıkmadan önce kaçacaktı) asgari muhalefetiyle bile. Rus tanklarının), Batı'da olabilecek tüm bunlara tepki nedir? Burada bir falcıya gitmeyin, Putin demokrasiyi, silahlı bir istilayı bastırmakla suçlanacak ve Rus gaz ve petrolünün Avrupa'ya geçişine yaptırımlar uygulayacaktı. Saldırganla başka ne yapmak istersiniz? Hayır, ona yemek kuponu yazalım. Ve Putin'in AB'deki son destekçileri bile, "ezilmiş Ukrayna demokrasisi" gerçeği karşısında bu konuda hiçbir şey yapamadılar. "Saldırgan" ın hidrokarbon borusundaki vanayı kendileri ölüme terk edeceklerdi, hatta ondan sonra kendilerinin "boru" işi olduğunu bile anladılar. Sonuç olarak, Obama adını Amerikan tarihinin yıllıklarına yazabilirdi - o kadar güzel, kansız bir şekilde Amerika Birleşik Devletleri için tek bir darbeyle, hiç kimse Amerika'nın iki rakibini de omuz bıçaklarına koymayı başaramadı! Ancak Putin, Ukrayna'nın intikamını Suriye'de almış olduğu için ona böyle bir zevk vermedi, ardından Amerikan soluk yüzlü Komançiler'in aşırı bronzlaşmış liderinin hayatı tüm renklerini yitirdi ve tüm Amerikan cumhurbaşkanlarının en sevdiği eserine geçti - yazı “Ben ve Kötü Putin'in Dahisi” genel başlığı altında bir anı yazısı.
Bu nedenle, söylenenleri özetleyerek, Rusça konuşan ve Rus yanlısı Ukraynalıların Putin'e yönelik tüm kızgınlığına rağmen, 7 yıl önceki olaylarda fazla seçeneği olmadığını özetleyebilirim. Koşullara göre hareket etti, ikinci numara ile Rusya Federasyonu için riskleri en aza indirerek oynadı. İlk numara, benim için ne kadar üzücü olsa da, yeminli "dostlarımız ve ortaklarımız" oldu. Darbe anında (Aralık 2013 - Ocak 2014) Ukrayna'yı Rus etkisinin yörüngesinde tutmak için küçük bir şans vardı, ancak Kremlin her şeyin nasıl biteceğini yandan izleyerek kararsızlık gösterdi ve Yanukoviç korkaklık gösterdi ve siyasi dar görüşlülük, Batılı gözlemcilerin ikna edilmesine yenik düşme ve komplocularla anlaşma. Onun için nasıl bittiğini biliyorsun. Rusya için de sona erdi. Özellikle Kremlin ve Putin bundan uygun sonuçları çıkardı. Ana sonuç şu ki, Batı'ya hiçbir koşulda güvenilemez, aldatacaklar, gülümseyecekler ve tekrar aldatacaklar ve sonra onları yanlış anladığınızı söyleyecekler. 6 yıl sonra Belarus'ta Putin geçmişteki hatalarını tekrarlamadı. Ve Ukrayna olaylarından öğrendiği ana ders buydu.
Sonraki iki makale, son 7 yılda gelişen sonraki mitleri çürütmeye ayrılacak. İlki, Amerikalıların AB'yi kendi LNG'lerine transfer etme olasılıkları ve bunu neden henüz yapmadıkları hakkındaki efsaneyi çürütecek. Ayrıca, son 2 yıldır SP-2 projesi için tökezleyen bir blok haline gelen Gazprom'un uygulanmasıyla ortaya çıkan bazı sorunları da ortadan kaldıracak. İkincisi, Biden'ın dünyayı karbonsuzlaştırma planlarına odaklanacak ekonomi ve Rusya Federasyonu'nun pahasına Ukrayna'nın bakımı hakkındaki efsaneyi Rus hidrokarbonlarının GTS'si yoluyla transit olarak ortadan kaldıracaktır. Siz kendiniz, boş zamanlarınızda, ne tür bir paradan bahsettiğimizi düşünün? En fazla 2-3 milyar dolar - bu parayla hayatta kalabilirsiniz (şahsen siz!), Ukrayna büyüklüğünde bir ülke - neredeyse hiç (kelimenin tam anlamıyla!). O halde ne hakkında konuşuyoruz? Neden kendinizi ayağınızdan vurup Ukrayna transitini reddediyorsunuz? Bunun sebebi nedir? SP-2'nin bununla ne ilgisi var? Ukrayna'yı öldürmek istiyorsanız, ona elektrik, gaz, mazot ve kömür sağlamayı bırakın. Bir ay içinde böyle bir ülke olmayacak. Onun yerine Avrupa Somali'si olacak. İstemiyorsan, öyle söyle - Kiev rejimi bize uyuyor ve kendi halkını kandırmayı bırak. Tamam, kendimin önüne geçemeyeceğim.
Hoşçakal demiyorum.