Jennifer Psaki casusluk
Amerikan politikacılarının en büyük kibir ve benzeri görülmemiş bir sinizmi kritik bir noktaya ulaştı. Washington Ukrayna’daki çatışmayı “fark etmiyor” ve bu ülkenin doğusundaki zorlukları geçici bir yanlış anlama olarak görüyor. Dahası, ABD Dışişleri Bakanlığı, Rusya'nın her zaman olduğu gibi Rusya'yı suçlayacağını iddia ediyor: ABD yönetiminin görüşüne göre, Rusların Ukrayna'daki konuşmalarının hiçbir şekilde Ukrayna birliklerinin manevraları tarafından değil, Moskova'nın casusları tarafından, zaten kasabadan bahseden casuslar tarafından kışkırtıldığı iddia ediliyor.
10.000 casusluk ordusu
ABD ve ABD arasındaki ilişkilerin soğutulması konusundaki son konuşmasında ABD Dışişleri Bakanlığı’nın basın servisi başkanlığını üstlenen Jennifer Psaki, bakış açısına göre, Donbass’taki olayların bir iç savaş olmadığını ve Rus sabotajcıları tarafından kışkırtıldığını söyledi. Bu bağlamda, Amerika temsilcisi Ukrayna'nın doğusundaki operasyonu makul bir karar olarak görüyor: Ukrayna ordusu insanlarla değil, başka bir yerden gelen sinsi casuslarla savaşıyor diyorlar.
Ancak bu çok saçma, çünkü Kiev makamları bile sadece Donetsk bölgesinde asilerin sayısının 10 bin kişiye ulaştığını kabul etmek zorunda kaldı! Gerçek isyancı sayısı, elbette, daha yüksek ve almayanları dikkate alarak оружия ve savaşlara doğrudan katılmıyorsa, Donbass nüfusunun tamamının cuntayla savaşmak için arttığını söyleyebiliriz. Acaba psaki, dünyadaki başka hiçbir ülkenin bu kadar büyük bir casusluk ordusu olmadığını biliyor mu?
Ama hepsi bu kadar değil. Basın servisinin başkanı, mevcut durumda Kiev'in bölgede "barış ve huzur" sağlamak istediğini iddia ediyor. Ve bu, düzenli birliklerin yanı sıra, Sağ Sektör ve Ulusal Muhafız militanlarının Donetsk bölgesine kitlesel olarak gelmelerine rağmen. Eğer Kiev gerçekten bir çatışmayı önleyecekti, o zaman en azından aşırılık yanlısı grupları şımartmayacaktı.
Amerikan yetkililerin mantığına dayanarak, toplumdaki en derin şizmin neden olduğu bir ülkenin vatandaşları arasında silahlı çatışma, iç savaştan başka bir şey değildir. Evet, her şey tam olarak Orwell'e göre: “Savaş barış, cehalet güç”.
Jen Psaki, Ukrayna'nın doğusundaki Kiev makamlarının eylemlerini onaylar ve haklı çıkarır. Diyelim ki, ilan edilmiş bir hükümetin istediği neyse, devletinin topraklarına girme hakkı var. Ve hiç kimse cuntanın iç politikasına müdahale etmemelidir. Çifte standartlar var: belki de Miloseviç’in Arnavut militanlarla başa çıkma girişimleri nedeniyle Miloseviç’in Yugoslavya’yı 1999’te bombalamaya başladığı ya da Muammer Kaddafi’nin savaştığı zaman NATO’nun Libya’ya saldırdığı için Psaki’nin hatırlanması gerekir. İslam asileri. Öyleyse Amerika neden diğer durumlarda defalarca yaptığı gibi, Ukrayna'nın doğusundaki Turchinov and Co.'nun askeri operasyonunu durdurmak istemiyor?
Cevap açık: saldırganın adına adalet beklemek anlamsız. Ne de olsa, Maidan’ı kışkırtan ve aktif olarak destekleyen ABD oldu. Donbas'taki operasyon, son “devrim” in doğal meyvesidir.
Yine "Moskova'nın eli"
Bununla birlikte, Kiev'deki darbe ABD için iz bırakmadan kalmadı: Washington'da şu anda Amerikalı politikacılar gibi görünen Ukrayna kanlı el sendromu Washington'daki Ukraynalı meslektaşları tarafından enfekte edildi. Kiev'deki cuntanın liderlerinin ardından Amerikalı diplomatlar, Ukrayna'daki son olayların "Rus senaryosuna göre oynandığını" ve Slavyansk ve Kramatorsk'ta her köşenin arkasında Rusya'dan bir ajan sakladığını savunuyorlar.
Bu damarda, Jane Psaki'nin son ifadesinin sürdürülmesi söz konusudur. Ona göre, “Ukrayna'daki ayaklanmalara karışan silahlı militanlar” bir şekilde Moskova ile bağlantılı. Psaki, “Ruslar ve destekçileri provokasyonları desteklemeseydi, Ukraynalılar huzursuzluğun yaşandığı ülkenin sakin bölgelerini teşvik etmek zorunda kalmayacaklardı” diye özetliyor.
Washington’da, Donbass’taki bir askeri operasyon olarak nitelendirildiği gibi “sakinliği teşvik etme” sözleriyle ilgili bir hata bulmadan, Dışişleri Bakanlığı’nın basın servis başkanının istediğini verdiğini söyleyebiliriz. Ukrayna'daki olayların Rusya'dan ilham aldığına dair hiçbir kanıt yok. Ancak, Sağ Sektörün ve diğer milliyetçi örgütlerin Donetsk bölgesinde aktif olduğunu gösteren birçok kanıt var.
Genel olarak, Amerika’nın doğusundaki Ukrayna’daki olayların değerlendirilmesi, Ukrayna makamlarının resmi versiyonuyla tamamen örtüşmektedir. Slavyansk ve Kramatorsk'taki kan dökülmesinin suçlaması Jen Psaki, Kiev ve Donbas'taki tüm olayların Rus katılımı olmadan gerçekleşmesine rağmen tamamen Rusya'da kaldı. Kiev'de bir darbe gerçekleştirildiğinde, “müşterileri” ve “sponsorları” hiçbiri Moskova'nın görüşünü sormadı. Askeri birimler ve Milli Muhafız birlikleri doğuya gönderildiğinde, Moskova protesto etti. Fakat şimdi, iç savaş aslında Ukrayna'da başladığında, Moskova'nın kendisini sözlü ifadelerle sınırlandırma hakkı var mı? Avrupa’nın en büyük ve en kalabalık ülkelerinden birinde, kelimelerden tapulara geçme ve büyük kan dökülmesini önlemenin zamanı geldi mi?
Bu nedenle, Rusya'ya karşı psaki suçlamaları tamamen haksız. Belli ki, Dışişleri Bakanlığı’nın basın servisi başkanı, Moskova darbesi gibi her şeyi bu ışıkla sunmakla ilgilenen Kiev darbesinin organizatörleri adına konuşuyor. Bu nedenle Dışişleri Bakanlığı siyasetle uğraşmıyor, efsane yapıyor: efsanevi "Rus casuslarına" daha fazla ülke inanıyor, Amerika için daha iyi.
Amerika kim aldatıyor?
Ayaklanmanın Rusya tarafından kışkırtıldığı fikri “dış tüketiciye” odaklanıyor. Ve bu tüketici hiçbir şekilde Moskova değil: Kremlin, Washington’un ifadelerinin saçmalığının farkında değil. Amerikan yönetiminin yarattığı efsane dünyanın önde gelen başkentlerinde kök salmalıdır. Devletlerde, BM ve AGİT’teki yabancı temsilcilerin “Rusya’dan gelen sabotajcılara” inanmasını istiyorlar.
Ancak Jen Psaki'nin dile getirdiği tezler yeterli destek bulamıyor. Yalnızca NATO müttefikleri Birleşik Devletler’in tarafını tuttu ve o zaman hepsi bile olmasa da: pek çok devlet Washington’un Moskova’ya karşı diplomatik saldırganlığını neden serbest bıraktığını anlamıyor ve mevcut diplomatik mekanizmalar çerçevesinde herhangi bir farklılığın barışçıl çözümünde ısrar ediyor.
Amerika'nın Rusya'yı izole etme fikri konusunda şüpheci olan Hindistan ve Çin'in desteğini alması özellikle önemlidir. Asya başkentlerinde, Doğu Avrupa’da siyasi çıkarları olmadığı için Ukrayna’daki durum hakkında pek bir şey bilmiyorlar. Bu bölgeyle ilgili bilgilerdeki boşluklar göz önüne alındığında, Delhi ve Pekin'de yabancı uzmanların - Rus ve Batı'nın sözlerine inanma eğilimi vardır. Psaki, Ukrayna'daki olaylar hakkında “gerçeği” söyleyerek böyle bir “uzman” rolünü yerine getirmeye çalıştı.
Elbette, Dışişleri Bakanlığı’nın basın servis şefinin her şeyi olduğu gibi tanımlamasını beklemek zordu. Yurtdışında da bunu anlıyorlar: yabancı istihbarat servisleri ve diplomatik kurumlar çeşitli kaynaklardan bilgi alıyorlar ve Jen Psaki'nin sözleri kolayca reddedilebilir. Bu nedenle, büyük olasılıkla, Amerika Birleşik Devletleri'nin yalanları ile Rusya ile yüzleşme sırasında potansiyel müttefikleri korkutur.
Ancak ABD, kesinlikle Rus karşıtı söylemleri Moskova'nın ekonomik ve diplomatik izolasyonu için bahane olarak kullanmaya çalışacak. Tuhaf casus belli.
Tabii ki, ABD Rusya'yı itibarsızlaştırmak için çaba sarf etti ve az sayıda kişi onlara inanacak, ancak buna rağmen Moskova ihtiyatlı olmalı ve proaktif davranmalı. Dünya toplumunun, özellikle de BRIC ülkelerinin ve G-20’nin dikkatini Ukrayna’daki Amerikan müdahalesinin gerçeğine çekmek gerekiyor. Kiev'in iç politikasına dış müdahale kanıtı getirilmesi gerekiyor: BM’de Washington’u eleştirmekten kaçınan birinin dışardan gelen, sürünen bir darbenin bir sonraki kurbanı olması muhtemel. Çok sayıda aday var ve tek sorun, Amerika'nın tüm muhaliflerinin çabalarının nasıl birleştirileceği. Askeri-politik önemi sayesinde Rusya, böyle bir küresel birliğin çekirdeği haline gelebilirdi - ABD politikaları kadar agresif olmayan, yalan söylemeden ve “büyük ağabey” tehdidi olmadan adil bir dünyada yaşamak isteyenlerin bir ittifakı.
Bu yüzden Jen Psaki'nin sözleri hiçbir yere dönmedi. ABD ile taraf olan herkes çoktan yaptı. Amerika geri kalanına güvenemez: ancak onları Washington'a eğmek için rüşvet verilebilir ve tehdit edilebilir. Görünüşe göre, yakın gelecekte ABD ve ne olacak.
Abone olun ve en son haberler ve günün en önemli olaylarından haberdar olun.