Özet: Ftalatlara alternatif olarak yaygın olarak kullanılan asetil tribütil sitrat (ATBC), beyin gelişimi söz konusu olduğunda daha güvenli bir seçenek olmayabilir. ATBC’ler beyindeki nöronların büyümesini ve bakımını bozar.
Kaynak: ASBMB
Pek çok plastiğin bir bileşeni olan ve plastikleştirici olarak da bilinen ftalatlara maruz kalmanın potansiyel sağlık etkilerine ilişkin artan endişeler, daha güvenli alternatifler arayışına yol açmıştır.
Hücre kültürlerinde yürütülen yeni bir çalışmada araştırmacılar, kimyasal asetil tribütil sitratın (ATBC) nöronların büyümesine ve korunmasına müdahale ediyor gibi göründüğü için en iyi ikame olmayabileceğini buldular.
Ellensburg’daki Central Washington Üniversitesi’nde yüksek lisans öğrencisi olan Kyle Sease, “Geçmişte endüstriler, yalnızca eşit derecede zehirli bir kimyasal üretmek için zehirli kimyasalların kullanımından hemen uzaklaştı, bu nedenle bu, aktif olarak tekrar etmekten kaçınmaya çalıştığımız bir şey” dedi. , Vaşington
“Çalışmamız, ATBC’nin, diğer ftalat olmayan alternatiflerin değil, beyin sağlığını koruyan hücrelere müdahale edebileceğini gösteriyor. Bu bulgunun ATBC’nin farklı dozlarda, farklı ortamlarda ve tüm organizma modellerinde daha fazla test edilmesini garanti ettiğini düşünüyoruz.”
Sease yeni araştırmayı Amerikan Biyokimya ve Moleküler Biyoloji Derneği’nin 25-28 Mart tarihlerinde Seattle’da düzenlenen yıllık toplantısı Discover BMB’de sunacak.
Ftalatlar, genellikle dayanıklılığı artırmak veya malzemelerin bükülmesini ve esnemesini sağlamak için yüzlerce üründe kullanılır. Çalışmalar, ftalat maruziyetinin birçok hayvanda üreme sistemini ve erken gelişimi etkileyebileceğini göstermiştir, ancak insanlarda sağlık üzerindeki etkileri net değildir.
Şirketler ftalatlardan uzaklaşmaya çalışırken ATBC önde gelen bir ftalat alternatifi olarak ortaya çıktı ve şu anda gıda ve gıda ambalajı dahil olmak üzere çeşitli malzeme ve ürünlerde kullanılıyor.
Araştırma için araştırmacılar, büyüme ve bölünme açısından beyindeki nöronları destekleyen ve koruyan glial hücrelere benzer şekilde davranan nöroblastoma hücrelerinin kültürlerini geliştirdiler. Daha sonra ATBC ve diğer kimyasalların hücre bölünmesinde yer alan genleri ve süreçleri nasıl etkilediğini incelemek için moleküler yöntemler kullandılar.
ATBC’ye maruz kalan nöroblastoma hücrelerinin, hücresel stresle ilişkili iki genin (Nrf2 ve p53 olarak bilinir) ekspresyonunu arttırdığını ve ayrıca hücrelerin büyümesinin durmasına neden olabilen hücresel yaşlanma ile ilişkili bir enzimin (B-galaktosidaz) üretimini arttırdığını bulmuşlardır. ve bölme.
Bulgular, ATBC’nin glial hücrelerin yenilenme yeteneğine müdahale edebileceğini, bunun da nöral hücreleri koruma yeteneklerini azaltabileceğini ve nörodejenerasyona ve hızlandırılmış yaşlanmaya yol açabileceğini düşündürmektedir.
Araştırmacılar, erken gelişim sırasında – nöronlar aktif olarak büyüyüp bölünürken – ATBC’ye maruz kalmanın nöronları doğrudan etkileyebileceğini ve beyin gelişimine müdahale edebileceğini söyledi. Nöronlar tipik olarak bir kez hasar gördüklerinde yeniden büyümedikleri için, beyin üzerindeki herhangi bir etki muhtemelen kalıcı olacaktır.
Diğer iki ftalat alternatifi, bis (2-etilheksil)-1, 4-benzendikarboksilat (GPO) ve dioktil adipat (DOA), ATBC ile aynı etkileri göstermedi. Sease, “Diğer iki plastikleştiricinin bu hücrelerde hücre bölünmesini etkilemediğini gördük, bu nedenle farklı plastikleştiricilerin farklı etkilerini daha iyi anlamak, güvenli olanları nasıl yapacağımızı daha iyi anlamamızı sağlayacaktır” dedi.
Bu beyin gelişimi araştırma haberleri hakkında
Kaynak ve İleri Okuma: https://neurosciencenews.com/atbc-brain-development-22895/