"Bakın, bir Homeopatik Doktor Ofisi'nin kapısına asılan bu yazı ne kadar güzel. Paylaşmaya değer olduğunu düşündüm:
Hastalık kişilik ve ruh arasındaki bir çatışmadır.
Vücut ağlamadığında soğuk akar.
boğaz ağrısı, rahatsızlıkları iletmek mümkün olmadığında tıkanır.
Öfkeler dışarı çıkamadığı zaman mide yanar.
Diyabet yalnızlık acıttığında istila eder. Memnuniyetsizlik arttığında vücut şişmanlar. Şüpheler arttığında baş ağrısı depresyona girer.
Kalp hayatın anlamı sona ermiş gibi göründüğünde vazgeçer.
Alerji, mükemmeliyetçilik dayanılmaz olduğunda ortaya çıkar.
tırnaklar savunmalar tehdit edildiğinde kırılır.
Gurur köleleştiğinde göğüs daralır.
baskı korku hapsedildiğinde yükselir. nevroz "iç çocuk" zorbalık yaptığında felç olur.
Ateş, savunmalar bağışıklığın sınırlarını patlattığında ısınır.
Gurur bükülmediğinde dizler ağrır.
Kanser, affetmediğinizde ve/veya yaşamaktan yorulmadığınızda öldürür.
Ve sessiz acılar? Vücudumuzda nasıl konuşulur!
Hastalık kötü değildir, istikamette yanlış gittiğimizde uyarır.
Mutluluğa giden yol düz değildir, eğriler vardır.
Hatalar. Arkadaşlar adında semaforlar var. Aile adlı önlem ışıkları.
Karar adlı bir yedek parçanın yolda olması çok yardımcı olacaktır.
Aşk diyen güçlü bir motor.
İNANÇ adlı iyi bir sigorta.
Sabır denilen bol yakıt