Bernhard Operasyonu – Kalpazanlar
Bernhard Operasyonu, filmlere konu olmuş bir Nazi ekonomik savaş planıdır.
Nazilerin, 2. Dünya Savaşı dönemindeki en yakın düşmanı İngiltere’ydi. ABD de Naziler için büyük bir tehditti ama ABD ve Avrupa kıtası arasındaki çok büyük mesafe, dönemin şartlarında İngiltere’yi düşman sıralamasının ilk basamağına yerleştirmekteydi.
Naziler, İngiltere’nin askeri, siyasi ve ekonomik kuşatmalarına karşı sadece askeri değil, farklı savaş metotları arayışları içerisindeydiler.
Alfred Naujocks isimli SS subayı, 1939 yılında üstlerine orjinal ile aynı kalitede İngiliz banknotu üretmeyi, basılan parayı operasyonel bir plan dahilinde İngiltere’de gizlice piyasaya sürmeyi ve İngiltere ekonomisinde bir enflasyon dalgası oluşturmayı teklif etti.
Bu teklifi kabul edildi.
Yahudi esirlerden bu işte kullanabilecekleri bir ekip kurdular. Yahudi esirlerden müteşekkil kalpazanlar, diğer Yahudi esirler gibi öldürülmediler. Tutuldukları esir kamplarında onlar için yeni bölüm kuruldu. Diğerlerinden farklı olarak, sabunla banyo yapabiliyorlar, kitap okuyabiliyorlar, havlu ve çarşaf kullanabiliyorlardı.
Nazi casusları bu süreçte İngiltere’nin parayı nasıl bastığını, nasıl seri numarası bastıklarını, nasıl piyasaya sürdüklerini vb. öğrendiler.
Gizlilik nedeniyle çok az sayıda ve güvenilir Nazi subayının denetimindeki Yahudi kalpazanlar, bir süre sonra İngiliz banknotlarıyla aynı kalitede para üretmeyi başardılar.
İlk etapta kısıtlı sayıda basılan İngiliz banknotları, Nazi casusları tarafından İsviçre bankalarında defalarca denendi. Sonuç mükemmeldi. İsviçre bankaları, bir iş adamı gibi davranıp bankaya getirdiği çok sayıda banknotu “sahte olduğundan şüpheleniyorum kontrol eder misiniz?” diyen Nazi casuslarına, paraların sahte olmadığını söylediler.
Sonraki etapta basılan İngiliz banknotları çeşitli gizli yollarla yavaş yavaş İngiltere’de piyasaya sürüldü.
İngiliz parası üzerinde başarıya ulaşan ekip, bu kez Dolar basarak aynı operasyonu ABD’ye düzenlemeyi planladı.
Himmler, 1944 yılında Dolar basma emri verdi. Bu sırada 20-25 kişiyle işe başlayan ekip, 150 kişilik bir kadroya ve Nazilerin sağladığı son sistem makinelere ve ekipmanlara sahip olmuştu.
Naziler, bir yıl sonra kusursuz kalitede Amerikan Doları üretmeyi başardı.
Amerikan Doları basımının da istenen kalitede olması üzerine Himmler, günde 1 milyon Dolar basma emri verdi.
Ancak Amerikan Doları üretimi, İkinci Dünya Savaşı’nın Almanlar için yenilgiye dönüştüğü bir zaman dilimine dönüştüğü için, ne istenilen kadar Dolar basılabildi, ne de basılan paralar Amerika’ya sokulabildi.
Alman askeri birlikleri hemen her cephede bozguna uğradıkça, bu ekonomik savaş planı kendiliğinden gözden düştü. Bir süre sonra, söz verildiği gibi tüm ekip serbest bırakıldı. Ve Naziler, büyük bir ihtişamla ele geçirdikleri toprakların tümünden çekilmek zorunda kaldılar. Kısa zaman sonra Hitler öldü.
İkinci Dünya Savaşı sonrası İngiltere’de yapılan araştırma ve soruşturmalar neticesinde, piyasada olan İngiliz Sterlini miktarının %40 gibi büyük bir miktarının Bernhard Operasyonu sürecinde, Naziler tarafından üretildiği kanısına varıldı.
Piyasadaki para miktarı ve gerçeğinden ayrılması çok zor olduğu için İngiltere, banknot tasarımını değiştirme kararı aldı. Piyasadaki tüm banknotu değiştirdi.
Yıllar sonra 1959 yılında Toplitzsee Gölü’nde yapılan araştırmalarda, milyonlarca İngiliz Sterlini ve çeşitli Nazi ordusuna ait evraklar bulundu. O kadar iyi muhafaza edilmişlerdi ki, bulunanlar ilk günkü gibi sağlamdı.
Bu paraları, yenilgiyi kabullenmeyen bazı Nazi subaylarının, bir süre sonra yeniden bir Alman imparatorluğu ve ordusu kurma planları için oraya sakladıkları tahmin edildi.
Bu hadise 2007 yılında “Kalpazanlar” ismiyle film oldu. Film 2008 yılında Oscar ödülü kazandı.