Tudor İngiltere'deki ve özellikle Elizabeth'in saltanatındaki tiyatroların büyümesi, bu dönemle yakından ilişkilidir. Sporlar ve eğlence ile birlikte, tiyatrolar işçilere işten bir tür mola verdiler. Onları tanıdığımız gibi oyunlar ilk olarak Orta Çağ'da, rahiplerin İncil'den bir hikaye göstermek için bir oyun koymak için hizmetlerini kullandıkları zaman başladı. O zaman çoğu insan okuyamadı ya da yazamadı, bu yüzden İncil'den alabilecekleri tek bilgi bu oyunlardan Reformasyon öncesi olduğu gibi geldi, bütün kilise hizmetleri Latince idi.
Bu daha sonra ülke genelinde dolaşan ve her birinin temeli olan ahlaklı “öğretici” oyunlar oynayan küçük aktör grupları haline geldi. “Kıskançlık”, “Açgözlülük” ve “İnanç” olarak adlandırılan oyunlar yaygındı. Robin Hood ile ilgili oyunlar da popülerdi.
Ancak hükümet, yaydıkları mesajı onaylamadıkları için Robin Hood'daki oyunların popülerliğinden memnun değildi. 1572'de Elizabeth'in saltanatında dolaşan aktörler yasaklandı. Gezici aktörlerle ilgili başka bir korku, vebaları toprağa yayabilecek olmalarıydı. Elizabeth, dört asilin kendi tiyatro şirketini kurması ve oyuncu çalıştırması için izin verdi.
|“Londra'ya giderken bir yere geldim…. Kilise'de bir şirket bulmam gerektiğini düşündüm ama kilise kapısı kilitliydi. Bölge mahallesinden biri bana geldi ve “Efendim, bu yoğun bir gün, Robin Hood'un günü” dedi. Bir hain ve hırsız Robin Hood… insanlar Robin Hood'u Tanrı'nın sözüne tercih ettikleri zaman ağlayan bir meseledir. ”|
1549'da Piskopos Latimer.
Diğerleri de oyunların olumsuz yönlerini vaaz etti:
|“Trompet patlaması, binlerce kişiyi pis bir oyun görmek için arayacak. Bir saat süren bir zilin çalınması, sadece yüz kişiyi vaazına götürecektir. ” John Stockwood 1578'de vaaz veriyor|
Tudors zamanında, insanlar doğru davranışla ilgili bir mesaj verilmesinin aksine, eğlencenin uğruna oyunlarını görmek istediler. Bu oyunlar ilk olarak büyük hanların bahçelerinde yapıldı ve bizim tarafından tanınacak ilk gerçek tiyatro 1577'de Leicester Earl'ü tarafından Elizabeth döneminde yapıldı. Bu tiyatro büyük bir başarıydı ve daha fazlası hızla inşa edildi. 1595'te, haftada 15.000 kişi Londra'daki oyunlara katıldı. Oyunların yazılması ciddi bir iş haline geldi ve birçok genç erkek oyuncu olmak istedi.
Elizabeth'in zamanının yeni tiyatroları, herkesin olup bitenleri görmesini sağlayan bir ayı bahçesi tasarımı etrafında inşa edildi. En pahalı koltuklar - sadece zenginler için - aslında sahnenin kendisindeydi. Yuvadaki en pahalı koltuklar, tiyatronun etrafını saran kapalı galerilerdeydi. Bu, insanların oyunu izlemelerine izin verdi ancak çoğu tiyatroda çatı olmadığı için onları en kötü havalardan uzak tuttu. En ucuz yerler denilen yerdeydi çukur. İnsanlar oyunu görmek için bir kuruş para öderler ve oyun boyunca dururlardı. Seyirciler arasındaki kabadayı davranış 'çukurlarda' yaygındı.
Gece boyunca bir sahne aydınlatmak için tatmin edici bir yol olmadığından gün içerisinde oyunlar oynandı. Londra çoğunlukla tahtadan yapıldığı için, aydınlatma için herhangi bir alev kullanılması yasaktır. Sahnenin sahnesi de yoktu - oyunun bozulması sahnenin içine ve dışına taşınmasıyla çekilmez olurdu. Bunun yerine, sahnede rol almayan aktörlerden biri izleyiciye sahnenin nasıl göründüğünü söyleyecektir. Okuyabilecekler için, sahnenin neye benzemesi gerektiğini açıklayan bir uyarı da iletilebilir. Tiyatrolar ayrıca, bir yatak odası, mağara veya bir iç arka oda gibi bir şeyi temsil etmek için sahnenin belirli bölümlerine perdeler koymak için kullanılır. Aynı şekilde, sahneye inşa edilmiş bir balkon bir balkon veya dağın tepesini, bir kalenin siperlerini ve hatta Cenneti temsil edebilir.
Zamanın oyuncuları - kadınların rol alması yasaktı - genellikle kostümler pahalı olduğu için bir oyun için günlük kıyafetlerini giyerdi. Genç erkekler kadınların rolünü oynadı ve kostümlere ihtiyaçları vardı, ancak maliyetleri düşürmek için mümkün olduğu kadar çok şey yapıldı. Bazen basit bir taç izleyiciye birinin kral olduğunu bildirmek için yeterliydi.
Tudors, oyunlarında olduğu gibi şiddetli oyunlardan zevk aldı. Bir oyunun sonunda, sahne genellikle 'ölü' karakterler ve cinayet silahlarıyla doluydu.
Elizabeth saltanatındaki en büyük ve en ünlü oyun yazarı William Shakespeare'di.
|“Hiç şüphesiz, yaşayan en büyük oyun yazarı… William Shakespeare'di. Ölümünden yaklaşık 400 yıl sonra, oyunları, yaşadığı kadar önemlidir. ” Marion Geisinger|
Shakespeare'in ilk oyunu “Henry VI, 1592'de yapıldı. Sonraki 11 yıl boyunca“ Hamlet ”,“ Romeo ve Juliet ”,“ Kral Lear ”,“ Macbeth, “Venedik Tüccarı” yazdı. Richard III ”Richard III’ü bozuk bir adam olarak gösterdiği için popülerdi - ayrıca Tudors’un da onayı aldı - sonuçta Richard III’ü savaşta mağlup eden Henry VII idi!
William Shakespeare