komünizm insanlara akıllıca gelmeyebilir; sömürge zihniyetini hırsızlık olarak değil de, akıllılık olarak gören bünyeler için gayet normaldir. ya da komünizmin bir ütopya olduğunu düşünebilirsiniz. ütopya denilen şeyin sınıflar ve toplumlar arasında nasıl farklı biçimlerde algılandığını öğrenmek gerekir. londra' daki bir çocuk için afrika' da insanların öldüğü yerler birer korku ütopyasıdır.. belki büyüyünce gidip oraları görecektir; hatta gözünün önünde bir insan açlıktan can verecektir. ama tüm bunlar kendisini etkilemediği sürece yalnızca birer kurgudur. işte insanı böylesine bencilleştiren bir düzendir kapitalizm. diğer yandan somali' deki bir çocuk için, güzel bir akşam yemeğinin ardından, sıcak bir duş sonrası anne öpücüğüyle uykusuna dalabildiği yer, bir ütopyadır.
kapitalizm sadece öcü patronlar düzeni
demek değildir. peki, dünyada 2 tane dünya savaşına, hala sürüp giden ve gelişi kaçınılmaz olan savaşlara ve milyonlarca insanın ölümüne sebep olabilecek şey nedir? kapitalizmin en vahşi hali: emperyalizm
.. 1946' da birleşmiş milletlerin kurulması, kalıcı bir barış hali değil, geçici bir ateşkes anlaşmasıdır. bm' nin akıbeti, milletler cemiyeti
' nin akıbeti ile aynı olacaktır. son ırak savaşı da bunun kanıtıdır. 60 yıldır kimse topyekün bir savaşa girişmedi diyeceksiniz(zaten sizin için dünya sadece avrupa' dan ibaret). ama biraz tarih bilinciniz varsa, bu 60 yıllık zaman dilminin insanlık için kısa bir an olduğunu farkedebilirsiniz..
"düzgün işleyen, haksız kazanç elde edilmesine karşı olan bir kapitalist düzen". "hak" kavramı bu noktada görecelilik gösteriyor. böyle zırvaları bir kenara bırakın. herkesin komik teorilerini kendine sakladığı bir düzen hayali kurabilirsiniz mesela. daha yerinde olur.