REHBER BİLGİLERİ
Cenab-ı Allah (c.c) Ebu Talha ile Rumeysa'nın evliliklerinden bir erkek çocuğu ihsan etti. Adını Umeyr koydular. Baba Ebu Talha'nın çok sevdiği bu yavrucak, kendisi seferde iken vefat eder. Ço¬cuğunu hasta bırakarak gittiği için seferden dönüşünde annesine he¬men çocuğun durumunu sorar. "Ra-hatladı" cevabını alınca sevinir. Üm¬mü Süleym'in hazırladığı akşam ye¬meğini yer ve yatarlar. Sabah olun¬ca karısı tarafından şöyle bir soruyla karşılaşır. "Sana biri emanet bir şey verse, istediği zaman vermek ağrı¬na gider mi?" "Hayır" deyince "Senin oğlun da Al¬lah'ın bir emaneti idi. Allah emanetini geri aldı." der. Ebu Talha hiddetlenir ve durumu Peygamberimize arz eder. O da "Allah (c.c) sabrettiğiniz için onun yerine annesinin rahmine bir erkek ço¬cuk ilka eylemiştir." müjdesini verir.
Ümmü Süleym (r.anha) Uhud Savaşı'na bir grup Ensar kadınları ile katılmıştır. Bir taraftan savaşırken diğer taraftan su taşıma ve yaralıları tedavi ile de meşgul olmuştur. Mekke'nin Fethi'ne katıldıktan sonra, bunun ardından Huneyn Gazvesi'ne de iştirak etmiştir. İltifat-ı peygamberiye mazhar olmuştur.
Rasulullah (s.a.v) sık sık Ümmü Süleym'i zi¬yaret eder evinde öğle uykusuna yatardı. O da meşinden yapılmış yatağı serer, biriken terlerini bir şişeye aktarırdı. Sebebini soran Peygamberi¬miz'e "Bu senin terindir. Biz onu kokumuzun içi¬ne koyuyoruz. Çünkü o, kokuların en güzel ko¬kusudur! "diye cevap vermiştir. Peygamber sevgi¬sinin unutulmaz örneklerinden birisini böylece bi¬ze öğretmiş oldu.
Rasulullah (s.a.v) hanımları dışında Ümmü Süleym'in evinden başka hiçbir kimsenin yanına devamlı olarak girmedi. Bunun sebebi sorulunca, "Ben Ümmü Süleym'e acıyorum. Çünkü kardeşi ve babası benimle birlikteyken şehit edildiler." buyurdu. (Radıyallahü anha)
Rabbimiz şefaatlerinden bizleri mahrum et¬mesin! (Âmin)
O CENNETLİKTİR...
Abdullah ibni amr ibni as anlatıyor. Bir şeye şahit oldum diyor. Peygamber efendimizle bir mecliste otururken, Şöyle buyurdu. “” Birazdan bir adam gelecek meclisimize o cennetliktir.””
Bir adam geliyor yeni abdest almış.
Terlikleri koltuğunun altında, yüzünden su damlıyor. Olaydan haberi yok selam verip oturuyor.
Aradan bir müddet daha geçiyor. Allah Rasulü sav “Birazdan Cennet ehli biri gelecek. ”diyor.
Yine aynı şahıs geliyor. Aradan bir müddet daha geçiyor.
Peygamberimiz sav bu müjdeyi aynı adam için yine veriyor. ( Bu adam kimdir.? İsrail âlimlerinden Yahudi âlimi iken. Peygamberimiz sav Medine’ye hicret edince Peygamberimizi görüp bu yüzün sahibinde, yalancılık olmaz diyerek, hemen Müslüman olan Abdullah ibni Selam’dır )
Abdullah ibni Amr merak etmiş durur mu.? Bu adam ne yapıyor ki bu müjdeye nail oldu diye merak ediyor. Amca diyor babamla aramızda sıkıntı oldu. Beni birkaç gün evinde misafir edebilrmisin.?
Adamda ederim deyip alıp evine götürüyor.
Amacı bu adamın cennetle müjdelenmesine neden olan güzel hareketini öğrenmek.
Üç gün o evde kalıyor ve adamı izliyor. Bakıyor farklı bir şey göremiyor.
O günün sahabesi ne ibadet yapıyorsa, oda aynısını yapıyor.
Aslında Abdullah İbni Amr şöyle bir şey düşünüyor. Herhalde bu sabaha kadar Kuran okuyor. İbadet yapıyor. Fakat öyle değil. Üç gün takip ettikten sonra dayanamayıp soruyor.
Amca böyle böyle Peygamber efendimiz sav seni üç kez cennetle müjdeledi. Ve ben merak ettim ne yapıyorsun ki bu mükafata müjdeye nail oldun.?
Adam diyor ki hiç bir şey yok sen ne isen bende oyum. Vardır vardır diyor eğer Rasulullah söylemişse vardır. Adam şöyle cevap veriyor. Eğer varsa bir şey, oda şudur.
Müslüman olduğum günden beri hiçbir Müslüman kardeşime karşı yüreğimde bir hile düşünmedim. Ona haset etmedim. Ona karşı kin beslemedim.
Eğer bana cennet kazandıracaksa ve Peygamberimizde sav söylemişse bu olsa gerek.