Düşünce ve Dil Bağlantısı: Düşünce Süreci, İnsan Kelime Bilgisi, İlişki Yokluğunda Sorunlar
https://tr.sodiummedia.com/4024657-the-relationship-of-thinking-and-language-thought-process-human-vocabulary-problems-in-the-absence-of-interrelation
Eski zamanlardan beri filozoflar dilin bir düşünce aracı olduğunu söylerler. Bir kişinin düşünme ve konuşma yeteneği arasındaki ilişki şüphesizdir. İçinde sayfa olmayan bir kitabı sunmak değil - bu yüzden kelimeleri olmayan bir insan düşünemez. Bilim adamları uzun süredir tezleri formüle ettiler: sözlü düşünce için uygun olan tek formdur. Kelime, toplumda yaşayan herkes tarafından bilinen bir olgudur. Herkes kelimeleri söyler, tarif ettikleri görüntüleri görür ve günlük hayatta duyabilir. Düşünme ve iletişimin, dilin ve araçlarının önemini küçümsemeyin. Ancak, sokakta yaşayan her insan hayatında en az bir kere dilin felsefi içeriği hakkında düşünmez.
Hepsi bağlı
Dil ve düşünme arasındaki bağlantıyı anlamak için, insanın etrafını saran şekil ve olaylara dönmesi gerekir. İnsan tarafından yapılan sonuç her zaman kelimelerle formüle edilir. Anlamlı konuşma yeteneği, toplumun yüksek oranda örgütlenmesini sağlayan önemli yönlerden biridir. Birçok bakımdan, insanlığın hayvan dünyasının toplam kütlesinden ayrılmasının, etrafındakilerle düşüncelerini paylaşma yeteneğinden kaynaklandığı kesindi. Konuşma ve düşüncenin karşılıklı bağlantılarını inceleyen filozoflar, bu evrim gerçekleri hakkında konuşmaya çok zaman harcadılar.
Modern insan düşünme sürecinin özünü bilmiyor. Bilim adamları, bir kişinin belirli bir görevi düşündüğü dönemde beyin yapılarında meydana gelen olaylar gibi birkaç ayrı bileşen kurabilmişlerdir. Düşünme yeteneğinden en çok insan vücudunun hangi bölümünün sorumlu olduğunu önerdiler. Asıl rolün retiküler formasyona verildiği varsayılmaktadır. Bu terim serebral korteksin oldukça yapılandırılmış ve karmaşık düzenlenmiş bir alanını belirtir.
Konuş ve düşün
Dil ve düşünce ile insan bilinci arasındaki bağlantıyı incelemek amacıyla, bilim adamları, bir kişinin düşünme yeteneğinin, bir kişinin oturmaya zorlandığı dünyayı yansıtmanın çok karmaşık bir yöntemi olduğu sonucuna varmıştır. Bu nedenle, düşünme doğrudan gerçeğe bağlıdır. Konuşma, bireysel dil olanaklarına başvurduğunu ifade etmek için her bir düşüncenin içeriğidir. Bazı filozoflar böyle bir olay gelişiminde konuşmanın birincil olduğunu düşünürken, diğerleri bunu düşünmenin bir sonucu olarak görür. Bu soruya, çoğu kişinin inandığı gibi, kesin bir cevap alamayacağız.
Aynı zamanda, kelimenin zihinsel bir özü olduğuna dair hiçbir şüphe yoktur. Bilgi ondan oluşur. Kelime, insanlığın biriktirdiği deneyimi tasarlamanın tek yoludur. Konuşma, biriken bilgileri başkalarıyla paylaşmanıza izin verir. Düşünceleri tasarlamak için mümkün olan tek yoldur, yansımaları sistematikleştirmeye yardımcı olur. Sadece dil sayesinde belirli bir içeriğe sahip bir metin oluşturmak mümkün. Kelime, aklın son üretiminin yaratıldığı materyaldir - düşünce.
Sistem: tüm yönlerin birliği
Düşüncenin dil ve konuşma ile bağlantısını değerlendirmek için, bu fenomenleri tek bir sistem olarak düşünmek gerekir. Bilim adamları uzun zamandır onları ayrılmaz bir bileşen olarak değerlendirdiler. Bu sistemi değerlendirmek ve değerlendirmek için iki bakış açısı vardır. Genetik, dili, oluşum süreciyle, düşünme sürecinin oluşum anı ile ayrılmaz bir şekilde bağlantılı olan bir fenomen olarak içerir. İkinci seçenek işlevseldir. Bu yaklaşımda, düşünce ve dil birliği varsayılır. Sonuç olarak, varsayılan, bu iki olgunun karşılıklı varlığını varsayar. Böyle bir sistem paralel olarak dağılır.
Aynı zamanda, bilim adamları dili bir düşünceye eşdeğer bir nesne olarak görmezler veya bunun tersi de geçerlidir. Düşüncenin gelişimi fikrine bağlı olarak, bu fenomenlerle ve bunların ortak ortak özellikleriyle ilişkili bilimsel hesaplamalar. Dil ve düşünce için, bu fenomenlerin gelişimiyle ilgili özel yasaların yanı sıra işleyişin belirli nüansları vardır. Dil kapalı bir sistemdir, aynı düşüncedir. Bu sistemlerin içeriği değişir. Dünyayı, düşünceler ve kelimeler arasında açık bir bağlantı olarak tanımlamak imkansızdır - bu, farklı dillerdeki farklılıklar ve belirli bir yansımanın konuşma çoğaltmanın özellikleri ile doğrulanır.
Fark olmadan yapamam
İletişim dili ve düşünme problemlerine karışan bilim adamları, bu iki fenomenin yapısal farklılıklarına dikkat eder. Düşünme çıkarımdan oluşur. Yapısında kavramlar, yargılamalar var. Bir kişinin konuşmasını oluşturan birimler, kelimeler ve fonemlerin yanı sıra diğer sözdizimsel nesnelerdir.
Filozoflara göre, düşünme bir insanın etrafında olanların bir yansımasıdır. Dünyada var olan görüntüleri işlemenizi sağlar. Durum bazında ayrıntı seviyesi değişir. İnsan, varsayılan olarak, hakkında düşündüğü, mümkün olduğu kadar doğru ve doğru olan belirli bir olgunun özünü tanımaya çalışır. Dil ise, kendi yapısında doğal olan araçları kullanarak bilgiyi bilgiye dönüştürür. Dilin görevi, içinde yaşadığı dünyanın içeriğini mümkün olduğu kadar mükemmel yansıtmaktır.
Konuşma - aktif olarak gelişen bir fenomen. Bu insan kültürünün bir unsurudur. Konuşma birçok yönden, belirli bir toplumda var olan yasalar ve normlar pahasına gelişir. Düşünme, bireyin öğrenme yeteneği ile ilerler. Bunlar bir topluluk içinde değil, belirli bir konuda doğaldır.
Felsefe, düşünme ve konuşma
Yüzyıllar boyunca, dil ve bilinç, konuşma ve düşünme arasındaki bağlantı üzerinde çalışan filozoflar, konuşma ve düşünce sürecinin birbiriyle nasıl ilişkili olduğuna dair soruların cevaplarını bulmaya çalıştılar. Bu sorular karşılıklı bağlantıya ve ikincisinin içeriğini ne ölçüde belirlediğine değindi. Çeşitli felsefe kavramlarının görüşleri, bu konunun boyutlarında kelimenin tam anlamıyla çapsal olarak farklılaşmaktadır. Bazı insanlar dilin ve düşüncenin birleştiğine inanır - bu tür kararlar Vygotsky ve Gamman'ın eserlerinde bulunabilir. Diğerleri, belirtilen fenomenler arasındaki bağlantı eksikliği fikrine karşıdır. Bu pozisyonun kanıtına adanan Beneke'nin çalışmaları oldukça ilginç.
Vygotsky: eserler ve sonuçlar
Dil, düşünce ve iletişim arasındaki bağlantıya adanmış bu bilim insanının çalışmaları, şu anda üzerinde durulan konudaki en kapsamlı, değerli ve önemli olanlardan biri olarak kabul edilmektedir. Konuşma ve düşüncenin karşılıklı etkisi felsefesini inceleyen Lev Semenoviç, aynı konuya değinen bütün filozofların başarılarıyla karşılaştırıldığında katkısını en anlamlı olarak değerlendiren bir dizi yön buldu. Vygotsky’nin teorisinin halka sunumu sırasında, fikirleri daha önce bilinenlerden farklıydı. Bilim adamı, düşüncenin, kişinin varlığında, ruhta meydana gelen süreçlere dayanarak yarattığı bir ürün olduğuna karar verdi. Düşüncenin oluşumu insan ontogenezi ile belirlenir ve belirli bir toplumun tarihsel oluşumuyla yakından bağlantılıdır.
Vygotsky'nin bir dilin ve bir insanın düşüncesine adanmış eserlerinde “değer” kavramı formüle edilmiştir. Bu, belirli bir konuya odaklanan bir şey olarak değil, kavramlar kompleksini tanımlayan bir fenomen olarak kabul edilir. Anlam, hem kelime hem de düşüncedir, Vygotsky'nin inandığı gibi. Filozof, belirli bir kişinin varlığı sırasında konuşma oluşumunun ve düşünme sürecinin gelişiminin özelliklerini izlemesini sağlayan genetik nedensel analiz yöntemine başvurdu. Ongeneze ek olarak, bilim adamının dikkatini filogenezi, yani bu fenomenlerin insanlık tarihi boyunca oluşumunu etkiledi.
İşler ve içerikleri: ilginç yönler
Dili bir düşünme aracı olarak gören Vygotsky, maymunları gözlemlemek için çok zaman harcadı. Deneylerin bir parçası olarak, incelenen olayın kökeninin genetik seviyesinin farklı olduğu ve gelişim süreçlerinin birbirlerinden bağımsız olarak ilerlediği ortaya kondu. Vygotsky, tarihin gelişim dönemlerinde, düşünce süreci ile konuşma arasındaki ilişkinin değiştiğini, bazı kalıcı, istikrarlı bir anlamın bulunmadığını tespit etti. Ayrıca, insanlara benzer maymunların yalnızca araçlarla ilgili entelektüel tepkiler gösterdiklerini, ancak iletişim ve yansıma arasındaki bağlantıyı göstermediğini belirtti. Hayvanlarda zekanın oluşumundan önceki evreleri ve yüksek sesle iletişim kurabilmek mümkündü.
Gözlemlere dayanarak, sonuçlar insan toplumundaki iki konuşma tezahürü çeşidi üzerinde formüle edildi. Vygotsky tarafından tanımlanan ilk iletişimdir. Bu yöntem, bir kişinin ne düşündüğünü söyleyerek, birkaç kişinin etkileşimine katılarak birbirlerini biraz bilgi iletmeyi içerir. İkinci tür konuşma tezahürü, söyleyenle dinleyen kişinin birleşmesidir. Bu durumda sözel zihinsel form bir düşünme aracı haline gelir. Bu ayrım, harici, dahili konuşma formatlarını seçmenize izin verir. İlk durumda, düşünce sözcüksel olarak yansıtılır ve dilin yapılarına uyar, ikinci durumda ise belirli bir düşünceye bir anlam vermekle ilgilidir. Bu tür sonuçları formüle ederken, Vygotsky, daha fazla gelişmiş ve karmaşık yapıların aşamalı olarak kullanılmasıyla kelimenin kullanımından başlamak için dış konuşma biçimini göz önünde bulundurur. İç tümden belirli bir boyuta, düşünceden belirli bir kelimeye doğru ilerler.
İnsanları iletişim kurmak
Dil, insanların birbirleriyle etkileşime girmesini sağlayan bir düşünme aracıdır. Çocuklukta bile, kişi ilk kelimeleri kendiliğinden söyleyerek konuşma becerilerini öğrenir. Yıllar geçtikçe ifadeler daha karmaşık hale gelir, konuşma becerileri artar, böylece bir kişi konuşmasında daha karmaşık yansımaları yansıtabilir. Daha küçük yaşlarda bile genişletilmiş ifadelerle düşünür, ancak dış konuşmanın sorunları nedeniyle, ayrı sözcükler kullanmaya zorlayan, onları böyle bir biçimde çoğaltamaz. Vygotsky, bazı merkez merkezli konuşmaların ara aşama olduğunu öne sürdü. Daha önce, benzer hipotezler, bu aşamayı çocukların bencillik olarak nitelendiren Piaget tarafından formüle edildi. Bu süreç çocukların düşüncelerini, davranışlarını etkilemez, ancak yalnızca insanın gelişimine eşlik eder. Vygotsky, bu varsayımı geliştirdi ve ben merkezli bir adım, dış konuşma boyutunun içsel olarak bir tür “erimesini” kabul etti.
Dil, konuşma ve düşünme eğitimi çerçevesinde Vygotsky, ben merkezli bir adımı, konuşma sisteminin kendisinin bir konuşması olarak nitelendirdiği bağımsız bir işleyiş türü olarak görüyordu. Piaget, merkezli bir konuşmanın kişisel gelişime kadar kaybolduğunu öne sürdü Vygotsky, içsel bir dönüşüm olduğunu düşünüyor. Bu hipotez, zihinsel konuşma süreçlerini göz önünde bulundurarak, modern felsefi trendlerin temelini oluşturur. Aynı zamanda, düşünce ve konuşma arasında doğrudan bir geçişin olmaması, bilinci yansıtan bir araç olarak kabul edilmektedir. Bu nedenle, düşünceleri size hemen açık olan ve yakın hisseden biriyle buluşmak çoğu zaman mümkün değildir. Birçok yönden, bu gerçek konuşma etimolojisi ile ilgili anlaşmazlıkların bolluğunu, düşüncenin yapısını açıklar.
Karşılıklı hakkında
Düşünce sistemi ile dil sistemi arasındaki bağlantı, bu olayların her ikisinin de insan etkileşimi ve düşünme sürecinin yansıması için gerekli olmasından kaynaklanmaktadır. Diğerleri dil kategorilerini ve düşünce sürecinin doğasında benzer görür; ancak her filozof bu pozisyona katılmamaktadır. Dil, bir düşünceyi yansıtabileceğiniz bir işaret, ses ve birleştirme sistemidir. Dil bu karakterleri seslendirmenize izin verir. Bazı fikirleri açıkça ifade edebilme yeteneği, düşüncenin oluşumuyla belirlenir. Tamamen çerçeveli olduklarından daha erken ifade ederlerse, bir yabancı tarafından söylenenlerin yeterince anlaşılması olasılığı azaltılır. Şu anda, insanlık gezegenimizde iletişim için işaret sistemlerini kullanan tek tür yaşam. Filozoflar, bu gerçek bağlamında, düşünce süreçlerinin ve söylenenlerin sorumlu bir şekilde izlenmesini istiyorlar.
Dil ve düşünme arasındaki bağlantıyı inceleyerek, düşünme sürecinin beyin aktivitesinin en yüksek varyantı olduğuna dikkat etmek gerekir. Çevredeki dünyada neler olup bittiğini yansıtmak için tasarlanmıştır ve bir kişinin birikmiş bilgiyi kullanmasına, yenilerini almasına izin verir. Düşünme, yeni şeyler öğrenme, yeni bağlantılar kurma isteğidir. Psikologlar, bir dilin ve düşüncenin birbirlerini ne kadar etkilediğini belirlemeyi biliminin en önemli görevlerinden biri olarak kabul ederler. Diğerleri bu iki fenomenin yalnızca birlikte kullanılabileceğine inanıyor. Bu gibi teoriler çerçevesinde, dil düşünce sürecine neredeyse eşittir. Bu tür fikirler, dilbilimi konusunda uzmanlaşmış Alman bilim adamı Schleicher'in yazılarında bulunabilir. Bir nesnenin şeklinin ve içeriğinin birbiriyle ilişkili olduğuna inanıyordu.
Anlaşmazlıklar azalmaz
Düşünce ve dil arasındaki bağlantının değerlendirilmesinin bir parçası olarak, Schleicher’in sonuçlarıyla tartışılabilecek başka sonuçlar da var. Birçoğu tanımlanan kategorileri aynı görmeyi değil, yalnızca birbirleriyle yakından ilişkili ve gelişmeleri karşılıklı olarak etkileyenleri tanımayı tercih eder. Her dilin (ve bunların büyük bir kısmı vardır) gramer kuralları ve formları, morfolojik nüansları vardır. Aynı dilde, kişinin uyruğuna bağlı olarak farklı yorumlar yapılabilir. Aynı zamanda spesifik, nadir diller var. Tanınmış Amerikan dilbilimci uzmanı Wharf, konuşmaya özgü özelliklerin zihinsel görüntünün oluşumundan ve bir insanda var olan düşüncelerin senaryosundan sorumlu olduğuna inanmaktadır. Bir dereceye kadar bu, diğer ulusların temsilcilerine anlaşılmaz bir bireysel zihniyettir.
Düşünce ve dil arasındaki iletişim çerçevesinde, çoğu insanın belirsiz olduğu belli bir yöntemle birbirleriyle iletişim kuran sağır ve dilsizler özel ilgi alanlarıdır. Bu tür insanlar için ses bir referans noktası değildir; kimse benzer bir sağlık sorunu olan bir insanda düşünme sürecinin varlığını tartışamaz.
Düşünmek dili güçlü bir şekilde etkiler çünkü konuşma aygıtını kontrol eder. Bilim adamları, dil ve düşünce süreçlerinin iki çelişkili fenomen olsa da aynı zamanda bir birlik olduğu konusunda hemfikirdirler.
Düşünceler ve kelimeler
Son yıllarda, belirlenen problem özellikle yapay hale geldi ve yapay zekanın gelişmesi nedeniyle dikkat gerektiriyor. Sosyal düzen araştırma alanları üzerinde önemli bir baskı altındadır ve AI, geçen yüzyılın ortasından bu yana bilim adamları tarafından yapılan araştırmalar için bir konudur. Bu alanda yer alan kişiler, özellikle karşılıklı etki sonuçlarını göz önünde bulundurmaya zorlandıklarından, düşünce ve dil arasındaki bağlantıyı belirlemekle özellikle ilgilenirler. Akıl, terimin en basit anlamında akıl ve akıldır. Daha geniş bir yorum isteğe bağlı tezahürleri, hafızayı ve çevresindeki alan hakkında biriken bilgileri içerir. Kişinin aklının yetenekleri, onun için mevcut düşünce süreçlerinde göze çarpmaktadır. Akıl, çoğunluk tarafından algılandığı biçimde düşünme sistemine eşdeğer olabilir. Uygulamada, bazı konuşma sapmaları başkaları tarafından insan düşünce sürecinde sorun olarak algılanmaktadır.
Dil, bilgiyi, bilgiyi, bilgiyi diğer insanlara iletmenin ana yöntemidir. Düşüncenin özünü, özellikle de kişinin zihinsel yapısını ve niyetlerini tanımlayarak tanımlamak kolay değildir. Dil ve düşünceye adanmış Benvenist'in çalışmalarında, niyetin dil tasarımı aldığı ve dilden ayrı olamayacağı, ondan daha yüksek olacağı, aksi halde düşüncenin belirsiz olduğu ve içeriğinin doğru algılanamadığı sonucuna varılabilir. Dile ek olarak, jestler, mimik enstrümanlar tarafından yansıtılan ancak üretken etkileşim için yeterince net olmayan, sadece irade dürtüleri, irade dürtüleri vardır. Bazıları, dilin bir dereceye kadar düşünceler için bir elbise olduğuna inanıyor, ancak Benveniste bu görüşü kategorik bir aldatmaca olarak kabul ediyor, kıyafetler atılırken alınamayan düşüncenin bir parçası olarak kabul edilmesi gereken kelimeleri çağırıyor. Bir müdahale biçiminde düşünürken ve hariç tutarken dili çevreleyen konuyla ilgili anlamsız bir araştırma olarak kabul eder.
Görüntüler ve Tecrübe
Vygotsky'nin dil ve düşünce arasındaki bağlantı üzerine yaptığı çalışmalarda, bir bulut ile yeni bir ifade oluşturma sürecinin bir karşılaştırması bulunabilir, er ya da geç, sözlü yağmur başlar. Aynı zamanda, bilim insanı, kurgu biçimine değil, sözlü olarak düşünce komisyonuna dikkat etti. Psikoloji alanında tanınmış bir başka uzman olan Rubinstein, konuşmayı düşünce formülasyonunun bir değişkeni olarak değerlendirmeyi önerdi ve sürece oluşumuna eşlik etti. Dili, insanı ağırlaştıran madde olarak düşünmeyi teklif eden Marksizm klasikleri arasında da benzer sözler görülebilir. Engels, insanlığın laneti ile karşılaştırdı. Bununla birlikte, günlük yaşam deneyimlerinden bir kişi şu sonuca varabilir: sık sık, kasıtlı eylemler kelime oluşumunu gerektirmez. En basit manipülasyonları yapan kişi, yüksek sesle seslendirmez. İç konuşmayı hissetmek her zaman mümkün değildir.
Dil, dilin ve düşünmenin işlevleri inceleyen bilim adamları, sözlü olarak insanoğluna sunulan tek düşünme süreci olmadığı sonucuna vardılar. Anahtar türlerinden birine atıfta bulunur, ancak bununla aynı düzeyde pratik ve pratik olduğu kadar görsel figüratif, teknik de vardır.