Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem geceleyin uyandığında şöyle derdi:
لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْتَغْفِرُكَ لِذَنْبِي وَأَسْأَلُكَ رَحْمَتَكَ اللَّهُمَّ زِدْنِي عِلْمًا وَلَا تُزِغْ قَلْبِي بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنِي وَهَبْ لِي مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً إِنَّكَ أَنْتَ الْوَهَّابُ
"Allahım! Senden başka ilâh yoktur.
Ey benim Allahım! Ben Senin yüceliğine yakışmayan kusurlardan çok uzak olduğunu söylerim.
Ey benim Allahım! Senden günahlarımı bağışlamanı niyaz ederim, Senden rahmetini dilerim.
Rabbim! İlmimi artır. Beni doğru yola ilettikten sonra kalbimi inkâra meylettirme! Bana yüce katından bir rahmet bağışla! Çünkü istediklerimizi bize bağışlayan yalnız Sensin."
Ebû Dâvûd, Edeb 98