Gençlerbirliği kupada Bursaspor'a elenince, yine "Hedefsizlik sendromuna" yakalandı.
Hep söylüyorum; bir ekip için orta sıralarda sıkışıp kalmak, büyük bir motivasyon kaybı demektir!
Ne düşme endişesi, ne de Avrupa kupalara katılma ihtimali olmadığı zamanlarda futbolcuların aktivitesinde önemli inişler olur.
Bu konumdaki bir takımın futbolcularını maçlara "motive etmek", bir teknik adam için dünyanın en zor işidir.
Gençlerbirliği'ndeki düşüşün temel sebebi budur… Bu nedenledir ki, küme düşme hattındaki K. Karabükspor'a karşı direnemediler… Kolay teslim oldular!
Mesut Bakkal'ın başarısız sonuçlara gerekçe gösterdiği, "Sakatlıklar ve cezalı futbolcular yüzünden takım kuramıyorum" yaklaşımına katılmam söz konusu bile olamaz! Çünkü bir teknik adamın en önemli görevlerinden biri de yedek futbolcularını "hazır" tutabilmektir.
Biri olmadığı zaman, bir diğeri çıkıp "takır takır top" oynamalıdır.
Bir-iki futbolcunun olmayışı bir takımı bu kadar kolay teslim olabilen bir takıma dönüştürmemelidir.
Ne yani; şimdi son zamanlarda en büyük gol silahı El Kabir kırmızı kart görüp atıldı diye Gençlerbirliği bu hafta karşı karşıya geleceği Trabzonspor'a kolayca teslim mi olacaktır?
O zaman, bu takımın "sonuna kadar savaşan futbol kimliğine ne oldu" diye sormazlar mı adama?
İşte şimdi tam bu noktada top futbolculardadır… Pazar günkü mücadele, "bu takımın zor zamanlarda bile neler yapabileceğinin bir göstergesi" olacaktır.
Ancak, bunun için "Osmanlıspor'un önündeki tüm maçları final havası içinde oynayıp kazanması" gerekiyor… Bu hafta sonu Ankara'da lider Kayserispor'la oynayacakları maçı kazanmaları hem moral motivasyon, hem de elde edilecek 3 puan dolayısıyla "büyük önem" taşımaktadır. Bunu başaracak güçteler… Yeter ki, "aşırı motive olup" ipin ucunu ellerinden kaçırmasınlar!