Ben?
Bendeniz?
Yaş ilerledikçe, sanki detaylara biraz daha fazla duyarlı oldum?
Kendi kendime konuşup, planlarımı sesli düşünerek yapmaya başladım?
Televizyon izlerken de;
Sunucu?
Sanatçı?
Eğitimci?
Siyasetçi?
Sporcu?
Vs?
Kim olursa olsun programdaki kişi, sanki beni duyacakmış gibi onunla diyaloga girer içimdekileri tamamen boşaltırım?
Bazen diyalogun dozunu fazla kaçırdığımı da; hanımın kumandanın düğmesine basıp televizyonu kapattığında anlarım?
Hanım: ?sakin ol? dercesine öyle bir bakış atar ki!
Ben o bakıştan ne demek istediğimi anlarım?
Gelelim meselemize:
Geçen hafta sonu spor programı izliyordum?
Eşim spor programı olunca pek izlemez, kendi işleriyle meşgul olur bende rahat rahat televizyondakilerle diyaloga girerim?
Spor programı başladı. Gayet rahat bir şekilde sunucusu girişini yaptı?
Konu:
Dünya Bedensel Engelliler Masa Tenisi Şampiyonası?
Bir ilk yaşanmış. Ülkemizde bu dalda, bedensel engelli bir sporcumuz dünya şampiyonu olmuş?
Sevindim, gururlandım?
Büyük bir iştahla izlemeye koyuldum?
Dünya şampiyonu olan sporcu: Gülen güzüyle göğsünü kabartmış, başı dik, tekerlekli sandalyeye sanki sığmayacak, bıraksan ayağa kalkıp yürüyecek gibi?
Bende merakla bekledim. Soruları duyunca şok oldum?
Spora ne zaman başladın?
Şampiyonaya nasıl hazırlandın?
Şampiyon olmanın getirileri nelerdir?
Hedefleriniz, sizin gibi şampiyon olmak isteyenlere tavsiyeleriniz?
Gibi sorular beklerken!
Karizmatik ama ruhsuz sunucu; öyle saçma bir giriş yaptı ki!
Sorduğu sorulara bakın, sizde bana hak vereceksiniz?
Ne zaman sakatlandınız?
Doğuştan mı engellisiniz?
Engelli olmak spora engel değil mi?
İhtiyaçlarınızı kendiniz karşılaya biliyor musunuz? Gibi?
Bu tür sorularla sözde sunucu, saçmaladı?
O an bende oturduğum yerden sinirli bir şekilde ayağa kalkarak bağırdım:
(affınıza sığınarak)
?ulan öküz, adam kendi kulvarında dünya şampiyonu olmuş, sen ne diye burada engelli edebiyatı yapıyorsun? dedim. Tabiî ki beni duymuyor ama ben azda olsa rahatladım?
Şampiyon sporcumuz bu saçma sorular karşısında sanki eridi?
O gururlu tavrı bir anda buzuldu, boynu büküldü, şaşırmış tavrıyla istemeyerek yutkuna yutkuna soruları cevapladı. Ne umutlarla gelmişti ne ile karşılaştı?
Koskoca dünya şampiyonu olan sporcuya sorduğu sorulara bakın?
İşte o zaman bir kez daha anladım?
Bu tür beyin özürlüler (vs? vs) sporun içinde olduğu sürece dünya şampiyonu da olsak bir şey fark etmez?
Ama?
Fark etmez diye arkamızı dönüp gitmemizde gerekmez?
Bedensel Engelli çocuklar, gençler, kendini genç hissedenler evlerinize kapanmayın, kendinize uygun bir spor dalı mutlaka vardır?
Elbette ki!
Bu amaca gönül vermiş büyüklerimiz her geçen gün çoğalmakta. Siz çalışın diye, spor salonlarının kapılarını, imkânlarını sonuna kadar açmış beklemektedirler?
İşte dünya şampiyonu olmuş umut dolu bir ?idol? ve sunulan (kısıtlıda olsa) imkanlar. Bu ve bu gibi şampiyonları her kulvarda doğru bir şekilde dillendirmeliyiz?
Beyin özürlü olmayan:
Medyasıyla?
Sanatçısıyla?
Eğitimcisiyle?
Siyasetçisiyle?
En önemlisi sponsoruyla, tek noktada birleşip, spora sporcuya fiziksel farklılıkları gözetmeden katkı sağlamalıyız?
Son olarak;
Potansiyel engelli olduklarını bilmeyenlere inat arenaya çıkalım ki!
Varlığımız bilinsin, görünsün?
Çıtamız, yaşam kalitemiz yükselsin?
Geriye dönüş, karanlığa bakış olmasın?
Aydınlığın, geleceğin bir adı olsun?
Geleceğin adı ?spor?
Aydınlığın adı ?başlamak?
İşte size ?rol model? olacak; bir dünya şampiyonu?
Sıra sizde?
Solonlar sizi bekliyor?
Spor sizi çağırıyor?
Sizde bir zahmet kalkın ayağa?