Metodolojik Çoğulculuk
Metodolojik Çoğulculuk (methodological pluralism) 1970’lerde sosyologlar, sosyolojide uzun süredir devam eden pozitivist hegemonyanın parçalanmış olduğunu ve toplumsal araştırmanın (temeli toplumsal bilim felsefesi ve metodolojisinin birleşmesiyle oluşan) tek bir tarzı olduğu fikrinin ve aslında pek çok tarz olduğunun farkına varıldığını iddia etme eğilimindeydiler.Söz konusu *pozitivist ortodoks çizgi, genellikle Talcott »Parsons (»işlevselciliğin önde gelen kuramcısı) ve »Paul Lazarsfeld’le (»soyutlanmış ampirizmin başlıca savunucusu) birlikte anılıyordu.Yeni metodolojik çoğulculuk, »fenomenolojik vc »yapısalcı sosyolojilerin ortaya çıkmaya başlamasının, »Marksizmin parçalarla ilgilenen sekler neo-Marksizmlere bölünmesi ve felsefi »göreliliğin belirmesinin bir sonucuydu.Bazı gözlemciler de, eskiden içinde, sosyolojik öncelik hedefi çerçevesinde pek çok bilgi kuramının ya da paradigmasının yarıştığı, bugün ise normsuz bir görünüm sergileyen durumu betimlemek için metodolojik çoğulculuk terimine alternatif olarak epistemolojik çoğulculuk ya da epistemolojik anomi terimlerini kullanmışlardı. Paul Feyerabend Yönteme Karşı’da (Against Method, 1975), doğa bilimlerinde bile araştırmacıların yapmakta oldukları şeyleri ve onları yapış biçimlerini sık sık değiştirdiklerini iddia ediyordu. Tek bir yöntem yoktu; gerçekte, başarılı bilim tek bir yönteme köle gibi bağlanmaya gerek duymaz, bunun yerine epistemolojik bir anarşi durumuna ihtiyaç duyardı. Bu yüzden Feyerabend. kendisinin yönteme karşı, epistemolojik bir anarşiden yana olduğunu ilan etmiştir.Bu türden çeşitli etiketler büyük ölçüde birbiriyle değiştirilebilir niteliktedir.Hepsi de metodolojik seçkinliğin reddini içerir ve gerçekte asla varolmamış olan pozitivist ortodoksi ile oldukça yanıltıcı bir karşıtlık içindedir, çünkü önceki dönem boyunca ne işlevselcilik.ne de soyutlanmış ampirizm, sosyolojinin kuramı ve pratiği üzerinde hegemonik bir etkiye sahip olabilmiştir. Marksizm, »idealizm ve sembolik etkileşimcilik, her zaman geçerli olan felsefi ve metodolojik alternatifler sunmuşlardır.