FOTOĞRAF DEDİĞİMİZ
HİKMET SOFU
Fotoğraf dediğimiz şey, Brezilyalı fotoğraf üstadı Sebastiao Salgado’nun dediğine benzer. Herhangi bir varlık veya varlıkların, akıp giden zaman içinde saniyenin 250'de 1’i gibi kısa bir ‘an’daki durumunu, halini dondurup bize sunan bir belge değil mi?
Zaman denilen şeyin(!?) zaman boyutunun içinde sadece ve sadece saniyenin 250’de 1’i!..
BEŞİKTEN MEZARA FOTOĞRAFLARDAN OLUŞAN BİR FİLM:
HAYAT DENEN SINAV DÖNEMİ
Peki bu 250’de 1’in dışında kalan diğer hal ve durumlardan ne haber? Yani bir fotoğraf karesine sığmayan hal ve davranışlar nerede?.. Kaydediliyor mu? Kim tarafından? Niçin? Neden?
Bu varlığı insan olarak düşünecek olursak, doğumumuzdan ölümümüze bizim her saniyemizin 250’de 1’inde yaptıklarımızı, söylediklerimizi, yazdıklarımızı, duyduklarımızı, gördüklerimizi, baktıklarımızı, düşündüklerimizi kısacası iş ve eylemlerimizi hiç itiraz edemeyeceğimiz bir şekilde kayıt altına aldıran/ alan Bir’i/ birileri var mı?
Heyhat!..
‘Biz kendimize zulmettik, Sen bizi affet Allah’ım’