Astrofizikçiler, Hubble sabitinin yakın tarihli bir ölçümü nedeniyle açıklamaya ihtiyaç duyuyor, çünkü evrenimiz daha önce varsayılandan daha hızlı genişliyor. Daha önce bilinmeyen bir temel parçacık neden olabilir.
Belirli bir yerde buluşmayan iki nokta
Buna göre, yerel evrendeki Hubble sabiti megaparsek başına saniyede yaklaşık 73 kilometredir. Bir megaparsek 3,26 ışık yılıdır. Uzayda bir megaparsek aralıklı iki nokta bu nedenle saniyede yaklaşık 73 kilometre hızla birbirinden uzaklaşmaktadır. Ayrıca iki ucun bir araya gelmediği ve Hubble ölçümlerinden kaynaklanan bu değerin astronomlar tarafından Big Bang yankısından kaynaklanan genişleme oranı ile karşılaştırıldığı da açıklanıyor. “Planck” ve “WMAP” uyduları, Big Bang’e atfedilebilen kozmik radyasyonu inceleyen bunun için veri sağladı. Aslında uydulardan gelen verilerin Hubble’dan gelenlerle eşleşeceği varsayılmıştı, ancak durum böyle değil.
Adam Riess, bir köprü inşa etme prosedürünü anlatıyor; bu durumda, mevcut evrenin Hubble ölçümleri bir kıyıda ve uyduların büyük patlama yankı ölçümleri diğer kıyıda. Riess’e göre, tüm ölçümlerin doğru olması durumunda ortada buluşacakları beklentisiyle her iki uçtan başlayın. Artık iki uç tam olarak ortada bir araya gelmediğine göre, buna neyin sebep olduğunu bulmak gerekiyor.
Varsayımsal temel parçacık ve karanlık madde
Bir açıklama olarak, genç evrenin enerji dengesinin sözde karanlık radyasyon tarafından manipüle edildiği varsayımsal bir temel parçacık düşünülür. Başka bir olasılık da, Einstein’ın görelilik kuramının uzaydaki süreçleri yeterince kesin bir şekilde tanımlamaması ve Hubble sabitinin uyumsuz ölçümlerinin arkasında karanlık madde ve karanlık enerjinin de olabileceğidir. Ne de olsa bunlar evrenin yüzde 95’ini oluşturuyor ve görünmezler.