Özet: Yeni bir çalışma raporuna göre, yaşamlarının ilk yılında şiddetli beyin kanaması yaşayan bebeklerin uzun süreli görme sorunları yaşama olasılıkları daha yüksek.
Kaynak: Bristol Üniversitesi
Bristol Üniversitesi’ndeki araştırmacılar, on yıllık bir takip çalışmasının parçası olarak, doğumlarını izleyen ilk yılda bazı bebeklerin yaşadığı şiddetli “beyin kanamalarının” uzun süreli görme sorunlarına yol açtığını buldu.
Dergide yayınlanan çalışma Gelişim Tıbbı ve Çocuk Nörolojisi bugün [23 June]DRIFT10 adlı bir çalışmanın parçası olarak 3. veya 4. Derece intraventriküler kanama (beyin kanamaları) ve ventriküler genişleme (IVHVD) yaşadıktan sonra 10 ila 11 yaşlarında ayrıntılı değerlendirmeleri olan 32 çocuğu gözden geçirdiler.
DRIFT10 çalışması, DRIFT (Drenaj, Sulama ve Fibrinolitik Tedavi) adı verilen beyin kanamaları için bir “beyin yıkama” tekniğini araştırmak için kuruldu. Bristol araştırmacılarının öncülük ettiği DRIFT, toksik sıvıyı uzaklaştırmak ve basıncı azaltmak için beyindeki ventrikülleri yıkayarak ciddi beyin kanaması olan bebeklere objektif olarak fayda sağlayan ilk ve tek tedavidir.
Araştırma ekibi, yaşları 10 ile 11 arasında değişen 32 çocuğu inceledi. Bebekler olarak deneyimlenen IVHVD Derecesinin ilkokul yıllarının sonundaki görsel sonuçlarını etkileyip etkilemediğini araştırdılar ve görsel sonuçlar ile bilişsel sonuçlar ve okulda ekstra destek arasındaki ilişkileri araştırdılar.
Görsel muayeneler, orijinal DRIFT randomize çalışmasında çocuklar için on yıllık bir takip çalışmasının parçasıydı. Testçiler bir protokol izledi ve çocuğun 3. Derece veya 4. Derece IVHVD ve diğer tüm verileri deneyimleyip deneyimlemediği onlar tarafından bilinmiyordu.
Çalışma, değerlendirilen 32 çocuğun hepsinde en az bir görme bozukluğu olduğunu buldu. Derece 4 IVHVD yaşayan çocuklar için çocuk başına ortalama engelli sayısı altı iken, Derece 3 IVHVD yaşayan çocuklar için üç idi. Her çocuk için ekstra görme bozukluğu, gelişimsel yaş denkliği için ayarlama yapıldıktan sonra okulda artan eğitim desteği ile ilişkilendirildi.
On yıl sonra çocukları etkileyen bu görme sorunları, genellikle beyindeki görme alanlarındaki hasardan kaynaklanıyordu. Bunlar, gözleri doğru bir şekilde hareket ettirme, etraflarındaki boşluktaki nesneleri algılama veya görsel olarak eşleşen şekiller veya çizgi yönelimleri ile ilgili sorunları içeriyordu.
Çocukların ebeveynleri bu sorunlardan habersizdi ve çoğunlukla çocuklarının gözlük taktıkları sürece normal görmelerine sahip olduklarını bildirdiler.
Bununla birlikte, araştırmacılar, bir çocuğun sahip olduğu her ek görme sorunu için, öğrenmelerinde ekstra destek alma olasılıklarının daha yüksek olduğunu buldular. Bu, görme sorunlarının bu çocuk grubunun yaşadığı öğrenme güçlüklerine katkıda bulunmuş olabileceğini düşündürmektedir.
Çalışmanın baş yazarı ve Bristol Tıp Fakültesi Pediatrik Oftalmoloji Profesörü Cathy Williams: Nüfus Sağlık Bilimleri ve Danışman Pediatrik Oftalmolog Bristol ve Weston NHS Foundation Trust (UHBW) Üniversite Hastaneleri şunları açıkladı: “Araştırmamız, beyin kanaması yaşayan tüm çocukların veya benzer problemler gibi, bebekler büyüdükçe beyinle ilgili görme problemlerini belirlemek için göz testleri yaptırmalıdır, böylece onlar için yararlı olup olmadığını görmek için uygun destek sunulabilir.
“Gelecekteki araştırmacılar, normal görüş bildiren ebeveynlerin, çocuklarının öğrenmesi ve gelişimi için önemli olan görme sorunlarını gözden kaçırabileceklerinin farkında olmalıdır.”
Bu nörogelişim ve görsel sinirbilim araştırma haberleri hakkında
Orjinal araştırma: Açık Erişim.
“Ventriküler dilatasyonlu 3. veya 4. derece intraventriküler kanamadan 10 yıl sonra çocuklarda görme fonksiyonu: Maskeli prospektif bir çalışmaCathy Williams ve ark. Gelişim Tıbbı ve Çocuk Nörolojisi
Soyut
Ventriküler dilatasyonlu 3. veya 4. derece intraventriküler kanamadan 10 yıl sonra çocuklarda görme fonksiyonu: Maskeli prospektif bir çalışma
Amaç
3. veya 4. derece intraventriküler kanama ve ventriküler dilatasyondan (IVHVD) 10-11 yıl sonra çocukları inceledik ve IVHVD derecesinin görsel sonuçlarını etkileyip etkilemediğini araştırdık. Görsel sonuçlar ile bilişsel sonuçlar ve okulda ekstra destek arasındaki ilişkileri araştırdık.
Yöntem
Görsel muayeneler, randomize bir çalışmada çocuklar için yapılan 10 yıllık bir takip çalışmasının parçasıydı. Testçiler bir protokol izledi ve çocuğun 3. derece mi yoksa 4. derece IVHVD mi yaşadığı ve diğer tüm verilerle maskelendi.
Sonuçlar
Otuz iki çocuk test edildi: 24’ü erkekti ve ortalama (standart sapma) yaş 10 yıl 5 ay (1 yıl 2 ay); 8 yıl 9 ay ile 12 yıl 9 ay arasında değişmektedir. Hepsinde en az bir görme bozukluğu vardı. 4. derece IVHVD yaşayan çocuklar için çocuk başına medyan (çeyrekler arası aralık) altı (altı ila dokuz), 3. derece IVHVD yaşayan çocuklar için üç (iki ila dört) idi.p = 0,003). Çocuk başına her bir ekstra görme bozukluğu, gelişimsel yaş denkliği için ayarlama yapıldıktan sonra okulda artan eğitim desteği ile ilişkilendirildi (olasılık oranı = 1.7). [95% confidence interval 1.1–2.6],, p = 0.015).
Tercüme
3. veya 4. derece IVHVD yaşayan çocuklar, 10 ila 11 yaşlarında yüksek düzeyde görsel morbiditeye sahiptir. Bu çocukların karşılanmamış görsel ihtiyaçları olabilir ve bu ihtiyaçlar giderilebilirse sonuçları iyileşebilir.