Şili'den bir biyoteknoloji uzmanı, özel bir bakteri türünün sadece üç günde bir çiviyi "yiyebileceğini" söylüyor. Peki, bir bakterinin bu kadar kısa sürede metal tüketmesinin sonuçları neler?
Leptospirillum ferriphilum adı verilen metal yiyen bakterileri içeren bir sıvıya düzenli olarak inşaat çivileri yerleştiriyor. Sadece üç gün sonra bu metal çivilerden bir iz kalmıyor. Geriye kalan tek şey, liksiviant adı verilen sıvı oluyor.
Bu bakteriler, demir gibi metalleri oksitler ve temel olarak paslanma sırasında meydana gelen benzer bir parçalanmayı indükler.
Madencilik kirliliği, operasyon türüne göre değişiyor. Açık ocak madenciliği, yeraltı madenciliği, tuzlu su madenciliği gibi. Ancak hepsi kendi çevresel tehlikelerini yaratıyor. Bazı durumlarda, eritme işleminden sonra büyük, katı metal hurdaları geride kalıyor.
Daha geniş anlamda, madencilik, atık su ile taşınan, yakalanması zor olan metal ve mineral tozu üretiyor. Örneğin şirketler açık ocak madenciliği yaptıklarında, suda ve yerel vahşi yaşamda birikmekte olan mineral ve metal tozlarını havaya salıyorlar.
Başlangıçta, oldukça asidik koşullarda yaşayan bakterilerin bir çiviyi yemesi iki ay sürdü. Leptospirillum aç kalmaya başladığında, sonraki her nesil kendilerini daha iyi beslemek için geliştiler.
Sonuç olarak, iki yıllık deneyden sonra, bakterilerin bir çiviyi yeme hızı büyük ölçüde arttı. Sonunda nesneyi sadece üç gün içinde tamamen tüketti.
Son olarak bakteriler metal tüketirken bir yan ürün açığa çıkıyor. Bu yan ürün metali geri kazanmak için kullanılan ve sulu bir çözelti olan hidrometalurji olarak tanımlanan bir sıvı.
Bu durumun bakterilerin yalnızca madencilik atıklarını temizlemediği, aynı zamanda daha yeşil bakır madenciliği için gerekli olan hayati bir bileşeni de sağlayabileceği anlamına geliyor. Bakteriler üzerinde yapılan çalışmalar hala devam etmekte.
Gıda Hattından güncel e-bülten almak için adresinizi girip kayıt olabilirsiniz.