- Natalya "Nyash-myash" Poklonskaya, gangster grubu ile çatışmada olduğu söylenen, kazandığı yüz kusurlu seksi bir kadın savcı. Bununla birlikte, elleri gizlice herhangi bir suçluya girmeyi hayal eden korkusuz suçlayıcı.
- Kibar insanlar - dişlerine ultra modern profesyonel askerler dolu ve silahlı, kendine güvenen bir "saldırganlık olmadan kuvvet" kişileştirmesi.
- Cossack Babai, moda gözlüklü, egzotik sakallı bir Rus, çılgın-Rus, can sıkıntısı dışında Rus topraklarını fethetmeye gitti, düşmanları arka plandan geçen Kramatorsk kentinde düzenlenen bir festivalde, neredeyse bir sapandan aşağı düşen helikopterleri devirdi ve dans etti. Ve bir dereceye kadar, savaşın tam ortasındaki Kazaklar ile ilgili halk şarkısı, örneğin İkinci Dünya Savaşı sırasında askerden önceki Lydia Ruslanova gibi performanslara atıfta bulunuyor.
- Albay Strelkov hafif bir devrim öncesi görünüme sahip yakışıklı bir erkektir, ideolojik bir Rus beyaz bekçi monarşisti, görkemli emperyal zamanlar için nostaljik, korkusuz ama umursamaz bir anlayışlı komutan, ölüm yüzüne sakin bir gülümsemeyle bakıyor.
- Belediye Başkanı Ponomarev, beyzbol şapkalı, yarı suçlu alışkanlıkları (ve muhtemelen bir biyografisi), altın dişlerini, tamamen berbat ve berbat bir şekilde korkunç ve kasvetli yaşamının doruk noktasını yaşayarak yaşadığı kısık bir baston-matershinnik.
- Aleksey Chaly - Sevastopol belediye başkanı, akıllı ve ilk bakışta, hafif yetişkin bir adam, açık, nazik, süveterli, ailenin tipik makul bir başkanı. Bu durumda, sağlam bir ulusal vatansever ve ek olarak dev bir şirket yaratan başarılı bir iş adamı.
- Altın kartal, devlet tarafından aldatılmış, aşağılanmış ve öfkeli polis memurları, sebat ve sadakatin kişileştirilmesi, artık ihtiyaç duyulmayan ve bu insanları çatışmanın tarafını değiştirmeye karar vermesine neden olan kolektif bir imgedir.
- Lavrov ve Churkin iki deneyimli soğukkanlı diplomat. Bunlardan biri görkemli bir yarı cins, kurnaz ve kurnaz bir manipülatör olan “cumshot and lit”. İkincisi, üst üste 40 yıl boyunca, iklimsel Amerikalı kadınlardan ve mutantlar gibi görünen diğer insanlardan saatlerce süren diplomatik baskılara dayanan, kalın saçlı, gri saçlı bir Rus.
- Yanukoviç meşru başkan.
- Titushka hiyerarşideki en düşük halkadır, Çin spor takımında “Adidas” da aptal bir provokatör olan rakiplerin sokak eylemlerinde kirli numaralar düzenleyerek onları itibarsızlaştırmak, kirli işler yapmak ve rakiplerin kalabalığından olası aşağılanmaları için imza atmak.
Nereye giderseniz gidin - her yer sulu, parlak, izlenen tipler, Rus gişe rekorları kıran, tam uzunlukta bir çizgi film, TV dizileri veya bazı bilgisayar oyunları için hazır süper kahraman ekibi. Acımasız ve nefret dolu devletlere karşı Özgürlükleri ve Anavatan ile yeniden birleşmeleri için savaşırlar, kutsal turuncu olarak siyah turuncu St. George kurdeleleri giyerler, bunun için iktidarsız öfkeyle düşmanlar onları "Colorado" olarak adlandırır. Rusya’daki ve tüm dünyadaki herhangi bir çocuk onlara tapmalı ve en azından BİLİNMELİDİR.
Kadın karakterlerinin eksikliğinden dolayı biraz üzgün: renkli Sovyet balyoz Nelia Shtepa tarihsel süreçten çekildi; Süpermarketler için hoş bir durum olsa da, kızgın bir Sovyet yaşlı kadınların bir yaba ile daha fazla fotoğrafını çekmemize rağmen - belki de onların elinde bu kadar yoğun, kirpi yaparlardı. pata, sanki bir simge, sanki bir Rus korku masalından sanki gerçekleşmiş.
Bununla birlikte, bazı klasik tipler acı verici bir şekilde eksiktir. Öte yandan, henüz bitmedi.
Bu arka plana karşı, Maidan'ın mutlak gri tonlaması acele ediyor. Kesinlikle hiç kimseyi doğramadı, en azından sıradan bir kişiyi, örneğin el fenerinden önce Ukrayna'da bir kriz geçiren Avustralya'dan gelen, hatta eğlence için bile olsa: eğlencesine: voynushka, cho. Görsel imge yok, sulu kişilikler. Peki, Ukraynalılar “Pravosek Maydanovsky” ye sahip - bir balıkçı kamuflajı, bir inşaat kaskı, bir tahta kalkan, bir gaz maskesi, Molotof kokteyli atabilir, sokak çatışmasında çok kararlı, sağ görüşlere sahipler. Tamam, kredi, zaman. Muzichko'nun karakteri inkar edilemez derecede parlak, aynı zamanda Doğru Sektörden de - iki. "Siyah adamlar" - paralı askerler, ya da "proapgreyzhennye pravoseki." Soru sorulmadı. Üç.
Her şey. Yatsenyuk ve Turchinov, kediden Leopold'a ait çizgi filmden çıkan fare türlerinin süper-komik figürleridir, Maidan süper kahramanlarının çetesinde bu mümkün değildir. Maidan'da kalanlar - biyokütle. Timoşenko bir tekerlekli sandalye ile iyi başladı, ancak daha sonra tırpan ile birlikte çekiciliğini kaybetti ve Vykhin domuz yağı ile ticareti yapılan düzenli bir eziyete dönüştü. Kolomoisky bir şekilde “kötü adamı” çekiyor, ama kesinlikle çok kötüydü (bahsettiğimiz cezalandırıcıları finanse etmesinin yanı sıra, yine de her şey iç içe geçmiş durumda, tüm karakterler bazı ilk gruplama etrafında dönüyor; hepsi farklı), Klitschko gibi - çok açık bir şekilde aptalca ve Fahrion - çok açık bir şekilde kötü. Yani ilginç olmayan, onlar iki boyutlu, derinlik yok. Poroshenko'da iki boyutlu bir şey yok: sıradan bir Sovyet yetkilisi.
Jaros? Yine pravosek ve o kadar da garip değil: Rostov'dan dışarıdan sıradan bir Musevi (Rostov'dan ona kadar tanıdık bir Yahudi var), aklı ve kalpsiz. Tabii ki Kernes ve Dobkin çok güzeller, ancak nerede oldukları çok açık değil - açıkça Euro-Maidans'a değil, ama bize yazmamak da biraz. Avakov - ölümcül can sıkıntısı, uçuşta Kırım Tatarları, hatta çekingen Dzhemileviyle bile. Dışarıdaki kederle birlikte dışardaki mevcut Tarım Bakanı rengarenktir ancak arka bahçede kaybolmaktadır. Hikayeler Shtep ile birlikte. Futbol holiganları zaten her şeyi gördü. Bu bütün çökmekte olan senfonide Ukrayna ordusu NO AT ALL (ki tipik olan).
Genel olarak, daha fazla ve hiç kimse yoktur. Maidan'dan üç ay boyunca bir resim izledik, sonra üç ay boyunca Maidan'dan sonra olanları gördük. Sonuç: Ayrılıkçı Ukraynalıların popüler kültüre katkısı - 2, 10, Rus ve Rus yanlısı Ukraynalılara işaret ediyor - bu aşamada, 7'tan 10 kesinlikle orada.
Genel olarak, bir kez daha kültürün ölümsüz olduğunu ve yüksek kültürlü bir insan olduğunu kanıtlayan şey, ITSELF, ITSELF kitle kültürü fenomenini yeniden üretir. Çiçekler bereketli topraklarda yetişir, hatta döllenmesi gerekli olmasa bile, çok sayıdaki yasaya göre, canlı bir şey ortaya çıkacaktır. Rus Baharı'nın karakterlerinin yarısının, devrim öncesi geçmişten gelip organik olarak kendilerini 21. yüzyıla sıkıştırmış gibi görünmesi tesadüf değil.
O zaman sorun ne? Ne yazık ki, oldukça basit. Rusya'da hiçbir ulusal yaratıcı entelijensiyas yoktur (veya daha doğru söylemek gerekirse, sayısı ve önemi çok mütevazıdır), bu nedenle (Rusya) kültürel potansiyeli öngörülenlerin% 5-10'inde gerçekleşmektedir. Bunun yarısı, eski yüksek kültürün ve temelde yaratılan şeylerin (Mariinsky Tiyatrosu, Bolşoy Tiyatrosu vb.) Çoğaltılmasını ve devlet desteğini verir. Bu iyi, ama kitle kültüründen bahsediyoruz.
Yaratıcı entelijansiyanın görevi gerçeğe yeni anlamlar kazandırmaktır. Rus gerçekliği bunun için ideal hammaddeyi sağlıyor - hiçbir şey icat etmek gerekli değil. Babay, Strelkov, hatta titushki bile ortaya çıkmış hazır türlerdir, tekrar ediyorum, SAMI. Türleri güçlü, parlak. Bunlar Bulgaristan veya Arnavutluk'ta asla görünmezdi. Alınacak hiçbir yerleri yok. Rusya'da ve "Rus Ukraynalılar" arasındadırlar.
Ve yapmamışlarmış gibi. Tüm ulusal yaratıcı entelijensiya için, Enjoykin tek başına uçtu, “Nyash-myash Crimea bizimdir” efsanevi videosunu ve “Ah, ne bir nyasha savcısı Natasha” şarkısının yazarını topladı. Dikkat çeken şey, her ikisinin de JAPONLAR, nyashny savcının imajını anime'ye uyarladıktan sonra ortaya çıktı (ve “nyashny” kelimesi bizim tarafımızdan veya bizim tarafımızdan icat edilmeyen anime alt kültüründen geliyor). Geri kalan her şey tamamen göz ardı edilir. Aslında, kültürel anlamda, Rus Baharı Maidan 10: 0'i yaptı, ancak Rusya'da hiç kimse dünyadaki insanlara barbar ve Roma'nın kim olduğunu erişilebilir bir biçimde gerçekleştiremez ve açıklayamaz. Bu internet dönemidir (!).
Neden? İşte bu yüzden. Rusya'da, özellikle başkentlerde, kendilerini “yaratıcı sınıf” olarak adlandıran çok sayıda insan var. Genel olarak, bu yaratıcı aydınlarla aynıdır. Rusya'da yaratıcı sınıf nedir - bilinir. Örneğin, insanlar “sığır” ile tek bir ülkede yaşamalarının zor olduğunu ya da daha doğru bir şekilde, tamamen boş olmayan ve yaratıcı, hoşgörülü, ironik şehir gençliğinden bile farklı düşünen ve yaşayan Rus ortak insanlar arasında rahatsız olduklarından çok şikayet ediyorlar. Rus duygusu, daha ziyade "dünya vatandaşları". Genel olarak, iki yıl öncesinin “iPhone ile chanson arasındaki çatışma” olarak adlandırıldığını acı içinde görüyoruz.
Bu, kendisi ve toplum üzerinde derin bir sapkın bakış açısıdır ve bu da korkunç sonuçlara yol açar. Rusya'da ulusal ölçekte “kültürel figürler” yoktur ve Rus ortak halkını programlamakla meşgul olan ve çoğunluğu, kültürel ve biyolojik temellere dayanarak milleti çıkardı, aslında çaresiz titizlik ya da aptalları olan bu ortak insanlara aittir. bunun için savaş ve hokey hakkında yılda bir kaç filmin yeterli olduğu ya da (en kötü durumda) küstahça “haksız kültür” e maruz kalmak zorunda kalan ve onaltılık olmayan bir film. İkinci durumda (ve genel olarak ve ilk ikisinde) asıl anlamıyla tam olarak aşılacağı ortaya çıkar: “korunma”. "Kültürünü denedim - teşekkürler, hayatımda bir daha asla enfekte etmeyeceğim."
Örneğin, sıradan insanlar İngilizce nedir? Sarhoşlar, holiganlar, sosyal düşkünler. İngilizce yaratıcı sınıfı bunları nasıl canlandırıyor? Ve tasvir: sarhoşlar, holiganlar ve sosyal ucube. İçiyorlar, savaşıyorlar, korkunç yüzler yapıyorlar, ama NASIL! İNGİLİZCE! Ve bir zamanlar kiplerimizin chavs, İngiliz çöpleri, çok "sığırlar" olarak giyildikleri ve bu kiplerin açıkça ifşa ettiği Rus sürümleri olduğu ortaya çıktı. Veya burada Sex Pistols: korkunç şarkılar kötü çalındı; şarkı söylerseniz (buna diyebilirseniz), Cockney'i parodileyerek, tam küfür edildi.
Basit İngiliz McLaren'i (bu arada - yarı yarı Scotsman) ve basit İngiliz kreti Vivienne Westwood'u ne etkiledi? Bir giyim mağazası, özel bir tarz, parlak kıyafetler, gevşek davranışlar, gürültülü kirli müzik - işte, dünya kültürü olgusuna sahibiz ve Tanrı Kraliçeyi korusun, artık sadece İngiliz beyler değil, aynı zamanda İngiliz pisliklerinin yanı sıra dünyanın dört bir yanından taklit eden marşıdır. İşte en yüksek yaratıcı sınıf.
Bunun yanında, İngiliz toplumunun alt sınıflarının, sıradan Rus insanlarından çok "inatçı" olduğunu not edeceğim. Kıbrıs'ta ucuz bir otele bir gezi yapın ve karşılaştırın: bizimki iyi huylu bira goons ve komik, biraz saçma, çoğunlukla güzel rakamlar, on sekiz farklı pozlar günbatımında fonunda mayo fotoğraf çekimi. İngilizler, sabahları bira döken ve ürkütücü sesler ile komşu olan leylak saçlı selülit kadınları ve seslerini çocuk havuzunun yanında toplayan kızıl-sıcak alkollü serserilerdir.
Bununla birlikte, İngiltere'de ulusal bir yaratıcı sınıf var, bu yüzden İngilizler çok çekici sosyal türlere dönüştü. Öyle ki, bir saniye için İngiliz bir boksör olmak istiyorsun:
Morgan Penn'den Vatniki "İngiltere bekliyor." Liderin görüntüsü - herhangi bir PTU'hnika'nın rüyası.
Bu İngiltere, eylem 1983 yılında gerçekleşiyor. 2000'lerin başlamasından önceki İngiliz çöp ve aşağılayıcı stilleri, çoğu iyi kurumlarda (ve ilk fan grubu MSU öğrencileri temelinde oluşturulmuş (!) İlk taraftar grubu olan Rus derileri ve futbol taraftarları tarafından kullanıldı.
Bununla birlikte, Rusya'da, mütevazı yeteneklere sahip insanlar oturuyor ya da yaratıcı sınıf ulusal değil, kozmopolit değil, ulusal. Ve yaratıcılığının etkisi altında, sözde rengarenk ve canlı bir şekilde Rus ortak insanları betimleyen, bizi sürekli byaku koyar. Mesela şu insanlara sahibiz:
Çizilmiş yetenekli, ama sevgisiz yapılan kötü bir karikatür. İngilizler, İrlandalıları ya da İskoçları, canavarların üstündeki barlara gülecek olan İngiliz jingoistlerinin zevkine bu şekilde gösterecekti. Shulzhenko'nun eserlerinin Rus karşıtı Ukrayna yanlısı topluluklarda çok popüler olması karakteristiktir.
Son Olimpiyatların şerefine bir başka örnek. Esasen - askeri propaganda
Genel olarak, bu tür çizimlerin yazarları bir kere atmaya başlar, ama mesele bu değil. Böyle bir arka plan üzerinde, insanların Kalinka-Malinka, balalaika, Petrosyan ve Gazmanov'u tercih edecekleri açıktır: en azından boka acele etmiyorlar. Gazmanova’yı aşanlar, hayranlarını, sadece böyle Gazmanov severlerin en iğrenç biçimde betimlendiği şeytani karikatürler prizmasından algılamaya başlayacak. Aynı zamanda, bir insan kaçınılmaz olarak kendi vatandaşları ile ilgili olarak kibirlidir ve WONDER'in iPhone-Chanson ikilemi tarafından belirlenen toplumdaki bu boşluğu büyüdüğü görülmektedir.
Aslında, “iPhone'u olan bir adam”, bu yaygını dinleyen insanlara, “Gazmanov” un kazanılmasının “daha fazlası” olduğuna inanıyorum. Ve kendimi bu temelde "yaratıcı sınıf" olarak kabul ediyorum.
Ancak yaratıcı sınıf akıllı filmler izleyen, akıllı kitaplar okuyan ve insanlara kolay erişilemeyen diğer kültürel ürünleri tüketenler değildir. Yaratıcı sınıf, bu tür ürünler yapanlardır ve bu durumda hedef kitle kesinlikle önemsizdir. Kalite basını magazin dergilerinden farklı, Financial Times erkekler tarafından pahalı kıyafetlerle okunur, Güneş ev hanımıdır, ancak gazetecilik gazeteciliktir. Gazeteci, saygın yayınlar okuyan değil, herhangi bir yayına yazan kişidir.
Entelektentsia'nın “sığır” ile ilgili bütün inlemeleri, yaratıcı korkaklık, gerçek yaratılamama ve herhangi bir girişimin olmayışından kaynaklanmaktadır. Koşullu yaratıcının, belediye başkanı Ponomarev'in karşısında enkarnesi yüzünden dehşete düştüğü bir “kepçe”, “kapitone bir ceket” ve bir “chanson” gördüğü yerde (kapının önünde bir araya gelmek ve özellikle bu kapıya cevap vermek hoş olmazdı) “Saatin kaç olduğunu”, Amerikan ya da İngiliz “creakl” gibi sorular, izleyicinin numaralandırılmamış kısmını, parayı kesebileceğiniz ve aynı zamanda belli bir moda, davranış normlarını yayan ve sonunda bir “insan” çizen görüyordu. yüz "çünkü kültürsüz (geniş anlamda En iyisi) insanlar hızla insan görünümlerini kaybederler.
Tabii ki, bunu gerçeğe uygun olarak yapmak gerekir, ancak aynı zamanda içeriği içerikle doldurmak ve aynı zamanda yavaşça yükseltmek için oynamak gerekir. Göze çarpmayan, ancak ısrarcı.
Ancak bunların hiçbiri yapamıyor. Son 10 yıllarının tek başarılı girişimi (daha önce, gangsterler hakkında kötü olmayan bir şey yapmak bazen mümkün olmuştu) - “Hipsters”, ülkenin her yerinde bir filmden sonra bütün bir moda çıktığında, tematik partiler yapıldı ve stilin bitmiş ve bitmiş renkleri (öyle değil) Gerçek prototipi ile çok ortak olanı), en resmi düzeyde, savaş sonrası dönemin kasvetli hayatına yapıştırılmış, onu büyük ölçüde canlandırmış (2014 Olimpiyatı'nın açılış törenine bakınız).
Neden oldu Çünkü dudeslerin yanı sıra, filmdeki her şey canlıydı ve aynı zamanda bariz ve sopayla süslenmedi. Sovyet cemaatinin bile düzensiz ve gürültülü olduğu, ancak yaşamın tüm hızıyla geçtiği eğlenceli bir yer olduğu ortaya çıktı. En azından bir günlüğüne oraya gitmek istiyorum: Garmash kahramanı ile bir şeyler içmek, Mels'le dostane bir kavga etmek, koridorda sabah boyunca alkollü bir tişörtle dolaşmak, eşek için komşuyu kapmak. Shulzhenko’nun karikatürlerinden bir saniyeliğine gerçeğe düşmek istemiyorum.
Her şey, başka hiçbir şey. Pussy Rayot, yarım yıl emdi, bütün dünyayı serbest bıraktı, ama nokta ne? "Yulaf ezmesi altında" giyinmiş en az bir kız, hatta otvyaznuy ve shaggy gördün mü? Pussy tarzında en az bir parti? Belki renkli tozluk, yün ve asit bluz Rus "kötü kız" bir tür nitelik haline gelmiştir? Öyle bir şey yok. Her şey sıkıcı bir provokasyona dönüştü ve Rusya’daki herhangi birine, Gelman’ın karşı kültürle ilgili tüm bu icatlarına BÜYÜK BİR HESAP TARAFINDAN ortaya çıkan tüm ihtiyaçlar ilginç değil. Par düdük çaldı.
Rus Baharına Dönmek: postmodernizm hakkında zıplamak yerine, Fransız birahanelerinin ucuz taklitlerinde oturan Rus yaratıcı sınıfı, uzun zamandan beri, bu Rus Baharının kahramanlarını postmodern bir sinizmciliğe maruz bırakacaktı (açıkça insanlar tarafından sevilen ve açıkça ortaya çıkan kahramanlar). dönemin etraflarında bütün bir kültür katmanı yaratın. Ve onlar “bizim” oldukları için değil (agitprop'un bununla uğraşmasına izin verin; kitle kültürü genel olarak uluslararasıdır, ancak Rus kültürünün temeli aydınlanmış bir aristokrasidir, doğası gereği uluslararasıdır), çünkü onlar harikadır. Bu türler gerçek bir hediyedir, Strelkov veya Babai'ye herhangi bir oyuncu seçimi anında anında teklif verilecek, başlangıçta listelediğim stilize karakterli bir çizgi film gerçek bir hit olacaktır.
Ancak, yaratıcı sınıf bunun yerine neyin iyi neyin kötü olduğunu söyler, el ele tutuşmaya çağırır, o elleri Ukrayna'dan uzaklaştırır ve çocukça vaaz verir. Rus Baharı'nın zekice, keyifli kahramanları kötü saldırgan Putin, Colorado'nun kapitone ceketleri, devlet ikilisi ve diğer yüceltilmiş pasifizm hakkında akıl yürütme akışında boğuluyor. Ve Rus yerine Japon savcı-nyashu.
Sonuç olarak, arkadaşıma “Cossack Babai” dediğimde, “Kim?” Diye sorduğunda “Batman” deyince, kimin hakkında konuştuğumuzu hemen anlayacaktır. Ancak bu korkunç, çünkü Kazak Babai'nin arka planına karşı Batman nesnel olarak donuk ve uzun zaman önce modası geçmiş, alay konusu oldu. Bununla birlikte, bir arkadaş Batman'i bilir, ama Babay'ı değil.
Neden? Bence insanlar "ruh yalan söylemez". Bir tür Ilya Farber'i gerçek bir kahraman olarak görüyorlar ve Kazak Babai, kimin paspaslamanın bir utanç olduğu konusunda bir tür belirsiz Rus ortak. Buna ek olarak, onlar için tüm yaratıcılığın çirkin olduğu ve bu nedenle talihsiz insanların saçma sapan olduğu açıktır: yaratıcı süreç yönlendirici bir şekilde başlatılamaz, beceri, yetenek ve tutum gerekir, o zaman her şey herhangi bir direktif olmadan kendiliğinden devam eder. Ve burada insanların kendilerini yaratıcı bir sınıf olarak adlandırdıkları görülüyor - önceden kimseye gereksiz bir şey bırakmak, sarhoş bir bütçenin ebedi sıkıntısı ile mücadele etmek, vatniki'yi öfkeye maruz bırakmak, acı çekmek.
Neden? Acı çekmeyin! Performans çöp, parayı iade et. Ve kendi eğlenceniz ve maymunlarınız için getto deliklerine geri dönün. Sonra bize biraz Pusek göster, hakkımızda kötü çizimler çiz, vaazları oku. Ve böyle iyi kaybolur.
Rus gerçekliğini bir şekilde, sensiz, yalnızca Tanrı'nın yardımı ile ayarlayacağız. Neden? Çünkü biz Rus aydınlarıyız ve Rus halkını seviyoruz. Ve sen - hayır.
Editörün notu: Andrei Nikitin, 140 000 + görünümlerinin yayınlanması sırasında toplanan isyancı Güneydoğu ile ilgili bu videonun yazarıdır. Bu yüzden deneyimden konuşuyor