Simran Singh Singh itibaren Texas
İki dedektifin (Theo ve Carlos) cinayetleri araştırma şekli beni çok fazla rahatsız etmeye başladığı için okumayı bıraktı. Bazen dedektifler olarak oynuyorlardı, sadece hareketlerden geçiyorlardı bile. Rahatsızlık seviyesi, kitabı okumaktan aldığım zevki boğdu. Oy vermedim çünkü sadece% 40'ını okudum.
Tanrım, keşke Shannon Hale gibi yazabilseydim. Düzyazısı sadece ... gür. Razo mizahi sesi sevdi ve Tira tanıttı harikaydı. Radiance'ın anlatıcısı da SPECTACULAR'dı. Küçük bir parçası, ama unutulmaz ve çok iyi.
İlk kitabından çok daha iyi organize edilmiş. Okumak için daha eğlenceli!
Zevk aldım, ama her zaman Reichs'in kitaplarını seviyorum. (Üstelik bu, bir süredir okuduğum ilk yetişkin romanıydı.)
Birkaç yıl önce Kızın Şansı'nı okumaya başladığımı hatırlıyorum ama bir sebepten dolayı bir kenara koyun ve hiç bitirmedim. Bunu nasıl bu kadar kolay yapabildiğimi asla bilemeyeceğim, çünkü bu kitabın etrafındaki ikinci kez bırakılması zorlaştı. Isabel Allende, Eliza Sommers'da çok ilgi çekici ve çok yönlü bir karakter yarattı. Eliza ile ilgili en sevdiğim şeyi onun inatçılığı ve kusurları buldum. Genellikle beni bir karaktere çekecek olan budur, çünkü onları gerçek kılar ve Eliza'nın sayfadan çıkmış olsa bile daha gerçek olamayacağını fark ettim. Eliza'nın karşılaştığı her karakter hayatını zenginleştirmeye yardımcı oldu ve her biri sizi okumaya devam eden hikayeye daha fazlasını ekledi, ancak açıkçası en çok bağladığınız karakter kendi hikayesini taşıyan Tao Chi'en oldu. Bu ikisinin yarattığı bağ seni çıldırtabilir ve sonuna kadar beni okumuştu. Hiçbir şey vermeden, bu kitabın Eliza'nın geliştirdiği gibi yazıldığını söyleyerek bitireceğim: ham ve gerçek. Allende "Hollywood" hikaye anlatımından kaçmaktan korkmuyor, her şey olması gerektiği gibi çalışıyor ya da okuyucunun bitmesini istediği şekilde. Hikaye boyunca sizi gerçek kalpli romantikleri aklınızdan çıkartacak çarpma ve bipler var, ancak hikayelerimizde belirli bir gerçeği canlandıranlar bunu sevecekler. Sonunda bu hikaye, kendinizi "kendini iyi hissetme" kitabınızdan daha iyi, hatta daha iyi hissettirecektir, çünkü kendinizi anlayabileceğinizi hissediyorsunuz, bu gerçek ... belki de gerçekten oldu ...
Bu kitabı okumak iki denememi aldı. İlk defa buna girmedim. William Faulkner, Sherwood Anderson'u önemli bir etki olarak adlandırdı ve Faulkner'a dayanamadığım için, bu kitabı hızlı bir şekilde indirmem şaşırtıcı değildi. Birkaç ay sonra bir kez daha denedim. Bu sefer daha çok takdir ettim. 20. yüzyılın ilk yarısında yayınlanan ve küçük kasaba yaşamının karanlık göbeğini araştıran birkaç eserden biri. Anderson'ın karakterleri ya da “groteskler” dediği gibi, hayatı tadıp ekşi bulan insanlar. Yenilmiş veya doymamış insanlar. Kitap sürekli bir anlatı değil, daha ziyade bir portal koleksiyonu. "Grotesques" yerel gazetenin 18 yaşındaki muhabiri George Willard'ı (genellikle geceleri) konuşmak ve hikayelerini paylaşmak için arıyor. Genç, dünyanın çoğunu yaşamamış ve henüz grotesk değil. İlginç bir kitap. Eğer konu beni ilgilendirirse, Edgar Lee Masters'ın Spoon River Antolojisi ve Edward Arlington Robinson'un şiirlerini de deneyin.