Balofonfun bir orman marimba ile şakalaşıyor. Güzel bir doğaçlama ve genellikle benimle olduğu gibi: Her türlü şeyi görüyorum ve duyuyorum.
Doksanların başından kalma bir çalışma. Hâlâ marimba çaldığım ve New Age devresinde son konserlerimi verdiğim bir dönem. Kompozisyon artık daha çok görsel bir renk filminin altındaki film müziği gibi görünüyor. Burada ve orada sitar ve tabla gibi kullandığım enstrümanlar (filmde başkaları tarafından çalınıyor, bunu pistte kendim yapıyorum) açıkça görülüyor.
Romance no.1. Al vele jaren geleden geschreven. Een mooie melodie (vind ik zelf) die blijft hangen. Althans zeker bij mij. De naam "Romance" is wat cryptisch. Vaak gebruikt om een emotioneel werk te duiden. Ik heb ook een romance in de andere betekenis van het woord. Met mijn vrouw. Al vele jaren. Ik draag het daarom aan haar op.
Bu şifreli hakkında: Biraz iki katı. Bu bestelediğim müzik. Aşkla ilgili olan ama aşkın da kalp kırıcı olabileceği bir melodi. Kendi kendine kurgulanan bu videoda, kemanın yorumladığı melodi tam anlamıyla ikiye bölünmüş durumda. Aşkı çalmak her zaman zor olduğu için kesilmiş lirik bir melodi. Pratik ve sabır gerektirir. Ama özellikle Sevginin gücü.
Karına tekrar tekrar aşık olduğun sürece. Her sabah yüzünü görüyorum, gümüş saçları yastığın üzerinden akıyor. Uyandığında ilk gülüşü… O zaman başka yolu yok. Ne demek istediğimi daha da netleştirmek için videolu bir müzik parçası yazmak.
Benimle dans et…
4/4 boyutunda Bolero
Lahey'deki Kraliyet Konservatuarı'ndaki eğitimimin başında teori dersleri, müzik tarihi, solfej ve çok daha fazlasını aldınız. Ödevlerden biri bir puanı analiz etmekti. İlk kez bir skor gördüm: Ravel'den De Bolero. O, Ravel parçayı müzikal olarak anlamsız olarak nitelendirdi, ancak yine de başyapıtlarından biri olarak biliniyor. Bolero, her biri farklı enstrümanlar tarafından çalınan iki temadan oluşur. Trampet davulunun iki giriş önleminden sonra, ilk tema tek bir flüt ile başlatılır, ardından tüm orkestra kademeli olarak katılmaya başlar ve her bir ardışık parça ile kreşendo yer alır.
Dün gece "Les Uns et Les Autres" filmini izledik. Bu filmde Ravel'in Bolero'su, Yahudilerin Paris'ten sürülmesiyle ilgili sürükleyici savaş hikayesinin yanı sıra çok önemli bir rol oynuyor.
Film ve Ravel'in müziğiyle ilgili çalışmam bana kendi Bolero'mu hatırlattı. Ravel'in üç çeyrek süresi yerine dört çeyrek süresinde bir Bolero (barda 4 vuruş yerine 3 vuruş). Daha sonra bilinçli olarak 4/4 boyutunu seçtim. Ravel'in başyapıtına saygı duyduğum için. Onu kopyalamak istemedim.
Daha sonra Ravel'in eseri nasıl bestelediğini öğrendim. Kullandığı enstrümanlar ve onlar için notları yazma şekli için. Karışımları büyüleyici. Üst tonların enstrümantal bir versiyonu.
Kısa gitmek için. Hepsi bir anlığına geri geldi. Benim Bolero versiyonumun Jorge Donn'un Bolero'nun eşsiz dans versiyonuna uyup uymayacağını çok merak ettim. Ve harika, neredeyse harika bir şekilde, eldiven gibi oturuyor.
Videoyu gör.
Durum? Ama neyin durumu?
Bu filmde (bu makalenin sonuna bakın) yaptıklarım hakkında sizlerle müzik ve görseller paylaşmak istiyorum. Arkadaşlar ve tanıdıklar için perdenin bir ucunu kaldırmak. Halka açık. Böylece başkaları da görebilir. Benim hikayem pek çokları gibi bir hikaye.
Nostaljik kayıtlarla başlar. Beni uzak bir geçmişten birçok anekdota götüren kayıtlar. Örneğin, Residentie Orkest (RO) ile prova yapmak için yataktan kaldırıldığım Kurhaus'un karşısındaki eski bir otelde (Trianon) odam. Milyonların şimdi ödenmesi gereken bir deniz manzarası. KurhausMahler'in 4. senfonisinde çan ağacına ilk notalarımı ve profesyonel bir orkestra ile ilk performanslarımı çaldığım yer.
Ayrıca içindeki performansları da düşünüyorum. Kongre binası esnasında Büyük Klasik Galae. Maar vooral de vele concerten met het RO. Met namen als Willem van Otterloo, een dirigent die mij als gup geknipt en geschoren heeft. Uiteraard is er ook een anecdote over mijn wraak (practical joke). Fred zou Fred niet zijn. In de film wordt je uitgenodigd om het allemaal te horen, mijn ervaringen. Trek er maar 6 uur voor uit als je een persoonlijk toelichting wil.
Ama hayat benim için daha fazlasını bekliyordu. Beni daha yüksek bir müzik seviyesine götürmenin normal olduğu bir ailede büyümedim. Piyano ulaşılamaz bir rüya haline geldi. Akordeona mahkum edildim (kendi bestelediğim bir muset duyuyorsunuz). Hayatın benim için çok farklı planları vardı. Müzikle ilgili değil, başka yaşam deneyimleri kazanmak için bir hayattı.
Bir enstrümantalist olarak müzik kariyerim bu nedenle istisnai olmaya devam ediyor. Müzik-teknik altyapısı çok az olan veya hiç olmayan, önceden eğitimi olmayan, müzik okulu veya vurmalı çalgılar alanında özel öğretmen olmadan konser vermek. Ama Kraliyet Konservatuarı'nda hayatım buna bağlıymış gibi okudum. Zihniyetle, sebatla oynadım. Müzikal hayal gücüm sayesinde ne yapacağımı biliyordum çünkü biliyordum. Bu yüzden Kraliyet Konservatuarı'na kabul edildim. İşitmem yüzünden. Kalmama izin verildi.
Kurhaus ziyaretimin kısa bir görüntüsünü görüyorsunuz, sadece pazarlık yapın. Çünkü gerçekten daha fazlasını yapamam. Davul, ksilofon ve marimba üzerindeki parçalar aslında farklı değil. Gerçekten istedim. Ancak istikrarlı bir temel yoktu. Küçük yaşlardan itibaren rehberlik edin, enstrümanınızla birlikte motor becerilerinizi geliştirin. Bu olmadı.
Liszt'in piyano konserindeki zil vuruşları zamanında geldi çünkü müziği anlıyordum. Yaptığım şey hakkında mantıklı düşünmeye başladığımda İspanyolcadan korktum.
Het marimba-concert van Paul Creston met orkest was een tour de force van heb ik jou daar. Ook hier speelde ik een werk dat eigenlijk ver boven mijn macht lag. Zoals mijn allereerste, ja allereerste werk dat ik op marimba moest uitvoeren uit Domaines van Piere Boulez, een deel voor marimba en bas, dat ik op de lessenaar kreeg. Niemand wilde of kon het doen. Ja, ik begreep de noten, maar moest het wel effe doen. Het is ongeveer als eerste werk wat je leert: altijd is kortjakje ziek, tweede werk, pianoconcert van Rachmaninoff.
Hayatım gerçekten buna bağlıydı. Müzikal olarak imkansızı başarmak için aldığım hayat dersleri. İmkansızı başardım. Harika müzisyenler, güzel topluluklar ve orkestralarla çalmak. Çok az deneyimle veya hiç deneyimsiz. Sanki eğitimimi başka bir hayatta almış gibiydim. Ama evet. Buna kim inanıyor?
Je mag luisteren naar de opnames in het filmpje. Je vindt het mooi of niet mooi, het mag allemaal. Ik vind het prachtig. Vooral nu, omdat ik het nu niet meer kan. Ik ben een schim van mezelf op dat punt, omdat mijn lichaam mij in de steek heeft gelaten. Helemaal niet erg, het is vooral genieten van "bu bir zamanlarHikayelerimle diğer insanları "sıkmayı" seviyorum. O zamanlar hatırlıyor musun? Özellikle bunu benden defalarca daha iyi yapabilen insanlardan hoşlanıyorum.
Kara bulutlar
Mijn eerste huwelijk gaf mij ervaringen die ik - tot op de dag van vandaag - als pijnlijk ervaar: het verlies van mijn eerste twee kinderen. Alleen maar omdat ik het met haar niet meer kon vinden. Straf. Uiteindelijk zijn deze ervaringen ook verrrijkend gebleken. Mijn tweede huwelijk zou nooit zo mooi geweest zijn als ik het eerste niet had gehad. Ik hertrouwde en kreeg weer twee zonen. Een herkansing zouden ze zeggen. Dat was het. Het verlies blijft natuurlijk. Aan het eind van de film treden mijn eerste 2 zonen even op in een korte shot uit 1992. Voor mij als de dag van gisteren, zonder spijt.
Er gebeurde uit nog veel meer in mijn leven. Ik had blijkbaar een vol programma van leerzame ervaringen voor mezelf opgesteld toen ik naar deze aarde kwam. Senfonik dua bunun hakkında bir şeyler söylüyor. Yakın zamanda bulduğum ve 2002'den kalma bir çalışma. Geçici bir durum.
Senfonik dua, hayatımın uzun yıllarının bir özetidir. Bununla ilgili sayfaları doldurabilirim. Ama sadece müzik dinlemek, parça, bence yeterince söylüyor. Özellikle, kişisel ıstırabımı tarihin ıstırabına nasıl dönüştürdüğümdeki değişimi gösteriyor: "Babamın yüzyılı". Geert Mak tarafından yazılmış bir kitabın adı, ama kesinlikle benim görevim de oldu. Bir dizi aile üyesinin (Japon, Nazi kampları vb.) Geçmişi bana nereden geldiğimi adım adım öğretti. hayat bununla ilgili bir şeyler yapabilirdi. İşim kesinlikle bir aile meselesi değildi. Normandiya'ya dönüş (müzik ve yazı) ailemle ne kadar çılgınca gelirse gelsin bir ara oldu.
Savaş
Het begon met een indringend leerproces (beginnend bij de scene, "ik heb het eigenlijk nooit begrepen"). Met het schrijven van muziek over WWII. Deze muziek werd voor Talpa in 2006 aanleiding om een contract aan te bieden. Ze vonden het mooi. Maar na een aantal jaren hadden we geen gezamenlijke missie meer. Het laat zich makkelijk raden, waarom niet. We hadden zeker mooie momenten samen. Kijk naar de opnames in de Wisseloord Studio waar topmusici, scores konden opnemen van Maarten Spruijt en mij. Ik teken vooral voor de ballads waar je een stukje van de making of hoort. Het leverde geen geld op, maar wel onvergetelijke muziek. In ieder geval voor mij.
İşim değişiyor. Suds müzik konusunda yeteneğim yok. Müzik yazdığımda, bir şey hakkında olmalı. Bunun bir örneği şu belgeseldir: tembellik diyarı. Een film van een middelbare scholier die iets wil vormgeven over mensen, met een ziekte die op haar pad is gekomen. Een aangrijpend verhaal, hier om de hoek. Een nachtelijke VPRO-uitzending en een rare recensie op IMDB brengt me op het pad van de film Gece ve Sis. Holokost ile ilgili ilk film. Neyse, müzikal vizyonumu bu film altında yazmak istedim.
Bu filmde durumu daha da kötüleştiriyorum, çünkü savaşın çılgınlığının hikayesini inkar edilemez şekilde anlatan görüntülerle misyonumu netleştirmek istiyorum. Bu parça ve aynen müzik gibi: İkinci Dünya Savaşı'ndan düşen askerlerin cesetlerinin kazılması. Ülkeye geri gönderilmek ve yeniden gömülmek üzere cesetlerin gazdan arındırılmasını ve hazırlanmasını görüyorsunuz. Belki acımasız ve şok edici. Ama benim için bu insanlar bu işi inanılmaz bir özveri, saygı ve sevgi ile yapıyorlar. Mesleklerde o kadar çok insan var ki görmediğiniz ya da duymadığınız. Ama saygıyı hak ediyorlar.
Emmy Ödülü adaylığı, Buma Ödülü adaylığı Omaha Plajı, Onur ve Fedakarlık zijn organische processen geweest. Je bent ergens mee bezig en dan volgt er vanzelf een volgende stap. Deze onderscheidingen zijn nooit een doel geweest. Het is leuk geweest omdat andere mensen het mooi vonden. Zelf vind ik het vreemd, vooral als ik de menselijke processen om dit gedoe observeer. But that's is another story. Maar een diepere dialoog van wat er nu eigenlijk is gebeurd, waar de muziek over gaat, heb ik nooit gehad. Je hoort een van mijn voorstudies (pitchen heet dat met een professionele term) om in aanmerking te komen voor het schrijven van de muziek.
Filmin "Son Hac"Ben de 2014'te çektim. Londra, Whitehall'da çektiğim görüntülerle. Herkese açık son performans için Normandiya Gazileri'nin benzersiz görüntüleri. Çevrelerinde çekim yapmasına izin verilen tek kişi bendim. Şimdi altına koyduğum müzik. , 2003'ten çok daha eski bir "Barış". Dünyadaki varoluşa veda etmemde oynanmasını umduğum ama henüz değil.
Şarkımla kapatıyorum "Öldü"Ölüm benim için son değil, bir şeyin başlangıcı. Yeni bir şey. Müziğin son jeneriği var"VerstildAlmanya'da tam bir ev hakkında konuştuğum bir çekimle Back to Normandy orkestra için. Savaş hakkında. Gözlerinde yaş olan bazı insanlar.
Floris de filmmuziek schreef ik ergens in 2003. Als pitch voor de gelijknamige film die bij NL-Film zou worden uitgebracht.
Tabii amatör bir film bestecisi olarak film müziği yazma şansım olmadı. Kendine ne kadar fazla güveniyorsun. Ama özel olduğunu düşündüler. Peki bu ne anlama geliyor?
Ik schreef de muziek trouwens in één dag. Wat ik wel bijzonder vind. Maar zoals meestal schrijf ik met weinig geduld en veel fouten. Dat komt later wel denk ik dan altijd. Nou dat later is 16 jaar geworden. Ik heb de muziek gedeeltelijk herschreven in 2016 en nu eindelijk eens afgemaakt met een trailerachtige film erbij. Fragmenten de film Floris, A Nights Tale en nog wat ander werk om een echte trailer te maken. Met gevechten en natuurlijk de Liefde. Dank aan de filmproducenten.
Kornalar ve trompet teması ile ailemde dalga geçiyorum. Özellikle de birinin bir eser için bir tema çalabilir mi diye sorduğumda. Floris'in temasını her zaman duyuyorum. O zaman iyi olacak.
Sunrise is een compositie die voor mij veel elementen bevat. Natuurlijk de letterlijke vertaling: zonsopgang. Daar kun je al veel muziek over schrijven. Wat een prachtig fenomeen. Elke dag weer kan je ernaar kijken, het beleven. Andere componisten gingen mij voor. Ik hoef hun werk niet over te doen. Maar waarschijnlijk hebben ze dezelfde gevoelens gehad met andere levenservaringen.
Gün doğumu yeni bir başlangıçtır. Günün nasıl biteceğini kimsenin bilmediği yeni bir günün başlangıcı. Her insanın aldığı ve istediği yeni bir başlangıç. Ama bazen, arada bir, günün hiç başlamamış olmasını dilersin.
Müzikte, hala benzersiz olan birçok günden bir günü anlatıyorum. İstememiş olabileceğiniz, ancak yine de size dört gözle beklediğiniz deneyimi veren bir gün. Ruhunun bir yerinde.
Bu kompozisyonu her gün farklı yazardım çünkü benim için her gün farklı.
Sevdiklerinizin ölümüyle ilgili olabilir. Umarım farklı bir dünyada yeni bir gün doğumu yaşayacaklarına inanıyorum.
Film fotoğraf değil gerçek bir film. Doğaya birçok gönderme duyarsınız.
Müzikteki hikayeyle ilgili başka bir şey: Güneş doğarken hayvanlar da uyanır. Kuşların her zaman ilk ışıkta yaptığı gibi, kuşların cıvıldadığını duyabilirsiniz. Müzikte daha sonra ayı da uyanır. Kuşlar birbirlerini uyarır. Daha sonra ne olduğunu tahmin edebilirsiniz.
Aşağıdaki Senfonik Dua kompozisyonunun kısa bir açıklaması.
Symphonic Prayer, 2003'ten kalma bir bestedir. Yakın zamanda dijital arşivimde 'sıkıştırılmış' bir MIDI sürümü buldum: Symphonic Prayer Bu MIDI dosyasından oluşturup yeniden enstrümantasyon yaptım. Cevizlerle ilgili yapacak çok az şeyim vardı ya da hiç yapmadım. Kendim söylersem güzel müzik. Benim için o zaman ve şimdi bir yansıma.
Senfonik Dua, katlanmam gereken çok şey olan bir durumda ortaya çıktı. Birdenbire ortadan kaybolan ve o zamandan beri bir daha görmediğim en büyük ikinci oğlumun kaybı. Sebepsiz, sebepsiz, hiçbir şey söylemeden. Ayrıca bana çok haksızlık edecek bir şekilde işimi ve sosyal geleceğimi kaybettim. Ayrıca o dönemde yaşadığımız bölgede kendini evinde gibi hissetmeyen ailem. Yakın bir aile çökmesi. Ve benzeri vb. Devam etti.
Müziğime kaçtım ve çok yazdım, yazdım. Savaş hakkında, her türlü kişisel konu hakkında. Sadece tedavi amaçlı. Sadece kendim için. Senfonik Dua böyle bir örnektir. O sırada kendi gerçekliğimle nasıl mücadele ettiğimi duyabileceğiniz bir kompozisyon. Müzik başkalarıyla barış için nasıl dua ettiğimi, aynı zamanda bana / bize zarar vermek isteyen insanlar tarafından nasıl tekrar aşağı çekildiğimi anlatıyor. Ayrıca depresyon ve saldırganlıkla mücadele edin. Gerçeği arıyor. Müzik, adını hatırlamadığım bir şarkıdan bir alıntıyla bitiyor. Hala son sözü ve beraberindeki notları hatırlıyorum: "Amin".
Seni incitmek isteyen insanlarla baş etmeyi öğrenmek zorunda olduğum bu dönem ve öncesi ve sonrası yıllar bana çok şey öğretti. Bilinçsizce, daha sonra bilinçli olarak Victor Frankl'ın felsefesini anlamaya ve uygulamaya başladım: "İnsan özgürlüklerinin sonuncusu dışında her şey bir kişiden alınabilir ve bu, kişinin herhangi bir durumda hangi tutumu alacağını seçebilmesidir. Her an bir seçimdir. "
Bu çalışmada o an 8: 00-9: 30 dakika arasındadır. O an zorunda kaldı seçin.
Ve bunu çeşitli başarı dereceleriyle denedim. İnsanları affedin, ama aynı zamanda bana (tekrar) zarar verebilecek durumlardan kaçınmaya çalışın. Gözünüzdeki 'düşmana' bakın ve başka yolu yoksa korkmayın. Yani Senfonik Dua kişisel olarak benim için önemli bir eser. Çok verimli bir dönem için bir başlangıç noktası. Dini olmayan birinden bir dua,
© 2020 Normandiya'ya Dönüş
Normandy ™ d-day hikayesini inşa etmeye geri dönüyor.
Sorumluluk Reddi: Bu site yalnızca hobi araştırması amaçlıdır. Tüm resimlerin, hikayelerin ve logoların telif hakları ilgili sahiplerine aittir.
Herhangi bir içeriğin burada yayınlanmasına izin verilmiyorsa, lütfen web yöneticisi ile iletişime geçin ve içerik kaldırılacaktır. KVK: 78264294, Goudplevierstraat 34 8043JH Zwolle, HOLLANDA