Annem ve babam, oyuncaklarımla benim hakkımda konuşurdu. Şimdi bir terapist olarak bu davranışın ne kadar faydalı olduğunu anlıyorum.
“Onu gördün mü? Çarçabuk giyindi! Bu kıyafet içinde ne kadar da hoş görünüyor!”
“Hey, tavşancık! Onu çok seviyorsun, biliyorum ama onu en çok ben seviyorum!”
“Tatlı kızıma iyi bak ayıcık. Ona benim için kocaman sarıl.”
Çocuğun özgüvenini artıracak bir yöntem
Ben çocukken, anne-babamın benim hakkımda güzel şeyler söylemesine kulak misafiri oldum. Bu basit davranışların kanıtlanmış bir faydası olduğunu şimdi bir terapist olarak biliyorum. Ailemin benim hakkımda olumlu şeyler konuştuğunu duydukça, bunların doğru olduğuna inanmaya başladım.
Çocukların kendileri hakkında iyi şeyler duymasına izin vermek basit ama derin bir kavramdır. Bir yetişkin açısından bile bu kulağa doğru geliyor. Örneğin partneriniz şöyle diyor: "Melisa, seni takdir ediyorum; çok çalışıyorsun."
Bu sizin için elbette ki anlamlıdır ama partnerinizin bunu bir de annesine söylediğini hayal edin: "Melisa’yı gerçekten takdir ediyorum. Ailemiz için çok çalışıyor.”
Aynı şey, çocuklar söz konusu olduğunda da geçerlidir. Geçenlerde kızıma bunun aynısını yaptım. Oyuncak ayısına şöyle dedim: “Doktor onu muayene ederken ne kadar cesur olduğunu duydun mu? Sana anlatayım…” Kendisiyle ilgili söylenen iyi şeyleri duyduğunda yüzünün aydınlandığını ve oturuşunun dikleştiğini gördüm.
Çocuklarımız hakkındaki konuşma şeklimiz, onların kendileri hakkında yaptıkları konuşmaları şekillendirir. Onların iyi olanı duymalarını sağlayın.
Kaynak: Nurturedfirst