Ober Fireworks of Sins komutasındaki silahın yanında duran Kazak Terenty Tolkachev, silahlarının üzerinde doğrudan atlayan Kokand yarışçılarının liderlerinden iyi nişan alındıktan sonra tüfeğini neşeyle kaldırdı. Atından geriye doğru düştü, kolları yayıldı. Kazaklar'da iyi bir atış sayıldı - merminin tam kafasından vurduğu anlamına geliyor ... Tek boynuzlu attan gelen bir gök gürültüsü voleybolu, ikinciyi geçip düşmanın kalınlığına çarptı, Kokands uçmaya başladı. Düşmanın süvarileri arasındaki karmaşayı ve karmaşayı görünce, aceleyle geri döndü, kendi yaralarını ezdi, diye bağırdı: - Eka Vatarba (kargaşası) başladı! Bir süre sonra Kokands yeni bir öfke ile “Alla-Illa! “Yine fırtınada ve daha da kırıcı bir darbe aldı. Düşmanın biriminin gerçek gücünü belirlemesini engellemek için V.R. Serov, tek boynuzlu atı bir cepheden diğerine taşımasını emretti. Kurşun kütlesi düşmanın kalınlığına düştü ve çok büyük hasar verdi. Kazakların ünlü olduğu işaretli çekimler, ilk önce Kokand komutanlarının ve önemli bir mesafeden Kokand ordularının düzensizleşmesine ve geri çekilmelerine neden oldu. Önemli kayıplara maruz kalmış ve Kazakların ciddiyeti ile cesaretini kırmış olan Alimkul (daha sonra sadece yüzünün olduğunu bilmiyordu) birliklerine geri çekilmelerini ve ateş yakmalarını emretti. Savaş silahı hesaplamaları ve şahinlere yapılan atıcılara, bütün gece Kazakları bombalamaları, tahkimatlarını iyileştirmelerini veya en azından biraz dinlenmeleri önlenmesi talimatı verildi. Gerisi, rüyadan bahsetmiyorum bile, hiçbir soru yoktu. Bir el bombası havada ıslık çaldı ve ilk patlama bir kerede üç at öldürdü. Bütün gece devam eden cannonade, ışınların ortasında toplanan atları ve develeri etkileyen, etkilenen kanonot başladı. Sadece onları tutan birkaç Kazak suçlandı. Gecenin altında, sarmalar defalarca keşfedilmediği yere fark edilmeden sürünmeye ve Kazaklara saldırmaya çalıştı. Ancak Kazakların doğal nitelikleri: hassas tecrübe ve keskin görme, askeri tecrübeyle birlikte (Uralların çoğu, 15 yıldan daha uzun süredir hizmetindeydiler), daha önce düşmanın gece baskını olan Kokand ile savaşmıştı. Taciz edici gece canonat ve gece çekimlerine rağmen, dinlenmeden ve yemek yemeden kimse cesaretini yitirmedi. Dekolte komutanının açık emirleri Serov ve centurion Abramichev, yüzlerce kişinin seçtiği pozisyonu önceden alması ve düşmana karşı ilk büyük saldırılarını başarılı bir şekilde geri alması sayesinde - ne kadar acımasız ve sayısız olursa olsun, düşmana olan üstünlüklerine güvenlerini güçlendirdi. Geceleri, tek boynuzlu atın sekizinci atışından sonra, tekerleği kırıldı. Havai Fişek Günahları, topçuların geri kalanını derhal komuta eden ustalık gösterdi: - Pekala, miller, mermileri kutuların altından mermilerle alalım. Topçulara yardım etmek üzere seçilen Ural Kazaklar Terentiy Tolkachev ve Platon Dobrinin, topçuların tekerlekleri sökmelerine ve silahlara yerleştirmelerine yardımcı oldu. Ancak, tekerleklerin göbekleri topun eksenlerinden daha büyük olduğu için, havai fişek görevlisi: “Tek boynuzlu atlara iplerle bağlanın!” Silahın tekerlekleri hareket halindeyken dönemedi ve Abramichev'in kurbanı Grekhov’un emrine iki Kazak daha gönderdi: Vasili Kazantsev ve Kuzma Bizyanov. Ural Kazaklar, güçlü sırt ve kollarında, topçuların tek boynuzlu atı taşımasına yardımcı oldu. Esaul Serov, topçulara yardım etmek için en zeki ve gösterişli Kazakları seçti, topçulara yardım etmek için, en doğru okların ve topçuların kesinlikle etrafına bir silahla ve savaş ekibiyle vurmaya çalışacaklarını acılıkla anladılar. Onun favorilerinden biri Terenty Tolkachev idi. Tüm Kazaklar marifet, hız ve çekimin inanılmaz doğruluğu için ona saygı duyuyordu. Düzgün tüfekle bile, bir Kryakovny'yi 100 metre yükseklikte bir sürünün içinden çıkarabilirdi. silah - Terenty'nin neşesi sınır tanımadı. - Böyle bir silahla, Kazak yüzlerce kez zengindir! - Türkistan’da kalırken, bivouac’ta çıkan ateşin yanında en sevdiği tüfekleri temizleyerek bir ilaveler yaptı. Sabah, bir rahatlama getirdi: Kazaklar artık düşmanı ellerinde gördü ve zaman zaman 100'ten Ural'ın yüzlerce yerine atlamaya çalışan bireysel cesur jigitlerin iyi amaçlı atışlarıyla paramparça ederek onu uzak tutabildi. Yüksek Malahai'deki küçük, zayıf atlarını bilmeyen bu yorgun binicilerin kalabalığı, uzun tepeler ve tüfekler ile donanmış. Bazıları atalarının zırh ve zincir postalarıyla giyinmiş ve kıvrık kılıçlar sallıyorlardı. Düzgün silahlarla birlikte, daha zengin olanlar İngiliz ve Belçika tüfeklerinin yanı sıra tabancalardı. İkan'ın yanından, Kokand'ın daha yeni at ve ayak birimleri geldi.
Sonunda bunun, Sadık çeteleriyle birlikte, 10'tan 12'a kadar binlerce insandan oluşan Alimkul'un ordusu olduğu anlaşıldı. Ancak daha sonra, Teğmen Albay Zhemchuzhnikov, İkan sakinlerinden elde edilen verilerden haberdar edilecek: Aralık ayında NNUMX’i İkan çevresine bağlayan Mullah Alimkul’ün toplam asker sayısının yaklaşık 5. Serov, kartuşları boşa harcamamasını ve yalnızca esasen düşmanın topçu hesaplarına ve zengin giysiler, boyanmış türban, pahalı koşum takımı ve at eyerleriyle atlıların arasında öne çıkan askeri komutanlara göre ateş etmesini emretti. Sabahleyin düşman bombardımanı (Alimkul'da 20 silahları vardı ve 3'in çevresinde) yoğunlaştı. Ve eğer Kazaklar arasında geceleri sadece dört kişi yargılandıysa, öğlen vakti beşinci kişi beşinci av tüfeği ve mermiden öldü. Kazakların ilki Prokofy Romanov'du (Aralık ayı başlarında 10 sabahı).
Atların ve develerin çoğu öldürüldü ve düşmanın sürekli ateşi altındaki Kazaklar, diğerlerini nükleer parçalardan ve el bombalarından korumak için onları ışınların kenarlarına sürükledi. Bu arada, bozkır boyunca bir mesafeden, düşman süvarilerinin kuzeye doğru hareketi belirginleşti. Kazaklar, umut verici bir biçimde, bu hareketin muhtemelen Türkistan'dan gelen yardım yaklaşımı ile bağlantılı olduğunu umarak, Türkistan yoluna bakmaya başladılar. Alimkul’ün yüzlerce Serov’u çevreleyen birliklerinin gerçekleştirdiği gece saldırısının beklenmedik ve hızlı olmasına rağmen, есаsahul, postacının yüzünün düşmanın üstün güçleriyle savaşa girdiği haberiyle Türkistan’a göndermeyi başardı. Ancak daha sonra mesajcının garnizona ulaşmadığı ortaya çıktı. Tecrübeli asesül Serov, ikinci postacı göndermedi, gece cannonadının güçlü sesinin şehirde duyulacağı varsayımı üzerine, ve Teğmen Albay Pearl, Kazakları çevreden kurtarmak için çoktan adımlar atılmıştı. Uralların yardımına gelen ve orduya doğru ilerleyen orduları Türkistan’a gidecek mi?
Yakında uzak bir topçu dronu duyuldu. Kazaklar, bir süre bile olsa, ateşi kesti, Sarbaz'ın tüfek tabancasıyla sarsıntı yoluyla kuzeyden gelen sesleri duymak için herhangi bir ses duymaya çalıştı. Yüzyıl Abramichev elini kaldırdı ve tüm savaşçıları bir dakika beklemeye çağırdı. Türkistan’dan gelen kısa sessizlikte, birkaç atış daha duyuldu. Sesleri o kadar ayırt edilemezdi ki, savaşın Türkistan'ın eteklerinde bir yere gittiğini varsaymak mümkündü. Belki de bu zaten Kokand'ın küçük garnizona saldırmasıdır? Sadece bu düşünce, buz gibi soğuk ruhu sardı ... Ama burada bir fısıldamaya fısıldadı, hassas duruşması ile ünlü Kazak Bartholomew Konovalov:
- Chu, sessiz! , - ve Pavel Mizinov derin bir akciğer öksürüğü öksürdü. Işının diğer tarafına gitti ve onun borusundan birkaç nefes almasına izin veren Nikon Loskutov'un yanındaki yatak örtülerine uzandı. Din (eski ayinleri gözlemlediler) Ural Kazakların sigara içmesine izin vermedi, bu yüzden sadece yürüyüşlerde kendilerine izin verdiler. Yerli topraklarına yaklaşırken, tütün kalıntısından kurtuldular ve boruları kırdılar ... Türkistan yönünden, yeni uzak silah sesleri duyuldu. - Hey, kardeşler, daha yakına bir şeyler atıyor! Tanrı tarafından daha yakın! “Bu bir kopma geliyor!”, Kırım Savaşı gazisi olan memuru Panfil Zarschikov, otoriter olarak onu destekledi. “Soylu,” diye tabir eden Abramichev'e seslenen memur, “Türkistan yönünden yaklaşan bir savaşın sesleri duyuluyor…” “Duyuyorum, duyuyorum!” Joy Kazakları taradı, çoğu vaftiz edilmeye başladı: gerçekten, azizlere şükret - sonuçta, ertesi gün - Aralık 6, Aziz Nicholas bayramını kutlayacaktı! Aziz Nikolaos ... Ural Kazaklar Eski İnananlardı ve Rab'be Sıkıca İnandılar ... Ural Kazak alayının katıldığı Poltava Muharebesi zamanından beri, Büyük Peter, Yaik Kazaklardan “haç ve sakal takıp sakladıklarını” söyledi. . Onlara savaştan önce bir düelloda çelik zırhlı iki metre yüksekliğinde olan İsveçli düellolarını koyan cesur Ural Cossack Ryzhechka'nın zaferi için bahsetti ...
Şerefsiz ve ilginç Sultan Sadik bir karışıklık halindeydi: inatla Uralların kurtarılmasına giden “Uruse” dekolmanının ilerlemesini durdurmak mümkün değildi. Yeniden birleşmeleri ve Kazaklar arasında taze süvarilerin ortaya çıkması, Alimkul'ün birliklerinin nihai demoralizasyonuna yol açacaktı. Ve Kokands'ın uçuşa çıkması için sadece bir ayrılık var - Kazaklar onları gece gündüz sürecek. Bu deneyimli düşman, bozkırda Ural Kazaklarını nasıl takip edeceğini biliyordu. Ne yemek yiyecek ne de uyuyacaklar ama sürekli düşmanın peşinden koşacaklar, çünkü bozkırlar yasasını iyi biliyorlar - düşmanın omuzlarında on kez daha sürmek daha kolay.
Ona sadece birkaç saat izin verirseniz, toparlanır ve “dinlenir”. Sonra boşa giden her şey! Ve burada Sadyk başka bir sinsi numara ile geldi: Rus filosunun etrafında dolaştı, üstelik hemen yakınında, bir silahla atış mesafesinden (süvarilerini görebilecekleri şekilde) ve Türkistan'a taşındı. Sonra Alimkul'a bir elçi gönderdi ve aynı manevra için Türkistan yönünde beş bin atlı daha göndermesini istedi. Planına göre, bu manevranın Rus kopuşunun Kokandların zaten yüz Serov'u parçaladığını ve kenti ele geçirme yoluna girdiğini düşünmesini sağlaması gerekiyordu. Nitekim Ruslar geri döndü ve onu takip ettiler, düşmanlar tarafından çevrelenmiş yoldaşlarına üç ya da dört mil ulaşamadılar. Bu yüzden, Sultan Sadyk hilesi bir başarıydı: İkinci Teğmen Sukorko'nun ayrılması, kuşatılmış yüzlerce Ural Kazak'ya ulaşmadan önce Türkistan'ı savunmak için acele etti. Çekim sesleri uzaklaşmaya başladı ve tamamen çöktü. Uralların ruhunda ateşlenen bir umut kıvılcımı solmaya başladı. Kurtarmaya gelen müfrezeye ne oldu? Bozuldu mu? Türkistan'dan gelen silah sesleri hiç duyulmadı. Yüzlerce Serov'un Kokand'larla bombalanması bir süre durdu. Bozkırda, tam hızda, Ural halkının bulunduğu yerde, elinde beyaz bir paçavra sahip olan bir jigit.
Kazaklar tarafından yapılan doğaçlama korkuluklara ulaşan haberci, Abramichev'in Centurion'unu Tatar'da Mulla-Alimkul mührü ile not etti. İzci Akhmet, hecelerde, not metnini Esaul V.R.'ye çevirmeye başladı. Ancak Serov yüksek sesle şöyle dedi: - Yüksek sesle oku, bütün Kazaklar duysun! Molla-Alimkul'ün mesajı (daha sonra bu not, Türkistan komutanına verildi): “Şimdi nereye gidiyorsun? Azret'ten sürülen kopma (Kokandis'in Türkistan olarak adlandırıldığı gibi) yenildi ve geri sürüldü. Binlerce kişi (bu bir kez daha Alimkul’un kendisine karşı gelen Kazakların sayısı konusunda emin olmadığına dair bir kez daha teyit ediyor - auth.), Filonuzda bir tane olmayacak! Teslim olun ve inancımızı kabul edin! Kimseye zarar vermem ... ”Esav, sessizce hafifçe başını eğdi. Yüksek alında, gerginlikle kızardı, atımlı bir arter açıkça görüldü. Yardım için bekleyecek hiçbir yer olmadığı ortaya çıktı. Sonuna kadar savaşmaya devam etti. Ahmet'in etrafında duran ve mektubu okuyan Kazakların her biri aniden ölümün kaçınılmaz olduğunu fark etti. Ölüm, kesin ve sarsılmaz bir seçim olduğu kadar somut ve kaçınılmaz hale geldi: İnanç, Çar ve Anavatan için ölüm! Ahmet’in Alimkul’ün son cümlesinin son cümlesini okuduktan sonra hüküm süren kısa sessizlik, tüfeğini yeniden yükleyen ve kararlı bir şekilde teneffüs eden Pavel Mizinov’un soğuk algınlığı tarafından kırıldı:
- Sevmiyorum! Ah, aşk değil kardeşler! “Bassurlular için Uzhho kafalarımıza çok pahalıya mal olacak” dedi ve olağanüstü gücü ve askeri cesareti ile Kazakların en yetkili memuru Alexander Zheleznov, “Ah, çok pahalıya ödeyecekler! - Eh, hadi Karachun'u (hadi katliamı) ayarlayalım Alimkulu! Tüm Kazaklar coşkuyla büyüdü, silahlarını doldurdu ve düşmanın utanç verici tekliflerine ateşle karşılık vermeye hazırlandı. Esav Serov oturduğu yerden kalktı ve bir an için herkes sakinleşti: - Teşekkürler, Kazaklar! Senden başka bir cevap beklemiyordum! Alimkul'un ne kadar korktuğunu görüyorsun: yüzlerce yerine bin görüyor! Kazaklar güldü. Sinir gerginliği gevşetildi. Vasily Rodionovich şapkasını çıkardı ve defalarca haç işareti ile gölgede bırakarak, “Babamız ...” ı okumaya başladı. Yoldaşlarının sesleriyle yankılandı, düşük bariton ve baslardan oluşan tek bir koroya girdi, etrafındaki höyükler ve tepeler arasında sessiz bir yankıya daldı, buhar damlayan küçük buzlu sulardan parlayan soğuk gökyüzüne yükseldi. Nesilden nesile, yaşam ve ölüm arasındaki kaderinin keskin kenarı boyunca geçen askeri insanlar, Kazaklar, hiç kimse gibi, belki de dindardı. Benzer şekilde en az bir kez yürüyenlere sor - sana onaylayacaklar: hiçbir şey savaş gibi dini hisler geliştiremez ...
Aniden, bulutların arkasından aydınlık bir kış güneşi çıktı ve çevresindeki tepeleri aydınlattı ve Ortodoks'a iyi bir işaret verdi. Çaresizlik ya da şüphe ruhlarında yer yoktu. Herkes bu seçimi uzun zaman önce kendisi için yaptı ... Bir dua yarattı ve başını kafasına çekti, Centurion Abramichev kemerini ayarladı ve emrindeki bir sesle yorum yaptı: “Yüzlerce yerde!” Savaşa geliyor! Abramichev'in komutasında, yüzlerce düşmana dostça bir voleybolu verdi. Bir mesafeden sürüş yapan Alimkul'un en uzak jigitlerinin çoğu atlarından düştü. Urallardan teslim olmayı reddettiği ve direnmeye devam ettiklerini gören Mullah-Alimkul çılgına döndü. Sultan Sadyk'in tavsiyesi üzerine, sazlıkların ve çalılıkların kalkanlarını örmesini ve Kazakları güçlendirmek için iki tekerlekli arbaza bağlayarak "başa çıkmalarını" emretti. Bu kalkanların her birinin arkasına, yüzlerce sarbaz tek bir dosyaya gidebilir ve Uralların iyi niyetli çekimlerinden kaçınır. Yüzlerce Serov'un oturduğu bir huzmeye yüz sazhen yaklaşırken, saldırıya koştular, ancak Urallerden gelen voleybolu ateşle karşılaştılar ve uçmaya başladılar.
Hızlı alacakaranlık Kokands için hazırdı. Gecenin nemli karanlığına sert bakıldığında, Kazaklar, Sultan Sadyk'in kurnaz manevrasının günlük başarısıyla teşvik edilen, düşman tarafına saldırı bekledi. Eğer Alimkul toplantıları böyle bir saldırıya karar vermiş olsaydı, şüphesiz bir avuç Ural cesur adamı sayılarla ezerlerdi ... Don geceleri alacakaranlıkta görünürlüğü biraz düzeltti ve akşama kadar geceleri geç saatlerde düşen kar, geceleri alacakaranlıkta görülebiliyordu; Bir sonraki düşman saldırısı.
İki gün boyunca Urallar bir şey yemedi ya da uyumadı ve kartuşlar çoktan sona erdi. Bir şeyler yapmak, hareketsiz oturmak ve mühimmatın tamamen tükenmesini beklemek gerekliydi - intihara eşitti. Esaul Serov, deneyimli Kazakların ısrar ettiği tek doğru kararı verdi - orada durumu tespit etmek için Türkistan'a haberciler göndermek ve yardım etmek için yeni bir müfettiş çağrısı yapmak ve sabahın kendisi - çevreden Türkistan birimine doğru bir atılım yapmak. Cavalier (asaletin bir yerlisi) Andrei Borisov bu fikri Abramichev'e ifade etti ve Esaula Serov'un Türkistan'a gönderilmesini sağlamak için gönüllü olmaya gönüllü oldu. 11 yıldan fazla bir süredir askeri deneyime sahip (ve Kokand'lara karşı ve Kırım'da zaten birinci dereceden Aziz George Emrini aldı), önce tek başına garnizona yürüyerek gitmeye gönüllü oldu. Cesaretine haraç ödeyen Esaul Serov, yine de, gönderiyi kesin olarak yapmadan ve Türkistan’a teslim etmeyi başaramamak için iki ya da üç kişi ile birlikte ata binmeye karar verdi. Borisov, Pavel Mizinov ile birlikte Varfolomey Konovalov ve Kirghiz Akhmet, kaptan ve kaptan Abramichev'in önünde göründüler. Vasily Rodionovich ekipmanlarına baktı ve gözlerini Mizinov’un solgun ve ince yüzünde durdu:
- Sen, erkek kardeş burada daha gerekli ve ayrıca, sağlıklı değil. Arama, sevgilim, - onu Borisov halkına göndermeyi reddetti. Serov, ona, yüzyılın rütbesini verdikten sonra, kendi doğruluğu ve isyanı için adadığı bu cesur Kazak için mutluydu. Şimdi, kampanyada kendini ispatladı, Kazaklarla sözcükleri ve savaşta ustaca eylemlerini teşvik etti, varlığını yüzlerce güçlendirdi. Gerçekten, burada ihtiyaç vardı ve Türkistan’a geçmeye gönüllü olan ümitsiz cesur ruh türünde değil ... Sonuçta, Andrei Borisov ve adamları neredeyse kesin bir şekilde ölüyorlardı ...
- Pekala, ne, Kazaklar, - o zaten, çoğu zaman kan ve kanla kendini adadıklarını kanıtlayan Ahmet de dahil olmak üzere diğerlerine döndü - - neler olduğunu biliyorsun, geleneklerimizi de biliyorsun - biz sadece bu tür işlerle avcıları atadık ... asaletiniz, herkes kendi avına gönüllü oldu, ”dedi Andrei Borisov, geri kalan yoldaşlarına bakıyordu. “Göreviniz düşmanın sağ tarafında ve dağlardan yukarı - Türkistan'a girmek olacaktır.” Gönderimi ve bu notu (Mulla-Alimkul'un mesajı) komutana teslim et ve ayrılmamız için takviye çağrısı. Sabah yardım beklemezsek, her halükarda Türkistan yolundaki kuşatmadan ayrılacağız. Öyleyse ilet! - Evet, asaletiniz! - süvari Borisov ona cevap verdi ve zirveye çıktı. Paltoların üzerine tüfek takan o ve Konovalov, еса sul ve centurion, tutucularını çıkardıklarında ve tabancalarını teslim ettiklerinde, eyerlerin üstünden atlamak üzereydiler: - Acımayacak! Tanrı ile - Serov sıkıca söyledi ve Andrei Borisov'u omzuna yapıştırdı. Biri baskın düştüğünde, haberciler eyerlerine atladılar ve gecenin karanlığına kaybettiler - Ahmet'ten sonra. Kazakların dört nala gittiği taraftan itibaren yarım saatten az bir süre sonra, atışlar başladı ... bir süre sonra geri döndü. Görünüşe göre, bir buçuk mil bir düşman talasına rastladılar (Neyse ki, Ahmet ileriye doğru koşuyorlardı) ve ona ateş ederek yüze döndüler. Gerilemeye rağmen, Andrei Borisov tekrar yürüyerek yalnız kalmak için ısrar etmeye başladı, ancak Serov Ahmet’in tavsiyelerini dinledi ve ona düşman pozisyonunun soluna gitmesini emretti. Öyle yaptı. Bartholomew Konovalov yerine Borisov ve Akhmet ile birlikte, gösterişli Kazak Akim Chernov, yüzlerce kişinin en iyi atlısı olduğu ve gece baskınlarında ve dillerin yakalanmasında kendisini ayıran dörtnala attı. Yeni başlayan kar yağışı en hoş geldiniz. İzciler yine yoldaşlarını kucakladılar, kendilerini geçti ve karlı sis içinde çözüldü. Ertesi gün sabahın erken saatlerinde yapılan molalarda Kazaklar, düşmanın 20 mantolar (kazık) ve sazlık ve çalılık ağacının kalkanları hakkında bir gecede hazır olduğunu gördü. Pozisyonun farklı yönlerinden yüzlerce yere yerleştirildiler, bu da düşmanın sonunda Uralların güçlenmesine saldırmaya karar verdiğini belirtti.
Durum kritikten fazlaydı. Zamanı mümkün olduğunca uzatmak isteyen Esaul Serov, düşmanla müzakerelere başlamaya karar verdi. Kazakları uyardıktan sonra, birkaç adım öne çıkıp görüşmelere girmek istediğini belirterek elini düşmana salladı. Silahlı Kokandets düşman tarafından ortaya çıktı. Serov'un sürprizine göre, çok fazla vurgu yapmadan bile, saf Rusça konuştu. Uzun bir süre silahı yere koymaya razı olmadı, onu engellememesi gerçeğine atıfta bulundu. Bununla birlikte, ésaul onu bu şekilde pazarlık etmenin geleneksel olmadığı konusunda ikna etti. Serov'un kişisel olarak Mulla-Alimkul ile konuşma arzusunda olan parlamenter, “egemen olduğunu ve çizgisinden uzağa gidemediğini” söyledi. Aynı zamanda Kokandets, есsaula'ya Alimkul’ün birliklerinin görevine gitmesini önerdi ve kendisine en merhametli sözlerini vererek merhametine teslim olmasını tavsiye etti. Bu arada, manteletalar ve kalkanlar Uralların güçlenmesine doğru yuvarlanmaya başladı ve ésaul, saldırganın müzakereler sırasında asla yapılmadığını Kokandtsa'yı azarladı. Düşmanlara ateş etmeye hazırlanan Kazaklar, Esaula Serov'a bağırdı: - Sayın Yargıç, yakında ayrılın, şimdi vuracağız! Ondan sonra pozisyonuna döndü. İki saat kadar kazandı. Ancak daha sonra, Vasily Rodionovich, üç günlük bir Ikan savaşından sonra hayatta kalan Uralların yüzündeki Kazakların hayatını kurtarmanın bu iki saat olduğunu anlayacaktır.
Ural Kazaklar ağır ateş yaklaşırken düşman kalkanlarını pozisyonlarına getirdi. Buna karşılık, düşman, topçuların tek boynuzlu at tabancasını önden öne doğru hareket ettirmelerine izin vermeyerek sürekli ve oldukça iyi amaçlı bir atış gerçekleştirdi. Dört kez Kokand'lar mantoların arkasından saldırıya koştu, ancak Kazak voleybolu tekrar tekrar ateş açarak onları barınaklarına çekilmeye zorladı. Kazakların tüm atları nihayet topçu ateşi ve düşman atışları ile öldürüldü. Kurbanlar katlanarak büyüdü: öğle saatlerinde, 3 sorumlusu, 33 Kazak ve 1 standı öldürüldü, 4 topçusu yaralandı ve birkaç Kazak yaralandı. Ölüm her yerdeydi. Özenle hırıldayan atların gözünde, ışının dibinde acı çeken ağır yaralı Kazakların alnındaydı. Düşmanın acımasız ateşine ve çok sayıda ölü ve yaralıya rağmen, bazı Kazakların kahramanca eylemleri: Memur Alexander Zheleznov, Vasily Ryazanov ve Pavel Mizinov - savaşçıların dövüş ruhunu destekledi. Nişanlı olan Vasily Ryazanov, Uralların tahkimatlarına saldırmaya çalışan Kokand gruplarının liderlerinin ard arda "vurduğunu" söyledi. Evet, şakalarla yaptı ve yoldaşlarıyla savundu: şimdi Shmat domuz yağı ile, sonra ilk çantanın şişesinde. Pavel Mizinov, bombardıman altında, molozlardan gelen mühimmat çantalarını çıkardı ve yoldaşlarını neşeli bir şarkı ve şaka ile cesaretlendirerek taşıdı. Ağır yaralı havai fişekleri sürükleyen Grekhova ve Ognivov silahtan sürdü ve diğer topçuların da yaralandığını görerek, silahını ve amacını nasıl yüklemeyi öğrendiğini bilen Terenty Tolkachev, yoldaşlarının yardımıyla silah ateşi vermeye başladı. . İlerleyen düşmanın ortasında yakalanan ilk atış, en yakın mantoyu en yakınlarına indirdi ve fırçalı ağaçtan doğaçlama bir örtünün arkasına saklanan düşman kalabalığına zarar verdi. Aynı zamanda, mantelet ateş yaktı ve tüm saldırganlar ve barınağa girenler uçmaya başladı. Ognivov'un gözlerine inanmayan, acımasızca topçularla bağlanmış, itfaiyecileri parapetin üzerine tırmandı ve tam yüksekliğine yükseldi, şapkasını salladı, bağırdı: -Ura-aaa! Kick onları! Terenty, naddai daha fazlası! Ah, aferin!
Kazaklar kalbini aldı ve bu arada, biraz daha yükseğe nişan alarak Terentiy Tolkachev, kaçan Kokand'ların peşinde ikinci bir suçlamada bulundu. Böylece Ural Kazaklarının cesur bir avuç yaklaşık bir saat sürdü. Öğleden sonra saat bir civarında, düşman topçularının bu kadar kuvvetli bir ateşiyle - akşama dek dekolte edilecek kimse kalmayacağı açıktı. Esav Serov bir tek boynuzlu at topunu perçinlemesini, öldürülen Kazaklardan sonra kalan silahları parçalamasını ve Türkistan yolunda bir atılım için hazırlanmasını emretti. “Kardeşler, Kazaklar!”, Atılımdan önce yüzünün kalıntılarına döndü (yaralı erkekler dahil yaklaşık altmış kişi silah altında kaldı), “Rus silahlarının ihtişamını utandırmayacağız!” Nicola'de - bugün - Nicholas Wonderworker bizimle! Bir dua yarattıktan sonra, Ural Kazaklar bir saldırı için hazırlandı. Yüzyıl Abramichev'in güçlü sesi, sanki hiçbir şey olmamış gibi, meşhur ayaz havada çaldı: - Yüzlerce, bir ve ilk veya ikinci hesapta! İki-ee yapı tarafından sütun! Esavul, sadece dizden nişan almayı emretti. Kısa çizgilerle hareket etme ... İlk sayılar çekim yapıyor, ikinci sayılar yüz sazhen boyunca, diz üstünde koşuyor ve silahları dolduruyor. Daha sonra, kapaklarının altındaki ilk rakamlar kısa bir çizgi yaratıyor ... Kalan, görevdeki tek görevli subay Alexander Zheleznov, kalın, dumanlı bıyık ve sakalla bogatyr bir fiziği olan bogatyr bir fiziği, tüfek namlusuna bir süngü koyarak, başının üstünde yükselterek, bağırarak: - C tanrı ortodoks İki ölüm gerçekleşmez, ancak biri kaçamaz! Hadi Karaçun'u (katliamı) kafirlere atalım! Bir haykırışla: “Yaşasın!”, Ural Kazakları oybirliğiyle saldırıya uğradılar ... Geri çekilme akşam 4 saatlerine kadar sürdü.
Hemen yüzlerce kişi düşman silahı ateşine maruz kaldı. Bununla birlikte, birbirlerinin hareketlerini serserilikle örten Kazakların koordine eylemleri, bazı dövüşçülerin kendilerinin alabileceği umudunu bıraktı. Her durumda, feci topçu ateşinin altından çıktılar. Burada, açıkta, düşmanı saygılı bir mesafeden koruyarak, bir şekilde tüfekli silahlarından yararlanabilirlerdi. Tek tek Alimkul atlılarının da tüfekler ile donanmış oldukları ortaya çıktı ve kısa süre sonra, hedeflendikten sonra, yol boyunca alüvyon bir sütunda hareket eden Kazaklar tek tek vurmaya başladılar. Sonunda, Urallar yol boyunca hareket etmeleri için yoldaşlarının yaralanmasına, onları desteklemelerine ve sağa sola ateş etmelerine yardımcı oldu. Kimse bırakmadı veya yoldaşlarına ihanet etmedi. Savaşçıların birinin korkaklığına veya ihanetine ilişkin sorumluluğun tümüyle ilgili olduğu kesin antik yasa, bir kerede Altın Ordu'dan Kazaklar tarafından herhangi bir değişiklik yapılmaksızın kabul edildi, “O zaman on koşuda sadece bir ya da iki kişi öldürülürse herkes öldürülür. Eğer on koşunun tamamı, ve öteki koşmazsa, hepsi yüz öldürülür ... Aksine, bir ya da iki cesaretle birleşiyorsa ve on onları takip etmezse, o zaman da öldürülürler ... Ve son olarak, on kişiden biri tek başına ele geçirilirse, ve diğer yoldaşlar onu serbest bırakmaz, onlar da öldürülür ... ”
Kazakların gözünde, yolda düşen ve yolda ölü olan yoldaşlar öldü ve ağır şekilde yaralandı ve zalim bir düşman tarafından insanlık dışı tacize maruz kaldılar. Kokandialılar onları kılıçla doğradı, zirvelerle bıçakladı ve kafalarını kesti. Kokands'ın göreceli olarak korkak kabilesi arasında, Mullah Alimkul'un hazinesinden cömert bir ödülün ödendiği Urus'un başını getirmek için en yüksek askeri cesaret olduğu düşünülüyordu. Kazak başkanı için - normalden beş kat fazla olması gerekiyordu! Ve ne zaman bu kadar uğursuz bir kupanın paralı sahibine, ölen dostlarına elveda derken, bir tüfek sıkıca tutarak, başka Kazaklara ait bir mermi ile not verildi: - Hoşçakal, yoldaş! Dış giysilerini terk ettikten sonra Kazaklar düşman ateşi altında yürüdü ve neredeyse 8. Süvari, yolun her iki tarafındaki tepelerin arkasından basıyor, Alimkul'un Urallar sütununun yoluna bariyer koyma girişimleriyle tekrar tekrar girişimlerde bulundu. Daha sonra güçlü Zheleznov, vasiyetsiz Tolkachev, Mizinov, Ryazanov ve ana grubun geri çekilmesini kaplayan diğerleri (yaralı) ileriye doğru ilerlediler ve zinciri saçmışlar, düşmanın bariyerinde keskin bir şekilde kesin bir ateş açıp onu düzinelerce cesaret kaybetmeye ve geri çekilmeye zorladılar.
Omzuna bir yara ve el sarsıntısı almış olan Cossack Plato Dobrinin (topçulara yardım edenlerden) tüm yol boyunca yürüdü, aynı anda sağ taraftaki düşman mermilerinden korurken Esaula'nın omzuna yaslandı. Tırmık ustası ve nişancı Terenty Tolkachev, birkaç yaraya rağmen, soldaki kaptanı kapladı, etraflarına tepeden yaklaşan her biniciye iki yüz yakınıma yaklaştı. Yürüyüş sırasında bacağından yaralanan Vasili Ryazanov düştü, ancak yoldaşlarının yardımı ile parçalanmış bir bacağını aceleyle sardı, tekrar düşmana saldırdı ve düşmanın baskınlarından geri çekildi. Uzaktaki Türkistan yolundaki başka bir bariyerden geçerken, Mulla-Alimkul, beyaz bir argamak kıyafeti üzerinde bir tepe üzerinde göründü. Vasili Ryazanov, dizini çekerek, dikkatle nişan alarak Alimkul'ün altındaki atı vurdu. Bu arada, başlangıçta Abramichev centur tarafından inşa edilen Uralların sütunu dikkat çekici bir şekilde inceliyordu ve kısa bir süre sonra birkaç yüz metre uzunluğunda bir zincir (lav) tarafından gerildiler. Nadiren, Kokand süvarisinin bireysel latnikleri ve kolkazchnikileri, ulutosun ve diğer Kazakların yaralı yoldaşlarının kollarının altına yürüdükleri zincirin ortasına uçabilirlerdi. Bununla birlikte, Kokands her seferinde bu tür saldırılar için çok fazla para ödedi - Kazaklar tarafından yakın mesafeden vuruldu. Bazen Kazakların atlıları atlarından fırlattığı, zirvelere ve koşum takımlarına ustaca sarıldığı veya uzuvlarını keskin kılıçlarla kestiği yakın dövüşe rastlandı. Bu baskınlardan birinde Pavel Mizinov, düşmüş bir ramrod'u almak için eğildi ve tepesine atıldı, sol omzunu deldi, yere çivilendi. Acının üstesinden gelince, hala ayağa fırladı ve zirvesini omzundan çekmeye yardımcı olan yoldaşlarına kadar koştu. Onlar yürüdü, yaraların ve yorgunluğun üstesinden geldi. Herkes, yoldaşlarıyla olduğu sürece, onu ateşle destekleyip koruyacaklarının farkındaydı. Fakat düştüğü veya kendi kendinden ayrıldığı andan itibaren kaçınılmaz ölüm onu hemen bekledi.
Kokand binicileri yeni yıkıcı bir taktik seçtiler: Arkanların arkasına silahlarla sarbazov getirdiler ve onları Uralların zinciri boyunca yakınlarına düşürdüler. Karda yerleşmiş olanlar, yakın mesafeden Kazakları vurdu. Kazak yüzlerce boyunca uzanan kanlı iz daha da genişliyordu ... Memurun paltosunu ve şapkalarını çıkarmak istemeyen cesur centurion Abramichev, tapınakta ilk önce yaralandı, fakat Zheleznov ile Kazakların ön saflarında yürümeye devam etti. Ondan sonra mermi yanına vurdu, ama yırtık tişörtüyle çırpılmış kanı sürükleyerek devam etti. Mermiler her iki bacağına aynı anda çarptığında, yere düştü ve Kazaklara bağırdı: “Kafanı doğra, gidemem!” Dirseklerinin üzerinde kendini kaldırdı, ama son mermilerden etkilendi ve güçsüz yüzünden karın içine düştü. Ona yardım edemeyen Esaul Serov ve diğer Kazaklar, sanki ölmüş gibi affettiler: “Bizi affet, İsa aşkına ... Zaten karanlık oluyordu. Kandaki tüm Kazaklar, iki, üç kez yaralandı, insan yeteneklerinin tüm sınırlarını aştı ve yürümeye devam etti. Gittikçe daha yavaş yürüdüler: hala kendilerine sürüklenebilen ve bacaklara çok sayıda yara sürülmüş olan çok sayıda yaralı, daha hızlı gitmeyi imkansız hale getirdi. Silah tutabilenler, bir sürü cephane toplayıp düşmüş yoldaşlarının silahlarını kırarak sürekli olarak süvarilerin süvarilerinden ateş açtılar. Türkistan’a kadar, yine de 8 versiyonları vardı. Yine de garnizonun yardımının hala geleceğini umuyor, esaul Serov, yine de, hali hazırda Türkistan’ın yarısı olan yarı yıkık Tynashak kalesine sabitleme olasılığını düşünüyordu. Keşif konuşması için ona emir veren Teğmen Albay Zhemçuznikov, önemli düşman kuvvetlerine yüzlerce tökezlemek durumunda bu kaleden olası bir sığınak olarak bahsetti ... Aniden, Türkistan'ın yanından, ateş sesleri duyuldu. Kazaklar durup sakinleşti, gecenin alacakaranlık sessizliğini dinleyerek Kokand süvarisinin çatırtı tabancaları tarafından durduruldu. Uralların kafaları üzerindeki mermilerin ıslığı daha az sıklaştı ve Türkistan yönündeki yüksekliğinden dolayı, kendilerine yardım etmek için parçalanan Rus müfrezesinin patlayan atışları yeniden başladı. Kısa süre sonra şehir tarafındaki Kokand kalabalığı süzüldü ve onlara doğru koşan askerler tepede belirdi. Çevreleyen tepelerin üzerinde doğal yayıldı: -Ura-ah!
Şapkalar için amblemler "Icane 4, 5 ve 6'in Aralık 1864'i nedeniyle"
Birbirlerini destekleyen Kazaklar vaftiz edilmeye ve kucaklanmaya başladı. Gözyaşları yanaklarından aşağı doğru akıyor ... Tam zamanında yardım geldi. Kazaklar öylesine zayıftı ki, teğmenler Sukorko ve Stepanov'un çıkarılmasıyla bir araya geldiklerinde kendi başlarına gidemediler, Bir gün sonra, 8'in Aralık ayında, Mullah Alimkul İkan'daki kamptan çekildi ve ordusu Syr-Darya'ya kaldı. Yanında Ikan aksakal ve mülk sahibi tüm sakinleri alarak, sakliye ateş açtı. Köyde hayatta kalan yerel sakinler (Ikansk aksakal ve karısı babası dahil), Alimkul askerlerinin sayısının, 20 000'in üzerinde olduğunu ve yüzlerce Esaula Serov ile yapılan savaşta, Kokand'ın, 90 ve 2 ve 000 tarafından öldürülen ana komutanlarının XNUMX ve XNUMX tarafından öldürdüğünü söyledi. Uralların düşmanı arasında kaç kişinin yaralandığı bilinmiyor. Mulla-Alimkul'un ince planı: gizlice Türkistan'a doğru yol alır ve onu yakalayarak, Chemkent'teki Rusların ileriye dönük kopmalarını kesti - yoluna giren Ural yüzünün kararlılığıyla aşıldı. Sessizce bir körfez ata binip, en sevdiği beyaz argümanını acı bir şekilde hatırlayarak, Icahn'da bıraktı ve Sultan Sadyk'ün alçakgönüllü sözlerini ve "Sürgünler" e saldırmak için yeni sahte sahtekarlıkların kuvvetleri hakkındaki sözlerini dinlemedi. Yalanlar ve aldatma, soygun ve rüşvet, zulüm ve şiddet yollarını sarstı. Bütün bunlara ve büyük bir ordunun varlığına rağmen, kendisini güvende hissetmedi. Ölümden korkuyordu. İki gün önce, en sevdiği atı bir Rus Kazak mermisi ile altına düştüğü zaman, buz nefesini çok net bir şekilde hissetti. Seçilmiş binicilerin devasa bir bölümü ile çevrili olan Kokand Hanlığı'nın hükümdarı, cesetleri İkan altındaki bozkırda toplayan sıradan bir sarbaz ya da jigit gibi öldürülebilirdi? Bu Rus Kazakları kim? Şeytanın ünü! Onların gücü nedir? Çocukluğundan beri, Kokand yöneticilerinin ve bilgeliğinin kendisine fısıldadığı tartışılmaz gerçeği dile getirdi: kim güçlüydü ve serveti var - gücü var! Ve, emriyle öldürmeye başlamayan ama sorgulamak için Mulla Alimkul'a götürülen esir Urus'un sözlerini nasıl anlayacağınız ... Yaralı Kazak'nın tamamı dayanamadı, ancak Sarbaz'ın kollarına asılarak onu zorlukla tuttu. Mohammedan inancını teslim etme ve kabul etme teklifinde, atın atının Türkistan yolundaki yıpranmış karına bir kan pıhtısı tükürdü. Sonra istemsizce "Urus" kanamasına saygı göstererek doldu, Mulla-Alimkul çıkardı, ona yaklaştı ve sordu:
“Neden tanrınıza inanıyorsunuz?” Sonuçta, Tanrı bir mi? Gücün nedir? Tercüman fısıldayan zaten kaybeden Kazak'a yaslandı: “Tanrı güçlü değil, gerçekte!” Molla Alimkul, “Urus” kelimelerini yansıtan, altın-pembe bir gün batımına atlamaya başlayan sınırsız bozkırda yürümeye özenle devam etti. Binlerce askeri yüz “Rus Kazaklarını” yenemezse, binlerce Rus gelirse ne olacağını düşündü?
* * *
Dördüncü gün, Ural Kazaklarının cesetlerini toplamak için bir dekolte gönderildi. Hepsi dehşete kapıldı ve sakat bırakıldı. Biçimlendirilmemiş Kokandların cesetleri mezarlığa gömüldükleri Türkistan'a götürüldü. Ve sadece 34'ten sonra, 1898'te, bir tuğla tuğla şapel anıtının toplu mezarına inşa ederek Ican davası kahramanlarının anılarını sürdürmek için özen ve çaba gösteren bir adam vardı.