Roadrunner Records / EMI
Yabancı bilim adamlarından oluşan bir grup Meksika'da bir arkeolojik kazı yerine doğru yol alıyorlarmış. Onlara yerliler kılavuzluk ediyormuş. Bir süre yürüdükten sonra yerliler durup oturmuşlar. Bilim adamları acele ediyormuş, tercümanlarına yerlilerin neden durduğunu sormuşlar. Yerliler, şöyle demiş: ''Çok hızlı gittik. Ruhlarımız geride kaldı. Onların bedenimize dönmesini bekliyoruz.''


Ne zaman Dragonforce'un ultra mega turbo hızlı müziğini dinlesem aklıma bu hikaye geliyor. "Yeter, bir durun, nefes alın!" diye bağırasım geliyor. Tüm bu hız meraklısı yarışçı power metal'in anlayışının power metal'in özüne çok aykırı olduğunu düşünüyorum. Power metal, heavy metal yoluyla hayalgücü geniş hikayeler anlatmak demektir ve hikayeler hızlı değil tane tane anlatılmalıdır! Fakat modern hayatlarımız teknolojinin ve kapitalizmin katkısıyla çabuk tüketme ve acele yaşama üzerine kurulduğu için Dragonforce'un zamanın ruhuna (ya da ruhsuzluğuna!) uyuyorlar ve haliyle popülarite yakalıyorlar. Şimdi Guitar Hero ile hiç olmadıkları kadar popülerler. Ama ben Blind Guardian, Firewind, Hammerfall gibi tane tane hikaye anlatan gruplarla birlikte geride bıraktığım ruhumun bedenime geri dönmesini bekliyorum.


Doğu Yücel