ABD askeri uzmanları, Çeçen kampanyasındaki kentsel koşullarda Rus ordusunun eylemlerinin deneyimlerini çok dikkatli ve eleştirel bir şekilde inceliyorlar. Çeçenya’daki askeri eylemler, dördüncü nesil savaşın tipik bir örneği olan düzenli silahlı kuvvetler ile düzensiz bir düşman arasındaki gelecekteki çatışmaların bir prototipi. Amerikan askeri uzmanlarının belirttiği gibi, Birleşik Devletler gelecekte bu tür eylemlere hazırlıklı olmalı, bu nedenle Rus (ve Çeçen!) Deneyimi evrensel bir öneme sahip.
ABD Ordusu talimatı FM 3-06’in Haziran 2003’ta yayınlanan “Şehirdeki operasyonlar” ’ı doğrudan belirtiyor:“ 1994’taki Çeçenistan’daki operasyonların, kentsel alanlardaki operasyonların artan önemini gösterdi. Çeçen isyancılar, Rus birlikleri şehir dışına çıkarmayı başaramadıklarından sonra, Grozni kentini savaş alanına dönüştürmeye karar verdi. Çeçenlerin liderlerinin ezilmiş oluşumları, kentsel alanlarda savaşmanın onlara en iyi başarı şansını sağladığını fark etti. Şehirdeki savaşın karmaşıklığı ve savunmanın bariz avantajları, sayısal ve teknik açığı etkisiz hale getirdi. Kentsel peyzaj Çeçenlere yangından korunma sağladı, iletişim hatlarını garanti etti, konumlarını sakladı ve manevra yaptı. Kentin sağladığı bütün bu avantajları elde ettikten sonra, daha küçük ve teknik olarak zayıf silahlı kuvvetler, kentleşmiş bölgede kesin olarak savaşmaya karar verdi.
Amerikan askeri uzmanları hemen hemen ilk Aralık 1994'tan hemen sonra, Rus birliklerinin Grozni'deki operasyonları ilk yorumlarını verdi. 1995 yazında, Amerika Birleşik Devletleri Ulusal Savunma Üniversitesi Ulusal Stratejik Araştırmalar Enstitüsü'nün 38 No'lu Stratejik Forum Bülteni, Lester Grau'nun “şehirdeki Rus taktikleri: Grozny için savaştan dersler” analizini yayınladı. L. Grau, Rusya'daki en deneyimli ve otoriter askeri uzmanlardan ve Rusya Federasyonu'nun silahlı kuvvetlerinden biri olarak kabul edilir, bu nedenle ABD'deki görüşü ciddiye alınmıştır.
Sovyet askeri biliminin ilkelerine uygun olarak, L. Grau, korunmasız şehirlerin alınması ve savunmaya hazırlanan yerleşimlerin atlatılması gerektiği, büyük çaplı saldırı operasyonlarının hızlı bir şekilde yapılması gerektiğini savunuyor. Çeçenya’daki askeri kampanya bu köklü fikirleri alt üst etti.
Rus askeri komutanlığı, Çeçen kampanyasını yerel silahlı kuvvetlerin sadece sembolik direniş önerdiği “Prag veya Kabil'e karşı başka bir yürüyüş” olarak değerlendirdi. Rus ordusuna yönelik ilk Yeni Yıl saldırısı püskürtüldüğünde, Amerikalı uzman, “Çeçen başkentine karşı askeri bir operasyon düzenlemek ve hazırlamak yerine, Ruslar şehre bir polis eylemi için toplanmış bir kaba kuvvet gönderdi. Sonuç mutlak bir başarısızlıktı. ”
L. Grau'ya göre, Çeçenya'daki askeri operasyonun başarısız ilk derslerinden Ruslar, en önemli derslerden birkaçını öğrendi.
Her şeyden önce, şehirlerin fırtınası hazırlamak için gereklidir. Kent izole edilmeli, köyün eteklerinde “temel nesneler” ele geçirilmeli, yerleşim ve sanayi bölgeleri kontrol altına alınmalıdır. Düşman kuvvetleri kırılmalı, mayın tarlaları kaldırılmalı, silâh - toplandı ve şehir tam kontrol sağlamalı (örneğin sokağa çıkma yasağı şeklinde).
İstihbarat şehirdeki operasyonlarda kritik bir rol oynuyor. Askeri harekat başlamadan önce, Rus askeri komutasında küçük ölçekli haritalar yoktu (1: 25000), hava fotoğrafçılığı ve uzay keşif görüntülerine erişim kısıtlıydı.
Rus emrinin kavramsal tutumları modern gerçeğe uygun değildi. L. Grau şöyle yazıyor: “Ruslar şehirde hareket etmek için saldırı gruplarını ve saldırı birliklerini kullandılar. Bu oluşumların etkisiz olduğu kanıtlandı. En iyi çözüm, mevcut bölümleri kullanmak, durumun gereklerine uygun olarak güçlendirmek veya güçlendirmektir.
Grozni'deki operasyonlardaki Rus deneyimi, özellikle el bombaları, duman bombaları, el bombası fırlatıcıları ve alev makineleri ile özel ekipmanların (halatlar, kancalar, prefabrik merdivenler vb.) Yakın dövüş silahlarındaki birimlere ve alt birimlere büyük bir ihtiyaç olduğunu gösterdi. Düşman keskin nişancılarına ve binaların üst katlarındaki ateş noktalarına karşı mücadelede, uçaksavar tesisatları ve helikopterler en iyi olduğunu kanıtladı, ancak hiçbir şekilde tanklar. Projektörleri ve düşmanı kör etmek için çeşitli piroteknik cihazları kullanma deneyiminin etkili olduğu ortaya çıktı.
Şehrin eteklerinde topçu maksimum mesafelere ateş açtı, ancak şehir içinde topçu, doğrudan ateş için daha etkili bir şekilde kullanıldı.
L. Grau, SSC-7'i, çok hafif, ucuz ve basit bir el bombası fırlatıcısı olan ve 1961 yılında SSCB'de yapılan ve şimdi şehirdeki savaş operasyonlarında kullanılan en etkili silah sistemlerinden biri olarak üretilen, dünyanın farklı ülkelerinde üretilen RPG-XNUMX'i görüyor.
Amerikalı bir uzman olan Angola, Somali, Afganistan ve Çeçenya’nın deneyimlerini analiz ettikten sonra, “RPG-7 tank karşıtı el bombası fırlatıcı modern çatışmalarda en yaygın ve etkili silah sistemlerinden biridir. RPG-7, Somali'deki Amerikan Blackhawk helikopterlerinin veya Çeçenistan'daki Rus tanklarının veya Angola'daki hükümet birliklerinin kaleleri için düzenli piyade ve partizanlar tarafından yaygın olarak kullanılıyor. ”
Etkili menzili 7-300 m'ye ulaşan RPG-500, şehirde çalışan küçük birimler için son derece önemli bir yangın destek sistemidir. Etkinliği daha yüksek, düşman daha yakın, yani topçu ve havacılık kendi birliklerini yenme tehlikesi nedeniyle imkansız. Yani, böyle bir durum şehir içindeki eylemler için tipiktir.
Rus ordusunun ilk Çeçen kampanyasının dersleri, 1999 yazında Amerikan ordusunun kaptanı Chad Roop tarafından eleştirel bir şekilde analiz edildi. Armor dergisinde Aralık ayında Çeçen militanların taktikleri üzerine 1994 - Şubat 1995. Diğer yazarların ardından, C. Rupi bu operasyondaki Rus birliklerinin hazırlanmasında ve eylemlerinde eksikliklere yol açar: zayıf istihbarat, komutanlar için gerekli Grozni haritalarının eksikliği, düşmanın küçümsenmesi. Amerikan uzmanı şunları söylüyor: “Ruslar, zayıf eğitimli çetelerin siviller arasında yer alan ve savaşsız teslim olmalarını bekliyorlardı. Silahlar yüklenmedi ve askerler saldırı sırasında zırhlı personel gemilerinin kıç bölmelerinde uyuyakaldı. ”
Çeçenler çok sayıda grev grubu 3-4 insanı kurdu. Bu gruplar, bir RPG-7, bir makineli tüfek, bir mühimmat taşıyıcısı ve bir keskin nişancı ile bir el bombası fırlatıcı içeriyordu. Saldırı grupları, daha büyük milislerle birleştirildi - 15-20 savaşçılarının savaş grupları. Bu Çeçen militan gruplarının her biri, şehirdeki tüm güzergahı boyunca bir Rus zırhlı araç konvoyuna "eşlik ediyor". Şok grupları, Rus zırhlı sütunlarının tüm uzunluğu boyunca yayıldı ve uygun bir yerde (dar bir sokak, yol boyunca enkaz ve yıkım), aynı zamanda sinyal, sütunun ilk ve son araçlarını da bozdu. Bundan sonra, Rus sütununun organize uygulaması başladı.
Rus askeri komutası kısa sürede aynı savaş sırasına göre hareket etmenin tehlikeli olduğunu anladı ve genellikle bir tanktan, iki piyade savaş aracından veya zırhlı personel taşıyıcılarından ve kolonun güzergahı boyunca binaları "temizlemek" için bir piyade biriminden oluşan birleşik sütunların bir parçası olarak hareket etmeye başladı.
Grozny için ilk savaşlar sırasında Rus birliklerinin eylemlerinin keskin eleştirel değerlendirmesi V. Goulding tarafından verildi. Parameters dergisindeki ciddi bir teorik makalede, 1994'ün sonunda Rus operasyonunun nasıl hazırlandığına dair bir fıkra (alıntı yaptığı bazı inançları var) belirtiyor. V. Goulding şöyle yazıyor: “Genelkurmay'dan iki albay, toplama için devlet arşivine gitme görevi verildi tarihsel Kuzey Kafkasya'daki silahlı çatışma hakkında bilgi. Arşiv personelinin onları önemli bilgilerle raflara gönderme çabalarına rağmen, kısa süre sonra albayların popüler genel broşürlerden oldukça memnun oldukları ortaya çıktı. Bu nedenle, Rus istihbaratının tam ölçekli çöküşü şaşırtıcı değil. ”
Çeçenya'daki Rus savaş tecrübesinin bir başka önemli eleştirmeni de Binbaşı Norman Kuling oldu. Ona göre, 1994'taki Grozni'deki ilk operasyon sırasında, Rus ordusu son derece beceriksiz davrandı. Rus ordusunun zekası, Grozni'deki Çeçen militanlarının seferberlik potansiyelini küçümsemiş, sonuç olarak 6'un binlerce Rus askerine 15'in binlerce Çeçen ile savaştığı sonucuna varmıştır. Dünyadaki deneyimler şehirdeki saldırgan askeri operasyonların saldırganlar lehine 6: 1 kuvvet dengesi ile yapılabileceğini göstermektedir. Grozni'deki o zamanki gerçek güç dengesi, savunucuların lehine 1: 2,5 idi. Böylece, başlangıçta askeri operasyon başarısızlığa mahkum edildi.
Maikop tugayının sütunu çatışmada değil, yürüyüş düzeninde hareket etti. Militanlar konvoyu dar şehir sokaklarına soktu ve aniden saldırdı. 72 saatlerinde, Rus tugay askerlerinin ve memurlarının% 80'i sakatlandı. Maddi kısımdaki tuğranın kaybı, 20 ve 26 BMP'den 102 tanklarına ve mevcut 120'ten BTR'ye ulaştı.
N. Kuling’e göre, Çeçenya’daki ilk askeri kampanya sırasında, 6’in yaklaşık binlerce Rus askeri öldüğü, XNUM’in binlerce’inin kayıp olduğu belirlendi. Çeçen militanlarının kayıpları, 1,2-2'u binlerce insan öldürdü ve 3'i binlerce kaybetti. Sivillerin kaybı 1,3'a binlerce kişi öldü ve 80'a binlerce kişi yaralandı. Mağdurların çoğu Grozni'deki çatışma sırasında kaydedildi.
Emekli bir ABD teğmen albay ve Rusya'nın en saygın askeri uzmanlarından biri olan Timothy Thomas, önceki Amerikan yazarlarının değerlendirmeleri ve pozisyonları ile tamamen ilişki kuruyor. 1999-2000 içinde Çeşitli askeri dergilerde, şehirde Çeçen savaşlarının derslerini inceleyen bir dizi makale yayınladı.
Yazar, Rus ordusunun ilk Çeçen kampanyasının beş ana dersini tanımladı:
Rakibinizi derinden ve derinden tanıyın. T. Thomas, “Rusların Çeçen kültürü veya operasyon alanının özellikleri tarafından tam olarak yanlış anlaşılmasının” ifadesini ortaya koyan bazı gerçekleri aktarıyor. Özellikle, Rus askeri komutanlığı yalnızca “Çeçen ruhlarının yüzüncü yıldönümünün Rus egemenliğini bırakan derin bir nefret duygusunu” göz ardı etmekle kalmadı, aynı zamanda bölgenin kültürel özelliklerini anlamadı - özellikle de adat (intikam şeref kodu); Çeçen toplumunun aşiret örgütü.
Varsaymayın, hazırlayın, tekrar hazırlayın ve hazırlayın. T. Thomas'a göre, ihtilaf arifesinde Rus tarafı, durumun doğru bilgisine değil, varsayımlara dayanarak birkaç hata yaptı. Bu yüzden Çeçenlerin savaşma istekleri açıkça göz ardı edildi; karmaşık işlemleri düzenleme ve yürütme yeteneklerini yeniden değerlendiriyor; Çeçenya'ya gönderilen Rus birliklerinin savaşa hazır olma durumlarını yetersiz biçimde değerlendirdi.
Doğru silahı seç. Çeçen militanları el bombası fırlatıcıları, cep telefonları, ticari metal kontrol sistemleri, televizyon ve İnternet ile silahlandırıldı. Cephaneliklerinde Rus birlikleri, Kalaşnikof saldırı tüfeğine, el bombası fırlatıcılarına, alev makinelerine (152 mm topçu silahlarıyla etkin bir şekilde karşılaştırılabilir) daha fazla güvendi. Her iki taraf da yaygın olarak ciddi bir mücadele ve ahlaki ve psikolojik etkisi olan keskin nişancıları kullandı.
Eylem taktiklerini duruma uyarlamak. Şehirdeki düşmanlıkların yürütülmesi, her iki tarafı da eylemlerinin taktiklerini yaratıcı bir şekilde seçmeye zorladı. Çeçenler “savunmasız savunma” olarak adlandırılanları tercih ettiler, yani bireysel kaleleri veya savunma pozisyonlarını tutmaya odaklanmadılar, ancak manevra kabiliyetine sahip eylemleri gerçekleştirmeyi ve Rus birlikleri için beklenmedik bir yerde grev yapmayı tercih ettiler. Militanlar sık sık ve başarılı bir şekilde sivil giysiler içinde “giyinmeye” başvurdular; bu da zulümden kaçmalarına, sivil nüfus arasında “çözülmelerine” izin verdi. Yaygın olarak mayınları, kara mayınlarını ve tuzaklarını kullandılar, gizlice Rus barikatlarını ve Rus birimlerinin yerlerini araştırdılar. Rus birliklerinin eylemlerinin taktikleri temel olarak şehirlerin sistematik saldırılarında - evden eve, çeyrek dönemden sonra çeyreklik ve işgal altındaki alanların “temizliğinden” oluşuyordu.
Güvenilir iletişimi sürdürme sorunlarını önceden çözmek. Kötü iletişim, Çeçenya'daki Rus ordusunun ana eksikliklerinden biriydi. Tabur-tabur bağlantısında, çatışmanın başlangıcında, iletişim sistemi aşırı derecede örgütlenmişti. Bu, Çeçen militanların Rus tarafındaki planların ve niyetlerin farkında olmalarını sağlayan ve bazen doğrudan Rus radyo ağlarını engelleyen gizli iletişim ekipmanlarına başvurmama kararıyla ağırlaştı. İletişim kalitesi arzulananı bıraktı ve taşınabilir radyo istasyonları ile iletişim, Çeçen keskin nişancılar için öncelikli hedeflerdi.
T. Thomas’a göre, Çeçenya’daki düşmanlıkların deneyimi, yukarıda belirtilen derslerle sınırlı değildir. Bununla birlikte, Amerikalı yazarın da belirttiği gibi askeri uzmanlar tarafından hatırlanması gereken en önemli şey “şehirde birbirine benzeyen iki operasyon yok.
Rus birliklerinin 2000'taki Grozni şehrini ele geçirme operasyonu çoktan organize edildi ve önceki 1994-1995 kampanyasındaki hatalar göz önüne alınarak gerçekleştirildi. T. Thomas’a göre, geçmiş birçok hata giderildi. Bu nedenle, ağır zırhlı araçlarla şehre yapılan ön saldırı yerine, Rus birlikleri şehri kuşatmak için zırhlı araçlar kullandı ve tamamen izole edildi. Bundan sonra, düşman personelini tahrip etme ve keşif yapma görevini yerine getiren birkaç yüz keskin nişancı şehre gönderildi. İlk defa, Rus birlikleri topçularının yönetimini merkezileştirdi: ileri birimlerin çıkarlarına yönelik görevleri çözmeye başladı, uzun mesafelerde düşmanı vurarak Rus birlikleri arasındaki kayıpları önemli ölçüde azalttı. Geliştirilmiş iletişim sistemi. Dahası, Rusya’nın siyasi liderliği, ülke içinde kamuoyu kazanmak için başarılı adımlar attı; İkinci propaganda savaşı turu (1994-1995'in aksine) Moskova dışında olduğu ortaya çıktı. Askeri komutanlık savaş alanında birkaç başarılı psikolojik operasyon düzenledi ve yürüttü. Böylece, radyoda, yerel sakinlere kuşatılmış şehirden birkaç çıkış yolu gösterilmiştir. Bu, bölge sakinlerinin kisvesi altında kaçmaya çalışan militanlardan faydalandı. Ancak, Rus askeri komutanlığı böyle bir sonuç bekliyordu ve militanları önceden hazırlanmış mayın tarlalarına ve pusularına doğru yolda gönderdi.
Amerikan askeri uzmanları, Çeçenya’da askeri operasyonlarda bulunma konusunda Rus’un deneyimini incelemek konusunda yaratıcılar. Siyasi anları bir kenara koyarak, gelecekteki savaşlarda ve çatışmalarda, Rus birliklerinin Kuzey Kafkasya'da karşılaştıkları sorun ve zorluklarla yüzleşmeleri gerektiği anlamında silahlı kuvvetlerini Ruslarla karşılaştırıyorlar. Bu yüzden Pentagon, Rus tarafının bütün başarılarını ve başarısızlıklarını dikkatlice analiz ediyor.
İlk başarısız Rus askeri kampanyasının ardından Vincent Goulding şu sonuca vardı: “Elbette, Ruslar şehirde her düzeyde nasıl savaşılmayacağına dair birçok örnek verdi. Amerikan birliklerinin komutanları, komuta karar vermeden asla askerlerini hiçbir zaman savaşa göndermeyecekleri, savaş misyonları ve gerekli haritaları net bir şekilde belirleyebilecekleri konusunda şüphe duymazlar. Meselenin özü Çeçenlerin kendilerini rakiplerine layık gördüklerini ve belki de standartlarımıza göre "dürüstçe" olmadıklarını, ancak yine de kazandıklarını göstermektedir. Başarıları, bir Rus başarısızlığından çok daha önemli bir fenomen çünkü bu, Amerikan birliklerinin gelecekte benzer bir durumda karşılaşabileceği bir şey. Kendimizi Ruslarla karşılaştırmak, yalnızca üstünlük duygumuzu tatmin etmek amacına hizmet ederse verimsizdir. Her ne kadar bu duyguda doğruluk olsa da, asıl soru Ruslardan ne kadar daha iyi olduğumuzdur. ”
Çeçenya'daki Rus deneyiminin sayısız (nesnel ve öznel) eleştirel değerlendirmesine rağmen, Rus ordusunun bazı olumlu eylem örnekleri ABD tüzüklerine dahil edildi. FM talimatı 3-06 notları:
"Çatışma sırasında 1994-1995. Çeçenya’da Rus birlikleri Çeçen isyancıları Grozni’nin sivil nüfusundan ayırmada zorluklarla karşılaştı. Görünüşe göre ayırt edilemiyorlardı, bu yüzden Çeçen savaşçıları şehir içinde serbestçe dolaşabiliyorlardı, aniden kayboluyordu ve aniden ortaya çıktığı gibi, bodrumlardan, pencerelerden ya da karanlık sokaklardan ateş ediyordu. Militanları belirlemek için, Rus birlikleri erkeklerin omuzlarını morluklar ve morluklar (ateşleme sonucu) ve ten veya yanık arayışındaki kollarından (vuruşların sonucu olarak) kontrol etmeye başladı. Şüphelilerin barut artıkları için kıyafetlerini dikkatlice inceledi ve kokladılar. Çeçen topçularını tespit etmek için Rus askerleri, mermilerin ve madenlerin yağ lekelerini bulmak için kıyafet kılıflarının kıvrımlarını ve manşetlerini kontrol etti. Çeçenleri ceplerini açmaya zorladılar, gümüş kurşun plakların varlığını kontrol ettiler - cephanedeki cephane ceplerinde depolanma sonucu. El bombası atıcıları ve Çeçen harç topçuları, Rus askerleri tarafından silah temizliği için kıyafetlerinde pamuklu bezlerin bulunup bulunmadığı tespit edildi. ABD Ordusunun komutanlarının, tehditleri tespit etmek için bu kadar ustaca yöntemlerin geliştirilmesine ihtiyacı var.
Saddam Hüseyin’e yapılan askeri operasyon sırasında ve sonrasında Irak’taki Amerikan silahlı kuvvetlerinin eylemlerinin deneyimleri, ABD askeri komutanının Çeçenya’daki Rus askerlerinin olumlu ve olumsuz deneyimlerini en üst seviyeye çıkarmaya çalıştığını gösterdi.
I.Popova kitabından bir alıntı