Selimiye kışlası, Selimiye Kışlası İstanbul’un Üsküdar ilçesinde Selimiye semtinde III. Selim tarafından Nizâm-ı Cedîd askerleri için inşa ettirilmiştir. OsmanlI döneminin en büyük kışlası; Selim III döneminde Nizamıcedit askerleri için Krikor Amira Balyan’a ahşap olarak yaptırıldı (1800). Daha önce burada 1555’te Kanuni Sultan Süleyman’ın inşa ettirdiği,. XVII. yy.’dan sonra terk edilen ve Selim III döneminde yıktırılan (1794) Üsküdar ya da Kavak yazlık sarayı ile yakınında Yazıcılar kışlası vardı. 1807 yeniçeri ayaklanmasında yakılan bu kışla, Mahmut II döneminde kâgir olarak yenilenmeye başlandı (1828); Abdülmeçit döneminde tamamlandı (1842-1853).
İstanbul’a ve Marmara’ya hâkim geniş ve eğimli bir alanda yer alan kışlanın her cephesinde eğime uygun olarak kat sayısı farklıdır. Dikdörtgen planlı büyük bir avluyu (burada yazıtsız, barok üslupta bir çeşme vardır) çevreleyen yapının köşelerinde yedi katlı, barok üslupta kuleler bulunmaktadır. Marmara cephesi 267 m, yan cepheler 200 m uzunluğundadır. Cepheler, duvar payeleriyle, her katta üçer pencere olacak biçimde, eş uzunlukta bölümlere ayrılmıştır. Dış cephede büyük odalar (228 adet), iç cephede geniş koridorlar yer alır. Kalın duvarlı ana yapı beşik çatı, kuleler dilimli kubbeciklerle örtülüdür. Kadıköy ve Boğaz taraflarındaki kapılardan birinde Mahmut ll’nin 1828 tarihli, ötekisinde Abdülmec’ıt’in 1854 tarihli yazıtları vardır Abdülmec’ıt’in yazıtının bulunduğu cephenin sağındaki kule Florence Nightingale müzesi’dir. Kırım savaşı sırasında (1853-1856) hastane olarak kullanılan kışla, Birinci ve İkinci Dünya savaşlarında orduya ayrıldı; bir süre tütün deposu oldu, daha sonra askeri okula dönüştürüldü (1959). 1963’te onarılarak I. Ordu karargâhı haline getirildi.