İngiltere’deki Ortaçağ Eğitimi zenginlerin koruyucusuydu. Ortaçağ’da İngiltere’de eğitim ödenmesi gerekiyordu ve orta çağ köylüleri bu ücretleri karşılayamıyorlardı. William, 1066'da Hastings Savaşı'nda İngiltere'yi fethettiğimde, zenginlerin de dahil olduğu çok az kişinin eğitildiği bir ülkeyi devraldı. En eğitimli insanlar kilisede çalışanlardı, ancak manastırlarda çalışanların çoğu tecrit yeminini aldı ve çalışmaları onlarla izole kalmaya devam etti.
Ortaçağ'ın geliştiği gibi, özellikle ticaret dünyasının gelişmekte olan dünyasında, daha eğitimli bir nüfusa ihtiyaç duyuldu. Önemli ticaret kasabaları gramer okulları olarak bilinenleri kurdu ve zengin bir yerel tüccarın böyle bir okula fon sağlaması alışılmadık bir durum değildi. Latince gramer günlük müfredatın büyük bir bölümünü oluşturuyordu - bu nedenle okulların unvanı. Latince ayrıca tüccarlar tarafından Avrupa'da alınıp satılmakta olan dildi. Çok az sayıda Hollandalı tüccar İngilizce konuşuyordu - ama Latince konuşabiliyorlardı. Çok az sayıda İngiliz tüccar Hollandaca veya İspanyolca konuşurdu, ancak Latince konuşabiliyorlardı. Bu nedenle Avrupalı tüccarlar dili neden kullandılar? Avrupa'da etkin bir şekilde ticaret yapmak isteyen herhangi bir tüccar, Latince bilgisi olmadan bunu yapmayı ümit edemezdi. Bu tüccarlar, oğullarının dilde eşit derecede konuşmaları ve dolayısıyla gramer okullarının kurulmasını sağlayarak firmalarının hayatta kalmasını sağlamıştır.
Dilbilgisi okulunda verilen tüm dersler Latince idi. Dersler, çocukların bilgiyi gönülden öğrenecekleri şekilde öğretildi. Öğrendiklerini anlamaları, ayrı bir konuydu! Ortaçağ İngiltere'sinde kitaplar çok pahalıydı ve hiçbir okul çocuklarını kitaplarla doldurmayı umut edemezdi.
1500 yılına kadar birçok büyük şehirde gramer okulu vardı. En eskilerden biri, Kent'teki önemli pazar kasabası Maidstone'deydi. O zamanlar okullar çok küçüktü. Birçoğunun tüm oğlanlar için tek bir odası ve her zaman dini bir geçmişi olan bir öğretmeni vardı. Öğretmen, daha genç olanları öğretmekten sorumlu olan yaşlı erkeklere öğretirdi.
Dersler sık sık güneş doğarken başladı ve günbatımında bitti. Bu, ilkbahar / yaz aylarında, okulun birkaç saat dayanabileceği anlamına geliyordu. Kış için bunun tersi geçerliydi. Disiplin çok katıydı. Derslerdeki hatalar huş ağacıyla (ya da tehdidiyle) cezalandırıldı Teorik olarak, öğrenciler hecelendikten sonra bir daha asla aynı hatayı yapmazlar, çünkü çektiği acı anısı çok güçlüydü.
Dilbilgisi okulunda başarılı olanlar için, üniversite çağırdı. Ortaçağ İngiltere, hem Oxford hem de Cambridge Üniversitelerinin kuruluşunu gördü. Her iki üniversitenin de öğrenme koltukları vardı - her iki üniversitenin de şu anda coşkulu öğrenci davranışları nedeniyle ünü vardı.
Köylülerin oğulları ancak malikâne lordu izin vermişse eğitilebilirdi. Bir çocuğu izinsiz olarak eğitmiş olarak yakalanan herhangi bir aile ağır para cezasına çarptırıldı. Tarihçiler bugün, bu politikanın, köylüleri yerinde tutmaya çalışan otoritelerin bir uzantısı olduğunu düşünüyor, çünkü eğitimli bir köylü / villein, işlerin nasıl yapıldığını sorgulamaya başlayabileceğinden, efendisine tehdit oluşturduğunu kanıtlayabilir.
Çok az sayıda kız okul olarak nitelendirilebilecek şeye gitti. Soylu ailelerin kızları evde ya da başka bir asilzadenin evinde öğretildi. Zengin ailelerin bazı kızları eğitim almak için yurt dışına gitti. Nereye gittiklerine bakılmaksızın, eğitimlerinin temeli aynıydı - bir haneyi nasıl ayakta tutacakları, böylece kocaları iyi bir şekilde korunabilecekti. Kızlar bir müzik aleti çalmayı ve şarkı söylemeyi öğrenebilir. Ancak eğitimlerinin felsefesi aynı kaldı - kocanız için nasıl başarılı bir hanehalkı tutulacağı.