50 yıldır süren sinema yaşamını bir podcast’te özetleyen Sam Neill, oyuncu olduğuna hala inanamadığını söyledi:
“Oyuncu olmak için hiçbir hırsım yoktu, hiç olmadı. Ne zaman bir teklif alsam, çok şaşırıyorum. “Hangi aptallar beni filminde oynatmak istiyor” diye soruyorum. Jurassic Park’ta herkes yapımcıları reddetmişti. Harrison Ford’un reddettiğini biliyordum. Seçenekler arasında 27. sıradaydım.”
“Oyunculuğa kekemeliğimi yenmek ve sahnede rahat etmek için başladım. Hiçbir zaman bir oyunculuk kariyeri planlamadım. Oyunculuğu sevdiğimi biliyordum ama okula da terapi olsun diye başladım. Oyunculuğu küçümsediğimi düşünmeyin ama bana iyi geliyordu. Hayatımın 14 yılında çok zor konuştum. Oyunculuk iyi geldi. Sahnede daha düzgün konuşuyordum ve kendime güvenimi kazanıyordum. Böylece insanlarla sosyal ilişki kurabildim.”
“Arkadaşlarımın kısa filmlerinde oynadım. Sadece onlar teklif ediyordu doğal olarak. Sonra Roger Donaldson isimli biri beni fark etmiş. Yeni Zelanda tarihinin ilk renkli filmi My Brilliant Career’da Judy Davis ile karşılıklı oynadım. Hayatımda ilk kez birileri bir şeyi iyi yaptığımı söyledi ve ben de iyi para kazanmaya başlayınca devam ettim.