Hapsettiğin hayallerin, artık özgür kalmak istiyor. Kurduğun hayalleri düşün, umutlarını, gelecekte olmak istediğin seni düşün. Şimdi de onun için bugüne kadar ne yaptığını düşün? Onu kimler için unuttuğunu, geri plana attığını, hangi fedakarlık sonucu ona ulaşamadığını düşün. Hayallerine ulaşmak varken, kendini kimler için feda ettiğini düşün. Kimler için, ne için hapsettiğini düşün. Hayallerin ve umutların o hapsettiğin yerde beklemeye devam ediyor. Kendini seçersen, gelecekte olacağın kişiye bu hayallerini hediye etmek istersen, gelecekteki senin, şu anki sen gibi kara kara düşünmesini istemiyorsan, bu gece itibariyle planlama yapıp, amacını belirleyip, kendin için bir yola çıkabilirsin. Gelecekte bekleyen sene buna borçlusun. Gelecekte olacağın kişiye, onun ruhsal haline ve psikolojisine bir sorumluluğun var, başka hiç kimseye yok. Hiç.
Artık eskisi gibi değilsin. Bütün öfken eskiden olduğun kişiye zaten. Onun güvendikleri, onun yapmadıkları, onun pişmanlıkları. Senin değil. Eski sevgiline değil, eski senin sevgilisine. Senin değil. Eski patronuna değil, eski arkadaşına değil, eski aşkına değil.