Ruth First, bir kariyer kadınının tüm özelliklerine sahipti: Keskin bir zihin, muazzam bir enerji, organizasyon ve konuşma yeteneği, hepsi şık kıyafetlere ve zarif İtalyan ayakkabılarına olan tutkuyla birleşti. Hayatını kişisel başarısına adayabilirdi, ancak bunun yerine politik vicdanı onu Güney Afrika apartheid sistemine karşı savaşmaya yöneltti. Bu mücadele için yaşadı ve öldü.
Her ırktan ve sınıftan insanlar arasındaki tartışmalar, çocukluktan itibaren gününü doldurmaktaydı. Letonya'dan Yahudi göçmenler olan anne ve babası, Güney Afrika Komünist Partisi'nin kurucu üyeleri arasındaydı.
Ruth First, çeşitli öğrenci örgütlerine ve komünist gençliğe dahil olduğu 21 yaşında sosyoloji diploması aldıktan sonra, Johannesburg'da haftalık sol görüşlü The Guardian gazetesinde çalışmaya başladı.
Gazetenin her sayısında, çiftlik ve maden işçilerinin kölelik benzeri çalışma koşulları, şehirlerdeki yaşam, otobüs boykotları ve ayrımcı pasaport yasalarına karşı isyanlar hakkında iyi araştırılmış haberleri çıktı.
1950'lerde iktidardaki Boer Partisi tarafından kademeli olarak getirilen ırk ayrımcılığı yasalarının sonuçlarını belgeleyen ve kınayan en önemli tarihçilerden biri oldu. 1949'da, 24 yaşında, bir komünist olan ve apartheid karşıtı harekette aktif yer alan genç avukat Joe Slovo ile evlendi (Slovo daha sonra ANC'nin yönetim organının tek beyaz üyesi ve ırkçı rejimin en çok aranan "halk düşmanlarından" biri oldu).
Sonraki dört yıl içinde üç kızı dünyaya gelirken, aile artan bir siyasi baskı altına girdi. Seyahat etmesi, yayın yapması ve toplantılara katılması yasaklandı, yazıları artık yayınlanamıyordu, siyasi faaliyetleri - özellikle ücretsiz bir radyo istasyonu ve ANC'nin "beyaz" kanadının kurulması - yalnızca yeraltında gerçekleşti.
1956'da First ve Slovo oldu tutuklandı ve vatana ihanetle suçlandı, ancak tekrar serbest bırakıldılar. 1960 Sharpeville katliamlarından sonra çocuklarıyla birlikte Svaziland'a kaçtı. 1963'te yine tutuklandı; diğer 155 ANC aktivisti (Mandela, Sisulu, Mbeki dahil) gibi - ve 117 gün hücre hapsinde tutuldu.
Daha sonra yayınlanan hapishane günlüğünde (Gefangener Mut), maruz kaldığı psikolojik işkencenin yanı sıra intihar girişimine yol açan korkuları ve kendinden şüpheleri hakkında şok edici bir dürüstlükle yazdı. Serbest bırakıldıktan sonra daha önce ülkeyi terk eden kocası ve babası gibi acıyla sürgüne gitmeye karar verdi.
Slovo, Londra'dan Güney Afrika yeraltı ordusunun (Umkhonto we Sizwe) silahlı operasyonunu gizlice organize ederken, First ailenin geçimini Durham Üniversitesi'nde öğretim görevlisi olarak çalışarak sağladı, çok sayıda kitap yazdı ve yayınladı ve kongrelere ve kamuya açık tartışmalara katılımıyla daha popüler hale geldi.
Güney Afrika'nın sürgüne direnişinin en tanınmış temsilcilerinden biri oldu. 1977, Afrika Araştırmaları Enstitüsü'nün araştırma direktörü olarak, Maputo Üniversitesi'nde profesörlük aldı ve o zamanlar Güney Afrika'daki ırkçı rejime karşı çıkan sosyalist hükümeti olan bir ülkede yaşayıp çalışabildi.
Yedi yıl sonra, üniversitedeki bürosunda bir mektup bombasıyla öldürüldü. Cenazesine 34 ülkenin cumhurbaşkanları, milletvekilleri ve büyükelçileri katıldı.
İlgili haberler
Kariyerinin her anında cinsiyet ayrımcılığı ile savaşan Rubin, başarılı bir gökbilimci olmasının yan...
Türkiye’nin ilk balerini Meriç Sümen, sanat yaşamı boyunca bir çok başarıya imza attı.
Mozart, Bach, Chopin… Bilindik erkek besteciler… Ancak aynı dönemin en az onlar kadar yetenekli best...
- EN SON
- ÇOK OKUNAN
- ÖNERİLEN