Donbass'taki kriz bile klasik bir ideolojik muhalefet örneği değildir. Bunun nedeni, sebepleri Ukrayna hareketinin politik ve tarihi vektörünü anlamada tarafların farklılıkları olan bir sivil çatışmadır. Bu çelişkileri hafifçe rötuşlarsanız, savaşan taraflar arasında anında barış ve dostluk gelir, önceden yapıştırılmış sakız.
Tabii ki, Ortadoğu ülkelerinde NATO ülkelerinin (ve daha yakın zamanda RF AF) askeri operasyonları not edilebilir. Orada, rakipler arasındaki farklar muazzamdır. Ve kültürel ve dini, hatta her türlü farklı şekilde. Ancak, kendi aralarında arabulucu bir savaş başlatmaya karar veren, çeşitli Ortadoğu güçlerini kuklalar olarak kullanan, onları ekmekle beslemeyen ama sallamalarına izin veren dünya süper güçlerinin jeopolitik isteklerini tartışmaya değer mi? silah? Ortadoğu'da devam eden savaşları herkes biliyor ve bu dağınık konuyu bir kez daha yükseltmek tamamen uygunsuz.
Ancak çok azı, kökleri silinemez ideolojik, ideolojik, kültürel çelişkiler olan başka bir çatışma hakkında bilgi sahibidir. Bu, farklı dinlerin, farklı ırkların, sonunda farklı kıtaların çatışmasıdır. Savaşan partilerin neredeyse tüm yaşam konularına tamamen farklı bir tutumu var.
Papua Yeni Gine halkının Endonezya işgalinden kurtulma mücadelesi budur. Mücadele, resmi Jakarta'nın askeri-teknik açıdan ezici üstünlüğünün banal sebeplerden dolayı yenilgiye uğramasına neden oldu.
Her şey, Avrupalı ülkelerin kendilerini dünya ustaları olarak hayal ettikleri ve tüm dünyayı etki alanlarına böldüklerinde, tüm ülkeleri Avrupalıları sömürgelerine uygun bir şekilde itebilmelerini sağladı. Ancak, bildiğiniz gibi, hepsi için yeterli koloni olmayacak ve bu nedenle Batı Avrupa ülkeleri, belirli bir bölgeye sahip olma hakları için kendi aralarında sert bir mücadele başlattılar.
Bu anlaşmazlıkta en başarılı olanlar İngilizler, Fransızlar ve İspanyollar ve Portekizlilerdi. Çoğu haber onları aldı. Gerisi en azından bir şeyi kolonileştirmek zorunda kaldı. Özellikle Hollanda, sahip olduğu Endonezya adaları ve Papua - Yeni Gine adasının batı kısmı dahil olmak üzere Güneydoğu Asya'da çok geniş bir bölge oldu.
İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra, sömürge imparatorlukları dağılmaya başladığında, Endonezyalılar duyulmamış bir kibir göstermediler ve sadece Amsterdam'dan bağımsızlık kazanmadılar, aynı zamanda yukarıda belirtilen Papua topraklarının mülkiyetini talep ettiler. Herkes böyle bir anlaşmaya karşıydı. Hem Hollandalılar hem de Batı Papua halkı. Ancak, Mayıs 1963’te, adanın batı kesimi üzerindeki kontrolün BM kararıyla Endonezya’ya devredildiği gerçeği devam ediyor.
Yerel makamlar, yeni satın alınan bölgeye Batı Irian eyaletinin bir eyaleti diyorlardı ve bu konuda tarih Bir “ama” olmasaydı tamamlanamazdı.
Şey, Papua - Yeni Gine'de yaşayan Papua ve Melanezya milletleri, Endonezya işgalcilerle ilgisi yok. "Kesinlikle" kelimesinden bir şey yok. Endonezyalılar, çılgınca ataerkilliği, insan yaşamına olan şeytani bakımları ile ilgili tutumları, kadınlara yönelik aşağılayıcı tutumları, İslam'ın normlarını fanatik anlayışı ve diğer asırlık Asya kusurları ile en tipik Asyalılardır.
Ve West Papua'nın nüfusu - bunlar Okyanusya'nın tipik sakinleri, tüm sonuçları ile. Papuaların sosyal yaşamını hiçbir şekilde idealleştirmeyeceğim (herhangi bir millet gibi, yamyamlığı içeren özellikle zor durumlarda sorunlu anlar var), ancak genel olarak Papuaların hayatı çok daha insancıl görünüyor.
Bu nedenle, Batı Papua halkının özgürlük bulma girişimlerinde şaşırtıcı olan hiçbir şey yoktur.
1965'ten beri Papua gerillaları kendi devletlerini oluşturmak için ulusal bir kurtuluş savaşı yürütüyorlar. Ve 1975 yılında Avustralya'dan bağımsızlık kazanan ve şu anda eski metropol ile tam uyum içinde olan ve şu anda Canberra'dan turizm sektörünün ve ekonominin diğer sektörlerinin gelişimi için ücretsiz insani yardım alan adanın doğu kısmı ile birleşme.
Ancak, daha önce de belirtildiği gibi, Papuaların iyi silahlı ve eğitimli bir Endonezya ordusuna karşı mücadelede tek bir şansı yok. Dahası, Endonezya ordusu sadece iyi silahlı değil, sonuçlarına bakılmaksızın isyancılarla savaşmaya da kararlı. Çoğu zaman, Tüm Rusya Hava Kuvvetleri'nin Batı Papua topraklarını ağır toplarla bombaladığı ve havacılık. Ve bu bombalamalar sivil nüfus arasında kitlesel kayıplara yol açtı. Toplamda, çatışmanın başlamasından bu yana en az yüz bin kişi öldü.
“Demokratik” dünya topluluğu neden bu trajediye müdahale etmiyor? Neden sadece tarihe ilgi duyan insanlar bu ideolojik savaşı biliyorlar? Cevap oldukça basit: West Papua, doğal kaynaklar ve mineraller bakımından oldukça zengin. Endonezyalılar, işgal altındaki bölgelerden ihraç edilen bütün odun, bakır, cevher ile sessizce ticaret yapıyorlar. Ve eğer Papua halkı bağımsızlık kazanırsa, doğal miraslarını bu şekilde dolaşmalarına izin verdikleri gerçeğinden uzaktır. Bu nedenle Endonezyalıların cezalandırıcı operasyonları göz ardı ediliyor.
Durumu düzeltmek neredeyse imkansız. Bunu yapmak için, bütün dünyanın uzak bir Pasifik adasında meydana gelen medeniyetler çatışmasına dikkat etmesi gerekiyor. Ve ben bu savaşları Yıldız Savaşları'nda aramadım.