Nesnel koşullar
Önceki bölümde hikayeler düşük kalite hakkındaydı tanklar Krasnoye Sormovo fabrikasından ve ülkenin üst düzey liderlerinin bu gerçeğe tepkisi. Joseph Stalin, doğrudan Halk Komiseri Malyshev'den tankerlerin savaşa girmeyi reddettiği "Sormovskiye Ucubeleri" sorununu çözmek için önlemler almasını talep etti. İleriye bakıldığında, ancak bundan sonra Halk Komiserinin utanç verici fabrikada çalışma koşullarının iyileştirilmesine gerçekten katıldığını söylemek gerekir.
Kendi adı "Gorky Pioneer" olan T-34 tankının yanındaki tankın mürettebatı. 1 Eylül 1941'de, Gorky şehrinin 102. okulunun öğrencileri (şimdi Nizhny Novgorod), Gorky Pioneer tankını inşa etme çağrısıyla Gorky bölgesinin tüm öncülerine ve okul çocuklarına başvurdu. Zaten 18 Ocak 1942'de, 112 Krasnoe Sormovo fabrikasında inşa edilen bir tank aktif orduya devredildi. Toplamda, savaş yıllarında, Gorki bölgesinin öncüleri ve okul çocukları tarafından toplanan fonlarla 7 tank inşa edildi. Kaynak: waralbum.ru
Tesis, sadece yetersiz kalitede tankları cepheye göndermekle kalmadı, aynı zamanda kronik olarak planın normlarını da çıkarmadı. Gecikmenin nedenlerinden biri bileşenlerin eksikliğiydi. Özellikle, dizel motorların sürekli olmaması nedeniyle Krasnoe Sormovo'ya sevk edilen M-17T karbüratör motorlarında zor bir durum gelişti. Tank çeşitlerini toplayın uçak motorlar GAZ'da Gorki'de olmalıydı. Bu amaçla burada "10 numaralı özel atölye" düzenlendi. Ancak otomobil fabrikasında ekipman ve yaklaşık 300 işçi yoktu, bu da doğal olarak müşteriye teslimat programlarını aksattı.
Motor hakkında kısaca. Hızla gelişen Sovyet tank programı için enerji santrallerinin bulunmaması nedeniyle 1936 yılında tank kategorisine aktarılmasına karar verildi. Uyum sağlamak için, bujiler kamberin içine hareket ettirildi, krank milinin ayak parmağı kısaltıldı ve kasnağı takmak için bir anahtar sağlandı ve dişli yağ pompası bir pistonlu pompa ile değiştirildi. Zırhlı araçların bir parçası olarak operasyonun özellikleri, mühendisleri M-17'nin kaynağını artırmaya zorladı. Bunu yapmak için, karbüratörün nozullarının ve difüzörlerinin daha küçük olması nedeniyle ve ayrıca gaz kelebeğine motorun maksimum hıza ulaşmasına izin vermeyen bir sigorta takılması nedeniyle motor hızı azaltıldı. Farklı uçuş irtifalarındaki hava yoğunluğuna bağlı olarak benzin tedarikini düzenlemek için tasarlanmış yüksek katlı vincin tank versiyonunu gereksiz olarak mahrum bıraktılar. M-17T'nin gücü 500 litreydi. ile. benzer performansa sahip dizel V-2 tankını değiştirmesine oldukça izin verdi.
Gorky'de motor üretimine hakim olmanın zorlukları (daha önce M-17F'nin uçak versiyonu Rybinsk'te üretildi), Krasnoy Sormov'un tankların planlanan üretim parametrelerine ulaşmasına izin vermedi. Ağustos 1941'de 10 Eylül'de, Ekim - 75'te ve Aralık - 104'te sadece bir motor teslim edildi. Aynı zamanda, 112 numaralı tank montaj fabrikasında yıl sonuna kadar 745 M-17T bekleniyordu ve 218 aldı. 1942'de durum biraz oldu. dengelendi - Gorky'den planlanan 466'tan 740 benzinli motor aldı ve Sverdlovsk'tan (76 numaralı fabrika) 2458 dizel V-2, ancak 3020 olmalıydı.
Savaş öncesi dönemde yerli makine mühendisliğinin en kritik alanlarından biri bilyalı rulman üretimiydi. Savaşın patlak vermesiyle, savunma fabrikalarına tedarikleri ile ilgili durum özellikle ağırlaştı ve Krasnoye Sormovo (bir "ikinci plan" tesisi olarak) bu "stratejik kaynağı" kronik olarak kaybediyordu. Sadece iki veya üç gün süren küçük partiler halinde bilyeli yatakların işletmeye nakliye uçaklarıyla teslim edildiği noktaya geldi.
Radyo istasyonları olan destan, özel olarak anılmayı hak ediyor. Geleneksel olarak, 112 numaralı tesis için, tedarikçi yükümlülüklerini tam olarak yerine getirmedi ve 1941'de Krasnoe Sormovo'ya sadece 45 radyo istasyonu gönderdi. Frunze fabrikasında 12-RT radyo istasyonunun geliştirilmesini ve üretimini derhal organize eden tank işletmesinin liderliğine saygı göstermeliyiz. Tanklar, savaşın sonuna kadar radyo istasyonunun bu başarılı modeli ile donatıldı. İlginçtir ki, "Krasny Sormovo" da istasyonlar tanklara monte edilmemişti: bunun için T-34'ler kendi başlarına Lenin fabrikasına gittiler ve orada interkom ve 12-RT ile donatılmışlardı.
Krasnoe Sormovo'ya bileşen tedarikindeki kesintinin ölçeği, 9 Ocak 1942'de Bolşeviklerin Tüm Birlik Komünist Partisi'nin Sormovsky bölge komitesi sekreterine parti bürosu Gusev, Demyanenko ve Kuznetsov üyelerinden yazdığı bir mektupta açıkça görülüyor. Şirket, üç fabrikanın (Verkhne-Isetsky, Tirlansky ve Kuznetsk) ince çelik sac siparişlerini yerine getiremediğini kaydetti. Mektupta ayrıca, tamamen departmana bağlı nedenlerle Krasny Sormov çelik sac kiralamayı reddeden Kaganovich fabrikasının yönetimi aleyhindeki iddialar da yer alıyordu.
Ek zırhlı piyade ve T-34'ler arasındaki etkileşimin testi (112 Krasnoe Sormovo fabrikası tarafından üretilmiştir). Leningrad Cephesi, sonbahar 1942 Kaynak: waralbum.ru
T-34 için kaynak ve bileşen eksikliğine ek olarak, fabrikanın savaş öncesi dönemde ortaya çıkan işgücü kaynakları ile ilgili ciddi sorunları vardı. Krasny Sormov'un metalurjistleri özel kontrol altındaydı. 14 Ocak 1941'de, Bolşevik Tüm Birlik Komünist Partisi'nin Sormovsky bölge komitesi bürosu, 19 numaralı metalurji dükkanını sorumlu olarak tedarik etme konusunu tartıştı. "Tesisin baş metalurjisti, yoldaş Lobashov, metalurji atölyeleri çalışmalarını organize etmede yeterince yer almıyor. "
Bölge komitesi toplantısındaki raporlardan birinin sonunda, 1939'da evlilikten kaynaklanan kaybın 5 - 487 ruble arasında 000 ruble olduğu kaydedildi. Ve sonuç olarak: "Üretim kültürü son derece düşük bir seviyede, teknolojik disiplinde bir gevşeklik var." Büyük Vatanseverlik Savaşı'nın başlamasıyla daha iyi hale gelmemiş olması oldukça anlaşılır bir durumdur. Özellikle ilk yıllarda, "dökümhanelerin Stakhanovitleri aleyhine" şikayetler dile getirildi: "Kuleler için çok düşük kaliteli döküm veriyorsunuz, koruma veriyorsunuz, dolayısıyla işleme atölyelerinde büyük bir kusura neden oluyorsunuz."
112 numaralı tesisteki Stakhanovites bunu genel olarak aldı. Mayıs 1942'de, CPSU (b) Merkez Komitesi parti organizatörü Nesterov Yoldaş, fabrika parti örgütlerini Stakhanovitlere yeterince ilgi göstermemesi ve üretim faaliyetlerinin zayıf kontrolüyle suçladı. Üretilen T-34'lerin düşük kalitesinin nedenlerini bulmaya çalışan çok sayıda komisyon, raporlarında değişmez bir şekilde şunları yazdı: "Çalışma disiplini düşük seviyededir, sorumsuzluk hüküm sürer ki bu, Vatanseverlik Savaşı koşullarında Anavatana ihanet ile sınırlıdır."
Adil olmak gerekirse, Krasnoye Sormovo fabrikasındaki gerçek üretim kahramanlarından ayrı ayrı bahsetmeye değer. Usta Evdokimov - 16 Mayıs 1942'ye kadar aylık kotayı yerine getirdi. Stakhanovites Berezin ve Kalmıykov 38-40 saat dükkandan ayrılmadı. Usta Burmistrenko - bazı günlerde beş normu gerçekleştirdi!
Hata düzeltme
İlk bölümde adı geçen tesisin müdürü Efim Emmanuilovich Rubinchik, Mayıs 1942'de işin en başından itibaren iz eksikliği sorununu çözmeye başladı. Halk Komiseri Malyshev'in desteğini aldı, kamyonların damgalanmasını Stalingrad tariflerine göre yerelleştirdi ve üretim planının uygulanması için çifte ödeme organize etti. Böylece, dükkanın başkanı ikramiye olarak 5000 ruble, yardımcısı - 4000 ruble ve mekanik, ustabaşı, ustabaşı ve ustabaşı - bir veya iki aylık maaş aldı. Planı yerine getirmek için, delme atölyesinin başı 150 çalışanına ikramiye için 150 bin ruble aldı, bunlara ek olarak bir çift ayakkabı ve 3,5 metre ipek veya yün verildi. Temmuz 1942'de, bağımsız bir atölye No.20 ayrıldı ve 7 numaralı atölyeden yeniden inşa edildi ve tüm üretim süreçlerinde maksimum mekanizasyona sahip ekipmanla işlevsel olarak donatıldı. Yeni atölyenin toplam maliyeti 3 milyon rubleydi. Kendi ürettiği yeni pist operasyonda olumlu bir şekilde kendini gösterdi, hurdayı azaltmanın yanı sıra, paletlerin dayanıklılığı ve dayanıklılığı iyileştirildi. Gördüğünüz gibi, 1942'de T-34 için tank paletleri neredeyse stratejik bir kaynak haline geldi.
Ve son olarak, zırhın kötü şöhretli çatlakları, Krasnoye Sormovo'daki tankların üretimindeki en önemli sorundu. Bu, Büyük Vatanseverlik Savaşı sırasında Sovyetler Birliği'nin tüm tank fabrikalarında gözlemlendi, ancak 112 numaralı işletme özellikle bu hikayede kendini gösterdi. Üretimi hızlandırmak için (plan için tankların öne alınması gerekiyordu!), Tank gövdesini işleme teknolojisi büyük ölçüde basitleştirildi. Ayrıca, fabrika işçileri tek kulenin çift sertleşmesini değiştirdiler, 8C zırhının yüksek tavlama süresini kısalttılar ve ayrıca birkaç küçük gövde parçasının tekrarlanan tavlamasını iptal ettiler. Sonuç olarak, T-8'ü monte etmek için 34 saat zaman kazandılar, ancak zırhın çatlama eğilimini önemli ölçüde artırdılar. Aynı zamanda, çatlaklar genellikle askeri kabul aşamasında tespit edilmedi, ancak kendilerini zaten askeri operasyonda ortaya çıkardı. Bir skandal patlak verdi ve 1942 yazında Devlet Savunma Komitesi, Red Sormovo'daki T-34 zırhlı gövdeleriyle ilgili durum hakkında özel bir kararname bile çıkardı. Tarihçiler P.V. Pustyrev ve E.I. Podrepny eserlerinden birinde alınan önlemler hakkında yazıyorlar:
1. Yüksek sertlik için ısıl işlem görmüş parçaların oksijenle kesilmesi yasaktır.
2. 250-330 ° 'lik sabit düşük temperleme sıcaklığı sağlamayan alev fırınlarında yasaklanmış düşük temperleme.
3. Sınırlı kimyasal. ön plaka ve boncuk gibi çatlamaya daha yatkın parçalar için karbon analizi.
4. 34.29.904 numaralı parçalar için "DT" koruma ve delikli indüksiyonlu ısıtma eklendi.
5. Kaynak koruması "DT" nin ve deliklerin akım gücü 250 mm elektrot çapı ile 5 amper ile sınırlıdır.
6. Ön sac kaynağında "MD" dereceli bir elektrotun kullanımı, daha yüksek kaliteli bir ostenit elektrotun değiştirilmesiyle iptal edildi.
7. Koruma "DT" ve delikli 34-29-9O4 parçasının kaynaklı ünitesine düşük temperleme getirildi.
8. Montaj sırasında parçaların kırpılması ihtiyacını ortadan kaldırmak için eklemlerdeki düğüm noktalarında yapısal değişiklikler yapılmıştır.
9. Kaynak sonrası gövdelerde düşük tavlama getirildi.
2. 250-330 ° 'lik sabit düşük temperleme sıcaklığı sağlamayan alev fırınlarında yasaklanmış düşük temperleme.
3. Sınırlı kimyasal. ön plaka ve boncuk gibi çatlamaya daha yatkın parçalar için karbon analizi.
4. 34.29.904 numaralı parçalar için "DT" koruma ve delikli indüksiyonlu ısıtma eklendi.
5. Kaynak koruması "DT" nin ve deliklerin akım gücü 250 mm elektrot çapı ile 5 amper ile sınırlıdır.
6. Ön sac kaynağında "MD" dereceli bir elektrotun kullanımı, daha yüksek kaliteli bir ostenit elektrotun değiştirilmesiyle iptal edildi.
7. Koruma "DT" ve delikli 34-29-9O4 parçasının kaynaklı ünitesine düşük temperleme getirildi.
8. Montaj sırasında parçaların kırpılması ihtiyacını ortadan kaldırmak için eklemlerdeki düğüm noktalarında yapısal değişiklikler yapılmıştır.
9. Kaynak sonrası gövdelerde düşük tavlama getirildi.
Ek olarak, tüm kaynakçılar zırhlı yapıları kaynaklama hakkı için yeniden sertifikalandırıldı ve kaynakçılar, gaz kesiciler, termistler ve montajcılardan oluşan yüksek nitelikli personeli eğitmek için önlemler alındı.
Sonuç olarak, çatlaklı gövdelerin oranı yavaş yavaş ama azalmaya başladı -% 35,2'den (1942'de)% 5,4'e (1945'te). Krasnoye Sormovo fabrikasında 1943'ün ortasına kadar sadece EO Paton'un otomatik kaynak makinelerini hayal edebildiklerini hatırlamakta fayda var. Halk Komiseri Malyshev, ancak yukarıda bahsedilen Stalin'den doğrudan bir ipucu aldıktan sonra, 112 numaralı tesise iki otomatik kaynak makinesi ve birkaç metal işleme makinesi gönderdi. Ağustos 1943'te, büyük çaplı dişli jantların üretimi için bir atlıkarınca makinesi tanıtıldı ve Uralvagonzavod, Uralmash ve SSCB Bilimler Akademisi Elektrik Kaynak Enstitüsü'nden bir grup tasarımcı ve teknoloji uzmanı şeklinde takviyeler geldi. O andan itibaren ordu sonunda "Sormovskiye çirkinliğini" unuttu.