Bu Yazıda:
- genel
- Besin kaynakları ve habitatlar
- Kelebeğin Anatomisi
- Kelebeklerin gelişim evreleri
- Doğal düşmanlar
- kışlama
- Tehlike ve koruma
- kelebek türü
genel
Kelebekler (Lepidoptera), aynı zamandakelebeklerolarak da bilinir, dünyanın hemen her yerinde bulunur. 160.000'den fazla tür ve yaklaşık 100 aile vardır - bu da onları en büyük böceklerden biri yapar. Kelebeklerin çoğu tropiklere ve subtropiklere özgüdür - yalnızca Antarktika gibi dünyanın en soğuk bölgelerinde bulunmazlar. Almanya'da yaklaşık 3.700 tür vardır. Son araştırmalara göre, kelebekler 201 milyon yıldır yeryüzünde yaşıyor. Bu oldukça uzun süre araştırmacılar, uçan böceklerin inanılmaz bir şekilde uyarlanabilirliği konusunda haklı buluyorlar. Kelebekleri bu kadar popüler yapan şey - çeşitli ve renkli görünümleri - aslında mükemmel bir doğal uyum biçimidir. Koyu renkli kelebekler en küçük güneş ışığını bile saklayabilir. Diğerleri, esas olarak doğal ve toprak tonlarında tasarlanan güveler kusursuz bir şekilde kamufle edilir ve böylece avcılardan kaçar. Yine de diğerleri çarpıcı renkler veya desenler ile uyarırlar (diğer hayvanlar için çok göz korkutucu: tavus kuşu gözü gibi yapay gözler) çevreleri ve onlardan uzak dururlar. Kelebeklerin ömrü genellikle birkaç saat (gerçek çuval taşıyıcılar) ile neredeyse bir yıl (örneğin limon kelebekler) arasındadır.
Besin kaynakları ve habitatlar
Kelebeklerin doğal yaşam alanları göreceli olarak el değmemiş çayırlar, nadas tarlaları, aynı zamanda yabani çalılar ve çalılar ve karışık ormanlardır. Güneşli yerleri ve çeşitli bitki örtüsünü tercih ederler. Ana besin nektardır, ancak böcekler ayrıca polen, tatlı öz, ağaç özü veya olgun meyvelerle de beslenir. Bazı türler ayrıca nemli toprak, gübre veya leşleri de yerler.
Kelebeğin Anatomisi
Kelebeklerin dış iskeleti kitinden yapılmıştır. Bireysel kitin plakaları halkalar halinde düzenlenir ve eklem membranları ile bağlanır. Ayrıca halkalardan oluşan ayak ve bacaklara ataşman denir. Böceklerin çoğunda olduğu gibi, vücut üç bölüme ayrılır: kafa (yakalama), göğüs (göğüs) ve karın (karın).
Başında ayrıca antenler ve ağız parçaları da denilen iki duygu vardır. Duygular, aileye bağlı olarak, genellikle cinsiyete göre farklılık gösterir. Onların şekli taraklar, kulüpler veya iplikler gibi görünmesini sağlar. Böceklerin kokuları emebileceği özel saçlarla kaplanmıştır. Ağızlıklar doğada eşsizdir. Kelebeklerin üst çeneleri hemen hemen her zaman tamamen geriler. Bunun yerine, içinde yalnızca sıvı gıdaları emebilecekleri bir emme borusu (gövde) bulunur. Kullanılmadığı zaman, gövde toplanır. Kelebeklerin bileşik gözleri 30.000'e kadar altıgen tek gözden (omatidia) oluşur.
Güvercin kuyruğu, özellikle uzun bir hortuma sahiptir - derin kalikslerden nektara ulaşmak için idealdir.
Hareket organları, yani bacaklar ve kanatlar, üç bölümden oluşan torasik bölümden türetilir. Ayaklar pençeli. Kelebekler, dikkat çekici derecede güzel görünümlerini, gerçekte çok düzleşmiş saçları olan kanatlarındaki pullara borçludur. Onlarda renkli pigmentler var. Bununla birlikte, renkli desenler temel olarak, böceklerin ışık veya yansıma olaylarıyla çok renkli görünmelerini sağlayan hassas, kaburga benzeri düzeneğinden kaynaklanmaktadır. Kelebekler aynı zamanda bilimsel isimlerini bu barakaya borçludurlar: Lepidoptera kanat çırpmak kadar demektir. Birçok kelebek kanatlarında cinsel eşleri çeken koku skalasına da sahiptir. Ayı iplikçiler gibi en gelişmiş kelebek ailelerinde, göğsün arkasında ultrason seslerinde uzmanlaşmış iki ek işitme organı vardır. Çoğunlukla gece böceklerinin yarasaları algılayıp kaçmalarını sağlar.
Karın iç organları, yani kalbi, bağırsak kısımlarını ve sinir sistemini, ayrıca üreme organlarını ve çeşitli bezleri içerir. Potansiyel cinsel partnerleri çeken kokuların da oluştuğu yer burasıdır.
Kelebeklerin gelişim evreleri
Yumurtadan bitmiş güveye kadar, kelebekler sözde tam bir metamorfozdan (metamorfoz için Yunanca) geçer. Şekillerini birkaç kez değiştiriyorlar ve tırtıllar, pupalar ve sonunda kelebekler gibi görünüyorlar. Yetişkin böcek Imago denir.
Dişi kelebekler ortalama 100 ila 300 yumurta arasındadır. Bunların birçok farklı şekli vardır: oval, yuvarlak yarım daire şeklinde olabilir, fakat aynı zamanda iğ şeklinde veya merceksi de olabilir. Çapları yaklaşık 0.5 ila 2 milimetredir. Yumurtaların kabuğu çok serttir ve çoğu zaman düzgün bir yapıya sahiptir. Renk başlangıçta beyazdır, ancak koyu siyah veya mavi renkte çıkmadan kısa bir süre önce değişir. Yumurtalar tek tek veya çoğunlukla bitki yapraklarının alt tarafındaki yığın benzeri gruplarda biriktirilir.
Tırtıl aşamasında bile kırlangıç bahçede mutlak bir göz alıcıdır
Kelebek tırtıllar, kafa ve 14 sözde bölümden oluşan eşit derecede eklemli bir gövdeye sahiptir. Son üç bölüm genellikle tek bir anal bölüm oluşturur. Kafanın Chitinpanzer'ı diğerlerinden daha kararlıdır, alt tarafında sağda ve altı nokta gözün (stemmata) solda durur. Üstte bir çift duygu var, ağzın önünde. İlk üç segment, her bir çift bacağın ayrıldığı gövdeyi temsil eder. Arkasında sağlam bir boyun kalkanı var. Yanlarda stigmalar, yani kelebeklerin trakeal sistemine açılan ve bireysel organlara oksijen sağlayan gözenek benzeri açıklıklar vardır. Konuşmak için uçan böceklerin ciğerlerini oluştururlar.
Bir kelebeğin bebeği neredeyse taşınmaz bir mumyaya benziyor. Bu dinlenme evresinde, tırtıldan bitmiş kelebeğe dönüşüm işlemi gerçekleşir (kelebeğin anatomisi yukarıda bulunabilir).
Doğal düşmanlar
Gelişme aşamasına bağlı olarak, kelebekler birçok farklı düşmana maruz kalır. Sıklıkla kömür ve mavi memeler gibi böcek yiyen ötücü kuşlar tarafından saldırıya uğrarlar - ya da örümcekleri ağa sokarlar. Bununla birlikte, ağ örümceklerine ek olarak, yengeç örümcekleri de kelebekler için büyük tehlike arz ederler, renklerini en sevdikleri çiçeklere adapte edebilirler ve böylece - çok kamufle edilmiş - böcekleri tuzağa düşürmek için kabiliyettedirler. Eşekarısı ve hornets de doğal düşman olarak kabul edilir. Gümüş ağız eşek arısı (Lestica subterranea) çoğunlukla küçük kelebekleri avlar ve onları bir ısırıkla sinir sistemine felç eder. Ondan sonra, avlarını yuvalarına taşımaları bir esinti. Ammophila cinsinin kum eşekarısı, tırtıl aşamasında sadece kelebekleri yerler. Ancak, parazitler kelebek nüfusu üzerinde en büyük etkiye sahiptir. Örneğin, baltalar veya eğrelti arıları, hem yumurtalarda hem de tırtıllarda ve kelebeklerin pupasında gelişir. Her zaman ev sahiplerini öldürürler. Ek olarak, kelebekler konusunda uzmanlaşmış bazı parazit sineği türleri vardır. Parazitler kelebek sayısını önemli ölçüde azaltabilse de, popülasyonu doğal dengelerinde tutarlar, bu yüzden tüm ekosistem için önemlidir.
kışlama
Kırlangıç kuyruğu, sık sık bir bitkiye bükülmüş, sözde kemer bebek olarak kış uykusuna yatar.
Kelebeklersıcak kanlı canlılar arasındadır, yani: vücut sıcaklıkları ilgili dış sıcaklığa uyarlanır. Kışın soğuğa ve dona karşı korunmak için gizli saklanma yerleri ararlar. Bahçede, sonbaharda tamamen temizlenmemiş olan yaprak yığınları değil, aynı zamanda barakalar veya ısıtılmamış bahçe barakaları da vardır. Tavus kuşu kelebeği, amiral ya da küçük ve büyük tilki ağaç mağaralarında ya da soğuk çardaklarda ya da sundurmalarda kışın. C-kelebek, kışın yanı sıra tamamen açık havada olan Lemon Butterfly'da hayatta kalır, ancak bazen ağaç mağaralarına da sığınır. Brimstone Butterfly, kışın kanatlarını yukarı doğru katladığı, kendine özgü bir dinlenme pozisyonu alır. Dahili olarak vücut sıvılarını yoğunlaştırır ve donma noktasını azaltır. Düşük vücut sıcaklığı sayesinde tüm vücut fonksiyonları minimuma indirilmiştir. Bu kış mevsiminde titizlikle birçok kelebek soğuk mevsimde hayatta kalır. Bununla birlikte, çoğu, soğuk bir böbrek yaması olarak bir yumurta ya da bir tırtıl ya da pupa evresi olarak hayatta kalır. Böylece daha iyi korunurlar.
Tehlike ve koruma
Birçok kelebek bugün tehlike altındadır ve türlerin koruması altındadır. Bu, çevredeki değişimlerden ve doğal yaşam alanlarının kaybolmasından kaynaklanmaktadır. Bunun nedeni, sulak alanların sayısız drenajı, beraberinde pestisit ve ormancılık kullanımı ile birlikte tarımın yoğunlaştırılması ve fakir çayırların ağaçlandırılmasıdır. Ayrıca, insanların yerleşim ve yol alanları düzenli olarak genişletilmektedir. Örneğin, sokak aydınlatması nedeniyle ışık kirliliği, kayıp gıda kaynakları gibi.
Çiçek çayırları, kır çiçeği sınırları ve bahçedeki bir veya diğer yaprak yığınları ile hobi bahçıvanları bu gelişmeyi kişisel olarak engelleyebilir. Aşağıda, yararlı böcekleri bahçelerine çekmeye yardımcı olacak yerli kelebekleri ve en sevdikleri bitkileri bulacaksınız.
kelebek türü
benekli kırmızı kelebek
Painted Lady'nin tırtılları kıllı sivri uçlarla çivili
Göçmen kelebekler, nisan ayından eylül ayına kadar bahçede. İlkbaharda, bazen bize Kuzey Afrika'dan daha büyük gruplar halinde gelirler - rüzgârla Akdeniz ve Alplerin üzerinden taşınabilirler. Varışta, boyalı bayanlar bazen 4.000 kilometreye kadar çıkabiliyordu. Bu kelebek türleri telaşlı değildir ve lavanta, floksa ve tabii ki dikenler gibi yaz çiçeklerinde "uçar". Boyalı bayan, yumurtalarını, tırtıllar için tırtıl görevi gören ısırgan otlarına veya ısırgan ısırganların üzerine de koyar. Beş ila altı santimetre büyüklüğünde, bizimle gözlemleyebileceğimiz en büyük kelebeklerden biri.
tavuskuşu
Tavus kuşunun gözünün göz şekli avcıları tahriş eder ve kelebeği saldırılara karşı korur
Kanatlardaki göz benzeri deseni ile, tavus kuşu kelebek, kuş gibi avcılar için gerçek bir korkuluktur. Kelebek burada oldukça yaygındır. Yetişkin güve olarak kızardığından, yılın başlarında onu görüyorsunuz. İlkbaharda, tavus kuşu kelebek, meraları, öksürük otu ve karahindiba, daha sonra, diğer şeylerin yanı sıra, yaz leylakları, yonca, devedikeni ve bluebells'i şımartır. Yılda üç kuşak vardır. Siyah-beyaz noktalı tırtıllar, ısırgan otunun yapraklarında yemek yemeyi sever.
kükürt
Limon güvesi, bu ülkede yaşayan en uzun kelebeklerden biridir.
Kelebekler genellikle birkaç haftalık kısa ömürlüdür - limonlu kelebekler ise neredeyse bir yaşındadır. Onunla şubatta bahçede sık karşılaşırsınız. Sadece erkekler sarı renkte parlar, dişiler yeşilimsi beyazdır. Nektar bağışçıları arasında Kratzthistel, Prachtscharte, loosestrife ve yaz leylakı bulunmaktadır. Mükemmel kamufle edilmiş yeşil tırtıllar, sadece yavru oldukları çürüme ağacında yer.
Taubenschwänzchen
Bu büyüleyici güve kelebekler arasında "sinek kuşu" dir. Uzun gövdesiyle (yukarıdaki resme bakın), sabah ve akşam saatlerinde koyu kadehlerle çiçek emmeyi tercih ediyor. Uçuşta sardunya veya floksadan uçar - beş dakikada 100'den fazla çiçek oluşturur. Taubenschwänzchen, Akdeniz'den gelmektedir, ancak güney Almanya'da giderek daha fazla kışlamaktadır. Tırtıllar woodruff gibi laboratuar bitkilerini sever.
Turuncu İpucu
Aurora ayısının erkeklerin kanatları parlak turuncu renktedir.
Çayır otu çiçekleri ilkbaharda açtıklarında, küçük Aurora bile uzak değildir. Yabani sarımsak gibi, kır çiçeği sadece bir nektar donörü değil, aynı zamanda tırtılların bir tırtıl bitkisidir. Bunlar, dik, sözde kemer bebekler ve aynı zamanda bu aşamada kışlatırlar. Gıda bitkileri sadece ilkbaharda bulunduğundan, güve sadece nisan-haziran arasında görülür.
Abraxas Grossulariata
Bektaşi üzümü (Abraxas grossulariata), göz alıcı modelinden dolayı "alacalı" olarak da adlandırılır.
Bektaşi üzümü avcısı, Alman Çevre ve Doğa Koruma Federasyonu (BUND) tarafından 2016 yılında Yılın Kelebeği seçildi. Kıyı kıyısındaki ormanların azalması ve ormandaki artan monokültürler, nesli tükenmekte olan kelebeklerin yaşam alanlarını giderek daha fazla soyuyor. Kanatlardaki renkli uyarı levhası, bektaşi üzümü kavanozuna "Harlequin" lakabını borçludur. Yetişkin kelebekler, yaşamlarını yalnızca yeniden üretime ayırır ve yiyecek almaz. Tırtılların yem bitkileri dikenli ve kuş üzümüdür. Türleri korumak için, bahçesindeki pestisitlerden tamamen kaçınılmalıdır.
Orta şarap sevgilisi
Orta şarabın İsviçre'sinin tırtıl, onları düşmanlardan koruyan göz parçaları gösterir.
Fuşya severler kafasında göz alıcı göz deseni olan sekiz santimetreye kadar büyük tırtılları çok iyi tanıyorlar çünkü Mittleren Weinschwärmers'in yavruları saksı bitkilerini yemeyi seviyor. Tırtıllar aynı zamanda fireweed veya balsam gibi. Güveler haziran-ağustos ayları arasında brooklarda ve taşkınlarda, Schonungen'de, aynı zamanda çeşitli çiçek nektarlarını emdikleri bahçelerde tercih edilir.
Küçük tilki
Küçük tilki birçok bahçede bulunur
Çoğunlukla turuncu-kırmızı renkli ve çarpıcı şekilde tasarlanmış bir kelebek, bu ülkedeki en iyi bilinen kelebeklerden biridir. Isırgan otlarının güneşli yerlere yayılmasına izin verilen yerlerde, küçük tilki dişi yumurtalarını yem bitkisinin sürgün uçlarına bırakır. Koyu renkli tırtıllar çift sarı çizgilerle kolayca tanınabilir. Mart ayının başlarında, bahçıvanlar, güneşin ilk ısınma ışınlarında aktif hale gelen yetişkin bir kelebek gibi kış uykusuna yatmakta olduğu için güvenin tadını çıkarabilirler. Bahçe bitkileri arasında özellikle suyu ve şişman tavuğu seviyor.
Kohlweißling
Lahana beyazının tırtılları mutfak bahçelerinde büyük hasara neden olabilir ve tüm kömür mahsulünü tahrip edebilir
Küçük lahana beyazı mutfak bahçelerinde pek popüler değil. Nisan ve Temmuz aylarında yumurtalarını lahanaların üzerine bırakmayı tercih ediyor. Haziran ayında yumurtadan çıktıktan sonra, yaklaşık 2,5 santimetre büyüklüğündeki tırtıllar sebze yamasında büyük hasara neden olabilir. Kelebeğin kendisi yavru olarak kış uykusuna yatar ve lavanta, Dosts ya da kırmızı yonca gibi mor çiçekler üzerinde ziyafet çeker.
Gidon
Kuşkusuz en güzel yerli kelebeklerden biri (kapak resmine bakınız) kırlangıç. Kayma sırasında onu yazın zengin türlerin bulunduğu çayırların üzerinden kaydığını görürsünüz. Bahçede, diğer şeylerin yanı sıra, yaz leylakını uçurmayı sever. Dişiler yumurtalarını ayrı ayrı dereotu, havuç veya rezene gibi tırtıl yem bitkilerine bırakır. Güzel, geliştirmenin son aşamasındaki büyük tırtıllardır. Daha sonra kendilerini taze yeşil ve siyah ve kırmızı çizgileriyle gösterirler.
Bluebird
Farklı Bläuling türleri, mavinin farklı nüanslarını göstermektedir
Özellikle parlak, erkek Hauhechel-Bläulings'in renkleri. Uçuşta, uzaktan görülebilirler. Nektar sıradan korna yoncasını yeşil tırtıllar için gıda tesisi olan kelebeğe bağışlar.