Horton'un baş ağrısı olarak da bilinen Küme baş ağrısı, kişide daha fazla sakatlığa neden olan en yoğun baş ağrısı türlerinden biridir.
Bu hastalıktan muzdarip insanlar, kafadaki, genellikle yörüngesel boşluğun çevresinde (gözlerin bölgesinde) çok fazla acı çekiyorlar. Küme baş ağrısının tipik baş ağrıları, genellikle 15 ila 180 dakika arasında bir ortalama süre sunan, tekrarlayan ataklar yoluyla ortaya çıkar.
Benzer şekilde, patolojinin tipik ağrılarına genellikle bir dizi belirti ve bulgu eşlik eder. Bunlar genellikle lakrimasyon, palpebral ödem veya rinore gibi tezahürler üreten otonomik disfonksiyon ile karakterize edilir.
Bu hastalığın klinik profili günümüzde çok az bilinmekte ve çalışılmaktadır. Aynı şekilde, bu durum için yapılan tedaviler çok spesifik değildir ve ağrılı semptomatolojinin azaltılmasına odaklanma eğilimindedir.
Küme baş ağrısı kötü yaygın bir patolojidir. Yaklaşık olarak, dünya nüfusunun% 0, 1'ini erkekleri kadınlardan daha büyük oranda etkilemektedir.
Bu yazıda bu hastalık hakkında mevcut bilgileri gözden geçirdik. Özellikleri, semptomları ve risk faktörleri tartışılmakta ve Horton'un baş ağrısının bugün sunduğu nedenler ve tedaviler açıklanmaktadır.
Küme başağrısının özellikleri
Küme baş ağrısı (CR), 1671'den bu yana Tulp ve Willis tarafından tarif edilen, esansiyel bir doğaya ve döngüsel seyrin klinik bir varlığıdır.
Bu patoloji temel olarak kesinlikle tek taraflı olan ve çok yoğun olan periküler ağrı ataklarının oluşması ile karakterizedir.
Aynı şekilde, Horton'un baş ağrısı bir dizi lokal otonomik semptom ve bulguyu da içermektedir. En sık görülen yırtılma, burun akıntısı ve palpebral ödemdir.
Şu anda, bu durum Uluslararası Baş Ağrısı Derneği'ne (IHS) göre bir trigeminal-otonom baş ağrısı tipi olarak sınıflandırılmaktadır.
Öte yandan, bu durumun, örneğin; aniparlitik hemikranya, otonomik fasiyofali, hemicephalic sempatik vazodilatasyon, Horton nurglia, histaminik baş ağrısı veya küme başağrısı gibi birçok adlandırma yoluyla bilindiği dikkate alınmalıdır.
Şu anda, küme baş ağrısının iki ana sunum şekli vardır. Epizodik form ve kronik form.
Hastalığın epizodik formunda, ağrı dönemleri aylarca veya yıllarca sürebilen, ağrısız fazlarla değişime uğrar.
Öte yandan, kronik form olguların bir azınlığını (% 10) sunar ve bir yıldan daha uzun süren ve aynı zamanda bir aydan az süren asemptomatik evrelerin ortaya çıkmasıyla karakterize edilen ağrı bölümleri oluşturur.
Yaygınlık ve risk faktörleri
CR, migren veya mevsimsel baş ağrısı gibi diğer primer baş ağrılarına göre daha düşük prevalansa sahip bir tür baş ağrısıdır. Bununla birlikte, bu tür durumlar göze çarpmaktadır, çünkü dünya çapında en sık görülen otonom semptomları olan trigeminal baş ağrısı tipidir.
Prevalansına ilişkin veriler, küme baş ağrısının 100.000 kişi başına 2, 5 ila 9, 8 vaka arasında bir insidans göstereceğini göstermektedir. Diğer bir deyişle, CR toplam nüfus içinde yıllık% 0.1'den az bir sıklık sunmaktadır.
Öte yandan, RC cinsiyetler arasında görülme sıklığı hakkında ilginç veriler sunmaktadır. Bu patoloji, erkeklerde kadınlara göre çok daha sıktır, ancak bu istatistiklerle ilgili bazı tartışmalar vardır.
Bazı çalışmalar kadın-erkek oranının ikincisi lehine 1-5 olarak ayarlandığını gösteriyor. Yani, küme baş ağrısı olan her kadın için, beş erkek bu patolojiden muzdarip olacaktır. Bununla birlikte, diğer araştırmalar cinsiyete oranla 1-2 arasında bir kadın-erkek oranı sunan bir fark olduğunu göstermektedir.
Öte yandan, yaş bu patolojinin bir diğer önemli unsuru gibi görünmektedir. CR her yaşta gelişebilir, ancak 20 ila 50 yaş arası insanlarda çok daha yaygındır.
Çocukların ve yaşlıların bu durumu göstermesi çok nadirdir, aynı şekilde, ergenlerde ve ergenlerde CR prevalansı da çok düşüktür.
Sunumu ile ilgili olarak, CR çoğu durumda sporadiktir, ancak bazı durumlarda ailevi ve kalıtsal olmasına rağmen, çoğu ailede düşük penetrasyonlu dominant otonomik geçiş ile birlikte.
Bu gerçek, küme başağrısında belirli bir genetik korelasyon ortaya koymaktadır. Ailesinde KR öyküsü olan kişilerde patoloji prevalansı% 7 ila 20 arasındadır.
Son olarak, Horton'un baş ağrısı üzerine yapılan araştırmalar, bu hastalığın çoğu durumda genellikle neden olan faktörlere sahip olmadığını göstermektedir. Bununla birlikte, bazı çalışmalar, KRS'li hastaların, patoloji için bir risk faktörü olabileceği gerçeğinden daha fazla kafa travması insidansına sahip olduğunu göstermektedir.
tanı
CR'nin semptomları ve belirtileri yıllar boyunca farklı değişiklikler geçirmiştir. Bu hastalığın kliniğini oluşturmak, araştırmacılar arasında farklı tutarsızlıklara yol açan bir gerçek.
Bu anlamda, 1998'de küme baş ağrısı tanısı semptomatik sürenin (çoğunlukla baş ağrıları) en az bir yıl sürmesini gerektirmiştir. Aynı şekilde, bu durumun tespiti için kişinin sadece iki haftadan daha az bir süre boyunca asemptomatik dönemler gösterebileceği tespit edilmiştir.
Şu anda, iki farklı CR sunum şekli oluşturulmuştur: sporadik ve kronik. Birincisinde, asemptomatik dönemlerin aylarca hatta yıllarca sürdüğü, ikincisinde ise bu sürelerin bir aydan az sürdüğü görülebilir.
Daha spesifik olarak, günümüzde CR, sporadik CR ve kronik CR için belirlenen tanı kriterleri şunlardır:
Küme baş ağrısı
- B, C ve D kriterlerini karşılayan en az beş saldırı gerçekleştirilmelidir.
- Kişi, orbital, supraorbital veya temporal bölgede şiddetli ve tek taraflı ağrıya maruz kalmalı, tedavi süresi 15 ila 180 dakika arasındadır.
- Yörüngesel bölgede şiddetli ve tek taraflı ağrı, aşağıdaki semptomlardan en az biri ile eşlik eder.
- Konjonktival enjeksiyon veya yırtılma.
- Ipsilateral burun tıkanıklığı veya rinore.
- Göz kapağı palpebral ödem.
- Ipsilateral yüz ve alın terlemesi.
- Ipsilateral miosis.
- Huzursuzluk veya ajitasyon hissi.
- Saldırıların sıklığı her kırk sekiz saatten biri ve her gün sekiz arasında değişmektedir.
- Semptomatoloji başka bir hastalığa atfedilemez.
Episodik küme baş ağrısı
Epizodik CR tanısını koymak için kümelenme baş ağrısı ataklarının yedi günden bir yıla kadar ayrı dönemlerde gerçekleşmesi gerekir. Yani, kişi patolojinin yoğun ağrısını yedi günde bir defadan fazla veya her yılda bir defadan az olarak gösteremez.
Bu anlamda, küme baş ağrısının bu şekilde sunulması için tanısal kriterler şunlardır:
- Kişinin A, B, C, D ve E küme baş ağrısı kriterlerini karşılayan atakları vardır.
- Kişi, bir aydan daha fazla remisyonlarla ayrılan yedi gün ile bir yıl arasında en az iki CR dönemi yaşamalıdır.
Kronik küme baş ağrısı
Kronik küme baş ağrısı, remisyon olmadan veya bir aydan az süren remisyonlarla bir yıldan uzun süredir meydana gelen nöbetlere neden olur. Teşhisi için izlenecek kriterler şunlardır:
- Kişi küme baş ağrısının A, B, C, D ve E kriterlerini karşılayan ataklardan muzdariptir.
- Ataklar, remisyon süresi olmadan veya remisyon süreleri bir aydan az olan bir yıldan fazla tekrar eder.
semptomlar
CR, tek taraflı baş ağrısı durumuyla karakterizedir. Bu ağrı çok yoğundur ve 15 ila 180 dakika sürer. Tipik olarak, baş ağrıları belirli dönemlerde genellikle 24 ila 48 saat süren düzenli aralıklarla tekrar ortaya çıkar.
CR atakları genellikle klişeleşmiş bir model sunar. Bunlar uykuda veya sabahları uyanırken sık görülür. Kaynaklanan ağrı duyumları karakter bakımından ciddi, sabit, sıkıcı ve tekdüze olma eğilimindedir.
CR'nin ağrısı periorbital veya temporal bölgede bulunur ve vakaların çoğunda tek taraflıdır. Baş ağrısının tekrar ortaya çıkışı her zaman beynin aynı bölgesinden kaynaklanır.
Baş ağrısının ötesinde, CR genellikle başka tipte semptom ve belirtiler de ortaya çıkarır. En tipik olanlar:
- Kırmızı göz
- Sürekli yırtılma.
- Palpebral ptoz.
- miosis
- Göz kapağı ödemi.
- rinore
- Burun tıkanıklığı
- Yüz tıkanıklığı
- fotofobi
- Bulantı.
- Karıştırma.
Bu durumla ilgili tıbbi literatür, CR'nin neden olduğu ağrıyı, insanın bilincini kaybetmeden dayanabileceği en yoğun olanlardan biri olarak tanımlar.
Bu nedenle, günümüzde mevcut olan en yoğun koşullardan biri olduğu gibi, kişinin saldırı sırasında her türlü faaliyette bulunmasını önleyen oldukça engelleyici bir patoloji olarak kabul edilir.
CR genellikle gençlik döneminde aniden ortaya çıkar ve genellikle birey yaşlılığa ulaştığında (yaklaşık 60-70 yaş arası) kaybolur.
etiyoloji
Günümüzde, CR'nin etiyolojisi henüz anlaşılmamıştır ve hem baş ağrısını hem de eşlik eden patolojinin semptomlarını açıklayan hiçbir biyolojik temel bulunamamıştır.
Bununla birlikte, araştırmaların çoğu, CR'nin trigeminal sistemin bir katılımını içermesi gerektiği varsayımını, özellikle de ağrının yeri nedeniyle varsaymaktadır.
Bazı çalışmalar parasempatik hiper aktivitenin ve sempatik hipoaktivitenin, CR patogenezinin temel unsurları olabileceğini düşündürmektedir.
Hastalığın etiyolojisinde göz önünde bulundurulması gereken bir diğer faktör, küme baş ağrısı atakları ile uyku ve uyanma döngüsü arasındaki ilişkidir. Bu nedenle, saldırıların uykuya dalmadan önce ve uyanırken meydana geldiğini açıklayan bir merkezi düzenleme mekanizmasının var olduğu varsayılmaktadır.
Bu anlamda, farklı hipotezler, hipotalamusun, bu hastalığa yüksek oranda dahil olan beynin bir bölgesi olabileceğini düşündürmektedir. CR'de hipotalamusun rolü ile ilgili en önemli veriler nörogörüntüleme teknikleriyle elde edilmiştir.
PET aracılığıyla, nitrogliserin tarafından başlatılan CR sırasında ve aynı zamanda küme baş ağrısının kendiliğinden salınması sırasında ipsilateral ventrikülün gri maddesinin aktivasyonu gözlemlenebilir.
Benzer şekilde, manyetik rezonans teknolojisi ile yapılan bir morfometrik çalışma, CR'li hastaların, alt hipotalamusa karşılık gelen bir bölge olan ön diensefalon hacminde bir artış olduğunu göstermiştir.
tedavi
CR tedavisi şimdi esas olarak farmakolojiktir. Özellikle, küme baş ağrısının müdahalesinde iki tür tedavi vardır: juguler akut ataklar için tedavi ve önleyici tedavi.
Atakların tedavisi
CR ataklarının tedavisi genellikle hastalığın sporadik ve kronik sunumlarında sık görülür.
Herhangi bir küme tipi baş ağrısında, maksimum ağrı başlangıcından birkaç dakika sonra ortaya çıkar, bu nedenle asıl amaç hızlı ve etkili bir rahatlama sağlamaktır.
Bu anlamda, tercih edilen semptomatik tedavi, SMT olarak bilinen bir ilaçtır. Bu ilaç, PREGC'nin juguler damarındaki konsantrasyonu azaltan sintrakraniyal serotoninerjik reseptörlerin seçici bir agonistidir.
Bu ilaçların uygulanması damarlarda ve dura materde vazodilatasyon ve nörojenik inflamasyonun hızlı bir şekilde remisyonuna izin verir ve trigeminal sistemde nosiseptif nörotransmisyonu bloke eder, bu da ağrı hissini azaltır.
Önleyici tedavi
CR önleyici tedavinin amacı, krizlerin hızlı bir şekilde bastırılması ve daha uzun remisyon dönemleri elde etmektir.
Bu terapi, uzun süreli kullanımını sınırlandıran, olası yan etkileri olan analjezik özelliklere sahip ilaçların paralel uygulanmasına dayanmaktadır. Bu durumlarda kullanılan ana ilaçlar steroiddir.