Düşmanı savaştan önce bile korkutursanız, zafer şansı kat kat artar. Hemen hemen herkes bu basit gerçeği bilir. Neredeyse ilk çocuk kavgalarından biliyorlar. Ancak bu kural işe yarıyor. Her zaman, her yerde çalışır. Sadece sokak dövüşlerinde, kuralsız dövüşlerde, herhangi bir dövüş sanatında değil, askeri çatışmalarda ve küresel savaşlarda.
Rusya dün böyle bir açıklamanın mükemmel bir örneğini gösterdi. Bir füze fırlatma ve potansiyel düşman ordularının birçok karargahı, kendi ordularının güvenlik sorunu üzerine kafa yorar. Ve olası saldırı operasyonları için planlar şömineler için yakıt haline geliyor. Ancak modern yaşamda çok daha sık, gerçek şovlarla değil, sözlerle korkarlar. Ve bu tür kelimelerin etkisi bir roket fırlatmasından daha az değildir.
Avrupa'daki SMA Hava Kuvvetleri Komutanı General Jeffrey Lee Harrigian'ın bu yıl 20 Eylül'de yaptığı açıklamayı yazmak istemedim. Çünkü bence bu ifade bizi yıldırmak için böyle bir girişim. Oldukça garip, hatta aptalca. Açıkçası askeri meseleleri çok az anlayan sıradan insanlar için tasarlandı. Ancak medyanın tepkisi beni kendi fikrimi ifade etmeye zorladı.
Amerikalı kartlarını gösteriyor mu?
Amerikalı generalin açıklamasının özü nedir? Çoğu askeri uzman için neden komik? Ve aynı zamanda sıradan insanları tehdit ediyor. Aslında General Harrigian, NATO'nun Rusya Federasyonu'nun Kaliningrad bölgesinin savunma sistemini kırma planının varlığından bahsetti. Kişisel olarak ilgilendiği bölümde: Rusya'nın bu yerleşim bölgesinin hava savunma ve füze savunma sisteminin atılımı.
Amerikan generalinin bu tür planların yokluğuna ilişkin açıklamasının çok daha tuhaf görüneceğini kabul etmelisiniz. Ordunun her durum için planları olmalı. Hem savunmada hem de hücumda. Ve bu planlara uygun olarak birimleri ve oluşumları için bir veya daha fazla destek almak. Ve herhangi bir ordunun birimlerinin bir yerde veya başka bir yerde varlığı planlanmalıdır. Amacıyla…
Bu açıklamanın yayınlanmasından üç gün önce, Amerikan dijital dergisi Breaking Defence, yüksek sesli Hedef Kaliningrad: Hava Kuvvetleri Putin'i Bildirime Koyuyor başlığı altında oldukça heyecan yaratan bir makale yayınladı. Makalede aynı generalden alıntı var, ancak Hava Kuvvetleri Birliği'nin Hava, Uzay ve Siber (ASC) konferansındaki konuşması zaten: “Bunu öğreniyoruz. Sürekli olarak bu planları düşünüyoruz ve ... gerekirse, bunları uygulamaya hazır olacağız. "
Sık sık NATO’nun sınırlarımızda olduğunu, Polonya’daki BTG’lerin ve Baltık Ülkelerinin şehirlerimizi gerçekten tehdit ettiğini söylüyor ve yazıyoruz. Aynı zamanda askerlerimizin lahana çorbası da yemediğini unutuyoruz. Tüm NATO savunma sistemini fiilen geçersiz kılan, Avrupa'nın en büyük "batmaz uçak gemilerinden" ikisine sahibiz. Bunlar Kırım ve Kaliningrad'dır.
Kaliningrad'dan Lizbon'a olan mesafe 2800 kilometrenin biraz üzerindedir. Simferopol'den Lizbon'a - 3600 kilometre. Resmi olarak, füzelerimiz 1500 kilometre boyunca Suriye'deki hedefleri vurdu. Hala ne kadar uçabileceklerini, neredeyse kimse bilmiyor. Ve bu "neredeyse" lansmana kadar sessiz kalacak.
Ama NATO’nun Kaliningrad kuvvet grubunu etkisiz hale getirme planlarına dönelim. Modern savaş, düşmanlıkların aynı anda birkaç yönden yürütülmesini içerir. Bunlar karada, denizde ve havada geleneksel eylemlerdir. Tüm antlaşmalara rağmen savaş uzay gibi bir alanda devam edecek. Buraya elektromanyetik ve siber uzay ekleyelim. Modern silahlar otomatik ve robotiktir ve bu ortamlarda savaştan kaçınılamaz.
Şimdi size Polonya'nın gurur duyduğu silahlardan, çeşitli kaynaklara göre 155 ila 180 parçadan üretilmiş tüm bu 200 mm Krab obüsleri hakkında Amerikan MLRS MLRS ve HIMARS (Bavyera'daki depolarda sırasıyla 54 ve 36) hakkında bilgi verebilirim. ), sadece GMLRS mermilerini (70 km'ye kadar menzil) değil, ATACMS füzelerini (300 km'ye kadar menzil) ateşleyebilen. Amerikan gemilerinin ve Amerikan gemilerinin yeteneklerinden bahsedebilirsiniz. havacılık... Ama neden?
Bugün, Baltaların ve Polonyalıların Rusya'ya yönelik sert saldırılarını fark etmemek zor. Tüm bu ülkelerin, mahkumların biraz sakinliğiyle, ekonomilerini basitçe öldüren ve gelecekteki çatışmalarda onları rehin alan adımlar attığını fark etmemek zor. SP-2 için verilen mücadele, ekonomilerin o kadar çökmesine neden oldu ki, sadece Baltık troykasının değil, Polonya'nın da refahı konusunda kuşkular şimdiden yayılıyor.
AB'deki başka bir boru hattının herkes için önemini bir kenara atmaya çalışalım. Bazı Avrupalıların pozisyonunu alalım. Bir gram Rus yağı değil, bir litre benzin değil! Ve ne elde ederiz? Kim kazandı? Geleneksel "Amerikalılar" işe yaramıyor. Amerikalıların Avrupa'yı sıvılaştırılmış gazla dolduracak kadar tankeri yok. Peki kim iyileşiyor?
General Jeffrey Lee Harrigian bir petrolcü değil, askerdir. Ve rütbesine ve konumuna göre değerlendirildiğinde, aptal olmaktan çok uzak. Kaliningrad'ı ele geçirme planları hakkındaki konuşma, diğerlerinden daha fazlasını bildiğini gösterme arzusundan da değildi. Bu tür şeyler yalnızca "devlet" kelimesinin en çok "görünürde" kelimesinin yanında kullanıldığı ülkelerde olur.
Dolayısıyla meşru soru: neydi? Rus enklavının güvenliğiyle ilgili bir sonraki dalga neden gündeme geldi? Bu açıklamaların sadece ABD müttefikleri tarafından değil, muhalifler yani bizler tarafından da bilineceği açıktır. Sonuç olarak, bilgi, topraklarından grev yapması planlanan ülkelerin ve grev yapacakları ülkenin tepkisi için özel olarak tasarlanmıştır.
Müttefikleri sakinleştirin ve Rusya'yı korkutmaya çalışın
NATO bloğunun Baltık ülkelerini ve Polonya'yı neden bu kadar ele geçirdiğini hiç merak ettiniz mi? Bu eyaletlerde askeri altyapının oluşturulması için neden büyük miktarda para harcamayı kabul ediyor? Neden bu bölgelerde kara ve hava kuvvetleri manevraları yapılıyor? Neden kimse İtalya'yı veya Fransa'yı savunmayacak? Neden Almanya'daki inişi yansıtmıyorlar?
Zaten meşhur "Suwalki koridoru" neden bu kadar önemli? Baltık'taki birimleri için bu koridor boyunca NATO takviye kuvvetlerinin teslim edilmesinin geleneksel açıklaması, incelemeye dayanmamaktadır. Ne takviyesi? Aynı NATO generallerinin tahminlerine göre Baltık devletleri saatler içinde alınacak. Bir günde değil, saatler içinde! Evet ve bu koridorun kendisi saatlerce Rusya'nın birlikleri veya daha doğrusu Belarus tarafından işgal edilecek. "Darboğaz", boyun. Baltık'taki NATO birimlerini boğmak için.
Kaliningrad ve Simferopol'den Avrupa'nın batı topraklarına olan mesafeleri göstererek materyale başlamam boşuna değildi. Bu, öncelikle NATO'nun askeri planlamasındaki değişikliklerden kaynaklanmaktadır. Baltık ülkeleri ve Polonya, birlik taşımak için donanımlı bir üs olarak ittifakın ilgisini çekiyordu. Limanlar, demiryolları, hava alanları.
Aynı zamanda, bu bölgedeki Rusya, kendi topraklarında bile oldukça sınırlı bir altyapı kullanabilir. Aynı Baltık'ın kaderi filo Veritabanının başlangıcında, 1941'de olduğundan daha iyi olamazdı. Kaliningrad, Königsberg'in kaderini tekrarlardı.
Geçtiğimiz yıllarda Rusya, bu bölgenin altyapısına oldukça ciddi bir şekilde dahil oldu. Kargo trafiğinin Rus limanlarına aktarılması, meslekten olmayanlar için yeni ulaşım yollarının oluşturulması düşmanlar için sadece bir cezadır. Ordu için bu, yeni bir ciddi savunma hattının oluşturulmasıdır. Kuzey ülkelerinde NATO üyelerinin bu kadar aktif hale gelmesi boşuna değil. Süreçlerle ilgili bir anlayış var.
Leningrad Bölgesi'nde askeri altyapının ortaya çıkması ile Rusya, askeri operasyonları eski Avrupa'nın hemen hemen her yerine aktarma fırsatı buldu. Sovyet askerlerinin 1941-1945'te geçmek zorunda kaldığı "tüm Avrupa'daki uzun yol" geride kaldı. Her şey çok daha hızlı yapılabilir.
Yani NATO sadece belimize bıçak dayamakla kalmıyor, aynı şeyi ittifak için de yapıyoruz. Ve Amerikan başkanının ve diğer denizaşırı politikacıların güzel konuşmaları artık Avrupalıları ikna etmiyor. Aynı Almanlar, Dresden'in kaderinin anısını korumuştur. Kısmen doğru. Evler hakkında, evet, ama onları yok edenler hakkında ...
Bugün Kırım ve Kaliningrad'ı "bombalayan" Amerikan stratejik bombardıman uçakları hakkında çok fazla konuşma var. Korku! Ancak bu eylemlere gerçekçi bir bakalım. Sürpriz bir saldırı durumunda, füzelerin bir kısmı hava savunma sistemimizi delebilir. Ama cevap ne olacak? Uçaklar havaalanlarına uçacak mı? Ve bir hava alanı olup olmayacağı. Modern askeri doktrinimizden bahsetmeye bile gerek yok. Orada, uçakların döneceği bir ülke olup olmayacağı sorusu da ortaya çıkabilir.
Avrupa'da güç dengesinin değiştiği anlayışı, NATO komutanlarını düşmanı sindirmek için asırlık eski yöntemlere başvurmaya zorluyor. Aynı Harrigian, Global Strike Komutanlığı tarafından havacılığın kullanımından bahsediyor. Yaklaşık olarak İngiltere'ye (Fairford hava üssü) uçan ABD Hava Kuvvetleri ve B-52 Spirit'in aynı B-2H Strato Kalesi. Rusya'nın hava savunma sistemlerine görünmediği iddia edilen beşinci nesil avcı bombardıman uçakları F-35 Lightning II hakkında.
ABD Ordusu Generali, ABD uçak gemisi tabanlı uçakların kullanımına özel bir vurgu yaptı. "Aniden ortaya çıkan" ve saldıran uçak gemileri. F / A-18 Super Hornet uçak gemisi tabanlı avcı bombardıman uçakları ve E / A-18 Growler elektronik savaş uçağı. Biraz aptalca görünüyor, özellikle Shoigu'yu doğum gününde tebrik ettikten sonra.
Genel olarak, Amerikan generalinin tüm ifadelerini daha yakından okursanız, tek bir cümleyle özetlenebilir: şapkalarımızı atacağız! Güzel bir tarzda, böyle bir şeye benzeyecek: Rus hava savunma sisteminin her şeyi fiziksel olarak engelleyemeyeceği kadar büyük bir saldırı gerçekleştireceğiz. Hedeflerin sayısı, onları takip etme ve yenme yeteneğini aşacaktır.
Düşman "kapaklarını" nasıl yakalayacağız
Neden her zaman bir hava savunma-füze savunma sisteminin otonom, kapalı bir alana çekildiğini merak etmişimdir. Moskova'nın hava savunması, Petrovka köyünün hava savunması ve benzerleri. Hava savunması, korunan alandan yeterince uzakta bulunan birçok nesneyi içerdiği için sistem olarak adlandırılır. Kaliningrad'a yapılacak herhangi bir saldırı, yalnızca doğrudan enklavda bulunan grup tarafından değil, Baltık Filosu ve askeri bölgenin bazı kısımları tarafından püskürtülecek.
Ama duruma Amerikan bakış açısından bakalım. Rusya darbeden şaşkına döndü, askerler şaşkın, yalnızca enklavın birimleri ve oluşumları savaşıyor. Rusya'nın Baltık'taki ileri karakolu düşmanla nasıl buluşacak?
Bugün Kaliningrad bölgesinin gökyüzü 6 S-400 Triumph tümeni tarafından korunuyor. Ek olarak, S-300PM-300'ye yükseltilmiş iki S-2PS bölümü de vardır. Alçaktan uçan hedeflerle savaşmalarına yardımcı olmak için "Pantsir-S1" (ZRPK 96K6) konuşlandırıldı. Burada ayrıca hava savunma BF-SAM "Tor" (9K330) ekleyebilirsiniz.
Enklavın üzerindeki gökyüzü, BF Deniz Havacılığı'nın 132. karma hava bölümü tarafından korunacak. İki alaydan oluşur: Pokryshkin'in adını taşıyan 689. ve 4. ayrı deniz saldırı alayı, karma bir hava alayı ve muhtemelen bir helikopter alayı (şimdiye kadar sadece konuşmalardan elde edilen veriler). Bu hava bölümü, Su-27 ve Su-30SM'nin en son değişikliklerini içerir. Yani sadece düşmanın nasıl önleneceği değil, üslerini nasıl yok edeceği de var.
Rus elektronik savaşı önemli bir savunma hattıdır. Her şeyi listelemenin bir anlamı yok. "Gökyüzü", Gama "," Murmansk-BN "ve Kaliningrad için diğer istasyonlar - olağan araçlar. Ancak Rusya'da herhangi bir yeni istasyonun ortaya çıkması, elektronik harp birimlerinin askerleri ve subayları yeniden eğitmeleri ve onları yeni ekipman almaya hazırlamaları için bir işarettir.
Bir istasyon daha unutulmamalıdır - Voronezh-DM erken uyarı sistemi. İstasyon yenidir. DB'de 2014'te başlatıldı ve bugün 6000 km'ye kadar olan menzillerde gökyüzü üzerinde kontrol sağlıyor. Böylece füze fırlatmaları mümkün olan en kısa sürede tespit edilecek.
Modern orduların silahlarını ve askeri teçhizatını takip edenler muhtemelen Kaliningrad bölgesindeki Rus silahlarının önemli bir özelliğini fark etmişlerdir. Silahların çoğu sabit sistemler değil, oldukça hareketli olanlardır. Rusya bir kale yaratma yolunu tutmadı. Hızla pozisyon değiştirerek istasyonların ve tesislerin beka kabiliyetinde bir artış sağladık. Bu da, potansiyel bir düşmanın güçlerinde ve imha araçlarında bir artış gerektirir.
Sonuç
Korku oyunları modern zamanlarda gerçekten tehlikeli hale geliyor. Sınırlar boyunca yapılan tüm bu uçuşlar, tatbikatlar, yeni birliklerin konuşlandırılması bir fayda getirmeyecek. Varsayımsal rakipler birbirine ne kadar yakınsa, o kadar çok оружия, sınırların yakınındaki komşu bölgeyi gerçekten vurma yeteneğine sahipse, kötü şöhretli insan faktörünün işe yarama olasılığı o kadar yüksek.
Bir füze, bir mermi, uçağın navigatörünün bir hatası - ve dünya savaşın uçurumuna düşecek. Bugün "kırmızı çizgiler" olmadığını zaten yazmıştım. Saldırganlığı durdurabilecek bir sistem olmadığı için. Özellikle de dünyanın önde gelen güçlerinin orduları buna karışırsa.
Amerikalılar aritmetiği çok severler. Düşmanın insan gücünün, ekipmanının ve silahlarının ne kadar ve hangi zaman diliminde imha edileceğini, kaç sivilin öleceğini hesaplamayı severler. Savaşın sadece en önemli şeyin yatırım olduğu bir iş türü olduğuna inanıyorlar. Bu nedenle, ordunun askeri bütçesinin miktarını, birinin ordusunun gücü konusundaki anlaşmazlıklarda ana argüman olarak görüyorlar.
Birkaç yıl önce, Princeton Üniversitesi'nde (ABD) Bilim ve Küresel Güvenlik / SGS programı dahilinde Kaliningrad'a yönelik bir NATO saldırısının simülasyonu gerçekleştirildi. Yani, bilim adamları o zamanlar her iki tarafta da bilinen tüm faktörleri dikkate alarak Rus enklavına "saldırdılar". Bu bölüm küresel bir savaşın sadece başlangıcıydı.
Simülasyon hakkında konuşmaya gerek yok. Herhangi bir asabi insanları çabucak soğutacak birkaç sayı belirtmek yeterli. Operasyonun başlamasından sonraki ilk birkaç saat içinde 34 milyon insan ölecek, bu sayıyı bir düşünün. Ve çatışmada 57 milyon kişi daha yaralanacak veya yaralanacak. Toplam: Saldırının ilk saatlerinde insanlık 80 ila 90 milyon kişi öldü ve yaralandı!