Blog
Moğolların Macaristandan Çekilmesinin Gizemi Çözüldü| Kategori: Arkeoloji ve Sanat Haberleri | Yorum: 0 yorum
Moğolların Macaristandan Çekilmesinin Gizemi Çözüldü
O yıllardaki Doğu Avrupanın iklimi üzerine yapılan yeni bir araştırma, bu gizemli geri çekilme hakkında yeni bir fikir ortaya koydu: Moğollar, kelimenin tam anlamıyla batağa saplanmıştı.
Ağaç halkalarından elde edilen yeni verilere göre, 1242 yılında Macaristanda soğuk ve karlı geçen bir kış, kendini yağışlı bir bahara bırakmıştı. Sonuç itibariyle, Macaristanın çayır alanları bataklığa dönüştü, diyor çalışmanın araştırmacılarından Nicola Di Cosmo.
Atlarına bel bağlamış olan Moğollar, yumuşak arazilerde etkili bir şekilde hareket edemeyeceklerdi ve atlarının otlayabileceği çok az alan kalacaktı. Di Cosmo, Bu, yalnızca bir kış dönemi içinde, küçük bir iklim değişikliğini tespit ettiğimiz ve oldukça önemli bir tarihi olaya bağlayabildiğimiz çok az durumdan biri. diyor.
Macaristanın işgali
Macaristanın işgali, meşhur Moğol hükümdarı Cengiz Hanın 1227deki ölümünden sonra gerçekleşti. Varisi olan oğlu Ögeday Han, Moğolları 1235te Rusyaya, ardından da 1240da Doğu Avrupaya götürdü.
Di Cosmonun Scientific Reports dergisinde yazdığına göre, Birden fazla Moğol komutanı, 1241 baharında Macaristana en az 130.000 asker ve neredeyse yarım milyon at getirdi. O yılın Nisan ayında Moğollar, hem Polonya hem de Macar ordusuyla savaştı ve Doğu Macaristanda bir idari sistem kurarak çok önemli savaşlar kazandı.
Araştırmaya göre, 1242 yılının başlarında bölgedeki Tuna nehri ve diğer nehirler dondu. Bu da, Moğolların ani geri çekilmelerine kadar, birkaç ay boyunca savaşarak geçirdikleri Batı Macaristana geçmelerini sağladı.
İklim araştırmacısı ve araştırmanın yardımcı yazarı Ulf Büntgen, Kuzey İskandinavyadan, Ural dağlarından, Romanyadaki Karpat dağlarından, Avusturyadaki Alp ve Rusyadaki Altay dağlarından alınan ağaç halkaları verilerini, Moğol ordusunu harekete geçirmiş olabilecek iklim faktörlerini çözebilmek için inceledi.
Di Cosmo, Daha önce ortaya atılan teoriler, Ögedayın Aralık 1241deki ölümünün, Moğolların başkomutanının yurtlarına geri dönmeye ittiğini öne sürüyordu fakat bu pek de tatmin edici bir bilgi değil. diyor. Çünkü başkomutanları, Moğolistandaki siyasete dahil olmak için oraya hiç geri dönmedi, aksine tekrardan Rusyaya gitti.
Bataklığa karşı askeriye
Ağaç halkaları, yazları büyüyen ve kışları sessizliğe gömülen ağaçların, araştırmacıların havanın belirli bir yılda nasıl olabileceğini tahmin edebilmesi için kullanabilecekleri özellikleri barındırır.
Büntgenin incelediği bu kalıntılar, Macaristanda 1238 ile 1241 yıllarında, ortalamanın üstündeki bir sıcaklığı ve ardından 1242 ile 1244 yılları arasında serin bir yaz mevsimine dayanıyor. Araştırmacıların bildirdiğine göre, 1242 yılında Güney Polonya, Çek Cumhuriyeti, Batı Slovakya, Macaristanın kuzeybatısı ve Doğu Avusturyayı kapsayan bölge son derece yağışlıydı.
Di Cosmo, Baharla gelen bu su baskınlarının, Moğolları engellemiş olabileceği mantıklı geliyor. Macaristanın çayır alanları, 1700-1800lerde büyük çaplı bir drenaj projesi yürütülene kadar bir bataklıktı. diyor.
Di Cosmoa göre, Moğollar, Karpat dağları eteklerinden ve diğer yüksek yerlerden geçip, başlangıçta geldikleri rotadan farklı bir yol izleyerek geri çekildi. Bütün bunlar bence çalıştıkları araziden memnun olmadıklarının kanıtı. dedi.
Di Cosmo ve meslektaşları, 1211 ve 1225 yıllarında ılık ve yağışlı bir havanın olmasının, atları için bol yem sağladığından, Moğolların başlangıçtaki genişlemesini tetikleyerek onlara yardımcı olduğunu daha önce keşfetmişti.
Diğer iklim araştırmacıları da Moğolların iklimi etkilediğini ortaya koymuşlardı: 2011 yılında araştırmacılar, 1200lerdeki Moğol istilasının küresel karbondioksit seviyelerinde küçük ama fark edilebilir bir etki yarattığını çünkü genişleme politikalarının ölümlere ve yıkımlara neden olarak, tarımda ormanların tahribine neden olduğunu belirtti.
Makale: Büntgen, U., & Di Cosmo, N. (2016). Climatic and environmental aspects of the Mongol withdrawal from Hungary in 1242 CE. Scientific reports, 6, 25606.