Remake'ler şu anda süper sıcak. Final Fantasy VII Remake'in büyük başarısından Bioshock üçlemesinin Switch yeniden sürümlerine kadar, oyun yayıncıları eski oyunları hem yeni hem de uzun süredir hayranlara satmak için nostaljiden yararlanıyor. En şaşırtıcı olanlardan biri, Square Enix'in Switch, Xbox One, PlayStation 4 ve PC için Mana Denemeleri . Aynı adlı 1995 oyununa dayanan Trials of Mana , Super Nintendo'nun en etkileyici - ve zor - oyunlarından birinin büyüsünü yakalamaya çalışan sıfırdan yeniden yapılan bir oyundur .
Square'in Chrono Trigger, Final Fantasy VI ve daha aksiyon odaklı Secret of Mana gibi Super Nintendo oyunlarını oynayarak ve severek büyüdüm . Super Nintendo'nun ömrü sona erdiğinde ve Japon RPG'lerine olan sevgim Sony'nin PlayStation'ının piyasaya sürülmesiyle gerçekten patladı - ama kaçan bir beyaz balina vardı: Seiken Densetsu 3 . 23 yıl sonra, nihayet 2018'de Neill Corlett'in efsanevi hayran çevirisi (ilk olarak 2000'de piyasaya sürüldü) sayesinde Seiken Densetsu 3'ü oynadım ve oyunun grafikleri ve film müziğinden etkilenen deneyimden uzaklaştım, ancak yapısı, savaş sistemi ve opak karakter ilerleme sistemi.
In “?, Yukarı artan Mana Worth Denemeler oldu” Ben sadece üzüntü ve hayal kırıklığı bulmak için, yirmi yıldır beyaz kovalayan deneyimi hakkında yazdı:
Trials of Mana, piyasaya sürüldüğü sırada, öncüllerinin attığı temeller üzerine etkileyici bir şekilde inşa edildi - üçlü sistemi rafine ederek, daha güzel ve çeşitli bir dünyayı hayata geçirerek, her zamankinden daha fazla kişiselleştirmeye, doğrusal olmayan anlatılara olanak tanıdı. ve görev tasarımı - ancak 25 yıllık geçmişe bakma, bu ilerlemenin maliyetini açıkça ortaya koyuyor. Kusurlarında, Mana serisinin çözüldüğünü görmeye başlayabilirsiniz (hantal dövüş, kötü tasarlanmış sistemlere aşırı güven, oyun yerine grafiklere vurgu). Mükemmel bir Mana oyunu yok ve buna, varlığını bir tür oyun kutsal kasesi olarak gören batılı oyuncular tarafından bir kaide üzerine yerleştirilen, eski kıtlığıyla ünlenen Trials of Mana'yı da içeriyor.
2019'da Square Enix , Kuzey Amerika sürümü için Seiken Densetsu 3'ün iki versiyonunu ( şimdiki adı Trials of Mana) duyurarak herkesi şaşırttı : Nintendo Switch için Mana Koleksiyonu'nun bir parçası olarak orijinalin yeni bir resmi komut dosyası içeren bir limanı ve tam bir 3B çoklu platform yeniden yapımı.
Trials of Mana , Super Nintendo'nun ayırt edici başlıklarından biri olarak kabul edilirken , modern bir yeniden yapımda iyileştirme için hala çok yer vardı ve bu yeniden yapılanma, Trials of Mana'nın son zamanlarda hayalini kurduğum oyun haline gelmesi için bir şanstı. 90'lar.
Nihayetinde, ilham aldığı gibi, Trials of Mana remake, en yüksek yükseklerinin eşit derecede düşük düşüklerle eşleştiği bir roller coaster deneyimidir.
Orijinal Trials of Mana , Super Nintendo'daki en güzel oyunlardan biriydi. Renklerle dolup taşan geniş bir dünyaya sahipti ve karakter sprite'ları düşük animasyon kareleri sayesinde sarsıntılı bir şekilde hareket etse bile, muhteşem bir şekilde detaylandırılmışlardı ve patron canavarlar hala herhangi bir platformda mevcut olan en etkileyici sprite çalışmalarından bazıları.
İlk bakışta, Trials of Mana remake orijinalinin güzelliğini etkileyici çevre tasarımı, düşünceli renk kullanımı ve güzel animasyonlu karakter modelleri ile koruyor, ancak daha yakından incelendiğinde, teknik olarak kusurlu ve düşük bir bütçeyle açıkça geliştirilmiş bir deneyim ortaya çıkıyor. Belki de en korkunç örnek, oyunun kıyı bölgelerinin çoğunda bulunan gökyüzü kutularıdır. Çoğunlukla işlenen ortamın ufkunun ötesine gönderilen, sadece zekice resmedilmiş düz görüntüler olan şaşırtıcı gökyüzü kutuları çağında yaşıyoruz, ancak Mana Denemeleri bu rotadan kaçınıyor ve bunun yerine oyununkine karşı yerinde olmayan düşük poligon alternatifleri sunuyor . aksi takdirde çekici ortamlar.
Bu teknik sınırlamalara rağmen, karakterlerin, düşmanların (özellikle patronların) ve ortamların görsel tasarımı orijinali kadar etkileyicidir ve sürekli olarak güçlü bir sanat tarzı sayesinde oyun genellikle oynarken harika görünür ve hissedilir. Orijinal sızan cazibe ve bu yeniden yapılanma farklı değil. Unreal Engine üzerine inşa edilmiş başka bir Square Enix oyunu olan Dragon Quest XI oynamaya çok benziyor , ancak Mana serisinin hikayeli tasarım geçmişi sayesinde, keşfedilmesi zevkli bir çizgi film dünyasıyla kendini ayırmayı başarıyor. Sadece pürüzlü kenarları aradığınızda veya daha yakından baktığınızda (gerçek) dikişleri görmeye başlarsınız.
Nintendo Switch'te oynuyordum ve bu incelemede bulunanlar da dahil olmak üzere diğer platformların ekran görüntülerine baktığımda, grafik deneyimi daha güçlü konsollarda ve özellikle PC'de iyileştirilmiş gibi görünüyor.
Yeniden yapılanmanın en dramatik tek gelişmesi, yeni tasarlanmış dövüş ve karakter ilerleme sistemidir. Orijinalin ana çekilişlerinden biri, yeni karakterler seçerek ve bu karakterler için yeni sınıflar takip ederek her oyun için benzersiz bir parti oluşturma yeteneğiydi. Oyunun sonunda, taktikleriniz ve teknikleriniz, üç kişilik partiniz için seçtiğiniz altı oynanabilir karakterden hangisine bağlı olarak büyük ölçüde değişecekti. Yeniden yapılanma bu konsepti koruyor, ancak hem savaş içinde hem de savaş dışında uygulama neredeyse her anlamda geliştirildi.
Benim durumumda, oyunu Reisz, Hawkeye ve Kevin'den oluşan bir grupla tamamladım ve ana taktiğim Reisz'in Starlancer yeteneklerini kullanarak ekibimin istatistiklerini güçlendirmek, Hawkeye'ın Ninja Ustası büyüsüyle düşmanları zayıflatmak ve Kevin the Warrior Monk'un dönmesine izin vermekti. savaşın nasıl gittiğine bağlı olarak şifacı ve pummeler arasında flop. Duran, Angela ve Charlotte'tan oluşan bir parti tamamen farklı bir yol izleyecek ve Duran'ın tankına, Angela'nın büyük hasar büyülerine ve Charlotte'un iyileştirmesine odaklanacaktı.
Orijinaldeki dövüş hantal ve yavaştı, oyun boyunca birçok kez eski alanlardan geri gitmenizi gerektiren, aşağıya sürükleniyor ve zaten dolgulu bir deneyim. Yeniden yapılanma hala aynı miktarda geri dönüş gerektiriyor, ancak savaş sistemi ipeksi pürüzsüz, savaşlar hızla sonuçlanıyor ve oyunda ilerledikçe kendinizi daha güçlü hissetmeye başlıyorsunuz. Bu geliştirilmiş dövüş, tek başına orijinaline kıyasla çok daha eğlenceli ve zahmetsiz bir deneyim sağlar ve eski oyunun etkileyici piksel sanat grafiklerine göre belirleyici avantajıdır.
Parti karakterlerinden her biri, çatallı bir sınıf ağacı boyunca farklı sınıfları takip edebilir. Deney yapma özgürlüğü var - karakterinizi yeniden sınıflandırmak oyunun ilerleyen safhalarında isteğe bağlı hale geldiğinden - ve daha önce de belirtildiği gibi, yeniden sınıflandırma, ekibinizin yapısını ve anlık stratejinizi önemli ölçüde değiştirebilir. Oyun aynı zamanda orijinalin istatistik tabanlı seviyelendirme sistemini de koruyor, ancak şimdi çok daha şeffaf ve oyuncuların takımlarını oyun tarzlarına uyacak şekilde daha uygun bir şekilde oluşturmalarına izin veriyor. Karakterler, seviye atladıklarında ödüllendirilen eğitim puanlarıdır ve bu puanlar Güç, Dayanıklılık, Ruh, Zeka ve Şans için harcanabilir - belirli eşiklerde stat artışları ve yeni yetenekler sağlar. Bu sistem, sınıf sistemi içinde daha fazla esneklik sağlar ve tüm karakterlerin tüm istatistikleri kullanmasını sağlar.
Rol yapma oyunları oynamamızın nedenlerinden biri, bize sağladıkları ifade özgürlüğüdür ve Trials of Mana , oyuncuya daha fazla seçenek sunmak için birçok yönden orijinalin ötesine geçer - sistemin karmaşıklığı, birçok modern RPG'nin yükseklikleri.
Buna karşılık, oyunun anlatımı Super Nintendo sürümünden neredeyse hiç değişmedi. Hikayeden orijinal halinden çok hoşlandım ve üç ayrı hikâye yayının benzersiz olması için - Final Fantasy VI ya da Chrono Trigger gibi bir şey kadar çekici olmasa da - anlatımının açılma şeklini buldum . Yeniden yapımdaki hikaye için endişelenmedim. Dikkat çekici olmasa da sağlam olacağını biliyordum. Ama en komik şey oldu: Super Nintendo'da sevdiğim hikaye, modern bir konsolda düz ve aşırı basit geliyordu - altın çağ JRPG'sinin bir karikatürü gibi.
Bunların çoğu, genellikle ayakta duran ve cansız bir şekilde aynı jestleri taklit eden karakterleri ve PlayStation 2'den beri duyduğum en kötü ses oyunculuğunu içeren kötü kesim sahne yönünden kaynaklanıyor. bunu ciddiye almak imkansız.
Bunun iki yönlü olduğuna inanıyorum: 1) Senaryo Collection of Mana'daki Super Nintendo sürümünün resmi sürümüyle neredeyse aynı , yani yazarların 16 bit oyunların sınırları ve stili içinde çalışıyor ve bunu konuşuyorlardı. yüksek sesle, özellikle modern bir oyun için yazılmış bir senaryo kadar doğal değildir ve 2) daha basit Super Nintendo sürümünde iyi çalışan orijinal senaryo ve anlatı yapısı, oyuncudan yaratıcı bir ortak olmasını istediği için bunu yapar. karakter sesleri, anlatı eylemi, sahne engelleme vb. dahil olmak üzere hikaye parçaları - hayal güçlerini kullanarak. Super Nintendo sürümünün kitap okumak gibi olduğu, oyuncunun kendi deneyimlerini sahne sahne hikayenin nasıl oynandığının ayrıntılarına getirdiği yerlerde, yeni yeniden yapılanma daha gerçek bir anlatım yaklaşımı kullanıyor ve bütçe endişeleri nedeniyle bir bir oyuncunun hayal gücüyle eşleşen deneyim.
Sesli oyunculuk ve ara sahnelerin dışında, çeviri ve yazmanın kendisi iyi * ve Corlett'in 2000'den kalma etkileyici ama cilalanmamış çalışmasında bir gelişme, ancak aynı zamanda son yirmi yılda video oyunu anlatılarının ne kadar geliştiğini de vurguluyor. Bir yandan oynadığım oyunların sayısına ve sonunda hikayeye olan ilgimi tamamen yitirdiğime güvenebilirim, ancak Trials of Mana yeniden yapımının son sahneleri geldikçe, telefonum elimde ve sosyal medyanın cehennemini akılsızca kaydırmak.
Yüce Tanrım, Chawlotte. Ne düşünüyorlardı?
Yeni ve eski Mana Denemeleri arasında paylaşılan dikkate değer bir güç varsa , bu Hiroki Kikuta'nın müziğinin mutlak parlaklığıdır. Trials of Mana , çağdaşlarının daha orkestra ve gösterişli müzikleri üzerinde topraksı ahşap enstrümanları, yaylı melodileri ve piyanoları vurgulayan yüksek kaliteli müzikleriyle Super Nintendo'da bir göze çarpıyordu. Kikuta, bu sistemi sınırlarına kadar zorladı ve Super Nintendo'da gelecek yıllarda Japon RPG juggernaut PlayStation'da pek çok kişiyi geride bırakan bir film müziği üretti.
Kikuta, Trials of Mana'nın yeniden yapımı için geri döndü ve dokunuşunu kaybetmediğini kanıtladı. Orijinal film müziği, onu isteyen oyuncular için mevcut olsa da, düzenlenmiş orkestra versiyonu, oyunun en iyi müziklerinden birinin güzel bir modernizasyonudur. Mana serisinin her zaman kendine özgü bir sesi olmuştur - çoğu zaman Kikuta ile ilişkilendirilmiştir, ancak aynı zamanda Legend of Mana'daki çalışması için mükemmel Yoko Shimomura ile ilişkilendirilmiştir - ancak son on yılda yeni oyunların azlığı göz önüne alındığında bu ilk oyuncular, 2006 yapımı Dawn of Mana * 'dan bu yana benzersiz ses ortamını bir ev konsolunda deneyimleme şansı buldu. Oyunun dünyevi, bir oturma odasını dolduran hareketli müziği ve Trials of Mana’nın ses düzeni, serinin müzikal soyağacından çok daha fazlası hakkında doğru hissettiren bir şey var .
Çoğu zaman bir sanatçının çalışmalarını on yıllar sonra yeniden hayal etme fırsatını yakaladığını görmezsiniz, ancak Kikuta'nın buradaki çalışması, aynı anda şaşırtıcı ve Super Nintendo'daki orijinal kompozisyonlarının kalitesinin büyük bir kanıtıdır.
* Mana hayranları için hedefi kaçıran bölücü bir düzenlemeye sahip olan Secret of Mana remake hariç .
Yakın zamanda hem orijinal Mana Denemelerini hem de 2020 yeniden yapılanmayı tamamladıktan sonra , en garip dualite duygusuyla baş başa kaldım. Dr. Jekyll ve Bay Hyde gibi, aynı oyunun bu iki versiyonu bir temeli paylaşıyor, ancak güçleri ve kusurları neredeyse zıt kutuplardır. Orijinalde sevdiğim unsurlar - çok katmanlı hikaye, sistemi zorlayan grafikler - yeniden yapılanmanın en zayıf kısımlarıyken, kusurları - keşif ve savaş - kesinlikle 3D olarak şarkı söylüyor.
Birçok hayran , Nintendo Switch'teki Collection of Mana sürümünün bir parçası olarak Trials of Mana'nın Super Nintendo sürümünü deneyimledi . Super Nintendo'nun en iyi oyunlarının birçoğunu Switch üzerinde sunan Super Nintendo Online sayesinde, orijinal Trials of Mana'yı dönemin diğer oyunlarıyla karşılaştırmak , Super Nintendo'yu mutlak sınırına iten ve birçok PlayStation oyununu gölgede bırakan bir oyunu ortaya çıkarıyor. görsel-işitsel bir bakış açısı. Mana Denemeleri kaba doku çalışması, kötü ses oyunculuk ve Süper Nintendo üzerinde çok daha iyi çalışan bir anlatı ile tamamlandı - remake daha PlayStation 2 dönemin uzun zamandır kayıp kalıntı gibi hissediyor. Yine de çok geliştirilmiş savaş sistemi, müthiş çevre sanatı tasarımı ve tekrarları teşvik eden sağlam karakter oluşturma sistemi, Trials of Mana'yı 25 saatten fazla eğlenceli bir deneyim haline getiriyor . İyileştirilmiş oynanışını Super Nintendo orijinalinin yüksek seviye grafik doğruluğu ve ileri görüşlü hikaye uygulamasıyla birleştirebilseydi gerçekten dikkat çekici bir oyun olabilirdi.
Pek çok yeniden yapımın kaynak malzemelerini modernize etmeye ve yeniden keşfetmeye çalıştığı yerde, Trials of Mana , selefinin yapısına, hikayesine, karakterlerine ve görsel öğelerine metanetli bir şekilde sadık. Gibi Mana Trials of , Süper Nintendo günü ilk çıktığından beri 25 yıl içinde gayet değiştirdik. Ben büyüdüm ve bu oyun da büyüdü. Modern çağ için yeni bir şey haline geldi ve bu geçişte birçok yönden geliştirildi, ancak orijinal oyunu bu kadar özel kılan bazı şeyleri kaybetti. Trials of Mana için özel bir nostaljiye sahip değilim - tüm nostaljim, Japonya'da kelimenin tam anlamıyla dünyanın yarısına sıkışmış bir gençken kafamda umutsuzca icat ettiğim oyun için - ve yine de bu deneyimden hem memnun hem de hayal kırıklığına uğramış. Her iki deneyim de mükemmel değil, ancak Trials of Mana'nın iki versiyonu birlikte oyunların en olası hikayelerinden birini oluşturuyor ve sonunda bunun bir parçası olduğum için mutluyum.
Melee It On Me ve Melee Stats, bu yılın Yakın Dövüş sıralamasını sunmaktan gurur duyar: SSBMRank2022! SSBMRank2022 sıralama dönemi 1 Mart'tan 18 Aralık 2022'ye kadar uzanıyor. Bu yıl, 29 panelistten her oyuncuyu 2022'deki sonuçlarına göre aşağıdaki soruya göre derecelendirmelerini istedik: 1 Mart 2022'den Aralık'a kadar olan sonuçların kalitesine göre 18, 2022 her oyuncuyu 1'den 10'a kadar bir ölçekte derecelendirin (en iyi 10'dur)Tamamlanmayan sergiler, çevrimiçi turnuvalar ve turnuvalar sayılmaz Yüksek katılımlı oyuncuları iyi derecelendirebilirsiniz, ancak bunu Omicron sayesinde anlayabilirsiniz ve bazı oyuncuların diğerleri kadar sık katılma fırsatı bulamamış olabileceği SWT ve Panda Cup'ın iptali Sonuçları yerel yarışmalarda ve davetlerde değerlendirebilirsiniz,
BattleTech çok büyük ama korkutucu olmasına gerek yok Son zamanlarda haberleri okuduysanız, BattleTech'in masaüstü oyun dünyasının en büyük isimlerinden biri olduğunu bilirsiniz. Neredeyse 40 yıldır güçleniyor ve durmadı ve oyunun yanı sıra etkileyici bir kurgu çizgisine sahip oldu.
NES dönemine ait En İyi 10 oyunumu kaç kez gözden geçirirsem de, özellikle bir oyun listeye her zaman giriyor. Life Force benim için 'Kutsal Kase' türü bir oyundu, sonunda onu kiralama cesaretini toplamadan önce video mağazası rafında aylarca baktığım bir oyundu.
Yakuza: Like A Dragon, dramatik bir şiddet performansıyla başlar. Bu, çok önemli bir hikaye amacına hizmet eden daha ayrıntılı bir geri dönüşün parçası, ancak bağlamından izole edilmiş ve ona yapısal olarak bakıldığında, daha önce çok farklı şekillerde başlayan Yakuza oyununun açılış anları için kesinlikle ilginç bir karar.
Watch Dogs: Legion'da Londra'daki herkes DedSec üyesi olabilir. Park edilmiş Albion humvee'lerin önünde bağıran protestocuların omuzlarına dokunabilirsiniz.
Hukuk ve adalete odaklanan oyunlar bir düzine kuruş değil. Bu türdeki en ünlü oyunlardan biri Ace Attorney serisidir.