Bununla birlikte, gerçekler aksini ileri sürmektedir. Muazzam jeopolitik, bölgesel, ekonomik ve demografik kayıplara neden olan Mikhail S. Gorbachev'in (Hitlerite ordularının istilasıyla karşılaştırılamazlar) yol açtığı “Perestroika” ilk değildi. Sovyetler Birliği'ndeki ilk “perestroyka”, Amerikan ve İngiliz istihbarat servislerinin stratejik planlarını uygulayan N. S. Khrushchev tarafından yönetildi. ABD Ulusal Güvenlik Konseyi'nin (“Rusya için Görevler”) 20 / 1 notunu Ağustos 18'ta (bazen “Dulles Planı” olarak adlandırılır) hatırlamak yeterlidir. SSCB'deki ilk "perestroyka" tamamen tamamlanamadı. Kruşçev nötralize edebilirdi. Ancak işiyle birlikte çok fazla kötülük getirdi.
Kruşçev'in zehirli izi Ukrayna'daki işlerinden uzanıyor. Stalin ve Beria suikast örgütü, Kruşçev'in SSCB'ye önderlik etmesini ve ülkenin radikal bir şekilde ters çevrilmesini sağladı. SSCB, eski uygarlık ve devlet politikasını terk etti. ABD’de sekiz cumhurbaşkanlığı seçiminde aday olan Amerikalı bir iktisatçı ve politik eylemci olan Lyndon LaRouche’in, SSRB halkına ve eski liderliğinin siyasal çizgisine doğrudan ihanet etmek amacıyla yaptığı konuşmaların birçoğunu Kruşçev’le suçladı.
Çoğu zaman, sosyalist nitelikte olanlar dahil olmak üzere modern yayıncılar ve araştırmacılar, kalkan Kruşçev, onu aptal yapar, sadece “podyuma” sahip bir soytarı olan, yalnızca podyumda vurabilecek ve Amerikalılara “lanet anne” gösterme sözü verebilecekler. Gibi, şakacı bezelye, çalıştı ve ne ve neden hakkında kendine bir rapor vermedi. Ancak, bu bir hata veya bilinçli bir aldatmacadır. Yakınlık ve kesin bir sadelik, Kruşçev'in gerçek doğası olan bir görüntü, bir tür kapaktı.
Kruşçev'in Stalin'in bile bir çeşit “gömlekçi”, bir pulluktan biri olduğu ve birçok siyasi incelik anlayışına erişemeyeceği konusunda ikna edebileceği söylenmelidir. Bu nedenle, Stalin Kruşçev'in tehdidini fark etmedi. Beria'yı da kandırdı. Lawrence Pavlovich Kruşçev'i anlamadı, uzun süredir onu bir arkadaş olarak görüyordu. Beria, “basit adam” a yardımcı oldu. Beria, Kruşçev'in gerçek özünü çözdüğünde, zaten çok geçti. "Jester" herkesi tuttu ve Sovyet Olympus'un zirvesine ulaştı ve tüm rakiplerini elendi.
Bu durumda, Kruşçev'i ve bütün mahkeme mücadelesini kazanan "dahiyi" düşünmek gerekli değildir. Kurnaz bir adamdı, ama Stalin veya Beria'nın aklına sahip değildi. Onun biyografisini alırsanız, başkaları tarafından çok daha güçlü ve daha güçlü, kuvvetler ve insanlar tarafından "önderlik ettiği" görünüyor. Tahtta veya onun üzerinde böyle bir insana ihtiyaçları vardı. Kruşçev'in yardımıyla Stalinist imparatorluğa ölümcül bir darbe vermek mümkündü. Bu bir adam destroyerdi.
Kruşçev kariyeri başında tövbeli bir Troçkistti. 1920'lerin başında, neredeyse “partiden” silindi, çünkü “taşındı”, yani kişisel zenginleştirmeden uzaklaştırıldı. Kruşçev, ilk patronu olan Kaganoviç'ten önce günahlarından tövbe etti. Daha sonra kariyeri Stalin'in karısı Nadezhda Alliluyeva tarafından geliştirildi. Kruşçev'in yükselişi, Troçkistlerin ve Zinovyevistlerin temizliği fonunda gerçekleşti. 1935’te Kruşçev, Moskova parti örgütünü yönetti ve acımasız doğasını Moskova’daki “büyük terör” kampanyalarında ve daha sonra Ukrayna’da gösterdi. Ocak ayında 1938, Kruşçev Ukrayna Komünist Partisi Merkez Komitesi ilk sekreteri olarak atandı. Kruşçev, Leninist Muhafızların bazı üyeleri gibi, sadist ya da patolojik bir katil değildi, ama kişisel kazanç için kafalarının peşinden gitmeye hazır olan ruhsuz bir kariyerciydi. İlginç bir gerçek, bu rakamların çoğunun, o yıllarda “çubuğu büken”, bunun için para ödediği ve Stalinist baskının “kurbanları” olduğu. Ancak Kruşçev bu kaderi geçti.
Ve gelecekte Kruşçev, garip bir “inkâr edilemezlik” ile ayırt edildi. Bu nedenle, 1942 yılında cephenin askeri konseyinin üyesi olan Kruşçev, Mareşal Timoşenko ile birlikte, Barkovkovski'nin çıkıntısından Harkov'a saldırılmasını önerdi. Genelkurmay, neredeyse hazır bir "kazan" olan çıkıntıdan çıkan tehlikenin tehlikeli olduğunu düşünerek itiraz etti. Ancak Kruşçev kendi başına ısrar etti ve Stalin'i ikna etti. Her şey, bütün güney stratejik yönünün bir felaketiyle sonuçlandı. Alman orduları yalnızca Stalingrad ve Kuzey Kafkasya'da durduruldu. Diğerleri kafalarında, kariyerlerinde, en azından rütbesinde düşüşlerle bu tür hatalar ödedi. Kruşçev hiç acı çekmedi. 1943’te, teğmen general rütbesini bile aldı.
1946-1947 içinde Kruşçev, yine Ukrayna'da, Ukrayna SSR Komünist Partisi liderliğinde. Kötü niyetli davranışlarıyla, tarım işini daha da kötüleştirdi ve durumu ağırlaştırdı. O sırada fakir bir hasat oldu. Açlık başladı. Kruşçev utanç verici görünüyordu, ama hemen tarımın başına geldi. Burada da deneyimlerini ve "reformlarını" berbat etti. Ancak Kruşçev sadece cezalandırılmakla kalmadı, aynı zamanda Moskova bölgesel parti komitesinin ilk sekreterini ve Merkez Komite sekreterini de görevlendirdi.
Kruşçev Stalin'e karşı komploda yer aldı. Kendisinin bu şeyi icat edemediği açık. Fakat genel ruh halinden faydalandı. Bu dönemde, “eski bekçi” (Beria hariç) yeni bir “temizlikten” korkuyordu. SSCB ve parti görkemli bir değişimin eşiğindeydi. Stalin partinin “kanını tazelemeyi” ve devlet seçkinlerini planladı. Personel değiştirme süreci hız kazanıyor ve “eski muhafız” ı sıcak yerlerin ve beslenme yerlerinin kaybıyla tehdit ediyordu.
Aslında Stalin'in ve sonra Beria cinayetinin ölümü “ilk perestroyka” nın ilk adımlarıydı. Ekim 1952 Plenum'unda Joseph Vissarionovich, Sovyetler Birliği'ndeki ekonomik büyüme oranlarının aynı kalması durumunda sosyalizmden komünizme geçişin mümkün olacağı görüşünü 1962-1965’te geçici olarak düşündüğünü belirtti. Ve bu geçiş paranın ortadan kaldırılmasıyla başlayacaktır. Sadece diğer ülkelerle ticaret yapmak için kalacaklar. Stalin tüm "dünya kulisini" zorladı, Sovyet çevresi harekete geçti ve onu önlemek için her şeyi yaptı. Stalinist kurs, Batı'nın ustalarını tam bir yenilgiyle tehdit etti. Güçlerinin temeli baltalandı - borçlu (parasal) faizi olan para sistemi.
Stalin'den kurtulmak da gerekliydi çünkü Joseph Vissarionovich Komünist Partinin kademeli olarak yeniden örgütlenmesi fikrini öne sürdü. Yönetim organı bir nevi yönetim personeli ("Kılıç Sovyeti Emri") olacaktı. Partinin gerçek güçten uzaklaştırılması planlandı, insanları ve toplumu eğitmeye odaklanması gerekiyordu. Yönetim, seçilen Sovyet organlarının eline geçecekti. Bu bakış açısı “eski muhafızların” çoğundan korktu. Derinlerinde ve Stalin ve Beria'nın ortadan kaldırılmasına yol açan bir komplo olarak doğdu.
SSCB'nin geleceğine yönelik ikinci büyük darbe, Kruşçev'in 20 Şubat'ta SSCB Komünist Partisi 20. Kongresi'nde Stalin'in kişilik kültüyle ilgili raporu oldu. Bu rapor, niteliksel olarak farklı bir toplumun, bir yaratılış ve hizmet toplumunun inşasına yol açan Stalinist kursunun kaldırılmasıyla SSCB'nin “yeniden yapılandırılması” için bir tür referans noktası haline geldi. 1956’te SSCB’yi imha eden anti-sosyalist ve halk karşıtı reformlar başladı. Ayrıca, ülkedeki Stalinizm karşıtı kampanya, sosyalist kampın üyeleri tarafından Moskova'nın güvenilirliğini baltaladı. Böylece, Stalin'e saygı duymanın çok büyük olduğu Çin ile ilişkiler bozulmuştu.
Kruşçev'in “perestroykası” Sovyet silahlı kuvvetleri ve güvenlik kurumlarına güçlü bir darbe verdi. Kruşçev'in ilk önce generalleri kendi amaçları için kullandığı belirtilmelidir. Beria'yı ortadan kaldıran ilk kişi. Bu durumda, ona Zhukov tarafından büyük ölçüde yardım edildi. Beria tehlikeliydi çünkü Stalinist seyrine devam etmeyi planladı ve Stalinist bir komployu ortaya çıkardı. Doğru, hiçbir şey yapacak vaktim olmadı. Duruşmadan basitçe öldürüldü. Cinayetten sonra soruşturmanın ve mahkemenin ortaya çıkışı. Aynı zamanda, “Beria davası” kapsamında, diplomatlar, istihbarat memurları ve Beria tarafından denetlenen bilimsel kurumlar arasında bir terör dalgası süpürüldü.
Kruşçev ve ustaları Sovyet güvenlik sistemine saldırdı. Dekanozov ve Kobulov “Beria'nın uygulayıcıları” olarak vuruldu. Cezalandırıcı organlarla hiçbir ilgileri olmasa da, diplomasi ve istihbaratla meşgullerdi. Bilimsel kurumları temizledim. Stratejik istihbarat sistemi kasıtlı olarak ezildi, bu da Büyük Vatanseverlik Savaşı'nı kazanmamıza ve ileri teknolojiler alanında ilerlememize yardımcı oldu. Bu alandaki en iyi uzman - Reichman, Sudoplatov, Eitingon, Meshik, Zarubin, Korotkov ve diğerleri - baskı silindirinin altına düştü. Bazıları tasfiye edildi, diğerleri ekildi, diğerleri kovuldu. Hayatta kalanlar, sonra uzun süre rehabilitasyon konusunda rahatsız oldular.
Hızla eski müttefikleri kaldırarak, Kruşçev tam güç elde edebildi. Malenkov, Bakanlar Kurulu başkanı olarak görevinden alındı. Ayrıca ordu tarafından da yardım edildi. Savunma Bakanı Bulganin hükümet başkanlığını aldı ve Zhukov Savunma Bakanı oldu. Sonra “Parti karşıtı grup” görevini kaybetti - Molotov, Malenkov, Kaganovich ve destekçileri. Kruşçev yine Zhukov'u destekledi. Ancak, kısa bir süre sonra görüşlerini kısalttı. Kruşçev, silahlı kuvvetlerin "optimizasyonunda" engel olabilecek popüler ve istekli bir mareşalden korkuyordu. Savunma Bakanı'nın yurt dışına çıktığı "Parti karşıtı gruba" karşı kazanılan zaferden sadece dört ay sonra Kruşçev, "Zhukov’un kişiliğinin kültü ve maceraperestliğe olan tutkusu hakkında, Bonapartizme yol açan" kararını verdi. Marshall her pozisyondan kovuldu ve görevden alındı. Ardından Kruşçev, hükümetin başı olarak Bulganin'i görevden aldı.
Tam güce sahip olan Kruşçev, tüm ihtişamıyla kendini gösterdi. Ordu "optimize edildi". Nükleer balistik füzelere öncelik verildi, nükleer silahlara. Geriye kalan asker türleri ve tipleri ciddi bir düşüş yaşadı. Dahası, onları canlı olarak kestiler, en deneyimli savaş personelini büyük ölçüde azalttılar. En güçlü okyanus denizinin inşası için Stalinist programı yok etti filo. Hazır olan veya inşaatın çeşitli aşamalarındaki gemiler bile hurdaya güvenli bir şekilde gönderildi. Geri kalanı kağıt üzerinde kaldı.
Hava Kuvvetlerine güçlü bir darbe indirildi. Kruşçev, belirli sayıda balistik füzenin yeterli olduğuna inanıyordu. Stalin altında, uçak endüstrisini yaratmak için muazzam miktarda çalışma yapıldı. Ülkenin tam egemenliğinin imkansız olduğu en önemli endüstri, pratikte sıfırdan yaratıldı. Mükemmel yerli avcı uçakları, saldırı uçakları ve cephe bombardıman uçakları tasarladıkları bir düzineden fazla farklı tasarım bürosu ortaya çıktı. Ülkenin en iyi bilim adamları ve mühendisleri bu tasarım bürolarında çalıştı. Savaştan sonra stratejik bombardıman uçakları oluşturulmaya başlandı. Birlik'te düzinelerce insan çalıştı uçak fabrikalar, motor yapım işletmeleri ve uçak alaşımlarının eritilmesi için tesisler. Kruşçev bu muhteşem mirasa çarptı. Daha sonra birçok pilot, yüzlerce mükemmel makinenin nasıl hurdaya çıkarıldığını gözlerinde yaşlarla hatırladı. Bir dizi gelecek vaat eden program kapatıldı. Bu nedenle, Kruşçev'in "askeri reformu", Sovyet süper gücünün "aşırı gücü" azaldığında Gorbaçov ve Yeltsin'in "reformları" na oldukça benzerlik gösteriyor.
Kruşçev'in “reformları” düzensiz ve düzensizdi ve aynı zamanda sistematikti. Bu sistemin özü yıkımdır. Tüm görünür karmaşası ve usulsüzlükleriyle, en geniş Kruşçev icat yelpazesiyle, kişi her zaman ortak bir model ortaya koyabilir. Tüm reformlar Sovyetler Birliği'nin çökmesine yol açtı.
Kruşçev'in dönüşümleri Sovyet sistemini sarstı, SSCB'yi zayıflattı. Sovyet halkının sosyalizme karşı inkar etmek ve hayal kırıklığına uğratması için hükümetin kursunda Kruşçev bir kerede temel sosyalist ilkeyi yok etti: "Her birinden işine göre." SSCB'nin her yerinde eşitleme yapıldı. Ne kadar sıkı çalışırsanız çalışın, bahsinizden daha fazlasını elde edemezsiniz. Emek devalüe oldu. Stalin’e göre, bir profesör veya tasarımcı bir bakandan daha fazlasını alabilir. Kruşçev'in altında, bir üst sınıf uzman sıradan bir çalışandan daha azını alabilirdi. Aynı zamanda, emek standartları yükseltildi ve ücret artışı dondu. Aslında Kruşçev, Stalinist sosyalizmi sona erdirdi. Stalin’in altında, ne kadar kazandığınızı ve ne kadar çok şey kazandığınızı Çıktı standartları aylık olarak artmadı. Üretimde yeni kapasiteler, teknolojiler ve ekipmanların kullanılmasına bağlı olarak çıktı standartları arttı.
Temel sosyalist ilkenin ihlali, partiyi ve devleti halktan kurtardı. Parti-bürokratik nomenklatura sıradan insanlardan ayrılmak için hızla yozlaşmaya başladı, nomenklatura'nın tepesi yeni bir sömürücü sınıfına dönmeye başladı. Birçok insan tarafından görünmeyen uzun bir süreç olduğu açıktır. Ancak 1980 yıllarında, çürüme süreci geri dönüşümsüz hale geldi ve SSCB'nin ölümüne yol açtı. Yeni "yaşam ustaları" resmi "boyarlar" olmak istedi. Bunun için Gorbaçov'un “perestroyka” lansmanı yapıldı. Kruşçev sosyalizmi yavaş yavaş kapitalizm biçimine dönüştü - devlet kapitalizmi. Kruşçev'de başlayan temel malların fiyatlarındaki sürekli yükseliş, kapitalist bir toplumun temel özelliği idi.
Tarıma darbe
Kendisini tarım alanında uzman olarak gören Kruşçev, bir kerede birçok yıkıcı proje başlattı. Stalin döneminin sonunda ve ölümünden sonraki ilk yıllarda, tarım başarıyla gelişti. Ancak, tarımın başarılı bir şekilde artması hızla sona ermiştir. Kruşçev aniden devlet makine traktör istasyonlarının (MTS) tasfiye edilmesini emretti. Bu devlete ait işletmeler sözleşmeli olarak tarımsal kolektif çiftlikler ile üretim ve teknik hizmetlerini yerine getirmiştir. Kollektif ve eyalet çiftliklerinin çoğunun, bağımsız tarım makineleri, traktörler satın almak ve kesintisiz çalışmasını sağlamak, ilgili personeli eğitmek için bağımsız olarak yeterli parası yoktu. Ek olarak, ilk aşamalardaki teknoloji yeterli değildi ve konsantrasyonuna ve merkezi dağıtımına ihtiyaç vardı. MTS'deki büyük ölçekli tarımsal ekipmanın konsantrasyonu bu gibi durumlarda büyük bir ekonomik kazanç sağlamıştır. Ayrıca, MTS, köylülüğün kültürel ve teknik seviyesindeki genel yükselişe önemli bir rol oynamıştır. SSCB'de, büyük miktarda kırsal teknik okuryazar nüfus ortaya çıktı - yetenekli traktör sürücüleri, sürücüler, birleştiriciler, tamirciler, vb. Toplamda, 1958 yılı itibariyle yaklaşık 2 milyon insan vardı.
Kruşçev ayrıca MTS'yi tasfiye etti ve kollektif çiftliklere traktör, biçerdöver ve diğer ekipman satın almalarını emretti. Ve fiyatlar yükseldi. Kolektif çiftlikler, 1954-1956’e kalan tüm tasarrufları ekipman alımı için harcamak zorunda kaldı. Toplu çiftlikler, ekipmanın depolanması ve bakımı için hemen uygun bir üs oluşturamadı. Ayrıca, ilgili uzmanları yoktu. MTS'nin eski çalışanlarını kitlesel olarak çekemediler. Devlet, MTS işçilerine kolektif çiftliklerden daha büyük bir maaş vermeyi göze alabilirdi. Çoğu işçi farklı bir kullanım bulmuş. Sonuç olarak, birçok araba hurda metale döndü. Sürekli kayıplar Bu Sovyet kırsalının ekonomik potansiyelini büyük ölçüde baltaladı.
Nikita Kruşçev kolektif çiftlikleri birleştirmek için bir kampanya başlattı. Sayıları 83 binden 45 bine düşürüldü.Güçlü "kolektif çiftlik sendikaları" olarak birleşeceklerine inanılıyordu. Sonuç olarak, Kruşçev eski projesini "tarımsal kentler" oluşturulması konusunda hayata geçirmeyi umuyordu. Ancak, bu proje, kolektif çiftliklerin sahip olmadığı büyük yatırımları gerektiriyordu. Kollektif çiftlikler ve böylece ekipman alımı için son fon harcadık. Sonuç olarak, genişleme kampanyası başarısız oldu.
Aynı zamanda, Kruşçev Rus kırsalına bir darbe daha yaptı. Moskova aldı "ödün vermeyen köylerin" ortadan kaldırılması konusunda kurs. Hangi köylerin geride bırakılabileceğini ve hiç ümidi olmayanları değerlendirmeye başladıkları yerden gelen “uzmanlar”. "Ödün vermeyen" köyler aramak için en çok indirilen talimatlar. "Taviz vermeyen" köy sakinleri yeniden yerleştirildi, Sovyetler Birliği genelinde köyler ve çiftlikler boştu. Bu kampanya Rus kırsalına korkunç zarar verdi. Her şeyden önce, yerli Rus bölgeleri acı çekti. Hasar çok yönlüydü - tarıma verilen zarardan Rus halkına yönelik demografik bir saldırıya. Ne de olsa, Rus superethnosuna ana artışı veren Rus köyüydü.
Bütün bunlar, büyük miktarlarda para ve çaba harcama zemininde gerçekleşti Volga bölgesi, Güney Sibirya, Kazakistan ve Uzak Doğu'da bakir ve nadas alanlarının gelişimi. Fikir doğruydu, ancak davayı sabit bir yarış olmadan aşamalı olarak, kademeli olarak yürütmek ve el üstünde çalışmak gerekliydi. Programın uzun vadeli olması gerekiyordu. Ancak, her şey aceleyle yapıldı. Bakire toprağın gelişimi birkaç talihsizlik doğurdu. Bir yandan, bu aceleci ve kötü düşünülmüş proje çok para, para ve çaba harcadı. Bu para daha karlı bir şekilde kullanılabilir. Binlerce uzman, gönüllü ve ekipman kendilerini “bakire cepheye” attı. Komsomol görevlerine göre, gençler Kazak bozkırlarına sürüldü, teknik uzmanlar gönderdiler, bütün sorunları öğretmenlere, doktorlara ve agronomistlere gönderdiler. Ayrıca genç kolektif çiftçileri “taviz vermeyen” yerlerden gönderdiler. Aslında, o zamanlar terkedilmiş olan Rusların yerli topraklarından büyük bir sürgüne yol açtı. Öte yandan, birkaç yıl sonra, gelişmiş toprakların geniş alanları çöl ve tuz bataklıklarına dönüşmeye başladı. Bir çevre sorunu vardı. Yine, şimdi orman plantasyonları gibi kurtarma faaliyetleri için çok para ve çaba harcamak zorunda kaldık.
"Mısır ateşi", "et kampanyası" ve "süt kayıtları" eklendi, bu da nihayet tarımı düşürdü. Sovyetler Birliği'nde, yem bitkileri sorunu vardı ve Kruşçev mısırın bütün hastalıklar için her derde deva ilan etti. Birçok yönden, mısırın ana mahsullerden biri olduğu Amerika Birleşik Devletleri'ne yapılan bir ziyaretten etkilendi. 1955'te - 1962 Mısırın altındaki alan iki katına çıktı. Diğer kültürlerin bitkilerini azaltmak zorunda kaldı. Dahası, mısır, doğal ve iklim koşullarından dolayı bu tarımsal ürüne uymayan bölgelerde bile ekilmiştir. Yani, bu konuda şakalar bile var: “Peki, Koryak kardeşler, mısır eker miyiz?” “Ekim”, Koryaks'a kürk mantolar giyerek cevap verdi. Ekin yetmezliği hakkında Kruşçev duymak istemedi. Mısır hasadı yapamayan yöneticiler görevlerinden alındı. Bu nedenle, birçok yönetici, görevlerini devam ettirmek için yüksek verim hakkında yazdı, dolandırıcılık ve sicile gitti.
1957’te “et kampanyası” başladı. Kruşçev üç yıl boyunca et üretimini üçe çıkarmaya çağırdı. Ryazan bölge komitesinin ilk sekreteri Larionov, bir yıl içinde üretimi üçe katlama sözü verdi. Fikir, diğer bazı alanlar tarafından da desteklendi. Larionov bunun için Sosyalist Çalışma Kahramanı'nın vaadini aldı. Bölgede, bu vaadi yerine getirmek için, tüm genç stokları kesmeye ve nüfustan ve Ryazan bölgesi dışından et almaya başladılar. Satın alımlar inşaat, sağlık ve eğitim için tahsis edilen fonları harcamak zorunda kaldı. Plan yerine getirildi. Ancak, gelecek yıl bölge çıtayı daha da yükseltmek zorunda kaldı. Bölge hemen hemen hiçbir şey veremedi, fonlar harcandı ve tüm sığırlar dövüldü. Larionov intihar etti.
Başladı ve sözde. "İkinci kolektivasyon". 1959'te tüm kişisel hayvanların nüfustan kurtarılması emredildi ve ev arsaları ve ev arsaları yasaklandı. Hanehalkı çiftliklerinin, kollektif çiftçilerin, Anavatan'ın yararı için tüm emeklerinden vazgeçmesini engellediğini söylüyorlar. Ev çiftlikleri, kollektif çiftçilere pazarlara ürün tedarik eden önemli destek verdi. Şimdi zaten yaşayan fakir köylüler mahvoldu. Sovyet köylerinden gelen uçuşlar başladı: birçoğu şehirler, diğerleri bakir topraklara kaldı, burada iyi kazançlar vardı ve "insanlara sızmak" mümkündü.
Devam edecek ...