Yeme bozukluğu, bir beslenme sorunu olmasından ziyade, daha fazla yiyecekleri ele alış biçimi ve kişinin kendi bedeniyle olan ilişkisinin bozulmasıdır. Etkilenen halk müziği; yeme davranışlarını aşırı derecede kısıtlar, dinç bir şekilde denetim eder veya davranışlarının kontrolünü en ince ayrıntısına kadar kaybeder.
Yeme bozukluklarının kesin olarak ortaya konulmuş bir sebebi yoktur. Ama yeme bozukluklarının müşterek noktası, şehvetli problemler ve düşük benlik saygısı ile ilişkilidir.
Çoğu hasta bilinçsizce yeme davranışıyla iç çatışmalarını çözmeye çalışır. Bu durum duygusal (emosyonel) yeme davranışı olarak da tanımlanır.
Gıda ve yeme bozuklukları:
• Pika (minimum bir ay süreyle, sürekli olarak, besleyici bir değeri olmayan, gıda olmayan bir maddeyi örn. kağıt, saç, boya, sabun, kül, kil tüketilmesidir)
• Geri çıkarma (geviş getirme) bozukluğu (çoğu kez, minimum bir ay vakit ile yediği yemeği geri çıkarması durumudur)
• Kaçıngan/kısıtlı gıda alımı bozukluğu
• Anoreksiya nevroza (kişinin düşük vücut ağırlığına rağmen kilo almayı güçleştiren davranışlarda bulunmasıdır)
• Bulimia nevroza (kişinin yemek yemeyi durduramadığı yeme atakları ve kendi kendini kusturma, bağırsak çalıştıran veya diğer ilaçları hatalı yere kullanma, hemen hemen hiç yememe ya da aşırı spor yapma tekrarlayan davranışlar da bulunmasıdır)
• Tıkınırcasına yeme bozukluğu (bulimia sözde anca kilo alımını önleyici davranışları yoktur)
• Gece Yeme Bozukluğu: Uykudan uyanarak yemek yeme ya da akşam yemeğinden sonra aşırı yiyecek tüketme ile kendini belirten, yineleyen gece yemek yeme ataklarıdır. Birey uyanık ve kendindedir.
Bilişsel davranışçı terapi yeme bozukluklarının tedavisinde iyi sonuçlar gösteren yöntemlerden biridir. Terapi ile hastalara alternatif baş etme stratejilerini öğretmeyi amaçlar. Bilhassa genç hastalarda aile yakınlarının terapiye dahil edilmesi önemlidir.
Yeme bozuklukları için aktüel direktifler fazla yönlüdür. Perhiz yapma davranışının yeme bozukluklarının gelişimine yol açan ortak uyarıcı olduğu vurgulanmaktadır.