Kurtlar (Latin Canis lupus) köpek ailesinin yırtıcılarıdır. Kurtlar Avrasya ve Kuzey Amerika'da yaygındır, ancak aralık ve toplam sayı son zamanlarda önemli ölçüde azalmıştır.
Kurtlar esas olarak toynaklarla beslenir - geyik, geyik, karaca. Bununla birlikte, daha küçük avları, kemirgenleri küçümsemezler. Kurtlar, yarı yenen avlara dönmekte tereddüt etmiyorlar. Zor zamanlarda, sürüngenler, kurbağalar, büyük böcekler ve hatta susuzluklarını, kavunlarını (karpuz ve kavun) söndürürler.
Bu yırtıcıların her zaman olumsuz bir imajı vardı, her yerde avlandılar, bu da birçok yerde nüfusun yıkımın eşiğinde olduğu gerçeğine yol açtı. Her ne kadar, ortaya çıktığı gibi, kurtlar ekosistemde önemli bir rol oynamaktadır. Bu hayvanların ana düşmanı, doğadaki yerini gerçekten anlamayan, onun icat ettiği kavramlar temelinde dengeyi bozan bir adamdır. Kurtlarla ilgili, esas olarak avcıları tarafından çoğaltılan ana mitleri ele alalım.
Kurtlar vurulmazsa hızla ürer. Tam teşekküllü kurt paketlerinde, doğada olduğu gibi, öz-düzenleme mekanizmaları çalışır. Yaşamın ilk 2 yılında, tüm genç kurt yavrularının% 80'i ölüyor. Kabilenin tehlike altında olmadığı koşullarda, daha az kadın ve daha fazla erkek doğar. Buna ek olarak, kabiledeki kadın baskın, ikincil statüye sahip arkadaşlarının üremesine izin vermez. Normal bir popülasyonda sayının sabit olması şaşırtıcı değildir, çünkü ölüm oranı kabaca doğum oranına eşittir. Her bir kurt çifti, aynı çift üreme kurtunun arkasından ayrılır. Sürünün yabancılara karşı hoşgörüsüz olduğu, onları kemiren veya sadece sürdüğü unutulmamalıdır.
Bütün kurtlar Avrupa'da öldürüldü, sadece Ukrayna'da kaldı. Şaşırtıcı bir şekilde, Ukrayna'dan daha az ülke var, ancak kurtların daha az yaşamadığı yerler. Bunlar İspanya, Yunanistan, Belarus, Romanya. 13 kadar ülke, Ukrayna'dan daha fazla kurt yoğunluğuna sahip. Örneğin, Letonya'da 10 kilometrekarede 0.14, Romanya'da 0.11, Yunanistan'da 0.5 ve Girit'te 0.19 kurt vardır. Yunanistan, Slovakya, Portekiz, Girit, Romanya, İspanya ve Polonya'da kurdun devletin tam koruması altında olduğuna dikkat edilmelidir. Diğer tüm ülkelerde, Belarus hariç, bu yırtıcı kısmen korunmaktadır. Ukrayna'da birçok kurt olduğu efsanesi nereden geldi? Avrupalı kurtlar farklı mı, et yemiyorlar ve bu nedenle korunuyorlar mı? Kurt karşıtı görüşler çevresel fikirlerin BDT ülkelerine girmesini önlemeye dayanmaktadır. Halkımız doğadan tam anlamıyla almaya alışkın ve ne kadar az kaldığını koruyarak bunun bedelini ödemeye alışamıyoruz.
Sadece avcılar kurtları anlar. BDT açık alanlarının avcılık yayınları, kurtları koruyan Kiev ekolojik ve kültürel merkezini kolayca eleştiriyor. Etkili önlemlere rağmen - kurt yavrularının ve hamile dişilerin öldürülmesinin yasaklanması, avcılar çevrecilerin kurtları anlamadığını iddia ediyor. Ancak bu teknik yeni değil. 20. yüzyılın başında, "Doğa ve Avcılık" ve "Okhotnichya Gazeta" kelimenin tam anlamıyla, "zararlı" yırtıcılara - kaplanlara ve kurtlara zulme karşı çıkan olağanüstü bir zoolog G.A. Kozhevnikov'a karşı Moskova Üniversitesi profesörüne zulmetti. Dünyaca ünlü bilim adamı avcılar tarafından zoolojiden habersiz ilan edildi. Yırtıcıları savunan diğer tanınmış bilim adamları - Profesörler Pachosky, Brauner, Buturlin de 20. yüzyılda saldırıya uğradı. Avcıların özgüvenleri tuhaf görünüyor. Onları öldüren kişinin hayvanları en iyi bildiğine inanıyorlar.
1980'lerin ortalarında, ünlü Rus avcı M. I. Pavlov "Kurt" un bir kitabının Norveç'te yayınlanması dikkat çekicidir. Yorumlar skandaldı. Norveçli zoologlar ve ekologlar, yazarı korku ve biyoksenofobi aşılamakla suçladılar. Araştırmacılar, materyallerin bilimsel bir temeli olmadığını ve sadece propagandacı olduğunu kaydetti. Norveçli gazeteler, Stalin'in politikasının bu kez vahşi doğada sürekli düşman arayan kurtlara doğru izlenebileceğini yazdı. Evet ve Polonyalı çevreciler, BDT'nin genişliğindeki kurtların yok edilmesiyle ortaçağ barbarlıktan başka bir şey olmadığını söylüyorlar.
Kurt sayısında bir azalma, toynak sayısında bir artışa yol açacaktır. Bu efsane avcıların cehaletini vurgular. 1985'te Moskova'da Biyolojik Bilimler Doktoru tarafından bir monograf yayınlandı. DI. Bilim adamının kurtların yok edilmesinin elk ve geyik sayısında kısa süreli bir artışa yol açtığını kanıtladığı Bibikov "Kurt". Yakında, sayıları keskin bir şekilde azalmaya başlar. Buradaki doğa aynı zamanda düzenleme mekanizmalarını içerir, kurtlardan gelen toynaksız ölümlerin sayısında bir azalma, solucanlardan ve diğer hastalıklardan ölümlerin artmasına neden olur. Bilimde buna "ölüm faktörlerinin telafisi" denir. Bu fenomen, 1946'da Batı'da tanınmış bir ekolog olan P. Effington tarafından belirtildi. Hayvanların avcıların pençelerinden ölmesi kaçınılmaz olarak diğer doğal nedenlerle değiştirilecektir. Bu arada, toynaklı nüfusun çok sayıda kurtla bile büyüdüğü birçok durum var.
Kurtlar çiftlik hayvanları için çok zararlıdır. Eğer bu hasarı hesaplama yöntemi düzgün bir şekilde geliştirilmediyse, bunun nasıl tartışılabileceği açık değildir. Daha önce bahsedilen D.I. Bibikov şöyle yazdı: "Bir kurtun hayvancılığa verdiği zarar hakkındaki verilerin, özel muhasebe eksikliğinden dolayı her zaman yeterince güvenilir olmadığı belirtilmelidir (...). Bu postscriptler özellikle geyik ve koyunlar için büyüktür." Zoologlar arasında, 1978'de yazdığı Sovyet bilim adamı N. Zheleznov'un zaten klasik makalesi biliniyor. Magadan Bölgesi örneğini kullanan yazar, hayvanların sadece% 8-12'sinin doğrudan kurtlardan öldüğünü ve geri kalanının banal postscript olduğunu kanıtladı. Karpatlar'da sosyolojik gözlemler yaptıktan sonra, yerel yırtıcıların sadece sigortalı hayvanları topladığı sonucuna varılan Ukraynalı kurt Y. Vasidlov ile bir anekdot davası meydana geldi. Bu nedenle, insanların genellikle kurtların üzerindeki eksik hayvan başlarını yazmaya çalıştıkları açıktır.
Kurtlar insanları avlar, kelimenin tam anlamıyla tüm ülkeyi terörize eder. Kuduzlu bir kurtun bir kişiyi ısırdığı doğrudur. Bir yıl boyunca, Ukrayna'da iki düzine kadar vaka var. Fakat insan yeme vakası yoktu. Aslında, köpekler, özellikle savaşan ırklar, insanlar için büyük bir tehlike. Örneğin, Lvov'da 2005'te 471 kişi yaralandı ve 2000'de yaklaşık 600 kişi. Moskova'da her yıl yaklaşık 30 bin kişi köpek ısırıklarından yardım için başvuruyor. Ama kimse dövüş ırklarını vurmaya çağırmıyor. Binlerce insan yollarda ölüyor, milyonlarca insan alkol ve tütün kullanıyor. Ancak arabaları yasaklamak aptalca olurdu ve alkol ve sigaralar da yaygın olarak ilan edilir.
Kurtlar ne kadar çok yok edilirse, o kadar az kalırlar. Bu yanılsama çok tehlikelidir. Öz düzenlemeyi hatırlayalım. Gri avcılar hayvanlardan yok edildiğinde, karşılık gelen mekanizmalar aktive edilir. Ve şimdi kurtlardaki doğum oranı artıyor, yavru köpekler arasında daha yeni dişiler var. Harap sürülerin artık baskın bir kurdu yok, öz-düzenleme bozuluyor ve hiçbir şey kadınların tekrar tekrar doğum yapmasını engellemiyor. Normal sürüler yerine, yabancı genç hayvanları, sokak köpeklerini ve melezleri içeren gruplar oluşur, bu da sadece avlanmayı artırır. Bu gibi durumlarda, örneğin sadece evcil hayvanlara saldıran özel avcıların ortaya çıkışı gözlenir. Böylece, kurtları yok ederek, insanların farkında olmadan kendilerinin sayılarını ve zararlarını arttırdığı ortaya çıkıyor.
Kurtlar yararsız hayvanlardır. Aslında kurtlar, biyosistemin önemli bir öğesidir. Kışın, hayvanların çoğu açlıktan ölürken, düzinelerce küçük hayvan ve kuş türünü besleyen avın kalıntılarıyla odur. "Müşteriler" kartal, baykuş, göğüs vb. İçerir. Kemirgenler kurt diyetinin yaklaşık% 10'unu oluşturur, onları yırtır, yırtıcı böylece tarıma büyük faydalar sağlar. Bir kurtun "düzenli bir orman" olduğu iyi bilinmektedir. Hasta ve zayıf hayvanlar yiyerek, yeni sağlıklı bireylere yer açarak popülasyonları temizler. 1976'da kurtlar Khopersky Tabiatı Koruma Alanı'nda 13 geyik öldürdü ve hepsinin fiziksel kusurları vardı. 1970'lerde, Leningrad Bölgesi'nde, avcıların avlanmadan sonra yaralanmış olan çoğunlukla geyik öldürdüğü keşfedildi. Dr.Bibikov kurtların helmintlerle toynakları ilk yok edenlerin olduğunu kanıtladı. Bu nedenle, gri avcılar tarafından dövülen belirli sayıda karaca, geyik ve geyiği gözlemleyerek, bunların çoğunlukla hastalıklardan, solucanlardan veya yaşlılıktan öylesine ölen hasta hastalar olduğu dikkate alınmalıdır. Buna ek olarak, kurt, hayvanları sürekli olarak hareket etmeye zorlayarak “eğitir”, bu da evrimsel bakış açısından çok önemlidir.
Kimse bir kurt derisine ihtiyaç duymaz. Avcıların doğayı gereksiz bir avcıdan temizlemek için sadece spor ilgisi ya da iyi niyetleri olan bir kurt peşindeler. Bununla birlikte, çoğu insan tamamen bencil bir ilgi peşinde. Halılar, kıyafetler (eldivenler, şapkalar) bir kurt derisinden yapılır. Fiyatlar yüzlerce dolar. Ve Batı'da kurtların imhası yasaklanmışsa, Ukrayna'da avcılar ikramiye ve ücretsiz kartuşlar bile alırlar.
Bir kurt insan bir çocuğu yetiştirebilir. Doğa, aynı türden hayvanların diğer insanların yavrularını yetiştirdiği ve onları kendileriyle karıştırdığı birçok durumu bilir. Kurtlar tarafından bir insan yavrusu yetiştirmenin tarihi, ünlü kitapta R.Kipling Mowgli tarafından anlatılmıştır. Ancak, gerçek hayatta benzer vakalar var mı? En ünlü dava, çocukluktan itibaren ormanda kurtlar tarafından yetiştirilen Hintli kızlar Amala ve kız kardeşi Kamala'nın hikayesidir. Mowgli'den farklı olarak, çocukları insan toplumuna geri dönemediler. İlk başta, akrabalarını yardım çağırıyormuş gibi kıyafet giymeyi ve geceleri ulumalarını reddettiler. Çocuklar iki ayak üzerinde tam olarak yürüyemiyorlardı, uzun süre insan gıdalarına alışkınlardı. Zekaları sonsuza dek üç yaşında bir çocuk seviyesinde kaldı.
Kurtların kendi dilleri yoktur. Bu hayvanların bir paket ailesindeki aktivitesi sadece gelişmiş bir iletişim dili ile mümkündür. Uzun bir varoluş mücadelesi sırasında, kurtlar bilgi alma ve iletme mekanizmalarını geliştirdiler. Dilleri ulumaya dayanır - sesli sinyalin ana unsuru. Uluyan yoluyla iletişimin sadece kurtlara özgü olması ilginçtir. Rusya'da, büyük avcıların hiçbiri böyle bir araç kullanmıyor. Afrika'daki bazı sırtlan ırkları da hoş olmayan kahkahalar kullanıyor, ancak morfolojik özelliklere ve akın av yöntemlerine göre, bu hayvanlar kurtlara benziyor. Kurtların dilinin yerli köpeğin dili ile çok az ortak noktası olması dikkat çekicidir. Evcil hayvanlarımız daha sık ve nadiren uluyor ve bu bile monoton. Yetişkin bir kurt başka bir şekilde davranır - ulusu ana enstrümanıdır.
Kurtlar kendi türlerini yemezler. Bu hayvanların soylularına inanmak istiyorum. Ama bu doğru değil. Zayıf ve hasta akrabalarla ilgili olarak, kurtlar oldukça acımasızdır - yok edilirler ve açlık zamanlarında yiyebilirler. Sürü için işe yaramazlığını hisseden bireylerin onu terk etmeleri tesadüf değildir. Bu nedenle, akrabalarından uzak tutan, artıkları besleyen tek kurtlar ortaya çıkar.
Kurtlar kötü ebeveynlerdir. Paketin zayıf üyelerine, sağlıklı olanlara ve hatta kadınlarına karşı acımasızlığına rağmen, kurtlar çok özenli ve hatta naziktir. Hamile bir kız arkadaşı için erkek dikkatlice bir den düzenler. Genellikle 4-6 yavru doğar. İlk iki hafta boyunca, kadın onları hiçbir yerde bırakmaz ve erkek onlar için yiyecek taşır. Baba çok sevecen, anne ile beslenmeye katılıyor. Daha sonra, kurt genç yavrulara yaşam ve avın tüm inceliklerini öğretir. Aynı zamanda baba son derece sabırlı. Yavrular sadece amaç için cezalandırılırken, ebeveynler genç büyümenin kendileri ile oynamaktan kaçınmazlar.