Yarım asırdan fazla bir süredir, Joyce Carol Oates saygın, şaşırtıcı derecede üretken bir Amerikalı yazar. 40'ın üzerinde roman ve 20 kısa öykü koleksiyonu yayınladı, 40 yılı aşkın süredir Princeton'da öğretmenlik yaptı ve Ulusal Kitap Kurgu Ödülü'nü kazandı. Kısa öyküsü 'Nereye Gidiyorsun, Nerelerdeydin?' benzer şekilde kanonik, modası geçmiş 20. yüzyıl yazarlarının çalışmalarının yanı sıra, etkilenebilir gençlere sunulan sayısız lise müfredatında yer alıyor. Joyce Carol Oates bir Nobel için çok yıllık yarışmacı ; en azından, daha az Amerikan harflerinden oluşan bir titan. Sonra tweet atmaya başladı.
Dün gece NYC'deki Norman Mailer Ödül Töreninde Oliver Stone güzelce şunları söyledi:
'Ciddi bir yazar asidir.'
- Joyce Carol Oates (@JoyceCarolOates) 5 Ekim 2012
5 Ekim 2012'den bu yana, Oates, altı roman yayınlama arasında 27.500'den fazla tweet attı (dürüst olmak gerekirse, 45.000'den fazla tweet attım ve ondan 50 yaşından daha gençim) ( Lanetli ve Baba aşk 2013 yılında, Kartaca 2014 yılında Kurban ve Maça Vale 2015 yılında ve Gölgesiz Adam bu yıl) ve bir kısa öykü koleksiyonu ( Nazar: Aşkın Dört Romanı Yanlış Gitti 2013 yılında). Bu tweetlerin çoğu zararsızdı, kediler , doğa , seçim ya da izlediği TV şovları (Oates'in Gece .) Bir incisi havasındaysanız, çoğu tatlı ve sevimlidir. bilgelik-hafif . Bazıları tuhaf küçük aforizmalar ruh halinize bağlı olarak, komik, biraz ilginç ve sadece biraz kafa karıştırıcı olanın kesiştiği noktada bir yerde var olur. Diğerleri… daha az hoş.
Joyce Carol Oates, Twitter'da geçirdiği neredeyse dört yıl boyunca, ayağını ağzına sokmanın etkileyici çeşitli yollarını buldu. Kötü tweet'lerinin çoğu, Asya diyetlerinin sözde ick faktörünü ele alırken, neredeyse tamamen kültürel duyarsızlık konumundan geliyor. 'Çin'deki' Kedi maması 'aslında öyle.' ), tesadüfen İslam'a hakaret ( 'Kadınların% 99,3'ünün cinsel tacize uğradığını ve tecavüze uğradığını bildirdiği yerlerde - Mısır - sormak doğal: baskın din nedir?' ) veya zengin ve beyaz mahallelerde kadınların tacize uğramadığını varsayarsak ( 'Yalnız yürüyen kadınlar zengin şehir merkezi NYC (Beşinci Cadde, Park Ave.), Washington Square Park vs.'de tacize uğrarsa çok şaşırırdım.' ). Michelle Dean, talep cumhurbaşkanlığı seçimlerinin temelini oluşturmadan çok önce Gawker Oates'i teşvik etmek onun hesabını sil .
Sonuç olarak, birçok genç şu anda Joyce Carol Oates'i görüyor: Kötü bir Twitter hesabı olan yaşlı bir kadın. Edebiyatla ilgilenen ve Oates'in yazdıklarını keşfetmeye çalışan her genç okuyucu, kaçınılmaz olarak bir noktada onun rahatsız edici tweet'leriyle karşılaşacaktır. Oates’in çalışmaları bu okuyucuların ilgisini çekmiş olabilir, ancak yazılarıyla ilk kez karşılaşmaları halinde onu ciddiye aldıklarını hayal etmek zor. Her türden ünlü kültürel hafızadan uzaklaştıkça halkın güçlü algıları zamanla azalır, ancak Oates’in Twitter'ın közleri daha aktif bir silinmeye neden olur. Bu durumda, hasar tamamen kendiliğinden oluşur: Joyce Carol Oates istediği zaman tweet atmayı bırakabilir.
Halk arasında güvenli bir üne sahip bir yazar neden aynı tür saldırgan yorumlara tekrar tekrar dikkat çekmeye devam etsin? Joyce Carol Oates ve @ JoyceCarolOates arasındaki boşluktan ne anlamalıyız? Ve eğer tweetleri onlarca yıllık övgüye değer çalışmanın itibarını sarsmaya başlayabilirse, geri kalanımız için ne umut var? 2013'te Oates'in Twitter'ını keşfettiğimden beri bu sorular yanımda duruyor, beni diğer şeylerin yanı sıra Brooklyn Kitap Festivali'nde kötü zamanlanmış bir panelde uyuklamaktan kaçınma mücadelesine götüren bir takıntıyı besliyor, bir öğleden sonra bir senaryo yazarak geçiriyor. başlıklı HBO orijinal psikoseksüel biyografisi için Zamanda Bir Tweet: Joyce Carol Oates Hikayesi ve 22. yaş günü partimi mahvediyorum. Ama daha sonra daha fazlası.
Oates'i neden büyülediğimi anlamam birkaç ay sürdü, ancak sonunda şunu fark ettim: Kabul edilebilir sosyal medya davranışlarını tekrarlayan ihlalleri hakkında bu kadar sıralanan şey, sadece tweetlerinin içeriği değil, yapması gereken duygusu. -o zorunlu -daha iyi bilmek. İnternetin sınırlarını bir, hatta iki durumda aşmak anlaşılabilir bir durum, özellikle de yetmişli yaşlarının ortasındaki bir kadının aslında yayıncısı tarafından bir Twitter hesabı vermiş olması için. Tek bir kötü tweet, yanlışlıkla size geri tepebilir (internet hepimiz için geliyor, öyle ya da böyle), ancak Oates'in dört yıllık bir tekrarlanan olay geçmişi var: Molly Ringwald bir keresinde sormaya zorlanmıştı: 'Büyükannem kim sarhoş oldu?'
Pekala, büyükannem kim sarhoş oldu? https://t.co/j010QF9NXe
- Molly Ringwald (@MollyRingwald) Kasım 24, 2015
Oates, tweet'lerinden biri internetin ortak öfkesini her artırdığında, hüzünlü, sahte bir ciddiyetle yanıt verme eğiliminde ve gerçekten umursamadığını söyleyecek kadar azdır. Kedi maması tweet'ine kafa karışıklığı taklidi yaparak ve 'Arkadaş' tamamen bir kez Çin'e giden ve kedi yiyen. Hiçbir şey olup olmadığını soran daha rezil bir tweetiyle karşılaştı. 'Neşeli' IŞİD'de Oates, genel itirazını zayıf bir şekilde 'Ataerkil din' çok ilginç Orijinal tweet'in İslam'ı diğer ataerkil dinlerden herhangi biri (yani neredeyse tamamı) yerine Oates'in alay konusu olarak belirlediği düşünüldüğünde. Ve daha fazla bastırıldığında, Joyce Carol Oates kötü tweeter'ın son sığınağına geri döndü: 'Bağlam dışı.'
Bu bahane, kuşkusuz, internetin ilk müdahale ekiplerinin kabul etmek isteyeceğinden daha fazla durumda geçerlidir, özellikle de katlanarak büyümesi göz önüne alındığında bağlam daraltması - artan sayıda insan, seçilmiş birkaç kişiyi hedef alan materyalleri görebilir. Rezil olanı al Jurassic Park cıvıldamak , animatronik dinozorlar için koruma düzenlemeleri talep ediyor gibiydi. Tweet açıkça bir şakaydı, ama aynı zamanda hesabının kendi kendine parodiye dönüştüğüne dair yaygın algının göz kırpan bir kabulüydü.Yıllardır Oates'in Twitter öğrencisiyim ve hala karar vermekte zorlanıyorum: Beni ilk kez retweetlediğinde - sadece iki hafta önce - şakaya dahil olup olmadığını tam olarak anlayamadım. Ben de söyleyebileceğinden emin değilim.
[doffs cap] bana gelince, ahlaki yüksek yolda hızlı bir yürüyüş yapacağım https://t.co/G6F9yQ66PV
- anlam makinesi (@EricThurm) Eylül 25, 2016
Tüm bunlar, Joyce Carol Oates'in, herkesin yapabileceği ya da yapabileceği fikrinde 140 karakterlik 28.000 delik açtığını söylemek içindir. meli evrensel olarak yetkin bir kamu entelektüeli olarak hizmet eder. Teoride, ünlülerin hala çok sevdiğimiz şeyleri üretmek için çok emek harcayan ve bize derin bir izlenim bırakan insanlar olduğunu kabul edebilmeliyiz. Bunu hiç kimse her zaman yapamaz ve biz bunu talep ediyoruz. Birçok neden var aktörler , müzisyenler ve Tanrı korusun, çizgi roman her konuda görüşleri sorulmamalıdır. Ama romancılar - düşünürler? İnsanlığın durumuna ilişkin özel bir anlayışa sahip olmaları gerekiyordu. Ve bazen bu doğrudur! Ancak diğer zamanlarda kelimeleri bir araya getirmek sadece kelimeleri bir araya getirmektir. Yayın önündeki düşük engeli, hızlı yanıt verme olanağı ve ekran görüntüsüne duyarlı yarı kalıcılığı ile Twitter'ın aslında insanların kıçlarını göstermeleri için açık bir davet olmasına yardımcı olmuyor. İnternet öfkesiyle dalga geçmek kolay ama neden yapmak Jonathan Franzen'in Y kuşağı üzerinde bir otorite olması gerektiğini düşünüyoruz, ne olursa olsun?
Twitter, gündelik konuşmanın mükemmele yakın bir kesişim noktası olarak hizmet ediyor ve yazılı kelime, ne kadar ciddiye alınacağını ayrıştırmayı zorlaştırıyor tweet'ler —Ki bayat bir osuruk gibi oyalanabilir, birinin kariyerini boğabilir (veya en azından başararak etrafta olmak çok rahatsız bir süre için). Profesyonel bir yazara uygulandığında, özellikle de öyle bir şekilde yazmaya mecbur kalan ve belki de akıp giden düşünceleri ile matbaada ortaya çıkan arasında daha az doğal bir sınıra sahip olan Oates için ayrım daha ilginç ve karmaşık hale geliyor. Twitter, Joyce Carol Oates için bir çıkış noktası için mükemmel bir fırtına mı? Joyce Carol Oates'in tweet'lerinin metnini, yayımladığı romanların metninden önemli ölçüde farklı olarak ele almalı mıyız?
Joyce Carol Oates, Twitter'da çok kötü, bu da onun çokiyiTwitter'da.
Sorun iki yönlüdür. Birincisi, Oates, yüz yüze bazı hoş olmayan görüşlerini ikiye katladı. Bir keresinde katıldığı bir Brooklyn Kitap Festivali panelinde kestirmeden uyandım, sadece NFL'deki aile içi şiddet karşısında kimsenin bu kadar saf olacağına şaşırdığını ve küçümsediğini doğrulamak için sarsılmıştım. İkincisi, Oates kayıtlara geçtiğini belirterek ister insanlar onun tweet'lerini ciddiye alıyor. Platformdaki ilk günlerinde New York Times , 'Tweetlerimin çoğunu aforizmalarmış gibi özenle oluşturuyorum - genellikle atılmıyorlar.' Devam etti: 'Bazen Twitter'ın yüksek, şiirsel niteliğine şaşırıyorum - kendini gerçeküstü bir şekilde kendini ifade etmeye borçlu.' Aslında.
Bill Maher, 'İleri Hıristiyan Askerler' ('savaşa doğru yürüyüş / İsa'nın çarmıhıyla / daha önce devam etme') eski ilahisini yapısızlaştırmalıdır.
- Joyce Carol Oates (@JoyceCarolOates) Kasım 2, 2014
Bu açıdan bakıldığında, Oates’in tweetleri, sosyal medyayı iyi kavramayan, iyi niyetli bir mezheplinin dürüst hatalarından çok, daha çok, yerel dilin neyin kabul edilebilir olup neyin olmadığını bilmiyormuş gibi yapan 'kışkırtıcı' amcanızın düşüncesizliklerine benziyor. Ve efsanevi amcan gibi, Joyce Carol Oates de özünde bir trol. Tüm ortamlarda üretken olan Oates'in, hem zanaattan zevk almak hem de minik kristal bombalar gibi ne olacağını görmek için tweet atma, dünyaya düşünceler fırlatma eyleminden zevk aldığını hayal etmek zor değil. Joyce Carol Oates, Twitter'da çok kötü, bu da onun çok iyi Twitter'da.
Bu yüzden öğleden sonrayı yazı yazarak geçirdim Zamanda Bir Tweet: Joyce Carol Oates Hikayesi .
Haklı olarak tarafından reddedilen senaryonun tam metnini dahil etmemek muhtemelen daha iyidir.Tostbirçok kez, ama işte bir özet: Joyce Carol Oates (Meryl Streep tarafından canlandırılıyor), kocası Alec Baldwin (Alec Baldwin tarafından canlandırılıyor) (not: Joyce Carol Oates, Alec Baldwin ile evli değil), kendisinin verdiği zarardan endişe duyuyor. Edebi itibarına kötü tweetler atıyor. Oates, mirası küçümseyici ve saldırgan olmamaya bağlıysa, 'Savaşmaya değer bir miras bile mi? Ölmeye değer bir miras mı? ' Davasının doğruluğuna ikna olan Baldwin kollarını ona doladı ve kükreyen bir şöminenin önünde ayı derisinden bir kilime sikişiyorlar, hala tweetliyorlar. Emmy'ler HBO'ya yağar.
Yaratılışıyla ilgili birçok şeyden pişman olsam da Zamanda Bir Tweet: Joyce Carol Oates Hikayesi— özellikle daha sonra kesinlikle mutsuz birkaç arkadaşı, bunu son derece komik bulan bir dinleyiciye doğum günü partimde sarhoş bir şekilde yüksek sesle okumaya zorladığımı - sanırım, Joyce Carol Oates'in benim versiyonum olarak Meryl Streep bir şekilde olası bir açıklamaya yakın bir şey ifade etti. çevrimiçi davranışı. Oates, tarihin nasıl manipüle edilebileceği ve temel ayrıntıların belirli amaçlara uyacak şekilde ele alınabileceği veya çarpıtılabileceği yollara şiddetle uyum sağlar. Siyah su Senatör Ted Kennedy'nin Massachusetts'teki bir köprüden sarhoş olduğu ve yolcusu, görünüşte etkilenebilir Mary Jo Kopechne'i ölüme terk ettiği Chappaquiddick olayının gevşek kurgusallaştırması.
İşte benim kirli küçük sırrım: Bu parça üzerinde ciddiyetle çalışmaya başlayana kadar, Joyce Carol Oates'ten çok JoyceCarolOates'e aşinaydım. Kitaplarından birinin tamamını asla okumadım. Elbette, kısa öyküler okurdum - muhtemelen bir yazar olarak en iyi şekli - ama kariyeri boyunca yayınladığı 60'tan fazla tam kitaptan birini değil. Çalışmasının kullanılmış kopyalarından oldukça geniş bir seçkiye rastladığımda bu gerçeği değiştirmeye koyuldum ve Siyah su uzun süredir tamamen kavramsal düzeyde merak ettiğim bir konu. Bu kitap neye benzeyecek?
Görünüşe göre büyük bir tweet koleksiyonu gibi. Siyah su , her şeye rağmen, merkezi, tarihsel olarak önceden belirlenmiş bir anlatıya sahip olduğu için, bir konuyla ilgili derinlemesine düşünmelerden oluşan bir derlemedir, bunların çoğu makul bir şekilde tweet boyutunda bölümlere sığabilir ve bazıları oldukça iyidir. Temas dışı, hassas saçmalıkların her anı için, birkaç parça güzellik ve ince zanaat var. Chappaquiddick'in ayrıntıları nispeten azdır ve değişmezdir: Kennedy (in Siyah su , Senatör) suya girer ve Kopechne (burada Kelly) ölür. Ama Oates sahneyi defalarca kırıyor, çünkü Kelly 'karanlıkta nerede olduğunu, siyah suyun her taraftaki baskısını bilmeden.' İlk başta bana Joyce Carol Oates'in neden bu kadar popüler olduğunu hatırlattı.
Oates'in son tweetlerinden biri, Beats'i desteklemek için bir bayrak diktiğinde tarihe ve mirasa karşı çelişkili yaklaşımının kalbini düzgün bir şekilde yakaladı: sahip olabilecek erkekler eski eleştirmenlerinden daha uzun sürdü ama şimdi kendileri, modası geçmiş, gerileyici bir duyarlılığı temsil eden klişeler haline geldi. Oates’in dünyasında bu, Beats’in kolektif hafızada daha uzun süre kalmayı başararak 'kazandığı' anlamına mı geliyor? Eğer öyleyse, aynı şeyi yapma şansını tehlikeye attığının farkında mı?
Bazılarımız, yaşlı erkeklerin büyük aşağılama ile kınandıklarını hatırlıyor. Beat yazarları Allen Ginsburg, Jack Kerouac vb. Kim kimi geride bıraktı?
- Joyce Carol Oates (@JoyceCarolOates) Ağustos 31, 2016
Yine de, kumun doğasının uçup gideceğini kabul ederken kuma bir bayrak koymak için söylenecek bir şey var. Oates, Twitter'ın tüm tehlikelerine böylesine kapsamlı bir şekilde bağlı kalarak, kasıtlı veya kasıtsız olarak, potansiyel olarak tuhaf, bilinçli olarak unutkan, düzleştirici kanon parçalama eylemini de taahhüt ediyor.
Joyce Carol Oates ile bir keresinde, üniversitemin ileri düzey kurgu seminerinde öğrenciler için düzenlenen bir etkinlikte tanıştım - esasen girmeye çalıştığım bir sınıf. O okudu Vahşi Geceler! , diğer edebi ikonların son günlerini 'hayal ettiği' bir kitap. Sadece kitaptaki hikayelerden birini okudum, ancak hiçbirinin kötü tweet içermediğinden nispeten eminim. Yine de, tüm bu yazarların mirası Oates tarafından uzun bir hevesle çarpıtıldı, manipüle edildi ve şekillendirildi. Bunu Ernest Hemingway'e yapabiliyorsa, neden birinin ona bunu yapması konusunda endişelensin? Joyce Carol Oates artık hiçbir şey söyleyemeyene kadar istediğini söylemeye devam edecek ve dürüst olmak gerekirse, Tanrı onu korusun.
Aforizma, Ivy League iddiaları içeren bir tweet'tir.
- Joyce Carol Oates (@JoyceCarolOates) Ağustos 17, 2015