Avustralya, çeşitli kuş yaşamına sahiptir ve en büyüleyici kuşlardan biri, büyük su kuşu olan Avustralya Pelikanı'dır (Pelecanus conspicillatus).
Avustralya Pelikanı, Avustralya ve Yeni Gine'de birçok iç ve kıyı sularında bulunur, ancak çoğunlukla kıtanın merkezinde bulunan çok kuru çöl bölgelerinden kaçınma eğilimindedir.
Bu pelikanlar ayrıca Endonezya'da ve bazen Yeni Zelanda'da ve Avustralya'ya yakın bazı Pasifik Adalarında görülür. Avustralya Pelikanı, dünya çapında bulunan 8 Pelikan türünün en büyüğüdür.
Avustralya Pelikanları, 1,6 - 1,9 metre (5,3 - 6,2 fit) uzunluğunda ve 4 - 6,8 kilogram ağırlığında ve 8,2 kilograma kadar olan bazı büyük kuşlar ile büyük kıyı kuşlarıdır.
Avustralya pelikanlarının kanat açıklığı 2,5 - 3,4 metredir (8,2 - 11,2 fit). Dişiler erkeklerden biraz daha küçüktür. Tüyleri beyazdır ve birincil kanat tüyleri siyahtır ve kuyruklarında siyah lekeler vardır.
Avustralya pelikanının yüzü beyazdır ve başın arkasında ve boynunun bir kısmında gri bir çizgi vardır. Gözler kahverengi ve sarıdır. Bacakları ve ayakları mavi-gri renktedir ve 4 perdeli ayak parmağı vardır.
Avustralya pelikanlarının soluk pembe renkli, büyük, kesilmiş gagaları vardır. Büyük faturaları, dünyadaki tüm kuşların en büyüğüdür ve 49 santimetre (19.5 inç) uzunluğundadır ve 9 - 13 litre su tutabilir. Faturanın ucunda küçük bir kanca vardır ve kaygan balıkları tutmak için içeride tırtıklıdır. Tasarı incelikle oluşturulmuştur. Alt çene, kesenin sarktığı 2 ince ve zayıf eklemli kemikten oluşur.
Uçan pelikan kadar büyük bir kuşu hayal etmek zor olabilir, ancak toplam ağırlığının yalnızca% 10'unu oluşturan son derece hafif bir iskelete sahip olduğu için kolayca uçabilir. Avustralya pelikanları çok yüzer kuşlardır ve suya batmazlar, ancak pelikanların tüylerinde çok fazla su geçirmezlik yağı yoktur ve bu nedenle ıslanıp soğuyabilirler.
Avustralya Pelikanları, tatlı su ve tuz gölleri, nehirler, bataklıklar, lagünler, kıyı şeritleri ve çok fazla su bitki örtüsüne sahip olmayan diğer sulak alan biyomları gibi büyük açık su kaynaklarını tercih eder.
Su, pelikanlar için en önemli yaşam alanıdır ve bol miktarda balık bulunduğu sürece, otlak, orman, nehir ağzı çamurlukları gibi bir dizi farklı çevrede olabilir.
Avustralya Pelikanlarının ana diyeti balıktır. Bununla birlikte, küçük kaplumbağaları, kurbağa yavrularını, karidesleri ve diğer kabukluları da yedikleri bilinmektedir. Pelikanlar yağmur suyu toplamak için faturalarını açarak içerler.
Avustralya pelikanları büyük sürülerde veya kolonilerde yaşarlar ve uygun su kaynakları ve üreme alanları bulmak için uzun mesafeler kat ederler.
Avustralyalı pelikanlar, balık avlarken kooperatif gruplar halinde birlikte çalışırlar, avlarını sığ sulara sürerek akşam yemeğini devasa faturalarına koyabilirler. Bir pelikanın gagası ve kesesi beslenmede önemli bir rol oynar. Tasarı hassastır ve bu, balığın bulanık çamurlu suda bulunmasına yardımcı olur.
Pelikan grupları, bazıları 1000'den fazla kuşla son derece büyük olabilir. Gruplar, balığı merkezi bir konuma götürür ve sonra büyük faturalarını suya daldırarak balıkları yumruklarına hapseder. Pelikan gagayı göğsüne bastırdığında su boşaltılır, böylece geriye kalan tek şey balık olur. Balık daha sonra manevra yapılır, böylece başın hızlı bir şekilde sarsılmasıyla pelikanların boğazından aşağıya kolayca yutulabilir. Kese aynı zamanda insanlar tarafından atılan yiyecekleri yakalamak için bir ağ olarak da kullanılabilir.
Pelikanların uçağa kalkması, su yüzeyinde gezinmesi, devasa kanatlarını çırpması ve havaya yükselmesi inanılmaz bir manzara. Pelikanlar, sürekli kanat çırparak uçuş yapamazlar, ancak büyük yüksekliklerde ve çok uzun mesafelerde, bağlı oldukları hava termiklerinde yüzerek dikkat çekici bir şekilde uçabilirler. Yüzlerce kilometreyi kapsayan 24 saatten fazla havada kalabilirler. Bir termalden diğerine geçerek, pelikanlar çok az çabayla uzun mesafeler kat edebilir ve saatte 56 kilometreye kadar hava hızlarına ulaşabilir.
İnerken gökyüzünden sulu piste doğru alçalır, fren görevi görecek şekilde geniş kanatları sayesinde süzülerek durur. Avustralya Pelikanının 3.000 metreye (3 kilometre) kadar yükseldiği bilinmektedir.
Birçok sığ kuş gibi, pelikanların da büyük sürüler halinde uçarken 'V' formasyonu oluşturdukları bilinmektedir.
Avustralya pelikanlarının seslendirmesi, büyük bir gürleyen veya derin bir hırıltıdır.
Avustralya pelikanı üreme mevsimi mevsime göre değişir. Güney Avustralya'da İlkbaharın sonlarında ve Kış aylarında tropikal bölgelerde görülür. Üreme için özellikle yağışlar için çevresel koşullar önemlidir.
Pelikanlar kolonyal yetiştiricilerdir ve bazıları adalarda veya gözlerden uzak kumsallarda yuva yapan 40.000'e kadar bireyden oluşan çok büyük gruplar halinde toplanırlar.
Erkek pelikanlar, kadınları cezbetmek için karmaşık dans gibi kur yapma ritüelleri gerçekleştirirler. Erkekler ayrıca çubuk veya kuru balık gibi küçük nesneleri de alıp havaya fırlatıp tekrar yakalayıp ekranı birkaç kez tekrarlayabilirler. Hem erkek hem de kadın, faturalarını saniyede birkaç kez kapatıp, poşetlerin güçlü bir esintide bayrak gibi dalgalanmasına neden olan 'torba dalgalanması' gerçekleştiriyor.
Pelikanın gagası ve kesesi kur sırasında önemli ölçüde renk değiştirir. Kesenin ön yarısı parlak somon pembesi olurken, boğaz bölgesindeki kesenin derisi metalik sarıya dönüşür. Faturanın üst ve alt kısımları kobalt mavisine dönüşür ve tabandan uca siyah çapraz bir şerit belirir. Renk değişimi uzun sürmez ve genellikle inkübasyon başladığında azalır.
Kur dizisi ilerledikçe, erkekler birer birer geri çekilir. Nihayet, karada, suda veya havada yapılan arayışlardan sonra, geriye sadece tek bir erkek kalır. Başarılı erkek dişi tarafından yuvalama alanına yönlendirilir. Yuvalar, bazen çimen, dal ve tüylerle kaplı sığ çöküntüler veya sıyrıklardır.
Dişi pelikan, ebeveynlerin ayaklarına inkübasyon yapıldığında 93 x 57 milimetre boyutlarında ve kirlenmiş ve çizilen 1-3 kireçli beyaz yumurta bırakır. Hem erkek hem de dişi sırayla yumurtaları kuluçkaya yatırır. 32 - 37 gün sonra yumurtalar çatlar ve pelikan civcivleri çıplak ve kör doğarlar. İlk yavru her zaman daha büyüktür ve en çok besin ebeveynleri tarafından beslenir. Küçük yavru, bu nedenle açlıktan ölebilir ve hatta daha büyük kardeşi tarafından saldırıya uğrayabilir.
Pelikan civcivleri ilk 2 hafta boyunca faturalarını ebeveynin yemek borusuna iterek yedikten sıvı ile beslenir ve sonraki 2 ay boyunca Japon balığı veya Sazan gibi küçük balıklar ve omurgasızlarla beslenirler. Yavrular yuvayı 28 gün sonra terk eder ve beslenmeyi, uçmayı ve bağımsız hale gelmeyi öğrenene kadar bakıldıkları 100 yavrunun kreşlerine katılır.
Avustralya Pelikanı olgunlaşır ve 2-3 yaşlarında üreyebilir. Vahşi doğada yaşam süreleri 10 ila 25 yıl arasındadır.
Avustralyalı Pelikan, IUCN tarafından 'Asgari Endişe' olarak sınıflandırılmıştır. Pelikanların temel sorunlarından biri, insan ve pelikanın kesesini yırtabilen oltalarıdır. Oltalar da bir sorundur çünkü kuşlar terk edilmiş halatlara takılabilir.