Kraliçe II. Elizabeth’in 96 yaşında ölümü, Birleşik Krallık’ta ve tüm dünyada bir duygu patlamasına neden oldu. Yakın ailesi ve sırdaşları, tanıdıkları ve sevdikleri birini kaybetmenin yasını tutuyorlar, ama diğer herkes ne hissediyor? Hiç tanımadığın biri için kayıp duyguları keder olarak kabul edilebilir mi?
İngiltere’deki Edinburgh Üniversitesi’nden filozof ve etik uzmanı Michael Cholbi, keder araştırmalarının çoğunun ebeveynlerin, yakın arkadaşların veya eşlerin kaybına odaklandığını söylüyor.
Bir kişi ile tanınmış bir halk figürü, ünlü veya kraliyet üyesi arasındaki tek taraflı ilişkilere parasosyal ilişkiler denir. “Kesinlikle parasosyal ilişkilerin kedere yol açabileceğini düşünüyorum. Kederin sadece karşılıklı ilişkiler bağlamında ortaya çıkacağını, sadece mantıklı olacağını neden tahmin etmemiz gerektiğini anlamıyorum” diyor Cholbi.
bozuk dünya
Bazı araştırmacılar parasosyal yası bir olasılık kaybına bağlamaktadır. “Keder deneyimi, genel olarak dünya deneyimine bir tür bozulmadır. Bu gerçekleştiğinde, varsayımlarınız bir tür paramparça oluyor” diyor İngiltere’deki York Üniversitesi’nde Grief: A Study of Human Emotional Experience adlı bir projenin yardımcı direktörü olan filozof Louise Richardson. adlı bir teoriden bahseder. varsayımsal dünyaBu, bir kişinin dünya hakkında güçlü bir şekilde tuttuğu ve temellendirdiği varsayımlara sahip olduğunu gösterir. “Yas tuttuğumuz türden kayıplar, Kraliçe’nin ölümüyle ilgili keder duygularını açıklayabilen bu varsayımsal dünyayı bozan kayıplardır” diyor.
Cholbi, insanların, aynı algılanan değerleri benimseyerek veya kişinin aldığı bir duruşa hayran oldukları için, bir şekilde kendi kimliklerini yatırdıkları kamuya mal olmuş kişilerin yasını tutmalarının mantıklı olduğunu söylüyor. “Bu, kendi değerlerinde ve endişelerinde rol oynayan birinin kaybıdır. Bu yüzden, sadece kişinin kaybı gibi değil, belirli bir şekilde, kişinin kendi veçhesinin küçük bir kaybı gibi geliyor.”
2012’de yapılan araştırmalar, içe yansıtma adı verilen bir sürecin insanların bir ünlünün ölümüyle başa çıkmasına yardımcı olduğunu gösteriyor. Londra merkezli ölüm derneği Cruse’un klinik direktörü Andy Langford, içe yansıtma, ilişki içinde olduğumuz birinin sahip olduğunu algıladığımız niteliklerle ilgilidir – onlarla uzaktan ilişki kursak bile. Sonunda bu nitelikleri kendimiz de benimsiyoruz, diyor – ve bu, yasla başa çıkmada yardımcı oluyor. Langford, “Bazı insanlar için, aslında, bu kaliteye gerçekten hayran kaldım ve bu yüzden bunun içinde yaşamaya devam edeceğim, demek için bir durum olacak” diyor Langford. Tanınmış bir figür için kederin gerçekten keder olduğunu söylüyor: “Bu duygular gerçek, bu keder gerçek.”
azalan keder
Ancak Kraliçe gibi uzaktaki biri için Langford, kederin daha yakın birinin kaybından daha çabuk azalacağını umuyor. Biriyle kurduğumuz bağ üç değişkene dayanıyor: zaman, yakınlık ve yakınlık, diyor. “Bu üç yön bize ne kadar yas tuttuğumuzu gösterecek ve bunların önemli olmasının nedeni, beynimizde bu üç şeyi aramak için tasarlanmış nöronların bulunmasıdır.”
Ve Columbia Üniversitesi’nde Uzun Süreli Keder Merkezi direktörü Katherine Shear, uzun süreli keder bozukluğunun -yasın yoğun bir şekilde devam ettiği ve aylar veya yıllar sürebilen bir durum- Kraliçe’nin ölümünün yasını tutanları etkilemesinin “oldukça ihtimal dışı” olduğunu söylüyor. New York’ta.
Bu içgörülere rağmen, yasla ilgili teorileri test etmek ve nicel cevaplar bulmak zor olmaya devam ediyor. “Ne olduğundan tam olarak emin olmadığın bir şeyi nasıl test edebilirsin?” Richardson diyor. “Beyinde, belirli koşulların ne kadar aktif olduğunu görebileceğiniz bir tür keder bezi yok gibi.” Keder basit bir kelime olabilir, ancak çok karmaşık, diye ekliyor Shear: “Bu tek bir duygu değil, bütün bir duygu grubu.”
Açık olan şu ki, cenazesi 19 Eylül’de olan Kraliçe için yas tutan birçok insan gerçekten acı çekiyor. O’Connor, “Kraliçeyle hiç tanışmamış olanlar için bile, bir parçamız olarak bir kayıp yaşıyoruz” diye ekliyor, “Hala bir ilham ve cesaret kaynağını ve kişinin kendi kişisel tarihi ve kültürel tarihinin bir dönemini kaybediyoruz.”
Bu makale izin alınarak çoğaltılmıştır ve ilk yayınlanan 14 Eylül 2022’de.
Kaynak : https://www.scientificamerican.com/article/whats-the-science-of-public-grief/