"Savaş otobüsleri". Doğu bloğunun en ünlü zırhlı personel taşıyıcısı OT-64 SKOT olarak kabul edilir. Bu savaş aracı, sosyalist Çekoslovakya ve Polonya'nın tekerlekli zırhlı personel taşıyıcısıyla ilgili kendi görüşüydü. Aynı zamanda, Varşova Antlaşması ülkelerinin orduları tarafından kullanılan askeri teçhizatın çoğu Sovyet idi, ancak bazı modeller de yerel olarak yaratıldı. Çekoslovakya, ülkenin mevcut askeri potansiyelini kendi askeri teçhizatını üretmek için kullanmamış olsaydı garip olurdu.
Tekerlekli zırhlı personel taşıyıcısı OT-64 SKOT'un geliştirilmesi
Doğu bloğu ülkelerinde amfibi özelliklere sahip tekerlekli zırhlı personel taşıyıcısının oluşturulması 1960'lerin başında başladı. Çekoslovakya'nın sanayi işletmeleri yeni savaş aracının oluşturulmasına katıldı: şasi ve şanzımanın geliştirilmesinden sorumlu olan Tatra ve Prag tesisleri ve işletmeleri gövde ve silah üretimi yapan Polonya.
II. Dünya Savaşı başlamadan önce bile, tanklar da dahil olmak üzere çok çeşitli silahların üretimini düzenlemeyi başarmış gelişmiş Çekoslovakya endüstrisinin potansiyelini koruduğunu belirtmek gerekir. Savaş sonrası yıllarda, ülke, yarı izlenen Alman zırhlı personel taşıyıcısı Sd.Kfz'ın uyarlanmış bir versiyonunun montajını yaptı. 251, Çekçe sürümü OT-810 adını aldı. 1958'ten 1962'e kadar, ülkedeki binlerce benzer zırhlı personel taşıyıcısının yaklaşık 1,5'i üretildi, İkinci Dünya Savaşı'nın Alman araçlarından temel görsel fark tamamen kapalı bir gövdenin varlığıydı, havadaki manga üzerinde bir çatı vardı.
BTR-60PB
Yeni tekerlekli zırhlı personel taşıyıcı, diğerlerinin yanı sıra, yarım kanallı OT-810'in yerini almak üzere yaratıldı. Üstelik, o zamana kadar Çekoslovakya'da, OT-50 ismini alan Sovyet paletli BTR-62P'nin üretimi için zaten bir lisans vardı. İzlenen zırhlı personel taşıyıcılarının nişleri kapatıldı, ancak hala umut verici olan ve belirgin avantajları olan tekerlekli bir araç vardı: şasi izlenen zırhlı personel taşıyıcılarından daha güvenilir ve daha basittir; bu tür ekipmanların sahada bile tamir edilmesi ve bakımı kolaydır; Hız ve menzil, izlenen meslektaşlardan daha yüksektir.
Çekoslovakya'da bir tekerlek formülü 8x8 olan bir zırhlı personel taşıyıcısının oluşturulması 1959 yılının sonunda başladı. SSCB'de yılda 60'ten 1956'e geliştirilen Sovyet zırhlı personel taşıyıcı BTR-1959, Doğu Bloku ülkelerinin tasarımcıları üzerinde büyük bir etkiye sahipti. OT-64 SKOT zırhlı personel taşıyıcısının tasarımı ve şasisi (SKOT, Çekçe ve Lehçe “orta tekerlekli zırhlı personel taşıyıcısı” ifadesinin kısaltmasıdır), BTR-60 üzerindeki Sovyet çalışmalarından açıkça esinlenmiştir, ancak bazı dış benzerlikler ile, araçlar birbirlerinden önemli ölçüde farklıdır. Üretim öncesi araçların ilk büyük ölçekli testleri zaten 1961 yılında yapıldı ve yılın Ekim 1963'inde yeni zırhlı personel taşıyıcısı tamamen hazırdı ve seri üretime girdi. Seri zırhlı personel taşıyıcılarının Polonya ve Çekoslovakya ordusuna teslimatı 1964 yılında başladı.
Yeni muharebe aracının seri üretimi 22 Ekim 1963 yılı ile Temmuz 1971 yılı arasında sürmüştür. Toplamda, yaklaşık 4,5 binlerce OT-64 SKOT zırhlı personel taşıyıcı fabrika atölyelerinden çeşitli versiyonlarda ayrıldı. Bunlardan yaklaşık iki bin zırhlı personel taşıyıcı Polonya polisi ile hizmete girdi. Üretilen zırhlı personel taşıyıcılarının üçte birinden biraz daha fazlası ihraç edildi. Örneğin, 1968 yılında, 200, bu tür APC'leri Mısır'dan emretti ve gelecek yıl, Hindistan, 300 araçlarını sipariş etti.
Teknik Özellikler OT-64 SKOT
Her ne kadar Sovyet BTR-60'in özellikleri yeni zırhlı personel taşıyıcısında tahmin edilse de, aracın görünümü bile gözle görülür farklılıklara sahipti. Örneğin, OT-64 SKOT'ta, birinci ve ikinci ve üçüncü ve dördüncü eksenler arasındaki aralık eşitti. İkinci ve üçüncü eksenler arasında daha büyük bir mesafe vardı. Aynı zamanda, kıç gövdeli zırh plakası, ünlü Alman Sd yarı raylı zırhlı personel taşıyıcısının son versiyonunda gerçekleştirildiği gibi, zırhın geriye doğru bir eğimine sahipti. Kfz 251 Ausf.D. Aynı zamanda, kıç zırhlı levhada, tasarımcıların motorlu tüfeğin hava bölmesini terk ettiği kapıları düzenlediler. Savaş aracının pruvası da, alt zırh plakası ile karakteristik kama şeklinde bir şekle sahip olan ve dikey zırh plakasına nazaran daha az eğimli olan ayırt edildi.
Çekoslovak zırhlı personel taşıyıcısının gövdesi, 6 - 13 mm kalınlığındaki çelik zırhlı levhalardan kaynaklanarak üretildi, bu da araca yalnızca kurşun geçirmez zırhı sağladı. Çocukları için Çekoslovakya ve Polonya'dan gelen tasarımcılar aşağıdaki düzeni seçtiler. Davanın önünde, araba komutanının koltukları ve emrinde gece görüş cihazı bulunan sürücünün bulunduğu bir kontrol bölmesi vardı. Kontrol bölümünün arkasında motor şanzıman bölümü vardı. Aynı zamanda, gövdenin orta ve arka kısmının çoğu, havadaki ekip tarafından işgal edildi. Biri silah operatörü olan ve yüksekliği ayarlanabilen özel bir sandalyeye oturmuş 15'a kadar savaşçılar burada kalabiliyordu, gerisi gövdenin yan tarafları boyunca uzanmış banklara oturdu. Çıkmak için hem arka çift kapıyı hem de otomobil gövdesinin çatısında iki büyük sunroof kullanabilirler.
Savaş aracının kalbi, MTO'da bulunan ve 8 hp'nin maksimum gücünü sağlayan X-NUMX silindirli hava soğutmalı Tatra model T-928-14 idi. Motor, Praga-Wilson (180 + 5) tarafından üretilen yarı otomatik bir şanzımanla eşleştirildi. Motor gücü, bir otoyolda sürerken 1 km / s hızıyla 14,5 tonluk bir savaş kütlesine sahip bir APC'yi, 95 km'ye çıkarken, 100-740 km / s hıza dağıtmak için yeterliydi. Bir zırhlı personel taşıyıcı, gövdenin arkasına monte edilmiş iki pervane nedeniyle suya geçti ve önüne özel bir su itici kalkan yerleştirildi. Aracın sudaki maksimum hızı 9-10 km / s idi.
Savaş aracının tüm tekerlekleri sürülebilirdi, ilk iki çift tekerlek yönlendirildi. Bu durumda, dört tekerlekten çekiş takılabilir, BTR 8x4 ve 8x8 modlarında çalışabilir. Makinenin bir özelliği, sürücünün kullanımına sunulan merkezi bir lastik basıncı kontrol sisteminin varlığıydı. Yol koşullarını değiştirirken, sürücü her zaman aracın açıklığını arttırmak için lastik basıncını değiştirebilir ve örneğin savaş koşullarında hasar nedeniyle tekerlekleri pompalayabilir.
Zırhlı personel taşıyıcısının ilk versiyonunda silah yoktu ve sadece piyadeleri taşımak için zırhlı bir taşıyıcı olarak kullanıldı. Ardından, neredeyse tüm sürümler, BRDM-2 ve BTR-60PB / BTR-70 üzerine yerleştirilmiş olana benzer dairesel bir dönme kulesi kurmaya başladı. Bu versiyondaki ana silahlar, 14,5 mm makineli tüfek PKT ile eşleştirilmiş 7,62 mm ağır makineli tüfek KPVT idi.
Puan zırhlı personel taşıyıcı OT-64 SKOT
OT-64 SKOT zırhlı personel taşıyıcı, her bakımdan, zamanı boyunca başarılı bir savaş aracıydı. Avrupa ülkeleri için yeterince büyük bir seri tarafından piyasaya sürülen bu dört tekerlekten çekişli amfibi zırhlı personel taşıyıcı, Çekoslovak ve Polonya ordusu ile uzun süre hizmette kaldı ve uluslararası silah pazarında da talep edildi. Doğu Bloğu'nun varlığı sırasında bile, Sovyet yapımı ekipmanlarla rekabet ederek 11 eyaletlerine ihraç edildi. İhracat teslimatlarının ikinci zirvesi, sosyalist kampın yıkılmasından sonraki 1990 yıllarında, Varşova Paktı ülkelerinin ordularıyla hizmet veren askeri teçhizatın, gelişmekte olan birçok ülkenin ilgisini çeken ihracata yönelik olarak ilerlediği zaman geldi.
Yeni bir savaş aracı yaratan Çekoslovakyalı mühendisler, kesinlikle BTR-60'in yaratılması konusunda Sovyet deneyimine güvendiler, ancak bazı açılardan Sovyet meslektaşlarını aşan daha ilginç bir makine yapmayı başardılar. Öncelikle, OT-64 SKOT, Sovyet otomobillerini teknolojik açıdan aştı. Zırhlı personel taşıyıcısının kalbi, Tatra-138 kamyonundan ödünç alınan bir dizel motordu. Dizel motor kullanımı, makinenin yangın güvenliğini arttırdı. Ek olarak, Sovyet BTR-60 iki benzinli motorun bir kıvılcımını kullandı, OT-64 ise yakıt tüketimini azaltan ve seyir aralığını artıran bir dizel motora sahipti. Bir başka belirgin avantaj, zırhlı personel taşıyıcısının tasarımının basitleştirilmesi ve bunun yanı sıra bakım ve onarımıydı.
OT-64 SKOT ayrıca daha iyi zırh koruması avantajına sahipti, zırh plakalarının kalınlığındaki farklılıklar o kadar önemli değildi. Böylece BTR-60 kasası, 5 ila 9 mm kalınlığında zırh plakalarından ve OT-64 kasası, 6 ila 13 mm kalınlığındaki zırh plakalarından birleştirilmiştir. Aynı zamanda, OT-64 SKOT, önemli ölçüde daha ağırdı, savaş ağırlığı, BTR-14,5'in 9,9 tonuna karşı 60 tondu. Ayrıca, sosyalist kamptaki zırhlı personel taşıyıcı, büyük boyutlar ve savaş alanında daha belirgin bir siluet ile ayırt edildi. Zırhlı personel taşıyıcısının yüksekliği 2,71 m (kule ile birlikte) veya 2,4 m (çatı üzerinde) iken, Sovyet zırhlı personel taşıyıcısının toplam yüksekliği 2,2 metreyi geçmedi.
OT-64 SKOT'un bir başka avantajı, BTR-60 gibi kıçta değil, gövdenin ortasında bulunan motor bölmesiyle olan yerleşimidir. Böyle bir çözüm, gövdenin kıç zırhlı plakasındaki geniş kanatlı kapılardan inişe izin verdi. Zırhlı personel taşıyıcısını terk eden motorlu tüfek, savaş aracının tüm gövdesi tarafından düşman ön ateşinden korunmuştur. Aynı zamanda, BTR-60 üzerinde ve BTR-70 / 80 üzerinde, uygulanan düzen nedeniyle, iniş, gövdenin yanlarındaki yan kapılardan veya askerler düşman ateşinden korunurken, çatısında bulunan kapaklardan gerçekleştirilir. çok daha kötüsü. En ağır tekerlekli Sovyet / Rus tekerlekli zırhlı personel taşıyıcılarının karakteristik özelliği olan bu kalıtsal tasarım sorunu, yalnızca zırhlı personel taşıyıcı olarak da kullanılabilecek birleşik tekerlekli platform olan modern Bumerang makinesi ile giderildi.
"Boomerang" platformunda Seçenek BTR
Yukarıdakilere dayanarak, OT-64 SKOT'un zamanının oldukça başarılı bir zırhlı personel taşıyıcı olduğu sonucuna varabiliriz. Uzun süre sosyalist kamp ülkelerinin cephaneliğinde yer aldı ve aktif olarak ihracata terfi etti. Yüksek hızda ve yüksek güç rezervine sahip basit ve güvenilir bir amfibi otomobildi. OT-64 zırhlı personel taşıyıcılarının küçük bir kısmı hala gelişmekte olan birçok ülkenin orduları ve polis yapılarıyla hizmet vermektedir.