Don, Ocak ayının 3'inde 1920'i dondu ve Sovyet komutanı Shorin, 1 Atlı ve 8 ordularının Nahçıvan ve Aksai kentlerinden zorla alınmalarını emretti. General Sidorin bunu önlemeyi emretti ve düşmanı yapılan geçitlerde parçaladı. Bu başarısızlıktan sonra, 1-I Süvari Ordusu rezerv ve ikmal için görevlendirildi. 16 Ocak 1920, Güneydoğu Cephesi, Şubat ayında Tukhachevsky tarafından yönetilen Kafkas olarak yeniden adlandırıldı. General Denikin’in ordularının görevini tamamlamak ve Polonya ile savaş başlamadan önce Kuzey Kafkasya’yı ele geçirmekle görevlendirildi. Üç rezerv Letonya birimi ve bir Estonyalı bu cephenin güçlendirilmesine devredildi. Cephe hattında, kırmızı birlik sayısı, 4 binlerce beyaza karşı 60 binlerce süngü ve kılıçlara ulaştı. Buna karşılık General Denikin, Rostov ve Novocherkassk'ı iade etmek amacıyla taarruzu hazırladı. Şubat ayının başlarında, Dumenko'nun Kızıl süvari kuvvetleri Manych'te yenildi ve Kutepov Gönüllü Kolordu ile Şubat ayının 3. Don 46 Kolordu'nun başlangıcının bir sonucu olarak Beyaz, Rosik ve Novocherkassk'ı yeniden ele geçirdi. kuzeye gelişme alamadı, çünkü düşman zaten Gönüllü Kolordu'nun derinliklerine gitti - Tikhoretskaya'ya. "
Gerçek şu ki, Gönüllü Kolordu'nun başlatılmasıyla eşzamanlı olarak, 10 Kızıl Ordusu'nun şok grubunun, beyazların kararsız ve çürüyen Kuban Ordusu'nun sorumluluğundaki sorumluluk alanındaki beyazları savunması kırıldı ve 1 Süvari Ordusu, Tikhoretskaya'da başarıyı arttırmak için atılım yaptı. Atlı General Pavlov grubu (II ve IV Don kolordu) ona karşı ilerlemiştir. Şubat 19 gecesi Pavlov'un binicilik grubu Ticaret'e girdi ancak White'ın acı saldırıları püskürtüldü. Beyaz süvari, acı bir soğukta Orta Egorlyk'e çekilmek zorunda kaldı. Tüccardan ayrılma, Kazak alayları, karda açık gökyüzünün altında çok çekici olmayan bir konumda olan ana kuvvetlere korkunç bir donda katıldı. Sabah uyanışı korkunçtu ve corpus'ta donmuş olanlar vardı. Geleceği kendi lehine çevirmek için, Şubat ayının Beyaz Komutanı 25'i, 1 Süvari Ordusu'nun arkasına saldırmaya karar verdi. Budyonny, Pavlov’taki grubun hareketinin farkındaydı ve savaşa hazırlandı. Tüfek bölümleri pozisyon aldı. At alayı sütunlar halinde dizilmiş. IV Kolordu'nun baş tugayına, Budyonny'nin süvarileri tarafından beklenmedik bir şekilde saldırıldı, buruşuldu ve sonraki sütunları rahatsız eden düzensiz bir uçuşa dönüştü. Sonuç olarak, stratejik açıdan önemli olan Orta Egorlyk 25 Şubat'ın güneyinde, bir savaş gerçekleşiyor - bütün için en büyüğü tarih her iki tarafta da 25'e kadar binlerce kılıçtan oluşan binicilik savaşı (15 binlerce beyaza karşı 10 binlerce kırmızı). Savaş tam bir süvari karakteri ile ayırt edildi. Rakiplerin saldırıları birkaç saat içinde döndü ve aşırı acılarla ayırt edildi. At saldırılarında, at kütlelerinin hareketlerinin bir taraftan diğerine dönüşümlü olarak değişmesi ile gerçekleşti. Bir süvarinin geri çekilme kütleleri, saldırganın ağır topçu ve makineli tüfek ateşinin altına düştüğü yaklaşırken, rezervlerinin peşinden koşan düşmanın at kütlesi tarafından takip edildi. Saldırganlar durdu ve geri döndü, ama bu sırada düşmanın süvarileri, rezervlerini toplayıp tazeledi, takip etmeye devam etti ve düşmanı, saldırganların aynı pozisyona düştüğü orijinal konumuna sürdü. Topçu ve makineli tüfek ateşinden sonra, geri dönen düşman süvarilerinin peşine düştüler. Atları kitlelerin dalgalanmaları, onları ikiye bölen geniş havzanın içinden bir yükseklikten diğerine, 11’tan öğleden sonra akşama kadar sürdürdü. Pavlov'un binicilik grubunun işleyişini değerlendiren bir Sovyet yazar, “Bir zamanlar en görkemli beyaz süvariler, Denikin ve Kafkas cephelerimizdeki tehdit edici anlamını yitiren, görkemli savaşlar ve atılgan saldırılarla boğuşan beyaz şanlı süvariler” sonucuna varıyor. İç savaş tarihindeki Don süvarileri için bu an belirleyici oldu ve bundan sonra her şey Don süvarilerinin ahlaki istikrarını çabucak kaybettiği ve direniş göstermeden Kafkas Dağları'na doğru hızla kaymaya başladığı gerçeğine gitti. Bu savaş aslında Kuban savaşının kaderini belirledi. Budyonni'nin süvari ordusu, çeşitli piyade bölünmelerinin desteğiyle Tikhoretskaya yönünde kapağını terk ederek, atlı General Pavlov grubunun kalıntılarını takip etmeye geçti. Bu savaştan sonra, beyaz ordu, direnme isteğini kaybetti, geri çekildi. Kırmızılar, güneydoğuda Kazaklara karşı savaşı kazandı. Beyazlar ve Güneydoğu Cephesi'nin Kızları arasındaki iç savaş, her iki savaşçı partinin seçili atlılarının bu savaşında pratik olarak sona erdi.
Şek. Egorlyk'te 1 Atlı Ordusu'nun 1 Savaşı
March 1 Gönüllü kolordu Rostov'u terk etti ve beyaz ordular Kuban Nehri'ne çekilmeye başladı. Kuban Ordusunun Kazak birimleri (Volyn'un en dengesiz kısmı) tamamen çürümeye başladı ve kitlelere teslim olmaya başladı, beyaz cephenin çökmesine ve Novorossiysk'teki Gönüllü Ordusu'nun kalıntılarının geri çekilmesine yol açan “yeşil” tarafa geçti. Bir sonraki en önemli olay Kuban'ı geçmek, Novorossiysk tahliyesi ve beyazların bir kısmının Kırım'a devredilmesiydi. 3 Mart ayında Kızıl Birlikler Yekaterinodar'a yaklaştı. Stavropol, Şubat ayında daha fazla 18 görevlendirildi. Kuban bölgesi, rakip partilerin geri çekilmesi ve ilerletilmesiyle boğulmuş, dağlarda, Kırmızılara ve Beyazlara karşı olduklarını açıklayan büyük yeşil yığınlar oluşmuş, aslında savaştan kurtulmanın yollarından biriydi ve yeşillikleri (gerekirse) kolayca kırmızıya döndüler. 1920'in baharında, beyazların arkasında, 12-bin-kuvvetli yeşil gerilla ordusu harekete geçti ve Beş Sovyetler Birliği'nin cephesinin dağılmakta olduğu beş kırmızı orduna büyük miktarda yardım sağladı ve Kazaklar büyük ölçüde yeşil olanlara geçti. Kazak birimlerinin kalıntılarıyla gönüllü ordu, Novorossiysk'e geri çekildi, Kızıllar taşındı. Tikhoretskaya operasyonunun başarısı, Kuban-Novorossiysk operasyonuna devam etmelerini sağladı; bu süre zarfında, Mart ayının 17’i, Kafkas Cephesi’nin 9-I ordusunun I.P. Uboreviç Ekaterinodar'ı aldı ve Kuban'ı zorladı. Yekaterinodar'dan ayrılıp Kuban'ı geçerken, mülteciler ve askeri birlikler olumsuz çevre koşullarına düştü. Kuban Nehri'nin alçak ve bataklık kıyıları ve bataklık şoklarıyla dağlardan akan çok sayıda nehir hareketlerini engelledi. Düzensizce düşmanca bir popülasyona sahip Çerkes aulsları ve eteklerinde beyaz ve kırmızılar dağıldı. Kuban Kazaklarının az sayıdaki özelliği, en çok Bolşeviklere sempati duyan, sakin olmayan, güçlü bir katkıya sahipti. Dağlarda yeşile hakim. Onlarla yapılan görüşmeler hiçbir şeye yol açmadı. Dobromrmiya ve Ben Don Corps, "aşağılık bir manzara" olan Novorossiysk'e çekildiler. Novorossiysk'teki acı veren cephenin arkasında, çoğu tamamen sağlıklı ve formda olan on binlerce insan birikti. silah Ellerinde var olma haklarını savunmak için. İflas hükümeti ve entelijensiya'nın bu temsilcilerini gözlemlemek zordu: toprak sahipleri, memurlar, burjuvazi, onlarca yüzlerce general, çabucak ayrılmaya çalışan binlerce memur, öfkeli, sinirli ve herkesi lanetleyenler. Novorossiysk, genel olarak, bir askeri kamp ve arka doğum sahnesi idi. Bu arada, Novorossiysk limanında, her türlü gemiye, daha çok yumruk kavgalarını hatırlatan birlikler yüklendi. Tüm gemilere, Novorossiysk'ten Mart ayına kadar deniz yoluyla Kırım'a giden 26-27 Mart ayının Gönüllü Kolordu'nu yüklemeleri sağlandı. Don Ordusu'nun bazı bölgelerine tek bir gemi verilmemiştir ve öfkesini yitiren General Sidorin, Don birliklerini Denikin'e ateş etmek için gönderememek amacıyla Novorossiysk'e gitmiştir. Bu işe yaramadı, sadece gemi yoktu ve Mart ayındaki Reds 9 Ordusu Novorossiysk'i ele geçirdi. Novorossiysk bölgesinde yer alan Kazak birimleri kırmızıya teslim olmak zorunda kaldı.
Şek. 2 Novorossiysk'ten beyazların tahliyesi
Don Ordusunun diğer kısmı, Kuban birlikleri ile birlikte, dağlık aç bölgeye çekildi ve Tuapse'ye geçti. Mart 20 I Kuban Shefner-Markevich Tuapse'yi işgal etti, kolayca kovuldu ve şehrin kırmızı kısmını işgal etti. Sonra Soçi'ye daha da taşındı ve Tuapse'nin kapağı II Kuban Kolordu'na verildi. Tuapse'den ayrılan asker ve mültecilerin sayısı, 57 LLC'ye geldi, geriye sadece bir çözüm kaldı: Gürcistan sınırlarına gitmek. Ancak başlayan görüşmelerde, Gürcistan sınırda yiyecek kitlesine izin vermeyi reddetti, çünkü ne mülteciler için ne de kendisi için bile ne yiyecek ne de yeterli fon vardı. Ancak, yine de Gürcistan'a doğru hareket devam etti ve Kazaklar hiçbir komplikasyon olmadan Gürcistan'a ulaştı.
Beyaz harekette muhalif duyguların yoğunlaşması ile birliklerinin yenilgisiyle karşı karşıya kalan Denikin 4 April, Tüm Sovyetler Birliği Komutanlığı Komutanlığı görevinden ayrıldı ve aynı gün General Wrangel'in komutanı ve aynı gün "Hindistan İmparatoru İmparatoru" ve "eski Sovyetler Komutanı ve eski Sovyetler Komutanı ve eski Sovyet komutanı" görevinden ayrıldı. İngiltere’deki General Romanovsky, İstanbul’daki Konstantinopolis’te orta durma noktasına geldi ve ikincisi Konstantinopolis’teki Rus Büyükelçiliği’nde eski bir karşı istihbarat subayı olan Teğmen Kharuzin ve VSYUR.
Nisan 20, Kırım'dan Tuapse'ye, Soçi, Sukhum ve Poti, Kazakları yüklemek ve onları Kırım'a taşımak için askeri gemilere geldi. Ancak ulaşım, atlar ve at ekipmanı olmadan yapılabildiğinden, yalnızca yoldaşlarıyla, atlarla ayrılmaya karar veren insanlar yüklendi. En engelsiz olanın tahliye edildiği söylenmelidir. Böylece, 80 inci Zungar alayı teslim olma şartlarını kabul etmedi, silahlarını bırakmadı ve Don birimlerinin kalıntılarıyla birlikte tam güçle Kırım'a boşaltıldı. Kırım'da, Salsk-Kalmyk Kazaklarından oluşan 80 th Zungar alayı, Sovyetler Birliği Bütün Kişiler ve Kişiler Birliği Yüksek Komutanı önünde yürüyüş yaptı, P.N. Wrangel, Novorossiysk ve Adler'den tahliye edilen birimler arasında olduğu gibi, bu aletin yanı sıra tek bir silahlı birim de yoktu. Kıyıya basılan Kazak alaylarının çoğu teslim olma şartlarını kabul etti ve Kızıl Ordu'nun bazı bölgelerine teslim oldu. Bolşeviklere göre, Adler kıyısında, 40 LLC adamı ve 10 000 atını aldılar. İç savaş sırasında, Sovyet liderliğinin Kazaklar ile ilgili politikasını bir miktar ayarladığı, sadece onu daha fazla bölmeye değil aynı zamanda kendi tarafına mümkün olduğunca çekeceği söylenmelidir. Kırmızı Kazakların liderliği ve ajitasyon amacıyla, tüm Kazakların Sovyet gücüne karşı olmadığını göstermek için, Tüm Rusya Merkez Yürütme Komitesi'nde bir Kazak bölümü oluşturulmuştur. Kazak askeri hükümetleri gittikçe “beyaz” generallere bağımlı hale geldikçe, Kazaklar birer birer ve gruplar halinde Bolşevikler ile taraf olmaya başladı. 1920'in başlangıcında, bu geçişler yaygınlaştı. Kızıl Ordu'da Kazakların tüm bölümleri oluşturulmaya başlandı. Özellikle Beyaz Muhafızlar Kırım'a tahliye edildiğinde ve on binlerce Don ve Kuban vatandaşını Karadeniz kıyılarına attığında, birçok Kazak Kızıl Ordu'ya katılır. Terkedilmiş Kazakların çoğu, filtrelemeden sonra Kızıl Ordu'ya yatırılır ve Polonya cephesine gönderilir. Özellikle, Guinness Rekorlar Kitabı'nda “tüm zamanların ve insanların en iyi süvarileri” olarak kaydedilen Guy'in 3 Süvari Kolordu, Beyaz Kazak mahkumlarından oluşuyordu. Beyaz Kazaklar ile birlikte, çok sayıda beyaz subay Kızıl Ordu'ya yatırılmaktadır. Sonra bir şaka doğdu: “Kızıl Ordu bir turp gibidir, dışarısı kırmızıdır, içi beyazdır.” Kızıl Ordu’daki çok sayıda eski beyaz nedeniyle, Bolşevik’lerin askeri önderliği, Kızıl Ordu’daki beyaz subayların sayısında bir sınır bile koyuyor - komuta personelinin% 25’inden daha fazla değil. “Fazla” arkaya gönderildi ya da askeri okullarda öğretmenlik yapmaya gitti. Toplamda, Kızıl Ordu’daki iç savaş sırasında binlerce beyaz subayın 15’i görev yaptı. Bu memurların çoğu, kaderlerini Kızıl Ordu'yla ilişkilendirdi ve bazıları yüksek bir pozisyona ulaştı. Yani, örneğin, bu "temyiz" den Don Ordusu Shapkin TT'ye bitişik olan eski Vatanseverlik Savaşı sırasında, teğmen ve komik bir kitaptı ve eski Kolchak topçu karargahının kaptanı L. Govorov'du. Zaferin öncülüğü ve ilki oldu. Ancak, 25 Mart 1920, Bolşevikler, Kazak askeri topraklarının kaldırılması konusunda bir kararname çıkardı. Sovyet gücü nihayet Don ve komşu bölgelere kuruldu. Büyük Don Ordusu var olmaktan çıktı. Böylece Don ve Kuban Kazaklarının toprakları ve güneydoğu bölgesinin iç savaşı sona erdi. Yeni bir trajedi başladı - Kırım topraklarındaki savaş destanı.
Kırım yarımadası güneydoğudaki iç savaşın son aşamasıydı. Gönüllü Ordu liderlerinin coğrafi konumu ve siyasi istekleri açısından cevap verdi, çünkü Kazak yönetiminin gücünden ve Kazakların iç bağımsızlık ve egemenlik iddialarından bağımsız olarak tarafsız bir bölgeyi temsil etti. Psikolojiye göre, Kazakların Karadeniz sahillerinden taşınan kısımları da topraklarından ayrılan ve toprakları, evleri ve mülkleri için doğrudan savaşma fırsatından mahrum bırakılmış gönüllülerdi. Gönüllü Ordunun komutası, Don, Kuban ve Terek hükümetlerini hesaba katma ihtiyacından kurtuldu, ancak savaşın başarılı bir şekilde yürütülmesi için gerekli olan ekonomik tabanlarından yoksun bırakıldı. Kırım bölgesinin iç savaşın devamı için güvenilir bir bölge olmadığı aşikardı ve mücadelenin devam etmesi için sadece öngörülemeyen mutlu koşullar ya da bir mucize için hesaplamalar yapmak ya da savaştan son bir çıkışa hazırlanmak ve bir çıkış yolu aramak gerekiyordu. Ordu, mülteci ve arka hizmetlerin sayısı, özellikle Bolşeviklere katlanma eğilimi göstermeyenlerin sayısı bir buçuk milyonu buldu. Dikkatli ve meraklı Batı ülkeleri Rusya'daki trajediyi izledi. Daha önce Rusya'daki beyaz hareket tarihinde aktif rol almış olan İngiltere, Sovyetlerle ticaret anlaşması yapmak amacıyla sivil çekişmeye son vermeye meyilliydi. Denikin'in yerini alan General Wrangel, Rusya ve Batı'daki genel durumla yakından tanıştı ve savaşın başarılı bir şekilde devam etmesi için parlak umutları yoktu. Bolşeviklerle barış imkansızdı, barış anlaşmalarının sonuçlandırılmasıyla ilgili müzakereler hariç tutuldu, tek bir kaçınılmaz karar vardı: mücadeleden olası güvenli bir çıkış için temel hazırlamak, yani. Tahliye. Komuta girdikten sonra General Wrangel, mücadeleye devam etmek için şiddetle ayağa kalktı, aynı zamanda Karadeniz gemilerini ve gemilerini düzene koymak için tüm çabaları yönetti. filo. Şu anda mücadelede beklenmedik bir müttefik ortaya çıktı. Polonya Bolşeviklere karşı savaşa girdi, bu da beyaz komutanın mücadelede en azından kaygan ve geçici müttefiki olma olasılığını açtı. Rusya'daki iç karışıklıktan yararlanan Polonya, topraklarının sınırlarını doğuya yaymaya başladı ve Kiev'i işgal etmeye karar verdi. 25 Nisan 1920'de, Fransa pahasına donatılmış Polonya ordusu Sovyet Ukrayna'yı işgal etti ve 6 Mayıs'ta Kiev'i işgal etti.
Şek. 3 1920 yılın Sovyet afişi
Polonya Devlet Başkanı U. Pilsudski, Polonya, Ukrayna, Belarus ve Litvanya topraklarını da içerecek olan "denizden denize" konfederatif bir devlet oluşturma planını yaptı. Polonya'nın Rusya siyasetine kabul edilemez olduğu iddiasını göz ardı eden General Wrangel, Pilsudski ile bir anlaşma yapmayı kabul etti ve onunla bir askeri anlaşma imzaladı. Ancak, bu planlar gerçekleşmeyecek şekilde belirlenmedi. Kızıllar, batıdan gelen tehdide karşı önlemler almaya başladı. Sovyet-Polonya savaşı başladı. Bu savaş Rus halkı arasında ulusal bir savaş niteliğinde oldu ve başarılı bir şekilde başladı. Mayıs 14'te Batı Cephesi kuvvetlerine karşı bir taarruz başladı (Komutan M.N. Tukhachevsky), 26 Mayıs - Güney-Batı (Komutan A.I. Egorov). Polonyalı birlikler hızla geri çekilmeye başladı, Kiev'i tuttu ve Temmuz ortalarında Kızıllar Polonya sınırlarına yaklaştı. RCP Merkez Komitesinin Politbürosu (b), açıkça kendi kuvvetlerini abartıyor ve düşmanın kuvvetlerini hafife alıyor, Kızıl Ordu'ya yeni bir stratejik görev koydu: Polonya topraklarına savaşlarla girmek, başkentini almak ve ülkedeki Sovyet gücünün ilanı için koşullar yaratmak. Bolşevik liderlerin açıklamalarına göre, genel olarak, "kırmızı süngü" yi Avrupa'ya sokma ve böylece "Batı Avrupa proletaryasını harekete geçirme" ve dünya devrimini desteklemeye zorlama girişimi oldu. XPUMX’te Eylül’de düzenlenen 22’ta, RCP’nin 9. Rus Konferansı’nda konuşan Lenin, “Polonya’nın Sovyetleşmesine yardımcı olmak için askeri güçlerimizi kullanmaya karar verdik. Bundan sonraki genel politika izledi. Merkez Komitesinin tutanaklarında kaydedilen resmi kararda değil ve yeni kongreye kadar parti yasasını temsil ettik. Ancak kendi aralarında, proletaryanın Polonya'daki sosyal devriminin olgunlaşmamış olup olmadığına bakılmaksızın süngülerle araştırmamız gerektiğini söyledik. Tukhachevsky’nin Batı Cephesi’ndeki 1423’in Temmuz 2’a verdiği 1920’in askerlerinin emri daha net ve net görünüyordu: “Batı’da dünya devriminin kaderi belirlendi. Beyaz Polonya'nın cesedinden Polonya, küresel bir yangına giden yoldur. Süngülerde çalışan insanlığa mutluluk getireceğiz! ” Ancak, Troçki de dahil olmak üzere bazı askeri liderler saldırganın başarısından korkuyor ve Polonyalıların barış tekliflerine yanıt vermeyi teklif ediyordu. Kızıl Ordu'nun durumunu iyi bilen Troçki, anılarına şöyle yazdı: “Polonyalı işçilerin ayaklanması için sıcak umutlar vardı .... Lenin'in kesin bir planı vardı: konuyu sona erdirmek, yani Polonyalı işçi kitlelerinin Pilsudski hükümetini devirmesine ve iktidarı ele geçirmesine yardım etmek için Varşova'ya katılmak ... Merkezde savaşı sona erdirmek adına çok güçlü bir ruh hali buldum. Buna şiddetle karşı çıktım. Polonyalılar zaten barış istedi. Başarının doruk noktasına ulaştığımızı düşündüm ve eğer gücümüzü hesaplamadan daha ileri gidersek, o zaman zaten kazanılmış olan zaferden - yenmek için geçebiliriz. ” Troçki'nin görüşlerine rağmen, Lenin ve hemen hemen tüm Politbüro üyeleri, Polonya ile acil bir barış önerisini reddetti. Varşova'ya yapılan saldırı Batı Cephesi ve Lviv Güney-Batı'ya verildi. Kızıl Ordu'nun batıda başarılı bir şekilde ilerlemesi, Orta ve Batı Avrupa için büyük bir tehdit oluşturdu. Kızıl süvari, Galiçya'yı işgal etti ve Lvov'u işgal etmekle tehdit etti. Almanya'ya karşı zafer kazanan müttefikler çoktan terhis ettiler ve Bolşevizmin yakın tehdidine karşı koymak için serbest birlikleri yoktu, ancak Fransa'dan, askeri danışmanlar olarak gelen Fransız ordusu Genelkurmayının ve Polonya ordusu gönüllülerinin komutanlarına yardım etmesi için Fransa'dan gönderildi.
Polonya'yı işgal etme girişimi felaketle sonuçlandı. Ağustos'taki Batı Cephesi birlikleri 1920, Varşova'ya (“Vistula'daki Mucize” denir) yakınına yönlendirildi ve geri alındı. Batı Cephesi’nin beş ordusunun savaşı sırasında geri çekilmeyi başaran yalnızca 3-I kurtuldu. Orduların geri kalanı yenildi ya da yok edildi: 4 Ordusu ve 15'in bir kısmı, Doğu Prusya'ya kaçtı ve interned edildi, Mozyr grubu, 15 ve 16 orduları da mağlup edildi. Varşova yakınlarındaki savaş sırasında yakalanan 120'tan fazla Kızıl Ordu askeri tutsak alındı ve 40, binlerce kamp daha kampüste Doğu Prusya'daydı. Kızıl Ordu’nun bu yenilgisi, iç savaş tarihindeki en felakettir. Rus kaynaklarına göre, gelecekte 80 hakkında binlerce Kızıl Ordu askeri toplam Polonyalı mahkumların sayısı yüzünden açlık, hastalık, işkence, taciz, infaz veya vatanlarına geri dönmedi. Yalnızca geri gönderilen savaş esirlerinin ve içli kişilerin sayısı hakkında güvenilir bir şekilde biliniyor - 75 699. Toplam savaş esirlerinin sayısına göre, Rus ve Polonyalı taraflar farklılaşıyor - 85'tan 157'a bin kişi. Sovyetler barış görüşmelerine girmeye zorlandı. Ekim ayında, partiler ateşkes ilan etti ve Mart ayında 1921, Brest gibi, sadece Polonya ile ve aynı zamanda büyük bir katkı ile Mart ayında başka bir “müstehcen dünya” da sonuçlandı. Polonya şartlarına göre, Ukrayna ve Beyaz Rusya’nın batısındaki arazinin önemli bir kısmı 10 milyon Ukraynalı ve Belarus’lu. Savaş sırasındaki hiçbir parti hedeflerine ulaşamadı: Belarus ve Ukrayna, Polonya ile Sovyetler Birliği’ne 1922 yılında giren Polonya ve Sovyet cumhuriyetleri arasında bölündü. Litvanya toprakları Polonya ile bağımsız Litvanya devleti arasında bölünmüştür. RSFSR, Polonya’nın bağımsızlığını ve Pilsudski hükümetinin meşruiyetini kabul etti ve geçici olarak bir "dünya devrimi" ve Versailles sisteminin kaldırılması planlarından vazgeçti. Bir barış anlaşmasının imzalanmasına rağmen, SSCB ile Polonya arasındaki ilişkiler izleyen yıllarda çok gergin kaldı ve sonuçta SSCB'nin Polonya'nın 1939 yılında katılımına neden oldu. İtilaf ülkeleri arasındaki Sovyet-Polonya savaşı sırasında, Polonya'nın askeri-finansal desteği konusunda anlaşmazlıklar ortaya çıktı. Polonyalılar tarafından ele geçirilen mülklerin bir kısmının ve silahların Wrangel’in ordusuna devredilmesine ilişkin müzakereler, Polonya’nın bağımsızlığını tanıma konusunda beyaz hareketin liderliğinin başarısız olması nedeniyle de bir sonuç vermedi. Bütün bunlar, genel olarak Beyaz Hareketi ve Bolşevik karşıtı güçlerin pek çok ülkesinin ve ardından Sovyetler Birliği'nin uluslararası olarak tanınmasının desteklenmesinin kademeli olarak soğutulmasına ve sonlandırılmasına yol açtı.
Sovyet-Polonya savaşının zirvesinde, Baron P.N. güneydeki aktif operasyonlara geçti. Wrangell. Genel, demoralize edilmiş askerlerin ve memurların kamuya idam edilmesi de dahil olmak üzere sert etki önlemleriyle, dağılmış Denikin bölünmelerini disiplinli ve etkin bir orduya dönüştürdü. Sovyet-Polonya savaşının başlamasından sonra, Moskova’ya yapılan başarısız saldırıdan kurtulan Rus Ordusu (eskiden Sovyetler Birliği’nin silahlı kuvvetleri) Kırım’dan ve Haziran ayı ortasında Kuzey Tavria’yı işgal etti. Tauride bölgesinin topraklarındaki askeri operasyonlar, askeri askeri sanatlara mükemmel bir askeri sanat örneği olarak atfedilebilir. Ancak yakında Kırım'ın kaynakları tükenmek üzereydi. Silah ve mühimmat temininde, Wrangel, İngiltere'nin 1919'te Beyaz'a geri dönmesini çoktan durdurduğu için yalnızca Fransa'ya güvenmek zorunda kaldı. Ağustos 14 Kuban’da, General S. G. Ulagai’nin yönetimindeki Kuban’daki Kırım’dan bir sürü parti (1920 bin süngü ve kılıcı) indi ve Bolşevik’lere karşı ikinci bir cephe açmak amacıyla geldi. Ancak saldırı gücünün ilk başarıları, kendilerine atılan kırmızı birimleri ezen Kazaklar zaten Ekaterinodar’ın yaklaşımlarına ulaştıklarında, Ulagai’nin, Kuban’ın başkentine yapılan hızlı saldırı planının aksine, Kuban’ın başkentine yapılan hızlı saldırı planını reddettiği için geliştirilemedi. Bu, kırmızının rezervleri sıkılaştırmasına, sayısal bir avantaj yaratmasına ve Ulagay'ın bazı kısımlarını bloke etmesine izin verdi. Kazaklar, Azak Denizi kıyılarına, Eylül 4,5'inin Kırım'a boşaltıldığı Achuev'e çekildi ve onlarla birlikte katılan binlerce isyancı 7 aldı. Taman'a ve Abrau-Durso'ya ekilmiş, inatçı savaşlardan sonra Kızıl Ordu'nun güçlerini ana Ulagayev paraşütçüsünden uzaklaştırmak için birkaç paraşütçü de Kırım'a geri alındı. 10-bininci gerilla ordusu Fostikova, Armavir-Maykop bölgesinde faaliyet gösteren, iniş kuvvetinin yardımına varamayacaktı. Temmuz-Ağustos aylarında, Wranglewiers’in ana güçleri Kuzey Tavria’daki savunma savaşlarında başarılı bir şekilde savaştı. Kuban'daki saldırı gücünün başarısızlığından sonra, Kırım'da engellenen ordunun mahkum edildiğini fark eden Wrangel, kuşatmayı kırmaya ve ilerleyen Polonya ordusuna doğru yol almaya karar verdi.
Ancak, savaşı Dinyeper'ın sağ yakasına taşımadan önce, Wrangel orada çalışan Kızıl Ordu birimlerini ezmek ve başarılı bir şekilde yönettiği beyaz ordunun ana kuvvetlerinin arkasına saldırmalarını önlemek için Rus ordusunun bir bölümünü Donbass'a attı. . Ekim 3, Beyaz Bankası'na sağ yakasında başladı. Ancak ilk başarı gelişemedi ve Ekim 15 Wrangel, Dinyeper'ın sol yakasına taşındı. Bu arada, Polonyalılar, Wrangel'e verilen sözlerin aksine, 12, yılın Ekim ayının 1920'i, Cenova cephesinden derhal beyaz orduyu silahlandırmaya başlayan Bolşeviklerle bir ateşkes başlattı. Güneyli Cepheye ait Ekim 28 birimleri, M.V. Frunze, Kuzey Tavria'daki Rus General Wrangel ordusunu kuşatmak ve onu kırmak için Kırım'a çekilmesine izin vermemek için bir karşı saldırı başlattı. Ancak planlanan ortam başarısız oldu. Wrangel’in ordusunun 3 Kasım’a kadar olan ana kısmı, hazırlanan savunma hattında toplandığı Kırım’a devredildi. 190 etrafında binlerce savaşçı 41'a karşı binlerce savaşçıya ve Wrangel'deki kılıçlara yoğunlaşan MV Frunze, Kasım ayında 7 Kırım'ı fırtınaya başladı. Frunze, ön radyo istasyonu tarafından yayınlanan General Wrangel'e bir çağrı yaptı. Telsiz telgrafının metni Wrangel'e bildirildikten sonra, birliklerin Frunze’nin adresini tanımalarını engellemek için biri dışındaki görevliler tarafından sunulan tüm radyo istasyonlarının kapatılmasını emretti. Cevap gönderilmedi.
Şek. 4 Comfront M.V. Frunze
İnsan gücü ve silahlardaki önemli üstünlüğe rağmen, Kırmızı güçler birkaç gün boyunca Kırım savunucularını kıramazlardı. Kasım 10 gecesi, makineli tüfek arabalarında alayı ve Karetnik komutasındaki Makhno isyancı ordusunun süvari tugayları, Sivash'ı aşağıya doğru zorladı. Onlar General Barbovich'in süvari kuvvetleri tarafından Yushun ve Karpova Balka ile karşı karşıya kaldılar. Barbovich süvari kuvvetleri (4590 kılıçlar, 150 makineli tüfekler, 30 toplar, 5 zırhlı araçlar) karşısında Makhnovistler "sahte karşı süvari saldırısı" nın favori taktik tekniklerini kullandılar. Süvari lavının hemen arkasındaki savaş hattında bulunan Cartwright, arabalardaki kohinar makineli tüfek alayını ve lavları yaklaşmakta olan savaşa götürdü. Ancak 400 - 500 metre Beyaz at lavına kadar kaldığında, Makhnov lav kanatların yanlarına dağıldı, araba hızla geri döndü ve makineli tüfekler saldıran düşmana yakın mesafeden ağır ateş açtılar. Yangın, en yüksek voltaj ile gerçekleştirildi ve dakika başına cildin koşu metre başına 60 mermiye kadar bir yangın yoğunluğu yaratıldı. O zamanki Maknovyalı süvari, düşmanın kanadına girdi ve onu soğuk silahlarla yendi. Bir savaşta tugayın mobil rezervi olan Makhnovistlerin makineli tüfek alayı, Wrangel ordusunun süvarilerinin neredeyse tamamını tahrip ederek bütün savaşın sonucuna karar verdi. Barbovich'in süvari kuvvetlerini parçalayan Makhnovistler ve 2 Süvari Ordusu'nun kırmızı Kazakları Mironov, tüm Kırım operasyonunun başarısına katkıda bulunan Perekop İsthmus'u savunan Wrangel'in güçlerinin arkasına geçti. Beyazların savunması bozuldu ve Kızıl Ordu Kırım'a girdi. Kasım 12 kırmızısı alındı Dzhankoy, Kasım 13 - Simferopol, Kasım 15 - Sevastopol, Kasım Kasım 16 - Kerç.
Şek. 5 Kırımların beyazlardan kurtuluşu
Bolşevikler Kırım'ı ele geçirdikten sonra yarımadanda sivil ve askeri nüfusun kitlesel çekimleri başladı. Rus ordusunun ve sivillerin tahliyesi de başladı. Üç gün boyunca, askerler, subay aileleri ve Kırım'ın Sivastopol, Yalta, Theodosia ve Kerç limanlarından sivil nüfusun bir kısmı 126 gemilerine battı. 14-16 Kasım 1920, St Andrew bayrağı altındaki gemilerin armadası Kırım'dan ayrıldı, beyaz alaylar ve on binlerce sivil mülteciyi yabancı ülkelere götürdü. Gönüllü sürgünlerin toplam sayısı 150 bin kişi idi. Açık denizde doğaçlama bir "armada" ortaya çıktığında ve Kızıllara erişilemez hale geldiğinde, armada komutanı, durumun bir ifadesi ve yardım talebiyle "hepsi ... hepsi ..." için bir telgraf gönderdi.
Şek. 6 Çalışıyor
Fransa yardım çağrısına cevap verdi, hükümeti orduyu destekleri için göçmen olarak kabul etmeyi kabul etti. İzin alındıktan sonra, filo Konstantinopolis'e doğru ilerledi, sonra gönüllü kolordu Gelibolu yarımadasına gönderildi (o zaman Yunanistan'ın topraklarıydı) ve Kazak birimleri, Chataldja kampında bir süre kaldıktan sonra, İyon adaları adalarından biri olan Lemnos adasına gönderildi. Kamplarda Kazakların bir yıl kalmasının ardından, Slav Balkan ülkeleri ile askeri birimlerin konuşlandırılması ve bu ülkelerdeki göç konusunda, yiyecekleri için maddi güvenceleri olan, ancak ülkede ücretsiz bir konaklama hakkı bulunmadığı konusunda bir anlaşmaya varıldı. Kampın zor olduğu koşullar altında, salgın hastalıklar ve açlık sık görülüyordu ve vatanlarını terk eden Kazakların çoğu öldü. Ancak, bu aşama, mesleki eğitim ve kişisel yeteneklere bağlı olarak, şantiyede iş arama izni ile, Avrupa ülkelerine gruplarla veya bireylerle sözleşmeli olarak çalışmak için fırsatlar sağlama fırsatı olarak, göçmenlerin yerleştirilmesinin diğer ülkelerde başladığı temel oldu. 30 hakkında binlerce Kazak, bir kez daha Bolşeviklerin ve 1922-1925’in verdiği sözlere inandığına inanılarak Sovyet Rusya’ya geri döndü. Sonra, onlar bastırıldı. Bu yüzden yıllarca beyaz Rus ordusu tüm dünyaya öncü oldu ve komünizme karşı taviz vermeyen bir mücadelenin bir örneği oldu ve Rus göçü tüm ülkelere bu tehdide aykırı ve ahlaki bir panzehir olarak hizmet etmeye başladı.
Beyaz Kırım'ın düşmesiyle, Rusya'nın Avrupa bölgesindeki Bolşeviklerin gücüne karşı örgütlü direniş kesildi. Ancak kırmızı "proletarya diktatörlüğü" gündeminde, Rusya'nın her yerine yayılan ve bu güce yönelen köylü ayaklanmalarına karşı mücadeleyle ilgili ciddi bir soru vardı. 1918'den beri durmayan köylü ayaklanmaları, 1921 yılının başlarında gerçek köylü savaşlarına dönüştü; bu Kızıl Ordu'nun terhis edilmesiyle kolaylaştı ve bunun sonucunda askeri olaylara aşina olan milyonlarca adam ordudan geldi. Bu ayaklanmalar Tambov bölgesi, Ukrayna, Don, Kuban, Volga bölgesi, Urallar ve Sibirya'yı süpürdü. Köylüler, her şeyden önce, vergi ve tarım politikalarında değişiklik talep ettiler. Topçu, zırhlı araçlar ve havacılık. Şubat 1921'de Petrograd'da siyasi ve ekonomik talepleri olan işçilerin grevleri ve protesto mitingleri başladı. RCP Petrograd Komitesi (B), kentin fabrikalarındaki huzursuzluğu bir isyan olarak nitelendirdi ve şehirde eylemci eylemcileri tutuklayarak, sıkıyönetim ilan etti. Ancak hoşnutsuzluk silahlı kuvvetlere yayıldı. Baltık Filosu ve Kronstadt, bir zamanlar Lenin'in 1917'de "devrimin güzelliği ve gururu" olarak adlandırdığı gibi ajite oldu. Ancak, o zamanlar "devrimin güzelliği ve gururu" ya devrimle hayal kırıklığına uğradı ya da iç savaşın cephelerinde yok oldu ya da köylü bir ülkeye "proleter diktatörlüğü" diken diken dikildi. . Ve şimdi Kronstadt garnizonu, "devrimin güzelliği ve gururu" nun yeni bir hayattan mutlu olduğu aynı seferber edilmiş köylülerden oluşuyordu.
Şek. 7 Köydeki devrimin güzelliği ve gururu
1 Mart Yılın Komutanı Sovyetler İçin! ”Sloganıyla denizciler ve Kızıl Ordu askerleri (Binlerce kişinin 1921 garnizonu) Mart ayının 26'i, Petrograd çalışanlarını destekleme kararı aldı, ülkeye hitap etti. Onun içinde ve en yumuşak haliyle, o zamandaki insanların neredeyse tüm talepleri formüle edildiğinden, bunu tam anlamıyla yerine getirmek mantıklı geliyor:
“Yoldaşlar ve vatandaşlar!
Ülkemiz zor bir dönemden geçiyor. Açlık, soğuk, ekonomik çöküntü üç yıldır bizi demir tutuşta tutuyor. Ülkeyi yöneten Komünist Parti, kitlelerden koptu ve onu genel bozulma durumundan çıkaramadı. Son zamanlarda Petrograd ve Moskova'da meydana gelen huzursuzluk sayılmamış, partinin çalışma kitlelerinin güvenini yitirdiğini açıkça belirtmiştir. İşçilerin gereksinimleri dikkate alınmaz. Onlara karşı devrimin işleyişini düşünüyor. O çok yanılıyor. Bu huzursuzluk, bu talepler - bütün çalışanların, bütün çalışanların sesi. Tüm işçiler, denizciler ve Kızıl Ordu adamları şu anda açıkça görüyorlar ki, yalnızca ortak çabalarla, emekçilerin ortak iradesiyle ülkeye ekmek, yakacak odun, kömür verilebilir, giydirilir ve darmadağın olur ve cumhuriyetten çıkmazı ...
1. Mevcut Sovyetler artık işçilerin ve köylülerin iradesini yansıtmadığından, derhal yeni, gizli seçimler yapıyorlar ve seçim kampanyası için işçiler ve askerler arasında tam bir ajitasyon özgürlüğü sağlıyorlar;
2. İşçi ve köylülerin yanı sıra tüm anarşist ve sol-sosyalist partilere konuşma özgürlüğü ve baskı vermek;
3. Tüm sendikalara ve köylü örgütlerine toplanma ve koalisyon özgürlüğü sağlamak;
4. En son Mart 10'te Mart 1921’te yapılması gereken, parti ordusu bir işçi konferansı, Kızıl Ordu’nun adamları ve St. Petersburg, Kronstadt ve St.
5. Sosyalist partilere ait olan tüm siyasi mahkumları serbest bırakın ve işçilerle ve köylülerin huzursuzlukla bağlantılı olarak tutuklanan tüm çalışanları, köylüleri ve denizcileri cezaevinden salıverin;
6. Kalan mahpusların cezaevi ve toplama kamplarındaki işlerini doğrulamak için bir denetim komisyonu seçin;
7. Hiçbir partinin fikirlerini ya da bunun için maddi desteğini hükümetten dağıtmak için özel ayrıcalıklar talep etme hakkı olmadığından, tüm siyasi departmanları ortadan kaldırın; bunun yerine, yerel olarak seçilecek ve hükümet tarafından finanse edilecek kültürel ve eğitim komisyonları kurun;
8. Tüm baraj birimlerini hemen çözün.
9. Çalışmaları tıbbi açıdan özellikle tehlikeli olanlar hariç, tüm çalışanlar için eşit oranda yiyecek rasyonunun oluşturulması;
10. İşletmelerde Kızıl Ordu'nun tüm oluşumlarında ve komünist güvenlik gruplarında özel komünist bölümleri ortadan kaldırmak ve gerektiğinde ordunun kendilerine tahsis etmesi gereken bileşiklerle ve işçilerin kendi oluşturdukları işletmelerle değiştirmek;
11. Köylülere, topraklarını elden çıkarma özgürlüğünün yanı sıra, kendi araçlarını yönetmeleri şartıyla, yani emek almadan, hayvanlarına sahip olma hakkı vermek;
12. Bütün askerler, denizciler ve askeri öğrencilerden taleplerimizi desteklemelerini istemek;
13. Bu çözümlerin baskıda dağıtıldığından emin olun;
14. Bir seyahat kontrol komisyonu atamak için;
15. Yabancı emeğin sömürüsüne dayanmazsa, zanaatkar üretim özgürlüğüne izin verin. ”
Ülkemiz zor bir dönemden geçiyor. Açlık, soğuk, ekonomik çöküntü üç yıldır bizi demir tutuşta tutuyor. Ülkeyi yöneten Komünist Parti, kitlelerden koptu ve onu genel bozulma durumundan çıkaramadı. Son zamanlarda Petrograd ve Moskova'da meydana gelen huzursuzluk sayılmamış, partinin çalışma kitlelerinin güvenini yitirdiğini açıkça belirtmiştir. İşçilerin gereksinimleri dikkate alınmaz. Onlara karşı devrimin işleyişini düşünüyor. O çok yanılıyor. Bu huzursuzluk, bu talepler - bütün çalışanların, bütün çalışanların sesi. Tüm işçiler, denizciler ve Kızıl Ordu adamları şu anda açıkça görüyorlar ki, yalnızca ortak çabalarla, emekçilerin ortak iradesiyle ülkeye ekmek, yakacak odun, kömür verilebilir, giydirilir ve darmadağın olur ve cumhuriyetten çıkmazı ...
1. Mevcut Sovyetler artık işçilerin ve köylülerin iradesini yansıtmadığından, derhal yeni, gizli seçimler yapıyorlar ve seçim kampanyası için işçiler ve askerler arasında tam bir ajitasyon özgürlüğü sağlıyorlar;
2. İşçi ve köylülerin yanı sıra tüm anarşist ve sol-sosyalist partilere konuşma özgürlüğü ve baskı vermek;
3. Tüm sendikalara ve köylü örgütlerine toplanma ve koalisyon özgürlüğü sağlamak;
4. En son Mart 10'te Mart 1921’te yapılması gereken, parti ordusu bir işçi konferansı, Kızıl Ordu’nun adamları ve St. Petersburg, Kronstadt ve St.
5. Sosyalist partilere ait olan tüm siyasi mahkumları serbest bırakın ve işçilerle ve köylülerin huzursuzlukla bağlantılı olarak tutuklanan tüm çalışanları, köylüleri ve denizcileri cezaevinden salıverin;
6. Kalan mahpusların cezaevi ve toplama kamplarındaki işlerini doğrulamak için bir denetim komisyonu seçin;
7. Hiçbir partinin fikirlerini ya da bunun için maddi desteğini hükümetten dağıtmak için özel ayrıcalıklar talep etme hakkı olmadığından, tüm siyasi departmanları ortadan kaldırın; bunun yerine, yerel olarak seçilecek ve hükümet tarafından finanse edilecek kültürel ve eğitim komisyonları kurun;
8. Tüm baraj birimlerini hemen çözün.
9. Çalışmaları tıbbi açıdan özellikle tehlikeli olanlar hariç, tüm çalışanlar için eşit oranda yiyecek rasyonunun oluşturulması;
10. İşletmelerde Kızıl Ordu'nun tüm oluşumlarında ve komünist güvenlik gruplarında özel komünist bölümleri ortadan kaldırmak ve gerektiğinde ordunun kendilerine tahsis etmesi gereken bileşiklerle ve işçilerin kendi oluşturdukları işletmelerle değiştirmek;
11. Köylülere, topraklarını elden çıkarma özgürlüğünün yanı sıra, kendi araçlarını yönetmeleri şartıyla, yani emek almadan, hayvanlarına sahip olma hakkı vermek;
12. Bütün askerler, denizciler ve askeri öğrencilerden taleplerimizi desteklemelerini istemek;
13. Bu çözümlerin baskıda dağıtıldığından emin olun;
14. Bir seyahat kontrol komisyonu atamak için;
15. Yabancı emeğin sömürüsüne dayanmazsa, zanaatkar üretim özgürlüğüne izin verin. ”
Denizcilerle bir anlaşmaya varmanın imkansızlığı konusunda ikna olan yetkililer, ayaklanmanın bastırılması için hazırlık yapmaya başladı. Mart 5, "Kronstadt'taki ayaklanmayı en kısa sürede bastırması" talimatı verilen Mikhail Tukhachevsky'nin komutasındaki 7-I ordusunu restore etti. Mart 7 topçuları Kronstadt'ı bombalamaya başladı. Ayaklanmanın lideri S. Petrichenko, daha sonra şöyle yazdı: "Çalışan insanların kanında beline dayanarak, kanlı tarla mareşali Troçki, ilk önce Sovyetlerin gerçek gücünü yeniden kurmak için komünistlerin egemenliğine isyan eden devrimci Kronstadt'a ateş açtı." 8 Mart 1921, RCP 10. Kongresi'nin (b) açılış gününde Kızıl Ordu'nun birimleri Kronstadt'a bir saldırı başlattı. Ancak saldırı, püskürtüldü, cezalandırıcı birlikler, ağır kayıpları oldu, orjinal hatlarına çekildi. Asilerin taleplerini paylaşan birçok Kızıl Ordu ve ordu birimi ayaklanmayı bastırmaya katılmayı reddetti. Toplu idamlar başladı. Kronstadt’a yapılan ikinci saldırı için en sadık birlikler savaşa sokuldu ve hatta parti kongresine delegeler savaşa atıldı. Mart gecesi 16, kalenin yoğun bir bombardımanından sonra yeni bir saldırı başladı. Geri çekilen baraj kopmalarının ve kuvvetlerin ve araçların üstünlüğünün çekilmesinin taktikleri sayesinde, Tukhachevski'nin birlikleri kaleye girdi, şiddetli sokak savaşları başladı ve sadece Mart 18 sabahı Kronstadt'ta direniş kırıldı. Kalenin savunucularının bir kısmı savaşta öldü, diğeri Finlandiya'ya gitti (8 bin), gerisi teslim edildi (geri kalanların verdiği kararlar - 2103 halkı). Fakat kurbanlar boşuna değildi. Bu ayaklanma, ulusal sabrı dolduran ve Bolşevikler üzerinde muazzam bir izlenim bırakan son samandı. 14 Mart 1921, RCP'nin X kongresi (b), iç savaş sırasında yürütülen "savaş komünizmi" politikasını değiştiren yeni "NEP" ekonomi politikasını kabul etti.
1921 tarafından, Rusya tam anlamıyla harabelerde yatıyordu. Polonya, Finlandiya, Letonya, Estonya, Litvanya, Batı Ukrayna, Batı Belarus, Kara bölgesi (Ermenistan'da) ve Bessarabia bölgeleri eski Rus İmparatorluğu'ndan ayrıldı. Kalan bölgelerdeki nüfus, 135 milyon kişiye ulaşamadı. Bu bölgelerdeki savaşlar, salgın hastalıklar, göç, doğum oranındaki azalma nedeniyle kayıplar, 1914 hastası olan en az 25 milyon insanı buldu. Savaş sırasında Donetsk kömür havzası, Bakü petrol bölgesi, Urallar ve Sibirya'daki maden işletmeleri özellikle acı çekti, birçok maden ve maden tahrip edildi. Yakıt ve hammadde eksikliği nedeniyle, tesisler durdu. İşçiler şehirleri terk etmek ve köyü terk etmek zorunda kaldılar. Genel endüstri seviyesi, 6 süresinden daha fazla düşmüştür. Ekipman uzun süredir güncellenmedi. Metalurji Peter I altında eritildiği kadar metal üretti. Kırsal üretim% 40 azaldı. İç savaş sırasında, açlık, hastalık, terör ve 8'tan 13 milyona (çeşitli kaynaklara göre) öldürülen savaşlarda. Erlihman V.V. Aşağıdaki verileri aktarıyor: 2,5 milyon Kızıl Ordu askeri de dahil olmak üzere yaklaşık 0,95 milyon insan yaralandı, öldü; 0,65 milyon beyaz asker ve ulusal ordu; Farklı renklerde 0,9 milyon asi. Yaklaşık 2,5 milyon insan terör sonucu öldü. Yaklaşık 6 milyon insan açlık ve salgın hastalıklardan öldü. Toplam 10,5 milyon kadar öldürüldü.
Ülkeden 2 milyona göç etti. Sokak çocuğu sayısı keskin bir şekilde artmıştır. 1921-1922'teki farklı verilere göre, Rusya'da 4,5'ten 7 milyon evsiz vardı. Ulusal ekonomiye verilen zarar yaklaşık 50 milyar altın ruble olarak gerçekleşti, Sanayi üretimi ise çeşitli sektörlerde 4 seviyesinin% 20'ine düştü. İç savaşın bir sonucu olarak, Rus halkı komünistlerin yetkisi altında kaldı. Bolşevik tahakkümünün sonucu, Rusya'yı milyonlarca cesetle kaplayan kıyametli bir genel açlığın patlamasıydı. Daha fazla açlık ve genel bozulmayı önlemek için, Komünistlerin cephaneliğinde herhangi bir yöntemi yoktu ve parlak liderleri Ulyanov, NEP adı altında yeni ekonomik programı uygulamaya koymaya karar verdi ve bunların temellerini düşünülebilecek ve düşünülemez tedbirleri yok etti. Kasım 1913, 19, konuşmasında şunları söyledi: “Çiftçilerin hepsi ekmekte serbest ticaretin bir devlet suçu olduğunu anlamıyor: Ekmek ürettim, bu benim ürünüm ve onları ticaret yapma hakkım var: Eski yol. Ve bunun devlet suçu olduğunu söylüyoruz. " Şimdi sadece ekmek ticaretinde değil, diğerlerinde serbest ticaret yapıldı. Ayrıca, özel mülk restore edildi, özel işletmeler kendi işletmelerine iade edildi, özel inisiyatif ve ücretli işlere izin verildi. Bu önlemler ülke nüfusunun çoğunluğunu, her şeyden önce köylülüğü tatmin etti. Ne de olsa, ülke nüfusunun% 1919'i küçük mülk sahipleri, her şeyden önce köylüler ve işçiler - nüfusun% 85'inden biraz daha fazla olduğu için saçma. 1’te Sovyet Rusya’nın o zamanki sınırları içindeki nüfusu 1921 milyon ve sanayi işçileri 134,2 milyon 1 bin idi. NEP, 400 derecelerde bir dönüş oldu. Böyle bir yeniden başlatma birçok Bolşevik'in beğenisine değildi. Titanik bir akla sahip ve istekli parlak liderleri bile, çılgın diyalektiğine ve çıplak, ilkesiz, pragmatizmine dayanan çıplak, baskısız, pragmatizmine dayanarak, onlarca inanılmaz metamorfozlar ve bükülmelerden kurtuldu. Ve kayındaşlarının kaçının aklını kaybettiği ya da rotasını değiştirmekten intihar ettiği, tarih bu konuda sessiz. Partide hoşnutsuzluğun artmasıyla birlikte, siyasi liderlik toplu partilerin temizliği ile cevap verdi.
Şek. 8 Lenin ölümden önce
NEP'nin tanıtımıyla birlikte ülke hızla hayata geçti ve her bakımdan ülkede hayat yeniden canlanmaya başladı. Ekonomik nedenleri ve büyük bir sosyal tabanı kaybeden iç savaş, hızla durmaya başladı. Ve sonra soru sorma zamanı: Peki ne için savaştın? Ne başardın? Ne fethedildi? Ülkeyi tahrip eden ve milyonlarca insanı temsil eden hayatını sürenlerin uğruna mı? Sonuçta, neredeyse iç savaşın başladığı varlık ve ideolojinin başlangıç noktalarına geri döndü. Bolşevikler ve takipçileri bu soruları cevaplamayı sevmiyorlar.
Rusya'da bir iç savaşın patlamasından kimin sorumlu olduğu sorusunun cevabı gerçeklere bağlı değildir, fakat halkın politik yönelimlerine bağlıdır. Kızılların takipçileri doğal olarak beyazların savaşına başlarken, Beyazların takipçileri doğal olarak Bolşevikleri başlattı. Yalnızca başlangıcının yerleri ve tarihleri ile bitişinin zaman ve yeri hakkında güçlü bir şekilde tartışma yapmayın. Yılın Mart 1921'unda RCP'nin X Kongresi'nde (B.) NEP'nin tanıtımıyla sona erdi. “savaş komünizmi” politikasının kaldırılmasıyla. Komünistlerin ne kadar zor olursa olsun ve yanlış yönlendirmezlerse, bu durum otomatik olarak sorulan soruya doğru cevabı verir. İç savaşın temel nedeni olan bir köylü ülkenin hayatına ve yaşamına Bolşevizmin sınıf kimeralarının sorumsuzca tanıtılmasıydı ve bu kimeraların kaldırılması bunun bir işareti oldu. Ayrıca tüm sonuçları için sorumluluk sorununu otomatik olarak çözer. Her ne kadar tarih, sübjektif bir havayı kabul etmese de, tüm kurs ve özellikle savaşın sonu, Bolşevikler halkın dizinden hayatını kırmasaydı, o zaman böyle kanlı bir savaşın olmayacağı gerçeğinden bahsediyor. Bu, 1918'un başlangıcında Dutov ve Kaledin'in yenilgisi ile çok açık bir şekilde belirtilmiştir. Kazaklar atalarına açıkça ve somut bir şekilde cevap verdi: “Bolşevikler bize yanlış bir şey yapmadılar. Neden onlarla savaşmaya gidiyoruz? " Ancak Bolşeviklerin iktidarda kalmasının birkaç ay sonra her şey çarpıcı biçimde değişti ve buna karşılık olarak kitlesel ayaklanmalar başladı. Tarih boyunca insanlık birçok anlamsız savaş başlattı. Bunlar arasında iç savaşlar çoğu zaman yalnızca en anlamsız değil, aynı zamanda en acımasız ve acımasızdır. Fakat bu aşkın insan salaklığı serisinde bile, Rusya'daki iç savaş olağanüstü. Asıl iptali nedeniyle, politik ve ekonomik yönetim koşullarının restorasyonundan sonra sona erdi. Çılgın gönüllülüğün kanlı çemberi kapandı. Peki ne için savaştın? Ve kim kazandı?
Savaş sona erdi, ancak iç savaşın aldatılmış kahramanları sorununu çözmek gerekiyordu. Birçoğu, birkaç yıl boyunca yaya ve at sırtında, kendileri için parlak bir gelecek çıkardılar, her rütbenin ve bütün milletlerin komiserleri tarafından vaat edildiler ve şimdi, komünizm olmasa bile, en azından asgari ihtiyaçlarını karşılamak için kendileri ve sevilenler için hoşgörülü bir yaşam talep ettiler. İç savaşın kahramanları, 20’lerin tarihi sahnesinde önemli ve önemli bir yer tutuyordu ve onlarla baş etmek pasif, korkmuş insanlardan daha zordu. Fakat işlerini yaptılar ve tarihi sahneyi terk etmek, diğer aktörlere bırakmak için zamanları gelmişti. Kahramanlar yavaş yavaş muhalifler, sapmalar, parti veya halk düşmanları ilan edildi ve yıkıma mahkum edildi. Bunun için, yeni çerçeveler bulundu, daha itaatkar ve rejime sadık. Komünizm liderlerinin stratejik hedefi dünya devrimi ve mevcut dünya düzeninin yıkılmasıydı. Büyük Ülkenin gücünü ve araçlarını ele geçirmiş, Dünya Savaşı sonucunda olumlu bir uluslararası duruma sahip olmuşlardı, hedeflerine ulaşamadıklarını ve Rusya dışındaki faaliyetlerini başarıyla gösteremediklerini ortaya koymuşlardı. Kızılların en cesaret verici başarısı ordusunun Vistula Nehri hattında tanıtılmasıydı. Ancak Polonya ile “müstehcen dünya” nın ezilmesinden sonra, dünya devrimine dair iddiaları ve II. Dünya Savaşı öncesi Avrupa'nın derinliklerine ilerlemeleri sınırlandı.
Pahalı devrim Kazakları. Acımasız, fratrik savaş sırasında, Kazaklar büyük kayıplara uğradı: insan, maddi ve manevi ve ahlaki. Sadece 1 1917 4'in, 428 Ocak 846'ta farklı sınıflardaki insanların yaşadığı Don'da, 1 1921 2, yılın 252 Ocak 973'inde kaldı. Aslında, her saniye kesildi. Tabii ki, kelimenin tam anlamıyla herkes “kesilemedi” değil, çoğu yerel tarakların ve komchyacheek'in terör ve keyfinden kaçan yerel Kazak bölgelerini terk etti. Aynı resim, Kazak Birlikleri'nin tüm diğer bölgelerinde idi. Şubat ayında, 1920, 1-Tümü Rusya Çalışma Kazakları Kongresi gerçekleşti. Kazakların kaldırılmasıyla ilgili özel bir sınıf olarak bir karar aldı. Kazak rütbeleri ve unvanlar elimine edildi, ödüller ve rütbe işaretleri kaldırıldı. Ayrı Kazak askerleri tasfiye edildi ve Kazaklar tüm Rusya halkıyla birleşti. “Kazak bölgelerinde Sovyet gücünün inşası üzerine” kongresinde “kongre”, 1 Haziran 1918 Halk Komiserleri kararnamesi tarafından öngörülen ayrı Kazak makamlarının (askeri yürütme komiteleri) uygunsuzluğunun varlığını kabul etti. Bu karara uygun olarak, Kazak köyleri ve çiftlikleri artık bulundukları illerin bir parçasıydı. Rusya'nın Kazakları ciddi bir yenilgiye uğradı. Birkaç yıl sonra, Kazak köylerinin adı değiştirilecek ve "Kazak" kelimesi günlük hayattan kaybolmaya başlayacak. Sadece Don ve Kuban Cossack gelenekleri ve siparişleri hala devam etti ve gösterişli ve kopuk, üzgün ve samimi Cossack şarkıları söylendi.
Bolşevik rasskazyvanie'nin aniden, tamamen ve geri dönülmez bir şekilde gerçekleştiği ve Kazakların bunu asla affedemediği anlaşılıyor. Ancak, tüm vahşilere rağmen, Kazakların ezici çoğunluğu, Büyük Vatanseverlik Savaşı sırasında, vatanseverlik konumlarına karşı koydular ve zor zamanlarda Kızıl Ordu tarafındaki savaşta yer aldı. Sadece bir kaç Kazak anavatanına ihanet etti ve Almanya'nın tarafını tuttu. Naziler bu hainlerin Ostrogoth'ların soyundan geldiğini açıkladı. Ama bu başka bir hikaye.
Kullanılan malzemeler:
Gordeev A.A. Kazaklar Tarihi
Mamonov V.F. ve diğerleri, Uralların Kazakları'nın tarihi. Orenburg-Chelyabinsk 1992
Shibanov N.S. XX yüzyılın Orenburg Kazakları
Ryzhkova N.V. Yirminci Yüzyılın Başlarında Savaşlarda Don Kazakları-2008
Krasnov P.N. Büyük Don ordusu. "Vatansever" M.1990
Lukomsky A.S. Gönüllü Ordunun Kökeni. M.1926
Denikin A.I. Bolşeviklere karşı mücadele Rusya'nın güneyinde nasıl başladı. M.1926
Karpov N. D. Beyaz Güney'in trajedisi. 1920
Wrangel P.N. Beyaz cevher. 1926