25’tan 26’ta, Nisan 1986’ta geçen korkunç gecede, 176 çalışanları, nükleer santralin dört bloğunda çalıştı. Bunlar görev personeli ve bakım işçileriydi. Ek olarak, 286 inşaatçılar yapım aşamasında iki bloktaydı - inşaat hızlandırılmış bir hızla devam etti ve mümkün olduğu kadar erken tamamlanması gerekiyordu, bu nedenle işçiler gece vardiyasında çalıştı. 1 daki 24 saatinde, dördüncü güç ünitesinde iki güçlü patlama duyuldu. Ortaya çıkan ozon parlaması, reaktörden yayılan devasa radyasyona açıkça tanıklık etti. Patlama sonucunda, reaktör binası çöktü. İki kişi öldü. Ana sirkülasyon pompası operatörü Valery Hodemchuk hiç bulunamadı, bedeni iki 130 tonluk varil ayırıcısının parçaları ile doluydu. Bir komisyon işletmesinin çalışanı olan Vladimir Shashenyok, Pripyatsk tıbbi ünitesindeki 6.00'te omurilik ve vücut yanıklarından öldü.
Zaten 1'te, kaza mahalline bir saat 28 dakika kaldı - nükleer santralin dördüncü birimi - Çernobil nükleer santralini koruyan askeri güçte olan 2 militarize yangın ünitesinin görevlisi geldi. Mürettebatın mürettebatı, nöbetçi bekçisi komutasındaki 14 itfaiyecilerini içermekte, iç servis teğmen Vladimir Pavlovich Pravik (1962-1986). Nachkar, 23 yaşında çok genç bir adamdı. 1986’te yılın 24’ini çevirmiş olması gerekirdi. Hayat daha yeni başlıyordu, Teğmen Pravik'in genç bir karısı ve kızı vardı. Afetten dört yıl önce, 1982’te, SSCB İçişleri Bakanlığı’nın Cherkassy Yangın ve Teknik Okulu’nda çalışmalarını tamamladı ve iç hizmet teğmenliği görevine başladı. Pravik, Çernobil nükleer santralinde yangından korunma konusunda uzmanlaşmış olan Kiev Bölge İcra Kurulu'nun 2 No'lu paramiliter itfaiye teşkilatına gardiyan olarak atandı.
Pravik'in emri altında, HPV-2 itfaiyecileri makine dairesi çatısını söndürmeye başladı. Ancak, 2'inci HPV koruma kuvveti, yangına karşı savaşmak için yeterli değildi. Bu nedenle, zaten 1'te bir saat 35 dakika süren, HRPC-6'in personel ve teçhizatı, Pripyat - 10 itfaiyecilerinden gelen iç servis teğmeninin komutanı Viktor Nikolaevich Kibenko (1963-1986) tarafından yönetildi. Vladimir Pravik gibi, Viktor Kibenok da çok genç bir subaydı. Sadece 23'taki 1984 yaşındaki iç hizmet teğmeni, SSCB İçişleri Bakanlığı'nın Pravik Cherkassy Yangın ve Teknik Okulu ile aynı mezun olduktan sonra, kentin Kiev Bölge Yürütme Komitesi'nin İçişleri Bakanlığı'nın İçişleri Bakanlığı'nın koruma altındaki itfaiye teşkilatının muhafızlığına atandı. Pripyat. Bu arada, Kibenok kalıtsal bir itfaiyeciydi - dedesi ve babası da itfaiyeye hizmet etti, babasının yangınları söndürmede gösterilen cesaret için devlet ödülleri vardı. Victor, yaşlı akrabalarının cesaretini devraldı. İnsanlar Kibenko çatıdaki ateşle savaşmaya başladılar ve dışarıdaki yangın kaçış merdivenlerine tırmandılar.
1'te bir saat 40 dakika süren, iç hizmetin ana başkanı olan Çernobil nükleer santralini koruyan askeri mühimmat No: 2'in şefi Leonid P. Telyatnikov'un (1951-2004) ana olayı gerçekleşti. Kibenko ve Pravik'in aksine, Telyatnikov Ukrayna vatandaşı değildi. Kazakistan'ın Kustanai bölgesinde doğdu ve bundan dolayı şerefle mezun olduğu SSCB İçişleri Bakanlığı Sverdlovsk Yangın ve Teknik Okulunda 1968'e girdi. Ardından Moskova'daki Yüksek Mühendislik İtfaiye Yüksek Okulu'ndan mezun oldu, bir süre Kustanai itfaiyesinde çalıştı. 1982’te Telyatnikov şehri, Ukrayna’nın SSR’sinin Kiev bölgesine devredildi ve Çernobil nükleer santralini koruyan itfaiyede hizmet vermeye başladı. 1983’te, Çernobil nükleer santralinin korunması için 2 sayılı paramiliter yangın birimi başkanlığına atandı. Kaza gerçekleştiğinde, Telyatnikov tatildeydi, ancak birkaç dakika içinde hazırlandı ve kaza yerine koştu. Kişisel liderliği altında keşif ve yangınla mücadele düzenlendi.
İtfaiyecilerin dozimetreleri olmamasına rağmen, radyoaktif radyasyonun yüksek olduğu bir bölgede çalıştıklarının farkındalardı. Ancak memurlar ve itfaiyeciler için, HPV-2 ve UHFS-6'in başka seçeneği yoktu, çünkü korkunç bir patlamanın sonuçlarıyla savaşa katılmak için görev ve onurlarını gördüler. Yangın söndürme, 6 saat 35 dakikaya kadar devam etti. Korkunç bir yangınla beş saat süren çatışmalarda, itfaiye görevlisi 300 metrekarelik alandaki ana yangınları ortadan kaldırdı. Kaza mahalline gelen itfaiye liderliği, Çernobil nükleer santralindeki yangınla ilk mücadele eden itfaiyenin pratikte intihar bombacıları olduğunun farkındaydı. Aşırı derecede yüksek radyasyon aldılar ve tıbbi yardım almaları gerekiyordu, ancak bunlara pek yardım etmedi. Zaten Nisan 26 sabahında, itfaiye hesaplamaları ve memurları tedavi için Moskova'ya gönderildi. Tedavi için gönderilenler arasında Telyatnikov, Pravik, Kibenok, diğer itfaiyeciler HRHR-2 ve HRHR-6 vardı.
- itfaiyeciler için bir anıt - Çernobil kazasının tasfiyecileri
10 Mayıs 1986, Moskova'daki bir hastanede, Pripyat'taki HRPC-1959'te kıdemli itfaiyeci olarak görev yapan iç servis çavuşu Vladimir Ivanovich Tishura'da (1986-6) öldü. Çok yüksek miktarda radyasyon alan Teğmen Vladimir Pavlovich Pravik, Moskova 6 Hastanesine yollandı. Felaketten iki hafta sonra, 11 Mayıs 1986, vefat etti. İç servisin teğmeni Pravik, yılın sadece 23'iydi, genç karısı Nadezhda ve kızı Natalia ile birlikte kaldı. SSCB Yüksek Sovyeti Başkanlığı'nın 25 Eylül 1986'in kararnamesiyle, Çernobil nükleer santralindeki kazanın tasfiyesinde gösterilen cesaret, kahramanlık ve özverili eylemler nedeniyle, iç hizmetten Teğmen Pravik Vladimir Pavlovich, "Sovyetler Birliği Kahramanı" ünvanına layık görüldü.
Aynı gün, 11, Mayıs 1986, Moskova'nın 6 hastanesinde Viktor Nikolaevich Kibenok öldü. Yirmi üç yaşındaki iç hizmet teğmeni, son derece yüksek radyasyon dozuna sahip olan 25 Eylül 1986’in, 25’un Eylül ayındaki 1986’in Yüksek Sovyeti Başkanlığı kararnamesiyle, Çernobil’nin 20’li yılındaki kazalarının tasfiyesi sırasında gösterilen, cesaret, kahramanlık ve özverili eylemleri kararıyla, Teğmen Kibenko genç karısı Tatyana'yı terk etti.
İki gün sonra, Mayıs 13, 1986, üst düzey iç servis çavuşu Vasily Ivanovich Ignatenko (2-1961) de hastane bölümünde öldü. 25 yaşındaki itfaiyeci, SSCB'nin spor ustasıydı. Yangını söndürmede en doğrudan rol aldı. Vasily Ignatenko’nun hamile karısı Lyudmila, kocasını hastanede bırakmadı ve bir doz radyasyon aldıktan sonra çocuğunu kaybetti. Vasily Ignatenko'ya Kızıl Yıldız Nişanı verildi. 1986’te, daha sonra Ukrayna Kahramanı unvanını aldı. 2006 Mayıs 14, Çernobil nükleer santralinin korunması için 1986 CHRP muhafızının nöbetçi kumandanı olarak görev yapan hastane iç servis çavuşu Nikolai Vasilievich Vashchuk'da (1959-1986) öldü. 2 Mayıs 16, Kıdemli İçişleri Çavuş Nikolai Ivanovich Titenok (1986-1962) öldü - itfaiyeci UHFS-1986, Pripyat. Karısı Tatiana ve oğlu Serezha'yı terk etti.
İç servis sorumlusu Leonid Petrovich Telyatnikov, meslektaşlarından daha şanslıydı. Ayrıca yüksek dozda radyasyon aldı, ancak hayatta kaldı. Sverdlovsk İtfaiye ve Teknik Okulu şampiyonluğunu kazanan boksör Telyatnikov fiziksel olarak güçlü bir adamdı. Belki onu kurtardı. Kibenok ve Pravik gibi Binbaşı Telyatnikov, Sovyetler Birliği Kahramanı unvanını aldı. Moskova’daki muameleden sonra, SSCB’ye geri döndü - Kiev’e, SSCB İçişleri Bakanlığı’nın İç Birliklerinde hizmetine devam etti. Belki de dördüncü bloğun çatısındaki yangının söndürülmesine öncülük eden Binbaşı Telyatnikov, yalnızca Sovyetin değil, aynı zamanda uluslararası ölçekte de en ünlü "Çernobil" oldu. Binbaşı Leonid Telyatnikova, İngiltere Başbakanı Margaret Thatcher tarafından evinde bile karşılandı. İngiliz İtfaiyeciler Birliği Leonid Petrovich'e “Ateşli Cesaret İçin” madalyasını verdi. Telyatnikov, Çernobil nükleer santralinde yangını söndüren ve uluslararası ve yerel olaylarda temsil eden itfaiyecilerin resmi temsilcisi oldu.
Sovyetler Birliği'nin dağılmasından sonra Leonid Telyatnikov, Ukrayna İçişleri Bakanlığı İç Birlikleri'nde görev yaptı ve 1995'te Çernobil Nükleer Santrali'ndeki kazanın sağlığından etkilenen iç hizmette büyük bir general olarak emekli oldu. Leonid Petrovich akut radyasyon rahatsızlığından muzdarip, çenesinde ameliyat edildi, Çernobil kahramanı yüzü papilloma tarafından tahrip edildi. 1998’te Telyatnikov, Kiev Gönüllü İtfaiye Birliğine başkanlık etti. Leonid Petrovich, Aralık'ta 2 2004 kanserden öldü. Leonid Petrovich karısı Larisa Ivanovna'yı terk etti. Leonid Petrovich’in iki oğlundan biri olan Oleg, bir itfaiye okulundan mezun olarak babasının ayak izlerini takip etti. Diğeri Mikhail avukat oldu.
Sonuçta, söndürmede yer alan 85 itfaiyecileri, 50 yakınında, itfaiyeciler yüksek düzeyde radyasyona maruz kaldı ve hastaneye kaldırıldı. Elbette, Çernobil kazasının tasfiyesinin sonuçları daha sonra felaketten sonraki ilk ay ve yıllarda hayatta kalabilecek kadar şanslı olan itfaiyecilerin bile sağlığını ve ömrünü etkiledi.
- Baş General Maksimchuk
Çernobil nükleer santralindeki kazanın tasfiyecileri hakkında konuşmak gerekirse, ulusal itfaiyenin iyi bilinen bir rakamından söz edilemez - iç hizmetten Başsavcı General Vladimir Mihailoviç Maksimchuk. 1986'in baharında, iç servisin teğmen albaysı olan Maksimchuk, SSCB İçişleri Bakanlığı Ana İtfaiye Dairesi'nin operasyonel-taktik bölümünün başkanlığını yaptı. Felaketin Sonuçlarının Ortadan Kaldırılması için Hükümet Komisyonuna dahil edildi ve Mayıs ayının başlarında 1986, felaketin sonuçlarının kaldırılmasını denetlemek için Çernobil'e gönderildi. Mayıs 22'teki 23'teki 1986 gecesinde, üçüncü ve dördüncü ünitenin ana sirkülasyon pompalarının tesislerinde korkunç bir yangın başladı. Yangının sonucunda, Nisan 26'in olaylarının çiçek gibi göründüğü durumla karşılaştırıldığında, korkunç bir felaket yaşanabilirdi! Ve Teğmen Albay Vladimir Maksimchuk’nın payına düşmüş ve bu korkunç yangının söndürülmesinin doğrudan liderliği düştü. Yangınla mücadele 12 saat boyunca devam etti. Sona geldiğinde, bacağına radyasyon yarası alan Teğmen Albay Maksimchuk, zorlukla ayakta durabiliyordu. Alt bacağındaki ve solunum yollarındaki radyasyon yanıkları ile arabaya bir sedyeyle taşındı ve Kiev İçişleri Bakanlığı Hastanesine götürüldü. Neyse ki, Vladimir Mihayloviç hayatta kalmayı başardı. Hizmetine devam etti, 1990'ta, iç hizmette büyük generallere terfi etti ve SSCB Ana İtfaiye Dairesi'nin ilk başkan yardımcısı olarak çalıştı. Hizmetinin sonuncusu, Rusya başkentinde yangınları söndürmek için çok şey yaptığı Moskova İtfaiyesi başkanlığı konumundaydı. Ancak hastalık kendini hissettirdi. Çernobil felaketinden sekiz yıl sonra, 22 mayıs ayında 1994, General Maksimchuk öldü.
Çernobil nükleer santralindeki kazanın sonuçlarının ortadan kalkması uzun yıllar aldı. Bugünün aslında bitmediğini varsayabiliriz. Kazadan üç hafta sonra, Mayıs 16'teki 1986, bir hükümet komisyonunun toplantısında, patlamalar tarafından tahrip edilen birimin uzun süreli olarak korunmasına karar verdi. Dört gün sonra, SSCB Orta Makine Binası Bakanlığı “Çernobil Nükleer Santrali'nde inşaat yönetiminin organizasyonu hakkında” emri verdi. Bu sıraya göre bir barınağın inşaatı için çalışmalara başlandı. 90 civarında, binlerce inşaatçı - mühendis, teknisyen, işçi - 1986 yılın haziran ayından kasım ayına kadar süren büyük inşaat işlerine katıldılar. Kasım 30 Çernobil Nükleer Santrali'nin dördüncü güç biriminin 1986'i bakım için kabul edildi. Bununla birlikte, bir barınağın inşasına rağmen, radyasyon Ukrayna, Belarus ve Rusya'nın geniş alanlarını kirletti. Ukrayna'da, 41,75 bin kilometre kare, Belarus'da 46,6 bin kilometre kare ve Rusya'da 57,1 bin kilometre kare kirlendi. Bryansk, Kaluga, Tula ve Oryol bölgelerinin toprakları Rusya’nın en kirli bölgeleriydi.
Medyadaki açık kaynaklara göre, bugüne kadar Çernobil nükleer santralinin güç ünitelerinin işletmeden çıkarılmasına yönelik çalışmalar devam ediyor. 1986'te inşa edilen Barınak yerine yeni bir güvenli sınırlama getirilmelidir - temel görevi Barınağı çevreye duyarlı bir sisteme dönüştürmek olan çok işlevli bir kompleks. 2065 yılı için Çernobil nükleer santralinin tamamen devre dışı bırakılması planlanıyor. Bununla birlikte, Euromaidan'ın bir sonucu olarak Ukrayna'daki politik durumun istikrarsızlaştırılması göz önüne alındığında, bu çalışmanın, özellikle Ukrayna devletinin bugün olduğu siyasi ve ekonomik koşullarda tamamlanabileceğine dair bazı şüpheler var.