İşte tüm harika teknolojimizle 21. yüzyılın ortasındayız. Bugün, dünyanın hemen hemen her yerine birkaç saat içinde ulaşabilir, uzak gezegenlerde ve kozmosun derinliklerinde robotik cihazları kontrol edebiliriz. İnternet olarak da bilinen bilgi otobanının uçsuz bucaksız alanını keşfedebilir ve hatta telekomünikasyon alanındaki yenilikler nedeniyle çok uzaktaki insanlarla gerçek zamanlı olarak görüşebilir ve konuşabiliriz.
Yine de bugünlerde elimizdeki teknolojinin zenginliğine rağmen, bir şekilde bazı beyaz insanlar hala "yanlışlıkla" ırkçı şeyler söylemeyi ve yapmayı başarıyorlar. Evet, bu apaçık yanlışları kasıtlı olarak ırkçı şeylerden ayırmak için "yanlışlıkla" diyorum .
Dört yüzyıldan fazla bir süredir, siyah insanlar zorla köleliğin damgalanması ve travmasına katlanmak zorunda kaldılar ve sözde özgürlüğümüzden sonra yaklaşık bir yüzyıl daha, dayak, linç, vb. Biçimlerinde yoğun, açık ırkçılığa maruz kaldık. Jim Crow, "Kara Kodlar" ve diğer her türlü aşağılama. Sivil Haklar hareketinin zirvesinden on yıllar sonra bile, Martin Luther King, Malcolm X ve genel olarak sistemik ırkçılık ve ırkçılık hayaleti, hala nefret dolu yüzünü göstermeye devam ediyor - genellikle yıllar önce olduğu gibi aynı cezasızlığa sahip. .
Bu kadar uzun süre sonra, neyin uygunsuz olduğuna dair derslerin çıkarılacağı ve hatta menkul köleliğinden şimdiye kadar uzak olduğu varsayılanların soyuna bile aktarılacağı düşünülürdü, ancak bu güne kadar, bazı beyaz insanlar hala bunu anlamıyor gibi görünüyor. Yoksa yapıyorlar mı?
Bu yeni eşitlik çağının sözde başlangıcından bu yana kaç kez bir beyaz ünlü, seçilmiş bir yetkili veya diğer yüksek mevkilerdeki bir kişi göreve alındı ve bariz bir şekilde ırkçı yorumlardan veya eylemlerden vazgeçmeye zorlandı? Bu, zorunlu özür devam ettiği sürece bir şekilde bu hakaretleri işlemenin uygun olduğunu düşünen gündelik beyaz insanlardan bahsetmek bile değil.
Bir zamanlar, maaş bordrosunda tam anlamıyla tek renkli insan olduğum bu küçük işletme için çalışmıştım. Üç yeri olan küçük bir silah deposu zinciriydi. Bu kuruluşta çalıştığım kısa sürede, birinin ya N-kelimesini işitme mesafemde kullandığı ya da doğrudan bana bir tür saçma, ırksal olarak basmakalıp yorum yaptığı bir düzineden fazla olay yaşandı.
N-kelimesini kullanmaları, doğrudan bana yönelik olmadığı için büyük ölçüde göz ardı edildi (Her ne kadar bunu duymam gerektiğinden eminim.) Ve ayrıca kovulma arzum da yoktu ya da daha da kötüsü, bir kelimenin ardında saldırı suçlamasıyla hapse atılmak. Tabii ki yorumlar farklı bir hikayeydi. Çoğu zaman, mizah denemeleri için boş ifadeler ve bazen de hançer gibi onaylamama bakışlarıyla karşılaştıklarında, utanmazca özür diler ve saldırgan olduklarının farkında olmadıklarını açıklarlardı.
Kısa süre sonra, görünüşe göre özellikle ateşli silahlar hakkındaki bilgim için işe alınmadığım anlaşıldı, ama belki de tamamen başka nedenlerle. Söylemeye gerek yok, buradaki görev sürem kısa ama hala var olan ve muhtemelen devam edecek bir sorunu fark edecek kadar uzundu.
Gerçek şu ki, tıpkı katil polisler cinayetten paçayı sıyırmak için hayatlarından korkma bahanesini kullandıkları gibi, bu düşük anahtar ırkçılar da açık önyargılarını gizlemeye çalışmak için cehalet kartını oynuyorlar. Bu, bazen gerçek cehalet yüzünden gerçekleşmediği anlamına gelmez. Belirli bir kültürün her bir nüansını bilmek neredeyse imkansızdır, ancak onların çoğunu daha iyi öğrenmeleri için yeterince uzun süredir birbirimizin etrafındayız.
Öyleyse neden bu tür şeyler olmaya devam ediyor? Bu özürleri hızlı bir şekilde kabul etme eğilimimiz yüzünden mi, genellikle ırk ilişkilerini geliştirmek için mi, yoksa bazılarımız bu hakaretleri kabullenmeyecek diye mi?
Popüler bir argüman, siyahların görünüşte neden aynı yorumları yapabilecekleri ve bu kelimeleri herhangi bir tepki olmadan kullanabilecekleridir. Neden bu tür bir dili kullanmak isteyecekleri sorusunun yanı sıra, sorduğunuz siyah kişiye bağlı olarak geniş bir yelpazede yanıtlar isteyecek makul bir argümandır.
Ve sonra aramızda kendinden menkul ırkçı savunucular var. Bugün ırkçılığın var olduğunu inkar etmek için kendi yollarından çıkanlar bunlar. Onlar aynı zamanda, bu gizli ırkçıların sözcüsü olarak başka bir siyahi neşeyle azarlayacak ve vuracak olan aynı kişilerden bazıları - yalnızca düşük anahtar ırkçıların halka açık bir şekilde söylemeye cesaret edemeyeceklerini dile getirmek için varlar.
Adlarını bile vermeden, çoğunun kim olduğunu biliyoruz. Birçoğu, öncelikle düşük anahtar ırkçılardan ve nefret dolu görüşlerini onaylamak isteyen diğer beyaz üstünlükçülerden oluşan devasa sosyal medya takipçileri topladı.
B ırkçı inançlarına doğrulama sunan kişiler Amerika'da ırkçılığa karşı sürmekte olan mücadeleye tek ve en yıkıcı darbe oldu yoksundur.
Bu, siyah topluluklarda kesinlikle ele alınması gereken herhangi bir sorun olmadığı anlamına gelmez, ancak bu belirli bireylerin tüm anlatılarının çözümlerden ziyade yalnızca eleştiriden oluşması gerçeği, siyahi insanlar üzerinde olumsuz bir dönüş yapar. bütün.
Peki çözüm nedir?
Eğitim, devam eden bu mücadelede anahtar bir araçtır. Kendimizi ve başkalarını ne kadar eğitirsek, oradaki gerçekten cahillerin sayısını o kadar azaltıyoruz. Ek olarak, kendimizi kralların ve kraliçelerin torunları gibi ne kadar çok taşırsak, ırkçılar o kadar az parmak işaret edip suçu atayabilirler.
Dışarıdaki tüm beyaz insanlar için, işte basit bir meydan okuma. Kendinize gerçek duygularınızın ne olduğunu sorun. Görüşlerinizin gerçeklere ve kişisel gözlemlere mi yoksa kalıcı bir anlatıya mı dayandığını kendinize sorun.
Bu sorulara dürüstçe cevap verdikten sonra, ancak o zaman farkına varacaksınız ya da yazar ve gazeteci Ta-Nehisi Coates'in sözleriyle, "Bilincin gelişiyor ve sizin için dileğim, kendinizi zorlamaya gerek duymamanızdır. diğer insanları rahat ettirin. "
Annem ve ben, karanlık garaj yolunda farlar açık bir şekilde oturduk ve babamın beyaz Volvo SUV'sinin nereye park edilmesi gerektiğine baktık. Mart ayının soğuk bir akşamı.
Güç ne kadar geriye gider? Güçlü insanların herhangi bir hiyerarşisinin ne kadar geriye gittiği ya da güçlü kurumların erişimlerinin ne kadar geriye gittiği değil; İktidar fikrinin kökeni tarihin ne kadar gerisindedir? En güçlü figürlerimizin çoğunun tamamen delirdiği, ideolojik noktalar için kendi öznelerinin çıkarlarını aktif olarak baltaladığı, intihar gibi yaklaşık 80 yıllık barışları bozduğu ve tüm gezegenin ikliminin geleceğini nakit için tehlikeye attığı bir zamanda - birkaç soru daha acil olabilir. Cevap, elbette, o kadar uzak bir geçmişte yatar ki, tarihin kendisinden önce gelir.
Bir madeni paranın fiyatı, fiyat oluşum denklemi - PFE ile belirlenir. Bu denklem uzun bir sabitler, ağırlıklar ve değişkenler satırıdır.
Bugünden itibaren, bültenimizi haftalık bir baskıya ve 26.000 üyeli güçlü Learn AI Together Discord Topluluğumuza (buradan katılın) ve 2.000 Towards AI yazarına katkıda bulunan yeni bir formata dönüştürüyoruz. AI Topluluğu için, topluluğumuzda yer alan bazı tartışmalarla birlikte geçen haftanın en önemli haber öğelerini ve makalelerini sergileyeceğimiz faydalı, eğlenceli ve ilgi çekici bir haber bülteni oluşturmayı amaçlıyoruz.
Matematik her zaman zor bir konu olmuştur, hepimiz bir noktada matematik çalışmakta zorlandık, ancak hepimiz matematiğin her şeyin doğası olduğu konusunda hemfikiriz, mühendislik, doğa bilimleri, tıp, bilgisayar bilimi gibi çok çeşitli alanlarda son derece önemlidir. , ve liste uzayıp gidiyor. Oyun geliştirme alanında, matematik, herhangi bir AAA oyunu gibi basit veya çok daha karmaşık olsun, herhangi bir başarılı oyunun özüdür, her türlü görevi gerçekleştirmek için önemli ölçüde kullanıldığını görürsünüz, bu tür görevler karakter hareketi gibi bir şey olabilir. , kamera kontrolörleri, AI sistemleri veya atlama, atılma gibi her türlü oyun mekaniği veya tırmanma sistemleri gibi daha gelişmiş olanlarda.
Bu sabah şehirde yeni bir kontrat imzalamış olan Londra merkezli bir teknoloji şirketinin iki kurucu ortağıyla birlikteydim. İçlerinden biri, iyi bir anlaşma aldıklarını, ancak bir yıl önce sunulan harika bir anlaşma olmadığını paylaştı ve yakın tarihli bir FT makalesiyle destekledi (https://www.