12 Eylül 2015 Cumartesi 00:46
Esenboğa Havalimanı yolundaki Altındağ ilçesine bağlı Barajlar Mahallesi'nin sokakları, yoğun nüfus sebebiyle savaş öncesi Suriye'deki bir şehre benziyor.
12 yaşındaki Rashe Almaes, Baraj Mahallesi'nde yaşadığını, babasının mobilyacılık yaptığını anlattı.
Aynı okulda meslek ve Türkçe kurslarına katılan Rada Derviş, 9 yaşındaki kızıyla Türkiye'ye geldiğini söyledi. Daha sonra bir Türk'le yaşamını birleştiren Derviş, bu evliliğinden bebeğini kucağına almayı dört gözle bekliyor. 10 yaşındaki Ahmet Muhibbittin de 6 kardeşi, annesi ve babasıyla 1.5 yıl önce Ankara'ya geldiklerini anlattı. Muhibbittin, günlerini top oynayarak ve okula giderek geçirdiğini söyledi. Sıdıka Kınacı İlkokulu'nda açılan oyun sınıfının öğretmenlerinden Gülseren Güvenç, Suriyeli çocuklarla öncelikle dil sorununun giderilmesi için çalıştıklarını anlattı. Suriyeli çocukların bu sınıflara başladıklarında çok ürkek davrandıklarını dile getiren Güvenç, şunları söyledi: "Biraz yaklaştığımızda bile ellerini başlarının arasına alarak bekleyen çocuklarımız vardı. Özellikle bu duyguyu 30 Ağustos'tan önce Türk jetlerinin geçişi sırasında yaşadık. Çocuklar, jetler geçerken dolapların, masaların arkasına saklanarak çığlık çığlığa 'Bomba' diye bağırıyorlardı. Biz jetlerin Zafer Bayramı nedeniyle uçtuğunu kendilerine anlatmaya çalıştık." Çocukların ilk resim dersi etkinliklerinde kolu bacağı olmayan insanlar çizdiğini aktaran Güvenç, "Neden böyle çizdin?" diye sorduğumuzda hep 'Bomba' cevabını alıyorduk. Türkiye'ye 3 yıl önce gelen çocuklar da var. Ama onlar bile hala savaşın etkisini üzerilerinden atamamış" değerlendirmesinde bulundu.