Kuzey Buz Denizi İklimi, Adalari, Derinlikleri, Yerleri ve Akıntıları
Kuzey Buz Denizi
Arktik Okyanusu yaklaşık 13.986.000 kilometrekarelik toplam alana sahip sığ ve en küçük okyanus. Kuzey Kutbu çevresinde bulunur ve Grönland, Alaska, Kanada, Rusya ve Norveç gibi bazı ülkeler tarafından çevrilidir. Okyanus, Grönland Denizi tarafından Bering Boğazı ve Atlantik Okyanusu ile Pasifik Okyanusu’na bağlanmaktadır . “Arctic” adı, “Arktos” kelimesinden gelir ve bu da okyanusun kuzeyindeki kuzeybatı takımyıldızından türeyen “Ursa Minor” (Küçük Ayı ve “Büyük Dağlar” (Büyük Ayı)) anlamına gelir.
Arktik okyanusu kökeninin 65 milyon yıl önce Senozoyik Dönemde olduğuna inanılmaktadır. Nansen-Gakkel Sırtı’nın uzunluğundaki Seafloor Spreading yoluyla oluşmuştur . Bir buz tabakasını çevreleyen Güney Okyanusu’nun aksine, Arktik Okyanusu topraklarla çevrilidir. Antarktika Okyanusundan daha şiddetli iklim değişikliğine sahip dünyadaki en sert ortamlardan biridir . Bununla birlikte, milyonlarca insan doğal kaynaklardaki zenginliği ve hatta fosil yakıtları nedeniyle Arctic yakınlarındaki Bölgeleri yaşamaktadır . İklim, ada, derinlik, konum ve akım hakkında bazı gerçekler daha fazla tartışılacaktır.
İklim
Arktik Okyanusu’nun iklim koşulu, güneş ışınımından etkilenir ve okyanusun etrafını saran toprak kütlesinden atmosfer ve nehirlerin periyodik geçişi, rüzgârların çökelmesini ve sıcaklığını getirir. Genellikle, Arktik Okyanusu iklimi uzun, soğuk kışlar ve kısa, serin yazlar olarak kategorize edilir. Güneş radyasyonu, küresel ve bölgesel iklim koşulları için temel dayanaktır.
Bununla birlikte, güneş radyasyonu enlemlerden ve bulut örtüsünün varyasyonlarından etkilenir. Enlem, güneş ışığının daha az nüfuz etmesi ve bulut örtüsünün sıkça değişmesi ne kadar yüksek olursa, ışık penetrasyonunun önemli ölçüde değişmesi de o kadar fazladır. Arktik Okyanusu daha yüksek bir enlemde olduğundan, buz, kar ve su mevcudiyetiyle çok soğuk bir duruma maruz kalır. Güneş ışığının mevcudiyeti Arctic okyanusunun dört mevsimini oluşturur : kış (kasım-şubat), yaz (21 Haziran), bahar (mart ve nisan) ve sonbahar, (eylül ve ekim).
Rüzgarlar Arktik Okyanusu akmaya dört mevsim saniyede 4-6 metre, ortalama yelpazesine sahiptir. Ancak, özellikle Kuzey-Atlantik denizlerinde, Baffin Körfezi’nde ve Bering ve Chukchi Denizlerinde daha güçlü rüzgarlar meydana gelir. Arktik Okyanusu’nun çökelmesi yağmur veya kar yağar gibi düşer, ancak havza yılda yaklaşık 400 mm alan bazı küçük bölgeler hariç olmak üzere yılda 250 mm’den az olan çok az bir miktar alır. Kasım ve Mayıs aylarında, ortalama aylık yağış yaklaşık 15 mm’dir ve Temmuz, Ağustos ve Eylül aylarında yağış 20 ila 30 mm’ye yükselir.
Sıcaklık açısından, ocak ve temmuz ayı sırasıyla en soğuk ve en sıcak sıcaklığı alır. Yaz sıcaklığı esas olarak Kuzey Kutup okyanus sıcaklığını etkiler. Uzun süren sürekli güneş ışığı veya uzun süre güneş ışığı oluşmaz. Kış aylarında, sıcaklık −30 ila −35 ° C arasındadır. Yaz aylarında, deniz buzunun erimesi 0 ° C’lik bir sıcaklığa sahiptir. Ekstra güneş radyasyonu temel olarak buzu eritmek için değil, sıcaklığı arttırmaktır.
Ada
Kuzey Kutbu Okyanusu, çoğunlukla Kuzey Amerika, Avrupa ve Asya’dan gelen adalar ile kuşatılmıştır. Bu adaların bir kısmı yerleşiktir, diğerleri ise buz ve kar örtüsü yüzünden değildir. Adaların birçoğu Kuzey Atlantik ve Kuzey Kutbu Okyanuslarının sınır sularında kuzeye giden 60 derecedir.
Arktik Okyanusu adalarının bir kısmı Grönland (Kuzey Kutbu ve Kuzey Atlantik Okyanusu arasında yer alan devasa ada), İzlanda’dır (volkanlar, geyikler, kaplıcalar ve lav alanları ile kaplı eşsiz manzarası ile tanımlanmıştır), Faroe Adaları (18 Kuzey Atlantik Okyanusu’ndaki İzlanda ve Norveç arasındaki kayalık ve volkanik adalar), Jan Mayen (buzulla kaplı volkanik bir ada), Svalbard (Kuzey Kutup Bölgesi’ndeki en kuzeydeki bölgelerden biri olan), Kuzey Kutbu (değil) bir ada olarak kabul edilir, ancak sadece yüzen bir buz kütlesi) ve ATOW1996 (küçük bir ıssız ada, yaklaşık 10 metre uzunluğunda ve 1 metre yüksekliğinde.
Arktik Okyanusu, dünyanın en küçük okyanusu olarak kabul edilmesine rağmen, en büyük ada (Grönland), ıssız ada (Devon Adası), Arctic takımadası) ve kıyı rafı (Sibirya) için bir yuvadır. Kuzey Kutbu Adasının en büyük sayıları Kanada’nın topraklarının bir bölümüdür, diğer kısımlar ise Kuzey Rusya’nın kıtası tarafından kapsanmaktadır. Arctic adasının en büyük on adası Grönland (2.130.800 km²), Baffin Adası (507.451 km²), Ellesmere Adası (196.236 km²), Banks Adası (70.028 km²), Devon Adası (55.247 km²), Severny Adası ( 47.079 km²), Axel Heiberg Adası (43,178 km²), Melville Adası (42,149 km²), Southampton Adası (41.214 km²) ve Galler Prensi Adası (33,339 km²).
Arktik Okyanusu’nun başlıca kolları Beauvort, Chukchi, Doğu Sibirya, Laptev, Kara, Barents ve Grönland denizleridir ve Sibirya rafından denizden 1.210 kilometre uzağa uzanır. Raftan, Arctic Archipelago, Novaya Zemlya, Yeni Sibirya Adaları ve Wrangel Adası olan sayısız Adalar yükseliyor.
Derinlik
Genel olarak, Arktik Okyanusu’nun su derinliği 1700 metreden 2500 metreye kadar değişmekte ve Arktik Okyanusu’nun içinden ve dışından akan suyun miktarına bağlı olarak değişmektedir. Bazen, derinlik 2500 metreden fazla uzanır. Arktik Okyanusu’nun en derin noktası, Avrasya Havzası’nda bulunan 5450 metredir.
Yer
Arktik Okyanusu Kuzey Yarımküre’nin orta kısmındaki Arktik kutup bölgesinde 65.2482 ° N, 60.4621 ° W’dir. Rusya, Norveç, İzlanda, Grönland, Kanada ve Amerika Birleşik Devletleri ülkeleri dahil olmak üzere Kuzey Amerika ve Avrasya ile çevrilidir. Arktik Okyanusu’nun tabanı, Alfa Ridge, Lomonosov Sırtı ve Arktik Orta Okyanusal Sırtı olan üç denizaltı sırtına bölünmüştür. Kuzey Kutbu’nun tüm bölgesi Kuzey Kutbu’nu işgal ediyor.
Akıntılar
Arktik Okyanusu, Beaufort gyre ve Transpolar Drift Akıntısında iki ana akım vardır. Arktik Okyanusu yüzey suları genellikle kutupsal buz kapağının etrafında doğudan batıya doğru saat yönünde hareket eder. Pasifik Okyanusu, Bering Boğazı boyunca Kuzey Kutbu Okyanusuna soğuk sular getirir. Sular daha sonra nehirlerin sularıyla karıştırılır ve daha sonra kuvvetli rüzgârın suyun saat yönünde dönmesine neden olduğu Beaufort gyre’ye akar.
Bununla birlikte, rüzgar zayıf olduğunda, su jiemden çıkarılacak ve Kuzey Atlantik Okyanusu’na akacaktır . Kuzey Atlantik Okyanusu’ndan gelen su, Arktik Okyanusu’na geri dönüp sıcak ve tuzlu sular getirerek daha yoğun ve sonuç olarak Arktik Okyanusu’nun altında çöker. Artan tuzluluk, Kuzey Kutup Okyanusunun derin sularında hareketsizliğe neden olur. Arctic havzasının dibinde biriken soğuk su havuzu.
Kutup akıntısı, kutup buzulunun suyunu yavaş yavaş döndürerek kutup buzunun kapağını döndürerek her dört yılda bir tam dönüş yapıyor. Öte yandan, Transpolar Sürüklenme Akıntısı, tatlı suları Laptev Denizi’nden ve Doğu Sibirya Denizinden Fram Strait’a taşır. Transpolar Sürüklenme Akıntısı, tatlı su kaynaklarının Kuzey Kutup sularında Kanada Havzası’na karışmasına neden olur.