Valilik şehri Deco üç yüz bin kişilik nüfusa sahip orta boy bir şehirdi. Kuzeybatı İdare Bölgesi ile Kuzey Denizi İdari Bölgesi arasındaki sınırda bulunan şehirlerden biri olarak her gün şehre giren ve çıkan insanlar vardı.
"Vardık."
Şehri uzaktan görem Linley durdu.
Altı saat içinde 800 kilometrede ilerleyen bu yolculuk, Linley'i en ufak bir şekilde yormamıştı. Aslında Linley'in maksimum hızının çok altında idi. Aynı şekilde, Blackcloud Panter Haeru için de oldukça kolay bir yolculuktu.
"Vardık. Güneş henüz batmadı.” Zassler başını batıya, gökyüzündeki güneşe bakmak için çevirdi ve iç çekti.
Perry’nin hafızasında, Perry'nin partiyi ağırlamak için valilik şehri Deco’ya şahsen gitmeyi planladığı için kesin yeri tam olarak öğrenmişti.
Linley ve Zassler buluşma yerinden çok uzak olmayan bir malikânede ikamet etti.
Parası olana her şey kolay!
Daha sonra, Linley ve Zassler sessizce eğitime başlayıp eskort takımının gelmesini beklediler tuzağa düşüreceklerdi.
On ya da daha fazla gün sonra, Kuzey Denizi İdari Bölgesinden yaklaşık iki bin kilometre yol kat ettikten sonra, Stehle'nin adamları nihayet Kuzey Denizi İdari Bölgesinin sınırlarına ulaştı.
“Deh, deh!” Bir adam atını kamçıladı, Stehle'ın yanına geldi. Saygıyla, "Efendim, Kuzeybatı İdari Bölgesinin yöneticisi Kont Perry'nin öldürüldüğüne dair bir mesaj aldık. Önceden planlanmış rotamıza devam edelim mi?"
At sırtına binen Stehle, bir süre sessiz kaldı, sonra sakince dedi ki: "Perry'nin inancı ve efendiye olan bağlılığı sorgusuz. Kesinlikle efendiye ihanet etmez. Orijinal rotamıza devam edelim.”
"Evet, efendim." Yanındaki şövalye saygıyla kabul etti.
Şövalye aslında kaygılanmadı.
Her şeyden önce, Kont Perry gerçekten Radiant Kilisesinin inancına son derece ateşli bir bağlılık duyuyordu. Kesinlikle hain olamazdı. İkincisi, Perry'den işkence ile bilgi alsalar bile, Radiant Kilisesinin ağı ile ilgili bazı sırları daha çok isteyeceklerdir. Kesinlikle bu ekiple ilgili planları sormayı düşünmezlerdi.
Buna ek olarak, bu ekibe Stehle eşlik ediyordu. Neyden korkmak zorundaydılar?
Akşam karanlığında, Stehle'nin ekibi en sonunda valilik şehri Deco'ya ulaştı. Perry ölmeden çok önce Deco'daki Radiant Kilisesinin güçleri emirlerini zaten almıştı.
Bu ekibi uzun zamandır bekliyorlardı.
Valilik şehri Deco yöneticisi saygıyla "Efendim, bu gece, bir süreliğine dinlenin. Yiyecek ve içecek zaten sizin için hazırlandı.” dedi.
Dokuzuncu seviyede ki uzman, "Son zamanlarda sorun yaşamadınız, değil mi?" Diye sordu.
Yönetici saygıyla "Hayır." dedi.
Dokuzuncu seviye uzman "İyi. Şimdi ayrılabilirsin. Bu görevliler de yemek hazırlamayı bitirdikten sonra gidebilirler. Onlara burada ihtiyacımız yok.” dedi.
Yönetici saygıyla "Evet." dedi.
Stehle kalacak bir oda arayışında, konuttan ayrıldı ve direkt olarak yola çıktı. "Seqalu [Si'ka'oo], akşam yemeği saatinde beni çağır." Kapıyı kapattı.
Dokuzuncu seviye savaşçı saygılı davrandı.
Seqalu bu takımın kaptanıydı, ancak Stehle'in gelişiyle doğal olarak Stehle'yi her konuda dinliyordu. Seqalu tüm hizmetçileri yakından inceledi. Hepsinin sıradan insanlar olduklarını görünce, artık endişeli değil.
"Onları çıkarın." Seqalu emretti.
Beş kardeş hemen arabadan indirildi. Neyse ki, araba oldukça genişti, aksi takdirde bu beş koca kardeş sığamazdı.
Seqalu soğuk bir sesle. “Beşiniz de dinleyin. Bağırmaya devam edip ses çıkarırsanız, ilk yapışınızda kollarınızı kırarım. İkinci sefer de, dilinizi keserim."
Asları daha sonra ağızlarını tıkayan bezleri beş kardeşin ağzından çıkardı.
Beş kardeş Seqalu'ya öfkeyle bakıyordu, fakat Seqalu'nun söylediklerinin ne ifade ettiğini biliyorlardı. Beşi, işleri kendileri için zorlaştıracak kadar aptal olmayı planlamadılar.
Kardeşlerin en büyüğü Barker [Ba'ke] soğuk bir sesle "Seqalu, beşimizin seni öldüreceği gün gelecek." dedi.
Seqalu sadece bir kıkırdama bıraktı.
Diğerleri farkında olmayabilir, ancak biliyordu ki ... gelecekte bu beş kardeş Melekler için taşıyıcı haline gelecekti. Ruhlarına gelince, onlar imha edilmiş olurdu.
"Eğer şansınız varsa, denemenizi kabul ediyorum." Seqalu alay ederek yanıtladı.
Barker kardeşler On sekiz Kuzey Dükalığında yaşıyordu. Onlar, 'Büyükbaba' dedikleri yaşlı bir adam tarafından yetiştirilmiş yetimlerdi.
Büyükbaba sıradan bir restorana sahipti ve beşini yetiştirmek için yeterince şey yapmıştı. Gençliklerinden beri, beş kardeş son derece güçlü olmuşlardı. Onların büyükbabası daha önce orduda bir savaşçı olmuştu ve o zamandan sonra gençliklerinden beri onları eğitmişti. Beklenmedik bir şekilde, beşi de şaşırtıcı derecede yetenekliydi. On altı yaşındayken, kas gücü tek başına onları altıncı seviyeye ulaşmasına yardım etmişti. Şimdiye kadar, beş kardeş otuz yaşındaydı ve fiziksel güçleri sekizinci seviyeye ulaşmıştı.
Büyükbabaları öldükten sonra beşi orduya katılmıştı.
Bu kardeşler On Sekiz Kuzey Dükalığının içinde kendi Dükalığında kahraman figürlerdi ve ordu içinde dokunulmaz kişilerdi. Dükalıklar arasında ki savaşta sekizinci seviye savaşçılar en üst seviye figürler olarak görülebilirdi. Bu beş kardeş inanılmaz derecede dayanıklı bedenlere ve çok şiddetli bir saldırı gücüne sahipti.
Ancak…
Sonunda Radiant Kilisesinin güçleri tarafından keşfedilmişlerdi. Radiant Kilisesi yakalanmaları için yakınlarda ki dokuzuncu seviyede ki iki uzmanı derhal göndermişti. Direnmişlerdi, ama yaptıklarında, Radiant Kilisesinin adamları bütün ailelerini yok etmişti.
Barker kardeşleri çevrelerindeki bu adamlara ölümle baktı.
Beş kardeşten üçünün eşleri ve iki çocuğu vardı. Evli olmayanın ikisinin de sevdikleri kadınları vardı, ama şimdi her şey Radiant Kilisesi tarafından yok edilmişti.
"Gelmişler."
Linley her gün o avluya dikkat ediyordu. Daha önce boş olan malikânenin nihayet insanlarla dolduğunu ve seslere bakıldığında, epeyce insan olduğunu gördü.
Zassler'ın gözleri bir anlığına yeşil ışıkla yanıp söndü. Uğursuzca gülerek, "Biz on günden fazla bekledik. Sonunda, zamanı geldi. Linley, ne zaman hareket etmeliyiz?” Zassler ona baktı. Güç üstünlüğüne sahiplerdi. Ne zaman harekete geçtikleri önemli değildi, başarı kesindi.
“Yarın akşam.” Linley karar verdi.
Zassler başını salladı
Yakındaki Blackcloud Panter Haeru, avludaki çimlerin arasında gizlenmiş gibi davranıyordu. Akşam karanlığı gelene kadar vakit sessizce geçti. Valilik şehri Deco sessizleşti ve daha sessizleşti. Akşam karanlığında neredeyse tamamen sessiz kaldı.
Meditatif pozisyonda oturan Linley, birdenbire gözlerini açtı.
"Gidelim" Linley Zassler'a baktı. "Dikkatli ol."
"Endişelenme." Zassler kendine güvenerek güldü. "Hemen ölümsüzleri çağıracağım." Birkaç saniye sonra, ince havada iki tane altın kürklü zombi göründü. Bir süre sonra avlunun ortasında siyah pelerinle sarılmış insansı bir figür ortaya çıktı.
"Bu da ne?" Linley, siyah giyimli insansı şeye şaşırarak baktı.
"Zirve aşama dokuzuncu seviye bir Antik Wight." Zassler memnuniyetle güldü.
Linley başını salladı. Rakibinin dokuzuncu seviye iki uzmanı olduğu sırada kendi tarafında çok güçlü uzmanlar vardı. Dahası, pusuda saldırıyorlardı. Bu savaş hiç de zor değil.
“Gidelim.”
Linley doğrudan duvarın üzerinden atladı, Bebe ve Blackcloud Panter geride kalırken Zassler, iki altın kürklü zombi ve Antik Wight da Linley'in peşinden gitti.
Yakında konuta vardılar.
Linley kısık bir sesle. "Ayrı ayrı hareket edelim. Bu beş kardeşi denetleyen muhafızlarla uğraşacağım, sonra birlikte, diğer odalara doğru devam edeceğiz.” dedi.
"Haydi gidelim."
Beş Barker kardeşi bir odadaydı. Odanın dışında sekizinci seviye de bekçi olan iki savaşçı vardı. İkisi oldukça rahattı, sohbet ederken çevreyi rastgele gözlüyorlardı
“Hrm?”
Ölmeden önceki an bir şeyler görmüş gibi hissettiler. Ancak tek gördükleri şeytani mor ışık flaşlarıydı
Kesilmiş iki boyundan kan fışkırıyordu.
“Swish!” Linley aceleyle beş kardeşin odasına girerken Bebe, Haeru, Antik Wight ve iki altın kürklü zombi diğer odalara yöneltti.
Odaya girdikten sonra, Barker kardeşler şaşkınlık içinde bu "canavar" a baktı. Tüm vücudu siyah ejderha pullarıyla kaplıydı ve alnında sivri dikenler yayılıyordu. Dahası, Linley'in gören kişilerin kalbini soğutan bir çift koyu renkli altın gözü vardı.
"Sen... sen kimsin?" Barker ne kadar cesur olursa olsun şu an şok oldu
Ancak sorusuna verdiği tek yanıt kılıcın ışığının mor parlaklığıydı.
“Swish!”
Linley'nin "Bloodviolet Tanrıkılıcı" nı vurdu, o koyu renkli altın halatlar birbirinden ayrıldı. 'empoze' yeteneğini kazandıktan sonra, Linley'nin Bloodviolet hafif kılıç kullanımı da yeni bir düzeye ulaştı.
'Empoze' silahla kısıtlanmış değildi.
Bir yumruk da göklerin 'empoze gücünü' çağırabilir. Bir kılıç veya bıçak da olabilirdi. Bloodviolet zaten keskindi. Şimdi, Linley'nin savaş-qi de nüfuz edince halatları kesmek çok kolay bir işti.
Halat bölünmüş halde görünce, beş kardeş bu adamın onları kurtarmaya geldiğini hemen anladı. Fakat aniden teşekkürlerini dile getirmeleri için bir fırsat bulamadılar.
"Siktir git!" Kızgın bir bağırış.
"Aaah!" acı dolu bir çığlık.
Linley'nin yüzündeki görünüm değişti ve aceleyle ana avluya döndü. Avlunun taş zemini çatlaklarla kaplı iken, siyah giyimli Antik Wight'ın acı içinde inlediğini gördü. Açıkçası, Bunlara Antik Wight'ın zemine düşmesi neden oldu. Buna ek olarak, zeminde yeşil kan izleri de vardı.
"Neler oluyor?" Linley şok oldu.
Zassler de çok şaşırmıştı. "İyi değil. Burada bir uzman var.” Antik Wight, dokuzuncu seviyenin zirvesindeki bir savaşçıydı ve vücudu son derece dayanıklıydı. Odadaki uzman onu ağır yaralamayı başardı ve yalnızca bir hareketle uçarak gönderdi. Bu çok korkunçtu.
"Bebe, Haeru, geri dönün." Linley zihinsel olarak emretti.
Bebe ve Haeru iki siyah bulanıklığa dönüşerek avluya döndüler. Bu arada, beş Barker kardeş de dışarı çıkmıştı, ancak Linley bakışlarını o odaya odaklanmıştı.
“Hrmph.”
Soğuk bir sesle, kısa, sivil bir adam odadan çıktı. Kısa gümüş saçları çelik tel gibi görünüyordu. Bu adam çok soğuk görünüyordu, özellikle de buz gibi bakışlarını gördüğünde.
Stehle soğukkanlı bir şekilde Antik Wight'a baktı. "Necromancer mı?"
Başını çevirerek Linley ve Zassler'a baktı, "Kim olduğunuzu merak etmiştim. Necromancer Zassler ve sözde deha Ejderkan savaşçısı Linley.”
Radiant Kilisesinin tüm üst düzey oluşumlar Linley'nin Ejderha formunun görünüşüyle çok yakından ilgiliydi.
"Mükemmel. Hepiniz Radiant Kilisesinin hedeflersiniz. Bugün, hepinizi alacağım." Stehle'nin dudakları soğuk bir gülümseme ile yukarıya kalktı
“Swish, swish.” Linley'nin Ejderha kuyruğu, tokat atarak yere vurdu.
Aniden, avluda bir toprak rengi ışık tüm alanı kapladı. Avludaki herkes bir anda başının döndüğünü hissetti. Zassler bir diz çökmeyi engelleyemedi, ancak bir diz çöktükten hemen sonra toprak ışıklı bir tabaka Zassler, Antik Wight, iki altın kürklü zombis, Bebe ve Haeru kapladı. Artık bu yerçekimi gücünün etkilerinden acı çekmiyorlardı.
Toprak tarzı büyü - Süper yerçekimi Alanı.
"Dolayısıyla, raporlarımızın söylediği gibi; Sadece bir Ejderkan Savaşçı değil, aynı zamanda deha bir magus." Stehle sakin bir şekilde güldü. "Yerçekimi alanın normalden yaklaşık sekiz kat daha fazla. Ben sadece birkaç kısa yıl içinde, yedinci seviyeden sekizinci seviyeye yükselmiş olacağını beklemezdim. Ne yazık ki, bugün ölecek olan bir dahisin. "
Stehle bir anda Linley'e doğru bir adım yürüdü.
“İlerleyin." Zassler kısık bir sesle bağırdı
İki altın kürklü zombi derhal hırladıktan sonra Stehle'e saldırdılar. Zassler ve Linley'in müttefikleri aynı anda, ortak anlaşmış gibi kaçtı.
Soğuk bir kılıç ışığı parlaması
Avlu içine çöken iki altın kürklü zombiler hemen yarıya doğranmıştı.
"Kaçmak mı istiyorsun?"
Stehle göz açıp kapayana kadar Linley’in ekibinin önünde havada belirdi. Havada dururken, altın kürklü zombilerin kanıyla lekelenmiş uzun kılıcı elinde tuttu.
"Gerçekten de Aziz seviyebir savaşçı." Zassler acı içinde güldü.
Aslında daha önce, zirve aşama dokuzuncu seviye Antik Wight'ın bir darbeyle ağır yaralandığını gördüğünde Linley, durumun iyi olmadığını zaten biliyordu. Bu kişinin muhtemelen Aziz seviye olduğunu tahmin etmişti. Ve şimdi, bunun bir gerçek olduğunu öğrenmişti. Aziz seviye savaşçılar inanılmaz bir hızla uçabilirlerdi. Kaçabilecekleri bir yol yoktu.
Linley ve Zassler birbirlerine baktılar. Kendilerinin nasıl bir durumda olduklarını tam olarak biliyorlardı.
"Bugünün faaliyetlerinin çok stresli olacağını düşündüm. Aziz seviye savaşçının olduğu kimin aklına gelirdi?" Linley bundan son derece mutsuzdu. Karanlık altın gözleri sabit olarak Stehle'e bakıyordı. "Dışarı çıkmaktan başka çarem yok."