1930'ların sonundan bu yana Krupp, kendiliğinden tahrikli topçu bağları da dahil olmak üzere çeşitli zırhlı araçların projeleri üzerinde çalışıyor. Bu çalışmaların sonuçlarından biri, mevcut bir topçu silahının kurulmasının önerildiği tam tur taretli ACS şeklinin oluşturulmasıydı. Benzer bir konsept Sd.Kfz projesinde test edilmiştir. 165 / 1, üretim öncesi lotun inşasına ve askeri testlerine kadar inmiştir. Yeni SAU diziye girmedi, ancak standart dışı bir orijinal teknik çözüm kullanması teklif edilen bir sonraki projenin temeli oldu.
Ne yazık ki, orijinal teklifin ortaya çıkması için önkoşullar hakkında kesin bir bilgi yoktur. Bazı nedenlerden dolayı, muhtemelen hareketlilik ve kullanım taktikleri ile ilgili sorunlara bağlı olarak, sadece kendinden tahrikli bir tabanca değil, bir silah taşıyıcı işlevine sahip bir ACS inşa etmeye karar verildi. Geleceğe dönük bir makinenin döner bir taret ve ayrıca taretin omuz kayışından hızlı bir şekilde çıkarılıp uygun bir tabana monte edilebileceği özel bir vinç ile donatılması önerildi. Ek olarak, kaldırılmış kulenin ACS gövdesi veya başka bir traktör yardımıyla çekilmesini sağlaması önerilmiştir.
Böyle bir görünüm, kendi kendine tahrikli silahın taktiksel ihtiyaca bağlı olarak, düşmana ateş etmesini (harekete dahil), mühimmat getirmesini, tamir ve kurtarma aracı olarak çalışmasını vb. Sırasıyla gövdeden çıkarılan kule, top silahlanma ile sabit bir ateşleme noktasına dönüşebilir. Önerilen fikir son derece cesur ve hatta şüpheliydi, ancak geliştirici ve müşterinin liderlerinden onay aldı.
Yeni proje üzerinde çalışmalar 1942 yılında başladı. Geliştirme Heuschrecke ("Locust") sembolünü aldı. Gelecekte, projenin farklı versiyonlarını, farklı prototip makinelerini, vb. Ayrıca, karmaşık resmi atama 10.5 cm leFH 18 / 1 (Sf) auf Geschützwagen IVb - Geschützwagen IVb şasesinde “105-mm hafif obüs” kullanılmıştır. Proje, gelişmeyi hızlandıran mevcut bileşenlerin ve montajların en aktif kullanımını önermiştir.
Kendinden tahrikli tabanca temelinde inşa edilen Hummel kendinden tahrikli silahlardan Geschützwagen IVb şasisi, kendinden tahrikli yeni taban için temel olarak seçildi tanklar PzKpfw III ve PzKpfw IV. Aynı zamanda, kendinden tahrikli temel silahın şasisi, Locust düzeninin özellikleriyle bağlantılı olarak sonlandırıldı. Gerçek şu ki, Hummel kendinden tahrikli silah yaratıldığında, Alman mühendisler ana tank şasisini yeniden işlemeye ve motorunu gövdenin ortasına hareket ettirmeye zorlandı ve kıçtaki dövüş bölmesi için yer açtı. Yeni Heuschrecke kendinden tahrikli silahın orta bir savaş bölmesine sahip olması gerekiyordu, bu yüzden motor kıç tarafına geri döndü.
Kıç görünümünü Kule için el arabasının tekerlekleri
Şasi gövdesi, çeşitli kalınlıkta birkaç haddelenmiş zırh plakasından kaynaklanmıştır. Vücudun ön kısmı, birbirlerine açılı olarak yerleştirilmiş birkaç tabakadan oluşmuştur. Ön bariyerin maksimum kalınlığı 30 mm idi. Yandan görünüm ve gövde beslemeleri, 16-mm tabakalarla korunmuştur. Tavan ve taban zırhın en ince unsurlarıydı ve sadece 10 mm kalınlığındaydı. Teknenin düzeni, İkinci Dünya Savaşı’nın Alman tankları için standarttı. İstasyonun önünde iletim üniteleri ve bir kontrol bölmesi vardı. Merkez, kardan milinin geçtiği zeminin altındaki dövüş bölmesini barındırıyordu. Motorun altında ve şanzımanın bir kısmında besleme verildi.
Santralin temeli bir Maybach benzinli motor olmaktı. Kendinden tahrikli tabancaların prototiplerinin HL90 beygir gücündeki HL360 motorlarıyla donatılması planlanırken, seri makinelerde HP 100 gücündeki HL410 motorlarla donatılması gerekiyordu. Mekanik şanzıman değişmedi temel şasiden ödünç alındı.
Kullanılan şasenin şasesi, PzKpfw III'ten bazı parçaların tanıtılmasıyla PzKpfw IV tankının tasarımının geliştirilmesiydi. Her iki tarafında birbirine bağlı sekiz çift ray makarası vardı. Tekne gövdesinin arka kısmında ön tarafta kılavuz tekerlekler vardı - göreceli olarak büyük olanlar. Bazı durumlar nedeniyle tahrik tekerlekleri PzKpfw III tankından ödünç alınmıştır. Rayın üst kolunun altında, her iki tarafta dört adet destek silindiri vardı.
Kasanın çatısına silahlı bir kule kurmak için bir omuz askısı vardı. Kulenin kendisi, 30 mm'den (alın ve maske) 16 mm'ye (kenarlar ve kıç) kadar koruma kalınlığında zırhlı bir ünitedir. Kulenin ön kısmı önden oluşmuş ve iki elmacık yaprağı içe doğru eğimlidir. Bunların arkasında iki bölümden oluşan, arkasında beslenen iki taraf vardı. Kulenin çatısı kullanılmadı. Heuschrecke ACS kulesinin ilginç bir özelliği, iki parçadan oluşan yan ve arka kısımların kullanılmasıydı. Yanların ve kıçların alt kısmı sert bir şekilde sabitlendi ve üst kısım eğilebilir. Bu durumda, kenarların eğimli kısımları öne ve aşağıya katlanmış ve arka "kapaklar" - sadece aşağı doğru katlanmıştır. Tarafların bu tasarımı nedeniyle, mürettebat için mevcut hacimleri hafifçe artırmak mümkündü.
Ana silah Potansiyel kendinden tahrikli tabanca "Locust", namlu uzunluğu 18 kalibreli ve namlulu bir fren ile hafif alan bir obüs leFH1 / 105 kalibre 28 mm olması gerekiyordu. Silah, kulenin ön kurulumuna monte edildi; bu, dikey sektörde 0 ° 'den + 68 °' ye yönlendirilmesine izin verdi. Dairesel yatay kılavuz, kulenin tamamı döndürülerek sağlandı. Silah slfZF2 teleskopik görüş ile tamamlandı. Silahın özellikleri, 10,6 km'ye kadar olan mesafelerde hedefleri ateşlemeyi mümkün kıldı. Büyük yükselme açılarıyla ateşleme olasılığı nedeniyle, obüs doğrudan ateş veya kapalı pozisyonlardan ateş ederek çeşitli savaş görevlerini çözebilir. Mühimmat, 60 mermilerinden oluşuyordu. Tüm bu mühimmatlar mürettebat bölmesinin stilinde bulunuyordu.
Yeni SAU'nun mürettebatı beş kişiden oluşacaktı: sürücü, radyo operatörü, komutan, topçu ve yükleyici. Sürücü ve telsiz operatörü gövdenin önündeydi, mürettebatın geri kalanı kulede çalışmak zorunda kaldı. Kule sökülürken veya yerine geri getirilirken, ekip aynı zamanda vinç operatörleri, iskele dişlileri vb. İşlevlerini de yerine getirmek zorunda kaldı. Mürettebat iniş için, gövdedeki kapakları ve kulenin üstü açık olarak kullanmak zorunda kaldı.
Gövdenin çatısında, kulenin yanlarında ve kıç sacın üzerinde, istiflenmiş pozisyonda en ilginç teçhizat kendinden tahrikli tabancaları barındırıyordu - kule ile çalışmak için çeşitli araçlar. Bu "kompleksin" ana elemanı, aslında iki bağımsız köprü tipi vinçten oluşan katlanabilir bir vinçti. Yanların orta ve arka kısmında, dört döner destek için eklemli tespitler vardı (her iki taraf için iki tane). Yukarıdan, kaldırma vinçleri için raylı iki kiriş desteklerle bağlandı. Kaldırma araçlarının bozulmasını önlemek için, rayların uçlarında katlanır güvenlik tertibatı sağlanmıştır. Oyma konumunda, vincin elemanları, mürettebatın çalışmasına müdahale etmeden ve kuleyi döndürmeden öne doğru katlandı ve yanlara yerleştirildi. Vinci kullanmak için, kirişlerin kaldırılması ve geriye eğimli desteklerin takılması gerekiyordu.
Tramvay çerçevesi üzerinde kulenin inişi
Vincin kirişler üzerine çalışması için hazırlıkta manuel şanzımanlı iki vinç monte edildi. Onların yardımı ile kuleyi yerden kaldırması, kirişleri raylar boyunca hareket ettirmesi ve yere ya da başka bir desteğe indirmesi önerildi. Kulenin yanlarındaki vinç zincirleriyle etkileşime geçmek için bir kanca seti sağlanmıştır. Doğru konum nedeniyle, kulenin dengesini göz önünde bulundurarak, kancalar kuleyi sorunsuz bir şekilde sökmeyi veya geri takmayı mümkün kılmıştır.
Heuschrecke projesi, kuleyi sadece bir desteğin üzerine indirmek ya da geri çekmek için değil, aynı zamanda kaynak sağlamıştır. Gerekirse, kendinden tahrikli tabancalar veya diğer makineler kaldırılan kuleyi doğru yere çekebilir. Bu amaçla, tekerlekler için ataşmanlarla özel bir metal çerçeve geliştirilmiştir. İstiflenmiş pozisyonda, şasi demonte edildi, şasi motor bölmesinin çatısına ve yanlara taşındı ve tekerlekler, sert tabakaya monte edildi. Gerekirse, üç parça koltuklarından çıkarıldı ve çekme için uygun bir arabaya monte edildi.
Önerilen özel ekipman kompleksi, bazı özel görevleri çözmenize izin verdi. Gerekirse, SAURA kendinden tahrikli tabanca hazırlanan desteğin üzerindeki tareti boşaltabilir ve sabit bir ateşleme noktasına çevirebilir. Serbest bırakılan şasi daha sonra, diğer işlevleri yerine getirmenin yanı sıra, mühimmat için bir taşıyıcı olarak da kullanılabilir. Özellikle, bir vincin varlığı, makinenin ekipman tamirine katılmasına izin verdi.
Hesaplamalara göre, gelişmiş kendinden itmeli silahın toplam uzunluğu 6 m'yi aşmadı ve genişlik ve yükseklik (taret ile) 3 m dahilindeydi, göreceli olarak ağır bir silah ve büyük mühimmat olmasına rağmen, savaş motoru 23 t seviyesinde kaldı. Makine, birliklerde kullanımına izin vererek hareketliliğin iyi özelliklerini gösterir.
1943'in başlangıcında Krupp, yeni bir ACS tipi üç prototip üretti. Bu teknik Heuschrecke 10 veya Heuschrecke IV adını aldı. Kış sonuna kadar, üç prototip gerekli testleri geçmeyi ve potansiyellerini göstermeyi başardı. Sürüş performansı tanklar PzKpfw IV seviyesinde kaldı. Böylece, karayolu üzerinde maksimum hız 45 km / s, güç rezervi - 300 km'ye ulaştı. Engellerin aşılması açısından bakıldığında, kendinden tahrikli silahlar, birliklerde mevcut olan tanklardan çok farklı değildi.
Test sonuçlarına göre, Heuschrecke ACS'nin güncellenmiş versiyonunun yeni bir motor ve yeni bir araçla geliştirilmesi başladı. Motor kullanımı nedeniyle Maybach HL100 410 HP ve 105-mm obüs leFH43 hareketliliği ve ateş gücünü arttırmayı önerdi. Bu durumda, kulenin çeşitli desteklere montaj ile hızlı bir şekilde sökülme ihtimalinin korunması planlandı. PzKpfw V Panter gibi daha yeni tanklara dayanan benzer projelerin ön hazırlıkları hakkında da bilgi var. Sektörün iş yükü nedeniyle, tüm bu gelişmeler pratik uygulamaya ulaşamamıştır.
1943'in baharında, zırhlı kuvvetlerin liderliğine çıkarılabilir taretli üç adet kendinden tahrikli tabancaya ait bir test raporu sunuldu. Baş Müfettiş Pantservafe G. Guderian, önerilen SAU’yu oldukça ilginç olarak nitelendirdi. Aynı zamanda, komutan kendinden tahrikli silahların üretiminin başlamasının tankların yapımına varabileceğini belirtti. Sonuç olarak, yeni teknolojinin avantajlarının kendisiyle ilişkili tankların üretimindeki azalmayı haklı çıkarmayacağı sonucuna vardı. Sonuç olarak, Heuschrecke 10 ACS'nin kullanılması önerilmemiştir.
Diğerlerine göre, "Locust" un beklentileri hakkındaki tartışma 1944 yılına kadar sürdü. 42'te Rheinmetall-Borsig, Krupp projesinde kullanılana benzer bir 105 mm obüs ile kendiliğinden tahrikli silah projesini geliştirmeye başladı. Bu makinenin prototipi sadece 1944 yılının ilkbaharında yapıldı. Test sonuçlarına göre, ordu Rheinmetall'in gelişimine yönelmeye başladı, ancak sunulan numunenin kasasını elden çıkarmak istediler. 44'in sonunda, komuta ve endüstri mevcut olan en iyi modeli seçmeye çalıştı ve seri yapımı için planlar yaptı. Bu planlar savaşın son aşamasındaki sorunlardan dolayı gerçekleşmedi.
Her neyse, 10'un başlangıcında inşa edilen üç Heuschrecke 1943 / IV prototip kendinden tahrikli tabanca, türünün tek makineleri olduğu ortaya çıktı. Daha güçlü motorlara ve araçlara sahip deneyimli kendinden tahrikli tabancalar yapılmamıştır veya test edilmemiştir. Testlerin tamamlanmasından sonra, üç araç, savaşın sonuna kadar kaldıkları fabrikaya geri döndü. Krupp şirketinin 1945'in ilkbaharında deneyimli, kendinden tahrikli silahlarından biri, Amerikan birliklerinin bir ödülü oldu. Alman işletmelerinde bulunan birçok seri ve prototip gibi, bu teknik de kapsamlı bir çalışmadan geçmiştir. Kendinden tahrikli tabanca, Aberdeen Proving Ground'da test edildiği Amerika Birleşik Devletleri'ne götürüldü. Şu anda, "Locust" un tek kopyası, topçu müzesi Fort-Sill'in (adet. Oklahoma) sergilenmesi. Diğer iki arabanın kaderi bilinmiyor. Muhtemelen dövüş sırasında yok edildiler.
Heuschrecke projesinin merkezinde özgün ve sıradışı bir fikir vardı: gerekirse, savaş aracı bağımsız olarak silah kulesini sökmek ve uygun bir desteğe yerleştirmek zorunda kaldı. Böyle bir teklifin ortaya çıkmasının nedenleri tam olarak anlaşılmamıştır. Ayrıca, böyle bir özgün ve sıradışı fikrin geliştirilmesine ilişkin sorular olabilir; bunun sonucunda proje, sonraki testleriyle birkaç prototipin yapım aşamasına ulaştı. Çekler fikrin uygulanabilirliğini doğruladı, ancak yeni SAU üretmek için tank üretimini azaltma ihtiyacı umut verici bir projeye son verdi.
Sitelerin malzemelerinde:
http://achtungpanzer.com/
http://aviarmor.net/
http://serkoff.narod.ru/
http://williammaloney.com/