Rusya'nın destek ve kışkırtmalarıyla örgütlenen bazı Ermeni grupları, 1890 yılından itibaren bağımsız bir Ermeni devleti kurmak amacıyla Osmanlı yönetimine karşı ayaklanmışlardır. Ermenilerin yaşadığı yerlerde isyan hareketlerinin artmasıyla güvenlik sorunları ortaya çıkmıştır. Osmanlı Hükümeti, güvenliği sağlamak amacıyla 27 Mayıs 1915 tarihinde “Sevk ve İskan Kanunu” çıkartmıştır. Osmanlı ordusunun ve bölge halkının güvenliği için bazı Ermenilerin Osmanlı Devleti'nin güvenli bölgeleri olan Suriye ve Irak'ın kuzey vilayetlerine göç ettirilmesine karar verilmiştir. Bu uygulama sırasında hükümet tarafından alınan güvenlik önlemlerine rağmen; salgın hastalıklar ve göç kervanlarına yapılan saldırılar nedeniyle birçok Ermeni göç yolunda hayatını kaybetmiştir.
Osmanlı-Ermeni ilişkileri hakkında genel bilgiler verilerek, Sevk ve İskan Kanunu'nun kabulü ve kanunun uygulanması sırasında yaşanan gelişmelerden bahsedilmektedir.