Örtmenim dedi, size bir şey diyecem. Bugün defterlere bakacaksınız ya… Kaplamamızı söylemiştiniz.
Ben üçünü kaplayabildim. Elime para geçince kap kağıdı alıp öbürlerini de kaplayacağım.. Öylece kalakaldım.
Sekiz yaşında bir kız çocuğu… Elime para geçince.. Onun yaşında bir öğrencinin göstereceği mazeretler belliydi:
Unuttum, babam kap almadı, yarın kaplayacağım vs… Emine’ nin cümlesi kendi sorumluluğunu bizzat kendisinin taşıdığını gösteriyordu.
Ailesi köyde yaşadığı için, dedesiyle kalıyor, her işini kendisi görüyordu. Defterlerinden yalnızca Emine sorumluydu.
Ve biliyordum ki dediğini yapacak, kimseden bir şey beklemeksizin eline geçen ilk parayla defterlerini kaplayacaktı.
-alıntıdır