Haruki Murakami'den bir tutku olarak koşmak ve bu tutkuyla terbiye edilen yazma eylemi üzerine eşsiz bir metin...
"Murakami Bey, insan sizin gibi sağlıklı bir yaşam sürünce zamanla roman yazamaz hale gelmez mi?"
Arada sırada insanlar bu soruyu sorar bana. Roman yazmak, sağlıksız bir eylem; yazar olan kişi de sağlıklı olmak dediğimiz çemberden uzak bir yerde, mümkün olduğunca sağlıklı denemeyecek bir yaşam sürmek zorundaymış gibi.
Biz roman yazmaya çalıştığımızda, insanlığın temelinde bulunan zehir gibi bir şeyi istemesek de çekip çıkarır, görünür kılarız. Yazarlar az çok bu zehre maruz kalır. Bu zehir işin içine girmediği sürece, gerçek anlamda yaratıcılık eylemi ortaya konulamaz çünkü (tuhaf bir benzetmeyle söyleyeceğim ama balonbalığının zehirli kısmının aynı zamanda en lezzetli kısmı olmasıyla tıpatıp benzeyen bir durum galiba). Ama gerçekten sağlıksız olan şeylerle uğraşmak için insan mümkün olduğunca sağlıklı olmak zorundadır. Bu, benim tezim. Yani sağlıksız bir ruh bile, yine sağlıklı bir vücuda gereksinim duyar. İşte bu yüzden, böyle biri sanatçı olamaz, dense bile ben koşmaya devam ediyorum.
Haruki Murakami'den bir tutku olarak koşmak ve bu tutkuyla terbiye edilen yazma eylemi üzerine eşsiz bir metin... Koşmasaydım Yazamazdım kendini "utangaç biri" olarak tanımlayan yazarın belki de en kişisel kitabı.
Bu ürün hakkında bir incelememiz var
Dünyayı dolaşsanız ve hayatın adil olup olmadığını insanlara sorsanız hayat adildir diyen bir tek insan bulamazsınız. Peki, insanlar, hayatın neden adil olmadığını düşünür? Çünkü hayatta yapılan hiçbir yarış adil değildir. Mesela, ülkemizde yapılan üniversite sınavını düşünün, kimisi kolejlerde hazırlanarak, kimisi de köy okullarında hazırlanarak bu sınava giriyor ve aynı sorular ile imtihana tabi tutuluyorlar. Yine üniversite sınavı üzerinden devam edersek fakir bir ailenin çocuğu üniversite sınavından 450 puan alıp bir yere yerleşemiyorken, zengin bir ailenin çocuğu 325 puanla özel bir üniversitede hem de iyi bir bölüme yerleşebiliyor. Haruki Murakami, Koşmasaydım Yazamazdım eserinde hayat tablosunu genel hatlarıyla incelediği zaman kimi insanların üstün gayret sarf ederek elde edemediğini, kimi insanların hiç gayret sarf etmeden elde ettiğini görünce hayatın adil olmadığını düşünüyorum demesi bundandır.
İnsanlar, yaşamlarını zenginleştirmek için çaba sarf etmelidir. Yaşamı zenginleştirmenin en iyi yöntemi de her günü birbirinden farklı yaşamaya ve bu yaşantıların insanlara kattıklarıyla, insanların kendilerini düne göre daha geliştirmiş olmasıyla mümkündür. Bu da insanın, hayatta en büyük rakibinin yine kendisi olduğunu gösterir. Haruki Murakami, Koşmasaydım Yazamazdım eserinde kendimi, dünkü kendime göre biraz geçebilmişsem en karlı olan benim diyerek okurlarına kendileriyle yarış halinde olduklarını hatırlatmıştır. İnsanlar, hayatlarında bir şeyleri başarmak istiyorlarsa o şeyi mutlaka kendi kendilerine tekrar etmeleri gerekir. Mesela bir insan, doktor olmak istiyorsa ben doktor olacağım cümlesini zihnine kazımalı ve bunu içinden sürekli tekrar etmelidir. Yazar, eserinde maratonu başarıyla tamamlamak isteyen insanlar, bir mantrayı sürekli olarak içinden tekrar etmelidir derken, başarıya giden yolda önemli bir adımı göstermiştir.
İnsanlar, hayatlarını aslında okulda öğrendiği bilgilerle değil, yaşadığı hayatın kendisine öğrettiği kadarıyla idare etmeye çalışır. Haruki Murakami, Koşmasaydım Yazamazdım eserinde insanların okullarda öğrendiği en önemli bilginin, en önemli bilginin okullarda öğrenilemeyeceği gerçeğidir derken sokak kültürünün hayat içerisindeki vazgeçilmez yerini vurgulamıştır.
Haruki Murakami, 1949 yılında Kobe’de dünyaya gelmiştir. Klasik drama eğitimi gören yazar, Japon halkının en gözde ve en çok değer verdiği yazarlar arasındadır. Eserleri, dünyada birçok dile çevrilmiştir.