Atlanta merkezli film yapımcısı ND Johnson pek çok şeydir. Siyah transfem yazarı ve yönetmeni, Horror Pride Month 2021 için benimle sohbet etmek için oturduklarında açıkçası beni şaşırttı.
Çoğu röportajda, özellikle kariyerine tam olarak aşina olmadığınız biriyse, birbirinizi hissettiğiniz bir tür sizi tanıma aşaması vardır. ND ile değil.
Johnson, “Bir seçim olarak queer olma fikrini düşünüyordum” dedi. “İnsanlar, 'Ah, queer olmayı seçtin. Eşcinsel olmayı sen seçtin; şu ya da bu olmayı sen seçtin.' Sanırım bir seçim yapıldı. Ne olduğumu ya da kim olduğumu seçtiğimi sanmıyorum, ama mutluluğumu seçtim. Sabah uyanıp nasıl görünmek istiyorsam öyle görünmeyi ve nasıl hissetmek istediğimi ve olmak istediğim kişi olmayı seçtim ve başkalarının fikirlerinin, yargılarının veya sosyal statükoların ne olacağıma karar vermesine izin vermeyecektim. kendim için olacağım.”
Dikkatimi çektin.
“Amerikan rüyası bunun üzerine kurulu” diye devam ettiler. "Uyum ya da öl ve ben ölümü seçiyorum. İçimdeki uygunluğu öldür. Kimseye yardım etmez. Yine de heteroseksüel insanlara yardımcı olduğunu düşünmüyorum. Doğruluk veya bu doğruluk kavramına bağlı kalma ihtiyacının toplulukları öldürdüğünü hissediyorum. Bütün nesilleri katletti. Ben buna katılmıyorum.”
İşte o an, yılın en dürüst konuşmalarından birini yapmak üzere olduğumuzu biliyordum ve bunun için buradaydım.
Şimdi, her korku hayranının, genellikle bir filmde, onları bir korku hayranı yapan bir anı vardır. Bu ilk korku; ilk kez soğuk omurganızdan aşağı indiğinde ve tehlikeye benzer bir şey hissettiğinizde.
Bu filmde Johnson hepimiz gibi ve film yapımcısı, çocukluğunun ilk yıllarında o ilk ürpertiyi hissettiği birkaç anı hatırladı. Bununla birlikte, çoğunlukla annesi sayesinde güvende olduğundan asla şüphe etmediğini belirtmekte hızlıdır.
“İzlediğimi hatırlıyorum Yüzük yedi yaşımdayken," dedi Johnson. “O kadar gergindim ki kız televizyondan çıkıp beni alacaktı ve annem bana baktı ve 'Bu eve gelirse yanlış orospu çocuğunu yakaladı' dedi. Ve o zaman annemin beni ne pahasına olursa olsun koruyacağını biliyordum. O zaman iyi olduğumu biliyordum. Sanki evime geldiyse, bir hata yaptı.”
Kısa bir süre sonra Johnson orijinali gördü. cadılar bayramı ilk kez ve şey… biraz daha güvenceye ihtiyaçları olabilirdi.
Geleceğin film yapımcısı için, sadece Michael Myers'ın ölmeyi becerememesi ya da cinayetlerini gerçekleştirme cesareti değildi. Freddy Krueger gibi çağdaşlarının aksine Myers, avını takip eden sessiz bir katildi ve Johnson'ın ilk görüşünün ardından gelecek kabusları besledi.
Korkuyu bu yüzden seviyorum, dedi. “Bence korku, korkuları ve eksiklikleri analiz etmenin harika bir yolu, ama biz çok… bencilce doğru kelime olmayabilir, ama kendimizi fazla kaptırmış durumdayız. Korku, bu şeyleri yerinden edebileceğiniz bir ortam yaratır. Onlara bakıp analiz edebilirsiniz. İnsanlık karanlık. Mesela, insanlık sadece karanlık şeyler yapmakla kalmaz, aynı zamanda insanlar gerçekten karanlık şeyler yapar. Bunu normal gerçeklikte anlamak zor. Dolayısıyla tür, bu şeyleri keşfetmemize izin veriyor.”
Johnson büyüdükçe gelecekle ilgili kararlar almaya başlamanın zamanı gelmişti. Kendini tiyatroya adamış bir çocuk, oyun yazarı olmayı ve müzikaller yazmayı kafasına koymuştu ama bir sorunu vardı. Fikirlerinin çoğu bir sahne için fazla büyük görünüyordu. Hâlâ müzikaller yazmak ve tiyatroda çalışmak istese de, filmde onunla konuşan yadsınamaz bir esneklik vardı ve kısa süre sonra okumak için Denton'daki North Texas Üniversitesi'ne gidiyordu.
Mezuniyetini tamamlarken, Atlanta'nın gerçekten olmak istediği yer olduğuna karar verdi. Gözleri Savannah Sanat ve Tasarım Koleji'ne dikilmişti ve bu yüzden elinden gelen her şeyi sattı, kaynaklarını bir araya topladı ve yüksek lisansa hazırlanırken Atlanta'daki bir kuzeninin yanına taşındı.
İşte o zaman her şey alt üst oldu.
“Waffle House'da bir iş buldum ve orada daha fazla dayanamayana kadar yaklaşık altı ay çalıştım” dediler. “Sonra bir şekilde burada örgütlenmeye başladım. Organizasyondan dijital pazarlamaya ve film setlerinde PA-ing'e kadar bir dizi film stajı ve bursu yaptım. Bu kendim için verebileceğim en iyi karardı ve nihayetinde siyah queer insanlarla birlikte olmak istedim ve Atlanta bunun için bir merkez gibi görünüyordu. Yani üç yıldır buradayım ve film çekiyorum. Onları nasıl ve ne zaman yapmak istersem yaparım. Gerçekleştirmek için yola çıktığım her şey gerçekleşti.”
Bu, ND Johnson'ı şu ana kadar başlıklı bir film yapmak için çalıştığı yere getirdi. Tatlılık şu anda festivallerde dolaşan aynı isimli kısa bir kavram kanıtlama filminden geliştiriyor.
Tatlılık erkekler ve transfemler arasındaki ilişkiyle yüzleşerek tür çizgilerini bulanıklaştırır. Bu fikir, üniversiteye gittiğinden beri sahip olduğu bir fikirdi, ancak sınıf arkadaşları filme ve mesajına bağlı kalmadığı için bunu gerçekleştiremedi.
Johnson, "Bu, özellikle bu konuyla kişisel hayatımda bu kadar sık ilgilenen biri için anlatılması gereken bir proje" dedi. “Genelde görmediğim anlatıları görmek istiyorum. Transfemler hakkındaki anlatıların çoğu, sadece seks işçiliği veya uyuşturucu bağımlılığı veya aile içi istismar ve şiddet hakkındadır, burada sonunda ölür ya da ceset oynarlar. Yasa ve Düzen cis-hetero erkeklere sahip olmak onları yanlış cinsiyetlendiriyor.”
Bu nedenle Johnson, şu anda bir filmin ne olması ve ne olmaması gerektiği konusunda çok fazla insanın karar verdiği stüdyolarda çalışmak için çekilmediğini söylüyor.
“Bir stüdyonun işlerimi ele geçirmesine izin verirsem, onu değiştirmek isteyecekler” dedi. "İle Tatlılık, benim için çok özel bir proje. Geçmişte kendime bu konuda hassas olamayacağımı söylediğim projeler ürettim. Vizyonlarını yaratmaları için diğer insanlara verirsiniz. Sadece yazdın. Bunu bununla yapmak istemiyorum. Bu benim.
“Görmek istediğim, siyah transların hikayemizde kendi kahramanlarımız olması. Son bir kızı seviyorum. Neden siyahi ve trans olamıyor anlamıyorum. Yıllardır uğraştığım şeylerle yüzleşmek istiyorum. Sadece siyah bir trans kadın olarak kim olduğun için etrafta dolaşmak için bir ton şiddet var. Eve kadar takip edildim. Banyolarda sorgulandım.
“Bu korku filminde yapmak istediğim şey, insanların ne yaptığını göstermek, aynı zamanda diğer transfem insanları bunun ötesine bakmaya teşvik etmek. Kendini savunmayı öğrenmek için. Bize korunmak için erkeklere bakmamız öğretildi ama onlar zarar veriyorsa biz ne yapmalıyız? Bu gaz aydınlatması. Bunu daha fazla araştırmak istiyorum, ama sonuçta, bu gerçekten kendinize nasıl bakacağınızı öğrenmekle ilgili. Dehşet anlarınızı yaşarken, ertesi günü gördüğünüzden emin olun. Pek çok kızda yok. Bunun bir nedeni, bize asla kendimizi savunmamız öğretilmedi. Bunun gibi anlatılar dünyayı yeniden şekillendirmeye yardımcı olabilir.”
İşin garibi, bence ND Johnson zaten tam olarak bunu yapıyor. hakkında daha fazla bilgi için Tatlılık, film, TIKLAYIN.