Biz İngilizler, ilk başta Birinci Dünya Savaşı'nın sonunu anan Anma Günü için her yıl yakalarımıza çiçek açan bir haşhaş takıyoruz ve savaş sırasında düşenleri onurlandırmak için bir haşhaş alarak saygımızı gösteriyoruz. Onbirinci ayın onbirinci gününü on birinci saatte işaretler — saat 11'de 2 dakikalık bir sessizlik gözlemlenir. Günümüzde buna 2. Dünya Savaşı, Falkland Savaşı, Körfez Savaşı ve Afganistan ve Irak gibi yerlerde daha yeni çatışmalar dahildir.
Her şeyin nasıl başladığını merak ettim ve görünüşe göre ilk kez Amerikalı bir bayan tarafından düşünülen bir fikirdi (bunu bilmiyordum!) Birinci Dünya Savaşı'nın başlangıcında Avrupa'yı ziyaret etmiş ve Temmuz 1914'te Almanya'da bulunmuş bir profesör ve insani yardım eden Moina Michael olarak adlandırılmıştır. Eve dönme çabaları için Roma'ya gitti ve orada yaklaşık 12.000 ABD'li turiste memleketine geçiş yapmaları için yardım etti.
Uzun lafın kısası, 9 Kasım 1918'de Kanadalı John McCrae'nin savaş ön şiiri 'In Flanders Fields' esinlenerek, McCrae'nin şiirinin açılış satırlarını anmak için 'We Shall Keep the Faith' adlı bir şiir yazdı — 'Flanders tarlalarında haşhaş darbe/ Arasında Haçlar sıraya dizilir, 've savaşta hizmet edenler için anma sembolü olarak her zaman kırmızı bir haşhaş giymeye yemin etti, haşhaş ölümden sonra yaşamın sembolü.
İpek haşhaş, Anma Haşhaş fikrini kurup Avustralya, Yeni Zelanda, Kanada ve İngiltere'de haşhaş satmaya devam eden Fransız yapay çiçek ticaretinde yer alan bir Fransız kadın Anna Guérin'e ilham verdi. İlk 'Haig Fonu' 1921 yılında Fransa'nın harap olmuş bölgelerinde kadınlar ve çocuklar tarafından yapılan yapay haşhaş kullanılarak başlatıldı ve 106.000£ yükseltildi. Anna Guérin Birleşik Krallık'ın Başkomutanı ve İngiliz Lejyonu başkanı Earl Haig'i İngiliz Lejyonu'nun bağış toplama sembolü olarak kabul etmeye ikna etti. İlk 'Haşhaş Günü' o kadar başarılı oldu ki, talep Fransa'da yapılan haşhaş arzını çok geride bıraktı, bu yüzden Haig'in bir İngiliz tedarikçisi araması gerekiyordu.
Birinci Dünya Savaşı sırasında İngiliz Ordusu subayı olan Binbaşı George Howson, Engelli Derneği'nin İngiliz Lejyonu'na yardım kurumu Haig Fonu için haşhaş tedarik edebileceğine söz verdi. Vizyonu Birinci Dünya Savaşı'nda yaralanan İngiliz gazilere ücretli iş vermekti ve işgücü, İngiliz Lejyonu tarafından satılacak kağıt haşhaş yapan makineler tarafından ele geçirilene kadar büyüdü. Londra'daki Old Kent Yolu'ndaki binalarını geride bıraktılar ve The Poppy Factory, Howson tarafından bağışlanan fonlarla Richmond'daki Lansdown Bira Fabrikası'na taşındı ve fabrika bugün orada kaldı. Yer, Savaştan sonra yaralanan askerlere yardım ve rehabilitasyon sağlamak amacıyla özenle seçildi ve yaralılara ve ailelerine yardım etmek için tesis bünyesinde konaklama ve olanaklar sağlandı. Bugün Haşhaş Fabrikası hala yaralı, hasta ve yaralı gazilere istihdam desteği sağlıyor ve şimdi yılda yaklaşık 36 milyon haşhaş yapıyor, İngiltere dışındaki 120'den fazla ülkeye haşhaş ve çelenk ihraç ediyor.
1928 yılında Binbaşı Howson, savaşta hayatlarını kaybedenlere saygılarını sunmaları için gaziler ve halk üyelerinin iki haftalık bir anma etkinliği olan Westminster Abbey'de Anma Alanı'nı kurdu. Alan hala her yıl düzenleniyor ve Anma Pazar öncesi Perşembe günü açılıyor.
Bunun pek çok okuyucuyla alakalı olmayabileceğini biliyorum, ama haşhaş giymenin tarihi ilgini çekebilir. Savaşlar hala devam ediyor, belki de dünyanın dört bir yanındaki bu kadar çok kişinin acısını bir haşhaş giyerek kabul etmeliyiz.