Jiang Chen, nihayetinde bazı durumların dikkatli bir şekilde inceledikten sonra tüm bu duruma kimin, neden, nerede, niçin ve nasıl sebep olduğunu saptadı. Ayrıca önceki Jiang Chen'in neden öldüğünü biliyordu.
''Tamam! Geçmişteki Jiang Chen öldü hemde şanssız bir biçimde. Gaz çıkarmanın cezası ölüm müydü? Doğu Krallığının kralı oldukça karakterliydi. Cennet İbadet Ritüeli? Heh. Ben Göksel İmparatorun övülen oğlu, Zamanında pek çok ritüelle karşılaştım, Ama cennetin nimetini taze bir duş, yeni giysiler ve birkaç tane tütsü ile elde etmeyi hiç duymadım.Cennette en azından bir düzen var. Yardımsever olanlara tazminat ödenir ve ceza almayanlar ödüllendirilir.Ah, unut gitsin. Jiang Chen'i öldüren bu zorbanın sayesinde bu fırsatı elde ettim. "
RN: Her bir özel ismi küçük yazmak büyük bir başarı.
Jiang Chen tabutta yatarken iç geçirdi ve karmaşık duygular hissetti.
Geçmişteki Jiang Chen adına öfke duymasına rağmen,ona yardım edemezdi, ancak kendisi de reenkarnasyonundan gizlice memnun kaldı.
Bunun dışında, ikisi arasındaki konuşmayı da açıkça duymuştu. Bunlardan biri geçmişteki Jiang Chen'in babasıydı, daha doğrusu şu anki babasıydı.
Bu hayatındaki babasının dehşet verici öfkesini görünce. Patlamak için hazır olan isyanı fark etti, bu Jiang Chenin kalbini ısıttı. Onun bu tür bir babalık sevgisine şahit olması Jiang Chen'e bir dejavu hissi yaşattı.
ÇN: Yanlız adam tabutla mı birleşti ne? Bi' çıkamadı tabuttan.
''Hem geçmiş hem de şimdiki hayatımda koşulsuz destekleyici bir babam olması, bu kadar şanslı olacağımı kim akıl ederdi ki? Jiang Han dükünün bu krallık için bir sütun olmasına rağmen, haksız yere öldürülen oğlu için isyan etmeye hazır olması, onun cesaretli ve dürüst olduğunu gösterir. ''
Belki de bu vücut ve Jiang Feng arasındaki kan bağından kaynaklanmaktaydı. Her ne olduysa Jiang Chen, ilk görüşte bir baba olarak Jiang Feng'e karşı çok sıcak duygular hissetmişti.
En azından ürkek ve aptalca sadık birisi değildi.
Ve tabii ki, Jiang Chen durumun bir isyana dönüşmesine izin veremezdi.
Bir soylu olması nedeniyle vasalı olduğunuz birine karşı isyan etmek tatmin edici olmasına rağmen, büyük resme baktığınızda, bu sadece ölüme giden kestirme bir yoldu. O anda, ailesinin kökü derinlerde olmayan Jiang Feng'den söz etmeye bile gerek yoktu.
Ve bir milyon asker toplasa bile, bütün bir krallığa karşı çıkmsk tamamen umutsuzdu.
Jiang Chen, geçmiş hayatında Göksel İmparator oğluydu ve eğitimli idi. "Soylu adabı sahiplerinin intikam almak için acele etmemelerinin" sebebini iyi biliyordu ve şu andaki hayatında babasının böylesine beyinsiz bir eylemde bulunmasını kesinlikle önleyecekti.
Geçmiş hayatında Göksel İmparator oğlu olduğu doğruydu.
Ama bu hayatta, geçmiş hayatının kimliğini sadece sıcak bir anıydı başka bir şey değildi!
Eğer babası Jiang Feng isyan eder ve kraliyet ailesi buna göre tepki gösterirse, kimse yaralanmadan nasıl kaçabilirdi? Jiang Chen nihayetinde yeni bir vücudu reankarnasyon sonucu kontrol altına almıştı, o uyandıktan sonra ölmek istemiyordu.
Bu nedenle, babasının arkasında bir kan izi bırakmaya hazır olduğunu gördüğü zaman bir anda farkına vardı, Jiang Chen sessiz bir "eurhg" çıkarma dürtüsüne karşı koyamadı. Jiang Feng, o sesle, hemen, olduğu yerde dona kaldı.
Jiang Chen'in tabutta bulunan cesedine bakarken Jiang Feng tamamen taşlaşmıştı. Gözlerindeki şiddetli öfke bir göz kırpışında güçlü babalık sevgisine dönüştü.
Bir babanın sevgisi bir dağ gibidir ve Jiang Cheng'in elini tutmak için koşturduğu sırada Jiang Feng, kaplan gibi uçarak sıçramaya başlar. "Chen'er, sen ... ölü değil misin?"
Yüz yabancı bir yüz olsa da, bu babalık sevgisi, geçmiş hayatında yaşadığı Jiang Chen'in yaşadığı tecrübeye çok benzerdi.
''Baba, seni aşağı sürükledim.''
O anda, Jiang Feng tamamen kaybettiği oğlu geri alma sevincine dalmıştı.
"Saçmalık! Sen benim oğlumsun, Jiang Feng'in oğlu, nasıl beni aşağıya sürükleyebilirsin? Her şey çok muhteşem çünkü sen ölmedin Chen'er! Osursan n'olur? Doğu Lu'nun kızı dermansız bir hastalığa tutulmuş, sanki bazı ritüeller buna çare olacak mı? Eğer cennetlere yalvarırsa hastalığın son aşaması iyileşecek mi, o zaman doktorlar ne işe yarardı?"
''Ve onun kıymetli kızının hayatı değerli, ama benim oğlumun hayatı değerli değil, öyle mi? Cennetlere yalvarmak için yaptığın ayinde oğlumun tesadüfi bir osuruğu ölüme mahkum edilmesi anlamına mı geliyor?''
Jiang Feng, karnındaki acı ve kızgınlığın alevlerini oğlundan gizlemekle uğraşmadı. Hatta doğu krallığının kralını adıyla anmaya bile cüret etmişti.
Görünüşe göre Jiang Han'ın bu dükü gerçekten kızdırılmıştı. Jiang Chen, gerçekten ölürse Jiang Feng'in kesinlikle isyan edeceğinden emindi.
Oğlu için gökleri yakmaya istekliydi.
"Bu tür bir babaya sahip olmak kötü bir şey değildi.'' Jiang Chen'in babasına yönelik olumlu izlenimi daha da arttı.
"Chen'er korkma! Uyandığına göre nefes aldığım sürece bir daha asla acı çekmeyeceksin. Soylularla bağlantı kuracağım ki onlarla dostane olalım ve sana yüklenmiş olan şu tesadüfi saçma suçların affını Doğu Lu'dan rica edeceğim."
Kutsal sunak kirletmesi, Kutsal tapınağın bertaraf edilmesi, Tanrılara karşı küfür, Cennet İbadet ayininin Yok Edicisi!
Bu suçlar temizlenmezse, Jiang Chen ölümünden geri dönse dahi başının belaya girmesine neden olurdu.
Aynı zamanda, Jiang Chen gelecekte doğu krallığında yaşamak istiyor ise üstünde bu suçlamaların bulunmaması gerektiğini biliyordu.
"Baba, benim adımı temizlemek için acele etmeyelim. Doğu ailesi şu anda iyice kızmış durumda. Öfkeleri azaldığında ziyaretlerine gideriz. Ben çoktan dövüldüm bir kere, o bir kral olarak şerefini unutacak ve beni tekrar mı dövecek?" Jiang Chenin bulunduğu durumu ele almanın birçok yolu vardı. Bu yeni kimliğe alışmak ve bu yeni bedeni hissetmek için zamana ihtiyacı vardı bunun için acele etmedi.
Jiang Feng kulağına bazı sesler geldiğinde cevap vermek üzere. "Chen'er, yat, biri geliyor." dedi sessizce.
Jiang Chen öylece vazgeçmiş olmasına rağmen onun ölümden dönmesi basitçe çok ani oldu. Biri onu görseydi bu cennetleri sallayan bir haber olurdu. Babası ondan şimdilik dirilişini gizlemesini istedi.
Pekâlâ, bu tabutu bir kapak olarak kullanarak, ölüyü oynamak, bu dünyadaki en kolay şeydi.
"Kardeş Chen, gereksiz yere öldün!" Ayak sesleri çok uzaktaydı, ama bu ağıt şiddetli bir nitelik taşıyordu.
Ayak seslerinin sallantılı sesleri, bu kederli feryada eşlik etti.
Evet, sallantı
Gelen kişi-Peki gelen kişiye köfte demek daha uygun olurdu. Kilosu her yöne neredeyse aynı şekilde dağılmıştı ve vücudundaki mükemmel eğrileri gözüküyordu. Bir etli köfteden ayırt etmenin imkanı yoktu.
Köfte topağı bedeninden asla utanmadı, ancak bunun yerine oldukça gurur duyuyordu. Bir kere bu, 108 asilden öteye duyurulmuştu, o ne en cesur yürekli ve sadakatli ne de en akıllı ve becerikli olandı, ama hiç kimse ağırlık yönünden birinciliği ondan çalamazdı
Birinin böylesine eşsiz bir vücudu olması büyük bir başarıydı, ancak babası bir adım daha ileri götürmüş ve kendisine son derece kadınsı bir ad vermişti - Xuan Xuan.
Yaklaşık olarak aynı yaştaki iki genç erkek köfte Xuan Xuan'ı arkasından takip etti. Her ikisinin de yüzlerinde acı ifadeler vardı; Jiang Chen'e saygılarını göstermeye geldikleri açıkça görülüyordu.
Köfte tabutun önüne hızlıca yürüdü. Cüssesiyle çok kararlı bir şekilde dikildi, kimse yanına bile yaklaşamadı ve sadece arka tarafta bekleyebildiler.
Köfte topağı, bir eliyle gözyaşlarını sildi, diğer eliyle bulup çıkardığı şeyleri, zaten kağıt paraların yandığı mangalın içine savurdu.
"Kardeşim Chen, Carnal Prayer Mat. En sevdiğimiz resimli versiyonu. Daha önce kendime odaklanmıştım ve sana bu kitabı ödünç vermeyi reddetmiştim. Artık gittin ve ben bir hobidaşımı kaybettim, bu kitabın bana ne faydası var? Sıkılırsan okuyabilmen için bu kitabı sana veriyorum. Benim gibi bencil olmayın. Paylaşmak önemsemektir."
(ÇN:cidden öyle bi kitap varmış. Ve kitab erotik bir kitap.)
"Ve bu on bin gümüş için bir not. On bin gümüşle ilgili şeyleri çözdükten sonra dürtülerime yenildim ve kazayla o kızı hamile bıraktım. Babam öğrenseydi beni ölümüne döverdi ama bu parayı sana geri verme şansım bile olmadı..."
Köfte topağı ağlayıp kalbi daha çok acıdıkça kovalar dolusu sümük ve gözyaşı dökülüyordu. Eşyalarını yaktıktan sonra yere uzandı ve yeri yumruklamaya başladı
Jiang chen ses çıkarmadan tabutta yatmaya devam etti. Ayrıca en iyi arkadaşını gözlemlemek için bu fırsatı kullandı.
Şişman Xuan Xuan şüphesiz kendisinin en sadık destekçisiydi.
"Ah kardeş Chen, ben iyiyim. Fakat eski Doğu Lu seni ölümüne dövdü. Burada yemin ederim ki, eğer ben, yaşlı adamdan miras olarak Jinshan düklüğünü devralırsam Hayatımın geri kalanında Doğu ailesi adına savaşmak için tek bir asker veya at göndermeyeceğim. "
(ÇN:burada yaşlı adam olarak babasını kastediyor)
Şişko arkasındaki parlak kişiye doğru döndü, onu sorularla sıkıştırdı "Sen kardeş Chen’in en iyi arkadaşı mısın? Kardeş Chen'in kardeşi gibi görünüyorsun? Anma töreninden önce yemin eder misin?"
Sağlam, güvenilir görünen genç adam karşılık verdi. "Sadık olanın tek sen olduğunu mu düşünüyorsun? Ben, Hubing düklüğünün mirasçısı senden daha mı az sadığım?"
Bununla, birlikte genç adam sunağa koştu ve yemin etti "Kardeş Chen ben Hubing Yue, Eğer gelecekte Hubing düklüğünü miras alırsam, Hayatımın geri kalanında Doğu ailesine savaşmak için asla tek bir asker veya at göndermeyeceğim!"
İkisinin katı yeminler ettiğini görmek, geriye kalan görkemli giyinmiş genci de zor durumda bırakmıştı
“Yang Zong, kardeş Chen senin de kardeşin değil mi?" İyi giyinmiş gençin tereddüt ettiğini gören köfte sinirlenmeye başladı.
"Başkente geldikten sonra Yanmen düklüğünün mirasçısı Yan Yiming tarafından sana zorbalık edildiğinde seni ayağa kaldıranın kardeş Chen olduğunu unuttun mu?"
"Ve ruh seviyesinde tıp malzemeleri yetiştirme görevini tamamlamadığınız o zaman, boşluğunu doldurmak için fazladan kullandığın malzemeler kardeş Chen'indi. O malzemelerinin bir bölümünü sana verdiği için mükemmellik derecesinin ortalamayla değiştirildiğini biliyor muydun? " Şişmanın öfkesi konuşurken büyüdü, iyi giyinmiş genci yakasını tutup yumrukladı.
Şişko Xuan'ın konuştuğu şeyler Jiang Chen'in aklına bir bir gelmeye başladı. Jiang Chen önündeki insanları anılarıyla bağdaştırmayı başardı.
Şişman Xuan diğerine nutuk çekmeye başladığında, Jiang ailesinin kahyasının kapıdan girmesiyle birlikte hızlı ayak sesleri duyuldu."Usta Jiang, Majesteleri, genç ustaya olan saygılarını sunmak için diğer asillerle birlikte geldi."
"Saygılarını mı sunacaklar?"Şişman Xuan ayaklanmıştı. "Timsah gözyaşları mı döküyorlar? Birkaç tane tütsü yakmanın birilerini döverek öldürtmeyi affettireceğini mi düşünüyorlar? "
Şişko Xuan çok kaba olmayı göze alabilirdi. Sonuçta, Jiang Feng, krallığın bir dükü idi ve aynı sözler söyleyemezdi.
Oğlunun hayatı ve konumu her ne pahasına olursa olsun korunmalıydı. Bu Jiang Feng'in ana amacıydı.
Jiang Feng, kral olarak Doğu Lu'nun asil birinin oğlunu öldürmek konusunda özür dilemeyeceğini çok iyi biliyordu. Bir hükümdar olarak hüküm sürmesi için soğukkanlı olması gerekiyordu.
Saygısını sunarak ne demek istediği belliydi, şüphesiz tam bir sahtekarlıktı. Daha derin bir seviyede Jiang Feng'in ses çıkarmaması ve aceleyle hareket etmemesi için bir uyarıydı.
Açıkçası, Doğu Lu, Jiang Feng'in kendisinden nefret etmesi ya da isyan etmesinden korkmuyordu. Bununla birlikte, bir krallığın yöneticisi olarak böyle bir şeyin olmasını istemiyordu.
Sonuçta, iç savaş çıkması durumunda başka durumların oluşmayacağını kim bilebilirdi. Ve aslında, Jiang Feng'in Doğu Krallığı'nda bazı bağlantıları vardı.