Khaled Almusa Almusa itibaren Lakhiya Mota, Gujarat 361280, Hindistan
Hala Mortal Instruments olan roller coaster'a biniyorum. Sürüş şimdi durdu yavaşladı. Başka hiçbir şeye benzemeyen bir son, doruktan sonra doruğa kadar dolu ve bir duygu kasırgası. O kadar duygusal olarak suçlandım ki bugün başka bir kitabı nasıl alabileceğimi bilmiyorum. Bunun batmasına ve emilmesine izin vermem gerekiyor. Clary böyle bir yolculuğa çıktı. Bu cinayete tanıklık ettiğinden beri Pandemonium'da annesini özlüyordu, sevgili üçgeni, aile sırlarını ortaya çıkardı. "Cam Şehri" nde hayatı tam bir çembere dönüşür - herkesin hayatı böyle. Clary gerçek gücünü öğreniyor ve sonunda kim olduğunu gerçekten tatmin ediyor. Yetiştirilmenize rağmen hala her şeyin üzerinde yükselebileceğinizi ve Jace'in bunu bize kanıtladığını öğreniyoruz. Kitaptaki en karmaşık karakterlerden biri, sadece kendisiyle değil, aynı zamanda eğilimleri ve hatta kendi ailesiyle de savaşıyor. Büyük zaferle üstesinden gelir ve sonunda sevgi ve şükran ifadesinden etkilenirsiniz. Kitap o kadar çok duygu ve tutku ile doluydu ki, bu kitabın sayfalarındaki her bir söz tarafından hayranlık içinde bırakıldım. Karakterler bana onlar için kök saldırıyor ve bana güvenecek çok şey var. Eylem - vay! Fiziksel ya da duygusal olsun, koltuğumun kenarında, defalarca kavga ettim, kavga ve savaşlar hakkında okudum. Bu kitap hakkında nasıl yazacağımı bilmiyorum, gerçekten, çünkü çok fazla şey var ama hiçbir şeyi mahvedemiyorum. Ancak iç çekip ağlayacağınıza, gülerken ve çığlık atacağınıza emin olun. İnsanlar ölür ve yaşar. Aşk ve kayıp. Ama en önemlisi "Cam Şehri", dünyaya ve dünyaya, son derece özleyeceğimiz karakterlere biten olağanüstü bir olay. QUOTES: "... bakışlarında elektrik öfkesi vardı ve Simon'ı ağır bir şeyle vurması için uzun süre bekleten bir tür zorluk vardı. Kamyonet gibi." (Çok komik Simon!) VE "İnsanlar iyi ya da kötü doğmazlar. Belki her iki şekilde de eğilimlerle doğarlar, ama hayatınızı önemli kılan hayat tarzınızdır." (hikayeyi oldukça iyi özetler) Bu kitabı 100/100 A ++++ Karakterler - 20 Plot - 20 Yazma - 120 Özgünlük - 20 Yeniden Okunabilirlik - 20 Bu kitap mükemmel bir puandan daha az nasıl kazanabilir?
Toni Morrison, belki de bugün yaşayan en önemli yazar ve Solomon Şarkısı belki de son 50 yılın Amerikan yaşamının en iyi romanı. Hem roman hem de yazarın yüksek duruşu rağmen, her ikisini de Afrika Amerikan mitolojisi dünyasına çok uzaklara sürükleyen birçok insan var. Bu web sitesinde yer alan bir eleştirmene göre, kitap acı bir şekilde Solomon Şarkısı'nın romandan daha kurnaz olduğunu söylüyor. Romanı masal olarak boyamaya çalışmak, temel misyonunun altını çiziyor: mitolojinin, Afrikalı Amerikalıları köleleri, Jim Crow ve kara tehlike sırasında kaybedilenler için anlatılar oluşturarak geçmişleriyle ilişkilendirmedeki önemli rolünü vurgulamak. Roman masal değildir, ancak kendi toplumunun simgesi olan Milkman'in yeniden yaratılması ve yeniden bağlanması, kaybedilen bir geçmişe yeniden bağlanır. Ancak, gözden geçirenler tarafından elde edilen gaf, anlaşılır, çünkü mitoloji, bilimin şiddetli yükselişinden dolayı güvenilirliğini yitirdi. Morrison, oldukça haklı olarak, Siyah tarihi ile ilgili soruları cevaplamaya çalışmak için mitolojiye dalmaya çalışıyor. Solomon Şarkısı'ndaki mitolojinin çoğu uçuş etrafında döner. Yüzlerce yıldır, Siyah topluluğu arasında renkli insanların uçabileceği inancı vardı; Bu onların hediyelerinden biriydi. Bilimsel çağın sakinleri için uçan insanlar çok titiz gibi gözükse de, Morrison ve diğer renkli insanlar için uçma yeteneği sadece doğal görünüyor. Düşünce süreçlerindeki fark, eğitim farklılıklarından kaynaklanmaktadır. Avrupa eğitimi ampirik bilime odaklanırken, Afrika eğitimi ailevi değerler ve kültürel öğrenmeye odaklanma eğilimindeydi. Afrika eğitimi, öğrenciyi öz etimolojisiyle buluşturmayı amaçlarken, Avrupa eğitimi, "öteki" yi yakından tanıyan geniş bir sosyal okuryazarlık türü aramaktadır. Süleyman'ın Şarkısı'nın dili, daha geniş bir bağlamı anlamayan ve okuyup anlayamayan tüm okuyucular için erişilebilir olmayabilir. Aslında, hikayenin kahramanı olan Milkman bile kitabın ilk yarısı için topluluğunun dilini anlamıyor. Sadece ırkının mitolojisini ve önceki nesillerin ekildiği kökleri ilk kez kendi topluluğuyla bağlayabildiği, mitolojisinin bu tür bir bağ kurduğu tecrübe ile aramaya başladığı, anladığı ve kucakladığı zamandır. getir. Geçmişle ve kendi hikayesini bulmanın gerekliliği ile olan bu ilişki, özellikle aynılık, uygunluk ve etnik "kötülük" fikrinin bir çeşit kültürel kabul kazandığı bir dönemde hayal edebileceğimiz bir temadır. Bu, tema ile - geçmişle yeniden dirilen bir bağlantıdan biri - Morrison'un romanını en büyük öneme sahip yapan tema. Hepimiz mitolojimize geri dönmeli ve kendimize fayda sağlamak için önceki nesillerin dilini anlamaya başlamalıyız.
Pierce Moffat, dünya tarihinin sonsuz sayıda yöne doğru hareket edebileceği ancak nihayetinde bir önceki tarihine tamamen yerleştiği, yinelenen bir tarihsel olguya, zamanla bir tür kavşağa boyun eğen, aşağı yukarı bir tarihçidir. diğerine geçtiler. Tezi ve araştırma merkezi, düşünürleri daha sonra büyücüler Giordano Bruno, John Dee ve hatta belki de genç William Shakespeare'i etkileyen Hermetik geleneğin kurucuları olan Aegypt (Mısır'la karıştırılmaması gereken) adlı kayıp bir medeniyetin etrafındaki araştırma merkezi. Francis Yates’ün harikulade sanatını okuduktan sonra buna geldim; bu kurgusal olmayan kitap, Crowley'in fikirlerinin çoğunun temelidir (Giordano Bruno, özellikle her ikisi için de merkezidir). Roman muhteşem bir şekilde yazılmış, merak uyandırıcı ve emici. Ayrıca zaman zaman tekrarlayıcı, hoşgörülü ve gereksiz yere kafa karıştırıcıdır (Rose / Rosie karmaşasını asla anlayamayacağım - ne kadar anlamsız ve sinir bozucu). Ama neredeyse hiç yapmadığım bir şey yaptım ("bitirmek için devam sahnelerim" dizisine bak!); Harry Potter 4'ten 7'ye kadar önemli bir istisnadır): Dışarı çıktım ve derhal satın aldım ve devamını okumaya başladım.
The Book Pushers'dan Has ile ortak yorumu, ilk olarak burada yayınlanmıştır: http: //thebookpushers.com/2011/03/10 / ... Yayımcı: Avon Yayın Tarihi: Çıkış Tarihi! Bu kitabı nasıl elde ettik: NetGalley Has: Anne Mallory hızlı bir şekilde benim için autobuy yazarı haline geldi, son birkaç kitabından gerçekten zevk aldım ve Netgalley üzerinden bu yazıyı isteme fırsatını yakaladım. Toplum dışında olan ve işçi sınıfı kökenli bir kahramanın öncülü bana çok çekici geldi çünkü Regency romantiklerinde olağan aristokrat kahramanlar tarafından canlandırıcı bir değişim oldu. MinnChica: Akıllıca bunu talep etmeyi severim çünkü ilginç ve farklı göründüğünü düşündüm, ama benim için biraz kısaldığını söylemek zorundayım. Has: Ailesi ve toplumu tarafından olmayan bir şeyle sınırlandırılmış ve sınırlandırılmış olan kahraman onun için ilginç bir şeydi ve onların romantizmi için ilginç bir ilgi ve çatışma olduğunu düşündüm. MinnChica: “Toplumda toplumun dışında” tarihsel romantizmde yaygın olmasa da, birkaçını okudum ve Mallory'nin kahraman ve kahraman arasında yeni ve heyecan verici bir şey yaptığını hissetmedim. Çatışmanın neredeyse zorlandığını sanıyordum. Charlotte'un ailesi için son derece dilek dolu olduğunu hissettim. Has: Aslında bunun tam tersi bir görüşe sahipti, çünkü gerçek seçenekleri yoktu ve babası özellikle kız kardeşi üzerinde çok fazla sallanma ve güç tutuyordu, başka seçeneği yoktu. Harika bulduğum kısıtlamalara asla inanmadı! Bir kafes ve toplumun kuralları ile babasının açgözlülüğü ile kapana kısıldı. MinnChica: Babasının bütün güce sahip olduğunu nereden hissettiğini anlayabiliyorum, ama kız kardeşi ile ilgili olarak başının üstünde ne tuttuğunu anlamadım. Annesi ve kız kardeşi sonunda Charlotte'a söylediği gibi, herkes kendi seçimini yapmakta özgür olmalı. Bazen, bu “korumayı” neyle sağlayarak kız kardeşini boğmaya çalıştığını hissettim. Evlilik mart? Has: Bence babası bu kadar gücü elinde tutuyordu ve özgürleşmek zordu ama Roma engellerini yıkmaya yardım etmedi ve bunu görmesine yardım edecek kadar onunla da aynı şeyi yapmadı. Babasının istediğinden ve toplumun MinnChica'dan ne beklediğinden çok daha fazlası olduğunu fark ettiği son noktaya doğru kilit bir sahne var: “hapsini” kendisinin uyguladığı ve gereksiz olduğunu gördüm. Bu kitaptan zevk aldığım tek şeyin Romalı olduğunu söylemeliyim. Ona ısınmam biraz zaman alırken, sonuna kadar eğlenmiştim. Has: Bu yüzden kitaptan gerçekten çok zevk aldım. Hem Roma hem de Charlotte, birbirlerinin duvarlarını ve engellerini yıktı. Elbiselerinde sembolizm ve Romalıların seçtiği renklerin kullanımı, başkalarının düşündüğü ya da hissettiği gibi sınırlandırılmadığını gösteren bir işaretti. onun gibi şeyler ve onunla aynı şey oldu - onların kurnazlığı kitabın başında oynadıkları satranç oyunu gibiydi. Her hareket iç engelin parçalanıp birbirine daha yakın hareket etmesine neden oldu. MinnChica: Eğer bir mahkemeleri olsa bile, onların kursunun buharlı olduğunu kesinlikle düşündüm. Gerçekten çok fazla sıkıcı görünüyordu. Onların kimyasıyla bağ kuramıyor gibiydim. Her şey ani oldu ve benim için gerçekten romantik değil. Has: Ben tam tersini hissettim! Bence başlangıçtaki birikim harikaydı. Romantizmin nasıl oynandığını ve gerginliğin artmasını sevdim. Gerçekten çok katmanlı olduğunu ve gerginliğin lezzetli olduğunu düşündüm! Ancak şunu söylemeliyim ki, sorunum Charlotte’ın annesinin kızıyla duruma ve bu ani dönüşle duruma nasıl tepki verdiğini. MinnChica: Evet, annesi garip bir çerezdi… Söylemeliyim ki, sonunda kızların anneleriyle ilişki kurma girişiminde bulundukları için mutlu oldum. Bu biraz ısındı kalbimin dizeleri. Has: Özellikle onun görüşlerine karşı çok titiz ve kafa yorulduğundan beri inanılır ve gerçekçi olduğunu düşünmedim. Kızına bu şekilde karşı olmaktan ve aniden onunla birlikte çalışmaktan nasıl aşılabileceğini görmedim. MinnChica: Onları birlikte “çalışmakta” olarak görmedim. Tek gördüğüm, görüşlerine bakılmaksızın en azından onlarla bir ilişki kurmaya başlamasıydı. Hâlâ annesinin ona yardım etmek için bir parmağını kaldırdığını düşünmüyorum. Has: Oh - Katılıyorum - bu anahtardan çalıştığını düşünmeme rağmen. O sahne çok duygusaldı ve sanırım favorilerimden biriydi. Ben de nemin ince dokunuşlarını sevdim
Harika kitap. Seçimden hayat hikayesini duyduysanız, burada sürpriz olmadığını da göreceksiniz. Bununla birlikte, bu deneyimlere dair bir içgörü vardır ve Amerika'da siyah olmanın ne demek olduğu hakkında bazı deneme soruları sorulmaktadır.
KUTSAL ÇATAL BU KİTAP ÇOK BÜYÜK. inanılmaz derecede harika. beni düzenli olarak çatlatıyor ("trene bin, fıstık beyni!" benim en sevdiğim çizgilerden biri). Çocuk kitapları fevkalade yatmadan okumalar - genellikle kısa, nispeten basit ve - tüm yol kenarı koleksiyonu durumunda - gülünç derecede eğlenceli ve zeki. Bu bir film haline geldiği gün korkuyorum (kolej oda arkadaşım yazar ve yönetmez sürece) çünkü tüm çocuklar bu kadar eşsiz ve iyi gelişmiş karakterler, bu kitap okumak inanılmaz derecede doğru olmalı (yine de bana göre). çoğunuz hayal kırıklığına uğramayacak (her ne kadar çok hoşuma gitmeyen birkaç arkadaşım vardı ... ve artık bu nutjobs ile temas etmiyorum.) Şaka mı yapıyorum? hah!
★★★★ ✩ (Bu sesli kitabın bir incelemesi.) Henüz söylenmemiş harika, ödüllü Susan Erickson'un anlatımı hakkında ne söyleyebilirim? Bunun dışında, sesli kitapların sevinçlerini keşfetmediyseniz, anlatıcı bir kitap yapabilir veya kırabilir. Onlara girmek isterseniz, SE'nin rivayetlerinden herhangi birine bakın. Hikayeye gelince, bu yeterli bir yorumdur, ancak yol boyunca hoş bir bükülme sağlayamayan Bayan Heath tarafından çok iyi yapılmıştır. Evet, katlanmış. Çoğul. Bir kaç tane var. Buna ek olarak, bol miktarda buhar var ve aslında bu ikisinin HEA'sını alıp alamayacağını merak ettiğim bir zaman! Adil uyarı: benim için, söz konusu arsada bulunan korkunç üzüntü ve ayrıca bazı bükülmeler nedeniyle bir yıldız kaybediyor. Bunlar, meydana gelen canlandırıcı şeylere rağmen, kalbimde asla tamamen bırakmayan bir ağrıya neden oldu. Bazen bu şeylerin bir karakterin arka planının bir parçası olduğu ve geçmişte düşmesine izin verebilirim, ancak inanılmaz LH çok iyi yazıyor, hayatı üzüntüye soluyor ve onları çok dokunaklı hale getiriyor.
Kitap harikaydı, Tolkien'in diğer kitapları gibi.