1 R. A. Salvatore (Avcının Kılıçları) Cilt2 Yalnız Drow YALNIZ DROW ÖNSÖZ "Üç sis, Obould Bol-Ok," diye haykırdı Tsinka Shrinrill gözleri tamamen açık, gözbebekleri delicesine dönerken. Ork kralı ile diğerlerine hitap ettiğinde, gerçek dünya ve tanrıların diyarı arasında bir yerde kaybolmuştu ve böylece konuşmaya başladı: "Üç sis; buharlarını sabah rüzgarına karıştıran Surbrin Nehri'nin uzun hattı, çağrınıza kulak veren Trollmoors'un kokuşmuş dumanı ve uzun zaman önce Fell Pass'ta ölmüş olan atalarınızın ruhlarının rahatsız edici ziyaretleri Dünyanın Omurgası'nın aşağısındaki krallığınızı tanımlıyor... Şimdi sıra sizde Kral Obould Bol-Ok ve bunların hepsi sizin topraklarınız olacak!" Ork şamanı hitabını kollarını havaya kaldırıp iki yana açarak ve inleyerek tamamladı. Ork Tanrısı Gruumsh Tek- Göz'ün adını haykıran diğerleri; onu, aynı şekilde çığlık atıp kollarını kaldırarak ve Ork kralıyla sevgili tanrılarına ait tahta heykelin etrafında geniş bir çember oluşturarak izlediler. Harap olmuş kutsal heykel, Gruumsh'un imgesine hakaret etmek için düşman tarafından kullanılmıştı. Tanrılarını kirletmişlerdi. Obould'un oğlu ve tahtın varisi Urlgen Üçyumruk, hayret, endişe ve şükran dolu bir ifadeyle baktı. Bol-Ok kabilesindeki renkli samanların en küçüklerinden biri olan Tsinka'dan hiçbir zaman hoşlanmamıştı ve aslında Obould'un hazırladığı konuşmayı yüksekten 5 fe-a R.A. SALVATORE atarak yapıyor olduğunu biliyordu. Gözleriyle bölgeyi taradı; hırla-yamaya benzer sesler çıkaran, kızgın ve hayal kırıklığına uğramış bir ork deniziyle karşı karşıya olduğunu fark etti. Hepsi geniş ağızlı, keskin, kırık sarı-yeşil dişliydi. Korku ve heyecan içinde kendisini izleyen kan çanağına dönmüş ve düşmanca bakan gözlere baktı. Durmak bilmeyen itişmeleri izledi ve genellikle aynı şekilde cevaplandırılan, hiddetle savrulan ağır hakaretleri dinledi. Kızgın ve acımasız olan savaşçılar -Dünyanın Omurgası'nda yaşayan tüm orklar böyleydi- diğer ırklar kendilerine ait şehir ve toplumların tadını çıkarırken nemli mağaralarda yaşıyordu. Hepsi Urlgen kadar kaygılıydı; endişe içinde tırtıklı dilleriyle yarık dudaklarım yalıyorlardı. Obould, Kuzey Orkları'nın kaderini ve sefil varlıklarım yeniden şe-killendirebilecek miydi? Urlgen, Shallovvs olarak bilinen insan kasabasına düzenlenen saldırının öncülüğünü yapmış ve oradan büyük bir zaferle dönmüştü. Orklara büyük bir bela olan güçlü büyücünün kulesi devrilmiş; kudretli büyücü, kasaba halkının pek çoğu ve bir yığın cüceyle beraber öldürülmüştü. Ayrıca herkes Mithril Salonu'nun yöneticisi olan Kral Bruenor Battlehammer'm da öldüğüne inanmıştı. Fakat pek çok kişi o kafir heykeli kullanarak Urlgen'in saldırısından kaçmıştı. Önlerinde o ulu heykelin belirdiğini gören Urlgen'in ork kuvvetlerinin çoğu, acımasız tanrılarının imgesine saygılarını göstererek secde etmeye başlamıştı. Oysa hepsi bir hileydi; heykel açılmış ve içinden saf orkların bir kısmını kılıçtan geçiren ve geri kalanların uçarcasına dağlara kaçmasını sağlayan küçük bir cüce ordusu çıkmıştı. Ölmek üzere olan kasabanın savunucularından kaçanlar olmuştu ve -sayıları tahminen dört beş civarında olan- kaçak mülteciler başka bir cüce birliğince karşılanmıştı. Bu birleşik kuvvetler Urlgen'in ordusunu kovmuştu. Ork komutanı fazlasıyla adam kaybetmişti. Bu yüzden, Obould ortaya çıktığında, Urlgen başarısızlığı yüzünden azarlanmayı ve hatta dövülmeyi bekliyordu; zaten zalim babasının alelacele verdiği tepkiler hazırlanan konuşmanın satırları arasında yer alıyordu. Fakat daha sonra, şaşırtıcı bir şekilde, bir takviye birliğinin geliyalnız drovv ^-^H^- 7 yor olduğu haberi yayıldı. Diğer pek çok kabile yavaş yavaş Dünyanın Omurgası'nm dışına doğru ilerlemeye başlamıştı. O ürkütücü an göz önünde bulundurulunca Urlgen babasının hazır ce-vaplılığına hâlâ hayranlık duyuyordu. Obould savaş alanının mühürlenmesini, bölgenin güney yürüyüşünün bütün izlerinden arındırılmasını emretmişti. Amaç hiç kimsenin Shallows'tan kaçmadığını göstermekti; Obould yeni gelenlere verilecek bilginin ne denli önemli olduğunu biliyordu. Bu yüzden Urlgen'i savaşçılarına talimat vermek üzere görevlendirmişti; kaçabilen tek bir düşman olmamıştı, kimse bunun aksi bir şeye inanmayacaktı. Böylece Dünyanın Omurgası'nm derin kovuklarındaki ork kabileleri koşarak Obould'un yanına gelmişti. Ork kabilelerinin reisleri, Obould'un ayaklarının dibine değerli hediyeler sermiş ve bağlılıklarını kabul etmesi için yalvarmışlardı. 'Kutsal yolculuğuna şamanlar öncülük etti' herkes tarafından söylenen buydu. Cüceler berbat hileleriyle Gruumsh'u kızdırmış, bu sayede Gruumsh'un yandaşları, saygın kabilelerini onları intikama götürecek yola önderlik edecek olan Obould'a göndermişlerdi. Kral Bruenor Battlehammer'ı vahşice katleden Obould, cücelerin kutsal varlıklarına gösterdiği saygısızlığı onlara pahalıya ödetecekti. Urlgen için, tabii ki, bu büyük bir rahatlama olmuştu. O babasından daha uzundu ama ork liderine meydan okuyabilecek kadar güçlü değildi. Obould'un eşsiz gücüne ve yeteneğine ek olarak harikulade bir şekilde işlenmiş, dikenli siyah bir savaş zırhı ve sadece tek bir düşünceyle bile alevler saçan muhteşem bir kılıcı vardı. Hiç kimse, aşırı kibirli olan Urlgen bile, kabile kontrolünü ele geçirmek için ona meydan okumaya cüret edemezdi.
2 Gerçi Urlgen bunu dert etmese de olurdu. Topaç gibi dönen rahibelerin öncülük ettiği şamanlar, Obould'a hayallerinin ve arzularının pek çoğunu gerçekleştirme vaadi veriyor ve Shallows'ta -şerefli oğlu tarafından kazanılan- böylesi bir eşsiz bir galibiyet elde ettiği için onu göklere çıkarıyorlardı. Obould tören boyunca Urlgen'e pek çok kez baktı; gülümsemesi dişlerini ortaya çıkaracak kadar büyüktü. Bu, birine işkence ederken aldığı zevki yansıtan o korkunç gülümseme değildi. Obould, Urlgen'den memnundu; her şeyden memnundu. îtr-a R.A. SALVATORE Sonuç olarak Kral Bruenor Battlehammer ölmüştü ve cüceler kaçıyordu. Orklar, Shallovvs'ta yaklaşık bin savaşçısını kaybetmiş olsa da sayıları katlanarak artmıştı. Üstelik daha fazlası da geliyordu; güneş ışığına doğru tırmanıyor (pek çoğu muhtemelen hayatlarında ilk kez), parlaklığın yakıcılığına göz kırpıyor ve dağlardan kuzeye; samanların, Gruumsh'un, Kral Obould Bol-Ok'un çağrısına doğru ilerliyorlardı. "Krallığımı alacağım," diye açıkladı Obould, şamanlar danslarını ve eğlencesini bitirdiğinde. "Dağlardaki topraklarla ve üç sisle işim bittiği zaman bize direnen saldıracağız. Felbarr Kalesi'ni ele geçireceğim" diye bağırdı ve binlerce ork büyük bir keyifle onu alkışladı. "Cücelerin Adbar'a kaçmasını sağlayacak ve onları o pis deliklerine tıkacağım!" Obould ona tezahürat eden bin orkun önünde kıvrak hareketlerle koşuşturarak konuşmasına devam etti. "Mirabar topraklarını batıya taşıyacağım!" diye kükredi ve alkışlar yükseldi. "Gümüşay'ın adımı duyduğu an korkudan titremesini sağlayacağım!" Bu kalabalığı en coşturan söz olmuştu. Tsinka yüce orku sıkıca kavrayıp öptü; ona kendini ve Gruumsh'un takdislerini sunuyordu. Obould güçlü koluyla onu kendine doğru çekti; kalabalığın coşkusu daha da arttı. Urlgen tezahürat etmiyordu ama Obould'un rahibeyi Gruumsh'un kirletilmiş heykelinin durduğu rampaya taşımasını izlerken kesinlikle gülümsüyordu. Mirasının ulaşacağı büyüklüğü düşünüyordu. Ne de olsa Obould sonsuza kadar yaşamayacaktı. Yaşayacak gibi görünürse de Urlgen bu yanlışı düzeltecek bir yol bulacağından emindi. 8 «rht R.A. SALVATORE Her şeyi doğru yaptım. Menzob er ranzan 'ın dışına yaptığım yolculuğun her anında, doğru ve yanlışı gösteren harita ve bencillikten uzak bir toplum bilinci bana rehberlik etti. Başarısızlığa uğradığım anlarda bile, ki herkes başarısız olabilir, yanlış adımlarım, bilincimi önemsememekten değil yargılardan ya da basit zaaflardan kaynaklanıyordu. Orada, bizleri seçilmiş tanrılarımıza, cennet ve umut tanımlarımıza yaklaştıran en üstün prensip ve ilkelerin yer aldığım biliyorum. Bilincimi terk etmedim ama korkarım o beni aldattı. Ben her şeyi doğru yaptım. Yine de Ellifain öldü ve onu kurtarmak için harcadığım tüm çaba benimle alay edilircesine boşa gitti. Ben her şeyi doğru yaptım. Bruneor 'un düşüşünü izledim ve sanırım sevdiğim her şey onunla birlikte düştü. Dışarılarda bir yerlerde benim aptallıklarıma gülen kutsal bir varlık var mı? Herhangi bir yerde, herhangi bir kutsal varlık var mı? Yoksa hepsi bir yalan, ya da daha beteri, bir kendini kandırmaca mıydı? Her zaman toplumu düşünmüş; bütün iyi olduğunda bireyin de iyi olacağına inanmıştım. Bu, varlığımın esas ilkesi ve Menzoberranzan 'ı terk etmem gerektiğini anlamamı sağlayan şeydi. Şimdi, bu acı dönemde, inancımın aslında kişisel olduğunu anlıyor ya da muhtemelen bunu kabul etmeye kendimi zorluyorum. Toplum üzerine verdiğim bütün demeçlerin, aslında kendimden daha büyük bir varlığa ait olmaya çaresizce ihtiyaç duyduğumdan kaynaklanması ne kadar da ironik... Đnançlarımı ve onların doğruluğunu açıklarken aslında vaiz kürsüsünün önünde bir koyun sürüsü gibi toplananlardan hiçbir farkım yoktu. Aradığım rahatlık ve rehberlikti. Pek çoğu bunu dışarıda ararken, ben onların aksine, kendi içimde bulmak istiyordum. Bu anlayışa göre her şeyi doğru yaptım. Fakat ne büyüyen far-kındalığı, ne artan endişeyi, ne de yükselen korkuyu yok sayabilirim; bu yüzden, demek ki, yanılmışım. Ellifain öldüyse veya o kısa- 10 yalnız drovv ^\ cık hayatını böyle bir karmaşa içinde geçirdiyse gerisinin ne anlamı kalıyor ki? Onların, yıkılan kulenin altında kalıp ölmelerini izledikten sonra benim ve arkadaşlarımın kalbimizi dinleyip kılıçlarımıza inanmasının ne önemi var ki? Eğer başından beri haklıysam adalet bunun neresinde? Güzel tanrımızın merhameti nerede? Bu soruyu sorarken bile bana bulaşan kibirin farkındayım. Bu soruyu sorarken bile ruhumdaki entrikaların açığa çıktığını biliyorum. 'Düşmanlarımdan farklı mıyım? 'sorusunu sormaktan kendimi alıkoyamıyorum. Teknik olarak kesinlikle farklıyım, peki ya uygulamada? Demeçler verip kendimi topluma adarken Menzoberranzan 'da bıraktığım rahibelerle tamamen aynı şeyi aramıyor muydum? Tıpkı onlar gibi, amacım sonsuz hayatı bulmak ve benzerlerimin arasında yükselmek değil miydi?
3 Withegroo 'nun kulesi sallanıp devrildiğinde attığım adımlar boyunca bana rehberlik eden hayallerim de onunla beraber yıkıldı. Savaşçı olmak için eğitilmiştim. Pala kullanmadaki uzmanlığım olmasaydı, beni çevreleyen dünyada çok daha basit, daha az saygı ve kabul gören bir oyuncu olurdum, idman ve yetenek şimdi bana kalan tek şey; Drizzt Do 'Urden 'in hayatı olan bu tuhaf ve dolambaçlı yolda inşa etmeye niyetlendiğim kısmın temelini de onlar oluşturuyor. O kadar sevgi duyduğum bu perişan yaratıkların böylesi darmadağın oluşu üzerine öfkemi serbest bırakacağım. Bu kaybettiklerimin ifadesi: Ellifain, Bruenor, Wulfgar, Regis, Catti-brie ve aslında Drizzt Do 'Urden... Buzölüm ve Parıltı olarak adlandırılan bu palalar şimdi benim kendimi tanımlama şeklim oldular ve Guenhwyvar yine benim tek yoldaşım. Yalnızca onlara güveniyor; başka hiçbir şeye güvenmiyorum. - Drizzt Do 'Urden 11 ÖFKE ANIMSATICI Drizzt onun bir tapınak olduğunu düşünmekten hoşlanmıyordu. Çatal uçlu bir sopaya dayanmış olan Bruenor Battlehammer'ın tek boynuzlu miğferi, kara elfın evi olarak kabul ettiği küçük oyuğa egemen oluyordu. Miğfer, oyuğun arka duvarı görevini gören ve doğal sığınıkta güneş ışığı alan tek yer olan uçurumun hemen önünde duruyordu. Böyle durmasını Drizzt istemişti. Miğferi görmek istemişti. Varlığını hiçbir zaman unutmamayı diliyordu. Üstelik hatırlamaya kararlı olduğu tek şey ne Bruenor ne de diğer arkadaşlarıydı. Drizzt en çok kendine ve dünyasına bu korkunç kötülüğü yapan kişiyi hatırlamak istiyordu. Oyuğa girebilmek için iki iri kaya parçasının arasından yüzüstü emekleyerek geçmesi gerekmişti; üstelik buna rağmen zar zor ve oldukça yavaş ilerliyordu. Bu Drizzt'in umurunda değildi; hatta böyle olmasını tercih etmişti. Rahatlıktan tamamen yoksun olmak ve varlığının hayvansı doğasını tatmak ona iyi geliyor, ruhunu temizliyordu. Ayrıca ona kim olduğunu ve hayatta kalmak istiyorsa kim olmak zorunda olduğunu hatırlatıyordu. Buzyeli Vadisi'nin Drizzt Do'Urden'i, Bruenor ve Catti-brie'nin arkadaşı değildi artık. Montolio de Brouchee'nin Mielikki ruhu ve doğasıyla eğittiği korucu da değildi. Yine Menzoberranzan'ın dışında gezinen o yalnız 12 YALNIZ DROVV *-* =*fdrowdu. Bir kez daha, kara elf şehrinden ayrılan, onu yanıltan ve babasını öldüren rahibeleri terk eden mülteciydi. O Avcı'ydı, Karanhkaltı'nın merhametsiz yöntemlerini bozguna uğratan, içgüdülerine göre hareket eden ve ork sürüsüne sevgili arkadaşının ölümünün bedelini ödetecek olan yaratıktı. O, hayatta kalmak dışında hiçbir şeyi umursamayan ve Ellifain'in ölümünün yarattığı acıyı bir kenara koyan Avcı'ydı. Bir öğleden sonra, yana yatık duran miğferin üzerine yansıyan güneş ışığının genişlemesini izleyen Drizzt kutsal totemin önünde diz çöktü. Bruenor yıllar önce, Drizzt daha onun hayatına bile girmemişken, miğferin üzerindeki boynuzlardan birini kaybetmişti ve Drizzt hiçbir zaman yerine yenisini koydurtamamıştı; Drizzt'e, bu sa-yede, başını her zaman aşağıda tutması gerektiğini hatırladığını söylemişti. Narin parmaklar yukarı doğru hareket edip kırık boynuzun tırtıklı kenarını hissetti. Drizzt, Bruenor sanki bu karanlık oyukta yanı başında çömeliyormuş gibi, miğferin deri kuşağında hâlâ onun kokusunu duyabiliyordu. Sanki bir başka zalim savaştan dönmüş, ter içinde kalmış, ağır ağır soluk alıp veriyor ve yüksek sesle gülüyorlardı. Drow gözlerini kapadı ve Bruenor'un o çaresiz, ölmek üzere olan imgesini yeniden gördü. Withegroo'nun beyaz kulesini, onu kenarlarından saran alevleri, tek başına kalan bir cücenin tepesinde koşuşturup durduğunu ve acı sonun farkına vararak buruk bir tavırla emirler verişini izledi. Kulenin yana yatıp devrildiğini ve cücenin yıkılan taşlar arasında kaybolduğunu gördü. Gözyaşlarına engel olmak için gözlerini daha da sıkı kapadı. Onları yenmeli, uzaklara, çok uzaklara göndermeliydi. Şu an olduğu savaşçıda böyle duygulara yer yoktu. Drizzt gözlerini açıp miğfere bir kez daha baktı. Öfkesinden güç alıyordu. Bakışları, yere saplanmış başlığın arkasındaki girintiye kadar uzanan güneş ışığını izledi ve yere atılmış botlarını gördü. Zayıf ve güçsüz bırakan keder duygusu gibi, onlara da artık ihtiyacı yoktu. Drizzt kendini yere yüzüstü bırakıp kayalar arasındaki bir açık- 13 i > R.A. SALVATORE lıktan, öğleden sonra güneşine doğru kaydı. Sonra zıplayarak doğruldu ve burnunu rüzgara dikti. Çevreye göz attı; keskin gözleri güneş ışığının yarattığı her gölgeyi ve yansımayı tarıyor, çıplak ayakları altındaki yerin soğukluğunu hissediyordu. Dört bir yana gelişigüzel bir bakış attıktan sonra, Avcı, en yüksek tepeye doğru hızla koşmaya başladı. Güneş batı ufkunda yok olduğunda dağ kenarına ulaştı ve gölgeler uzayıp alacakaranlık çökmeye başladığında bölgeyi izleyerek orada bekledi. Sonunda, uzaklarda bir yerde kamp ateşi parıldadı. Drizzt'in elleri, içgüdüsel bir hareketle belinde bulunan kesedeki oniks figürüne gitti. Yine de onu dışarı çıkartıp Guenhwyvar'ı çağırmadı. Bu gece değil. Gece üzerine çöktükçe görüşü daha da keskinleşti ve Drizzt, gölge kadar sessiz, rüzgarlı bir sonbahar günündeki tüy gibi uçarcasına koştu. Dağlardaki patikalarda kendini sıkışmış hissetmedi; devrilmiş kayalar ve çatlaklarla dolu zeminde yavaşlamayacak kadar çevikti. Ağaçların yanından hızla zik zak çiziyor ve bunu öyle sinsice yapıyordu ki;
4 hayvanların çoğu, hatta sürekli tetikte olan geyikler bile, onu ne duyuyor, ne de yaklaştığını fark ediyorlardı; rüzgarın esintisi onlara kokusunu taşımadığı sürece geçip gittiğini bile anlamıyorlardı. Bir süre sonra küçük bir nehre geldi fakat bir ıslak taştan diğerine öyle kusursuz bir dengeyle geçti ki taşların en kaygan kısımları bile onu düşüremedi. Dağdan indiği ilk andan itibaren ateşi neredeyse göremez olmuştu fakat rotasını daha oradayken çizmişti ve nereye gideceğini biliyordu. Sanki içindeki öfke, uzun ve emin adımlarına tek başına rehberlik ediyordu. Küçük bir vadinin karşısında, kaim ağaçlarla dolu bir korunun çevresinde kamp ateşini bir kez daha gördü; üstelik bu kez ateşin çevresindeki siluetleri seçebilecek kadar yakındaydı. Boylarından, geniş omuzlarından, kamburu çıkık duruş ve hareketlerinden onların ork olduğunu hemen anlamıştı. Bir çift, kendi aralarında tartışıyordu -çok da şaşırtıcı bir şey değildi- ve Drizzt gırtlaksı aksanla- 14 yalnız drovv rırıdan tartışmanın kimin nöbet tutacağı üzerine olduğunu anlamıştı. Kimsenin görevi istemediği ve herkesin bunu bir angarya olarak gördüğü aşikardı. Drow onlara çok da uzak olmayan bir çalılığın arkasına çömel-di ve yüzüne şeytani bir gülümseme yayıldı. Tuttukları nöbetin bir önemi yoktu; ister tetikte olsunlar ister olmasınlar onu fark etmeyeceklerdi. Avcı'yı göremezlerdi. Hayvani nöbetçi mızrağını büyük bir kayanın arkasına düşürdü; parmakları kilitlenmiş, elleri arkasında birleştirilmişti. Eklemlerinden çıkan ses, kırılan dallardan çıkan çatırtıdan da fazlaydı. Kamp ateşine ve onun etrafında oluşmuş, dinlenen, kokuşmuş yemek artıklarına saldıran şekillere bakıp "Hep Bellig," diye yakındı. "Bellig nöbet tutsun. Sen uyu. Sen yemek ye. Her zaman Bellig nöbet tutsun." Homurdanmaya, şikayet etmeye ve uzun bir süre daha kamp yerine bakmaya devam etti. Sonunda geri döndü ve kapkara bir yüz, karman çorman beyaz saçlar ve bir çift gözle karşılaştı. O gözler! Mor gözler! Alev alev yanan gözler! Bellig içgüdüsel olarak mızrağına uzandı; ya da sağında ve solunda parıldayan bir bıçak görünceye kadar uzanmak üzereydi. Sonra kollarını birleştirip bıçağa engel olmak istedi ama kara elfin palasını yakalamak için fazla yavaştı. Çığlık atmaya çalıştı ama o anda kavisli bıçaklar nefes borusunu ayıran iki derin kesik açmıştı. Bellig ölümcül yaralarını sıkıca kapadı ama kılıçlar arka arakaya hamleler savurmaya devam etti. Ölmek üzere olan ork, arkadaşlarının yanına koşmak istermişçesine döndü ama bacaklarına, kas ve tendonlarını kolayca ayıran, yeni bir pala darbesi geldi. Bellig düşerken kendisini kavrayan ve yavaşça aşağıya, zemine doğru çeken bir el hissetti. Soluk alması neredeyse imkansız olma- 15!«-«R.A. SALVATORE sına rağmen hâlâ hayattaydı. Kanı çevresinde koyu kırmızı bir göl oluştursa da hâlâ hayattaydı. Katili sessizce uzaklaştı. "Arsh, sessizce buraya gel, aptal Bellig," Oonta, kamp yerine çok da uzak olmayan, geniş bir bölgeyi kaplayan karaağacın büyük dallarının birinin ardından seslendi: "Bunu Figgle ile birlikte söylüyorum." "Onun büyük bir ağzı var." diye onayladı Çirkin Figgle. Burunsuz, dudaklarından biri yırtılmış, gri-yeşil dişleri uzun ve eğri büğrü olan Figgle, ork standartları için bile oldukça gösterişliydi. Gençliğinde iğrenç bir worga fazlasıyla yaklaşmış ve bedelini ödemişti. "Yakında onu öldüreceğim." diye açıkladı Oonta, nöbet arkadaşına çarpık bir gülümsemeyle bakarken. Bir mızrak süzülerek geldi ve ikisinin arasındaki ağaca hızla saplandı. "Bellig!" diye bağırdı Oonta, Figgle'la beraber yana doğru tökezlerken. "Seni çok yakında öldüreceğim!" Oonta, Figgle onu başıyla onaylarken, homurdanarak, sallanan mızrağı aldı. "Bırak onu," diye bir ses duyuldu. Ork dilinde konuşuyordu ama tonlaması bir orkun ağzından çıkamayacak kadar melodikti. Đki nöbetçi de oldukları yerde donup kaldı ve mızrağın geldiği yöne doğru döndü. Orada narin ve zarif bir figür dikiliyordu; siyah elleri kalçasındaydı ve siyah pelerini arkasından esen gece rüzgarında salınıyordu. "Ona ihtiyacınız olmayacak." diye açıkladı kara elf. "Ha?" dedi iki ork aynı anda. "Neye bakıyorsunuz?" diye sordu Oonta'nın kuzeni Broos olan üçüncü bir nöbetçi. Kenardan, Oonta ve Figgle'in soluna, kara elfin sağma doğru ilerledi. Đki orka baktı ve onların donmuş bakışlarını izleyerek drowu gördü; o da olduğu yerde donup kalmıştı. "Bu kimin nesi?" 16 yalnız drovv "Bir arkadaş," dedi kara elf. "Oonta'nın arkadaşı mı?" diye sordu Oonta kendi göğsünü işaret ederek. "Kasabada kuleyi yıktığınız zaman öldürdüklerinizin bir arkadaşı," diye açıkladı drow ve orklar bu sözlerin ne anlama geldiğini kavrayamadan kara elfin palası elinde belirdi.
5 Orklar onu takip bile edemediğinden çok çabuk ve kıvrak hareketlerle saldırmış olmalıydı. Üçü de silahların oracıkta, birdenbire bitiverdiğini düşünmüştü. Broos, kendisini aydınlatmalarını istercesine Oonta ve Figgle'a bakıp "Ha?" diye sordu. Ve karanlık bir şekil yanından aceleyle geçti. Ölmüştü. Kara elf, ork ikilisine doğru ağır ağır ilerledi. Figgle biri çatallı düello tarzı, diğeri eğri bir çift bıçak çıkarırken Oonta mızrağı ağaçtan aldı. Oonta mızrağı elinde ustaca çevirdi; ucu bir yukarı bir aşağı geliyor ve drowun hareketini kısıtlıyordu. Fakat drow onu iki orkun arasına savurarak mızrağın altından kaydı. Figgle iki silahını da aşağı doğru tutarken Oonta mızrağı boşuna hareket ettirmeye çalışıyordu. Oysa drow orada değildi. Yukarı doğru zıplamış, orkların arasından havaya yükselmişti. Đki yetenekli savaşçı ork, büyük bir başarıyla silahlarını değiştirmiş, çevik yaratığı iki yanından zorluyordu. Palalar oradaydı, çift taraflı uygulanan hızlı bir savuşturmayla, biri mızrağı durduruyor, diğeri Figgle'in hamlelerini zarifçe önlüyordu. Kara elfin kılıçlan, bir yandan kendisine yapılan hamleleri engellerken diğer taraftan da ayaklan ileri geri salmıyor, orklarm suratlarının ortasına sersemletici tekmeler savuruyordu. Figgle yere düşmüş, yönünü şaşırmış ve kafası karışmışken kendisine yönelen hamleleri önlemek için bıçaklarını öne arkaya sallayıp duruyordu. Oonta da yana doğru çekilmiş, mızrağını havaya savuruyordu. Bilinçleri yerine geldiğinde kendilerini birbirlerine bakarken buldular. Drow ortalıkta gözükmediğinden "Ha?" diye sordu Oonta. 17 ^--4*^^* R-A. SALVATORE Figgle birden sarsıldı; eğri palanın ucu göğsünü delip geçmişti. Pala aniden ortadan yok olmuş, kara elf, orkun yanından dolaşırken diğer palasını yaratığın boğazını kesmek için kullanmıştı. Böyle bir düşmanla uğraşmak istemeyen Oonta mızrağı atmış, arkasını dönmüş ve korku içinde bağırarak kamp yerine doğru koşarak kaçmıştı. Korku içinde Oonta'nın etrafında toplanan orklar genellikle çiğ ve bozuk etten oluşan iğrenç yemeklerini dört bir yana saçarken silahlarını kuşanıyordu. "Ne yapıyorsun?" diye bağırdı bir tanesi. "Kim öldürüyor?, diye haykırdı diğeri. "Drow elf! Drow elf!, diye inledi Oonta. "Drow elf öldürmek Figgle ve Broos'u! Drow elf öldürmek Bellig'i." Drizzt, orkun, kaçarak ışıklar saçan kamp yerine dönmesine izin vermiş, zalim yaratığın telaşından yararlanıp kampın sağ tarafındaki büyük bir ağacın gölgesine saklanmıştı. Palalarını kaldırırken etrafa çabucak bir göz atmış ve bir düzineden fazla yaratık olduğunu fark etmişti. Ağaca tırmanmış, Oonta'nın katledilen üç orku diğerlerine anlatışını dinlemişti. "Drow elf mi?" diye yankılanıyordu birden fazla kişiden çıkan ses. Đçlerinden biri, Drizzt'in daha önce duyduğu bir isim olan Donnia'dan bahsediyordu. Drizzt bir daim ucuna doğru hareket etti; yerden on beş ayak yükseklikteydi ve orklara neredeyse tam tepelerinden bakıyordu. Orklarm gözleri dışarıya; ağaçları çevreleyen gölgelere, Oonta'nın hikayesinin onları bakmaya mecbur kıldığı yerlere bakıyordu. Ağaçların altından görülmeyen Drizzt kendi içine, irsi drow güçlerine, ırkının doğal büyüsüne doğru uzandı ve ork grubunun ortasına, kamp yerinin merkezi olan ateşin tam üzerine zifiri karanlık bir küre savurdu. Drow, daldan dala sıçrayarak aşağı indi; çıplak ayakları her dokunuşu hissediyor, onu kusursuz bir denge içinde tutuyor, tılsımlı, hız arttırıcı halhalları onun çabuk adımlar atmasını sağlıyordu. 18 yalnız drovv s-^^f Zemine, -karanlık küreye ve siyah derili bir figürün kendilerine doğru geldiğini fark edip bağıran sonra da onun olduğu tarafa bir mızrak fırlatan- kürenin çevresindeki orklara doğru koşarak indi. Drizzt, kendisine fırlatılan, istese hiç zarar görmeden yakalayabileceğini düşündüğü, hantal nesnenin yanından koşarak geçti. Karşısına çıkan ilk orku başka bir kalıtsal büyüyle karşılamış; mavi mor alevlerle onun çevresini sarmış, kürenin dışında sendelemesine sebep olmuştu. Alevler deriyi yakmamıştı fakat aslında yardıma bile ihtiyacı olmayan, becerikli drow için hedefi belirginleştirmişti. Alevler orkun da dikkatini dağıtmıştı; aptal yaratık tutuşan uzuvlarına bakıp korkuyla bağırmıştı. Sonra bakışlarını Drizzt'in olduğu tarafa çevirmiş ve sadece parlayan palayı görebilmişti. Öbürünün hemen sağında başka bir ork belirmişti. Drow hiç yavaşlamadan orkun, kendini savunmak istercesine, hızla hareket eden sopasının altma kaymış, palasını yaratığın bacaklarına ustaca vurmuş ve dizlerinin arkasından onları ikiye ayırmıştı. Đnleyen ork yere düştüğünde Avcı Drow çoktan karanlık kürenin içine girmişti. Kasları ve devinimleri çevresindeki seslere ve dokunuşlarına tepki vermiş; tamamen içgüdüsel olarak hareket etmişti. Avcı, onu görmese bile, çıplak ayaklarının altındaki zeminin sıcaklığından, ateşin tam olarak nerede olduğunu biliyordu. Ayrıca ne zaman bir orkun kendisine beceriksizce dokunduğunu hissetse palaları hızlı ve öfkeli bir şekilde hareket edip, yaratıkların yanından hızla geçerken bile, onlara darbeler savuruyordu.
6 Bir süre sonra tek bir orkun bile varlığını hissetmez, sesini duymaz oldu ama koku alma duyusu arkasında birinin olduğunu söylüyordu. Parıltı'nın kısa ve kesici bir hamlesiyle bir çığlık koptu ve ork yere düşerken bir çarpma sesi yükseldi. Avcı Drizzt, karanlık kürenin öbür tarafına ne zaman geçmesi gerektiğini yine içgüdüsel olarak biliyordu. Her nasılsa, içinde bir yerlerde, bütün adımlarını ölçüp biçmişti. Kusursuz bir denge içinde, hızla karanlıktan çıktı; bakışları, hemen, kendisine doğru düşüncesizce hamle yapan orklara odaklandı ve aklından, savaşçı içgüdüleriyle fark etmeden uygulamaya başladığı hamleleri geçirdi. 19 R.A. SALVATORE Öne doğru ilerledi ve altında bir mızrağın baskısını hissederek ikili bir hamleyle darbeyi savuşturdu. Drizzt'in sivri palalarından yalnızca bir tanesi bile bu üstünkörü yapılmış mızrağı koparıp atmaya yeterdi ama ilk hamleyi yeterince bastıramamış ve ikincisinde bıçağı yatay bir şekilde indirmişti. Mızrak sağlam kalsa da olurdu; göğsünde soldan sağa hareket eden ve silahı yere düşüren ikinci pala darbesinden sonra bunun bir önemi yoktu. Drizzt'in ayakları ani bir bulanıklıkla hareket edip onu dengesini kaybetmiş orkun yanma taşımış ve Parıltı, yaratığı boğazından yakalamıştı. Drizzt hareketlerine hızını kesmeden devam etti; her adım onu biraz daha sola götürürdü, böylece ikinci orka yaklaştı ve tam bir dönüş yaptı; Parıltı yine yanlamasına bir darbeye öncülük etmiş, orkun kılıç tutan kolunu yakalayıp bileğinden koparmış ve silahın havaya savrulmasına neden olmuştu. O kuvvetli darbeyi -drow dönüşünü tamamladıktan sonra- ikinci pala; Buzölüm izledi. Hızlı ve sert bir hamleyle yaratığın kaburgalarını ayırdı. Avcı çoktan yola koyulmuştu. Sallanan bir topuzun altından geçti ve saldırgan bir mızrağın üzerinden zıpladı; yere inerken ayaklarını gövdesine dayayarak silahı altına aldı. Parıltı'yla öne doğru bir hamle yaptı ama ork çömel-mişti. Drizzt, hızını neredeyse hiç azaltmadan, palayı başparmağıy-la havaya savurup döndürdü ve Parıltı hazırlıksız yakalanan topuzlu orkun göğsünü delip geçti. Tüm bunlar olurken drovvun diğer eli ondan bağımsız çalışıyor ve mızraklı orkun yukarı kaldırdığı eline önce birinci, sonra ikinci ve üçüncü darbeyi indiriyordu. Parıltı'yı özenle çıkaran Drizzt yana kaydı, ölmek üzere olan ork ona doğru yalpaladı ve ayağı, parçalanan koluna sımsıkı yapışmış olan diğer orka takıldı. Avcı oradan hızla ayrılmış ve gözüne kestirdiği bir çift orka doğru hızla ilerlemeye başlamıştı. Drizzt, dizlerinin üzerinde yana doğru kaydı; orklar mızrak ve kılıçlarını aşağı indirerek karşılık verdiler. Dizleri zemine değdiği anda Drow, kollarını kıvırıp ayaklarını çekerek, kendini ileri doğru yuvarladı. Bütün gücüyle kendini itip dönmeye devam etti. Hareketin farkına bile varamayan şaşkın çifti 20 yalnız drovv *-3^=»f-----^ devirip geçti. Drizzt, kusursuz dengesini koruyarak, yumuşak bir hamleyle yere, dönüp duran orkların daha da sendelemesini sağlayan Parıltı'nın soluna indi. Drizzt'in silah taşıyan elleri iki yana açıktı; Buzölüm ile Parıltı'nın yerini değiştirdi. Böylece silahlar, drowun erişebileceği en uzak noktaya ulaşıp orkların tam ortasına nişan almıştı. Kolunu çevirip silahları üste aldı, sonra tekrar ters tarafa döndürdü ve elinin tersiyle onları fırlattı. Orkların hiçbiri, hamleye karşılık vermek bir yana, kendi silahlarına bile uzanamadı. Her iki bıçak da orklara isabet etmiş, onları devirmişti. Avcı oradan hızla ayrıldı. Orklar, kara düşmanlarına direneme-yeceklerini anlamış, itişip kakışmaya başlamıştı. Hiçbiri, orkların başını çılgınca yarıp karanlık kürenin içinden geçip geldiği yere geri dönen Drizzt'e karşı koymaya çalışmamıştı. O, bu sırada, en azından bir canavarın yere yatıp saklandığını duymuştu. Bir kez daha, diğer duyuların egemen olduğu dünyanın içindeydi; ısıyı hissediyordu, varolan her sesi duyuyordu. Silahları önünde beliren bir orka nişan aldı. O sırada bir başka hareketin ve yana çömelen birinin varlığını hissetti. Çabucak atılan bir adımla ateşin yanına geldi. Yemek kabı üç ayaklı bir sehpanın üzerinde duruyordu. Onu tekmeleyip uzaklara gönderdi ve aceleyle yola koyuldu. Sihirli küresinin karanlığında, önünde dikilmiş duran bir ork, bir diğeri kaynayan yemeğin üzerine dökülmesiyle inleyip can çekişirken, onun gülümsemesini göremiyordu. Önünde duran ork ona vahşice saldırıp yardım çığlıkları attı. Orkun öfkeli salımşındaki rüzgarı hissedebilen, salınıştaki akımı hesaplayan Avcı onun arkasına geçmekte hiç zorlanmamıştı. Bir kez daha kürenin dışına çıktı ve orku ölümcül bir yarayla döne döne yere düşerken bıraktı. Kürenin çevresinde attığı çabuk bir turla kampta sadece iki ork kaldığını anladı. Biri, tüm kanı akıp giderken yerde kıvranıyor, diğeri kaynar yemeğin yarattığı yanıkları yatıştırmak için yerde yuvarlanıyordu. 21 R.A. SALVATORE Palaların kusursuzca hesaplanan darbesi ikisinin hareketine de son verdi. Böylece Avcı başladığı işi bitirmek için karanlık geceye doğru ilerledi. Zavallı Oonta bir ağacın kenarına düşmüş güçlükle soluk alıp veriyordu. Arkadaşı ona koşmaya devam etmesi için yalvarmış ve onu geride bırakarak uzaklaşmıştı. Kamptan bir mil uzaklıktaydılar.
7 "Gitmeliyiz!" "Sen gitmelisin!" diye karşılık verdi Oonta nefes nefese. Oonta, kabile samanının emriyle, Kral Obould'un zaferine katılmak ve oradan çok da uzak olmayan bir noktada, Gruumsh'un imgesine zarar verenlere karşı savaşmak için Dünyanın Omurgası'ndan ayrılmıştı. Oonta cücelere karşı savaşmak için dışarı çıkmıştı; drowlara karşı savaşmak için değil! Arkadaşı onu yeniden kavrayıp kaldırmaya çalıştı ama Oonta birdenbire elini geri çekti. Başını öne eğdi ve güçlükle nefes alıp vermeye devam etti. Arkalarından "Đstediğin kadar kal," diye bir ses yükseldi. Bozuk bir ork aksanı ve hiçbir orkun taklit bile edemeyeceği melodik bir tonla konuşuyordu. Yüzünü sesin geldiği yere çevirirken "Gitmeliyiz!" diye itiraz etti Oonta'nın arkadaşı. Bu sözlerin sahibinin kim olduğunu çok iyi bilen ve artık ölü olduğuna inanan Oonta başını kaldırıp bakmadı bile. Arkadaşının "Konuşabiliriz," diyerek kara elfe yalvardığını ve silahının yere düşerken çıkardığı sesi duydu. "Ben konuşabilirim," diye cevapladı kara elf ve elmas uçlu, şeytani bir pala çıkarıp orkun boğazını ustaca kesti. "Senin ses çıkarabileceğinden şüpheliyim." Orktan gelen cevap boğuk bir böğürtüydü. Ve düştü. Oonta ayağa kalktı ama hâlâ yüzünü düşmanına dönmemişti. Bir 22 YALNIZ DROW e-3đ ağaca doğru ilerledi, ellerini savunmasızca önüne düşürerek öldürücü darbenin bir an önce gelmesini umut etti. Drowun sıcak nefesini ve bıçaklardan birinin ucunu ensesinde, diğerini sırtında hissetti. "Bu ordunun liderini bul," dedi drow, "Onu aramaya geleceğimi söyle, hem de çok yakında... Onu öldüreceğimi söyle." Palanın hızlı darbesi Oonta'nın sağ kulağını kesti. Ork yüzünü ekşitip hırladı, yine de arkasını dönüp kaçmayacak kadar akıllı ve disiplinliydi. "Söyle ona," diye kulağına fısıldadı, "Hepsine söyle." Oonta ölüm saçan saldırgana denileni aynen yapacağını garantilemek için cevap vermeye yeltendi. Ama Avcı çoktan gitmişti. 23 AZĐM VE CESARET Bir düzine kirli ve yol yorgunu cüce hızla yürüyüp gürlüyor, tüm hava şartlarının dövdüğü taşlı yollarda yarıkların üzerinden atlıyor, kayaların çıkıntılarından ve antik iri taş parçalarından çevik hareketlerle kurtuluyordu. Açıkça hissedilen korkularına rağmen birlikte çalışıyor, tökezleyen biri olursa ona yardım etmeye ve yol göstermeye hazır birileri oluyordu. Arkalarından ork sürüsü geliyordu; baykuş gibi ötüp inleyen iki yüzden fazla salyalı yaratık vardı. Silahlarını tıngırdatıp havaya kaldırdıkları yumruklarını sallıyorlardı. Ara sıra, içlerinden biri kaçışan cücelere, bir türlü hedefi bulamayan, bir mızrak fırlatıyordu. Orklar ne toprak kazanıyordu, ne de kaybediyordu ama cüce yakalamaya duydukları açlık, korkmuş implerin fark edilir bir çaresizlikle kaçmaya duydukları arzudan daha az değildi. Gerçi cücelerin aksine, orklardan biri tökezlediğinde arkadaşları ona yardım etmek için hazırda beklemiyordu. Üstelik tökezleyen bir ork, diğerlerinin ilerlemesine engel olduğundan yuvarlanma, tekmelenme hatta sün-gülenme riskini almış oluyordu. O yüzden, ork hattı genişlemişti ama öncülerle en arkadaki cüce arasında yalnızca bir düzine ork kalmıştı. Cüceler oldukça serbest bir arazide yokuş yukarı tırmanmaya başladılar. Sağlarında; batıda, büyük bir sıra dağ uzanıyor ama sol- 24 YALNIZ DROVV larında yine bir serbest arazi yer alıyordu. Korkudan da fazlasını hissederek çığlık atmaya ve koşmaya devam ettiler. Orklar onları yakalayıp öldürmekle ilgilenmeyip yola odaklansaydı cücelerin, önlerinde pek çok seçenek olmasına rağmen, tek bir amaç ve yönde ilerlediğini fark ederlerdi. Cüceler, tam bir birlik içinde, sıra dağların gölgesini geride bırakmış geniş boşlukları olan bir çift iri kayanın arasına sapmıştı. Onları takip eden orklar bu kayaların ne anlama geldiğini bilmiyordu; o iki iri kaya, aslında taşlı bir zemin boyunca uzanan ve üç orkun yan yana geçebileceği genişlikte olan bir nehir yatağının başlangıcıydı. Bu korkunç yaratıklara göre nehir yatağı, sadece cücelerin dağılıp gözden kaybolamayacağı anlamına geliyordu. Üstelik orklar öylesine odaklanmışlardı ki nehir yatağının her iki kenarında bulunan, taşlarla kurnazca gizlenmiş, içlerindeki cücelerin dışarıyı izlediği odacıkların varlığını fark etmemişlerdi. Đlk cüce grubu, kazmalar, çekiçler, baltalar ve kılıçlarla etrafı tarayarak kenarlardaki duvarlardan ileri atıldığında öncü orklar kanalın- içinde kuyruk oluşturmuş, ork kuvvetinin yarısından fazlası girişteki taşları aşmıştı. Bazıları, özellikle de Thibbledorf Pwent'in rehberlik ettiği Karındeşen Brigade gibi tipler, başlarındaki iri çivili miğferler, sırtlarmdaki zırhlar ve çivili eldivenler dışında silah taşımıyordu. Neşe içinde ork sürüsüne doğru hücum ettiler; kendilerine en yakın yerde bulunan düşmanın üzerine atlayıp onu vahşice dövüyorlardı. Bu orkların bazıları, bundan sadece on gün önce, yerle bir edilen Shallovvs köyünde, yine aynı cüce grubu tarafından aynen bu şekilde hazırlıksız yakalanmıştı. Ama o zamanın aksine, orklar, dayak yiyip kaçmamış, savaşa girmişlerdi.
8 Yine de, cüceler, bu kayalık kanalın dar alanlarında savaşmak için daha donanımlıydı. Stratejilerini önceden belirleyip zemini kendilerine göre şekillendirmişler ve kısa sürede galibiyet elde etmişlerdi. Ön tarafın sonundakiler; kanalın girişine en yakın olanlar, çabucak bir savunma düzenlemişlerdi. Kaçış için kullanacakları kayalar, kanalı arkalarından kapamak ve böylece içeride kalan orkların işlerini bitirmek ve barikatın öte yakasına kaymak için onlara gereken zamanı kazandırmak amacıyla özenle kesilmişti. 25 R.A. SALVATORE Onları tuzağa düşüren on iki cüce, tabii ki anında bir birlik oluşturmuş ve ork öncülerinin saldırısını engellemişti. Ayrıca arbedenin ortasında kalan cüceler uyum içinde çalışmış, her biri diğerine arka çıkmıştı. Böylece, ork saldırısına maruz kalanlar bile yerde kıvranırken boğazlanmaktan kurtuluyordu. Bunun tersine, yere düşen orklar tek başlarına kalıyor ve tek başlarına ölüyordu. "Senin çocuklar iyi iş çıkardı Torgar," dedi uzun boylu, geniş vücutlu, turuncu saçlı ve kuşağına tıkıştırılmış olmasaydı ayaklarını gıdıklayabilecek kadar uzun sakallı bir cüce. Gözlerinden biri mat griydi; Mithril Salonu'nun drow istilasına karşı savunulduğu sırada yaralanmıştı. Diğer gözüyse keskin ve canlı bir maviyle parlıyordu. "Gerçi birkaçını kaybetmiş olabilirsin." "Kendi neslini korumak için savaşırken ölmekten daha iyi bir ölüm şekli yoktur," diye cevapladı, Marki Elastul'un Kral Bruenor Battlehammer'a uyguladığı baştan savma tedaviyle çileden çıkıp (bu şehirden geçen uzak akrabalarına selam verme cesaretinde bulunan tüm Mirabarran cücelerine bulaşan bir hastalık tedavisiydi) Mirabar'dan yeni göç etmiş olan dört yüzden fazla cücenin güçlü lideri Torgar Hammerstriker. Torgar, uzaktaki savaşı izlerken uzun, siyah sakalını okşadı. O fazlasıyla garip yaratık; Pikel Bouldershoulder, kanalın girişindeki taşları hareket ettirmek ve geri kalanları mühürlemek için kullandığı tuhaf rahip büyüsüyle kavgaya karışmıştı. Yine de bunun geçici bir mola olacağı açıkça görülüyordu; aptal olmayan orklar ve takviye birlikler onları arbedenin yanına çıkaracak olan geri dönüş yolunun izini sürmeye çoktan başlamıştı. "Mithril Salonu senin bugün, burada yaptığın yardımı unutmayacak", diye Torgar'a garanti verdi yaşlı, uzun cüce. Torgar Hammerstriker, bu övgüye başını sessizce sallayarak karşılık verdi; Battlehammer Klanı'nm savaş lideri -Banak Brawnanvil-ne kadar duygulandığını görmesin diye yüzünü konuşmacıya çevir-memişti bile. Torgar bu anı hayatının sonuna kadar unutmayacağını 26 YALNIZ DROVV - anladı; birkaç yüzyıl daha yaşasa bile bu değişmeyecekti. Atalarının evi Mirabar'dan uzaklaşırken duyduğu korku, yalnızca, sevgili arkadaşı Shingles McRuff tarafından öncülük edilen, kendi soyundan yüzlerce kişinin, Marki Elastul'u kendisini serbest bırakmaya zorlayıp onu Mirabar dışına kadar, bir kez bile arkalarına bakmadan, izlediğinde artmıştı. Torgar kendisi için doğru olanı yaptığını biliyordu, peki ama ya diğerleri için? Bunu da o zaman anlamıştı ve sonsuz bir memnuniyet tüm kaygılarını dağıtmıştı. O ve soyu, Kral Bruenor'un bunalmış ordusundan arta kalanları gafil avlamış, onların Shallovvs'un öldürücü topraklarından kaçmalarını sağlamıştı. Torgar ve arkadaşları, Bekçi Vadisi'nin ve Mithril Salonu'nun girişinin kuzeyindeki dağların kuzeyde kalan yamaçlarında, arka koruma çerçevesini, savunulabilecek son noktaya kadar tutmuştu. Bruenor'un hatlarına geri kaçışları sırasında cüceler, onları takip eden orklarla pek çok çatışmaya girmek zorunda kalmıştı. Hatta bu çatışmalardan bazılarında orkların tuhaf müttefikleri olan buz devleriyle bile karşılaşmışlardı. Yönlerinden sapmadan ve şikayet etmeden savaştıkları için, Mithril Salonu cüceleri, Bruenor'un evlat edindiği iki insan çocuk; Wulfgar ve Catti-brie ve buçukluk arkadaşları Regis, tabii ki, onlara teşekkürlerini sunmuştu. Bruenor o zamanlar, tıpkı şimdi olduğu gibi, tek bir laf bile edemeyecek kadar yaralıydı. Fakat Torgar, tüm o yaşananların sadece bir başlangıç olduğunu şimdi anlıyordu. General Dagnabbit ölmüş, Bruenor güçsüz ve neredeyse ölmek üzereyken, Mithril Salonu cüceleri en eski ve en deneyimli gazilerinin yönetimi ele almasını istemişti. Banak Brawnanvil bu çağrıya kulak vermişti. Sonra da Torgar'dan yaklaşmakta olan ork sürülerine tuzak kurmasını oldukça etkili bir şekilde istemişti. Torgar hemen o anda Mirabar cücelerini Mithril Salonu'na götürmekle iyi bir iş yaptığını anlamıştı. Kendisinin ve tüm Delzoun cücesi soyunun bundan böyle Battlehammer Klanı'na dahil olduğunu hemen o anda fark etmişti. "Onlara koşmalarını işaret et", dedi Banak dönüp rahip Rockbottom'a. Cüce, Bruenor'u, Shallows'ta, yardım gelmeden çok önce harap olan büyücü kulesinin yer altı odalarında canlı tuta "H^ş-9 R-A. SALVATORE bileceğine inanmıştı. Rockbottom boğumlu parmaklarını salladı ve Moradin'e bir dua mırıldandı. Rengarenk bir ışık yağmuru yağdırdı; bunlar yangın çıkarmayan ama kanalın yanındaki cücelerin dikkatini üzerlerine çekmeyi başaran belli belirsiz kıvılcımlardı.
9 Neredeyse bunun hemen ardından, Torgar'ın ekibi, Pwent'in Karındeşen Taburu, diğer savaşçılar ve Bouldershoulder kardeşler, öngörülmüş rotalarında ilerlerken, arkalarında, çok ağır, hatta ölümcül bir şekilde yaralı olsa da, tek bir cüce bile bırakmadan kanalın kenarlarından itişip kakışarak geldiler. Pikel başka bir değişiklik daha yapmıştı; rahibin taş şekillendirme büyüsüyle kusursuzca yuvarlattığı iri bir kaya, gizlendiği yer olan sıra dağların yanındaki bir taş yığınından, gümbürdeyerek hareket etmişti. Öne doğru kıvrılmış güçlü bir cüce üçlüsü, onu çevirip ağır sırıklar kullanarak kayanın zorlu zeminde ilerlemesini sağlıyor, hatta bir de onu çok dik olmayan bir yokuş yukarı sürüyorlardı. Diğer cüceler saklandıkları yerlerden çıkmış onlara yardım ediyordu. Böylece iri kaya, işi kolaylaştırmak amacıyla, uçurumda yaratılan bir eğimle kanalın sonuna düşürülmüştü. Gümbürdeyerek yuvarlanan kaya, tüm zemini sarsmış ve kanaldaki orkların geri çekilmeye çalışırken hep bir ağızdan çığlık atmalarına ve birbirlerinin üzerlerine düşmelerine neden olmuştu. Bazıları yere düşmüş, kaya yuvarlanırken onun altında kalıp dümdüz olmuştu. Diğerleri ise, vücutlarının, yuvarlanan taşın hızını azaltacağı umuduyla, soydaşları tarafından kayanın önüne fırlatılmıştı. Sonunda iri kaya, kanalın ucundaki barikatlara çarptığında, birkaç orku öldürmüştü. Yamacın tepesinde duran Banak, Torgar ve diğerleri, düşmana beklediklerinden daha büyük bir zarar verdiklerini anlayarak memnuniyetle başlarını sallamışlardı. "Mücadelenin ilk şartı düşmanı bozguna uğratmaktır, canlarım," diye sessizce bildirdi Banak; şimdiye kadar çevirdikleri küçük oyun işe yaramıştı. Banak, Torgar ve Rockbottom'a işe yaramaz gözüyle göz kırpmış sonra da Mirabar göçmeninin omzuna hafifçe vurmuştu. "Arkadaşın Shingle'in yer altında dövüştüğünü duydum," dedi 28 YALNIZ DROVV ---- Banak, "Tıpkı senin gibi." "Mirabar, taşın hem altında hem de üzerinde yer alan bir şehir," diye yanıtladı Torgar. "Aslında ben ve soydaşlarım yukarıda savaşmaya pek alışık değiliz", diye cevap verdi Banak. "Orada, size ve Ivan Bouldershoulder'a ihtiyacım olacak; tavsiyeleriniz gerekecek." Torgar, öneriyi, başını mutlulukla sallayarak kabul etmişti. Wulfgar ve Catti-brie, Banak ve diğer liderlere katılmak için koşarak geldiğinde, cüceler, kanalın güneyindeki yüksek zeminlerde yer alan savunma hatlarını yeniden kurmaya başlamıştı. "Doğudaydık," diye nefes nefese açıkladı Catti-brie. En uzun cüceden yarım ayak daha uzun fakat onun kadar güçlü olmayan bu genç insanın varlığı cücelerin arasında sırıtmıyordu. Yüzü geniş olmasına rağmen narindi. Gür, kaim telli kumral saçları omuzlarına dökülüyordu. Mavi gözleri insan standartları için bile büyüktü. Dolayısıyla, her zaman şaşı ve kalın bol kıllı kaşların altından bakan cücelerle kıyaslandığında çok büyük duruyorlardı. Kadınsı güzelliğine rağmen, Bruenor Battlehammer tarafından yetiştirilmiş olmaktan kaynaklanan bir sertliği ve en iyi savaşçı cücelerin arasındayken bile öne çıkmasını sağlayan faydacı bir yaklaşımı ve gücü vardı. "O halde eğlencenin en iyi kısmını kaçırdın demektir," diye coşkuyla cevapladı Rockbottom. Açıklaması diğerleri tarafından alkışlar ve şerefe kaldırılan köpüklü bira dolu bardaklarla karşılanmıştı. "Oooo!" diye onayladı Pikel Bouldershoulder; yeşil sakal ve bıyığının arasından beyaz dişleri parlıyordu. "Onları, tam planladığımız gibi, kanalda kıstırdık," diye açıkladı Banak Bravvnanvil. Sesi diğerlerinden çok daha ciddi ve sert çıkıyordu. "Birkaçını öldürdük ve öldürdüklerimizden çok daha fazlasının da kaçıp gitmesini sağladık..." Catti-brie'nin yüzünde beliren etkili ifadeye takılmış, sesi gitgide azalmıştı. "Onların tuzağına düşmemek için kendi hilelerinize başvurdunuz," diye açıkladı kadın ve kolunu doğuya uzattı. "Karşımızda bü- 29 #-* R.A. SALVATORE yük bir ordu var. Bizi kuşatmak için güneye gidiyor." "Kuzeyimizde büyük bir ordu vardı," diye karşı çıktı Banak. "Onu gördük. Kaç kokuşmuş orktan oluşuyor ki?" "Cücelerin savaşamayacağı kadar çok; bizim sayımızın binlerce katı," diye açıkladı devasa Wulfgar; ses tonu sert, kristal mavi gözleri kısıktı. Đnsan arkadaşlarından bir ayak daha uzun olan, Beornegar'ın oğlu Wulfgar, cücelere tepeden bakıyordu. Beli ince, kaslı ve kıvraktı fakat gövdesi geniş cüceler için bile kalındı. Kolları, güçlü bir cüce bacağı ölçüsündeydi; kare şeklindeki çenesi sıkıydı. Bu özellikler ona, tabii ki sert, sakallı ahbaplarının saygısını kazandırıyordu ama aslında en çok saygı uyandıran, Wulfgar'ın savaşçı berraklığına sahip gözlerindeki ışıktı. Bu yüzden, o konuşmaya devam ettiğinde, bütün cüceler dikkatle dinledi. "Onlara yandan saldırırsanız, burada kaldığınız sürece öyle olacağına hiç şüphem yok, sizi ezip geçerler." Rockbottom, "Pöh!" diye öfkeyle homurdandı. "Bir cüce o kokuşmuşların beşine bedeldir!" Wulfgar bu kendinden emin rahibi görmek için döndü ama ona bakmadı. "O kadar çok mu?" diye sordu Banak. "Daha da çok" diye yanıtladı Catti-brie. Banak, Torgar'a "Onları kaldırıp harekete geçirin," diye emir verdi. "Doğruca güneye, bulabileceğimiz en yüksek yere gidiyoruz." "Bu bizi Bekçi Vadisi'ne bakan uçurumun ucuna taşır," diye karşı çıktı Rockbottom.
10 "Savunma bölgesi," diyerek onayladı Banak; cücenin endişelerine aldırış etmiyordu. "Ama kaçacak hiçbir yer yok," diyen Rockbottom kendini haklı çıkarmaya çalışıyordu. "Hiç şüphesiz, kendimizi yaman bir uçuruma atıyor olacağız." "Ve taarruz kuvvetleri bize saldıracak kadar güneye gelemeyecek," diye ekledi Banak. "Ama toprak kaybedersek kaçacak hiçbir yerimiz olmayacak," diye tekrarladı Rockbottom. "Sırtımızı duvara dayıyorsun" Torgar Hammerstriker "Duvara değil, uçuruma" diyerek araya 30 YALNIZ DROVV s-4 girdi. "Ben ve ekibim bunda hem fikiriz, hepimizi en kısa zamanda vadi zeminine indirecek kadar ipimiz olacak." "Vadi üç yüüüzzzz ayak uzaklıkta," diye karşı çıktı Rockbottom. Torgar, onun sözlerinin hiçbir önemi yokmuşçasına, omuz silkti. "Her ne yapacaksanız, bir an önce yapsanız iyi olur," diye araya girdi Catti-brie. "Sen ne yapmamız gerektiğini düşünüyorsun?" diye sordu Banak. "Ork kuvvetlerini gördün. Onlara direnebileceğimizi düşünmüyor musun?" "Korkarım, Bekçi Vadisi'ne ve onun da ilerisine gidecek kadar akıllı olmalıyız," dedi Wulfgar ve onunla hemfikir olan Catti-brie başıyla onayladı. "Mithril Salonu'na geri gitmeliyiz." "O kadar çok ork mu var?" diye sordu Pikel'in ondan daha sert ve sıradan olan, sarı sakallı kardeşi Ivan Bouldershoulder. O da Mithril Salonu'nun savaşa maruz kalan ziyaretçilerinden biriydi. Cüce, liderlerine daha yakın olabilmek için arkadaşlarının arasından sıyrılıp ileri çıkmıştı. "O kadar çok," diye temin etti Catti-brie. "Fakat Mithril Salonu'na kadar gidemeyiz. Henüz değil. Bruenor artık yalnızca Mithril Salonu'nun kralı değil. Görevi öyle gerektirdiği için Shallows'a gitti. Bizim görevimizde deliğimize geri kaçmak değil." "Bunu yaparsak çoğumuz ölür," diye onayladı Banak. "O zaman, en yükseğe gidiyoruz; bırakın köpekler gelsin. Onların koşa koşa kaçmalarını sağlarız, hiç şüpheniz olmasın!" " Oooo!" diye neşeyle bağırdı Pikel. Diğer tüm cüceler, bu garip küçük Pikel' e baktı. Neredeyse kalçasına uzanan sakalını kulaklarının arkasına atıp saçıyla birlikte ören yeşil saçlı, yeşil sakallı bir yaratıktı. Güçlü ağabeyinden daha yuvarlak hatları ve narin bir görünüşü vardı. Ivan, diğer tüm cüceler gibi, sert ve kabarık deri ve metal zırh karışımı giysiler giyerken, Pikel, açık yeşil, basit bir cübbe giyiyordu. Diğer cücelerin ayaklarında demircilerin kıvılcım ve közlerden korunmalarını sağlayan, orkları ezerken faydalı olan ağır botlar varken Pikel, ucu açık sandaletlerle dolaşıyordu. Bunlara rağmen, ne kadar yararlı olduğunu diğerlerine kanıtlayan uysal Pikel'de tuhaf bir şeyler vardı. Onları 31 }f-«r.a. SALVATORE putun içine yerleştirip Shallows yakınlarına götürmek onun fikriydi. Projeyi kendi elleriyle şekillendirmiş ve savaş boyu, düşmanlarını zora sokup müttefiklerini rahatlatan büyüler yapmıştı. Bütün cüceler, gösterdiği çabanın karşılığında ona sırayla gülümsemişti. Wulfgar ve Catti-brie'nin getirdikleri doğunun kara haberleriyle coşkuları azalmıştı. Cücelere kampı toplama emri verilmiş fakat kuzeydeki ork kuvvetleri saldırıya geçip doğudaki takviye birlik üzerlerine akın ettiğinde sıradağlara doğru yayıldıklarından bu iş pek de kısa sürmemişti. Neredeyse binden fazla cüce, yorulmak bilmeden, onları dağ eğimine götürecek olan bacaklarını sürüye sürüye, taşların arasında dolanmıştı. Önce üç, sonra dört bin ayak yüksekliğe çıkmış, yine de güçlerini kaybetmeden dimdik ilerlemeyi bilmişlerdi. Şimdi doğuda daha yüksek dağlar uzanıyor, arkalarındaki ork birliği onları takip etmeye devam etse de, kendilerine saldırmaları ihtimalini azaltıyordu. Cüceler, attıkları her adımda nefes nefese kalmış, bir milden fazla yol kat etmiş, yine de yavaşlamamışlardı. Sonunda, Banak'm öncü kuvvetleri, Bekçi Vadisi'ne tepeden bakan -sanki taş daha yeni parçalara ayrılmış gibi birdenbire dikle-şen- uçurumun kenarında belirdi. Onların altında, Rockbottom'ın tarif ettiği o üç yüz ayağın aşağısında, Mithril Salonu'nun batı ucunu kesen geniş bir vadi; Bekçi Vadisi uzanıyordu. O sabah gökyüzünü kaplayan sis, çorak zeminden yükselen taş sütunları sarıyordu. Güçlü cücelerin tipik özelliği olan bir disiplinle, savaşçılar, yollarını belirlemek ve savunma alanları inşa etmek için çalışmaya gitti; bir kısmı gevşek taşlarla siperler örerken, diğerleri düşmanın üzerine yuvarlanabilecek iri kayalar arıyor, geriye kalanlarsa en üstün oldukları noktaları, savunma pozisyonlarını ve bunları en iyi şekilde kullanmalarını sağlayacak yolları belirliyordu. Torgar, bu sırada, en iyi ustalarını işe koşmuş -Mirabar cüceleri arasında bir yığın gerçek ustalar vardı- ve onlara varolan sorunlarını anlatmıştı; geri çekilmek zorunda kalırlarsa tüm cüce kuvvetleri bir an önce Bekçi Vadisi'ne ulaştırılmalıydı. Mirabar cücelerinin en iyi ustalarının yüzden fazlası uçurumun 32 YALNIZ DROW fc-hü-î
11 baktığı yerin uzunluğunu hesaplamaya, taşlann sağlamlığını kontrol etmeye, en kolay yollan aramaya ve cücelerin yere inerken durup ip değiştireceği düz çıkıntıları incelemeye başladı. Đlk ipler hemen hazırlandı ve Torgar'ın mühendisleri bir sonraki düzenekleri kurabilecekleri düzgün bir yer aramak üzere aşağı kaydı. En alçak yerlerde dört, en yüksek yerlerde ise beş farklı ip kullanmak gerekiyordu. Bu korkutucu alan pek çoğunu çaresizlik içinde bırakabilirdi. Ama cüceleri değil... Sonunda değerli hiçbir şey bulamayacak olsalar da yıllarını tünel kazmakla geçiren bu inatçı halkı değil... Çıkan kıvılcımlardan birinin zehirli gazların yayıldığı bir patlamaya sebep olup olmayacağını bile bilmeden, en derin deliklerin keşfedilmemiş bölgelerinde baltalarını etrafa saplayarak ilerleyen bu cesur ve güçlü halkı değil... Soylarının iyiliği için birbirlerini bile deviren bu toplumcu halkı değil... Kral Bruenor'un kuzey savunma hattını oluşturan, Mithril Salonu ve Mirabar cüceleri için kullandıkları Delzoun soyadı ailevi bir bağdan öteydi; onur ve görev demekti. Aşağı inen mühendis cücelerden birisi ağır bir taşa takıldı ve kendini kurtarmaya çalışırken ipten kayıp uçurumdan aşağı; iki yüz ayak uzaklıktaki ölüme doğru düştü. Diğerleri durup Moradin'e hızlı bir dua okudu ve yapmaları gereken işe devam etti. Tred McKnuckles sarı sakalını kemerine sıkıştırdı, ağzına kadar dolu çantasını omuzladı ve Mithril Salonu'nun batı çıkışına uzanan tünele doğru döndü. "Geliyor musun?" diye sordu, Felban Kalesi'nin sevgili mültecilerinden biri olan arkadaşına. Nikwillig düşünceli bir tavır takınıp karanlık tünele boş gözlerle baktı. "Hayır, sanmıyorum," diye şaşırtıcı bir cevap verdi. "Beni çıldırtacak mısın?" diye sordu Tred. "Bir yerlerde, bir şekilde, tüm bu yaşananlarda Obould Bol-Ok'un kirli parmakları olduğunu sen de benim kadar iyi biliyorsun. O köpek hâlâ havlıyor ve hâlâ ısırıyor. Ayrıca eğer bu işte Obould'un pannağı varsa gözlerini Felbarr'a diktiğini yine benim kadar iyi biliyorsun. Onun asıl 33 Jfr-a R.A. SALVATORE istediğinin bu olduğundan hiç şüphen olmasın!" "Bunların hiçbiriyle ilgili en ufak bir şüphem yok," diye cevap verdi Nikwillig, "Kral Emerus hikayeleri dinlemek zorunda." "O zaman geliyorsun." "Hayır gelmiyorum. Şimdi değil. Battlehammer'lar senin kıllı kıçını kurtardı; tabii benimkini de. Çarpışılacak orkların olduğu yer burası, dolayısıyla ben de burada kalıp onlarla çarpışacağım. Battlehammer'ların yanında yer alacağım." Tred, Nüovillig'in sözleri kadar takındığı tavrı da düşündü. Nikwillig, cücelere oranla, her zaman düşünen biri olmuştu ve düşünceleri pek de geleneksel değildi. Fakat Felbarr Kalesi'ne geri dönüş fikrine karşı çıkarken öne sürdüğü sebepler, Nikwillig'in her zamanki tuhaflıklarını bile aşıp Tred'i şaşkınlığa uğratmıştı. Sanki arkadaşının aklından geçenleri okuyabiliyor gibi "Kendini düşün Tred," diye belirtti Nikwillig. "Felbarr'a giden herkes öyle yapacak; bunu sen de biliyorsun." "Peki, oraya giden herkesin, yardıma ihtiyacımız olduğu takdirde, Kral Emerus'u Felbarr Kalesi'nin dışına çıkaracağını mı düşünüyorsun? Üstelik içlerinden herhangi birinin Kral Emerus'u Abdar Kalesi'yle konuşmaya ve Kral Harbromm'u Demir Bekçi'yi harekete geçirmeye ikna edeceğini mi sanıyorsun?" Nikwillig omuz silkip "Orklar kuzeye hücum ediyor ve Battlehammer'lar onlarla sıkı bir mücadele içinde... Ayrıca Felbarr'ın iki cücesi, Tred ve Nikwillig, Bruenor çocuklarının yanında dimdik yer alıyor. Bunların hepsi Kral Emerus'u getirmek için yapılıyor ve bu, senin ve benim bu savaşın savaşmaya değer olduğunu bildiğimiz anlamına geliyor. Ayrıca, burada kalıp Bruenor'un hattına dahil olursak, Kral Emerus Warcrown'a daha büyük ve kuvvetli bir çağrıda bulunabiliriz" dedi. Tred, diğer cüceye uzun ve sert bir bakış attı; Nikwillig'in şaşırtıcı cümlelerini anlamaya çalışıyordu. Aslında Mithril Salonu'ndan ayrılmayı hiç istemiyordu. Bruenor, kafasının dikine giden bu iki cüceye yardım etmek, içlerinde Tred'in küçük kardeşi de olan ölen halklarının intikamını almaya çalışan Tred ve Nikvvillig'e destek olabilmek için, hiç düşünmeden tehlikeye atılmıştı. 34 YALNIZ DROVV San sakallı cüce, başını arkaya çevirip batıya uzanan Karanlıkaltı tünelinin yukarısındaki karanlığa bakarken derin bir iç çekti. "O zaman belki de gidip bücür Regis'i bulmalıyız," diye önerdi. "Belki de o, Kral Emerus'a bütün haberleri ulaştırabilecek birini bulur." "Böylece yeniden Bruenor'un insan çocukları ve Torgar'ın oğ-lanlarıyla beraberiz," dedi Nikwillig; sabırsız tavrında en ufak bir değişiklik bile yoktu. Tred'in Nikwillig'e kuşkuyla bakan tavrı değişti ve onu hayranlıkla izlemeye başladı. Bu tuhaf cücenin savaşmaya bu kadar hevesli olduğunu hiç bilmiyordu. Nikwillig'in kalbindeki belirgin değişikliğin zamanlaması kusursuzdu; Tred'in düşüncelerini sağlamlaştırmıştı. Sarı sakallı cücenin uysal bakışları yerini kocaman bir gülümsemeye bıraktı ve omzunda asılı duran ağır çantasını yere indirdi.
12 "Sana ne düşündüğünü sorabilirdim ama buna ihtiyaç duymuyorum," diye belirtti Wulfgar, Catti-brie'ye doğru yürürken. Kadın, itişip kakışan cücelerin yanında durmuş, uçurumdan aşağı bakıyordu. Wu)fgar, onun ork kitlesine değil de aşağılarındaki vahşi topraklara baktığını fark etti. Catti-brie, uzun, gür saçlarını arkaya doğru tarayıp adama doğru döndü; Wulfgar'ın kristalimsi gözlerinden daha koyu ve farklı tonlarda olan mavi gözleri, dikkatle onu inceliyordu. "Onun nerede olduğunu ben de merak ediyorum," diye açıkladı vahşi adam. "Ölmedi... En azından bundan eminim." "Nasıl emin olabilirsin ki?" "Çünkü Drizzt'i tanıyorum," diye cevapladı Wulfgar ve kadının hatırına zorla gülümsedi. "Pwent ortaya çıkmış olmasaydı hepimiz ölmüş olacaktık," diye hatırlattı Catti-brie. "Tuzağa düşürülmüştük ve çevremiz kuşatılmıştı," diye karşılık verdi Wulfgar. "Drizzt'in başına böyle birşey gelmedi ve kolay kolay da gelmez. O hâlâ hayatta, bunu hissedebiliyorum." Catti-brie bu kocaman adamın gülüşüne karşılık verdi ve elini tuttu. 35 }ts-«r.a. SALVATORE "Ben de öyle," dedi. "Ölmüş olsaydı kalbimde onun acısını hissederdim, bu yüzden ölmediğine eminim." "En az benim kadar hissederdin," diye fısıldadı Wulfgar. "Ama yakın bir zamanda yanımıza dönmeyecek," diye devam etti Catti-brie. "Dönmesini istediğimizi de düşünmüyorum. Burada, sahip olduğumuz bir düzine savaşçıdan biri olur -en iyisi, hiç kuşkusuz- ama orada..." "Orada düşmanlarımıza korkunç bir keder salacak," diye onayladı Wulfgar. "Yine de, yalnız olduğunu bilmek canımı yakıyor." "Kedisi var. Yalnız değil." Arkadaşına rahatlatıcı bir gülümseme sunma sırası Catti-brie'dey-di. Wulfgar kadının elini sıktı ve onu başıyla onayladı. "Đkinizin sağ tarafı tutmanızı istiyorum," diyen boğuk bir ses duyuldu. Çift dönüp baktığında Banak Bravvnanvil, rahip Rockbottom ve bir çift başka cücenin kendilerine doğru ilerlediğini gördü. "Orklar geliyor," diye bildirdi cüce kumandanı. "Bir an önce, biz siper kazamadan, saldırmayı planlıyorlar; onlara engel olmalıyız." Đki insan da vahşice onayladı. Banak diğer cücelerden birine dönüp "Sen git ve Torgar'ın ustalarından biriyle konuş. Kulaklarını savaşa kapayıp işlerini yapmalarını söyle. Vadiye inecek ipleri olduğu anda da hepsini aşağı götür," diye emretti. Cüce, "A...am...a..." diye kekeleyerek itiraz etti. Sanki Banak onu ölüme mahkum etmiş gibi başını ve ellerini salladı. Banak onun yanına gidip, elini cücenin ağzına kapayarak onu susturdu. "Senin görevin içlerinde en zor ve en önemli olanı," diye açıkladı kumandan. "Biz burada orkları pataklıyor olacağız, hangi cüce bunu istemez ki? Sense Regis'i bulup ona bin -hatta olabilirse iki bin- cüceye daha ihtiyacımız olduğunu söyleyeceksin." "Gücümüzü arttırmak için bin cücenin yukarı tırmanmasını mı istiyorsun?" diye şüpheyle sordu Catti-brie; oldukları yere varolanlardan başka hiç kimse sığmazmış gibi duruyordu. Wulfgar, kızın aksanının, Banak'ın grubunun gelişiyle, Cüce Dili'ne kaydığını fark ederek, ona yan gözle baktı. 36 YALNIZ DROVV s-si{ Banak, "Aman neyse, şimdilik burada yeteri kadar adam var," diye açıkladı. Banak, ağzını sıkıca kapadığı ve bu yüzden koyu mavi bir renk almaya başlasa da sabırla bekleyen diğer cücenin gitmesine izin verdi. "Direnmeliyiz ve bu yüzden direneceğiz. Ama savaştığımız bu orklar akıllı. Hem de çok akıllı." "Düşmanımızın sıradağların çevresinden batıya bir birlik göndereceğini düşünüyorsun, öyle değil mi?" diye sordu Wulfgar ve Banak başını sallayarak onayladı. "Kokuşmuş orkların çoğu Bekçi Vadisi'ne bizden önce varacak," diye cevapladı cüce lideri. "O zaman peşimizden gelmeleri bile gerekmeyecek. Bizi, açlıktan ölüp gidinceye kadar, burada tutabilirler". Banak, bunu sert bir bakış atarak söyledi ve konuşmaya devam etti; "Git ve Regis'e, ya da içeride işleri her kim yürütüyorsa ona, fazla adamların hepsini göndermesini ve buraya gönderdiklerinden daha fazlasını da vadiye, batıda bir kuvvet oluştunnaya yollamasını söyle. Oradan içeri hiç kimse girmemeli, beni duyuyor musun?" Mesajı iletecek olan cüce, birden, ayrılmaya daha istekli gözüktü. Dimdik durup, güçlü göğsünü şişirdi ve hepsine görevini yapacağına dair garanti verdi. O uçuruma doğru hızla koşmaya başladığında cüce hattından bir çığlık yükseldi ve ork hücumunun başladığını haykırdı. Banak, Rockbottom'a "Torgar'ın ustalarının yanına geri dön" diye emretti, "Savaş boyunca çalışmaya devam etmelerini sağla ve orklar, hepimizi öldürüp, onlara saldırmaya gidinceye kadar durmalarına izin verme!" Kararlı bir ifadeyle başını sallayan Rockbottom koşarak uzaklaştı. "Ve siz ikiniz, hepimizin hayatı için, burayı koruyun," dedi Banak. Catti-brie, omzunda asılı duran öldürücü yayı, Yürek Avcısı Taulmaril'i çıkardı. Ok kılıfından bir ok alıp yaya yerleştirdi. Onun yanında duran Wulfgar muazzam savaş baltası Aegis-fang'ı avucu-nun içine aldı.
13 Banak ve diğer cüceler savunma hattında toplandığında iki insan birbirine bakıp, destek ifadesi olarak başlarını salladı ve kayalık dağ yamacından hızla onlara doğru gelen karanlık sürüye doğru döndü. 37 KEMĐKLER VE TAŞLAR Kral Obould Bol-Ok dağlardan doğuya uzanan konumlarının son raporlarındaki tehlikeyi anında sezdi. Perişan goblin habercisinin başını ezme isteğine direnen büyük ork kralı, bir elinin parmaklarını esnettikten sonra sıkı bir yumruk yaptı ve her zamanki duruşunu aldı; derin düşünce ve öfkeyle dolup taşma arası bir ifade takınıp, o yumruğu uzun dişli ağzına dayadı. Aslında o iki duygu ork liderinin şu an içinde yaşadığı duygusal çatışmayı oluşturuyordu. Pis cücelerin kutsal Gruumsh Tek-Göz heykeline saklanıp savaş alanına sızması sonucu Shallows'taki, felaketle sonuçlanan kuşatmaya rağmen muharebe güzelce gelişiyordu. Kral Bruenor'un ölüm haberi düzinelerce kabilenin saklandıkları deliklerden kaçarsına koşup Obould'a sığınmasına neden olmuş, belalı Gerti Orelsdottr'ı ve onun üstün zekalı ayaz devlerini sakinleştirmişti. Sonra bazı düşman kuvvetlerinin orada; Obould'un hatlarının arkasında olduğu raporu gelmişti. Bir ork kampı dağıtılmış, orkla-rın çoğu katledilmiş, kalanlarıysa dağdaki deliklerine kaçıp gözden kaybolmuştu. Obould, ırkının davranışlarını çok iyi tanıyor ve bu kritik anlarda -ve genellikle tüm mücadele boyunca- yüksek moralin herşey olduğunu biliyordu. Orklar kuzeydeki düşmanlarından sayıca fazlaydı. Đnsanlar ve cüceler, hatta elflerle bile bire bir müca- 38 YALNIZ DROVV deleye girebilirdi. Obould, akınlarının bu son bozgununda ork kuvvetleri arasında bir koordinasyon eksikliği olduğunu ve orkların rakip kabilelere, hatta bazen kendi kabilelerine bile, güvenmediğini biliyordu. Zafer, bu tarz davranışların yarattığı dezavantajı dengeleyebilirdi ama bir grubun katliamını anlatan raporlar onları dağların altındaki tünellere gönderip, kendilerini güvence altına almalarını sağlardı. Kötü bir zamanlamaydı. Obould, başka büyük kabilelere ait şaman topluluklarının geliyor olduğunu duymuş, henüz tam anlamıyla başlamamış olan istilasına son vermelerinden korkmuştu. En azından olumsuz düşüncelere sahip iki düzine şaman, ork kralının birliklerini kesinlikle yok ederdi. Obould önce kendini azarladı sonra da haberci goblinin sözlerini yeniden, büyük bir dikkatle düşündü. Ne olup bittiğini çabucak anlamalıydı. Neyse ki kampta ona gerçekten yardımı dokunabilecek birisi vardı. Obould, goblini ve diğer görevlileri yanından kovarak büyük kampın güney ucuna, uzun zamandır bekleyen yalnız bir figüre doğru ilerledi. "Selam sana Donnia Soldou," dedi dişi drowa. Kadın onu selamlamak için döndü -gelişini o konuşmaya başlamadan çok önce hissetmişti ve Obould bunu biliyordubüyülü piwafwi 'sinin aşağı çekilmiş kapüşonu altından onu süzüyor; kırmızı gözleri gergin dudakları gibi kocaman ve korkunç bir gülümsemeyle bakıyordu. "Büyük bir ödül istediğinizi duydum," diye bildirdi kadın ve yerini değiştirdi; beyaz saçının bir tutamı gözünün önüne düşüyordu. Her zamanki gibi gizemli ve çekiciydi. "Gelecek olanlardan sadece bir tanesi," diye ısrar etti Obould. "Urlgen deliklerine geri kaçan cüceleri kovalıyor. Peki, bu durumda bölge köylerini kim savunacak?" "Tek bir zafer mi?" diye sordu Donnia, "Daha hırslı olduğunuzu sanıyordum." "Mithril Salonu' na, katledilmeye gidemeyiz" diye açıkladı Obould. "Senin halkın böyle bir taktik denememiş miydi?" 39 {-Is-* R.A. SALVATORE Bunu yapanlar 'onun' halkı olmadığından Donnia bilinçli yapılan bu hakarete sadece yüksek sesli bir kahkaha atarak karşılık verdi. Menzoberranzan drowları Mithril Salonu'na saldırmış ve bu saldırı felaketle sonuçlanmıştı. Fakat bu Örümcekler Şehri'nden olmayan ve orayı da pek sevmeyen Donnia Soldou'yu neredeyse hiç ilgilendirmiyordu. "Bol Diş Kabilesi'nin kampındaki katliamı duydun mu?" diye sordu Obould. "Karşılarında çetin bir rakip -ya da pek çok rakip- varmış, evet," diye cevapladı Donnia, "Üstelik henüz hiçbiri bölgedeki işine başlamamış." "Beni oraya götür", diye bildirdi Obould; sözleri Donnia'yı kesinlikle şaşırtmıştı. "Buna kendi gözlerimle tanıklık edeceğim." "Çok fazla savaşçı getirirsen katliam haberinin etrafa yayılmasına neden olabilirsin," diye açıkladı Donnia. "Đstediğin bu mu?" "Đkimiz gideceğiz," dedi Obould. "Başka kimse gelmeyecek." "Peki ya Bol Diş Kabilesi'ni katleden düşmanlar orada kol geziyorsa? Fazla risk alıyorsun." "Düşmanlar orada kol geziyorsa ve Obould'a saldırırsa, onlar fazla risk alıyor demektir," diye hırladı Obould ve Donnia'nın, karanlık teniyle tezat oluşturan inci beyazı dişlerini göstererek gülümsemesine neden oldu. "Anlaştık o zaman," dedi kadın. "Gidip bu gizemli düşmanımız hakkında neler öğreneceğimize bir bakalım."
14 Katliamın olduğu yer pek de uzak değildi. Donnia ve Obould olay yerine vardığında yalnızca Ad'non Kareese ile değil, aynı zamanda Donnia'nın iki drow arkadaşı Kaer'lic Suun Wett ve Tos'un Armgo ile de karşılaşmıştı. "Bir avuç saldırgan, başka birşey değil," diye açıkladı Ad'non yeni gelenlere. "Bölgede pegasus süren elfler olduğunu duyduk ve bu katliamı yapanların da onlar olduğuna inanıyoruz." Ad'non konuşurken elleri drowların gizli koduyla hareket etti ve yalnızca Donnia'nın anlayabileceği birşeyler söyledi; 40 YALNIZ DROW --- Bu bir drow işiydi. O ve arkadaşları Mithril Salonu'nun Kralı Bruenor'un, Örümcek Kraliçesi ve kendi karanlık soyunun tüm öğretilerini terk eden, sıradışı kara elfle arkadaşlık ettiğini bildiğinden, Donnia'nın başka bir şey duymaya ihtiyacı yoktu. Demek ki, Gerti'nin ayaz devlerinin anlattığı hikâyelerden sonra şüphelendikleri gibi Drizzt Do'Urden, Shallows'tan kaçmış ve görünüşe bakılırsa Mithril Salo-nu'na geri dönmemişti. "Elfler," diyen Kral Obould'un hoşnutsuz sesi yankılandı ve bu sözcük bir hırıltıya dönüştü; güçlü ork, sıkı yumruğunu yine yüzüne götürmüştü. Donnia Soldou, "Kanatlı atlarla uçuyorlarsa onları bulmak çok da zor olmayacak," diye garanti verdi. Ork kralı kısık ama dolu dolu bir hırıltı çıkarmaya devam etti; kırmızı damarlı gözleri pegasus sürücülerinin birdenbire üzerlerine inmesini bekler gibi ufuk çizgisini tarıyordu. "Diğer liderlere bunun tek başına yapılmış bir saldırı olduğunu söyle," diye önerdi Ad'non. "Donnia ve ben, Gerti'nin endişelenmemesini sağlamaya garanti veriyoruz." "Korkuyu cesarete dönüştür," diye ekledi Donnia. "Bunu yapanların başını getirmeleri için büyük bir ikramiye koy. Bu bile diğer kabilelerin senin kuvvetlerine katılmasını sağlamaya yetecektir." "Hepsinden önemlisi, onların tuzaklar kurarak saldıran küçük bir grup olması; ki kesinlikle öyle duruyor, diğerleri için oluşturabileceği tehlikeyi azaltıyor," diye devam etti Ad'non, "Bu orklar tetikte değildi; dolayısıyla da öldürüldüler. Bu her zaman böyle olmuştur, öyle değil mi?" Obould'un hırıltısı kademe kademe azaldı ve kendisine tavsiyelerde bulunan drowları başıyla onayladı. Sonra, kamp alanını ve ölü orkları incelemek amacıyla hareket etti. Drowlar da ona katılıp aynı şeyi yaptılar. Bu kanatlı elf işine benzemiyor, Ad'non'un parmakları diğer üç drowa açıklama yapıyordu; gerçi KaerTic Suun Wett onu dinlemiyordu, gruptan ayrılmış kamp alanının dışına doğru ilerliyordu. Yaralar geniş ve uzun; bir elf bıçağının işi değil. Ayrıca hiçbiri okla 41 {f-* R.A. SALVATORE öldürülmemiş; Shallows 'un kuzeyine gidip devlerle savaşan yüzey elflerinin hepsi yüksekten oklar atarak savaşıyordu. Tos'un Armgo cesetlerin etrafında dolandı; önlerinde eğiliyor ve onları büyük bir dikkatle inceliyordu. "Drizzt Do'Urden," diye fısıldadı diğer üçüne; Obould kendilerine doğru geliyor olduğundan elleriyle devam etti: Drizzt palayı tercih ediyor. Kaer'lic, Obould'dan hemen sonra döndü; dolgun rahibenin parmakları şakıyordu: Dışarıda kedi izleri var. Drizzt Do 'Urden, diye bir kez daha işaret etti Tos'un. Urlgen Üçyumruk, kuzeydoğudaki bir dağın sırtından karanlık ork kitlesinin yokuşu silip süpürerek çıkışını izliyordu. Cüceleri uçuruma iğnelemişti ve onları unutulmuşluğa mahkum etmekten başka hiçbir şey istemiyordu. Urlgen, cücelerin sertliğine ve çalışma ahlakına, orada kalmalarına izin verdiği sürece, savunma güçlerinin artacağını bilecek kadar saygı duyuyordu. Gerçi kendi ordusu böyle bir saldırıya hazır değildi; devlerin takviye birliklerinin hiçbiri henüz ork sürüsüne katılmamıştı ve savaş alanında bulunanların çoğu tecrübesizdi. Ayrıca savaş emri ve liderlik konusunda kafalarının hâlâ karışık olma ihtimali de vardı. Urlgen'in ordusu, yakında, sayı, silah ve taktiksel olarak güçlenirdi ama cüce savunması da onlarla birlikte artardı. Bunların hepsini düşünen ve Shallovvs'taki beklenmedik firarın hâlâ acısını çeken ork lideri ordusunu ileri çıkarmıştı. En azından, saldırıların cücelerin daha da derinlere inmesini önleyeceğini düşünmüştü. Yuvarlanan halkı yokuşun ucuna geldiğinde, ork liderinin yüzü buruşuktu; cüceler büyük bir öfkeyle dışarı fırlamış ve orkların üzerine yukarıdan saldırmıştı. Urlgen'in ordusunu Shallovvs'ta bozguna uğratan harap edici, hızlı oklarla birlikte atılan taşlar ve yuvarlanan iri kayalar onlara öncülük etmişti. Urlgen düzinelerce orkun öldüğünü biliyordu. Đlk yaylım ateşinden kurtulmayı başaranlar arasında korkunç bir panik baş göstermiş, yönlerini şaşırmaları ve kor- 42 YALNIZ DROVV kulan cücelerin saldırısını daha da güçlendirmiş, bu sakallı korkunç halka insansı yaratık hattını ikiye ayırma olanağı vermişti. Geri çekilmeye başlayan orklar takviye birliklerin savaşa katılmasına engel olmuş ve bu karmaşa saldırgan cücelere daha çok imkan sağlamıştı. Üstelik oklar hedeflerine ulaşmaya devam ediyor ve okçulara ek olarak cücelerin doğusunda yükselen bir figür orkları hareketsiz kılıyordu. Bir deri bir kemik bir ork "Ne yapacağız?" diye sordu Urlgen'e. Yaratık çılgınca koşuşturuyor, hoplayıp zıplıyordu. "Ne yapacağız?"
15 Başka bir çete lideri koşarak geldi. "Ne yapacağız?" diye onu taklit etti. Ve sonra, "Ne yapacağız?" diye bağıran bir üçüncüsü geldi. Urlgen, kayalık yamaçta durup aşağıda olan vahşi savaşı izlemeye devam etti. Cüceler düşüyordu ama hemen hemen hepsi orkların tepesine iniyordu. Yakın dövüş iyice kızışmıştı ve cüceler iki savunma grubunu öncü taarruz birliklerine dönüştürürken Urlgen'in orkları dağınıklığını koruyordu. Öncü birlik ileri atılınca ortaya cücelerden oluşan kareler çıkmış ve hepsi kendi ekseninde kusursuzca dönmüştü. Her karenin bir sırası öncülere katılmak için ayrılmış ve onlar daha da kuvvetlenirken geriye kalanları savunma birliklerine dönüştürmüştü. Urlgen onların bu hareketlerini güzel bulmuştu; o ve babası ork sürülerine aynı disiplini verebilmek için çok uğramıştı ama görülen o ki askerlerinin daha çok yol katetmesi gerekiyordu. Urlgen cücelerin gösteriyi andıran manevralarıyla öylesine büyülenmişti ki yanında dans edip "Ne yapacağız?" diye bağıran ork kumandanlarını fark etmemişti bile. Savaş, cücelerin kesin galibiyetine dönüşmeye başladığında soruyu tekrar haykırmışlardı. "Geri çekilin!" diye emretti Urlgen. "Hepsini geri getirin! Gerti'nin devleri buraya gelinceye kadar hepsini geri getirin." Verdiği emrin uygulanışını izleyen Urlgen askerlerinin geri çekilmede savaşmaktan çok daha başarılı olduğunu düşünmüştü. 43 «-» R.A. SALVATORE Kanla kayganlaşan taşlardan aşağı kaçarken pek çoğu ölmüştü. Üstelik cüceler yanlarına gidip kafalarına indirdikleri darbelerle onları sonsuza kadar susturuncaya dek inleyen, çığlık atan ve ölmek üzere olan bir yığın ork vardı. Fakat kırmızılaşan taşların arasında ölü cüceler de vardı ve orklar, doğal olarak, kendi kayıplanyla pek ilgilenmiyordu. Urlgen onaylar-casına başını sallıyordu. Ordusu büyüyecekti ve ordusunu son cüce de bitkin düşüp ölünceye kadar onların üzerine göndermeye devam edecekti; cüceleri orklar öldüremiyorsa yorgunluk öldürürdü. Ork lideri cücelerin arkasındaki bayırda ne olduğunu biliyordu. Onları köşeye sıkıştırdığını biliyordu. Ya cüceler Mithril Salonu'nun dışına sel gibi akacak ve bu grubu kurtarmak için doğudan veya batıdan dolaşarak dönüp gelecek ya da savunmayı bırakıp kaçmaya çalışacaktı. Her iki durumda da Urlgen'in kuvvetleri Obould'un öngördüğünden çok daha başarılı olabilirdi. Her iki durumda da yükselen ork çetesi içindeki Urlgen'in itibarı artardı. Son gelişmeleri değerlendirmek için rahat bir mağaraya çekildiklerinde "Bunu yapanın Drizzt Do'Urden olduğunu biliyoruz ama Obould'a yüzey elfleri olduğunu söylüyoruz," dedi Tos'un Armgo üç arkadaşına. "Böylece Obould'un yüzey elflerinden daha çok nefret etmesini sağlıyoruz," diye cevapladı Donnia; bir ucu, heykeli andıran siyah yüzünü çapraz kesen, kat kat dökülen beyaz saçlarına değen dudaklarında nefis bir gülümseme vardı. "Bunun için çok da uğraşmamız gerekmiyor," diye bildirdi Kaer'lic. "Hepsinden önemlisi Obould'un kendisine karşı olan kara elf-ler olduğunu düşünmesini engelliyoruz," dedi Ad'non Kareese. "Drizzt'in varlığından zaten haberdar, tabii bir yere kadar," diye açıkladı Kaer'lic. "Evet ama Obould'un öfkesi sonunda bize dönmeden bu sorunun etkilerini azaltabiliriz," dedi Ad'non. "Olaylara bireysel değil 44 YALNIZ DROVV e- =4. ırksal olarak bakıyor." "Gerti gibi," dedi KaerTic, "Hepimiz gibi." "Drizzt ve arkadaşları dışındaki herkes gibi," dedi Tos'un; bu basit ve aşikar ifade hepsini şaşkınlık içinde bırakmıştı. Dört drow bir an için arkalarına yaslanıp birbirlerine baktı. Grubun üzerinde oluşacak herhangi bir felsefi tezahür vardıysa da günün ihtiyaçları ve faydacı yaklaşımın ağırlığı altında yok olup gitmişti. "Drizzt Do'Urden tehlikesini ortadan kaldırmak için bir şey yapmamız gerektiğini düşünüyor musun?" diye sordu Kaer'lic Ad' non'a, "Sence bizim için bir sorun teşkil ediyor mu?" "Đleride edebileceğini düşünüyorum" diye düzeltti Ad'non. "Onu ortadan kaldırmanın pek çok yararı olabilir." "Menzoberranzan da böyle düşünmüştü," diye hatırlattı Tos'un Armgo, "Şehrin o aptallığın sonuçlarından tamamen sıyrılabildiğin-den şüpheliyim." "Menzoberranzan sadece Drizzt Do'Urden ile savaşmadı," diye belirtti Donnia, "Leydi Lolth onun ölmesini istemez miydi?" Donnia bu soruyu sorduktan sonra grubun rahibesi olan Kaer'lic'e dönmüş, Ad'non ve Tos'un da onu izlemişti. Kaer'lic bu meraklı bakışlara başını sallayarak karşılık veriyordu. "Drizzt Do'Urden bizim sorunumuz değil," dedi KaerTic, "ve onun palalarından ne kadar uzak durursak o kadar iyi olur. Muhakeme gücü Leydi Lolth'un bizden talep ettiği en önemli şey ve Obould'u Mithril Salonu'na götürmek istediğim kadar Drizzt Do'Urden ile savaşa girmekten kaçınmak istiyorum. Tüm bunları bu yüzden kurgulamadık mı? Arzularımızı ve planlarımızı hatırlıyorsunuz, öyle değil mi? Mutluluğum Drizzt Do'Urden'in palalarından birinin ucunda sona ermeyecek." "Peki ya o bizim peşimize düşerse?" diye sordu Donnia.
16 "Bizim hakkımızda hiçbir şey bilmediği sürece düşmez," diye cevapladı KaerTic. "En iyi yol bu. En sevdiğim savaş, uzaktan izlediğim savaştır." Ne yüzünü Ad'non'a dönen Donnia'nın keyifsiz ifadesini ne de Ad'non'un hayal kırıklığını fark etmek zordu. 45 J«-* R.A. SALVATORE Ama Kaer'lic'in ifadesi hepsinden daha çok göze batıyordu. "Katılıyorum," dedi Tos'un. Mezoberranzan'daki günlerinden beri Drizzt Do'Urden kendisine karşı savaşanlar için ciddi, hatta ölümcül bir sorun oldu. Mithril Salonu felaketinden sonra Karanlıkaltı'nm üst kesimlerinde gezinirken Menzoberranzan'la ilgili çeşitli hikayeler dinledim. Görülen o ki, benim şehrim Mithril Salonu'na saldırdıktan sonra, Drizzt, Menzonerranzan'a geri dönmüş, Baenre Evi tarafından yakalanıp zindana atılmış." Baenre Evi, Karanlıkaltı'da bulunan drowlarca iyi tanındığından bu nefis açıklama şaşkınlıkla karşılanmıştı. "Yine de, uyanışıyla bir felakete neden olarak arkadaşlarına dönmüş," diye devam etti Tos'un. "O, Leydi Lolth'un zalim bir şakası gibi... Korkarım o hain savaşta bir kaos perdesi vardı. Menzoberranzan'daki çoğu kişi Drizzt Do'Urden'in Kaos Leydi'si tarafından, tamamen istediği gibi yönetildiğine inanıyor." "Başka tanrıçalara hizmet ediyor olsaydık sözlerin kafirlik olarak algılanırdı," diye cevapladı Kaer'lic, cümlenin içinde barınan ironiye kıkırdadı. Donnia, "Buna inanamazsın..." diye tartışacak oldu. "Đnanmak zorunda değilim," diye araya girdi Tos'un, "Drizzt Do'Urden ya bizim anlayabileceğimizden daha ürkütücü ve şanslı ya da tanrı tarafından korunuyor. Her koşulda, onu avlamaya niyetim yok." "Kabul edilmiştir" dedi Kaer'lic. Donnia ve Ad'non bir kez daha birbirlerine baktı ama bu sefer sadece omuz silkmekle yetindiler. Banak Brawnanvil, ordularına talimat verirken yanında duran Rockbottom'a "Bu iyi bir oyun," dedi, "Birçok kişinin ölecek olması dışında." "Cüceden çok ork ölecek", diye belirtti Rockbottom. "Birinden yeterince yok ama diğerinden çok fazla var. Şunlara bak. Öfkeyle savaşıyor, hiç şikayet etmeden dayak yiyor ve tanrılar öyle istiyorsa ölmeye can atıyorlar." 46 YALNIZ DROVV. "Onlar savaşçı," diye hatırlattı Rockbottom, "Savaşçı cüceler; bu çok şey ifade ediyor." "Evet, tabii ki," diye ona katıldı Banak, "Çok şey ifade ediyor." "Planın onları alt etti," diye açıkladı Rockbottom. "Benim planım değildi," dedi cüce lideri, "Bouldershoulder'ın kardeşinin fikriydi -sağlıklı olanın demek istedim-, tabii Mirabar'dan olan Torgar'ın yardımı da vardı. Sanırım kendimize iyi arkadaşlar bulduk." Rockbottom başıyla onayladı ve iyi planlanmış takım çalışmasını izlemeye devam etti; birbirine kenetlenen üç oluşum uçurumdan aşağı yuvarlanıp karşılarına çıkan orkları katlediyordu. Kısa bir süre sonra, "Herhangi bir soyun çocuğu önümüzdeki birkaç yüz yıl içinde buraya gelecek", diye belirtti Banak. Artık savaşı izlemiyor, sadece taşlara yayılan ölü bedenlere bakıyordu. "Bu topraklar için savaşmış olanların beyaz kemiklerini görecek. O kemikler kayalarla karıştınlabilir ama sonunda biri çıkıp onların gerçekte ne olduğunu anlayacaktır ve tabii bu sayede de buranın harika bir savaş alanı olmuş olduğunu fark edecektir. O insanlar bizim burada neler yaptığımızı anlayabilecek mi dersin? Ya da neden yaptığımızı? Bizim nedenlerimizi bilebilecekler mi? Ya da bizimkilerle o istilacı orklarınkiler arasındaki farkı görebilecekler mi?" Rockbottom, Banak Bravvnanvil'e uzun uzun ve sertçe baktı. Bu uzun boylu, güçlü cüce, kendini her zaman zaferden yana tutup Bruenor, Dagna ya da başka bir komutan baskı yapmadıkça savaş taktikleri vermese de, Battlehammer Klanı'ndaki cüceler için görkemli bir figür olmuştu. Aslında onu diğer cücelerden ayıran özelliğini, pek bilinmeyen yönleri oluşturuyordu. Dünyaya farklı bakıyordu; gündelik olayları gelecekte algılanabilecek halleriyle bir bütün olarak değerlendiriyordu. Sağdan yükselen bir çığlık ikisinin de o tarafa bakmasını sağladı; yan taarruz yapan Wulfgar ve Catti-brie'nin muhteşem ahenk ve uyumunu gördüler. Orklar gelişigüzel hareket ediyor ve çoğu, kadının ölüm saçan yayı ve tükenmek bilmeyen oklarıyla can veriyordu. O ani saldırıdan kurtulmayı başaran orklar, barbar Wulfgar'ın Bruenor Battlehammer tarafından yapılan muhteşem baltası Aegis- 47 R.A. SALVATORE fang ile dövülmeye başladıklarından daha önce atılan oklarla ölmüş olmayı diliyorlardı. Banak ve Rockbottom onlara bakarken bile Wulfgar bir orkun kafasına öyle sert vurmuştu ki yaratığın kafatası çatlamış, barbar Wulfgar'ı ve diğer orkları kan ve beyin banyosu yapmaya mecbur kılmıştı. Đkinci bir orku öldürmek üzere hareket eden bir ok Wulfgar'm yanından hızla geçti; Aegis-fang'm muhteşem darbesi geriye kalan iki sendenleyen orka isabet ederek birini yere serdi, ötekiniyse uzaklara fırlattı. Catti-brie ikinciye yönelmişti; Aegis-fang'ın bir hamlesi yerde-kinin işini bitirmişti. "Bu ikisi yüzyıllar boyu anlatılacak olan hikayeler yazıyor," diye belirtti Rockbottom. "Bir noktaya kadar," dedi Banak, "sonra solup giderler."
17 Rockbottom meraklı gözlerle ona baktı; somurtkan tavrı karşısında şaşkınlığa düşmüştü. "Kral Bruenor evine giderken," diye açıklamaya başladı Banak, "Fell Pass'tan geçti." Rockbottom başıyla onayladı; o kervandakilerden biri de oydu. "Orada hiç kemik buldun mu?" diye sordu Banak. "Sayabileceğinden de fazla," diye cevapladı rahip. "Uzun yıllar önce Fell Pass'taki savaşta mücadele edenlerin cesaret ve kudret bakımından diğerlerinin üzerinde olduğunu düşünüyor musun?" Rockbottom, başını sallayıp omuz silkmeden önce, bir an için düşündü. "Adlarını biliyor musun?" diye sordu Banak. "Kim olduklarını ve neyin peşine düştüklerini biliyor musun? O savaşta kaç ork ve kaç yaratık öldürdüklerini biliyor musun? Kaç tanesinin kucağındaki yaralı arkadaşının ölümünü izlediğini biliyor musun? Varmak istediği nokta Rockbottom'u fazlasıyla sarsmıştı. Cücelerin orkları kontrol altında tutup geri püskürttüğü savaş alanına baktı. "Yamacın aşağısında kovalamaca olmayacak!" diye emretti Banak. "Onları akılsız korkaklara dönüştürdük" dedi Rockbottom ses- 48 YALNIZ DROVV HJB?»fr --- sizce. "Zaten akılsızlar," dedi savaş lideri cüce. "Sadece yaptığımız hazırlıklara zarar vermek için geldiler. Dağların arasında bu ayak takımını kovalarken hazırlıklara ara verilmemeli. Bütün adamlarımızı geri çağırıp yeniden işe dönmelerini sağlamalıyız. Bu sadece bir çatışmaydı. Büyük savaş daha başlamadı." Banak, omzunun üzerinden, sarp kayalıklara baktı ve mühendislerin Bekçi Vadisi'ne inmelerini sağlayacak ip merdivenlerin yapımını aksatmadığını umdu. Kavga küçülmüştü; cücelerin çoğu eski pozisyonlarını alırken "Sadece bir çatışma," diye tekrarladı. Kana bulanmış kayalardaki cesetlere ve yaralılara baktı. Yakında tıpkı birer kaya gibi sert ve sessiz bir şekilde zemini kaplayacak olan kemikleri düşündü. 49 SEÇĐM SÜRECĐ Đzlediği yol onu her zaman o noktaya geri götürüyor gibiydi. Shallows'taki taş yığını Drizzt Do'Urden için bir ilham kaynağı, Avcı'nın ruhundaki avlanma arzusunu doyuran bir katalizör olmuştu. Devrilmiş kule ve yıkılmış duvarların arasında dolaşıyor ama köyün güneyine pek gitmiyordu. Đğrenç ork tanrısının harap olmuş putunun etrafına bakmak için cesaretini toplaması birkaç gününü almıştı. Korktuğu başına gelmiş; hayatta kalıp kaçmış tek bir kişinin bile izine rastlamamıştı. Bir süre sonra Drizzt bu bölgeyi farklı sebeplerden dolayı ziyaret etmeye başladı. Oraya her gidişinde, etrafa saçılmış ölülerin arasında, ganimet arayışıyla dolanan orklar bulmayı umuyordu. Drizzt, Shallovvs'ta gerçekleşen yıkımın gölgesinde ork katletmesinin uygun olacağını düşünüyordu. O akşamüstü aradığı fırsatı bulduğunu düşündü. Guenhwyvar, canavarların oralarda bir yerlerde olduğunun kanıtı olarak yanında düpedüz uzanıyordu; üstelik Drizzt, köyün kuzeyindeki dar ve derin vadinin -burası devlerin, bir ork saldırısının başlangıcı niteliğinde, Shallovvs'a kaya yağdırdıkları yerdi- yüksek yerlerinde dolanırken, yıkıntıların arasında hareket eden yaratıkların varlığını hissetmişti. Gerçi, Drizzt yıkıntıları açık bir şekilde gördükten sonra o gün orada savaşmayacağını anlamıştı. Aslında Shallows'ta orklar vardı, 50 YALNIZ DROVV e-^h"- hem de binlerce ork... Onlar köyün yıkılmış güney duvarının yakınında bulunan tahta heykelin paramparça olmuş kalıntıları arasında kamp kurmuş zavallı yaratıklardı. Yanındaki Guenhwyvar kulaklarını indirip uzun ve cansız bir şekilde hırladı. Bu, kara elfin yüzüne bir gülümse yaydı. Uzun bir aradan sonra ilk defa gülümsemişti. "Biliyorum Guen," dedi ve uzanıp kedinin kulağını okşadı. "Sabırlı ol. Elbet vakti gelecek." Guenhwyvar ona bakıp hafifçe göz kırptı, sonra da boynundaki en sevdiği yeri okşayabilmesi için başını yana eğdi. Hırlaması durmuştu. Drizzt ise gülümsemeye devam ediyordu. Hem kediyi okşamaya, hem de vadiye; Slıallows harabelerine ve ork sürülerine bakmaya devam ediyordu. Her şeyi hafızasında tekrar canlandırıyor; daha dün olmuşcasına gözünün önüne getirerek, kendine hiçbir şeyi unutma olanağı tanımıyordu. Bruenor'un kule yıkıntıları arasında aşağı yuvarlanan görüntüsü... Vadinin karşısından arkadaşlarına iri kayalar fırlatan devlerin görüntüsü... Kasabayı istila eden ork sürülerinin görüntüsü... Hiçbiri bunu yaşamamalıydı; hiçbiri bunu hak etmemişti. Hepsinin hesabı sorulacaktı; Drizzt bunu biliyordu. Gerçekten...
18 "Kral Obould'un bu rezillikten haberi var mı?" diye sordu büyük, vahşi gözlü, ismini kendi soyadı olarak taşıdığı ork kabilesinin şefi Arganth Snarrl. Rengarenk tüylerden oluşan başlığı ve beline kadar uzanan dişten (bunun için çeşitli yaratıklardan faydalanılmıştı) yapılma kolyesiyle Arganth, harap olmuş Gruumsh heykeli etrafında toplanan en dikkat çekici ve renkli tiplerden biriydi; üstelik neredeyse kuşu andıran sesiyle attığı çığlıklarla içlerinde en gürültü olan da oydu. "Anlıyor mu? Anlıyor mu? Anlıyor mu?" diye sordu şaman, bir arkadaşından öbürünün yanına hızla zıplarken. "Anladığını sanmı- 51 R.A. SALVATORE yorum! Hayır, hayır sanmıyorum. Anlıyor olsaydı bunu... Bunu... Bunu... Tanrımıza edilen küfürü... Bu heykeli böyle bırakmazdı! Bu tüm fetihlerden daha önemli!" "Tabii fetihler Gruumsh adına yapılmıyorsa," diye belirtti Achtel Gnarlfıngers, o araya girince Arganth zıplamayı bırakmıştı. Achtel'in giysileri Arganth'ınkiler kadar dikkat çekici olmasa da onunkiler kadar renkliydi; üstelik bir de kapüşonlu kırmızı bir pelerin ve omzundan kalçasına uzanıp beline dolanan parlak sarı bir kuşakla zenginleştirilmişti. Kadın, ucunda kuru kafa olan ve Arganth'ın bildiği kadarıyla korkunç bir silah olarak kullanılabilecek büyülerle donatılmış bir kral asası taşıyordu. Üstelik bunun yanısıra, kahverengi kabarık saçlı rahibe, en kalabalık kabileyi simgelediğinden muazzam bir ağırlık taşıyordu. Bölgede kamp kuran altıyüzden fazla savaşçı onun egemenliği altındaydı. Renkli rahip, bakışlarını üzerinden hiç ayırmamış olan, iri gözlü Achtel'e baktı. "Obould'un yaptığı..." diye ısrar etti Arganth. "Gruumsh'un şanı için hareket ediyoruz," dedi gruptakilerden biri. "Tek-Göz'e zafer borçluyuz!" Bu sözler büyük bir alkış yükselmesine neden olmuştu. Achtel'e bakmayı sürdüren Arganth dışında herkes tezahürat ediyordu. Yavaş yavaş bütün gözler tüylü başlığı olan bu titreyen figüre döndü. "Yeterli değil," diye ısrar etti Achtel, "Kral Obould Bol-Ok, Kral Obould Bol-Ok'un şanı için hareket ediyor." Homurtular yükseldi. Achtel'in sert bakışlarını ve aralarında oluşan fikir ayrılığının tehlikesini fark eden Arganth, "Bu bizim yolumuz," diye aceleyle ekledi. "Bizim yöntemimiz hep bu oldu, üstelik iyi bir yöntemdir. Fakat şimdi bu heykele yapılan saygısızlıkla ikisini; Obould ve Gruumsh'u birleştirmeliyiz! Đkisinin zaferi bir olmalı!" Diğer on bir şaman ne tezahürat etmiş ne de yuhalamıştı, sadece orada öylece dikilip tez canlı Snarrl samanını izlemişti. "Tüm kabileler mi?" diye başını sallayarak tereddütle sordu biri. Ork kabileleri, özellikle de uzun zamandır küfür ettikleri biri olan Kral Bruenor Battlehammer'ın düştüğünü duyduktan sonra, 52 YALNIZ DROVV e-âî Obould'un çağrısına kulak verip bir araya toplanmıştı ama ordular, hâlâ ve her zaman, bireyselliğini koruyordu. Arganth Snarrl, konuşan adamın önüne zıpladı; san gölgeli gözleri sanki yuvalarından fırlayacakmış gibi açılmıştı. "Yeter!" diye bağırdı ve her birinin etrafında, yüzlerine bakarak, zıplamaya başladı. "Artık değil! Artık kabileler ikinci planda! Öncelik Gruumsh'ta!" Đçlerinden bir kaç tanesi "Gruumsh!" diye hep birlikte bağırdı. "Peki, Gruumsh Obould mu?" diye sakince sordu Achtel. Diğer katılımcılara oranla her sözünü dikkatle seçiyor ve her hareketini tartıyor gibi bir hali vardı. "Gruumsh Obould'dur," diye açıkladı Arganth. "Çok yakında öyle olacak, evet!" Adam konuşmasını bir el hareketiyle tamamlayıp cücelerin, Obould'un kuvvetlerinin ortasına dalabilmek için dalavere çevirerek kullandıkları, harap olmuş Tanrı'sının heykelinin etrafında zıplayıp dans etti. Berbat cücelerin bu aşağılık hileyle, Shallows'u istila ederek, yakın zamanda kazandıkları zafer tam bir katliama dönü-şemeden kaçanlar olmuştu. Ork tanrısının figürüne böyle hıyanet etmek üçyüzden fazla orkun saygıdeğer kabilelerine liderlik eden dindar samanların terbiye sınırlarının çok ötesindeydi. Arganth dans ederken "Gruumsh Obould'dur!" diye şarkı söylüyordu ve bu sıradışı giysili yaratığa katılan herkes ona eşlik ediyordu. Achtel hariç... Düşüncelere dalmış, sabit duran ork, herkesi içine çeken bu dansa katılmayıp, bir adım geri çekilmiş ve sevgili samanların hareketlerini izlemişti. Orkları seyrettikçe içinde şüphe uyanmıştı. Onun bu konu hakkındaki düşüncelerini ve güvenli evlerinden ayrılıp cücelere karşı yapılan savaşa katılmalarını emreden kabile şefine boyun eğmekte tereddüt ettiğini herkes biliyordu. O zamana kadar hiç kimse onun kararlarını sorgulamaya cüret etmemişti. "Đyileşmelisin," diye fısıldadı Catti-brie babasının kulağına. 53. i>~ş~«r.a. SALVATORE Hiçbir tepki vermemiş ve günlerdir hiç hareket etmemiş olsa da Bruenor'un kendisini duyduğuna inanıyordu. "Orklar seni öldürdüklerini sanıyor, bunu karşılıksız bırakamayız!" diye devam etti kadın; komada olan cüce kralını harekete geçirebilmek için sonsuz bir enerji harcıyordu.
19 Catti-brie konuşurken Bruenor'un elini sıkıyordu ve bir an için onun da kendi elini sıktığını sanmıştı. Ya da bunu hayal etmişti. Sonra derin bir iç geçirip ve mum ışığıyla aydınlatılan odanın duvarına dayalı yayına baktı. Uçurumdaki savaş tekrar başlayacağından yakında yeniden yollara düşüceğini biliyordu. "Bence seni duyuyor," dedi Catti-brie'nin arkasındaki bir ses. Kadın, arkadaşı Regis'e dönerken gülümsemeyi başardı. Buçukluk savaştan dolayı yıpranmıştı; bir kolu göğsüne asılı ve sargılıydı. Bu kol, onu dişlerinin arasına alan korkunç bir worgun ağzından kurtulmayı başarmıştı ama bedelini de ödemişti. Catti-brie buçukluğa sıkıca sarılabilmek için babasının yanından kalktı. "Rahipler kolunu hâlâ iyileştiremedi mi?" diye sordu kadın buçukluğun koluna bakarken. "Aslında biraz iyileştirdiler," diye canlı bir ses tonuyla cevapladı Regis ve iyimserliğini göstermek için mavimsi bir renk almış olan parmaklarını oynattı. "Đşlerini çoktan bitirebilirlerdi ama iyileştirici büyülerine ve merhemlerine benden daha çok ihtiyacı olanlar vardı. Benimki o kadar da kötü değil." "Sen hepimizi kurtardın Gümbürgöbek," dedi Catti-brie tombul buçukluğun göbek adını kullanarak. "Gidip yardım çağırma görevini üstlendin; Pwent ve oğlanlarını alıp gelmeseydin hepimizi çoktan ölmüş olurduk." Regis sadece omuz silkti ve hatta biraz kızardı. "Dağdaki durum nedir?" diye sordu. "Đyi," diye cevapladı Catti-brie, "Orklar bizi uca kadar kovaladı fakat çoğunu tuzağa düşürdük ve hep beraber üzerimize geldiklerinde onları geri püskürttük. Banak Brawnanvil'in, Ivan Bouldershoulder'ın ve Mirabar'lı Torgar Hammerstriker'ın neler yaptığını görmeliydin. 54 YALNIZ DROVV *-â H-- Cücelerin kareler oluşturup orklann kafalannm karışmasını sağladılar ve sonunda hepsi kaçıp gitti." Regis'in yüzüne büyük bir gülümseme yayıldı, gözü Catti-brie'nin arkasında uzanan Bruenor'a takılmasaydı neredeyse kıkır kıkır gülecekti. "Bugün nasıl?" Catti-brie babasına baktı ve sadece omuz silkebildi. "Rahipler kurtulabileceğine inanmıyor," dedi Regis kadına. O da bunu bildiğini belirtmek amacıyla başını salladı. "Ama ben kurtulacağına inanıyorum," diye devam etti Regis, "uzun süre kıpırtısız kalacak bile olsa..." "Bize geri dönecek", diye garanti verdi Catti-brie küçük arkadaşına. "Ona ihtiyacımız var", dedi Regis, sesi neredeyse bir fısıltı halinde çıkmıştı, "Tüm Mithril Salonu'nun Kral Bruenor'a ihtiyacı var." Koridordan, "Yine de, bu zor zamanlarda takınmamız gereken tavır bu değil," diyen bir ses duyuldu ve ikisi de dönüp içeri giren, üstü başı darmadağınık, yaşlı cüceye baktılar. Cücenin Shallovvs'ta ölen Dagnabbit'in babası ve Bruenor'un en güvendiği kumandanlarından biri olan General Dagna olduğunu hemen anladılar. Đki arkadaş ürkmüş bir şekilde birbirlerine baktıktan sonra cesur oğlunu kaybetmiş olan cüceyi sevgi dolu gözlerle süzdüler. "Đyi bir ölümdü," dedi Dagna; belli ki diğerlerinin aklından geçenleri anlamıştı. "Hiçbir cüce bundan daha iyi bir şekilde ölemez." "Muhteşem bir şekilde öldü," diye ona katıldı Catti-brie, "Orklara ve devlere yumruğunu sallıyordu. Kimbilir kaç tanesi onun öfkesinin gazabına uğramıştı..." Dagna başıyla onayladı; ciddi bir ifadesi vardı. Ani bir enerjiyle hem ses tonunu hem de bu acı konuyu değiştirerek "Banak orduyu dağa çıkardı mı?" diye sordu. "Herşey kontrolü altında," diye cevapladı Catti-brie, "Üstelik Kartanesi Dağları'ndaki Yükselen Ruh Katedrali'nden gelen Bouldershoulder kardeşlerden ve Mirabar cücelerinden de iyi bir yardım aldı." 55 R.A. SALVATORE Dagna başını sallayarak "Đyi, iyi," diye mırıldandı. "Orada iyi işler başaracağız," dedi Catti-Brie. "Evet, en iyisini," dedi Dagna, "Tünellerin güvenliğini sağlamaya çalıştığım için üstesinden gelebileceğimden çok daha fazla işim var. Yukarıda dikkatimizi dağıtırlarken düşmanlarımızın Karanlıkaltı'na girmesine izin vermemeliyiz." Catti-brie bir adım geriledi ve destek alma umuduyla Regis'e baktı. Banak'ın habercileri Bekçi Vadisi'nin batı ucunu desteklemek amacıyla Mithril Salonu'ndan ek kuvvet istemeye geldiklerinde, pek de sıcak karşılanmadıklarından, böyle bir şey olabileceğini biliyordu. Mithril Salonu'na geri dönüp kaleyi tutmak ya da yüzeye çıkıp ork sürüsüne direnmek arasında bir seçim savaşı yapıldığı ortadaydı. "Banak hepsini dışarı çıkarabilsin diye iplerle vadiye mi iniyorlar?" diye sordu Dagna. "Vadi zeminine bir yığın ip merdiveni kuruldu bile," diye cevapladı Catti-brie, "Ve Savaş Lordu Banak daha fazlasını çoktan sipariş etti. Torgar'ın ustaları hiç durmadan çalışıp merdivenleri oluşturuyor. Ama Banak yakın zamanda aşağı inmeyi düşünmüyor. Eğer Bekçi Vadisi'nin güvende olduğunu garanti edebilirsek orklar onu aşağı atacak bir yol buluncaya kadar dağlarda kalacaktır."
20 Dagna anlaşılmaz bir şeyler mırıldandı, Catti-brie ve Regis onun ne dediğini anlamamış olsa bile, huysuz yaşlı savaşçının bu durum karşısında heyecanlanmadığı belliydi. "Orduları yönetenlerin üçü de kesinlikle bu iş için biçilmiş kaftan," diye garanti verdi Catti-brie. "Doğru söylüyorsun," diye katıldı Dagna, "Banak Bravvnanvil'i oraya ben gönderdim ve tüm Battlehammer Klanı'nda ondan daha iyisi olmadığını biliyordum." "O zaman ona ihtiyacı olan desteği ver." Dagna, Catti-brie'ye uzun ve sert bir bakış atıp başını salladı. "Seçimi yapacak olan kişi ben değilim," diye cevapladı. "Rahipler benden tünellerin savunmasını yönetmemi istedi, ben de öyle yapıyorum. Benden Bruenor'un hükümdarlığına vekilharçlık yapmamı istemediler." 56 YALNIZ DROVV *HH- Konuşmasını bitirince Regis'e baktı; Catti-brie onun, birden utanmış gibi duran, küçük arkadaşına yönelen bakışlarını izliyordu. Kadın, buçukluğa "Ne biliyorsun?" diye sessizce sordu. "Sen olman ge-rekti-ğini söy...söy-le-dim," diye kekeledi Regis, "Sen olamayacaksan da Wulfgar." Catti-brie şaşkın bakışlarını önce Dagna'ya sonra yine buçukluğa çevirdi. "Sen mi?" diye sordu Regis'e, "Mithril Salonu'nun vekilharcı olarak hizmet etmek için seni seçtiklerini mi söylüyorsun?" "O seçildi," diye cevapladı Dagna, "Onu bu göreve atayan kişi de bendim. Sana ve üvey kardeşine saygım sonsuz, iyi leydim; ama hiçbirimiz Bruenor'un düşüncelerini Regis'ten daha iyi bilen biri olduğunu düşünmüyoruz." Yüzünü Regis'e dönen Catti-brie'nin ifadesi kızgından öte eğleniyor gibiydi. Buçukluğun, her zaman taktığı yakut kolyenin arkasında kalan gömlek yakasını görebilmek için hafifçe başını kaldırdı. Sorgulayan bakışlarında saklı olan anlam, sanki Catti-brie buçukluğa, Bruenor'un yokluğunda kimin vekil olacağı karan verilirken o yakut kolyeyi diğerlerini 'ikna etmek' amacıyla kullanıp kullanmadığını yüksek sesle sonnuş gibi açık ve ortadaydı. Regis'in ani yutkunuşu ondan da netti. "O zaman sözün bir kralınki kadar değer taşıyor?" diye sordu Catti-brie. "Öncelik hakkı onda," diye düzeltti Dagna. "Kral'ın orada uzanıyor olduğunu unutma." Huysuz yaşlı cüce başıyla Bruenor'u işaret etti. "Orada yatıyor ve yakında yeniden aramıza katılacak," dedi Catti-brie. "O zamana kadar Regis onun vekili olacak." Koridorun aşağılarından birisi Dagna'ya seslendi ve yaşlı cüce homurdanarak izin istedi. Bu, tam da küçük buçuklukla yalnız konuşmak isteyen Catti-brie'nin ihtiyacı olan şeydi. Catti-brie ile yalnız kalır kalmaz "B...ben yanlış birşey yap-ma-dım," diye kekeledi Regis. Yüzünün aldığı sekile bakılacak olursa kadının aklından geçen herşeyi hissettiği anlaşılıyordu. "Kimse yaptın demedi." 57 ^ f*^-^ R.A. SALVATORE "Bruenor'a hizmet etmemi istediler," diye huzursuzca devam etti Regis, "Buna nasıl hayır diyebilirdim ki? Sen ve Wulfgar dışarıdasınız ve Drizzt ne zaman döner kimbilir?" "Cüceler zaten üçümüzden birini dinlemezdi," diye ona katıldı Catti-brie. "Ama bir buçukluğu dinlerler. Ayrıca Bruenor'un Buzyeli Vadisi zamanından beri Regis'e güvendiğini herkes biliyor. Bu iyi bir seçim diyebilirim Vekil Regis. Mithril Salonu için en iyisi ne ise onu yapacağından eminim. Zaten amaç da bu değil mi?.." Regis biraz daha sakinleşmiş gibiydi hatta gülümsemeyi bile başarmıştı. "Ve Vekil Regis'e göre şu an Mithril Salonu için en iyisi Bekçi Vadisi'nin batı ucunu korumak için bin cüceyi daha göreve çağırmak," dedi Catti-brie, "ve bir diğer iki yüzünün Mithril Salonu'ndan Bekçi Vadisi'ne ve Savaş Lordu Banak'a dağlan güçlendirmesi için kaynak taşımasını sağlamak." "O kadar çok yedek adamımız yok!", diye itiraz etti Regis. "Madenlerin dışında zaten iki grup tutuyoruz ve orklar Bekçi Vadisi'ne girip çevremizi sararsa Banak bütün ordusunu kaybeder." "Orklar Surbrin'e inerse..." diye uyarmaya devam etti Regis. "O zaman iyi konuşlandırılmış bir gözcü onları görür," diye cevapladı Catti-brie, "Ayrıca bizim müttefiklerimizin ateş hattına da girmiş olurlar." Regis bir an için kadının söylediklerini tarttı, sonra da onaylar-casına başını salladı. "Çoğunu içeri sokacağım," dedi buçukluk, "ve kuvvetlerimizi Bekçi Vadisi'nden dışarı göndereceğim. Batıda gerçekten bin cüceye ihtiyacımız var mı? O kadar fazla mı?" "Banak'ın söylediğine göre en azından beş yüz," diye açıkladı Catti-brie, "Tabii bir süre yalnız kalabilir. Ayrıca doğru ve sağlam bir savunma yapabilirlerse sayıyı biraz azaltabiliriz." Regis onayladı. "Ama madenlerin savunmasından ödün vermeyeceğim," dedi, "Orklar yer altına iner ve çarpışmaya başlarsa orada da sorun yaşayabiliriz. Bruenor halkına karşı sorumluluk taşıyor, buna katılıyorum ama öncelikli olan Mithril Salonu." 58 YALNIZ DROVV e-s^h-- -
Günler süren yağmurdan sonra bulutlar kayboldu. Güneş, ışıl ışıl yüzünü gösterdi. Yıkanan doğanın renklerine canlılık gelmişti. Ağaçlardan birinin kökünden kahverengi, pırıl pırıl bir şerit uzanıyordu.
Türkçe Ulusal Derlemi Sözcük Sıklıkları (ilk 1000) 14.08.2014 SIRA SIKLIK SÖZCÜK TÜR AÇIKLAMA 1 1209785 bir DT Belirleyici 2 1004455 ve CJ Bağlaç 3 625335 bu PN Adıl 4 361061 da AV Belirteç 5 352249 de
Eşeğe Dönüşen Kabadayı Makedonya Masalı (Herşeyin bir bedeli var) Yazan: Yücel Feyzioğlu Resimleyen: Mert Tugen Ne varmış, ne çokmuş, gece karanlık, güneş yokmuş. Her kasabada kabadayı insanlar varmış.
C A NAVA R I N Ç AGR ISI Canavar, canavarların hep yaptığı gibi, gece yarısından hemen sonra çıktı ortaya. Geldiğinde Conor uyanıktı. Kısa süre önce bir kâbus görmüştü. Herhangi bir kâbus değil- di bu;
Çeviri Deniz Hüsrev Jiggy kahramanımızın asıl adı değil, lakabıdır. Ve kıpır kıpır, yerinde duramayan anlamına gelmektedir. 5 6 BİRİNCİ BÖLÜM Hayatınızı elinizden alınıp klozete atılmış, ardından da üzerine
Ders 10 İlyas, Elişa ve Meshediliş İlyas bu sesi duyunca, cüppesiyle yüzünü örttü, çıkıp mağaranın girişinde durdu. O sırada bir ses, "Burada ne yapıyorsun, İlyas?" dedi. İlyas, "RAB'be, Her Şeye Egemen
Bir Şizofrenin Kendisine Sorulan Sorulara Verdiği 13 Rahatsız Edici Cevap Şizofreninin nasıl bir hastalık olduğu ve şizofrenlerin günlük hayatlarında neler yaşadığıyla ilgili bilmediğimiz birçok şey var.
RAPUNZEL Bir zamanlar bir kadınla kocasının çocukları yokmuş ve çocuk sahibi olmayı çok istiyorlarmış. Gel zaman git zaman kadın sonunda bir bebek beklediğini fark etmiş. Bir gün pncereden komşu evin bahçesindeki
Günün Öyküsü: Talih mi Talihsizlik mi? Bir zamanlar köyün birinde yaşlı bir adam yaşıyormuş. Çok fakirmiş. Ama çok güzel beyaz bir atı varmış. Kral bu ata göz koymuş. Bir zamanlar köyün birinde yaşlı bir
Bir akşam vakti, kasabanın birine bir atlı geldi. Kimdir bu yabancı diye merak eden kasabalılar, çoluk çocuk, alana koştular. Adam, yanında atı, elinde boş bir çuval, alanın ortasında öylece dikiliyordu.
ÜNİTE 1 VÜCUDUMUZUN BİLMECESİNİ ÇÖZELİM DESTEK VE HAREKET SİSTEMİ - 1 Ad :... Soyad :... Vücudumuzu ayakta tutan, hareket etmemizi sağlayan ve bazı önemli organları koruyan sert yapıya iskelet denir. İskelet
ilk yar'larımızın değerli dostları, çoktandır ekteki yazıyı tutuyordum, yeni gönüllülerimizin kaçırmaması gereken bir yazı... Sevgili İbrahim'i daha önceki yazılarından tanıyanlar ekteki coşkuyu çok güzel
Dört Dakika İçin Bile Olsa Okuyabilmek Evden acele ile çıkmıştım. Koşar adımlarla metroya doğru ilerlerken bir yandan öğrencilere vereceğim dersin plânını yapıyor, bir yandan da çiseleyen yağmurda ıslanmamaya
Etkinliğin; Adı: Mangırcı Kuzey Duvarı Fire Thru The Crux Rotası Bölgesi, Tarihi: ALADAĞLAR - Niğde 16-07-2011 Hedefi, Türü: Mangırcı Kuzey Duvarı Fire Thru The Crux Rotası Etkinliğe katılanların isimleri:
ALTIN BALIK Bir zamanlar iki balıkçı varmış. Biri yaşlı, diğeriyse gençmiş. İki balıkçı avladıkları balıkları satarak geçinirlermiş. Bir gün yine denize açılmışlar. Ağı denize atıp beklemeye başlamışlar.
33 Ders 4 Günah Bir dostunuzun size, içi güzel şeylerle dolu ve bütün bu güzelliklerin tadını çıkarmanız için bir saray verdiğini düşünelim. Buradaki her şey sizindir. Dostunuzun sizden istediği tek şey,
Bir gün insan virgülü kaybetti. O zaman zor cümlelerden korkar oldu ve basit ifadeler kullanmaya başladı. Cümleleri basitleşince düşünceleri de basitleşti. Bir başka gün ise ünlem işaretini kaybetti. Alçak
BİZE KATILIR MISINIZ? ŞARKILAR FARECİK Bizim mutfakta bir yuvası var. Ben bilemem ki kaç yavrusu var. Her şeyi kemirdi. Her şeyi dağıttı. Annemi babamı çıldırttı. Farecik farecik, Döktün saçtın farecik,
Bir Kız Bara Girer Ve... Helena S. Paige Çeviri Kübra Tekneci 4 Bir Kız Bara Girer Ve... Bütün kadınlar bir iç çamaşırından çok fazla şey beklememeleri gerektiğini bilirler. Çok seksi olmak istiyorsanız,
Türkçe Dil Etkinlikleri Sanat Etkinlikleri Oyunlar Müzik Ve Ritim Sohbetler *Tatilde neler yaptık? *Hava nedir? Hangi duyu organımızla hissederiz? *Tatildeyken hava nasıl değişimler oldu? *Müzik dendiğinde
O sabah minik kuşların sesleriyle uyandı Melek. Yatağından kalktı ve pencereden dışarıya baktı. Hava çok güzeldi. Güneşin ışıkları Melek e sevinç katıyordu. Bulutlar gülümsüyor ve günaydın diyordu. Melek
Bölüm Hedefler belirlendi. Saat on. En yakın arkadaşımın sesi, Thames Nehri üstünden esen rüzgâr kadar soğuktu. Beş yüz metre ötedeki Londra Kulesi nin antik duvarları kadar kararlıydı. Gecenin kararmakta
Çocuklar için Kutsal Kitap sunar İsa nın Doğuşu Yazarı: Edward Hughes Resimleyen: M. Maillot Uyarlayan: E. Frischbutter ve Sarah S. Tercüme eden: Nurcan Duran Üreten: Bible for Children www.m1914.org 2010
Sitti Cemili ve Meryem im Ben çocukken pek çok Arapça hikâye dinledim anneannemden. Sitti Cemili den anneanne diye bahsetmek de tuhafmış. Arapça da onun adı Sitti yani benim ninem. Söylemeden geçemeyeceğim,
ADALET ve CESARET ÖYKÜLERİ Yayın no: 170 ADALET VE CESARET ÖYKÜLERİ Genel yayın yönetmeni: Ergün Ür İç düzen: Durmuş Yalman Kapak: Zafer Yayınları İsbn: 978 605 4965 24 3 Sertifika no: 14452 Uğurböceği
American Tank Company (Ruhi) vs Afrika Schützenkompanie (Levent) 1750 pts & Mid-War Hold the Line 25 Ağustos 2013 Pazar Brifing: Görev isminden de anlaşılacağı gibi hattı tutan bir birliğe bir diğerinin
BEYAZIN PEŞİNDEKİ TATİL Geçen yıllarda Hopa da görev yapan bir arkadaşım Adana ya ziyaretime gelmişti. Arkadaşım Güney in doğal güzelliğine bayılıyorum deyince çok şaşırmıştım. Sevgili okuyucularım şaşırmamak
Uzun Bir Köpek Hakkında Kısa Bir Öykü Henry Winker İllüstrasyonlar: Scott Garrett Çeviri: Bengü Ayfer 4 GİRİŞ Bu sendeki kitaplar Dyslexie adındaki yazı fontu kullanılarak tasarlandı. Kendi de bir disleksik
Çocuklar için Kutsal Kitap sunar Gidyon un Küçük Ordusu Yazarı: Edward Hughes Resimleyen: Janie Forest Uyarlayan: Ruth Klassen Tercüme eden: Nurcan Duran Üreten: Bible for Children www.m1914.org 2007 Bible
Hafta Sonu Ev Çalışması HAYAL VE GERÇEK Babasının işi nedeniyle çocuğun orta öğretimi kesintilere uğramıştı. Orta ikideyken, büyüdüğü zaman ne olmak ve ne yapmak istediği konusunda bir kompozisyon yazmasını
KÜÇÜK KALBİMİN İLK REHBERİNİN BU GÜNÜME UZATTIĞI HAYAT YOLU Nereden geliyor bitmek tükenmek bilmeyen öğrenme isteğim? Kim verdi düşünce deryalarında özgürce dolaşmamı sağlayacak özgüven küreklerimi? Bazen,
ÇIĞ VE KORUNMA ÇIĞ ÖNCESİNDE ÖNCELİKLE ÇIĞ BÖLGELERİNE YENİ YERLEŞİM BİRİMLERİ KURULMAMALI. ÇIĞ VE SEL YATAKLARINDA VAR OLAN YAPILAR DERHAL KALDIRILMALI. Mevcut yapılar, çığ bölgesinden kaldırılana kadar
1 Kızla İlk Buluşmada Nasıl Sohbet Edilir? Hızlı Bağ Kurma Teknikleri Bugün kızla tanışma anında değil de, flört süreci içinde olduğumuz bir kızla nasıl konuşmamız gerektiğini dilim döndüğünce anlatmaya
Çocuklar için Kutsal Kitap sunar Tanrı Herşeyi Yarattığı Zaman Yazarı: Edward Hughes Resimleyen: Byron Unger ve Lazarus Uyarlayan: Bob Davies ve Tammy S. Tercüme eden: Nurcan Duran Üreten: Bible for Children
ETTİM DE BULMADIM!!! Hayatta gerek yaşayarak,gerek duyarak veya görerek,hiç kimse yoktur ki,etti de bulmadı,desin ve de denilsin. Etme,bulma dünyası Eden bulur,genel bir kural halinde hayatta tecelli etmektedir.
SAGALASSOS TA BİR GÜN Çoğu zaman hepimizin bir düşüncesi vardır tarihi kentlerle ilgili. Baktığımız zaman taş yığını der geçeriz. Fakat ben kente girdiğim andan itibaren orayı yaşamaya, o atmosferi solumaya
HAYTAP Akdeniz Ege İmdat Turu Ekibi olarak, turumuz da biz de bitmiş tükenmiş durumda olduğumuz halde, sokaklarından yüzlerce hayvanın yok olduğu, bakım evinin bir felaket olduğu bilgilerini kulak ardı
AL-5000 ÇALIŞMA İSTASYONU KULLANMA KILAVUZU 1 ÖNEMLİ BİLGİLER - LÜTFEN OKUYUNUZ.. Herhangi bir egzersiz proğramına başlamadan önce doktorunuza danışınız.doktorunuzu mevcut form seviyenizi değerlendirip
İŞYERİ EGZERSİZLERİ Hazırlayan: Uzman Fizyoterapist Meral HAZIR EGZERSİZLERİ Günümüzde, özellikle endüstriyel toplumlarda aktif olmayan yaşam şekli, ergonomik olmayan çalışma koşulları ve İŞYERİEGZERSİZLERİ
Tuğrul Tanyol Beyaz at Sönmüş kentleri dolaştım sessizlikte Boş meydanları, kirli sokakları Herkes kendi yankısının peşinde Karanlık avlularda oturdum İçimde vahşi tamtamları inlerken ölümün Tüm putların
BİREYSEL EĞİTİM PROGRAMI GÖRÜŞME FORMU Formun Amacı: Bu form çocuğun sağlık durumu, psikomotor gelişimi, özbakım gelişimi, sosyal duygusal gelişimi ve davranışsal özelliklerine ilişkin bireysel gereksinimleri
- şiirler - Yayın Tarihi: 11.10.2007 Yayınlayan: Antoloji.Com Kültür ve Sanat Yayın Hakkı Notu: Bu e-kitapta yer alan şiirlerin tüm yayın hakları şairin kendisine ve / veya yasal temsilcilerine aittir.
Budist Leyko dan Müslüman Leyla ya Hiroşima da büyüdüm. Ailem ve çevrem Budist ti. Evimizde küçük bir Buda Heykeli vardı ve Buda nın önünde eğilerek ona ibadet ederdik. Bazı özel günlerde de evimizdeki
T.C. İSTANBUL 13. AĞIR CEZA MAHKEMESİ BAŞKANLIĞI (T.M.K. 10. MADDE İLE YETKİLİ) ESAS N0:2009/191 03.08.2012 TUTANAK 27.07.2012 tarihli oturumda saat 19.27 sıralarında Mahkeme Başkanı tarafından duruşmanın
Bu kitabın sahibi:... Dinle bir tanem, şimdi sana, bir çocuğun öyküsünü anlatmak istiyorum... Uzun çoooooooook uzun adı olan bir çocuğun öyküsü bu! Aslında her şey onun dünyaya gelmesiyle başladı. Kucakladılar
1. Bölüm Uçağın kalkmasına bir saat vardı. Birkaç dakika içinde kapıya çağırılacaklardı. Eğer yapacaksa, şimdi yapması gerekiyordu. Tim ayağa kalktı. İpi çekti. Grk ayağa kalktı, JFK Uluslararası Havaalanı
ŞEBNEM İŞİGÜZEL Kirpiklerimin Gölgesi ŞEBNEM İŞİGÜZEL 1973 yılında doğdu. İstanbul Üniversitesi nde antropoloji okudu. İlk kitabı Hanene Ay Doğacak 1993 yılında yayımlandı. Aynı yıl Yunus Nadi Öykü Ödülü
Hik ^ 1 E Yayın Yönetmeni Savaş Özdemir Hazırlayan Reşhat Yıldız Kapak ve İç Tasarım M. Aslıhan Özçelik Resimler shutterstock.com Sevengül Sönmez ve Seval Akbıyık a desteklerinden dolayı teşekkür ederiz.
Ankilozan Spondilit hastaları için Günlük egzersiz programı Egzersiz 1 Yer Egzersizleri Yere sırtüstü uzanın. Dizlerinizi ayak tabanlarınız yere tam basacak şekilde bitişik olarak bükün. Kalçanızı mümkün
TAVŞANCIK A DOĞUM GÜNÜ SÜRPRIZI Güneşli bir günün sabahında, Geyikçik uyandı ve o gün en yakın arkadaşı Tavşancık ın doğum günü olduğunu hatırladı. Tavşancık arkadaşlarına her zaman yardımcı oluyor, ben
İşaya 40:31 RAB'be umut bağlayanlarsa taze güce kavuşur, Kanat açıp yükselirler kartallar gibi. Koşar ama zayıf düşmez, Yürür ama yorulmazlar. Göklerdeki Babamız, Mesih te sergilediğin üstün güce göre,
SAKLAMBAÇ Müge İplikçi ON8 roman 22 SAKLAMBAÇ Yazan: Müge İplikçi Yayın yönetmeni: Müren Beykan Yayın koordinatörü: Canan Topaloğlu Son okuma: Hande Demirtaş ON8, 2013 Tüm yayın hakları saklıdır. Tanıtım
2. İLK YOLCULUĞUM 1 2. İLK YOLCULUĞUM O günlerde, bir kıyı kenti olan Hull'a gitmiştim. Orada bir arkadaşıma rastladım. Babasının gemisi vardı. Gemi o gün Londra'ya gitmek üzereydi. Arkadaşım kendisiyle
Başarıda İç Disiplin Herkes insanlığı değiştirmeyi düşünür. Ama kimse önce kendini değiştirmeyi düşünmez. İÇ DİSİPLİN NEDİR? Her zaman yaptığınız veya yapmak zorunda olduğunuz işleri iki şekilde yaparsınız:
STRES YÖNETİMİ DURUŞLAR VE GEVŞEME YÖNTEMLERİ 1- SHAVASANA CESET DURUŞU : Sırt üstü yere uzanın. Kollarınızı ve bacaklarınızı yana doğru açın ve avuç içlerinizi gökyüzüne çevirin. Tüm bedeni gevşetin ve
Bir bahar günü. Doğa en canlı renklerine büründü bürünecek. Coşku görülmeye değer. Baharda okul bahçesi daha bir görülmeye değer. Kıpır kıpır hareketlilik sanki çocukların ruhundan dağılıyor çevreye. Biz
BÝRÝNCÝ BÖLÜM 1 Dünya döndü Son ders zili çalýnca tüm öðrenciler sevinç çýðlýklarý atarak okulu terk etti. Ýkili öðretim yapýlýyordu. Sabahçýlar okulu boþaltýrken, öðleci grup okula girmeye hazýrlanýrdý.
Faaliyet FAALİYET RAPORU Kaldı Sivrisi Süper Kulvar Tarih 18.05.2016 Yeri Aladağlar / Niğde Süresi Güzergâh Sıyırma Boğazından zirveye 1,5 saat çıkış 1 saat dönüş Sıyırma boğazı Güzeller Batı Çanağı Kaldı
Alt Üst Modern Sanat Enstalasyonu Bir Varmış Dünya Yokmuş İnsan. Onun deyimiyle dünyanın en akıllı canlısı. Dünyanın fiziki varlığından bu yana hiçlikten üretilen onca iğne ipliğin, teknolojinin ve tanımların,
PSK 271 Öfke Yönetimi (2015-2016 Güz Dönemi) Yrd. Doç. Dr. Nilay PEKEL ULUDAĞLI Öfke Yönetimi: Duyguları İfade Edebilmek ve Duygularla Başa Çıkmak Öfkenin Gerçek Nedeni Ne? ÖFKE kıskançlık, üzüntü, merak,
İntikam Bilir misin sen her gece Kendinle oturup konuşmayı Geceden uyanmamaya ant içip Gün ışığıyla yeniden doğmayı Bilir misin sen her güne hayata küskün başlamayı Anti sosyal kişilik olup da Şişelerin
Yüksek Topuk Gölgesinde Hayatlar Kadın ve erkek yaratılıştan bu yana birbirinin yarısı olarak kabul edilir. Bu elmanın birbirine hiç de benzemeyen iki yarısı, her anlamda birbirlerinden oldukça farklıdır.
DENİZ YILDIZLARI ANAOKULU MAYIS AYI 1. HAFTASINDA NELER SERBEST ZAMAN YAPTIK? Çocuklara sporun önemi anlatıldı ve her sabah spor yaptırıldı. Çocuklar ilgi köşelerinde öğretmen rehberliğinde serbest oyun
1 KORUMANIN 4 RUHSAL Çoğu insan nasıl dua edeceğini bilemez. Bu yüzden size yardımcı olabilecek örnek bir dua metni hazırladım. Bu duayı sesli olarak okuyabilir ya da içinizden geldiği gibi dua edebilirsiniz.
yayın no: 117 PEYGAMBERİMİZİN DİLİNDEN HİKMETLİ ÖYKÜLER Eski zamanlarda yaşamış peygamberlerin ve ümmetlerinin başlarından geçen ibretli öyküler, hikmetli meseller Genel yayın yönetmeni: Ergün Ür Yayınevi
İstanbul (Kağıthane) Bolu Çankırı Yozgat Sivas Erzincan Bayburt Artvin Rize Trabzon 1.767 Km Henüz yola çıkmadan önce Kağıthane deki evin önünde sanırım saat 02:20 civarı. Yola çıkmanın heyecanı ile yanlızca
Chromium B.S.U. 'Gelene Vur Gidene Vur' Oyunu Doruk Fişek (firstname.lastname@example.org) Toz ve Gaz Bulutu 2000 yılının Temmuz'unda, oyunun müstakbel yazarı Mark B. Allan, LinuxGames sitesinde eski bir DOS "gelene
Yayın no: 168 SAYGI VE HÜRMET ÖYKÜLERİ Genel yayın yönetmeni: Ergün Ür İç düzen: Durmuş Yalman Kapak: Zafer Yayınları İsbn: 978 605 4965 18 2 Sertifika no: 14452 Uğurböceği Yayınları, Zafer Yayın Grubu
YAZARIN NOTU Rönesans İtalyası Rönesans Dönemi nde İtalya, tek bir ülke değildi. Farklı bölgelerinde çeşitli şehir devletleri bulunan bu yarımadanın güneyinde Napoli Krallığı yer alıyordu. Hem Fransa hem
Onaylayan Administrator Pazartesi, 21 Mayýs 2007 Besteciler.org Amerika A memo Burasý New York Amerika Evler karýþtý bulutlara Nasýl bir zaman Nasýl bir yaþam A memo Ýnsanlar simsiyah, kýzýl, beyaz Sokaklar
Eskiden Amcam Başkötü ye ait olan Bizim Eski Yer, DEŞŞET ORMANI, YARATIKKÖY Anneciğim ve Babacığım, Mektubunuzda sevgili bebeğinizin nasıl olduğunu sormuşsunuz, hımm? Ben gayet iyiyim, sormadığınız için
Çocuklar için Kutsal Kitap sunar Ateş adamı Yazarı: Edward Hughes Resimleyen: Lazarus Uyarlayan: E. Frischbutter Tercüme eden: Nurcan Duran Üreten: Bible for Children www.m1914.org BFC PO Box 3 Winnipeg,
Ilgaz (14 Şubat 2010) Yazı ve fotoğraflar: Hüseyin Sarı (huseyinsari.net.tr) 14 Şubat 2010 Pazar günü, Fotoğraf Sanatı Kurumu (FSK) organizasyonluğunda 26 kişilik bir grupla günübirliğine Ilgaz a gidiyoruz.
Atatürk ün Kişisel Özellikleri Atatürk cesur ve iyi bir liderdir Atatürk iyi bir lider olmak için gerekli bütün özelliklere sahiptir. Dürüstlüğü ve davranışları ile her zaman örnek olmuştur. Gerek devlet
En Güzel Hediyesi Noel This ebook is distributed under Creative Common License 3.0 http://creativecommons.org/licenses/by-nc-nd/3.0/ You are free to copy, distribute and transmit this work under the following
Sayın Kaymakam, Sayın Belediye Başkanı, Sayın Milli Eğitim Müdürü, Darüşşafaka Cemiyeti nin Sayın Başkanı ve Yöneticileri, Saygıdeğer Öğretmenlerimiz, Darüşşafaka daki temel öğrenimlerini başarıyla tamamlayıp,
Dersler, ödevler, sýnavlar, kurslar... Dinlence günlerinde bile boþ durmak yoktu. Hafta sonu gelmiþti; ama ona sormalýydý. Üstüne, günlerin yorgunluðu çökmüþtü. Bunu ancak oyunla atabilirdi. Caný oyundan
...ZEDE Bir adam... Bel Plan (Görüntü adama doğru yaklaşıyor) Bir şehir... Geniş Açı Şehirde hayat akıyor... Ve insanlar... Geniş Açı Düşme görüntüsü Yüksek bir yerden düşme hissi, aşağıya doğru tilt...
Amway Avrupa nın 11 Avrupa ülkesinde yaptırdığı Girişimcilik Anketi sonuçları açıklandı: Avrupa nın en cesur ülkesi Türkiye Amway Avrupa tarafından yaptırılan Girişimcilik Anketi sonuçlarına göre Girişimcilik
TEHLİKELİ YOLCULUKLAR Maun masanın sahibi, ciddi bakışlarını üstümden çekmiyordu. O izin verse ben de gözümden birkaç damla yaş çıkmasına izin verecektim. Doktorumun karşısında oturmuş, son sözlerini kavramaya