-
85-el-bürûc
şems sûresinden sonra mekke'de inmiştir; 22 (yirmiiki) âyettir. "bürûc", burc kelimesinin çoğuludur. sûrede burçları olan gökyüzüne, kıyamet gününe ve o güne tanıklık edecek olanlarla, yine o gün müşahede edilecek olaylara yemin edildikten sonra yemen'de geçmiş bir olaya temas edilir: yahudi zûnuvas ve adamları, yahudiliği kabul etmeyen necran hıristiyanlarını, hendek içinde yakılmış bir ateşe atarak yakarlar ve yanmakta olan insanları seyrederler. bu şekilde işkence ile yakılıp öldürülen kimseler inançları uğrunda ölmüşlerdir.
rahmân ve rahîm (olan) allah'ın adıyla.
1. burçlara sahip gökyüzüne,
2. geleceği bildirilmiş olan güne,
3. (o günde) tanıklık edene ve edilene andolsun ki,
4. kahroldu o hendeğin sahipleri,
5. o çıralı ateşin ,
6. onlar (yakanlar) da başlarına oturmuşlar,
7. müminlere yapmakta oldukları işkenceyi seyrediyorlardı.
8. onlardan, sırf, azîz ve hamîd olan allah'a iman ettikleri için intikam aldılar.
9. o allah ki, göklerin ve yerin mülkü kendisine aittir, ve allah her şeye şahittir .
10. şüphesiz inanmış erkeklerle inanmış kadınlara işkence edip sonra tevbe de etmeyenlere cehennem azabı ve (orada) yanma cezası vardır.
11. iman edip sâlih ameller işleyenlere ise, zemininden ırmaklar akan cennetler vardır. işte büyük kurtuluş budur.
12. şüphesiz rabbinin yakalaması çok şiddetlidir.
13. bilin ki o, (kâinat yokken) ilk olarak yaratan, (ölümden sonra tekrar hayatı) geri getirendir.
14. o, çok bağışlayan ve çok sevendir.
15. şerefli arş'ın sahibidir.
16. dilediği şeyleri mutlaka yapandır.
17. orduların, haberi sana geldi mi?
18. yani firavun ve semûd'un
19. doğrusu inkârcılar (gerçeği) yalanlayıp dururlar.
20. allah onları arkalarından kuşatmıştır.
21. hayır o şerefli bir kur'an'dır.
22. levh-i mahfuz'dadır.
-
-
biraz yükselince üstünde
beni dibine geçiriyor neden bu toprak
neden biraz derinleşince içinde
beni kıyısına atan deniz.
kalbini açarken bir akrebin
ellerimi kestiğim bıçak
hâlâ dolaşıyor damarlarımda.
gözlerin kadar uzakta bir yıldız
ben ona bakarken neden kayıp gidiyor
tonlarca göğün altından.
bana burcumu sorma sevgilim
henüz hazır değilim.
aynaya bakınca beni yakan ateş
boğadan doğan bir oğlak
hem bir baba hem kardeş hem bir evlat
ikizim var bir de benim uzak diyarlarda
tetikte beklettiğim.
bana burcumu sorma sevgilim
henüz kesin değilim.
seni görünce ayağımı kaydıran istek
hiçbir terazinin tartmaya yanaşmadığı kadar bir hiçlik
ve sana sarılınca yok olan kucağım
kaç bin yay gerilmiş gibi kucağım
bu şarabın sakisi kim.
denizi yutmuş gibi bir balık
devinir gecenin karanlığında
balığın içinde bir peygamber
her peygamber gibi yalnız.
yolun karşısına geçen bir yengecin
yolu kesilince keskinleşen tedirginliği
şol başakların yel esen de
yatması gibi hep birlikte
sağa sola, üste ve alta.
sorma burcumu sevgilim
henüz belli değilim.
kalenin kapısını vura vura
kırdığımız koç başı
bir aslan kalenin kapısında, bir ali
tekraren ve tekraren savaşan
öfkesiyle yıkan tüm putları ve aşkıyla yeniden yapan bir savaşçı.
burcumu sorma sevgilim
çünkü ben henüz göklere yükselemedim
yüzünü göremedim henüz
gözlerini öpemedim.
sorma işte
henüz ölmedim.