UFRS 17 Risk Ayarının Hesaplanması
UFRS 17, finansal olmayan risk için bir risk düzeltmesi kavramı getirmektedir. UFRS 17 risk düzeltmesi, sigorta sözleşmelerinden kârın nasıl raporlandığı ve zaman içinde ortaya çıktığı konusunda etkili bir faktördür. Risk ayarlaması belirli koşulları yerine getirirken, hesaplaması için yöntem reçete edilmez ve sigorta şirketinin seçimidir. Bu nedenle, birçok potansiyel hesaplama yöntemi vardır.
Bu yazıda, ayarlamanın hesaplanması için bazı potansiyel yöntemlere genel bir bakış sunulmaktadır. Ayrıca, her bir yöntemle ilişkili bazı avantajları ve zorlukları da vurgulamaktadır. UFRS 17 risk düzeltmesinin hesaplanması için gerekli şartların kısa bir gözden geçirmesi ile gelir. UFRS 17 risk düzeltmesi için üç potansiyel hesaplama yöntemi, dikkate alınması gereken konularla birlikte kısaca açıklanmıştır. Son bölüm, sonuçları özetler ve sonraki adımları tartışır.
Bu serinin tüm makalelerinde olduğu gibi, bu makale okuyucunun UFRS 17 raporlama gereklilikleri hakkında temel bilgiye sahip olduğunu varsayar.
1. Risk ayarlaması gereksinimleri
UFRS 17'ye göre, finansal olmayan riskler için risk düzeltmesi “… bir işletmenin sigorta sözleşmelerini yerine getirmesi nedeniyle finansal olmayan risklerden kaynaklanan nakit akışlarının tutarı ve zamanlaması konusundaki belirsizliği karşılaması gereken tazminatı” yansıtmalıdır.
Hesaplama metodu reçete edilmemiştir ve sigorta şirketinin seçimidir, ancak aşağıdaki gerekçeli özelliklere sahip olmalıdır:
Düşük frekanslı ve yüksek düzeyde şiddetli riskler, finansal olmayan risk için yüksek frekanslı ve düşük şiddetli risklerden daha yüksek risk ayarlamalarına neden olur.
- Benzer riskler için, daha uzun süreli sözleşmeler finansal olmayan risk için daha kısa süreli sözleşmelerden daha yüksek risk ayarlaması ile sonuçlanır.
- Daha geniş bir olasılık dağılımına sahip riskler, finansal olmayan riskler için, daha dar bir dağılım gösteren risklerden daha yüksek risk ayarlamalarına yol açar.
- Güncel bir tahminin ve bunun trendinin ne kadar az olduğu biliniyorsa, finansal olmayan risk için risk düzeltmesi ne kadar yüksek olur.
- Gelişen deneyim nakit akışlarının miktarı ve zamanlaması konusundaki belirsizliği azalttığında, finansal olmayan risk için risk düzeltmeleri azalacak ve bunun tersi de geçerlidir.
Ayrıca, hesaplanan UFRS 17 risk düzeltmesinin eşdeğer güven düzeyini de içeren metodolojinin açıklanması gerekmektedir. Ayrıca, açıklamalar ayrıca açılıştan risk düzenlemesinin kapanış bakiyelerine kadar bir mutabakat içermelidir. Bu mutabakat, halihazırda devam etmekte olan raporlama süreçlerinin bir parçası olarak halihazırda üretilen bazı şirketlerin hareketlerinin analizine benzer olabilir. Ancak, bu özellikle risk düzenlemesi için geçerlidir ve mali tablolarda yayınlanmalıdır.
UFRS 17 risk düzeltmesinin, UFRS 17 sözleşme grubu seviyesinde, gelecekteki nakit akışlarının bugünkü değeri ve kalan teminatın yükümlülüğünü teşkil eden sözleşmesel hizmet marjı ile hesaplanması gerekmektedir.
Aşağıdaki bölümlerde üç potansiyel yöntem kısaca açıklanmakta ve ardından bu metotların dikkate alınması gereken kilit noktalarla nasıl uygulanabileceğine dair örnekler verilmektedir. Bu yöntemler, bir sigorta şirketinde halihazırda kullanılmış olan diğer raporlama metriklerine veya hesaplamalarına bağlıdır.
UFRS 17 risk düzeltmesi ile mevcut raporlama ölçütleri arasında benzerliklerin bulunduğu durumlarda, sigorta şirketinin mevcut tedbirlerle tutarlı olması veya herhangi bir farklılığı gerekçelendirmesi beklenir.
2. Sermaye maliyeti
Sermaye yaklaşımının maliyeti Solvency II risk marjını hesaplamak için öngörülen yaklaşımdır.
CoC sermaye maliyeti
RC (t), t kapsamındaki riskler için gerekli sermayedir.
RFR (t), vade için risk serbest oranıdır.
Nerede:
Solvency II kapsamında, risk marjı, genel olarak tüm finansal olmayan riskler olarak yorumlanan, korunmasız riskleri kapsar. Gerekli sermayenin güven seviyesi 99.5 % olarak belirlendi. Sermayenin maliyeti % 6 olarak belirlenir ve risksiz oran EIOPA tarafından belirlenir.
Sermaye yaklaşımının maliyeti de, genellikle, Solvency II şirketlerinin ekonomik sermaye raporlarının bir parçası olarak bir risk marjı hesaplamaları için daha genel olarak kullanılmaktadır. Bu durumda, riskler ve varsayımlar, sigorta şirketi tarafından kendi risklerini kendi görüşlerini yansıtacak şekilde belirlenir.
Halihazırda başka bir amaç için sermaye maliyeti hesaplayan şirketler için, UFRS 17 risk düzeltmesi için doğal bir başlangıç noktası mevcut hesaplamadan mümkün olduğunca geri dönüşümü yapmak olabilir. Raporlama süresini, maliyetlerini ve çabalarını azaltmak için sadece bir çaba değil, aynı zamanda mevcut düzenleyici veya iç sermaye ve / veya kar ölçütleri arasında tutarlılık olmasını sağlar. Bu, piyasa, düzenleyiciler ve denetçiler de dahil olmak üzere finansal tabloların kullanıcıları için sonuçları anlamak ve karşılaştırmak için çok önemli bir özelliktir.
Örneğin, risk marjı için Solvency II'nin öngörülen sermaye maliyeti yaklaşımını kullanan bir sigorta şirketi düşünün. Bileşenlerin her birini düşünün:
Kapsamdaki riskler: Solvency II risk marjı tüm korunmasız riskleri içerir ve tipik olarak operasyonel risk dahil olmak üzere tüm finansal olmayan riskleri içerir. UFRS 17 risk düzeltmesi, genel operasyonel riski hariç tutmaktadır. Solvency II risk marjının tüm korunmasız riskleri içermesi nedeniyle, 30 yıllık bir zaman periyodunun ötesinde, şirketin belirli pazar risklerini mahsup edememesi durumunda uzun vadede ortaya çıkan finansal riskler dahil edilebilir. UFRS 17 risk düzeltmesi sadece finansal olmayan riskleri içerir.
Yüzdelik ve zaman ufku: Sermaye maliyet hesaplamasında kullanılan sermaye, bir yıllık bir zaman dilimi boyunca 99.5 persentilinde ayarlanmış olsa da, sonuçta ortaya çıkan Solvency II risk marjı, 99.5 persentile karşılık gelmemektedir. Bu nedenle, uygun riskler için sermaye gereksinimleri geri dönüştürülürse, sonuçta ortaya çıkan yüzde belirlenmelidir. Ayrıca, 99.5 yüzde yüzdelik düzenleyici sermaye gereksinimi için uygun olsa da, sigorta şirketi bunun kendi risk iştahı ile nasıl ilişkili olduğunu düşünmelidir.
Sermaye Maliyeti: Solvency II'de öngörülen % 6 oranındaki sermaye oranının uygunluğu konusunda çok fazla tartışma meydana gelmiştir. Sigorta şirketi, diğer ölçütleri (örneğin, ekonomik katma değer (‘EVA’) gibi), farklı bir oranın daha uygun olabileceğini gösteren, dahili olarak tanımlanmış bir sermaye maliyeti kullanan diğer amaçlar için kullanabilir.
Risksiz oran: EIOPA, Solvency II kapsamında kullanılacak risksiz oranı belirler. UFRS 17'ye göre, gelecekteki nakit akışlarının şu anki değeri için kullanılan iskonto oranını hesaplamak için iki ana yaklaşım önerilmiştir: yukarıdan aşağıya ve aşağıya. Aşağıdan yukarıya yaklaşım açıkça bir başlangıç noktası olarak risksiz oranını ifade eder. Hangi yaklaşım kullanılırsa kullanılsın, risk ayarlaması için kullanılan oranlar ile gelecekteki nakit akışlarının bugünkü değeri arasında tutarlılık olmalıdır.
3. Riske Maruz Değer ‘VaR’
Riske Maruz Değer yaklaşımı, Solvency II kapsamındaki Standart Formül Ödeme Gücü Sermaye Gereksinimi hesaplaması için kullanılır ve sıklıkla iç ekonomik sermaye hesaplamaları için kullanılır. Ayrıca Solvency II İç Modellerinde birçok firma tarafından kullanılmıştır. Bu sermaye önlemleri genellikle, sadece finansal olmayan riskler değil, sermaye tutmak suretiyle azaltılabilecek tüm riskleri kapsamaktadır.
Solvency II Standart Formül hesabı altında, stres testleri ve korelasyonların EIOPA ile kalibre edildiği bir stres testi ve korelasyon yaklaşımı kullanılmıştır. Hem Standart Formül hem de İç Modeller için, hesaplama tüm riskleri kapsamakta ve gerekli sermayenin güven seviyesi bir yıllık bir zaman dilimi boyunca 99.5 % belirlenmektedir. İç ekonomik sermaye amaçları için, farklı güven düzeyleri ve bazen farklı zaman ufuklarıyla birlikte stokastik veya stres testi ve korelasyon yaklaşımları kullanılmıştır.
VaR yaklaşımı, dikkate alınabilecek çok sayıda kuantum stil yaklaşımından biridir. Diğer bir örnek de, seçilen yüzdelerin üzerindeki kayıpların beklenen değerini dikkate alan Koşullu Kuyruk Beklentisi “CTE” dir. Bu yaklaşım, sadece bazı sigorta şirketleri tarafından, ekonomik sermaye raporlaması altında risk marjını hesaplamak için dahili olarak kullanılmamakta, aynı zamanda bazı düzenleyici yargı mercileri altında da kullanılmaktadır.
3.1. Stres testi ve korelasyon - VaR
UFRS 17'ye göre, her bir sözleşme grubu için gelecekteki nakit akışlarının bugünkü değeri hesaplanmaktadır. Bu, bir VaR hesaplamasının en iyi tahmin kısmı olacaktır. Stres testi ve korelasyon yaklaşımı altında, hesaplama farklı varsayımlara eklenen marjlarla tekrarlanacaktır. Bu çalışmalar ile en iyi tahmin çalışması arasındaki farklar bir korelasyon matrisi kullanılarak toplanır.
Örneğin, bir sigorta şirketi, bir yıllık bir zaman dilimi boyunca 99.5 % olarak tanımladıkları stres testi ve korelasyon yaklaşımı kullanılarak hesaplanan kendi ekonomik sermaye raporlamasını kullanmak isteyebilir. Yine bu, tutarlılığı sağlamaya ve kaynak tasarrufu yapmaya yardımcı olur. Bu durumda önemli hususlar şunlardır:
Kapsamdaki riskler: Ekonomik sermaye raporlaması, tipik olarak sigorta şirketinin maruz kaldığı tüm riskleri kendi bakış açılarıyla içerecektir. Ancak, risk ayarlaması sadece gelecekteki nakit akışlarının tutarı ve zamanlaması konusundaki belirsizliğe katkıda bulunan finansal olmayan riskleri içermelidir.
Gerilmeler: Bu durumda, ekonomik sermaye stresleri bir yıllık bir zaman dilimi boyunca 99.5 % için uygun olacak şekilde kalibre edilmiştir. Bununla birlikte, risk düzeltmesi sigorta sözleşmesinin ömrü üzerindeki belirsizliği telafi etmeyi amaçlamaktadır, bu nedenle stresler çok büyük olabilir. Her bir stresin dağılımı, kalibrasyon çalışmasının bir parçası olarak tanımlandığında, yeni gerilimleri tanımlamak için çok az ekstra çalışma gerekecektir. Zorluk, uygun bir yüzdesini seçip haklı çıkarmaktır.
Korelasyonlar: Copulas, belirli riskler arasındaki korelasyonların normal olaylar ve ekstrem olaylar arasında farklılık gösterebileceğini kabul etmek için yaygın olarak kullanılır. Bu nedenle, ekonomik sermaye hesaplamasında kullanılan korelasyonlar yeni yüzdelikte uygun olmayabilir.
3.2. Senaryo testi VaR
Alternatif bir VaR yaklaşımı, varsayımların bir kombinasyonunun aynı anda değiştirildiği bir senaryo testi kullanmak olacaktır. Stres testi ve korelasyon yaklaşımı üzerindeki avantaj, kaynak ve kapasite modellemesinin kıt olduğu yerdir. Bu yaklaşımda olduğu gibi, her sözleşme grubunda bir dizi stres testi yerine tek bir ekstra çalışma gerekecektir. Temel zorluk uygun bir senaryoyu belirlemektir. Örneğin, risk düzeltmesi finansal olmayan risklere odaklandığından, birçok yöntem mevcuttur, senaryo yapılandırılmış uzman değerlendirmesi (örneğin bir Delphi tekniği) yoluyla veya bir stokastik modelin sorgulanmasıyla (sigorta şirketinde mevcut olabilecek) mantıksal olarak belirlenebilir. uygun yüzdelikte. Bununla birlikte, senaryo periyotlar arasında önemli ölçüde değişirse, o zaman senaryonun değişkenliği, açıklamalarda yayınlanmış olan periyodik çalışmaların açıklamalarını inceler.
4. Olumsuz Sapma için Marjlar
Tüm varsayımlarda açık marjlar içeren yaklaşımlar, yani en iyi veya güncel tahmin üzerindeki marjın miktarı açıkça hesaplandığında, şu anda birçok düzenleyici yargı sisteminde kullanılmaktadır. Bu yöntem, aşağıdakiler dahil olmak üzere risk marjları hakkında IAA makalesinde belirtildiği gibi birçok farklı şekilde uygulanabilir:
- Ölüm oranı, mortalite veya diğer varsayım tablosuna, örn. Ölüm oranı için cari en iyi tahmin varsayımını kullanın, riski% x olarak ayarlamak için (x yaşam sigortası için pozitif ve pozitifler için negatif).
- Bir maruz kalma süresi yeterince olgunlaşana kadar minimum kayıp oranı kullanın. Bu genellikle genel sigorta “kazanılmamış riskler” için uygulanmaktadır.
- Risksiz iskonto oranından daha düşük bir iskonto oranı kullanın.
- İş kolu tarafından belirlenen sabit bir yüzde risk marjı kullanın, örneğin, motor sigortaları için iskonto edilmiş cari tahmini% 5, riskli yükümlülükler için% 10 ve benzerleri.
- Bireysel risklere özgü olmayan düzenleyici bazlı bir sermaye üzerinde sabit bir maliyet oranı uygulayarak bir “sermaye maliyeti” yaklaşımı kullanın. Örneğin, sadece primlerin yasal yükümlülükleri sabit oranlı.
Bunlardan bazıları UFRS 17 risk düzeltmesi için dikkate alınabilir. Örneğin, halihazırda düzenleyici raporlama için marjları kullanan bir sigorta şirketi düşünün. Diğer durumlarda olduğu gibi, yasal düzenlemelerle tutarlılık, bu hesaplamaların bir kısmının geri dönüşümü ile sağlanabilir. Bileşenlerin her birini düşünün:
Kapsamdaki riskler: Diğer ölçümlerde olduğu gibi, risk ayarlama hesaplaması sadece riskler değil, zamanlama ve nakit akışı miktarı etrafında belirsizlik yaratan finansal olmayan risklere kar marj gerektirecektir.
Gerilmeler: Bu yaklaşımda, yansıtma dönemi boyunca farklı varsayımlara farklı marjlar uygulanabilir. Tipik olarak, toplam ekstra hüküm için hedef 60-80 persentil aralığında olmuştur. Bu yüzdelik, diğer yöntemlerde olduğu kadar aşırı olmasa da, risk ayarlaması için uygunluk hala dikkate alınmalıdır.
İskonto oranı: Yukarıda belirtildiği gibi, marjlar, iskonto oranına ve belirli nakit akışlarına da uygulanabilir.
5. Dikkat edilecek diğer konular
UFRS 17 risk ayarlama metodolojisinin seçimi, gelecek aylarda sigortacıların alması gereken önemli bir karardır. Bu kararın etkilerini tam olarak araştırmak için farklı yöntemler, varsayımlar ve güven düzeyleri farklı gelecek senaryolarında ele alınmalıdır. Bu kağıt şu şekilde vurgulanmıştır:
- UFRS 17 şartları.
- Diğer raporlama esasına göre tutarlılık.
- Mevcut verilerin, varsayımların ve süreçlerin kullanımı.
Dikkate alınması gereken bazı başka konular vardır, bazı metodolojik ve pratik. Bunlar şunları içerir:
- UFRS 17 sözleşme grubu seviyesinde hesaplama.
- Uygun bir güven düzeyinin belirlenmesi.
- Açıklama gereksinimleri dahil olmak üzere yeniden hesaplama, projeksiyon ve analiz.
Risk ayarlama metodolojisini ve hesaplama sürecini belirlerken göz önünde bulundurulması gereken bu konular ve diğer konular, sonraki makalelerde daha ayrıntılı tartışılacaktır.
6. Referanslar
- IASB, May 2017, IFRS 17 Insurance contracts
-
IAA, Measurement of liabilities for insurance contracts: current estimates and risk margins
-
Moody’s Analytics articles:
-
Neri, M., May 2018, IFRS 17, and the Level of Aggregation
-
Jessop, N. March 2018, IFRS 17 Discount Rates