ben bu şiir için çok dramatik aşk hikayeleri kurgulamıştım, kimbilir hangi mektuplara ilişecekti, hangi melankolik premslerden duyacaktım ama dostuma*
kısmetmiş.
aylar önce çoronanın bizi tıktığı ayrı şehirlerde, bol birdakikayirmidokuzsaniyelikseskayıtları ile dolu bir akşamın sonunda, ah şimdi odamda olsaydık da karşılıklı otururken çözseydik tüm dünyayı diye düşünürken elimden çıkıverdi*
: "sen orada dalından koparılmış bir zerdali gibi dur/ ben burada zerdalisiz bir dal gibi durayım" yazdım. bir şiir ancak bu kadar yerini bulabilirdi.