Bir düzeltme memuru, ölmekte olan annesini Laurie Collyer’in milquetoast deposunda ziyaret etmek için bir hapishanede tutuklu bulunur.“Furlough”, gerçek şakalar olmasa da, bir komedi gibi görünür, ses çıkarır ve çalar. Afrikalı-Amerikalı bir düzeltme memurunun öyküsü, ölen annesini görmeye gittiği bir yolculuğa Kafkasyalı bir mahkumla görevli olan Laurie Collyer’in filmi, “48 Saatlik” ırkçı olarak eşleşmeyen dost biçimini ve çekişmeli merkezi dinamiğini üstleniyor. Gece Yarısı Koşusu, ”demediği ilk taslak senaryosunda, gülüşleri ortaya çıkarmak için gereken saçmalıktan veya onu harekete geçiren derinlikten yoksun olması dışında. Rekabetçi dürtüleri arasında yakalanmış olan, yalnızca başarılı adayları Tessa Thompson ve Melissa Leo’yu cansız bir arafta boğuyor.
Sinir bozucu Nicole (Thompson) evinde yaşıyor ve annesi ( Whoopi Goldberg ) ile ilgileniyor ve hepsi tam zamanlı bir iş bulduğu kadınlar için New York hapishanesinde çalışıyor. Korkunç annesini ziyaret etmek için 36 saatlik bir yolculuğa Joan (Leo) ile bakmayı kabul ederse, gardiyanı (Erik Griffin) tarafından bu pozisyona söz verdi. Yeni Yawk aksanı ve bir mil genişliğinde bir gülümseme – silahlı bir soygun suçlamasıyla sekiz yıl kilitli kaldıktan sonra temiz havanın tadını çıkarmak için heyecanlandım. Dahası, gerçek özgürlüğü elde edene kadar sadece altı ay kaldı, Joan başlangıçta kelepçeli bilekleri ve ayak bilekleriyle halka dolaşmak da dahil olmak üzere Nicole’un emirlerine uymaya istekli.
Çiftin toplu taşıma yolculuğu Manhattan’da bir tren gecikmesiyle kesintiye uğradı; bu noktada Joan, Nicole’u yerel bir restoranda bir şeyler yemek için durmaya ve daha sonra bir kuaför salonuna çukur bırakmaya ikna etti. Annesini memnun etsen iyi olur. Nicole, isteksizce bu istekleri yerine getirirken, Joan’ın daha sonra geçirdikleri kilisede gerçekleşen bir Alkolik Anonim toplantısında durduklarını takiben yaptıkları iddiayı da sürdürüyor. Jeff Cardoni’nin cılız puanı, bu olayların, oyuncuların birbirine karşı garip çift tepkilerini abartması gibi komik olması gerektiğini vurgulamaktadır. Bununla birlikte, koşulları o kadar yayadır ve değişimleri çok fazla zayıftır, materyal orada durur, görünüşe göre bir zımba çizgisinin görünmesini bekler.“Furlough”, Nicole, hemen bir libidinous veterinerini (kafası karışmış görünümlü Edgar Ramirez) dokunduğu bir seks bağımlısı terapi grubuna katılmak için AA toplantısından uzaklaştığında içgüdülerine içgüdüsel olarak sarılıyor. Yine de, o zaman bile, yönetmen Collyer, Joan’ın denemesinin neredeyse tamamen ekrandan uzak tutulması ve Nicole tarafından tutuklanması üzerine, mutluluğun yeniden zincirlenmesine izin vermesi için, gerçek bir çirkinlik üzerinde bir kapak tutuyor. Bu, filmin genel olarak daha zayıf olan enerjisini koruyor; bu, Nicole annesinin başucuna geldiğinde daha fazla burun kanıyor ve bu noktaya kadar Leo tarafından bir çizgi film karakteri olarak somutlaştırılan bir karakter hakkında gerçek bir şeyler hissetmemiz bekleniyor Gözünde yaramaz bir pırıltı ile – onu gerçekten yaramaz gibi bir şey yapmaya zorlayacak kadar yaramaz olmasa da.
Leo’nun oyununun sırıtışına karşı, genellikle manyetik Thompson, kendi başına bağımsız bir hayat yaratması gerektiğini öğrenmeye başlaması ve başlangıçta kendisinden bağımsız bir yaşam yaratması gerektiğini öğrenen düğmeli Nicole gibi kaşlarını çatmaya indirgeniyor – kendi kendine emilen kız kardeşi Brandy (La La Anthony) – tıpkı Joan’ın anne-kız ilişkilerinin ne kadar diri olursa olsun önemli olduğunu fark etmekte kaderi olduğu gibi. Anna Paquin’in geç bir görüntüsü, yönetmen Collyer’in, filmin milquetoast dramalarının çoğunu belirleyen aynı ılıklık ve sarsıcı aniden etkilenen, sarsıcı, duygusal bir doruğa ulaşamayacağı bir şey değil.
Yapım: 2018
IMDB Puanı: 5.8
Yönetmen: Laurie Collyer
Oyuncular: Melissa Leo , La La Anthony , Drena De Niro , Crystal Tweed , Jerry Dean , Azhy Robertson , Laurent Rejto , Tessa Thompson , Whoopi Goldberg , Anna Paquin