Bunu yazarken 571 gündür ayıkım. Ve bu 571 günün her biri için içmeyi düşündüm.
Alkolle ilgili sorunları olan pek çok insanın aksine, ben içmeye gençken başlamadım. Aslında, 21 yaşıma kadar ilk içkimi içtiğimi sanmıyorum. Bu ilk birkaç içkiden sonra, 30'larımın ortalarına kadar bir daha içmedim. İşyerimde, şahsen tanıdığım herkesten daha fazla içki içen (ve ailemde birkaç alkolik vardı), ancak yine de her gün sınıfa gitmeyi ve çalışmayı başaran ve genellikle hayatını bir arada tutan üniversite çağındaki bir adamla arkadaş oldum. O artık bir avukat ve iyi gidiyor gibi görünüyor.
Arkadaşım beni birkaç yıldır tercih ettiğim içecekle tanıştırdı: Evan Williams viski. Jack kadar tadı yok ama işi hallediyor ve fiyatın yarısından az. Eşyaları sevdiğimi söylemek muhtemelen çok zor olmazdı. Yine de ucuz bir votka ile tekrar tekrar ilişkim oldu.
İçme yıllarım boyunca orta derecede başarılıydım. İşteki başarı merdivenini tırmanmam biraz zaman aldı ama o sırada çalıştığım şirkette gitmeye ilgi duyduğum kadar ileriye gittim ve en büyük terfim en çok içtiğim dönemde geldi. . Harika bir eş, iki harika çocuk ve çok fazla evcil hayvan içeren harika bir ailem var. Şehrimdeki en iyi mahallelerden birinde güzel ve büyük bir evim var ve yeni bir araba kullanıyorum.
Hayatım pek mükemmel değildi - örneğin, evliliğim yol boyunca bazı büyük darbeler ve morluklar yaşadı, ancak bunların neredeyse hiçbirinin alkole bağlı olmadığını rahatlıkla söyleyebilirim.
Artık bazılarının yüksek işlevli alkolik dediği şey olduğumu biliyorum . Bu, aşırı içmelerine rağmen, içmelerine rağmen hayatlarının çoğunu kontrol altında tutan bir kişidir.
Asla sarhoş olmadım, hiç kavga etmedim ve içki içtiğim için asla işe geç kalmadım veya işi atlamadım. Beni viskimi alırken görmezseniz ya da çoğu akşam saat 20'den sonra evimde olmazsanız, içtiğimi asla bilemezsiniz.
Ama içtim. Durmadan önceki son beş altı yıl boyunca, sarhoş ya da çakırkeyif olmuştum. Çoğu zaman viskimi titizlikle ölçüyordum, sanırım içki üzerinde biraz kontrolüm olduğunu hissetmek için. Çoğu gece 8 ila 12 ons Evan Williams içerdim ve 16'ya kadar içtiğim birçok gece vardı. Bu genellikle iki saat veya daha kısa sürede olur. Ara sıra, viski yerine birkaç bira içerdim ve çoğu zaman daha hızlı bir vızıltı için bira ve viskiyi karıştırırdım.
Bunun bir sorun olduğunu her zaman biliyordum. Beni işte batırmasa veya riskli davranışlara girmeme neden olmasa bile, vücuduma zarar verdiğimi biliyordum. Bir süredir aşırı kiloluyum, bu yüzden her akşam bu kadar içkiden gelen değersiz kalorileri düşündüğümde bile, kilomu herhangi bir iyilik yapmıyordum. İçerken coşkulu bir şekilde atıştırma eğiliminde olduğumu hesaba katarsan, pekala… Günlük kalori hedefimi genellikle o iki saatlik içki içtikten sonra atlardım.
2018'e daha sağlıklı beslenme, kilo verme ve alkolü azaltma niyetiyle başladım. Ocak ayının çoğunda oldukça iyi iş çıkardım. Kendi kendime sadece ertesi gün izinli olduğum günlerde içki içmek için bir anlaşma yaptım ve neredeyse tüm ay boyunca bunu başardım. Başlangıçta belki 10 ya da 11 gün, iş programım ve ayık kalmam gerektiğini bildiğim önemli bir şehir gezisi nedeniyle tek bir içki içmedim. Diyetimi de iyi yaptım. Sodayı tamamen kestim, neredeyse hiç sağlıksız atıştırmalık yemedim ve günlük kalorilerimi takip ettim.
2018 Ocak ayı sonunda 10 kilo vermiştim ve uzun zamandır sahip olduğumdan daha iyi hissettim. Daha fazla enerji, daha az baş ağrısı vb.
Ve sonra, yalnızca ertesi gün izin aldığımda içeceğime söz verdim. Az ya da çok diyetime sadık kaldım ve kalorilerimi bir noktaya kadar izlemeyi başardım. Viski ve içerken yiyeceğim fazladan yiyecekler arasında çok fazla kalori aldığım için kilo kaybım durdu. Bir süre yaylandım ve sonra kaybettiğim kiloların bir kısmını geri almaya başladım.
Tamamen pozitif değilim, ancak bir yandan Mart ve Nisan 2018 boyunca aşırı içmediğim günlere güvenebileceğimi düşünüyorum. Tam olarak takip edemiyordum.
Son içkimi 30 Nisan 2018'de içtim. Ertesi sabah erken saatte kızımı Cincinnati'deki bazı doktor randevularına götürmek zorunda kaldığımız için (evden yaklaşık üç saat sonra) normalde yaptığım kadar içmedim. ). O Salı sabahı uyandığımda, o üç saatlik yolculuğun bir önceki gece içtiğimden daha sert yaptığımı bildiğimde, lavaboya hala sahip olduğum viskiyi öfkeyle döktüm.
Ve işte buydu. Soğuk hindi içmeyi bıraktım ki bu benim kadar içen biri için tehlikeli olabilir. Birkaç hafta sonra, birçok sabah akşamdan kalma gibi hissettim ama şükürler olsun ki bazı insanların yaptığı halüsinasyonlar veya nöbetler gibi gerçekten korkunç alkol yoksunluk semptomları yaşamadım .
İçkiyi bırakma kararını vermek inanılmaz derecede kolaydı, ama ayık kalmak hayatımda yaptığım en zor şeydi. Aslında, içmeyi düşünmediğim bir gün bile geçmiyor.
Sorunlarım hakkında hiç Adsız Alkolikler'e gitmedim veya bir terapiste gitmedim. AA'nın iyileşme için daha yüksek bir gücün gerekli olduğu konusundaki ısrarından çok rahatsız oldum ve uzun süreli ayıklık için 12 adımlı programların genel olarak etkisiz olduğunun farkındaydım .
Terapiye gelince, hemen hemen herkesin hayatında ne olursa olsun iyi bir terapisti görmekten fayda sağlayacağına inanıyorum, ancak kendim için terapiye doğru ilk adımı hiç atmadım.
İçki içme hayatımın son birkaç ayında ve ayık hayatımın ilk birkaç ayında bana yardım ettikleri için İçmeyi Durdur alt dizinindeki iyi insanlara teşekkür ediyorum. Alkole benden daha fazla bağımlı olan insanların hikayelerini okumak ve bunu nasıl atlattıklarını görmek, bırakma kararım ve sonrasındaki mücadelelerimde etkili oldu.
Annie Grace'in This Naked Mind kitabı da paha biçilmez bir kaynaktı.
Bazı günler diğerlerinden daha zor. Mesela kovulduğum gün eve giderken neredeyse içki dükkanında duruyordum.
İçki içtiğim süre boyunca işimle hiçbir sorun yaşamamama rağmen, bir yıldan fazla bir süre boyunca ayıklığıma kovulduğum için kızgındım. Ancak işten çıkarılmamın ayık olup olmamamla ve şirketimin ölmekte olan bir sektörle alakalı kalmaya yönelik umutsuz girişimleriyle ve patronumun kişisel olarak benden açıkça hoşlanmamasıyla hiçbir ilgisi yoktu.
En sevdiğim köpeğin vefat ettiği gün, içmeden atlatmak için zor bir gündü, ama ben de çizgime devam ettim.
Birkaç şey bu günlük mücadeleyi biraz daha kolaylaştırır. Kızım, Alagille Sendromu denen bir durum nedeniyle üç yaşındayken karaciğer nakli geçirdi. Çocuğunu kaybeden bir ailenin hediyesi olduğu için karaciğerine iyi davranması benim için çok önemli. İlacını alması ve büyüdüğünde alkolden uzak durması gerektiğini vurgulayarak kendi karaciğerimi yok etmeye çalışırken kendimi hep ikiyüzlü hissettim. Bu duygular onu bazı kurgularıma dönüştürdü .
İşi kolaylaştıran başka bir şey de içki içen pek çok insanın yanında olmamak. Karım, bazı sağlık sorunları nedeniyle ben bırakmadan önce içki içmekten kaçındı. Bence o olmasaydı ayık kalmak benim için çok daha zor olurdu ve gücü için ona minnettarım. Kesinlikle benimkinden daha büyük.
Keşke başarımı (şimdiye kadar!) Ayık bir şekilde nasıl çoğaltacağım konusunda harika tavsiyelerim olsaydı. Asgari dış yardımla içkiyi bırakıp (şimdiye kadar!) Ayık kalabildiğim için gurur duyuyorum. Daha aşırı önlemler almadan birçok insanın benim yaşadığımdan daha zor zamanlar geçireceğini biliyorum.
Söyleyebileceğim tek şey, ayık olmanın kesinlikle buna değer olduğu. Makul miktarda alkolün bile değerinden daha fazla sorun olduğuna inanmaya başladım. Çoğu insan, günlük yaşamlarında belirgin yansımalar olmadan uzun bir süre yapsalar bile, içmek için bir miktar para ödeyecektir.
İçtiğimden çok daha iyi hissediyorum. Çoğu sabah akşamdan kalma olmamak bunun sadece bir kısmı. Genelde daha önce olduğundan daha fazla enerjim var. 60 kilodan fazla kaybettim ve bunun çoğu doğrudan içmemekten kaynaklanıyor - hala çoğu zaman korkunç derecede sağlıksız şeyler yiyorum.
Bu yüzden, bir sorunu olduğunu bilen birine vermek için nitelikli hissettiğim tek tavsiye şudur: içkiyi bırakmanıza yardımcı olmak için ne gerekiyorsa yapın.
İçki içen başkalarının yanında olmayı bırakmanız gerekiyorsa, bunun olması için elinizden geleni yapın ya da en azından onlar içerken onlarla geçirdiğiniz zamanı en aza indirin.
Size ihtiyacı olan ve etrafta olmasanız sizi özleyecek birini düşünmeniz gerekiyorsa, şişeyi kapma dürtüsü size çarptığında o kişiyi düşünün.
AA'nın bir süreliğine bile yardımcı olacağını düşünüyorsanız, kesinlikle bunu yapın. Bir terapiste görün. İçmeyi Durdur alt dizinini ziyaret edin ve kendinizi tanıtın (orada çok güzeller ). Benimle burada Medium üzerinden iletişime geçin veya bana bir e-posta gönderin ([email protected]) ve sohbet edebiliriz.
Ne pahasına olursa olsun, o şeyi yapın.
Yüksek işlevli alkolizmle mücadele kesinlikle buna değer, ancak hata yapmayın - bu günlük bir mücadeledir. İçmeyi Durdur alt dizininde dedikleri gibi, IWNDWYT (Bugün Sizinle İçmeyeceğim).
Yalnız başına gitmek herkes için en iyisi değildir. Aslında, çoğu insan için muhtemelen en iyisi değildir. Ayıklığımın ilk birkaç ayında Reddit'teki dost canlısı insanların yardımını bile kullandım.
Son zamanlarda faydalı olabileceğini fark ettiğim bir kaynak Bağımlılık Tedavi Hizmetleri . Madde bağımlılığı ve bağımlılığının çeşitli yönlerine ilişkin anlaşılır ve güvenilir bilgiler sağlarlar. Gençlerin, LGBTQIA halkının, hemşirelerin ve diğerlerinin özel ihtiyaçlarını karşılamaya uygun içeriklere sahiptirler. Ayrıca, özel durumunuz için kaynakları da vardır. Sizi sağlık sigortanızı kabul eden tedavi merkezlerine bile bağlayabilirler.
Profesyonel ve özel bir yardıma ihtiyacınız varsa, kesinlikle Bağımlılık Tedavi Hizmetlerine bakmak istersiniz. Yalnızca bir köprü veya telefon araması (888–581–5041) uzaklıktadır.
Bu hikayeyi okuduğunuz için teşekkürler. Beğendiyseniz, işte beğenebileceğiniz bir tane daha:İçmeyi Bırakmanın Tek Gerçek Yolu
İrtibatta kalalım! Çalışmamla ilgili güncellemeler ve ARCHETYPES UNIVERSE'imde geçen ÜCRETSİZ bir kısa hikaye için buraya tıklayın (2020'de başlıyor!)
Cecil Adkins bir yazar ve perakende satış yöneticisidir. Huntington, WV'de karısı, iki çocuğu ve o kadar çok köpek ve kediyle birlikte yaşıyor ki, toplam sayıyı bile hatırlamıyor. Twitter'da @ceciladkins.
“The Fault in Our Stars”ı yaklaşık 11 yıl önce bu ay ön sipariş verdim ve okudum. Doğru zamanda doğru yerde bulduğum için hayatımı değiştiren üç kitaptan biri.
Maxwell Maltz tarafından yazılan Psikosibernetik, zihnin nasıl çalıştığının temellerini araştırıyor. Kitap şunu vurguluyor: Maltz'a göre başarısızlıklarımızın ve hayal kırıklıklarımızın temelinde kendi kendimizi sınırlayan olumsuz inançlarımız vardır ve olumsuz inançlarımızı değiştirebiliriz.
Ocak ayı için alkolsüz trene atlıyorsanız, işte farkında olmak isteyeceğiniz yaygın tuzaklar. İlk ve son Kuru Ocak'ımı 2017'de yaptım.
İlk ayık olduğumda ikiyüzlülerden çok korkmuştum. Tedavideki danışmanlar bana içki içen arkadaşlarımın refakatsizliği olmadan yalnız günler geçireceğimi söylediler.
"Gerçeği söylersen, hiçbir şeyi hatırlamak zorunda değilsin." - Mark Twain Yaşam boyunca, her zaman kontrolümüz dışında görünecek bazı şeyler olacaktır.
Alkol, aşırı içki ve sağlık hakkında çok yazıyorum. Eski bir hemşire ve iyileşen bir alkolik olarak bu konu hakkında söyleyecek çok şeyim var.