Kıta ülkeleri eski satın almaya devam ediyor tanklar ve uçaklar
Soğuk Savaşın sona ermesinden sonra, çoğu Avrupa ülkesinde bulunan NATO silahlı kuvvetleri klasik savaşlara hazırlanırken “orduya karşı ordudan” klasik gerilla savaşına geçti. Bu, tank ve topçu sistemlerinin sayısında radikal bir azalma, savaş uçaklarında ve gemilerde önemli bir azalma ile kanıtlanmaktadır. Öte yandan, zırhlı personel taşıyıcıları ve geliştirilmiş mayın korumasına sahip zırhlı araçlar, çok amaçlı helikopterler, sivil feribotlar temelinde inşa edilmiş iniş gemileri satın alındı.
Avrupa’da böyle bir yeniden yönlendirme ancak 20’le yıllar önce başlamışsa, Latin Amerika ordusu her zaman öncelikle bu savaş türüne odaklandı. Başlıca fark, Batı ordularının yabancı topraklarda karşı gerilla savaşları gerçekleştirecekleri ve Latin Amerika’nın ise her zaman kendi ülkelerinde yürütecekleri ve yapacakları. Dünyanın bu kısmının devletleri arasındaki klasik savaşlar, bir kural olarak, yalnızca coğrafi sebeplerden dolayı engellenmektedir. Bu nedenle, Güney Amerika'da, eyaletler arası sınırların neredeyse tamamı Amazon ve Orinoco havzalarının neredeyse geçilmez selvalarına veya daha geçilmez Andes'e düşüyor.
Belki de tam da bu sebeplerden dolayı, Latin Amerika ülkelerinin silahlı kuvvetlerinin teknik donanımı açısından, geleneksel olarak eski Batı (daha az bir ölçüde - Sovyet) silahlarını “çöpe atıyorlardı”. Soğuk Savaş'ın sona ermesinden sonra, durum kalite açısından değişmedi, yalnızca “depolama sahası” aralığı biraz arttı, çünkü çok daha fazla donanım ve oldukça modern olan Batı Silahlı Kuvvetleri'nden ayrıldı. Rusya, Latin Amerika’nın tek silah sağlayıcısıdır, Çin yavaş yavaş buna katılır ve bu ülkelerin her ikisi de satılmaya hazırdır. silâh kimseye Bu nedenle, örneğin Igla'nın Peru tarafından Rusya'dan SSCB'ye satın alınan iki Peru Su-1995 saldırı uçağının yardımı ile Ekvador'luların Şubat ayında 22'i imha etmesi gibi ilginç anlar yaşanıyor.
Brezilya
Ekonomik ve demografik olarak, ülke Latin Amerika'da güvenle ilk sırada yer almaktadır. Ayrıca, koşullu BRIC grubuna atanmıştır, bu da küresel bir rol olduğu iddiası anlamına gelir. Devlet, çok güçlü bir askeri-sanayi kompleksi de dahil olmak üzere son derece gelişmiş bir sanayiye sahip, silah ihracatçısı. Brezilya Astros MLRS, Tukano saldırı uçakları, eğitim uçakları ve AEW uçakları (hatta Avrupa ülkeleri onları satın alıyor) sınırlarının ötesinde önemli bir popülariteye sahip.
Aynı zamanda, askeri yapımda, ülke “geri kalmışlığın korunması” olarak adlandırılabilecek oldukça garip bir politika izliyor. Brezilya silahlı kuvvetlerinin çok sayıda personeli teknolojik olarak “hurda metal dökümü” olarak kalmaktadır ve şu anda “hurda” satın alınmaktadır. Son derece eski Leopard-1 tankları Almanya ve Belçika'da (Brezilya'da daha iyi bir Osorio tankı oluşturulmuş olmasına rağmen) satın alındı, aynı eski F-5 avcı uçağı Ürdün'de (aynı tipte mevcut uçaklara ek olarak) satın alındı. ABD'den daha önce). Fransa'da edinilen uçak gemisi Clemenceau (adı São Paulo) için, Kuveyt daha da eski A-4 kara saldırı uçaklarını satın aldı.
Göreceli istisna, İngiltere'de Broadsworth tipi üç fırkateynin, Fransa'daki - Mirage-12 avcılarının 2000'i (ancak her ikisi de en eski değişikliklerin) ve Rusya'da - MANPADS'ın altı saldırı helikopteri Mi-35 ve 112'in satın alınması. İğne ”(ek olarak“ Eagle ”ve Rus ZRPK“ Pantsir-С1 ”lisanslı üretimini satın alması gerekiyordu). 12 satın alma yarışması gerçekten yeni savaşçıların bütçe kısıtlamaları nedeniyle iptal edildi. Bu kısıtlamalar, görünüşe göre ve böyle garip bir politika dikte. Ek olarak, askeri olarak güçlü olan Venezuela, Kolombiya ve Peru ile olan sınırlar, toprak tabanlı ekipman kullanmanın mümkün olmadığı Amazon ormanlarından geçmektedir. Bolivya, Paraguay, Uruguay ve Arjantin Brezilya'dan bile daha zayıf. Ancak bu durumda, hurda metal almaktan başka hiçbir şey satın almak kolay olmaz mı?
En çok sualtı gelişimine dikkat edilir filo. 209/1400 projesinin iyileştirilmiş denizaltıları kabul edilmiş ve denizaltıların inşasına başlama niyeti hakkında düzenli olarak açıklamalar yapılmıştır (dahası, dizel denizaltıları temelinde). Ancak bu, genel resmi değiştirmez. Brezilya Silahlı Kuvvetleri, ülkenin küresel iddiaları ile tamamen tutarsız olan (elbette gerçekten olmadığı sürece) önemsiz bir miktar olmaya devam ediyor. Bu iddiaların varlığı, 2030 yılına kadar Donanma inşaat programı tarafından kanıtlanabilir (altı denizaltı, 20 denizaltı, iki uçak gemisi, 30 muhrip ve fırkateyn, dört UDC), ancak fizibilitesi çok şüphelidir.
Şili
Askeri inşaat açısından Şili, Brezilya'nın tam tersi. Açık bir jeopolitik emelleri olmayan (Güney Amerika'da bile), bu ülke son yıllarda silahlı kuvvetlerini radikal bir şekilde güçlendirdi ve klasik savaşı sürdürmeye odaklandı.
Böylece, Almanya'da, 140 tankları Leopard-2А4 ve 170 BMP Marder, ABD'de ve Hollanda'da F-46А / В / С / D savaşçılarından Fransa'da 16 - Scorpen tipi ve DVKD'nin en yeni iki denizaltısı satın alındı. İngiltere ve Hollanda'da Yiyecekler ”- Almanya ve İsrail'de“ Norfolk ”,“ Broadsworth ”,“ Jacob Van Heemskerk ”ve“ Karel Doorman ”çeşitlerinin sekiz fırkateyni - yedi adet roket botu. Sonuç olarak, bu ülkenin silahlı kuvvetlerinin toplam mücadele potansiyelinde, birkaç yıl içinde Latin Amerika'da birinciliği aldı. Jeopolitik bir bakış açısına göre, Santiago'nun bu tür çabalarının bir miktar gereksiz görünse de, sebeplerinin tamamen açık olmadığı (en azından şimdilik) belirtilmelidir.
Arjantin
Brezilya’nın askeri teknik politikası “geri kalmışlığın korunması” olarak adlandırılabilirse, o zaman Arjantin’de Silahlı Kuvvetler’de bir bozulma var. Falkland savaşındaki yenilgiden sonra, ülke pratikte herhangi bir modern silah edinmedi ve hatta Brezilya kadar güncel değildi. Bazı istisnalar, 80-ler'de Almanya'da satın alınan birkaç denizaltı, yok edici ve fırkateyndir, ancak bugün onlar eski olarak değerlendirilmelidir. Ülkenin hava kuvvetleri yalnızca 4 için değil, 3 neslinin bile savaşçılarına sahip. Burada, komşu Şili Cumhuriyeti ile olan karşıtlık, yalnızca And Dağları'nın Arjantin'i koruduğu, özellikle birliklerin içinden geçmek için oldukça zor olana dikkat çekiyor. Arjantin Silahlı Kuvvetlerinin durumu “Çekişme Adaları” makalesinde daha ayrıntılı olarak ele alındı.
Meksika
Meksika’nın silahlı kuvvetleri, görünüşe göre, Latin Amerika ordusunun mükemmel kişileşmesi sayılabilir. Personel sayısı açısından çok önemli (280 bin, örneğin Şili'de 60 bin civarındayken), tankları, SAU, MLRS, denizaltıları yok. Hava Kuvvetleri'nde sadece dokuz F-5 savaş uçağı, Donanma'da dört eski Knox tipi fırkateyn, iki İsrail yapımı roket gemisi ve herhangi bir füzeye sahip tek bir ünite (yüzlerce devriye gemisi ve tekne) bulunuyor.
Böylece, Meksika Silahlı Kuvvetleri çok vasat bir orduya karşı bile klasik bir savaş yürütemez. Dahası, mevcut durumun da gösterdiği gibi, uyuşturucu mafyası ülke topraklarının giderek daha büyük bir kısmının tam kontrolünü ele geçirdiğinden, karşı-gerilla savaşı da yapamazlar. Meksika'nın kuzey şehirleri cinayet sayısında dünya rekoru sahibi oldu. Genel olarak, son on yıl içinde Meksika uyuşturucu mafyasının ölüm oranı Irak ve Suriye'deki iç savaş kurbanlarının sayısı ile karşılaştırılabilir. Bu, Amerikan komutanlığını Meksika sınırında hem zırhlı bölgeleri hem de dört tugayı (bir piyade, bir topçu, bir ordu) konuşlandırmaya zorlayan ABD için bile gerçek bir gerilim yaratmaya başlıyor. havacılık ve bir hava savunması).
Peru
Soğuk Savaş döneminde, Peru, SSCB'de silahlanmanın bir bölümünü edinen ve Batılı devletlerle askeri-teknik işbirliğini sürdüren üç Latin Amerika ülkesinden biriydi. Bu politika Sovyet sonrası dönemde devam etti. Bundan dolayı, Perulu silahlı kuvvetlerinin klasik bir savaş yürütme yönündeki savaş potansiyeli oldukça yüksektir (Latin Amerika standartlarına göre). Bu nedenle, 12 savaşçılarına ek olarak, Rusya ve Beyaz Rusya'daki Mirage-2000 savaşçıları, 21 savaşçı MiG-29 (şimdi 20 kaldı) ve 18 Su-25 saldırı uçaklarını satın aldı, ikincisi de ilaç mafyasının hafif uçaklarıyla savaşmak için savaşçı olarak başarıyla kullanıldı. Nikaragua'da Mi-24 helikopterleri satın alındı.
Ülkenin oldukça büyük bir denizaltı filosu var (209 / 1200 projesinin sekiz denizaltı), İtalya'da sekiz nispeten yeni Lupo fırkateyn satın alındı. Peru, deniz kuvvetlerinde kruvaziyer sınıfı gemileri bulunan dünyanın üç ülkesinden biri (diğer ikisi ABD ve Rusya). Bu durumda, silahlı PKR "Otomat" ın modernizasyonunun bir sonucu olarak, 30-ler'in Hollanda yapımı gemisinden bahsediyoruz. Tank filosunun yenilenmesi şimdiye kadar ertelendi, ancak eski Sovyet T-55'in Çin VT-1 ile değiştirilmesi gerekiyordu. Ancak bu sözleşme, bu tanklara motor tedarik etmeyi reddeden Ukrayna tarafından engellendi. Ayrıntılar çok garip hikayeler hala gizlilik içinde.
1995’de Ekvador’la savaş sırasında, Ekvator’a karşı kayda değer nicel ve niteliksel üstünlüğe sahip olmasına rağmen, Peru Hava Kuvvetleri, kayda değer derecede zarar görmüş (10 uçakları ve helikopterleri) oldukça vasattı. Yine de, kara kuvvetlerinin eylemleri sayesinde Peru savaşı kazandı. Ek olarak, 80 - 90-i'deki Peru ordusu, gerilla karşıtı savaşta çok güçlü Maocu Sendero Luminoso gruplaması karşısında olağanüstü bir zafer kazandı. Genel olarak, Peru’nun silahlı kuvvetleri bugün Latin Amerika’nın en kuvvetli üçü arasında.
Ekvador
Devlet politikası, bu ülkenin daha mütevazı finansal imkânları göz önüne alındığında, bu durumda daha haklı olan Brezilya "geri kalmışlığın korunmasına" çok benziyor. Son yıllarda bile, Ekvador Venezüella'da ve "Güney Afrika'da" "Chita" ("Mirage-F5") savaşçılarını "Mirage-1" satın alıyor. İlginç bir şekilde, Peru ile savaş sırasında Ekvador savaşçıları iki Su-22'i kendi taraflarında hiçbir kayıp olmadan vurdular. 90'in sonunda ülke Peru'yla uzlaşma sağladı, ancak on yıl sonra kendisini Chavez Venezüella'nın müttefiki olarak Kolombiya ile bir çatışma halinde buldu. İlginçtir ki, klasik savaşın yürütülmesi açısından, Ekvador’un silahlı kuvvetleri Kolombiya’nın silahlı kuvvetleri üzerinde ve üç alanda da - karada, havada, denizde bazı üstünlüklere sahiptir.
Venezuela
Venezüella, Şili’den sonraki ikinci Latin Amerika ülkesi oldu ve son yıllarda klasik savaşla mücadele potansiyelini keskin bir şekilde artırdı (daha önce yerel standartlara göre oldukça yüksek olmasına rağmen). Aynı zamanda, Şili'nin aksine, oluşum nedenleri açık ve ideolojiktir. AMX-30 tanklarını ve F-16 avcılarını (21, üçü depoda) uçağın bir parçası olarak tutmak, Chavez Rusya'da T-72B (92 ünite), Msta (dörtten az olmayan) ve 2XXNNXX (23) tankını satın aldı , BMP-17 (3 tarafından sipariş edildi), BTR-123A (80'ten az değil), MLRS BM-114 (21'ten az değil), S-24 (125 bölümleri) ve Thor, MANPADS "Igla-S", Mi helikopterleri -11 (en az 35), avcı bombardıman uçakları Su-10 (30). S-24V, Smarch MLRS ve 300 denizaltılarının alınması mümkündür. Bu fikirlerin uygulanması durumunda, Venezüella Şili'yi atlayacak ve Latin Amerika'daki en güçlü askeri ülke olacak. Bununla birlikte, eğer Chavez ayrılırsa (ve böyle bir sonucun olasılığı daha yüksekse), Rusya’daki toplu silah alımları derhal sona erecek ve elde edilen silahlar muhtemelen ödenmeyecektir.
Kolombiya
Bu ülke askeri olarak Meksika'ya benzer: gerilla karşıtı savaşın yürütülmesi yönünde neredeyse tamamen yönlendirilmiş olan personel sayısı bakımından çok büyük silahlı kuvvetlere sahip. Uzun bir süredir böyle bir savaş sürdürüyorlardı ve uyuşturucu mafyası ve FARC örgütünden sol militanlara karşı sınırlı bir başarı elde ettiler. Klasik bir savaş yürütme potansiyelleri son derece sınırlıdır ve neredeyse hiç güncellenmemiştir. Kolombiya hava kuvvetleri tanklara sahip değil (Almanya'da eski Leopards-1A5 satın alma planları), SAU, MRLS, tüm 30 2 savaş jetleri (Kfir ve Mirage-5) Hava Kuvvetleri'nde yayınlandı, bu yüzden Hava Kuvvetleri'nde daha zayıflar. Ekvador. Genel olarak Venezüella’nın silahlı kuvvetleri ile karşılaştırılacak veri yok. Bu ülkelerle ayrı ayrı bir savaş durumunda, özellikle iki cephede (bu pek mümkün değildir, ancak hariç tutulmaz), Kolombiya, Amerika Birleşik Devletleri'nden doğrudan destek almadıkça, yenilmeye mahkumdur.
Küba
Arjantin ile birlikte bu devlet, silahlı kuvvetlerin yıkıcı yıkımının bir örneğini temsil ediyor; bu, sponsorun SSCB'de kaybolduğu ile açıklanıyor. Venezuela ve Çin, bu rolde yerini almaya henüz hazır değil. Bu durum bir şekilde Küba adasının konumu ile kolaylaştırılmıştır. Bu sayede, ülkenin akla gelebilecek tek olası düşmanı, Amerika Birleşik Devletleri'nde kalıyor; bununla birlikte Küba rejiminin iç çürümesini beklemek, ona karşı saldırganlık örgütlemekten daha kolay ve ucuz.
Latin Amerika'nın geri kalan kısmındaki askeri yapı, aşırı askeri güçsüzlüğü nedeniyle, üstesinden gelme yeteneğinin tam olarak bulunmadığı için ilgi çekici değildir.
Sola dönüş olmayacak
Dış emellerin eksikliği (en azından kıtanın dışında) ve sınırlı mali kaynaklar, Latin Amerika ülkelerinin askeri geri kalmışlığını korumaktadır. Şili ve Venezuela karşısında yaşanan istisnalar genel eğilimi iptal edemez.
Çoğu Latin Amerika ülkesinde durum radikal bir sola dönüşmüş olabilir. Böyle bir dönüş gerçekleşti: Birkaç yıl önce, “popüler sosyalizm” olgusu, Rusya ve bazı Asya ülkelerinde olduğu gibi şiddetten etkilenmeyerek değil, Doğu Avrupa’da olduğu gibi dışarıdan değil, Doğu’da olduğu gibi nüfusun demokratik iradesiyle dayatılan kıtada ortaya çıktı. . Bununla birlikte, çoğu ülkede sola dönüşün radikalizminin politik olarak yetersiz olduğu (Brezilya, Arjantin, Uruguay) veya Silahlı Kuvvetlerin (Nikaragua, Bolivya, Ekvador) gelişimi için yeterli kaynak bulunmadığı kanıtlandı. Arzuların ve fırsatların tesadüfü yalnızca Venezuela'da gerçekleşti ve aynı zamanda krediyle Rusya'da silahların önemli bir bölümünü edindi. Görünüşe göre, “sol dalga” zaten azalmaya başladı; Latin Amerika’da Amerika’ya meydan okumaya hazır yeni bir “sosyalist topluluğun” yaratılması (askeri destek dahil) gerçekleşmeyecek.
Gelecekte, durumdaki bir değişiklik, yerel solun efsanevi bir ideolojik akrabalıktan değil, doğal kaynaklara erişim sağlamak ve Amerika Birleşik Devletleri için problemler oluşturmak için ciddi şekilde yardımcı olabilecek Çin bölgesine girmesi muhtemeldir. Böyle bir senaryonun uygulanması neredeyse garantilidir, tek soru Pekin’in eylemlerinin hızı ve radikal doğasıdır. İkincisi, Çin nüfusunun askeri unsurunun ne kadar güçlü olacağını da belirliyor.
Latin Amerika ülkelerinin bazıları, uyuşturucu mafyasının (yetkililer ve güvenlik güçleri dahil), modern silahlar elde etmelerini sağlayan önemli mali kaynaklara sahip olan gerçek kontrolü altındaysa, çok özel bir durum ortaya çıkacaktır. Özellikle dikkat çeken, Meksika'nın böyle bir ülke olma şansının en yüksek olduğu. Bu durumda, Amerika Birleşik Devletleri bir buçuk yüzyılda ilk kez kendi sınırında gerçek bir askeri tehdit alacaktır. Bazı şartlar altında, mafya ilacı ve sol radikalinin yayı oldukça muhtemeldir.
Ayrıntılar: http://vpk-news.ru/articles/14763v.
Latin Amerika silahları dökümü
Ctrl girmek
Bir hata fark ettim Metni vurgulayın ve tuşuna basın. Ctrl + Enter