|01 Kasım 2014, 22:34||#1|


Ammar bin Yâsir (r.a.)
Ammar bin Yâsir (r.a.)
Ammar bin Yâsir (r.a.)
Kimsesiz, fakir, Yemenli bir aileye mensuptu. İslam tarihinde Yâsir Ailesi adıyla anılan bu aile, müşriklerin en büyük zulüm ve işkencelerine maruz kaldı. Bu işkencelerin tek bir sebebi vardı: Yâsir Ailesinin İslam nuruna bağlanmaları Müslümanların sa*yısı arttıkça müşrikler endişeye kapılıyordu. Bedevi, vahşi müşriklerin elinde mümin*leri caydırmak için işkence silahından başka bir şey yoktu. Caydıramayınca da çılgına dönüyorlardı.
Yâsir Ailesinin genç evladı Hz. Ammarın gönlü, İslamiyetle çarpıyordu. Mutlaka gidip Re*sû*lul*lahı görmeli, İslamiyeti ondan öğrenmeliydi. Resûl-i Ek*rem Efendimiz, İslamın tebliğ merkezi olan Dârül-Erkamda idi. Burada, gelen*lere İslamın hakikatlerini anlatıyor, nazil olan âyetleri öğretiyordu. Hz. Ammar doğruca Dârül-Erkama vardı. Re*sû*lul*lahın huzuruna gitti. Kurân-ı Kerimin yüce hakikatlerini dinledi. Orada hemen İslamiyeti kabul etti. Bu sırada yeryüzünde Müslümanların sayısı bir elin parmağı kadardı. Rivayete göre ilk Müslüman olan yedi kişiden biri de Hz. Ammardır.[1]
Yâsir Ailesinin tamamı İslamiyetle müşerref oldu. Fakat müşriklerin korku*sundan bunu gizliyordu. Çünkü bu aile Mekkeye dışarıdan gelmişti. Mutlaka güçlü bir kabilenin himayesinde bulunmaları gerekirdi. Yâsir Ailesinin hamisi, Mekke müşriklerinin kuv*vetli kabilelerinden Mahzumoğulları idi. Bu kabile Yâsir Ailesinin Müslüman olma*sına asla tahammül edemezdi. Himayelerine aldıkları bu insanlara akıl almaz işkence*ler tatbik ettiler. Yâsir Ailesinin her şe*yini kabul edebilirlerdi, fakat Müslüman olmala*rını asla Önce mükâfatlarla vazgeçirmek istedilerse de muvaffak olamayınca işkence*lere giriştiler. Böy*lece İslam tarihinin ilk işkenceli hayatını bu ilk Müslümanlar yaşa*dı.
Yâsir Ailesinin üç ferdi Hz. Yâsir, Hz. Sümeyye ve Hz. Ammar kızgın kum*lar üzerine yatırılarak Mekkenin dehşetli sıcağında aç ve susuz bırakılmışlardı. Müşriklerin bu işkencelerini gören ve engel olamayan Re*sû*lul*lah Efendimiz (a.s.m.) buna çok üzülüyor ve Yüce Allaha şöyle yalvarıyordu:
Allahım, Yâsir Ailesinden rahmetini esirgeme, onları affet.
Hz. Yâsir, Re*sû*lul*lahı görünce dayanamayarak gözyaşları içinde, Yâ Resulallah, bu işkenceler ne zamana kadar devam edecek? diye sordu.
Re*sû*lul*lah Efendimiz, Sabredin ey Yâsir Ailesi, sabredin. Bu sabrınızın ve sebatınızın mükâfatı cennettir. buyurarak onları teselli etti.
Yâsir Ailesi gerçekten İslam tarihinin en üstün sabır örneğini göstermişti. Müşriklerin isteklerine ise asla boyun eğmemişlerdi.
Onlar Kurânın nuruna âşık olmuşlardı. Ailenin büyüğü Hz. Yâsir işkence*ler altında İslamın izzetini muhafaza etti, zalimlere asla boyun eğmeyerek, ru*hunu Cenâb-ı Hakka teslim etti. Cesedi işkenceler altında ezilirken, ruhu şehit olarak cennete uçtu.
Hanımı Hz. Sümeyye imanda sebatın zirvesindeydi. Ona işkence yapmayı üzerine alan, İslamın en büyük düşmanı Ebû Cehildi. Fakat Hz. Sümeyye, Ebû Cehilin bütün zorlamalarına beş para ehemmiyet vermiyordu. Ebû Cehil, onun bu ısrar ve sebatını anlamıştı. Sonunda mızrağını çekti, şehit etti.
Böylece Hz. Yâsir, İslamın ilk erkek şehidi, Hz. Sümeyye de İslamın ilk kadın şehidesi oldu. Onlar bu ağır imtihanları başarıyla verdiler, İslamiyetin kökleş*mesi için hayatlarını feda ettiler. O büyük Peygamberin müjdesine mazhar ola*rak ebedî saadete girdiler.
Sıra artık oğulları Hz. Ammara gelmişti. Gözü önünde anne ve babası acıma*sızca şehit edilmişti. Kendisi de ağır işkenceler altında hâlsiz kalmıştı. Müşrik grubun Am*mardan istedikleri, Re*sû*lul*lahın aleyhinde konuşmasıydı. En azın*dan imanından vazgeçtiğini, Lat ve Uzza putlarının Muhammedin dininden iyi olduklarını belirtmesiydi. Hz. Ammar, metanetini yitirmemişti. Fakat kur*tuluş çaresi yoktu. Ya öldürülecekti ve*ya istedikleri şeyleri söyleyecekti. Hz. Ammar, İslamiyetin yücelmesi için hangisinin daha iyi olacağını düşünüyor, bir türlü karar veremiyordu. Onların istediklerini söyle*mek ölümden daha ağır ge*liyordu. Nihayet yine Re*sû*lul*laha kavuşmak için istekleri*ni yerine getirdi. Di*liyle dininden vazgeçtiğini bildirdi. Müşrikler de onu serbest bıraktılar.
Hz. Ammar, kalben söylememişti, ama yine de endişeliydi. Kalbi tir tir tit*riyordu. El*lerinden kurtulur kurtulmaz doğru Re*sû*lul*laha koştu, Helak oldum, imanımı inkâr ettim, yâ Re*sû*lal*lah! dedi. Ve hadiseyi baştan sona anlattı.
Re*sû*lul*lah (a.s.m.) Kalbin nasıl? diyerek, sözle söylediklerine kalbinin iş*tirak edip etmediğini sordu.
Kalbim imanla doludur. diyen Hz. Ammara Re*sû*lul*lahın cevabı şu oldu:
Ammar tepeden tırnağa imanla doludur. Şayet sana tekrar böyle işkenceler ya*parlarsa, tekrar aynı taktikle ellerinden kurtulmanda bir mahzur yoktur.
Hz. Ammar, Re*sû*lul*lahın bu beyanı üzerine sakinleşti. Huzura kavuştu. Ammarın başına gelen bu hadise üzerine âyet-i kerime nazil oldu. Kalbi imanla do*lu olduğu hâlde inkâra zorlanan kimselere bir mesuliyetin olmadığı beyan edil*di. Böylece Hz. Ammarın imanını Kurân tasdik ediyordu.[2]
Hz. Ammar daha sonra Medineye hicret etti. Re*sû*lul*lah onu Ensardan Hu*zeyfe bin Yeman ile kardeş yaptı. Mekkede ona en ağır işkenceleri reva gören müşrik Huzeyfe bin Mugîreye karşı Yüce Allah ona en iyi dost ve kahraman kardeş olan Hz. Huzeyfe bin Yemanı vermişti. Bu saadeti tadan Hz. Ammar daima Allaha şükrederdi.
İslam tarihinde ilk mescit fikrini ortaya atan, Hz. Ammardır. Re*sû*lul*lah Efendimiz Medineye hicret ettiklerinde, Re*sû*lul*laha bir ibadetgâh ve istirahatgâh lazım. diyerek ilk olarak bir mescit yapılmasını teklif etti. Kuba Mescidi onun bu fikrinden doğdu. Hz. Ammar, bu mescidin bizzat inşaatında çalışmış, omuzlarında taş taşımıştır.
Hz. Ammar, Bedir ve Hendek Harplerine katıldı. Büyük kahramanlıklar gös*terdi. Yalancı Peygamber Müseylimeye karşı savaştı. Harp esnasında Müslüman mücahitlerin morallerini devamlı yüksek tuttu.
Sevgili Peygamberimizin çok sevdiği sahabilerden birisi şüphesiz Hz. Ammardı. Re*sû*lul*lah, Ammarı görünce yüzü sevinçle dolardı. Ammara düşman olan, Allaha düş*man olur. Ona kin besleyen ve onu kızdıran, Allahı kızdırmış olur. Cennet Ali, Am*mar, Selmân ve Bilâlı şiddetle arzu etmektedir. şeklin*deki hadis-i şerifler, Peygamberimizin Hz. Ammarı ne derece sevdiğini göster*mesi bakımından mânidardır.
Şu hadise de bunun canlı bir misalidir:
Bir gün Hz. Hâlid bin Velid ile Hz. Am*mar arasında bir tartışma çıktı. Tartışmada Hz. Ammar haklıydı. İkisi de birbir*lerini Re*sû*lul*laha şikâyet ettiler. Re*sû*lul*lah Efendimiz, yukarıda zikrettiğimiz Ammarla ilgili hadisleri beyan ederek, Hz. Hâlidden Ammarı kızdırmamasını istedi. Hz. Hâlid der ki: Yemin ederim, Re*sû*lul*lahın huzurundan ayrıldığımda, Hz. Ammarı nasıl memnun edeceğimden başka bir şey düşünemiyordum!
Zühd ve sadelik içinde bir hayat geçiren Hz. Ammar, Hicrî 37 senesinde Sıffîn Harbinde şehit oldu.
Allah onlardan razı olsun!
»Ammar bin Yâsir (r.a.) - www.ForumSevgisi.Com


|Bookmarks|
|Etiketler|
|ammâr, bin, yâsir|
|Seçenekler|
|Stil|
|Yasal Uyarı||Forum|


ForumSevgisi.Com, paylaşım sitesidir.Bu nedenle yazılı, görsel ve diğer materyaller sitemize kayıtlı üyelerimiz tarafından kontrol edilmeksizin eklenmektedir.Bu nedenden ötürü doğabilecek yasal sorumluluklar yazan kullanıcılara aittir.Sitemiz hak sahiplerinin şikayetleri doğrultusunda yazılı, görsel ve diğer materyalleri 48 saat içerisinde sitemizden kaldırmaktadır. Gerekli Şikayet Bildirimleri "Bize Yazın" kısmından yapabilirsiniz.


Telif Hakları vBulletin® Copyright ©2000 - 2016, ve Jelsoft Enterprises Ltd.'e Aittir.


Bu forum, en iyi 1366 x 768 ekran çözünürlüğünde Mozilla ve Chrome ile görüntülenebilir.
www.ForumSevgisi.Com © 2014-2016