N. Kridener'in önderliğinde Batı müfrezesinin saldırısı zor koşullarda gerçekleşti. İlk ciddi engel Türk kalesi Nikopol'du. Osma ve Olta nehirlerinin birleştiği yerde Tuna'nın kıyısında yer almaktadır. Kuzeyden şehir, Tuna, batıdan - Osma, doğudan - Yermaliysky deresi, güneyden - bir dizi yüksekliğe kaplandı. Türk garnizonu, 8 silahlı yaklaşık 113 bin kişiyi numaralandırdı. Aktif olarak hareket etmeye karar veren Nikopol komutanı ana güçlerini kale duvarlarının önüne açarak siperlere yerleştirdi. 9 Russian Corps iki piyade bölüğüne, üç süvari alayına, bir Kafkas Kazak tugayına ve 92 saha silahlarına sahipti. Ayrıca, Nikopol kuşatması için, 30 alanı ve 33 kuşatma silahları da tespit edildi.
Haziran ayından itibaren 26-27 ağır kuşatma topçu silahları Tuna'nın kuzey yakasından Nikopol'e ateş etmeye başladı ve kalenin tahkimatlarına büyük zarar verdi. Ateş, yalnızca gündüz değil, aynı zamanda geceleri de, düşmanın gündüzleri topçu tarafından yapılan tahribatı düzeltmek için geceleri yapamaması nedeniyle sürüldü. Saldırının kendisi boyunca, Tuna Nehri'nin diğer tarafından kuşatma topçuları korkunç yıkıma, kalelere ve şehre yol açtı. Şehirde yangın başladı.
9 Ordu Birliği'nin komutanı General Nikolai Kridener, ana saldırıyı güneyden ve yardımcıları güney-batıdan vermeye karar verdi. Rus birlikleri gizlice Temmuz ayında Nikopol ve 3'e (15) ulaşabildiler, yılın 1877'i aniden Türklere saldırdı. En büyük başarılar Vologda ve Kozlovsky alaylarının ilerlediği batı yönünde başarıldı. Bu, 14 saatin ana saldırı yönüne etki eden saldırı birimlerine gitmesini mümkün kıldı. Büyük kayıplar pahasına, rezervlerin yardımıyla, dördüncü saldırı Rus askerleri kentin güney-doğusundaki bölgeye yeniden yerleştirildi. Akşam, Türk birlikleri tarla pozisyonlarından çıkarıldı ve kaleye çekildi. Düşman pilleri neredeyse tamamen ezen Rus topçusu büyük bir rol oynadı. Savaşın karanlığı ile birliklerimiz Nikopol'ün fırtınası için hazırlanmaya başladı. Topçu ateş etmeye devam etti, düşmana tahrip edilmiş tahkimatı yeniden kurma fırsatı vermedi. Sabaha, Rus birlikleri fırtınaya hazırdı. Ancak, Türk komutanlığı, daha fazla direnişin mantıklı ve teslim olmadığına karar verdi. Rus birlikleri, 6 pankartları, 113 serfleri ve tarla silahları, 2 harçları, 10 bin tüfekleri, büyük miktarda mühimmat, soğuk aldı оружия ve yemek.
Rus birlikleri kaybetti ve 41 subayı ile 1119 askerleri ve çavuşları yaralandı. Türk kayıpları, 1 generali ve 7 polis memuru olan 2 bin insan ve 105 bin mahkum hakkında meydana geldi. Rus topçularının başarılı hareketleri ve orta ve üst düzey subayların girişimleri zaferi sağladı. En yüksek emir birtakım hatalar yaptı, bu nedenle saldırı planı tamamen başarısız oldu ve askeri olarak cahildi. Türk tahkimatlarının arazisi ve konumu, batıdan bir ana saldırıya ve güneyden bir yardımcı saldırıya gereksinim duyuyordu. Criedener'in kabul ettiği saldırı planı, grevlerin tam tersi yönlerini ortaya koydu.
Kalenin teslimi Nikopol 4 Temmuz 1877 yılın. N. D. Dmitriev-Orenburg
Bataklık Birliği
Nikopol’ün ele geçirilmesi Tuna ordusunun sağ yakasında Rus ordusunun köprüsünü genişletti ve Tuna ordusunun sağ kanadını sağlama görevini kısmen çözdü. Türkler bu tarafta bir başka güçlü kaleye ve iletişim merkezine sahipti - Plevne. Başlangıçta, ciddi bir düşman gücü yoktu. Plevna'da, Gurko'nun çıkardığı Kazaklar tarafından Haziran ayının 26'i (Temmuz'un 8'i) ziyaret edildi. Nikopol'dan Plevne'ye yalnızca 40 km vardı. Yani, henüz güçlü bir garnizonu olmayan ve savunmaya hazır olmayan stratejik bir kaleyi işgal etmek için hızlı bir şekilde yürümek mümkündü.
Ancak çok geçmeden durum Rus ordusunun lehine değişmedi. Vidin’de komuta eden Muşir (Mareşal) Osman Paşa, Başkomutan Abdul-Kerim Paşa’nın, Tuna’nın savunma hattının kenarlarına yoğunlaşan askeri operasyon planını değiştirdiğini, kale ve dörtlü Vidin’in yakınında olduğunu belirtti. Garnizonu geri kalan birliklerle birlikte Vidin'de bırakarak Plevne'ye gitmeyi, ardından Tarnovo bölgesinde bir araya gelip Ahmet-Eyub-Paşa kolordu ile Šumly'den birleşmeyi ve Sistovo'da belirleyici bir karşı saldırı başlatmayı önerdi. Yanlarından gelen eş merkezli darbelerle Osman Paşa, Rus ordusunu parçalayıp Tuna'nın üstüne geri götürmeyi umuyordu. Son bağlantının ve karşı saldırıların başarısız olması durumunda, Osman’a göre Balkan geçişlerinin savunulması için büyük faydalar sağlayan Lovcha’yı işgal etmeyi planlıyordu. Tuna sınırının hızla düşmesinden korkan ve Rusların Konstantinopolis'e geçebileceğinden korkan Yüksek Türk komutanlığı durumu düzeltmek için olağanüstü önlemler aldı. Bu nedenle, Osman'ın önerisi küçük değişikliklerle kabul edildi.
Osman Nuri Paşa'nın deneyimli bir komutan olduğunu belirtmekte fayda var. 1852’te, Osmanlı Genelkurmay Akademisi’nden mezun oldu ve süvari hizmetine girdi. Kırım Savaşı sırasında alınan ilk savaş deneyimi. Şubat 1855'te Evpatoria savaşına katıldı ve ardından Abhazya ve Megrelia'daki kampanyaya katıldı. Daha sonra Suriye'deki Dürzi ayaklanmalarının bastırılmasında, Girit'teki Yunanlılar'da yer aldı. 1868-1871 içinde Paşa unvanıyla birlikte döndüğü Yemen’de görev yaptı. Daha sonra Bosna'daki bölgenin askeri komutanlığına atandı. Kendisine yetenekli bir subay gösteren Osman, Albay rütbesi ile Genelkurmay'a transfer edildi. 1874’te, general generale ve 1875’te bölümlemeye terfi etti. 1876'te, Vidin bölgesinde, Sırplara karşı faaliyet gösteren bir ordunun komutasına atandı. Karadağlılar tarafından mağlup edilmesine rağmen Sırbistan ve Karadağ'a karşı savaşta kendisini ayırt etti. Başarılı eylemler için marşallar üretildi. Plevne'nin savunmasından sonra Osman Paşa, "Gazi" (muzaffer) fahri takma adını aldı ve Türkiye İmparatorluğu'nun üstün hizmeti için Osmaniye Emrini aldı. Esaretten döndükten sonra, II. Sultan Abdülhamit II'den fahri “Leo Pleven” takma adını aldı ve defalarca Türkiye Savaş Bakanı olarak atandı. Bu nedenle, Rus ordusuna, pasif ve durgun Türk generallerinin arasından keskin bir şekilde öne çıkan Türk komutanların en iyileri karşı çıktı. Daha yüksek bir askeri eğitim aldı, çok iyi bir savaş deneyimi oldu. Ordusu, Sırbistan ile savaş tecrübesiyle mücadele eden en iyi taburlardan oluşuyordu.
Temmuz sabahı 1 (13) Osman Paşa, 16 bin kişi ve 58 silahla Vidin turu yaptı. Yolda, Osman Paşa Nikopol'ün kritik durumu hakkında bir mesaj aldı ve böylece Lovcha yerine Plevne'ye taşındı. 7 şafak vakti Temmuz ayında, Türk birlikleri Plevne'ye girdi ve 19 günlerinde 6 kilometreye kadar yürüdü. Böylece, Plevne kararlı bir komutan ve enerjik olarak savunmaya hazırlanmaya başlayan güçlü bir garnizon aldı. Panik ruh halleri, şiddetli aktivite ile değiştirildi. Türk binicilik zekası, aynı gün Rusya’nın kopuşunu buldu. Zorunlu bir yürüyüşü tamamlamış olan birliklerinin aşırı yorgunluğuna rağmen, Osman Paşa, onları Plevne'den çevredeki tepelere götürdü ve pozisyonlarına yerleştirdi. Bükülme ve Grivitsa yerleşimleri arasındaki kuzeydoğudaki Plevne cephesinden önce açmalar kazdılar. Redoubts inşaatı başladı. Ana güçler - beş batarya ile dokuz tabur - ön tarafı kuzeyde olan Yanyk-Bair yüksekliğinde pozisyon aldı; aynı yükseklikte bir bataryaya sahip üç tabur doğuda, Grivitsa'ya; Opants'ın doğusunda bulunan bir batarya ile iki tabur; Üç silahlı bir tabur, Lovchinsky yönünü örtmek için Plevne'nin güneyinde bir pozisyon aldı. Kalan birlikler genel rezervi oluşturdu ve Plevne'nin doğusuna döndü.
Osman Nuri-Paşa (1832-1900)
Baron Nikolai Kridener (1811-1891). Figür P. F. Borel, gravür, I. Matyushina, 1878
Plevne'nin ilk fırtınası
Bu arada, Rus komutanlığı Nikopol'ün yakalanmasından sonra, Plevne'de derhal bir asker atışı örgütlemedi, bu da ciddi sorunlara ve yalnızca Batı'nın çıkarılması için değil tüm ordunun ilerleme oranında bozulmaya yol açtı. İki gün boyunca General Kridener aktif değildi. Asker keşiflerini ihmal eden Ruslar, Osman Paşa’nın birliklerinin hareketini tespit edemedi. 4 (16) Creedener'a Plevne'yi işgal etmesi talimatı verildi, ancak cevap vermedi. Bu, Osman Paşa'nın manevrasını büyük ölçüde kolaylaştırdı, Plevne'nin güçlenmesine yol açtı. Sadece 6 (18) Temmuz 1877, başkomutanın kategorik sırasından sonra, Rus birlikleri hareket etmeye devam etti. Aynı zamanda, Plevne’nin bütün müfrezelerle birlikte gerçekleştirilememesi durumunda, Criedener’in kendisini Tutolmin’in Kazak tugayını ve oradaki piyade bir kısmını göndermeyle sınırlandırmasına izin verildi.
Sonuç olarak, 1 inci piyade bölümünün 5 Tugayı, 19 inci Kostroma alayı, Kafkas Tugayı, 9 inci Don Kazak ve 9 inci Bug Uhlansky alayı Plevne'ye ilerletildi. Toplamda, bu birliklerdeki Ruslar, 9 silahlı binlerce kişiye 46 kadar sahipti. Genel Müdür Korgeneral Yu'ya atandı I. Schilder-Schuldner. Böylece, ikinci ölümcül hatayı yaptılar - Batılı müfrezenin güçlerinin yalnızca bir kısmını Türk kalesine göndermişlerdi, düşmanın küçümsenmesinden kaynaklanıyordu, ilk başarılar Rus komutasını rahatlattı, birçoğu Türklerin zaten dağınık hale geldiğine ve Plevne’de ciddi bir direniş sağlayamayacağına inanıyordu. Plevne'ye en az Osman Paşa'nın kolordu ile eşit kuvvetlerle gitmek gerekliydi. Sonuç olarak, Rus birlikleri, insan gücündeki düşmanın yarısı kadar Plevna'ya saldırdı.
Süvari varlığına rağmen Rus işten çıkarma, istihbarat olmadan, eskort olmadan, Plevna'ya gitti. Bu nedenle, düşmanın Schilderner Schuldner yerini bilmiyordu. Temmuz ayında 14.30 7 yakınında (19), Bukovlek'e yaklaşan birliklerimiz aniden Türk topçuları tarafından ateşlendi. İlk karışıklıktan sonra, Ruslar hızla duyularına geldi. Alaylar döndü, bataryalar yerine oturdu, sadece akşamları durdu bir topçu düello başladı. Schilder-Schuldner başka bir hata daha yaptı: bölgenin detaylı keşifleri ve düşmanın kuvvetleri için mevcut zamanı kullanmadı. Düşmanın yeri sadece genel olarak olduğu kadar, 20 bin kişi hakkında da biliniyordu. Her ne kadar bu yeterli olmalıydı, böylece harekete saldırmaya çalışmamak için, düşman pozisyonunun alnına. Rakip hafife alınmış.
Korgeneral Yu I. Schilder-Schuldner, 1877 Yılı
Ana güçlerin (1-I Tugayı) Plevna’dan kuzeyden merkeze ve Türk birliklerinin ana pozisyonunun sol kanadına ilerlemesine karar verildi. Doğudan, Türk ordusunun sol tarafında, 19 inci pil tarafından takılan 5 inci topçu tugayının desteklediği 31 inci Kostroma alayı saldırdı. Kafkas Tugayı, düşman konumun güneyine ve yanına gitmek üzere görevlendirildi. 9 Don Kazak Alayı, Opants'daki sağ kanadın kaplanması ile görevlendirildi.
Kaynak: Bloodless L. Rus ordusu için harita ve şemalar atlası hikayeler
Düşmanın pozisyonlarına yapılan saldırı, neredeyse topçu hazırlıklarına gerek kalmadan, Temmuz 20 sabahı başladı. Bir seferde beş tabur saldırıya geçti. Güçlü bir Türk tüfeği ateşi altında Bukovlek yakınlarında bir vadiye dönüşen Arkhangelsk ve Vologda sakinleri derhal saldırıya uğradılar ve Yanyk Bair sırtındaki bataryalara ulaştılar. Aşırı sağda, bazı saldıran birimler bile Plevne'ye girdi ve orada sokak kavgasına başladı. Aynı zamanda saldıran birimler de ciddi kayıplar verdi. Türkler ayrıca yeni takviyeler ve rezervleri savaşa fırlattı. Ve birliklerimizin pratikte bir rezervi yoktu. 11.30'e kadar, sağ sütunun askerleri işgal ettikleri Türk pozisyonlarında tutuldu, bu durum taze Türk rezervlerinin karşı saldırılarını yansıtıyordu, ancak varlığının devamsızlığının ve yakında mağlubiyete yol açabileceği açıktı. Schilder-Schuldner'in emriyle, 1-I Tugayı geri çekilmeye başladı. Türk birlikleri onu takip etmedi. Böylece, ana güçlerin kuzeyden ilerlemesi başlangıçta başarılı bir şekilde gelişti, ancak yakında yaklaşan Türk rezervleri tarafından durduruldu.
Kostroma alayının saldırısı da benzer şekilde gelişti. Topçuların ustaca desteklediği Kostroma alayı, Türk pozisyonunu Grivitsa'dan aldı. Türkler paniğe kapıldı, Osman Paşa araya girdi, askerleri sakinleştirdi. Fakat askerlerimiz güçsüzlük nedeniyle daha fazla başarılı olamadılar. Kayıplar yüksekti, alay komutanı öldü, mühimmat sona erdi. Ve Kostroma alayı geri çekildi. Süvari görevini yerine getiremedi: Kafkas Kazak tugayıyla birlikte Tutolmin etkin değildi. Sonuç olarak, takım lideri saldırıyı durdurma emri verdi. Rus kayıpları 2,5 bin kişiye, Türklere - yaklaşık 2 bin asker.
Böylece, Plevna'ya yapılan ilk saldırı başarısız oldu. Başarısızlığa çeşitli nedenler neden oldu: ilerleyen Rus birliklerinin önemsizliği, ayrıca farklı yönlere dağılmış; kuzey ve doğu grupları arasında hiçbir etkileşim yoktu; düşmanın küçümsemesi; ilerleyen birliklerin erken başarılarını destekleyecek güçlü rezervlerin bulunmaması; Rus birliklerinin saldırıları, temel olarak Türk kuvvetlendirilmiş pozisyonlarının piyadeleri tarafından yapılan ön saldırılara indirgenmiş ve süvariyi düşmanın yanına ve arka kısmına vurmak için kullanamamıştır.
Saldırıdan önce. Plevna altında, 1881. Vereshchagin V.
İkinci fırtına
18 (30) Temmuz 1877, Rus komutanlığı Plevna'nın ikinci fırtınasını hazırladı. Bu kez daha güçlü kuvvetlerle saldırdılar - 26 silahlı 140 bin kişi. Türk birliklerinin sayısı, 22 silahlı 58 bin kişidir. Yani, Türk birlikleri, Rusların sayısındaki kadar aşağı değil. Aynı zamanda, Türkler kendilerini, ikinci saldırı zamanında önemli ölçüde güçlendirilen bir bakış açısıyla savundular. Bukovlek'teki tahkimatlar kuzeyden Plevna tarafından, doğudan Grivitsa'da savundu. Türk savunmasının en zayıf kısımları güney ve batı idi.
Rus komutanlığının planına göre, Batı'nın ayrılmasının ana güçleri iki gruba ayrıldı - sağ ve sol. Korgeneral N. N. Velyaminova komutasındaki sağ grubun askerleri, doğudan Grivits, Pleven yönünde ilerleyen ana saldırıyı gerçekleştirecekti. Korgeneral A. I. Shakhovsky'nin emri altında, sol grubun kuvvetleri güneydoğusundan Radishchevo'ya ve ayrıca Plevne'ye ilerlemekle görevlendirildi. Kuzeyden, Rus birliklerinin grev kuvveti, güneyden M.D. Skobelev'in çıkarılması ile Binbaşı General P. S. Loshkarev'in çıkarılmasıyla kaplıydı. Genel rezerv üç batarya ile piyade tugaydı. Saldırı arifesinde, Temmuz ayında 17 (29), Kridener birim komutanlarına savaş yöntemleri hakkında talimat verdi. Tüfek ateşini uzun mesafeden açmamayı, kartuşları uzak mesafeleri korumak, süngü saldırılarına girmek için önerdi. Toplantı katılımcısı General K. K. Biskupsky, "yaklaşmakta olan saldırı planının sadece açıkça ve kesin olarak geliştirilmediğini ve açıklanmadığını, ancak her zaman bile, bu planın yaratıcısının Cridener'a açıkça çizilmediğini" belirtti. Ancak, teklif onaylandı. Temmuz ayında 18'ten (28) başkomutandan yapılan bir telgrafta, "Saldırı için plan yapıyorum, Plevno onayladı, ancak piyade saldırısından önce düşman pozisyonunun ağır topçu ateşi ile ateşlenmesini talep ediyorum."
Ana hatta yapılan saldırı gelişmedi. General Velyaminov’un birlikleri, düşman topçularının ağır yan ateşine maruz kaldı. “2 Topçu Tugayının 31'in Pil Eylemine İlişkin Not” notu: “Birlikler düşmanın topçu ateşi ortamına girdiğinde ve Türkler birkaç el ateş ettiğinde, savaş hattının yönünün yanlış olduğu ve Türklerin bizim yanımızda ateş ettiği; daha sonra sol omuzun hafifçe ilerlemesi emredildi ve sağ sırt ve piller, pozisyon alarak, oldukça kuvvetli bir toprak tahkimatına yerleştirilmiş, ancak açık veya kapalı - düşmanlarının topçularına ateş açtılar - bu mesafeden yargılamak imkansızdı. Yeniden yapılanma sonrasında, Rus birlikleri kısa bir topçu saldırısından sonra saldırılarına devam etti, ancak ilerlemeye yönelik tüm girişimler düşman tahkimatlarından çıkan ateşle savundu.
Shakhovski'nin askerleri Radishchevo'yu işgal etti. Saldırı, Türkler üzerinde büyük bir etki yaratan iyi niyetli Rus topçu ateşinin örtüsü altında gerçekleştirildi. Bir Türk tarihçinin ifadesine göre, Radishchevo bölgesinden çıkan yangın o kadar güçlüydü ki "Tanrı'nın ışığını görmediler ve yardım için Rab'be dua ettiler". Ancak başarılı topçu hazırlıklarının sonuçları tam olarak kullanılmadı. Birliklerin net bir liderliği yoktu, belirli görevler belirlemediler. Genel emirler verildi. Örneğin, onlardan biri şöyle dedi: "Hemen önünüzde hareket edin ve yolda karşılaşacak olan tüm pislikler boyunca dövün." Sonuç olarak, inatçı savaş 18 saate kadar sürdü, ancak zafere yol açmadı.
Süvariler farklı hareket etti. General Loshkarev'in sağ kanat takımı tüm savaş boyunca pasif davrandı. Sol kanatlı ekip Skobelev, Yeşil Dağların sırtını ele geçirmeyi ve Plevne'nin eteklerinden geçmeyi başardı. Ancak, ağır kayıplara maruz kalmak ve takviye alamamak, geri çekilmek zorunda kaldı. Ancak Skobelev'in birlikleri düşmanın dikkatini çekti ve böylece Shakhovsky'nin ayrılmasının konumunu hafifletti. Karanlığın başlamasıyla savaş bitmişti. Rus birlikleri ön cepheye çekildi. Türkler onları takip etmedi. Osman Paşa, ertesi gün Rusların saldırıya devam edeceğine inanıyordu. Aceleci bir şekilde tahrip olanı restore etmesini ve yeni surlar inşa etmesini emretti.
Böylece, Plevna'nın ikinci fırtınası da başarısız oldu. Rus birliklerinin kayıpları yüksekti - 7 bin kişi, Türkçe - en fazla 1,2 bin kişi. Türkler güçlü tahkimatlarla korunurken geri savaştı, Ruslar alnına saldırdı ve ağır zayiat verdiler. Rus askerleri ve subayları düşmana cesurca yürüdüler ve yanlış hesaplamalar için yüksek bir bedel ödediler. Rus komutasındaki hatalar arasında şunlar vardır: Güney ve batı yönleri başarılı bir saldırı için en iyi seçenek olmasına rağmen, Türklerin en güçlü tahkimatlara sahip olduğu doğudaki Plevna'ya yapılan ana saldırıyı yapmaya karar verdiler; operasyon planı kötü hazırlanmış, spesifik olmayan ortak kelimeler; saldırı sırasında, ordunun şubeleri ile savaş oluşumlarının ayrı kısımları arasında etkileşim kurmadılar; Birçok komutan savaşla ilgili geleneksel ve eski görüşlere bağlı kalırken, birlikler yoğun formasyonlarda saldırıya uğradılar ve haksız yere yüksek kayıplar verdiler. Ayrıca, Türkler savunma için hazırlık yapmayı çoktan başarmıştı; kalenin harekete geçirilebileceği an, beceriksizce kaybolmuştu.
Yüksek komutadaki ölümcül hatalara dikkat çeken birçok çağdaş, aynı zamanda Rus askerlerinin cesaretini ve kahramanlığını da takdir etti. Bu nedenle, Plevne Genel K. K. Yılın Biskupsky'sinin Temmuz 18 savaşındaki 30 (1877) savaşına katılan bir katılımcı şöyle demiştir: “Rus askerinin ve bazen patronlarını kurtarmış bir Rus subayın yüksek niteliklerinin hem gerçek Moltke hem de gelecekteki askeri yeteneklerini dikkate alacağını düşünüyoruz. Herhangi bir Avrupa ordusu. Ve biz, bu askerin şefleri, en iyi niteliklerinden önce eğilmeliyiz ve onlardan faydalanmak için kendimizi hazırlamalıyız ve bir askerin hayatını herhangi bir amaç olmadan boşa harcamamalıyız. ”
Doktor S.P. Botkin şunları söyledi: “Rus erkeğinin, gücünün ve gelecekteki yıldızı için umalım. Belki de, yok edilemez gücü ile stratejistlere, komisere ve benzerlerine rağmen beladan kurtulabilecektir. Ne de olsa, onları nasıl yöneteceklerini bilmeyenlere kötülükle tedavi etmek için Rus askerine daha yakından bakmak gerekiyor. Onun içinde güç, anlam ve tevazu görüyorsunuz. Herhangi bir başarısızlık, bu gücü kullanamayanları utandırmalıdır ... ". Botkin, Rus generallerinin zayıflığını açıkça gördü, generaller arasında barış zamanında iyi davranan çok sayıda kariyerci, yönetici, icracı, ancak daha az ve daha az gerçek muharebe komutanı olan kararlı, güçlü istekli ve sorumluluk alabilenler vardı. Rus renginin bütün renklerdeki bu sorunu, Japonya ve Almanya ile gelecekteki savaşlarda kendini gösterecektir.
“Soru şu: bütün başarısızlıkları kim suçlayacak?” Diye sordu Botkin. Ve “Bence kültür eksikliği, bence gözlerimizin önünde açılmış olan her şeyin temelinde yatıyor ... Çalışmalıyız, öğrenmeliyiz, daha fazla bilgiye sahip olmalıyız ve sonra Osmanlılardan veya Süleymanlardan ders almak zorunda kalmayacağız” dedi.