Başlangıçta, Alman teknolojisini hesaba katarak İngiliz gelişimini basitçe kopyalamak planlanmıştı. Böyle küçük bir denizaltının projesine Hecht ("Pike") adı verildi. “Type XXVII” tanımı da kullanılmıştır. Kriegsmarine'nin, düşmana gemilere ve liman tesislerine gizlice saldırabilecek çok sayıda ultra-küçük denizaltı alacağı varsayılmıştır. Yeni teknolojiyi uygulama yönteminin aşağıdaki gibi olması planlandı. Özel bir donanıma sahip bir yüzey gemisi veya denizaltı, “Pike” ı hedef alana çekebilecek, bundan sonra bağımsız bir şekilde ulaşacak ve patlayıcı bir yük ile özel savaş başlıkları yerleştirecektir.
Hecht projesi için gereksinimlerin ilk versiyonu yılın sonbaharının 1943'unun sonunda oluşturuldu, ancak onay alamadı. Teorik çalışmalar sırasında ortaya çıktığı gibi, savaş görevinin etkili bir şekilde yerine getirilmesi için, küçük ölçekli denizaltının uygun boyut ve ağırlıkta yeterince hassas bir navigasyon ekipmanına sahip olması gerekiyordu. Aynı zamanda manyetik pusulalar vb. Vardır. ekipman, suya batmış bir konumda hedefe kabul edilebilir bir doğrulukla ulaşma imkanı vermedi. Ayrıca, silahlar, kontrol sistemleri vb. Dahil olmak üzere projenin diğer özelliklerinde bazı sorunlar tespit edildi.
Birkaç ay boyunca, denizcilik ve gemi yapım endüstrilerinden uzmanlar mevcut durumdan bir çıkış yolu bulmak için harcadılar. Sonuç olarak, İngiliz sistemini terk suçlamalarıyla bırakmaya ya da en azından bir başkasıyla tamamlamaya karar verildi. silah. Her zamanki torpido çok daha etkili ve ümit verici görünüyordu. Bu tür silahların taşınması ve kullanılması özel mayın kullanmaktan daha kolay olurdu. Ayrıca, üretim karmaşıklığı açısından bir miktar kazanç vardı. Sonuç olarak, proje gereksinimlerinin son hali, torpillerle birlikte küçük boyutlu bir denizaltı oluşturulması anlamına geliyordu.
Projenin geliştirilmesinin ilk aşamalarında, sadece İngilizce fikirleri kopyalamak için değil, aynı zamanda cesaretten ziyade bazı cümlelerimizi kullanmamız önerildi. Özellikle, denizaltı karşıtı ağların üstesinden gelmek için, perspektif denizaltının silindirik gövdesinin dümenler dahil herhangi bir çıkıntılı birim ile donatılmaması önerildi. Kontrol için, ağırlık merkezinin konumunu hareket ettirmesi ve değiştirmesi beklenen, gövdenin içindeki yük sisteminin kullanılması önerildi. Ancak, böyle bir fikir hızla terk edildi. Proje geliştiricileri, istenen ağırlıktaki yükleri istenen hızda hareket ettirebilecek doğru ekipmanı bulamadılar. Sonuç olarak, kuyruk dümenlerinin klasik tasarımına geri dönmek zorunda kaldım.
Geleneksel tasarım dümenlerinin kullanılmasına rağmen, Hecht projesinin son hali erken gelişimin karakteristik özelliklerini sergilemiştir. Ultra küçük “Pike” tipi denizaltı, pürüzsüz bir ön ucu ve azaltılmış çaplı bir burun konisine sahip silindirik bir sağlam gövdeye sahipti. Kıçta, pervane ve dümenlerle konik bir kaplama sağlanmıştır. Burun konisinin küçülen çapı, boşalan maden ocağının taşınması için yapılan teklifle ilgiliydi. Bu durumda, patlayıcı yük kaporta içine yarım küre şeklinde bir kafa ile yerleştirilmelidir. Bu tür bir ünite, hedef geminin altındaki tabana düşürülmeli ve tabana bırakılmalıdır. Bu tür savaş ekipmanı tartışma konusu oldu, ancak sonunda, savaş ağaları denizaltının esnekliğini artırmak için onu terk etmeye karar verdi.
Gövdenin önünde, bir çift yatay derinlik dümeni sağlandı. Teknenin orta kısmında, kıç tarafına kayma ile birlikte mürettebat için kapaklı küçük bir kabin ve durumu gözlemlemek için bir bardak gözlük vardı. Kıçta, pervanenin arkasındaki kirişlere bir dümen yerleştirildi.
Vücudun nispeten küçük boyutları, içine tam teşekküllü bir torpido tüpü yerleştirmesine izin vermedi. Bu nedenle, tek bir torpido G7e şeklindeki mühimmatın, teknenin altındaki özel yuvalara yerleştirilmesi gerekiyordu. Alt kısımda bir dizi bağlantı elemanı vardı, küçük bir kaporta kapandı. Torpilin nispeten uzun olması nedeniyle, kaporta gövdenin ön kısmında başlamış ve kıç içinde direksiyon kirişine geçmiştir.
Denizaltı Hecht uzunluğu yaklaşık 10,4 m, maksimum genişlik (dümen boyunca) 1,7 m ve bir 1,3 m gövde çapına sahipti. Dalgıç yer değiştirme 12 t idi. yıl. Bununla birlikte, büyüklük ve yer değiştirme, verilen görevleri yerine getirmeyi ve düşman gemilerinin gizli saldırılarını gerçekleştirmeyi mümkün kılmıştır.
Yeni denizaltıların gelişimi sırasında, askeri ve mühendisler, santral tipi sorununu çözmek zorunda kaldılar. Çoğaltılmış İngiliz X tipi tekneler, hem yüzeyde hem de su altında hareket etmelerine olanak tanıyan ve kabul edilebilir bir seyir aralığı sağlayan kombine bir dizel-elektrik sistemi ile donatıldı. Kriegsmarine'den sorumlu kişiler, “Pike” in yüzeyde bağımsız hareket etmek veya uzun mesafeler kat etmek zorunda kalmayacağına karar verdi. Bu nedenle dizel motor kullanmamaya karar verildi.
Teknenin kıç kısmına sadece 12 hp çıktılı bir elektrik motoru yerleştirildi. Hesaplamalara göre benzer bir motor, yerden tasarruf sağlamaya ve kabul edilebilir bir hız ve gürültü oranı sağlamaya izin verdi. Bununla birlikte, düşük güçlü elektrik motoru, yüksek çalışma özellikleri elde etmeyi sağlamadı. "Pike" için maksimum hız, tüm 6 düğümleriydi. Kullanılmış pillerin 38 seviyesindeki deniz mili ile mümkün olan maksimum menzili elde etmek için, 4 düğümlerinden daha fazla olmayan bir hızda gitmek gerekliydi.
Teknenin gücü 55 m derinliğine inmesine izin verdi, ancak bu tür dalışlar yalnızca teoride mümkün oldu. Dayanıklı gövde içindeki alan tasarrufu ve dış ünitelerin kullanılmasındaki isteksizlik nedeniyle, Hecht denizaltı balast tankları alamadı. Sonuç olarak, etkinliği yalnızca bazı durumlarda gerekenden önemli ölçüde düşük olabilen dümen derinliklerinden dolayı yüzebilir ve dalabilir. Özellikle, "Pike", zaman zaman düşmandan kaçmak için derinliklere hızla dalamadı.
Denizaltı gövdesinin orta kısmında, burun savaş başlığı ile motor bölmesi arasında, iki mürettebat üyesi için işleri olan insanlı bir hacim vardı. Bölmenin önünde, çeşitli sistemlerin çalışmalarını izleyen minder yer alıyordu. Arkasında denizaltıdan sorumlu komutandı. Durumu izlemek için, komutan, arka camı ve arkasında bulunan periskopu kullanabilir. Komutanın işyerine gerekli tüm kontroller ve navigasyon ekipmanı katıldı.
Görev sırasında, ultra küçük Hecht denizaltısının su altında olması gerekiyordu, bazen periskop derinliğine yükseliyor ya da komutanın tekerlek yuvasının camından etrafa bakabilmesi için yüzeye yüzüyordu. Bu muharebe çalışması metodolojisi nedeniyle, denizaltının jiroskoplu bir pusula ile donatılmasına karar verildi. Bu tür sofistike ekipman ilk olarak hafif ekipmanlara yönelik Alman uygulamasında kullanıldı. filo. Ancak, beklendiği gibi, ekipmanın karmaşıklığı gereken navigasyon doğruluğunu sağlamaktı.
Hecht ultra küçük denizaltı projesi, yılın 1944'ine hazırdı. Ocak 18'te Büyük Amiral Karl Dönitz, Hitler Almanya’nın en iyi liderlerine yeni bir proje sundu. Önerilen gelişme onaylandı ve yakında prototipin yapımı için ilk sırayı aldı. Mart ayında 9, Kiel'deki gemi yapım şirketi Germaniawerft, üç yeni tip denizaltı denemesi için bir emir yayınladı. Yakında, deneyimli denizaltılar testlere geçti.
Denizaltı tipi Hecht suya indirdi. Fotoğraf Arsenal-info.ru
"Pike" türündeki ilk denizaltı testleri başarıyla tamamlandı. Projenin olumsuz niteliklerinin ana listesi zaten biliniyordu ve test edenler yeni şikayetlerde bulunmadı. Prototipler başlatıldığında, projenin tamamlanması gerekiyordu. Teknenin fiyonkuna asıldığı için Mina hala hazır değildi. Bu nedenle, ek bataryalarla yeni bir burun bölmesi oluşturmak zorunda kaldım. Bu, maksimum strok aralığını 69 mil seviyesine yükseltmeyi mümkün kıldı, ancak genel özellikler hala düşük kaldı.
Tahliye edilen madenlerin gelişmesiyle eş zamanlı olarak, dalgıç ve sabotajcıların ve ekipmanlarının taşınması için uygun özel bir burun bölmesi yaratma çalışmaları sürdürüldü. Ancak, maden ocağı ve dalış bölmesi asla gelişmedi. Operasyon sona erene kadar, seri Hecht tipi denizaltılar yalnızca bir G7e torpil taşıyabilirdi.
28 March, başka bir sipariş çıktı, bu sefer gemi inşası büyük ölçekli yeni teknolojinin seri üretimine başlamak zorunda kaldı. Komuta Kriegsmarine elli denizaltı almak istedi. Seri denizaltılar U-2111 ile başlayan isimler alacaklardı. İlk iki üretim teknesi (U-2111 ve U-2112), Mayıs sonunda müşteriye teslim edildi. Haziran ayının başlarında, U-2113'e transfer edildi. İlk üç seri denizaltı, sonrakilerden farklıydı. Serinin diğer denizaltılarından farklı olarak, yaylı mayının yerleştirilmesi için sabitlemeleri vardı. Böyle bir savaş başlığı tasarımındaki ilerleme eksikliği, gemi inşaatçılarını terk etmeye zorladı. Gelecekte, tüm seri "Pikes" sadece ilave pillerle donatılmış bir burunla donatılmıştı.
Birkaç nedenden ötürü, ilk aylarda yeni denizaltıların üretim hızı arzulananı bıraktı. İlk iki teknenin inşaatı yaklaşık iki ay sürdü. Haziran ayında, Germaniawerft fabrikası sadece bir denizaltısını teslim edebildi. Gelecekte, inşaatın hızı arttı. Böylece, Temmuz ayında denizciler yedi adet yeni teknoloji aldılar ve kalan 42 Ağustos ayının sonuna taşındı. Bu üretimde "Schuk" sona erdi. Üç prototip ve 50 seri tekne üretildi - tüm 53 ünitesi.
Hecht tipi tüm inşa edilmiş ultra küçük denizaltılar, personel yetiştirmek için kullanıldı. Bununla birlikte, deniz kuvvetlerinin emri bu ekipmanı görevlere göndermeye cesaret edemedi. Gerçek şu ki, yeni denizaltıların açık denizlere doğru hareket ederken kendine has özellikleri vardı. Bazı durumlarda, denize elverişlilik ve manevra kabiliyeti eksikliği. Ek olarak, böyle bir ekipmanın potansiyeli, santralin bileşiminden etkilenmiş, hız ve menzili ciddi şekilde sınırlandırmıştır.
Hecht tipindeki denizaltılar (XXVII), İkinci Dünya Savaşı'nın son aylarına kadar kullanıldı. Tüm bu zaman boyunca, bu tür ekipmanların ana görevi, daha yeni ve daha gelişmiş denizaltıları yönetecek olan denizaltıların eğitimi idi. Shchuk teslimatlarının başlamasından sadece birkaç ay sonra, diğer tipteki ilk ultra küçük denizaltılar Kriegsmarine birimlerine ulaşmaya başladı. Biriken tecrübeyi dikkate alan Alman mühendisler, filoya gerekli ekipmanı da sağlayacak yeni projeler geliştirdi.
Suda Hecht tipi denizaltı. Fotoğraf Arsenal-info.ru
Savaşın sonuna kadar Alman gemi yapımcıları torpidolara sahip birkaç tip ultra-küçük denizaltı geliştirdiler ve seri üretime soktular. Hecht projesinin doğrudan gelişimi, nispeten büyük bir seride inşa edilen ve savaşlara katılan Seehund denizaltıydı. Ayrıca, Pike projesinin çeşitli tasarımları kullanılarak çeşitli benzer ekipman türleri yaratıldı.
Çok küçük bir torpido denizaltısının ilk Alman projesi tamamen başarılı olamaz. 53 yapılı Hecht tipi tekneler sadece test ve personel eğitimi için kullanıldı. Gerçek bir savaş operasyonuna katılmak için asla denize gitmeyi başaramadılar. Bununla birlikte, bu proje, bu ekipmanın çeşitli özellikleri hakkında gerekli bilgileri toplamamıza ve önemli sonuçlar çıkarmamıza izin verdi. Sonuç, aktif olarak savaşlarda kullanılan yeni denizaltıların ortaya çıkmasıydı.
Savaşın sonuna kadar "Pike" gibi denizaltılar eğitim olarak kullanıldılar, bu yüzden ağır kayıplara maruz kalmadılar. Bu araçların çoğu baskınlardan sağ çıktı. havacılık müttefikleri ve savaşın sonuna kadar hayatta kaldı. Nazi Almanyası teslim olduktan sonra, bu tür tüm denizaltılar Müttefiklerin kupaları haline geldi ve daha sonra dikkatli bir çalışmadan sonra metale kesildi. Hecht tipi birkaç denizaltı bu kaderden kaçtı ve müze sergileri oldu.
Sitelerin malzemelerinde:
http://uboataces.com/
http://uboat.net/
http://german-navy.de/
http://arsenal-info.ru/
http://u-boote-online.de/