Moritanya
Moritanya , ülke Afrika'nın Atlantik kıyısında. Moritanya, Kuzey Afrika Mağribi (aynı zamanda Kuzey Afrika'yı da kapsayan bir bölge) arasında coğrafi ve kültürel bir köprü oluşturur. Fas , Cezayir ve Tunus ) ve Sahra Altı Afrika'nın en batı kısmı. Kültürel olarak iki bölge arasında bir geçiş bölgesi oluşturur. Arap -Amazigh (Berberi) popülasyonları Kuzey Afrika olarak bilinen Yengeç Dönencesi'nin güneyindeki bölgedeki Afrika halkları Sudan (Arapçadan türetilmiş bir isim bilad al-sudān , Siyahların ülkesi). Moritanya'nın büyük bir kısmı kapsar bir bölümü Sahra 1970'lerde Afrika'nın bu bölgesinin çoğunu etkileyen kuraklık koşullarına kadar, nüfusun büyük bir kısmı göçebeydi. Ülkenin maden zenginliği, tümü şu anda sömürülmekte olan büyük demir cevheri, bakır ve alçıtaşı rezervlerinin yanı sıra bazı petrol kaynaklarını içermektedir.
Ansiklopedi Britannica, Inc.
Moritanya, 20. yüzyılın ilk yarısında bir Fransız sömürgesi olarak yönetildi ve 28 Kasım 1960'ta bağımsız oldu. Anayasa hükümlerine göre İslam, resmi devlet dinidir, ancak cumhuriyet, özgürlüklerini garanti eder. bilinç ve herkese din özgürlüğü. Arapça resmi dildir; Fula, Soninke ve Wolof ulusal dillerdir. Başkent, Nuakşot , ülkenin güneybatı kesiminde yer almaktadır.
Moritanya Ansiklopedisi Britannica, Inc.
arazi
Moritanya kuzeybatı ile sınırlanmıştır. Batı Sahra (eski adıyla İspanyol Sahra), kuzeydoğuda Cezayir, doğu ve güneydoğuda Mali ve güneybatıda Senegal . Onun Atlantik Okyanusu batıda kıyı şeridi, deltadan 435 mil (700 km) uzanır. Senegal Nehri kuzeye Cape Nouâdhibou (Cape Blanco) Yarımadası'na.
Rahatlama
Moritanya'nın hem rahatlaması hem de drenajı, ülkenin büyük bölümünü karakterize eden kuraklıktan etkilenir. Peyzajın verdiği enginlik izlenimi, düzlüğü ile pekiştirilmektedir. Kıyı ovaları 150 fitten (45 metre) daha alçakken, iç kısımdaki yüksek ovalar 600 ila 750 fit (180 ila 230 metre) arasında değişmektedir. İç ovalar, farklı seviyelerde meydana gelen doruk yükseklikleri, yaklaşık 2°'lik çok uzun, yumuşak eğimlerle birbirine bağlanan birçok yaylayı oluşturan bir plato oluşturur. topografya uçurum kalıntıları (genellikle cuestas); 900 fit (275 metre) yüksekliğe ulaşabilen dik bir uçurum veya faylı bir uçurum ile yamacın bir ucunda sona eren eğimli ovalar; veya en yükseği 3,002 fit (915 metre) ile çok büyük bir hematit bloğu olan Ijill Dağı olan inselbergler (dik kenarlı kalıntı tepeler) tarafından.
Moritanya üç ana jeolojik bölgeye ayrılabilir. Kuzey ve kuzeybatıda yer alan bunlardan ilki, yalnızca Moritanya'nın Reguibat sırt bölgesinin omurgasını değil, aynı zamanda geniş bir peneplen oluşturan Akjoujt kaya serisini oluşturmak üzere ortaya çıkan altta yatan Prekambriyen kayadan (yaklaşık 2,7 milyar yıllık) oluşur. (erozyonla aşınıp neredeyse düz bir ovaya dönüşen bir arazi yüzeyi) inselberglerle süslenmiş. İkinci bölge, kısmen kuzeyde, ancak çoğunlukla merkezde ve doğuda yer almaktadır. Kuzeyde, Tindouf Senklinali'ni (tabakanın eksene doğru her iki taraftan içe doğru eğildiği kayalardaki bir kıvrım) kaplayan birincil kumtaşından oluşur; merkezde, Adrar, Tagant ve 'Açaba (Assaba) platoları ile sınırlanan Taoudeni'nin geniş senklinal havzasıdır. Havza, Hodh Depresyonu tarafından güneye doğru girintili değildir ve Affollé Antiklinalinin (kaya tabakalarının merkezi eksenden her iki tarafta aşağı doğru eğimli olduğu bir kıvrım) merkezinde uzanmaktadır. Üçüncü bölge, kıyı Moritanya ve güneybatıdaki aşağı Senegal Nehri vadisini içeren Senegal-Moritanya tortul havzasından oluşur.
Drenaj
Drenaj sistemi, desen eksikliği ile karakterizedir. Normal drenaj, Moritanya'nın iç kesimlerindeki nehirlerin kollarıyla sınırlıdır. Senegal Nehri Moritanya ve Senegal arasındaki sınırı oluşturan, güneye doğru akar ve geçici yaz aylarında sel. Bununla birlikte, ülkenin büyük bölümünde, platolar vadiler (kuru nehir yatakları) tarafından kesilir; burada meydana gelen nadir taşkınlar, sularını birkaç kalıcı drenaj havzasına dağıtır. gulet (tekil guelta ). Kuzey ve doğunun atıklarında yağış o kadar nadir ve hafiftir ki, neredeyse hiç akış olmaz.
Sénégal Nehri üzerinde seyahat eden tekneler Kaédi, Moritanya'dan (uzak kıyı) geçiyor. Owen Franken/Stok, Boston
topraklar
Kuvaterner döneminde (2.6 milyon yıl öncesinden günümüze) geçirdiği kurak evrelerin bir sonucu olarak, Moritanya manzarası genel olarak üç farklı görünüm sunar; bunlar iskelet toprakları, regler (küçük, yuvarlak, sıkıca paketlenmiş çakıllardan oluşan çöl yüzeyleri) ve kumullarla temsil edilir.
İskelet topraklar, alttaki kayanın çıkıntılarının hafif yıpranmış olduğu veya patina veya kireçli bir kabukla kaplandığı yerlerde oluşur. Bunlara, alçının veya eski göllerin buharlaşmasından elde edilen tuzun keklenmesinden oluşan tuz düzlüklerinin tuzlu toprakları eklenebilir. Regler, genellikle büyük ölçüde çakıl ve kayalarla kaplı ovalar oluşturur. Kum tepeleri ülkenin toplam alanının yaklaşık yarısını kaplar. olarak bilinen uzun sırtlarda, genellikle birkaç düzine mil boyunca uzanırlar. .Alâb bazen 300 fit (90 metre) yüksekliğinde olan; sık sık birbirleriyle örtüşürler ve bir kubbe ve havza ağı oluştururlar.
Sadece ülkenin güney bölgelerinde kumlar kahverengi bir toprak türü taşır. Bu toprak bozkırın (ağaçsız ovalar) özelliğidir ve yüzde 2 humus içerir. Sudan bölgesinin demir içeren lateritik toprakları, ülkenin yalnızca aşırı güney kesiminde başlar; en alçak yerlerde hidromorfik toprak parçaları bulunur - yani, suyla taşınan malzemeler tarafından değiştirilmiş topraklar.
İklim
İklim, kuraklığını ülkenin geri kalanında kuzeyde ve yılın büyük bir bölümünde sürekli esen kuzeydoğu ticaret rüzgarlarına borçludur; bu rüzgarların ürettiği kurutma etkisi, kuzeydoğudan veya doğudan esen sıcak, kuru bir rüzgar olan harmattan tarafından artırılır. Orta enlem bölgelerinden kaynaklanan iklim bozukluklarının bir sonucu olarak meydana gelen birkaç kış yağmuru dışında, yağış esas olarak yağışlı güneybatı rüzgarlarından kaynaklanır ve ülkenin güney yarısı boyunca kademeli olarak yükselir. yaz. Yağışlı mevsimin süresi ve yıllık toplam yağış miktarı güneyden kuzeye doğru giderek azalır. Böylece, aşırı güneydeki Sélibabi, Haziran ve Ekim arasında yaklaşık 25 inç (635 mm) alır; Daha kuzeydeki Kiffa, haziran ortası ile ekim ortası arasında yaklaşık 14 inç (355 mm) alır; Tidjikdja, Temmuz ve Eylül ayları arasında yaklaşık 7 inç (180 mm) alır; Atar, Temmuz ortası ile Eylül arasında 7 inç alır; ve Nouâdhibou (eski adıyla Port-Étienne), genellikle Eylül ve Kasım ayları arasında 1 ila 2 inç (25 ila 50 mm arasında) alır. Islak güneybatı ve harmattan arasındaki muhalefet nedeniyle, yağış genellikle fırtınalı sağanak veya fırtına şeklini alır.
Bu enlemlerde güneşin gücü ve pus olmaması yüksek sıcaklıklara neden olur. Yaz aylarında, öğleden sonra sıcaklıkları çoğu bölgede düşük 100sF'ye (yüksek 30sC) ulaşabilir ve 110sF'de (40sC) günlük en yüksek sıcaklıklar iç mekanlarda nadir değildir. Çoğu istasyonda en soğuk aydaki ortalama sıcaklık, en yüksek 60s F (20s C düşük), en sıcak aydaki ortalama sıcaklık ise Eylül ayında Nouakchott'ta 70'lerin F (20'lerin ortası) F'ye yükselir. Mayıs'ta Kiffa'da yüksek 70'lerin F (20'lerin ortaları), Temmuz'da Atar'da en düşük 80'lerin F'ye (yüksek 20'lerin C) ve Mayıs'ta Néma'da 80'lerin ortalarının F'ye (yüksek 20'lerin C) kadar.
Paylaş: