Ok ucu çok katmanlı bir hayvandır ve şekli bir yılanı andırır ve okların gövdesi yanal olarak uzamış ve düzdür, solungaç bölgesi şişmiş, rengi şeffaf ve canlıdır ve hayvanın yaşına bağlı olarak 6’dan 19’a kadar solungaç yarıkları vardır.
Ancak larva dönemindeki maksimum iskelet kası sayısı 61’dir, larvaların yaşamlarının erken döneminde ulaşılır, larvalar 75-200 gün yüzeyde kalır ve larvalar, ağzı yana dönük olacak şekilde yatay pozisyonda pasif boğulma ile dönüşümlü aktif yüzme dönemlerine sahiptir Sol aşağı.
İniş sırasında kopepodlar, fitoplankton, asılı madde ve döküntülerden oluşan yiyecekler toplanır.Bu dönüşümlü yukarı ve aşağı hareket larvaların yüzey katmanlarında kalmasını ve böylece deniz yüzeyi akıntıları ile yanal taşınmasını sağlar.
Ok uçları ile ilgili en önemli bilgiler arasında, yetişkin bir hayvanın vücudunun uzatılmış, yanal olarak sıkıştırılmış ve her iki ucunda sivriltilmiş, yanardöner beyaz, opak ve şeffaf olması, iç anatomiyi görünür bırakmasıdır. [2]
Okların önemi
Cüce hayvanın önemi ve kullanışlılığı bir dizi özellikte yatmaktadır, bunlar:
- Archaea çok eski bir yapısal plan taşır ve tipik orijinal omurgalı yapısına en yakın olanıdır.
- Araştırmalar, okların özel yaşam tarzının onu anatomik olarak gerilemediğini, aksine ilkel özelliklerini korumasına yardımcı olduğunu kanıtladı.
- Arrowhead hayvanının görünürdeki bilimsel önemi, omurgalıların bazı özelliklerinin yanı sıra genel olarak kordatların üç temel özelliğini açıkça göstermesidir, çünkü ilkel omurgalıların özelliklerini taşır; bu, dorsal sinir kordonu ve farenks bağırsağına ek olarak, içindeki notokordun varlığında belirginleşir. İçinde tam bir boşluk, bir kas segmenti ve bir grup genital parça olarak kabul edilen orta yaprağın gelişmesiyle birlikte.
- Yapısında omurgalılardan çok akorlara daha yakın olmasını sağlayan bir dizi özellik taşır.
- Ayrıca bu hayvan, vücudunda omurgasızlara, sindirim borusunun serumuna, işitme organlarına, iskelete, yutak çevresindeki boşluğun varlığına, uygulanmamış deriye ve farklılaşmış gözlere yakın olmasını sağlayan bir dizi konfigürasyon taşır. [3]
Ok ucu sınıflandırması
Argoniler, yüzgeçleri ve solungaçları olmadığı için gerçekten balık olmayabilir, ancak anatomik yapıları, çoğu düşüncenin balık atalarını karakterize edeceği düşünceye benzer.
Bu tür bir hayvan, sırtında tüm omurgalılarda ortak olan bir sinir tüpüne sahip olduğu için öncelikle ihtiyologlar tarafından incelenmiştir.
Ayrıca, vücudun uzunluğu boyunca uzanan ve tüm embriyonik omurgalılarla ve birçok ilkel canlı balıktaki yetişkinlerle paylaşılan kıkırdaklı bir çubuk olan bir sırt kirişine sahiptirler.
Argon balıkları 3 cm kadar küçüktür, erişkinlerde kumlu altları kaplayan ince canlılardır ve genellikle tüm tropikal ve ılıman okyanuslarda sığdırlar.
Çin’in güneyinde dipten tarama da dahil olmak üzere balıkçılık için ticari balıkçılık var ve balıkçılık da ok miktarında belirgin bir düşüşe tanık oluyor. [1]
Yay burcunun sinir sistemi
Sagital sinir sistemi, sırt kordonunun hemen üzerinde yer alan içi boş bir dorsal sinir kordonundan oluşur.Nöral tüpün ön kısmı beyni oluşturmak için hafifçe gerilir ve arka kısmı omurilik gibi kalır. Nöral tüp vücudun her yerinde çiftleşmiş sinirler verir.
Çift sinirler aslında ayrı kalan dorsal ve abdominal sinir kökleridir, karın sinir kökü iskelet kasının karşısında yer alır ve dorsal sinir kökü bu kaslar arasından geçer.
Sinirler miyelinle kaplı değildir, yani sinirler omurgalı sinirlerinde göründüğü gibi kalın miyelin kılıfla örtülmez ve ventral kök motor lifleri taşır, ancak sırt kökü karıştırılır ve kas dışı kasların motor liflerini ve segmentin duyusal liflerini taşır.
Nöral tüpün ön ucunda, sinir dokusu bir ventrikül oluşturmak için genişler ve ilk ön dorsal sinir ondan çıkar, ancak karşılık gelen karın sinirleri mevcut değildir ve bu iki sinir, ağız kapağının reseptörlerinden uyarıları iletir.
Güçlü kirpikleri olan uzun hücrelerden oluşan ventrikülün ventral duvarında çene içerisindeki bir organ bulunur ve bu organ nöral tüp boyunca geriye doğru hareket eden liflere orijin verir.
Omurgasız organının hücreleri, omurga omurga organının liflerinde gözlendiği gibi nörosekretuar bir madde içerir ve büyüme aşamasında ventrikül yetişkinlerde kapanan bir delikten açılır ve kapanma alanı delik adı verilen bir çöküntü ile karakterizedir.
Ventrikülün ön ucu pigment hücreleri ve duyu hücreleri içerir, ancak bu organ birçok kişi tarafından bir fotoreseptör olarak kabul edilmesine rağmen, bu hücrelerin fotoreseptör işlevi henüz deneysel olarak kanıtlanmamıştır. [4]
Oklarda sindirim sistemi
Sindirim sistemi bir sindirim sistemi ve bezlerden oluşur ve gastrointestinal sistem tekrar ağız, ağız kapağı ve bukkal boşluk (vestibül), farenks veya operkülum, yemek borusu, bağırsak ve anüs olarak ikiye ayrılır ve hepatik divertikül genellikle gastrointestinal bez olarak adlandırılır.
Aşağıda, bağırsağın farklı kısımlarının bir açıklaması bulunmaktadır:
- ağız:Ağız kapağının girişinde veya yanak boşluğunun tabanında yer alan küçük, yuvarlak bir açıklıktır, phyllum adı verilen, 12 ince halka dokunaçını veya serbest kenarında bir kıvrımı tutan bir sfinkter görevi gören ve ağzı kapatmaya veya açmaya yardımcı olan bir sfinkter görevi gören bir zarla çevrilidir.
- Ağız kapağı ve bukkal boşluk: Ön ucun sivriltilmiş kenarının altında, ağız kapağı adı verilen fırfır benzeri bir zarla çevrili büyük, ara bir delik vardır.
- Siliyer organ: Ağızda yiyecekleri çiğnemek için girişin girift oluklar ve kirpikli kenarlar olan iç astarı tarafından üretilir.
- Hatchik oluk: Girişin çatısı boyunca uzanan kirpikli bir glandüler oluktur ve kısmen kana hipofiz benzeri hormonlar salgıladığına inanılan endokrin hücrelerle kaplıdır.
- Philum: Ağız çevresindeki parmak benzeri duyusal dokunaçlardan oluşan bir halkadır ve antreyi farinksten ayırır.
- Farenks veya dal kisti: Toplam vücut yüzey alanının yarısından fazlasını kaplayan büyük, yanal olarak sıkıştırılmış bir tüptür. [4]
Yay burcunu beslemek
Ok hayvanı için yiyecek, protozoanlar, algler, diyatomlar ve diğer organik moleküllerden oluşur, böylece pulmoner kabarcıklar, faringeal boşluğa giren su yolunu filtreleyerek yiyeceği elde eder, böylece bukkal boşluk, büyük partiküllerin girişini önlemek için bir elek oluşturmak üzere kavisli hale gelir ve bukkal ve halka şeklindeki tadı doğadaki duyusal papillalar kimyasal reseptörler gibi davranır. Yiyecek parçacıkları ve ayrıca yiyecek parçacıklarının boyutunu tahmin edin.
Yiyecek parçacıkları büyükse veya zehirlenmeye maruz kalıyorsa, suyun faringeal boşluktan dışarı atılmasıyla dışarı atılırlar ve ağızdan faringeal boşluğa su girişi filum tarafından kontrol edilir.
Yutak, yiyecek toplamada en önemli rolü oynar, çünkü suyun büyük kısmı solungaç yarıklarından atriyuma geçer ve ardından solungaç çubuklarındaki kirpikleri vurarak suyu atriyuma atar, böylece ağızdan tatlı su akışını kolaylaştırır.
Yiyecek parçacıkları ağırlıklarından dolayı faringeal boşluğun tabanına düşmeye başlar ve iç astardaki mukus salgılayan hücrelerin viskoz sekresyonu ile iç içe geçer.
Kirpikler ve solungaç çubukları, mukusta dolaşan yiyecek parçacıklarını faringeal oluğa doğru itmek için yukarı doğru bir akım üretmek için içe doğru titreşir ve endotel kirpikleri de farenksin etrafındaki siliyer yollar boyunca yiyecekleri faringeal oluğa itmek için vurur. [4]