-
kapitalizmi yıkmak isteyen sosyalizmle, kapitalizmi kapitalistlerden daha iyi idare ederiz diyen sosyal demokrasinin müsabakası.
sosyalizm işçi, kapitalizm patronsa sosyal demokrasi de müdürdür diyebiliriz.
dip not : bütün müdürler göttür.
-
bir zamanlar aynı şeyi tarif ediyorlardı.
-
ilk olarak 1914'te almanya birinci dünya savaşı
'na girdiğinde, "bütün paramızı orduya verelim, fransızları darmaduman edelim" diyenler sosyal demokrat
, lenin in de uyarısıyla "fransız proleteri dostumdur, savaşa gireceğimize savaştan yararlanıp devrim yapalım" diyenler "daha" sosyalist
ler olarak olarak ayrılmış idi. sonrası malum.
-
sosyalizm kızıldır; sosyal demokrasi pembe.
-
sosyalizm kapitalizmin bağrından doğup onu yok edecek olan son sınıflı toplumdur.
sosyal demokrasi kapitalizmin yakasını bağrını kapatır ki hastalanıp ölmesin.
-
birisi zenginleri ortadan kaldırmayı amaçlamaz. sınıfları ortadan kaldırmayı amaçlar.
eğer ortada toplumsal refah yoksa bunu sosyalist değerlere göre bir yeniden bölüşümle, herkesin yararına olacak biçimde düzenleyemezsiniz. herkesin ihtiyacını karşılayamayacak kadar az olan maddi servete yönelik çatışmalar sınıfları yeniden diriltir. sosyalizmin ideolojik motivasyonunun zenginliği ortadan kaldırmak olduğunu sanmak, diğerleri kadar sömürü ve soykırım tarihinin meyvesi olan çin ve sovyetler gibi modern kapitalist uluslardan devşirilen anti-marksist propagandadan muzdarip bir cahilliktir.
piyasa ekonomisiyle sorunu olmayan diğer birisinin ise yoksulluğu ortadan kaldırmayı amaçlaması mantık dışıdır. yoksulluk kapitalizmin -ve aslında tüm sınıflı toplumların- arızi talihsizliği değil, olgusal zorunluluğudur. sosyal demokrasi, en iyi ihtimalle, emekçilerin ürettikleri değerin bir kısmını kullanmalarının doğal sonucu olarak dar sınırlara itilmiş tüketim kapasitelerini kamu harcamalarıyla genişletmeyi hedefleyen kapitalist bir siyasi programdır.
kapitalizmin karşıtı adil bir mübadele rejimi, emek gücünün hakiki, denk, adil değerini bulduğu bir iktisat rejimi değildir. kapitalizmin karşıtı insanın temel yaratıcı kapasitesini, insanı insan yapan, onu hayvandan ayırarak türsel niteliğini ifade eden emek gücünün pazarda mübadele edilen türden metalaşmadığı bir toplum düzenidir. bu da sosyal demokrasinin hayal sınırlarının oldukça ötesindedir.
-
birisi bataklığı kurutalım diğeri ise sinekleri def etsek de yeter der.
-
birisi gelin bir hayal kuralim der digeri ise lan adamlara da azicik verin der.
-
-
sosyal demokrasi, burjuva sınıfı ile işçi sınıfının arasındaki bir toplum sözleşmesidir. bu sözleşmeye göre burjuva işçileri full kapitalist sistemde olduğu gibi iş güvencesi, sosyal haklar, asgari ücret, tatiller, ücretsiz eğitim ve sağlık hizmetlerinden mahrum etmeyerek çalıştıracak, karşılığında işçiler bir gece burjuvaları yataklarında boğup, mallarına el koyup proleter diktatörlüğü kurmayacaktır. özetle, sosyal demokrasi işçiye ekmek alma şansı tanıyan sistemdir. doğrusu, sosyal demokrasi bir tuzaktır; işçi açlıktan gebermesin sinirlenip burjuvaları kesmesin diye kurulmuş statükocu bir sistemdir. işçi ekmek almaya muktedirdir, ancak ülke yönetimi yine burjuvalara aittir. sosyal demokrasi işçiye küçük rüşvetler vererek burjuva sınıfın devamını garantiye almaktadır.
sosyalizm işçilerin ekmek alabilme şansını yeterli bulmaz; ekmek fırını neden burjuvaların elindedir sorusunu sorar. burjuvaların elindeki sermayeyi değerli kılan emek olduğundan burjuva sınıfı işçilerin üzerinde gereksiz bir yük teşkil etmektedir. burjuva elindeki sermayeyle tanımlanırken, işçi aksiyonla, emeğiyle tanımlanır. insani ilişkileri, devlet ilişkilerini tanımlayan en önemli etken ekonomiyken; ekonominin en önemli öğesi emekken yönetimin burjuvaların elinde olması eski dünyaya ait bir absürtlüktür, sosyalizme göre kontrol üretenin elinde olmalıdır.
özetle, sosyal demokrasi kapitalizmin devamını sağlamak için verilmiş bir tavizdir. ilerici bir fikir değildir, statükocudur.