Tom Ford'un Christopher Isherwood'un aynı adlı romanından uyarlanan 2009 filmi A Single Man , yakın zamanda Mubi'de yayınlandı. Film, gösterime girdiği sırada eleştirmenlerce beğenildi ve Colin Firth, kahramanı George Falconer rolüyle En İyi Erkek Oyuncu Oscar adaylığı aldı. Bazıları filmin "aşırı stilize edilmiş" estetiği hakkında daha aşağılayıcı olsa da, filmin görsel yönleri bolca övgüyle karşılandı ve filmin Guardian'daki Peter Bradshaw'a benzeyen A Single Man'i bıraktığını düşündürdü.adı: 'erkek kolonyası için 100 dakikalık bir reklam: Dior'dan Bereavement.' Bu unsur yadsınamaz, bazen komiktir, ancak film üzerindeki etkileri paradoksal ve rahatsız edicidir. Filmin amaçlanan ruh halini çeşitli şekillerde istikrarsızlaştıran yanlış bir not eklerler, Roger Ebert'in kendi film incelemesinde cepheden bahsetmesiyle ima edilen bir şey .
George, 1962'deki Küba Füze Krizi sırasında Kaliforniya'da yaşayan bir İngiliz edebiyatı profesörüdür. Eşcinseldir, ketumdur ama kapalı değildir ve hâlâ ortağı Jim'in, olaydan sekiz ay önce bir araba kazasında ölmesinin yasını tutmaktadır. filmin olayları. Film, George'un kendini öldürmeye karar verdiği ve işlerini düzene soktuğu bir gün boyunca geçiyor. George işe gidiyor, Aldous Huxley'nin After Many a Summer Dies the Swan'ı üzerine bir ders veriyor, Amerikan halkına musallat olan azınlığın belirsiz 'korku' kavramı hakkında konuşmak için raydan çıkmadan önce (komünist, eşcinsel, beyaz olmayan kişi korkusu vb.). Öğrencisi Kenny (Nicholas Hoult tarafından oynanır) dersten sonra onu takip eder ve korkuyu ve meskalini tartışırlar. George ayrıca bankasını ziyaret eder ve sahip olduğu emanet kasasından eşyalarını çıkarır, tabancası için mermi satın alır ve masasına yakınları için mektupları ve ölümüyle uğraşmak zorunda kalacaklar için önemli belgeleri titizlikle bırakır. Bu süre zarfında George, hem çocukluğuna hem de George'un kendini içinde bulduğu kırılgan şimdiki zamana musallat olan filmde yürüyen bir hayalet olan Jim ile geçirdiği zamana dair bir dizi geri dönüş yaşar. George, en yakın arkadaşı (ve bir tür eski sevgilisi) Charley ile akşam yemeği yer ve içki içer.eve dönmeden önce Julianne Moore tarafından oynandı. Viski bittiğinde, daha fazla satın almak için yerel barına gider ama onu Kenny takip eder. İkisi içki içer, denizde çıplak yüzer ve açıkça konuştukları George'a geri dönerler ve George, bir kalp krizi onu alıp götürmeden hemen önce yaşam için bir duyguyu yeniden keşfeder ve görünüşe göre onu Jim ile yeniden birleştirir.
Firth ve Moore'un her ikisi de mükemmel performanslar sergiliyorlar, İngiliz eksantrikliği dolup taşan, seğiren jestler, kimya ile dolu. Biri bastırılmış ve kederli, diğeri sarhoş ve doymamış, birlikte tik ve mantardan kesilmiş iki gergin viski şişesi gibi parıldıyorlar. Nicholas Hoult daha az muhteşemdir, ancak bu, kısmen, bir kıyma makinesinden itilen rakip seslerin bir kombinasyonu gibi görünen benimsediği aksandan dolayıdır. Matthew Goode'un gerçeküstü ve idealize edilmiş geçmişe dönüşlerle sınırlı Jim'i, büyük ölçüde terkedilmiş bakışlar ve uzun öpücüklerle yetinir, ancak yine Firth'in aksine, şömine başında okuma sahnesinde malzemeyi gitmesi gereken yere tam olarak kaldıramaz. aynı anda hem hakim hem de savunmasız olmayı başarır.
Ama bir de stil var, yalnızca neon ve büyük harflerle ifade edilebilecek kadar işlenmiş ve aşırı işlenmiş bir özellik: STİL. 60'ların California Ford'unun hayalini kurduğu o kadar özensiz bir şekilde yavan, o kadar iğrenç ki "güzellik" ile zaman zaman ürpermemek mümkün değil. Her dokunuşu dünyayı bir parfüm reklamına dönüştüren bir Midas gibi Ford, mizansene sade kahveler ve kırık beyazlar bulaştırır , çikolata şurubu gibi, sadece bir insanı hasta edebilecek türden bir şekerleme. Bu, aşırı 'güçlü bakışlar', uğursuz ve hantal bellek dökümleri, dudakların ve ağızların kaba yakın çekimleri ve bir sloganın ekranda yavaş yavaş kaybolması için yer bırakıyormuş gibi görünen yavaş düzenlemelerle birleşiyor. [1]George'un güzel Mercedes'iyle araba sürdüğü, çocukluğunu kaldırımda güneş ışığında gözler önüne serdiği ya da kendisinin ve bir yabancının California gün batımına karşı bir arabanın kaportasında sigara içtiği an gibi sahneler, gülünç bir durumun eşiğine gelir. Ancak nihayetinde terzilik uçurumu, filmden ve hikayesinden olası her insanlığı boğmaya çalışan, düzleştirici ve yok edici bir güç olarak hareket eder, podyum için giyinmiş, ölümden bile asla vazgeçmeyen ağır bir pathos.
Buna stil denilebilir mi? İlk görünüşte öyle görünmüyordu. Geniş anlamda, “üslup” 'sanatsal “içeriğin” belirli bir ortamın materyalleri ve biçimleri tarafından ifade edildiği tüm önemli yolları içerir.' [2] O zaman biçim ve içerik arasındaki bir tür uyumla, filmin her bir öğesinin yapısal ilişkilerinin ve uzlaşımlarının bir parçası olarak nasıl çalıştığıyla ilgilidir. Tek Bir Adamı özgün tarzdaki herhangi bir çalışmayla karşılaştırın ve saçma görünüyor: Le Cercle Rouge , The Conformist, Safe ve hatta The Fifth Element , Ford'un ağır fırça darbelerinden bir dünya uzakta. Stil satın alınamayan bir şeydir ve Tek Bir Adambunu açıkça gösteriyor: uyum ve yok edici birlik çok farklı şeyler.
Bunların hepsi, Tek Bir Adam'ı kendi içine çökertmeli, bir duygu ağırlığı ve kolalı yakalar altında parçalanmalı, ama olmuyor. Aslında, bu yüksek moda aşılamayla mücadele etmek zorunda kaldığı için filmin insani unsurları daha da insani görünüyor. Filmin kendi imajının yarattığı boşluk, düğmeli, Patek Philippe'in otoriter sessizliği, zamanın sosyo-tarihsel gelenekleri gibi çalışır: filmin “yaşamının” altında devam etmesi gereken baskıcı bir güç haline gelir. gizli, yüzü olmayan bir kaya kütlesinin altında mırıldanan bir yeraltı deresi gibi. Üslubun silinmesi, paradoksal bir şekilde, George'un derslerinden veya Küba hakkında anlamsız gevezeliklerinden çok daha fazla, ötekinin boğucu "korkusu"nu iletmenin en etkili yolu haline gelir.
Bu mercek aracılığıyla Jim'in hafifçe gıcırdayan hayaleti tam da şu hale gelir: bir hayalet. George'un geri dönmek istediği bir dünyanın tutkulu ve dokunaklı bir hatırası değil, hafızanın ne olduğuna daha yakın bir şey: solgun, yavan bir taklit ya da gösterişli bir parodi, sadece kayıp entrikalarında başka bir salon numarası. George karmaşık ve zor bir özlemle, tamamlanmamış bir yasla boğuşur; yüzeysel dünyanın, hatta kendisinin de parçası olduğu filmin kendisi onu her fırsatta inkar eder. Filmin eşcinsel deneyimin estetize edilmiş yapısı hiç rahat değil, aşkını iyileştirme ve yatıştırma tehdidinde bulunan bir kurşun ağırlıktan başka bir şey değil. Filmdeki en duygusal sahnelerden birinde, Charley, George'a olan yarı karşılıksız aşkıyla hareket eder,Jim ile olan ilişkisinin 'gerçek şeyin yerine geçen' bir şey olduğunu ima eder (onunla geleneksel bir heteroseksüel ilişki olduğu ima edilir). George haklı olarak öfkeli ve onun artık homofobisini küçümsüyor. Bununla birlikte, argüman farklı, daha rahatsız edici bir gerçeği ifade ediyor: George'un bu kadar önemli bir kaçınılmaz parçası olan ve onun tam özünde yatan, hatta dünyayı görme biçimini çarpıtan aşkın kalıntısının kendisidir. gerçek şey için bir stand-in. Bu onun ölüm arzusunu daha da anlaşılır kılıyor. Hayatı yaşanmaz kılan kendi başına keder değil, hem 1960'ların Amerika'sının gelenekleri hem de filmin bellek inşası gelenekleri tarafından saklanmaya zorlanan ve Jim'in yansımasını bir dizi aşırı giyimli vodvil skeçlerine indirgeyen bu kederdir. .
In A Single Manöyleyse var olan üslup ne bir bağıntılı uyumdan ne de modernitenin parçalanmış kimlikleriyle uyumlu incelenmiş bir uyumsuzluktan gelir. Daha ziyade, filmin teknik ve anlatısal kompozisyonuna doğrudan karşıt olarak bir gayzerden su gibi atılır. Burada, katlanmış gömlekler, belge kutuları ve el değmemiş Oxford çiftleri üzerindeki yakın çekim geçit töreni artık sadece stilistik motifler olarak sunulan lüks tüketimciliğin kalıntıları değil, dünyanın homofobisinin, savaş çığırtkanlığının ve ırkçılığının maddi tezahürleridir. Yine köşedeki Guinness logosuyla yersiz görünmeyecek olan pathos buzdağları ve boğulma fantezileri yerine, geriye dönüşler ve rüyalar, Tarkovsky'deki sulu fotoğraflara ve paslı silahlara zıt bir tür diyalektik hale geliyor.Anlamı yeniden inşa edilebilecek tarihin akan nehirindeki parçalar yerine, kişisel hafızanın basit hayaletleri, dürtülerin ve anların anlamsız ve palyaçoca sürekliliklerine sahibiz. Bunlar, geçmişteki bir aşk anlatısının mezardan çıkarılabileceği maddi parçalar değil, toplumun onlara açık bıraktığı dar yollarda güçlü silahlarla donanmış dayanıksız parçalardır.
George sonunda, şimdiki zamanda bir nebze olsun anlam ve zevk bulur, ancak onları geri kaptırır. Filmin kapanış sahnesi hem yoğun hem de etkileyici, ancak anlatı yüzeyindeki ham yumruklu bir-iki yumruk yüzünden değil: George'un ölümündeki üzüntü ve öbür dünyada Jim ile yeniden bir araya gelmesindeki rahatlama. Aksine, Jim'in kaza yaptığı andan ve cenazeye gitme şansını engelleyen telefon görüşmesinden beri, George, özellikle sevgilisi için gey bir adamın kederinin her nesne, her etkileşim tarafından boğulduğu bir dünyada olmuştur. Bu keder artık dayanamayacak hale gelene kadar kalpte yatmaya zorlanır. George, ölümde gerçekten de Jim'le aynı yere gitti, ama mutlu bir ölümden sonraki yaşama ya da sessiz bir boşluğa değil, hafıza dünyasına gitti. Orada bir hayalet olarak var olacak,geride kalanların zihinleri tarafından çarpıtılan uzaya musallat oluyor. Krediler yuvarlandıkça, baskıcı korkunun gerçek dehşetini ve kederin budanmasını anlıyoruz: en aziz hatıralarımızı ve kayıplarımızı bile, ölümün özgüllüğünü ortadan kaldırarak ve bizi ağır niyetli niyetleriyle felç ederek, abartılı bayağılığa dönüştürüyor.
Bilge bir adam bir keresinde 'Sanat niyetin ölümüdür' demişti; Tek Bir Adam durumunda asla daha doğru bir söz söylenmedi.
[1] Reklam dilinin bu kullanımı, yalnızca kaba veya alaycı bir yapmacıklık değildir, Tek Bir Adam , reklam dünyasının mantığını ve geleneklerini kullanır, sürekli olarak bu terimlerle anlaşılmayı ister.
[2] Nelson, Thomas Allen. “FİLM STİLLERİ VE FİLM ANLAMLARI.” Film Eleştirisi 3, hayır. 3 (1979): 2-17.http://www.jstor.org/stable/44018635.
Star Wars: The Last Jedi'dan (2017) beri, hayran kitlesini neredeyse ikiye bölmek açısından daha bölücü bir film olmamıştı. Rian Johnson'ın Star Wars devam filmi üçlemesinin orta bölümünü, cesur hamleleri ve işleri geleneksel hikaye anlatımı yaylarından nasıl uzaklaştırdığı için sevdim, ancak şimdi Matrix Resurrections (2021) söz konusu olduğunda tartışmanın olumsuz tarafındayım.
Bu işlev, dinamik bir içe aktarmayı normal bir bileşen olarak oluşturmanıza olanak tanır. Tepki.
Bisiklete binme, bisiklet koşullarının pek uygun olmadığı şehirlerde bile, bariz nedenlerle ciddi bir ivme kazanıyor. Sağlığa birçok faydasının yanı sıra, bisiklet sürmeyi çok daha eğlenceli hale getiren birkaç neden daha var.
Problem Python'u seviyorum, üretim sistemleri oluşturmak ve verileri keşfetmek için güçlü bir araç. Ancak bazen kendimi Elektronik Tablolardaki verileri araştırırken, sonraki adımları planlarken ve daha sonra zaman kazanmak için bunları Python koduyla uygularken buluyorum.
Kristen Stewart bir keresinde 'Pamuk Prenses' rol arkadaşı Chris Hemsworth'a sert bir yumruk attı ve bu, oyuncunun geleceğini görmediği bir saldırıydı.
GQ Magazine ile yaptığı bir röportajda BTS'den Jin, BTS ve Coldplay'in şarkısı 'My Universe'nin bir bölümünün 'son bölümü yapmadığını' açıkladı.
Bir röportaj sırasında Kane Brown, Elvis Presley'in "Hound Dog" ve "Blue Christmas" şarkılarının defalarca şarkılarını nasıl etkilediğini tartıştı.
'Çığlık', bazı yeni yönler veren kanlı bir dönüş sağlar, ancak Ghostface'in en yeni öldürme çılgınlığı olması gerektiği kadar derin kesmez.
Her hafta güncellenen mini bulmacamız, en sevdiğimiz HowStuffWorks okumalarımızı zeki ipuçlarıyla birleştiriyor!
Doğru deterjanı seçme konusunda endişelenmenize gerek kalmadan çamaşır yıkamak yeterince kötü. Peki en iyisi hangisi? Yoksa önemli mi?
Kentucky kırsalındaki Fugates ve Combs aileleri, genetik piyangoyu kaybettiler ve her ikisi de, evlenirken tenlerinin mavi görünmesine neden olan nadir bir çekinik özelliği paylaştılar. Bunun nedeni neydi? Ve ailelere ne oldu?
İki babasız erkek civciv, California akbabasını yok olmaktan kurtarmak için bir programda yetiştiriliyor. Böyle 'bakire' doğumlar nasıl mümkün olabilir?
Cardi B ve Offset'in 3 yaşındaki kızı Kulture, yeni örgülü saç modelini Instagram'da sergiledi.
Selena Gomez daha önce arkadaşı Cara Delevingne için "Çok eğlenceli ve son derece maceracı" dedi.
Şarkıcı Perşembe günü fitness rutinini değiştirmeye karar verdi.
Jamie Dornan, Superman rolü için seçmelere katıldığını ancak Henry Cavill'e yenildiğini açıkladı; ve Marvel ile MCU'ya katılma hakkında konuştu.