Ağustos için ülkeden ayrılmanın birçok avantajı vardır: Bu yıl listede yüksek gelen loş ve kasvetli havadan kaçınmak, ve haberlerden kaçınmanın daima artı değeri vardır, veya en azından sadece en önemli haber başlıklarıyla arayı kapatmak.
En egemenolanı, 11-yaşındaki Rhys Jones’in vurulmasıydı ve onu anlamak için çabalayan bir milletin şaşkınlığıydı.
Gücü 10 yıldan fazla elinde bulunduran bakanların, kandırılan 14 ve 15 yaşlarındaki (Aksi takdirde kendi GCSE seçenekleri hakkında düşünebilecek olan çocuklar)
beyhude çeteadası savaşlarında bisikletleri üzerinde vurulan suçsuz çocukların gerçeği hakkında ne söyleyebileceğini bilmek zordur.
Fakat şöyle yada böyle diğer hükümetin umudu “başarısız olmak” tamamen onu kesmez ve, eğer o, onu sabitlemek için nasıl plan yaptığını bazı daha derin açıklamalar teklif ederse David Cameron’un bozulmuş derneğinin daha fazla rezonansı olabilir.
Siyasal tayfa karşı olan onun arkadaşları gibi, doğruluğa bir nefreti olduğundan beri o, zor olacaktır.
Dernek bozulmaz; fakat korkunç derecede eşit değildir. Siyasal sınıfların, çocukların daha iyi olması ve daha kötü olmaktan uzak olması arasındaki alabildiğine açık olan eşitsizliklerin nasıl düzeltileceği hakkında dürüstlükle konuşmaya ihtiyacı vardır.
Ulusal Çocukların Bürosundan (Eğitim Enstitüsü ve Aile ve Ana-baba Enstitüsü, Eşitsizlikleri azaltma), geçen haftanın raporu, bir başlangıç noktası sağlayabilir. Onun anahtar bulguları, roket bilimi değildir. Önceki kazanımları daha zayıf olan çocuklar, üç yaş itibariyle daha fazla avantajlı arkadaşlarının gerisine düşer. Çocuklukları gelişirken daha iyi duumdaki evlerdeki daha az yetenekli çocukları, genellikle, arkasından yetişip geçerler.
EOC tarafından bir rapor, “ İngilizce’de birustalığa geldiği zaman, sosyal sınıf, cinsiyet kadar önemli bir faktörün iki katıdır” olduğunu açıkladı.
17 yıllık bir Tory hükümetinden (David Cameron ‘un parçası olduğu) sonra ve açıkça gelişen ihtiraslar ile bir Labour birinin 10 yılı, bir işçinin oğlu hala bir avukatınki gibi aynısını muhtemelen daha fazla başarmayacaktır. Niçin? Çünkü ana babaya ait gelir, meslek, eğitim, ev hayatı gibi iyi-olma ve komşuluk, çocukların nasıl gelişeceğini kaçınılmaz bir şekilde etkiler.
Eşitsizliği azaltma, basit bir şekilde, en azından varlıklıyı hedeflemeyen, destek sağlayan servislerin topluluklar içine gömülmesi ihtiyacında olduğu anlamına gelen, çocukların risk durumlarının içine ve dışına taşınmasını doğru bir şekilde belirtir.
Ve okullar için daha çok meydan okuma soruları vardır:
Kaç tane öğretmen çocuklar hakkında varsayımlar yapar?
Öğretmenlerin tamamen farklı bir şekilde eğitilmeğe ihtiyacı var mı?
-Kendilerine ait ön yargılarından şüphe eder mi?
Ve, sınavlardan geçmek gibi, duygusal ve sosyal okuryazarlığı geliştirmek için çocuklara yardım ederek ve ana babalarını destekleyerek eşitsizliğin hakkından gelmek için çalışmayı sorguluyor mu?
Ve sınavlar …
Tekrar şimdiden bu yılın sonuçları zayıf bir performansı olan başka herkes için ve bağımsız okullar için bir başarı olarak sunuldu.
AQA’nın Dr. Mike Cresswell’i bağımsız okulların A-seviyesi A derecelerinin oranının diğer okullardan daha fazla artıyor olduğunu iddia ederek topun yuvarlanması için yoluna koydu.
Aslında onun analizi, yüzde oranları ve yüzde oranları noktaları arasındaki farkın bir yanlış anlaşılmasını ele verdi. -veri aslında mükafatlandırılan okul öğrencilerinin kavrama oranını gösterdi.
A dereceleri, bağımsız okullardaki orandan daha fazla arttı. Fakat, zarar yapıldı, ve biz, varlıklı çocuklarla dolu seçici okullar, eşit olmayan toplumun gerçekleriyle karşılaşmak zorunda da olan okulların üzerinde onlara başka yarışmacı avantaj vereceğinden dolayı ihtisaslaşmak için zevk alacak olan, yeni ve daha çok meydan okuyan donatımlar için ihtiyacın süratle üzerindeydik.
Dolayısıyle, eşitsizliğe neden olan kökü ortadan kaldırmak için politik istek var olsa bile eşitsizliğe neden olur, ve daha fakir evlerden gelen çocuklar merdiveni tırmanmağa başlar, en üst basamak, başarmak için durumu çok daha iyi olan için çok daha çok seçkin nitelikler ile her zaman daha yüksek olacaktır.
Labour’un post-97 hükümetinde eğitim sekreteri, David Blunkett, “Hiçbir çocuk, sınıf veya cinsiyet veya etnik grup veya onların ev yaşamları ile başarısız olması için önceden emredilemez” hükmünü verdi.
Onun tutulması için ideal bir değerdir, fakat her çocuğun başarılı olması için eşit bir şans tanımayı sağlamak baştan aşağı uzun bir yoldur.
*İngilizce Öğretmeni Y.Müh. Naim Uygun tarafından İngilizce aslından çevrilmiştir.
Web sitesi: http://www.pekiyi.150m.com
E-posta: email@example.com