Çinliler, Araplar ve İtalyanlar ilk erişteyi icat ettiklerini iddia etseler de erişte ile ilgili en eski kayıt, Çin’de MS 3. yüzyıla ait bir sözlükte bulunur. Bu erken erişteler, ekmek hamurundan yapılmış küçük parçalar halinde şekillendirildi ve kaynar suyla dolu bir wok içine atıldı.
Bu eriştelere mian pian deniyordu ve hala Çin’de tüketiliyor. Eriştenin başka bir erken yazılı kaydı, İtriyum olarak anıldıkları ve birkaç yüzyıl sonra, Suriyeli doktorlar tarafından irmikten yapılmış lifli bir makarnanın tanımlandığı MS 5. yüzyıldan kalma Kudüs Talmud’una kadar izlenebilir.
Kökeni ne olursa olsun, erişte/noodle, ucuz olması, besleyici olması, hazırlama kolaylığı, sıcak veya soğuk olarak tüketilmesi ve taşınmasının kolay olması gibi bir dizi faktöre bağlı olarak yıllar içinde popüler bir gıda olarak kaldı. Günümüzde erişte, genellikle pirinç bazlı yemeklere alternatif olarak kullanılan Japon mutfağının önemli bir parçası haline geldi.
En yaygın olarak erişte, buğday, karabuğday veya pirinçten yapılabilir, ancak meşe palamudu eriştesi, mısır eriştesi ve maş fasulyesi eriştesi gibi başka çeşitler de vardır. Sınırları aşan çok çeşitli yemeklerde kullanılan erişte, dünyadaki en popüler yiyecek gruplarından biri olmaya devam ediyor.
Noodle Çeşitleri