Kürtaj, hamile kalındıktan sonra, hamileliğin kasıtlı olarak sonlandırılmasıdır. Kadınların gebeliklerine son vermesini sağlayarak gelişmemiş embriyo veya fetusu sonlandırmayı içermektedir. Bu nedenle Amerikan siyasetinde tartışmalı bir konu olurken; Türkiye’de kanunen gebeliğin 10. hafta sonuna kadar ve kadının mağdur olması durumunda ise 20. hafta sonuna kadar sonlandırılması yasal gözükmektedir. Ancak kâğıt üzerinde hak olan kürtaj, pratikte engellemelere takılmaktadır.
Ebers Papirüs’teki (milattan önce 1550) belirtildiği gibi, kürtajlar en az 3.500 yıldır yapılmaktadır.
“Kürtaj” kelimesi, Latin kök aboriri’nden ( ab = ” belirsiz ” , ” oriri =” doğmak veya büyütmek “) gelmektedir. 19. yüzyıla kadar, hem düşük oluşması hem de gebeliklerin kasıtlı olarak sonlandırılması kürtaj olarak adlandırılmıştır.
Kürtaj hakkını destekleyenler, embriyo ve fetüsün bir insan olmadığını; hükümetin bir embriyonun veya fetüsün bir insan olduğunu kanıtlayamadıkça kürtaj yasağı hakkına sahip olmadığını savunmaktadır.
Kürtaj haklarının muhalifleri, embriyonun veya fetüsün bir insan olduğunu; en azından hükümetin bir embriyonun veya fetüsün bir insan olmadığını kanıtlayana kadar kürtajı yasaklama sorumluluğunu taşıdığını iddia ediyor.
Kürtaj ile ilgili, 1973’ten bu yana ABD’nin tüm eyaletlerinde, Yüksek Mahkeme’nin Roe / Wade’de (1973), kadınların kendi organları hakkında tıbbi kararlar alma hakkına sahip olduğuna karar vermiştir. Gebelik, fetüsün bağımsız bir kişi olarak görülebileceği noktaya ilerledikten sonra, fetüslerin de hakları vardır (tıbbi açıdan 22 ila 24 hafta olan canlılık eşiği bir fetüsün rahim dışında hayatta kalabileceği nokta olarak tanımlanmaktadır).