Grace'nin Hacı, Henry VIII yönetimine karşı yaygın bir isyana verilen ünvandır. Grace Hacı, 1536'nın sonlarında başlamış ve 1537'nin başlarında bitmiştir. Bu isyan hakkında, o zamanlar çok iyi belgelendiği için çok şey bilinmektedir. 1536 ile 1537 arasında, krallığa karşı bir dizi isyan Kuzey İngiltere’de gerçekleşti. Bunlar toplu olarak 'Grace'in Hac'ı' olarak bilinirdi. Bununla birlikte, kesinlikle, Grace Kutsal Yolculuğu yalnızca Ekim ve Aralık 1536 arasında Yorkshire'da meydana gelen isyanı ifade eder.
Ayaklanmaların ilki, 1536 Ekim'inde Lincolnshire'da gerçekleşti ve yaklaşık iki hafta sürdü - 2'dennd 18’einci. Uzun sürmemesine rağmen, isyan hükümete büyük tehdit oluşturuyordu. Bunun nedeni isyandakilerin yalnızca “sıradan” insanlar olmadığıydı. Soylular, Lincolnshire İsyanı'na da dahil oldu - hükümetin genellikle onu desteklemeye güvendiği bir grup insan. Bazı soyluların ayaklanmayı bile düzenlediğine dair bazı kanıtlar var - ama diğerleri buna ölüm acısıyla katılmak zorunda kaldılar. Kral, isyanı bastırmak için yerel milisleri kullanamadı çünkü isyancılara katılması korkusu vardı. Bu nedenle, birliklerin krallığın diğer bölgelerinden getirilmesi gerekiyordu.
Yaklaşık 5 Ekiminciisyanda 40.000 kişinin yer aldığı düşünülüyor. Lincoln'a yürüdüler. Çağdaş belgeler, iyi disiplinli ve düzenli olduklarını ve kesinlikle bir soygun olmadığını gösteriyor. Lincoln halkından iyi bir karşılama aldılar. Ama bir kez şehir, işler yanlış gitmeye başladı. Ayaklanmadaki bu soylular, oldukça geç - kaybedecekleri çok şey olduğunu fark etti. Suffolk Dükü, bir orduyla Lincoln'e doğru gidiyordu ve mağlup olma şansı, en iyi ihtimalle zayıftı. Asilerden kendilerini geri çekmeleri için ilk fırsatlarını kullandılar. Neredeyse bir gelenek olan Suffolk, bütün isyancılara kan dökmeden eve dönme fırsatı verdi ve Henry'nin onları kızdıran politikaların bazılarına bakacağı sözü verdi. Asiler, ortakların çoğunda olduğu gibi şanslarını değerlendirdiler. Suffolk'u ele geçirmek isteyenler Lincoln'de kaldı ancak asilerin sayısı ciddi şekilde azalmıştı. Henry daha önce krala sadakatsizlik göstermeye cesaret edenlere hiçbir merhamet gösterilmemesini emretmişti. Lincoln'de kalanların hayatlarıyla para ödeyeceklerine dair çok az şüphe var gibi görünüyor. Fakat neredeyse hemen Henry, Lincolnshire isyancılarının derhal herhangi bir cezasını erteleyen Yorkshire'de çok daha ciddi bir isyanla karşı karşıya kaldı.
Yorkshire Ayaklanması - Grace'in Hacı - Lincolnshire'dakilere çok benziyordu. 'Ortaklar' sayıların büyük kısmını oluştururken, soylular da kendi saflarındaydı. Ancak, en büyük farklardan biri, Yorkshire asilerinin iyi yönetilmesiydi. Önemli bir Yorkshire ailesinden yetenekli bir avukat olan Robert Aske, Yorkshire isyancılarının kabul gören lideri oldu. Yetenekli bir hatip, Aske de çok yetenekli bir organizatördü. İsyanın standartların en yüksek olmasını sağlamasını istedi, böylece kimsenin bir kereviz açtığını söyleyemedi. İsyancılara katılmaktan daha asilleri korkutmak istemedi. Eylemlerini tanımlamak için 'Grace Hacı' cümlesini icat eden Aske idi. Bu terimin kasıtlı olarak seçildiği düşünülüyor. Hacılar hac kelimesinden geliyorlardı ve bu Aske'nin isyanı koymak istediği kutsal yattı. Henry'nin Kilise ve manastırlara saldırılarını durdurmasını ve Papa'nın ardından ülkeye geri dönmesini istedi. Aske, Henry'nin kendisinin iyi ve iyi niyetli bir kral olduğu düşünüldüğü için hatalı olmadığına inanıyordu. Aske, 'kral' danışmanlarını, özellikle de kralın aklını kirlettiğine inandığını düşündüğü Thomas Cromwell'i suçladı. Aske, Henry'nin bir zamanlar onun isyanını gördüğü - bir manevi hacme - eski politikalara geri döneceği ve kralı yanlış yönlendirenlerden güç alacağına inanıyordu. Bununla birlikte, isyancıların istediklerini elde etmek için araçlara sahip olduklarını güçlendirmek için, 'hacılar' emrinde iyi organize edilmiş bir silahlı kuvvete sahipti.
İsyanda yer alan herkes davranışları ve genel tavırlarıyla ilgili yemin etmeliydi. Bu yemin edenlerin bağlayıcılığı vardı ve devam ettirilememesi sonsuza dek lanetlenmeye yol açacaktı.
Aske'ye verilen destek Yorkshire'da da yaygındı. Erkekler ayrıca Durham, Northumberland ve bazıları Lancashire'den katıldılar. Birkaç istisna dışında, asilerin çoğu çok iyi davrandı. York'ta ve sonra Pontefract'ta toplandılar. Pontefract'ta, 300 kraliyet birliğini koruyan bir kraliyet kalesi vardı. Ateş etmeden düştü. Aslında, kale kötü bir onarım durumundaydı ve artık bir gün bile olsa bir gün boyunca yapamamış olması muhtemel. Henry, kalenin lideri Lord Thomas Danby'nin asilere sempati duymasından ve garnizondaki 300 erkeğin de aynı şekilde sadık olmadığından şüpheleniyordu. Ancak kraliyet kalesi olması Yorkshire'daki isyancılara güven açısından büyük bir destek verdi. Pontefract Kalesi 21 Ekim'de teslim oldust. Bu aşamada, sözde Hacılar 35.000 adamdı. İyi silahlanmışlar ve iyi donanımlılardı.
Henry, kuzeydeki Norfolk Dükü ve Shrewsbury'nin Earl'ü isyancılarla yüzleşmelerini emretti. Bununla birlikte, her iki adam da yalnızca yaklaşık 8000 erkek yetiştirebildi, bu yüzden savaşta çok fazla sayıda kişi kaldı. Sahip oldukları tek avantaj Aske'nin çatışma istememesiydi. Hâlâ müzakere edilen bir uzlaşma istedi ve sonuç olarak Norfolk 27 Ekim'de Aske ile Doncaster Bridge'de tanıştı.inci. Norfolk asi taleplerin bir sempatizanı olarak karşımıza çıktı ve onlardan bir tanesini Norfolk'un kendisi tarafından Londra'ya kadar eşlik ederken onları dağılmaya ikna etti. Bilmeyebilecekleri, Norfolk'un Thomas Cromwell'in politik bir rakibi olduğu ve Cromwell'in pozisyonunu baltalamak için ne gibi bir fırsat kullandığıydı - ve asiler Norfolk'a Cromwell'e karşı kampanyasını sürdürmesi için mükemmel bir fırsat verdi.
Asilerin elçilerinin heyeti, herhangi bir büyük lideri içermiyordu. Aske, kral teslim edemediği takdirde isyancıların örgütlenmesinin devam etmesini sağlamak için Yorkshire'da kaldı. Ancak, Henry akıllı bir politikacıydı. Asi talepleri aldı - ancak birkaç hafta boyunca onlara cevap veremedi. Bu dönemde isyancı kuruluşun zayıflıklar göstermeye başlayacağını umuyordu. Aske'nin 35.000 erkeğin tümünü düzenli tutması uzun bir emirdir. Henry, hacı ellerinden tam olarak anlayamadığı bazı noktaları netleştirmelerini isteyerek daha fazla zaman aldı. Liderlerin açıkça yazılı ve ayrıntılı bir talepler kümesi oluşturmak için buluşmaları gerektiğini önerdi. Aynı zamanda, Norfolk'a isyanı gerekli gördüğü şekilde bitirmesi emredildi.
İsyancı liderler, '24 Makale 'olarak bilinen şeyi inşa etmek için Aralık ayı başında Pontefract'ta usulüne uygun bir şekilde bir araya geldi. Hacılar arasındaki soylular bunları ürettiler ve isyandaki çoğunluğu temsil etmediler - toplantıya davet edilmemiş fakir ortaklar. Taleplerin dokuzu özellikle dindarken, altı tanesi özellikle politikti. Gerisi sosyal, politik, ekonomik ve dini konuların birleşimiydi.
'24 Makaleler '6 Aralık'ta Doncaster'da Norfolk'a sunulduinci. İsyancılar dağılırsa:
1) Kral talepleri alırdı.
2) Serbestçe seçilen bir Parlamento onları tartışır.
3) Bütün hacılar isyandaki rollerinden dolayı affedilirdi.
Aske ve Doncaster'daki diğer 300 asi lider, büyük bir zafer kazandıklarına inanıyordu. Gelecekteki sorunlardan kaçınılması için kralın Henry'nin buluşma isteği üzerine, halkın duyguları hakkında brifing verilmesini talep eden Londra'ya gitti. Aske bunu, kralın iyi bir insan olduğuna ve ülkeyi başarısız eden danışmanlar olduğuna dair bir işaret olarak gördü. Aslında, Henry basitçe zaman alıyordu. Kuzeyin askeri bir ders alması gerektiğine çoktan karar vermişti. Ancak, Aske'den mümkün olduğu kadar çok isim istedi, böylece bireyler hesaba katılabilirdi.
1537 Ocak ayının sonlarında, Aske Yorkshire'a döndü ve Henry'nin vokal destekçisi oldu. Diğerleri vaat edilen affın henüz gelmediğinden şüphelendiler. Aynı zamanda, Norfolk'un Henry'nin onu isyanı bastırarak yargılayacağı açıkça ortaya çıkmıştı. Norfolk, Henry'nin asi taleplerine sempati duyduğuna ve şimdi her şeyden önce krala olan bağlılığını göstermesi gerektiğine inandığından korkmuştu. Norfolk, hacılar Cumberland'da olanları kınamasına rağmen, Cumberland'da bir isyan kullandı (1537 Şubat) kampanyasının nedeni olarak.
Şimdiye kadar hacılar kargaşa içindeyken Norfolk ordusu bunu yapmayı seçtiğinde saldırmaya hazırdı. Norfolk ordusunu başarılı bir şekilde savaşma şansı olmayan Grace Büyük hac liderleri, Henry'nin soruları cevaplamak için Londra'ya gelmeleri emrini kabul etti. Mayıs ayı başlarında, afın vaat edilmesine rağmen ana liderlerin onbeşi tutuklandı. Erkeklerin Londra’da yargılanmaları gerekip gerekmediğine karar vermek için Yorkshire’da iki jüri kuruldu. Jüriler, tutuklananların arkadaşlarından oluşuyordu. Bu süreç iddianame olarak biliniyordu. Aske ve Danby'nin beğenilerini en iyi bilenlerin, artık Londra'da hiçbir yargılamadan mahrum olmadıklarından, ölüm garantilerini imzalamaları istendi. Tüm sanıklar şaşırtıcı şekilde ihanetten suçlu bulundu. Çoğu Londra'da idam edildi, ancak Aske idam edildiği Yorkshire'a geri götürüldü. Bu, Henry'nin olaylarının kontrolünün ne kadar kontrol altına alındığının bir jestiydi.
Grace'in hacca olan Henry'ye ne kadar tehdidi vardı? Kral, krallığının daha dış bölgelerinden birinde küçük bir isyan olarak oynamaya çalıştı. Çok az kişi, eğer kraliyet sarayında, özellikle Henry isyanı ezdiği için kralla çelişmeye cesaret edecekti. Bununla birlikte, birçok tarihçi isyanı Henry'nin saltanatında karşı karşıya olduğu en büyük iç tehdit olarak görüyor. Kararlarını, Henry'nin isyandaki 35.000 adama karşı savaşabilecek kadar büyük bir orduyu bir araya getirmesinin çok zor olacağına dayandırıyorlardı. Ayrıca, Henry'nin bu kadar büyük bir askeri kuvveti idare edebilecek kimsenin, bu kadar çok erkek yetiştirebilse bile, kanıtı yoktur. Ayrıca öfkenin sadece kuzeyi korumak için olmadığı kabul edilir. Eğer isyancılar güneye yürüdüyse, başkalarının kendilerine katılacağı neredeyse kesin. Bu nedenle, asiler güneye doğru yürüdükçe, sayıları büyük ölçüde artmış olabilir. Yabancı bir ulusun, isyancıların İngiltere'ye güneyde saldırmasına neden olacağı aksaklıklarını kullanması korkusu da vardı. Henry'nin ordusu isyancılara karşı koyduğunda, Kent / Sussex sahiline iniş yapmayı durduracak çok az şey olurdu. Eğer Papa Henry’yi kınamış ve bütün Katolikleri isyancılara yardım etmeye çağırırsa, Henry’nin konumu daha da zayıf olurdu.
Asiler, kralın öne sürdüğü barış planını kabul ettiklerinde, yukarıdakilerin hiçbiri olmadı. Ayrıca, Londra’dayken, asilerin temsilcilerini idare ettiği için Henry’ye de kredi verilmesi gerekiyor. Gecikme taktiği işe yaradı. İronik olarak, büyük bir potansiyel zayıflık pozisyonundan Henry, Grace Kutsal Yolundan daha güçlü bir konumda ortaya çıktı. İsyancılar mağlup edildi ve benzer bir şeye dahil olmayı düşünen herhangi biri bunun sonuçlarını biliyordu. Asilerin yenilgisi basitçe gerçek gücü elinde tutan nüfusu gösterdi ve Reform'un Manastırlara karşı büyük etkisinin 1538'de Grace'in hacca gelmesinden sonra meydana gelmesi tesadüf değil. Henry değişikliklerini ileriye götürmek için; bu onun yaptığı şeydi. Asi ordusu var iken, Henry'ye büyük bir sorun sundular. Aynı ordunun yenilgisi, Henry'ye başarmak istediği şeyle devam etme özgürlüğü verdi. Tarihçiler, Grace hacca ilişkin olarak 'neler olmuş olabilir' hakkında yazmışlardır. Henry'nin dini politikalarını bir başlangıç için değiştirmesini istedi. İronik olarak, asilere karşı kazandığı zafer ona, bu değişiklikleri uygulamadan bağımsız olarak yapma özgürlüğünü verdi.List of site sources >>>