Şiddetin Topolojisi
Şiddetin mikro ve makrofiziği
Hiç yitip gitmeyen şeyler vardır. Bunlardan biri de şiddettir. Modernitenin şiddeten hoşlanmadığı (Jan Philip Reemstma) pek söylenemez. Şiddet sanıldığından daha değişkendir. Şiddet sadece görünüşünü değiştiriyor. Bugün deri altına, satır aralarına, kılcal damarlara ve sinir uçlarına doğru geri çekilerek mikrofiziksel bir şekle bürünüyor, hem de otoritenin ve düşmanlığın yıkıcılığı devreye sokulmaksızın. Şiddet görünürlükten görünmezliğe, bilek gücünden medyatiğe, cephesel saldırıdan viral yollara kayıyor. Artık netice doğrudan saldırıyla değil, bulaşmayla elde ediliyor. Han’ın “Şiddetin Topolojisi” her şeyden önce şiddet örüntüsünün şekildeğişimini resmediyor, baş kesilmesinden (hükümranlık ve kan kültürünün modern öncesi toplumu) deformasyona (modern disiplin toplumu), ta depresyona (bugünkü performans ve yorgunluk toplumu) kadar uzanan bir şekildeğişimi. Han böylece daha “Yorgunluk Toplumu”nda başladığı günümüze dair endişeli analizine devam ediyor.