Kentucky eyaletinin Louisville şehrinde başlıyor hadise.
Enformasyonu ukalalığa bağlayan sınırı geçmemek için adını vermediğim ana caddelerden birinde ilerleyen epeyce afili bir araba birden hırıltılar çıkararak stop ediyor.
Bunun üzerine arabanın şoförü hışımla kapıyı açıp dışarıya çıkıyor.
Bu sayede kendisinin nasıl bir tip olduğunu görme imkânı buluyoruz: Pahalı gri bir takım elbisenin içine sıkıştırılmış iri kıyım bir adam, öfkeli, kaba… Sürekli Japon işadamlarıyla yapacağı toplantıya yetişmeye çalışan o telaşlı Amerikan yuppielerinden biri… Adı John olsa da olmasa da biz ona gönül rahatlığıyla John diyebiliriz. Çünkü adı ne olursa olsun o tam bir “John”. Gıcık bir tip olduğuna herhangi birimiz gördüğümüz anda kalıbımızı basabiliriz. Bunda çok tipik bir Amerikalı olmasının da payı var tabii!
Biz bunları düşüneduralım, John çoktan ceketini çıkarıp, aşırı beyaz gömleğinin kollarını sıvadı bile. Belli ki arabanın önüne dolanarak kaportayı açacak… Evet, aynen öyle yapıyor. Bir süre gövdesinin üst kısmı kaportanın içinde kaybolmuş vaziyette kalarak arabanın orasını burasını umutsuzca kurcalıyor. Sonra yine hışımla oradan çıkıyor, lanet okuyarak kaportayı kapatıyor. Hayır kapatmıyor, adeta patlatıyor. Kıpkırmızı bir suratla kameraya dönerek şunu söylüyor:
– Kim sana Japon arabası al dedi, bu Japonların hepsi geri zekâlı”
Aynı anda Japonya’da, Tokyo’nun batısındaki mütevazı evinde televizyon karşısında uyuklamakta olan emekli otomotiv işçisi Kim Toyotaki aniden yerinden sıçrıyor, önce afallamış biçimde etrafına bakıyor, sonra öfkesinden adeta orta boy bir Samuray’a dönüşüyor ve haykırıyor:
– Sensin geri zekalı!