Havacılık Rusya'nın Suriye'deki operasyonu aynı anda Rusya içinde bir halkla ilişkiler kampanyasıdır. Yetkililer, Kırım'ın ilhak edilmesiyle aynı etkinin elde edilmesini istiyorlar. Ancak Suriye'deki askeri operasyonlar Rus yetkililer için ciddi sorunlara dönüşebilir.
Ve eğer bu eylem-işleminin bir kod adı varsa, “yolda Kırım” olarak adlandırılmalıdır. Çünkü istenen sonuç, Yarımada'nın Rusya'ya eklenmesiyle aynıdır: Rus nüfusunun paramiliter seferberliği ve liderin notunun yüzde 80'tan düşük olmayan bir seviyede tutulmasıyla Vladimir Putin çevresinde konsolide edilmesi. Buna ek olarak, Suriye üzerindeki karar verme tarzı, deja vu'nun etkisini kışkırtır - Federasyon Konseyi tarafından ilk kişinin ani kararının Kırım'ın eklenmesi durumunda olduğu gibi aynı oybirliği ile onaylanması.
Zaten karanlık gözlük ve dürbünlerle dolmuş olan Rus izleyicinin gözünde, bir hava gösterisinde olduğu gibi, Rus cumhurbaşkanı a) Barack Obama'yı “yaptı”; b) büyük bir gücün statüsünün gerçekten geri kazanıldığını doğruladı; - Rusya istediği kurallara göre oynuyor ve istediği gibi, kendi sınırlarından binlerce kilometre uzak durup bağırıyor, “Peki, git!”; c) dolayısıyla bir sonraki başkanlık görevini hakediyor.
Askeri harcamalardaki artış, yani krizin kötüleşmesi, ahlaki bozulma gibi orta ve uzun vadeli sonuçlar - savaş sonunda haklı ve ahlaki olarak kabul edilebilir; Rusya bugün yaşıyor. Şov devam etmeli. Kamuoyu boruları içindeki baskı aynı kalmasıdır. Neredeyse ne pahasına olursa olsun.
18 - 21 tarafından Eylül ayında yapılan ve Putin’in BM’deki konuşmasından önce, Obama’yla yapılan toplantıdan önce ve hatta hava operasyonunun başlamasından daha önce yapılan Levada Center anketi, Rus vatandaşlarının Suriye’nin siyasi ve diplomatik yardımını onaylama ihtimalinin daha yüksek olduğunu gösterdi: Beşar Esad için bu destek. Askerî teknik destek, 67 tarafından katılımcıların yüzdesi tarafından makul kabul edilirse, yalnızca 43 doğrudan askeri yardım ile onaylandı.
Suriye'deki olayların doğası bile Rus katılımcılar tarafından bir iç savaş olarak büyük ölçüde değerlendirildi - bu yüzden katılımcıların yüzde 46'i düşündü. 32 ise, “Batı tarafından kışkırtılan teröristlerin ülkenin meşru hükümeti ile kanlı bir mücadele içinde olduklarını” belirleyen versiyonu destekledi. Sadece yüzde 8'i Esad'ı kanlı bir tiran olarak nitelendirdi.
Hava harekâtının ve hatta Rusların Esad figürü ve rejimine karşı bu kadar hafif bir tutumunun arka planına rağmen, nüfusu harekete geçirdiği ve askeri müdahaleyi onaylayan insan sayısının, özellikle de gerçekten bir kara harekatı olmadığında, belirgin biçimde artacağı açıktır. Ancak yine de, Suriye’nin Rus savaşı, Kırım ve Donbass bölümleriyle aynı “yerli” olmayacak.
Evet, bu savaş Kırım sonrası çoğunluğun gözünde adil, evet, önleyici olsa bile teröristlere karşı kendini savunmayı temsil ediyor. Evet, kibar pilotlarla, Kırım'daki operasyon kadar kolay gördüğü sürece. Fakat bu savaş biraz uzaylı. Ve ben gerçekten ikinci bir Afganistan istemiyorum.
Rus makamlarının Suriye basamaklarının yerel izleyicisine yapılan tüm PR çağrıları için bu çok tehlikeli bir oyundur. Afganistan’da Sovyetler Birliği de, aslında Vietnam’daki silah ve danışmanlar ve ormanda, çölde, dağlarda en zorlu yıllar boyunca mücadele etmekle sona ermek (gerekli olanın altını çizer). Ve “dar” Politbüro Afganistan'ı istila etmeye karar verdiğinde, bu, tabiri caizse, kabul eden partinin isteği üzerine yapıldı. Öykü Unutulmuş ya da Sovyet klişeleri “rut etkisi” çerçevesinde kendileri tarafından çoğaltılır ya da Sovyet zamanı ile benzerlikler geçmişte bilerek gündeme getirilir.
Peki ya Suriye savaşı fedakarlık yaparsa? Barış zamanında gizlilik zararları yasasını tekrar ele alalım mı?
Suriye halkla ilişkiler projesinde başka bir sorun dikildi: seçimler hala çok uzakta olduğu için bu kartuş vaktinden önce çekilebilir. Yetkili makamlar, çok yüksek derecede vatansever bir dalgayı ve aşırı yüksek güven ve onay notu derecelerini korumaya alışkındır. Kırım ve Donbass’ın Rusların ruhları ve beyinleri üzerindeki etkisi fışkırmaya başladığında, Suriye bir çeşit “Kırım ikamesi” olarak ortaya çıktı.
Elbette Suriye, ülkenin Arap dünyasına etki alanı ve “dostluk” aralığı içinde yer aldığı süreçleri “orospu oğullarımız” için SSCB için nostaljinin bile, “nezaket oğulları” için çok başarılı bir manipülatif haptır. halklar. "
Ancak, dikkatini, ekonomik krizden “ücretler, emekli maaşları ve meslekler yerine savaş” mantığı içinde bırakmak üzere tasarlanan bu ilacın eylemi, eğer tükenmezse er ya da geç zayıflar. Ve sonra, Suriye yerine, aynı derecede sembolik, mobilize edici ve pekiştirici yeni bir şey icat etmeniz gerekecek.
Ekonomik bir mucize olmayacağından, Arktik Okyanusu'ndaki “bizim” raflarımız için, Kuzey Kutbu'ndaki “bizim” Lomonosov Sırtı için küçük, muzaffer bir yüksek enlem savaşının başlaması ihtimali yüksek. Veya Kremlin'de, Barry Levinson’un ünlü filmi “Trickster” de “Arnavut teröristlerine” karşı mücadele gibi, taklit edici bir şey karşısında şaşkın kalacaklar.
Suriye etkisi ortadan kalktığında ve cumhurbaşkanlığı seçimleri yaklaşınca Rus uçağının kimin bombalayacağını düşünmek bile korkunç. Suriye, 2018 yılında çok faydalı olacak. Ancak 2015’te kullanılmış ve şimdi haritada başka bir nokta bulmam gerekecek. Veya başka bir dünya.