okuduğum bir film gibisin sanki yazdığım bir heykel.. tabiatın açtığı yara gibisin sanki avcumda kurumayan mürekkep!
aynı arabayı çeken iki at.. birbirinden yorgun, birbirinden bıkkın.. yıkılmış bir krallık, aşkımız.. saray yanıyor, hazine talanda.. saadetin arta kalanında asla çift gelemeyen zarlarız biz.. telaşımız, berbat.
yine gülümseyebilirim ya da belki daha çok yalan söylerim, belki bir avuç fazla ilaç ya da esaslı bir kesiğe eşlik edebilirim soğuk tenimde, yine ağlamaz ve sadece acıyabilirim ya da belki daha çok ağlar ve daha çok acırım bir gece, inkar edemeyeceğim tüm suçları işlerim ve cezalanırım tek yürek üstünde. bir şarkıya eşlik edecek bir acı çığlık bırakırım geride ve belki sahiden giderim yine, belki sahiden sesimi yitiririm ve çağıramaz olur dilim, okumayı söker ama adını telaffuz edemez dilim, ve belki de ben sadece giderim yine.
adını haykırdım sokaklara, sadece bir rüyaydı. kalabalıklara küfrettim, sadece bir rüyaydı. sokaklara yalvardım, sadece bir rüyaydı. diz çöktüm karanlıklara, sadece bir rüyaydı. gökyüzüne ağladım, sadece bir rüyaydı. yüreğimi yokladım, sadece bir rüyaydı.
Solgun sapsarı benizliydi, bir ayçiçeğinin sapsarı yüzüne sahipti ve ayçiçeğinin sürekli güneşi arayan çekimserliğine ama tam bir dönme hareketi yapmasına izin vermiyordu implantları ve ayakları olduğu yere çivilenmişti.