Beyaz sabun kokusu diye bir gerçek var. Anane evi kokusu, hamam kokusu, banyo kokusu, temizlik kokusu.. Hepsini çağrıştırıyor bana o beyaz kalıp sabun. Eskiden yengemin annesinin Kadıköy çarşısındaki evinin avlusu da böyle kokardı; komşular çamaşır yıkardı o beyaz koca kalıp sabunla. O zamanlar kocaman görünürdü o kalıp bana.
Sabun benim için, evimiz için önemli bir yere sahip. Çeşit çeşit biriktirdiğim, kullanmaya kıyamadığım sabunlarım var benim. Çoğu, banyoda durmalarından mütevellit eriyor ama sürekli yenileri ekleniyor hamam taslarıma.
Sabunun tarihine ilişkin bir efsane var;
Eski Roma'da hayvanların kurban edildiği SAPO Dağı'nda biriken hayvan kül ve yağları, yağan yağmurla Tiber nehri'ne karışıyor. Tiber Nehri'nin sularına karışan yağ, killi çamur ve küller köpüklü bir karışım oluşturuyorlar. Bu karışım sayesinde, Tiber Nehri'nde çamaşırlarını yıkayan kadınlar, çamaşırlarını eskiye oranla daha az çaba sarf ederek temizlediklerini fark ediyorlar.
Sabunun ilk kullanım amaçları arasında yara için ilaç olarak kullanılması da var.
İlk sabun türü, M.Ö. 3000 yıllarında kullanılmaya başlanmış ve M.Ö.2500 yılına ait Sümer Yazıtlarında sabun tarifleri ortaya çıkmış görünüyor. Bu tariflerde; su içine katılan odun külünün kaynatılması ve bu sırada içine yağ karıştırılarak yavaş yavaş eritilmesi ile bir tür sabun elde edildiği anlaşılmaktadır.
Sabunlar, Pompei’nin kalıntıları arasında bulunan bir sabun imalathanesi ve kalıp sabunlar, banyo kültürünün Romalılarda başlamış olması gibi sebeplerle Romalılara atfediliyor.
Kaynak: http://arapsabunu.com, http://www.webhatti.com