Bölüm 1216: Nefreti Çözmek İçin
Jun Xilei'nin yaptığı, Yun Che'yi şaşırtmamıştı. Herkes -yaşlı ya da genç olsun- ya kaşlarını çatmıştı, ya da şaşkına uğramıştı. Jun Xilei'nin neden bu kadar ileri gittiğini anlayamamışlardı.
"Jun Xilei, sen... Bunu yapmak istediğinden emin misin?"
Konuşan Saygıdeğer Qu Hui'den başkası değildi. O Sunulmuş Tanrı Savaşına asla müdahil olmayan tarafsız yargıçtı ama o bile Jun Xilei'yi caydırmaktan kendini alıkoyamadı.
"Lei'er," Jun Wuming iç çekti, "İlk iki saldırıda kullandığın hayati enerjiyi ve kan özünü yenileyebilirim, ama... Ama bu silahı üçüncü kez sallarsan bunun geri dönüşü olmayacak."
Jun Wuming gözleri kapalıyken sakin bir tonda konuşuyordu ama sözlerinden damlayan kanda bir karışıklık yoktu, "Onu öldürebilirsin, ama kendi geleceğini ve benim umutlarımı da beraberinde gömeceksin... Bütün bunlar bir anlık öfke için. Buna gerçekten değer mi?"
Jun Xilei'nin kolları şiddetle titriyordu, yüzü tamamen kansızdı ve beyaz kıyafetleri tamamen kırmızıya dönmüştü... Ancak, topladığı güç hiç duraksamamıştı. Kilitlemeye ve Yun Che'yi kılıçla bastırmaya devam etti.
Canlılığı hâlâ azalıyordu ve gözleri tüm odaklarını kaybetmeye yakındı... Ama Yun Che'ye olan nefretinde en ufak bir değişim yoktu.
Yun Che, kaynak enerjisinin çoğunu tüketmişti, bu yüzden kılıcın baskıcı gücünden kaçamamıştı. Aslında yerde diz çökmüşken kaslarını zar zor hareket ettirebiliyordu. Şu anki haliyle, istese de Sunulmuş Tanrı Sahnesinden kaçamazdı.
Yun Che, Jun Xilei'ye bakarken ağır nefes aldı ve dişlerini gıcırdattı... Bir başka saldırıya dayanabilmesinin hiçbir yolu olmadığını iyi biliyordu. Jun Xilei'nin kılıcını sallamasına izin verilirse, Ay Yıldız Yenilenmesini kullanmadığı ya da birisi savaşa müdahale etmediği sürece ölecekti.
Ama bu Kutsal Tanrı Savaşıydı. Sonucunda bir Tanrı Çocuğu yok olacak olsa bile, kimsenin müdahale etmesine izin verilmezdi.
Ay Yıldız Yenilenmesine gelince... Hayat memat meselesi olmadığında kesinlikle kullanamayacağı bir kozdu! Doğu İlahi Bölgesindeki tüm gözler onun üzerindeyken özellikle kullanamazdı!
Buna karşılık, Jun Xilei büyük olasılıkla kılıcını salladığı ve Yun Che'yi öldürmeye çalıştığı anda ölecekti... Bu zorluktan sağ çıksa bile, öldüğü güne kadar sakat kalacaktı.
Aniden Yun Che, Jun Xilei'yi aşağıladığı için pişmanlık duydu.
Pişman oldu çünkü Jun Xilei tam bir deliydi!
En az onun kadar deliydi!
Eğer amacı kendi hayatını korumaksa, yapması gereken tek seçenek hemen teslim olmaktı... Bu Mu Bingyun, Jun Wuming ve diğerlerinin direkt müdahil olmasına ve onu kötü durumundan kurtarmasına izin verecekti.
Ancak...
"Kardeş Yun, çıldırmış bu. Eğer şimdi teslim olmazsan gerçekten öleceksin!" diye bağırdı Huo Poyun aceleyle.
“...” Yun Che'nin nefesi gittikçe ağırlaştı ama bakışları bir an olsun değişmedi.
"Yun Che!" Mu Bingyun havaya uçtu ve bağırdı, "Sen zaten bu Sunulmuş Tanrı Savaşının en büyük galibisin. Bir anlık gurur için hayatını kaybedersen her şey kaybolacak... Hemen teslim ol!"
Yun Che "...”
"Sana şimdi teslim olmanı emrediyorum!" Mu Bingyun konuşabileceği en şiddetli tonda konuştu.
"Büyük Kardeş Yun Che..." Shui Meiyin de seslendi, yüzü gerginlikten bembeyazdı. O anda Yun Che'nin sürekli Jun Xilei'nin gözlerine baktığını fark etti. Kısa bir kafa karışıklığından sonra, gözleri idrak ile parladı.
Şimdi herkes Yun Che'ye bakıyordu. Onların görüşüne göre, bu durumda Yun Che'nin yapabileceği tek ve en iyi seçim teslim olmaktı. Jun Xilei aklını tamamen kaybetmiş olabilirdi, ama o öyle değildi. Eğer teslim olmayı reddederse, Doğu İlahi Bölgesi aynı anda iki tanrı çocuğunu kaybedebilirdi. Eğer teslim olursa, Jun Xilei seçilmiş kaderinden kurtulurdu ve kimse Yun Che'ye kaybettiği için kötü bakmazdı. Aslında, herkesin bunu bir kayıp olarak görmesi durumu da şüpheliydi.
Tam tersi de doğruydu. Eğer burada, Jun Xilei'nin kılıcyla ölseydi bir anlık gurur için olmuş olurdu ve onunla günlerce alay edilirdi.
Ancak sayısız ikna girişimine ve Mu Bingyun'un sert emirlerine rağmen, Yun Che'nin ifadesi hiç değişmedi.
"Kılıç Egemeninin halefi çıldırdı da, Yun Che ne yapıyor!?"
"Bu ikisi arasında ne tür bir kin var? İşlerin bu raddeye geleceğini düşünmek..."
"Ebedi Cennet Alemi gerçekten bunu durdurmak için bir şey yapmayacak mı? Yun Che ve Jun Xilei... ikisi de Doğu İlahi Bölgenin Tanrı Çocuğu. İkisi de burada yok olursa Doğu İlahi Bölgenin bu kuşağı için büyük bir kayıp olur."
"Sunulmuş Tanrı Savaşının şerefi her şeyin yerini alır ve bu savaş şu anda tüm Doğu İlahi Bölgesi tarafından izleniyor. Ne olursa olsun, kurallara uyacaklar... Ahh."
Mu Bingyun, Yun Che'nin isteklerini tamamen göz ardı ettiğini görünce giderek daha fazla endişelendi. "Yun Che!"
Tam o anda Yun Che aniden sessizliğini bozdu ve sol kolunu kaldırdı. Göz bebekleri parladı, kaynak kulpu ve Buz Ankasının ruhu avucundan uçtu. Ancak, bu iki şey Buz Ankası Tanrı Tezahürüne dönüşmedi. Bunun yerine, Jun Xilei'ye bir meteor gibi uçtular ve kaşlarının arasından vurdular.
İsimsiz Kılıç Yun Che'nin hareketliliğini ve gücünü bastırmıştı, fakat ruhunu tamamen bastıramamıştı.
Jun Xilei kendini adeta kuruttu ve bütün gücünü, hayatını ve ruhunu İsimsiz Kılıcın içine son bir üçüncü saldırı için döktü. Vücudunun içinde hiç ruh savunması kalmadı. Sonuç olarak, Buz Ankasının ruhunun kaynak kulpunun içine girmesi, zihnini mükemmel bir kolaylıkla istila edebilirdi.
BOOM
Jun Xilei'nin zihninde büyük bir patlama vardı ve rüya gibi mavi bir gölge bilincini tamamen sular altında bıraktı. İsimsiz Kılıcın gücü parçalandığında ve silahın kendisi Jun Xilei'nin kolundan düştüğünde, kız aniden ruhunu kaybeden bir bebek gibi geriye düştü.
"Waaahhh!!"
"Ne... ne oldu?"
Kılıcın baskısı gidince, Yun Che en yüksek hızıyla Jun Xilei'ye doğru yöneldi.
Jun Xilei'nin figürü hızla yaklaştıkça, ölü soluk teni, ışıksız gözbebekleri, kandan sırılsıklam olmuş dudakları... Ve solmayı reddeden nefret ve utanç ifadesi, bilincini kaybetmesine rağmen gözlerine çarpmıştı.
Aniden Yun Che kalbine dokunan bir şey hissetti.
Aramızdaki nefret o kadar derin mi ki... Sadece ölümle çözülebilir...?
O Kılıç Egemeninin halefiydi, ancak Kar Şarkısı Aleminden, bir orta yıldız aleminden, bir öğrencinin önünde diz çöküp özür dilemeye zorlanmıştı...
Sunulmuş Tanrı Savaşı sırasında, onu kandırdı, onu çirkin bir şekilde yendi ve bir daha utandırdı, herkesin gözlerinin önünde, kendisinin ve Huo Poyun'un intikamını almak için. Bundan sonra, acınası bir şekilde alay etti ve Kılıç Egemeninin öğrencisinin gururunu paramparça etti.
Bu savaşı bu noktaya getirdiği için gerçekten hatalı mıydı...
Yoksa hata benim miydi...?
Jun Xilei kötü biri miydi? Hayır, sadece çok gururluydu. En azından, Luo Changan gibi iğrenç bir insan değildi, öyle olsaydı Kılıç Egemeni ilk başta onu öğrencisi olarak almazdı.
Nefretinden dolayı Huo Poyun'u bir saldırıda yenmişti ve Poyun'u öylesine aşağılamıştı ki neredeyse inancını kaybetmişti. O ise nefretinden dolayı onun Huo Poyun'a yaptıklarından çok daha fazlasını Jun Xilei'ye yapmıştı.
Önünde parlak bir gelecek olan Kılıç Egemeninin halefini yok etmeye... O kadar ama o kadar yakındı ki...
İşler gerçekten bu kadar kızışmak zorunda mıydı?
Eğer onun yerinde olsaydım...
Yun Che gözlerini kıstı ve öncesinde kaynak enerjisinin vücuduna geri girmesine izin verdiğini biliyordu. Jun Xilei'yi sahneden itecekti ama bunun yerine uzandı ve düşmeden hemen önce onu hafifçe yakaladı.
Jun Xilei'nin gevşek vücudu koluna geldi, Jun Xilei'nin kanı kollarını bir anda kırmızıya boyamıştı. Yun Che Buz Ankasının ruhunu geri çekti ve gözlerine karmaşık bir şekilde baktı.
Jun Xilei'nin göz bebekleri yavaş yavaş odaklanırken, Yun Che tarafından kucaklandığını şok içinde fark etti. Tüm vücudu titrerken, Yun Che'nin yüzüne doğru bir yumruk salladı. Ancak canlılığının çoğunu kaybetmişti ve kaynak enerjisi yıkık durumdaydı. Yun Che kolayca zayıf yumruğu blokladı yavaşça konuştu,
"Jun Xilei, ikimiz de birbirimize karşı kin taşıyoruz ama hayat feda edecek kadar büyük bir şey değildi."
"Bugün işi abarttım. Seni adil bir şekilde yenebilirdim ama yapmadım. Herkesin önünde gururunu çiğnememeliydim... Özür dilerim."
Bunu söylediğinde doğrudan Jun Xilei'nin gözlerine bakıyordu. Sözleri hem tamamen samimiydi, hem de kaynak enerjiyle dolu olduğu için herkes tarafından -şaşkına dönmüş herkes- rahatlıkla duyulabiliyordu.
Jun Wuming, gözleri duygu ile dalgalanırken titriyordu... Bu özrün Jun Xilei için ne anlama geldiğini herkesten daha iyi biliyordu...
Kar Şarkısı Aleminde, Yun Che'yi gücendirdikten sonra... Kar Şarkısı Alemi ve Alev Tanrı Aleminden insanların gözü önünde diz çökmeye ve özür dilemeye zorlanmıştı.
Bugün Sunulmuş Tanrı Sahnesinde gururunu çiğnedikten sonra... Tüm Doğu İlahi Bölgenin önünde ondan özür dilemeyi seçti.
Bu tarif edilemez bir yaşam döngüsü gibiydi.
“...” Jun Xilei ağzını hafifçe açtı. Gözleri puslu görünüyordu ama bu pusun arkasındaki nefret hâlâ mevcuttu, "Sence... Bundan dolayı... Seni af mı edeceğim... Yun Che..."
Tam o anda ürpertiyle bir şok ve korku ifadesi Jun Xilei'nin yüzünde yayılmıştı... Kıyafetleri sadece Yun Che ile savaşırken kanla sırılsıklam olmakla kalmamıştı, aslında tamamen küçük parçalara ufalanmıştı. Hâlâ bozulmamış olmalarının tek nedeni kaynak enerjisinin onları bir arada tutmasıydı. Bununla birlikte kaynak enerjisi bitmek üzereydi ve... Herkesin çıplak vücudunun görmesi an meselesiydi.
Yun Che kaşlarını kaldırdı, ancak yanlış giden şeyi çabucak fark etti ve avucunu Jun Xilei'nin vücuduna kaydırdı. Kendi kar rengi giysilerini Gökyüzü Zehir Sedefinden alıp Jun Xilei'ye giydirmesinden arta kalan az miktarda kaynak enerjisini de her ihtimale karşı yırtık giysilerini düzeltmek için kullandı.
“...” Jun Xilei zayıf bir şekilde nefes aldı, ancak gözlerinde herhangi bir şükran yoktu. Sanki hiç erimeyecek gibi görünen katı bir nefret bloğu hâlâ puslu gözlerindeydi, "Seni... öldüreceğim..."
"Tabii. İstediğin zaman bana gelebilirsin." Yun Che yüzüne bir anda yayılan gülümsemeden önce kafasını salladı. "Bundan önce, kendi vücuduna iyi bakmalısın."
Bundan sonra Jun Xilei'nin saçlarına dokunup nazikçe okşadı, "Şimdilik, iyi bir uyku çekmelisin. Her zaman cesur görünmek zorunda değilsin, biliyorsun... İyi ol."
Gözleri ve sesi nazikti. Sanki bir kediyi yatıştırmaya çalışıyor gibiydi.
"Sen..." Jun Xilei'nin dudakları ayrıldı ve bakışları karmakarışık hale geldi. Sanki Yun Che'nin kollarından kurtulmaya, mücadele etmeye çalışıyor gibi titriyordu. Ancak bu uzun sürmedi. Kafası Yun Che'nin göğsüne değdi, bilinci tamamen kapandı.
Yaraları yüzünden mi yoksa artık Yun Che'nin sözlerine ve yaptıklarına dayanamadığı için mi böyle olduğunu bir tek Jun Xilei biliyordu.
"Phew..." Yun Che rahat bir nefes aldı. Ne korkunç ve zahmetli bir kadın.
Umarım, bu nefretinin bir kısmını eritmek için yeterli olur... Aksi takdirde, Ebedi Cennet İlahi Aleminden çıktıktan sonra büyük bir sorun olurdu.
Seyirci sıralarındaki tüm kaynak gelişimcileri birbirine bakıyordu. Sadece bir kaç nefes önce, atmosfer baskıcıydı ve herkes şok ile solgunlaşmıştı... fakat Jun Xilei İsimsiz Kılıcı üçüncü kez sallayamadı, ve savaş en beklenmedik şekilde sona erdi.
"Jun Xilei bayıldı... Yun Che galip geldi! Bundan üç gün sonra Kaybedenler Grubunun son savaşına katılacak!"
Saygıdeğer Qu Hui kazananı açıkladıktan sonra bir alkış koptu.