Klüver-Bucy sendromu ilk kez 1930larda Heinrich Klüver ve beyin cerrahı Paul Bucy tarafından, iki taraflı temporal lobektomi yapılan maymunlarda büyük davranış değişiklikleri görülmesi üzerine tanımlanan nöropsikiyatrik semptomları olan bir sendromdur.
Temporal lob beynin en önemli dört lobundan biridir. En önemli işlevlerinden biri duyu organlarından gelen verileri işlemesi ve hipokampusle beraber yeni anıları kaydetmesidir. Ayrıca konuşmayı anlama ve amigdala ile duyguların işlenmesi de temporal lobun işlevleri arasında bulunuyor. Amigdala aynı zamanda beynin pozitif duygulara sebep olan davranışları pekiştirmesini ve tekrarlamasını sağlayan ödül mekanizmasında da rol alır.
Klüver-Bucy sendromunda temporal lobta iki taraflı lezyon vardır. Bu lezyonun en sık sebebi Herpes Simplex isimli bir virüsün sebep olduğu beyin iltihabıdır. Bunun haricinde temporal lobun etkilendiği bir travma, burayı besleyen damarlarda bir tıkanıklık ya da kanamaya bağlı gelişen inme ya da Alzheimer hastalığı da bu tabloya sebep olabilir.
Klüver-Bucy sendromunda görülen semptomlar şu şekildedir: yeme dürtüsünde artış ya da anormal yeme davranışları (örneğin toprak ya tebeşir yemek gibi) hiperoralite yani nesneleri tanımak için ağzına almak ve hiperseksüalite yani cinsel dürtülerde artış ya da parafilik davranışlar gösterme. Eğer temporal lobun ön kısmı da etkilenirse görsel agnozi de gelişebilir.
İngilizcesi: Klüver-Bucy Syndrome
Kavramla ilişkili NöroBlog yazıları: