Kemal Okuyan&rsquoın, -&ldquoNe Yapmalı&rdquocılar Kitabı- üstüne yazıyorum. Leninist mücadele ve örgüt kuramını anlatıyor Okuyan, kendi yorumlarıyla. Türkiye&rsquoden düzeyli kuramsal çalışmalar çıkması insanı sevindiriyor.
Kapitalizm yine ciddi bir krize girdi. Yunanistan&rsquoda kitle eylemleri. Fransa&rsquoda öğrenciler sokakta. Latin Amerika&rsquoda emperyalizm karşıtı dalga yükselmeye devam ediyor. Irak&rsquota Bush&rsquoa teğet geçip ABD bayrağını vuran pabuç. 
Star Haber'de Uğur Dündar'ın konuştuğu Prof. Dr. Birgün Sönmez yumurtanın itibarını iade etti! Sönmez hastalarına yıllarca yumurtayı yasaklamış, ama sonunda katıldığı bir kongrede söz konusu doğal besinin önemli bir zararının bulunmadığını öğrenmiş! Yumurtayı yasakladığı insanlardan özür diliyor! Ne çok ünlem işareti kullanmak zorundayım, ben de bunun için sizlerden özür diliyorum.
Futbol için kitlelerin afyonu denir. Düzeltmek doğrudur: Futbol kitlelerin kokainidir. Afyon tatlı bir huzur verir, uyutur, uyuşturur. Kokainse canlandırır, kışkırtır. Kişinin içindeki kötücül yönleri iyice ortaya çıkarır. Acımasızlık, vicdansızlık, saldırganlık... her ne varsa.
12 Eylül 1980 Cuma günü, sabaha karşı 04.00'te Türkiye'de darbe yapıldığını öğrenen CIA Ortadoğu İstasyon Şefi Paul Henze, hemen Washington'u aradı. ABD Dışişleri Bakanı Edmund Muskie, çalan telefonun ahizesini kulağına götürdüğünde, Henze'nin büyük bir sevinçle, Our boys did it! (Bizim çocuklar yaptı) dediğini duydu.
Solda iki büyük sapma yaşandığını hemen her düzgün insan kabulleniyor. Sapmalardan biri liberalizm ve Kürt milliyetçiliği yönünde. Öteki ulusalcılık denen yol: Anti-emperyalizmi güçlendireceği hesabıyla Türk milliyetçiliği ve kapitalizmle iyi geçinme siyaseti. Neredeyse tüm alanlarda aynı doğrultuda saflaşmalar, çekişmeler yaşanıyor.
"Yönetim erkini elinde bulunduran siyasetçilerin kültür anlayışı, insanın kurtuluşuna yönelik olmalıdır. Birtakım edebiyatçıların 'muhalif tavır' içinde olması, böyle bir kültür siyasetini özledikleri içindir.Ancak Kültür ve Turizm Bakanı Ertuğrul Günay bir kültür insanıdır.'TEDA Tasarısı' ile Türk Edebiyatının Dışa Açılımı büyük bir ivme kazanmış.
İnsan soyu neden dine gereksinim duyar, dinden ne bekler? Psikoanalist Ian D. Suttie'ye göre (*) insanların büyük çoğunluğunun hayata yaklaşımı çocuksudur. Yaşamın katı gerçekleriyle baş edemeyen insan doğaüstü'ne, mucizelere bel bağlayarak ayakta kalabilir ancak. Dinler tarihi bu bakımdan toplumsal yaşam kadar eskidir.
Önceki hafta Antep'ten Cizre'ye dek geniş bir alanda Güneydoğu gezisine çıkmıştım. İzlenimlerimin bir bölümünü aktarıyorum.
Onca tartışma arasında başladı ve bitti. Edebiyat pazarı kendine yakışan bir isimle, Orhan Pamuk'la açıldı, edebiyat tüccarlarının yeni ince girişimleriyle devam etti...
Toplumdaki haksızlıklara gözleri kapalı bir komedi nitelikli sayılabilir mi? Baktığınız açıya göre değişir. Gıdıklayıcı mizah, şu kötücül dünyadan bunalmış insanlara iyi gelebilir, neden olmasın. Düşük eleştirel düzeyine karşın ilk yıllarında seviyorduk Avrupa Yakası'nı. Seri üretim baskısıyla kalitesi giderek düştü. İş, uzun süredir Burhan Altıntop'un yapışkan cıvıklığıyla götürülüyordu.
"Halkı kazanabilmek, örgütleyebilmek için onun talepleri doğrultusunda çalışmalı." "Seçimde yüksek oy almak için halkın taleplerinden yola çıkmalı." İlk duyuşta doğru geliyorlar kulağa değil mi? Bir bakıma gerçekten de doğrular. Peki halkın talepleri bizim taleplerimizle uyuşmuyorsa? Ve daha önemlisi: Halk kim?
Sağlık alanını ya hastalandığımızda anımsarız ya da bir skandal patlak verdiğinde. Skandallar da medyanın gündeminden eksik olmuyor. Burada bir sağlıksız durum daha var. Sağlığı skandallar içinden ele alma. Sağlığı sağlıksız değerlendirme.
TKP'nin 10 Eylül'deki 88. yaşgünü dolayısıyla Bostancı Gösteri Merkezi'nde gerçekleştirilen toplantıda yaptığım konuşmanın yaklaşık metnidir:
Yaygın bir kanı sürer gider bu ülkede: Yeni bir Atatürk'ün gelmesi için birkaç yüz yıl beklemek lazımdır. Süreyi bin yıla kadar uzatanlara da rastlanır. Mustafa Kemal'i tipik bir solcu saymıyorsak eğer, şimdiye dek yıldızı en çok parlayan lider Ecevit'ti.
Kojin Karatani'nin Transkritik adlı yapıtını incelemeyi sürdürüyorum. Önceki yazıda olumlu bulduğum yanları üstünde durmuştum. Şimdi onu biraz "transkritikten" geçirelim.
Kapitalizm egemenliğini güçlenerek sürdürüyor. Onun yıkılması gerektiğine inanan bir azınlıksa bu sistemin neden ortadan kaldırılamadığını, sosyalizmin neden kurulamadığını tartışmayı sürdürüyor. Sistem sadece eşitsizlik, adaletsizlik, açlık, yoksulluk ve savaşlara neden olmuyor, dünyayı da beraberinde hızlı bir yıkıma sürüklüyor. Ama ezici insanlık çoğunluğunun onunla bir alıp veremediği yok.
Bu hafta Ergin Yıldızoğlu'ndan bir kitap tanıtacak ve kitabın değindiği konular üstünde kısaca duracağım. "Emperyalizm ve Siyasal İslam Arasında Türkiye" Siyah Beyaz yayınlarınca Haziran 2008'de yayımlanmış. 431 sayfa. Ergin Yıldızoğlu Cumhuriyet gazetesi yazarı. Başka bazı dergilerde de makaleleri çıkıyor.
Anayasa Mahkemesi kararı öncesiydi. Güngören'de insanları bombalarla doğradılar. AKP bundan da yararlandı. "Kaos ortamı yaratmak isteyen güçler" vardı. Mahkeme hükmünü ona göre bağlamalıydı. Saldırıyi istedikleri gibi kullandılar. Yardımlarına yine işbirlikçi sol koştu. Urasgiller suç mahallindeydi. Telaş içindeydiler. Güya saldırıyı kınıyorlardı.
Fethi Naci artık yok. Cenazesinde bulunamadım. Ağır topumuzu gömdüler. Birkaç yıl önce hastalığının ilk ciddi belirtileri ortaya çıktığında "Eyvah" demiştim, "en güçlü dayanağımız çöküyor!" Bir süre sonra sustu. Ölümse bizi ondan cismen ayırdı.
Bilgi ve haber artık istemediğimiz kadar önümüzde. Evet, istemediğimiz kadar! Bilgiler ve haberler ne yapılması gerektiğini pek de gizlisi saklısı kalmamış biçimde önümüze koyuyor. Sorumluluklarımızı gözümüze sokuyor. Biz insan türü olarak yine de onlardan kurtulmanın yollarını buluyoruz. Öncelikle anlamıyoruz. Tüm bilgi sağanağına karşın anlamıyoruz. Akıl kapasitemiz kısıtlı.
Ufuk Uras ve benzeri sol liberallerin önlerinde uçsuz bucaksız ilericilik imkanları uzanıyor. Akıl, bilgi, vicdan doğrultusunda veya bunlardan sadece biri için atacakları en ufak adım onları asrın devrimcisi yapabilir. Zira, siyasal dizilişte kendilerinden gericisi bulunmuyor.
Yalansız, doğru bir sol siyaset için CHP içinde veya yanında çalışmak akılcı bir çözüm olarak ileri sürülüyor. Daha doğrusu birçok sosyalist solcu, -yalansız ve dürüst siyaset derdini bir yana bırakalım- bunu, "başarı "için tek yol gibi görüyor.
Yalansız bir sol siyaset için TKP dışında bir seçenek görünmediğinden söz etmiştim önceki yazımda. Şimdi "acaba?" diyorum. O halde olası başka seçenekleri gözden geçirelim.
Düzce SES Temsilciliği 15-16 Haziran'ı anmak için Kocaeli SES salonunda bir etkinlik gerçekleştirdi. Toplantıda konuşan dönemin işçi liderlerinden Remzi Çakar, o günlerde ve sonrasında yaşananları ayrıntılarıyla anlattı. Son söz olarak söyledikleri bugünkü solun sorunlarını çözme doğrultusunda anahtar niteliğindeydi.