^^
Sevgili Dost,
Supervielle bir şiirine şöyle başlamıştı:
"Kendini bildi bileli
Mum ışığında okumaktı bütün zevki
Sonra da ellerini ikide bir
Alevin üstünde gezdirirdi.
Emin olmak için olacak
Emin olmak için
Yaşadığına..." Bir şairin yaşadığını anlaması için acı duyması şart mı Sevgili Dost? Belki de yaşamak bir sükunettir. Havada uçuşan eşyaların yerini bulması, orkestra şefinin her biri ayrı nota defterini okuyan çalgıları susturmasıdır. Sonra yeniden değneğini havaya kaldırması ve Vivaldi'nin "Dört Mevsim" imi yorumlamaya başlamasıdır. Dört mevsimde de hafif bir rüzgâr sakinleştirir kalbi ve Valery'nin şu dizelerini hatırlatır:
"Rüzgâr uyandı... Artık yaşama zamanıdır.
Kitabımı bir geniş meltem açıp kapatır."