Dilin afetleri ile ilgili hadisler
Abdullah İbn-i Ömer (R.A.)'den şöyle rivayet edilir :
Efendimiz Hz. Muhammed (SAV) Rumlar üzerine göndermek üzere bir fırka düzenlemiş ve buna Üsame İbn-i Zeyd'i kumandan tayin etmişti.
Bazı kimseler Üsame'nin emaretine itiraz ve dedikodu etmişlerdi.
Bunun üzerine Nebi (SAV) asabileşerek bir hutbe tayin etti ve Hutbesinde :
''Siz,şimdi Üsame'nin kumandanlığına itirtaz ediyorsunuz.Siz bundan önce onun babasının kumandanlığına da dil uzatmıştınız.
Allah (C.C.) hakkı için Zeyd emarete nasıl tamamiyle layıksa ve o,bana nasın en sevimlilerinden biri ise,
Hiç şüphesiz şu Üsame de babasından sonra bana nasın en sevimlilerindendir.'' buyurdu.
Ebu Hureyre (R.A.)'tan rivayete göre Peygamberimiz (SAV) şöyle buyurdu :
''Bir kul Allah (C.C.)'ın hoşnut olduğu mübarek kelimelerden bir kelimeyi o kelimeye hiç ehemmiyet vermiyerek mübalatsız söyleyiverir.
Halbuki Allah (C.C.) o kelime sebebiyle o kimsenin derecesini yüceltir.
Şu bir kul da vardır ki,Allah (C.C.)'ın gazabına mazhar olan bir kelimeyi ona ehemmiyet vermiyerek mübalatsız söyleyiverir.
Halbuki Allah (C.C.) o kötü söz sebebiyle o kimseyi Cehennemin dibine indirir.''