Yedi haydut, basit saklanma yerlerinde oturmuş, bugün kurbanlarından çaldıkları alkolü içiyorlardı.
「Bugünün gidişatı oldukça iyiydi, değil mi?」
「Evet, köye götürürsek herkes de mutlu olur.」
Tarlada işlerini bitirip içkilerini paylaşan çiftçiler gibi konuşuyorlardı ama kesinlikle haydutlardı.
Bunun kanıtı, içtikleri şarabın, canlarıyla birlikte kendilerine eşlik edecek maceracıları tutamayacak kadar cimri olan tüccarlardan alınmış olmasıydı.
Ekipmanları eskiydi; deri zırhları daha önce onarıldıkları yerde çok sayıda yamaya sahipti ve silahları el yapımı mızraklar, ağaç kesme baltaları, yaylar ve oklardan oluşuyordu – inanılmaz derecede yetersiz donanıma sahiptiler. Herhangi bir resmi eğitim de almamışlardı. Bir açıdan bakarsanız, dövüş yöntemleri gerçek savaş ve kavga deneyimlerinden geliyordu. Başka bir açıdan bakarsanız, onlar sadece silahlarını hiçbir teknik kullanmadan sallayan bir grup insandı.
Aslında, işlerinin çoğu Çiftçiydi, bu yüzden savaş eğitimi almamışlardı. Haydut olmalarının nedeni yoksulluklarıydı.
Çeşitli sebeplerle fakirleşen bir köyün gençleri, suç işlemek için köyü terk etmişler. Bu tür vakalar Lambda’da nadir değildi.
「Pekala, sanırım biri nöbet tutsun ki biz uyuyabilelim.」
Haydutların üssü, uzun otların olduğu bir çayırda, otların bir kısmını temizledikleri bir noktada kurulmuş birkaç çadırdan oluşuyordu. Bir gözetleme kuleleri vardı ama onu kullanmaya hiç niyetleri yok gibiydi.
Aslında bu çayırda yabani geyikten başka bir şey yoktu, bu yüzden ateş yaktıkları sürece güvendeydiler. Hala nöbet tutmalarının nedeni, bazen başıboş bir Goblin’in saldırmak için gelmesiydi.
Ama böyle bir Goblin bile onlara yaklaşırken yüksek sesle bağırırdı, bu yüzden nöbet tutmak için çok az motivasyonları vardı.
Bu nedenle, herhangi bir düşmanın ayak seslerini gizleyerek onlara sessizce yaklaşıp yaklaşmayacağını bilmelerinin hiçbir yolu yoktu.
「Hic, biraz fazla içtim – UOH?」
Görünüşe göre çok fazla şarap içmiş olan nöbetçi haydut, Çimen duvarından yükselen ve gözden kaybolan Kemik Ayı’nın pençesine kapıldı.
Çadırların içinden boğuk sesler geldi ama kimse çıkmadı. Onun yerine Kemik Adam, Kemik Maymunu ve sırtında Kemik Kuşu olan Kemik Kurt uzun çimenlerin arasından çıktı.
Ve arkalarında Vandalieu vardı.
[Altı tane kaldı. Çabuk bitir onları.」
Hava, kemiklerin takırdamasıyla doldu.
Haydutlar bir daha köylerine dönmediler.
Vandalieu için, ölü kurbanlarının ruhlarını bilgi kaynağı olarak kullanabildiği için, suçları ne kadar korkunçsa, haydutların saklandıkları yeri bulmak da o kadar kolaydı.
Eşkıyalarının saldırısına uğrayan ve sadece eşyalarına değil canlarına da el konulan kurbanlar. Saldırganlarına karşı duydukları pişmanlık ve nefret şiddetliydi ve böceklerin ruhları bulmasını sağlamak basit bir işti.
Ruhlar çok uzakta olsalar bile, [Ruh İletişimi] tekniğini kullanarak söyleyeceklerini duymaları için onları çağırabilirdi.
Ve sonra ruhlardan aldığı bilgileri kullanarak Ölümsüzleri gönderecekti ve sığınaklar birkaç gün içinde bulunacaktı.
Bu yöntemle Vandalieu, Baronet Bestero’nun bölgesi çevresindeki bölgede faaliyet gösteren dört haydut grubunu çoktan bulmuştu.
Onları bulduktan sonra kaç tane oldukları ve nasıl silahlı oldukları gibi bilgileri toplamaya devam etti. Bugün saldırdığı köylü haydutlar, dört grup arasında en küçük, en yetersiz donanıma sahip gruptu.
「Güzel, eğitim başarılı. Herkese iyi çalışmalar.]
Vandalieu, haydut grubunun yok edildiğini doğrularken duygusuzdu, ancak Ölümsüzleri överken keyfi yerindeydi.
Tabii ki, sadece kemiklerden oluşan Ölümsüzler gülümseyemediler, ancak yuvalarındaki mavi parıltı mutlulukla titreşiyor gibiydi. MVP’leri, gözcülük görevindeki kişiyi ayı kucağıyla öldüren ve ardından pençeleriyle başka bir haydutu gömen Kemik Ayı’ydı.
Kemik Adam ikisini hançeriyle bıçaklayarak öldürmüştü ve Kemik Maymun ve Kemik Kurt birer tane alıp onları boğarak ve ısırarak öldürmüştü.
[Err, iyi olacak. Yakında uçabileceksiniz!]
Kemik Kuşu depresyona giren tek kişiydi. Vandalieu topraktan bir Golem yapmış ve haydutlardan birini boyundan aşağı gömmüştü ve Bone Bird bu haydutu özenle defalarca gagasıyla bıçaklayarak yenmişti.
Tek kanatla, sadece bir yüktü ama ona yardım edecek bir şey de yoktu. Kemik Kuş uçamadı.
Sadece kemiklerden oluşan kanatların uçamayacağı belliydi.
「Deneyim toplamaya devam edip tekrar rütbe atlarsan, kesinlikle uçabileceksin. Kendine inan!”
Vandalieu, Bone Bird’ü teşvik ederken, elinden gelenin en iyisini yapacağını söylercesine, mutluluğunu ifade etmek için kanatlarını çıngırdayarak çırptı.
Vandalieu, Kemik Kuş’a mutlu bir şekilde bakıp kafatasına hafifçe vurduktan sonra, haydutların topladığı hazineyi inceledi.
Gözüne ilk çarpan şey, içinde hâlâ üç fıçı şarap bulunan vagon oldu. Haydutların içtiklerinden arta kalanlardı.
Evbejia şarabıyla gurur duyuyordu, bu yüzden muhtemelen oldukça yüksek kalitedeydi.
「… Başka bir şey var mı acaba.」
Ama bir yaşında bir çocuk için sudan daha az değerliydi. Onu para karşılığında satmasının hiçbir yolu yoktu ve arkadaşlarının hepsi kemikten yapılmıştı, bu yüzden tamamen işe yaramazdı. En iyi ihtimalle, belki yemek pişirmek için kullanabilirdi.
Hayır, içmesi muhtemelen mümkündü. Vandalieu bir yaşında bile 3. seviyede Statü Etkisi Direnci becerisine sahipti, bu yüzden çok fazla miktarda tüketmediği sürece muhtemelen sarhoş olmayacaktı.
『Hayır~♪ Bir yaşında alkol içemezsiniz. Ya daha sonra bir ayyaş olursan?]
Ancak velisi buna izin vermediği için içmemeye karar verdi.
[Pekala, en azından bir varil geri alabilirim. Bunun için bir vagon bile var. Sırada -」
Vandalieu vagonun etrafını ve çadırların içini aradı, ancak bunların normal maceracılara veya askerlere kıyasla「tamamen meteliksiz」 olduğu sonucuna vardı. Görünüşe göre içlerinde normalde bakır ve gümüş madeni para saklayan tüccarlardan bez keseler çalmışlardı, ancak normalde Dünya’daki evcil hayvanlara ve çiftlik hayvanlarına yedirilecek olan yalnızca tohum ve yulafla dolu bir yığın kese vardı. Bazı kurutulmuş nehir balıkları vardı. Geri kalanlar haydutların günlük ihtiyaçları içindi.
Özel özellik, belki de yaklaşık beş kilo tuzla dolu vazoydu.
Oldukça yetersiz bir hazineydi, ama belki de bu beklenebilirdi. Normalde çiftçi olan sadece yedi adamdı.
Maceracıları eskort olarak işe alacak türden daha büyük bir ödemeyle hedefleri hedefleyemezlerdi.
Ama Vandalieu için kendince iyi bir hasattı.
[Bu harika bir sonuç. Sadece et ve kan yemekten ve annemin yıllar önce tükettiği tuzu yemekten bıkmıştım. Ve elime biraz kumaş aldığım için mutluyum.」
Vandalieu’nun şimdiye kadarki yaşam tarzı, ormanda geyik avlamakla sağlanıyordu. Darcia’nın acil durum buğday, peynir, sebze ve tuz depoları, ölümünden sonra nispeten hızlı bir şekilde kullanılmıştı. Her şeyden önce, sadece bir kişinin değeriydi ve planladığı yolculuk içindi, bu yüzden sadece taşıyabileceği bir miktardı.
Ve Vandalieu geliştikçe yediği miktar da arttı.
Tüm diyet ihtiyaçları için kan kullanmak sorunlu olurdu ve eğer bir vampire çok benzerse, güneşe karşı zayıf hale gelirdi, bu da sorunlu olurdu. Bu yüzden normal yemek de yemek istiyordu. Ancak kanı alındıktan sonra basitçe pişirilen et de donuktu ve sadece rakun, tilki ve benzeri eti lezzetli olmayan etlerine dokunabildiği zamanlar oluyordu. Sadece Goblin etinin mevcut olduğu zamanlardan çok daha iyi olmasına rağmen.
Üzerindeki giysiler aslında giysi değil, kendi etrafına sardığı kürklerdi.
Barbar bir çocuk gibiydi.
「Haydutların yedek kıyafetlerini kullanırsam kendime uygun kıyafetler yapabilirim. Para da var ama… Peki, onu kullanma şansım olacak mı?]
Amid, Amid İmparatorluğu ve ülkelerinin para birimiydi. Bir Amid, Dünya’da yaklaşık yüz yen değerindeydi. Yarım Amid bakır madeni para, tek Amid bakır madeni para, on amid bakır madeni para, 100 Amid gümüş madeni para, 1.000 Amid altın madeni para ve 10.000 Amid platin madeni para vardı.
Ayrıca, görünüşe göre sadece zengin tüccarlar ve soylular tarafından kullanılan kağıt paralar, 100.000 Amid ve 1.000.000 Amid değerinde banknotlar vardı. Daha doğru olmak gerekirse, bunlar gerçek notlar değil, el yazısı devlet tahvilleri gibi bir şey olabilir.
Haydutlar, kentsel bir bölgede yaşayan bir işçinin aylık gelirinin yaklaşık iki katı olan yaklaşık 1.000 Amid biriktirmişti.
Ancak Vandalieu bir kasabaya girerse, muhafızlar veya maceracılar onu hiçbir soru sorulmadan öldürürdü, bu yüzden onu kullanma şansı bulup bulamayacağı şüpheliydi.
Ancak, başka bir ülkeye taşındıktan sonra değiştirmek mümkün olabilir, bu yüzden elinde tutmaya karar verdi.
“Hmm? Bu kese ne?]
İçinde para bulunan keselerin altında başka bir deri kese olduğunu fark etti. Hafifti ve hareket ettirdiğinde içinde bir şey yumuşak bir şekilde şıngırdadı.
İpi çözdü ve içine baktığında içinde iki şeffaf, renkli taş gördü. Bir çeşit mücevher gibi görünüyorlardı ama çok güzel değillerdi.
[Anne, bunun ne olduğunu biliyor musun?]
『Bunlar Sihirli Taşlar. Onları canavarlardan toplayabilirsin ve bu boyut ve renkten, sanırım Goblinlerden geliyorlar. Yanlış hatırlamıyorsam tanesi on Amid’e satıyorlar.』
Canavarların vücutlarındaki Mana öldükleri anda kristalleşti ve görünüşe göre Sihirli Taşlar bunun sonucuydu. Çeşitli büyülü eşyalarda ve iksirler gibi ruhani ilaçlarda içerik olarak kullanıldılar veya düşük Mana’ya sahip normal insanların bile büyülü eşyaları kullanması için güç kaynağı olarak kullanıldılar.
Bu şekilde güç kaynağı olarak kullanılırsa, içerdikleri Mana tükendikten sonra normal taşlar haline geldiler, yani tüketilebilir öğelerdi. Ancak simyasal arıtma ile Mana taşlara yeniden işlenebilir, böylece tekrar tekrar kullanılabilirler.
Hiç kimse Goblinlerin Sihirli Taşlarını arıtma zahmetine girmezdi ve bunlar tek kullanımlık öğeler olarak kullanılırdı, bu yüzden değerleri düşüktü.
『Bu arada, düşük seviyeli canavarların öldüklerinde Sihirli Taş bile düşürmemeleri daha yaygın. 1. Kademe bir canavarın birini düşürme olasılığı yaklaşık yüzde birdir. Öte yandan, daha yüksek rütbeli canavarların öldüklerinde Sihirli Taşları düşürmeleri neredeyse kesindir. Derece 5 ve üzeri canavarlar kesinlikle onları düşürecektir.』
Bu arada Darcia, Vandalieu’ya daha önce Sihirli Taşlar’dan bahsetmenin anlamsız olduğunu düşünmüştü, çünkü Vandalieu aynı anda birkaç 1. Kademe Goblin dışında hiçbir şeyle savaşmıyordu.
Ayrıca, Sihirli Taşları kolayca düşüren bazı düşük seviyeli canavarlar ve ayrıca orijinal seviyelerinden çok daha yüksek kalitede Sihirli Taşları düşüren canavarlar varmış gibi görünüyordu. Ancak şimdilik haydutları avlamaya odaklanan Vandalieu için bunların hepsi, ileride başvurmak üzere yalnızca bilgilerdi.
Bir Maceracılar Loncasına kaydolmak ve bir an önce maceracı olmak istiyordu.
「Son olarak, Kemik Adam’ın durumunu kontrol edelim… Oh, o zayıf Haydutlardan ikisini öldürerek otuz seviye kazandın. Sen de, Kemik Ayı. Geri kalanınız da. Sadece birer kişiyi öldürerek 10’dan fazla seviye kazandınız!]
Çiftçi olarak başarısız olmuş ve doğru düzgün savaşamayan bir iki haydutu pusuya düşürüp öldürerek seviyeleri bu kadar yükselmişti. Goblinlerden veya ormandaki canavarlardan aldıkları deneyim miktarı, bu miktarla karşılaştırılamazdı bile.
Bu sadece Ölümsüzler için değil, tüm canavarlar için geçerliyse, bu, insanların canavarlar için çok iyi bir deneyim kaynağı olduğu anlamına geliyordu. Ayrıca canavarların insanlara karşı neden bu kadar saldırgan olduğunu da açıklar.
「Pekala, bu alandaki tüm Haydutları yok edeceğim ve herkesin seviyesini yükselteceğim.」
Seviyedeki bu patlayıcı artışı gördükten sonra küçük canavarları avlamaya geri dönemezdi.
Baronet Bestero’nun bölgesi çevresindeki bölgede hala birçok Haydut grubu kalmıştı. Birinde bugün öldürdükleri kadar, birinde ondan fazla, diğerinde yirmi civarında insan vardı.
Ölümsüzler, hepsi yok edildikten sonra kesinlikle 3. Dereceye ulaşacaktı.
『Bizi öldürebildiğine göre, güneydeki adamlar çocuk oyuncağı olacak.』
『Buranın batısındakiler üç köyden. Bir sürü insanı var ama yine de kolay olmalı.』
『Ama kuzeydekiler profesyonel haydutlar. Liderleri görünüşe göre bir şehirde bir muhafızdı ve kendisine bir grup güçlü ast topladığını duydum. Bizden de zorla para aldılar.』
Vandalieu, ölü haydutların ruhlarından bazı bilgiler öğrenirken, onların bedenlerini gömmek için Dünya Golemini kullandı. Vandalieu ganimetlerini vagona yükledikten sonra trajik sahneyi arkasında bırakarak oradan ayrıldı.
Vandalieu’nun ilk Doğum Günü’nün üzerinden yaklaşık bir ay geçmişti. Her akşam [Bug Killer] kullanarak sivrisineklerden kurtulmak zorunda olduğu mevsimdi ve sonunda Baronet Bestero’nun bölgesindeki en büyük ve en iyi eğitimli haydut grubunu alt etmeye hazırdı. Otoyolda hiçbir yolcunun veya devriye devriyesinin onları bulmadığından emin olarak hareket ettiler ve becerilerini geliştirmek için ormanlarda veya yüksek, sık çimenli alanlarda eğitim aldılar.
「Rakiplerimiz şimdiye kadar öldürdüğümüz haydutlardan farklı bir ligde. Liderleri eski bir askerdir ve astları bir dereceye kadar onun emrinde eğitilmiştir. Başka bir deyişle, silahlarımızı kaldırıp düşmanı korkutamayız, aslında onlarla『savaşmak』gerekir.」
「Oooooooooh~」
「Gurururuuuuu~」
Vandalieu’yu dinleyen Ölümsüzler, kelimenin tam anlamıyla göz yuvalarında kararlılık ateşleri yakıyordu. Tüm haydutları öldürmekten kazandıkları deneyim nedeniyle, Kemik Adam rütbesini yükselterek İskelet Asker olurken, Kemik Maymun, Kemik Ayı ve Kemik Kurt Kemik Canavarları olmuştu.
Ayrıca [İnsanüstü Güç] becerisini de kazanmışlardı ve belki de haydutları pusuya düşürerek öldürdükleri için [Sessiz Adımlar] da kazanmışlardı. Bu beceri kullanıldığında kemiklerinin birbirine çarpma ve gıcırdama sesleri tamamen geliyordu. ortadan kayboldu. Ek olarak, Kemik Adam [Kılıç Ustalığı], [Okçuluk] ve [Kalkan Tekniği] becerilerini kazanmıştı.
Hepsi hala 1. seviye becerilerdi, ancak golemlere karşı bir ay boyunca uygulama savaşlarında savaştıktan sonra onları elde ettikleri düşünülürse sonuçlar oldukça iyiydi.
「…」
Ancak Bone Bird hala 2. Kademedeydi. Fakat 90. Seviyedeydi ve bugünkü plan iyi giderse, o da rütbe atlayacaktı.
[Bu yüzden bugün ekstra dikkatli olmamız gerekiyor. Sizin için çok fazla yedek kemiğimiz var, ancak kafataslarınızın hasar görmediğinden veya kırılmadığından emin olun. Ayrıca haydut gibi görünmeyen insanlar varsa da… Mesela iple bağlanmış insanlar ya da kafeslerdeki insanlar onları öldürmeyin. Son olarak, ben destek büyüsünü yapar yapmaz plana başlayacağız.」
Her zamanki kayıtsız tonu ve ifadesiz yüzüyle konuşan Vandalieu, büyüleri yaparken içindeki gerginliği hiç belli etmedi.
[Öncelikle, [Kan Dökülme Geliştirme]silahlarına, dişlerine ve pençelerine. Sonra [Enerji Emme]zırhlarına ve kemiklerine.」
[Kan Dökülme Geliştirmesi], üzerine yapılan her şeyin saldırı gücünü artıran bir büyüydü; kalkanlar ve zırhlar bile onlarla temasa geçerlerse düşmana zarar verebilir.
[Enerji Emme] büyüyü, ısıyı, elektriği ve hatta hareket enerjisini emebilen bir savunma büyüsüydü ve Lambda’da hem büyülü hem de fiziksel saldırılara karşı etkiliydi.
Bu büyülerin her ikisinin de çok güçlü etkileri vardı, ancak her ikisinin de Ölüm Niteliği ile kullanılması o kadar zor olmadığından, Vandalieu için bu büyülerde ustalaşmak kolaydı.
「Ooooh…」
Koyu mavi büyüyle çevrili Ölümsüzler arasında hareket eden ilk kişi Kemik Adam’dı. Haydutların üssü olan gözlem kulesine yöneldi – ahşap bir çitle çevrili basit kulübelerden oluşan küçük bir grup – Orbie ve arkadaşlarından aldığı yaya bir ok yerleştirip ipi geri çekti.
Gözetleme kulesindeki haydutlar sırtlarında sadaklarla yaylar tutuyorlardı ve tamamen isteksiz görünüyorlardı.
[Dostum, biz gerçekten şanssızız. Geri çekilmemiz gereken günden bir gün önce nöbet tutuyoruz.]
Haydutlar şimdiye kadar kazandıkları her şeyi alıp yeni bir yere taşınmayı planlıyorlardı. Yol boyunca rehineler için fidye parasını almayı ve ardından yeni bir bölgeye, hatta yeni bir ülkeye gitmeyi ve yeniden haydut olarak işlerine başlamayı planlıyorlardı.
Son zamanlarda diğer haydut grupları ortadan kayboluyordu ve bir Lord’un otoyolda asayişin bozulmasından bıktığı ve bir boyun eğdirme ekibi kurduğuna dair söylentiler duymuşlardı. Eğer durum buysa, gerçekten ayrılma zamanı gelmişti.
Seyahat etmelerine engel olacak şeylerden kurtulmaya karar vermişlerdi ve ellerindeki fazla yiyecek ve içkiyi tek seferde tüketmek için bir partinin ortasındaydılar.
Bu haydutlar, partiye katılamayan şanssızlardı ve kendi talihsizlikleriyle hiçbir şey fark edemeyecek kadar dikkatleri dağılmıştı.
「Gahhh!?」
Kemik Adam’ın oku geceyi yararak boğazlarından birine saplandı. Kısa bir çığlık atarak dengesini kaybetti ve kuleden düştü.
Kendi muhafızlarından birinin boynuna ok saplanarak yere düştüğünü gören, sarhoş olup eğlenen haydutlar, sersemliklerinden uyandılar.
「E-düşman saldırısı!」
[Uyan, piçler! Silahlarınızı alın!]
Haydutlar baltalarını, gürzlerini ve mızraklarını almaya çalışırken…
「Guwooon!」
“Uuuuuuuuuuuuuuuuu”
Kemik Maymun ve Kemik Ayı, tahta çiti yıkarak ve kıymıkları her yere saçarak içeri girdi.
「Ben-ben Ölümsüzler! Canavarlar! Canavarlar tarafından saldırıya uğruyoruz!]
[Sakin olun aptallar! Balta ve topuz konusunda uzman olanlarınız, ilerleyin! Kılıcı ve mızrağı olanlar geri çekilsin! Okçular da!]
Haydutların lideri sakince astlarına net talimatlar verdi, kendi elinde bir teber.
Bu adam, henüz askerken İskeletler ve Zombilerle savaşma deneyimine sahipti. Astlarının, dövüşte çok yetenekli olmasalar bile kılıç veya mızrak gibi keskin olmayan silahlar yerine sopa veya balta gibi keskin olmayan silahlar kullanırlarsa Hortlaklarla etkili bir şekilde başa çıkabileceklerini biliyordu.
「Birkaç Derece 1 veya 2 canavar yirmi kişiyle boy ölçüşemez! Yakala onları!]
Ani saldırı ve içlerinden birinin ölümüyle bozulan haydutların morali, patronlarının talimatıyla tekrar yerine geldi. Şenliklerinin üzerine yağmur yağdıran kaba Ölümsüzlere koştular.
「Guooooo!」
「Ghyaa!?」
Kemik Ayı arka ayakları üzerinde kalkıp ön pençeleriyle saldırdığında baltasını kaldıran bir haydut uçarak gitti.
Bone Monkey bir çıtırtıyla bir haydutun kafatasını yumurta gibi ezdi.
Kemik Kurt’un dişleri haydutların bacaklarını deldi ve yere düştüklerinde boğazlarını parçaladı.
「Oooh… Oaoooooh~」
Kemik Adam yayını kaldırdı ve yendikleri diğer haydutlardan aldığı uzun kılıcı haydutların saflarına girmek için çekti.
[Hiiii!? Tanrım!]
Haydutlara karşı Kemik Adam. Her iki taraf da hiçbir zaman kılıç ustalığı konusunda resmi bir eğitim almamıştı ve kısa süre sonra Kemik Adam açık ara galip geldi.
Dövüş becerileri hemen hemen aynıydı ve Kemik Adam’ın kullandığı uzun kılıç kaba dökümlü bir demir kılıçtı. Aslında düşmanın silahları daha kaliteliydi.
Ancak, 3. Kademe İskelet Askerin gücü, ortalama bir insanınkinden çok daha yüksekti ve özellikle [İnsanüstü Güç] becerisi nedeniyle, Kemik Adam haydutlardan çok daha güçlüydü.
İnsanlar fiziksel güçten ve özel yeteneklerden yoksun olduklarından, canavarlara karşı savaşmak için becerilerini geliştirdiler ve dövüş sanatları ve sihir öğrendiler. Canavarla aynı miktarda beceriye sahipken bir canavara karşı çıkan bir insanın kazanma şansı yoktu.
「Ooooh…」
Düşmanlarının kanına bulanan Kemik Adam, can alarak deneyim elde etme duygusundan ürperdi ve daha fazlasını kazanmak isteyerek bir sonraki avına atladı.
“Patron! Bunlar 2. Seviye canavarlar değil!]
[Onlarla baş edemeyiz! Bize yardım et patron!]
Astlarının sayıları azalırken acınası çığlıklarını duyan lider, dilini şaklattı.
『Şu işe yaramaz aptallar! İş bu noktaya geldiyse, kendim uzaklaşmalıyım.]
Haydut lideri tereddüt etmeden kaçmayı seçti. Adamları için Hortlaklarla savaşmayı bir an bile düşünmedi.
İlk etapta Seviye 3 veya daha yüksek bir canavarla bire bir dövüşecek kadar beceriye bile sahip değildi.
Hayatının bir noktasında kesinlikle asker olmuştu ve hatta Teber’i kullanmasına izin veren 2. seviye bir yeteneğe [Halberd Tekniği] sahipti. Ama sonunda, o sadece eski bir güvenlik görevlisiydi. Maceracılar Loncasına göre dövüş hüneri en fazla bir E-sınıfıydı.
- Kademe bir canavarla bire bir dövüşü kazanmak için en az D sınıfı olmanız gerektiği söylendi.
Astlarını iyi kullanırsa, Ölümsüzlerden birini yenebilirdi. Ama dört Ölümsüz vardı. Hayır, beş.
「…」
Lider, bayılan haydutları gagasıyla bıçaklayarak işlerini bitiren Kemik Kuşu fark etti, ancak bunu bir istisna olarak gördü.
Onlardan birini yenmeyi başarsa bile, diğerleri tarafından bitirileceği için hiçbir anlamı olmayacaktı. Kazanma umudu yoksa misilleme yapmanın bir anlamı yoktu.
“Hepiniz! Geri adım atma, ileri it!]
Adamlarına bu mantıksız emri veren lider, onlar tarafından fark edilmemek için dikkatlice geri çekilmeye başladı. Tüccarlardan aldığı arabaya atlayıp kaçacaktı. Kurtulabilirse başka bir haydut grubu kurar.
“Uyanmak.”
Arkasında yerden ahşap bir duvar yükselirken kaçma umutları paramparça oldu.
[Aaa?! N-ne? Simyacı mı?]
Adamlarının ölmekte olan çığlıkları ve Hortlakların küskünlük dolu kükremeleri arasından küçük bir kızınki gibi tiz bir ses duymuştu. Bunun sesin sahibinin işi olduğunu anladı ve sahibini aradı.
Onu neredeyse anında buldu.
Küçük bir çocuk biraz uzakta duruyordu, üzerinde bir paçavra vardı. Onun bir bebek olduğunu söylemek kolaydı.
「Bütün bu çocuğun yaptığının bu olduğunu mu söylüyorsun bana!?」
Liderin gözleri fal taşı gibi açıldı ama çocuğun – Vandalieu’nun – tuhaflığı inkar edilemezdi.
Beyaz saçlar ve tuhaf renkli koyu kırmızı ve mor-mavi gözler. Ve bu kanlı savaş alanında bile zayıf, hayaletimsi varlık. Çocuk hiçbir şey söylememiş olsaydı, eşkıya lideri fark etmeden ayaklarına kadar yaklaşabilirdi.
[A-bu Ölümsüzleri kontrol eden sen misin? Ben-bu durumda, pes ediyorum. Teslim oluyorum. Tüm hazineyi almana izin vereceğim, devam et ve beni Maceracılar Loncasına falan teslim et.」
Teberini yere atan lider iki elini kaldırdı ve pes etti.
Kazanamazsa koşacaktı. Koşamıyorsa vazgeçerek yaşayacaktı. İnat ve gurur sana bir Amid bile kazandırmaz.
“Teslim olmak?”
“Evet bu doğru.”
Yüzüne bir gülümseme yerleştiren lider, düz bir tonda konuşan Vandalieu’ya cevap verdi.
[Başımda bir ödül var. Ayrıca bu bölgedeki diğer haydut grupları hakkında da bilgim var. Ve suçlu köleleri satarak kazanılan paranın yarısı cebinize gidiyor. görmüyor musun? Bizi canlı yakalarsan senin için çok daha karlı olur.」
Liderin söylediği şeylerin hepsi doğruydu. Bu, yaşayabildiği takdirde aynı ticaretteki diğer insanları satmaya istekli bir adamdı.
Ayrıca canlı yakalanan haydutlar, işledikleri suçların ağırlığına göre suç kölesi olarak satılıyordu. Çoğu madenlerde ve orduda fazla çalıştırılarak garip işler ve işçilik yapıyordu. Onlardan elde edilen kazancın yarısı küçümsenmeyecekti ve canlı yakalanan haydutların sayısına bağlı olarak, haydutların topladığı tüm hazineden bile daha değerli olabilirdi.
「… Aptal mısın, belki?」
Ama gelen aşağılayıcı bir cevaptı; zihinsel kapasitesini soran bir bebek.
「N-ne dedin!?」
[Gördüğün gibi ben bir Dampirim. Seni teslim etmek için Maceracılar Loncasına götürseydim, ölürdüm. Sen bir suçlu köle olarak satılmadan önce ölmüş olurdum.]
İnsanların Kanun ve Kader Tanrısı Alda’ya taptığı Amid İmparatorluğu ve ülkelerinde, Dampirlere insandan çok canavar muamelesi yapılıyordu. Şehre haydutları teslim etme niyetiyle girmiş olsa bile, muhafızlar veya maceracılar, haydutlardansa Dhampir’le uğraşmaya öncelik verirdi.
Haydut lideri bir maceracı değildi ve bir süre önce meydana gelen Dampir paniğinden habersizdi, bu yüzden bir dampirle konuştuğunu fark etmekte geç kalmıştı.
[B-o zaman beni astlarından biri yap! Gerçekten faydalı olacağım. Undead’iniz oldukça güçlü, ancak bir insan astınıza da ihtiyacınız var, değil mi?]
O anda, göründüğünden daha zeki olduğunu düşünen Vanadalieu’nun haydut hakkındaki izlenimi biraz arttı.
Aslında, Vandalieu da epeydir aynı şeyi hissediyordu. Her emrini yerine getiren Ölümsüz. Darcia ve diğerlerinin ruhları. Onların varlığı tek başına günlük yaşamının küçük rahatsızlıklarını çözemezdi.
Ancak bunları çözmek için karşısındaki adamı kullanmak düşünülemezdi.
[Yaşayan bir arkadaşa ihtiyacım olduğu doğru olsa da, kaçmak için adamlarını feda edecek bir hayduta ihtiyacım yok. Ama öldükten sonra seni astlarımdan biri yapabilirim.]
Vandalieu, önce umut, sonra umutsuzluk ifade eden lideri işaret ederek Kemik Ayı ve diğerlerine sordu.
“Yap.”
[B-lütfen bekleyin! Ölmek istemiyorum!]
「…? Öldürdüğün insanlar da öyle değil mi?]
Bu adam birçok şeyden habersizdi. Bu düşünce Vandalieu’nun aklına gelip de liderle tekrar konuşmak için arkasını döndüğünde, Kemik Ayı çoktan boynunu ezmişti.
「Gu, guru?」
Kahretsin, onu çok erken mi öldürdüm? Kemik Ayı sorar gibiydi ama Vandalieu elini sallayarak「Sorun yok, sorun yok」ve derin bir nefes verdi.
[Ahh, bu sinir bozucuydu. Annem dışında biriyle ilk kez konuşuyordum, bu yüzden oldukça gergindim.」
Üç dünyada da yabancı kaygısından muzdaripti: Dünya, Köken ve Lambda. Bu kanlı yerde bu tür yüz yüze konuşmalardan kaçınabilmeyi diledi.
「Kan kokusu o kadar güçlü ki karnım acıkıyor. Ama haydutların kanını emerek vampir olmaya yaklaşmak istemiyorum, bu yüzden direnmeliyim. Diren… Şimdilik, hayatta kalan var mı diye bakacağım.[Hayatı Hisset.]」
Kan kokusunun neden olduğu açlığından kendini uzaklaştırmak için civardaki tüm yaşamı algılayan ölüm özellikli bir büyü kullandı.
Böceklerden, yabani otlardan, mikroplardan ve mantarlardan gelen tepkileri göz ardı ederek hayvanlardan, büyü içeren insanlardan veya büyük canavarlardan gelen tepkileri aradı.
Büyük kulübenin arkasında… üç büyük hayvan vardı, muhtemelen atlardı. Kulübenin bodrum katından da tepki geldi. Reaksiyondan, insandı.
Haydutların sayısının on dokuz olduğunu ruhlardan duymuştu. Ceset sayısı da on dokuzdu.
「Kulübenin bodrumunda biri var, yeni biri mi?」
『H-Hayır, o benim astım değil. Birkaç gün önce yakaladığım bir seyyar satıcı. Ugeh. Yaşamasına izin verdim çünkü görünüşe göre Viscount Maggio’nun arazisindeki bir kasabada bir aile şirketi falan var ve fidye parası e-beklenebilir. M-boynum.』
Öldüğü sırada yaşadığı şok ve korku nedeniyle, haydut liderinin ruhu hâlâ burkulmuş durumdaydı. Vandalieu, verdiği bilgiyi değerlendirirken kaşlarını buruşturdu.
İşler biraz sıkıntılı bir hal almıştı.
İsim: Kemik Adam
Derece: 3
Irk: İskelet Asker
Seviye: 39
Pasif beceriler:
Karanlık Görüş
İnsanüstü Güç: Seviye 1 (YENİ!)
Aktif Beceriler:
Kılıç Ustalığı: Seviye 1 (YENİ!)
Kalkan Tekniği: Seviye 1 (YENİ!)
Okçuluk: Seviye 1 (YENİ!)
Sessiz Adımlar: Seviye 1 (YENİ!)
İsim: Kemik Maymun/Kemik Kurt/Kemik Ayı/Kemik Kuş
Derece: 3
Irk: Kemik Canavarı
Seviye: 24~32
Pasif beceriler:
Karanlık Görüş
İnsanüstü Güç: Seviye 1 (YENİ!)
Aktif Beceriler:
Sessiz Adımlar: Seviye 1 (YENİ!)