Ingiltere hem Dogu Akdeniz'e, Hindistan yoluna, Iran, Irak ve Kuveyt petrollerine egemen olmak, hem de emperyalizme bas kaldirmis olan Türkleri, dunya Muslumanlari istiklal hevesine kapilmasinlar diye iyice cezalandirmak, Sevr Antlasmasiyla da bir daha bas kaldiramayacak hale getirmek istiyordu. Bunu gerceklestirmek icin Yunanlilari kullaniyordu. Yunanlilarin arkasinda Ingiliz emperyalizmi durmaktaydi. Bilinen, bilinmeyen kisa ve uzun vadeli Ingiliz cikar ve hesaplari icin akacak Yunan kaninin bedeli olarak Yunanistan'a, Izmir ve Dogu Trakya'yi vermişti.
Demek ki Sakarya'da tam bağımsızlık isteği ile emperyalizm çarpışacaktı. Bunun içindir ki bu savaş yalniz Turklerin degil butun mazlum milletlerin savaşı olacaktı.
Yunanlilar Izmir ve cevresi ile Dogu Trakya'dan baska, Istanbul'a da sahip olmak istiyorlardi. Bunun gerceklesmesi icin Sevr Antlasmasi'ni Ankara'ya zorla kabul ettirmek zorundaydilar.
Demek ki Sakarya'da Misak-i Milli ile buyuk Yunan ülküsü de carpisacakti.
Bu savasta milliyetcilerin yenilmesini bekleyen ve isteyen bazi Osmanlilar da vardi: Padisah, padisahcilar, hilafetciler, yobazlar, isbirlikciler, casuslar, hainler ve ayrilikcilar. Bu gafil, dar, sıg, hain kafalari yetistiren duzen de yasayabilmek icin umidini Yunan galibiyetine baglamisti.
Demek ki aydınlığa cikabilmek icin Sakarya'da bu kara duzenin umidini kirmak gerekiyordu.