Sarhoş akşam, sırtında mavi ışıklarıyla,
yalpalıyor pencerede, istediği şarkı söylemek.
Camlar sımsıkı sarılmışlar birbirlerine korkudan,
akşamın eteklerine dolanmış yansımalarıyla.
O ise evler boyunca sendelemekte , ortalığı karartarak,
bir çocuğa rastlıyor, önünden çığlıklarla kaçan,
ve soluk soluğa koşuyor herkesin ardından, kulaklara
en korkunç şeyleri fısıldayarak.
Karanlık duvar boyunca uzanan ıslak avluda,
farelerle cirit atıyor şimdi ve bir kadın, sırtında eskimiş, kurşuni renkteki elbisesi, kaçıyor akşamdan, daha kuytularda saklanmak için.
Sicim gibi bir su akmakta çeşmeden daha,
damlalar birbirini yakalamanın peşinde
ve akşam, ansızın içiyor paslı yalaklardan,
yardım ederek karanlık sokakların yıkanmasına.
Sarhoş akşam, sırtında mavi ışıklarıyla,
bir şarkı tutturuyor pencerede yalpalayarak.
Kırılıyor camlar. Akşam, yüzünde kanlı çiziklerle
giriyor, istediği benim karanlığımla boğuşmak.
Ingeborg Bachmann
Çeviri:Ahmet Cemal