Coşkun Sapmaz 1969'daki şampiyonluğu yaşayan kadronun banko oyuncularından birisiydi. Temel Keskindemir, Abidin Akmanol, Nuri Asan, Halil Rıfat Usta gibi isimlerin arasında yer alan Sapmaz'ı yeni nesile anlatalım istedik.
Coşkun Sapmaz 1941 doğumludur. Bir öğretmen çocuğu olarak Havza'da doğar ve henüz 2 yaşında Bafra'ya babasının vazifesinden ötürü yerleşir. Ve haliyle herkes onu Bafralı bilir. Gençlik yıllarında Bafra Gençlikspor'da top oynar. Askerden döndükten sonra ise 1966 senesinde Samsunspor'a transfer olur. Ve Samsunspor'da 4 sene top koşturur. Samsunspor'un ilk şampiyonluğunda pay sahibidir. 1970 yılında ise biraz da hocalarıyla yaşadığı kişisel sorunlar yüzünden Gaziantepspor'a transfer olur ve 1972 senesinde futbolu bırakır. Ardından devlet memurluğu yapan Sapmaz. 1977'den bu yana da İstanbul da yaşamaktadır.
Coşkun Sapmaz, Samsunspor'a transferini şöyle anlatıyordu; '1965'te Samsunspor kuruldu ama iyi bir kadro yoktu. Nitekim bir sene sonra bambaşka bir takım kurulacaktır. Tabii ben Bafra Gençlikspor'da oynuyorum. Beni Samsunspor'un yönetimi daha askerden önce duymuş ve beğeniyorlarmış. Ama beni o zamanlar 19 Mayıs Spor Kulübü almak istedi. Ben memleketimin takımı olan Samsun'umun ismini taşıyan takımı tercih ettim. Ve Gozgoz'la birlikte Samsunspor serüvenimiz başladı. Benim mevkiim tabii santrahaftı yani şimdilerde libero mu deniliyor ondan işte. Efsane olan ilk kadro bizim transfer olduğumuz 1966 senesinde kuruldu. İlk sene bir şeyler pek yoktu.' 1966'da henüz İkinci Lig'de yer aldığımız sezon, Fenerbahçe'yi Türkiye Kupasından elemiştik. O seriyi ise şöyle anlatmış Sapmaz; 'Fener o sıralar tavan yapmış bir takım fakat işleri bozuk gidiyor. Yine de karşımızdaki o zamanların iyi takımlarından Fenerbahçe ve biz 2. lig takımıyız. İlk maç Samsun'da idi. Ve maç daha başlar başlamaz ilk dakikalardan itibaren bastırmaya başladık. Fenerlilere nefes aldırmıyorduk. Ve 1-0 öne geçtik. Tabii bu arada Lazigo tribünleri coşturuyor. Fener ardından biraz toparlanır gibi oldu. Ve 1-1 oldu haliyle. 2. devrede aynı şekilde biz büyük bir mücadele ile başladık. Ve frikik ustası Rıfat 40 metreden serbest vuruştan taktı. Ve biz artık "Allah'ım şu maç bitsin" dedik. Malum neticede 2. lig takımıyız. 2. maç 2 hafta sonra oldu. Biz İstanbul'da Çarşambalı bir iş adamının otelinde kampa girdik. Maç Ali Sami Yen stadında olacaktı. Biz otelden Aksaray'dan stada gidinceye kadar bizi gören Fenerli taraftarlar "beş...beş...beş..." diye dalga geçiyorlardı. Tabii Fener baskılı oynadı. Biz müthiş bir savunma ve direniş yaptık. Maçta kenara kaç dakika kaldı diye sorduk. 2 dakika kaldı dediler. Bize o 2 dakika 1 saat gibi geldi valla. Ve maç bitiminde bizde ne sevinç ne sevinç... İstanbul'da Samsun'lu hemşerilerimizin sevinci süperdi. Aksaray meydanı doldu taştı. Zurnalar davullar harika idi.'
1969 şampiyonluğu ve ilk Karadenizli Samsunspor 1968-69 sezonunda şampiyonlukla biten sezon yaşanır. Başkan Yılmaz Ulusoy, ilk olmak adına rekabet içinde olduğumuz Giresun ve Trabzon'a 'hodri meydan' der ve takımı şampiyon yapar. Sapmaz 'Şampiyonluk tarif edilemez doğrusu. İnanılmaz bir olay. Daha bir havamız oldu valla. Şampiyon olduktan sonra büyük bir yük omzumuzdan kalktı bir defa. İlk maçımız sanırım Eskişehir'le idi. İlk defa 1. lige çıkmışsın ve maç yapıyorsun. Bu bambaşka bir duygu idi. Tabii Karadeniz'de de ilksin bununda bir havası var elbette.' Diye anlatıyor o süreci.
Bu arada Coşkun Sapmaz'ın lakabı 'Uyanık Haf' oluyor. 'Bu lakabı idarecilerden duydum. Daha sonra etraftan da duymaya başladım. Aslında çok da fazla demezlerdi. Ama neden dediler anlatayım. Ben mevkii olarak santrahafta oynadığımdan, gelen topun nereye gideceğini çok iyi bilirdim. Sağ olsunlar topu geçirmediğimi söylerler. Yani anlayacağın uyanıktım. O yüzden bana "Uyanık Haf" demişlerdir.' Diyen Sapmaz lakabından şikayetçi değildir. Dönemin sihirli kelimesi ise 'arkadaşlık'tır. Sapmaz, 'Bizim zaten asıl başarımız arkadaşlıktandır. Bizler inançlıydık. Bizler inandık. Birbirimizi seviyor ve birbirimize saygı duyuyorduk. Bunları hep üst düzey yaşadık. Para bizim için hiç önemli değildi. Ve fedakarlık vardı. Ve herkes üzerine düşen fedakarlığı yapardı. Mesela ben bir Cuma günü evlendim. Ve pazartesi günü Ünye'ye kampa gittik.' diyerek anlatıyor şartları.
Samsunspor'da Unutamadığı Maçları
Coşkun Sapmaz, unutmadığı maçlardan da bahsediyor; '1966-1967 sezonunda Bursaspor maçı var mesela. Şampiyonluk maçımız bir nevi. Zaten o sezon Bursaspor 1. lige çıkmıştı. Maçta evimizde skor 2-1 öndeyiz. Maç 90. dakika ve top karambolde yuvarlana yuvarlana 2-2 oldu. O kadar son dakika ki santra yapamadık. O derece son dakika yani. Rahmetli olan Vedat Okyar da o takımda idi. Ama bu maçta öyle bir tablo vardı ki inanılmazdı. O maçtan sonra biz yere yığıldık 2-2 bitmişti maç. O sırada tribün tellerinin arkasında küçük bir kız çocuğu hüngür hüngür ağlıyordu. Bu bizi çok etkilemişti. O maçta hakemimiz Alman'dı. Dışarıdan o zamanlar büyük maçlara yabancı hakemler getiriliyordu. Samsunspor- Bursaspor maçları büyük maçlardandı. Maçtan sonra Alman hakem 'madem o kadar önemli bir maçtı ben olsam o topu donumda saklar yinede o golü yemezdim' dedi. Fener'le 0-0 lık maç unutulmazdı zaten. Mesela bir de İzmir'de Altay deplasmanındayız. Mustafa Denizli genç zıpkın gibi. Çok iyi korner atıyor. O maçta futbolcunun birisi ile çarpıştık. Kafamı sardılar. Oyuna tekrar girdim. Ama ertesi gün bizim yerel gazetelerde benim sarılı kafamın olduğu fotoyu koyarak "İşte Karadeniz Çocuğu" şeklinde başlık atmışlardı.'
Velhasıl, Coşkun Sapmaz gibi büyüklerimiz büyük Samsunspor'un harcını atan, yürekli isimlerdi. Saygıyla anıyor, uzun ömürler diliyoruz kendisine.
Samsunspor Resmi Dergisi
Bu haberi paylaşın :
Yorumlara sadece forum üyeleri yazabilir. Yorum yapabilmek için forumdan üye girişi yapınız.
Bu habere ilk yorum yapan siz olun.
Röportajlar ve Portreler Kategorisindeki Diğer Haberler