Genç beynin gelişimindeki bir eksiklik, son yıllarda gençlerin davranışlarından dolayı suçlandı, ancak vahşi genç beyninin klişesini dinlendirmek için zaman ayırma zamanı gelebilir. Beyin açıkları gençleri riskli şeyler yapmaz; Tecrübe eksikliği ve dünyayı keşfetme çabası gerçek faktörlerdir.
Ergen risk almayı inceleyen bir kamu politikası merkezinde araştırma direktörü olarak genç beyinleri ve gençlerin davranışlarını inceliyorum. Son zamanlarda meslektaşlarım ve ben inceledik yıllarca bilimsel literatür ergen beyin gelişimi ve riskli davranış hakkında.
Ergenlere atfedilen risk davranışının çoğunun kontrol dışı bir beynin sonucu olmadığını gördük. Anlaşıldığı üzere, kanıtlar alternatif bir yorumu desteklemektedir: Riskli davranış, gelişimin normal bir parçasıdır ve araştırmaya biyolojik olarak yönlendirilen bir ihtiyacı yansıtır - deneyim kazanmayı ve yetişkin olarak vermeleri gereken karmaşık kararlar için gençleri hazırlamayı amaçlayan bir süreç.
Ergenliğin klişeleri
Genellikle ergenleri dürtüsel, umursamaz ve duygusal açıdan dengesiz olarak nitelendiriyoruz. Bu davranışı “azgın hormonlara” bağlıyorduk. Daha yakın zamanlarda bazı bilimsel araştırmalarda popüler oldu. çevreler Beynin gelişimindeki dengesizliğin bir sonucu olarak ergen davranışını açıklamak.
Bu teoriye göre, beynin bilişsel kontrol sisteminin merkezi olan prefrontal korteks, yiyecek ve cinsiyet için tahrikler de dahil olmak üzere arzuları ve iştahları yöneten limbik sistemden daha yavaş olgunlaşır. Bu, ergen beyninde, çocuklarda görülenden daha fazla itici ve riskli davranışa yol açan bir dengesizlik yaratır - ya da teori devam eder.
Bu fikir, referans alınmasının yaygınlaştığı noktaya kadar para kazanmıştır. “Genç beyin” ergenlik sırasında ortaya çıkan yaralanma ve diğer hastalıklar kaynağı olarak.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Benim görüşüme göre, genç beyin hipotezinin en çarpıcı başarısızlığı, sadece bir kısmı itici, dizginlenmemiş ergenin kavramını destekleyen farklı riskli davranış türleri arasındaki önemli farkları bir araya getirmesidir.
Kaşif olarak ergenler
Ne açıkça ergenlikte zirveler keşif ve yenilik arayışına ilgi duyuyor. Ergenler, kendileriyle ilgili temel soruları keşfetme zorunluluğu gereğidir - kim olduklarını, hangi becerilere sahip olduklarını ve akranlarının arasında kiminle sosyalleşmeye değer olduğunu.
Ancak bu keşifler zorunlu olarak zorunlu olarak yapılmamaktadır. Yükselen seviyeleri beyinde dopamin ergenlik döneminde yeni ve heyecan verici deneyimlere daha fazla ilgi çekiyor gibi görünüyor. Yine de, bu “duyum arayışı” davranışına, ergenlerin keşif yapma isteği ile aynı yaşta doruğa çıkan bilişsel kontrol seviyelerinin artması eşlik ediyor. Bu bilişsel kontrol uygulama yeteneği, 25 yaş civarında doruğa ulaşan yapısal beyin olgunlaşmasından çok önce zirve yapar.
Bu keşif davranışını umursamazlığa bağlayan araştırmacılar, davranışlarını gerçekte neyin motive ettiğini değerlendirmekten çok, ergenler hakkında stereotiplere düşme ihtimalinin daha yüksek olduğunu göstermektedir.
Ergenler gerçekten umursamazlarsa, kötü sonuçların riskleri biliniyor olsa bile risk alma eğilimi göstermelidirler. Ama yapmazlar. Risk olasılığının bilindiği deneylerde, ergenler daha az risk alırlar. çocuklar için.
Bilinenleri taklit eden deneylerde hatmi testidaha büyük bir ödülü beklemenin kendini kontrol etmenin bir işareti olduğu ergenler, çocuklardan daha az itici ve yetişkinlerden sadece biraz daha fazla. Bu karar verme biçimleri ergenleri yetişkinlerden daha fazla olumsuz sonuç riski altında bıraksa da, bu kişisel kontrol biçimindeki ergenliğin ortalarından yetişkinliğe kadar olan değişiklikler oldukça küçüktür ve bireysel farklılıklar büyüktür.
Var belirli bir risk alma türü Beyin gelişimi teorisinin işaret ettiği dengesizliğe benzer. Düşünmeden hareket etmekten dolayı riske karşı duyarsız olan bir dürtüsellik biçimidir. Bu dürtüsellik biçiminde dürtüsel dürtünün heyecanı, kötü deneyimlerden öğrenme potansiyelini gölgede bırakmaktadır. Örneğin, bu dürtüsellik biçimine sahip kişiler, uyuşturucu kullanımlarını kontrol etmekte zorlanırlar, başkalarının uyuşturucu kullandıktan sonra tatsız deneyimleri olduğunda yapmayı öğrendikleri bir şey. Bu özelliğe sahip gençler genellikle bu eğilimi çocuklukta erken yaşta gösterir ve ergenlik döneminde yükselebilir. Bu gençler aslında daha büyük yaralanma riski ve diğer olumsuz sonuçlar doğurur.
Ancak bunun, davranışlarını kontrol etme yeteneğinin zayıf olduğu bir gençlik alt kümesinin özelliği olduğunu anlamak önemlidir. Gençler arasında yaralanma ve diğer riskli davranışlardaki artış endişe kaynağı olmasına rağmen, bu davranışın görülme sıklığında görülme sıklığından çok daha fazladır. Başka bir deyişle, bu riskli davranış gençler arasında çocuklardan daha sık görülürken, hiçbir şekilde yaygın değildir. Ergenlerin çoğu, araba kazasında ölmez, cinayet veya intihar mağduru olur, büyük bir depresyon yaşar, uyuşturucu bağımlısı olur veya cinsel yolla bulaşan enfeksiyonlara yakalanır.
Ayrıca, bu sonuçların küçük bir ergen segmentindeki riskleri, dürtü kontrol sorunlarının ortaya çıkmaya başladığı çocuklar gibi daha önce çok belirgindir.
Bilgelik önemi
Önemli araştırmalar, ergenliğin ve genç erişkinliğin bir yüksek öğrenim süresi Bu, genç bir insanın yaşamın zorluklarıyla başa çıkmak için gereken deneyimi edinmesini sağlar. Dilsel olarak bilgelik olarak bilinen bu öğrenme, yetişkinlikte de büyümeye devam ediyor. Buradaki ironi, geç ergenlerin ve genç yetişkinlerin çoğunun davranışlarını kontrol etmekte ve bazılarının bilgelik paradoksu olarak adlandırdığı sonuçlarla sonuçlanmaktadır. Yaşlı yetişkinler, yaşam zorluklarıyla başa çıkmak için inşa ettikleri bilgelik deposuna güvenmelidir, çünkü bilişsel yetenekleri yaşamın üçüncü on yılı kadar erken bir sürede azalmaya başlar.
Mevcut araştırmalara ilişkin tarafsız bir inceleme, ergenlerin sahip olmadıkları şeylerin davranışlarını kontrol etme yetenekleri değil, yetişkinlerin deneyim yoluyla kazandıkları bilgelikler olduğunu göstermektedir. Bu zaman alır ve onsuz, hala araştırmakta olan ergenler ve genç yetişkinler hata yapar. Ancak bunlar dürüst hatalardır, tabiri caizse, çünkü çoğu genç için kontrol eksikliğinden kaynaklanmamaktadır.
Bu gerçekleşme o kadar yeni değil, ancak beyin gelişimi üzerine yapılan son nörobilimi perspektife yerleştirmeye hizmet ediyor. Bunun nedeni, ergenlerin kendilerini yaramazlıklara karşı savunmasız kılan deneyimler açısından olgunlaşmamış olmalarıdır. Zayıf bilişsel kontrolü olanlar için riskler daha da büyüktür. Ancak, bu olgunlaşmamış basma kalıpların yaptıkları hakkındaki yorumumuzu renklendirmesine izin vermemeliyiz. Gençler sadece yetişkin olmayı öğreniyor ve bu kaçınılmaz olarak belirli bir risk derecesini içeriyor.
Yazar hakkında
Dan Romer, Araştırma Direktörü, Annenberg Kamu Politikası Merkezi, University of Pennsylvania
İlgili Kitaplar:
{amazonWS: searchindex = Kitaplar; anahtar kelimeler = teenager stereotype; maxresults = 3}