"Yaptığının ne kadar kötü bir şey olduğunun farkında değilsin sanırım, yoksa bizden saygı bekleyemezdin!" diye bağıran Rüya'ya, dişlerimi sıkarak cevap verdim; "Siz, sözde benim en yakın arkadaşlarımdınız, küçüklüğümüzden beri tanışıyorduk! Ne oldu şimdi? Doruk size yaptığım şeyleri anlattığında bana attığınız o bakışlar hâlâ aklımda; sanki daha önce de kötü şeyler yapan ama sizin tarafınızdan hoş görülen Gece değildim. Bana yabancı biri gibi bakmıştınız. İşte o an, gözümde hiçbir değeriniz kalmadı. Nasıl, ben sizin için bir canavarsam; siz de benim için bir yabancıdan başka bir şey değildiniz." diye gerçekleri yüzlerine vurduğumda şaşkına dönmüşlerdi.
"Çünkü gerçekten bir canavar gibi görünüyordun..." diye sessizce konuşan Rüya'ya, şaşkınlıkla güldüm. Ama bu gülüş, bolca şaşkınlık ve derinden kırgınlık içeren bir gülüştü. Onların bile anlayamayacağı kadar derinden.
"Madem bir canavar gibi görünüyordum, canavar gibi davranmalıyım, değil mi?" deyip masadan kalktım. "Bundan sonra gözümde Ezel'den farkınız yok." dedim, son noktayı koyarak. Ardından yanlarından ayrılmak üzere arkamı döndüm. Gitmeden önce son duyduğum şey ise Cem'in, Rüya'ya "İşleri daha da bok ettin, tebrik ediyorum." demesiydi. Ve Cem, haklıydı. Hem de daha önce hiç olmadığı kadar.
~
•Kötü Kız'ın ikinci kitabıdır.
•İlk kitabı okumadan bunu okumayınız.
- kötükız