Tekmili birden enteresan bir maç. Her şey var; Aşk, ihtiras, kin hepsi var. Sahadaki iki takımın mücadelesi de güzel. Biri haddini bilerek oynuyor, diğeri "Mutlak kazanacağım" diyor.
"Mutlak kazanacağım" diyen, oyun disiplininden uzaklaşmıyor, dakika 60-70 olmasına rağmen oyun disiplinini bırakmıyorlar. Fenerbahçe için güzel olan da zaten bu. Rakip de kendi oyununda ısrar edince maç bir yerlerden bir yerlere geliyor. Ancak şu bir gerçek, maçın bir numaralı kahramanı ve adamı Başakşehir kalecisi Volkan Babacan. Dün gece İsmail Kartal da doğru işler yaptı. Çıkması gerekenleri çıkardı, bırakması gerekenleri sahada bıraktı. İş geldi 90+'lara... Bir şut pozisyonunda Başakşehirli oyuncu gereksiz yere dirseğini açtı. Sen orada kolunu kapat, çarpsın. Hakem veremez. Sen kolunu açıp hamle yaparsan çalar penaltıyı. Bence doğru bir penaltı.
Başakşehirli oyuncular karara neden bu kadar fazla itiraz ettiler anlayamadım. Önce 45'te atılan kendi arkadaşlarına kızsınlar. Figueiredo, alakasız alanlarda hiç gereksiz iki sarı karttan takımını 10 kişi bıraktı. Ondan sonra hani 'otobüs çekme' tabiri vardır ya, otobüsü çektiler kale önüne. Tam işi bitiriyorlardı ama bir penaltı!
Böylesine gergin bir maçta hakemin kararları kötü değildi. En beğendiğim olayı da uzun zaman sonra gördüğüm yanlış yerden atılan tacı doğru yerden attırdı. Hem de diğer balta hakem arkadaşlarının yapmadığını yaptı! Balta hakem arkadaşları "Oradan atma, buradan at" diyorlardı, tekrar aynı takıma attırıyordu. Bu doğrusunu yaptı ve tacı rakip takıma verdi. Demek ki saat 24 saatte iki kez doğruyu gösteriyor!