Sovyet makinesinin oluşturulmasının arka planı
Büyük Vatanseverlik Savaşı sırasındaki savaş operasyonlarının analizi, makineleşmiş taşıtlarla uluyan orduların doygunluğuyla piyade için en yoğun savaşların kısa mesafelerde ortaya çıkmaya başladığını ve genellikle geçici olarak gerçekleştiğini gösterdi. Piyade adamları her zaman topçuların ve diğer güçlü ateşli silahların desteğine güvenemediklerinden, kompakt ve hafif silahların yardımıyla piyade ateşinin gücünü artırmak gerekliydi. Kısmen bu görevle, makineli tüfekler, etkili bir vuruş etkisi ve nispeten küçük bir kütleye sahip oldukları için baş eder. Ancak, etkili ateş menzili son derece sınırlıydı ve tabanca kartuşlarının kullanılması nedeniyle 200-300 metreyi geçmedi.
Tüfek kartuşları, bir merminin tahrip edici gücüne dayanarak, 2000 metreye kadar olan aralıklarda ve daha fazlasında yaratıldı. Ancak, gerçek bir savaş sırasında, bu tür bir aralıktaki küçük silahların ateşlenmesi, ağır makineli tüfeklerden yapılmadığı için, tüfek kartuşlarının aşırı kapasiteye sahip olduğu anlaşıldı. Mevcut makineli tüfek kartuşları için hafif makineli tüfekler ve otomatik tüfekler geliştirme girişimleri, bireysel otomatik silahların yüksek geri tepme momentumunun ayakta dururken, diz çökerken veya hareket halindeyken zorluklar yarattığını göstermiştir. Balistik özellikleri, boyutları ve kütlesi ile tabanca ve tüfek kartuşları arasında bir ara pozisyonda yer alacak yeni bir kartuş geliştirme meselesi demekti.
Alexey Ivanovich Sudaev
Temmuz ayında, Halkın Silah Komiseri'nin özel toplantısında, Alman otomatik tüfekler MKb.1943 (H) kalibreli 42x7,92 mm (taban 33 mm'nin tabanının çapı) ve XkUMX ve 11,9. M1942 Karabina türbinleri 1943x1 mm kalibreli (7,62 mm kovanın tabanının çapı) ABD'den de elde edildi. Yapılan tartışmaların sonuçlarına göre, SSCB'de benzer bir sınıfın küçük kollarında, 33-9,04 metrelerin yakınında etkili bir atış menzili ile gelişmesine ve ayrıca bunun için bir kartuş geliştirilmesine karar verildi.
Rekor sürede, yeni kartuşun temel versiyonunun geliştirilmesi, tasarımcılar N. M. Elizarov ve B. V. Semin. Zaten Ekim ayında, Silah Komiserliği'ndeki toplantıda, çıkıntılı ağzı olmayan bir kurşun mermisi olan sivri bir kabuk mermi bulunan düşük kapasiteli 1943x7,62 mm (41 mm kol tabanının çapı) olan kartuşlarını daha da geliştirmeye karar verildi. Ayrıca düşünülen 11,26 mm ve 5,6 mm mühimmat kartuşları bulunan seçenekler reddedildi. 6,5х7,62 mm kartuşunun ayrıca 41x7,62 mm'ye dönüştürüldüğü (geliştirme sadece 39 yılı tarafından tamamen tamamlandı) ve bu şekilde tarihe geçtiği not edilmelidir.
GRAU'daki 57-H-231 endeksini alan yeni mühimmatın namlu enerjisi, standart tüfek kartuşu 2200х2 mm'nin tabancası enerjisinden (3 kovan mm tabanının çapı) yaklaşık 7,62 / 54'e eşit olan 12,37 J'ye ulaştı. Savaş koşullarında, çekim genellikle 600-800 metreden (ağır makineli tüfekler hariç) fazla olmayan bir mesafeden yapıldı. Bu mesafede, yeni bir ara mühimmat, 2,25 cm kalınlığında üç çam ağacının kırılmasını sağlamıştır, mermi yaklaşık 196 J enerjisine ve 2 kgm / s düzeninde bir dürtüye sahiptir. 7,62 J namlu enerjili Amerikan 33x1300 mm kartuşla karşılaştırıldığında, Sovyet 7,62x41 mm kartuşun daha iyi balistik özellikleri vardı, bu da daha iyi penetrasyon (hafif engeller) ve geniş bir etkili ateşleme aralığı sağladı. Aralık 1943’in başlarında, Sovyetler Birliği’nde bir deneme ara kartuş üretildi. Aynı zamanda, piyade silahları için yeni bir küçük silah için ilk taktik ve teknik gereklilikler hazırlandı. SSCB'de otomatik silah geliştirmede yeni bakış açıları açan, yılın 1943 modelinin ara kartuşunun benimsenmesiydi.
7,62-mm kartuş örneği yılın 1943
Otomat AC-44
Yılın 1943 modelinin yeni ara kartuşu için hafif makineli tabancasını ilk geliştiren, daha sonra 7,62х41 mm, genç tasarımcı silah ustası ve belki de en iyi ikinci hafif makineli tüfek II. Dünya Savaşı yaratıcısı Alexey Ivanovich Sudayev tarafından başlatıldı. Zaten 1944 yılında, gelişimine AC-44 adı verilen orduyu sundu.
Sudayev tarafından tasarlanan otomatik makine, toz gazlarının namlunun üst duvarında bulunan bir delikten çıkarılması prensibiyle çalıştı (aynı prensip Kalaşnikof saldırı tüfeğinde kullanıldı) ve bir kompansatöre sahip kalın duvarlı bir namluya sahipti. Gaz pistonu, namlunun üzerine yerleştirildi. Ön görüşe yakın ve hatta namlu dış çapı 17 ila 20 mm olan kalın duvarlı gövdelerin kullanımı tüm Alexey Sudayev prototiplerinde tipikti. Bunun yangının doğruluğu üzerinde olumlu bir etkisi oldu, ancak aynı zamanda silahın ağırlığı ve büyüklüğü üzerinde olumsuz bir etkisi oldu. AC-44'in gövdesi, aynı çaptaki - 32 mm 7,5 deliklere sahip olan bir kasaya yerleştirildi. Namluyu kilitlemek, panjurun dikey bir düzlemde bükülmesiyle yapılmıştır. Hareketli parçaların kütlesi (bir gaz pistonlu cıvata taşıyıcısı ve cıvatanın kendisi) 715 gramına eşittir.
Deklanşör kolu sola yerleştirildi, cıvata taşıyıcısının çerçevesine sabitlendi. Sıradışı bir karardı ve deklanşöre sol eliyle hokkabazlık etmeyi önerdi. Ön kısmı bir kılavuz çubuklu geri dönüş yayı, kapı çerçevesindeki deliğe yerleştirildi ve çubuğun başı, alıcının arka duvarına sabitlendi. Kullanılan tetik mekanizması atıcının hem tek hem de sürekli ateşlemede AC-44'ten yönlendirmesine izin verdi. Kalaşnikof makineli tüfeğine takılana benzer bir bayrak tipi yangın rejimi tercümanı kullanıldı. Sol taraftaki alıcıda, bir sigortayla birlikte ateş çeviricisi. Tahtadan yerleştirilmiş bir tetik mekanizmasına sahip ahşaptan yapılmış tabanca tipi bir yangın kontrol kolu aşağı katlandı (benzer bir tasarım, PPS-43 hafif makineli tabancası Sudayev tarafından başka bir teknede kullanıldı).
Sudayev sisteminin otomatik sistemi, yılın 1944'inin bir prototipidir (Model 1). Sol görünüm
AC-44 kartuşlarının gücü, iki sıra kartuşla ayrılabilir kutu dergilerinden geldi; mağaza kapasitesi - 30 kartuşlar. Turistik yerler, rafta, yuvarlak kulaklıkta ve sektörde ön görüşle temsil edildi. Makinenin ayırt edici bir özelliği, önkoldan önce namluya monte edilmiş katlanır bipoddu. Süngü tasarımdaki sabitlemek için namlu altında bir gelgit sağlandı. Yeni otomat ve diğer prototiplerin üretim teknolojisinde, tüm Sudevsky silah modellerinde tipik olan damgalama yaygın olarak kullanılıyordu.
Otomat Sudaeva'nın ikinci modeli ilkini tekrarladı, ancak gaz odasının şekli değişime uğradı. Ayrıca, silah kepçesi hafifçe değiştirildi, mod anahtarı ve sigorta iki ayrı kontrol ile temsil edildi, birincisi tetik bekçisindeydi ve ikincisi ateş kontrol kolunun üzerindeydi. Makine, sökme işlemini bir şekilde basitleştiren çıkarılabilir damgalı bir alıcı kapağı aldı.
АС-44 otomatının üçüncü modeli kısaltılmış namlu ve önkol ile öncekilerden farklıydı, süngü takma imkanı yoktu. Cıvatanın tasarımı önemli ölçüde değiştirildi, tetik mekanizması sadece otomatik ateşlemeye izin verdi, emniyet kilidinin rolü, sağdaki alıcıdaki toz geçirmez menteşeli bir kapak tarafından yapıldı; bu, cıvata kolunu istifleme konumunda emniyet tertibatına monte etmek için iki oyuk vardı. Makinenin geri kalanı tasarımında önceki modeli tekrarladı.
Sudayev otomasyonunun dördüncü modeli bir kerede üç varyantta sunuldu (geleneksel olarak bunlar dördüncü, beşinci ve altıncı modellerdi), bunlar sadece namlu uzunluğunda birbirinden farklıydı. Teknik olarak, AC-44'in dördüncü modeli otomatik bir havalandırma makinesiydi, kilitleme, cıvatayı dikey bir düzeye yatırmak suretiyle gerçekleştirildi. Önceki silah modellerinden fark, modern bir tetik mekanizması ve güvenlik cihazında, daha iyi bir deklanşörde ve toz örtüsünün değiştirilmiş formundaydı. Tasarımcı tarafından kullanılan düğme tipi sigorta, yangın kontrol düğmesinin üzerindeydi, yangın tercümanı tabanca gövdesinin solundaydı. İki ayaklılar yine bu modelde göründüğü gibi süngü montajı için de bir yer buldu. Hareketli parçaların kütlesi 660 gramına düştü ve namluda namlu ağzı kompansatörü yoktu.
Sudayev sisteminin otomatiği, yılın 1944'inin prototipidir (Model 1), doğru görüş. B - makinenin parçaları, G - kapının parçaları
Otomasyonun Sudaeva yedinci modeli değiştirilmiş dördüncü bir modeldi, ancak otomatik olarak geri tepmesiz deklanşör prensibi üzerinde çalışan bir gaz freni ile çalışıyordu.
Otomatik makinaların testleri АС-44
Mayıs ayındaki 1944 testinde Alexey Sudayev, AC-44'in ilk ve dördüncü modellerini sundu, ilk model, yarışma için sunulan diğer örneklerden daha fazla silah gereksinimlerini karşıladı. İşlerinin güvenilirliğini de dahil olmak üzere. 1945'in baharında, deneysel bir AS-44 saldırı tüfeği grubu, Tula Silah Fabrikası'nda serbest bırakıldı; ardından, aynı yılın yazında Moskova, Leningrad, Orta Asya ve Transkaucasian askeri bölgelerinde, ayrıca Sovyet birlikleri Almanya'da yapılan askeri testler için gönderildi. ve Yüksek Görevli Kursları Vuruldu.
Sudayev'in otomatik tasarımı, bipodlarla kullanıldığında, neredeyse 600 metrelerde DP makineli tüfek mesafesine ve o anda makineli tüfekleri orduyla hizmet ederken çok fazla aşarak ateşin doğruluğu gerekliliklerini tam olarak yerine getirdi. Aynı zamanda, tekli çekimlerin doğruluğu ve doğruluğu Mosin tüfeğinden çok daha kötüydü. Makinenin AC-44'in dezavantajları da ağırlığını ortaya koydu. Askeri test aşamasının tamamlanmasından sonra komisyon şu sonuca varmıştır: “Yılın 44 modeli için yerleştirilmiş olan А А-1943 otomatik tüfeği, ordudaki piyade silah sistemindeki yerini alabilir ve normal hafif makineli tüfeklerin yerini alabilir. (bu şartla, makineli tüfek otomatik ateşleme ve manevra niteliğinde) ikinciye verilmez. Ayrıca, makinenin bazı parçaları: gaz pistonu durdurucu, davulcu, ejektör düşük güvenilirlik gösterdi. Komisyonun ayrı bir maddesi, ilk modelin AC-40'inin sökülmesinin zorluğuna dikkat çekti.
Ekim ayında, 1945, Alexey Sudayev, ikinci modelini üs olarak kullanarak makineli tüfek ordusunun modernize edilmiş bir versiyonunu sundu. Bu model aynı zamanda SLA - Hafif Otomatik Sudayev olarak da bilinir. İkinci değişkenin içsel özelliklerine ek olarak, iki ayaklılar ondan kayboldu. Bu basit çözüm sayesinde, silah kütlesinin önemli bir kısmı kurtarıldı. Ancak, ön testler doğrulukta keskin bir düşüş göstermiştir. Bunun nedeni, silah kütlesindeki azalmadan dolayı önemli derecede artan bir geri dönüş oldu. Ek olarak, güncellenmiş makinenin bir dizi detayı tatmin edici bir şekilde hayatta kalmadığını göstermiştir. Komisyon, fabrika testlerinde tespit edilen tüm kusurları ortadan kaldırmaksızın tam teşekküllü saha testlerini gerçekleştirmek için bir dizi SLA otomatik makinenin üretiminin uygun olmadığına karar verdi.
Sudayev sisteminin otomatiği, yılın 1944'inin bir prototipidir (Model 4). Doğru görünüm
Ülkemizde otomatik küçük silahların tarihinin nasıl olacağını kim bilebilir ki Aleksey İvanoviç Sudayev gelişimini sürdürmeye devam ederse. Ne yazık ki, bu genç ve yetenekli tasarımcı ciddi bir şekilde hasta, hastalık 1946 yılında onu vurdu. Zaten hastanedeyken, tasarımcı gelecek vaat eden makinasının çeşitli bileşenlerini çalışmaya ve geliştirmeye devam etti. Çağdaşların anılarına göre hastane odası daha çok bir çalışma gibiydi, çizimler, diyagramlar ve çeşitli belgelerle doluydu. 17 Ağustos 1946, yaratıcı gücünün en tepesinde olan 33 yaşındaki tasarımcı, Moskova'da Kremlin hastanesinde AC-44 makineli tüfeğini değiştirmek için zaman kaybetmeden öldü.
Tasarımcının ölümüyle ilgili olarak, AC-44 geliştirme projesi durduruldu ve makineler artık yarışmaya katılamadı. Buna rağmen, bütün çalışmalarının boşuna olduğu söylenemez. Sudayev'in önerdiği, uyguladığı ve onayladığı bazı çözümler gelecekte diğer otomatik silah türlerini oluşturmak için uygulanacaktır. Testin ikinci turunda, AK-46 saldırı tüfeği versiyonuyla başarılı olacak başka bir tasarımcı Mikhail Timofeevich Kalaşnikof yer alacak.
Bu güne kadar Alexei İvanoviç Sudayev’in otomatlarından pek fazla örnek kalmadı. Diğer birçok yerli küçük silah modelinde olduğu gibi bugün de Askeri Tarih Topçu Müzesi, Mühendis ve İletişim Birlikleri (St. Petersburg) ve Tula Devlet Silahlar Müzesi'nde depolanıyor. Ancak, askeri sınavlar için üretilmiş olan AU-44'un kaderi kesin olarak bilinmiyor. Büyük olasılıkla, testleri tamamladıktan sonra depoya gönderildiler ve sonra basitçe imha edildiler.
AU-44 model 1'in taktik ve teknik özellikleri:
Kalibre - 7,62 mm.
Kartuş - 7,62x41 mm.
Toplam uzunluk - 1033 mm (süngü olmadan).
Namlu uzunluğu - 505 mm.
Nazır çizgi uzunluğu - 583 mm.
İki ayaklı ve boş dergi ile ağırlık, süngü yok - 5670
Magazin kapasitesi - 30 kartuşlar.
Nişanlanma atış aralığı - 800 m.
Bilgi kaynakları:
http://warspot.ru/2823-neizvestnyy-predshestvennik-ak
http://zonwar.ru/avtomat/AS-44.html
http://weaponscollection.com/8/8122-ai-sudaeva-proekt-ego-avtomata.html
Açık kaynaklı materyaller