Theo van Dosburg Kimdir ?
Theo van Dosburg Kimdir ?
HOLLANDALI RESSAM, TASARIMCI VE MİMAR
Doğum: 30 Ağustos 1883 – Utrecht, Hollanda
Ölüm: 7 Mart 1931 – Davos, İsviçre
Theo van Doesburg’un Biyografisi
Theo van Doesburg, Hollanda’nın Utrecht kentinde Wilhelm Kupper ve Henrietta Catherina Margadant’ın çocuğu olarak dünyaya geldi. Aslen Christian Emile Marie Kupper olarak adlandırılan üvey babası Theodorus Doesburg’u öz babası olarak gördü ve sonunda resim kariyerine başladığında üvey babasının adını aldı. Van Doesburg Hollanda ordusunda görev yaptı ve I. Dünya Savaşı sırasında (1914’ten 1916’ya kadar) Tilburg yakınlarında görev yaptı. Dört kez evlendi; ilk üç evlilik boşanmayla sonuçlandı ve dördüncüsü ölümüne kadar sürdü.
Ressam olmaya karar vermeden önce şarkı söyleme ve oyunculuk eğitimi aldı ve çeşitli ilgi alanları kariyerinin ayırt edici özelliği olmaya devam etti. İlk sergisini 1908’de yaptı ve 1912’den itibaren dergilere yazılar yazarak resmine destek oldu. 1913 yılına kadar Vincent Van Gogh’dan büyük ölçüde etkilenen geleneksel temsili resmi ve daha sonra daha modernist figüratif stilleri araştırdı. Wassily Kandinsky’nin otobiyografik Ruckblicke’sini okuduktan sonra, resmin doğası ve maneviyatla bağlantısı hakkında bir vahye sahipti. Sanatsal uyum hakkındaki fikirlerini etkileyen Teozofi’yi incelemeye başladı. Resmin zihinden kaynaklandığı fikri onun tarzını değiştirdi ve bu nedenle daha kişisel olarak dışavurumcu ve ressamca soyut bir tarzda çalışmaya başladı. İki yıl sonra, Kandinsky’nin fikirlerine ve resim stiline olan bağlılığı , 1915’te bir dergiden ödev üzerine bir sergiyi incelerken Piet Mondrian’ın resimlerine maruz kaldıktan sonra önemli ölçüde azaldı.
1916’da van Doesburg, kendine özgü De Stijl varyasyonunu geliştirmeye başladı. Resim, mimari ve tasarımın tamamen entegre olması gerektiğine ve sanatın yalnızca görsel bir deneyim değil, daha geniş, daha kapsamlı bir mekansal ve fiziksel ortamın parçası olması gerektiğine ikna oldu. Ekim 1917’de Piet Mondrian, Bart van der Leck ve JJ Oud ile birlikte De Stijl hareketinin ve dergisi De Stijl’in kurucularından biriydi.. Van Doesburg muhtemelen önümüzdeki yıllarda onun en ateşli destekçisiydi, De Stijl’in mesajını Avrupa’ya yaydı ve dergiyi düzenleyip 1931’de sonuna kadar yayımladı. De Stijl, geometrik soyutlamanın Avrupa’da gelişen Hollanda varyasyonuydu. Beyaz, griler veya ana renklerle doldurulmuş kareleri ve dikdörtgenleri tanımlamak için kullanılan uzun düz siyah çizgilerle karakterize edildi.
De Stijl için düzenleme ve yazmaya ek olarak van Doesburg, yayınlanmasına yardımcı olduğu çeşitli yayınlarda teorilerini ve diğer sanatçıların fikirlerini savundu. 1922-1923’te yayınlanan Mécano , daha çok ilgi duyduğu ve katkıda bulunduğu bir başka sanatsal hareket olan Dada ile ilgileniyordu. Van Doesburg’un Fransa, İtalya, Almanya ve İspanya’ya yaptığı ziyaretler de dahil olmak üzere Avrupa’daki kapsamlı seyahatleri, onun çağdaşlarının çoğuna, eserlerine ve fikirlerine kişisel olarak aşina olmasını sağladı. Bu yıllarda Bauhaus , De Stijl ve Constructivist’in birçok sergisini düzenledi.sanatçılar ve hatta bazı Dada sanatçıları. 1921’de Bauhaus’ta De Stijl’in fikirleri üzerine ders verdi, 1922’de Weimar’a taşındı ve Bauhaus’un başlıca üyesi Walter Gropius’un gözüne girmeye çalıştı . Ancak Bauhaus liderleri onun fikrini çok dogmatik ve dar buldukları için hiçbir zaman Bauhaus fakültesinin bir parçası olmaya davet edilmedi. Yine de van Doesburg inatçıydı; Bauhaus binalarının yanına yerleşiyor ve ilgilenen öğrencilere Konstrüktivizm , Dada ve De Stijl hakkında bilgi veriyor.
Van Doesburg, De Stijl’i tanıtırken daha 1918’de mimarlar ve tasarımcılarla işbirliği yaptı ve mimarlar JJ Oud, Gerrit Rietveld ve Cornelis van Easteren ile çok sayıda proje üzerinde çalıştı. Birlikte yarattıkları mimari eserler, De Stijl’in sanat, mimari ve tasarımı bütünleştirme niyetini yansıtıyordu. Van Doesburg, bir De Stijl tablosunun geometrisini ve rengini tuvalden alıp mimari bir yapıya dönüştürdü; van Easteren ile birlikte tasarladığı “Maison Particuliere” illüstrasyonları da bu niyeti göstermektedir. Van Doesburg, Oud’un 1918’de inşa ettiği bir ev için vitray pencereler ve Oud’un 1918’den 1920’ye kadar Rotterdam’da üzerinde çalıştığı apartman binalarının pencere ve iç dekorasyonlarını tasarladı. Ancak bu idealist işbirliği kısa ömürlü oldu.
Mimarlığın yanı sıra van Doesburg, tipografide çalışarak yapıyı farklı bir şekilde araştırdı. 1919’da, De Stijl posterlerinde, tabelalarında, süslemelerinde ve mimarisinde kullanılması amaçlanan, son derece indirgeyici ve geometrik bir alfabe stili tasarladı. İlgi sadece birkaç yıl içinde gelişti. 1920’lerde Kurt Schwitters ve Kate Steintz ile yazı karakterini kullanan bir dizi çocuk kitabı ve peri masalı koleksiyonunda işbirliği yaptı; ayrıca tipografi konusundaki fikirlerini içeren kitap kapakları ve posterler tasarladı.
çocuk kitabı ve peri masalı koleksiyonunda işbirliği yaptı; ayrıca tipografi konusundaki fikirlerini içeren kitap kapakları ve posterler tasarladı.
Dada , ilgi alanlarının ne kadar çeşitli olduğunu kanıtlayarak, van Doesburg’un da ilgisini çekti. Çok sayıda Dada sanatçısıyla sosyalleşti ve 1920 gibi erken bir tarihte Dada sanat eserleri yarattı. Stilleri bu kadar radikal bir şekilde değiştirmenin estetik ve etkileyici faydaları olduğunu hissetti. Ancak, Dada ile çok yakından ilişkili olduğu konusunda çekinceleri vardı; belki de ironi, alaycılık ve karamsar bakış açısının De Stijl’in ütopik fikirleriyle çok keskin bir şekilde çatıştığını hissettiği için. Dada şiirini Hollandaca “Ben bir aptalım” anlamına gelen “IK Bonset” mahlasıyla yazdı. De Stijl dergisine şiir gönderdi ve Dada dergisi Mecano’nun editörlüğünü yaptı.. Arkadaşlarının çoğu, ölümünden sonrasına kadar van Doesburg’un “IK Bonset” olduğunu bilmiyordu. Hatta karısı Nelly’yi “IK Bonset” kılığında takma bıyıklı, pipo içiyor ve havacı kaskı ve gözlüğü takıyormuş gibi giydirdi. Her ikisi de Kurt Schwitters ile Hollanda Dada turu da dahil olmak üzere Dada performanslarına katıldı.
1923’te van Doesburg, Weimar’dan ayrıldı ve Mondrian’a daha yakın olmak için Paris’e taşındı . Ne yazık ki, kişisel ve profesyonel ilişkileri kısa sürede dağıldı. Daha önce, iki sanatçı sadece posta yoluyla yazışmıştı. Şahsen onların farklı kişilikleri belliydi: Van Doesburg dışa dönük ve gösterişliydi, Mondrian ise içe dönüktü. Bu farklılıklar 1924’te doruğa ulaştı ve Mondrian ile bir kopuşa yol açtı. Bölünmenin kesin nedeni sanat tarihçileri arasında tartışıldı, ancak çoğu kişi bunun karşıt sanatsal fikirlerden kaynaklandığına inanıyor – öncelikle Mondrian köşegenlerin kullanımıyla aynı fikirde değilken van Doesburg bunların bir zorunluluk olduğunda ısrar etti. Dağılmanın ardından Van Doesburg, sanatsal tarzını daha da geliştirdi ve onun sanatını oluşturan birçok resim yarattı.Karşı Kompozisyonlar serisi. Bu resimler, onun Elementarizm gelişimini, Mondrian’la olan bölünmenin kanıtladığı gibi, yatay ve dikey doğrusal yapının ısrarlı kullanımında ve sadece beyaz ve beyazın kombinasyonunda çok dar ve katı hale geldiğini hissettiği Mondrian’ın Neoplastikizmindeki kendi varyasyonunu yansıtıyor. ana renkler. Elementarizm, diyagonal çizgiler ve üçgenlerin, hala temelde iki boyutlu olan kompozisyonlarda daha çeşitli, örtüşen ve etkileşimli şekiller yaratmasına izin verdi. Ayrıca renkler, açık ve koyu renkler arasında daha fazla çeşitlilik ve etkileşim için ana renklerin ve gri tonlarının dereceli tonlarını kullandı. İki adam 1924’te tesadüfen bir Paris kafesinde buluştuğunda kısa bir uzlaşma oldu.
Mondrian’la geçirdiği bu çalkantılı dönemin ortasındayken, van Doesburg, van Easteren ile bazıları sergilenen, ancak hiçbiri inşa edilmeyen birkaç ev tasarımı üzerinde çalıştı. Bu tasarımlar, açıkça belirlenmiş, ancak sınırlayıcı duvarlar ve tavanlar yaratmadan, uzayın düzlemsel bölümlerini öneren veya gösteren ana renklerde geniş geometrik düzlemleri içeriyordu. 1926’da van Doesburg, Hans ve Sophie Tauber Arp tarafından Strazburg’daki Aubette Binası’nın bir kafe, dans salonu ve sinema salonuna sahip olacak şekilde yeniden tasarlanmasında onlarla işbirliği yapmak üzere davet edildi. Odalardan masa ve sandalyelere ve küçük mobilyalara kadar binanın bu yeni bölümlerinin tüm yönleri üzerinde çalıştı. Yakın zamanda geliştirdiği Elementarizm kavramları bu projede yoğun bir şekilde kullanıldı.
Dada’nın dağılmasından sonra, 1929’da Paris’te iken van Doesburg, Art Concret grubunun kurulmasına yardımcı oldu ve kısa ömürlü dergisinin yayıncılarından biriydi. Grup, kısmen De Stijl’in bir devamıydı, ancak daha da ileri giderek, soyutlamanın en radikal ve mutlak formülasyonu olarak kabul edilen geometrik soyut sanatı vurguladı. Van Doesburg’un dergide yayınlanan “Beton Resmin Temeli” manifestosu, Beton Sanatının temel belgesi olarak kabul ediliyor .takip eden yirmi yılda bu felsefeyi geliştiren ve büyük, uluslararası bir harekete dönüşen . Art Concret grubu 1930’da Paris’teki Salon des Surindependants’ta, Zürih’teki Production Paris 30’da ve Stockholm’deki Post-Cubist Art Uluslararası Sergisinde sadece üç kez sergilendi. 1932’de Art Concret, 1931’de kısmen onun desteğiyle kurulan ve 1936’ya kadar süren daha büyük ve daha sağlam bir organizasyon olan Soyutlama-Yaratma’ya dahil edildi.
Van Doesburg’un son büyük projesi 1930-1931 yıllarında Fransa’nın Meunon kentinde kendisi ve eşi için tasarladığı evdi. 1920’lerdeki çalışmalarının aksine, bu ev daha indirgeyiciydi ve form ve renkler açısından daha ölçülüydü. Ancak, evin bittiğini hiç görmedi. Birkaç yıl süren kötü sağlıktan sonra 1931’de İsviçre’nin Davos kentinde kalp krizinden öldü. Eşi Nelly, 1975’teki ölümüne kadar bu evde yaşadı.
Van Doesburg’un sanatın geleceği üzerindeki etkisini tespit etmek zor, ancak bunun tek nedeni çok farklı sanat formlarında ve çok farklı gruplarda yoğun bir şekilde çalışması. Etkisinin işaretleri mimaride bulunur. Ludwig Mies Van der Rohe ve Bauhaus’taki diğerleri , van Doesburg’un Weimar derslerinde benimsenen fikirleri birleştirdi ve bu onları tasarım teorilerine geometri ve cesur, ana renkler eklemeye teşvik etti. Tate Modern, 2010 yılında, öneminin bir kanıtı olarak, onun çalışmalarına ve Constantin Brancusi , Piet Mondrian , Jean Arp , László Moholy-Nagy , Francis Picabia , Kurt Schwitters gibi diğer sanatçılar üzerindeki etkisine ayrılmış bir sergi açtı., ve Sophie Taeuber-Arp . Teorik denemeleri ve makaleleri etkili olmaya devam ediyor.