Sülün Osman:
“Benim dolandırdığım insanlar dolandırıcıydı aslında.
Yani bana yaklaşma sebepleri beni dolandırmaktı.
On tane bilezikle geliyorum adamın önüne akşam vakti.
Kuyumcunun kapısındayız, Ve dükkan kapalı. Karımın hastalığını olduğunu söylüyorum, acilen bilezikleri bozdurmam gerektiğini, o an nöbetçi eczaneye gidip hastaneden istedikleri ilaçları almamın şart olduğunu söylüyorum.
Hakiki olsalar bileziklerin fiyatı bin lira.
Diyorum ki 300 liraya ihtiyacım var. Paranın gerisi umurumda değil, yeter ki karım ameliyat masasında kalmasın…
Adam sabah kuyumcuya gidip bilezikleri bin liraya bozdurabileceğini ve birkaç saat içinde havadan 700 lira kazanacağını düşünüyor.
O arada benim ayakçım da mevzuya ortak çıkıyor ve bilezikleri ucuzdan o almak istiyormuş gibi ayak yapıyor.
Telaşlanıyor adam fahiş kazanç imkanı kaybolacak diye. Hemen 300 lirayı verip alıyor bilezikleri, ben de kayboluyorum ortalıktan.
Adam ertesi sabah kuyumcuya gidip de bileziklerin sahte olduğunu öğrenince, “dolandırıldım” diye karakola gidiyor. Ben aranıyorum…
Demiyorlar ki ona, “Be adam 1000 liralık bileziği 300 liraya almayı düşünürken aklında ne vardı” diye. Gayet açık ki, beni dolandırmayı planlamıştı.
Ben hayatım boyunca beni dolandırmaya kalkışmamış tek bir kişiyi dolandırmadım…”
Kaynak kişi: Çelik Çelikyaman