Mutlu büyükbabalar günü herkese! Çok uzun zaman önce, büyükanne ve babaların dünyayı daha iyi bir yer haline getirmek için oynadıkları önemli rol hakkında bir makale yazdım. Yaptığım nokta yaşlı yetişkinlerin genç nesillere sunmak için eşsiz bir beceri setine sahip olmasıydı. Dünyayı, girdiğimizden daha iyi durumda bıraktığımızdan emin olma sorumluluğumuz da var.
Aile
Hiç yetişkin çocuklarınızla, eşleriyle ve torunlarınızla en başarılı ziyaretin nasıl yapıldığını merak ettiniz mi? Özellikle onlardan uzak bir mesafede yaşamak kısa ve sık ziyaretleri engelliyor mu? İlk parlak sert içgörü kazanmam, “ziyaretinizi kısa tutun, aptal” dı. Uzun mesafe bir faktör olsa bile bu doğrudur.
Beklenmedik bir şekilde ya da uzun bir hastalıktan sonra gelirse, bir eşini kaybetmek en iyi ihtimalle travmatiktir. En kötü ihtimalle zayıflatıcı olabilir. Biliyorum, çünkü 35 yaşında kendime dul oldum. Birçok insan yardım etmek isterken, bu ezici keder tarafından tüketilen birine nasıl yaklaşılacağını bilmek zor olabilir. Ve maalesef, sonuç birçok insanın felç olduğu hissine kapılıyor ve hiç yardım etmiyor.
Kalbin delindi. Her zaman yakın olacağınızı düşündüğünüz bir çocuktan yabancılaşma deneyimlediniz. Hiç tecrübe edemeyeceğini düşündüğün bir tahrip. Bir noktada, hayatın parçalarını tekrar bir araya getirmenin zamanı geldi. Onu hissetmiyor olsanız bile, hayatınızı yeniden yaşamanıza yardımcı olacak bazı şeyler var.
İlk torunum Leon Carter Rose geçen hafta doğdu. Birçoğunuzun bildiği gibi, büyükbaba olarak olmak, şimdiye kadarki en iyi şey hakkında. Bunun sadece dört günlük deneyimden doğru olduğunu biliyorum! Leon ile müzikal eğlenceyi paylaşmak için sabırsızlanıyorum. Ve tabii ki, ona zaten şarkı söylüyorum, her fırsatım var.
Ne yazık ki, erkekler ve kadınlar nadiren kendilerine iki temel boşanma sorusu soruyorlar, ya da sürece başlıyorlarsa da ya da nihai anlaşmayı müzakere ederken: Yerleşim bana ve ailemin şimdi ve gelecekte maddi olarak güvende olmasına izin verecek mi? Ne kadar finansal ve duygusal para harcamak istiyorum?
Son zamanlarda sadece tekrar gördüğüm bir arkadaşla öğle yemeği yedim. Yıllarca evlendikten sonra - ve daha sonra bir dizi farklı erkekle tanıştığında - sonunda "bir tane" bulduğunu hisseder. Ama ona nasıl bir şeyler olduğunu sorduğumda, onun kaşlarını taradı. “Sana kahve kapısından bahsettim mi?
Sık sık birkaç yıl önce kahve içmeyi bırakmak istediğimi düşünüyorum. Her gün çalışacak güzel bir kafenin yanında yürürüm ve kafamdaki o küçük sesin bir fincan kahve olmasını isterdim. Bilmeden önce ofisime buharlı sıcak bir latte taşıyordum. Sözümü tutmak için tamamen güçsüz hissettim.
Yeni torunu hakkında neredeyse her kadına sor ve aşık olan genç bir kadın gibi her tarafını aydınlatacak. Anneanneler her zaman bit için heyecanlanırlar. Belki de bilmemiz gereken tek şey budur. Büyükanneler olduk ve onu seviyoruz. Fakat doğal olarak sorgulayıcı bir zihne sahip olanlar için ilginç bir soru - neden?
Büyüdüğümüzde, ailem parayı hiç tartışmamıştı. Bu paramın kötülük olsa da, annem veya büyükannem de değildi. Öyle ki, birçok işçi sınıfı ailesi gibi, tartışacak fazla bir şeyimiz yoktu ... ya da düşündük! Babam oto tamircisi ve annem, zamansız ölümünden önce, hala gençken, çocuklarımıza bakmak için evde kaldım.
Boşanma sonrası, bu mutluluk hatasını mı yapıyorsun? Açıklamama izin ver. Bir süre önce 9-5 işten çıkarıldım ve paniğe başladım. Bir özgeçmişi kurmaya ve yeni işlere başvurmaya başladığımda, başımın arkasındaki bir ses şu şekilde bağırdı: “Yeni bir işte olduğumda tekrar mutlu olacağım. İlk ödeme kontrolünü aldığımda, her şey hakkında daha iyi gülümseyeceğimi ve daha iyi hissedeceğimi biliyorum.
Yıllar geçtikçe en büyük korkum, eşimin önce ölebileceğiydi. Hiç çocuğu olmamışken, kocamın ölümü ve benim dünyada yalnız bırakılmamın düşüncesi, basitçe dayanamadığım bir şeydi. Çocuk sahibi olsam bile, en iyi arkadaşım, sevgilim, iş ortağı ve yoldaşımın beni geride bıraktığı düşüncesi dayanılmazdı.