"Son" üzerinde en fazla
çalıştığım kitabımdır. 64 sayfalık bu küçük şiir kitabı için beş yıl uğraştım.
Eğer yeryüzünde tek bir kitabım kalacaksa "Son"un kalmasını tercih
ederdim.
"İhtiyarın Vefatı"
kitabımı bir buçuk senede yazdım. Fakat bu süre içinde, yoğun bir şekilde,
hemen her gece birkaç saat kitaptaki şiirlerle uğraştım. Kendi kitaplarımı
okumayı sevmem, ama "İhtiyarın Vefatı" hariç.
"İntihar Etmiş Bir Taşra Berberinin
Şiir Kitabı ve Önsözü"nü iki senede tamamladım. Kitabın hepsini, gece
yarısından sonraki zaman dilimlerinde yazdığımı ifade edebilirim. En etkili ve
dikkat çeken kitabım olan " İntihar Etmiş Bir Taşra Berberinin Şiir Kitabı
ve Önsözü"nü yazdığıma şu an için pişman olduğumu söyleyebilirim. Bu
kitabımın yeni baskısına asla izin vermeyeceğim. Adem Yoksun'un tamamen unutulmasını
isterdim.
"Şiir Madalyonunun Gizemi"
kitabımı üç ay içinde hazırladım. Sınıftaki öğrencilerime bazen son derslerde doğaçlama
masal anlatıyordum. Öğrencilerime anlattığım bu masallarımın bazı bölümlerine çocuk şiirleri ekleyip kurgulayarak hazırladım "Şiir Madalyonunun Gizemi"ni. Kızımın ve oğlumun en sevdikleri kitabım olması nedeniyle en gurur duyduğum çalışmamdır.
"En Sevgili'ye Kelimeden
Çiçekler"i bir senede bitirdim. Nedenini ben de bilmiyorum ama okurlar ve
eleştirmenler nezdinde en az ilgi gören kitabım oldu.
Denizli'deki kıymetli arkadaşım Mehmet Ertuğ, 3.sınıfa giden oğlu Taha'nın eğitim yılına ve kitap okuma sezonuna başlamasının "Şiir Madalyonun Gizemi" ile olduğunu ifade etmiş. Belgesinin fotoğrafını da göndermiş. Sevindim doğrusu, teşekkürler.
Bayramların,
ülkemiz sosyokültürel yapısı açısından ele alırsak hemen her zaman sevinç,
mutluluk ve umut çağrıştırdığını varsayabilirsek de, özellikle kurban
bayramları hayvan yetiştiricileri ve kasaplar açısından parayı, küçük afacanlar
açısından şekeri, yemeğe düşkün kişiler açısından kavurmayı ve baklavayı, tatil
yapmaya meraklı şahıslar açısından güzel bir otelde vakit geçirmeyi, gurbetteki
çoğu öğrenci ve asker için yolculuk sonucunda sevdiklerine kavuşmayı, devlet
memurları için işe gitmemeyi, şoförler açısından ise fazla mesai yapmayı
simgelese de, esas vurgulanması gereken nokta, bayram sabahlarının mutlu
çocuklar için sevincin doruğu, yalnız ihtiyarlar için hicranın zirvesi
olduğudur.
Bir şeyleri
ifade etme arzusunun konuşma isteğini tetiklemediği durumlarda içsel bir
tepkiyle bürünülen suskunluk hali, bu vaziyeti sergileyen kişi yeterince ilgi
ve dikkat çekici bir karakter taşımıyorsa, yani ruhsal olgunluğunu dışa
yansıtıcı bir ışığa sahip değilse kimsenin umurunda olmayabilir, ancak bahsedilen
şahsın tek kişinin bile algı süzgecine takılması, etkilenen kişide derin bir
hissiyat meydana getirmişse, bireyin mevcut davranışsal sürecinde köklü
değişikliklere sebep olabilir, ama tüm bunlara rağmen, insanın, artık hiçbir
şey söylemeyeceğini ifade etmek için bile bir şeyler söylemek zorunda olması
hakikaten epeyce tuhaf.