kollarını açmış "küçük kızkardeş kocaman olmuşsun gel bi sarılıyım sonra türban bakmaya gidelim" diyerek bana doğru koşuyordu. korktum. arkama bakmadan koşmaya başladım. düştüm. üstüme üstüme gelmeye başladı. suratında hala o mal gülümseme vardı. ısrarlarıma rağmen o iğrenç bıyığı kesmemişti. daha da korkmama sebep oldu. "haaaaayyyyıııırrrr"
tamam adrenalina, sakin ol sadece bir rüyaydı.*