Gummo
Burcu Kuru
GummoFilmin yönetmeni Harmony Korine bir gün New York metrosunda rastladığı yapımcı bir kadına elinde çok inandığı bir senaryosu olduğunu ve yakında çekmeyi planladığını anlatır. Laf lafı açar, konu Korine'nin işlerine hayran olduğu görüntü yönetmeni Jean-Yves Escoffier'e gelir. Şans bu ya, yapımcı kadın Escoffier'i çok yakın tanımaktadır.
Korine, Escoffier'e ulaşır ve projeye ikna eder.1 / 7
Gummo
Harmony Korine, Ohio'nun Xenia kasabasında meydana gelen kasırganın ardından psikolojik olarak hırpalanan ve yapacak hiçbir şeyi olmayan bir grup genç insanın (çocuğun), özellikle de aileleriyle olan enteresan - garip ilişkileri sonucu oluşan ruh hallerini gözler önüne seren belgesel tadındaki filmi, Gummo.
Film, Solomon'un (Jacob Reynolds) ensesinden yakaladığı kediyi suya daldırarak öldürdüğü sahne ile başlıyor. İlerleyen dakikalarda Solomon'un bir arkadaşıyla beraber bir Çin restoranına satmak üzere kedi topladığını görüyoruz. Kedilerin kilosu başına 1 dolar kazanan Solomon ve arkadaşı kazandıkları parayı ise kafayı bulmak için yapıştırıcıya ve üzere özürlü kızkardeşiyle birlikte olabilmek için onu satan adama harcıyorlar.
Filmdeki gariplikler bu ikili ile sınırlı kalmıyor. Memelerini siyah kablo bantı yapıştırıp çekerek büyütmeye çalışan kızlar, delicesine sarhoş ve kafası güzel olup sandalyeyle dövüşen adamlar, boş tuvalette akordeon çalan tavşan kulaklı çocuk, alfabe şarkısını söyleyerek oyuncak bebeğiyle gezen genç kız ve filmin bir sahnesinde erkek, siyahi bir cüceye asılan sarhoş (o sahnede gerçekten sarhoşmuş) filmin yönetmeni Harmony Korine'nin ta kendisi.3 / 7
4 / 7
Gummo
Gummo, aynı zamanda üzerimize alınabileceğimiz bir sürü gönderme ile dolu. Yönetmen, bir röportajında filmdeki tavşan kulaklı çocuğun ne ifade ettiğine dair soruya "çünkü canım filmde tavşan kulaklı bir çocuk görmek istedi" cevabını verse de türlü türlü toplumsal yaraya parmak basıp seyredeni rahatsız etmekten hiç çekinmiyor. Özellikle çocukların aileleriyle olan bölük pörçük ilişkilerinin üzerlerinde yaratığı etki tüm karakterlerin ortak noktası.
Bu filmde en sevdiğim bölümler filmin karakterleriyle anlattığı hikayelerin her bir bölümüne geçmeden önce anlatılan -hikayeden bağımsız gibi gözüken, ufak bölümler. Korine bu filmi çekerken kamera arkasındaki isimlere her ne kadar önem verdiyse, filmde oynatacağı kişileri bir o kadar doğaçlama (hamburgercide veya sokakta gördüğü kişilerden) seçmiş. Bu film ile ilgili nefret makaleleri de okuyabilirsiniz, sevgisinden kullanacak kelime bulunamamışları da.
Belgesel tadında, rahatsız edici ama bir o kadar da hiç kendinizinkinden olmayan hayatlar seyretmek isterseniz Gummo'dan daha iyisini bulabileceğinizi sanmıyorum.5 / 7
6 / 7