Hayatının çoğunda, bu adam "Bazalt" verdi. Daha doğrusu - Bilimsel tasarım çalışmaları ve Kara Kuvvetleri için anti-tank bombası rampalarının seri üretimine giriş: LNG-9, RPG-16, RPG-18, RPG-22, RPG-26, RPG-27, farklı hedefler ve farklı hedeflerde çekim yapma RPG-7. Gelişiminin birçoğu Hava Kuvvetleri ve Deniz Kuvvetleri tarafından kabul edilmiştir. Son zamanlarda, 80 yılını döndü, ancak uyanık ve yalnızca sağlam bir zihinle değil aynı zamanda olağanüstü bir hatıra ile de övünebiliyor. Tanışma - Evgeny İvanoviç Dubrovin.
- Yevgeny İvanoviç, dünyanın en ünlü tank karşıtı yakın muharebe kompleksi - RPG-7'in yenilikçiliği nedir? Ve onun yaratılmasının en büyük zorlukları neydi?
- II.Dünya Savaşı sırasında, tankın tehlikeli yönlerde Kara Kuvvetleri'ne topçu verilmesinin mümkün olmadığı yakın dövüşün ortaya çıktığı tarih öncesi ile başlayacağım ve ordu, piyadenin kendisinin savaşabilmesi gerektiğini fark etti. tanklar - şirkete, müfreze ve hatta bireysel askere kadar. İlk tank karşıtı bomba atar - bir jet silahı - ilk kez Afrika'da kullanan Amerikalılar arasında ortaya çıktı. Almanlar, bu kupayı ele geçirir yakalamaz derhal bu silahı yeniden üretti ve üretti. Ve aynı zamanda bir dizi "Panzerfausts" geliştirmeye başladı. Asker için notta şöyle yazılmıştır: "Panzerfaust tank karşıtı silahınızdır." Bence yakın dövüşün anlamı tam olarak bu ifadede yatmaktadır. Berlin'in ele geçirilmesi sırasındaki tank kayıplarımızın% 70'i Faustpatronlardan kaynaklandı. Ve bu, Sovyetler Birliği'nde, bir gecikmeyle bile, tank karşıtı bombaatarları geliştirmeye başladıkları için itici güçtü. Sonunda, 1949'da bir RPG-2 bomba atarı kabul edildi. Ancak, seri üretimine hakim olmaya başladığında, önemli bir dezavantaj ortaya çıktı - bomba stabilizatörünün tüpünün deformasyonu, hatta erken çalışmaya bile neden olabilir. Zaten seri üretimde tasarım belgelerini değiştirmek ve ordunun depolarında bulunan ürünleri değiştirmek zorunda kaldım. 1949 ve 1961 arasında ülkemizde yeni bir bombaatar oluşturulmadı. Hem tasarımcılar hem de üstlerdeki herkesin, yerli ve yabancı örneklerin karşılaştırmalı özellikleri olan plakaları vardı, bu da yurtdışında iki düzine iyi örnek olduğunu gösterdi ve hiçbir şeyimiz yoktu. Ve böylece, “yedi” yi 330 m doğrudan ateşleme menzili ile teslim ettiğimizde, RPG-2'yi sadece 100 metrelik aynı göstergeyle değiştirmedik, aynı zamanda yabancı modellere kıyasla hemen çok daha yüksek bir seviyeye çıktık. O zaman, tüm dünyanın ordularında RPG-7'den daha iyi bir şey yoktu ve esasen konuşursak, bugün daha iyi bir şey yoktur!
Yevgeny Ivanovich DUBROVIN, Aralık 17 1929’te Arzamas, Gorky Bölgesi’nde doğdu. 1953’te Leningrad Askeri Mekanik Enstitüsü’nden onur derecesiyle mezun oldu. 1953-1957 içinde tasarım mühendisliği, kıdemli mühendis ve vekil olarak çalıştı. Onları tesiste SKB Başkanı. S.Ordzhonikidze, Chelyabinsk'te. 1957-1958 içinde - Pavlograd SKB'de sektör başkanı. 1958 - 1994 GSKB-47 - GSKBP - NPO "Bazalt" - SNNP "Bazalt" 'da çeşitli görevlerde çalıştı: baş mühendis, bölüm başkanı, milletvekili. baş tasarımcı yön, milletvekili. SCPP Başkanı - Daire Başkan Vekili Devlet İhtisas Tasarım ve İnşaat Dairesi Başkanlığı Ar-Ge - 1 HCSP Şef Yardımcısı geni. Araştırma ve Geliştirme Direktörü GNPP "Bazalt" - 1-th. geni. GSMHP "Bazalt" Direktörü. 300'ten daha fazla bilimsel raporun yazarı, 10'ten daha fazla basılı bilimsel makale, 39 icadı, çoğu üretime girmiştir. Lenin Ödülü (1978 g.), SSCB Devlet Ödülü (1989 g.). O, Lenin Nişanı, İşçi Partisi Afişi, üç madalya aldı. Evli, iki çocuk babası, bir torunu var.
Ve "yedi" yi çalıştırmanın en zor unsuru elbette bir çekimdi, çünkü RPG-7'teki başlangıç cihazı küçük bir yük taşıyordu - bu sistemin tüm enerjisi ve tüm "çekiciliği" tam olarak çekimde yatıyor. 1958 yılında, Devlet All-Union Tasarım Bürosu No. 47'in (daha sonraları “Bazalt” - yazarın notu), tanksavar bombası yakın dövüş komplekslerinin geliştirilmesinde baş şirket olarak atanması, çok büyük bir karmaşıklık sorunuydu. Bir tanka çarpma olasılığına bağlı olarak, örneğin, doğrudan bir 300 metre atış mesafesindeki tüm atışların bir 2x2 metre kareye düşmesi gerektiği belirlenmiştir. Belli anlarda bu görev bizi çıkmaz bir noktaya sokuyordu - o zaman bir yörüngede çalışan bir jet motoruyla atış yapmak için teknik olarak bu kadar kesinliğin sağlanmasının imkansız olduğuna inanılıyordu. Ek olarak, bir jet motoru çalışırken, rüzgar merminin eksenini döndürür ve aşağı doğru rüzgar almaz, ancak rüzgara gider. Ve bu nedenle, 300 metreden belirli bir mesafeden geçen ilk "yedi", yanal parçanın metre başına rüzgar yıkımı 1,8 metresine sahipti. Bu sorunların üzerindeydi: doğruluk, zırh delinmesi ve neredeyse bütün kuvvetler yoğunlaştı. Aynı zamanda, elbette, askerin omuzlarındaki yükü asgariye indirmeye çalıştılar.
Zırh nüfuzu gereksinimi bize verildi - normal boyunca 260 mm. Vuruş için suçlama, bilimsel araştırma enstitüsü 6 tarafından yapıldı, çünkü enstitüler arasındaki sorumlulukların net bir şekilde dağılmasından dolayı, savaş birimini tasarlama hakkımız yoktu. Ancak Vasily Petrovich Zaitsev başkanlığındaki gruplarımızdan biri hala şekillendirilmiş yükün kendi versiyonunu geliştirdi. Sonuç olarak, teknik proje aşamasında, her iki seçeneği de bakanlığın teknik departmanına sunduk. Orada teknoloji, zırh penetrasyonu, teknoloji açısından karşılaştırıldılar ve GSKB-47 tarafından kullanılan şekilli bir mermi ile “yedi” fotoğrafı çekmeye karar verdiler. O zamandan beri, kümülatif masraflar kendimizi çözdü. Ve biraz ileride, Sovyetler Birliği ve dünyadaki en iyi kümülatif masrafların GSKB-47'te çalıştığını söylemeden diyeceğim.
Ancak, doğruluk sağlama konusuna seri üretimde bile “yedi” ile eşlik edildi. PG-1961В av tüfeğiyle bir RPG-7 bombası fırlatıcı 7'ta kabul edildiğinde, 0,6X0,6 sayaçlarının doğruluğunu doğrudan atış kabul edilebilir bir 330 metre aralığında değerlendirmek teknik olarak temel bir karardı. İyi bir el bombası fırlatıcı çıktı ve rüzgârdaki doğruluk arzulanan şekilde kaldı. Ancak daha sonra, PG-7ВМ ve PG-7ВС çekimlerinde, rüzgar yıkımını 1,8 katına kadar düşürdük ve 0,5х0,5 m hassasiyet göstergesini sağladık.
- Lütfen bize RPG-7’e yapılan çekimlerin evriminin en yüksek seviyesine kadar olan evreleri hakkında daha fazla bilgi verin - PG-7BP (1989 yılında Devlet Ödülünü aldın).
- RPG-7'in doğruluğundaki sonuçlara baktığımızda, yeni bir çekimin geliştirilmesi için önerileri hemen formüle ettik. Ve 1969’te, “yedi” - PG-7ВМ için var olan dış balistik için en iyi atışı düşündüğüm gibi geçti. Ancak bundan sonra bile, kümülatif çalışanlarımız sürekli kümülatif mücadele birimlerini iyileştirmek için çalışmalar yürüttüler. 1973'te, 72 mm kalibreli bir PG-7 BC atışı, daha gelişmiş bir kümülatif şarj ve mark ogolden daha güçlü bir patlayıcı ile geliştirildiğinde, zırh penetrasyonunu 300'tan 400 mm'ye çıkardılar. “C” harfinin kodunu çözen şeyin ne olduğunu bilmiyorum, bizzat kendisinin “mükemmel” olduğunu çözüyorum. PG-7ВС - Bu, direkt atış, kütle ve zırh penetrasyon oranı ile en mükemmel atış.
İki tür zırhlı araca resmileştirilmiş kompozit zırhın zorunluluklarının ortaya çıkmasıyla, doğrudan atış mesafesinin özelliğini feda etmek (250 metrelere düşürmek), ancak savaş başlığının kalibresini ve ağırlığını artırmak gerekiyordu. Atış savaş başlığının çapı, 72 mm'den 90 mm'ye değiştirildi ve “okfol” işaretindeki patlayıcı patlayıcı yükünün kütlesi arttı. Böylece, 1977’te ordumuz PG-7LV (“Beam”) atışı aldı ve o zamanlar dünyadaki mevcut tüm tankların zırhını deliyordu.
Bir sonraki gelişmeye ivme kazandıran, G-7’lerin İsrail’in Mısır’a karşı savaştığı eski Amerikan M-48 tankları tarafından delinmediği yerlerden gelen mesajlar gelmeye başladığında Orta Doğu’daki olaylar oldu. İsraillilerin tanklara reaktif zırh olarak adlandırdıkları ortaya çıktı (terminolojimizde dinamik koruma). Bu dinamo reaktif korumaya “sabun kılıfları” diyoruz - açılı bir metal plakalı ve patlayıcı plastik yükü olan kutular. Bir mermi bir sabun kutusuna çarptığında, kümülatif jeti bozan, 50% veya daha fazla zırh penetrasyonunu azaltan plaka parçalarıyla bir şok dalgası oluşur. Bunu öğrendikten sonra, derhal bu dinamik savunmayı yenecek bir çekim oluşturma araştırmasına başladık. Uzun bir süre boyunca zırh penetrasyonunu arttırmak için tandem bir savaş başlığı oluşturmak için çalıştılar ve nihayetinde dünyada ilk kez böyle bir el bombası atışı yapan - PG-7BP “Özet” adını verdi. İkili şutumuz iki yükten oluşur: birincisi dinamik korumayı kaldırır ve deliği mümkün olduğu kadar geniş yapar, bundan sonra ikinci yükün kümülatif jeti tank zırhını deler. Ön dolum için kalibre 64 mm seçilmiş ve normalden 70 dereceye kadar açılarda normal ateşleme sağlayan geleneksel bir piezoelektrik sigorta ile donatılmıştır. Ana yük kalibreli 105 mm'de yapılır ve ilk parçanın patlamasıyla gecikmeli olarak tetiklenen bir alt sigorta ile donatılmıştır. Seri üretime kabul testleri, 80% bombasının (zımba sayısından itibaren) belirtilen 800 mm yerine 600 mm zırh deldiğini gösterdi. Bu çekim - PG-7BP (“Özet”), 1987’te 1988’e devredildi, 1993’te üretildi ve hizmete sunuldu ve 27’te ilk kez Abu Dabi’deki (BAE) uluslararası sergide gösterildi. Böylece, bugün "yedi", dinamik korumaya sahip olanlar dahil tüm modern tankların yenilgisini sağlıyor. Özet'te geliştirilen tandem savaş başlığını derhal Tavolga tek kullanımlık sistemine - RPG-29 ve tekrar kullanılabilir Vampire bombası fırlatıcısına - RPG-29'e atılan PG-XNUMXВ'a koyduk. Bu gün manuel anti-tank en iyi örnekleri оружияçünkü emekli olduktan sonra ülkemizde, el bombası fırlatıcılarına yeni bir kümülatif çekim yapılmamıştır.
- GSKB-47 uzmanlarının çalışmalarının verimli geçtiği, çünkü tasarım geliştirme, üretim ve test işlerini içeren kapalı bir işletme olduğu belirtildi. Bu faktör LNG-9 - “Spear” üzerindeki çalışmaları nasıl etkiledi?
- “Nine”, eski LNG-1963 yerine 82 yılında, 10 metre ve zırhlarının çıkarılması sırasında 57 mm zırhını delinen 2 top zırhı yerine kümülatif bir madeni ve 1000 mm ZIS-105 topunu geri teptirmek yerine 9 yılında hizmete girdi. ton. Karşılaştırma için: LNG-800'in doğrudan atış menzili 1300 metre, hedeflenen 3 metre aralığı ve 4-XNUMX süresinde zırh penetrasyonunda yukarıda belirtilen silahı aştı, genel olarak son savaşı kazandı.
Bir bütün olarak çalışmayı önemli ölçüde hızlandıran araştırma sonuçlarına dayanarak bir şövale bombası fırlatıcı konusunu öne sürdük. İşletmenin üretim yetenekleri, el bombası fırlatıcılarının balistik varillerini kendimiz tasarlamamızı, ödevlerimizde yapmamızı ve taşeronların çalışma durumundan bağımsız olarak gelişimlerini başlatmamızı sağladı. Müşteriler gereksinimlerini belirledi: kompleksin ağırlığı 30 kg, atış zırh penetrasyonu 300 mm, 35 gün boyunca el bombası fırlatıcıyı temizlemeden 5 atışlarından sonra namluya giren atış. Ağırlıktaki sorun LNG-9'in hizmete girmesine kadar oldu ve sonunda 50 kg'dan daha azının işe yaramayacağını ispatladık. Namlu 70 mm kalibreli olarak, el bombası ağırlığından mümkün olan her şeyi sıktık ve gerekli zırh penetrasyonunu sağladık. Hassasiyet üzerine bir grubumuz var - 7 çekimleri. Onları yaptılar, hedeflerde gerekli ölçümleri yaptılar, sekizinci atışı şarj et - namluya girmiyor! Kurum yüzünden. Ne yapmalı Vuruşun başındaki 1,5 mm kalınlığında bir merkezleme kayışı yapılması gerektiği sonucuna varmış ve sonuçta ortaya çıkan kurumun hurdaya çıkmasına neden olmuştur. Böylece çok orijinal bir kalibre göründü - 73 mm. Ve yine, tasarım büromuzun üretim yetenekleri bu durumdan çok hızlı bir şekilde kurtulmamıza yardımcı oldu: el bombası fırlatıcısını balistik platformdan makine atölyesine taşıyarak gerekli çapa kadar taşıdıklarını belirttiler ve bir sonraki test numunesi hazırdı.
Sonra antrenman alanına gittiler, bir zırh plakasına ateş ettiler, ancak yüzde yüz penetrasyonu yok. Reaktif gücün eksantrikliğini ortalamak ve savaşın doğruluğunu arttırmak için el bombası havaya uçtu. O zamanlar, NII-24 tüm mermilerin geliştiricisi idi ve orada ateşlenen mermi dakikada 3-x bin devir sayısı yaparsa, bunun savaş özelliklerini etkilemeyeceğine inanılıyordu. El bombalarımız, 2,5’ten binlerce tur daha fazla sonuç alamadı, ancak daha sonra başarısızlıkların nedeninin hala içinde olduğunu öğrendik. Gerçek şu ki, ateşin kümülatif kısmını, bu zırh penetrasyonunu kötüleştirecek kadar tam olarak çözdük. "Tüyler" - dengeleyici bıçakları yerine gerekli devir sayısını azaltmak için. Bir sonraki test aşaması için “boşluklar” vardı, bu yüzden hızlı bir şekilde “çizdik” ve gerekli sayıda farklı seçenek yaptık. Daha sonra, test sitemizdeki “tüylerin” türevlerini savaşın doğruluğuna göre seçmeye başladık, hemen bunları test yerindeki zırhını ateşlemiş olan Sofrinsky araştırma ve geliştirme sahasındaki test uzmanlarına bildirdik. Bu durumda, atışların kuyruğu doğrudan pozisyonda değişti, bu teşvik edilmedi, ancak bize izin verildi. Ve böylece günün bazı 3'leri için tüylerin doğru versiyonunu seçtik. Kurallara uygun hareket ettikleri takdirde, planlı bir şekilde, bu süreci düzenlemek 5-6 aylarını alacaktı.
GSKB-47’in yöneticisi ise çok esprili ve yetenekli bir kişi olan Dmitry Dmitrievich Rukazenkov oldu. Bir şey bizim için uzun zamandır işe yaramadığında, her şeyden önce yüksek örneklerde kabul gördü: bakanlıkta, askeri sanayi kompleksinde ve Merkez Komitede - vazgeçme, dolandırıcılık ve her türlü öneri. Ancak yönetim organlarının gerginliğini asla bize, geliştiricilere aktarmadım. Bize her zaman sadıktık ve ondan asla tek bir ceza almadık. Yani, her zaman bizim için bir çalışma ortamı yaratmaya çalıştım: “Çocuklar, yapın, arayın ve bulun!” Babalıktı, o zaman bize karşı liderliğin tutumu şaşırtıcıydı.
RPG-7 kullanımı çok kolaydır, hatta bir kadın bile etkili bir şekilde kullanabilir.
- Katılımınızla geliştirilen tüm ürünlerin Afganistan'da yaygın olarak test edildiğini söyleyebilir miyiz?
- Böyle bir veri var: Afganistan'da, ordumuzun açılmasından sonraki ilk 3 ayda, 30, RPG-7 için zırh kıskaçlarının yokluğunda binlerce atış harcandı. Ve neden? Bu atışlar dağlar ve dvulya'daki ateşleme noktalarıyla başa çıkmada çok etkiliydi, bu yüzden tüketimi harikaydı. Ve "dokuz", bu ateşleme noktalarının yenilgisinde kendini kanıtlamıştır. Böyle bir bölüm oldu: Ben bir zamanlar SSCB Savunma Sanayii Bakanı Finogenov Pavel Vasilyevich tarafından Sınır Kuvvetleri Ordusu Ordusu Genel Vadim Aleksandrovich Matrosov'un başkanlığına geldiğimde davet edildim. Finogenov açısından, orada Sovyet birlikleri tarafından Afganistan’da kullanılan bir silah geliştiricisi olarak bulunmam gerekiyordu. Ben Dokuzların geliştiricisi olduğumu bilmeden bile, Matrosov şöyle diyor: “LNG-9 ne tür bir silaha ihtiyacımız var ... Tüfek tabancalarında -“ boraks ”. 600 metre üzerinde bir yerden bakan dağlardan çarptıklarında, bu oklarla makineli tüfekle hiçbir şey yapamayız - onlardan kaçış yoktur. Ancak LNG-9'ten ilk atıştan herhangi bir ateşleme noktasını kaldırıyoruz. ”
- Siz de Afganistan’a seyahat etmek zorunda kalmadınız mı?
- Afganistan'da hayır. Ancak, Nisan ayında, 1982, Irak'ta bir misyondaydım, tabiri caizse, "canlı", çeşitli tankları yenmenin araçlarının yeteneklerini takdir ediyordu. Zaten NGO Basalt'ın ilk genel başkan yardımcısı rütbesinde görev aldım ve oraya sadece İran-Irak savaşı sırasında, ulusal savunma sanayi temsilcilerinden oluşan bir delegasyonun bir parçası olarak gittim. Bizim görevimiz, her iki taraftaki zırhlı araçların yenilgisini - hangi silah ve ne tür bir yenilginin uygulandığını incelemekti. Yolculuk çok bilgilendiriciydi, çünkü Iraklılar o sırada saldırgan bir şekilde mücadele ediyorlardı ve yaralı teçhizatları karavandaki römorklara götürüyorlardı. Herhangi bir ekipmanı incelemek için eşsiz bir fırsata sahip olan tüm tank onarım tesislerine, depolara veya özel hurda sahalarına girmemize izin verildi. Çok çeşitli İngiliz, Fransız, Sovyet tankları ve piyade savaş araçları sunuldu. Her şey çok bilgilendirici oldu, ama her şeyden önce, kümülatif mermilerdeki yenilgiye ilgi duydum.
Örneğin, patlamış İngiliz tankını “Chiefen” i hatırlıyorum: Patlamadan itibaren kaynak dikişlerinin her yerinde açıldı. Giriş deliklerinde, “yedi boyutlu” bir vuruş açıkça tahmin edildi, o zaman kümülatif jet görünüşe göre 120 mm mermiye çarptı ve patlayan yüksek patlayıcı savaş başlığında patladı ve bundan patlamanın gücü birçok kez arttı. Kümülatif jetin kendisinde böyle bir sonuç olmayabilir, ancak ikincil patlayıcı etkisinden dolayı, tank tam anlamıyla her taraftan “parladı”. Ne yazık ki, başka bir örnek izledim - tank T-72. Orada, kuleyi kıran, kulenin kırıldığı bir bomba fırlatıcısının kümülatif bir jeti, kulenin patladığı patlamadan mühimmat aldı ve tüm tank ters çevrildi. Sadece bir vuruş!
- Uzmanlarımız tank karşıtı el bombası fırlatıcılarını yaratma konusunda yabancı gelişmelerden borç aldı mı?
- Yakın dövüşte, temel olarak gelişim seviyemizi değerlendirmek için kullanılan tek bir yabancı örneğimiz yoktu, sadece metinsel bilgilerimiz vardı. İlk defaya mahsus bir sistemin oluşturulması "Fly" - RPG-18, daha fazla uzatmadan, Amerikan M-72 bombası fırlatıcı için yapıcı bir proje ödünç aldı. Ancak sadece M-72 için bir görüntüden başka bir şeyleri olmadığı için. "Fly" 'ı yaratırken sadece kendi malzemelerimizi ve teknik çözümlerimizi kullandık. Bu nedenle, bu el bombası fırlatıcıları tamamen farklıdır - kalibre ve diğer TTX'lerde farklıdırlar. Ve, "Aglena" koşullu ismiyle RPG-26 ile başlayarak, tek kullanımlık numunelerimiz operasyonel koşullarda bile yabancıları önemli ölçüde aşmaya başladı.
- Ürünleriniz dünyanın elli ülkesinde hizmet veriyor. Sizi en çok memnun eden şey: dünya çapındaki şöhretleri mi yoksa çalışmalarının etkinliği hakkındaki raporları mı?
- Basından aldığımız ve mühürlü kaynaklardan kullandığımız savaş kullanımları hakkındaki bilgilerden kesinlikle memnun kaldım. Örneğin, ABD Savunma Sekreteri Yardımcısı'nın 80'lerin ortasında Kongreye raporu gibi. Gelecek yılın taslak bütçesini savunurken, Sovyetler Birliği'nin, LNG-9 ile silahlandırılan ve RPG-7’e atılan atışları sürekli geliştiren yakın dövüş silahları konusunda mutlak bir avantaja sahip olduğunu söyledi. Amerikalılardan böyle bir değerlendirme almak çok gurur vericiydi. Vietnam’da savaş sürerken Amerikan ordusunun bir raporunu da okudum. Bunun anlamı, "yedi" nin Vietnamca arasında çok popüler olduğu gerçeğine indirgenmiş - Amerikalılar hiç terkedilmiş bir RPG-7 bulamamışlardı, sadece bu el bombası fırlatıcısını yalnızca ölü Vietnamlı askerlerin cesetlerinin yanında görüyorlardı. Ayrıca silahlarımıza büyük güven duyuyor.
Ancak ne dezavantajı: Ülkemizde, 20, tanksavar bombasıyla başlatılan yakın dövüş kompleksleri ve mühimmatı için seri üretilmedi. Artık ordu depolarında depolanan ürünler, 10 yıl boyunca sorunsuz çalışmayı garanti ediyoruz ve ardından teknik özellikleri azaldı. Sırada ne var? SSCB'de "yedi", 2 mekanik fabrikasını ve 2 ekipman fabrikasını yaptı. RPG-7 yılda 3 milyondan fazla çekim yaptı! Tank karşıtı mühimmat bile yeterli değildi - biz hala Bulgaristan'daydık "Modern" - PG-7ВМ. Mühimmatın düzenli olarak güncellenmesi gerekiyor ve şimdi seri üretim yok - işte korkutucu olan bu.
Gürcistan olayları gerçekleştikten sonra, televizyon raporundaki memurumuz "yedi" den bir tankı nasıl çöpe attığını anlattı: tank, kulenin arkasıyla, kendisine savunmanın durduğu ve dinamik savunmanın olmadığı bir yere dönene kadar bekledi ve sonra ateş etti. El bombası fırlatıcı bir PG-7ВМ atışında olduğu için bu anı bekledi. Ve PG-7BP - “Özet” nerede? Ayrıca, RPG-7 her motorlu piyade ünitesinde bulunur. Askerlerin gelişmiş birimlerinin bile tandem atışları sağlamadığı ortaya çıktı. Bu bağlamda, geçmiş yılların Çeçenya'dan gelen televizyon raporlarını da hatırlayabiliyoruz; “Ray” - PG-7LL çekim ve militanların neden “Yehova” ile savaştıklarını belirsiz hale getirdikten sonra, kameraların önünde daha modern çekimler yaptığımı anladım. "- PG-7BP.
80 in ikinci yarısında, RPG-26 - Aglene, RPG-27 - Tavolga ve RPG-29 - Vampire cephaneliği ordumuz tarafından kabul edildi. Ne yazık ki, son kompleksin seri üretimi başlamadı - deneysel bir seri yayınladılar ve yurtdışına sattılar. Daha sonra RPG-29’imizin Lübnan’daki çatışmalara katıldığı ve çok sayıda İsrailli Merkava tankının bu tandem atışlarından etkilendiği bilgisi vardı. Elbette, ürünümüzün dünyanın en gelişmiş tanklarından birinde başarılı bir şekilde çalıştığını duymak çok ilginçti. Ancak, bu zorlu silahın vatandaşlarımız için güvenilir bir koruma işlevi gördüğünün farkına varmak, geliştiriciler için bizim için daha keyifli olacağını düşünüyorum.