Veli toplantısının olduğu günlerdeydi,
bazı veliler aralarında konuşuyor,
özellikle sınıftaki bir çocuğun çok yaramaz olduğunu ve çocuklarını
kötü etkilediğini söylüyorlardı.
Beni de yakaladılar bi köşede…
Sizin evde anlatıyor mu, x çocuk şöyle yapmış, böyle yapmış, sınıf düzenini bozuyormuş diye…
O kadar çok şey söylemişler ki demek ki,
ben de meraklandım, öğretmenimizle yüzyüze konuşurken
sormuş bulundum, x hakkında bir şeyler duydum.
Ve öğretmen çok güzel bir cevap verdi.
"Bütün çocukların farklı gelişim özellikleri var.
Bütün çocukların okuma hakkı var.
Diğer çocuklar da her türlü insanla tanışmayı ve iletişim kurmayı,
gerektiğinde de başa çıkabilmeyi öğrenmeliler…"
Öğretmenimizi bir kere daha sevdim :)
Geçenlerde de, evde şöyle bir kitabımız olduğunu hatırladım,
daha doğrusu gece okumamız sırasında elime geldi.
DomuzcuK Nello'nun doğum günü vardır.
Nello bütün arkadaşlarını doğum gününe çağırır.
Arkadaşlarına doğum günü kartları hazırlar.
Ama diğer hayvanların anneleri, yok domuzcuk Nello çok pismiş,
çok pis kokuyormuş, çamurda oynuyormuş diye çocuklarını doğum gününe yollamıyorlar.
Domuzcuk Nello, beklemiş beklemiş kimse gelmemiş.
Ama sonunda merak etmeyin,
tavuk ana, civcivlerini de alıp doğumgününe koşmuş.
Onu yolda gören hayvanlar da
aaa Nello'ya mı diye sormuşlar,
tavuk da :"Tabii Nello, çok tatlı, çok akıllı bir çocuk.
Eminim çok eğlenceli bir doğum günü olur" demiş.
Ve herkes partiye gelmiş sonuçta. Mutlu son anlayacağınız…
Yani olumlu bir düşünüş, herkesi etkileyebilir.
Kötü olan hangisi? Çocuklar mı, çocukları fişleyenler mi acaba?
Ya da bu bir kısır döngü mü?