TYLER, Teksas – Jimmy Butler ve Joe Fulce, Wagstaff Gymnasium’da antrenman yapan herkesten güvenli bir mesafede bir basketbol potası bulma konusunda yeterince bilgiliydi. Bazen 11’e oynarlardı. Bazen topa sahip olan oyuncunun sadece bir dripling yapmasına izin verilirdi. Bazen saatlerce giderlerdi. Kurallar? Güne bağlı. Faul çağırmaya gelince?
Butler’ın gücünü etkisiz hale getirmek için uzun kollarını kullanmaya çalışacak olan, tamamen Amerikalı bir forvet olan Fulce, “Düz bir hücumcu olmak zorundaydı” dedi.
Dallas’ın yaklaşık 100 mil güneydoğusunda, yemyeşil iki yıllık bir okul olan Tyler Junior College’da Fulce, Butler’ın bire bir basketbolun kavgacı arka planına ne kadar ciddi davrandığını anlamaya başlayan takım arkadaşları arasındaydı. Rekabetçi dürtüsünün en saf damıtılmasıydı.
Fulce, “Ondan bire bir oynamasını isterseniz ve onunla bire bir oynamaya gerçekten hazır değilseniz, yapmayın” dedi Fulce, “çünkü bu onunla ilişkinizi alt üst edecek. ”
Marquette’e gitmeden ve ardından NBA’e geç bir ilk tur draft hakkı olarak girmeden önce, Minnesota’daki bir antrenmanda takım arkadaşlarının iç organlarını ünlü bir şekilde boşaltmadan ve Miami Heat ile kendi kişisel sahnesinde NBA’in Covid dönemi balonunu şekillendirmeden önce, Butler bir tane harcadı. Tyler’da takip eden her şeyin temelini oluşturan sezon.
Butler, “İlk defa birisi gerçekten bana bir şans verdi” dedi.
Butler şimdiye kadar ligin en iyi iki yönlü oyuncularından biri olarak itibarını pekiştirdi, Miami’yi kalıcı bir şampiyonluk adayı olarak konumlandıran sekiz haneli bir maaşla altı kez All-Star oldu. Boş zamanlarında düşük kalorili bir bira için küresel usta olarak çalışıyor ve pahalı kahve içiyor.
Heat bu sezon şimdiye kadar dengesiz olsa da – Perşembe günü Golden State’e karşı oynadıkları maçın 2-3 önündeydiler – 33 yaşındaki Butler, onları tekrar karışıma dahil etmeyi düşünüyor. Güçlü bir bitişin zorlu bir başlangıçtan daha önemli olduğunu çoğundan daha iyi biliyor.
Tyler’da, orada geçirdiği yılı hatırlatan şeyler var. Spor salonunun dışında, fotoğraflar, dergi kapakları, eski forması ve üzerinde onun resmi olan bir kutu Mısır Gevreği içeren bir kupa çantasıyla dolu “Jimmy Butler Lobby” var.
Ancak 2007 yazında okula geldiğinde, tehlikede olanın, geleceğinin kesinlikle farkında görünüyordu.
Geçmişine gelince? Geri gidemedi. Şimdi bile, çocukluğunu Houston dışında yeniden canlandırmakla ilgilenmiyor. Sadece birkaç kez, 13 yaşındayken annesinin onu nasıl evden kovduğundan, bir arkadaşının ailesi onu eve almadan önce birkaç yıl boyunca kanepede sörf yaparak nasıl hayatta kaldığından bahsetti.
Fulce, “Kişisel olarak onun işi hakkında konuşmayacağım,” dedi, “ama birinden her şeyi alırsanız ve bunun nasıl bir his olduğunu genç yaşta öğrenmeniz gerekiyorsa, bu herkesi ‘Yo’ gibi olmaya iter. , asla bulunduğum yere geri dönmeyeceğim.’ Ve pek çok insan bunun nasıl bir şey olduğunu asla anlamayacak çünkü hayal bile edemiyorlar.”
Tomball Lisesi’nden mezun olan Butler, Louisiana’da o zamandan beri Bölüm III’e geçen küçük bir kolej olan Centenary’den bir burs teklifi ve Quinnipiac’tan kısmi bir teklif aldı. Bir öğleden sonra, Tyler’ın uzun süredir koçu olan Mike Marquis’ten bir telefon aldı ve Butler’ı Houston bölgesi izci Alan Branch’den duydu.
Marquis, “Jimmy’nin bildirilenden daha iyi bir oyuncu olduğunu düşündü” dedi. “Yani, aşağı koştuk ve onu aldık ve bir ziyaret için getirdik. Onun hakkında özel bir şey olduğunu anlaması uzun sürmedi, tıpkı kendini taşıma şekli.”
Tyler’a bir günlük ziyaretinde Butler, kampüsü gezdi, birçok soru sordu ve açık bir spor salonuna katıldı. Bir röportajda, kolej seviyesindeki oyunun kalitesi hakkında hiçbir önyargısı olmadığını söyledi – “Gerçekten herhangi bir teklifim olmadı, o halde nasıl herhangi bir şey hakkında önyargılı olabilirim?” diye sordu – ama etkilenerek uzaklaştı.
Butler, “Bu adamlar gerçekten iyiydi ve daha kötü oynadığımı sanmıyorum” dedi.
Yine de Marquis onun tavrını ve potansiyelini sevdi ve Butler o gün burs belgelerini imzaladı. İlk takım toplantısında, dolaplardan birinden, takım kurallarını ihlal eden bir telefon çaldı. Butler, suçlu tarafı tespit edebilecek olanlar arasındaydı ama kimse ondan vazgeçmedi ve Marquis, takımı sprint üstüne sprint koşturdu.
Fulce, “Bazı sadık adamlardık” dedi.
Kendi yolunda, erken birlikteliğin bir işaretiydi.
Marquis, “Bence bu, onları yapabileceğimiz herhangi bir takım oluşturma egzersizinden daha fazla harekete geçirdi” dedi.
Takım, erkek futbol takımını da barındıran kırmızı tuğlalı bir bina olan Bateman Hall’da yaşıyordu. Oyuncular derse katıldılar, Whataburger’de yemek yediler ve Dollar General’ın koridorlarında dolaştılar. Fulce, aksi takdirde spor salonunda yaşadıklarını ve birbirlerini beladan uzak tuttuklarını söyledi. Takım menajeri Ricky Williams, sokağa çıkma yasağını dünyadaki en önemli şeymiş gibi uyguladı.
Aman Tanrım, Ricky, dedi Fulce. “Ricky ile kavga etmediyseniz, yaşamaya çalışmıyorsunuz demektir.”
Fulce, Butler’dan, etrafındaki herkesten alabildiği her şeyi almaya kararlı olduğu hissine kapıldı. Her gün öğrenmek ve gelişmek için bir fırsattı. Marquis, sezon öncesi dönemde Butler’ın antrenmana erken geleceğini ve saatlerce vakit geçirmek için geç kalacağını söyledi – evet, saat– ayak işleri üzerinde çalışıyor.
“Bütün o dönmeler,” dedi Marquis, “artık her gece kullandığı türden şeyler.”
Tyler, Butler, Fulce ve Iowa State’de oynamaya devam edecek bir forvet olan Jamie Vanderbeken’in arkasında müthiş bir sezon geçirdi. “Üç J’ler” olarak bilinen bu takımlar, Tyler’ın geçen hafta 27 sayı ile mağlup ettiği Panola College’a karşı bölgesel bir turnuva maçı öncesinde takımı 24-4 rekora götürdü.
Fulce, ısınma sırasında San Antonio Spurs’ten bir izcinin binada olduğuna dair gürlemeler duydu – bu, kendisinin ve takım arkadaşlarının doğru yolda olduklarının bir göstergesiydi – ve bir gösteri sergilediler. Üçlü uzatmaya giden bir maçta Butler, Tyler’ın sezonunu bitiren 123-121 mağlubiyette 43 sayı ve 10 ribaund topladı.
Butler, “Joseph Fulce’nin hatasıydı ve Jamie Vanderbeken’in hatasıydı çünkü faulle oyundan çıktılar.” dedi. “Joe devre arasında faul yaptı. Ve sonra Jamie devre arasında iki dakika sonra faul yaptı. En iyi üç golcümüzden ikisi gitti.”
Butler’ın hafızası paslanmıştı: Fulce ve Vanderbeken ilk uzatmada faul yaptı.
Şimdi kendi oyuncu geliştirme şirketini yöneten eski bir üniversite asistanı olan Fulce, “Aslında birkaç hafta önce bunun hakkında tartışmıştık ve oyun hakkında ilk kez konuşuyorduk” dedi. “’Kardeşim, ilk yarıda faul yapmadım’ dedim. ”
Sezondan sonra Butler, Kentucky’den gelenler de dahil olmak üzere birçok Division I teklifini değerlendiriyordu. Zaten Marquette’e bağlı olan Fulce, takımın yeni koçu Buzz Williams’ı aradı ve onu Butler’ı imzalamaya çağırdı.
Fulce, Williams’a “Jimmy’i almazsan, gelmem” dedi.
Bir hafta sonra Butler ve Fulce, restoranın faks makinesini kullanabilmek için kampüsün yakınındaki bir McDonald’s’a gittiler. Butler, Marquette’i makineye götürmek için ulusal niyet mektubunu verdi.
Fulce, “Sırada ne olacağını gerçekten bilmiyordu” dedi.