Savaş sonrası havacılık Jet motorlarının kullanılması, hava saldırısı ve hava savunma sistemleriyle yüzleşmede niteliksel değişikliklere yol açmıştır. Keşif uçağı ve bombardıman uçaklarının hız ve maksimum uçuş yüksekliğindeki keskin artış, uçaksavar topçularının etkinliğini neredeyse sıfıra indirdi. XX yüzyılın 40'lı yıllarının sonunda, Sovyetler Birliği'nin Moskova'nın olası büyük hava saldırılarına karşı kapsamlı bir savunmasına ihtiyacı vardı. Böylece ülke, bir radar ağı tarafından kontrol edilen bir hava savunma füze sistemi oluşturmak için en karmaşık ve pahalı projelerden birini uygulamaya başladı. Bu sistemi oluşturma kararı Ağustos 1950'de verildi.
Berkut sistemi üzerindeki çalışmaların organizasyonu SSCB Bakanlar Kurulu'na bağlı Üçüncü Ana Müdürlüğe (TSU) verildi. L.Peria Beria tarafından denetlendi.
Sistemi geliştirme görevi, Silahlar Bakan Yardımcısı K.M. Gerasimov ve baş tasarımcıları S. L. Beria (L.P. Beria'nın oğlu) ve P.N.Kuksenko'nun başkanlık ettiği Moskova'nın KB-1'ine verildi. Baş Tasarımcısı A. Raspletin oldu. Aynı zamanda, S. Lavochkin başkanlığındaki OKB-301, B-300 tek aşamalı füzelerin geliştirilmesinde emanet edildi ve zaten Haziran ayında 1951'te, B-300 füzelerinin test lansmanları yapıldı.
Sektör incelemesi radar istasyonuna 10-santimetre aralığında B-200 endeksi verilmiştir. Tasarım dokümantasyonunda B-200 radarlı yapı kompleksi, askerlik dokümantasyonunda - RTC (radyo mühendisliği merkezi) CRH (merkezi rehberlik radarı) adını aldı. Yirmi atış kanalına sahip olan her istasyon, yirmi hedefin eşzamanlı olarak izlenmesini sağlamak ve onlara yirmi kadar füze yönlendirmek içindi.
CRH B-200
20 Eylül B-1952 prototipinin 200'i, B-300 füzeleriyle yapılan ateşleme testleri için Kapustin Yar atış serisine gönderildi. 25 Mayıs 1953goda bir Tu-4 hedef uçağı ilk kez rehberli bir füze ile vuruldu.
Sovyet uzun menzilli bombardıman uçağı Tu-4-kopya, Amerikan B-29
1953 yılında, sistemi çalıştırmanın aşırı karmaşıklığını ve düşük verimliliğini belirten bir grup askeri adamın ısrarı üzerine, uçaksavar topçu ve Berkut sisteminin karşılaştırmalı testleri yapıldı. Ancak bu topçuların karşılaştırmalı ateşlenmesinden sonra, uçaksavar güdümlü füzenin etkinliği hakkında son şüpheler yapıldı. оружия.
100-mm uçaksavar silahları ile birlikte 19-mm uçaksavar silahı KS-85, 50-s'de hava savunmasının temelini oluşturdu
Stalin'in talimatlarına göre, Moskova’nın hava savunma sistemi, 1200 uçağına kadar olan düşman uçakları tarafından büyük bir baskın yapılmasını önleyebilmiş olmalıydı. Hesaplamalar bunun, 56 çok kanallı uçaksavar füze sistemlerini radar sektörü araştırmaları ve iki halkada bulunan füze rampaları ile gerektireceğini gösterdi. İç halkada, Moskova'nın merkezine 45-50 kilometre uzaklıkta, 22 kompleksinin dış halka üzerine 85-90 kilometre mesafesine, 34 kompleksine yerleştirilmesi planlandı. Kompleksler, birbirlerinden 12-15 kilometrelik bir mesafede kurulmalıdır, böylece her birinin ateş sektörü, komplekslerin sektörlerini sola ve sağa kapatarak sağlam bir imha alanı yaratır.
C-25 hava savunma sisteminin Moskova çevresindeki konumları
Bu tür askeri birlikler bölgede çok sayıda personel tarafından sunulan yeterince büyük nesnelerdi. C-25 askeri birimlerinin ana kamuflajı, askeri birimlerin bütün caddelerini meraklı gözlerden saklayan ormanlık alanlardır.
Yılın 25 modelinin TTX C-1955'i:
Hedef hız 1500 km / s
Yenilginin yüksekliği 500m-20000m
35 menzili km
20'e ulaşan hedef sayısı
Xnumx füzelerinin sayısı
Hedefe müdahale etmeden hedefi vurma olasılığı
Füze hayatı
Yılın PU 0,5'inde
Yılın stok 2,5
1966 yılı yükseltmeleri:
Hedef hız 4200 km / s
Yenilginin yüksekliği 1500m-30000m
43 menzili km
20'e ulaşan hedef sayısı
Xnumx füzelerinin sayısı
Girişimdeki bir hedefi vurma olasılığı
Füze hayatı
PU 5 yıllarında
15 stokta
Daha sonra, tüm C-25 alaylarının sorumluluk alanları, her biri yakın ve uzak ekonların 14 uçaksavar füze alaylarını içeren dört eşit sektöre bölündü. Her 14 alayı gövdeyi oluşturdu.
Dört kolordu özel bir amaç 1 Ordusu yaptı.
Seri füze numuneleri 1954 yılında test edildi ve aynı anda 20 hedeflerine müdahale edildi.
7 Mayıs 1955, C-25 sistemi, CPSU Merkez Komitesi ve SSCB Bakanlar Kurulu kararıyla kabul edildi. Bu nedenle, SSCB'de hizmete ilk kabul edilen ve dünyadaki ilk operasyonel stratejik hava savunma sistemi, dikey olarak fırlayan füzelerle ilk çok kanallı hava savunma sistemi olmak.
Büyük ölçüde C-25 komplekslerinin sermaye beton yapılarının inşası sayesinde Moskova çevre yolu ortaya çıktı.
Tek kademeli С-300 SAM'da kullanılan B-25 roketi, LRE, dikey fırlatma ile. "Ördek" şeması altında yapılan dümenler, iki kanat önünde, karşılıklı olarak iki dik düzlemde gövdenin ileri kısmına yerleştirildi. Roketin fırlatma ağırlığı yaklaşık olarak 3500 kg idi. LPRE - 9000kg. Yüksek patlayıcı parçalanma tipinin savaş başlığı RV'nin komutuyla otomatik olarak baltalandı ve düşmanın uçağına 75 m mesafesinden isabet etti, rokette bulunan telsiz cevabından gelen bir sinyalle eşlik edildi. Füze hedeflemenin komut yöntemi kullanıldı.
Başlangıç (başlangıç) tablosu - konik bir alev difüzörü olan metal bir çerçeve ve tesviye için bir cihaz, beton bir tabana monte edildi. Roket, roket motoru nozülünün etrafındaki alt kesimde bulunan dört kelepçenin yardımı ile fırlatma rampasına dikey konumda monte edildi. Denetimler ve roket öncesi hazırlıklar sırasında roketteki güç kaynağı, çabuk açılan bir konektör aracılığıyla kabloyla sağlandı. 60'in başlamasından önce, B-300 roketi tekrar tekrar yükseltildi. Değişiklikler çoğunlukla motoru yakıt besleme sistemi ve savaş başlığı ile ilgilendirdi. Yakıtların agresif bileşenlerine karşı koruma araçları da dahil olmak üzere, yeniden doldurulmuş durumda roketlerin uzun süreli depolanmasını sağlamak için OKB-301'te büyük miktarda çalışma yapıldı, böylece füzelerin uzun süre görevde kalması sağlandı. C-25 sisteminin uzun süreli çalışması ve modifikasyonları sırasında, çeşitli varyantlardaki 205, 207, 217, 219 roketleri OKB-301 ve Burevestn ICD tarafından geliştirilmiş ve kullanılmıştır.
Karşılaştırmalı TTX füzeleri:
-------------------------------------------------- ------------------------------------
"205" "207A" "217"
-------------------------------------------------- ------------------------------------
Gaz dümenlerinin toplam uzunluğu, mm. 11816 12125 12333
Gaz dümensiz toplam uzunluk, mm. 11425 11925 -
Çap, mm 650 650 650
Kanat alanı, metrekare 4,65 4,65 -
Hava dümenlerinin alanı, metrekare 0,895 0,899 -
Başlangıç kütlesi, kg 3582,5 3404,5 3700,0
Boş ağırlık, kg 1518,0 1470,0 -
Yakıt kütlesi, kg 1932,0 1882,3 2384 (*)
Savaş başlığı kütlesi, kg 235,0 320,0 300 (285)
Gaz dümenlerinin kütlesi, kg 61,5 10,4 -
Hedeflerin imha yüksekliği, km en çok 25 3-25 20-25
Başlangıç aralığı, km 30 ila 30 ila 30
Savaş başlığı aralığı, m, 30 50-75
Uçuş hızı
maksimum, m / s 1080 1020
ortalama = N = 30km, m / s 545 515 700-750
Aşırı yük maks. (H = 3-25km.) 4-2 6-3
60-x'in ortasında, Moskova hava savunma sistemi C-25 yükseltildi ve C-25M ismini aldı. Füze hedefleme ekipmanı ve B-200 istasyonunun değiştirilmiş bir versiyonunun hesaplama cihazları, elektromekanik elemanlar kullanılmadan tamamen elektronik olarak gerçekleştirildi.
Yükseltilmiş C-25M için, 217M füzeleri geliştirildi.
LRE'nin büyümesiyle bağlantılı olarak (16-20 tona kadar), başlatma masalarının ve zemin başlangıç cihazlarının güçlendirilmesi gerekiyordu.
217M SAM'in düzeni öncekilerden çok farklıydı. Gövde biraz daha uzadı, aerodinamik “ördek” şeması bir “üç uçağa” yeniden doğdu: kuyruk bölümünde ek bir haç biçimli kuyruk belirdi, kanatlar ve ön direksiyon tekerlekleri değiştirildi.
50'lerin sonunda, geleneksel savaş başlıklarına bir alternatif olarak özel (nükleer) savaş birimlerinin kullanılması olasılığı göz önüne alındı.
Bu yıllarda, balistik füzelerden havadan havaya füzelere kadar neredeyse tüm güdümlü ve güdümsüz roket sınıflarının aynı şeyi yapmaya çalıştığı belirtilmelidir. B-300 ailesi füzeler ile bu tür deneyler olmadan olmaz. Mümkün olan hedefler olarak, grup hedefleri ve 23 km'den daha yüksek olan “tavanlara” uçan yüksek irtifa uçağı kabul edildi. Roket servisteydi.
Kapustin Yar kanıtlama sahasındaki 50-x ve 60-ler'in başında, nükleer bir savaş başlığı ile donatılmış bir ZUR ile C-25 hava savunma sisteminin gerçek testleri yapıldı. Fırlatma sırasında, 2 km mesafeden uçan iki radyo kontrollü hedef imha edildi. birbirinden yaklaşık 10 km yükseklikte.
C-25 sistemi, 30 yıldan fazla bir süredir Moskova'nın savunmasına dayandı ve neyse ki, düşmanlıklara katılmadı.
C-25M sistem kompleksleri, C-1982П sistem komplekslerinin değiştirilmesiyle, 300'teki muharebe görevinden çıkarıldı. C-25 komplekslerinin eski konumlarının bir kısmı, C-300 ailesinin hava savunma sistemlerinin ve Moskova füze savunma sistemi A-135'in konuşlandırılmasında hala kullanılmaktadır. Hava savunma kuvvetlerinde savaş eğitimi vermek.
Göre:
http://geimint.blogspot.ru/search?updated-min=2012-01-01T00
http://www.dogswar.ru/artilleriia/raketnoe-oryjie/4468-zenitnyi-raketnyi-ko.html
http://www.soldiering.ru/army/airdefence/russia/c-25.php