Yıllar önce Prof. Dr. Haydar Baş hocamızın düzenlediği gençlik kampından dönerken İlahiyatçı arkadaşımın kafasına hilafet ve imamet meselesi takılmıştı. "Nasıl olur böyle bir şey eğer bu konuda ayet ve hadis gerçekten varsa bu küfürdür inanmak istemiyorum böyle bir şeye" demişti. Ben de ona "Hiçbir şey bilmesen bile bildiklerinle tefekkür ettiğinde hakikatin İmam Ali Hazretlerinin hilafet ve imamet konusunda onun hakkı olduğunu anlayacaksın" dedim. "Sen hiç İmam Ebubekir, imamı Ömer imamı Osman şeklinde bir lakapla anıldığını duydun mu? Yok dedi arkadaş. Peki, İmam Ali, İmam Hasan, İmam Hüseyin, İmam-ı Cafer lakapları Sünni dünyada kullanılan lafızlardan, lakaplardan değil mi? Öyle ki şiirlerde ilahiler de dillerden dillere söylenmiyor mu? Evet dedi. O zaman olmayan ateşten duman çıkar mı" dedim sustu.
Emevilerde Ömer Bin Abdülaziz zamanına kadar camilerde Hz Ali Efendimize yıllarca küfür ve lanet okutuldu. Araştırınca ilginç bir nokta da burada fark ettim. Ömer Bin Abdülaziz'in günümüz diyalogcuları gibi Hristiyanlarla dostluğu var ve bir gün Hristiyan bir dostu Ömer Bin Abdülaziz'den kızını ister. Sorar kimin için istiyorsun diye Ömer Bin Abdülaziz. Hristiyan kendim için der. Müslüman kızın ehli kitapla evlenmesinin yasak olduğunu bilmiyor musun? der arkadaşına. Hristiyan ona şu soruyu sorar "Kim dedi yasak olduğunu?". Ömer Bin Abdülaziz Peygamber Efendimiz cevabını verir. O zaman senin Peygamberin, biricik kızı Fatıma'yı bir kâfire verdi. Ehli kitap kâfirden daha iyi değil mi? der. Ömer Bin Abdülaziz tabii der ki "Siz Ehli Kitap kâfirlere göre bir gömlek daha üstünsünüz. Ali güzel işler de yaptı. Kafir değildi der Hristiyan'a. O zaman Hristiyan "Madem kafir değil yıllardır camilerde niçin küfür ve lanet okuyorsunuz?" cevabını verir. Bu olaydan sonra Hz Ali'ye camilerde küfür ve lanet okumak yasaklanır. Hz. Ali gibi şirke hiç bulaşmamış, canını Peygamber için siper etmiş, savaşlarda en ön saflarda kahramanca savaşmış, peygamberin damadı, kardeşim dediği hakkında bir sürü ayet ve hadis bulunan, Peygamber Efendimizin Ehlibeytim dediği mübarek insana yıllarca küfür ve lanet okunması ayrı bir cahillik, Hristiyan bir adamın yönelttiği doğru bir soruyla bu yanlıştan dönülmesi ayrı bir olay.
Hayran olduğum şeylerden bir tanesi insan aklı ve zekâsıdır. Kullanabilen insanlarla konuştuğun zaman ikna edebilirsin, fikir alışverişi yapabilirsin, hakikatin kapısını aralaya bilirsin. Ne var ki ülkemizde düşünebilen insan, toplum tarafından dışlanmış, fikirlerini beyan ettikleri için suçlanmış, cezalandırılmıştır.