Belki çok değil hikayeler savaşın rolü için en az uygun olan uçaklar vardı, ancak yine de tüm savaşı sürdü. Belki Polikarpovsky Po-2 burada rekabetin ötesindedir, ancak kahramanımız farklı bir ağırlık kategorisinden.
Ve soru "Sen kimsin?" onun için çok güncel. Condor uzmanlarını yazmadıkları her yerde, ulaşımda, torpido bombardıman uçaklarında ve uzak deniz keşiflerinde ... Ve her şey tamamen adil. Almanların büyük bir uzun menzilli uçak sıkıntısı yaşadıkları için, Fw.200'ü kullanmaya çalıştıkları anda denemediler!
Fw.200'ün cephelerde çok dikkat çekici olduğu söylenemez. Elbette savaşta rol oynayan 276 otomobil üretildi, ancak soru ne kadar önemliydi.
Condor, Kurt liderliğinde Focke-Wulf kolektifinde doğdu. tanka Atlantik ötesi bir yolcu gemisi gibi çok sakin ve telaşsız. Ve sonuç olarak, 1937'de doğdu. Ve 1938'de Berlin'den New York'a 24 saat 56 dakikada uçarak kendisini çok yüksek sesle ilan etti. İniş yok. Ve 19 saat 55 dakika içinde döndü. Ve ayrıca ara inişler olmadan.
Sonra Berlin - Hanoi ve Berlin - Tokyo'dan daha az muhteşem uçuşlar yoktu. Uçak hakkında konuşmaya başladılar, "Focke-Wulf" dünya havayollarından Fw.200 için sipariş almaya başladı.
Bir yolcu gemisi olarak Condor lükstü. 26 yolcu çok iyi koşullarda uçtu. Uçağın içinde bir mutfak, bir klima sistemi, yolcuların ayrı katlanabilir masaları, okuma lambaları, bir radyo ve daha birçok faydalı şey vardı.
Condor çok güvenilir bir uçak olduğunu kanıtladı, bu nedenle Fw.200'lerden birinin Üçüncü Reich'in 1 numaralı uçağı olması şaşırtıcı değil.
Aynı zamanda, o zamanlar Almanya'da alışılmış olduğu gibi, yolcu versiyonu ile askeri bir araç üzerinde çalışılıyordu. Fw.200'ün bu versiyonu, öncelikle önde ve arkada iki ateşleme noktası barındıran büyük bir ventral gondol ile ayırt edildi. Makineli tüfek yuvaları arasında, gondolun ortasında bomba bölme kapıları vardı.
Açıkçası bomba bölmesinin boyutları küçüktü, çünkü uçağın alabileceği maksimum 1000 kg bomba idi. Dört SG.250 bomba. Gondol ile birlikte uçağın aerodinamiğini büyük ölçüde kötüleştiren harici bir askıya bomba yerleştirmede bir çözüm bulundu. Bir SC 250 bombası, dış motorların nasellerinin altına ve bir tane daha kanatların gövde ile birleştiği yerde bulunan iki ETC 250 tutucuya asılabilir.
Motorları değiştirmek zorunda kaldım. Alman endüstrisinin sunabileceği maksimum, 132 hp kapasiteli bir BMW-850 idi, bu nedenle bir askeri uçağın maksimum hızı 360 km / s'den mahrum bırakıldı.
Gondoldaki iki makineli tüfek noktasına ek olarak (arka - C-Stand ve ön - D-Stand), gövdenin sırtına iki makineli tüfek noktası daha yerleştirildi, A-Stand hemen kokpitin arkasında ve ikincisi - B-Stand.
Kuyruk bölümünün yan camlarına, gerekirse telsiz operatörünün ateş etmesi gereken MG.15 makineli tüfekler için durdurucular monte edildi (E-Stand'ın sağ tarafına ve F-Stand'ın sol tarafına).
Bu model Fw.200C olarak adlandırıldı ve üretime girdi. İlk modifikasyonun uçağı torpido kullanımı için test edildi, ancak sonuçlar çok düşüktü. Ağır dört motorlu araç, doğru bir şekilde hedeflemek için manevra kabiliyetinden yoksundu.
Fw.200C-2'nin ikinci modifikasyonu ile uçağın görünümü nihayet oluşturuldu. Harici ETC bomba rafları, bomba yükünü 900 kg artıran PVC ile değiştirildi. Ventral gondoldaki 7,92 mm'lik makineli tüfek, 20 mm'lik bir MG-FF topuyla değiştirildi.
Bu formda uçak, uçuş keşif birimlerine gitti ve askerlik hizmetine başladı.
Condors, Norveç'i ele geçirme operasyonu sırasında Nisan 1940'ta ateş vaftizini aldı. 1 Nisan'da Danimarka'daki havaalanlarından hareket eden 40./KG 15 uçağı Narvik'te bir kruvazör, muhrip, 5 yardımcı gemi ve 16 nakliye konvoyu buldu.
21 Nisan'da Fw.200'ün ilk başarılı savaş kullanımı gerçekleşti. Üç kişilik bir Condor grubu, Tromsø'nun kuzeyindeki bir fiyortta savunulan uçak gemisi Furious'u bombaladı. Bombalardan biri geminin yanına düştü ve patlama uçak gemisinin pervanesine zarar vererek onu onarım için terk etmeye zorladı.
Toplamda, Norveç'teki operasyon sırasında dört Condor kaybedildi. Saldırı uçağı olarak başarılar, açıkçası, mütevazı olmaktan öte, çıkarma gemisi, mürettebatı ve tüm iniş ele geçirilen bombalar tarafından hasar gördü.
FW.200'ü maden müdürü olarak kullanmak için girişimde bulunuldu. O zamanlar Almanlar, 630 kg ağırlığındaki LMB ve 1000 kg ağırlığındaki LMA olmak üzere iki ana maden türü kullanıyordu. FW.200, harici süspansiyonda 4 LMB mayını taşıyabilir. Temmuz 1940'ta, Luftwaffe 50'nin düşürülen uçağına mal olan mayın döşemek için 2'den fazla sorti gerçekleştirildi. Mayın döşemesinin geceleri yapılmasına rağmen, RAF, mayınlar harici tutucularda askıya alındığında yaklaşık 100 km / s hız kaybeden Condor'ları durdurmayı başardı.
Condorların bu şekilde kullanılmasına son verilmesine ve keşif uçuşlarına odaklanılmasına karar verildi.
Genel olarak çok özgün bir şekilde uygulandı. Mayın döşemesine dahil olan tüm uçaklar, İngiliz toprakları ve deniz alanları üzerinden uçuşlarına başladıkları yerden Bordeaux'a transfer edildi. Danimarka'daki havaalanlarına indiler, bakıma alındı ve bir süre sonra Bordeaux'ya geri döndüler. Böyle bir uçuş 3500 ila 4000 kilometre arasındadır.
Ayrıca "Condors" Azorlar ve Atlantik abeam Portekiz'de topraklarda devriye gezdi.
Bu tür uçuşlar sırasında Kriegsmarine, İngiliz konvoylarının tespitini ve denizaltıların onlara rehberlik etmesini nasıl ayarlayacağını çabucak anladı. Basitçe mükemmel Alman radyo sistemleri ve bilgiye oldukça hızlı yanıt verildiğinde, işler yoluna girmeye başladı.
Ancak keşif uçuşlarının yanı sıra Condors, tekli taşımaların başarılı saldırıları gibi şeylerle kolayca başa çıktı. Zamanla, mürettebat tek gemilere saldırmaya başladı, çünkü savaşın başlangıcında nakliyeler uçaksavar silahları açısından hiç korunmuyordu.
FW.200'ün hızı ve manevra kabiliyeti ile ayırt edilmemiş olmasına rağmen, bu kadar yavaş ve beceriksiz taşımalar "Condors" için çok ama çok iyi hedeflerdi.
1940 sonbaharının üç ayında, FW.200 43 gemiye saldırdı, 9'u 44 ton deplasmanla başarıyla batırdı ve 066 gemiye daha hasar verdi.
Kondorların düşük hızı, çok isabetli nişan alma sağladığından burada rol oynadı. Ve elbette, taşımalarda hava savunmasının olmaması.
Condor'un ilk kurbanı İngiliz vapur W. 3 Ağustos 821'ta batırılan 25 ton deplasmanlı Goathland ".
İlk batan gemiyi başkaları takip etti, ancak aynı yıl 26 Ekim'de Bernhard Jope komutasındaki FW.200, ilk sorti sırasında en büyük İngiliz gemilerinden birini keşfetti ve saldırdı, asker taşımak için bir nakliye aracına dönüştü. 42 gros ton deplasmanla "Britanya İmparatoriçesi" idi.
Doğru atılmış iki bombadan fazlası gemide yangın çıkardı. Bununla birlikte, üzerine bazı uçaksavar silahları yerleştirildiği için astar koptu. "Condor" motorlardan birine bindi ve Jope ikinci bir arama yapmamaya karar verdi, üç motorla üsse gitmeyi tercih etti.
Geminin mürettebatı yangınla başa çıktı, ancak gemi tam hızını kaybetti ve sonunda U 32 denizaltısı tarafından bulundu ve bitti. Britanya İmparatoriçesi, Almanların İkinci Dünya Savaşı sırasında battığı en büyük yerinden edilmiş gemi oldu.
Böylece FW.200, bomba yükünün küçük olmasına rağmen, bunu doğrulukla telafi etti ve oldukça iyi bir başarı gösterdi.
Alman pilotların kullandığı taktikler basitti: uçak kıçtan girerek yaklaşık 50 km / s hızla 100-300 metre yüksekliğe iniyordu. Atıcılar gemideki hava savunma hesaplamalarını etkisiz hale getirmeye çalıştı ve uçuş sırasında bir veya iki bomba atıldı. 5 tona kadar yer değiştiren bir gemi için 000 kg'lık tek bir bomba vuruşu ölümcül olabilir. Ve küçük gemilerin 250 mm'lik bir tabancadan patlama alması oldukça yeterliydi.
FW.200C-3'ün modifikasyonu ayrı bir değerlendirmeyi hak ediyor. Bu model, çok daha güçlü motorlar BMW 323R-2 "Fafnir", 1000 hp ile donatılmıştır. deniz seviyesinde ve 1200 hp. 3200 m yükseklikte.
Motorların gücü başka amaçlara gittiği için bu değişiklik hızı hiçbir şekilde etkilemedi. B, C ve D yerlerindeki ilk pilot ve topçular, gemilerden uçaksavar ateşine karşı 8 mm plakalı zırh aldı.
Bomba yükü 2100 kg'a düştü (her biri 12 kg'lık 50 bomba veya bomba bölmesinde her biri 2 kg'lık 250 bomba artı harici sabit noktalarda her biri 4 kg'lık 250 bomba), ancak Condors genellikle maksimum yakıt ve dört bomba ile devriye ve keşif görevlerine çıktı. Her biri 250 kg.
Bir kısa dalga radyo istasyonu DLH-Lorenz-Kurzwellenstation, bir Peil GV radyo alıcısı, arazi görünürlüğü Fu.Bl.l olmadan iniş için ekipman ve "dost veya düşman" FuG 25'i tanımlamak için ekipman dahil olmak üzere radyo ekipmanının konfigürasyonu önemli ölçüde değiştirildi.
Kokpitin arkasındaki A-Stand atış noktası yerine, 19 mermi cephaneli aynı MG.15 makineli tüfekle dönen bir FW-1125 tareti kuruldu.
Tüm bu değişikliklerin yapılmasının ardından uçağın toplam ağırlığı 20 kg'a yükseldi, ancak hız ve diğer göstergeler aynı kaldı.
Elbette İngilizler bundan hiç memnun değildi. Özellikle "Condors" denizaltılarının istihbaratına göre konvoylara yönlendirildiği gerçeği. Ve tüm bunlar İngiliz kıyı radarlarının menzilinin dışında gerçekleştiğinden, ayrıca Luftwaffe, Bordeaux Merinac'taki Condor üssünü iyi korudu ve üssü bombalamaya çalışan İngiliz bombardıman uçaklarını cezalandırdı, sonra mesele durma noktasına geldi.
Yani İngilizlerin en fazla yaptığı şey, Blenheim üssünde yapılan üç tabur uzun menzilli avcı uçağını Condor'un harekat bölgesine yaklaştırmaktı. Öyleyse bir ölçü, çünkü "Blenheim" savaşçıları "Condors" dan biraz daha yüksek bir hızda uçtu. Bu nedenle, elbette savaşmak istemeyen, saklanmayı tercih eden FW.200'e yetişme şansı her zaman olmadı.
Birinci Dünya Savaşı'ndaki denizaltılarda olduğu gibi Condor'larla bubi tuzakları yardımıyla savaşmaya çalıştık. "Crispin" adlı bir nakliye aracını aldılar, üzerine 20 mm'lik on "Oerlikon" yerleştirdiler ve onları Almanların genellikle davrandıkları bölgede devriye gezmeye gönderdiler. Tek bir nakliyeyi tasvir etme fikri iyiydi, ancak İngiliz avcı ağda en az bir Condor yakalamayı başaramadı, çünkü Alman U.107 denizaltısı tarafından torpillendi, Condor tarafından ironik bir şekilde yönetildi ve bomba kalmadı ...
Bordo-Merinac hava sahasında ele geçirilen bir Danimarka Akbaba'sına bir grup komando indirme planı bile vardı. Paraşütçüler, olabildiğince çok FW.200'ü yok etmeye çalışmak zorunda kaldı. Plan uygulanmadı, ancak Condors'un Atlantik'teki çalışmalarının ne kadar yararlı olduğunu gösterdi.
Aralık 1940'ın başlarında, bir mancınık ve üç Fulmar savaşçısıyla donanmış Pegasus deniz uçağı nakliye gemisi, Kondors'a karşı ek koruma olarak İzlanda bölgesine gönderildi.
Pegasus'un konvoyları örtmesi gerekiyordu, ama ...
11 Ocak 1941'de Condor, HG-49 konvoyuna küstahça saldırdı. Evet, Fulmar Pegasus'tan fırlatıldı, ancak hazırlıklar ve fırlatma sürerken Condor Veasbu (1600 gros ton) buharlı gemiyi batırdı ve sakin bir şekilde bulutların içine girdi.
Toplamda, 1940 yılında, KG 40 mürettebatı 15 gros ton deplasmanla 74543 gemiyi batırdı ve toplam 18 gros ton deplasmanla 179 gemiye zarar verdi. Kendi kayıpları 873 uçak oldu.
Önemli olandan daha fazlası. Ve Ocak (16) 1941'de, daha önce bahsedilen Baş Teğmen Jope bir tür rekor kırdı: Bir sortide OV 2 konvoyundan 274 gemi battı: Yunan vapuru Meandros (4 gros ton) ve Hollandalı tanker Onoba (581 6 gros ton).
Ve 1941'in sadece ilk iki ayında KG.40, toplam 37 gros ton deplasmanla 147 gemiyi batırdı ve 690 uçak kaybetti.
Genel olarak, Kondor mürettebatının hiçbir şeyden çekinmeyen profesyonel haydutlardan oluştuğunu söyleyebilirim. Daha önce yazdığım hava savaşı bile.
Tarihsel dedektif. Ne zaman gidecek hiçbir yer, ya da Titanların denizin üstündeki çatışması.
Bu arada, çok gösterici bir dövüş. Bu, her iki tarafın da yaklaşık olarak eşit derecede umursamaz ve cesur olduğu durumdur, sadece Amerikalılar biraz daha cesur ve haklı olarak kazandılar.
Ancak daha sonra, tüm nakliye gemileri otomatik toplarla yeniden silahlandırıldıkça, Condor'ların kayıpları artmaya devam etti ve sonuç olarak, komuta şok uçuşlarını durdurdu ve mürettebatın çabalarını, denizaltı gemilerinin yönlendirmesiyle konvoyların aranması ve tespit edilmesi üzerine yoğunlaştırdı.
Artan yeni uçak arzı sayesinde I./KG 40, aynı anda sekiz Condor'u Atlantik üzerindeki gökyüzüne gönderebildi. Keşif uçuşlarının kapsadığı alan düşünüldüğünde bu çok güzeldi. Özellikle 1941'in ilk yarısında Atlantik üzerinden günde gönderilen iki uçakla karşılaştırıldığında, bunun ileriye doğru dev bir adım olduğu söylenebilir.
Ayrıca, ajanları bir sonraki konvoyun aynı Cebelitarık'tan ayrıldığını düzenli olarak rapor eden Abwehr ile işbirliği güçlendirildi.
Ağustos 1941'de Bordeaux'dan faaliyet gösteren Condors, Süveyş Kanalı'ndaki hedeflere saldırmaya çalıştı. Üç uçağın kaybı dışında hiçbir sonuç yoktu, İngilizler Condor mürettebatı tarafından zaten iyi eğitilmişti ve bu nedenle gemilerini gittikçe daha ciddiye aldılar.
Focke-Wulf'a yanıt olarak, ana noktası telsiz ekipmanı (FuG.X, Peil GV, FuBl.1, FuG.27, FuG.25 ve FuNG.181), kurulumlar açısından daha fazla şey yapmak olan başka bir modifikasyon doğdu. Gövde tareti HD.151'in tepesindeki A noktasının yerine, 151 mermi stoklu MG.15 kalibreli 1000 mm topla dairesel dönüş ve 7 metrelik bir yükseklikten bombalamayı hedeflemenin mümkün olduğu yeni bir bombardıman tipi Lotfe 3000H.
Bu arada, FW.200C-3 / U200 değişikliklerinin Hitler için yapıldığı FW.4C-1 temelinde yapıldı. Daha kısa bir burun, Fuhrer'in koltuğunun etrafında güçlendirilmiş zırh ve 1 numaralı koltuğun altındaki zırhlı bir kapakla farklıydılar. Bu durumda, 1 x 1 m ölçülerindeki bu kapak açılıp sandalyeden kalkarken, Hitler hemen sandalyenin altına yerleştirilmiş bir paraşütle atlayabilirdi.
Bakanlar için de yapılmış ve "normal" 14 koltuklu "Condors". Doğal olarak artan konforla.
İkinci Dünya Savaşı boyunca, tüm modifikasyonların FW.200C'leri tüm deniz tiyatrolarında savaştı.
Fransa'daki havaalanlarından güneye konvoylara karşı çalıştılar, Norveç'ten Kuzey Atlantik konvoylarını aramak için uçtular, KG.40 birimlerinden biri Akdeniz üzerinde uçarak İtalyanlara yardım etti ve Rommel'in kolordu için yakıt taşıdı.
1942'de Luftwaffe'nin araştırma departmanı, uçan bir FW.200'ün yanından bir Fieseler Fi.103 (VI) roket fırlatma olasılığını incelemek için deneyler başlattı. Aralık 1942'nin başlarında, ilk Fi.103 sıfırlaması gerçekleştirildi. Ve V-1 bir seyir füzesinin prototipi olarak adlandırılabilirse, FW.200, saldırı füzesi taşıyıcısının prototipi olduğunu iddia ediyor.
Aynı Aralık 1942'de, III./KG 40 pilotları olağanüstü derecede muhteşem bir operasyon gerçekleştirdiler, ancak çok etkili olmayan bir operasyon gerçekleştirdiler. Afrika'daki üç Müttefik operasyon merkezinden biri olan Kazablanka'ya bombalı saldırı.
Bordeaux'dan saldırmak için 11 Condor fırlatıldı, ancak sadece 8 tanesi hedefe ulaştı. Üç uçak teknik nedenlerle geri döndü. Geri kalanı ise 8 ton bomba attı. Bir FW.200 uçaksavar ateşi sonucu hasar gördü ve İspanya'ya indi, geri kalanı havaalanına ulaştı.
Genel olarak, operasyon gerçekten daha politik bir öneme sahipti.
Bu arada Stalingrad'daki durum ısınıyordu. Paulus ordusuyla kuşatılmıştı ve bir şeyler yapmak gerekiyordu. Dolayısıyla aynı KG.18'tan 40 Kondors'un transferi durumu kökten etkileyemedi, ancak Luftwaffe'nin hiçbir seçeneği yoktu. Ve "Condorlar" kuşatılmış birliklere kargo taşıdı ve yaralıları geri aldı.
Paulus ordusunun teslim olduğu ana kadar 9 FW.200 kaybedildi. Operasyona katılanların yarısı.
1943'te, FW.200'ün kademeli olarak yeni Ne.177 "Griffin" ile değiştirilmesi başladı. Buna rağmen, Condors Atlantik'te devriye gezmeye ve nakliye araçlarına saldırmaya ve denizaltıları onlara yönlendirmeye devam etti. Ancak İngilizler nihayet makul bir direniş ve hatta daha fazlasını sunabilecek bir uçağa sahipti. "Sivrisinek".
Daha fazla Condor, uzun menzilli İngiliz savaşçılar tarafından durdurulan görevlerden geri dönmedi. Bununla birlikte, FW.200, kelimenin tam anlamıyla hâlâ bir deniz fırtınasıydı. Temmuz 1943'te Condors, 5 gros ton deplasmanla 53 gemiyi batırdı ve toplam 949 gros ton deplasmanla 4 gemiye hasar verdi. Ama bedeli aynı zamanda - "Sivrisinek" 29 "Akbaba" yı düşürdü ve bir diğeri "Kasırga" tarafından vuruldu.
Diğer başarılar azalmaya başladı ve 1 Ekim 1943'te Condors konvoylara son bombalı saldırıyı gerçekleştirdi.
Ayrıca FW.200 yalnızca keşif ve devriye uçuşları gerçekleştirdi. Bunun nedeni, gemilerin ve eskort uçak gemilerindeki savaşçıların ve ortaya çıkan modern uzun menzilli savaşçıların önemli ölçüde artan hava savunmasıydı.
Bu durumda Fokke-Wulf firması, özellikle keşif uçuşları için tasarlanan son büyük değişikliği yayınladı.
Bomba yükü terk edildiğinden, savunma silahlanmasını önemli ölçüde güçlendirmek mümkün oldu. İkinci bir taret "B" konumunda eş eksenli bir MG.131 ağır makineli tüfekle göründü, "C" ve "D" konumları da 13 mm makineli tüfek aldı. Uçakta Hoentville radarının kalıcı kaydını aldım.
Saldırı silahlarından, Hs-293 güdümlü bomba için askı noktalarından ayrıldılar.
Farklı yerleştirilmiş yakıt depoları, uçuş menzilini 5500 km'ye çıkarmayı mümkün kıldı.
3 Aralık 1943'te, Atlantik Komutanlığının Luftwaffe Yüksek Komutanlığı'na verdiği raporda, Condor'ların kariyerine gerçekten son veren sözler duyuldu.
Yetersiz silahlanmasından dolayı FW.200, kara tabanlı savaşçılar tarafından kontrol edilebilen alanlarda kullanılamaz. Düşük bulut koşullarında FW.200 ile bu tür savaşçılar arasındaki çarpışmalar genellikle FW.200'ün tahrip olmasına neden olur. FW.200'ün daha fazla geliştirilmesini önermek imkansızdır, çünkü zaten kabiliyetlerinin sınırlarına ulaşmıştır ve He.177 uçağı ile değiştirilmesi gerekir.
Genel olarak, FW.200'ün askeri kariyeri burada sona erdi. Bununla birlikte, uçağın doğrudan rol aldığı çılgın bir operasyon vardı.
Arktik'te, Franz Josef takımadalarındaki bir ada olan Alexandra Land'de, düzenli olarak hava durumu tahminleri yayınlayan bir Alman meteoroloji istasyonu vardı. İstasyonun komutanı Baş Teğmen Walter Dress'di ve personeli on kişiden oluşuyordu. Temmuz 1944'ün başlarında, vejeteryan meteorolog Hoffman hariç istasyonun tüm personeli kutup ayısı eti ile zehirlendi.
Hemen harekete geçmenin gerekli olduğu bir durum vardı. Hoffman tek başına iniş pistini hazırlayamadı, bu yüzden paraşütle ilaç tedarik eden bir doktoru düşürme seçeneği bile düşünüldü.
İstasyonun nerede olduğu düşünüldüğünde, oraya ihtiyacı olan her şeyle birlikte bir Condor gönderildi. Uçak istasyon alanına uçtu ve pilot Stanke pist uzunluğunun sadece 650 metre olduğundan ve buzla bloke edildiğinden emin oldu. Dört motorlu canavarı indirmek için başka bir yer aramalıydım. İstasyondan yaklaşık 5 kilometre uzaklıkta bulundu.
Koşu sırasında, sağ tekerleğin lastiği delindi ve iniş, kuyruk tekerleğinin bozulmasıyla sona erdi. Yine de mürettebat malzemeleri ve ekipmanları boşaltarak istasyona teslim etti.
Uçak mürettebatı onarım için gerekli olan her şeyi göndermeyi talep etti: ön gerginin stepnesi, şişirilebilir bir yastık krikosu, basınçlı hava silindiri ve dikme ile arka tekerlek.
Bu teslimat için, üsse ulaşan ve kargoyu roket ve duman bombalarının gösterdiği bir noktaya düşüren bir BV-222 uçan bot dahil edildi.
Sadece zehirlenenleri taşımak için bir sedye başarıyla indi. Ana iniş takımı çarkı suyla dolu bir hendeğe düştü ve balon ve kuyruk tekerleği hiç bulunamadı.
Ancak kahraman mürettebat pes etmedi ve acil durum salları için kriko yastığını el pompalarıyla doldurdu. İş ve saygının miktarını bir düşünün. Kuyruk kaldırıldı.
Daha sonra tüm hastalar transfer edildi ve uçağa yüklendi. Ama sonra başka bir sorun vardı: başlangıç noktasından yaklaşık 400 metre ileride suyla dolu bir hendek geçidi. Yani, Shtanke pilotunun kalkış koşusunu başlatması, sonra bir şekilde hendeğin üzerinden atlaması, uçağı yerde zıplatması ve yerden kalkmak için hız kazanmaya devam etmesi gerekiyordu.
En dikkat çekici şey, Shtanke'nin bu manevrada başarılı olması, Condor'un direndi ve havalanmasıydı. Ober-Teğmen Stanke, Şövalye Haçı ile ödüllendirildi.
"Condors" savaş birimlerinden yavaş yavaş çekilmeye başladı ve savaşın sonunda silahlı oldukları tek bir birim kaldı. Norveç'te tamamen bir nakliye bölümü 8./KG 40.
Luftwaffe'ye ait olan "Condor" un son uçuşu, bir uçağın İsveç'e uçtuğu 8 Mayıs 1945'te gerçekleşti. FW.200'ün Luftwaffe ve Üçüncü Reich'teki hizmeti burada sona erdi.
Savaştan sonra FW.200, onu alanlar için düzenli olarak uçtu. İspanyol Hava Kuvvetlerinin emrinde iki "Condor" vardı, üç uçak İngilizler tarafından talep edildi, dördü SSCB'ye gitti. Bu dördünden biri, kutuplarda oldukça yoğun bir şekilde istismar edildi. havacılıkçarpana kadar.
Sonunda ne söyleyebilirsin? "Condor" un tüm hayatı tek bir cümleye sığabilir: "Ben istemedim, oldu." Modern gemi, neredeyse tüm savaşı bir savaş uçağı olarak geçirdi. Bu tarihte çok yaygın değil.
Elbette, Almanların emrinde uzun menzilli uçakları olmadığı gerçeği, FW.200'de böyle bir değişikliğe yol açtı. Daha iyisi olmadığından, böyle bir uygulama için pek uygun olmayan bir makine kullanmak zorunda kaldım.
Ancak FW.200, sivil kökenine rağmen hala çok seçkin bir makineydi. Evet, birçok eksiklik vardı. Yetersiz rezervasyon, gövdenin alt kısmındaki yakıt hatları - bu, uçağı hala çok savunmasız hale getirdi. Düşük hız hem dezavantaj hem de avantajdı. Ama yine de, 276 "Kondors" un tüm savaşı "zilden çana" vermesi, arabanın olağanüstü olduğunu gösteriyor.
Ve Condorların denizaltılarla birlikte İngilizler için sürekli bir baş ağrısı kaynağı olduğu bir gerçektir.
Ancak Almanlar başka bir uçağı çok geç aldı. Dolayısıyla Condor, Luftwaffe'nin “uzun kollarının” sembolü olmaya devam edecek.
LTH FW.200S-3
Kanat açıklığı, m: 32,85.
Uzunluk, m: 23,45.
Yükseklik, m: 6,30.
Kanat bölgesi m: 116,00.
Ağırlık, kg:
- ”РїїѓЃ‚ѕііііі” ”” ”” ° ”” ”” ”µ X X X X X X X X X X X X X X X X X: 12 960;
“РЅРѕѕЂјј ° Р” ”ЊЊ ° ° X X X X X X X X X X X X X X: 22 720.
Motor: 4 х Bramo-З2ЗК-2 "Fafnir" х 1 hp
Maksimum hız, km / s:
- zemine yakın: 305;
- yükseklikte: 358.
Seyir hızı, km / s:
- zemine yakın: 275;
- yükseklikte: 332.
Pratik menzil, km: 4.
Џ °ЂЂ °єёє‚ »» »» »» »» »» »» »» »» »» »» »» »» »» »» »» »» »» »» »» »» »» »» »»ѕ» »»ѕ »ѕѕѕѕѕ Xј X X X X X X X X X X X X X X: 5 800.
Mürettebat, kişi: 7.
silahlanma:
- gondolun pruvasında 20 mermi bulunan bir adet 151 mm MG-20/500 topu;
- motor bölümünün arkasında 7,92 mermi bulunan bir 15 mm MG-1000 makineli tüfek;
- gövdenin önündeki tarette 7,92 mermi bulunan bir 15 mm MG-1000 makineli tüfek;
- üst arka montajda 13 mermi bulunan bir 131 mm MG-500 makineli tüfek;
- yan camlarda namlu başına 131 mermi olan iki MG-300 makineli tüfek.
Bombalar: 2100 x 2 kg, 500 x 2 kg ve 250 x 12 kg kombinasyonunda 50 kg'a kadar.