We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
İskenderiye Feneri
İskenderiye Feneri, MÖ 3. yüzyılda Ptolemy tarafından başlatılmış ve oğlu Ptolemy Philadelphos tarafından Mısır'ın İskenderiye'deki Pharos adasında tamamlanmıştır.
Tahmini yüksekliği 380 ila 660 fit olan İskenderiye Feneri, Rodos Heykeli ve Mausollos Mozolesi ile birlikte Dünyanın Yedi Harikasından biriydi.
Arka plan
Pharos, Mısır kıyılarının hemen dışında, İskenderiye şehri yakınlarında küçük bir adaydı. Ada, insan yapımı bir köprü ile anakaraya bağlandı. Pharos adası ve köprü birlikte İskenderiye limanının yarısını oluşturuyordu.
Mısır'ın alçak kıyı coğrafyası ve coğrafi özelliklerin eksikliği nedeniyle, gemilerin İskenderiye limanına girişini kolaylaştırması için bir deniz fenerinin gerekli olduğu belirlendi. Deniz Feneri başlangıçta bir dönüm noktası işlevi gördü ve gemilere gün boyunca navigasyon için görsel bir yardım sağladı. Deniz Feneri geleneksel olarak ya ışığı yansıtan bir ayna ya da bir işaret ateşi ile resmedilmiştir. Bunların MS 1. Yüzyılda Romalılar tarafından eklendiği düşünülmektedir.
Deniz Feneri Açıklaması
Efsaneye göre Ptolemy, Deniz Feneri'nin mimarı Sostratus'un adını yapının herhangi bir yerine kazımasını yasaklamıştı. Sostratus yine de öyle yaptı ve aşağıdaki yazıt Deniz Feneri'nin iç kısmına oyulmuştur. “Cridyalı Deksifanes oğlu Sostratus, bunu denizlerde yelken açanların tümü adına Kurtarıcı tanrılarımıza adadı.” Daha sonra bu yazıtı alçıyla kaplattı. Bunun üzerine, Ptolemy'yi Deniz Feneri'nin kurucusu olarak öven başka bir yazıt oydu. Zamanla, alçı aşındı ve Sostratus'un gizli yazıtı ortaya çıktı.
1166'da Arap gezgin Abou Hagana Youssef İbn Muhammed el-Andaloussi, İskenderiye ziyareti hakkında, Deniz Feneri'nin bir tanımını içeren bir hesap yazdı.
Deniz Feneri'nin adanın en uzak ucunda inşa edildiğini ve Pharos adasının güney ve doğu tarafları dışında neredeyse tamamen suyla çevrili olduğunu yazdı. Ayrıca Deniz Feneri'nin kenar başına 28 fit ölçtüğünü ve dalgaların çarpma hareketine dayanabilmesi için deniz tarafında özel olarak güçlendirildiğini yazdı. Fenerin iç kısmına 600 metrelik bir rampa ile ulaşıldı.
Ancak, bazı bilim adamlarının el-Andaloussi hesabında verilen boyutların doğru olmadığını iddia etmeleri nedeniyle, Deniz Feneri'nin bu açıklaması inceleme altına alındı. Bu iddialar, 1909'da Alman arkeolog Hienrich Thiersch tarafından yapılan Deniz Feneri çizimine dayanmaktadır. Çizimdeki ön plan nesnelerinin ölçeğine dayanarak, Deniz Feneri'nin her bir kenarı yaklaşık 80 fit gibi görünürken, el-Andaloussi hesabı şunu iddia ediyor: Deniz Feneri yan başına 28 fit ölçtü.
Deniz Feneri İnşaatı ve Yıkımı
İskenderiye Feneri, kireçtaşı bloklarla inşa edilmiş ve üç bölüm halinde inşa edilmiştir. Alt kısım kare şeklindeydi ve merkezi bir çekirdeğin etrafına inşa edildi. Orta kısım sekizgen, sinyal lambasının bulunduğu üst kısım ise daireseldi.
Roma sikkelerinde Poseidon'un oğlu ve denizin habercisi olan Poseidon ve Triton'un heykelleri ile süslenmiş Deniz Feneri tasvir edilmiştir.
Deniz Feneri, 10. ve 14. Yüzyıllar arasındaki depremlerden artan miktarda hasar gördü. 15. yüzyılda, yapı bir moloz yığınına çökmüştü. 1480'de Deniz Feneri büyük ölçüde limana çökmüştü. Mısır Sultanı, kalan bloklardan bazılarını aynı yerde Fort Qaitbay'ı inşa etmek için kullandı.
Deniz Feneri'nin ilk kalıntıları 1994 yılında liman tabanında ortaya çıkarılmış, uydu ve sonar görüntülerinde ek kalıntılar tespit edilmiştir.
Alıntılanan EserlerPetersen A.: İslam Mimarisi Sözlüğü, sayfa 188. Routledge, 1996.
Mısır Eski İskenderiye: Tarih ve Yeniden YapılanmaAssassins Creed: Origins by Ubisoft Studios'tan antik İskenderiye'nin (yeniden yapılanma) ekran görüntüsü
Yazan: Dattatreya Mandal Ocak 7, 2020
İskenderiye'nin Kısa Tarihi –
Büyük İskender muhtemelen Afrika'dan Asya'ya kadar yaklaşık 70 yerleşim yerini kendi adıyla (en az bir tanesini atının adıyla birlikte) vaftiz etti. Küçük Mısır liman kenti Rhacotis, doğal limanı ve Nil deltasına yakınlığı ile bu "seçilmiş" yerleşim yerlerinden biriydi ve bu nedenle MÖ 331'de "İskenderiye" adını aldı. Ama elbette, sadece yeni ismin ötesinde, küçük liman aynı zamanda eski şehrin yanında inşa edilen yepyeni bir banliyö ile yeniden canlandırıldı - görünüşe göre İskender'in kendisi tarafından tasarlanan planla. Ve Strabon'un (yeniden) kuruluşundan yaklaşık 300 yıl sonra şehir hakkında söylediği şey buydu -
Şehir, tüm alanın dörtte birini, hatta üçte birini kaplayan muhteşem kamu bölgelerine ve kraliyet saraylarına sahiptir. Nasıl ki kralların her biri, ihtişam aşkından, kamusal anıtlara biraz süs katarsa, o da halihazırda ayakta olanlara ek olarak, masrafları kendisine ait olmak üzere, kendisine bir konut temin ederdi.
İskenderiye, MÖ 1. yüzyılda büyük Serapis Tapınağı ile tanınan gelişen bir şehirdi (serapeum) İskenderiye Büyük Kütüphanesi'ne bitişikti. Şehir, büyük bir öğrenim merkezi olarak kültürel statüsünü yerinde bir şekilde güvence altına alırken, aynı zamanda ticari görkemini, deniz kıyısındaki bir adada inşa edilen Pharos Deniz Feneri ile de gözler önüne serdi. polis ve dünyanın eski yedi harikasından biri olarak kabul edilir. Ve biz tarih meraklıları için iyi haber şu ki - bu büyüleyici mimari noktaların çoğu, AncientVine'daki insanlar tarafından hazırlanan muhteşem bir 3D animasyon aracılığıyla sunuluyor.
Videonun başında açıkça belirttiği gibi, rekreasyon MÖ 51 dolaylarında bu Mısır metropolünün ortamıyla ilgilidir. Kartaca'nın düşüşünden sonra (MÖ 146'da) İskenderiye'de de Roma etki alanı hakimdi - o kadar ki, MÖ 80'e gelindiğinde şehrin birçok kısmı muhtemelen nominal Roma baskısı altındaydı. Her halükarda, MÖ 51 dolaylarında, Ptolemies (Kleopatra hanedanı) hala Mısır'ın kontrolünü elinde tutuyordu ve bu da iki ardışık Roma iç savaşında acı bir şekilde karışmalarının yolunu açtı.
Ve MÖ 30'a kadar, tüm Mısır krallıkları resmen Roma tarafından ilhak edildi ve İskenderiye, Augustus'un direktifi altında yeni kurulan Roma İmparatorluğu'nun bir eyaleti olarak ilan edildi. Ancak şehir, imparatorluğun ikinci en büyük metropolü olarak gelişmeye devam etti ve MS 4. yüzyıla kadar felsefe ve matematik gibi Yunan disiplinlerinin klasik öğrenme merkezlerinden biri olarak gelişti.
İskenderiye Büyük Kütüphanesi –
Antik zamanların en büyük kütüphanelerinden biri olan İskenderiye Büyük Kütüphanesi, dokuz sanat tanrıçası olan Muses'a adanmıştır. Ve saygınlığına rağmen, büyük kütüphanenin kuruluşu hala efsanede kayboluyor - çoğu bilim adamı etkileyici kurumun başlangıçta Ptolemy I (MÖ 305-285) tarafından kurulduğunu, ancak Ptolemy II'nin hükümdarlığı sırasında (285-246) tamamen tamamlandığını kabul ediyor. M.Ö). Kitaplarını ve ciltlerini kütüphaneye bağışlamaları için diğer krallara davetiyeler göndermek gibi parlak (ama şaşırtıcı) girişimi üstlenen ikinci hükümdardı.
Pek çok düzeyde, kitap arayışı neredeyse saplantılı bir yol izliyordu - hatta ticari gemiler bile yetkililer tarafından papirüs ruloları (ya el konulan ya da kopyaları yapıldıktan sonra iade edilen) için kapsamlı bir şekilde denetleniyordu. Diğer durumlarda, Mısır kraliyet üyeleri, edebi eserlerin çeşitli nadir örneklerini edinmek için (Atina ve Rodos'taki gibi) tanınmış kitap fuarlarına özel gezilere sponsor oldular. Galen'in bahsettiği (bir anekdot olabilir) önemli bir olay, Ptolemy III'ün Aeschylus, Sophocles ve Euripides'in orijinal yazılarını elde etmeleri için Atinalılara on beş talent (1.000 libre/450 kg) değerli metali nasıl ödediğiyle ilgilidir.
Her halükarda, İskenderiye Büyük Kütüphanesi'nin, yarım milyondan fazla kitap tutabileceğine işaret eden çeşitli tahminlerle devasa bir yapı olduğuna şüphe yoktur. Ayrıca Marcus Antonius'un Kleopatra'ya Kraliyet Kütüphanesi için 200.000'den fazla kitap hediye ettiği söyleniyor - ancak bu rakam biraz hayali olabilir. Kütüphane yapısının mimari kapsamına gelince, muhtemelen kütüphane yapısı ile birleştirilmiştir. Serapion (veya serapeum), muhteşem Serapis Tapınağı.
Hem Mısır hem de Yunan mimari unsurlarının parlak bir 'füzyonunu' sergileyen 'kolektif' kampüs, okuma ve yemek için özel odalar, konferans salonları, bahçeler, sütunlu yürüyüş yolları ve elbette büyük salon gibi çeşitli mekansal özelliklerle övünüyordu. organize kitaplıklar. Ayrıca kütüphanenin, muhtemelen Roma İmparatorluğu'nun şemsiye kurumuna ait daha büyük bir kompleksin parçası olduğu da belirtilmelidir. musaeum İskenderiye (veya İlham Perileri Kurumu). Bu musaeum felsefe okulları (bir Platonik Akademi gibi), müzik ve şiir okulları ve çok sayıda kitap için deposu olan kütüphane gibi çeşitli disiplinlerin öğrenilmesi için odak noktasıydı.
NS serapeum İskenderiye –
Yukarıdaki yeniden yapılanma oyun için yaratılmıştır. Assassins Creed: Origins Ubisoft Studios tarafından. Daha önceki paragrafta belirtildiği gibi, serapeum İskenderiye, Serapis'e (veya sarapis), Güneş'in Yunan-Mısır tanrısı. Muhtemelen iktidardaki Ptolemy hanedanı tarafından bir varlık olarak tasarlanan tanrı, Yunanlılar ve yerli Mısırlılar arasında kültürel bir köprü görevi gördü. Zaman geçtikçe, Serapis ayrıca doğurganlık ve şifa yönleriyle de ilişkilendirildi.
Serapeum'un kapsamına gelince, Ptolemy III Euergetes (MÖ 246 – 222) döneminde inşa edilen muhteşem yapının, İskenderiye'deki tüm Yunan tapınaklarının en büyüğü ve en güzeli olduğu söyleniyordu. İlginçtir ki, tapınak yüksek bir zeminin (akropolis) üzerine tünemiştir ve muhtemelen Ptolemy I Soter (Büyük İskender'in arkadaşı) tarafından inşa edilen eski bir Yunan tapınağının temelleri üzerine inşa edilmiştir. Söylemek yeterli, yayılan binanın heybetli yüksekliğiyle vurgulanan katı ölçeği, antik çağlarda göze çarpan bir dönüm noktasıydı. Ne yazık ki, yapının çoğu daha sonra MS 391 dolaylarında isyancı Hıristiyanların çeteleri tarafından tahrip edildi.
İskenderiye Feneri -
Ptolemaios Krallığı (muhtemelen Ptolemy I Soter tarafından) tarafından inşa edilen İskenderiye Feneri (İskenderiye'nin Pharos'u olarak da bilinir), insan ölçeğinin ötesinde 'tanrısal' boyutlara geçen Yunan mimarisinin ender örneklerinden biri olabilir. Bazı hesaplarda yüksekliğinin inanılmaz 492 ft'ye kadar yükseldiğinden bahseden antik dünyadaki yapı. Ne yazık ki, bina mevcut olmadığı için, diğer edebi kaynaklara göre mümkün olan en düşük yüksekliğe geri dönmek zorundayız - ki bu hala etkileyiciydi 377 ft (veya 115 m) de. Oxford Üniversitesi Şarkiyat Fakültesi'nden Judith McKenzie'nin açıkça belirttiği gibi -
Özellikle deprem hasarından sonra birkaç kez onarılmış olmasına rağmen, deniz fenerinin Arap tasvirleri oldukça tutarlıdır. Verdikleri yükseklik, c bazında c 103 ila 118 m [338 ila 387 ft] arasında yalnızca yüzde on beş değişir. 30 x 30 m [98 x 98 ft] kare… Arap yazarlar, önemli bir rampaya sahip kare, sekizgen ve dairesel olarak tanımladıkları üç kademeli kademeli bir kuleden bahsediyorlar.
Şimdi tasarım açısından, açık renkli taş bloklardan inşa edilen İskenderiye Feneri dikey olarak üç bileşene bölündü - dört büyük cepheye sahip en alt (ve en geniş) kare bölüm, sekizgen planlı daha ince orta bölüm ve üst kısım - dairesel planlı en ince bölüm. Muazzam yapının işlevselliği, bu üst kata, gündüz güneş ışığını yansıtan, gece ateş yakılan bir ayna yerleştirilmişti. Ve cephelerin büyük hacmi göz önüne alındığında, antik deniz fenerinin düzenlenmiş taş bloklarının, gelen deniz dalgalarından gelen kuvvete dayanacak şekilde erimiş kurşunla güçlendirildiği sanılıyor. Bu kadar ileri mühendislik bilgileri göz önüne alındığında, İskenderiye Deniz Feneri'nin Antik Dünyanın Yedi Harikasından biri olarak kabul edilmesi şaşırtıcı değildir.
Liman Işıkları Deniz Fenerleri
Geçmişin denizci adamları için, evlerinin liman ışıklarından daha hoş bir manzara yoktu. Onlar sadece bir işaret fenerinden çok daha fazlasıydı. Karanlığın, fırtınaların ve sisin içinden yolu aydınlattılar. Her liman topluluğu, dürüstlük ve benzersiz bir yetenekle inşa edilen deniz fenerlerine değer veriyordu ve adamlarını güvenli bir şekilde eve getirmelerine güveniyorlardı.
Harbour Lights, Amerikan geleneğinin bu sütunlarını onurlandırmak için yaratıldı. Sadece güvenli liman nöbetçileri değiller, çoğu Amerikan mimarisinin benzersiz bir şekilde hazırlanmış örnekleriydi. Yerel malzeme ve işçilikle inşa edilen bu yapılar, manzarayı tamamlayacak ve nesiller boyu sürecek şekilde tasarlandı. Her bir deniz feneri hem bölgeyi hem de hizmet ettikleri insanları benzersiz bir şekilde simgelediği için tarihi ikonlar olarak değerlidir.
Harbour Lights'ın kurucusu Bill Younger, hem mimarileri hem de tarihleri için deniz fenerlerini inceledi ve hayran kaldı. Pek çok insanın tutkusunu paylaştığını fark ederek, koleksiyonculara sunmak için tam minyatür kopyalar yaratmanın bir yöntemini tasarlamak için usta heykeltıraşlarla çalıştı. 1991'de karısı ve kızları, anmak için on yedi deniz feneri seçmesine yardım etti. Her biri dikkatlice araştırıldı ve heykeller ölçek ve ayrıntı açısından doğruydu. Sınırlı sayıda kopyalar yapıldı ve her biri bir numaralı orijinallik sertifikasıyla satıldı.
liman ışıkları deniz feneri, 20, “”, “stock”
Deniz fenerleri sadece mimariden daha fazlasıdır. Geçimini denizden sağlayanlar için tarihin ayrılmaz bir parçasıdır. Younger, bu tarihi korumaya yardımcı olmak için 1995 yılında hem koleksiyonculara hem de tarihçilere hizmet etmek üzere Harbour Lights Collectors' 8217 Society'yi kurdu. Özenli araştırmaları, yalnızca her deniz fenerinin tarihini değil, hizmet verdiği bölgeyi ve ona bağlı insanları da ortaya koyuyor. Sınırlı sayıda üretilen kopyalarla birlikte, Dernek aracılığıyla kaydedilir ve paylaşılır.
Politika deniz fenerinden daha büyük
1990'lardan bu yana, İskenderiye'nin kamusal alanları bir canlanma ideolojisine maruz kaldı. Bu, gaz lambası direkleri gibi kozmopolit dönem armatürlerini yeniden canlandırmayı ve Büyük İskender ve Kleopatra gibi figürlerin heykellerini kamusal alanlara yerleştirmeyi içeriyor. Canlanmacılığın taçlandıran başarısı, 2002'de Bibliotheca Alexandrina'nın ortaya çıkmasıydı.
Canlanma bazı faydalar sağlasa da, devletin halka yukarıdan bir anlatı empoze ettiği siyasi markalaşma ile daha fazla ilgisi var. Ayrıca, bu nostaljik motifler sıklıkla neoliberalizm için bir maske işlevi görür. Tarihsel olarak İskenderiye, Mısır'ın pervasız ekonomik deneylerinin siyasi laboratuvarı gibi muamele görür.
Valilik, yeniden canlanma ve şehrin mirasını koruma konusunda samimi olsaydı, monarşik dönemden kalma sayısız villayı yıkımdan kurtarabilirdi. Halihazırda sahip olduklarımızı korumak, herhangi bir deniz feneri projesinden çok daha önemlidir. Ancak gerçek, İskenderiye'nin zengin kültürel tarihini genişletmekle ilgili olmadığı kadar, bu tarihin özelliklerini kamu yararı pahasına kabaca ticarileştirmekle ilgili. Kireçtaşı, granit ve beyaz mermerden inşa edilmiş antik atasına sadık bir deniz feneri tasarımı bile yoktur. Aksine, Burj Khalifa'nın sulandırılmış bir versiyonuna benzeyen bir şey olacak.
Bir yatırımcı, deniz fenerini yerine inşa etmek için ikonik Qaitbay Kalesi'nin “yerini değiştirmeyi” önerdi. Düşüncesiz fikir çabucak bozuldu. Ama şehrin neyle karşı karşıya olduğunu gösteriyor.
Şekil 3: Pharos “Otel”| İskenderiye Akdeniz Araştırma Merkezi ve Studio Bertocchini & Ruggiero tarafından tasarlandı
Turist Rehberleri Sendikası direktörü İslam Asem, “Burada kapitalizm konuşuyor” diyor. "Bu yatırımcılar piramitleri yıkıp yerine kârlı bir şey inşa edebilselerdi, bir an bile tereddüt etmezlerdi." Asem, akademisyenler, kültür çalışanları veya UNESCO değil, kurullarda oturan büyük ölçüde meçhul yatırımcılardır.
Asem, önerilen deniz feneri konumunun kırılgan kaleyi tutan zemini daha da zayıflatacağını ve deniz tabanının altındaki Greko-Romen kalıntılarını yok edeceğini belirtiyor. Bu, kalenin yanında modern bir binaya sahip olmanın İskenderiye silüetindeki estetik bozulmadan bahsetmiyor. Asem, projenin uzakta, Montazah veya Aboukir'de inşa edilmesinin daha iyi olduğunu söylüyor. Nabeel de bu görüşü desteklemektedir.
"Bir metropol şehir, şehir merkezine indirgenemez" diyor ve bu tür bir kalkınma planı altında İskenderiye'nin "daha fazla kentsel ayrışma ve dolayısıyla kentsel isyan göreceğini" uyarıyor.
Bu kentsel isyan, 2000'lerin özelleştirme hamlesinin teşvik ettiği, ara sıra, devrim öncesi ayaklanmalar aracılığıyla şehrin tanıdık bir özelliğiydi. Bu, ancak şehrin ruhu daha fazla tehlikeye girerse daha da kötüleşebilir.
Şehir için stratejik bir vizyon geliştirememe, şehrin yüksek siyasetinin yansımasıdır. Seçim yetkisinin olmaması nedeniyle, yeni valiler varsayılan olarak İskenderiye sivil toplumu tarafından başlangıçta tereddütle karşılanıyor. Mısır cumhurbaşkanı Abdel Fattah al-Sisi, Şubat 2015'te Hany al-Messiry'yi vali olarak atadığında, özellikle solcu eylemciler onun serbest piyasa ekonomisi felsefesiyle ilgilendikleri için durum buydu.
Bununla birlikte, birçoğu birkaç nedenden dolayı nefes almasına izin verdi. Temel ilahi milliyetçilik kriterlerini karşılayan İskenderiyeliydi. O bir sivildi, askerden değildi. Yurtdışında eğitim alması ve uluslararası tanınırlığa sahip olması nedeniyle rafine olarak algılandı. En önemlisi, sivil toplumla çalışmak için olumlu bir yaklaşım benimsedi.
Ancak bu tür güçler farklı gruplar ve güç grupları tarafından istismar edildi. Medya, karısını toplantılara getirdiği için Messiry'ye saldırmaya başladı. Sonra aşırı milliyetçiler, askerden olmadığı için onunla sorun çıkardı. Güvenlik birimleri, sivil toplum çalışanlarını valiyle görüşmekten “caydırmak” için çağırıyordu.
Tüm bunlar, Mayıs ayı sonlarında Messiry'nin çifte vatandaşlığını (Amerikan ve Mısır vatandaşlığına sahip) protesto etmek için bir vali karşıtı protesto düzenlendiğinde doruğa ulaştı. Göstericiler Amerikan bayrağını yakarken "Dışarı Messiry, İskenderiye özgür" sloganları attı. Bir kaynak bana protestocuların valinin yeni inşaat sözleşmeleri düzenlemeyi reddetmesinin ardından özel müteahhitler tarafından işe alındığını söyledi. Bu gösteri için Protesto Yasası'nın uygulanmaması ve kimsenin tutuklanmaması dikkat çekicidir ve güvenlik suç ortaklığı sorularını gündeme getirmiştir.
Hiçbir deniz feneri, kötü planlanmış bir deniz fenerinden daha iyi değildir.
Eş çalışan Marianne Sedhom Iskindiriya maba'itsh mariya-Kabaca “İskenderiye artık güzel değil” olarak tercüme edilen bir çevre girişimi- valinin karşılaştığı engelleri vurguluyor. Örneğin, Messiry, yasadışı olarak inşa edilmiş bir bina üzerinde çalışmayı durdurmak veya yıkmak için bir kararname çıkardığında, bir bölge kurulundaki yozlaşmış unsurlar, daha fazla yasadışı binanın yükselmesine izin vermek için inşaat izinleri çıkaracağını iddia ediyor.
Deniz fenerinin veya bu konudaki herhangi bir gelişmenin ortaya çıkacağı zehirli iklim budur. Bu, deniz fenerini kötü bir fikir olarak yazmak değil. Deniz feneri, geçmiş ile günümüz arasında kültürel tahayyül arasında köprü kuran, sivil kimliği sağlamlaştıran, turistleri çeken ve daha fazlasını yapan, güçlü bir birleştirici kamu ikonu olma potansiyeline sahiptir. Ancak bu, ancak uygun şekilde, şeffaflık ve konuyla ilgili daha geniş kamuoyu tartışması ile yapılırsa olur. Hiçbir deniz feneri, estetik ve sosyal, miras, toplumsal ve çevresel faktörleri ihlal eden kötü planlanmış bir deniz fenerinden daha iyi değildir.
Deniz fenerini yeniden inşa etmenin tarihsel büyüklüğü, bunun net bir vizyon ve tutarlı bir sivil anlatının sonucu olmasını gerektiriyor. Mevcut bölünmeleri çözmek veya gölgede bırakmak için inşa edilmemelidir. Modern İskenderiye tarihi herhangi bir gösterge ise, bu, komünal bir ruhun sembolü değil, aşırılığın sembolü ve öfkenin görünür bir hedefi haline gelecektir.
MÖ 247'de antik deniz fenerinin açılışından alınacak bir ders var. 12 yıllık inşaattan sonra, mimar Sostratus, yeni anıtı Ptolemy ve karısına adamak zorunda olduğu konusunda hiçbir yanılgıya kapılmadı - ancak tarihin, sıkı çalışmasını ve hizmet etmesi amaçlanan insanları unutmasına izin vermeyecekti. Bu yüzden sözlerini taşa kazıdı, sonra üzerine Ptolemaioslara ithaf edilen alçı levhayı yerleştirdi. Zamanla rüzgar ve deniz tuzu sıvayı yedi. Hükümdar ve mimarın vefatından çok sonra, alçı çürüyüp dağıldı ve şu sözleri ortaya çıkardı: "Knidyalı Dexifanes'in oğlu Sostratus, bunu denizlerde yüzen herkes adına Kurtarıcı Tanrılara adadı."
Zamanla, bu projeden ortaya çıkan anlatı, devletin amaçladığı anlatı olmayabilir.
Tarih
Pharos, İskenderiye kıyılarının hemen dışında küçük bir adaydı. Heptastadion adlı insan yapımı bir bağlantıyla anakaraya bağlandı ve böylece şehrin limanının bir tarafını oluşturdu. Mısır sahili çok düz olduğundan ve o sırada navigasyon için kullanılan türden bir işaretten yoksun olduğundan, limanın ağzında bir çeşit işaretleyici gerekli görüldü - Pharos'un başlangıçta hizmet etmek için tasarlandığı bir işlev. Tepesinde ateşi ve yansıtıcı aynaları bulunan yapının deniz feneri olarak kullanılmasının, Roma döneminde MS 1. yüzyıla kadar uzandığı düşünülmektedir. O zamandan önce Pharos, yalnızca bir seyir işareti olarak hizmet ediyordu.
Bina Knidoslu Sostratus (Yunanca: &Sigmaώ&sigma&tau&rho&alpha&tau&omicron&sigmaf &Kappa&nuί&delta&iota&omicron&sigmaf - Knidoslu Sostratos veya Knidoslu), Mısır'ın ilk Helenistik hükümdarı ve Büyük İskender'in bir generali olan Mısırlı Satrap (vali) Ptolemy I tarafından inisiye edildikten sonra MÖ 3. yüzyılda. İskender 33 yaşında beklenmedik bir şekilde öldükten sonra, Ptolemy Soter (Rodos sakinleri tarafından Kurtarıcı olarak adlandırılır) MÖ 305'te kendini kral ilan etti ve kısa bir süre sonra Pharos'un inşasını emretti. Bina, oğlu Ptolemy II Philadelphos'un saltanatı sırasında bitirildi.
Popüler efsaneye göre, Sostratus, Ptolemy tarafından eserine adını koymasını yasakladı. Ancak mimar, yine de kaidenin duvarlarına şu yazıyı bırakmıştır: Knidoslu Dexiphanes'in oğlu Sostratus, bunu denizlerde yelken açanlar adına Kurtarıcı Tanrılara adadı (veya dikti).
kelimenin tam anlamıyla şu anlama gelir: Sostratos of Dexiphanes [anlamı: Dexiphanes'in oğlu] denizcilik adına Knidoslu Kurtarıcı Tanrılara. Bu sözler, üzerine Pharos'un kurucusu olarak kral Ptolemy'yi onurlandıran başka bir yazıt olan bir sıva tabakasının altına gizlenmişti. Yüzyıllar sonra sıva aşınarak Sostratus'un adını ortaya çıkardı.
Pharos'un duvarları, duvarlarını bir arada tutmak için erimiş kurşun kullanılarak dalgaların çarpmasına dayanacak şekilde güçlendirildi ve muhtemelen bina, Yedi Harika'dan en uzun süre hayatta kaldı - Büyük Hariç hariç. Giza Piramidi. Müslüman gezgin İbn Cübeyr 1183'te şehri ziyaret ettiğinde hala ayaktaydı. Şehir hakkında şöyle dedi: "Tarifi yetersiz, gözler anlamakta güçlük çekiyor ve kelimeler yetersiz, manzara o kadar büyük ki." onun zamanında tepesinde bir mescit varmış. Arap gezgin İbn Battuta'nın harabeye giremeyeceğini bildirdiği noktaya kadar 1303 ve 1323'teki iki depremden ciddi şekilde hasar gördü. 1480'de o zamanki Mısır Sultanı Qaitbay, düşen taşların bir kısmını kullanarak binanın eski yerine bir ortaçağ kalesi inşa ettiğinde, kütük kalıntı bile ortadan kayboldu. Qaitbey Kalesi surlarına dahil edilen Pharos kalıntıları, çevredeki duvarlara kıyasla aşırı boyutları nedeniyle açıkça görülmektedir.
İskenderiye Deniz Feneri
İskenderiye Feneri - aka Pharos Deniz Feneri
İskenderiye Feneri, Eski Mısırlılar tarafından yaptırılmıştır ve Dünyanın Yedi Harikasından biri olarak ünlüdür. Antik çağda, onlara yardımcı olacak makineler ve teknolojiden çok önce, insanlar en şaşırtıcı binaları ve yapıları inşa ettiler. O kadar dikkat çekiciydiler ki, Dünyanın Yedi Harikası olarak anıldılar. Eski Mısırlılar iki tane inşa ettiler - Giza'daki Büyük Piramit ve İskenderiye Deniz Feneri.
Dünyanın yedi Harikası
İskenderiye Feneri hakkında gerçekleri ve bilgileri vermeden önce, Dünyanın diğer Yedi Harikasını hatırlamaya çalışan herkesi ıstıraplarından kurtaracağız! Antik Dünyanın Yedi Harikası Listesi:
• Büyük Giza Piramidi
• Babil'in Asma Bahçeleri
• Olympia'daki Zeus Heykeli
• Efes'teki Diana Tapınağı
• Halikarnas Mozolesi
• Rodos Heykeli
• İskenderiye Deniz Feneri
İskenderiye Pharos Deniz Feneri Tarihi
İskenderiye Feneri, Antik Dünyanın Yedi Harikasından inşa edilecek sonuncusu ve yedi harikanın hayatta kalan sonuncusuydu. MÖ 332'de Yunan kahramanı Büyük İskender Mısır'ı fethetti ve işgal etti. Generali Ptolemy, kral Ptolemy I Soter (MÖ 305 - MÖ 282) oldu ve Ptolemaios hanedanını kurdu. Bu süre zarfında Büyük Kütüphane ve İskenderiye Feneri ile ünlü olan İskenderiye şehri kuruldu. İskenderiye Feneri, Ptolemy Soter döneminde başlanmış ve tahmini tarihte oğlu Ptolemy II Philadelphus (MÖ 284-MÖ 246) döneminde tamamlanmıştır. Deniz Feneri inşa etmek yaklaşık 12 yıl sürdü.
'Deniz Feneri' adının kökeni
İskenderiye Feneri, sonunda bulunduğu eski adanın adından sonra başlangıçta Pharos olarak anılıyordu. Pharos, binaya adını vermiştir ve birkaç dilde 'deniz feneri' için bir kelime olarak kullanılmaktadır (Fransızcada phare ve İtalyanca ve İspanyolcada faro kelimesi).
İskenderiye Feneri neden Pharos'ta inşa edildi?
İskenderiye Feneri, Büyük İskender tarafından kurulan antik kentte inşa edilmiş ve yaklaşık 1000 yıldır büyüme ve refah sağlamıştır. Şehir, yazar Strabon tarafından 'yaşanan dünyadaki en büyük alışveriş merkezi' olarak tanımlandı. Kentin kuruluşundan elli yıl sonra, antik Akdeniz'in en büyük ticaret merkezi ve antik çağın en zengin kenti oldu. İskenderiye girişi, Akdeniz'in en önemli limanlarından biriydi. Ticaret gemileri şehre akın etti, ancak tehlikeli seyir koşulları ve düz sahil şeridi nedeniyle bir deniz feneri inşası gerekli hale geldi.
İskenderiye Pharos'un yeri
İskenderiye Feneri, Pharos Adası'nın doğu ucunda 100 metre yükseklikte bulunuyordu. Pharos adası, Heptastadion olarak bilinen bir geçitle anakaraya bağlandı. Heptastadion'un inşası iki liman yarattı. Çifte liman doğuda Portus Magnus ve batıda Eunostus olarak adlandırıldı. İskenderiye, deniz fenerinin girişin batısındaki Pharos'ta durduğu Doğu Limanı çevresinde gelişti.
İskenderiye Pharos'u kim inşa etti?
Firavunlar Ptolemy I ve Ptolemy II, Deniz Feneri'nin mimarı olan Knidoslu Dexiphanes'in oğlu Sostratus'un yeteneklerinden yararlanmışlardır. Sostratus, İskenderiyeli zengin bir saray mensubu ve diplomattı. Sostratus, Deniz Feneri'nin resmi açılışını yaptı ve Strabon'a göre anıtın üzerindeki adak yazısı şöyleydi: "Hükümdarların dostu Knidoslu Sostratus, bunu denizlerde yüzenlerin güvenliği için adadı".
İskenderiye Pharos Deniz Feneri'nin Dış Açıklaması
İskenderiye Feneri, Strabo ve Yaşlı Pliny de dahil olmak üzere Antik Çağın çeşitli yazarları tarafından tanımlanmıştır. Ancak, Abou-Haggag Al-Andaloussi adlı bir Arap gezgin, 1166'da Feneri ziyaret etti ve modern bilim adamları ve arkeologların bilgilerini artıran ve Deniz Feneri'nin inşası ve boyutlarının anlaşılmasına katkıda bulunan Pharos Deniz Feneri'nin çok daha sonraki bir tanımını belgeledi. Deniz Feneri, her bölümü alt kısmın üzerine inşa edilmiş üç aşamada inşa edilmiştir. En alt kısım, silindirik çekirdekli 55.9 m (183.4 ft) yüksekliğinde bir kareydi. Orta kısım, yan uzunluğu 18.30 m (60.0 ft) ve yüksekliği 27.45 m (90.1 ft) olan sekizgen bir şekle sahipti. Üçüncü kısım, 7.30 m (24.0 ft) yüksekliğinde daireseldi. Temel tabanı dahil binanın toplam yüksekliği yaklaşık 117 m (384 ft) idi. Antik çağda, bir Poseidon heykeli binanın zirvesini süsledi. Ziyaretçilerin yaklaşık 400 fit yükseklikten bir manzarayı deneyimleyebilecekleri iki görüntüleme galerisi vardı - bu gezginlerin herhangi biri için gerçekten bir mucize gibi görünmüş olmalı. Strabon ve Yaşlı Pliny gibi eski kayıtlar, kuleyi muhteşem beyaz mermerle kaplı olarak tanımlar, ancak şimdi bunun beyaz yıkanmış kireçtaşı olduğuna inanılmaktadır. Yapının içinde yangın için gerekli yakıtı kaldırmak için eğimli bir şaft inşa edildi. En üst aşamada, ayna gündüz güneş ışığını yansıtırken, gece boyunca ateş kullanıldı.
İskenderiye Feneri'nin İçi
İskenderiye Feneri'nin içi çok büyüktü. On ila yirmi arşın kare büyüklüğündeki Pharos Feneri'nde 364 odanın inşa edildiğine inanılıyor. Odalar, deniz fenerine karşı esen rüzgarları emerek çökme riskini azaltacak şekilde havalandırmalı ve pencereli olarak tasarlanmıştır. Ayrıca deniz fenerinin tepesine erişim sağlayan bir dizi geniş 72 rampa vardı. Odalar tik ağacından kirişlerle ve bir taş kemerle kaplanmış, çimentolanmış ve dekore edilmiştir. Ziyaretçilerin yaklaşık 400 metre yükseklikten manzarayı deneyimleyebilecekleri yapının ikinci ve üçüncü katlarına inşa edilen seyir galerileri. Önemli ziyaretçiler, bu amaç için tahsis edilen odalarda cömertçe ağırlanacaktı.
İskenderiye Aynası Deniz Feneri
Pharos Deniz Feneri, çağın bildiği her bilimsel gelişmeyle donatıldı. Bu deniz fenerine monte edilen ayna, ışığı kıyıdan 35 mil uzakta yansıtabiliyordu. Teoriler aynanın nasıl yapıldığına dair çelişkili, bazıları oldukça parlak bir metalden yapıldığını söylerken, diğerleri gümüş destekli camdan yapıldığına inanıyor. Aynayı çevreleyen birçok efsane ve efsane var. Some say that the mirror was used as a weapon to concentrate the rays of the sun and to set enemy ships on fire as they approached the harbor. Other myths refer to the use of a powerful telescope which was located at the top of the lighthouse which used refracting mirrors to magnify objects. It was said that the city of Constantinople could be seen from the city of Alexandria. At sundown it was believed that a fire would be lit with the required fuel being transported to the top of the Lighthouse via the system of ramps.
The Destruction of the the Pharos of Alexandria
A series of earthquakes from the 10th to the 14th century contributed to the destruction of the Pharos Lighthouse of Alexandria. However, the fabulous Pharos Lighthouse survived until the Middle Ages when it was believed to have been attacked in 1365 by the Cypriot king, Pierre I de Lusignan who sacked Alexandria. The site of the Pharos Lighthouse is covered by the Islamic Fort of Kait Bey which was built on, and from, some the ruins of the collapsed lighthouse. The lasting remains of the Lighthouse of Alexandria, the last of the Seven Wonders of the World, lie underwater near the entrance to Alexandria’s Eastern Harbour.
Lighthouse of Alexandria
Each section of this Egyptian website addresses all topics and provides interesting facts and information about the Golden Age of Egypt. The Sitemap provides full details of all of the information and facts provided about the fascinating subject of Egypt, the Ancient Egyptians and of the Pharaoh Tutankhamun, King Tut.
Harbour & Lighthouse of Alexandria - History
Egypt is famous as the home of the prototype of all lighthouses, the Pharos of Alexandria, built in the early third century BCE. At nearly 120 m (390 ft) it was as tall as a modern skyscraper and much taller than any modern lighthouse. It remained in operation until after the Arab conquest of Egypt in 642 and stood for centuries more, finally collapsing after several earthquakes.
In 1869 the completion of the Suez Canal by a French company linked Egypt's Mediterranean and Red Sea coasts and made the country a strategic crossroads. British troops occupied the county in 1882 and it was more or less a British colony until resuming its independence in 1922.
This page includes lighthouses of Egypt's Mediterranean Sea coast there are separate pages for the Sinai Peninsula and Gulf of Suez and for the Red Sea coast.
Arabic is the official language of Egypt. The Arabic word for a lighthouse is mnarh veya manara ( منارة ). Ra's is a cape, jaza'ir veya jazirat is an island, shi'b is a reef, shira' is a bay, and marfa is a harbor. Transliteration of Arabic to Latin characters can be done in many ways, so alternate spellings are common.
Aids to navigation in Egypt are operated by the Egyptian Authority for Maritime Safely (EAMS) , an agency of the Maritime Transport Sector. A private company, the Beacon Company of Egypt, maintains many of the lights under contract.
ARLHS numbers are from the ARLHS World List of Lights . Admiralty numbers are from volume N of the Admiralty List of Lights & Fog Signals (prior to 2013 the lights were in volume E with the same numbers). U.S. NGA List numbers are from Publication 113.
General Sources Beacon Company of Egypt - List of Lights This light list provides data on each light, but no photos. The Red Sea lights are not included. Online List of Lights - Egypt Photos by various photographers posted by Alexander Trabas. Photos for this coast are by Rainer Arndt or Capt. Peter Mosselberger ("Capt. Peter"). Lighthouses in Egypt Photos by various photographers available from Wikimedia. World of Lighthouses - Egypt Photos by various photographers available from Lightphotos.net. Afrikanische Leuchttürme auf historischen Postkarten Historic postcard images posted by Klaus Huelse. GPSNauticalCharts Navigational chart for Egypt. Navionics Charts Navigational chart for Egypt.
1869 Port Said Light, Port Said, January 2019
Google Maps photo by Mohamed Ahmed
Western Desert Lighthouses
Ra's Shakik Light, Markaz Al Alamein, April 2012
ex-Panoramio photo copyright Mostafa Maged permission requested
Al-Iskandariyya (Alexandria) Governorate Lighthouses
Great Pass Range Front Light, Alexandria, April 2017
(note 1894 light at lower left)
ex-Google Plus photo by Wael Mamdoh
Great Pass Range Rear Light, Alexandria, February 2018
ex-Google Plus photo by Hisham Abdel Ghani
Ra's el-Teen Light, Alexandria
photo copyright Peter and Carolyn Vehslage used by permission
Montazah Palace Light, Alexandria, January 2013
Wikimedia Creative Commons photo by Taha Ahmed
Nile Delta Lighthouses
New and Old Burullus Lights, Burullus, August 2007
ex-Panoramio photo copyright Hamid Abu-Zeid permission requested
West Breakwater Light, Damietta, January 2014
Flickr Creative Commons photo by camilo g.r.
Suez Canal Entrance Lighthouses
Port Said Entrance Range Lights, Port Said
photo copyright Douglas Cameron used by permission
Port Said East Breakwater Light, May 2001
photo copyright Jürgen Klinksiek used by permission
Sinai Peninsula North Coast Lighthouses
El Arish Light, El Arish, April 2006
ex-Panoramio photo copyright Azat Fahmy used by permission
Information available on lost lighthouses:
- Lake Menzaleh (1900?-?), Mediterranean coast near Port Said. There is no longer a light at this location. ARLHS EGY-047.
Adjoining pages: East: Gaza | Southeast: South Sinai and Suez | South: Egypt Red Sea | West: Libya
Posted July 25, 2006. Checked and revised April 11, 2021. Lighthouses: 45. Site copyright 2021 Russ Rowlett and the University of North Carolina at Chapel Hill.
Lighthouse (Pharos) of Alexandria
The Lighthouse of Alexandria on the tiny island of Pharos in the harbor of Alexandria, Egypt, is the archetype of all subsequent lighthouses and was one of the Seven Wonders of the Ancient World. It was one of the last of the original Seven Wonders to be destroyed, after multiple earthquakes reduced most of the original structure to rubble, and the Sultan of Egypt turned it into a medieval fort around 1480.
The lighthouse was commissioned by the first Ptolemy, the Greek general who stayed behind to rule after Alexander the Great conquered Egypt, shortly after Ptolemy declared himself pharaoh in 305 BCE. Construction began around 280 BCE during the reign of his son, and took an estimated 33 years to complete, at an expense estimated to be twice that of the Parthenon.
The tower was built in three stages with decreasing size, and stood over 300 feet tall. For centuries, it was one of the tallest manmade structures anywhere, ranking second behind only the Great Pyramid of Giza. Its light was provided by a fire burning close to the top every night, and was enhanced by a burnished bronze mirror. Many ancient descriptions of the tower describe a statue at the tower&rsquos apex, and while many historians believe it was originally a statue of Zeus, it could have been changed to a depiction of a number of different gods or rulers across the centuries.
After being lost for centuries, the ruins were rediscovered on the floor of Alexandria&rsquos harbor in 1994, and it is possible today to visit them while diving.
The Rosicrucian Egyptian Museum is an educational institution that uses trans-disciplinary approaches to increasing knowledge about the past, present, and future, especially related to the diversity and relationships in nature and among cultures.
Follow us on .
Sign up for email updates about museum events, exhibit highlights and special offers.
Copyright 2021 Rosicrucian Egyptian Museum | All Rights Reserved | design by Placemaking Group
Tarih
In 332 B.C. Alexander the Great conquered Egypt. On the Egyptian coast, near the island of Pharos, was a small fishing village called Rhacotis. He believed the location had potential as a port, and so founded a city there bearing his name: Alexandria. Considered one of the Seven Wonders of the Ancient World, the design of the lighthouse was widely copied and the name pharos became the general term for a lighthouse. [2]
The Greek geographer Strabo, who wrote in the late 1st century B.C. and early 1st century A.D., gave an insight into what made Alexandria suitable as a harbour: “Pharos is an oblong island, is very close to the mainland, and forms with it a harbour with two mouths for the shore of the mainland forms a bay, since it thrusts two promontories into the open sea, and between there is situated the island, which closes the bay, for it lies lengthwise parallel to the shore … the extremity of the isle is a rock, which is washed all round by the sea and has upon it a tower that is admirably constructed of white marble with many storeys and bears the same name as the island”. [3]
The Lighthouse of Alexandria was built at the eastern end of the island of Pharos. It is not certain when the Lighthouse was built, for instance source written centuries after the event claim it was built in 297 B.C., while another states it was 283/2 B.C. It was was most likely commissioned during the reign of Pharaoh Ptolemy I Sotor (305 B.C.) who succeeded Alexander the Great. [4] [5] According to Pliny the Elder writing in the 1st century A.D. the light house cost 800 talents to build. This was a tremendous amount to spend, and was a tenth of the contents of the Pharaoh's treasury in 305. B.C. Pliny the Elder, Lucian, and Strabo all attribute the design of the Lighthouse to a man named Sostratus of Cnidus. It has been suggested that Sostratus commissioned the lighthouse rather than designed it, however the formidable cost of the building programme means it is unlikely that anyone other than the Pharaoh could have financed the work. While Pliny asserts that Ptolemy allowed Sostratus to write his name on the monument, Lucian claims that he hid his name underneath the plaster bearing Ptolemy's name. [6] Over time the plaster would decay leaving Sostratus' own inscription.
The earliest depictions of the Lighthouse can be found on Roman coins minted during the reign of Domitian in A.D. 81 . [7] Earthquakes in 956, 1303, and 1323 severely damaged the Lighthouse. It is uncertain when the Lighthouse was destroyed, but seems to be sometime in the 14th century. A manuscript in the care of the monastery at Montpellier in France dates the destruction to 1308, and Ibn Battuta, who visited Alexandria in 1349 noted the Lighthouse was "in so ruinous a condition that it was possible to enter it or to climb it up to the doorway", though did not note as much when he visited in 1326. [8] In 1477 the Fort Qait Bey was built on the site. [9] Alexandria's coastline has changed significantly since Antiquity, and part of the island of Pharos has become submerged (along with parts of the city itself). [10]
Pharos in culture
The Pharos of Abuqir, an ancient funerary monument thought to be modeled after the Pharos at Alexandria, with which it is approximately contemporaneous
Tower of Hercules, a Roman lighthouse modelled on the Pharos
In architecture
- A well-preserved ancient tomb in the town of Abu Qir, 20 kilometres (12 mi) east of Alexandria, is thought to be a scaled-down model of the Alexandria Pharos. Known colloquially under various names—the Pharos of Abuqir, NS Abuqir funerary monument and Burg al-Arab (Arab's Tower)—it consists of a 3-story tower, approximately 20 metres (66 ft) in height, with a square base, a hexagonal midsection and cylindrical upper section, like the building upon which it was apparently modeled. It dates to the reign of Ptolemy II (285-246 BC), and is therefore likely to have been built at about the same time as the Alexandria Pharos.
- The Tower of Hercules, near A Coruña in Spain, a 2nd century AD Roman lighthouse, is closely modelled on the Alexandrian Pharos.
- A replica of the Lighthouse of Alexandria was constructed in the Window of the World Cultural Park in Shenzhen, China.
- The design of the George Washington Masonic National Memorial in Alexandria, Virginia was partially inspired by the Lighthouse of Alexandria.
- The fate of the Lighthouse of Alexandria from the Arab conquest until its collapse in the 14th century has been investigated by Doris Behrens-Abouseif in her article "The Islamic History of the Lighthouse of Alexandria" (in: Muqarnas XXIII [2006], pp. 1-14)
In books
Matthew Reilly uses this ancient wonder as the location of a piece of the golden capstone in his novel that states in the cultural section from Book 2 of the Cambridge Latin Course, the Pharos of Alexandria is mentioned, along with the history of Alexandria, as one of the greatest international ports of the ancient world.