Şimdi öyle bir sahabeden
bahsedeceğiz ki bu sahabe, Peygamber Efendimiz (s.a.v.)'e karşı savaştı.
Bedir'e katılmadı. Uhud ve Hendek'te müşrik süvarilerinin komutanıydı. Uhud'ta
Peygamber (s.a.v.) ordusunun galibiyetine mani olan adamdı.
Acaba neydi 19 sene Halid
(r.a.)'i bu imandan uzak tutan? Halbuki toplumun cahil olarak gördüğü kölelerin,
ilmi yok denilecek kadar az olan, okuma yazma dahi bilmeyen kişilerin iman
ettiği bu uzun sürede, Halid (r.a.) gibi üstün akıl sahibi, toplumun ileri
gelen insanlarından olan bir isim, neden uzak kaldı imandan?
Çünkü iman akılla değildi.
İman gönülle idi. Halid (r.a.) ne zaman aklını bir kenara bıraktı. Ben bilmem.
Ya Rabbi sen bilirsin dedi. Rabbimize teslim oldu. İşte o zaman Rabbimiz
hidayet nasip etti.
Halid (r.a.) imanın akılla
değil gönülle olduğunun en büyük ispatı olan isimlerden bir tanesidir ki eğer
iman akılla olsa idi Mekke'de ki ilk inananlardan bir tanesi Halid (r.a.)
olması gerekirdi.
Ama şimdi biz onu bu Halid
(r.a.) olarak değil, Peygamber Efendimiz (s.a.v.)'in ona takmış olduğu lakap
olan Seyfullah (Allah (c.c.)'ın Kılıcı) olarak tanıyacağız.
Hudeybiye'den kısa bir
süre sonra Peygamberliğin 19. senesinde hidayete nail oldu. O cahiliye
döneminde kullandığı kılıcını daha sonra İslam için öyle bir kullandı ki, ne
öncesinde ne de sonrasında hiç kimse onun gibi kullanmamıştı. Üstün savaş
dehası ve Rabbimizin rahmetiyle beraber çok kısa sürede İslam topraklarının Şam
ve Irak topraklarına kadar uzanmasına vesile oldu. Onun için düşmanın sayısı
önemli değildi. Bir çok kez sayısı kat kat fazla olan düşmana karşı zafer
kazandı. Hiç bir zaman "biz kaç kişiyiz?" diye sormadı. Halid (r.a.)
daima Allah Rasulü (s.a.v.)'nün yoluna bakardı. Onun imanı vardı.O Allah
(c.c.)'ın rahmetiyle ömrü boyunca tek bir savaş kaybetmemiş bir komutandı. Onun
için Allah (c.c.) yolunda cihattan daha sevimli hiç bir şey yok idi. Bunu da şu
sözlerinden anlıyoruz ki..; "Allah (c.c.) yolunda cihada çıktığım bir gece
benim için düğün gecesinden veya bir oğulla müjdelenmemden daha
sevimlidir."
Binlerce sayısı bulunan
düşmana "Vallahi ben eğer 10 müminle gidersem onların gücüyle zaferle
döneriz" diyebilecek bir teslimiyete sahipti.
En korktuğu şey ise
yatağında ölmekti ve korktuğu şey de başına geldi. Ancak Halid (r.a.) şunu bilmeliydi
ki, Allah (c.c.)'ın kılıcı asla bir kafir eliyle kırılamazdı ve kırılamadı.!
Şimdi Halid (r.a.) o günden bugüne ve geleceğe sesleniyor ki..; Allah (c.c.)
için cihad ediyorsanız hiç bir şeyden korkmayın ve asla biz kaç kişiyiz diye
sormayın. Allah (c.c.) için cihad edene, Allah (c.c.) yeter.!
Selam olsun Halid (r.a.)'e ve Allah (c.c.) yolunda
yürüyen bütün yiğitlere..
İnanan Bir Beşer