Ortaokul yılları, seneee 1993, buraların hep dutluk olduğu vakitler. Eğitim sistemi hoş, güzel, işliyor ama o zamanlar şimdiki kadar materyal bulunamıyor kırtasiyelerde. Düşün, yenilebilen boya vardı hani Nova, o yeni çıkmış. Pastel boyada tek isim Goya, Monami ise babası kırtasiyeci olanların tekelinde :) Şimdi aklıma onlar geldiği için onlardan gidiyorum, yoksa ne boyadan, ne resimden bahsedicem. Mesela uçlu kalem ilk, deneysel, en uyduruk ve hemen kırılabilecek uçlu kalemlerden, renkli renkli olanlar, Rotring falan bulabilene aşk olsun, uç ise Tombo falan yok, en uyduruklar var, 2B ne onu bilmiyoruz, normal kalemde bile çok fazla seçenek yok bırak uçlu kalemi. Benim geleceğim konu, tebeşir.
O dönemin tahtaları nedense kara tahta olarak adlandırdığımız koyu yeşil tahtalar, tebeşirler ise beyaz. Sarı da bulunuyordu, 2 renk ama çok kullanılanı beyaz olduğundan yüzüne bakılmazdı. Var kırmızı da var ama yeşil üstünde pek okunaklı olmadığı için midir, çok belki de 2 renkten fazlası gerekmediği için midir, pek kullanılmazdı. Ders İngilizce, öğretmen: Bengü. Sen gittin de nerden buldun o turuncu tebeşiri, portakalın ve dolayısıyla renginin kafamıza yerleşmesi için? Ben hala düşünüp keyifle hatırlarım tahtanın sol köşesinden tutunarak o tepesine yuvarlağı çizip içini o tebeşirle boyadıktan sonra içindeki noktaları da serçe parmağınla oluşturduğun zamanı hocam :) Olmuş mu 24 sene (: