Şimdiye kadar hiç kimse mükemmel çözümü gönderemedi, ki bu garip değil hüküm giymemiş savaş suçlusu George W Bush, 2003 ABD işgalinin ve diğer fevkalade kanlı kaçışların babası.
İçinde son konuşma Bush, Teksas, Dallas’taki kendi George W Bush başkanlık merkezinde, Vladimir Putin’in Rusya’daki “bir adamın tamamen haksız ve acımasız bir Irak işgali başlatmasına” izin veren “denge ve denge eksikliğini” kınadı.
Hatasını çabucak fark eden Bush, “Ukrayna’dan demek istiyorum” diye kendini düzeltti ama birdenbire ekledi: “Her neyse, Irak da.” Gösteri seyirciler arasında tezahüratlara yol açtı ve Bush’un daha sonra Irak-Ukrayna karışıklığını kendi yaşına atfetmesi: “Yetmiş Beş”.
Tabii ki, dil sorunu yaşayan eski devlet başkanı, yıllar içinde şu tuhaf ifadeleri içeren sözde “çalılıklar” ile uzun zamandır insanları güldürüyor: “Yemek koymanın sizin için ne kadar zor olduğunu biliyorum. “İnsanlarla balıkların barış içinde yaşayabileceğini biliyorum”, “Fena halde hafife alındım”;
Ama bir ulusun fiilen yok edilmesi bir kahkaha meselesi değildir. Aynı şey, yüz binlerce ölümün, sayısız Iraklı sivilin katledilmesinin, milyonlarca insanın zorla yerinden edilmesinin ve ülkenin zehirli ve zehirli maddelerle doygunluğunun “Irak da her halükarda” bir saniyenin küçük bir parçasına indirgenmesi için de geçerlidir. radyoaktif “Tamamen haksız ve vahşi istila”nın başlamasından yaklaşık yirmi yıl sonra doğuştan gelen doğum kusurlarına, kansere ve diğer her türlü hastalığa neden olmaya devam eden mühimmat.
Batılı olmayan, Batılı olmayan bir beyaz adamın, diyelim ki 11 Eylül saldırıları veya buna kıyasla -insani tahribat ve malzeme açısından- yayılan başka bir olay hakkında bir şaka yapması durumunda meydana gelecek dehşeti hayal edebilirsiniz. Irak’taki savaş. Öte yandan, Bush ve halkının, emperyal hukuk uyarınca, Batılı olmayan beyaz olmayan beyazların katledilmesine, sanki Batılı olmayan beyazların kendi kendini eleştiren bir mizah örneğiymiş gibi atıfta bulunarak alay edilmesine izin verilir. eski emperyalizm Başkomutanı.
Tabii ki bu, Bush’un farkında olmadan kendi saldırganlığı hakkında derinden açığa vuran bir şeyi ilk kez söylemesi değil. Örneğin 2006’da, CBS Evening News’e verdiği bir röportajda, “Biliyorsunuz, işimin en zor kısımlarından biri Irak’ı teröre karşı savaşa bağlamak” yorumunu yaptığı bir an vardı.
Irak savaşının tüm öncülü hakkında ilk kez şaka yapmıyor. 2004’te, Beyaz Saray Muhabirlerinin Yemeği olarak bilinen yıllık parti sırasında Bush, oval ofisteki mobilyaların altına bakarken bir fotoğrafıyla birlikte bir slayt gösterisi anlattı: “Bu kitle imha silahları buralarda bir yerde olmalı”. , alkışlamak ve gülmek için şaka yaptı.
Bu, unutmayın, dünyayı Irak’ın sözde KİS cephaneliğinin kıyamet tehdidinden kurtarması gereken bir savaşın başlamasından sadece bir yıl sonraydı. Nisan 2004’te The Nation’a yayınlanan Bush ile Gülmek başlıklı bir mesajda, derginin Washington’daki editörü David Corn, cumhurbaşkanını muhabir akşam yemeğinin “performansı” ve katılımcıları cesaretlendirici yanıtı için çağırdı.
Corn, “günlerini gerçeği kovalayarak geçirmesi gereken bir insan kitlesinin” önünde, “Bush, Amerikan halkını ve medyayı ikna etmek için kullandığı (yalan değilse bile) yanlış beyanlar hakkında şaka yaptı” diye yazdı.
Başka bir deyişle, durum hiç de komik olmasa da başlı başına bir şakaydı.
Muhabirlerin yemeklerinde ayrıca, o zamanki Başkan Barack Obama’nın Jonas Brothers grubunun üyelerinin etkinliğe katılacağını ve kızlarının da kızlarının olduğunu duyurmaya söz verdiği 2010’da dahil olmak üzere, başkanlık mizahının başka anları yoktu. Sasha ve Malia “büyük hayranlar”dı.
Obama devam etti: “Ama millet, beni yanlış anlamayın. Size iki sözüm var: yırtıcı insansız hava araçları. Geldiğini asla görmeyeceksiniz.” Gülmeyi ve alkışlamayı bıraktıktan sonra, Başkan şu ifadeyle daha da fazla güldü: “Şaka yaptığımı düşünüyorsun.”
ABD askeri insansız hava araçlarının o zamanlar, şimdi olduğu gibi, çeşitli yabancı ülkelerde ayrım gözetmeksizin sivillerin öldürülmesiyle ünlü bir şekilde ilişkilendirilmesi önemli değil. Sonunda, bu başkanlık sözleri, Amerika Birleşik Devletleri’nin komik kemiğini düşünceli bir şekilde gıdıklayan, bayağılık kılığına bürünmüş bir tür bayağılığa kavuşuyor.
Bu arada, kitle imha silahları tehdidini çevreleyen sürekli heyecana rağmen, Amerikalı liderler genellikle kitle imha kavramını açıkçası komik buluyor gibi görünüyor. 1984 yılının Ağustos ayında, Ronald Reagan’ın canlı radyo yayınından önce mikrofonu kontrol etmek için şaka moduna girdiği o sabahı hatırlayın: “Amerikalı kardeşlerim, bugün size Rusya’yı sonsuza kadar yasaklayan yasayı imzaladığımı söylemekten memnuniyet duyuyorum. Beş dakika sonra bombalamaya başladık.”
ABD’li müttefikler de mikrofon sorunları bir yana, benzer bir mizah anlayışını ve olası yaratıcılığı paylaşıyorlar. Temmuz 2006’da, Rusya’daki bir G8 konferansı sırasında, korumasız bir mikrofon, Bush ile Irak’ı devirme arayışındaki sadık suç ortağı Britanya Başbakanı Tony Blair arasındaki şakaları yakaladı.
Başka bir emperyal suç ortağı olan İsrail’in 34 günlük bir bombalama kampanyasıyla Lübnan’ı ortadan kaldırmaya yönelik son girişiminin üzerinden bir haftadan az bir süre geçti. yaklaşık 1.200 kişiyi öldürdü, çoğunlukla siviller. Bush, mevkidaşına “Ben, Blair” diye hitap etti ve BBC web sitesindeki sohbetin dökümüne göre, çift, Blair’in Bush’a verdiği bir süveterin önemli konusuna yürekten güldü:
Bush: “Bunu kendin seçtiğini biliyorum.”
Blair: “Ah, kesinlikle, aslında, onu ben ördüm!”
İkili daha sonra, Bush’a göre, İsrail’in insanları katletmesini durdurmakla değil, daha çok Lübnanlı örgüt Hizbullah’ı -ki elbette savaşmakta olan- “bu boku yapmaktan vazgeçirerek çözülebilecek olan Lübnan’da dökülen kanı tartışmaya başladı. ” * ”.
Hızlıca Dallas’taki George W Bush Başkanlık Merkezi’ndeki Irak-yani Ukrayna 2022 rozetine -bir ülkenin tek bir emperyal itiş kakışa sıkıştırılmış “tamamen haksız ve acımasız” kırımına- ve insan kendini her şeyin olmasını isterken bulur. Sadece dur.
Bu makalede ifade edilen görüşler yazara aittir ve Al Jazeera’nın editoryal pozisyonunu yansıtmayabilir.