İster avlanma, koruma, ister sadece arkadaşlık için yetiştirilmiş olsun, Japonya'nın köpekleri uzun ve renkli geçmişlere sahiptir. İşte onlar hakkında 10 büyüleyici gerçek ve Kuzey Amerika kıyılarımıza nasıl ulaştıkları.
Shutterstock tarafından Akita.
Akita'nın dünya çapında hayranları var, ancak Hachiko adlı bir köpek, cinsi dünya sahnesine fırlatmaktan sorumlu. 1923'te doğan Hachiko, Tokyo'lu Profesör Ueno'ya aitti ve ustasına her gün tren istasyonuna gidip gelirken eşlik ediyordu. Mayıs 1925'te Profesör Ueno, Hachiko'yu selamlamak için asla eve gelmedi. İş yerinde ölümcül bir beyin kanaması geçirmişti. Sadık Akita, sonraki dokuz yıl boyunca her gün tren istasyonuna gidip geldi ve Profesör Ueno’nun dönüşünü bekledi. Efendisinin akrabalarının onunla ilgilenmesine izin verdi ama nöbetten asla vazgeçmedi. 1934 yılında, Hachiko’nun onuruna Shibuya tren istasyonuna bronz bir heykel dikildi ve onun muhteşem hikayesini dünyaya taşıdı.
Japon ve Amerikan Akitalarının görünüşü, II.Dünya Savaşı'ndan sonra ayrılmaya başladı. Bu dönemde, Japonya'da görev yapan ABD askerleri bu türle ilk kez karşılaştılar ve daha büyük, daha ağır kemikli, daha ayıya benzeyen Akitas'a hayran kaldılar. Japon meraklıları, daha ince, tilki benzeri bir kafaya sahip daha hafif kemikli versiyonu tercih ettiler. American Kennel Club, her iki türü de tek bir cins olarak tanır. Diğer birçok ülkede, daha büyük, daha ağır olan Amerikan türü ayrı bir cins olarak kabul edilir ve 'Büyük Japon Köpeği' olarak adlandırılırken, daha rafine Japon köpeklerine Akitas denir.
Shutterstock tarafından Japon Çene.
1636'da Japonya, dış dünyayı sürgün etmeye ve kültürünü korumaya kararlı, iki asırdan fazla süren izolasyonist bir politika uyguladı. 1850'lerin ortalarında Japonya'yı Batılılara açan Amiral Matthew Perry'ydi. Birleşik Krallık Kraliçesi Victoria'nın iyi dilekleriyle ABD Başkanı Franklin Pierce tarafından Japonya'ya gönderilmişti. Perry'ye üç çift küçük İmparatorluk köpeği hediye edildi: biri kendisi için, diğeri Başkan Pierce için ve üçüncüsü Kraliçe Victoria için. Bunlar bugünün Japon Çene'sinin atalarıydı. Altı kişiden, yolculuktan sağ çıktığı bilinen tek kişi Perry'ye verilenlerdi. Bir başka tesadüf: Perry, köpek çiftini August Belmont ile evli olan kızı Caroline Perry Belmont'a verdi. Oğulları August Belmont, Jr., 1888'den 1915'e kadar American Kennel Club'ın başkanlığını yaptı.
Japon asaletinin kıymetini bildiği zarif Chin, hem görünüşte hem de alışkanlıklarda çok kediye benzer. Dikkatli, bağımsız ve zeki olan Çene, yüzünü yıkamak ve silmek için pençelerini kullanır. Diğer kedi özellikleri arasında yüksek yüzeylerde dinlenme sevgisi, mükemmel bir denge hissi ve beklenmedik yerlerde saklanma düşkünlüğü bulunur.
Shutterstock tarafından Shiba Inu.
'Shiba' kelimesi, Japoncada çalılık anlamına gelir ve sonbaharda yaprakları kırmızılaşan bir ağaç veya çalı türü anlamına gelir. Bu, bazılarının köpeklerin yabani çalılarda avlandığına inanmasına neden olur; diğerleri, çalı çırpı yapraklarına benzer şekilde kırmızı renklerinden dolayı isimlendirildiklerini iddia ediyorlar. Bununla birlikte, eski bir Nagano lehçesinde 'shiba' kelimesi küçük anlamına gelir, bu yüzden belki de isim, türün küçültülmüş boyutuna bir göndermedir.
Pek çok cins, benzersiz bir şekilde adlandırılan bir renge sahip değildir, ancak Shiba Inu'nun bu ayrımı vardır. Kırmızı Şibalar en sık görülür, ancak aynı zamanda siyah-ten rengi ve susam (siyah uçlu kıllarla kırmızı) bulunur. Susam, güzel ve kendine özgü bir renk desenidir. Bazı multi-Shiba sahipleri, hane halkı için her biri bir renk olmak üzere üçlü bir grupta ısrar ediyor.
İStock tarafından Tosa Ken.
Tosa Ken (aynı zamanda Tosa Inu, Japon Mastiff ve Japon Dövüş Köpeği olarak da bilinir), Japonya'nın dövüş arenalarında cesaret ve atletik yetenek için yetiştirilen tüm Japon ırklarının en büyüğüdür. Tosa, Japon ve Batı ırklarını birleştirerek yaratıldı, ikincisi Bulldogs, Mastiffs, Great Danes ve German Pointers dahil - ve ayrıca bazı hesaplara göre Saint Bernards ve Bull Terriers. Cesaret, Tosa'nın ayırt edici özelliği olmasına rağmen, cins standardı aynı zamanda köpeklerin sabırlı ve sakin olmasını gerektirir.
Sanki Tosa kendi başlarına yeterince hayranlık uyandırmıyormuş gibi, köpekler genellikle tören kıyafetleri içinde resmedilir. Terazileri 150 ila 200 pound arasında deviren bu devleri, sırtlarında ipek battaniyelerle ve ipek süslerini giymiş iki işçinin tuttuğu kalın, örgülü tasmalarla hayal edin.
Ainu, geçmişi Hokkaido'nun yerli halkı olan Ainu kabilesine yakından bağlı olan vahşi ve güçlü, orta boy Spitz cinsidir. Çift ceketi, şiddetli soğuk ve yoğun kar yağışlarına dayanmasını sağlarken, cesareti ona ayı ve geyik avlama seferlerinde çok iyi hizmet etti.
Ainu'nun Japon ırklarının en eskisi olduğuna inanılıyor ve nadiren ülke dışında görülüyor. 1937'de, Japon Cinslerini Koruma Derneği'nin çalışmasıyla Ainu, 'kanunla korunan nadir türler' ve 'Japon Doğa Anıtı' olarak belirlendi.