Göğe alınacağı gün yaklaşınca İsa, kararlı adımlarla Yeruşalim’e doğru yola çıktı. Kendi önünden haberciler gönderdi. Bunlar, kendisi için hazırlık yapmak üzere gidip Samiriyeliler’e ait bir köye girdiler. Ama Samiriyeliler İsa’yı kabul etmediler. Çünkü Yeruşalim’e doğru gidiyordu. Öğrencilerden Yakup’la Yuhanna bunu görünce, “Rab, bunları yok etmek için bir buyrukla gökten ateş yağdırmamızı ister misin?” dediler. Ama İsa dönüp onları azarladı. Sonra başka bir köye gittiler. (Luka 9:51-56)
Yakup ve Yuhanna’nın hislerini biraz anlayabiliyorum. İsa’ya hakaret edildiğini gördüler ve intikamını almak istediler. Bunu yapmakla kendilerini çok haklı ve kutsal hissettiklerine şüphe yok.
Ama İsa onları azarladı. İsa’nın net biçimde gördüğü şeyi onlar göremiyorlardı: İsa’nın ölmek için yüzünü Yeruşalim’e çevirdiğini… Tam da ona hakaret eden insanlar tarafından orada çarmıha gerilmek üzere olduğunu. Bütün yanlış düşüncelerine rağmen, o köydeki insanlar O’nun için değerliydi çünkü. O kadar değerliydiler ki onlar için canını kurban etti. Onları yakmak gibi bir niyeti olamazdı asla!
Ne zaman düşmanlarım çok kötü şeyler yapsa, ne zaman dünyayı onların başına yıkma arzusu duysam bu olayı hatırlarım. İsa’nın bana şu sözlerle seslendiğini duyar gibi olurum: “Biliyorsun, ben onlar için de öldüm”. İşte o anda, “Ah, Rab’bim” derim ve içimdeki bütün intikam isteği yok olur gider.
Sen de, bütün yanlış düşüncelerine rağmen İsa için değerlisin. Senin düşmanların da O’nun için değerli. Hem de en kötü düşmanların bile. Onlar için dua etmeyi bir dene. Dişlerini sıkarak da olsa, bunu yapmaya çalış.
Dua Edelim: Ya Rab İsa, bana karşı kötülük etmiş kişilere merhamet gösterebilmemi, senin onu, uğruna canını verecek kadar çok sevdiğini hatırlayabilmemi sağla. Amin.
Düşün ve Tartış
- Çocukken düşmanların var mıydı? Onlara nasıl davranırdın?
- Şimdi bu yaşında düşmanlarına nasıl davranıyorsun?
- Dua etmek için kendine bir dakika ver ve düşmanlarına iyi bir şey verebilmeyi dile.