"İki kasırga düşürdüm"
C-1991 kompleksinin bir Rus subayı olan, yılın 200 savaşı konusundaki bir anlaşmazlıkta değerli bir tanık ortaya koyabiliriz. Gorbaçov düzenine uymadı ve Irak'ı terk etmedi, gökyüzünü savunmak için Araplarla omuz omuza durdu. Bu hava savunma binasının hesabında hala zaferi var, adını hala saklıyor. İşte söylediği:
“... Benim tekniğimde, emindim. Doksanların başına kadar, iki yüz muhtemelen en ileriydi. Herhangi bir parazitle çalışabilen iyi bir istasyon, iyi bir atış menzili neredeyse iki yüz kilometre oldu ... Bunlar açıkça yeterli değildi - Irak'ın tamamı için sadece birkaç parça ...
Bir ay boyunca, bulutlu günler ve geceler, dünyanın hava ve uzay keşiflerine kapalı olduğu zamanlarda, bölümün konumlarını donatmakla meşguldük. Başlatıcılar, istasyonlar uzun zamandır tamamen kumla birleştirilen özel bir kaplama uygulanan en güçlü betona "paketlendi". Birimler kendileri tüm tünel sistemi boyunca raylara taşındı ve her birinin birkaç savaş pozisyonu vardı. İstasyonlar da geri çekilebilirdi. Birkaç saniye içinde, radarın yerleştirildiği plaka, elektrik motorlarının yardımı ile onlarca metre hareket ettirildi. Ayrıca, Irak inşaat taburları üç hatalı bölünme pozisyonu oluşturdu. Genel olarak, mühendislikte, bölümlerimizden biri bütün alayı çekiyordu ... Ama o zaman nasıl ödedi!
Sonra Iraklıların konuşlandırdığı düzen ve aptalların sayısına şaşırdım. Birlik'te pratik olarak kullanılmamışlardı ve burada her sistem veya kurulum için üç veya dört model vardı. Düzenler çoğunlukla İtalyan ve Fransız kökenliydi. Metalik boya ile kaplanmış, dayanıklı lastikten mükemmel şekilde yapılmıştır. Kompresör açıldı - ve bir dakika sonra, bir füze veya tank bulunan bir radar istasyonu pozisyonundaydı. Ayrıca, büyüklük, radyasyon spektrumu ve diğerleri gibi özellikleri tam olarak gerçek örneklere karşılık geldi. оружия. Aptallarda tanklar motor alanında, motorun çalışmasını taklit eden özel bir ısıtma ünitesi bile vardı ...
Bölümümüzün sahte konumlarında, tam yanılsama için, birkaç eski radar istasyonu ve birkaç radar taklidi yerleştirildi. Elbette, yanlış pozisyonlar
Sadece dikkatlice kamufle edilmiş, sadece biraz "ihmalkar". Sözde bölünmeler, kuvvetli bir mücadele çalışmasını şiddetle gösteren bir hesaplamaya sahipti.
... Koalisyon keşif uçağı, Irak kuvvetlerinin konuşlandırıldığı bölgeler üzerinde sürekli olarak daireler çizdi. Neredeyse sürekli üzerimizde keşif uyduları asılı.
Elbette, Amerikalılar savunmamızı açmak için her şeyi yaptılar. Başaramadıklarını söyleyemem ... Ama yine de savaş Amerikalıların beklediği şekilde başlamamıştı.
İlk baskından sekiz saat önce, koalisyon elektronik sıkışmaya başladı. En yeni NATO sistemleri havayı neredeyse tamamen tıkadı ve radarın gönderme ve alma sıklıklarını kesti. Her şey “kör” ve “sağır”. Açıkçası konuşma - korkunçtu. Kablo iletişimi dışında, başka hiçbir işlevi yoktur. Düşmanlarına, güçlerine ve inisiyatiflerine bağımlılıklarını hissetmek korkunç ve çok üzücü. Ve 17 Ocak gecesi saat iki buçukta baskın başladı.
... Pozisyonlarımız o gün dört kez bombalandı. Birincisi, savaş helikopterleri, ardından İngiliz ve İtalyan Tornadolar tarafından aşırı alçak irtifaya saldırıya uğradık. Sonra Amerikan F-16 roket bombalama saldırısına uğradı, ardından tekrar Tornado. Alçak irtifalarda, A-10 saldırı uçağı bizi en son ütülendi. 18 baskınına kadar durdu ve bölgemize bir keşif uçağı asıldı.
O gün kaç bomba atıldığını bilmiyorum ama hiçbiri bize zarar vermedi. Hepsinde iki yanlış pozisyon var. Neredeyse bütün gece yangınları orada yanıyordu ...
İlk üç gün yaşam belirtileri göstermedik. Ek araştırmalardan sonra, aynı Tornado ve F-16 tarafından dört kez bombalandık. Tornado, hedefi çok düşük irtifalarda vurdu ve çoğunlukla 2-3 dakika arayla iki grupta çalıştı. Güdümlü füzelerle grev yaptılar ve saldırıdan sonra uçaksavar manevrası yaptılar. F-16 daha sık olarak farklı yönlerden basılan "yıldız" uyguladı ve savaşın tersine dönmesiyle bomba attı. Ayrıca kontrol edildiler ve her gün dünya ile yanlış pozisyonları karşılaştırdılar.
Bu üç gün boyunca duruma alıştık ve ilk analizi yaptık. Etkisizdi - koalisyon kuvvetler ve hava saldırısı araçlarında tam bir üstünlüğe sahipti ve tam teşekküllü bir muhalefet organize etmenin yolu yoktu. Bu intihar olur. Sadece pusu eylemleri kaldı.
Dördüncü gün ilk koalisyon uçağını düşürdük. Bölünmenin yok edilmesine karar verdikten sonra, Müttefikler bizden bir kaç kilometre uzaklıktaki bir hava limanına saldırdılar. "Yetmiş beşinci" füze sistemleri ve birkaç uçaksavar topçu aküsü ile kaplandı. ... Üç gün boyunca tüm uçaksavar füzesi birlikleri orada tamamen bastırıldı, tüm radarlara çarptılar, ancak topçular inatla tutuldu. Hesaplarında zaten iki tane düşürülmüş uçak vardı. Topçuların direnişi daha da şaşırtıcıydı çünkü hava sahasının kendisi boştu. İlk baskından bir gün önce, bütün uçaklar gece bir yere uçtu ve fillerin kalmasıyla birlikte koalisyon dört gün boyunca aynı aptalları taşıdı ...
... Sabah yedide, gözlemciler bir uçak grubunun ortaya çıktığını bildirdiler. Bunlar, havaalanının bir sonraki saldırı alanına doğru giden İngiliz "Tornado" idi. Ateş açmaya karar verdik. Grup her zamanki gibi gitti. Jammer yukarıda ve arkasına yerleştirildi, bir diğeri grubu sol yarımküreden - hava sahasının yanından - kapladı.
Kasırgalar, yetmiş metre yüksekliğindeki yakın bir savaş sırasına göre üç savaş biriminde yürüdüler. Hedeflere olan mesafe on sekiz kilometre idi.
Bölmenin teçhizatını “boşluklara” iterek (savaş alanı olarak adlandırdığımız gibi), ateş etmeye hazırlandık. Radar geldi ve hemen ekranlarda goller belirdi. Ana sıkışma yönü hava sahası yönündeydi ve bu nedenle göstergelerimiz neredeyse açık kaldı. Operatörlerin hedefleri işlemesi ve “yakalama” moduna geçirmesi sadece birkaç saniye sürdü. Ve şimdi ateşe hazır olduğunuzu rapor edin. Amaç - üçüncü bağlantının lideri. Başlayın! Çarpışan iki roket rehberlerden düşerek mağdurlara koştu.
Tabii ki Tornado, poz ve roket fırlatıcılığımızı keşfetti. Bizim yönümüzde aceleyle kilitleyicileri çevir. Sami "Tornado" hızla yayılmaya başladı, darbe altından kurtulmaya çalışıyor. Fakat çok geç. Ön bağlantıda, hızda veya yükseklikte manevra yapacak yer yoktu. Pilot, roket uçağı yanan bir moloz yığını haline getirdiğinde, sadece bir tur bırakmayı başardı.
Neşeli çığlıklar kokpit rehberlik istasyonunu doldurdu. Tehlikeyi unutmak hepimizi kucakladı. Neredeyse bölüm komutanı Mustafa'nın kucağında boğuluyordum. Savaş hesabı açık!
Birdenbire hepimiz keskin bir şekilde bir kenara atıyoruz. Elektrik motorları devreye girdi ve kabinli platform sığınağa doğru kayar. Operatörler acilen istasyonun bağlantısını keser. Aynı zamanda, radar simülatörü sahte bir konuma getirilerek düşman uçaklarını kendisine yönlendirdi. Burada, senaryoya göre, tuzak da kapatıldı. Fakat Amerikalılar bunu tespit etmek için yeterli zamana sahipti.
Ertesi gün neredeyse sürekli bombalandık.
Toplamda, on iki baskın saydık. Etkileyici. Roketin fırlatılması uyduyu belirledi. Çünkü Amerikalılar gerçek fırlatıcının bulunduğu yere birkaç darbe vurdular. Neyse ki bombaları betonu “hissetmedi”. Ve böylece tekrar bulunamadı.
Bazı garip heyecanları kapsar. Kedi ve fare oyunu büyüleyici. Amerikalılar tarafında, tam sayısal ve niteliksel üstünlük. Bizim - hesaplama, kurnaz, hız.
Bir hafta sonra ikinci Tornado'yu vurduk. Bunca zaman, “müttefikler” sürekli olarak buldukları bütün yanlış pozisyonları ezdi. Aynı zamanda, diğer gruplar özenle bulunduğumuz yerin çevresinde uçtu. Küçük olsa da, bir zafer. Hava sahasının savunucuları, şimdi bizim yönümüzden hiçbir saldırı olmadığı için sakin. Havaalanı devre dışı bırakıldı, ancak uçaksavar pilleri oturmaya devam ediyor. Ancak saflarda, halkın ve teçhizatın yarısından azı kaldı. Iraklılar beni büyüledi!
Gorbaçov'un ihaneti olmasaydı, bu "Yankee ve Şirketi" burada nasıl "yıkardık"! Buraya C-300 alaylarının ve "iki yüzümüzün" topuklularını atın - ve tüm koalisyonu yakalayacak hiçbir şey olmayacaktı. Bütün bu NATO demirini ördekler gibi Ağustos'ta doldururlardı. Hatırlamak için uzun bir süre. Birlikten sonra neler olduğunu anlayamıyorum. İhanete uğrayan herkese ihanet ettik. Ve ne için? Reagan'ın onaylayarak kel Misha'yı yanağına yattığı için mi?
İkinci Tornado'yu neredeyse maksimum menzile aldık. Az önce konumumuza bir başka "önleyici" baskın düzenledi. Her yerde duman ve toz bulutları. İletişim yoluyla, komşu bir şehre bir saldırı olduğu söylendi. İngilizler bir ilaç fabrikası yayıyorlar.
Genel olarak, bu savaşta NATO ve Amerika'ya karşı tutumumu tekrar gözden geçirdim. Onların "medeni", "kültürel" ve "nezih" insan olmalarından ilham alıyoruz. Ama aslında çakal çakalları vardı. Aynı yurtseverlerin Almanları gibi. Askeri alanların bombalanması haftası koalisyona özel bir sonuç vermedi. Toprağa gömülü olan Irak askeri makinesi “müttefiklerin” darbelerine dayandı ve şimdi göz kamaştırıcı bir şekilde tüm Irak altyapısını yıktılar. Bir haftadır köprüler, fabrikalar ve fabrikalar bombalandı.
Bağdat’ta bir bebek maması, süt fabrikası ve ilaç fabrikası “askeri hedefler” kefaleti altında bombalandı. Şimdi aynı fabrika yanımıza düştü. Yarın "tank fabrikası" ilan edilecek.
Karanlıktan (ve gece yarısı kadardı) faydalanarak, toz ve duman bulutları, pozisyonlarda dönüp açıldı. Gürültü ile sıkışan elekler. Ancak "dvuhsotki" savaşmalarına izin veren bir rejime sahiptir. İstasyon belirli bir sektörü güvenle bloke ederek "ışın" olarak çalışmaya başlar. Giden "Tornado" koalisyonunu görüyoruz. Rehberlik operatörleri ona "sarıldı" ve şimdi rehberler senkronize edildi. Başlayın! Roketler ateş oklarıyla gece gökyüzüne ateşlenir. Saniyeler çok uzun sürüyor. Mark hedefleri ve roketler bir araya geliyor. Ama ne kadar yavaş ...!
Son anda, uçak, görünüşe göre, roket yaklaşımının uyarısı. Manevra yapmaya çalıştı ama geç kaldı. İnceleniyor - ve radar göstergesi boş.
Şimdi günde birkaç kez fırtınalıyız. Ama iyi bir tane var haber - авиация Müttefikler artık altı bin metrenin altına düşmüyor. Tabii ki, bu sadece grevlerimizin sonucu değil. Ama bu bir zafer. Bir haftalık savaştan sonra Irak'ın "antediluvian", "modası geçmiş", "etkisiz" hava savunması, Müttefikleri alçak irtifa bombardımanından vazgeçmeye zorladı. Çok hassas kayıplar.
Tanıtılan mucize uçağı "Tornado", benim görüşüme göre, başarısız bir makine olduğu ortaya çıktı. Uçak yeteri kadar inatçı, ağır ve manevra kabiliyeti yeterli değil. Zaten bir sürü demet tutturulmuşlar ...
Bu hulk bize getirdiği gibi, sadece tahmin etmeye devam ediyor. Amerikalıların katil bir uçak tankı yarattığını söylüyorlar.
Ağır C-5A'da Galaxy, yere ateş etmek için yüz milimetre bir topla donatılmıştı. Bir çeşit neo- "uçan kale".
Ve iki yüz ton ağırlığındaki böyle büyük bir nesnenin çekim alanımız olduğu ortaya çıktı. Belki pilotlar kayboldu ve belki de yirmi gün süren bombalamadan sonra dikkatlerini kaybettiler, ancak sadece göstergenin ekranında beliren bir erkek sineğinin büyüklüğü ile ilgili “flare” yaptık.
Bunu kaçırmak saçmalık olur. Bu tür gemilerde her türlü radyo-elektronik tuzağa cehenneme geldiğini bilerek, televizyon modunda çekim yaptık. Roketler televizyonda yönlendirildi. Görme. İki yüz ve böyle bir rejim var.
Amerikalılar, “sessizce”, radar rehberlik kafalarını açmadan, galaksinin karkasına girdiğinde, onlara “sessizce” olanlara ne olduğunu anlamaya bile vakti yoktu. Tarif edilemez bir gösteri oldu. Gökyüzü günbatımı Ve çöle doğru uzanan devasa bir ateş bulutu.
Bundan sonra, bölümümüzün alanı, Batı havacılığının uçuşları için yasaklandı. Uykuya dalmaya başladık "tomahawks". Kayıplar oldu, yıkım oldu. Ancak tüm alan bombalamadan kurtuldu. Müttefik uçaklar savaşın sonuna kadar gökyüzünde gözükmedi ... "
("İki Tornado'yu düşürdüm. V. Smolentsev tarafından kaydedildi." Savaşçının Günü ", 1, 1997)
Füzemizin bu ifadesi çok şey söylüyor. Amerikalılar, Fransız keşif uydusu "Spot" (binlerce silikon fotodiyotlardan oluşan büyük bir panel şeklinde "gözlerle") yardımıyla, Bağdat'ın doğusundaki Irak komutasının dikkatle kamufle edilmiş yeraltı sığınağını tespit edebildi. Ve üzerine iki tonluk lazer kaynaklı bomba ile bir uçak gönderdiler. Daha erken, dediler ki, Spot 1986 yılında Libya'nın bombalanması için hedefler koymaya yardımcı oldu. Ancak hiçbir "Spot" bu C-200 kurulumunun çalıştığı yeraltı kalesini tespit edemedi.