Marcel Lihau - Marcel Lihau
Marcel Lihau


1990 civarında Lihau
|Birinci Başkan ait Adalet Yüksek Mahkemesi ait Kongo Demokratik Cumhuriyeti|


Görevde|
23 Kasım 1968 - Haziran 1975
|Devlet Başkanı||Joseph-Desiré Mobutu|
|Öncesinde||Ofis kuruldu|
|tarafından başarıldı||Bayona Bameya|
|Adalet Sorumlu Devlet Sekreteri ait Kongo Cumhuriyeti|


Ofiste|
9 Şubat - 2 Ağustos 1961
|Devlet Başkanı||Joseph Kasa-Vubu|
|Başbakan||Joseph Iléo|
|tarafından başarıldı||Paul Bolya|
|Kongo Cumhuriyeti Adalet Komiseri Genel|


Görevde|
Eylül 1960 - 9 Şubat 1961
|Vekil||Étienne Tshisekedi|
|Kişisel detaylar|
|Doğum||


Marcel Antoine Lihau
29 Eylül 1931
Bumba , Ekatör , Kongo
|Öldü||9 Nisan 1999
(67 yaşında) |
Boston , Massachusetts, ABD
|Dinlenme yeri||Gombe, Kinşasa|
|Siyasi parti|
|Eş (ler)||


( m. 1964)
|gidilen okul||Leuven Katolik Üniversitesi|
Marcel Antoine Lihau veya Ebua Libana la Molengo Lihau (29 Eylül 1931 - 9 Nisan 1999), 1968'den 1975'e kadar Kongo Yüksek Adalet Divanı'nın ilk Başkanı olarak görev yapan Kongolu bir hukukçu, hukuk profesörü ve politikacıydı. Kongo Demokratik Cumhuriyeti için iki işlevsel anayasanın oluşturulmasında .
Lihau , sempatik Cizvit eğitmenlerinin yardımıyla Belçika'daki Leuven Katolik Üniversitesi'ne katıldı ve hukuk okuyan ilk Kongolulardan biri oldu. Oradayken Kongolu politikacıları, Kongo'nun Belçika'dan bağımsızlığını güvence altına almalarına izin veren bir ittifak kurmaya teşvik etti. Kalıcı bir ulusal anayasa hazırlamak için bir komisyona başkanlık etmek üzere atanmadan önce, kısa bir süre için bir adalet görevlisi ve Kongo merkezi hükümeti için müzakereci olarak görev yaptı. 1963'te Lovanium Üniversitesi'nde hukuk fakültesi dekanı oldu. Ertesi yıl , referandumla kabul edilen Luluabourg Anayasasının Kongo'ya ulaştırılmasına yardım etti .
1965'te Joseph-Desiré Mobutu ülkenin tüm kontrolünü ele geçirdi ve Lihau'yu yeni bir anayasa hazırlaması için yönlendirdi. Üç yıl sonra Lihau, yeni Kongo Yüksek Adalet Divanı'nın Birinci Başkanı olarak atandı. Öğrenci protestoculara sert bir ceza vermeyi reddettiği 1975 yılına kadar yargı bağımsızlığını savunan konumunu korudu. Lihau, Mobutu tarafından kısa bir süre görevinden alındı ve ev hapsine alındı. Hükümete giderek daha fazla muhalefet ederek, reform odaklı Union pour la Démocratie et le Progrès Social'ın kurulmasına yardımcı oldu . Mobutu, haklarını askıya alarak ve onu kırsal bir köye sürerek yanıt verdi.
Sağlığının kötüye gitmesi nedeniyle Lihau, 1985 yılında Amerika Birleşik Devletleri'nde siyasi zulümden sığınarak Harvard Üniversitesi'nde anayasa hukuku profesörü olarak bir işi kabul etti . Kongo'da demokrasiyi savunmaya devam etti ve siyasi reformu tartışmak için 1990'da ülkeye döndü. Tıbbi tedavi görmek için Amerika Birleşik Devletleri'ne döndü ve 1999'da orada öldü.
Hayatın erken dönemi ve eğitim
Marcel Lihau içinde Eylül 1931 29 doğumlu Bumba , Equateur Eyaleti , Belçika Kongo , sekiz çocuğun en büyüğü. Bolongo seminerindeki orta eğitiminden sonra , okulun idari bilimler bölümünden mezun olarak Kisantu'daki Cizvit Üniversite Merkezi'ne girdi . Lihau'nun öğretmenlerinden biri olan sosyolog Willy De Craemer , çoğunlukla Kongoluların erişemediği bir okul olan Belçika'daki Leuven Katolik Üniversitesi'ne kaydolmasına yardım etmeye karar verdi . Bunu yapmak için De Craemer , Jüri Merkezi giriş sınavına girebilmesi için ona Latince , Yunanca ve Flamanca ders verdi . Lihau sınavı yüksek bir puanla geçti ve üniversiteye kabul edildi. Amacı hukuk okumak olduğu için (o sırada Kongolu öğrencilere izin verilmiyordu), De Craemer ve birkaç sempatik Cizvit eğitmeni, Lihau'nun Roma filolojisini incelemek amacıyla gerekli dersleri almasını ayarladı . Ayrıca ekonomi ve felsefe okudu. Öğrenimi süresince, Radyo Léopoldville'in eski bir yönetmeni olan Karel Theunissen'in ailesinin yanında kaldı . Lihau , Belçika'daki küçük Kongolu -Ruanda-Urundi öğrenci birliği , Association Générale des Étudiants Congolais en Belgique (AGEC) başkanı olarak görev yaptı .
1958'de Kongo'da yükseköğretimin genişletilmesini tartışmak için Belçikalı misyonerler konferansı düzenlendi. Davetli bir konuşmacı olarak Lihau, Belçikalı din adamlarını Kongolu aktivistlerin yanına katılmaya ve kendi deyimiyle "dinsel ataerkillik" tavrı bırakmaya teşvik etti. 1962'de Kongo'da vakit geçirdikten sonra Lihau, çalışmalarını tamamlamak için Louvain'e döndü. O yıl Kongo eğitimine getirilen kısıtlamalar gevşetildi ve Lihau, Felsefe Doktoru hukuk öğrencisi oldu. Ertesi Ocak'ta hukuk derecesi alan ilk Kongolulardan biri oldu ve bunu ayrıcalıkla kazandı.
Kariyer ve siyasi faaliyetler
Erken aktiviteler
Ocak 1960’ta Brüksel’deki Belgo-Kongo Yuvarlak Masa Konferansının arifesinde Lihau, Kongolu siyasi delegasyonlara bir "Cephe Komün" kurmalarını tavsiye etti. Yaptılar ve karar Belçika hükümeti ile pazarlık pozisyonlarını önemli ölçüde güçlendirdi. Lihau, konferansın siyasi bölümüne AGEC adına gözlemci olarak katıldı. Oradayken AGEC tarafından derlenen iki bildiri sundu. Birincisi, "Bağımsızlıktan Önce Kongo", konferans başkanının Kongo'nun siyasi kurumlarının geleceğini tartışmak için bir komisyon ve yaklaşan seçimleri ele almak için bir başka komisyon oluşturmasına yol açtı. "Kongo'nun İç Siyasi Örgütü" başlıklı ikinci makale, Federalizm ve Üniteryenizmin değerlerini karşılaştırdı ve Kongoluların ülkelerinin gelecekteki bütünlüğünü sağlamak için bir sistemi veya diğerini benimsemelerini önerdi. Konferans feshedilmeden önce, Cephe Komün, 30 Haziran 1960'da " Kongo Cumhuriyeti " nin bağımsızlık teklifini kabul etti . Nisan ve Mayıs aylarında, Lihau Kongo'nun planlanan ekonomik geçişini ele alan konferansa katıldı.
Adalet ve adli çalışma
Bağımsızlıktan kısa bir süre sonra, orduda yaygın bir isyan ve birkaç ilin ayrılması bir iç krize yol açtı . Ağustos ayında Lihau, New York'ta onu merkezi hükümet ile isyankar " Katanga Eyaleti " yetkilileri arasında bir uzlaşma desteğini yaymaya teşvik eden bir BM yetkilisiyle görüştü . Başkan Joseph Kasa-Vubu , Eylül 1960'ta Başbakan Patrice Lumumba'yı görevden aldı , ancak ikincisi görevinden ayrılmayı reddetti ve siyasi bir çıkmaz yarattı. Yanıt olarak, Albay Joseph-Desiré Mobutu bir darbe başlattı ve parlamento sistemini yerinden etti. 20 Eylül'de , üniversite öğrencileri ve mezunlarından oluşan bir hükümet olan " Genel Komiserler Koleji " nin kurulduğunu duyurdu . Lihau, Adalet Genel Komiseri olarak atandı. Kolej 9 Şubat'ta feshedildi ve yerine Başbakan Joseph Iléo başkanlığındaki yeni bir hükümet geldi . Lihau, Adaletten Sorumlu Devlet Bakanı oldu. Bu süre zarfında sık sık Belçikalı danışmanlarla çalıştı.
Lihau, isyancı eyaletin liderleriyle müzakere etmek için Kasım 1960'ta Katanga'ya gitti. Örgütlenmeye yardımcı oldu ve ardından siyasi uzlaşma ve reformu tartışmak üzere Ocak 1961'de Léopoldville Konferansı'na katıldı. Ayrıca, Kongo'daki muhalif gruplar arasında bir uzlaşma sağlamaya çalışmak için Mart'taki Tananarive Konferansı'na ve Iléo adına Nisan'daki Coquilhatville Konferansı'na katıldı. İkinci konferansın sonucu olarak, Iléo, Kongo için yeni bir anayasa hazırlamak için bir komisyon oluşturdu ve Lihau'yu başkanlık etmesi için atadı. Lihau, bu noktadan sonra taslak hazırlama sürecinde önemli bir rol oynadı. Haziran ayında , Stanleyville hükümetinin temsilcileriyle müzakerelerde Cyrille Adoula ve Jean Bolikango'ya katıldı . Toplantıları Temmuz ayına kadar devam etti ve Parlamentonun yeniden toplanması ve Stanleyville hükümetinin dağılmayı kabul etmesiyle sonuçlandı. 2 Ağustos'ta Iléo Hükümeti, Adoula altında yeni bir hükümetle değiştirildi. Ocak 1963'te Lihau, Lovanium Üniversitesi'nde (daha sonra Ulusal Zaire Üniversitesi ) profesör ve hukuk fakültesi dekanı olarak işe alındı . Öğrencilerini hukuka anayasacı bir yaklaşım benimsemeye teşvik etti .
27 Kasım 1963'te Başkan Kasa-Vubu yeni bir "Anayasa Komisyonu" kurulduğunu duyurdu. Komisyon 10 Ocak 1964'te Luluabourg'da toplandı ve Lihau sekreteri olarak görev yaptı. Taslak 11 Nisan'a kadar tamamlandı, ancak Kasa-Vubu hükümeti ve komisyonun revizyon yapma yetkisinin hangi fraksiyona ait olduğu konusunda tartışması nedeniyle kamuoyuna sunumu ertelendi. Kasa-Vubu sonunda teslim oldu ve anayasa, Haziran ayı sonunda onaylanmak üzere Kongolu seçmenlere sunuldu . " Luluabourg Anayasası " bilindiği üzere yüzde 80 onayla kabul edildi. 26 Temmuz'da Lihau, Uluslararası Hukukçular Komisyonu'nun Kongolu bölümüne üye yapıldı . 1965'te başka bir hükümet felci dönemi Mobutu'nun ülkenin tüm kontrolünü ele geçirmesine neden oldu. Lihau'dan 24 Haziran 1967'de kabul edilen yeni bir anayasa hazırlamasını istedi.
14 Ağustos 1968'de Lihau, yeni Kongo Yüksek Adalet Divanı'nın Birinci Başkanı oldu . Resmi olarak 23 Kasım'da göreve getirildi. Açılış konuşmasında Lihau, "Cumhuriyet'in tüm makamlarından, görevlerini yerine getirirken bağımsızlığı garanti eden yargıçlık statüsüne titizlikle saygı gösterilmesini" istedi. İki yıl sonra, yeni hukuk dergisi La Revue Congolaise de Droit'in editörü oldu ve aynı zamanda Office Nationale de la Recherche et du Developpement'ın adli, politik ve sosyal araştırma bölümü için genel delege olarak görev yaptı. Marcel Lihau, Mobutu'nun Authenticité politikasına uygun olarak teşvik edilen Afrikalılaşma uyarınca kısa süre içinde Ebua Libana la Molengo Lihau adını aldı . Bir yargıç olarak, "hukuk" teriminin yalnızca yasama eylemlerine değil, aynı zamanda en azından yasadışı olmayan düzenleyici eylemlere, uluslararası anlaşmalara ve onaylanmış anlaşmalara da uygulandığına inanıyordu. 1971'de Lihau, devlet onaylı parti Mouvement Populaire de la Révolution'un (MPR) yürütme komitesine alındı . Üç yıl sonra, siyasi bürosunun komisyon üyeliğine getirildi. O yıl , hükümetin otoritesini cumhurbaşkanı olarak Mobutu'da yoğunlaştıran yeni bir anayasa yürürlüğe girdi. Lihau, yargının bağımsızlığını destekledi ve Mobutu'nun merkezileşmesine rağmen belgeyi, bu tür bir özerkliği ortadan kaldırmak değil, yalnızca örtmek olarak yorumladı. Anayasanın bir önceki terim olan "Yargı Gücü" yerine "Yargı Konseyi" ne (MPR'nin bir bölümü) yapılan atıflarının, kafa karıştırıcı olmakla birlikte, yalnızca siyasi nedenlerle yapıldığını ve gerçek bir değişiklik anlamına gelmediğini açıkladı. "Mahkemelerin ve mahkemelerin atıfları, kanunu ilan ettikleri ruh zorunlu olarak farklı olsa bile, geçmişte olduğu gibi aynı kaldı" diye tahmin etti. Ancak bu yorum Mobutu'nun ideallerine aykırıdır. Haziran 1975'te Lihau, öğrenci protestoculara verilen ağır bir cezayı uygulamayı reddetti. Daha sonra Yüksek Mahkeme'den çıkarıldı, öğretmenlik görevinden alındı ve ev hapsine alındı.
Mobutu'ya muhalefet
1980'de 13 Parlamento üyesi Mobutu rejimini eleştiren bir mektup yayınladı ve "ağır ihanet" suçundan tutuklandı. Lihau, takip eden duruşma sırasında onlar adına ifade verdi. İki yıl sonra, Mobutu'ya muhalefet partisi olarak Union pour la Démocratie et le Progrès Social'ı (UDPS) kurarken onlara katıldı ; Lihau kısa sürede yeni partinin başkanı oldu. Mobutu, Lihau'nun parti üyeliğinden özellikle rahatsız oldu, çünkü Équateur Eyaletinin bir yerlisi olarak örgütün coğrafi çeşitliliğini ve dolayısıyla siyasi nüfuzunu artırdı. Misilleme olarak, Mobutu onu hapse attı, haklarını askıya aldı, kişisel mallarına el koydu ve sonunda onu Équateur Eyaletindeki Yamake köyüne sürgün etti. Ağustos 1983'te Lihau, hükümet yetkilileri ile Amerika Birleşik Devletleri Kongre Üyeleri arasında Kinshasa'daki InterContinental Oteli'nde Batı kıyafetleri ve kravatları giyerken (daha sonra Mobutu tarafından yasaklandı) bir toplantıyı kesintiye uğratmak için birkaç meslektaşına katıldı . UDPS üyeleri ile Mobutu'nun güvenlik polisi arasında Amerikan delegasyonunun gözü önünde şiddetli bir mücadele başladı ve Amerika Birleşik Devletleri'nde medyanın büyük ilgisini çekti.
1985 yılına gelindiğinde Lihau'nun sağlığı kötüleşti ve yurtdışına siyasi sığınma talep etmeye çalışıyordu. Belçikalı yetkililere yaptığı başvuru reddedildi. Harvard Üniversitesi , onu ABD'deki kampüsünde misafir akademisyen olmaya davet etti. İnsan Hakları İnternet yönetim kurulu başkanı David Heaps, Mobutu'yu Lihau'nun ülkeyi terk etmesine izin vermeye ikna etti. Daha sonra Amerika Birleşik Devletleri'nde siyasi sığınma hakkı aldı ve Harvard'da anayasa hukuku profesörü olmak için Cambridge, Massachusetts'e taşındı . Bu arada Kongo'da Mobutu, UDPS liderliğine zulmetti ve Parti Başkanı Étienne Tshisekedi'nin siyasi faaliyetlere katılmasını neredeyse imkansız hale getirdi . 1988 yılının başlarında bir düzine parti yöneticisi Boston'a gitti ve Lihau'yu UDPS'nin başkanlığını üstlenmeye ikna etti. Ertesi yıl Lihau, Kongo'yu demokratikleştirmek amacıyla siyasi bir konferans düzenledi .
Nisan 1990'da Mobutu, çok partili siyasete uyum sağlayacağını duyurdu. O zamanlar sürgündeki politikacıların Brüksel'deki bir toplantısına başkanlık eden Lihau, muhalefet unsurlarının ülkeye dönmeden önce Mobutu hükümetinin gerçek bir çok partili sistemin hoşgörüsünü garanti etmesini, siyasi uzlaşma için bir yuvarlak masa konferansı düzenlemeyi kabul etmesini istedi. ve devlet güvenlik güçlerini dağıtmaya başlayın. 22 Mayıs'ta Washington DC'de Amerika Birleşik Devletleri Dışişleri Bakanlığı'nı ziyaret etti . Lihau, Kongo'ya döndü ve ıslah edilmiş bir liderlik modeli altında UDPS'nin dört yöneticisinden biri oldu. UDPS daha sonra Union Sacrée de l'Opposition'u oluşturmak için diğer muhalefet gruplarıyla bir koalisyona girdi ve sendikanın iktidar konseyinde görev yaptı. Ülkedeki siyasi reformu tartışmak için bir "Conference Nationale Souveraine" oluşumunu onaylamak için UDPS'ye katıldı. Kısa süre sonra biri toplandı, ancak Lihau, Mobutu'nun katılmaları için çağırdığı çok sayıda delegeyi protesto etti ve onu temsili kendi lehine toplamaya çalışmakla suçladı. Konferansın varlığı boyunca Lihau, anayasa komisyonuna başkanlık etti. Konferansın bir noktasında, UDPS'nin Baluba hakimiyetini kınadı ve Équateur'dan politikacıları destekleyen Mobutu'dan mali destek alan bir parti olan Alliance des Bangala'ya (ALIBA) katıldı. Sonunda anayasa komisyonu, çeşitliliğine saygı duyarken Kongo'nun ulusal bütünlüğünü korumayı amaçlayan bir federal sistem önerisi taslağı hazırladı. Konferans, ülkedeki demokratik düşünceyi büyük ölçüde canlandırarak, ancak sonuçta önemli bir kurumsal değişikliği hayata geçiremeyerek Aralık 1992'de dağıldı. Lihau tıbbi tedavi görmek için Amerika Birleşik Devletleri'ne geri döndü.
Haziran 1993'te Lihau, televizyon ve radyoda UDPS'nin ve Tshisekedi liderliğinin Kasa'nın etnik egemenliğini kınayan bir konuşma yaptı . UDPS daha sonra onu ALIBA ile olan ilişkisi nedeniyle "hain" olarak etiketledi ve açıklamalarını partiden istifa olarak yorumladığını açıkladı. Tshisekedi'ye yakın Kasaialılar, Lihau'nun yorumlarıyla öfkelendiler ve ona suikast düzenlemeyi ve Mobutu ve Başbakan Faustin Birindwa'yı suçlamayı düşündüler .
Kişisel yaşam ve ölüm
- Lihau'nun ölümü üzerine UDPS liderliğinin açıklaması (Fransızcadan çevrilmiştir)
Lihau , 26 Aralık 1964'te geleceğin politikacı Sophie Kanza ile evlendi . Altı kızları vardı: Elisabeth, Anne, Irene, Catherine, Rachel ve Sophie. Çift, 1970'lerin sonunda ayrıldı ve Lihau, Amerika Birleşik Devletleri'nde geçirdiği yıllar boyunca ailesinden çok az şey gördü. Lihau'nun sonraki yaşamında Jean-Pierre Kalokola adlı genç bir politikacı onun gayri meşru oğlu olduğunu iddia etti. Cevap olarak Lihau, ona karşı başarılı bir dava açtı. Lihau'nun ölümünden sonra, Kalokola yasal olarak soyadını kabul etti. Lihau'nun kızları, eylemi Kalokola'nın kendi siyasi kariyerini ilerletme hile olarak kınadılar. 2019'da Ulusal Milletvekili Dismas Mangbengu , Kalokola'nın Lihau'nun oğlu olmadığını açıkladı ve Kalokola, Mangbengu'u dava etmekle tehdit ederek yanıt verdi. Lihau ailesi, Mangbengu'un özel bir aile meselesine karışmamasını talep eden bir bildiri yayınladı.
Lihau, 9 Nisan 1999'da , karısının Kinşasa'daki ölümünden yedi gün sonra Boston'da öldü . İlk olarak , cesedi çıkarılmadan ve 12 Mayıs'ta Gombe, Kinşasa'da gömülmeden önce bir Boston mezarlığına gömüldü . Lihau'nun ailesi asla otopsi talep etmedi . 2001 yılında, görünüşte Lihau ailesi adına Kalokola, Lihau'nun öldürüldüğünü iddia ederek kimliği belirsiz kişilere karşı Kinshasa Başsavcısı'na şikayette bulundu. İddiasını, Lihau'nun karısının ölümünden sonraki gün biriyle yaptığı garip ziyarete ve Lihau'nun Kinshasa'ya getirildiğinde vücudunda görülen alışılmadık işaretlere dayandırdı.
John Dickie ve Alan Rake , Lihau'yu "çekingen ve oldukça iletişimsiz", ancak "mükemmel bir hukuk zihnine" sahip olarak tanımladılar. Diplomat Jean-Claude N. Mbwankiem'e göre, "[Kongo] 'nun tanıdığı en iyi anayasacılardan biriydi". 2009 yılında Kinshasa'da Lihau'nun anısına, adına bir mahkeme salonunun tahsis edildiği bir tören düzenlendi . Lihau'nun ve Kanza'nın kızlarından üçü 28 Mart 2015'te Gombe'de ebeveynlerinin onuruna bir şükran günü düzenlediler. Törene Léon Kengo wa Dondo ve José Endundo Bononge gibi önde gelen politikacılar katıldı .