tarih öncesi
İlk insanlı uzay uçuşunun hazırlanmasına yönelik çalışma, birçok görev ilk kez çözüldüğü için zordu. Ve bazı konularda, bir kişinin uzay uçuşunda nasıl davranacağına dair tam bir anlayış yoktu.
Uzay giysisinin yaratılmasıyla ilgili çalışmalar 1959 baharında başladı. Geliştirilmekte olan uzay giysisi "C-10" endeksini aldı. Birkaç numune yapıldı ve test için gönderildi. Ancak Şubat 1960'ta OKB-1, uzay giysisinin kullanımını ilk uzay uçuşunda bırakmaya karar verdi. Ve uzay giysisi yerine, bir V-3 koruyucu giysinin yaratılması için çalışmalar başladı.
SC'yi uzay uçuşunda kullanma kararı yalnızca Ağustos 1960'ta iade edildi. Tavizsiz sebat sayesinde uçak doktorlar ve fizyologlar. Ancak giysi ve soğutma sıvısı gereksinimleri yeniden değişti.
Bu nedenle, 918 numaralı bitki (JSC NPP Zvezda), Yu.A için bir uzay giysisi geliştirdi. Gagarin sekiz aydan kısa sürede (aslında altı ay). Ve uzay giysisinin belirli özelliklerini doğrulayan, insan uçuşunun imkansız olduğu kozmonotun güvenliğini sağlayan birçok çalışma, kararlarla resmileştirildi ve Vostok-1 uzay aracının fırlatılmasından günler önce tam anlamıyla hareket etti.
Uzay giysisi SK-1
SK-1 uzay giysisinin bu kadar sıkı bir zaman diliminde başarılı bir şekilde geliştirilmesi, Vorkuta havacılık uzay giysisi temelinde yaratılmış olması ve C-10 uzay giysisinin ilk versiyonu için mevcut gelişmelerin bir sayı geçirmiş olmasından kaynaklanmaktadır. OKB-1 tarafından belirlenen yeni gereksinimlere uyum sağlamak için değişiklikler.
Özellikle, Vorkuta'dan farklı olarak, SK-1 çift camlı geri döndürülemez bir basınç kaskı ve barometrik basınçta 400-450 mm Hg'nin altına düşme durumunda camı otomatik olarak kapatmak için bir sistemle donatılmıştır. Sanat. (5 km yüksekliğe eşdeğer).
Yapısal olarak SK-1, 0,27 kgf / cm² aşırı basınç çalışma moduna sahip klasik yumuşak tip bir uzay giysisidir.
SK-1, astronotun iniş alanında tespitini kolaylaştıran ve uzay giysisinin genel görünümünü Batı özelinden gizleyen, üstüne turuncu bir koruyucu tulumun giyildiği bir iç (kapalı) ve dış (güç) kabuğa sahipti. Hizmetler.
Uzay giysisinin altına ısıya karşı koruyucu bir elbise giyildi (aslında, başlangıçta uzay giysisi olmadan kullanılması gereken bir B-3 ısı koruyucu giysiydi). Acil bir sıçrama sırasında kozmonot için koruma sağladı. Uzay giysisi için cebri havalandırma sistemi vardı. Ek olarak, elbise bir paraşüte inerken yaralanmaları azaltmak için gerekli olan paraşüt botlarıyla birlikte kullanıldı.
Uzay giysisi, uzay aracının yörüngede basıncı boşaltıldığında normal modda 12 güne kadar ve 5 saate kadar uzay uçuşu imkanı sağladı. Yörüngeden iniş aşamasında bir kaza olması durumunda, otonom soğutucu 25 dakika astronotun güvenliğini sağladı. Uzun bir uçuş sırasında doğal ihtiyaçları karşılamak için uzay giysisinin sözde küçük bir eki vardı.
Uzay giysisi, 8 km yükseklikte standart fırlatma aşamasında kozmonota 5 km yüksekliğe inene kadar oksijen sağladı. Sonra atmosferik havanın emilmesi başladı.
Sıçrama durumunda, giysinin bir kutu karbondioksitle dolu bir yüzme kapısı vardı. Isıya karşı koruyucu bir giysi, astronotu soğuk suda 12 saat boyunca hipotermiden korudu.
SK-1 uzay giysisi ile Vorkuta havacılık SC arasındaki fark, muhafaza olarak levha kauçuğun kullanılmasıydı. Vorkuta'da, aynı zamanda bir ısı koruma tabakası görevi gören gözenekli kauçuk (neopren) kullanıldı.
SK-1 güç sistemi, vücudun yanları boyunca koltuk altlarından güç kayışına uzanan çelik bir kablo kullandı. Kablonun ayarlanması (astronotun yüksekliğine göre ayarlanması) özel bir tambur kullanılarak gerilerek yapıldı.
Uçuşun en tehlikeli kısımları sırasında (yörüngeye girerken ve atmosferin yoğun katmanlarına girerken), uzay giysisi hava geçirmez şekilde kapatıldı. Yörüngede uçarken, basınçlı kaskın camını açmasına ve eldivenleri çıkarmasına izin verildi.
Ani basınç kaybı durumunda, kask camı otomatik olarak indirildi. Kaza anında kozmonotun eldivenleri yoksa, rolleri, kolları sızdırmaz bir şekilde kapatan ve çıplak elleri izole eden şişirilebilir manşetlerle oynandı. Bu durumda, astronotun 1-2 dakikası vardı ve bu süre zarfında eller buhar-gaz amfizeminden şişmeden önce eldiven giymek için zaman bulabiliyordu, böylece eldiven giymek imkansızdı.
SK-1 uzay giysileri, Vostok uzay aracında kullanıldı. Ancak (gerçek uzay uçuşlarında kazanılan deneyim olarak), sonraki her uçuş için sürekli olarak modernizasyon gerçekleştirildi.
Özellikle Valentina Tereshkova için SK-1 temelinde, kadın antropometrik özelliklerine uyarlanmış bir "kadın" uzay giysisi "SK-2" özel olarak geliştirildi.
Devam edecek ...