Tarman - Türkiye davasında 21 Kasım 2017 tarihli AİHM kararı (63903/10 no'lu şikayet).
Başvuran, 2010 yılında şikâyetin hazırlanmasında yardımcı olmuştur. Daha sonra şikayet Türkiye'ye bildirildi.
Durumda, başvuranın, Devleti özel hayatını üçüncü bir tarafın müdahalesinden korumaktan alıkoymaktan şikayetçi olması şikâyette bulunmuştur. Durumda, İnsan Haklarının ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına İlişkin Sözleşme'nin 8. maddesinin şartlarının ihlali söz konusudur.
OLAYIN DURUMU
Başvuru sahibi iki makalede bir intihar bombacısı olarak tarif ettiği gazete, yazılmıştır Hakkında, patlamaya hazır, onun adını aradı ve onun resmi yayınlandı. İki gazetelere zararlardan Onun daha sonraki iddialar söz konusu makalelerin içeriği olduğu gerekçesiyle reddedilmiştir "tutarlı veri yayımı tarihinde mevcut idi."
HUKUK SORUNLARI
Sözleşmenin 8. Maddesi ile uyum konusunda. Başvuru sahibi, sorumlu Devlet yetkililerinin değil şikayet ve Devlet üçüncü bir tarafın müdahalesinden özel hayatını korumak evading. AİHS'nin 8. uyarınca Devletin pozitif yükümlülükleri bağlamında, Türk yetkililer Mahkemenin dava pratikte belirlenmiş kriterlere uygun olarak ifade özgürlüğü özel hayatı ve karşı tarafın haklarına saygı başvuranın hakkının bir karşılaştırmasını yapmak zorunda kaldı. Ancak, mevcut davada hakların uygun bir karşılaştırması yapılmamıştır:
(I) Verilere sevk kortu, söz konusu makalelerin içeriği (bir gerçek veya değer yargısı olarak ifadesi) Belirli bir sınıflandırma vermeden yayın sırasında başvuru ile ilgili olarak devam eden cezai soruşturma belgelerinde bazı saptamaları dayalı;
(Li) basın özgürlüğü mevcut durumda haklı olup olmadığı sorusuna tatmin edici bir cevap içermiyordu karar başvuru sahibinin kimliği denilen edildiği söz konusu makalelerin içerik ve formdan bellidir ününü korumak için başvuranın hakkına yapılan müdahalenin, onun bir fotoğrafını yayınladı ve Ceza soruşturması şüpheleri farklı bir nitelikte olmasına rağmen tehlikeli bir terörist olarak tanımlandı.
KARAR
Sözleşme'nin 8. maddesinin (oybirliğiyle) gereklerinin ihlali gerçekleştirilmiştir.
TAZMİNAT
Sözleşmenin 41. Maddesinin uygulanmasında. Mahkeme, başvurana manevi tazminat olarak 1.500 Euro vermiştir.