------ kurgusaldır
---------
"
eve doğru yol alıyordum, metroyla.
metronun iki kapısı vardı, sağda ve solda.
sağ taraftaki metronun kapısının girişinden sonra hemen sağda ve solda bulunan yatay siyah demirlerden soldaki demire yaslanmıştım.
durak, adılazımdeğil.
benim tarafımdaki kapı açıldı, birkaç inen, birkaç binen oldu, en son birisi bindi.
kapıdan içeri girerken göz göze geldik; duraksadı. o gözlerde bir şeyler yakalamıştım; o da bende yakalamıştı.
bunun alışagelmiş bir bakış olmadığını ikimizin de bilmediğin adımız gibi biliyorduk lakin ne o benim adımı ne de ben onun adını biliyordum.
konumumdan ilerisindeki birkaç tutam nefes almalık yer kaldığından mıdır, terlediğinden ötürü insanların arasında durup rahatsız etmekten midir bilmem, önümde durdu.
sırtını bana döndü. yüzü kapıya bakıyordu. bense kapıya paralel duruyordum. incelemeye başladım;
saçları tepeden az dökülmüştü, sakalsız denecek kadar az sakalı vardı. toplu yüzü vardı. hayır;
bana çok sevdiğim birisini hatırlatan bir yüzü vardı. belki de onu gördüğümde benzetmemden dolayı yaşadığım içsel şaşkınlığım yansımıştı?
derken metro hareket etmeye başladı, x kişisi, tutunacak bir yer için benim sırtımı yasladığım demiri tercih etti, o sırada kollarımız çarpıştı.
gerçekten terlemişti, metroya yetişmek için koşmuş muydu? 5 dakikada bir geçen metro için koşmaya değer miydi?
lakin kollarımızın çarpışması sırasındaki ıslaklık hoşuma gitmişti.
metro hareket ediyordu. kapının yansımasından bana baktığını biliyordum, kafamı çevirip bir an onu öyle yakalamak istesem de cesaret etmedim, edemedim.
aynı zamanda düşünüyordum? o da gey miydi? çünkü onu gördüğüm anda beynimin içinden tanıdık bir ses "bu adam sizin kabileden dostum" demişti.
ne zaman bu sesi duysam %90 emin oluyordum. hep beynime %10'luk bir yanlış tahmin olasılığı veriyordum.
tahmin ettiğini düşündüğüm beynim ise kesin konuşuyordu, herhangi bir tahmin yoktu.
"eğer?" dedim içimden. geyse ve benden hoşlandığını kabul ediyorsam, bunu nasıl anlatırdı?
cevabım milisaniye sürmeden gelmişti:
"ilk önce yavaşça geriye doğru salınacak, sonra hafif bir geriye adım atacak, tenine temas edene kadar gelecek"
derken adamla aramızdaki mesafenin azaldığı hissettim, yere baktım, yerinde duruyordu, kımıldamamıştı.
"geriye doğru salınmıştı!"
kendime şaşırmıştım, kafamın içindekileri okuyormuş gibi hareket ediyordu. derken hemen daha da geriye salınıp dikkat çekmemek için sağ topuğunu geriye
-bana doğru- çekti.
az sonra neler olacağını biliyordum, hiç haberim yokmuş gibi sürdürdüm.
omzu, sağ kolunun arkası ve sağ kürek kemiği göğsüme temas etmişti. 1.
temas kesildi.
peşinden aynı temas yine geldi, bu sefer gövdesi de değiyordu. 2
temas kesildi.
peşinden aynı temas yine geldi, gövdesi de dahil poposu ve baldırı da değiyordu.3
temas kesilmedi. 3 saniye boyunca öyle kaldı. 3
temas kesildi.
uyarılmıştım. her zerrem uyarılmıştı.
%90'lık eminlik payım %99'lara çıkmıştı.
%1'lik "her şeyin tesadüf olduğu gerçeği" her zaman vardır.
bunlar yaşanırken, kapıdan o bana bakıyordu, ben de ona arkadan bakıyordum, ensesine, omzuna. kafamı çevirip demirdeki eline baktım.
güzel ellerdi.
tüy çok azdı. ama güzel ellerdi.
kafamı çevirdim. aradan biraz müddet geçti.
uyarılmamış gibi davrandığım için bir hamle daha yapmalıydı, bunu ona 'mecburi' bırakmıştım.
bir sonraki adımın nasıl geleceğini bilmiyordum; acaba?
dank!
beynim yine uyarılmıştı.
tutunduğum siyah demire o da tutunuyordu.
elini elimin yarı üstüne yarı yanına koymuştu. sonra çekti.
buna rağmen hala uyarılmamış olmak imkansızdı.
kafamı çevirip bakmak yerine, ya da ona bakmak yerine sadece elimi geri çektim ben de. oyunu sürdürüyordum.
bu sırada yeni bir durağa gelmiştik ve bu sefer benim kapım açılmıştı, kapıdan aşağıya indi. gidecek diye üzülecektim az kalsın. ama dönüp kapının yanında bekledi.
diğer yolcuların inebilmesi için dışarı çıkmış meğer. ben de yolcular rahat çıkabilsin diye biraz sağa -onun yerine- geçtim. yolcular indi. yerime çekildim.
x kişisi bindi.
yüzü bana bakıyordu bu sefer. sırtını kapıya dönmüştü.
adrenalin patlaması yaşıyordum göğüs kafesimin içinde, her durak başlangıcında metro harekete tam geçerken fırsat bilip derin bir nefes alıyordum.
elimi yavaşça ileri götürüp yarı elinin üstüne yarı elinin yanına koydum. geri çekti. kendisi bilirdi.
geri çektim.
sonra bir durak geldi. bana yakın olan değil diğer kapı, sol tarafımdaki kapı açıldı. yolcular indi. x kişisi hareketlendi.
inerken bir hamle yapacak mı yapmayacak mı diye merak ediyordum. yapabilirdi de, yapmayabilirdi de.
yaptı.
önümdeki boşluktan geçmesi gerekecekti. kolay geçsin diye biraz kendimi geri çekmiş olsam da hamle yapmak isterse diye bunu anlayayım diye de çok da geri çekmemiştim kendimi.
geçerken, komple sürtündü.
geçip gitti öylece.
ondan geriye kalanlar bu satırlardı hafızamda.
önemsizdi lakin belki ama,
sıkıntıdan canımız sıkılıyordu.
aksiyon için teşekkürler süpermen!
"
-------- kurgusaldır
---------