Saatlerdir yaziyorum, okuyorum, bos bos bakiyorum ama bir kere bile Michel Foucault demedim. Simdi bunu yazarak demis bulundum. Böyle bir dönem vardi. Foucault demeyeni fakülteden süpürgelerle kovaliyorlardi. Gecti mi bilmem, sahsen yazarken Times New Roman kullanmadigim gibi Foucault da kullanmiyorum.
Derrida iyidir, zira ne dedigi cogu kimsece anlasilmadigi icin her yere girer, karizma yapar, karizmani arttirir. Öyle ki yillarca Derrida’nin mesela fanila terlik vb. giyebilecegi ihtimali aklima gelmemisti. Bir belgeselde gördüm, giyiyormus. Hmm.
Kiminle oturup sohbet etmek isterdim? Walter Benjamin, etkilemedigi bir ben kaldim. Etkilesin beni de.
Kiminle arkadas olmak isterdim? Susan Brownmiller, kafaca anlasiyoruz.
Kimin asistani dahi olsam mutlu mesut yasarim? Bir ihtimal, Frantz Fanon. Zira asistanlik ömür boyu fotokopi cekmek demek.
Kimi islak odunla dövmek isterdim? Jean-Martin Charcot. Pislik!
Bugün dogacaklara konacak isimler
Kiz: Augustine
Erkek: Marsyas
Charcot efendinin uydurma histeri pozu portrelerinden (o kadinlara neler yaptin? pis pis pis), Augustine mecburen ögrenilmis uyduruk histerik poz verirken ://