“İran'daki Kaçırılan Fırsat” Lie Bir Kez Daha İade Ediyor
Ryan'ın konuşmasının bütün incelemesinde çoğunlukla göz ardı edilen, John McCain'in dün gecenin başlarında tekrar ettiği sıkıcı bir iddia olduğu:
Başkan, Amerika’yı, İran’ı Ortadoğu’yu terörize eden ve dünyayı tehdit eden acımasız bir diktatörlükten kurtaran en büyük çıkarlarımızdan birini paylaşan bir İran devriminin arkasındaki tam ahlaki desteğini atma konusunda tarihi bir fırsatı kaçırdı.
Yeşil hareket, rejim değişikliğine niyetli devrimci bir hareket değildi. Liderleri mevcut siyasi sistemi parçalara ayırmak istemiyorlardı, onun içinde tazminat arıyorlardı. Mevcut rejimin düşmesine yol açması anlamında “acımasız bir diktatörlüğün İran’ı ortadan kaldırması” ile sonuçlanma şansı yoktu. Bu, İran şahinlerinin 2009'dan beri ekilmekte olduğu saçma bir efsanedir. Çoğu İranlı protestocu, rejim değişikliği ile ilgilenen Amerikalılarla aynı hedefi aramıyordu.
Amerika'nın “tam manevi desteğini” hareketin arkasına koymak sonucu değiştirmezdi. En iyi ihtimalle sonuç aynı olacaktı ve protestoculara Amerikan retorik desteğinin tamamen özümseyici olduğu kanıtlanacaktı. Suriye’de çok az şey yapmak için Obama’ya saldıran aynı insanlar, İran’daki protestocuları “terketmek” için hala onu savunuyor olacaktı. En kötüsü, kırılması düşünüldüğünden daha vahşi ve şiddetli hale getirebilirdi.
Yeşil hareketin liderleri kendi şartlarında başarılı olmuş olsalar bile, ABD-İran ilişkileri ya da ABD’nin İran’a yönelik politikası için net bir sonuçları olmazdı. İran'ın nükleer programı durdurulmayacak veya sökülmeyecek ve İran'ın bölgedeki dış politika ve güç projeksiyonu aynı kalmaya devam edecek. En güçsüz cumhurbaşkanlığında Mousavi ile İran'a yaptırımlara yönelik uluslararası destek toplanması biraz daha zor olabilirdi, ancak bu ABD ile ilgili herhangi bir şeye değinen tek farkla ilgili olurdu.