Bir Hint hükümdarı öldükten sonra domuz olarak gelmiş dünyaya. Derken, domuzu kesmişler; bizim hükümdar bu kez de maymun olmuş. Sonra maymundan fino köpeğine, fino köpeğinden de herkesin önünde eğildiği bir vezire dönüşmüş. Sonradan, askere gittiğim zaman çaktım vaziyeti; işin ilmine vâkıf oldum: Tüm omzu kalabalıklar neferlere ya domuz diye bağırıyorlardı, ya öküz ya da eşek. Bu durumda, bu zavallı neferlerin bin yıl önce büyük birer komutan, şanlı generaller olmaları gerekiyordu. Ama savaş patlak verdi mi, ruhun bedenden bedene dolaşması iyice gülünç bir hal alır. Düşünsenize, muhabere onbaşısı, subay mahfili aşçısı ya da bitli piyade olana kadar kim bilir kaç ruh değiştirmek gerekir!