Ben bu blog işini iyice boşladım sanıyorum. Aslında hep aklımda, devamlı 'Bunu da yazayım, şunu da yazayım.' diyorum ama elim bir türlü klavyeye gitmiyor. Sabah sabah inanılmaz bir baş ağrısı eşliğinde bu satırları yazmama ise sadece 'Ters adamım işte!' diyebiliyorum.
Yazamadığım için aklımda olan 'Emzirmeyi nasıl bıraktık?' konusunu işlemek istiyorum bugün, çünkü içime dert oldu. :)
Emzirmeyi bırakmak için 2 yaşına şartlanmıştım ben. Planım da kabataslak aklımdaydı.' Doğum gününe annemler gelecek ya, onlarla birlikte oyalamak kolay olur.' Öyle de oldu gerçekten. Begüm'ün doğum gününden bir hafta sonra Afyon'a termal tesislere gittik. Kaldığımız ev villa şeklindeydi, kocaman bahçesi vardı, park yakındı, etrafta bol miktarda kedi vardı. Begüm'ün ilgisini dağıtmak kolay oldu. Zaten o da hazırmış sanırım, gündüzleri pek 'memmiş' talebi olmadı.
Öyle birden kesmek, memeye birşeyler sürmek gibi bir tutum izlemek istemiyordum. Ama gördüğüm ve okuduklarım arasında sık tercih edilen bir yöntemdi. Google Amcaya sordum ben de. :) Yavaş yavaş bıraktırmanın hem anne, hem çocuk için daha iyi olacağını okudum. Önce gündüzleri kestim. Etrafta oyanayacağım diye aklına bile gelmedi çoğu zaman. Ama uyutmak sorun oldu, çünkü emerek uyuyordu. Bazen arabasında gezdirerek, bazen biberona süt koyup yanına yatarak uyuttuk. Kesin kurallarım yoktu, Sadece gece emsin gibi.
Bir haftanın sonlarına doğru gündüz iki defa emdiyse gece uyurken vermedim. Öyle uyutmaya çalıştım. Gerekirse biberonla süt verdim. 9-10 gün sonra tamamen kestim memeyi. Uyutmak ciddi anlamda sorun oldu. Uyumadı saatlerce. Gecenin bir yarısı annemle babamın bebek arabasıyla gezdirdiği oldu. Bağırış çığırış zamanlarımız oldu. Ama sonunda uyudu :)