120mm Gun Tank M103 - Amerikan "tank tankı".
Öykü son Amerikan ağır tankının yaratılması ve tanımlanması tanka.
Amerikan ağır tank M103'in soyağacı, İkinci Dünya Savaşı'nın sona erdiği kendinden tahrikli saldırı silahı Т28'tan takip edilebilir. Siegfried Hattı'nın tahkimatlarının kesin olarak ortaya çıkması gerektiğinde, çok sayıda saldırı tankı projesi ve silah doğdu. İngiliz saldırı silahı A39 Kaplumbağa ve Amerikan T-28 “her ne pahasına olursa olsun savunma ve ateş gücü” kavramının önde gelen temsilcileri oldu.
T28 kendinden hareketli tabanca
İnanılmaz bir 12 ”ön zırhına (305mm!) Sahip ve sabit bir tekerlekli evdeki 105mm tabancasına sahip canavar, 95“ short ”American tonunu ya da 86,25 metriğini tartıyordu. Kabul edilebilir bir zemin basıncı sağlamak için, T28, dördü taşıma için ayrılmış ve ayrı bir çekme ünitesinde birleştirilen dört yollu benzersiz bir alt takımla donatıldı. Savaşın sona ermesiyle bağlantılı olarak, sadece biri teste yakılan iki adet T28 örneği serbest bırakıldı. Ancak ağır tanklara olan ihtiyaç devam etti ve Ağustos ayında 1945, aynı 29mm aleti T105X5 ile fakat döner bir taretle deneysel bir ağır tank T2 inşası onaylandı.
deneyimli tank T29.
Orijinal plana göre, zaten 1944'un sonunda, T29'in iki pilot örneğinin serbest bırakılması önerildi ve daha sonra bu tipte gerekli sayıda ağır tank 1200 ünitelerine yerleştirildi. Teknenin ön zırhını 102mm'ye (54 ° yatırma, dikey pozisyonu sıfır olarak alma) ve taretin zırhını 178mm'ye düşürme, burulma çubuğu süspansiyonunu kullanarak tankın ağırlığını 69 “kısa” tonuna (65,6 ton) düşürdü. Tabanca, hafif bir 80 diyaframlı geniş bir döküm taret içine yerleştirildi, 1947'teki çöp sahasına beslenen tank artık yüksek hacimli üretime yönelik değildi ve sadece bir prototip olarak kullanıldı. İkinci pilot, kule ve tabancalar için değiştirilmiş geri tepmeli yeni bir kurulumda bir hidrolik tahrik aldı Çeşitli değişikliklerle T29'in toplam sekiz kopyası oluşturuldu. Bunların arasında, üzerine Allison V-1-E1710 motor ve şanzımandan kurulu bir güç ünitesi bulunan ve değiştirilmiş bir prototip No. 32 vardı. İlk tasarıma göre bir gövdenin uzatılmasını gerektiren CD-850-1 (aşağıya bakınız) ve T28-3 olarak belirtilen sekizinci tank, taret komutanı tarafından kontrol edilen, tarette stereoskopik menzil bulunan 8 sayısının bir özelliğidir. Ateş, ondan veri, komutan elle topçu kapsamına girdi, esnek bir bağlantıyla, testlerin tankta gerekliliğini gösterdi. T29 ile birlikte, diğer iki prototip oluşturuldu - T30 ve T34, öncekilerden sadece taret ve silahlarla farklı. T30 güçlü bir 155mm T7 silahla donatılırken, T34 bir 120mm T53 silahla donatıldı.
Tecrübeli tank T29EX3 - iyi görülebilir telemetre.
deneyimli tank T30
deneyimli tank T30, üstten görünüm (kıç tarafına yerleştirilmiş kule)
deneyimli tank T34
Bu deney tanklarının çeşitli varyantları, bir silah dengeleyicisi, bir optik telemetre, çeşitli motor ve şanzıman modellerinin hidrolik örnekleri de dahil olmak üzere çeşitli fikir ve tasarımları test etmek için yaratıldı.
deneyimli tank T32.
Aynı zamanda, bir 32mm topuyla donanmış daha küçük T90 prototipi de test edildi. Fikir, M26 Pershing tanklarını değiştirmek için uzun vadeli bir çözüm alma arzusundan doğdu, mümkün olduğu kadar çok sayıda bileşen kullanarak ustaca çalıştım ve ustalaşıldı, ancak tankın güvenliğini sağlamak için orjinalinden üstün. Başlangıçta, merminin yüksek bir başlangıç hızına sahip olan 90mm tabanca T15, mühimmatı kullanırken rahatsızlık veren, çok uzun bir kovan uzunluğu olan atışlarda kullandı. Bu sorunu çözmek için, T15EX2 cihazı, ayrı bir yükleme (başka bir öncekiyle aynı) olan geliştirilmiştir. Tankın gövdesi uzatılmış, yedinci parça silindiri alt şasiye eklenmiştir ve standart 23 "izi, ek 5" genişleticileri ile donatılmıştır. Bu "uzun Pershing" in karakteristik bir özelliği, hidrolik tork konvertörlü çapraz tahrik EX-120 şanzıman kullanılmasıydı. Beklendiği gibi, EX-120'in birçok kusuru vardı ve ince ayar yapmak için uzun ve masraflı keşif ve geliştirme çalışmaları gerektiriyordu, ancak uzun süredir Amerikan tanklarının standart transmisyonu haline gelen CD-850 serisine öncülük eden oydu.
T43 tank maketi
Soğuk Savaş'ın başlamasıyla, üç ana tank hattının geliştirilmesi yoğunlaştı - hafif T41, orta T42 ve ağır T43. Detroit Arsenal'in araştırmaları, T34 prototipini temel almanın, aynı kalibre daha hafif bir enstrüman kullanırsanız, vücudu biraz kısaltması ve zırh açısını artırmasıyla ağırlığını 58 ~ 60 “kısa” tonuna düşürdüğünü gösterdi.
Bu proje, yılın 1948'unun sonunda “ağır tank T43” olarak belirlenmiştir. Mürettebat azaldı, ikinci yükleyiciyi ve yardımcı sürücüyü kaldırarak, kule kovalamacı aynı kaldı (Т34'tan) ve şasi şimdi gemideki sadece yedi destek ve altı destek silindirinden oluşuyordu. Detroit Arsenal tarafından yapılan daha ileri araştırmalar, eğer geniş eğim açıları olan eliptik kalıplı bir kasa kullanıyorsanız, güvenlik seviyesini aynı anda tankın üst kütle sınırını aşmadan arttırmanın mümkün olduğunu gösterdi. Yeni tasarım düzeninde yansıtıldı,
yılın 1949 konferansında görücüye çıktı.
ikinci düzen Т43
Taret kovalarının çapını arttırmak ve ikinci yükleyiciyi tekrar takmak ve yeni bir konsantrik tip T120 geri tepme önleyici sisteme sahip bir 140mm tabancası monte etmek için teklifler yapıldı (iki geri tepme silindiri ve bir kavrama tekerleği, tamburun etrafına yerleştirilen büyük çaplı bir silindirle değiştirildi; 7 Kasım Yılın 1950'inde, zırhlı araçların belirlenmesi için bir sistem revizyonu yapıldı ve şimdi projeye "120mm Gun Tank T43" adı verildi. Kore'de 1950'taki savaşın başlamasından bu yana, durum 1941'tekine benzerdi - ABD tank kuvvetleri, esas olarak İkinci Dünya Savaşı'nın eski modelleri ve birkaç ortalama M46 ile temsil edildi. Aynı zamanda, T43 üzerindeki çalışmalar tam boyutlu düzenden daha ilerlememiştir. Mevcut durumda, tankın üretimine "olduğu gibi" karar verildi ve ilk 80 aracı aynı yılın Aralık ayında Chrysler Corporation tarafından sipariş edildi.
ilk pilot örnek T43.
ilk pilot örnek T43 (burnun eliptik şekli açıkça görülebilir).
İlk pilot örnek T1951'i 43 yazının başında test alanına sundu, şirket test sonuçlarına göre projede çok sayıda değişiklik yaptı ve son üç pilot örnek (hepsi inşa edildi), ilk olarak T43EX1 atamalarını alanlardan farklıydı. Önemli değişiklikler arasında, yeni bir silah olan Т123’e işaret edilebileceği gibi, namlu üretimi için yeni teknolojilerin kullanılması, odadaki basıncı arttırdı ve kabukların başlangıç hızını arttırdı. Ayrıca, özellikle bakım kolaylığı, onarım ve genel güvenilirlik nedenlerinden ötürü geri tepme önleme araçlarının olağan tasarımına geri dönmeye karar verilmiştir (tabancanın yeni kurulumu sadece üretim makinelerinde planlanmıştı). Sipariş kısa sürede 300 makinelerine genişletildi ve şirket tarafından yıl 1954'te tamamlandı. Pilot numune No. XXUMX ve seri tank No. XXUMX'in 1953 Mayıs ayında başlayan testleri feci bir durum ortaya çıkardı - tank ordunun şartlarını yerine getirmedi ve Kıta Ordusu komutanlığı bunu kabul etmeyi reddetti. Tüm tanklar, bir karar verilmek üzere depoya yerleştirildi. Tasarımdaki tüm şikayetleri inceledikten sonra, 6'te onaylanan 8 değişikliklerinin yapılması önerildi. Ve aynı yılın nisan ayında, tank standardize edildi ve 98mm Gun Full-Paletli Muharebe Tankı M1956 ismini aldı. Orijinal 120 T103EXNNX tanklarından toplam 74, M80 konfigürasyonuna getirildi. 43'te, Fort Hood'daki (TX) konferansta, tankın nihai gereklilikleri, Avrupa'daki dağıtım için öne sürüldü. Yeni bir yükseltme ve testlerin başarıyla geçmesinden sonra, tankın gereklilikleri karşıladığına ve Avrupa'daki 1 Ordusunun hizmetine açılabileceğine karar verildi (yılın ilk aracı kıtaya Ocak ayında geldi). İkinci aşamayı geçen tanklar МХNUMXА103 ismini aldı, bu değişkenin prototipi Т1957Е7 olarak test edildi. Ordudaki 1958 tanklarına ek olarak, Marine Corps, üretilen 103 araçlarının 1'ini sipariş etti ve bunları M43-2 seviyesine getirdi. Avrupa'da operasyon, mürettebatın sert çalışma koşulları, motor gücünün yetersiz olması ve aşırı yüklenme ve şanzıman, zırh delici mermilerin sık sık ateşlenmesiyle hızlı namlu aşınması ve diğerleri gibi başka bir tank problemi listesi ortaya koydu. Ancak, tankın ve bu durumda kendisine atanan işlevleri yerine getirebileceğini düşündükleri için düzeltme yapılmadan kaldılar. Deniz Piyadeleri daha sonra tankın en son modernizasyonunu istedi - ana tankı kabul ettikten sonra, M74, dizel motoru ve yangın kontrol sistemi adapte edildi ve ortaya çıkan model M220-X300 olarak belirlendi. Sadece çok az sayıda tank modernize edildi - ABD Ordusunda, Deniz Piyadeleri'nde olduğu gibi, ağır tanklara da MBT M103 verildi.
Tankın açıklaması М103А1.
Tankın gövdesi ve kulesi, alt zırhın düz yassı plakalı, büyük boyutlu karmaşık şekilli dökümler olarak yapılmıştır.
Düzen, güç ünitesinin arkadan düzenlenmesi ve iletimi ile klasiktir. Eliptik gövdenin önünde, mekanik sürücünün işyeri merkeze yerleştirildi. Tank komutanı, topçu ve iki yükleyici, onu takip eden savaş bölmesine yerleştirildi. Kıçta bulunan motor bölmesi, 12 rpm'de Continental, 1790 beygir gücü hp'den hava soğutmalı V şeklinde 5 silindirli AV-7-7B (-7, -810B veya -2800С) silindir motorunu barındırıyordu. Ek bir tek silindirli motor, 300 amper jeneratörünü döndürdü, bu tür ikinci jeneratör ana motor tarafından çalıştırıldı. Allison'dan Cross-Drive CD850-4 hidrolik şanzıman (-4A, -4B), Allison'dan iki ileri ve bir geri hız sağladı. Şanzıman ile birlikte tek bir ünitede düzenlenen çok diskli frenler. Tankın süspansiyonu, gemide yedi destek ve altı destek silindiri içerir. Elastik elemanlar olarak burulma kullanılır. İlk üç ve son iki palet makarası amortisörlerle donatılmıştır. 28 geniş raylar, 0,91 kg / cm2 içerisinde zemin basıncı sağlar.
Silahlanma sırasıyla 120 mühimmat, ayrı yükleme atışları, komutanın taretinde 58mm ikiz tabanca ve 38mm tabanca ile 7,62mm dişli tabanca M12,7, 5250 ve 1000 makineli tüfekler içerir. Genellikle mühimmat, 18 zırh delici atışlardan, 15 yüksek patlayıcı ve beş dumandan oluşuyordu. Çok yüksek oranda patlayıcı mermi kabuğunun ve bacaların varlığının belirtilmesi ilginçtir - gerçek şu ki Deniz Piyadeleri tarafından tankların kullanılmasının felsefesi (M103 tanklarının çoğunun bulunduğu yerler) piyade ve yakın tanklarla yakın etkileşim içindeydi, FV214’in aksine ama aynı zamanda piyade desteği de yaptı.
Yangın kontrol sistemi, komutanın stereoskopik menzilini (FV214 Conqueror'dan farklı olarak kulenin içine monte edilmiştir), balistik bir bilgisayar (erken seri mekanik ve M103А1 ve А2 üzerinde elektronik) ve topçu periskopu görüşünde yapıldı. Tank komutanının hareketleri, hedefi tespit etmek ve mesafeyi ölçmek için azaltıldı; topçu, mermi tipi ve dış koşullar hakkındaki bilgileri elle bilgisayara girdi, ardından tabanca otomatik olarak istenen yükseklik açısına ayarlandı. Ek olarak, topçu, periskop görüşünde arıza veya hasar durumunda teleskopik bir görüş kullanabilir.
M103А1 tanklarında, yükleyicilerin çalışmasını kolaylaştıran, aksi takdirde taret dövüş bölmesinin zeminine döndüğü zaman topun makatının etrafında "dans etmek" zorunda kalan döner bir kule tareti kuruldu.
Kısa performans özellikleri:
Mürettebat - 5 adam.
Boş ağırlığı - 56,75 ton.
Tam boy - 11,4 metre.
Genişlik - 3,63 metre.
Komutanın taretinin çatısında yükseklik - 3,55 metre.
Maksimum hız - 33,5 km / s.
Zemin basıncı 0,91 kg / cm2'tir.
Güç rezervi - İç depolarda 130km ve dış depolarda 230.
silahlanma:
120mm M58 tüfek tabancası (38 ayrı yükleme çekimi).
Eşleştirilmiş 7,62mm makineli tüfek (5250 mühimmat mühimmatı).
12,7mm komutanı uçaksavar makineli tüfek (1000 mühimmat mühimmatı).
rezervasyon:
Vücudun alnı 127mm / 60 ° üst ve 114mm / 50 ° alttır.
Şasi tarafı - 51mm / 40 ° üst ve 44mm / 30 ° alt.
Lob Bashi - 127mm / 50 °.
Taret, 137-70mm 20 ° -40 ° 'dir.