

Yahudi-Müslüman İlişkileri
Yahudiler tarih boyunca Allah'a, O'nun dinine ve Rasûllerine düşmanlıklarını göstere-gelmiş habis ruhlu bir millettir.
Yahudiler insanoğlunda bulunabilecek her türlü kötü özellikleri kendisinde toplamış, Allah Rasûllerinin dilleriyle lanetlenmiş, Allah'a ma'siyette O'nun Rasûllerini öldürecek kadar ileri gitmiş azgın bir millettir.
Allah-u Teâlâ onlarla olan ilişkilerinde dikkatli olmaları için onların hakikatlerini ayetleriyle Müslümanlara açıklamıştır.
Şimdi ayetlerin ışığında yahudilerin karekter ve ahlaklarını inceleyelim:
- Yahudiler kibirli bir millettir.
Allah-u Teâlâ şöyle buyuruyor:
"Onların göğüslerinde kibirden başka bir şey yoktur." (Mü'min: 56)
- Kibirlilikleri yanında onlar korkak bir millettir.
"Onlar sizinle toplu olarak ancak surlarla çevrilmiş kasabalar içinde veya duvarlar arkasından savaşmayı kabul edebilirler." (Haşr: 14)
- Yahudiler ahireti hafife alan, dünya hayatına tapan, dünya hayatını elde edebilmek için inançlarından kolalıkla vazgeçebilen bir kavimdir.
"Andolsun ki onların hayata diğer insanlardan daha düşkün olduklarını görürsün." (Bakara: 96)
- Yahudiler yalancı ve haram mal yemekten hiç kaçınmayan bayağı bir kavimdir.
"Onlar yalana kulak verirler ve haram yerler." (Maide: 42)
- Yahudiler anlaşmalarına bağlı kalmayan dönek bir millettir.
"Sözlerini bozdukları için onlara lanet ettik, kalblerini katılaştırdık." (Maide: 13)
- Yahudiler cimridirler ve Allah'a karşı iftira atmaktan dahi çekinmeyecek kadar haddini aşmış zalim bir kavimdirler.
"Yahudiler: "Allah'ın eli sıkıdır" dediler. Dediklerinden ötürü elleri bağlansın, lanet olsun." (Maide: 44)
- Yine yahudiler insanlar arasındaki harbi kızıştıran, fesat ve kini yayan bozguncu bir kavimdir.
"Savaş ateşini ne zaman körükleseler, Allah onu söndürür. Yeryüzünde bozgunculuğa koşarlar." (Maide: 44)
Rasûlullah SallAllahu Aleyhi ve Sellem Medine'ye hicret ettiğinde Medine'nin içinde ve çevresinde yahudi kabileleri vardı.
Rasûlullah SallAllahu Aleyhi ve Sellem düşmanlarını ve savaşacağı cephe sayısını azaltmak için onlarla barış anlaşması yapmış ve Medine'ye bir saldırı olduğunda Müslümanlar ile beraber Medine'yi korumak için savaşacaklarına dair onlardan söz almıştı.
Müslüman olmadan önce Medine'de bulunan Hazrec ve Evs kabileleri daima birbirleriyle savaş halinde idiler. Yahudiler de onların aralarındaki bu savaşı körüklemek için ellerinden geleni yapıyorlardı. Çünkü bu savaşlardan en karlı çıkan taraf yahudilerdi. Zira yahudiler sanatkar bir kavimdi ve silah imalatı hususunda ilerlemişlerdi. Bu yüzden her iki taraf da silahlarını yahudilerden satın alıyordu. Bunun için savaş ne kadar uzarsa yahudilerin karı da o kadar artıyordu.
Dünya metaını bütün dini ve insani değerlerden üstün tutan yahudi zihniyeti, bu iki kabile arasındaki savaşı sırf şahsi çıkarları için körüklemiştir.
İslam'ın gelmesinden sonra bu iki kabile birleşti, aralarındaki düşmanlık ve kin sona erdi ve aralarındaki savaş bitti. Bu iki kabilenin birleşmesi onları güçlendirdi. Onların gücünden korkan yahudiler onlarla barış anlaşması yapmaya mecbur kaldılar.
Barış anlaşması yapmalarına rağmen kalplerinde yer etmiş yahudi karekteri onları yalnız bırakmadı. Zahiren Müslümanlara dost görünmelerine rağmen, gizli gizli İslam aleyhinde çalışıyorlardı. Onlar Müslümanlar arasında fitne çıkarıp birbirlerine düşürebilmek için fırsat kolluyorlardı.
Örneğin;
Evs ve Hazreç kabileleri arasındaki kardeşliği çekemeyen yahudi Şe's b. Kays bir gün Evs ve Hazreç'ten bir grubun toplanıp muhabbet ettikleri bir meclisin önünden geçti. Cahiliyede aralarında düşmanlık olan bu iki grubun bu şekilde cemaatleşmeleri ve birbirlerini sevmeleri onu çok kızdırdı. Bunun üzerine yanında bulunan bir yahudi gence:
"Onların yanına giderek otur ve onlara Buas (Evs ve Hazreç arasındaki büyük bir savaş) gününü ve ondan önce olanları hatırlat. O zamanlar birbirlerini hicvederken söyledikleri şiirlerden bazılarını oku" diyerek onu Ensarlı Müslümanların üzerine gönderdi.
Yahudi genç de söylenenleri yaptı ve sonuçta Evs ve Hazreçliler birbirlerini hicvetmeye başladılar, hatta daha da ileri giderek silahlarını kuşanıp birbirleriyle savaşmak için karşı karşıya geldiler.
Olaya Rasûlullah SallAllahu Aleyhi ve Sellem'in müdahele etmesi sonucu Ensarlar bunun şeytanın bir oyunu olduğunu anladılar ve yaptıklarından pişman olarak barıştılar.