Özgürleşmek ve dünyayı dolaşmak nasıl
On yıl önce bir rüya gördüm. Başlangıç toplantısında bir kafede oturuyordum. Uzun zamandır arkadaşım Linda bana neden programcı olmak istediğimi sormuştu. Ona basitçe söyledim: Özgür olmak istedim. Dünyayı görmek, yeni şeyler yaşamak. Hayatımı tam da yaşayabilmem için. Tüm o yaşam sonrası olaylara gerçekten güvenmiyorum - sadece bir şansımız var. Bu senin hayatın, kene kene kene ...
Bir kasabada kalmak, bütün hayatın boyunca çılgın bir kedi kadın olmanın küresel bir karşılığı. Bu mucizeler çağında yaşadığımız için kutsanmış olanlar, elimizden geldiğince onu güçlendirmeliler. Anlaşılan seyahat etmek için programcı olmam gerekmiyor. Programlamayı sevdiğim için şanslıydım ama hemen hemen yurt dışına taşınmış olabilirdim ve keşke olsaydı.
Arkadaşlarımın yurtdışına taşınmasına yardım etmeye çalıştım ama bu çok korkutucu. Finansal, sosyal, fiziksel olarak endişeleniyorlar. Hareket etmek istiyorlar ama akılları felç olmalarından korkuyor. Belki bu sana olur mu?
Macera, büyüme veya özgürlük için can atıyorsanız - Size yardım etmeme izin verin.
Bunu bebek basamaklarında yapacağız.
Sahip olduğun şeyler, sana sahip olacak.
Dövüş Kulübünü izlediğimi hatırlıyorum ve Tyler Durden deliyken de haklıydı. Sahip olduğun şeyler sana ait olacak. Ve onlara sahip olmak için taşıdığınız borçlar, ayaklarınızın etrafındaki kelepçeler ve boynunuzdaki bir ilmiktir. Özgür olmak için en azından işleri daha da kötüleştirmeyi bırakmalısınız. Hayatınızı, size ait olmak yerine, ona sahip olacağınız bir boyuta indirmelisiniz.
Yurt dışına taşındığımda bir sürü eşya satmıştım. Her şeyi 2 tekerlekli çantaya, bir sırt çantama ve güvenilir gitarıma indirdim.
Yine de çok fazla sahip olduğum ortaya çıktı. O büyük mavi çanta - Vietnam Hanoi'de depoda. İçinde ne olduğunu bile hatırlamıyorum, ama belli ki 2 yıldan beri içine bakmadığımdan bu kadar önemli değildi.
Ayda en az bir kez kullanmadığınız herhangi bir şey - ondan kurtulun. Eski kitaplar, bir ton harcadığınız ama yılda sadece bir kez giydiğiniz, o kadar da işe yaramayan tamamen tatlı bir ceket, o yedek kameranız var, çünkü “bir gün” fotoğrafçılık yapmak istediniz. . kaptın bu işi.
Boşver. Hepsini. Sat, sat veya takas et. Partiler için sakladığım 200 dolarlık bir şey verdim. Son bir parti attım ve sonunda kalanlar misafirlerle birlikte eve gittiler. Birileri evin üzerinde çok güzel bir viski içmiş. Fotoğraf ekipmanımı ve lüks sandman çizgi romanımı sattım.
Yaşam alanınızı küçültün.
Gözlemlediğim şeylerden biri, daha büyük bir alana taşınmanız durumunda aniden daha fazla şeye ihtiyacınız olması. Boş bir oda garip geliyor, bu yüzden doldurmaya mecburuz. Mobilya alıyoruz, belki bir lamba, oh ve şimdi duvar için bir şeye ihtiyacımız var ...
Binyıl kardeşlerimden bir demet bugünlerde kiranın kiralanmasından şikayet ediyorlar ve haklılar ama çoğunun da devasa daireleri var. Amerikan standartlarına göre çok büyük değil, uluslararası standartlara göre çok büyük. Gerçekten fazla alana ihtiyacın yok. Ayrıca, kafelere, kütüphanelere veya parka gitmiyor musun? Bunun yerine bu boşlukları kullanın. İyi bir alışkanlık olacak - ABD dışındaki kamusal alanlar inanılmaz.
Bu kadarını başardıysanız, eşyalarınızı bıraktınız ve kiranıza fazla harcama yapmıyorsunuz. Bu sadece genel olarak iyi bir fikir, ancak şimdi artık susma ve susma zamanı.
Yolculuk zamanı!
Dijital bir göçebe olmayı düşünüyorsanız, nasıl bir şey olduğunu öğrenmelisiniz. Eski hayatınıza göç etmek ve yaşamaktan farklı bir şey ama şimdi farklı bir dilde. Seyahat ritmine alışmak, otellerden ve AirBnB'den yaşamak ve çılgın koşullarda çalışmak zorundasınız.
Bunu Harley'imde bir yolculuğa çıkarak yaptım. Bir ay boyunca NC'den San Francisco'ya seyahat ettim (kendisinin değerli bir yeri). Bir bisikletin arkasından yaşamak, minimalizmi anlamanıza yardımcı olacaktır. Aynı zamanda, bu gerçekten sizin için bir şey olup olmadığını size öğretecektir. Bir ay sonra bitkin kalıyor ve yapılmak istiyorsan dijital bir göçebe olma. Yolculuğun hiç bitmemesini istiyorsan, gerçek aramanı biliyorsun.
Tatildeydim. Bütün zaman çalıştım, bulabildiğim yerlerde wifi çalıp telefonumu ya da yapamadığım bir Verizon mifi kullanarak. Otellerde uyudum ve gündüzleri lobilerinden çalışacak ve iş günü bittikten sonra da devam edeceğim. Bu, sabah 8'de kalkmak, otel veya Starbucks'ta 5'e kadar çalışmak ve ardından bir sonraki şehre birkaç saat sürmek anlamına geliyordu. Sonra tekrar, tekrar tekrar yaptım.
Motosiklet sürmene gerek yok. Bir araba ya da minibüs iyidir. Gerekirse otobüse bin. Ama bir ay boyunca yolda kalmalısın. Ay sonunda nasıl hissedeceğiniz, yaşam tarzı hakkında bilmeniz gereken her şeyi size söyleyecektir.
Kanatlarını aç ve uç!
Yolculuk testini geçtiyseniz, kontrol etmeniz gereken bir şey daha var. Bu kültür şoku. Bir aylığına yolculuğa çıkabileceğiniz bir işiniz varsa, muhtemelen aynı şeyi yapabilirsiniz, ancak Meksika veya Brezilya gibi (ABD için) zaman dilimi dostu bir yerden. Avrupa'da, Rusya'yı veya Afrika'nın daha güzel parçalarını deneyebilirsiniz.
Bir veya iki ay boyunca deneyin ve enerji seviyenizi kontrol edin. Dil olmadan çalışmaya devam edebilir ve hayatta kalabilir misiniz? Yerel gümrük sizi rahatsız ediyor mu? Düzenli yaratık konforunuz olmadan iyi misiniz? Peki ya sosyal izolasyon?
Dijital bir göçebe olmak, tüm bunlarla rahat olmanız gerektiği anlamına gelir. Her zaman rahat olmayacaksın. En sevdiğiniz tüm konforlara sahip olmayacaksınız ve çoğu zaman sosyal olarak yalıtkanlaşıyor. Aynı zamanda büyülü.
Seni ne engelliyor?
Çoğu insan için hepsi küçük şeylerdir. Küçük zincirler toplanır ve sonra takılırsınız.
Hayatınızı küçülterek başlayın. Çok fazla şeyiniz varsa, seyahat etmek veya hareket etmek imkansızdır (veya pahalıdır). Öyleyse yaşam tarzını verimli bir şekilde denemeniz gerekir - ve yolculuklar bunu yapmak için harika bir yoldur. Artı onlar eğlenceli!
Seni neyin engellediğini bana bildir, ben de yardım etmeye çalışayım. Ya da başkalarının da aynı şekilde başarmasına yardımcı olmak için başarılı göçebelerin var olduğu yeni grubumuza katılın.