Başı öne eğik genç çocuk. Cale, Lock’a endişeli bir ifadeyle bakan Rosalyn’i de görebiliyordu.
O, ilk çılgın dönüşümü çoktan geçtikten sonra bile çılgına dönemeyen bir Canavar kişiydi.
Rosalyn böyle bir durumu ilk kez duyduğu için ne diyeceğini bilemedi. Son birkaç ayda kendisi çok daha güçlendiğinden, zayıflamış Lock’a bir şey söylemesini daha da zorlaştırdı.
Lock ve Cale’e bakarken ifadesinin iyi görünmemesinin nedeni buydu. O anda oldu. Rosalyn’in vücudu ürperdi.
Plop.
Çadırın girişi kaldırıldı ve içeriden biri bağırdı.
“Komutan-nim, Roan Krallığı’nın güçleri geldi.”
Rosalyn’i arıyorlardı.
Breck Krallığı’ndaki tüm büyülerin komutanıydı.
Dışarıdaki kişi sayesinde kendine gelmişti.
Roan Krallığı’nın güçleri.
Sayıca fazla olmasalar da arkasını kollayacak güvenebileceği arkadaşları geliyordu. Mutlu ve memnuniyetle karşılanan bir geliş oldu. Aynı zamanda yaklaşan savaşı hatırladı ve acele etmesi gerektiğini biliyordu.
Ancak Lock’un mevcut durumu onun tereddüt etmesine neden oldu.
O sırada kısık bir ses duydu.
Pat.
“Senin gibi genç bir çocuk neden bu kadar zayıf?”
Rosalyn, Cale’in çadır girişine doğru gitmeden önce Lock’un sırtına hafifçe vurduğunu gördü. Cale, Lock’a bakarken çıkmak için kapağı açtı.
“Hadi gidelim.”
Kilit kıpırdandı ve hareket edemedi.
“Raon, it onu.”
Bu sözler Lock’un irkilmesine neden oldu. Daha sonra küçük bir pençenin sırtını hafifçe ittiğini hissetti.
“Herkes seni görmek istiyor! Hadi gidelim, Lock!”
Görünmez olmasına rağmen Lock, Raon’un varlığını patisinden ve sesinden hissedebiliyordu. Lock, kendisini bekleyen insanları ve dudaklarını ısırıp yavaşça yürümeye başlarken onu iten Ejderhayı düşündü.
Çılgına dönmüş durumuna giremezse son derece zayıftı.
Hala normal bir insandan daha güçlüydü ama diğerlerine kıyasla, ailesine kıyasla o kadar zayıftı ki yük olması muhtemeldi.
Bu yüzden onları selamlayacak kadar kendinden emin değildi.
Genç çocuk tam önünde durur durmaz Cale konuşmaya başladı.
“Arkama odaklan. Arkamdan gel ve başka bir şey düşünme.”
Lock’un kafası yavaşça yukarı kalktı.
pat, pat.
Sırtına vuran küçük pençeyi de hissedebiliyordu.
Çadır girişini kapatan kanat tamamen kaldırıldı.
Lock, Breck Krallığı’nın insanlarının çadırın dışında düzen içinde durduğunu görebiliyordu.
Ölüm Boğazı.
Birkaç gün öncesinden beri pek çok insan uzun ve tehlikeli geçitte farklı noktalara konuşlanmıştı. Hareketlerini gizlice gizlemek için sihir kullanıyorlardı.
Burası en fazla sayıda insanın toplandığı yerdi.
Rosalyn ve Breck Krallığı’nın liderleri buradaydı.
Lock, liderleri ve güçlerinin dışarıda durduğunu görebiliyordu. Hepsi tek bir kişiyi görmek için burada toplanmışlardı.
Roan Krallığı’nın kuzeydoğu bölgesinin komutanı.
Hepsi onu bekliyordu.
Lock, Cale’in çadırdan çıktığını görebiliyordu. Ölüm Boğazı’nda Breck Krallığı’nın bazı büyücüleriyle vakit geçirirken savaş hakkında çok şey duymuştu.
Lock doğal olarak Cale ve diğerlerinin ne kadar çok çalıştıklarını duymuştu. Bu yüzden Cale’in sırtı ona çok büyük göründü. Cale, onun gibi birinden dünyalar kadar farklı birine benziyordu.
Ancak Lock daha sonra Cale’in sesini duydu.
“Gelmiyor musun?”
Cale’in sırtı hâlâ Lock’a dönüktü ama hareket etmeden orada duruyordu.
Lock daha sonra sırtında iki hafif itme hissetti. Biri Rosalyn’di, diğeri ise görünmez Dragon’du.
Kilit yavaşça yürümeye başladı.
Artık çadırın dışındaki Breck Krallığı liderlerine aldırış etmiyordu. Sadece Cale’in sırtına bakarak yürüdü. Bu yüzden daha kısa olan Cale’e bakarken kıvrılmış gibi görünüyordu, ancak artık hiçbir şey onun ilerlemesini engellemiyordu.
Cale etrafına bakınırken yürümeye başladı.
Burada çok sayıda insan toplanmıştı. Ancak Breck Krallığı kuvvetlerinin çoğu, her an hareket etmeye hazır olarak Ölüm Boğazı’nın yanındaki en yakın şehirde konuşlanmıştı.
Cale, yanına gelip konuşmaya başlayan Rosalyn’e baktı.
“Bütün askerler hareket etti mi?”
“Evet, genç efendi Cale. Şövalyeler ve askerler yarın sabah erkenden toplanacakken geçidin etrafındaki birçok noktaya sihirli ışınlanma çemberleri yerleştirdik.”
Indomitable Alliance hakkındaki bilgiler şu anda Clopeh Sekka aracılığıyla gönderiliyordu.
Roan Krallığı, Indomitable Alliance’ın Clopeh ve Paerun Krallığı’nın ihanetini daha sonraya kadar bilmemesinin daha iyi olacağına karar vermişti.
Bu nedenle Breck Krallığı’nın Yılmaz İttifak hazırlıkları olabildiğince gizli yapılıyordu.
Ertesi sabah erkenden.
Clopeh, Yılmaz İttifak’ın harekete geçeceğini söylediği zamandı.
“Genç efendi Cale, Yenilmez İttifak bunu fark etse bile, şu anda hareket ettirdiğimiz kuvvetlerin sayısı tuhaf gelmemeli.”
“Elbette.”
Rosalyn’in bahsettiği gibi, zaten her noktada bulunan insan sayısı normal görünüyordu ve savaşa hazırlanıyor gibiydiler.
Yenilmez İttifak henüz pes etmemişti.
Bu durumda, başka nereye saldırabilirlerdi?
Herhangi biri bunun Breck Krallığı olacağını söyleyebilirdi.
Ölüm Gorge’u yüzünden insanlar buna kolayca inanamadı, ancak Breck Krallığı’nın her ihtimale karşı Gorge of Death çevresindeki yerlere yaklaşık 100 asker göndermesi normal görünüyordu.
Rosalyn konuşmaya başladı.
“Roan Krallığı ve Breck Krallığı’nın Büyücü Tugayları bu sefer kendilerini gerektiği gibi gösterebilecekler.”
Cale, Rosalyn’in kendinden emin gülümsemesine baktı ve kıkırdadı.
Bu, Büyücü Tugayı’nın gerçek lideriydi.
Rosalyn şimdiye kadar kendini göstermemişti.
O, geleceğin Sihir Kulesi Ustası olma niteliklerine sahip en yüksek dereceli bir büyücüydü.
Son birkaç ayını kendini ve büyü yeteneklerini güçlendirmekle geçirmişti. Bu gücü ilk kez kullanma düşüncesi şu anda aklını çılgına çeviriyordu.
“Cücelerin Ölüm Boğazı’nı geçmek için buldukları bu yöntemi merak ediyorum.”
Cale, Rosalyn’in düşüncelerini duyduktan sonra Clopeh’nin sağladığı bir bilgiyi hatırladı.
Alev Cüce kabilesinin yaklaşan saldırıda büyük bir rol oynayacağı söyleniyor. Ölüm Boğazı’nda özgürce hareket etmenin bir yolunu bulduklarını söylediler.’
Ancak, yöntemi saldırıdan hemen öncesine kadar açıklamayacaklar. Görünüşe göre Caro Krallığı’ndaki gemiler için kefaret arıyorlar. Yeteneklerini mümkün olan en son anda açığa vurarak abartmaya çalıştıklarını düşünüyorum.’
“Her neyse, öğrenir öğrenmez Roan Krallığımıza haber vereceğim, bu yüzden önemli olmamalı, değil mi? Hahahahaha!’
Cale, Clopeh’nin çılgın kahkahasını da hatırlayınca kaşlarını çatmaya başladı. Bundan sonra o deli piç kurusunun söylediklerinin ancak yarısına güvenebilirdi.
Rosalyn, bir tarafı işaret ederken Cale’in ifadesini görmedi.
“Ah, genç efendi Cale. Kont Ecross’u tanıyorsun, değil mi?”
Cale’in bakışları Rosalyn’in işaret ettiği yere yöneldi.
Ecross’u sayın.
Breck Krallığı’ndaki en iyi büyücünün bir numaralı öğrencisiydi ve bu onu tüm Breck Krallığı’ndaki ikinci sıradaki büyücü yaptı. Elbette Rosalyn bu sıralamanın bir parçası değildi.
Cale, son kez Ölüm Boğazı’nı ziyaret ettiğinde Ecross’un onu nasıl görmezden geldiğini ve ona tepeden baktığını açıkça hatırladı.
Kont Ecross göz göze gelir gelmez irkildi. Bilinçsizce yutkundu.
Cale Henituse.
Ecross, Cale’in yılın başlarında Tiger kabilesiyle nasıl geldiğini açıkça hatırlıyordu. O zamanki Cale ve bugün üniformalı Komutan Cale son derece farklı hissediyordu.
Ecross, Cale’in yaptığı her şeyi duyduğu için elinden bir şey gelmiyordu.
Henituse topraklarındaki savaş, Roan Krallığı’nın kuzeydoğu bölgesinin kıyılarındaki savaş ve son olarak Caro Krallığı’ndaki savaş.
Tüm bu işler, Kont Ecross’u geçmiş eylemleri hakkında utandırmıştı, ancak Breck Krallığı’na yardım etmeye gelen Cale’in güvenilir olduğunu öğrenince rahatladı.
“Görüşmeyeli uzun zaman oldu, Kont Ecross.”
“Evet, Komutan Cale-nim. Uzun zaman oldu.”
Count Ecross bilinçaltında Cale’e karşı saygılı bir dil kullandı, ancak ikisi de değişikliği fark etmedi.
– Böyle olacağını biliyordum!
Raon bunu fark etmişti ama Cale’in dikkatini ona verecek vakti yoktu.
“Komutan-nim.”
“Cale-nim.”
Cale, diğer taraftan kendisine doğru yürüyen bir grup insan görebiliyordu.
Onlar Roan Krallığı’nın Birinci Şövalye Tugayı ve Büyücü Tugayı idi.
Sonunda Choi Han, Mary ve grubunun geri kalanı vardı.
Count Ecross, Roan Krallığı’nın zaferinden sorumlu ana karakterlere baktı ve küçük bir adım geri attı. Zaten iki savaş kazanmışlardı. Etraflarındaki aura kendisininkinden tamamen farklıydı.
Cale, etrafındaki insanlara baktı ve konuşmaya başladı.
“Toplantımıza başlayalım.”
Cücelerin geçidi geçme yöntemi, Aslan kabilesi ve Ayı kabilesi ve hatta onlarla birlikte gelecek düşman askerleri.
Hepsinin parmaklarının üzerinde yürümesini sağlayacak iyi bir plana ihtiyaçları vardı.
Cale, Rosalyn ve diğer liderlerle birlikte çadıra geri döndü ve arkasında duran Lock’un yanından geçti. Yanından geçti ve Lock’a bir şeyler söyledi.
“Bu akşam birlikte yemek yiyelim.”
Cale, Choi Han, Mary ve toplantıya dahil olmayan diğerlerinin Lock’u çevrelediğini ve hiç düşünmeden yürümeye devam ettiğini gördü.
* * *
“Ne yapıyorsun? Yemek yemeyecek misin?”
Bu çadır Cale için yaratılmıştı.
Oldukça büyük olan bu çadırda, ses geçirmez sihirle dolu düzgün bir yemek masası kurulmuştu.
Cale önündeki yemeği yemeye devam etti ve diğer tarafa baktı.
“Breck Krallığı seni beslemedi mi?”
“N, hayır, yaptılar.”
Lock şok içinde kollarını salladı. Ancak Cale’in ifadesi pek iyi görünmüyordu.
Kim Rok Soo geçmişte bir kez açlıktan ölmek zorunda kalmıştı. Çocukların bu kadar sıska görünmesi hoşuna gitmemişti. Lock her zaman zayıf görünmesine ve uzun boyu onu en başından beri sıska yapmasına rağmen, şimdi daha da zayıf görünüyordu.
Cale, bakışlarını tekrar tabağına çevirmeden önce elinde çatal tutan ancak hiçbir şey yiyemeyen Lock’a baktı.
“Söyleyecek bir şeyin varsa acele et ve bir şeyler yiyebilesin diye söyle.”
Lock irkildi ve Cale’e baktı.
Masada sadece Raon, Cale ve Lock vardı. Diğerleri başka bir yerde birlikte akşam yemeği yiyorlardı. Lock, Cale’in bu yemeği neden sadece üçü için hazırladığını biliyordu. Yavaşça konuşmaya başladı.
“…Gerçekten, gerçekten çok sıkı çalıştım. Bana güvenmekle haklı olduğunuzu size göstermek istedim ve bu yüzden elimden geldiğince sıkı çalıştım.”
‘Sana güveniyorum.’
Lock, kendisine güvendiği için Cale’e teşekkür etmek için Ölüm Boğazı’nda durmaksızın eğitim almıştı. O kadar çok çalışmıştı ki neredeyse defalarca bayılacaktı.
Bunu yapmazsa, Ölüm Boğazı’nda geçirdiği her gün çok uzun geliyordu.
Ama en önemlisi, arkadaşları güçlenirken geride kalmak istemiyordu.
“Choi Han-hyung ve diğerlerinin savaşlar sırasında nasıl performans gösterdiğini duyduktan sonra kendimi daha çok zorladım.”
Henituse bölgesini nasıl koruduklarının hikayesi.
Roan Krallığı’nın kıyılarındaki savaşın hikayesi.
Bu hikayeleri duymak, kalbinin çılgınca atmasına neden olmuştu.
‘Bunları ailem yaptı!’
O kadar gururluydu ki, iyi olduklarına şükrederken bunu herkesle paylaşmak istedi.
Daha sonra geçitte yalnız kaldığı için kendini motive etmek için kullandı.
“…Bana verdiğin Kurt Kral’ın günlüğünü okudum, genç efendi-nim.”
Ona yardımcı olacak harika bir aracı vardı.
Cale’in ona verdiği günlük.
O günlük birinin kanıyla yazılmıştı.
Cale o günlüğü de okumuştu. Lock’a doğru baktı.
“Bu, günlüğün içinde yazılmış.”
Cale’in Lock’u burada yalnız bırakmasının nedeni aynı zamanda günlükle de ilgiliydi. Genç çocuk günlüğünde okuduklarını okumaya başladı.
“Kurtların kayıp ve yalnızlığı bilmeleri gerekir. Ancak yalnız kaldıklarında kendileri için değerli olanların önemini anlayabilir ve güçlenebilirler.”
Lock ifadeye katılmadı.
Eski günlükle aynı fikirdeydi. Kuru kanla yazılan sözler doğruydu.
Mavi Kurt kabilesini ve ailesini kaybettiğinde o da ilk çılgın dönüşümünü yaşamıştı. Güçlenmenin bir yolunu ilk o zaman bulmuştu.
Kurt Kral’ın söylediği doğruydu.
“Kurt kendi kanını dökebilse de, kendisi için değerli olanların kanının akmasına izin vermez.”
Lock burada da Kurt Kral ile anlaşmıştı.
Onun için kanaması, onun için değerli olanların kanamasından daha iyiydi. Bunun böyle olduğuna gerçekten inanıyordu.
“Bunu defalarca okudum ve gerçekten sıkı çalıştım. Ama…”
Lock çatalını tutan elin titrediğini gördü ve iki elini birbirine kenetledi.