Menkıbe Terimi Hakkında Bilgiler
Edebiyat Terimi Olarak Menkıbe:
Din büyüklerinin, ermiş kişilerin hayatlarını, yaptıkları olağanüstü işleri dile getirip anlatan öykülere verilen ad. Din büyüklerinin hayatı çevresinde gelişen olayları anlatan eserler.
Benzer Edebiyat Terimleri:
Sözcük Sanatları: Anlamla ilgisi olmayan, sözcüklerin yazılış ve söyleniş özelliklerine yaslanılarak oluşturulan sanatlara denir.
Nazım Birimi: Manzume ve şiirlerde, anlam bütünlüğü gösteren, yapıyı oluşturan, kendi içinde bağımsız dize veya dizeler topluluğu.
Ağız: Bir anadilin herhangi bir şivesi içinde var olan söyleyiş farkıdır. Ağız, bir dilin aynı ülke içindeki konuşma farklılıklarıdır. Ağızlarda dilbilgisi
Menkut: Divan edebiyatında sözcüklerinin tümü noktalı harflerden oluşan şiirler.
Taşlama: Halk edebiyatında bir kişiyi, bir yeri, bir şeyi ya da bir olayı acı, alaycı bir dille yeren şiir biçimi, hiciv.
Melodram: İlkçağlarda, özellikle eski Yunan'da kimi bölümlerinde müzik çalınan, yer yer şarkılar serpiştirilmiş sahne yapıtı.
Fasih: Dilin bütün kaidelerine uyularak doğru, güzel ve açık şekilde konuşup yazılması, ifadenin anlam ve âhenk bakımından kusursuz olması.
Maupassant Tarzı Hikâye: Vaka (olay) hikâyesi. Hayatı etkileyen veya seyrini değiştiren, kahramanların üzerinde derin izler bırakan bir olay etrafında gelişen bu hikâyelerde,