Kum doları ( Echinarachnius parma ), kurutulmuş iskeletleri dünyanın dört bir yanındaki plajlarda bulunan omurgasız bir organizma olan derisi dikenliler filumunun ekinoid takımıdır. Canlı hayvanlar parlak renklidir, ancak kumsallarda bulunan kurumuş iskeletler genellikle beyaz veya grimsidir ve merkezlerinde yıldız şeklinde bir işaret vardır. Bu hayvanlara verilen ortak ad, kurumuş iskeletlerinin gümüş bir madeni paraya benzemesinden gelir. Yaşarken, kum doları çok farklı görünüyor. Çapları 5 ila 10 santimetre arasında olan dairesel bir şekle sahiptirler. Mordan kırmızımsı kahverengiye kadar değişen kısa, kadifemsi dikenlerle kaplıdırlar.
Kuru kum doları dış iskeleti.
Kumsallarda bulunan kum doları, canlı hayvanlarda deri ve dikenlerle kaplı, erimiş kalkerli plakalardan oluşan bir yapı olan kurutulmuş dış iskeletidir. Kum dolarının dış iskeleti, diğer ekinodermlerinkinden farklıdır. Örneğin, denizyıldızının dış iskeleti, esnek olan küçük kalkerli plakalardan, deniz hıyarlarının dış iskeleti ise vücuda yerleştirilmiş küçük kalkerli oluşumlardan oluşur. Kuru kum doları dış iskeletinin üst yüzeyi, yukarıdaki şekilde görüldüğü gibi beş yaprağa benzeyecek şekilde desenlenmiştir. Beş yaprağın her birinden, hayvanın nefes almak için kullandığı beş tübül uzanır. Kum dolarının anüsü hayvanın sırtında bulunur, beş yaprağın merkezinden uzanan tek dikey çizginin altında iskeletin kenarında. Kum doları, alt tarafında bulunan sivri uçları kullanarak hareket eder.
Kum Doları Taksonomisi
Kum doları filum ekinodermlere (Echinodermata, Yunanca ekhino , başak ve derma , deri) aittir ve denizyıldızı, deniz hıyarı ve deniz kestanesi ile birlikte organizmaları radyal bir düzene sahiptir. duvar, kireçli yapılardan oluşan bir dış iskelet. Derisidikenliler bentik deniz organizmalarıdır, deniz tabanında yaşarlar. Kum doları, deniz kestanelerini bir araya getiren bir düzen olan echinoids takımına (Echinoidea takımı) aittir. Geleneksel bir sınıflandırmada, ancak şu anda tartışmalı olan ekinoidler , kirpileri bir arada gruplandıran düzenli ve düzensiz olmak üzere iki alt sınıfa ayrılır. , kum dolarları ve deniz bisküvilerini bir araya getiren.
Yaygın, en yaygın kum doları türü olan Echinarachnius parma’ya ek olarak , başka kum dolar türleri de vardır. Eksantrik , batı veya Pasifik kum doları olan Dendraster excentricus türü , Alaska’dan Baja California’ya kadar Pasifik Okyanusu kıyılarında bulunur, çapı 10 santimetreye ulaşır ve rengi griden mora değişen sivri uçlara sahiptir. ve siyah. Kum doları olan Clypeaster subdepressus türü tropikal ve subtropikal bölgelerin sularında yaşar; Karayip Denizi ve Atlantik Okyanusu kıyılarında, Kuzey Karolina’dan Brezilya’daki Rio de Janeiro’ya ve Orta Amerika’nın Atlantik kıyılarında. Mellitas sp .., anahtar deliği kum doları veya anahtar deliği kirpi, Atlantik ve Pasifik okyanuslarının tropikal kıyılarında ve Karayipler’de yaşayan on bir türdür.
Bu organizmanın taksonomik sınıflandırması Echinarachnius parma’dır (Lamarck 1816); Animalia krallığı, Echinodermata filumu, Echinoidea sınıfı, Clypeasteroida takımı, Echinarachniidae familyası, Echinarachnius cinsi , Echinarachnius parma türü . Echinarachnius parma obesus (Clark 1914) ve Echinarachnius parma sakkalinensis (Argamakowa 1934) alt türleri de tanımlanmıştır.
Kum dolarının yaşam alanı ve alışkanlıkları
Ortak kum doları, Kuzey Yarımküre kıyılarında, ılık sularda ve ayrıca Alaska ve Sibirya’nın soğuk sularında dağılmış bir organizmadır. Yaygın kum dolarının örnekleri, Kanada’daki British Columbia’dan Japonya’ya ve Kuzey Atlantik Okyanusu’nda Kuzey Pasifik Okyanusu kıyılarında bulunmuştur. 1500 metre derinliğe kadar, gelgitten daha büyük derinliklerde kumlu deniz yataklarında yaşar. Bu sitelerde gelişen bireylerin sayısı, metrekare başına bir kum dolarından az olanlardan metrekare başına 200’den fazla bireye kadar oldukça değişkendir.
Kum dolar.
Kum doları, koruma ve yiyecek aramak için sivri uçlarını kuma kazmak için kullanır. Bu ekinodermler, kabuklu larvaları, küçük kopepodlar, diyatomlar, küçük algler ve organik artıklarla beslenir. Kumdan çıkardıkları küçük gıda parçacıklarını içerirler ve bu diyete göre Dünya Deniz Türleri Kaydı (İngilizce kısaltması için WoRMS) tarafından etobur olarak sınıflandırılmışlardır. Yiyecek parçacıkları dikenlere yapışır ve daha sonra tübülleri, pediselleri (kerpeten) ve mukus kaplı kirpikler tarafından kum dolarının ağzına taşınır. Bazı örnekler, yüzen avı yakalama yeteneklerini en üst düzeye çıkarmak için kenarlarındaki kumun üzerinde durur.
Diğer deniz kestaneleri gibi kum dolarının ağzına da Aristoteles’in feneri denir ve beş çeneden oluşur. Kurutulmuş bir kum dolar iskeletini alıp hafifçe sallarsanız, ağız parçalarının içeride yankılandığını duyabilirsiniz.
Kum doları, tüm ekinodermler gibi bir deniz hayvanıdır, ancak bazı türler, denize akan tatlı suyun acı su ile karıştığı haliçlerde gelişir. Bu habitatların özellikleri, deniz ve tatlı su habitatlarından farklıdır ve oldukça değişken olma eğilimindedir. Bununla birlikte, kum doları tatlı su habitatlarında gelişmez ve üremek için belirli bir minimum tuzluluk seviyesi gerektirdiği gösterilmiştir.
Kum doları üretimi
Kum dolarının eşeyli üremesi vardır. Dışsal olarak kolayca ayırt edilemeseler de bir erkek ve bir dişi vardır. Döllenme, dişi yumurtaları biriktirdiğinde ve erkek spermi suya bıraktığında gerçekleşir. Döllenmiş yumurtalar sarı renktedir ve koruyucu bir jel ile kaplıdır; yaklaşık 135 mikron (0,135 milimetre) çapa sahiptirler. Yumurtalar çatladığında, kirpikler kullanarak beslenen ve hareket eden küçük larvalara dönüşürler. Birkaç hafta sonra larva dibe yerleşir ve başkalaşım geçirir.
Kum doları yavrularının çapı iki inçten azdır ve gelgitte daha derin alanlarda gelişir. Daha sonra, olgunlaştıkça, yavaş yavaş sahilin açıkta kalan bölgelerine göç ederler. Yavrular kendilerini iki inç derinliğe kadar kuma gömebilirler ve kum doları popülasyonlarının çok yoğun olduğu yerlerde, üçe kadar hayvan farklı derinliklerde yuva yapabilir.
Kum dolarına yönelik tehditler
Kum doları, özellikle dip trolü kullanılarak yapılan balıkçılıktan etkilenebilir. Habitatının bulunduğu alanların asitlenmesi dış iskeletinin oluşumunu etkiler ve tuzluluğun azalması döllenme oranını düşürür. Kum doları insanlar tarafından yenmez, ancak denizyıldızı, balık ve yengeç gibi diğer organizmalar tarafından avlanabilir. Sadece kuru kum iskeletleri toplamamız gerektiğini unutmamalıyız, asla yaşayan bir organizma değil. Kum doları şu anda nesli tükenmekte olan bir tür olarak listelenmiyor.
Kurutulmuş kum dolar iskeletleri, deniz kabuğu ve deniz kabuğu dükkanlarında dekoratif amaçlı veya turistik hediyelik eşya olarak satılır, bazen kum doları efsanesine atıfta bulunan bir kart veya yazı ile birlikte satılır. Bu efsaneye atıf, kum dolarının kuru iskeletinin üst kısmının ortasına çizilen beş köşeli yıldızın Doğu’nun bilge adamlarına rehberlik eden Beytüllahim yıldızının bir temsili olduğundan bahseden Hıristiyan mitolojisiyle ilişkilendirilir. sözde “Bilge Adamlar”, bebek İsa’ya doğru. Kurutulmuş iskeletteki beş açıklığın, İsa’nın çarmıha gerilmesi sırasında dördü ellerinde ve ayaklarında ve beşincisi yan tarafında olmak üzere yaraları temsil ettiği söyleniyor. Kum dolarının kurumuş iskeletinin dibine bir Noel Atatürk çiçeği taslağının çizildiği de söylenir; ve açarsanız barış güvercinlerini temsil eden beş küçük kalkerli oluşum bulacaksınız. Bu güvercin figürleri aslında Aristoteles’in feneri olan kum doların ağzındaki beş çenedir. Başka bir kum doları bilgisi, kurutulmuş iskeletlerini Atlantis’ten gelen deniz kızı veya madeni paralarla ilişkilendirir.
kaynaklar
Allen, Jonathan D., Jan A. Pechenik. Düşük Tuzluluğun Sand Dollar Echinarachnius Parma’da Döllenme Başarısı ve Erken Gelişim Üzerindeki Etkilerinin Anlaşılması . Biyolojik Bülten 218 (2010): 189–99.
Brown, Christopher L. Maine Körfezi’ndeki Kum Doları (Echinarachnius Parma) Popülasyonunun Substrat Tercihi ve Test Morfolojisi . Bios54(4) (1983): 246–54.
Coulombe, Deborah. Sahil Doğa Bilimcisi: Deniz Kıyısında Çalışmak İçin Bir Kılavuz . Simon & Schuster, 1980.
Echinarachnius parma (Lamarck, 1816) . Dünya Deniz Türleri Kaydı.
Echinarachnius parma (Lamarck 1816) . Yaşam Ansiklopedisi.
Ellers, Olaf, Malcolm Telford. Kum Dolarında Oral Yüzey Podia Tarafından Yiyeceklerin Toplanması, Echinarachnius Parma (Lamarck). Biyolojik Bülten 166(3) (1984): 574–82.
Harold, Antony S., Malcolm Telford. Kuzey Kum Doları, Echinarachnius Parma’nın (Lamarck) Substrat Tercihi ve Dağılımı. Uluslararası Ekinodermler Konferansı. Ed Lawrence, JM: AA Balkema, 1982.
Kroh, Andreas. Clypeasteroida . Dünya Echinoidea Veritabanı, 2013.
Pellissier, Hank. Yerel İstihbarat: Kum Doları . New York Times, 8 Ocak 2011.
Smith, Andrew. B. Kum dolarları ve akrabalarının iskelet morfolojisi . Ekinoid Dizini.
Arabacı, Ben. Echinoidea’ya giriş . Kaliforniya Üniversitesi, Paleontoloji Müzesi, 2001.