İŞÇİ Mİ,DİŞÇİ Mİ? Ülkü Duysak
1.PERDE
1.SAHNE
DEKOR:Sokak görüntüsü
KİŞİLER:Bir kadın ve bir genç
KADIN-(Eli belinde,sıkıntılı bir şekilde binalara bakarak söylenir.)Offf…Offf! Ayaklarıma kara sular indi.Aradığım yeri bir türlü bulamadım.Buralarda bir yerde demişlerdi ama…Ne zormuş şu okuma bilmemek.Allah kahretsin! Ah,baba,ah! Neymiş?Kızlar okumazmış.(Yoldan geçmekte olan bir gence seslenir.)Hele bir bak kardeş!
GENÇ- (Kadına doğru döner.)Buyur teyze!
KADIN-Ben İşçi Bulma Kurumunu arıyorum da…Nerde olduğunu bilir misin?
GENÇ- (Başını yukarıya kaldırır,bir tabela gösterir.İşte bak,burası.Şu kapıdan girecek sonra da ikinci kata çıkacaksın.(Böbürlenerek)Yoksa sen okuma-yazma bilmiyor musun ?
KADIN-(Mahçup bir ses tonuyla)Bilmez olur muyum hiç…Biliyorum da tersim döndü birden.Sağ ol yavrum,sağ ol. (Kadın binaya doğru yürürken genç uzaklaşır.)
2.PERDE
1.SAHNE
DEKOR:Koltuklar,masa,duvarda dişle ilgili afişler.
KİŞİLER: Kadın,dişçinin sekreteri.
KADIN- Hayırlı günler kızım.
SEKRETER- Buyur teyze (yer gösterir)Otur şöyle.(Masanın üzerinde duran defteri karıştırmaya başlar)
KADIN- Sağ ol kızım,sağ ol.(Oturur,masanın üzerinde duran diş maketine,duvardaki diş resimlerine bakar,hayretle)Hanım kızım bu dişlerin ne işi var burada?
SEKRETER- (Masasındaki defteri karıştırmayı bırakarak kadına döner.)Teyzeciğim,bir dişçide bundan daha doğal ne olabilir?
KADIN- Neee! Dişçi mi? Burası İşçi Bulma Kurumu değil mi yani ?
SEKRETER- Dişçi teyzeciğim,dişçi.Varsa dişlerinizde bir sorununuz,dişçi koltuğuna oturunuz.
KADIN- Hay Allah! İşçi Bulma Kurumu mu dedim?Tabii ya,dişçi! Bugün benim oğlan da İşçi Bulma Kurumuna gidecekti de…Birden karıştırdım.Yaşlılık,kapıya konulacak şey değil de geliyor işte!
DOKTOR- (Odasından seslenir)Sıradaki hastaaaa!
SEKRETER- Buyurun girin.Sıra sizde.
KADIN- Eyvah!Yandık!
SEKRETER- Efendim teyze,bir şey mi dediniz?
KADIN-Yok, yok!Bir şey demedim.(Kalkar içeri girer,biraz sonra acı bir feryat duyulur)Ahhh! Ah,dişim…İyyy! Uyyy!Daha uyuşmadı doktor bey.Bekle hele…(Bir süre sonra yanağını tutarak dışarı çıkar)
SEKRETER- Geçmiş olsun.Biraz canınız yandı galiba.
KADIN- Yandı ya.Sen de sağlam dişini çektirseydin senin canın da yanmaz mıydı?
SEKRETER- Eğer dişiniz sağlam olsaydı doktor dişinizi çekmezdi.Yanılıyor olmayasınız.
KADIN- Yok,kızım! Yok!Ne yanılması.Utanma…Utanma…
SEKRETER-Anlamadım,ne utanması…İnsan utanınca sağlam dişini mi çektirir?
KADIN-Doktor,”dişiniz sağlam” dedi emme,”çok ağrıyor,sen mi bilecen dişimin sağlamlığını ben mi,çek de kurtulayım dedim.Ah,akılsız kafam.Zamanında okuma yazma öğrenseydim şimdi bu duruma düşmeyecektim.
SEKRETER- Okuma-yazma bilmemenin diş çektirmeyle ne alakası var teyzeciğim?
KADIN- Olmaz olur mu?Aslında ben İşçi Bulma Kurumunu arıyordum.Bir gence sordum o da bana burayı gösterdi.Ben de genç çocuğa güvendim geldim,sağlam dişimden oldum..
SEKRETER-Bunda utanacak ne var.Okuma-yazma bilmeyen yalnız sen değilsin.İlk geldiğinde bana söyleseydin sana yardımcı olurdum. Sen binaları karıştırmışsın anlaşılan.İşçi Bulma Kurumu yan binada. En iyisi sen bir okuma-yazma kursuna git teyzeciğim.
KADIN- Doğru söylüyorsun kızım:Mahallemizde bir kurs açılmıştı.Ben hemen gidip kaydolayım.Bu yaştan sonra ne işime yarayacak okuma.Nasıl olsa öğrenmek istediklerimi birilerine soruyorum, diyordum.Baksana sormakta işe yaramıyormuş bazen.Sana İyi günler kızım.
SEKRETER- Geçmiş olsun,iyi günler.
(Perde kapanır)
ÜLKÜ DUYSAK
Not:”İlköğretim Haftası”nda canlandırılması uygun olur.