Bitkiler, insanlar ve diğer hayvanlar gibi bir yaşam döngüsüne sahiptir. Bitkinin yaşam döngüsü, bitkinin ömrünün başlangıcından sonuna kadar, işlemin her an yeniden başladığı aşamaları tanımlar.
Tohumlar
Bir bitkinin yaşam döngüsü bir tohumla başlar. (Eğrelti otları gibi bazı çiçekli olmayan bitkiler, sporlarla başlar.) Muhtemelen tohumlara aşinasınız ve hatta ayçiçeği veya kabak çekirdeği gibi birkaç tür yiyebilirsiniz.
Bir tohum, kabuk denilen koruyucu bir kaplamaya sahiptir. Kabuk yeni bir büyümeye başlamak için gereken her şeyi içerir. Tohum kaplama içinde yeni bitki olacak embriyo ve embriyo için besin sağlayan endosperm içerir.
Tohumlar çeşitli yollarla dağılır veya yayılır. Bazıları rüzgar tarafından üflenir. Diğerleri suda yüzer. Diğerleri ise kuşlar, arılar, diğer böcekler veya hayvanların kürkleri tarafından taşınır. Bazıları hayvanlar tarafından yenir ve atıklarından yayılır. Ve tabi ki, insanlar meyveleri için tohum ekiyorlar ya da çimlerlerini çekici hale getiriyorlar. Bir tohum hedefine ulaştığında, yaşam döngüsünün bir sonraki aşaması başlar.
Çimlenme
Tohumların büyümek için dört şeye ihtiyacı vardır: oksijen, nem, güneş ışığı ve doğru sıcaklık. Tohum için uygun koşullar karşılandığında, filizlenmeye başlayacaktır. Kökler tohum kaplamasına doğru yol alır ve toprakta büyümeye başlar.
Bu sürece çimlenme denir.
Fideler
Fide denilen küçük organizma, kırılgan bir genç bitki olarak daha sonra yerden dışarı çıkıp güneş ışığına doğru büyümeye başlayacaktır. Fide, kökleri ile topraktan büyümesi gereken besinlerin çoğunu alır.
Fide ayrıca güneşten besin alır. Bir bitkinin yaprakları klorofil denilen yeşil bir pigment içerir. Bu pigment, bitki için fotosentez adı verilen bir işlemde enerji üretmek için güneş ışığı, su ve karbondioksit kullanır.
Yetişkin Bitki
Fotosentez, fidenin olgun bir bitkiye dönüşmesine yardımcı olur. Olgun bitki, yaşam döngüsünün devam etmesini sağlayan çiçekler üretir. Olgun bir bitkinin yaprakları, kökleri ve bir sapı vardır. Kökler topraktan besin ve su çıkarır. Bunlar bitkiyi desteklemeye yarayan sap tarafından taşınır. Yapraklar fotosentez yoluyla enerji oluşturur.
Çiçek, üreme için gerekli olan bitkinin parçasıdır. Birçok farklı parçadan oluşur. Yapraklar genellikle tozlaşma sürecine yardımcı olmak için böcekleri çekmek için parlak ve renklidir.
Ercik, polen üreten bitkinin parçasıdır. Polen genellikle yeni bir bitki oluşturmak için gerekli olan genetik materyalin yarısını ihtiva eden sarı bir tozdur.
Stigma, çiçeğin polen aldığı bölümdür. Bitkinin ovüllerini içerir. Yumurtalar polen tarafından döllendiklerinde tohum olurlar.
Tozlaşma
Polenlerin bir bitkinin erzağından diğerinin damgalanmasına geçiş süreci tozlaşma olarak adlandırılır. Polen rüzgar tarafından taşınabilmektedir, ancak genellikle bir çiçekden diğerine böceklerle taşınmaktadır.
Bazı yarasa türleri, polinasyon sürecine yardımcı olur.
Arılar, kelebekler ve diğer böcekler (yarasalar) renkli yapraklarıyla çiçeklere çekilir. Böcekler, çiçekli bitkilerin ürettiği nektarı (tatlı bir sıvı) içmektedir. Böcek nektarı içen bitkinin etrafında dolaşırken, bacakları ve vücutlarında polen oluşur.
Böcek daha fazla nektar içmek için başka bir bitkiye uçtuğunda, ilk bitkinin bir kısım poleni ikinci bitkiye bırakılır.
Unutmayın, polen yeni bir bitki üretmek için gerekli olan genetik malzemenin yarısını içerir. Stigmada bulunan yumurtalar diğer yarısını içerir. Polen bir bitkinin yumurtalarına ulaştığında, döllenir ve tohum olurlar.
Daha sonra, bitkinin döllenmiş tohumları rüzgar, su veya hayvanlar tarafından dağıtılır ve tüm süreç tekrar başlar.