“Tecrübeden ders almıyoruz. Deneyimi yansıtarak öğreniyoruz” -John Dewey
Dewey’den gelen yukarıdaki alıntı, özellikle Teksas’ta bahçe işi yaparken dışarıdayken, her zaman benimle rezonansa girdi. Geçmişte, sık sık arılar ve yaban arıları tarafından sokulurdum. İki tür ve nasıl soktukları arasında bir fark vardır. Bazıları gerçekten ısırır. Her karşılaşma acı verici bir deneyimle sonuçlanırken, aynı zamanda neden sokmalara karşı hassas olduğumu ve bunlardan nasıl kaçınabileceğimi düşünmem için değerli bir fırsat sağladı. Her zaman uzun kollu gömlekler giymeyi ve yuvalarını görmek için çevremi gözlemlemeyi öğrendim. Aynı bölgelerde uçarken görüldüklerinde de alışkanlıkla onları takip ettim, bu da yuvalarını bulmamı ve onları dışarı çıkarmamı sağladı. Sonuç olarak, uzun zamandır sokulmadım.
Deneyimin öğrenciler ve yetişkinler için öğrenmede çok önemli bir rol oynadığını söylemeye gerek yok. İçinde Sınıflarımızda Yıkıcı Düşünce, bunun için derslerde daha fazla fırsat sağlanması gerektiğini ve kullanılabilecek belirli stratejileri paylaştım. Yansıma eklendiğinde, deneyimlenenler ile elde edilen sonuçlar arasındaki bağlantıyı geliştirmeye yardımcı olur. Öğrencilerin daha yetkin hale gelirken kavramların daha derinlerine inmelerine izin verdiği söylenebilir.
Yansıma basit bir iç gözlem süreci değildir. Bunun yerine, öğrenmeyi oluşturmaya, derinleştirmeye, eleştirmeye ve belgelemeye hizmet eden kanıta dayalı, bütünleştirici, analitik, kapasite geliştirme yaklaşımıdır. Yansıtıcı becerilerin geliştirilmesi, öğrencilerin bir disiplin içindeki akademik ve mesleki gelişimlerinin merkezinde yer alır. Yeni, olağandışı veya karmaşık bir durumla karşılaştığında kişinin kendi uygulaması üzerinde düşünme yeteneği, uzman uygulayıcıları acemilerden ayırır (Schön, 1983).
Rutin yansıma şunları yapabilir:
- Bilişsel esnekliği teşvik edin
- Yeni bilginin inşasında ve anlaşılmasında yardım
- Akademik, duygusal ve sosyal deneyimler arasında bağlantılar kurun
- Yıkıcı bir dünyada başarı için temel yetkinlikleri geliştirin
Yukarıda listelenen sonuçlar, araştırma tarafından desteklenen:
Araştırmalar, doğrudan deneyimden öğrenmenin, yansıtmayla birleştiğinde daha etkili olabileceğini bulmuştur – yani, deneyim tarafından öğretilen temel dersleri sentezleme, soyutlama ve ifade etme amaçlı kasıtlı girişim. Ek olarak, yansıtmanın öğrenme üzerindeki etkisine, öz-yeterlik ile sonuçlanan bir hedefe ulaşmak için daha büyük bir algılanan yetenek aracılık eder.
Niyet önemli. İyi haber şu ki, eğitimciler tekerleği yeniden icat etmek zorunda değiller. Sınıfta yansıma söz konusu olduğunda, anahtar, rutin pedagoji ile uyum yoluyla bunun için zaman ayırmaktır. Doğal olarak, bunu metin, video veya ses kullanılarak yanıtlanabilecek aşağıdaki istemleri kullanarak kapanış biçiminde ekleme eğilimi vardır:
- Bugün değer hakkında ne öğrendin?
- Öğrendiklerinizi sınıf dışında nasıl uygulayabilirsiniz?
- Bu öğrenme sizin ve yaşıtlarınız için neden önemliydi?
Bununla birlikte, eğitimciler bir ders boyunca yansıtmak için fırsatları bütünleştirebilir. Eğitimcilerin ihtiyaca göre uyarlayabilecekleri Yıkıcı Düşünme’de aşağıdaki KWHLAQ şemasını paylaştım.
Öğrenmenin bir parçası olarak yansıtma, sınıfta ve ötesinde geliştirilmesi gereken bir şeydir. Öğrencilerin bu sürece aşina olduğunu varsayamayız. Böylece, deneyimden anlam çıkarmalarına yardımcı olacak rehberlikten yararlanabilirler. Bu destek olmadan, yansımalar bir deneyimin betimleyici açıklamaları veya “duyguların açığa çıkması” ile sınırlı olabilir (Ash & Clayton, 2009). Deneyim, yansıtıldığında en iyi öğretmendir.
Ash, SL ve Clayton, PH (2009). Öğrenmeyi oluşturma, derinleştirme ve belgeleme: Uygulamalı öğrenmede eleştirel yansımanın gücü. Yüksek Öğrenimde Uygulamalı Öğrenme Dergisi, 1(1), 25-48.
Schön, D. (1983). Yansıtıcı Uygulayıcı: Profesyoneller Eylemde Nasıl Düşünürler. Londra: Temple Smith.
Kaynak : https://esheninger.blogspot.com/2022/09/taking-learners-deeper-with-reflection.html