1990’te Sovyet tasarımcıları, iki yıldan uzun bir süredir hükümet testinin kullanılması için önerilen, kendinden tahrikli bir lazer kompleksi (SLK) 1K17 "Sıkıştırma" prototipi sundu.
En gizli makine (içinde kullanılan teknolojilerin çoğu hala gizlilik başlığı altındadır) düşmanın optik-elektronik cihazlarını engellemek için tasarlandı. Gelişimi, STK "Astrofizik" ve Sverdlovsk fabrikası "Uraltransmash" çalışanlarını içeriyordu. Birincisi teknik doldurmadan sorumluydu, ikincisi o zaman için en yeni kendinden itmeli silah 2С19 "Msta-S" nin SLK kulesinin etkileyici boyutuna uyarlanması görevi ile karşı karşıya kaldı.
"Sıkıştırma" lazer sistemi çok bantlıdır - her biri ayrı bir yönlendirme sistemine sahip 12 optik kanaldan oluşur. Böyle bir tasarım, düşmanın belirli bir frekanstaki bir demeti engelleyebilen bir filtreyle lazer saldırılarına karşı kendilerini savunma şansını pratik olarak ortadan kaldırır. Yani, radyasyon bir veya iki kanaldan yapılmışsa, o zaman düşman helikopteri komutanı veya tankahafif bir filtre kullanarak, "kör" engelleyebilir. Farklı dalga boylarında 12 ışınla mücadele etmek neredeyse imkansızdır.
Modülün alt ve üst sıralarında bulunan "savaş" optik lenslerine ek olarak, ortada hedefleme sistemlerinin hedefleri vardır. Sağ tarafta prob lazeri ve otomatik yönlendirme sisteminin alıcı kanalıdır. Sol - gündüz ve gece riflescopes. Ve karanlıkta çalışmak için, kurulumda lazer aydınlatıcılar, telemetreler vardı.
Yürüyüş sırasında optiği korumak için SLK kulesinin ön kısmı zırhlı plakalarla kapatıldı.
Popular Mechanics’e göre, Compression laser’de kullanılmak üzere özel olarak yetiştirilen 30 kilogram yakut kristali hakkında bir söylenti yayıldı. Gerçekte, 1K17, flüoresan pompa lambalı katı hal lazeri kullandı. Bunlar oldukça kompakt ve yabancı kurulumlar da dahil olmak üzere güvenilirliklerini kanıtlamışlardır.
Sovyet SLK'sındaki en muhtemel çalışma gövdesi, YAG lazer denilen neodim iyonlarıyla katkılı bir itriyum-alüminyum garnet olabilir.
İçindeki jenerasyon, 1064 nm dalga boyunda - kızılötesi radyasyonla meydana gelir, zor hava koşullarında görünür ışığa kıyasla saçılmaya daha az hassas olur.
Darbeli moddaki YAG lazeri etkileyici güç geliştirebilir. Bu nedenle, doğrusal olmayan bir kristalde, orijinal dalgadan dört kat daha kısa, iki kez, üç kez, bir dalga boyu olan darbeler elde etmek mümkündür. Bu şekilde, çok bantlı radyasyon oluşur.
Bu arada, lazer tankının kulesi, 2C19 Msta-S SAU'nun ana kulesine kıyasla önemli ölçüde arttırıldı. Optoelektronik teçhizata ek olarak, güçlü jeneratörler ve güç kaynakları için özerk bir yardımcı güç ünitesi de arkasında bulunmaktadır. Kayıt işleminin ortasında operatörlerin işleri vardır.
Sovyet SLK'nın ateşlenme hızı bilinmemektedir, çünkü lambalara darbeli deşarj sağlayan kapasitörleri şarj etmek için gereken zaman hakkında hiçbir bilgi yoktur.
Bu arada, asıl görevi ile birlikte - düşmanın elektronik optiğini devre dışı bırakmak - SLK 1K17 “ekipman” için kötü görüş koşullarında hedefleri hedeflemek ve işaretlemek için kullanılabilir.
"Sıkıştırma", 1970-lerden bu yana SSCB'de geliştirilen kendinden tahrikli iki lazer kompleksinin önceki iki versiyonunun geliştirilmesiydi.
Böylece, 1982'te, ilk SLC 1K11 Stilette, potansiyel hedefleri tankların optik elektronik ekipmanı, kendinden tahrikli topçu teçhizatı ve alçaktan uçan helikopterler olarak hizmete sunuldu. Tespit işleminden sonra, kurulum objektif üzerinde bir lazer algılaması üretti ve parlama mercekleri kullanarak optik sistemler bulmaya çalıştı. Daha sonra SLC, bir fotosel, ışığa duyarlı bir matris veya hedefleyen avcının gözlerinin retinası ile güçlü bir dürtü, körleme ve hatta yakma ile onlara vurdu. Yatay olarak işaret eden lazer, kulenin dikey olarak döndürülmesi - tam olarak yerleştirilmiş büyük boyutlu aynalar sistemi kullanılarak yapılmıştır. 1K11 sistemi, Sverdlovsk Uraltransmash'ın izlenen mayın iniş takımı şasisine dayanıyordu. Sadece iki araba yapıldı - lazer kısmı tamamlandı.
Bir yıl sonra, basitleştirilmiş bir hedef hedefleme sistemi ile selefinden farklı olan Sangwin SLC, оружия. Bununla birlikte, daha önemli yenilik, lazerin dikey düzlemdeki hareketliliğinin artmasıydı, çünkü bu SLC, hava-hedeflerinin optik-elektronik sistemlerini yok etmek için tasarlanmıştı. Test sırasında, Sanguin bir helikopterin optik sistemlerini 10 kilometreden daha uzun bir mesafede kararlı bir şekilde belirleme ve vurma yeteneğini gösterdi. Yakın mesafelerde (8 kilometreye kadar), kurulum düşmanın manzarasını tamamen tahrip etti ve aşırı mesafelerde onlarca dakika boyunca onları kör etti.
Kompleks, Shilka kendinden tahrikli uçaksavar şasisine kuruldu. Ayrıca, düşük güçlü sondalama lazeri ve kılavuz sistemi için bir alıcı cihaz da, prob ışınının yansımalarını yansıma nesnesinden sabitleyerek kuleye monte edilmiştir.
Bu arada, 1986'te Aquilon gemi kaynaklı lazer kompleksi Sanguine zamanında kuruldu. Çalışması bir savaş gemisinin güç sistemi tarafından sağlandığından beri, SLC'nin gücünde ve ateş hızında avantajı vardı. Aquilon, düşman sahil güvenlik görevlilerinin optik-elektronik sistemlerini devre dışı bırakmak için tasarlandı.