Örneğin, bir amca yeğenini sevmek ister. Çocuksa ondan kaçar. Fakat amcası onu kovalayıp odanın bir kösesinde ansızın yakalar ve içinden geldiği gibi şefkat ve sevgiyle doyasıya, ama onu zorlayarak sever. Bu bir amca şefkatidir, içten gelen bir sevginin coşkuyla dışa vurumudur. Fakat çocuk, o esnada kendinden büyük birinin gücüne teslim olur ve ondan kaçılamayacağını hafızasına yazar. Yapılan araştırmalar da suistimal edilmiş çocukların birçoğunun bu kanaat yüzünden çırpınmadığını, bağırmadığını, kaçmaya çalışmadığını gösterir.