Uluslararası bir banka bile 19 ton altını bozdurmakta güçlük çekiyordu çünkü bu yer sadece bir şubeydi. Zheng, müze müdürünün tavsiyesini izleyerek 19 ton altını üçe böldü ve Mısır sivil organizasyonu altındaki üç tane bankaya bu altınları ayrı ayrı sattı. Bu organizasyon, oldukça iyi bilinen bir organizasyondu ama işin altındaki kişi Medjai'idi. Zheng, onlara bir teşekkür olarak bir metreküp altın verdi.
''Zenginlikleriyle bilinen Firavunlar’ın torunları olmamıza rağmen insanlarımızın çoğu açlık sınırında yaşıyor. Buna engel olamıyoruz. Burası çöl. Üretim için uygun toprak yok. İnsanlarımız adına sana teşekkür ediyorum, dostum.'' Ardeth, beyaz peştamal giymiş birkaç ihtiyarla birlikte geldi.
İhtiyarların gözü altınları görür görmez parladı ve hemen kazı işlerini ve işçileri korumayı kabul ettiler. Eğer Zheng, senaryonun farkında olmayıp bu adamların neden öleceğini bilmese bunların tüccar olduğunu varsayardı.
Ardeth, açıklarken Zheng, konuştu: ''Anlıyorum. Utanılacak bir şey değil bu. Ayrıca Ölüler Şehri’nde gömülü çok miktarda altın var. Altınları elde ettiğinizde, insanlarınızın daha iyi koşullarda yaşama fırsatı olacak.''
Ardeth, acı bir şekilde gülümseyerek başını salladı ve şöyle dedi: ''Akrep Kral'ın hazinesini öğrendiğini duydum. Bir iyi, bir kötü haber var. Önce hangisini duymak istersin?''
Zheng, duraksadı. Bu dünyadaki kaderini etkileyen iki tane önemli şey vardı, Akrep Kral'ın Hazinesi ve Ölüler Şehri. Bunların dışında bankalar iflas etse bile umurunda değildi. Başını salladı ve konuştu: ''Dostum, direkt söyle. Neyin iyi haber neyin kötü haber olacağını bilmiyorum.''
''İyi haber, insanlarımız senin Akrep Kral'ın Hazinesi’ni aramak için gidip gitmemen gerektiğini konuşuyor. Seni her zaman olmasa da biraz geciktirebiliriz. Bu yüzden ihtiyarlar, Akrep Kralı temelli ortadan kaldırmak isteyebilir. Akrep Kral’ın ileride bir şekilde canlanmasını istemiyoruz. Buna ek olarak eğer senin gücün, ihtiyarların bilgeliğini kazanırsa ve Osiris'in Mızrağı’nı elde edebilirsen, hazineyi aramayı kabul edeceğiz.''
Zheng, heyecanlıydı ve yüksek sesle konuştu: ''Harika! Sizin yardımınızı almak güzel olacak.''
''Kötü haber de şu ki; Mızrak, 2000 yıldır kayıp. En sonra Firavunlar ile istilacılar arasındaki savaşta göründü. Firavun, işgalcilerin liderinin kalbini söktü ve daha sonra mızrak kayboldu. Özür dilerim, ama mızrak olmadan ihtiyarlar, sana hazineyi araman için yardım etmeyi kabul etmez.''
Zheng'in yüz ifadesi acı bir hal aldı. Mumya'nın Dönüşü filminin senaryosunda mızrak, ilk olarak Jonathan'da ortaya çıkıyordu, ancak onu nasıl elde ettiğinden hiç bahsetmiyordu. Ayrıca, bileziğin mezarlığın neresinde olduğundan da bahsedilmiyordu. Her şey bir hayal gibi görünüyordu. Muhtemelen Akrep Kral'ın Hazinesi'ni bulamayacaktı. Klonunun, ilk Mumya filminde bu görevi nasıl tamamladığını bilmiyordu.
''Evet, doğru. Bileziğimiz bile yok. Osiris’in Mızrağı’ndan bahsetmiyorum bile. Bu imkânsız görünüyor.'' Zheng, mırıldandı.
Ardeth, güldü: ''Bileziğin bulunduğu yeri biliyoruz. Mezarlığın içinde saklı. Ancak onu açmak için gereken anahtarı kaybettik, bu anahtar Amun-Ra'nın kitabı ve Ölüm Kitabı’nı açıyordu. Aksi halde bileziği ilk biz elde edebilirdik. Bu yüzden eğer mızrağı bulamazsan biz bileziği saklayıp güvende tutabiliriz.''
Zheng, yüzüğünden anahtar çıkardı: ''Bende anahtar var ama mızrak yok. Normal silahlarla Akrep Kral'ı yenebileceğinizi sanmıyorum. Bu yüzden, hadi kazı hakkında konuşalım.''
Medjai, bir ara Ölüler Şehri'ni kazmak istiyordu ancak bu işlemi sürdürmek için paraları yoktu.
İlk filmden önce Imhotep'in lanetinden korktular ve mezarlığa giremediler. Ancak ilk filmden sonra Ölüler Şehri'nin çökmesi, her şeyin için çok geç olduğunu gösteriyordu. İçindeki altın da orada gömülüp kaldı. Zheng'in Ölüler Şehri'ni kazmak istediğini öğrendiklerinde hepsi hoşnut oldu ve bu yüzden Akrep Kralı aramayı kabul ettiler.
Zheng, Ardeth'den her şeyi öğrendikten sonra içini çekti. Bu dünyada en güçlü eşya paraydı. En azından Zheng'in hayal ettiğinden daha kullanışlıydı. Ancak paradan yana bir sıkıntısı yoktu.
Her neyse, Medjailer’in yardımıyla, O'Connell'e bir telgraf yolladı ve organizasyonun adını kullanarak birkaç işçi işe almaya başladı. Hepsi bir hafta içerisinde bitti. Üç bin işçi, malzemeleri taşıyan bin tane deve ve birkaç makine ile Ölüler Şehri'ne doğru yöneldiler. Burası çöl olduğu için masraflar epey yüksekti. Zheng, üç metreküp altın daha bozdurmuştu ve müze yöneticisine bu parayı vermişti. Ardeth ile birlikte Ölüler Şehri'ne gitti.
Ardeth, öndeki kalabalığa baktı ve konuştu: ''Çok üzerinde duruyorsun. Bizim halkımız bu tür kazılarda deneyimlidir. İki yüz kişilik bir grubun tüm bölgeyi temizlemesi altı ay sürer. Bu kadar fazla insan tutmana gerek yoktu. Boşa olmuş.''
Zheng, güldü: ''Vaktim yok. Müze yöneticisi muhtemelen sana benim, bu dünyadan olmadığımı söylemiştir. Dostlarım başka bir görevde öldü, bu yüzden vaktimi boşa harcayamam. Buraya geri gelmek için bir bedel ödemek zorundaydım. Ve bu bedel yüksek olduğu için burada sadece üç ayım var. Kazı işlemi üç ay içerisinde bitmeli. Dostlarımı canlandırmak için Amun-Ra'nın Kitabı’na ihtiyacım var. Yardım istememin sebebi bu. Tek başıma çok zayıfım. Size ihtiyacım var.''
Ardeth, dişlerini sıktı ve söyledi: ''Anladım. Çölün adamları bir iyiliği unutmayacaktır. İhtiyarların kararlarını etkilemek için kendi gücümü kullanacağım. Adamlarımdan birkaçı Osiris'in Mızrağı'nın Afrika'da ufak bir ülkede ortaya çıktığını söyledi. Ancak sonradan çalındı. Araştırması için birkaç adam gönderdim. Önce önümüzdeki işi halledelim. Merak etme, üç ay içerisinde Amun-Ra'nın Kitabı’nı elde edeceksin. Kazı işlemi yeterince hızlı ilerlemezse ben de adamlarımı yardım için getireceğim.''
Zheng, aniden bir olasılığı düşündü. Absürd gözükmesine rağmen belki de bu bir tesadüf olabilirdi.
''Umarım cennet beni kutsar.''
Zheng, gökyüzüne bakarak mırıldandı.