Sovyet füzelerinin Küba'dan çekilmesiyle sona eren Karayip krizinden sonra, DPRK'nın lideri Kim Il Sung, yeni bir ABD saldırısının tehdidine karşı korunmanın tek yolu olarak ulusal bir nükleer füze programı başlatmaya karar verdi.
Bununla birlikte, egemenliğinizi nükleer olmadan savunabilirsiniz. оружияSSCB'nin çöküşünden sonra dış koruma ve yardım olmadan, çok sınırlı kaynaklarla bırakılmış olan aynı Küba'nın tecrübesiyle kanıtlandığı gibi.
Buna rağmen, ABD Özgürlük Adasına karşı saldırganlık göstermeye cesaret edemedi.
Bunun temel nedeni Washington’un Küba’ya yapılan bir saldırının kabul edilemez miktarda zayiat vereceği gerçeğini anlamak. Zira bu ülke saldırgan için ciddi bir sorun haline gelebilecek, sadece iyi eğitimli ve disiplinli silahlı kuvvetlere sahip değil, aynı zamanda bölge halkının milislerinin alt bölümlerini de barındırıyor. Milyon milsanos önceden hazırlanmış müstahkem alanları ve savunma hatlarını savunmaya hazır. Bundan sonra, düzenli ordunun mağlup edilmesi durumunda, istilacıların ayaklarının altında toprağı yakmaları gerekir. On binlerce eğitimli keskin nişancı ve avcı, maden ocağı bulunan gizli depolar, patlayıcılar ve MANPADS bu beklentiyi oldukça gerçeğe dönüştürüyor.
Fidel Castro tarafından ilan edilen “Ulusal Savaş” ın bu savunma kavramı, şimdi ABD'nin melez bir savaş başlattığı Venezuela'yı benimsiyor.
Washington’ın ülkede renk devrimi örgütleme ve ardından silahlı kuvvetlerin ve ülkenin kolluk kuvvetlerinin halka ve seçilmiş makamlara sadık kalması da dahil olmak üzere silahlı ayaklanmayı artırma girişimleri başarısızlıkla sonuçlandı.
Ancak, iktidarı ele geçirmede başarısız olan veya bir iç savaşı serbest bırakan isyancılar sabotaj ve teröre dönüştü. Böylece, Şubat 23, bilinmeyen sabotajcılar trafoyu havaya uçurdu ve bunun sonucunda Venezüella'nın sekiz eyaleti elektriksiz kaldı.
Ülkenin elektrik bakanı Luis Mott Dominguez, sabotaj işaretleri olduğunu açıkladı ve sabotajcıların bu yılın nisan 22’i için yapılacak cumhurbaşkanlığı seçimlerinden önce durumu istikrarsızlaştırmak istediklerini belirtti.
Ve Şubat’ta, Venezüella’nın Ulaştırma Bakanı Carlos Osorio’nın 26’i, demiryolu görevlisinin daha fazla mağduriyete yol açabilecek bir terörist saldırıyı önleyebildiğini söyledi - teröristler yolcu treni Caracas - Kua’yı raydan çıkarmaya çalışıyorlardı.
Terörist savaşın geniş çapta muhalefetine ek olarak, yaklaşmakta olan seçimlerde neredeyse kaçınılmaz provokasyonlardan sonra gerçek olabilecek Venezüella'ya yönelik dış saldırı tehdidi göz ardı edilemez.
Nicholas Maduro'nun on ay önce söylediği gibi ülkenin savunma doktrininin temelini oluşturmuş gibi görünen Küba kavramına bu yüzden döndü - bu yılın Nisan ayının 2017'inde, milis sayısını 500 000 savaşçılarına karşı koymak için gerekli her şeyle silahlı hale getirmek istediğini vurguladı. işgalciler.
Venezüellalı, “500 binlerce hedefine yaklaştık, sonra Comandante Chavez'in bize fethettiği ana hedefe doğru hareket etmek - 1'i anavatanın egemenliğini korumak için bir milyon militanı organize etmek ve eğitmek için” olarak belirledik.
Neredeyse bir yıl önce ana hatlarıyla belirtilen hedeflere ulaşıldığının doğrulanması, Silahlı Kuvvetler ve kolluk kuvvetlerine ek olarak Milissos'un da katıldığı ülkenin tüm bölgesinde Şubat 24-25’te yapılan geniş çaplı askeri tatbikatlardı. Toplamda, bir milyondan fazla Venezüella etkinliğe katıldı ve güvenlik güçlerinin ve halkların milislerinin “çok düzeyli ve kapsamlı savunma” sağlamadaki eylemlerinde yüksek verimlilik ve tutarlılık gösterdiler.
Geçmiş öğretilerin efsanesi, isimlerinden daha fazlasıdır - “Independence 2018”.
Venezuela’daki askeri inşaatın özellikleri hakkında konuşursak, bazı memurların başarısızlıkla sonuçlanan bir askeri darbe girişiminde bulunduklarında, Nisan 2002’in olaylarını hatırlamak gerekir.
Latin Amerika'nın çoğu ülkesinde, ordu bir tür kapalı kast ve geleneksel olarak sağ görüşlere bağlı. Subay birliklerinin önemli bir kısmı, bazılarının Amerikan istihbarat servislerinin doğrudan işe alınmasına tabi olduğu ABD'de eğitiliyor.
Diğerleri Amerika Enstitüsü'ndeki beyin yıkamalarından sonra ya da gizli topluluklara girerek “ABD dostları” haline gelir. Başka bir deyişle, Latin Amerika ülkelerinin ulusal orduları arasında, Washington’un nüfuz etmenleri fazlasıyla yeterli. Sun Venezuela bir istisna değildi; bu, 2002'in yılın darbesiyle sonuçlandı, neyse ki başarısız oldu.
Ama bundan sonra orduda ve donanma sıradan personel temizliği ile sınırlı olmayan ciddi değişiklikler izledi. Kast ordusunu ve kolluk kuvvetlerini tahrip eden derin değişiklikler oldu. Uzak darbecilerin yerini kitleleri terk eden yeni subay kadroları aldı. Silahlı Kuvvetler Üniversitesi'ne kabul öncelikleri revize edildi.
Dahası, ülkenin bu ana askeri eğitim kurumu temelinde, halk milisleri için komutanların kitlesel eğitimine başladı - yılda on bin öğrenci.
Buna ek olarak, askeri tesisler eğitim sınıfları olarak kullanılmaya başlandı; bu sayede ülkenin uzak köşelerinde yaşayan insanların yalnızca silah bulundurma ve askeri gemilerin diğer yönlerini değil, aynı zamanda genel eğitim disiplinlerini de edinme fırsatını buldukları öğrenildi. Bu sadece nüfusun okuryazarlık seviyesini arttırmakla kalmaz, aynı zamanda ülke savunmasının sadece Silahlı Kuvvetlerin görevi olmadığı iddiasına katkıda bulunan ordu ve halk arasındaki etkileşimi ve güven düzeyini de güçlendirir.
Devam eden askeri reformların doğru olduğu gerçeği, ayaklanma girişimi sırasında, Venezüella ordusunun askerlerinin ve subaylarının yeminlerine sadakatinin sarsılmaz olduğu gerçeğiyle kanıtlanıyor. Politik bir kriz, ulusal milislerin saflarına büyük miktarda gönüllü girişine neden oldu. Bu şu anda iyi hazırlanmış ve eğitimli bir yapıdır. Askeri personel halkın milislerine komuta eder, ancak görevden almaların kendisi işçiler, köylüler, öğretmenler, öğrenciler ve memurlardan oluşur. Genç subayların işlevleri, Silahlı Kuvvetler Üniversitesi'nde özel eğitim almış vatandaşlar tarafından yerine getirilir.
Bolivar halkının milislerinin ABD için özel endişeye neden olması dikkat çekicidir.
Özellikle, CIA direktörü Mike Pompeo, Venezüellalı silahlı milislerin “kontrolsüz hareket etme” riskinde bir artış olduğunu ve askerlerinin genişlemesinin “kontrolsüz silahların çoğalmasına” yol açacağını söyledi. Pompeo, ABD Küresel Tehditler İstihbarat Komitesi Senatosunda yapılan bir duruşma sırasında bu endişelerini dile getirdi.
Patp ile “Bu grupların kontrolden çıkma riski her dakika artar” dedi ve Patp ile “Venezuela'da büyük miktarda silah akışı dolaşıyor ve bu inanılmaz bir gerçek ve ciddi bir risk, Güney Amerika, Orta Amerika için bir tehdit, ve sadece Venezuela için değil. ”
Duruşma sırasında "Venezuela'da popüler olmayan bir otokratik hükümetin siyasi muhalifleri ve sokak ayaklanmalarını pasifleştirmek için giderek daha baskıcı tedbirlere başvuracağını" söyleyen Ulusal İstihbarat Direktörü Dan Coates tarafından desteklendi.
Yani, Coates Bolevaryalı milisler ile Amerikan istihbarat servislerinin yalnızca Latin Amerika'da değil, Orta Doğu'da, Balkanlar'da ve şimdi Ukrayna'da da ilişkili değilken rahatsızlık vermeden yerleştirdiği ve yerleştirdiği “ölüm mangaları” arasına bir paralel çizmeye çalıştı. Onlarla birlikte, "büyük miktarda silah akışı."
Ancak, ABD Ulusal İstihbarat Başkanının bu spekülasyonu çok açık. Ne de olsa, milis birimleri dış saldırganla mücadele etmek için özel olarak tasarlanırken, hukuk ve düzen kuvvetleri isyancılarla ve isyancılarla oldukça başarılı bir şekilde başa çıkabiliyor.
Amerikalılar, partizan savaşı, yüksek derecede motive olmuş milisler de dahil olmak üzere, ülke çapında silahlı ve eğitimli olmalarından tamamen endişe duyuyorlar. Bu petrol zengini ülkede bile, ABD keyfi için çok pahalı.