"Güneş daha yeni batmış; o yüzden hava hala sıcak. Gökyüzünün daima o koyu elektrik mavisinde kalacağı ve havanın asla kararmayacağı o yerde, zamanın ötesinde ki, asla dokunulmayacak o yerde kalacağız. Masam da oturup penceremden gökte karların uçuştuğu bir Kasım göğüne bakıyor olsam bile fark etmez. Ben bir yaz akşamı salıncağa binen bir çocuğum."
Hayatta ilerliyormuş gibi, adam olmuşum gibi Chicago sokaklarında caka satarak dolaşıyordum, ama bütün bu görüntünün altında bir hiçtim ben. Usta yanımda olmadan bir hiçtim, hiçbir yere de gidiyor değildim.
"Ya da ormanda şu adamla başıboş gezmek için mi? Neydi adı?" "Messier Collard mı?" "Ah, evet. Bir de o var, doğru! Sıra dışı adamlardan oluşan çetenin başka bir saygıdeğer üyesi! Kendisini şövalye sanan bir şarlatan, soylu bir deli ve şu ormanda yaşayan katil! Başka kim eksik?"