O batman dünya standartlarında bir simge Adalet olarak eksantrik kostümü nedeniyle değildir ve batoosie ustası olmasına ve köpekbalığı karşıtı spreyi ile kemere sahip olmasına rağmen, bir efsane olarak statüsü, içinde bulunduğu tüm şaheserlerdir. Örneğin, Alan Moore'un Katil Şakası. Örneğin, Christopher Nolan'ın Karanlık Şövalyesi. Örneğin, Arkham City Rocksteady üçlemesi.
Doğru, maskeli haçlı var video oyunlarında uzun bir geçmiş Yüksek ve alçak ile. Orada bir Jokerin Dönüşü NES’de yankılanan bir klasik ve LEGO Batman destanının DC karakterine sadık kaldığı inkar edilemez. Ancak, Batman: Arkham Assylum Masanın üzerinde gerçek bir darbe oldu Sonsuza kadar süper kahraman oyunları şaşırtıcı için yeterince güçlü.
Çok uzun zaman önce Alex bize nasıl içgüdüsel olarak Karanlık Ruhları karşılaştırdığımızı söyledi. Bir oyun çok zorsa, karanlık ve dağınık bir komplo varsa … Derinden aşağıya, duyuları iletmek ve bir şekilde Rocksteady Kara Şövalyesi'nin nasıl bir yol olduğunu anlamak için anahtar Aksiyon video oyunları ve süper kahramanlar devrim yarattı.
Başka bir deyişle: Insomniac Spider-Man gerçekten sansasyonel. Harika bir oyun. Öyle ki en iyi süper kahraman oyunlarının podyumuna dokunuyor. Square Enix Avengers'ın sunumunun bizi biraz soğuk bıraktığı kadar iyi, ama Rocksteady Batman'ı tutmaya yetecek kadar değil. Basitçe başka bir seviyede olan bir üçlemenin (ayrılmalarıyla birlikte).
Başlıca şey, ve bunu baştan durdurmak için çok önemlidir, Arkham destanının başarısının anahtarının, deneyime hayran olarak değil, özellikle de bir oyuncu olarak yaklaşma konusundaki özgün ve kirlenmemiş yolunda yatmasıdır. Önemli değil süper kahraman fabrikası bu geride. Aslında, adil olmak gerekirse, karakterlerin ağırlığı, eğer bir hayal kırıklığı ise, hem projede hem de karşısında oynayabilecek bir şeydir.
Bununla birlikte, Londra araştırması, her devam filminde başarısının tesadüf sonucu olmadığını, kendi barını yükseltirken göstermiştir. yarasa adamı ve onun nezaketini, çizgi romanın en büyük yazarlarının derinliği ile canlandırdı.. Her karakteri oynamak istediğimiz ama hiç yapmadığımız süper kahraman oyunda, parça parça bir araya getirmek için her bir karakterin yapısını bozmak.
Peki, Lindish çalışmasının ikinci projesinin bu kadar derin olması nasıl mümkün olabilir?
Bir simgenin nasıl yeniden keşfedileceği ile ilgili bir ana ders
Başlangıç noktasının bizi Kara Şövalye filmi üçlemesine götürmesi tesadüf değil. Film yapımcısı Christopher Nolan tarafından oluşturulan karakter için yeni bir kitle oluşturmayı başardı Bob Kane ve Bill parmak daha yetişkin vizyonuyla Batman: Başlıyor. Bu, kasvetli ve az kelimeli bir karaktere ücretsiz olarak karanlık karanlığı vermek değil, karaktere en iyi uyan tonu elde etmek için bu özellikleri nasıl kullanabileceğidir.
Dahası, ilk işe yarayan zaman değildi. Elimizdeki en iyi örnek Batman: Çizgi Filmler. Elbette, zamanın karikatürleriyle hiçbir ilgisi olmayan ve şu anda tarikat statüsüne sahip bir seri. Yaratıcı düzeyde ortak yönleri nelerdir? Özünde, her ikisi de Batman çevresini inceleyen yazar eserleridir. – Bu arada – resmi bir video oyununda yarı yolda kaybedilen bir şey Batman: Başlıyor Bu jenerik ile çok tehlikeli bir şekilde flört ediyordu.
2008 yazında Nolan'ın filminin devamı reklam panolarında yayınlandı ve bu durumda – DC yarasası Tim Burton'ın eline geçtiğinden beri ilk defa – video oyunlarına resmi bir uyarlama yapılmayacaktı. Bu, Warner Games tarafından özellikle kaçırılmayacak bir gişe göz önüne alındığında kaçırılmış bir fırsat gibi görünebilir. Kara ŞövalyeAncak bunun karşılığında tarih yazacak bir oyun vardı.
Film yayınlandıktan kısa bir süre sonra, Batman: Arkham Asylum, Yeni kurulan bir Rocksteady ile dümende Paul Dini, başarısından sorumlu üst biri Batman: Çizgi Filmler ve senaryo yazarı Dedektif Çizgi Romanlartamamen özgün bir proje için Batman’ın evrenine yeniden değer vermek ve güvenilirlik sağlamaktan sorumlu.
Aslında, Dini'nin katılımı bir dizi tesadüfî karamel kutusundan kaynaklanmaktadır. Zaten 2007'de DC, olası bir Batman video oyunu için bir hikaye tasarlamayı önerdi. Tamamen orijinal olan bir şey – bugün olduğu gibi – bir filmi, diziyi uyarlamak ya da sadece başarılı LEGO formülünü benimsemek üzerine bahis yapmaktan daha riskli.
Mantıken Dini, meydan okuduğu için heyecanlandı ve Warner'a önerdiği şey, Rocksteady'nin oyununun ne olacağının vizyonunu ve temelini belirlese de, resmen Londra ekibine katıldığında, büyük miktarda malzeme filizlenmeye başladı. Kısmen çünkü hikaye ve oyun aynı zamanda gelişiyordu.
Rocksteady'nin Dini'ye çok fazla tarih yazması ve karakterin motivasyonları yazması için yeterli olmasına rağmen, diğer yandan video oyunlarının anlatım sınırlamaları nedeniyle oyuna yansıtılamaması.
Başarının sadece Dini'ye bağlı olduğunu söylemek haksızlık olur. Arsa ve ayar Batman: Arkham Asylumu Doğrudan yarasa adamının yayınlanmış en iyi eserlerinden bazılarını içer ve karakter hakkında en tutkulu olanlar için ezici miktarda göz kırpması vardır. Ama aynı zamanda sanatsal, görsel ve oynanabilir bir dahilik.
Rocksteady'nin koyu tonu vardı. fotogerçekçilik ve çizgi roman arasındaki çizgiyi bulanıklaştırdı, ancak bir video oyunu olarak gerçek anlamda göründüğü imkanlar dahilinde:
- Savaş sistemi oturdu sandalye Aksiyon oyunlarında oyuncunun komuta özel bir beceriye sahip olması gerekmeden gerçek bir görsel gösteri sunuyor.
- Soruşturma ve sızma sistemleri Batman sadece diğer oyunlarda görülenlere karşı sıçramakla kalmadı, karakterde eldiven gibi hissettiler.
- Ayar ve arsa oyun deneyimi ile aynı ağırlığı paylaştı, oyuncunun baştan sona deneyimde bağlı kalması için birbirlerinden her zaman yararlanma.
Ancak, bir şey göze çarpıyorsa Batman: Arkham Asylumu Küçük bir şey olmayan, yukarıdakilerin hepsinin ötesinde, Gotham Gruardian'ın yeni bir versiyonuna hayat vermek için aynı zamanda hepimizin içselleştirdiği aynı batman olduğu için ustaca bir şekilde. Şey, Batman ve Joker.
En iyi Joker'e karşı en iyi Batman. Üç bölümde anlatılan bir hikaye (bir buçuk)
Şimdiye kadar Gotham'ın yeni savunucusunu yaratırken harcadığımız tüm iş ve yeteneklerden bahsettik, ancak Rocksteady ve Dini'nin eserlerini taçlandıran bir unsur var: Ana karakterlerin ruhu sadece ekrana geçebildi yetenekleri ile Kevin Conroy ve Mark hamillsırasıyla Batman ve Joker'in sesleri.
Conroy ve Hamill için bu çok zor bir görev değil, kendilerinin bir araya gelmesiydi. Batman hayranları için bir rüya. İkili, çalışmalarında zaten biliniyordu. Batman: Çizgi Filmler ve hatta daha sonra bir oyunda işbirliği yaptı. Ancak, Dini'nin çalışmalarına aşina olsalar bile, Bu proje kendilerinden en iyisini isteyecektir.
Ne zaman Batman: Arkham Asylumu Ağustos 2009'da satışa sunuldu. Nolan'ın Karanlık Şövalyesi'nin lisansını kaçırdı. Ve Joker bile olsa Heath Ledger oybirliğiyle kabul edildi, Hamill aynı yoğunlukta büyülemeyi başardı. Hem oyuncular hem de Warner ve Rocksteady'nin kendisi, oyunun devamında dağınık halde bırakmışlardı.
Bunun temelini söyle Batman: Arkham Şehri gelişimi sırasında geliştirilmiştir Batman: Arkham Asylumu Bu oldukça adil olmazdı, ancak Rocksteady ve Dini'nin yarattığı ve kesip geçemediği fikirlerin, nüansların ve malzemelerin miktarı ve tutkuları inkwell'de bırakılamayacak kadar iyiydi. Böylece Ekim 2011'de Batman fenomeninin video oyunlarında doğrudan bir devamı olacaktı. Tarih yapmak için bir çağrı.
Batman: Arkham Şehri Hayranları fetheden tüm unsurları korudu ve açık bir dünyaya götürdü. Ya da daha önce, bugüne kadar yapılmış en iyi Gotham City rekreasyonuna. Mantıken, yarasa adam şehri geçmeye yönelik hareketlerini ve yeteneklerini içeren repertuarını güncellemek ve bir video oyununda daha önce hiç görülmemiş kotalara gizlilik ve soruşturma unsurunu getirmek zorunda kaldı.
Yine de dürüst olmak gerekirse, bu netice unutulmaz kılan onun argümanı olurdu. Maskeli bir haçlının yayınlanmış herhangi bir çalışmasına rakip olabilmek, Batman'i baştan sona kendi sınırlarının ötesine götürmek ve geri getirmek. Ek olarak, ilk kişide karşılaşabilecek yarasa manyakları için bir zorunluluktur.
Belirli bir noktada Herkes kendi Batmanini istedi: Arkham. Ya da en azından benzer bir şey. Bu eylem, düzen, araştırma ve gizli dokunuş karışımından türetilmiş bir formül. Örnek olarak, Remember Me Capcom, Ubisoft Watch Dogs'un kendisini ve hatta Tomb Raider'in yeniliklerinin büyük kısmını yeniden başlattığını söyleyebiliriz. Assasin’in Creed’inin yeni aşamasının, oyunun birçok unsurunu da ödünç aldığını söylemek de abartılı değil.
Bu arada, süper kahraman oyunlarının geri kalanı çizgisinde az ya da çok kaldı. SEGA'nın birinci faz filmlerine uyarlamaları Marvel Batman'in önceki taksitleriyle aynı hatalara düştü, Activision ise Spider-Man ve Mutant'larla aynı ticari başarıya ve Rocksteady ile aynı etkiyi elde etmeden deney yaptı. En azından konsollarda.
Endüstrideki bir noktada, eylemin kendisinde toplam bir fikir geri bildirimi olduğu açıktır, böylece oyunların daha fazla veya daha az ölçüde, bu unsurların çoğunu bütünleştirmesiyle sonuçlanacağı açıktır. Arkham Yer aldı. Sonuçta, kendisi Örümcek Adam Insomniac’ın ya da kendi tarzındaki resmi Deadpool oyunu, Rocksteady’nin önerisiyle halüsinasyon yapan kitleyi paylaşıyor.
Ancak, Rocksteady'nin hala anlatacak bir hikayesi vardı.. Ya da, en azından, nihayet! – akü aracına tırmanmamıza izin veren bir bahane.
Batman: Arkham City'nin üstesinden gelmek mümkün mü?
Üçüncü oyunun gelişimi sırasında Batman: Arkham Devamın yayınlanmasından kısa bir süre sonra başladı, alarmların çaldığı 2012 yılının Ağustos ayındaydı. İlk iki oyunu yazan Paul Dini, arabadan çıktı. Ayrıca, Dini DLC senaryosuna katılmadı Harley Quinn'in İntikamı. Ve Warner Bros. ve Rocksteady adına ısrar eksikliği için değildi.
Kendimizi bağlam içine koymak ilginç: yeni nesil konsolların şafağındaydık ve onun için, Warner'ın yeni yıldız lisansını soğutmak için bir planı yoktu.Rocksteady batmanın geleceğini şekillendirirken, Montreal bölümü eksik bölümü masanın üzerine koyarak zaman kazanıyordu: isminden de anlaşılacağı gibi Batman: Arkham Origins hayranlarına prequel, içinde bir Yıl Birinci verdi Batman karakterini de semente eden destan.
Rockstar Warner Montreal ekibine danışmanlık yaptı ve temel unsurların çoğu, savaş yönü gibi prequel karşısında toplandı. Dahası, düşmanlara daha fazla çeşitlilik katarak sete fazladan bir derinlik katmanı ekleme girişiminde bulunuldu.
Ancak, harika bir oyun olmasına rağmen, orijinal teslimatlardan önce soldu. Ve Conroy sesini Batman'a ödünç vermedi (prequel olması mantıklı bir şey) pek yardımcı olmadı.
Sonunda, 2015 yazında, Bulutların arasından Hype ve yeni nesil konsolların teknolojisi ile destanın broşu ortaya çıkacaktı: Batman: Arkham Knight. Teknik düzeyde tamamen farklı bir seviyede olan ve baştan beri destan ve Batro de Conroy'un son bölümü olarak adlandırılan bir oyun. Rocksteady tüm eti ızgaraya koydu.
Sorun mu PC'de korkunç lansman ötesinde ve olmasına rağmen Batman’in değerli mirasçısı: Arkham City, Bu son bölüm, beklentilerin kendi Hype'ları tarafından sürüklendiği durumlardan biri olarak düşünülebilir. Mükemmel ve sıradışı bir oyun: evet. Temel, elbetteYeni Gotham'da bir komplo ve kimsenin kaybolmasını engelleyen bir tasarım. Hepsinden önemlisi, bu sefer etkileyici Batmovil'e erişebileceğiz. Destanın en iyisi? Muhtemelen.
Ama eğer biz cesurca tiquismiquis, önceki iki teslimatı tek bir ayrıntıyla eşleştirmediğini söyleyebiliriz. Onları gerçekten istisnai yapan farklı bir faktör: Batman'i, bir şekilde ya da başka bir şekilde, hepimizin içinde taşıdığı şekilde canlandırmanın ve onaylamanın yolu. En azından, arsa bağlamı düzeyinde, bunun olması için bir bahane vardı.
Destanı Batman: Arkham (dahil Batman: Arkham Kökenleri Blackgate) kirlenmemiş bir yörüngeye sahip değil, birlikte oldu ve süper kahraman oyunları ile ilgili doruk olmaya devam ediyor modern video oyununun eylemi açısından en çok referanslardan biri.
Aşılmaz bir şey mi? Bar, kısa, orta veya uzun vadede açıklanan hiçbir oyunun gölgelenmemesi için yeterince yüksek. Ancak bu, yeni bir yıldız hizalamasının her şeyi tekrar karıştırıp yeni bir standart oluşturabileceği anlamına gelmez. Aslında, Batman destanını sevmemize rağmen: Arkham, Warner ve Rocksteady'nin kendilerini nasıl yaptıklarını görmek için sabırsızlanıyoruz.