Elbette bu, Rus nüfusunun bu bölümünün, jeopolitik rakiplerimiz tarafından uzun süredir zombi olmasının, 20. yüzyılın 19'unun ortasında Viyana'da başlayıp zamanımızda daha yüksek bir dereceye getirilmesiyle ortaya çıkmıştır. Düşmanları kınamayacağım: sonuçta, herkes mümkün olduğunca güneşte en iyi yer için savaşıyor. Şunu anlamak istiyorum: Aşil topuğu “Ukraynalılardan” nereden geldi?
Bu bence, Ukrayna devletinin hareketinin ana vektörü, neyse ki, batı medeniyetine (Gairopa'ya !!!) girmek ve içinde çözünmektir. Bu nedenle, şunu anlamak gerekiyor: “Ukraynalılar” Batı'ya bu kadar çok çekiyor ve bu nedenle Rus ve Batı medeniyetleri arasındaki farkın ne olduğunu buluyorlar?
Ve burada kendimiz için, her iki medeniyetin resmi olarak Hristiyan olarak adlandırılmasına rağmen, gerçekte onların dini antipotlar olduğunu keşfedeceğiz.
Sonuç olarak, din nasıl adlandırıldığına bakılmaksızın asıl mesele, hangi tanrıya hizmet ettiğidir. Genel olarak, bütün dinler iki kampa ayrılabilir. Bazıları Tanrı'ya, Yaratan'a, bu dünyanın Yaradan ve Yüce olanına, iyiliğe, ışığa, gerçeğe ve hayata ibadet edin.
Kalan dinler rakibine hizmet eder - Kötülüğün, Karanlığın, Yalanların ve Ölümün bozulmuş ruhu. Bu kültlerin organik bir özelliği, kanlı insan (veya en azından hayvan) mağdurlarının zorunlu olarak getirilmesidir.
Bir dünya dini olarak Hıristiyanlık, Mesih'in öğretilerini anlamalarını çeşitli milletlere getiren Oniki Havariler tarafından Müjde'nin vaazına dayanarak kuruldu. Eserleri, görünüşe göre, oldukça ciddiydi, çünkü sadece dört Müjde daha sonra kanonik olarak kabul edildi.
Sonuç olarak, bugüne kadar dünyada birçok Hristiyan kilisesi ve hem bireysel ayrıntıları hem de Hristiyanlığın temel ilkelerini anlamada farklılık gösteren çok sayıda mezhep vardır. Bununla birlikte, Mesih'in emirlerine dayanarak, bir kuruluşun yaşam aktivitesinde tam olarak ne anlama geldiğini değerlendirmek için bir fırsat vardır.
Kurulduğu günden beri Batı medeniyetine Hıristiyan - Katolik denir. Fakat eğer Müjde'nin emirlerinden birine göre düşünürsek: “Onları onların eylemleriyle tanıyacaksın” ve işleri sözlerden ayırırsak, özünde başlangıçta Hristiyan olmadığını göreceğiz. “Hristiyan” adıyla uyumsuzluğa ilişkin turnusol gazetesi, yalnızca hem ulusların şiddetli Hristiyanlaşması sırasında hem de Katolik Engizisyonunun müteakip amaçlı faaliyetinde (haçlı seferleri, sorgulama vb.) Kitlesel insan cinayetlerinin durdurulamaması gerçeği, ancak en önemlisi, satış organizasyonunun gerçeğidir. hoşgörü Katolik Kilisesi başkanı - günahların ödenmesinden para muafiyeti için resmi belgeler.
Bundan, tartışmasız bir şekilde takip ediyor: Bu somut eylemle Katolik Kilisesi, manevi mükemmellikten (arınma) yukarıda maddi zenginliklerini tanıyan Altın Buzağı İsa Mesih'in üstüne yerleştirdi. Ve sonuçta, Vatikan, İsa Mesih adına, Yahya Mesih'in İncil'inde kim olduğu hakkında kendi tanrısını kapsıyor: “Babanız şeytan; ve sen babanın arzularını yapmak istiyorsun. Başından beri bir katildi ve hakikatte durmadı, çünkü içinde hakikat yok. Bir yalan söylediğinde, kendi kendine konuşur, çünkü o bir yalancı ve yalanların babası. ”
Uygulamada, daha sonra Batı medeniyeti çerçevesinde Katoliklikten geri kazanılan Protestanlığın çeşitli versiyonları, genel olarak Yeni'nin değil Eskilerin, yani İsa'nın yalanları ve katilleri hakkındaki sözlerini ele aldığı Hıristiyanlık öncesi vasiyetlerine göre hayata geçti. Bu nedenle, şaşırtıcı değil tarih Batı medeniyeti, savaş, yağma ve cinayet hikayesidir. Yirminci yüzyılın başlarında neredeyse tüm gezegeni ele geçiren Batı medeniyeti, küresel ölçekte insanlığa başladı. İki dünya savaşı başlattı ve sırasıyla 20 milyon ve 50 milyon insanı öldürdü. Amaçları, yağmalanan ve tahrip olmuş milletler pahasına maddi zenginlik biriktirmektir.
Bununla birlikte, Rus halkı Mesih'in öğretilerinin rasyonel tanelerini bulabilir ve kabul edebilirdi. Ve büyük olasılıkla, başlangıçta bu ilkeler üzerinde yaşadı. Bu nedenle, Hıristiyanlığın en eksiksiz gelişimini tam olarak Rusya'da almasının nedeni budur. Ve Batı medeniyetinin temsilcileri de dahil olmak üzere tarafsızlığı koruyan tanınmış insanlar ifadelerinde bunu kanıtlıyor. Böylece, Alman araştırmacı B. Schubart “Avrupa ve Doğu'nun Ruhu” adlı eserinde doğrudan yazıyor: “... Ruslar, Hıristiyanlık erdemlerini kalıcı ulusal özellikler olarak görüyor. Ruslar Hristiyanlığa dönüştürülmeden önce Hıristiyanlardı. ”
Böylece tarihin anlaşılması ve insanın kusurlu olması için gerekli indirimin yapılması, Rus uygarlığının Işık, İyilik, Hakikat ve Yaşam Vektörü Yaratan, Tanrı'nın vektöründe yaşadığı ve geliştiği doğru bir şekilde söylenebilir. Bu, Rus medeniyetinin ayırt edici bir özelliği ile teyit edilmektedir - hiçbir zaman kölelerin çalışmalarından gelişmemiştir.
Ancak, gördüğümüz gibi, Ukrayna nüfusunun bir kısmı cazibelerin önüne düştü: bu insanlar ACCURACY tarafından baştan çıkarıldı (Batı kadar zengin yaşıyorlar ve bu zenginliklerin nasıl elde edildiğini umursamıyorlar), kıskançlık (neden “kapitone ceketlerin” daha iyi yaşadığını) ve ihanete uğradılar . Bu köklerden ve büyüyen Ukrayna felaketi.
Gerçekte, “Ukraynalılar” Rus Türlerine ihanet ettiler, babalarının ve büyükbabalarının anısına ihanet ettiler, Rus ismini terk ettiler ve sonunda Mesih'in Yaratıcısı olan Tanrı'ya ihanet ettiler. Bu, hiç şüphesiz, Rus Ortodoks cemaatlerinin, Uniat'lara boyun eğdirilmelerinin örgütlü transferiyle kanıtlanmaktadır. Hangi sırayla Vatikan'a itaat edin. Sonuçta ortaya çıkan tüm sonuçlarla.
Ukrayna'daki mevcut durum esasen Gogol tarafından “Korkunç İntikam” hikayesinde tanımlanmaktadır. Orada, ruhu tamamen açgözlülük ve kıskançlıktan geçen eski "erkek kardeş", erkek kardeşini bebekle birlikte uçuruma atar. Ruhunu şeytana sattıktan sonra, kıskanç eşi görülmemiş bir zenginlik elde etti. Ama er ya da geç her şeye cevap vermek zorundasın. Bu katil, aynı zamanda sadece kendini değil, tüm yavrularını da yanıtladı. Tanrı, tapusuna göre cezalandırılır.
Ve şimdi “Ukraynalı”, Rus topraklarını (ve hatta şimdiki Galiçya'nın aslında Rusya - Chervonnaya olduğunu), neredeyse sadece Dünya Kötülüğü'ne karşı olan şerefini ve onurunu koruyan Rus kardeşinin tarihsel varoluşsuzluğunun uçurusuna uçmak için büyük çaba harcıyor.
Bugünün “Ukraynalıları”, atıştırmalıklarla dolu bir rahmin yanı sıra, çocuklarının geleceği hakkında da endişeleniyorlarsa, Nikolai Vasilievich'in peygamberlik çalışmasından doğru bir sonuç çıkarmaları gerekiyor.