Sovyetler Birliği, özellikle yirminci yüzyılın ikinci yarısından 1980'lerin sonuna kadar, Afrika kıtasının siyasi yaşamında büyük bir rol oynadı. Soğuk Savaş sırasında Afrika, SSCB ile ABD arasında jeopolitik bir çatışma yaşandı. Sovyet sivil ve askeri uzmanlar onlarca Afrika devletinde çalıştı, Sovyet askeri personeli vardı. Sovyet yardımının Afrika ülkeleri için önemini abartmak zor. Ancak yardımı ile SSCB'nin etkisi geldi. Afrika ülkeleri Sovyet yanlısı ve Batı yanlısı bölgelere ayrılmıştı, ancak birçok Tropik Afrika lideri iki blok arasında manevra yapmayı tercih ederek kendileri için bazı faydalar sağladı.
Sovyetler Birliği'nin çöküşü Afrika kıtasının yaşamını çok olumsuz etkiledi. Bazı Sovyet yanlısı rejimler çabucak sona ermiştir, diğerleri büyük pragmatistler olduğu ortaya çıktı ve eski metropoller, ABD ve ardından Çin ile işbirliği yapmak için başarılı bir şekilde yeniden görevlendirildi. Birçok ülke, 1990'lerde - erken 2000'lerde yardım almayı bıraktı. Sovyet Sonrası Rusya neredeyse Afrika'dan ayrıldı. Doğru, bazı ilişkiler - silah ticaretinde ve sivil sanayilerden - esas olarak eğitim alanında kaldı. Rus üniversiteleri, birçok Afrika ülkesi için uzmanlık eğitimi vermeye devam etti, Sovyet döneminden çok daha az sayıda da olsa, Afrika ve Rus uzmanlarında çalıştılar.
Ekonomik ciroya gelince, 1990'te Kuzey Afrika ülkelerinin rolü - Rusya, Cezayir ve Fas - Rusya Federasyonu ile ticaret açısından önderlik etmeye başladı, özellikle arttı. Çok sayıda Rus turist akışı Mısır'a, ardından Fas ve Tunus'a aktı. Tropikal Afrika ile, 1990'lerdeki ekonomik ilişkiler daha az etkindi, ancak 2000'ler gibi erken bir zamanda durum değişmeye başladı. İlk olarak, tabii ki, Tropikal Afrika, Rus işini hatırladı. Öncelikle, Afrika kıtasının zengin doğal kaynakları tarafından çekilen maden şirketlerinden bahsediyoruz.
Başlangıçta, madencilik şirketlerinin çıkarlarına iki ülke neden oldu: Angola ve Gine. Angola'da Rus şirketleri elmas, Gine'de - boksit çıkardı. Gine’de, brigite-alümina kompleksi “Frigia” ’yı satın alan“ Rusal ”büyük bir konsere yer verdi. Sonra Afrika'da ortaya çıkmaya başladı ve şirketler başka yönlerde faaliyet gösteriyor. Şu anda, Rusya, Sahra altı Afrika’ya silah sevkiyatı yapmaya devam ediyor. Rusça ana kısmı оружияAfrika ülkelerine tedarik - küçük silahlar, füze ve topçu silahları. Ayrıca, Rus askeri araçları Afrika ülkelerine gönderilir.
Rusya’nın 2010’lerde dünya siyasetinde yeniden canlandırılması, birçok Afrika ülkesinin bir kez daha Moskova ile daha yoğun bir işbirliğine yönelmesine yol açtı. Dahası, kıtanın bazı ülkeleri Batı ile çok gergin ilişkilere sahip ve Rusya onlara arzu edilen bir askeri-siyasi ortak gibi görünüyor. Kasım ayında, 2017’ten bu yana Dadan’ın daimi Başkanı olan Omar El Bashir, Kasım’da 1989’te Moskova’yı resmi ziyaret etti. Ömer El Beşir’in ABD ile ilişkileri, başkanlığının şafağında yoktu. Batıda, Sudan cumhurbaşkanının otoriter politikalarından ve ülkenin devam eden İslamlaşmasından mutsuzlardı. Buna karşılık, El Beşir, Güney Sudan’daki ulusal kurtuluş hareketinin doğrudan desteğini sağlamak için ABD’yi ve Batı Avrupa’yı affedemedi, bu da sonunda ABD’nin desteğiyle, Sudan’ın iki devlete bölünmesini ve bağımsız bir Güney Sudan’ın Negroid Hristiyan’la yaratılmasını sağladı. ve animistic nüfus. Washington el-Beşir'i "en kötü on diktatörün" arasına dahil etti, ancak Kaddafi örneğini izleyerek onu terk etmeyi başaramadı.
Moskova ziyareti sırasında El Beşir açıkça Moskova'ya Kızıl Deniz'e askeri bir üs inşa etmesini önerdi. Sudan cumhurbaşkanına göre bu, ülkenin kendisini Amerikan entrikalarından korumasına izin verecek. Ancak, ABD'nin varlığına ek olarak, El Beşir de komşu devletlerin entrikalarıyla ilgileniyor. Özellikle, Eritre Mısır ile askeri işbirliğini arttırıyor. Başka bir komşu ülke olan Cibuti, topraklarını gerçek bir askeri askeri üs kaleydoskopuna dönüştürdü. Bu nedenle, ülkenin 4 Fransız askeri üsleri var, o kadar şaşırtıcı değil - henüz Cibuti, Fransa (Fransız Somali) kolonisi ve 2 ABD askeri üsleri, 1 İtalyan askeri üssü, 1 Japon askeri üssü, 1 Çin askeri üssü, İspanyol birimleri ve Alman ordusu. Suudi Arabistan, üslerini Cibuti'de inşa edecek.
Geçen gün Ömer El Beşir, Recep Erdoğan ile askeri-siyasi işbirliği konularını görüştü. Türkiye Cumhurbaşkanı da oldukça bağımsız bir politika izliyor ve İslam dünyası üzerindeki etkisini maksimize etmeye çalışıyor. Buna karşılık, El Beşir, İslami halifeliğin son baskısını Türkiye'ye çağırdı. Bu aynı zamanda şaşırtıcı değildir, çünkü El Beşir ve Erdoğan geleneksel İslami değerlere olan bağlılıklarını göstermektedir. Hem Rusya hem de Türkiye, Sudan tarafından hem komşu ülkelerle hem de Kızıldeniz bölgesindeki askeri varlığını genişleten Batı ile yüzleşme konusunda umut verici ortaklar olarak görülebilir. Öte yandan, Sudan'ın politikası çok ilginç. Örneğin, Omar el-Bashir yakın zamanda İran'la işbirliği yapma eğiliminde değildi. Suudi Arabistan ile temaslarını genişletiyor ve Sudanlı askerler Yemen'deki İran koalisyonunun İran'ın desteklediği Hussitlere karşı düşmanlıklarına bile katılıyor.
Tabii ki, Rusya için, Sudan ile işbirliği belirli siyasi ve askeri çıkarlarda olabilir. Öncelikle, Sudan çok büyük bir Müslüman ülke. Sudan'da 39,5 milyon insan yaşıyor. Büyük nüfusu ve coğrafi konumu nedeniyle, İslam dünyasında, Sudan önemli bir rol oynamaktadır. Diğer devletlerin içişlerine müdahalede bulunmama ilkesine sıkı sıkıya bağlı olan Ömer el Beşir’in konumu Moskova, sevilemez. Ayrıca, 27 Mart 2014 bile, Sudan, BM Genel Kurul toplantısında Kırım'daki referandumun tanınmamasına karşı oy kullandı. Böylece Sudan, Kırım'ın Rusya'ya eklenmesini destekledi. Bu, Moskova'nın unutamayacağı çok dostane bir adım.
Sovyet döneminde, Kızıldeniz'de bir dizi Sovyet deniz üssü vardı. Yani, 1964-1977'de. Sovyet deniz üssü Somali'deki Berbera limanında vardı. Gemilere ek olarak anti-denizaltı ve keşif yapılması planlandı. havacılıkiçin mükemmel bir pist kuruldu. Ancak daha sonra komşu Etiyopya'da bir halkın demokratik devrimi gerçekleşti ve Mengistu Haile Mariam'ın Sovyet yanlısı rejimi iktidara geldi ve Marksist-Leninist ideolojiye Muhammed Siad Barre'nin Somali rejiminden daha büyük bir bağlılık gösterdi. Etiyopya, Moskova'da daha uygun bir müttefik olarak kabul edildi ve Somali ve Etiyopya arasında savaş başladığında, SSCB ve Küba Etiyopya'yı destekledi. Somali'deki Sovyet deniz üssünün tarihi, Sovyet'in sonucu ile sona erdi filove sonra Amerikalılar üssü ele geçirdiler.
Bununla birlikte, Somali ile ilişkilerde kopma, tabanın Afrika Boynuzu'ndaki ortadan kalkması anlamına gelmiyordu. Aynı 1977 yılında, Berbera'dan gelen üs, dostu Etiyopya'ya - 1991 yılına kadar var olan Dahlak takımadalarında Nokra'ya taşındı. Nokra'da, Sovyet üssü eski İtalyan hapishanesinin topraklarındaydı. SSCB Donanması için bir lojistik merkezi buraya yerleştirildi ve bir Marine birimi görevdeydi.
Rus deniz üssü Sudan’da belirirse, ülkenin geleneklerinin görkemli bir devamı olacaktır. Dahası, Rusya Kızıldeniz'deki durumu kontrol etmek gerçekten de acı vermez. Sadece Amerikalılar Cibuti'de değil, aynı zamanda Fransızlar ve hatta İtalyanlar ve İspanyollar'da bulunuyorsa, Ruslar kendilerini Kızıldeniz kıyılarına geri dönme emri verdi. Moskova, şu ana kadar Ömer El Beşir'in önerisine kesin olarak cevap vermedi, ancak er ya da geç Rusya'nın askeri üs inşaatı konusunda Sudan ile bir anlaşmaya varması mümkün. Bu arada, El-Bashir’in Kasım 2017’te Moskova’ya yaptığı ziyarette Sudan, en yeni Su-24 avcılarının temini için bir sözleşme imzalamayı başardı, ayrıca 1 milyar dolar değerinde toplam bir anlaşmanın bir parçası olarak sonuçlandı. Rus askeri eğitmenlerinin Sudan ordusunun birimlerinin eğitimine katılması da bekleniyor. Son günlerde bir dizi medya kuruluşu, ünlü özel askeri şirket Wagner'in savaşçılarının Sudan'daki varlığını açıkladı. Sudan birimlerini eğitmeleri mümkün.
Bazı uzmanlar, Orta ve Doğu Afrika'ya yapılan Rus askeri-politik genişlemesinin Sudan'da durmayacağına inanıyor. Gerçek şu ki, diğer ülkelerde askeri varlığın artması şu anda Rusya’nın büyük ilgisini çekiyor. Bu bağlamda Afrika kıtası, Rus askeri üslerinin konuşlandırılması için ideal bir alandır. Bu arada, Rusya, Afrika ülkeleriyle aktif olarak ekonomik ilişkiler geliştiriyor. Örneğin, 35 Rus şirketleri, Etiyopya'da çalışmak için Sudan'a komşu olan lisansları aldı. Son zamanlarda Etiyopya ile işbirliğinin hızını artıran Rosoboronexport'un ülkede askeri teçhizatın bakımı ve askeri teknik uzmanların eğitimi için bir merkez kurmayı amaçladığı anlaşıldı. Etiyopya, uzun zamandır Rusya’nın bir ortağıdır, ilişkileri devrim öncesi döneme kadar uzanır ve ülkemizin Etiyopya’daki daha aktif rolü de şu anki durum için gereksiz olmaz.
Sudan’dan sonra Rus ordusunun Orta Afrika Cumhuriyeti’nde (CAR) görünebileceği göz ardı edilemez. Bu, Ekvator Afrika'nın tam merkezinde yer alan ve hatta karaya oturmuş olan bizim için tamamen egzotik bir durum. Ancak CAR'ların konumu çok ilginç çünkü Afrika kıtasının ortasındaki durumu kontrol etmenizi sağlıyor. Ancak, CAR'larda bir üs kurulursa, Amerika Birleşik Devletleri, Çin, Fransa, İngiltere ve diğer ülkeleri vurgulamak için gösterici ve temsili hedeflere sahip olma olasılığının daha yüksek olduğu varsayılabilir - Rusya'nın ayrıca dünya çapında belli bir etkiye sahip olduğu ve askeri üslerini düzenleyebileceği de kabul edilebilir. .
- Mısırlılar Sovyet gemisini kabul ediyor
Halen, Mısır'daki Sidi Barrani'deki hava üssünü restore etme beklentileri üzerine tartışmalar devam ediyor. Zaten 2019’te üs çalışmaya başlayabilir ve Rusya Sidi Barrani’de sadece uçaklarda değil, aynı zamanda küçük bir askeri ortamda da görev yapacak. Sovyet döneminde, Sidi Barrani'nin zaten bir askeri üssü vardı, bu yüzden restore edilirse, eski askeri görkeminin yerine geri dönüş olarak da kabul edilebilir. Rus havacılık üssü Suriye'de zaten faaliyete geçtiğinden Hamim'de Mısır'daki görünümü bölgedeki Rus yeteneklerini daha da güçlendirecek.
Orta Doğu ve Kuzey Afrika'daki zor politik durum, Rusya'nın durumu mümkün olduğu kadar aktif bir şekilde kontrol edebilmesini gerektirir. Terörizmle mücadelede bölge ülkeleriyle işbirliğinin geliştirilmesi de daha ciddi bir askeri varlığa ihtiyaç duyuyor. Rus, Sudanlı ve Etiyopya ordusuyla birlikte Rus ordusu, siyasi istikrarı sürdürme görevlerini yerine getirebilecek. Bir tane daha ilgi var - Afrika'da ABD, Çin, Fransa ve diğer devletlerin üsleri olduğu biliniyor. Rusya'nın çıkarlarına - yabancı askeri üslerin eylemlerini izlemek için. Ayrıca, ülke dışındaki askeri üsler, ülkenin uluslararası düzeyde temsilini gösterir.
Tabii ki, uzman topluluğu içinde bazlar hakkındaki görüşler ayrılır. Birçok tanınmış analist, Rus toplumu için ebedi para temasına geri dönerek gerekliliklerinden şüphe ediyor. Fakat aynı İspanya, ordusunu yurtdışında dağıtmanın yolunu bulursa, o zaman gerçekten toprakların altıda birini işgal eden bir nükleer güç olan Rusya, Afrika birliğinin stratejik noktalarına çeşitli deniz ve hava üsleri yerleştirmeyi göze alamaz mı?