‘Älskande Par’, Cannes’da yarışmaya seçilmiş ama dönemin ‘genel ahlak’ değerlerini zorlayan sahneleri nedeniyle yasaklanarak yalnızca jüriye gösterilebilmişti.
Rastgele Bir Film
‘Wake in Fright’ın yıpranmış bir kopyası, filmin kurgucusunun uzun araştırmaları sonucu yıllar sonra Pittsburgh’daki bir depoda bulunuyor.
Susan Sontag’ın yazıp yönettiği dört adet uzun metraj filmi var. Bunların ilki, açılışını Cannes Film Festivali’nde gerçekleştiren ‘Duet for Cannibals’.
Milan Kundera’nın meşhur romanından uyarlanan Varolmanın Dayanılmaz Hafifliği’ni (The Unbearable Lightness of Being, 1988) yeniden izlemenin tam zamanı!
Ernst Lubitsch’in yönettiği ‘Gülmeyen Kadın’, İkinci Dünya Savaşı’nın hemen öncesindeki siyasi ve kültürel eğilimlerin izinin bulunabileceği bir hiciv.
Alan Berliner’in 1996’da babası hakkında çektiği ‘Kimseyi İlgilendirmez’, aslında daha çok kendisiyle babası arasındaki çekişmenin filmidir.
John Waters için tüm zamanların en iyi filmi, birçok müzik grubuna ilham veren bir referans dünyası, Quentin Tarantino’nun yeniden çevrimini yapmak istediği bir klasik…
Cinema Novo akımının öncü yönetmeni Glauber Rocha’ya 1969’da Altın Palmiye kazandıran ‘Antonio das Mortes’…
David Lynch’in prömiyerini 1992 yılında Cannes’da yapan filmi ‘İkiz Tepeler’ bir yönetmenin kendi yarattığı bir karakterle kurduğu takıntılı ilişkinin en uç örneklerinden biridir.
1974 tarihli ‘Les Ordres’ Ekim 1970’te Quebec Kurtuluş Cephesi üyelerinin bir bakan ve bir İngiliz diplomatını kaçırmasıyla başlayan ve ‘Ekim Krizi’ olarak anılan döneme tanıklık ediyor.
‘Dehşet Yolcuları’ (1953) Orta Amerika’da bir Amerikan petrol şirketi yakınında, hapishaneyi andıran, açlığın ve hastalığın kol gezdiği bir kasabada, karın tokluğuna iş bekleyen Avrupalı göçmen erkeklerin hikâyesini anlatır.
Michael Powell ve Emeric Pressburger imzalı ‘Aşk ve Ölüm’ (1946), 1945 yılında Almanya’ya yapılan taarruzda uçağı hasar gören bir İngiliz pilotun hikâyesini anlatır.