Gerçek adım Canse L. değil ama bu hesaplarda kullanacağım ad bu. Bu sayfalarda yazacaklarımın neredeyse tamamı gerçekten oldu; geri kalanı, dahil olanların kimliklerini korumak ve dramatize etmek amacıyla değiştirilir. Ne de olsa, on beş ya da yirmi yıl önce gerçekleşen sözlü konuşmaları muhtemelen hatırlayamıyorum. Hiç evlenmedim ve hep bekardım..
——***—-***—-***——
Dediğim gibi bekarım; Tercihim bekarım, çünkü insanlara sadece küçük dozlarda tahammül edebiliyorum ve kişisel hayatımı onlarla paylaşmak zorunda kalmadan ofiste yeteri kadarına sahibim. Ancak bu cinsel ihtiyaçlara sahip olmadığım anlamına gelmez; Onlara sahibim, tamam. Aslında, oldukça güçlü bir cinsel dürtüye sahibim, ki bunu ilk itiraf edeceğim, genel düşmanlığımla tuhaf bir şekilde uyuşuyor. Bununla birlikte, tüm iş stresinden sonra, genellikle yatacak birini aramaya yatkınlığım veya enerjim olmuyor. Zaten iş günlerinde değil.
Günün en sevdiğim zamanı akşam geç saatler. İşten eve dönüyorum – bir konut binasında beşinci katlı bir dairede yaşıyorum – alt kattaki otoparka park ediyorum, burada tüm sakinler gibi ayrılmış bir yerim var – ve asansörle daireme çıkıyorum. İçeri girer girmez, neredeyse kapıyı arkamdan kilitlemeden önce ayakkabılarımı çıkardım, dokuz veya on saat sonra ayaklarımın düşmesi rahat bir nefes aldı. Soyunurken giysilerimi en yakın sandalyeye yığmaya başladım. Ben serseri değilim; Onları daha sonra kaldırırım. Başka bir şey yapmadan önce duş almam gerekiyor.
Daha sonra, temizlendikten sonra, en sevdiğim gece kıyafetine, sütyensiz ve bol şortlu, külotsuz, regl olduğum zamanlar dışında en sevdiğim gece kıyafetine geçiyorum. Her zamanki erotik kadınlardan farklı olarak, ben gerçek bir insanım, bu yüzden, evet, her ay vajinamdan kan akıyorum, bazılarına garip görünse de. Japon balığını besliyorum (bilmek istemeniz durumunda onlar Shubunkins’tir ve hayır, onları bir kasede tutmuyorum. Dahili bir üst filtresi, tank ısıtıcısı ve termometresi olan büyük, kalıplı bir akvaryumum var). Pek aşçı değilim ve genellikle sadece kendim için yemek pişirdiğimden, süslü bir şey yapmaya kalkışmanın anlamını görmüyorum, bu yüzden istediğimi yapıyorum ve doğrudan mutfakta, tavanın dışında yiyorum. . Ve sonra, yıkadıktan sonra, dinlenmek ve yapmak istediğim her şeyi yapmak için akşam benim.
Şimdi neden akşamların günün en sevdiğim kısmı olduğunu anlayabiliyor musun?
Ben televizyon izlemiyorum. Aslında artık televizyonum bile yok. En düşük ortak paydaya göre uyarlanmış tüketici propagandasıyla dolu zihnimle yapabileceğim daha iyi şeyler olduğu gerekçesiyle uzun zaman önce ondan kurtuldum. Bunun yerine genellikle okurum – gerçek bir kitap, kağıt ve basılı; inan ya da inanma, onlar hala var – ta ki ben yatağa hazır olana kadar. Yatağa dedim. Mutlaka uyumak zorunda değil.
Üniversite günlerimden beri çıplak uyudum. Bu, bir kontrol manyağı olan ve hayatımın her parçasını düzenlemeye çalışan annem tarafından yanlışlıkla bana aşılanan bir alışkanlıktı. Bana Hubbard Ana önlüklerini hatırlatan gecelikler giydi ve ben hala evdeyken de aynısını yapmakta ısrar etti, ta ki onlara o kadar tamamen alıştım ki bunların normal bir şekilde olduğunu düşündüm.
Daha sonra öğrenci yurdunda bir odam olan üniversiteye gittim. Ve tabii ki bir oda arkadaşım vardı.
Ona Mila diyeceğim. Uzun boylu, solgun ve sofistike bir kadındı, size Olympian yüksekliklerinden bakıyormuş gibi görünen, aquiline özellikleri ve gözleri vardı. Elbiselerine bakmak ucuzdu ve eğer onları bir kancadan asılı – ya da bir sandalyenin arkasına fırlatılmış – görseniz – ikinci bir bakıştan bile esirgemezdiniz. Ama bir kez giydi mi, tıpkı bir prensesin doğmuş gibi giysileri gibi bir şekilde ona şekil verdiler.
Kabul edeceğim – ona bir kez baktım ve aşık oldum.
Yurt odasındaki ilk geceyi hala hatırlıyorum. Mila, eşyalarımı açarken izliyordu – birkaç gün önce taşınmıştı ve her şeyi çoktan kaldırılmıştı – ve bana geçmişim ve ilgi alanım hakkında bazı sorular soruyordu. Sonunda kederle başını salladı.
Zavallı şey, dedi.
Kırılmayacak kadar şaşırdım. “Ne demek istiyorsun?”
Sadece ne demek istediğimi söyledim. Zavallısın. Pek bir hayatın olmadı, değil mi? ”
Cevap vermek için ağzımı açtım – ne, hala bilmiyorum – düşünmeyi bıraktığımda. Nefret ettiğim okulumu hatırladım; Hayal gücünü gerçekleri kurutmaya tercih eden bir kıza sempati duymayan öğretmenler, kitapları filme ve dedikodulara tercih ettiği için ondan hoşlanmayan sınıf arkadaşları. Her anın anneme karşı bir görevmiş gibi hissettirildiği, onun için bir şeyler yapmam gereken boşa giden bir an olduğu, evin boğucu atmosferini hatırladım.
Babam? Onu hiç tanımadım. Annem bana yedi aylık hamileyken otobanda bir araba kazasında öldü. Onu bunun için asla affetmedi ve etrafta suçlayamayacağı için benden aldı.
“Demek istediğim bu,” dedi Mila, sanki zihnimi okuyabiliyor, gözlerimle yılların kuru geçit törenini görebiliyormuş gibi. Baskı altındasın.
“Belki,” diye cevapladım, son kıyafetlerimi kaldırarak. Bastırılmış olsun ya da olmasın, bu üniversiteden tam bir burs kazanmayı başardığımı söylemenin doğru anı olduğunu düşünmemiştim. Sonra dilimi tuttuğuma sevindim.
Mila için, ilk akşamki yüksek ve güçlü havalarına rağmen, keşfedeceğim gibi, kendisi mükemmel bir öğrenciydi ve ayrıca yardımcı oldu. Pekala, şimdi buradayım.
“Evet.” Mila sırıttı. “Üniversite, biliyorsun. Hala eskisi gibi yaşamak zorunda değilsin. Kendin olmana izin verebilirsin. ”
O gecenin ilerleyen saatlerinde yatağa gitmek üzereyken ne hakkında konuştuğunu gerçekten anlamıyordum. Mila, tek kelime etmeden, tam önümde odada soyunmaya başladığında, Anne Hubbard geceliğimle banyoya çekilmek üzereydim. Birkaç dakika içinde tamamen çıplak kaldı.
“Sorun nedir?” diye sordu ceylanlar gibi kaşlarını kaldırarak. “Daha önce birini çıplak görmedin mi?”
Yutmuşum. “Ben … uyumak için bir şeyler giymeyecek misin?”
O güldü. “Tabii ki değil. Ben hep çıplak uyurum. Alışsan iyi olur. ” Koluma sarılı nesneyi alırken gözleri büyüdü. Bana bunun içinde uyumayı planladığını söyleme! Bu … bu kanlı bir çadır. ”
Her zaman içinde uyudum, diye savunarak yanıtladım.
Ona dehşet içinde büyülenmiş bir şekilde bakıyordu. Beni boğar, dedi. “Bu, insan haklarına karşı bir suç, işte bu. İçinde uyumaktan gerçekten zevk alıyor musun? ”
Ben her zaman sahibim. İkinci seferde kulaklarıma bile aptalca geldi.
“Pekala,” dedi yatağında otururken, dirseklerine yaslanarak bacaklarını açarak, “neden onsuz yapmayı denemiyorsun?”
Hayatları değiştiren o anlardan biriydi. Bugüne kadar bazen, yalnızca Hubbard Ana koluma sarılı olarak tuvalete dönsem ne olurdu diye merak ediyordum. Bunun yerine ona baktım – elbiselerini çıkardığından beri ilk kez gerçekten baktım.
İnanılmaz derecede güzeldi.
Yanan tek masa lambasının ışığında bedenini hayal edin – tıpkı mermer bir heykel gibi, göğüslerinin tepesinde parlayan ışık, areolasının disklerini çiziyor, meme uçları küçük kurşunlar gibi havaya fırlıyor. Göbeğinin derin kuyusu bir gölge çukuru ile göbeğinin düzlüğü, ince, kaslı kalçaları arasındaki üçgeni daha fazla kaplıyor. Bir elini kaldırdı ve parmakları gece boyunca uçan kuşlar gibiydi.
“Bu odada birlikte yaşayacağız, biliyorsun,” dedi. “Saklanacak bir şey kalmadıysa utanılacak bir şey yok.”
Ona çok uzun bir süre baktım ama yirmi ya da otuz saniye olmuş olmalıydı. Ağzımda metalik bir tat vardı ve kalbim çarpıyordu. Dudaklarımın hareket ettiğini, kelimeler oluşturduğunu zar zor hissediyordum.
Tamam, dedi ağzım.
Bunu söyleyeceğimi söyleyene kadar bilmiyordum. Muhtemelen “Eh, belki başka bir zaman” gibi bir şey söyleyecek ve minik banyodaki Hubbard Ana’ya geçmek için yürüyecektim. Ama o anda annemin zihinsel bir görüntüsüne ve her zaman “Seni doğurdum, bu yüzden sen benim malımsın ve sana ne dersem onu yapacaksın” diyen bakışına sahip oldum. Bir parçam birdenbire artık mecbur olmadığıma karar verdi.
Bedenim – hala net bir şekilde hatırlayabiliyorum – bilinçli irademden geriye kalanların kontrolünü devraldı. Kolum doğruldu ve Hubbard Ana’yı yere düşürdü; Bir daha asla takmadım ve bir hafta sonra attım. Ellerim tişörtümün altına gitti, onu yukarı ve gövdemden çekti. Eşofman altım takip etti ve ben de sütyenim ve külotumdaydım ve başka bir şey yoktu. Çok geleneksel, sıkıcı, beyaz sütyenim ve külotum, önemli olduğundan değil.
Mila hepsini yüzündeki en zayıf gülümsemeyle izledi. Bunları açık tutmayı mı planlıyorsun? sonunda sordu.
Ben … emin değilim.
İyi, biliyorsun. Senden hiçbir şey yapmanı istemiyorum Canse. Seni mutlu eden her şeyi yap. ” Ayaklarını yatağında salladı ve yastığını kabartmak için döndü. Lambanın ışığında göğüsleri inci gibi parlıyordu.
Hala sütyenimi çıkardığımı hatırlamıyorum. Göğüslerim birden çıplak kaldı; Bir an için külotumu da çıkarmayı düşündüm ama pek cesaret edemedim. Bunun yerine saçımı bağlamak için ellerimi başıma doğru kaldırdım.
Mila’nın üzerimdeki gözlerinin farkındaydım. Yatağa tırmanıp üzerime bir çarşaf çekip ışığı kapatırken ona bakmaya pek cesaret edemedim.
Uzun bir sessizlik oldu. Sonunda, İyi geceler Mila, dedim.
“İyi geceler.”
*********************
Hemen uykuya daldı mı bilmiyorum. Ben kesinlikle yapmadım. Sadece birkaç metre ötede, tamamen çıplak yattığının şiddetle farkındaydım; benden farklı olarak, üstüne bir çarşaf bile çizmemişti. Her nefeste yükselen ve düşen göğüslerini hayal edebiliyordum. Bu atletik kalçalar arasındaki, geceye açık gölgeli vadiyi bile hayal edebiliyordum. Kalbim çarpıyordu ve karnımın alt kısmında ve bacaklarımın arasında bir gerginlik hissetmeye başladım.
Tabii ki o kadar da masum değildim. Seks yaptım (bununla ilgili daha fazla zaman) ve mastürbasyona aşinaydım. Daha önce hiç çıplak bir kadın düşüncesiyle tahrik edilmemiştim ve hiç
keskin ve çok gürültülü, duvarların sallandığını hissedebildiğimi hayal ettim ve belki de benim sessiz olduğum şeyin bu olduğunu düşündü. Ama o değildi. Omzunun benimkilere dayandığının, bir şişeye uzanırken ön kolunun benimkinin üzerinde kaymasının keskin bir şekilde farkındaydım ve çıplak ayak parmakları incik kemiğime değdiğinde vücudumda elektrik çarpması gibi bir ürperti hissettim.
Mila, “Bütün gece böyle devam edecek ve muhtemelen yarın olmayacak,” dedi. “Hafta sonu olduğu için şanslı, değil mi? İstersek geç uyuyabiliriz. ”
Bir ağız dolusu Hakka eriştesi, “Yapacak işlerin olacak,” diye mırıldandım. “Görülecek arkadaşlar, gidilecek yerler.”
Hiçbir yerde, dedi. “Yarın geç saatlerde uyuyacağımızı hissediyorum, çok güçlü bir his var.” Bununla ne demek istediğini sormadan önce kalktı ve masasından küçük parlak turuncu bir kutu alıp yatağın üstüne koydu. Acil bir ışıktı. Bunu hazır tutsak iyi olur, dedi neşeyle.
Ona ihtiyacımız olacağını düşünüyor musun? Bira şişemden bir yudum daha aldım, aniden geğirdim ve kıkırdadım.
Orada, bak. Gülebiliyor! ” Mila sırıttı. Biliyor musun Canse, seni ilk defa gülümsemekten başka bir şey yaptığını görüyorum? Daha fazlasını yapmalısın, harika görünüyorsun. ” O anda, yemin ederim ki, bira şişelerini masanın üzerinde salladığına yemin ettiğim, özellikle yüksek bir gök gürültüsü oldu ve ışıklar söndü.
“Sana ne söyledim? Bir sn.” Etrafta dolaştığını ve acil durum ışığının yandığını duydum, karanlıkta soluk beyaz bir bulanıklık. “Bu gece çalışma yok, bu ışık için değil. Kitapları zar zor seçiyorsun. Oh, neyse, bir molaya ihtiyacımız var. Ya da en azından ben yaparım. ”
Ben de yaptım ve biranın alışılmadık tadı – sadece üçüncü ya da dördüncü kez biraz içtim – kendimi biraz huzursuz hissettiriyordu. Aslında bu kelimeyi düşündüm, karıştırıldım ve tekrar kıkırdadım.
“Seni güldürecekse daha fazla bayılmalıyız.” Mila, her zamanki gibi tamamen bilinçsizce yaptığı kıyafetlerini çıkardı ve bir sandalyenin arkasına attı. “Yatmak için hazırlansan iyi olur sanırım.”
Sessizce kıyafetlerimi çıkarmaya başladım. Şu anda pencerelerin dışında şiddetli bir fırtına kopmasına rağmen, sıcak hissediyordum ve sütyenimi çıkardıktan sonra, germe camlarının kenarlarından sızan rüzgarın göğüslerimi serinletmesi umuduyla pencereye gittim. Karanlıkta ve odamız ikinci katta olduğu için görülmekten korkmuyordum.
Şimşek her zamankinden daha yüksekti, Mila arkamdan çıktığında çıplak ayaklarının sesini maskeliyordu. Nefesi kulağımı gıdıklayana kadar orada olduğunu fark etmemiştim. Çok gürültülü, dedi. “Bu gece parmaklarını parmakladığında nefesini tutmana ve inlemelerini bastırmana gerek kalmayacak.”
Sanki kalbim durmuş gibi hissettim. Huh? Sonunda başardım.
Ah, Canse. Omzuma bir elini koydu ve beni salladı. Her gece mastürbasyon yaptığını duyamayacağımı gerçekten düşündün mü? Sadece küçük bir oda, biliyorsun. ”
Yüzümün yandığını hissedebiliyordum. “Bunu kastetmedim …”
“Tabii ki sen yaptın.” Gülümsedi ve parmağı çenemin çizgisini takip etti. Neden, bak, kızarıyor! Gerçekten utanılacak bir şey olduğunu mu yoksa benim de yapmadığımı mı hayal ettin? ”
“Sen?”
“Burada yankı yok, değil mi?” Mila’nın parmağı hâlâ yüzümü okşuyordu. Zavallı sevgili Canse, özgürlüğüne kavuşman için gerçekten yardıma ihtiyacın var, değil mi? O geceliğini gördüğümde bilmeliydim. ”
“Pekala,” dedim, birden birayla cesurca, “ne yapmamı istiyorsun?”
Yavaşça gülümsedi. “Görelim.” Elleri yüzümden omuzlarıma kaydı. Bana mastürbasyon yaptığın zaman ne düşündüğünü söyle.
“Şey, biliyorsun …”
Hayır, bilmiyorum. Bana söylemeni istiyorum. ”
Belki farklı bir şey söylemeliydim, ama bira hala iş başındaydı. “Sen.”
Güzel ve dürüst. Bunu sevdim.” Hâlâ beni omuzlarından tutuyordu. Ne düşündüğümü bilmek ister misin?
“Ne?” Fısıldadım. Boğazım kurudu. Bana şüphesiz seks yaptığı tüm erkek arkadaşlarından bahsetmek üzere olduğunu, muhtemelen yatakhaneden uzakta geçirdiği ara sıra gecelerle yattığını düşündüm. “Ne hakkında düşünüyorsun?”
Dudağını ısırdı ve göğüslerime baktı. “Umm … Bu ikisinin ne kadar güzel olduğunu düşünüyorum. Ve her gece vajinamı nasıl gördüğünü düşünüyorum, ama henüz seninkini görmedim. ”
Sesim bir gıcırtıydı. Güzel olduklarını mı düşünüyorsun?
Tabii ki öyleler. Öpülebilir. Ağzın gibi. ” Öne doğru eğildi ve dudaklarımın üzerinde hissettim. Dili ağzıma bastırdı ve saçlarımın köklerine ve ayak parmaklarımın uçlarına doğru elektrik şoku gönderiyordu. “Öp beni.”
Onu öptüm. İlk aşık olduğu genç bir kız gibi özensizdim ama Mila umursamıyor gibiydi. Omuzlarımdan kayan elleri göğüslerimi buldu. Göğüs uçlarımı okşayarak onları aldı. Yine öpüştük.
Yatağımın dibine oturup önünde durmak için elimi çekerek, Şimdi bunları öpeyim, dedi. Dili
Zeki küçük bir hayvan gibi, sol göğsümün çıkıntısından sürünerek aşağı kaydı ve areolamı daire içine aldı. Bir heykel gibi durdum, göğsün şişkinliği altında yalarken, diğer göğse de aynısını yapmadan önce göğüs kemiğimi geçerken, kelimenin tam anlamıyla hareket edemiyordum. Ağzı nihayet meme ucuma yerleşmeden önce dili sağ areolamı yaladığından kendimi zar zor nefes alabiliyordum.
Keşke size meme ucumu emdiğinde nasıl hissettiğini tam olarak anlatabilsem. Göğüslerimi ilk öptüğüm şey değildi ve o zamandan beri onları öpen hem kadın hem de erkek birçok sevgilim oldu ve bazıları şüphesiz Mila’dan çok daha uzman ve bilgili. . Ama hiçbiri bana o anda yalarken, emerken ve sonunda meme ucumu nazikçe kemirirken hissettiği heyecanı hissettirmedi. Sonra başı göğsümün üzerinden geçti ve yine yaptı.
Sanırım üzerimde yıkanan hislerden neredeyse bayılıyordum. Kendimi, sırtımın küçük bir koluyla beni desteklerken, gidebildiği kadar geriye atılmış, ellerim saçlarında sıkılmış halde buldum. Ağzım açıktı ve haykırıyordum, gök gürültüsü ve rüzgarla sürüklenen yağmurun uğultusu arasında küçük inlemeler kayboldu.
Kendimi biraz toparlamayı başardığımda sonunda, “Tadı harika,” dedi. Eminim geri kalanınız da öyledir. Ağzı küçük kelebek öpücükleriyle karnımdan aşağıya inip göbeğime yerleşti. Dilinin içine girdiğini hissettim, bu da beni kıpırdattı. “Şimdi,” dedi, parmakları, ter ve meyve sularım karışımı ile sırılsıklam olan külotumun beline takıldı. Burada bir engelimiz var. Onunla ne yapacağız? ”
Çıkar şunu dedim. Gök gürültüsü bir an aniden durmuştu ve sesim çok yüksek çıkmıştı, kendimi ürküttü. “Çıkar onu lütfen.”
“Emin misiniz?” Bel bandını biraz daha çekti, sonra bıraktı ve sonra tekrar çekti. “Emin misin? Onu göreceğim, biliyorsun.
“Ona?”
“Ona. Vajinanız. Onu bu kadar uzun süre saklı tuttuktan sonra görmeme izin vermek istediğinden emin misin? ” Öne doğru eğildi ve derin bir nefes aldı. Harika kokuyor. Onu gizli tutmana şaşmamalı. Yani.” Bana baktı, gözleri yaramazlıkla doluydu. “Bunu çıkarayım mı, çıkarmayayım mı?”
Kalçalarımın hareket ettiğini hissettim, sanki bu vücudumdaki nemli külotları sallayabilirmiş gibi. Çıkar şunu! Tekrarladım. Lütfen çıkar şunu.
Bunu dayanılmaz bir yavaşlıkla yaptı. Elleri kıçımı kapamak için külotun altından kayarak etrafımda dolaştı ve sonra sırtımı hafifletti. Yanlarımdan geri kayarak, gözlerimin içine bakarken kumaşı hafifletti. Son olarak öne geri geldi ve giysiyi yavaşça üzerimden indirdi, sonuncusu da egzotik bir meyvenin kabuğu gibi soyulana kadar ıslak zarlarıma yapıştı.
O zamandan beri, benim için seks yapmanın en önemli noktalarından biri, ilk seviştiğimizde sevgilimin külotumu çıkarmasıdır. Ne kadar yavaş ve şehvetli olursa, seks o kadar iyi olur. Sevgilimin vulvamı ilk kez görmesine izin verme eylemi benim için çok erotik. Ve tüm bunlar, o akşam Mila ile başladı, sadece acil durum lambasıyla aydınlatılan odada yağmur ve rüzgar dışarıda parlarken ve gök gürültüsü gökyüzünü çatlatırken.
Mila ilk başta vulvama gerçekten bakmadı. Külotu uyluklarımdan aşağı kaydırdı, yine de yavaşça ve duyusal bir şekilde dizlerimin üzerine ve bacaklarımdan aşağıya, bir ayağını kaldırdı ve sonra diğerini gevşetmek için, tırnağı her bir tabanın uzunluğu boyunca lezzetli bir şekilde aşağı kayıyor, ayak parmaklarımı kıvırmaya yetecek kadar gıdıklama. Sonra dizlerimi öptü, bir dizimi hızlıca öptü ve sonra diğerini, öpücükleri uyluklarımdan, sol-uyluk-sağ-uyluk-sol-uyluğumdan, sonunda kasığıma varmadan önce geldi.
Neden Canse, dedi. Neden onu örtbas ettin? O güzel!”
Şimdi, vulvamı pek çok kez gördüm – aynada ve sevgililer tarafından çekilen fotoğraflarda, bir sanatçının bir çiziminde (bundan başka bir zaman bahsedeceğim) ve sadece eğilip bir göz atarak – ve bunda özel bir şey yok. O anda özel olandan daha da uzaktı, çünkü yoğun bir kasık tüyü ile kaplıydı. O zamanlar – yüzyılın başında – kişinin kasık kıllarını ağda yapmak ya da traş etmek şu an olduğu kadar yaygın değildi; Mila, tamamen çıkarılmış olarak gördüğüm ilk kızdı. Yani hayır, vulvam güzel değildi. Ama bana inandığım bir şekilde söyledi.
O çok güzel, diye devam etti. Eminim tadı da göründüğü kadar güzeldir. Bir serçe gibi başını öne doğru fırlatarak dudağıma bir öpücük koydu. O zeki küçük hayvan olan dili, yarıklarımın tepesinden uyluklarımın arasında döndüğü noktaya kadar oynadı. Ürperdim ve inledim.
Bu iyi hissettiriyor, değil mi? Mila dedi. “Çok daha iyi hissedecek. İşte, yatağa uzan. ”
Artık kendi irademde kalmamıştım. Yatağa uzanıyorum.
“Benden ne yapmamı istersiniz?” Fısıldadım. T Hunder yine geriledi ve fısıldamam çok yüksek geliyordu. Daha önce bir kadınla hiç seks yapmadım.
Hiçbir şey yapmana gerek yok. Sana yapmak istediğim her şeyi yapmama izin ver ve tadını çıkar. ” Vulvam tamamen açığa çıkıncaya kadar bacaklarımı ısrarla ayırarak ellerini kalçalarımda hissettim. Parmakları dış dudaklarımı açtı ve kendimi bir çiçek gibi açık hissettim. Hiç bu kadar çıplak hissetmemiştim.
Seni incitmeyeceğim, dedi.
Ve yapmadı. Vulvama birkaç damla tükürük tükürdüğünü hissettim ve sonra klitorisimin hemen altından perineumda bittiği yere kadar yarığımı yukarı aşağı yalamaya başladı. Klitorisimi o zeki, zeki dilin ucuna getirmek için umutsuz bir teklifle inledim, kıvrandım ve kalçalarımı kaldırdım.
Henüz değil canım, diyecek kadar uzun süre yalamayı bıraktı. “Sabırlı ol.”
Sabır? Parmaklarım çarşafları sanki kumaşı yırtıyormuş gibi çılgınca tutuyordu, kafam geriye atıldı ve gözlerim sıkıca kenetlendi. Yeniden öpüşmeye başladığında bacaklarımı omuzlarının üzerinden kaldırdığını hissettim, iç uyluklarımın her yerinde ve sonra yaladı, dış dudaklarımı ve perinemi yaladı, dili daldırılmadan önce – sadece daldırıp – vajinama ve tekrar dışarı.
Ve sonra oldu, dili klitorisimi fırçaladı, hafifçe ucundan uçup tekrar geri döndü. Sanki bacaklarımın birleştiği yerden her yerime kadar vücudumun tamamında bir elektrik şoku geçiyordu. Yüksek sesle bağırdım, bunun uzun sürmeyeceğinden emin oldum. Ama dilini klitorimin üzerinde salladı ve zevk şoku tekrar tekrar geldi.
Denizden yaklaşan büyük bir dalga gibi tüm pelvik bölgemin gerildiğini, doruğa ulaştığını hissedebiliyordum. Rahmimin kasıldığını, vajinamın ve perineal kaslarımın kasıldığını hissedebiliyordum. Dalga inşa edildi ve inşa edildi, gökyüzüne değene kadar yükseldi ve sonra o kadar şiddetli bir orgazm halinde kırıldı ki yatağın her tarafına vuruyordum ve ecstasy içinde ağlıyordum.
Ve yine de Mila bitmedi. Tıpkı dili yine klitorisimi bulduğunda parmaklarının vajinamın içine kaydığını hissettim. Dalga yine denize doğru ilerliyordu, vücudumun üzerinde beklediği yerde hızla yayılıyordu, sahilde, çaresiz ve kaderini bekleyen çıplak küçük bir genç kadın. Ve yine oldu ve tekrar.
Mila nihayet bacaklarımın arasından kalkmadan, terle sırılsıklam vücudumu kaydırıp ağzımdan öpmeden önce yaşadığım orgazmların sayısını çoktan yitirmiştim. Dudaklarında ve dilinde kendimi tadabilir ve koklayabilirdim.
Harikaydın, diye mırıldandı. Sana böyle zevk vermek harika bir histi.
“Ben … bunu sana yapmak istiyorum” dedim. Bana ne yapacağımı göster.
Yani yaptı. O zamandan beri geçen yıllarda muhtemelen elli kadınla seks yaptım ve birlikteyken Mila ile hiç yapmadığım pek çok şey yaptım. Ama becerdiğim kadınların hiçbirinin yataktaki performansımdan şikayet etmek için herhangi bir nedeni yoksa, bunun sebebi Mila’ydı.
Pürüzsüz, tüysüz vulvasını, iç dudağının dış dudaklarının kalın çıkıntısı içinde çekingen bir şekilde katlandığını ve parmaklarım onu birbirinden ayırırken bir tomurcuk gibi nasıl açıldığını hâlâ hatırlıyorum. Beceriksiz dilimin klitorisini bulduğu için nefesini tuttuğunu hatırlıyorum. Vajinasının parmağıma nasıl hissettiğini hatırlıyorum, perineal kasları kasıldıkça çıkıntılı nemliydi. Ve en önemlisi – ah, en önemlisi! – Orgazm olurken nasıl büküldüğünü ve coşkunun sancıları içinde adımı nasıl haykırdığını hatırlıyorum.
Daha sonra Mila tarafından daha fazla şeyle tanışacaktım. Onu dizimde orgazma getirmem öğretilecekti. Belki başka bir zaman, ya da beni nasıl tribadizme başlattığını, vajinal dudaklarımızın nasıl öpüştüğünü, nasıl kaydığını ve ağzımızdaki gibi birbirimizi ovuşturduğunu anlatacağım, ta ki ikimiz bir araya gelene kadar, titreyip birbirimizin bacaklarını kavrayıncaya kadar. Ama o ilk gece, o ilk gece, hepsinin en büyüsüydü ve sonsuza dek hafızamda kazınacak.
Daha sonra yatakta birbirine dolaşmış, çıplak uzuvlarımız bükülmüş, yorgun bedenlerimiz dışarıdaki yağmuru dinleyerek birbirine bastırılmış halde yatıyoruz. Mila, “Bir daha donunun içinde uyumana gerek kalmayacak,” dedi.
Yapmayacağım, diye cevapladım.
“Asla?” diye sordu. “Gerçekten mi?”
“Bir daha asla” dedim.
Ve her ay rahim zarımın sıyrılıp vajinamdan kanadığı o birkaç gün dışında hiçbir zaman sahip olmadım.
Mila, “Bunu kastettiğini hissediyorum,” dedi.
Bu konuda ve sahip olduğu diğer hisler konusunda da haklıydı.
Onun söylediği gibi, ertesi sabah gerçekten geç uyuduk.
*********************
İşte çıplak uyumayı nasıl öğrendiğimin hikayesi bu. İstersen bir dahaki sefere başka şeyler hakkında konuşacağım.
Her şey sana bağlı.