Komşunun kişisel alanını değiştirmeyeceksin. Sosyal davranışların en kutsal kuralları arasında yer alıyor. Ama her birimizin etrafını çevreleyen bu görünmez kabarcıklar nasıl oluyor da, ilk etapta ortaya çıkıyor ve üst üste geldiklerinde neden bu kadar iğrenç hissediyorlar?
İlk olarak, bu baloncuklar ne kadar büyük? 1960'lı yılların araştırması bugün hâlâ ayakta duran Amerikan antropolog Edward Hall'a göre, aslında her biri farklı potansiyel müdahale kümeleri için geçerli olan dört farklı boyutta kabarcıklar tarafından kuşatılmış oluyorsunuz.
"Samimi alan" olarak adlandırılan en küçük bölge, bedenlerimizin her yöne doğru 18 inç dışa doğru uzanır ve sadece aile, evcil hayvan ve en yakın arkadaşlar girebilir. Bizim samimi uzayda takılan sadece bir tanıdık bize heebie-jeebies verir. Bir sonraki boyutta, “kişisel alan” olarak adlandırılan ve 1.5 metre ile 4 metre arasında uzanan kabarcık salonu. Arkadaşlar ve tanıdıklar bu bölgeyi rahatça işgal edebilirler, özellikle de gayri resmi konuşmalar sırasında, ancak yabancılar kesinlikle yasaktır. Bizden 4 ila 12 metre uzayan, insanların yeni tanıdıklarla ya da toplam yabancılarla rutin sosyal etkileşimleri sürdürdükleri rahatlık duydukları sosyal alanlardır. Bunun ötesinde kamusal alan, herkese açık.
Bunlar, yine de, Amerikalıların kişisel baloncuklarının ortalama büyüklükleri. California Institute of Technology'de psikoloji ve nörobilim profesörü Ralph Adolphs'a göre, “Kişisel alanın elbette kültür ve bağlama bağlı olarak değiştiğini ve önemli bireysel farklılıklar olduğunu akılda tutmak önemlidir. Ortalamayı yansıtacak şekilde alın. " [Infographic: Ortalama Amerikalıların Hayatında Bir Gün]
Hepimizin bildiği gibi, kişisel kabarcık çaplarındaki kültürel veya bireysel farklılıklar sık sık rahatsızlığın sebebidir. (Bir adım geri çekil, yabancılar.)
Fakat bu kişisel kabarcıklar nasıl ortaya çıkıyor? Adolphs'a göre, 3 ya da 4 yaşlarında bireysel kişisel alanımızı geliştirmeye başlıyoruz ve baloncuklarımızın boyutları ergenlikle kendilerini çimentoluyor. 2009 yılında Nature dergisinde yayınlanan araştırmada, Adolphs ve meslektaşları, baloncukların, korku içinde yer alan beyin bölgesi olan amigdala tarafından inşa edildiğini ve izlendiğini belirledi.
“Amigdala, insanların kişisel alanını işgal ettiğinizde aktif hale gelir” diyor Life'ın Küçük Gizemleri. "Birisi bize çok yaklaştığında bu güçlü duygusal tepkiyi yansıtır. Bu beyin yapısına lezyonları olan nadir bir hastada bunu doğruladık: Birisinin ona ne kadar yakın olduğu ve ne kadar kişisel bir alanı olmadığı ne olursa olsun tamamen rahatlamıştı. "
Dahası, amigdalanın anormal gelişimi, otizmli insanların neden başka insanlara normal bir sosyal mesafe tutturmakta zorluk çektiklerini de açıklayabilir.
Kalabalık bir metro aracında olduğu gibi, kişisel alan saldırılarının sadece kaçınılmaz olduğu zamanlar vardır. Nasıl baş edeceğiz? Psikolog Robert Sommer, etrafımızdakileri geçici olarak insanlardan uzaklaştırarak, gözle temastan kaçınarak ve bir kaçış yolunu belirlediğimiz ana kadar cansız olduklarını iddia ederek bunu yapmamızı önerdi. Sonuçta, bir duvardan inçlere girmekten rahatsız olmaz.
Bu hikaye Hayatın Küçük Gizemleri tarafından sağlandıWordsSideKick.com için bir kardeş sitesi. Twitter @nattyover üzerinde Natalie Wolchover izleyin. Twitter'da @ LittleMillions'ın Hayatındaki Küçük Gizemleri'ni takip edin, ardından Facebook'ta bize katılın & Google+.