Cezanın iğrenç detaylarını okurken aceleyle eski bavulumu karıştırdım ve yıpranmış bir kağıt parçası çıkardım.
Değersiz bir kağıt parçası gibi görünse de, bu benim 1000 yılı aşkın bir süredir nesiller boyu aktarılan aile yadigarım.
Nesilden nesile aktarılan bu kağıt parçasında ne yazıyordu?
Bu cevap, İmparatorluğun en büyük heykeli olan Kahraman heykeline gidip levhanın üzerine kazınmış içindekileri okursanız bilinecektir:
Demon King’in ölümünün 1000. yıldönümünde, Demon King’in varisi ortaya çıkacak ve dünyayı yutacak. Varisi durdurmak için benimle aynı güce sahip bir kahramana ihtiyacın olacak.
Bu, İmparatorluk genelinde orijinal İblis Kralı yendiği bilinen Büyük Kahramanın resmi vasiyeti ve kehanetiydi.
Ancak, gerçek kehanet aslında bu kağıda yazılmıştır.
Tabii ‘Benimle aynı güçte bir kahramana ihtiyacın olacak’ kısmına kadar aynı ama… o noktadan sonra ailemde gizli bir kitap olarak kayıtlara geçti ve nesilden nesile aktarıldı.
“Baba, bunlar runik karakterler değil… ne de eski metinler… şifre olarak adlandırılamayacak kadar iyi yapılandırılmış bu karakterlerin kimliği nedir?”
“Ah… bunlara Hangul deniyor.”
Referans olarak, babam bu gizemli karakterlere “Hangul” adını verdi. Kahramana derinden saygı duyan babam, bu karakterlerin yalnızca adlarını bilmekle gurur duyardı ama ben onları sevmedim çünkü çok karmaşıklardı.
Her neyse, Kahraman’ın yaygın olarak bilinen kehanetinden sonra yazılan içerik şu şekildedir.
Ve bu Kahraman, İblis Kral’ın ölümünden tam olarak 1000 yıl sonra doğacak olan benim doğrudan soyundan gelecek. Öyleyse, gelecekteki torunlar, eğer bunu okuyorsanız, gözlerinizi dört açın.
Belirttiği gibi gözlerimi kocaman açtığımda rengarenk resimler ve videolar belirdi ve ardından şu cümle beni karşıladı.
Artık saldıralım.
Evet. 1000 yıl önce İblis Kralı yenen efsanevi Kahraman ve ailemizin atası başka bir dünyadan geldi.
Atanın Kehanetine göre, ‘Dark Tale Fantasy’ adlı bir ‘oyun’ oynuyordu ve buna ‘BOOK oyunu’ diyerek hakaret etti ve ardından bilinmeyen bir güç nedeniyle bilincini kaybetti. Daha sonra uyandığında kendini ‘Dark Tale Fantasy’ oyununun gerçeğe dönüştüğü bir dünyada buldu.
Onun kehanet niteliğindeki kitabı, uzayı bozma büyüsünden yalnızca ailemin doğrudan soyundan birinin görebileceği sihirli karakterlerle yazılmıştı ve düzinelerce sayfa uzunluğundaydı.
Kabaca söylemek gerekirse, “Oyun Bilgisi”ni kullanarak zar zor mutlu sona ulaşmayı başaran ecdadımın hikayesidir.
Neyse önemli olan atalarımın aslen nereli olduğu dünyada ‘Dark Tale Fantasy 2’ adlı ‘oyun’un devamı vardı ve ‘köpek boku oyunu’ olarak değerlendirildi, ‘1.bölümden daha kötü’ olarak değerlendirildi. ,’ ve ‘oyunculara eziyet etmek için geliştirme şirketi tarafından yapılmıştır’.
Dizinin içeriğine oldukça aşina olan dedeme göre, diziyle diziyle tanıştığı için, şimdiki dünyaya bir “Mutlu Son” bahşedebilmek için Kahramanın dünyayı bir kez yok etmesi gerekir.
Çünkü bunu yaparak ‘Gizli Rota’ ile bir ‘sistem’ elde edebilir ve ‘mutlu son’ elde edebilirsiniz.
Böylece, önceki zaman çizgisinde kötü işler yaptım ve dünyayı mahvettim.
Tabii ki, muazzam bir suçluluk duygusu hissetmekten başka seçeneğim yoktu çünkü Kahramanın doğrudan varisi olduğum için gurur duyan bir babanın yanında nazik bir şekilde büyüdüm… ama ne yapabilirdim? Ben yapmasaydım İblis Kral onun yerine dünyayı yok ederdi.
Bu şekilde, pek çok iğrenç iş yaptıktan ve hatta Demon King’i son anda hazırlıksız yakaladıktan sonra geriledim ve “Path of False Evil” unvanını kazandım.
Yani, gerçekten herhangi bir kötülük yapmadım, bunun yerine bir ‘Sahte Kötü’ydüm ve masrafları bana ait olmak üzere İmparatorluğu ve dünyayı korumaya çalıştım, ancak önceki zaman çizelgesinde benden ölesiye nefret eden kadınların anıları da iade.
“Ne yapmalıyım… O kadar baş belası ki… Ha…”
Başımı tuttum ve şimdiye kadar anılarıyla geri dönmesi gereken ‘Ana Kahramanları’ hatırlamaya çalıştım.
“Gelecekte Şansölye olacak kıtadaki en büyük dahi, kıtanın en güçlü Başbüyücüsü olma potansiyeline sahip biri, yalnızca 1000 yılda bir ortaya çıkan bir Azize, olmasaydı dünyayı karanlığa gömecek bir Büyücü. ‘Lanet ve İmparatorluk Prensesi için… ..’
Ne kadar düşünürsem düşüneyim o kadar komikti ki gülmeden edemedim.
Kahramanın saygıdeğer ailesinin bir üyesi ve Ducal ailesinin 1000 yılı aşkın bir geçmişe sahip ilk oğlu olmasaydım, şimdiye kadar bir sokağın ortasında bir yerde bıçaklanarak acımasızca öldürülmüş olabilirdim.
Üstelik, Prenses tahtın varis sırasının en sonunda bir korkuluk olmasaydı, böyle bir konum bile anlamsız olabilirdi.
Tabii ki, birkaç yıl içinde, Prenses olağanüstü yeteneğiyle arka arkaya birinci olacak… ama şu anda bana dokunamayacak.
‘…Bana dokunamaz, değil mi?’
Neyse, ecdadımın bıraktığı ‘oyun’ bilgisine göre, Ana Kahramanlar başlangıçta bana âşık olmak için tasarlanmışlardı… İşler yolunda giderse harem sahibi olabileceğimden bahsediliyor ama öyle görünüyor. bırakın harem olmayı, beş kadın kahraman tarafından bıçaklanacakmışım gibi.
Her nasılsa, ana kahramanlardan hayatta kalmak için kafamı dağıtmam gerekecek.
“Birincisi… en acil olan kim…?”
Öncelikle yarın Akademi’nin giriş töreni olduğu için yarın Akademi’de çoğu kadın kahramanla karşılaşacağım.
Sadece nişanlım ve gelecekteki Şansölyem olacak kadın kahraman hariç tutulmuştur. Yanlış hatırlamıyorsam, şu anda yurt dışı gezisinde.
Şimdilik Başbüyücü, Azize ve Prenses dahil. Ve elbette onları yarın görmem gerekecek ama şu anda bu konuda yapabileceğim hiçbir şey yok.
“O zaman geriye kalan tek kadın kahraman…”
– tık tık tık…
“Affedersin.”
Ben bunları düşünürken biri yatakhanenin kapısını açtı ve içeri girdi.
“Genç Efendi, yemek zamanı.”
“…..Ah.”
Ve kapıyı açıp içeri giren kişinin kimliğini anladığım anda gözlerim titremeye başladı.
“Sorun ne, Genç Efendi?”
“…Ah hiç birşey.”
Bana boş bir ifadeyle bakan kişi, Ducal ailemizin kadın uşağıydı; o lanetli bir büyücü ve Ana Kahramanlardan biri olan ‘Kania’ ve önceki zaman çizelgesinin anılarını da hatırlamış olmalı.
Kısa siyah saçları, siyah takımı ve alamet-i farikası olan beyaz eldivenleri ile çekici bir görünüme sahiptir. Ablasıyla sokaklarda dolaşırken büyülü yeteneklerini fark ettiği için onu ailemize babam kazandırdı.
Hatta kehanete göre onun görünüşünü ezberleyen babam, onu geri getirebilmek için sokakta bekliyordu.
Her neyse, elimde onun iki zayıf noktası var… biri onun dünya tarafından lanetlenmiş bir büyücü olduğunu bilmek, diğeri ise şu anda bir lanet altında olduğu gerçeği.
Hayatını kemiren lanet, ancak o, Kahraman’ın halefi olan benim etrafımdayken dengeleniyor.
Hal böyle olunca bir an bile yanımdan ayrılmıyor.
“Genç Efendi, yemeği nasıl hazırlayayım?”
“…Olağan.”
“Peki.”
Kania’nın verdiği bilgiler aklıma gelince buz gibi bir sesle ne yemek istediğimi sordu, ben de her zamankinden istedim.
Aslında bu yaşta ne yediğimi hatırlayamıyorum ama o kendi başına halledemez mi?
Ayrıca… sesinde ve gözlerinde kesinlikle öldürme niyeti vardı. Bu yüzden önceki zaman çizelgesindeki anılarını gerçekten hatırladı.’
Bunun bir hata veya şaka olduğunu umdum ama görünüşe göre sistemin içeriği doğru.
Eğer durum buysa, öylece duramam.
Hareketsiz kalırsam beş kahraman beni acımasızca öldürebileceğinden beri. Şu anda bile, kahramanlar…
Yanlış Kötülüğün Sezgisi
[Yakınlarda güçlü bir öldürme niyeti hissediliyor!]
‘…Beklemek? Bu nedir?’
Aniden, gözlerimin önünde kırmızı bir uyarı penceresi açıldı. İçeriğine bakılırsa Kania ile ilgili görünüyordu. Ama garip bir şey var. Öldürücü niyetini daha önce hissettim, peki bu neden şimdi ortaya çıkıyor?
“…Sistem.”
Bir süre düşündükten sonra kısık bir sesle sistem penceresini açtım ve ‘Edinilen Beceriler Listesi’ penceresine dokundum.
[Kazanılan Beceriler Listesi]
– False Evil’in Sezgisi Lv1
Tanım: Sahte Kötülük sezginizle, günde bir kez ölümcül bir tehdidi tespit edebilirsiniz.
Edinilen beceriler listesini açtığımda öğrendiğim Kehanetten edindiğim bilgiye göre, ‘Sahte Kötü’nün Sezgisi’ adlı beceri tam oradaydı.
Açıklamayı dikkatlice okuduktan sonra, bu beceri günde bir kez ölümcül bir tehdit algılar. Başka bir deyişle, ne zaman suikast hedefi olacağımı bilmediğim için gerçekten ihtiyacım olan bir beceriydi.
“Bekle, yani hayatım şimdiden tehlikede mi?”
Bu yeteneğin artık aktif olması, aşağıdan yemek hazırlayan Kania’nın beni öldürmeyi planladığı anlamına geliyor.
“Suikast yöntemi zehir, değil mi?”
Laneti yüzünden zayıf, bu yüzden kahramanın ailesinin soyundan gelen bana karşı topyekun bir savaş başlatması mantıklı değil. Aynı nedenle, benim işbirliğim olmadan kara büyü güçlerinin çoğunu kullanamaz.
Elbette, benim yardımım olmadan bile, saatlerce mücadele etmeye kararlıysa, kara büyü kullanarak zar zor ölümcül dozda zehir yaratabilir.
– Gıcırtı!…
“Genç Efendi, her zaman sevdiğin çorbayı getirdim.”
Ben suikast yöntemini düşünürken yatakhanenin kapısı tekrar açıldı ve Kania elinde bir tas çorbayla içeri girdi.
“İşte… iyi eğlenceler… Umarım yemeğinizin tadını çıkarırsınız.”
“…..”
Görünüşe göre bu onun için oldukça zordu. Kara büyüsünü aşırı kullandığına oldukça eminim.
“Bana çorba getirmeni ne zaman söyledim?”
“…Evet?”
Ona baktım ve sessizce homurdandım.
“Bana çorba getirmeni ne zaman söyledim…”
“Çorba, Genç Efendi’nin favorisiydi…”
“Bu cevabı nereden buldun!!”
– Clank!!
Sözlerine devam etmekte zorlanan Kania, ona bağırdığımda gözlerini sımsıkı kapattı ve ürpererek ağzını açtığında çorbayı döktü.
“…Peki ne tür bir yemek getirmemi istersiniz?”
“Ben sana her zaman yediklerimi getir demedim mi?”
“……..”
“Seni aptal!! Ben söylemeden bilemezsin, değil mi? Bu bir sandviç! Sandviç!!”
“Ah, evet, elbette… Sizin için hemen hazırlayacağım…”
Dişlerini sıkıp sendeleyerek odadan çıkarken tiksintiyle bağırdım.
[Kazanılan Yanlış Kötülük Puanı: 1 puan! (Kendini Savunma)]
Ve aynı zamanda önümde bir pencere belirdi.
Bu doğru. Peygamberlik kitabının ardından bir gerileme avantajı olarak elde edilen bir hile sistemi olan ‘Yanlış Kötülük Yolu’, her kötülük işlediğinizde size puan verir.
Ve biriken bu puanlar, dünyayı kurtarmak için bir araç haline gelecek.
Bir zamanlar İmparatorluğun En Büyük Kötüsü olan benim için bu tam da ihtiyacım olan sistem.
“Usta, sipariş ettiğiniz sandviç.”
Her neyse, sistem penceresine bakıp bir süre düşündükten sonra, eskisinden çok daha zayıflamış olan Kania, bu kez bir sandviçle odaya tekrar girdi.
“Neden peynir yok? Lütfen git tekrar yap.”
“Ancak….”
“Şimdi benimle tekrar konuşacak mısın?”
“…HAYIR.”
Onu tekrar aşağı gönderdikten sonra, onu azarlamaya ve fazla çalıştırmaya devam ettim.
“Ekmeğin yüzeyi kuru ve buruşuk. Yine.”
“Jambon çok kalın. Yine.”
“Çok az turşu. Yine.”
“Şekil çok tatsız. Yine.”
Oda ve mutfak arasında uzun süre gidip geldikten sonra sınırlarını zorlamaya başladı ama gözleri hâlâ nefretle doluydu.
“Düşünürken ton balığı istemeyi unuttum. Yine.”
Ancak, sandviçi on birinci kez yeniden sipariş ettiğimde, kendini kara büyüyü aşırı kullanmaya zorladığı için ağzından kan öksürmeye ve yere düşmeye başladı.
[Kazanılan Yanlış Kötülük Puanı: 1 puan!]
[Kazanılan Hayatta Kalma Bonus Puanları: Ekstra 10 puan!]
[Birikmiş Yanlış Kötü Puanlar: 22 puan!]
O çöktüğünde birbiri ardına beliren pencerelere boş gözlerle baktım; Sessizce ayağa kalktım ve bilinçsiz benliğine yaklaştım.
“… Üzgünüm Kania.”
Asık suratını görünce asla duyulmayacak bir özür diledim; Genç bayanı hızla yatağa taşıdım ve yaşam gücümü vücuduna akıtmaya başlamak için uzandım.
“…Kuhn!”
Acıyı tüm vücudum parçalanıyormuş gibi hissettim.
Evet. Kania yanımdayken lanetin etkisinin zayıflamasının nedeni bir kahraman olarak özel güçlerim olması değil.
Laneti bir süre dursun diye ona yaşam gücümü aşılıyorum.
Bu sayede ömrüm yavaş yavaş azalıyor ama ne yapabilirim? Bir kötü adam olarak yaşamaya karar verdiğimden beri bu kaçınılmaz bir kader.
[Kazanılan Yanlış Kötülük Puanı: 30 puan! (Özveri)]
[Birikmiş Yanlış Kötü Puanlar: 62 puan]
Yaşam gücümü enjekte etmeyi bitirdikten sonra, vücudumda bir karıncalanma hissettim. Yere oturduğumda derin bir iç çekerek mırıldandım.
“Bu sefer gözlerimin önünde ölme Kania.”
Sessizce titreyen bedenine bakıp, pencereden sızan ay ışığını ışık kaynağı olarak kullanarak defalarca okuduğum peygamberlik kitabının son satırını tekrar okumaya başladım.
Her şey bittiğinde Kahraman, İblis Kral ile birlikte boşuna yok olacak.