Susuzluk İçin Bir Kaynak
Çölde yalnız yaşayan yaşlı bir adam, evinin dışında bir yel değirmeni ve çevresini bitkisiz bir vahaya çeviren bir su kuyusu… Yaşlı adamın bir zamanlar büyük ailesinden geriye kimse kalmamıştır, kimisi çok uzak diyarlara gitmiştir, kimi öteki dünyaya göçmüştür. Issız evinin duvarları artık görmeye dayanamadığı geçmişin soluk fotoğraflarıyla döşelidir. Bir an onu The Old Man and the Sea (1958)
filminin kahramanına benzetseniz de bizimkinin yaşadığı yerin neredeyse bir çöl olduğunu ve artık bir mücadelesi olmadığını fark edersiniz. Bu adam artık ölümü beklemektedir. O kadar sabırsızlıkla beklemektedir ki bir tabut yapar kendisine onun içinde uyumaya başlar. Kuyusu da kurumaktadır kendisi gibi. Oysa kimler su içmemiştir ki bundan, nelere dolup taşmamıştır; asker matarasından miğferine, avuçlara, yalaklara…
Ukrayna asıllı Sovyet yönetmen Yuri Ilyenko’nun ilk filmi olan Susuzluk İçin Bir Kaynak, sürrealist bir şiir tadında. Filmin senaryosunu yazan Ivan Drach’ın Ukrayna’nın önemli şairlerinden olması kuşkusuz filmin muhteşem şiirselliğini açıklıyor. Siyah beyaz ve neredeyse sözsüz bir atmosferde geçen film "Bir tabut gerekiyor", "Uzun Temmuz geceleri", "Kıyamet günü", "Oğul" ve "Sonsöz" olmak üzere beş bölümden oluşuyor. Film boyunca kartpostal güzelliğinde sahneler birbirini izliyor. Film izleyicisinden tama yakın anlaşılmak için sabır ve emek bekliyor ama karşılığını fazlasıyla veriyor.
Yuri Ilyenko, Susuzluk İçin Bir Kaynak ile aynı yılda çekilen, ünlü yönetmen Sergei Parajanov’un Shadows of Forgotten Ancestors (1965)
filminin sinematografisini üstlenmişti. Sonraki çalışmaları çok tanınmasa da yönetmenin kariyerine çok parlak bir giriş yaptığını söylemek mümkün.