Putin'e söyleyen silahların performansı hakkında konuşmayacağım. Askeri ve devlet sırlarını saklamak gerektiğinden değil. Sadece gerçekten, çalışma o kadar gizlilik içinde yapıldı ki çok az kişi gerçeği biliyordu. Ülkenin en büyük liderliğinden bile. En azından Vladimir Vladimirovich'in sözlerine tepkilerini algılamak mümkündü.
Bu yüzden, Rusya yetişmekten vazgeçti. Ancak bu tam olarak SSCB'nin yaptığı şeydi. Neredeyse herkesin konuştuğu bu durumla ilgiliydi. “... ABD’ye cevaben, biz ... Bir nokta yerine, askeri alana ABD veya NATO'nun bir sonraki silahını veya girişimini ekleyebilirsiniz.
Yakalamak her zaman kaçmaktan daha zordur. Sırf saldırganın hareketlerini manevra yapmakla sınırlı olduğun için. Böylece tamamen yetişmek için çok daha fazla insan gücü ve kaynak harcarsınız. Yine de unutulmuş silahlar yarışı hakkında konuşamayız, ancak gereksiz yere harcanan güçler ve finansman.
O zaman Rusya bugün, ülkeyi saldırganın saldırısından güvenli bir şekilde koruyan kalkanı aldı. O zaman mevcut birçok savunma sistemi geliştirildi. Bu sistemlerde bugün Batı tasarım fikirlerinin gelişimine yöneliktir. Bugün kaybedilen meyvelerin, bazılarının görüşüne göre, silahlanma yarışına rastlıyoruz.
Olası düşmanla “yetişmek zorunda kalmamız” şartlarında, tamamen istikrarlı olmayan ekonomimizin kaçınılmaz olarak Batı'ya kaybedeceğini yazdım. Harcayacağımızdan daha fazla harcamak zorunda kalacağız ve hala gerisinde kalacağız. Konsolide Batı ile yüzleşmeye hazır değiliz. Kalkanın yanı sıra bir de kılıç aldık.
İlk defa, Rusya kaçmaktan kaçtı. Cumhurbaşkanı tarafından adlandırılan sistemler savunma için değil, misilleme için çok fazla. Ve eğer "barış-sevgi dolu söylemleri" reddedersek, saldırı için. Şimdi bir şeyi "yanlış yorumlayabiliriz".
Sanırım okurlar arasında ABD başkan adayı Hilary Clinton'un konuşmasını unutamayanlar var. Uyarısını düz metin olarak hatırlıyor musun? Rusya ABD’yi siber saldırılara maruz bırakırsa, bunun doğrudan bir askeri istila olarak algılanması gerekir. Ve bu şartlar altında, Birleşik Devletler, Pentagon’un emrinde olan tüm araçlarla Rusya’ya saldırma hakkına sahiptir.
Aynı zamanda, “siber uzayda savaşın” sanal olduğu hiç kimseye de rastlanmadı. Ve buradaki kanıtlar çok fazla artabilir. Herhangi bir kanıt. Ve askeri araçlarla saldırıdan ve kim anlayacak ülkenin yıkımından sonra? Kazananlar yargılanmıyor. Son yıllarda bile bu tür eylemlere birçok örnek var. İsterseniz Yugoslavya, Libya, Irak, Ukrayna.
Putin’in sıradan bir asker veya subay gözüyle söylediklerini inceleyelim. Dünyanın hangi ordusunun önemi yok. Bugün bu silaha karşı çıkma ihtimalinin bakış açısıyla göreceğiz.
Kıtalararası balistik füze RS-28 "Sarmat". Kendinden öncekilerle dışsal benzerliklerde, bu tamamen yeni bir roket türüdür. Düşmanın füze savunma sistemini aldatmanın karmaşık aldatma sistemleri, çok geniş bir uçuş yelpazesi, herhangi bir yönden saldırabilmenizi sağlayan, büyük bir atma ağırlığı, yalnızca gerçek savaş başlıkları değil, aynı zamanda yanlış olanları da taşımanıza izin verir. Aynı zamanda, daha hızlı bir başlangıç, daha yüksek bir uçuş hızı ve uçuş sırasında rotayı değiştirme yeteneği.
Ve şimdi Batılı uzmanların bu roketi ele geçirme olasılığı hakkındaki sonucuna varıldı. Garantili müdahale "Sarmat" için en azından ... 500 antimissiles gerekir. Rakam, bilimsel araştırma için yeni tahsisler alabilmek için abartılmış olabilir, ama pek fazla düşünmüyorum. Ve zaten bilinen "Sarmatian" eklemek planör U-71? Amerikan füzesi savunması böyle bir füzeyle başa çıkacak mı? Bu şüpheli.
Karmaşık "Hançer". Birçok insan deniz füzelerini "Zirkon" u hatırlar. Bu, bu uçak gemisi katilinin kardeşi. Sadece zaman zaman harika fırsatlar. Hava temeli pratikte kompleksi "omnivordur" yapar. En yüksek hız (saatte 12 000 km), uzun menzilli (2 000 km), manevra kabiliyeti, Hançeri sadece AUG suikastçisine değil, giyen kişiye de zarar vermeden (MiG-31 avcısına) ve aynı zamanda potansiyel düşmanın arkasına kadar olan nesnelerin suikastçisine de neden olur.
Ama yine de 20-çoklu ses hızı ve rotasını değiştirme yeteneği olan bir roket "Avant-garde" var. Nükleer güçte bir roket var, neredeyse sınır yok. 6 metrenin ötesine daldırma derinliğine ve su üzerinde hiçbir şey hareket etmeyen bir hıza sahip insansız bir nükleer denizaltı "Status-1000" var. Kıyı bölgelerinde tsunamiye neden olabilecek bir hidrojen bombasının olası bir taşıyıcısı olarak konuşulan bu tekne hakkında.
Şimdi biraz "inanılmaz-inanılmaz" hakkında. Herkesin bildiğini. "Neredeyse kimse bilmiyor" hakkında. Sence, ordumuzda daha iyi silahlar olmadan yurtdışına ihraç edilecek Sovyet veya Rus silahlarını adlandırabilir misiniz?
Ve şimdi yakın geçmişten. Rusya, bazı ülkelerle C-400 sistemlerinin temini için sözleşmeler imzaladı. Özellikle Türkiye ile. Benzer şekilde, diğer bazı silahlarla. Öte yandan, bir nedenden dolayı, "Armatu" yu ihraç etmekle ilgilenmiyoruz ...
Batılı uzmanları, Putin hakkında konuştuğu sistemleri dışa aktarma olasılığı fikrine iten C-400 malzemeleriydi. NATO ve Pentagon'un aralarında aktif olarak bu düşünceyi tartışıyorlar. Şey şu ki satış оружия dünyadaki tüm dış politikaları gerçekten yeniden çiziyorlar. DPRK örneği, herkese, asgari ciddi silahların bile varlığında, "güçlü ülkeler" in kendi yaşamları için korkudan enüreziye başladığını gösterdi.
Yakın gelecekte, bu düşüncenin dile getirileceği Amerikan ve NATO generallerinin konuşmalarını beklemeliyiz. Rusya'nın yakın gelecekte bunu yapmayacağını anlamak, Batı'nın askeri çevrelerindedir. Ancak kendi halkı ve hükümeti kullanmamaları için böyle bir "korkuluk" çok çılgınca olur. Para, para, para ...
Bugün, Amerika Birleşik Devletleri'nin kayıtsızlığa uğrayan silahlanma yarışı ürünlerine karşı mücadeledeki milyarlarca dolarlık maliyetlerinin Rusya tarafından asgariye indirildiği kabul edilmelidir. Tüm bu AUG, Avrupa füze savunması ve Amerikalıların diğer "gereçleri" neredeyse bizim tarafımızdan çarpıştılar. Gerçek bir ihtilaf durumunda, Amerikan ordusuyla eşit şartlarda yüzleşebileceğiz. En azından eşit şartlarda.
“Dün” ABD’nin kıtadaki kendi anti-füze kalkanını kurması gerekiyor. Tekrar tekrar dile getirilen fikrini tekrarlayacağım, okyanus ABD'nin müttefiki bir düşmana dönüştü. Daha doğrusu okyanuslar. Yine, Putin ve ekranda güzel bir çizgi film konuşmasından sonra.
Ancak, benim görüşüme göre, tamamen farklı bir senaryo daha olasıdır. Hiçbir şey satmamız gerekmiyor. Şu ana kadar bizimkine dayanabilecek sistemler olacak. Sadece onlara sahip olmak yeterli. Bu kadar yeter.
“Avrupalı ortaklarımız” ne kadar özgürlükleri ve bağımsızlıklarıyla övünebilirlerse çoğunu bir tane, çok hoş değil, aynı zamanda mevcut bir kaliteye sahip olma eğilimindedir. Kolayca bir kamptan diğerine geçiyorlar, asıl müttefiklerini ihanet ediyorlardı, tam olarak o anda düşmanın daha güçlü olduğunu farkettiklerinde.
Tam da Avrupalılar, Türklerin anladığı gibi, örneğin Amerikan yenilmezliği ile ilgili tüm konuşmaların sadece konuşma olduğunu anladıklarında, Avrupa hükümetlerinin “aydınlanması” başlayacaktır. Birincisi, Moskova'ya "pelotonun başında" koşarak gelenler, yeterince tercih alacaklar. Gerisi sefil "kalanlar" alacak. Oh, ve kaşe Kremlin ofislerine giriş için kuyrukta başlayacak.
Bu nedenle, bu yıl sadece Rusya’ya karşı yaptırımların hafifletilmesi değil, aynı zamanda Avrupa’daki ilk “savunucuların” ortaya çıkması bekleniyor. Öyleyse, ülkeler arasındaki tüm ilişki sistemindeki değişim. ABD, yalnızca Rusya’nın görüşüyle değil, aynı zamanda koruma altına alınacak ülkelerin de görüşünü dikkate almak zorunda kalacak. Yine en az iki karşıt bloğun yeniden doğuşu olacak.
Henüz çok net olmayan tek şey, Çin’in “bölge başkanı” rolünü kabul edip etmediği veya taraflardan biriyle “küçük ortak” olarak ittifakta bulunup bulunmadığıdır ... Okuyuculara biraz daha yüksek sorduğum sorunun cevabı basittir. 2020 tarafından Moskova civarında, C-4 “Prometheus” SAM sisteminin X-NUMX pili takılı olmalı ...