Chapel Hill School of Medicine’deki North Carolina Üniversitesi’nden (UNC) yeni bir çalışma, kalp durgunluğunun yaralanmasının iyileşmenin gerekli bir parçası olduğunu ve kalbi daha da zayıflatabileceğinden kesilmeye dikkat etmemizi öneriyor. Araştırmacılar, EMBO Dergisi’nin 15 Kasım tarihli çevrimiçi sayısında yer alan bulgularını yazdılar.
Bir kişi kalp krizi geçirdiğinde, oksijen eksikliği dokusunun bir kısmının hasar görmesine ve yara izi dokusuna neden olur. Birçok bilim adamı, kalbin duvarlarını sertleştirdiği ve vücudun etrafındaki kanı pompalayabilme kabiliyetini azalttığı için skarlaşmayı azaltmanın önemli olduğuna inanıyordu.
Ancak, kıdemli yazar Dr. Arjun Deb, UNC Eklektik Okulunda tıp ve hücre ve moleküler fizyoloji profesörü ve meslektaşları, memeli kalbin dış tabakasındaki hücrelerin skar dokusunu üretmesini engellemesinin kalp yetmezliğine yol açtığını buldu. Bunu laboratuar farelerinde gösterdiler.
Onlar, yara izinin tamamen kendi seyrini sürdürmesine izin verilmemesi gerektiği sonucuna varmışlardır, fakat daha çok, tetikleyicinin yaratacağı doku yaralanması ile dokuya zarar verme hasarını azaltan doğru dengeyi elde etmek için bir zamanlama müdahalesi olgusudur.
UNC’nin McAllister Kalp Enstitüsü ve Lineberger Kapsamlı Kanser Merkezi’nin de üyesi olan Deb, konu hakkında şunları söyledi:
“Artık skarın iyi bir şey olduğunu biliyoruz, çünkü kalp fonksiyonlarında kalp krizinden hemen sonra ortaya çıkan bir düşüşü engelliyor.”
Deb, “Soru şu ki, ama yara izi ve yenilemeyi azaltmak için kalbin hücrelerini manipüle etmenin en anlamlı olduğu zaman,” dedi.
Zebra balığı gibi alt organizmalar, popüler olarak laboratuvarlarda çalışılan çizgili ve küçük boyutlu yaratıklar, ev akvaryumu kurduğumuzda ilk balık ağı olarak bilinen bir şey, dokuları oldukça doğal bir şekilde yeniden üretme kabiliyetine sahiptir – kendimiz gibi daha yüksek organizmaların olmadığı bir şey.
Laboratuarda zebra balığı incelendiğinde, bilim adamları kalpleri yaralandığında epikardiyumun, kalp kasının teouter yüzeyindeki ince bir hücre tabakasının, sonraki doku rejenerasyonunda önemli bir rol oynadığını fark ettiler.
Bu çalışma için, Deb ve meslektaşları kalp krizi gibi yaralanmadan sonra memeli kalbin epikardına ne olduğunu araştırmaya karar verdiler.
Aynı zamanda önemli bir rol oynadıklarını gördüler, ancak zebrabalığınkinden farklıydı. Balıklarda, epikardiyumun kalp kası hücrelerinin rejenerasyonunda doğrudan rol oynadığını, memelilerde de çalıştıkları fareleri irdelediğini, fibroblastlar ürettiklerini, bu da dokuyu yaratan hücrelerin olduğunu belirtmişlerdir.
Daha ileri bir araştırmada, bir proteinin, epikardiyumda fibroblastlar haline gelmesi için kök hücrelerin ilerlediğini keşfettiler. Protein Wnt1 olarak adlandırılır ve daha önce insan vasküler kök hücrelerinin işlevini artırdığını göstermişlerdir.
Belki de, onlar Wnt1 sinyallemesini kesintiye uğratmışlarsa, aktivite fibroblastların artmasından kan damarı hücrelerine dönüşerek kaymayı azaltarak rejenerasyon ve kalp fonksiyonuna yardımcı olarak değişecektir.
Ancak bunu genetik olarak yapılandırılmış farelerde sadece kalp yaralanmasından hemen sonra yaptıkları zaman, 2 hafta içinde kalp yetmezliği geliştirdiler.
Deb, zebrafish ve fareler arasında bazı “evrimsel paralelliklerin” var olduğunu açıkça belirtti, ancak memeliler için alt organizmalardan farklı olarak, yara izine yol açan bir kalp hasarı yanıtına sahip olmak için bir seçim avantajı olmalıdır. kalp yetmezliğine.
Bu avantajın ne olabileceğini belirterek şunları söyledi:
“Yüksek kan akımının olduğu organizmalarda, bu hücrelerin kalp duvarının gerginliğini korumak ve katastrofik yırtılmayı önlemek için skar dokusuna dönüşmesi gerekebilir.”
Ekip şu anda yaralanmadan sonra çeşitli farklı zamanlarda iyileşme sürecine müdahale etmeyi deneyiyor: epikardiyumdaki thestem hücrelerini zaman içinde farklı noktalarda manipüle ederek fibroblastlar haline gelip gelmeyeceklerini ve bunun yerine misilleştirici miyositler haline gelip gelmeyeceklerini anlayabilecekler.
Bir gün keşfettikleri şeyin, hastaların kalp krizi geçirmelerine yardımcı olmanın yeni yollarına yol açacağını umuyorlar.
Ulusal Sağlık Enstitüleri ve Ellison Tıp Vakfı’ndan sağlanan fonlar çalışmanın ücretini ödemeye yardımcı oldu.
Catharine Paddock PhD tarafından yazıldı.