ANLAT DİL-İ BİÇARE'DEN,
SUN DA İÇSİN YAR ELİNDEN
YANİ HEP BİLİNEN,
ŞEYLERDEN OLSUN
SEN SÖYLE DEDE'NİN
"ZÜLFÜNDEDİR BAHT-I SİYAHIM" BESTESİNİ
Sally:
- Yalnızca bir mucize onu kurtarabilir.
Bu sözleri duyar duymaz, usulca kendi odasına yürüdü Sally....
Domuz biçimindeki kumbarasını gizlediği yerden çıkartarak içindeki paraları yavaşça yere dökerek saymaya başladı. Yanılgıya düşmemek için tam üç kez saydı kumbaradan çıkardığı bozuk paraları. Sonra hepsini cebine koyarak aceleyle evden çıkıp, köşedeki eczaneye gitti. Eczacının dikkatini çekebilmek için büyük bir sabırla bekledi. Eczacı çok yoğundu ve bir adama ilaçlarını nasıl kullanacağını anlatıyordu. Bu yoğun çalışmanın arasında sekiz yaşındaki bir çocukla
ilgilenmeye hiç niyeti yoktu ama Sally'nin beklediğini görünce
-Evet, ne istiyorsun söyle bakalım" dedi.
- Biraz acele et, gördüğün gibi beyefendiyle ilgileniyorum diyerek yanındaki şık giyimli adamı gösterdi.
Sally;
- Kardeşim" dedi. Sessizce yutkunduktan sonra devam etti:
- Kardeşim çok hasta, bir mucize almak istiyorum.
Eczacı Sally'e bakarak:
- Anlayamadım dedi.
- Şeyy, babam 'Onu ancak bir mucize kurtarabilir' dedi, bir mucize kaç paradır, bayım?
Eczacı Sally'e sevgi ve acımayla baktı bu kez:
- Üzgünüm küçük kız, biz burada mucize satmıyoruz, sana yardımcı olamayacağım dedi. Sally o kadar kolay vazgeçmek istemedi. Eczacının gözlerinin içine bakarak
- Karşılığını ödemek için param var benim, bana yalnızca fiyatını söylemeniz yeterli dedi. Bu arada Sally ve eczacının yanında bekleyen iyi giyimli bey Sally'e dönerek
- Ne tür bir mucize gerekiyor kardeşin için küçük hanım?" diye sordu.
- Bilmiyorum dedi Sally. Sonra gözlerinden aşağı süzülen yaşlara aldırmaksızın devam etti:
- Tek bildiğim, o çok hasta ve annem ameliyat olmazsa kurtulamayacağını söyledi ve ailemin de ameliyat için ödeyebilecekleri paraları yok. Ama babam 'Onu ancak bir mucize kurtarabilir' deyince ben de paramı alıp buraya geldim.
- Ne kadar paran var?" diye sordu iyi giyimli adam.
- Bir dolar ve onbir sent dedi Sally.
- Ve dünyadaki tüm param bu!
- Bu iyi bir şans, küçük kardeşini kurtarmak için gerekli olan mucize için yeterli bu para dedi, iyi giyimli adam. Adam bir eline parayı aldı, öteki eliyle de Sally'nin elini tutarak
- Beni yaşadığın yere götürür müsün lütfen? diye sordu.
- Küçük kardeşini ve aileni tanımak istiyorum dedi. İyi giyimli adam Dr. Carlton Armstrong'du ve George için gerekli olan ameliyatı yapabilecek tanınmış bir cerrahtı. Ameliyat başarıyla sonuçlanmış ve aile hiçbir ödeme yapmamıştı. Hep birlikte mutluluk içinde evlerine döndükleri zaman hâlâ yaşadıkları olayların etkisinden kurtulamamışlardı.Anne:
- Hâlâ inanamıyorum. Bu ameliyat bir mucize! Doğrusu maliyeti ne kadardır merak ediyorum dedi.
Sally kendi kendine gülümsedi.
O bir mucizenin kaça malolduğunu çok iyi biliyordu. Tam tamına bir dolar ve onbir sent!
Bonita L. Anticola
Canavarlar asla korku yaratamaz, ama korkular mutlaka canavarlar yaratır. (muyan)
Başlar baş eğmeye başladıkça, başlar boş olmaya başlar. Başlar baş eğip boş olmaya başladıkça, boş başlar, BAŞ olmaya başlar. (Muyan)
Gördüğünüz manzara baktığınız pencerenin bulunduğu kata bağlıdır. (muyan)
Aşk, aşık olunan kişiden çok daha önemlidir. Sakın onu kaybetmeyin. (muyan)
Sevdayı bilmeyenin gözünde yaş olmaz, gözünde yaş olmayanın da gönlünde gök kuşağı oluşmaz.. (Muyan)
Bende sığar iki cihan, ben bu cihana sığmazam,
‘Cevher-i lâmekan’ benem, ‘kevni mekâna’ sığmazam.
‘Arş ile ferş’ ‘kâf ile nun’ bende bulundu cümle çün,
Kes sözünü ve sessiz ol, şerh ve beyâna sığmazam.
Kevni mekândır âyetim, zâti durur bidayetim,
Sen bu nişanla bil beni, bil ki nişana sığmazam.
Nesimi (devamı sitemizde)
Anadolu insanının henüz yalanla, dolanla, talanla, riyakarlıkla, siyasetle, ve din simsarları ile tanışmamış, köşe dönmenin, yetim hakkı yemenin ne olduğunu bilmediği, haramdan korkup helal peşinde koştuğu, fakirlerin zenginin malında gözünün olmadığı, zenginin de fakiri kolladığı, daha kısa bir deyimle; insanların vicdanlı ve içlerinde Allahın rızasını kazanma diye bir duygunun olduğu zamanlarda ve genellikle ramazan ayında yapılan, büyük dedelerimizin bizim çocukluğumuzda bizlere iç çekerek anlattığı güzel bir gelenek vardı ve o geleneğin adına "Zimen Defteri" denirdi..
Hali vakti yerinde olanlar kılık-kıyafet değiştirerek hiç tanımadıkları mıntıkalara gidip, bakkalın, manavın tenha zamanlarını seçerek:
- "Zimen defteriniz var mı?" diye sorarlardı,
Kavağın yanında bir kabak filizi boy göstermişti. Bahar ilerledikçe kabak kavak ağacına sarılarak yükselmeye başladı. Yağmurların ve güneşin etkisi ile müthiş hızla büyüdü ve neredeyse kavak ağacıyla aynı boya geldi. Kabak bir gün dayanamayıp kavağa sordu:
“Sen kaç ayda bu hale geldin ağaç”?
“On yılda” demiş kavak.