Kartuş mm 6,35x15,5
Yaratıcılar hemen tabancayı kendini savunma için bir silah olarak gördü ve tabanca minyatür boyutuyla ayırt edildi. Buna dayanarak, bunun için kartuş da seçildi. Geliştiricilerin temel amacı, otomatik ateşleme olasılığı olan nispeten yetersiz ve zayıf 6,35 x15,5 mm mühimmatı eklemekti. İtalyan geliştiricilere göre bu, kartuşun sahip olduğu kusurları telafi etmekti. Kartuş kalibre 6,35x15,5 mm'in, ünlü silah ustası John Moses Browning'in 1906'inde geliştirildiğine dikkat etmek önemlidir. Kartuşu, yılın 1906 modeli küçük boyutlu FN Browning cep tabancası için özel olarak tasarladı. Bu kartuşun geleneksel adı "6.35x15.5 HR" dir. Başlıktaki “HR” harfleri, astarda bir oluk (halb-rand (it) veya yarım-jant (eng)) ile birlikte zayıf çıkıntılı bir dudağın (veya zayıf çıkıntılı bir flanş) bulunduğunu gösterir. Bu kartuş çeşitli isimlerle biliniyordu, örneğin .25 ACP, 6.35 Browning, 6,35 mm, vb. XX yüzyılın başlarında, bu tabanca kartuşu, kendini savunma amaçlı sivil silahlar arasında yaygın olarak kullanıldı.
Geçen yüzyılın başında, bu kartuşun altında “cep” tipinde kendini savunma amaçlı çok sayıda tabanca modeli geliştirildi. Bu tabancaların bazıları hala üretiliyor. Bu tür tabancalara örnek olarak Beretta 950, 21 veya Walther RRB ve TPH modelleri ve diğer birçok tabanca verilebilir. Yılın 1908 modelinin Alman FN Browning tabancasının Amerikan kopyası olan Colt 1906 tabancasının üretimi ABD'de başladıktan sonra Amerika'da 6.35 ACP (Automatic Colt Tabanca) adını alan 15.5х25 HR kartuşunun üretimine başladı. Colt’a ek olarak, bu kartuş ayrıca ABD’de ve Avrupa’da da bilinen Amerikan sendikası Metalik Kartuş (Remington’ın bir bölümü olan UMC) tarafından üretildi.
Kartuş 6.35x15.5HR, Dultz'a küçük bir konikliğe sahip silindirik bir manşonun varlığı ile ayırt edildi. Mermi kabuğuydu ve kurşun çekirdeği vardı. Kurşun tompak veya bakırın kabuğu, nikel gümüşü ile kaplandı. Kol pirinçti. Tüm kartuşun kütlesi 5,3 gram, merminin kütlesi - 3,25 gram, kullanılan toz tozu 0,09 gram kütlesiydi. Böyle bir merminin ilk uçuş hızı 228 m / s, namlu enerjisi - J. 92 idi.
Bu kartuş Sovyetler Birliği'nde kullanıldı. Bu yüzden, 1926’te Kızıl Ordu’nun komutanlarının silahı, “TK” ismini alan S.A. Korovin tarafından tasarlanan tabancayı benimsedi. Kartuş kalibresi 6,35 mm altında oluşturulmuştur. Bu durumda, bu kalibrenin Korovin tabanca için kartuşu, kartuş 6,35 Browning'den biraz farklıydı. Ana farklar, merminin kütlesinde, toz yükünde ve kartuşun uzunluğunda önemli bir artış oldu. Avrupa kartuşundaki astar flanşının çapı biraz daha büyüktü. Bir TK tabanca ile kullanılan bir 6,35 mm kalibreli kartuş, SSCB'de 6,35 TK ismini aldı, bu kartuşun serbest bırakılması geçen yüzyılın 60'lerinin ortasına kadar devam etti.
Esas olarak 6.35x15.5 kalibreli kartuşların yalnızca "bayanlar" olarak da bilinen minyatür tabancalarda kullanıldığını belirtmek gerekir. Gerçek şu ki, çok düşük bir delme kabiliyeti ve düşük durma gücü vardı. Çoğu zaman, böyle bir kurşun insan kafatasına nüfuz etmedi. Cep otomatik tabancalardan çıkan mermiler, 200 m / s üzerinde bir miktar hıza sahipti. İyi hazırlanmış ve savaşa hazır bir düşmanı durdurmak için bu hız yeterli değildi. En azından hayati organlardaki saldırgana vurmak gerekiyordu. 6,35 mm'lik bir silahtan aşırı bir durumda, özellikle aşırı mesafelerde - 10 metreden daha fazla yapmak çok zordu. Bu kalibrenin uzmanlar tarafından etkisiz olarak tanınması nedeniyle, şu anda, bu kartuşun analogları geniş bir mermi ile üretilmektedir. Bu mermiler yumuşak bir ortama salındıklarında çaplarını arttırma kabiliyetine sahiptir.
Silah Lerker tasarımının özellikleri
İtalyan geliştiricilerin neden bu kadar düşük güçte bir kartuşun altında tabancaya yönelik bir sivil versiyon yaratmaya karar verdikleri bilinmemektedir, çünkü planları Gnisenti 9-mm kartuş altında tabancalarının ordu versiyonunun oluşturulmasını içermiştir. Aynı zamanda, çok yakın mesafelerde kullanılan kendini savunma silahları için böyle düşük güçlü bir kartuşla otomatik ateşlemenin avantajları açıktır. Düşmanı görece kısa bir sürede öldürme ya da yetersiz hale getirme şansı önemli ölçüde arttı. Zayıf mühimmat ve otomatik ateş kombinasyonunun kısa mesafedeki ikinci pozitif kalitesi, bir tabancadan doğru bir şekilde nişan almaya neredeyse gerek olmamasıydı, çünkü ateşlendiğinde çok düşük geri tepme atıcının tabancayı kontrol etmesine ve yeterince iyi kontrol etmesine izin verdi.
Aynı zamanda, çok yüksek ateş hızından ötürü, 20 kartuşlarındaki magazin (25 şarj atölyeleri neredeyse hiç kullanılmamasına rağmen, farketmese de) boşalırken bir saniye içinde patlamaları boş bıraktı. Lerker'in silahının teorik atış hızı 1200 dev / dak idi, pratikte, mağazaları böyle bir hızla değiştirmek için zamanınız olmazdı. 20 kartuşlarındaki donanımlı magazin ile birlikte, tabanca 930 gram ağırlığında. Toplam uzunluğu sadece 184 mm ve namlu uzunluğu - 104 mm idi.
Otomatik tabanca, tabancalarda, makineli tüfeklerde kullanılan otomasyona benzer şekilde yapılmıştır. Çekim, çekimden hemen önce çekilmiş olan “açık cıvata” dan gerçekleştirildi. Tüm uygulamalı mekaniğin düzeni çok daha ilginçti. Böylece Lerker'in tabancasının geri dönüş yayı namlunun etrafına yerleştirildi ve cıvata, silahın uzunluğuna eşit bir pratik uzunluğa sahipti ve bir kılavuz boyunca sanki tabancanın namlusu boyunca hareket etti. Hepsi birlikte, içine sabitlenmiş bir namluya ve tetik mekanizmasının yerleştirildiği bitişik bir tutamağa sahip, alışılmadık bir alıcıya monte edildi.
Bu durumda, tabanca tetik mekanizması namlu altında idi. Tetikleme mekanizmasının konumu, silahın ana kontrollerinin yerleştirilmesinin yanı sıra silahın boyutları üzerinde olumlu bir etkisi olmasıydı. Tabanca magazini, tutamağın dibinde bulunan yaylı bir mandalla sabitlendiği tutamağın içine sokulur. Tabancadaki manzaralar açıktı, düzenlenmemişlerdi (aslında, kısa mesafedeki silahların kullanılması nedeniyle sadece ihtiyaç duymuyorlardı).
Makalenin başında belirttiğimiz gibi, silah yaygın olarak kullanılmadı. İtalyan otoriteler basitçe bu hafif makineli tüfek popülasyonunun geniş kitlelerine ulaşabileceğinden korkuyorlardı. Aynı zamanda, 6,35 mm kalibreli kartuş oldukça zayıf olduğu için ordu ve polis de modele ilgi duymuyordu. Sonuç olarak, dünya çapında satılan 150'ten daha fazla bu tür tabancalar serbest bırakmak mümkün oldu. Ve daha etkili bir kartuş için bir silah geliştirmek, örneğin, Glezenti'nin XleN-mm X kartuşu, geliştiricilerin bir nedenden ötürü yapmadı.
Siteden Lerker tabanca fotoğrafları thebrigade.com
Bilgi kaynakları:
http://zbroya.com.ua/mag/2014/n1/14.htm
http://didgest.livejournal.com/26091.html
http://weaponland.ru/board/patron_635kh155_hr_635_browning_25_acp_635_tk/47-1-0-218
http://thebrigade.com/2015/10/08/story-of-an-unusual-design-italys-lercker-pistol-24-photos (фото)