ABD’nin Sovyetler Birliği’nin yıkılmasıyla 90’lı yılların sonundan itibaren Doğu Avrupa ülkelerini birer birer NATO’ya dahil etmesi, Ukrayna’da neonazileri iktidara getirmesi ve NATO’nun doğuya doğru genişleme stratejisiyle Rusya’yı kuşatma politikası, Avrupa ve Rusya arasına bir saatli bomba yerleştirdi. Suriye’de Rusya ve diğer Avrasya güçlerinin desteğinde Beşar Esad yönetiminin direncini kıramayan ABD, Avrupa’yı da peşine takarak Avrasya’nın Avr’ını (Avrupa) Asya’dan kopardı ve Asya’ya karşı bir Batı cephesi oluşturdu.
ABD, NATO üyesi ülkeleri denetim altına almak için üye ülkelerde gizli örgütlenmelerde bulunduğu gibi açıktan örgütlenmelerle bu ülkeleri yönetecek elit kadroları “Young Leaders” (Genç Liderler) programıyla da eğitiyordu. Bu elitler kadrosu elbette Atlantikçi bir çizgi izlediler. ABD Avrupa’nın tüm ülkelerinde kurduğu vakıflar ile ülkenin en eğitimli gençlerini seçiyor ve kendi cephesine katıyordu. Fransa’da “French American Foundation”, Almanya’da “Germain American Foundation” gibi vakıflar bu görevi yapıyorlar. 70’li yıllarda başlayan bu süreç, Soğuk Savaş’ın sona ermesiyle daha da hızlandı. İzlenen yol tüm Avrupa ülkelerinde aynıydı.
Fransa örneğini inceleyelim.
Fransız Amerikan Vakfı’nın (FAV) kuruluşu, 1976’da Fransa Cumhurbaşkanı Valéry Giscard d’Estaing ile dönemin ABD Başkanı Gerald Ford’un oluruyla kararlaştırıldı. Vakfın kuruluş görevi ABD Dış İlişkiler Konseyi (CFR) üyesi James G. Lowenstein, CFR dergisi Foreign Affairs genel yayın yönetmeni James G. Lowenstein ve siyaset bilimi profesörü James Chace’e verilmişti.
Fransız Amerikan Vakfı'nın bir merkezi New York'ta, diğeri Paris'te açıldı. Resmi metinlerde belirtildiği gibi: “Fransız-Amerikan Vakfı'nın amacı, transatlantik ortaklığın temel bir unsuru olarak kabul edilen Fransız-Amerikan ilişkisini güçlendirmektir”.