'Andımız' sizin için ne ifade ediyor? Onu hâlâ önemsiyor musunuz? Yoksa büyüdükçe gözünüzdeki önemini kaybeden ve artık ciddiye almadığınız iyimser bir masal gibi, duyduğunuzda çocukluğunuzu hatırlayıp gülümsüyor musunuz? Belki de 'Andımız' okunurken takındığınız lakayt tavrınızdan dolayı öğretmeninizden yediğiniz fırçalar gözünüzde canlanıyor. Biliyor musunuz ilköğretim öğrencilerimiz, hâlâ, her gün aynı şekilde tekrarlanan, zorunlu bir ant içme töreniyle 'aydınlanma' yolculuğuna çıkıyorlar!
Beni bu yazıyı yazma konusunda cesaretlendiren, ilkokul 5. sınıf öğrencileriyle yaşadığım bir deneyimi paylaşmak istiyorum. 'Andımız' yazı tahtasının hemen yanında asılı; öğrencilere önce Andımız'da geçen 'ilke' ve 'ülkü' kelimelerinin anlamını soruyorum; cevap gelmiyor. "Andımız'ı her gün neden okuduğunuzu biliyor musunuz?" diye soruyorum, işaret parmaklarını her an cevap verecekmiş gibi kaldırmaya hazır bir şekilde alt dudaklarına dokundurup, gözlerini yukarıya kaldırarak düşünüyorlar. Ama buna da cevap gelmiyor.
Sormaya devam ediyorum: "Andımız ne anlatıyor?" Sessizlik oluyor, bir parmak kalkıyor; "Bizlere Türk olduğumuzu ve doğru ve çalışkan olduğumuzu hatırlatıyor." Soruyorum: "Hatırlatılmasa Türk olduğunuzu unutur musunuz?" Yine cevap yok. Soruyorum: "Her Türk doğru ve çalışkan mıdır?" Herkes 'Evet evet' diyerek parmak kaldırıyor. Soruyorum: "Andımız'ı her gün okumak gerekli mi?" Bir kişi dışında herkes 'Evet evet' diyor. "Neden gerekli?" diyorum, cevap yok. Gerekli olmadığını düşünen öğrenciye neden öyle düşündüğünü soruyorum: "Ne gerek var her gün aynı şeyi tekrar etmeye!" diyor, diğerleri gülüyor..."
Yazının tamamına erişmek için: http://www.radikal.com.tr/haber.php?haberno=165389
Bugün Radikal Gazetesi'nde okuduğum, Talip Kurşun tarafından yazılmış, çok beğendiğim bir yorumu FM'cilerle paylaşmak istedim:
"Niyetimiz çağdaş bir devlet olmaksa, her sabah çocuklara 'Andımız'ı okutmak gibi takıntılarımızı ayıklamak gerekmez mi? Bir sabah çocukları 'Andımız'ı söylerken izleyin ve ona göre karar verin.
"Niyetimiz çağdaş bir devlet olmaksa, her sabah çocuklara 'Andımız'ı okutmak gibi takıntılarımızı ayıklamak gerekmez mi? Bir sabah çocukları 'Andımız'ı söylerken izleyin ve ona göre karar verin.
Görüşler
Bugün bu durumda olmamızın bedellerini çocuklarımız ağır ödeyecek. Çocuklarımıza yazık oluyor. Geleceğimize yazık oluyor...
çok doğru bu söz evet sadece diyoruz ki hala akp iktidar.....
çünkü ne yazıkki atatürkçüyüm diyen herkes bu AKP'yi seyretmektedir hükümetten düşürmek yerine....
İlk seçime geldikleri günü hatırlıyorum. O sene hayatımda ilk kez oy vermiştim ve oyumu AKP iktidar olmasın diye CHP'ye vermiştim. Şimdi düşünüyorum da tamam tek başına iktidar olmasını engelledik de CHP başta olsaydı daha mı iyi olacaktı ? CHP'si, DSP'si, DYP'si, ANAP'ı zamanında iktidara geldiler de ne oldu ? Tansu Çiller, Mesut Yılmaz AKP'den daha mı masumdu ? Yapmayın Allah aşkına..!
Şu anda adamlar Avrupa'ya karşı bizi güzel bir şekilde temsil ediyorlar. Güzel bir vitrin oluyorlar Türkiye'ye.. Ecevit varken AB toplu resimlerini hatırlayın, Tayyip Erdoğan girdiğinde insanların ona ilgisini görün bir de.. Durum değişiyor..
Yorum yapmadan önce diğer ülkeleri de bir gözden geçirin. Laik olduğunu söyleyen ülkelerin partilerinin adlarında Hristiyan vb kelimeler var. AB'nin kendisi bizzat bir Hristiyan klübü olarak tanımlanıyor bazı yerlerde.. Almanya seçimlerini de hepimiz gördük. İnsanların Türkiye'ye nasıl yaklaştıklarını da görmüş olduk. Eğitim seviyesi arttıkça yurtdışındaki bir insanla konuştuğunuzda ya aynı olduğunuzu ya da ondan iyi durumda olabildiğinizi görüp "aslında hiç farkımız yokmuş" dediğiniz olmadı mı hiç ?
Söyler misiniz dünya üzerindeki hangi ülke hükümeti kadrolaşmayla itham edilmez ? Ya da hangi hükümet bugüne kadar gerçekten namuslu, 4-4'lük iş yapmıştır ? Herşeyin 4-4'lük olduğu birşey yok henüz dünyada..
Boş eleştiri yapmaktansa oturun özgür yazılıma destek verin, bir şekilde yazılım geliştirip toplumun bu yöndeki ihtiyaçlarını karşılayın, bağışta bulunun; ne bileyim daha yararlı işler yapın.
T-u-n-i-x'e diger konuda da katiliyorum. Kendimize bu kadar da haksizlik etmeyelim. Gayet tabii eksiklikliklerimiz vardir, kendimize bariz kotuluk yaptigimiz noktalar listesi cikartilamayacak kadar coktur vs. Ama ben 1970ler ile 2005'i karsilastiriyorum, ve olan gelismeye inanamiyorum. Yasi yetenler bir dusunuversinler nasil bir yerdi burasi diye. Bu arada biri buyuk iki (70'ten baslarsak uc, hatta 9 Mart tesebbusunu sayarsak 4!) darbe, bir buyuk zelzele, PKK isi, ve banka soygunlari + buyuk kriz oldu bu memelekette. Bunlara ragmen durumumuz o gunlerde hayal dahi edemeyecegimiz bir yerde.
Ne fark mi var? En basitinden andimizdan gidelim. Bunu hatirlayan var mi bilmiyorum, ben ilkokula basladigimda andimiz 'varligim Turk varligina armagan olsun' ile biterdi. Sonra birsey oldu (12 Mart?) 'Ey -hatirlayamadigim birsey- ulu Ataturk' kismi eklendi. Bu konusulmadi bile. Pek hatirlayan da yok (uyduruyor muyum bunu diye merak ediyorum bazen?). Cunku o zamanlar devlet emreder biz yapardik, bunlar normal vatandas tarafindan konusulamazdi bile. Simdi Dogan gurubunun gazetesinde dahi haber olabiliyor. Genclerimiz birbirlerine "yani sen Ataturk'u sevmiyor musun?" yahut "konusturmam bu mevzuu" filan demeden bunu konusabiliyorlar; kimse cikip da cocuklar filanca baska laflarla indoktrine edilsin onu bagirsinlar demiyor. Az sey midir bu? Gencler boyle konusabilirken 60li yaslardaki _profesorler_ daha bir sene evvel asker cagiriyordu bu memlekette! Nereden nereye geldigimizi oradan hesaplayin.
eğer atatürk'ün öğütlerini AKP'nin uygulayacağını,sağcıların uygulyacağını sanıyorsanız yanılıyorsunuz...
birde seçim yaklaştığı zaman her sağcı parti liderinin amerikaya gidip görüşmesi yüzünden uygulanamıoyr maalesef....
oktay
oktay
Milliyetcilik? Ic kultur mozaigini dislayan turu iyi degil tabii. Hani Turkes'e sormuslar (filanca yorumundan sonra) "peki efendim, kulturel mozaigimiz ne olacak?". O da demis ki "ne mozaigi lan!?".
Boyleleri de var.
Sistem, herkes kendi faydasini dusunur ve butun icin oy verirken, carklari dondurebilecek sekilde calismali. O yone gidiyoruz zaten. Ama politik sistemi duzeltseler iyi olacak. AKP iyi, ama bu adamlardan sonra ne olacak belli degil. Sistem tum zamanlarda, her turlu serefsiz varken (ki bu istatistiki bir gercektir) calisabilmelidir. Yoksa 80 senede 4 darbe, sayilmayacak kadar ekonomik kriz olur, ve eloglunun kapasinda bekleriz, iceri alsin diye.
Dogru. Onlarin da andi vardir. Zannediyorum 'millet gomonis olmasin' diye 50'lerde bir de icine Tanri lafi sokulmustur. Isin komigi o 1800'lerden kalan andin yazari (metne bakilinca herhalde merkeziyetci cins dedirten) bir sosyalist!
Bu tip seyleri cikartmak kolay kaldirmak zor. Millet korkmusken kanunla birsey yapiliyor, sonra 'yahu bu nedir' diyen kolay politik hedef oluyor. Oranin baglaminda, 50'lerde yapilan eki kaldirmaya kalkan ahlaksiz serefsiz Allahsiz olur mesela.
her türk milliyetçi olsa iyi olur aslında (tehlikeli bir kavram yanlış anlaşılmasın) milletini sevse diyelim daha iyi olur. ülküm ilkem hedem hödöm ağır kaçabilir çocuklara pembe patiğimle mor eldivenim olsa daha uygun olur tabi... hem çocuklar anlar kolayca...
yani kelimelerin ağır olduğunda hemfikiriz ama ben ağır olması gerektiğinide düşünüyorum.
ilkokuldayken bi kere okuma gafletinde bulundum o andı zaten sabah ezberlemiştim, bidahada hiç hatırlamayamadım, ama düşünüyorumda belkide piskolojik olarak andın içerisinde geçen kelimeleri kavradıkça benim milletimi seven :))) (töbe töbe) yanım güçlenmiştir. Ne bileyim işte birsürü devlet sırrı çıktı misal ortaya hep onları biz okullarda okuyormuşuz zaten ezberliyormuşuz, bunun gibi birçok şey var.
birde eğitimle ilgili her noktaya atatürk resmi asılması tabusu var, gereklimi, ben oldum bana gerekli değil, ya bıcırcıklar :) onlar henüz olmamış olabilir onlara gerekli diye düşünüyorum.
ama bugün vatanın her alanının peşkeş çekildiği bir dönemde,müslümanlık edebiyatı yapıpda vatanı onların ifadesiyle gavurlara ve yahudilere satanların iktidar olduğu bir dönemde,yakında kendi vatanımızda kiracı olmaya hazırlandığımız(AKP ve recep sağolsun) şu günlerde böyle fikirler iyi değil....
ateşe körükle gitmek denir buna başka birşey değil...
Başlığı görünce "nasıl tartışılır şekilde görülür" gibisinden düşünmüştüm, gördüğüm kadarı ile değişen bir şey yok.
1997'de taksitle bir modem alıp internete girmiştim. Galiba Pcworld'de idi, tartışma grupları diye bir şeyler olduğunu duyup nasıl oralara abone olunurmuş da öğrenince girdim gruplara işime yarayan yaramayan çok şey öğrendim.
İlk öğrendiğim şeylerden birisi (yüzyüze zaten yapamadığımı biliyordum da) insanlarla tartışmayı sinirlerimin asla kaldıramayacağı oldu, yapım müsait değilmiş yazılı da olsa bilgi alışverişi haricini taşıyamıyorum - niye tartışmıyorsun medeni insanlar gibi işte denirse diye bir açıklama bu.
Pcworld'un tartışma grupları vardı hatırlarsınız belki. Bir de Birnet vardı benim hatırladığım.
3 tane grup vardı Birnet'te hemen hiç girmedim; "din", "siyaset", "Atatürk" ya da "Atatürkçülük" olsa gerek sonuncusu. Bu üç gruptaki tartışmalar neticesinde sunucu kapandı. Pcworld ve hâlen açık olan Anet tartışma gruplarında da teknik konuların olduğu gruplara kadar millet evriminden tutun da rejimine kadar bir birine demediğini bırakmadı zamanında.
Donanımla-yazılımla ilgili bir şeye bakayım diye gruba giriyorsun bakmışsın olmadık bir konu başlığı ve altında kavga gürültü gırla. her iki taraf birbirine nefret püskürüyor.
Böyle faydalı bir bilgi paylaşma ortamını daha milletin birbirine girmesi yüzünden kaybetmek istemem. Sadece o açıdan yazdım üsttekileri tartışmaya katkıda bulunmak için değil.
Neticede tartışırken ortaya çıkacak sıkıntı bu ortamı (site) ayakta tutmaya çalışanları sıkıntıya sokabilir, daha önceki örneklerden bildiğim için kahvehanede sandalyeleri havada uçuşturacak duruma getirmeyelim tartışmaları diyorum.
Bu arada belki site yönetimi de bana kızabilir. Ortaokulda matrak bir fen hocamız vardı, dersi anlayamazdım hocamızın çocukların ayağına uyması dolayısı ile gırgır, kahkaha vesaireden "yahu hocam şunlara çok yüz veriyorsunuz" demiştim de hiç hoşuna gitmemişti (yaşlanınca işte böyle "ben zamanında .." diye başlıyorsunuz :), yani herkes işini bilir ama ben kaygımı belirtmeden duramadım.
Ama içiniz rahat olsun, ana eksenimiz yine teknik ve bilimsel bilgi paylaşımına yöneliktir. Bilgisayarcılar kıraathanesi dediysek, sandalyeyi havaya fırlatacak insanlar olduğundan değil, çayını ya da içkisini yudumlayıp gayet derinlemesine her türlü konuyu tartışabilecek insanlar olduğundandır.
Ayrıca tartışabilmeyi öğrenmek için, bol bol tartışmak lazım diye düşünüyorum. Bu tür farklı konuların tartışılmasının da FM için faydalı olduğunu düşünüyorum.
FM'i ve FM camiasını seviyorum :)
Bu hıyar niye kenarda duruyor diye merak etmezsiniz artık :)
Söylenebilecek, tartışılabilecek çok şey var ve bunun için burası doğru yer olmayabilir ama biz bilgisayarlarımızı özgürleştirirken birilerinin bizim özgürlüğümüzü satıyor olmasından korkuyorum. Umarım yanılıyorumdur, çünkü bende birşey yapmıyorum!
Fakat belki de bu tür tartışmalarda bir yere varamayışımızın sebeplerinden biri "okul" dediğimiz örgütlenmeyi pek matah bir şey gibi görmek. İstanbul'daki büyük bir ilköğretim okulunda çalışan matematik öğretmeni dostum müdürün tepkisini anlatmıştı bana: "... hanım, sizin asıl işiniz bu çocuklara bir şeyler öğretmek değil, bizim derdimiz bunlar belli bir yaşa gelene kadar onları burada tutmak, sağda solda serserilik yapacaklarına burada bulunmalarını sağlamak, bunun için para alıyoruz" nasıl garip geliyor değil mi? Adamcağız aslında çok derin bir gerçeği epey yalın cümlelerle anlatmış, arkadaşıma "helal olsun sizin müdüre, artık Foucault okumasan da olur" demiştim.
Öte yandan, yani işte bazı nezih (!) okullarımızı saymazsak küçük, büyük pek çok şehrimizdeki pek çok okulumuzdaki çocuklar, gençler asıl eğitimlerini TV'deki dizilerden, saçma sapan gazete tartışmalarından, vs. alıyorlar. Her sabah yemin etseler ne olur, etmeseler ne olur.
Atatürk fotoğraflarının devlet dairelerinden indirilmesini istemekle kalmayıp, Türk Milliyetçiliği ile de mücadele edilmesi lazım geldiğini söyleyen Andrew Duf' tan sonra şimdi bir de andımız çıktı başımıza tartışma konusu olarak.
"Daha birkaç yıl öncesine kadar, şeref ve haysiyetimizle birlikte millî mukaddesatımızı da temsil ettiği için Allah''ın herhangi bir şaşkın kulu Atatürk''ün hâtırasına saygısızlık ettiği takdirde, parmaklar derhal silâhın kabzasını kavrar, çatılmış kaşların altındaki gözler de makineli tüfek yuvası gibi korkunç ve kararlı olurdu. Öyle ki, gözünden bir kaza çıkacak diye bakmaya korkardınız!"
Bu Duf denilen adam, öyle rastgele biri değil, Avrupa Parlamentosu Türkiye - AB Karma Parlamento Eşbaşkan Yardımcısı. Yani iktidarın muhatap alması gereken biri.
Duf''un 19 Eylül de icra ettiği bu edepsizlik, 20 Eylül de basına yansımış, 21 Eylül''de Divan''ın konusu olmuştu. 26 Eylül''de de Kara Kuvvetleri Komutanı Orgeneral sayın Yaşar Büyükanıt''ın gündemine girdi.
Neden bir hafta sonra?
Çünkü bize "uygun görülen" demokrasi, "Türk topraklarında gözümüz var" diyen Hrant''a tahammül eder! "Türkiye''nin Türklere bırakılamayacak kadar önemli bir ülke olduğunu" söyleyebilen şarlatana tahammül eder! Türk Milleti''ni câni ilân eden dönmeye tahammül eder ama askere tahammül edemez!
Çünkü bize uygun görülen demokraside papazın patriğin Türkiye''yi tehdide yeltenmesi, hatta ilim adamı kılığına sokulmuş ermeni militanlarla, Alman Gizli Teşkilatı hesabına çalışan casusların bilimsel (!) konferanslarda konuşması anlayışla karşılanır ama asker konuşursa öyle bir yaygara çıkarılır ki kıyamet kopuyor sanırsınız.
İşte efendim, bendenizin kanaatine göre Yaşar Paşa bu sebeple tam bir hafta boyunca beklemiş ve millî mukaddesatımıza alçakça saldıran bu ingilize iktidardan herhangi bir cevap verilmeyince de o küstah herife haddini bildirmiştir!
Evet! Bu iktidar rum patriğine gösterdiği saygıyı Türk Milleti''ne göstermemiştir! ermeni iddialarını desteklemek için Türkiye''ye üşüşenleri mahkeme kararına rağmen savunmuştur da, Atatürk için kılını bile kıpırdatmamıştır!
Kıpırdatmazsa ne olur?
Kıpırdatmazsa çatılmış kaşların altındaki gözler makineli tüfek yuvası gibi olur. Ben dün akşam Paşa''yı gördüğüm de gözünden bir kaza çıkacak gibiydi. Diyordu ki: Ulusal konularda ve PKK terörüne karşı gösterilen her tepkiye ''Türkiye''de milliyetçilik yükseliyor mu'' yargısıyla yaklaşılıyor. Bu ülkeyi sevmeyenlerden elbette nefret edilecektir. Bu bir yurttaşlık sevgisidir!
"Atatürk''ün resimlerinin devlet dairelerinden indirilmesini isteyen sapkın söylemler, Atatürkçü düşünce sistemindeki inanç ve azimle bertaraf edilecektir"
N''olucakmış?
Bertaraf edilecekmiş!
Evet arkadaşlar bugün bu ABD' ci ve AB' ci iktidarlar sayesinde geldiğimiz nokta bu. Atatürk'ü, İstiklâl Marşı'nı ve Andımız' ı tartışıyoruz. Yakında Bayrak' ımızı ve İslam' ıda tartışırsak sakın ola ki şaşırmayın.
Saygı ve sevgilerimle, beni aşırı milliyetçi olarak görmeyin ama emperyalizm karşıtı olduğum kesin :P
Şöyle düşünüyorum ben: Andımı, İstiklâl Marşımı, maçlarımı, okullarımı, vs. tartışmak elin AB'lisine kalmaz. Tartışılacaksa bunu bu ülkenin vatandaşı olarak diğer vatandaşlarla ben tartışırım. Çatır çatır da tartışırım, aramızda tartışırken de vatan elden gitmez herhalde, vatan biziz. Vatan benim, benim arkadaşlarım, benim tartıştıklarım, sevdiklerim ve karşı çıktıklarım. Ben yoksa, benim insanlarım yoksa, vatan nerede? Bu ülkede din tartışılacaksa onu da biz yaparız, elin ABsine, ABDsine bırakmayız, sonuna dek, dibine dek tartışırız, bir araya gelir, anadilimizle, kültürel birikimimizle ve cehaletimizle tartışırız, daha fazlasını kavramaya çalışırız. Tartışmaktan zarar gelmez, zarar "korku"dan gelir, korku tohumları ekmekten gelir. Siz cesurca, kendinden emin, birikimli bireyler olup, güçlü bir şekilde kendi aranızda tartışabilecek bilince, güce erişti iseniz, merak etmeyin elin yabancısı gelip de abuk sabuk bir şey yapmaya kalktığında, bir terbiyesizlik ettiğinde münasip şekilde, entelektüel olarak, politik olarak tokatlayıp evine gönderebilirsiniz onu.
Konuyu biraz teknik ele almaya çalışalım. "Andımız" ya da başka bir şey, bırakın böyle ideolojik şeyleri, herhangi basit bir sözcüğü alıp 50 kere üst üste söyleseniz anlamsızlaşmaya başlar. Sevgilinize dakikada 35 kere seni seviyorum derseniz, seni seviyorum cümlesi kişisel, içi boşaltılmış klişeniz haline gelir. Sevgi, saygı tavırla ortaya çıkar, lafla değil. Her sabah birkaç milyon çocuğa bir şey söyletirsiniz, akşam TV'de abuk sabuk insanların abuk sabuk dizilerini izlerler o çocuklar. Ne olur? Anlamsızlık denizinde yüzerken elbet kendilerine karambole bir anlam oluştururlar, siz de ürettiğiniz "boşluk" ile kalırsınız.
Tekrarlayayım: Bu ülkede doğdum büyüdüm, bu ülkenin yetişkin bir vatandaşıyım ve vatanımla ilgili her şeyi de tabu haline getirmeden, yabancıların entelektüel darlıklarına bırakmadan dibine kadar çatır çatır tartışırım, kimse de bana sapık, hain, bölücü, vs. diyemez.
yani gözüküyorki türkiye'nin şu anki durumuyla ilgili söylenicek en güzel söz rahmetli uğur mumcu'nun kitabının ismidir "UYAN GÂZİ KEMAL"
Radikal gazetesi AKP aşığı - devşirmeler aşığı bir gazetedir zaten(Taner akçam(ERMENİ ajanı)-murat belge(george sorosun ajanı ve onu türkiyeye getiren adam.)
ve bu gazete evet genelde bazen güzel yazılar çıkıyor.Ama gel gör ki o güzel yazıyı beter edicek yazıyıda aynı günkü gazeteye sığdırıyorlar mesela bugün http://www.radikal.com.tr/haber.php?haberno=165547 bu yazıyla ne kadar çok bağımsızlık aşığı,demokrasi aşığı,AB aşığı,BATI aşığı bir gazete olduğunu göstermiş bulunmakda...
daha yakında bu AKP iktidar da olduğu sürece neler tartışmayacazki....
||iktidarlar sayesinde geldiğimiz nokta bu. Atatürk'ü,
||İstiklâl Marşı'nı ve Andımız' ı tartışıyoruz
Ulkenin ihracata dayali ilk ekonomik hamlesini yapan Basbakan Ozal, eger ABD'nin olmasaydi,yonetime hicbir zaman gelemeyecekti. Secimlerden once her iki tarafta askerlerin destekledigi partilerin olmasi "iyi gozukmez" diye Evren'i ANAP'a da izin vermesi icin (cesitlilik olsun) ikna ettiler. Ozal sonradan baska hatalar yapti, fakat bir dusunce degisimi yarattigi dogrudur. Tabii ki ABD, kendi adamini, YA DA "kendisininki gibi isleyen sistemi kuracak adami" desteklemistir, bu dogru. Bunlari anlamak icin komplo teorisi kurmaniza gerek yok. Kendileri muhakkak anket yapmislardi ve boyle seylerden habersiz askerler olaya balik gibi atladilar.
AB'ye gelelim: AB ve ondan once gumruk birligi bizim icin karli olmaz zannediyordum (onlar ortak biz pazar) fakat rakamlar ortada. Gumruk birligi'nden bu yana oraya yapilan ihracatta patlama var. Tabii hala ithalat ihracat'tan fazla, ama en fazla ihracat/ithalat orani AB ile.
Sonucta, hicbir sey disaridaki (daha iyi) adamin etkisi iceriye nufuz etmeden olmuyor. ABD, Ingiltere'nin mustemlekesiydi, oranin ilk universitelerini kurdular (Harvard) ve sonradan kendilerine bas kaldiracak fikir babalarini kendileri yetistirdiler. Bugunun ekonomisi iyi olan baska bir memleket, Avustralya, Singapore, ayni sekilde. Ingiltere'nin kendisi, 11. yuzyilda Norman akinlarina maruz kaldi. Norman'lar Anglo'lar ile karisip bugunun sentezini olusturdular. Bizim Selcuklu ve sonra Osmanli, yine 11. yuzyilda Turkic akincilarin Anadolu'ya girmesiyle mumkun oldu.
Tabii isgal filan olsun demiyoruz. Fakat modern devlet yonetim, idare, dusunce, planlama sekillerini bir sekilde "yakin alakada olarak" bu adamlardan alinmasi gerekiyor. Zaten ithalat acigimizi bir sekilde kapatmamiz lazim. Adami tutamiyorsun, gidiyor BMW'yi Mercedes'i altina cekiyor. Acik nasil kapanacak? AB fon yardimlari ile kapanacak.
Tabii hala ithalat ihracat'tan fazla, ama en fazla ihracat/ithalat orani AB ile.
Degil. En azindan ABD ile fazlamiz var, AB ile acigimiz var. AB ile gecen sene 11Milyar dolar acigimiz vardi (79 milyar hacim)[1], ABD ile ise bizim 1.5 milyar fazlamiz var (8.3 milyar hacim)[2].
[1] http://www.cankaya.edu.tr/turkce/yayinlar/h2g13.html
[2] http://www.census.gov/foreign-trade/balance/c4890.html
Siz yarın öbür gün bu tartışmalar sonucu Atatürk'ün resmini okul kitaplarından, binalardan vs kaldırırsanız bu, yarın öbür gün Atatürk'ü gördüğünde "bu kim öğretmenim ?" diye soracak bir çok çocuğa sebep olacaktır.
Maçlardan önce İstiklal Marşı okunması falan da mantıksız gelmiyor bana.. Okunmayadabilir tabii.. Ama Türkiye'nin tarihine baktığınız zaman siyaseti bir aşırılık içinde yaşadığını görür ve önlemlerinizi almak durumunda kalırsınız. Bugün azınlık denilen gruplar Türkiye'den toprak isteyebiliyor, toplumu bölmek için faaliyette bulunabiliyorlar. Oysa siz herkese "Türk" kimliğini ya da daha mantıklı olan "Türkiye Vatandaşlığı" bilincini aşılarsanız daha doğru olacaktır. Bugün birçok insan "Amerika'lıyım", "Amerikan Vatandaşıyım" demek istiyor. Neden acaba hiç düşündünüz mü ? Fransa'dan gelen adam bir süre sonra neden bu cümleyi kurma gereksinimi hissediyor ? Tamamen özendirici ve karizmatik bir şekilde sergilenmesinden olduğunu düşünüyorum ben.
Bugün, Fenerbahçe Cumhuriyeti ya da Kürt Devleti gibi kelimeler sık sık sarfediliyor. Üzücü bir durum.. Türkiye Cumhuriyet'i sınırları içinde başka cumhuriyetler, başka devletler yoktur.
Yani vatandaşlarının "Amerikalıyım" diye özendiği bir ülke aynı zamanda böyle bir ülke. ABD'de vakit geçirmiş FM üyeleri herhalde daha renkli manzaralardan söz açabilirler. Türkiye'de benzer bir dizi sahnesi olur muydu? Nasıl olurdu? Ne tür bir tepki alırdı? Vatan bölünür müydü? Yoksa o başka, bu başka mı?
Siyasetin aşırılık içinde yaşanmasına gelince, kusura bakmayın ama sessiz sakin politikanın yapıldığını nerede gördünüz? Hayır, birilerinin eline silah alıp fikirlerini kabul ettirmesinden bahsetmiyorum ama en nihayetinde politika dediğiniz şey, insanların hayatlarına müdahale etme, şekillendirme etkinliğini içeriyor yoğun olarak, doğrudan günlük hayatla, günlük pratiklerimiz ile ilgili. Bu, rahatsız edici ve heyecan yaratıcı bir durum. Burada biz çok acayip bir coğrafyada yaşıyoruz, güneyimiz bir garip, biraz daha altımızda kocaman bir işgal ve savaş var, oluk oluk kan akıyor. Solumuzda sevgili komşumuz ve sürekli huysuz bir Yunanistan, biraz kuzeybatı deseniz Balkanlar'da çok değil birkaç yıl önce millet tavuk gibi birbirini boğazladı, falan filan. Biz kendimiz devasa bir imparatorluğun parçaları üzerine ülke kurduk, çok geçmedi üstünden, etrafımızdaki coğrafya ile çalkalanıp duruyoruz. Politikanın "aşırılık" öğesi barındırmasını garip karşılamıyorum ben. Sessiz sakin bir yer istiyorsanız sanırım etliye sütlüye bulaşmayan, zaten bulaşmaya da pek takati olmayan İsveç, İsviçre, Kanada gibi yerlere gitmek lazım herhalde. Belki bizim de tuzumuz o kadar kuru olursa, biz de gayet sessiz, sakin ve "nezih" politika, siyaset yaparız bir gün, belli mi olur...
Nınınınınııı nıııı nınını nı nıııııı.
Bir ara özellikle belli bir takım "akademisyen" zatlar tarafından medyayı da meşgul edecek şekilde tartışılan "Türkiye Vatandaşlığı" meselesine gelelim.Hadi bunun bilincini vermeye başladınız ben mi çok salağam acaba yoksa bu tür bir uygulamanın toplumun belli bir kesimini memnun etse de diğer önemli bir kısmında da infaal yaratacağı bir tek benim aklımama mı geliyor.Siz böyle fikirleri öne sürerken etraflıca bunun etkileri ne olur, doğru bir hareket tarzı olur mu diye düşünmez misiniz?Yoksa ilk duyduğunuzda hoşunuza gitti ve hemen üstünde düşünmeden benimsediniz mi?
Bir şeyleri düzeltmek adına bir şeyler yapılacak ise önce düzeltilmesi gereken sorunun ne olduğunun doğru bir şekilde ortaya konması gerekir.Öyle efendim "Türk" sözü etnik bir sözdür ve toplumun bir kısmını rahatsız ediyor öyleyse bu ülkede yaşayan herkese "Türkiyeli" diyelim gibi bir yaklaşımın mantıksızlığı ve işe yaramayacağı çok zor görünen bir olgu mudur?Bu ülkenin bir kimlik sorunu olduğu doğrudur.Çünkü bu ülkenin insanları cumhuriyet döneminde iyi bir tarih eğitimi almamıştır.Bunun yanında yüzyıllarca cahil bırakılmasından kaynaklanan sözel tarih bilincinin de eksik olduğunun altını çizmek gerekir.Cumhuriyetin başında bugün bahsettiğim "akademisyen" zatların öne sürdüğü gibi bir etnik milliyetçi hatta ırkçı bir kimlik anlayışı yoktu.Tam tersine Atatürk'ün anadolu medeniyetlerine merakı ve benimseyişi ortadadır.Türk tarih kurumunu devletçi bir anlayış geliştirilsin diye kurmamış o güne kadar doğru dürüst araştırılmamış Türk tarihi bilimsel ortamlarda araştırılsın diye kurmuştur.Etibank, Sümerbank gibi kurumları kurarken verilen isimler Atatürk ve zamanının ne tür bir tarihsel mirasa sahiplendiğini ortaya koyar niteliktedir.Ama Atatürk'ün ölümünden sonra cumhuriyetin eğitim kurumlarında "Türk" kavramı ve tarihi etnik bir tanım kazanmıştır doğru fakat "Türk" kavramı bilimsel anlamda etnik bir topluluğu tanımlamadığı gibi bu kavram büyük oranda yanlış öğretilmiştir.Kısaca demek istediğim, sorun Atatürk'ten sonra "Türk" kavramının yanlış olarak topluma öğretilmesidir.Bu yüzden aynı yanlış eğitimden geçen sözde akademisyen aydınlarımızda dahiyane bir fikir ve dikkat çekmenin dayanılmaz hafifliği ile "Türkiye Vatandaşlığı" gibi fikirler öne sürübilmişlerdir.Akademisyen düzeyindeki bu cahilliğin varlığı durumun sakatlığını belirtir durumdadır.
Çok severek takip ettiğim Attila İlhan bile Türk kavramını sadece orta asya kökenli ele alır ve 1940-50 ler arasında gerçekleşen çeviri hareketinde yunan kılasiklerinin çevrilmesine ve köy enstitülerinde okutulmasına karşı gelmektedir.Bu bahsettiğim kimlik bunalımının aydın çevresinde ne kadar sinmiş olduğunun bir başka kanıtıdır.Halbuki tarihçi heredot, düşünür diyoşen,Hekateus,Peresides veya Heraklitos, Homeros kimdir nerelidir.Biz bu insanların doğup büyüdüğü topraklarda yaşıyoruz.Ama yok birileri bizim dışardan geldiğimizi onlara yabancı olduğumuzu söyledi, söylüyor.Koca bir ANADOLU tarihini hiçe sayıp 1071 ile başlattılar tarihimizi.Oysa ne Türk tarhini iyi biliyoruz ne de anadolu.Övünerek söylüyorum bugün Türk kültürünün ana unsur olduğu bir anadolu kültürü ile yoğrulmuş durumdayız ama farkedene.Bir şeyi çok iyi anlamalıyız biz ne asyadan gelen etnik bir topluluğuz ne de saf İon kültüründen gelmekteyiz.Biz ANADOLULUYUZ.Ve "Türk" dediğim zaman işte ben bu Anadolulu olmayı anlıyorum.
"Türk" kavramının bizim kültürümüzde geçirdiği evrim neticesinde anlaşılması gereken tanımı bence bu dur.Herhangi bir etnik içerik taşımaz dolayısıyla bu kavramdan vazgeçmeye gerek yoktur.Hele "Türkiye Vatandaşlığı" gibi "dahiyane" fikirlere hiç gerek yoktur.
Bu konuyu tartışmak isteyen olursa seve seve tartışırım.Son olarak "Fenerbahçe Cumhuriyeti" sözünüz ile ilgili de bir şey söylemek istiyorum.Bu başlıkta pek çok mesajda belirtildiği gibi bir şeyleri tabu haline getirmenin kimseye faydası yoktur.Cumhuriyet sözü de tabu değildir ve belirttiğiniz şekilde kullanılmasının tek anlamı vardır, bir birlikteliği anlatmak içindir.Soyut bir benzetme olup, korkacak bir şey değildir.
Bu yüzden aynı yanlış eğitimden geçen sözde akademisyen aydınlarımızda dahiyane bir fikir ve dikkat çekmenin dayanılmaz hafifliği ile "Türkiye Vatandaşlığı" gibi fikirler öne sürübilmişlerdir.Akademisyen düzeyindeki bu cahilliğin varlığı durumun sakatlığını belirtir durumdadır.
Bakin ben Turklukten baska birsey bilmeyen vatandaslardan biri olarak, 'kim' oldugumu bu akademisyenlere sorarak ogrenmek durumunda olmadigimi dusunuyorum. Dun belki Turkum derken mutluyduk, ama en azindan biat ettigimiz lider muazzam hizmetleriyle inandiricilik kazanmisti. Bugun 'milletimiz soyle dusunmeli' diyen adamlar isterse isimlerinin onune sekiz tane akademik kisaltma koysunlar ve devletten mor ustune yesil puantiye 'muazzam insan' pasaportu alsinlar herhangi bir inandiriciliklari yok. Ince medyatik propaganda metodlarina da hakim olmadiklarindan koselerde kufurlesme trafigi yaratmaktan oteye gidemiyorlar -- iyi de oluyor bence, daha az yalan okuyoruz.
Memlekette belli bir hurriyet yerlesmisken, artik millete birsey dusundurtmek 'milletimiz soyle dusunmeli' diyerek yapilamaz bence. Onun icin hic bu adamlara kizmayin, degmez. Afkursunlar dursunlar biz de onlari besleyelim bir sure daha. Bugun 15-20 yasinda olanlar o seviyelere geldiklerinde biz bile (sagsak) hayret edecegiz mamleketin geldigi hale.
(aslinda satir aralarindaki kaygiya katiliyorum, yol kazasi belki genis perspektiften bakilinca onemli kozukmez ama bu cani yananin perspektifinden onu onemiz yapmaz. Sadece iyimserligim tuttu bugun.)
Bahsettiğiniz anlamda sizin gibi benimde kaygım yok.Bir şeyleri özellikle kimlik konusunda dayatmaya çalıştıkları anlayışın bir sonuca gideceğini düşünmüyorum.Ama gerçek sorunlar ile boğuşmamızı önleyici sunni gündem yaratmakta azımsanacak bir zarar değil.Bunun yanında toplum olarak yaşadığımız coğrafya ve üstünde oturduğumuz kültür boyutunun çok dışında ve tek düze bir kimlik anlayışının benimsenmesi hem kısa vade de hem de uzun vade de büyük sorunlar yaratıyor, yaratıcak.Geçmişini bilmeyen milletlerin geleceği yoktur diye bir söz var benim bir kaygım var ise eğer, bundan ibaret.
tabii ki hergün "anlamını bilmediğimiz" halde birşeyler okumak saçma. Ama dediğim gibi sizin yaptığınız her hareketten pay çıkarmayı bekleyen başka gruplar her zaman olacaktır.
Ayrıca zannımca herkes (her Türk değil, herkes) biraz milliyetci olmalıdır. Kült olmak elit olmak adına bazı değerlerden vazgeçilmesi bence saçma. (artık susmam lazım)
"Türk'üm, doğruyum, çalışkanım. Yasam küçüklerimi korumak, büyüklerimi saymak.....Ne mutlu türküm diyene. " İstiklal marşının, Atatürkün, andımızın,atalarımızın,değerlerimizin yanındayım. Bununla da gurur duyuyorum. Kendini,tarihini bilmeyenler gaflet ve dalalet içine düşmüşler. Önce gidip tarihlerini öğrensinler, nutku okusunlar. Daha fazla kendinden nefret eden insanlara bir şey söylemenin de anamı yok.
Birbirimizi bir kaşık suda boğazlayabilecek asabiyette olduğumuz sürece vallahi de billahi de elin İngilizine, ABDlisine, onların kumpaslarına ihtiyacımız yok, kendi kendimize zarar verip durabiliriz. Heyecanlı olmak güzel bir şeydir, ruhsuz, heyecansız yaşayan ölüler olmayalım elbet ama heyecan var, heyecan var. O heyecanı biraz daha bilinçli olmak doğrultusunda düşünmeye kanalize edelim derim.
bir atasözü geliyor "ağlarsa anam ağlar, gerisi yalan ağlar" diye. Bu konuya daha fazla cevap yazmıycam.
Fazlamesai nin çalışmalarını her zaman severek takip ediyorum. Dileğim bundan sonraki konuların bilgisayarımla daha fazla zaman harcamak istiyorum diyenlerle alakalı olması. başarılar.
uğraşmak istiyorum
Yakınlarınızın başına gelenlere de yazık, hayatını vermiş fedakar gençlerle kaybettiklerimize de... Ancak bunu neye kıyasla ve neyle ilişkilendirerek yazıyorsunuz? Konumuzla ne ilgisi var?
Duygusallığınız arasında kendi sözlerinizi boğuyorsunuz. Mazlumiyet, şehadet ve gözyaşları arasında düşünce üretmeden laf söyleyip, geçip gitme tehlikesiyle karşı karşıya kalıyoruz.
Üstelik dili öyle kurguluyorsunuz ki, görüşlerinize karşı olanların bu referans/tecrübelerden haberi olmadığı önkabulü, haberleri olması ihtimalinde zaten sizinle aynı fikirde olacakları yanılgısına yol açıyor...
Bilinçli olmakla ilgili olarak, önce sizin tecrübelerinizi yaşamak ya da bilmek gerekmiyor. Yaşadıklarınız ne o kadar özel, ne o kadar belirleyici... Bunları yaşayanları anlayabilmenin ise, bambaşka yolları var... Kusura bakmayın!
Bahsi geçen kavramlar koca bir ulusun eğitim sistemiyle ilgili temel değerler arasına sokuluyor. Bunlar sizce de soğukkanlı, bilimsel ve siyasi anlamda toplumun olabildiğince geniş kısmının onayladığı, üzerinde fikir belirttiği değerler olmamalı mı?
Milliyetçilik başta olmak üzere kimi değerler bu ülkede -tam da tartıştığımız bu ezberci eğitimin sonucu olarak- <i>de-facto</i> benimsenmiş zannediliyor; ama özellikle son on yılda büyüyen kuşak ve o kuşağın kendini gerçekleştirmekle ilgili sahip olduğu araçlar kavramlarla ilgili tanımları da aidiyetleri de çok değiştirdi, genişletti, yaygınlaştırdı...
Bunu görmemek tabii ki kendi kuytusunda yaşamak isteyenlere mümkün göründü ve 'Her Türk asker doğar...', 'Ne mutlu Türk'üm diyene', 'Bu ülkenin %99u müslüman' sözleri 60 milyonun tamamı tarafından aynı şekilde hissediliyor yanılgısı devam etti.
Ama gelin görün ki, kazın ayağı öyle değil... amcanızın, babanızın çektiklerini bilse de umursamayacak kitleler büyüyor sokakta her gün... ve aidiyetle ilgili problemlerini malesef 1930'ların anlayışıyla çözemiyorsunuz... Andımız insanları bir arada tutmakla ilgili değerleri aktarmak açısından önemli bir amaca hizmet eder; en azından niyet düzeyinde... Bu niyeti taşıyan yeni araçlar bulunmalı, o birliktelik ve aidiyet duygusunu yine bizim ama bugüne dair değerlerimizle üreten, anlatan, bugüne ait araçlar bulunmalı...
Bundan korkmak yok olmaktır, yazık ki bunu en son isteyecek topluluklar bu gerçeği göremez çoğunlukla... Bu arada yazdıklarımdan kimi olmadık sonuçlar çıkartma ihtimaliniz beni ciddi anlamda korkutuyor. Yeni nesil böyle düşünmüyor, bunu görmek, bunu anlamak hatta yeri gelir buna alışmak lazım derken bunun iyi ya da kötü değil, sadece gerçek bir şey olduğunu vurgulamaya çalışıyorum.
Genelde mesajınızdaki duygusallığa sahip insanlarla bu konularda konuşurken yaşadığım temel iletişim problemlerinden biridir, baştan uyarıp rahat etmek istedim. Bu gerçeği görmeye ve tanımlamaya çalışmak, ondan yana ya da ona karşı bir taraf oluşturmayı beraberinde getirmiyor. Taraf seçmek sonradan yapılan -ve bence lüzumsuz- bir tercih. Dolayısıyla "o gençlerle" ilgili kimi anılarınızı ortaya döküp bu sayede sosyolojik tespit falan yapmaya kalkarsınız diye korkumdan bunun işe yaramayacağını baştan açıklamak istedim.
Madem hayal ediyoruz, 'milli gururumuz' ve 'aidiyet'imizi dayandiracagimiz nokta boyle araclari buldugunu soyleyenlere 'ne diyorsun kardesim sen? sen yeni bir arac buldum diyeceksin, benim cocugum da her sabah onu bagiracak oyle mi? hahaha, Allah da seni guldursun' diyecek 'ezelden beri hur yasamis, hur yasayan' bir topluluk olmamiz olabilir mi acaba? Biz gorur muyuz?
Fazlamesai'nin konsepti nerden nereye geldi yahu. Andımızın okunması-okunmaması konusunu eğitmenlerin-bürokratların oturup tartışması gerekirken, burada konuya vakıf olmayan bizlerin bu konuda boğuşması ne kadar da garip.
Bana ne.. umurumda değil. İster yapılsın ister yapılmasın. Ben bilişim teknolojilerinde nasıl gelişir ve kafaları ilerletiriz diye tartışılsın isterim.. bugün en azından bir veya birkaç tane uluslararası yazılım firmalarımız, IT kuruluşlarımız olsun isterim... çünkü bizden beklenen budur.
Yok milliyetçilikmiş, yok vatan hainliğiymiş.. bunlardan bize ne arkadaşlar. Bu ülkenin güvenlik güçleri, tarihin ötesinden beri yedi cihanı inletmiş şanlı ordusu, örnek istihbarat teşkilatları, idealist beyinleri var. Bize mi düşmüş rejim bekçiliği yapmak.
Aşın artık bunları. İsteyen vatan haini, isteyen milliyetçi, isteyen radikal islamcı, isteyen terörist, isteyen gay, isteyen lezbiyen olsun. :)
Biz, çorbaya katabileceğimiz kadar tuzumuzu katmak için uğraşmalıyız. Eğer herkes üstüne düşen için çaba sarfederse, o zaman yarınlar için ümidimiz bol olur. Bu şekilde hiç bir yere varamayız.
Evet, temel odağımız teknoloji, Internet ve bunların hayatımız üstündeki etkileri. Ama, eğitim konusu tartışılırken işin ucu, politikaya, siyasete dayandı diye, "öcü" modunda kenara çekilmemizin bir anlamı yok.
Tartışmak isteyen, belli kurallar doğrultusunda, karşındakine ve okurlara saygısızlıkta bulunmadan tartışır (zaten bu kadar adam bu konuya yorum yazdıysa, tartışılması da isteniyor demektir), tartışmak istemeyen de bu habere bir daha bakmaz, tartışılmaya değer bulduğu teknolojik konulara odaklanır.
Sadece biraz daha hoşgörü gösterelim, sadece biraz daha geniş düşünüp, bu ülkenin vatandaşları olarak, bizleri ilgilendiren konularda "bir bilen konuşsun" diyip kenara çekilmeyelim. Futbol gibi bir konuda bile herkes fikrini beyan ederken, vatandaşlık, eğitim gibi konularda çok daha fazla söz söylemeye hakkımız olmalı.
:)
Enteresandır, bazı konular var ki insanlar onlar hakkında konuşmayı gayet doğal bulurken bazı konularda çekimser kalırlar.
Söz gelimi müzik ile resmi kıyaslayın. Pek çok insan dinlediği herhangi bir müzik üstüne hemen yorum yapmaya girişebilir rahatça, beğendim, beğenmedim, şöyle, böyle, vs. Ama resim söz konusu olduğunda genellikle biraz daha çekimser olur çoğu insan, "beni aşıyor, valla açıkçası resimden pek anlamam, bunun eğitimini almadım" vs. gibi sözler duyarız.
Hiçbir şey "doğal" ya da "yapay" değil. Futbol hakkında geyik muhabbetinin ötesine geçebilmek için o işin kültürünü, tekniğini, değişik ekolleri, stratejileri, vs. bilmek gerekiyor yani hem kafayı çalıştırmak hem ciddi bir analiz/sentez yeteneğine sahip olmak hem de işin tarihçesini bilmek gerekiyor (bu yüzden ciddi anlamda teknik ve öngörü sahibi analiz yapabilen, okumaya değer yorumcu sayısı bir elin parmaklarını geçmez). Benzer şey resim için de, müzik için de, eğitim için de geçerli. Tabii ki bu "düşünmemiz" için engel değil, sağlam bir mantık zinciri kurabilen ve en önemlisi yeri geldiğinde "cehaletinin" farkında olan bir birey zaten eksiğini fark edip gidip gerekli bilgiyi edinecek ve kaldığı yerden düşünmeye devam edecektir. Tartışmak, gerçek anlamda tartışmak zaten biraz da işte o eksiklikleri fark edip doldurmak ve var olanın üstüne bir şeyler ekleyebilecek kıvılcımları çaktırmak için içine girdiğimiz bir şey değil mi, asıl o zaman verimli, anlamlı, değerli değil mi?