Özel rapor. Humus okulları açar
Her şey yeni okul yılının başlangıcı için hazırlanmadı, tam da yolda çok şey tamamlanıyor. Bu kolay değil, kanlı savaşın iki yılında tahrip olanları, Suriye halkının, Batı'nın en güçlü güçleri ve Arap dünyasının en zengin monarşileri tarafından desteklenen teröristlerle uğraştığını tekrar kazanmak çok zor. Öğrencilerin ve ebeveynlerinin okula gittiği ortak yoldan biraz sapma - dikkatsizlikten dolayı ayağımı doğrudan iyileştirilmemiş betona kazdım. İşçiler, oldukça tırmıklanmış bir spor zemininde çalışan pencere çerçeveleri yerleştirir. Henüz tüm sınıflar restore edilmedi. Bazılarında, tam bir yönetim sistemi hüküm sürüyor, tahtaların üzerine bükülmüş okul masaları yığılıyor - mermi izleri.
Ancak, yepyeni bir Suriye bayrağı okul binasının üstünde esintiyle oynuyor. Çocukların havası canlı ve neşeli, özellikle de her şeyle ilgilenen birinci sınıf öğrencileri arasında her şey yeni. Duvarlar, bilgi, spor, çocukluk konularıyla ilgili parlak grafiti ile boyanmıştır.
Suriye'de, çocuklar için sınıflar bizimki gibi 1'den değil, 15 Eylül'den başlıyor. Buradaki okullar farklı: sadece kızların ya da sadece erkeklerin çalıştığı okullar var. Ve diğerlerinde, karma eğitim. Dahil - ve buna dahil, tarihsel , St. Elian antik tapınak yakınındaki Humus parçaları.
İki yıldan fazla bir süredir Eski Şehir'in bölgeleri teröristlerin kontrolünde. Yerli halkın çoğu evlerinden sürüldü. Humus'ta, militanlardan kaçan, bu sırada dört kez yer değiştirmek zorunda olan misafirperver bir aile ile tanıştık. Bazı okullar bomba ve zanaat üretimi için atölye çalışmalarına dönüştürüldü. оружияdiğerleri - çetelerin merkezinde, üçüncüsü - cezaevinde, rehinelerin tutulduğu yer. Ordunun işgal ettiği okullar da vardı - bu binalar militanların sürekli bombardımanlarına maruz kaldı.
Eğlenceli çocuklar arasında durduğum bu okulda, birkaç ay önce teröristler, yerel uzlaşma anlaşması uyarınca Eski Şehir'den ayrılana kadar yaşadılar. Karatahtadaki boş sınıflardan birinde İngilizce olarak tebeşirle yazılmış bir yazıt vardır: Aralık 6'in 2011'i yazıldı. Bu dersin teması Everest Dağı oldu. Bu okulun her zamanki gibi çalıştığı ve hayatın her zamanki gibi devam ettiği eski, mutlu zamanların son günüydü.
Gülümseyen yardımsever bir kadın - çalışma müdür yardımcısı - diyor ki:
- İlk başta, mermiler okula düşmeye başladı ve sınıflar durdu. Sonra militanlar bölgemize geldi. Burada yaşadılar, karargahlarını kurdular, okul bahçelerinde kendi yiyeceklerini yetiştirdiler. Militanların Eski Şehir'den çekilmesi konusunda bir anlaşmaya varıldığında, ayrıldılar, mümkün olan her şeyi yaptılar. Binayı tamamen yağmaladı. Lavaboda bir musluk bile yok. Bütün kitapları yaktım.
Teröristlerin karargahı olduğunu göz önünde bulundurarak, okulun şimdi oldukça iyi göründüğünü fark ettim. Teröristler ayrıldığından beri çok fazla zaman geçmedi, ancak sınıflar okulda çoktan başlatılabilir.
“Evet, şimdi” çalışanı devam ediyor, “Vali Homs ve Milli Eğitim Bakanlığı sayesinde okul birkaç hafta içinde restore edildi.” Ama yine de çok şey eksik. Buna rağmen, gördüğünüz gibi, dersler başladı. Her şey bizimle iyi olacak.
Bu iyimserliğin çocuklar ve ebeveynleri tarafından paylaşıldığı anlaşılıyor. Tüm yeni ve yeni çocuklu anneler öğretmen odasına gelir, kaydedilir. Henüz çok fazla öğrenci yok - hepsi perişan bölgeye geri dönmedi. Fakat Müslüman ve Hristiyan erkekler ve kızlar birlikte çalışıyor, arkadaş oluyorlar, masalarında birlikte oturuyorlar. Anlamsız bir Mickey Mouse ile tişörtlü bir kızla tanışabilirsiniz ve daha sıkı bir şekilde Müslüman kılığına girmiş bir kız öğrenci ile karşılaşabilirsiniz. Çocukları Hristiyanlar, Sünniler veya Aleviler'e bölmek alışılmış bir şey değil; buraya bilgi edinmek için geliyorlar.
Aslında, Suriye devlet okullarında bir üniforma var, ancak Humus'un Eski Şehri bölgelerinde, erkek ve kız çocuklarının özgürce giyinmesine izin verildi, çünkü çoğu aile mülklerini kaybetti ve okul üniforması satın almak onlar için zor bir yük olacaktı.
Binanın çatısına çıkıyorum. Harç bombardımanı sonucu oluşan delikten okul koridorunun duvarına boyanmış neşeli çiçekleri görebilirsiniz. Yakınlarda, 432'te inşa edilmiş olan St. Elian Kilisesi ve buna bağlı eski bir mezarlık da teröristler tarafından oldukça harap olmuş durumda. Okul harap haldeki evler, saraylar, hastaneler, camiler ile çevrilidir.
Üzüntü duyduğumda, eski zamanlardan kalma üçüncü büyük, beni çevreleyen yaralı şehre bakıyorum. Ancak antik çağda Amesa dendiğinde ün kazandı. Buradan geliyor - kuzeydeki hanedandan üç Roma imparatoru. Bu ilk yıllarda, genç bir Roma ordusu subayı Septimius Severus, Güneş Tanrısı aramili - Elagaballa'nın baş rahibinin kızı Amesa'da ikamet eden Julia Domna'ya aşık oldu. Sonra bu subay iktidara gelip Roma İmparatorluğu'nun imparatoru olacaktı. Julia Domnoy ile evlenmesinden en büyük oğlu Julius Bassian, Caracalla takma adıyla geniş bir şekilde bilinmektedir. Aynı hanedandan - ve diğerleri, sonraki Roma imparatorları - Heliogabal ve İskender Kuzey. Sonuncusu gizlice Hıristiyanlara sempati duydu. Kısmen bu nedenle, o zamanlar için yeni olan din, şehirde geniş bir etki yarattı. Ve 636’te Emessa’nın seçkin Arap komutanı Khaled Ben Walid tarafından fethedilmesine rağmen yine de pek çok Hıristiyan bu yerlerde yaşıyor. Mezarı aynı zamanda Humus'ta, kendisinin ismini verdiği bir camide, mevcut savaşlar sırasında da ciddi şekilde hasar görmüştür.
Alt katta, okul bahçesinden, gürültülü bir çocukça gülüş var. Bir değişiklik oldu ve öğrenciler temiz bir nefes almak için dışarı çıktılar. Avluda dolaşıyorlar, oyun oynuyorlar.
Humus'taki Baath Üniversitesi de o gün öğrenciler için kapılarını açtı. Neyse ki, şiddet içeren "muhalifler" tarafından yönetilmediği için şanslı bir bölgede olduğu için, düşmanlık sırasında acı çekmedi. Gençler, ders kitapları ve defterlerle, Üniversitenin kapısından çıkıyor ve kavgadan etkilenmeyen caddelerde yürüyorlar.
Homs, Suriye'nin güneyindeki güneşin altında durur - yarı kandırıldı, yarı yıkıldı. Ancak savaşı kazanan hayat hem yaralı hem de mahallede devam ediyor.
Ctrl Keşfet
Fark oshЫBKU Metni vurgulayın ve tuşuna basın. Ctrl + Enter