LGeçen hafta Keir Starmer’a sadık üst düzey bir İşçi Partisi yetkilisini aradım ve ona liderinin Sun ve Times’a kur yapma çabalarını sordum. 15 dakika boyunca Murdoch’a olası basın desteğinin İşçi Partisi’ni etkilemesine izin vermenin riskleri ve Sun’ın kazanmadığını iddia etmesinden bu yana medya ortamının ne kadar değiştiği hakkında konuştu. Kendisine zaman ayırdığı için teşekkür ettiğimde sözümü kesti. “Kontrol edebilir miyim?” dedi biraz utangaç bir tavırla. “Birşey duydunmu?”
Kaynağım çelişkiyi kabul etti: Partisinin basınla ilişkilerinde yeni bir çözüm bulunması için yalvarıyor ama eski alışkanlıklardan vazgeçemiyor. O yalnız değil. Guardian’dan bir meslektaşı, “Geçen yılki konferansta bir gölge bakanla yapılan diğer tüm konuşmalar, Times’ın Starmer’ı destekleyip desteklemeyeceğine ilişkindi” dedi. “Takıntılılar.” Başlığın sahibi News UK’den bir gazeteci, İşçi Partisi’nin genç personelinin düzenli olarak gazetelerinin durumuyla ilgili güncellemeler istediğini söylüyor. Rakip lobiden bir gazeteci, İşçi Partisi’nin İngiliz medyasına ‘özel muamele’ uygulamasından şikayetçi. Düşünce kuruluşunun bir üyesi, Google’da “Güneş diyor” ve “Starmer” uyarısı bulunan özel bir danışmandan bahsediyor.
Sun and Times artık basılı tiraj rakamlarını yayınlamıyor, ancak birleşik toplam muhtemelen bir milyondan az. Ancak yine de Starmer operasyonu üzerinde özel bir etkiye sahipler çünkü onlar, Pazar günkü mevkidaşlarıyla birlikte ele geçirilebilecek tek Muhafazakar Parti yanlısı gazeteler olarak görülüyor.
Bazıları bu takıntının köklerinin yazılı medyanın üstün olduğu bir zamanın popüler anısına dayanıp dayanmadığını merak ediyor: Tony Blair’in 1995’te Rupert Murdoch’u görmek için Avustralya’nın Hayman Adası’na yaptığı gezi ve Güneş’in onayı iki yıl sonra. Ancak Starmer’a yakın olanlar bu görevin kazanmak için gereken amansız disiplinin bir parçası olduğu konusunda ısrar ediyor. Eski bir personel şunları söylüyor: “Her şeyi şansa bırakma fikrinden nefret ediyorlar. »
Tartışma şudur. Evet, resmi destekle ikna edilmesi muhtemel seçmenlerin sayısı muhtemelen önemsiz olacaktır. Ancak eğer bir editör Starmer’ın bir şansı hak ettiğine ikna edilebilirse, İşçi Partisi’nin makaleleri daha sempatik bir okuyucu kitlesinden faydalanacaktır. Partinin Blair’inki kadar geniş bir desteğe sahip olması durumunda dikkatli yatırımcılara güven verilecek. Ve en önemlisi, herhangi bir gazeteden daha etkili olan BBC, Radio 4’ün Today programından başlayarak hala Fleet Street’in seçimlerinden etkileniyor ve bu, gün boyunca yankılanıyor. Yorumları etkilerseniz Six O’Clock News’in editörüne bağırmak için daha az fırsatınız olur.
Bu, bütünüyle tutarlı bir örnek; ama başarısında başkalarının da söz hakkı olacak. Charlie Brown’ın topa vurmak için geldiğini ve Lucy’nin onu yerinde tutacağına güvenilebileceğine inandığını düşünebiliriz.
Eğer Times’ın tutumu okuyucularına bağlı olsaydı, Starmer’ın desteği garanti altına alınırdı: Bu, okuyucularının Britanya siyasetindeki son dönemdeki yeniden düzenlemesinin bir ölçüsüdür. desteklenmeye devam et Brexit referandumu sırasında ve anketler şunu gösteriyor artık İşçi Partisi için rahatça kırılıyorlar. Ancak editör Tony Gallagher olaylara farklı bakabilir. Eski bir gazete çalışanı, seleflerinin halkla işbirliğini ticari bir gereklilik olarak görmesine karşın, Gallagher’ın “çok daha sağda” olduğunu söylüyor. “Sanırım bazen yanlış okuyuculara sahip olduğumuzu düşünüyor.”
Gallagher, lobi ekibiyle haftalık toplantılar düzenleyerek Westminster’a aralıksız odaklanıyor. Gazetenin editoryal çizgisiyle ilgili bazı tartışmalar olsa da, önemli kararları fazla istişarede bulunmadan aldığı görülüyor. Aynı zamanda muhafazakar sağcının da hayranı olduğuna inanılıyor. Kemi Badenoch’a ve partinin liderliği konusunda önümüzdeki tartışmayı Times’ın şekillendirmesini istediği için.
Rishi Sunak’ın parıltısı söndüğünden beri İşçi Partisi’ne karşı bir yumuşama oldu. geçen ayın baş makalesiGölge şansölye Rachel Reeves’i “ticareti hükümetin emrinde” gördüğü için eleştiren kişi pek de hevesli değildi. Bir Times muhabiri, “Muhafazakarları desteklemek çılgınca görünebilir” diyor. Ancak bunun gerçekleşmeyeceğinden kesin olarak söz edemem.”
Eğer İşçi Partisi’ne geçiş Times’ta rahatsız edici görünüyorsa, Sun’da bu yakın tarihin tamamen yeniden yazılmasını gerektirecektir. Ocak ayından bir hikaye Siyasi editör Harry Cole’un Starmer’ı yurtdışındaki ölüm cezası davalarında “bebek katillerini ve baltalı katilleri” temsil ettiği için azarlaması, yakın zamandaki en göze çarpan örnektir – ancak ‘tek olmak’tan çok uzaktır.
Rotayı değiştirmek aynı zamanda News UK genel müdürü Rebekah Brooks’un da sabrını gerektirecek; kendisi Londra’da Savcılık Müdürü iken Starmer’ı telefon korsanlığından dava etme kararının ardından Starmer’ı “beni hapse atmaya çalışan adam” olarak tanımlamıştı. 2012. Tom Baldwin, Starmer hakkındaki son biyografisinde bir konuyu vurguluyor: dikkat çekici tarih 2021 Yazan Tom Newton Dunn, burada Sun’ın eski siyasi editörü, gazete yöneticilerinin Starmer’a hackleme soruşturmaları için özür dilemesi halinde ateşkes teklif ettiğini ve bu asla gelmeyen bir özür olduğunu belirtti.
Yine de, hackleme skandalının zirvesinden bu yana on yıldan fazla zaman geçti ve Murdoch’un ilerlemeye istekli olduğunun sinyalini verdiği bildirildi. News UK’den bir kaynak, “The Sun okuyucularını dikkatle dinliyor” diyor.
İşçi Partisi gazeteye birkaç bilgi verdi küçük özel ürünler yakın zamanda Starmer’ın kendisi de röportaj yapmayı kabul etti. İlk bölüm Cole’un geçen ayki yeni çevrimiçi siyasi programında. O vardı ön sayfa makalesi New England futbol forması üzerindeki St. George haçının yeniden tasarlanmasının bir skandal olduğunu kabul ederek.
Gazetenin genel yayın yönetmeni Victoria Newton’u desteklemedeki en büyük faktör, onun kazananları destekleme konusundaki övülen geçmişidir. Ancak bunun, gazetenin ve sahibinin seçmenleri yönlendirme yeteneğinden ziyade tahmin etme becerisi açısından daha iyi bir ölçü olup olmadığını sormak mantıklıdır. The Sun, Schrödinger’in gazetesi: Seçim sonuçlarını etkileyip etkilemediğini gerçekten bilmiyoruz, çünkü Ed Miliband ve Jeremy Corbyn dışında çok az kişi bu öneriyi test etmeyi kabul etti.
Bu, Starmer’ı Muhafazakarlardan yalnızca kravatının rengiyle ayırt edebilen kişiler için son derece sinir bozucu. Eski bir Corbyn çalışanı, “Desteklerin önemi yok” diyor. “Bunlar beyzbol sapkınlarının kesinlikle ilgisini çekiyor. Bir şeyleri değiştirmek istiyorsak insanların gerçekten tükettiği medya üzerinde çalışıyoruz. Bir Apple News anlık bildiriminin metni, Sun’daki herhangi bir şeyden bin kat daha fazla etkiye sahiptir.
Birçoğu size bir tahminde bulunsa da, aslında hiç kimse İşçi Partisi’nin cazibeli atağının kendisine destek kazanıp kazanmayacağını bilmiyor. Benim önsezilerim, her iki gazetenin de, sıkı bir şekilde korunan destek veya Starmer’ın radikalizmde büyük bir heyelanın devrileceğine dair uyarı yoluyla, tamamen dışarı çıkmadan İşçi Partisi’nin zaferi olasılığını açıklamanın bir yolunu bulacağı yönünde.
Starmer’ın ekibi düşmanlığı hafifletmenin yeterli bir ödül olduğunu söyleyecektir. Ancak gazete gücünün azalmasına ilişkin kaygılarının anakronik bir öncelikler dizisinin kanıtı olup olmadığını sormakta fayda var. Her kamuoyu yoklaması ülkenin ciddi anlamda muhafazakarlardan bıktığını gösteriyor; ancak yine de sağ medya siyasi söylemin tonunu belirlemeye devam ediyor. Sorun, Starmer’ın kendisini uzun süredir düşmanları tarafından çizilen ayırıcı çizgilerin sağ tarafına yerleştirme konusunda kötü bir iş çıkarmış olması değil; sorun, Starmer’ın bu çizgileri kendisinin çizmeye pek istekli görünmemesi.