Ve böylelikle, eğer radyo mühendisliğinin en büyük hayranı iseniz, o zaman ilgileneceğinizden emin olabilirsiniz, ve eğer bir hayranı değilse, o zaman daha da fazla ilgilenecektir. Evde, 1,5 km'ye kadar uzaktan çalışabilen, basit bir telsiz telefonunu nasıl kurabileceğinizi anlatacağım.
Alış ve verici için bir yaygın anten A1 kullanılır. SA2 anahtarı, radyo istasyonunu güç kaynağına bağlar - vericiye aktarım sırasında ve alıcı tarafından alındığında.
Bir mikrofon yerine, yüksek empedanslı bir kulaklık kullanabilirsiniz. Montaj için iki adet textolite tahtaya ihtiyacınız var. Birinde master osilatör, diğerinde - verici ve düşük frekanslı amplifikatör yer alacak. Montaj rafları ve pim pimleri, 1 mm'lik bir çapa sahip deliklere sürülen, 10 mm'ye kadar uzunluktaki bakır kalaylı tel parçalarıdır.
Radyo istasyonunun ön panelinde, alıcının ayarlanması için C15 kondansatörünün kolu görüntülenir. SA2 anahtarı (alma-aktarma) ve güç anahtarı SA1, mahfazanın uç duvarında bulunur. Anten, radyo alıcısından veya 3-5 mm çapında ve 900-1000 mm uzunluğunda bir pirinç borudan teleskopiktir.
Verici ve verici anteni yapılandırmak için bir dalga ölçer yapın. Şeması Şek. Çapı 22 mm olan bir çerçevede, bobin L'yi 10 PEL tel veya PEV'den 1.2 mm'lik bir çapa kadar sarın. Üçüncü sıradan bir dönüş yapın, alttan (şemaya göre) sonuna kadar sayın. Kondenser C1 - bir hava dielektrik ile trim. Mikroamometre 100μA'da değerlendirilmiştir. Dalga boyu ölçeği (22-32MHz) VHF sinyal jeneratöründe önceden mezun olmalıdır. Kapasitör topuzu C1'i vericinin çalışma frekansına karşılık gelen bölüme göre ayarlayın ve dalga formu bobinini L bobin L3'ün yakınına yerleştirin. C9 kondansatörünün kapasitansını değiştirerek, dalga ölçer göstergesinde okunan en büyük sapmayı elde edin.
27MHz ev yapımı AM radyo istasyonu, 1-2km (walkie-talkie, walkie-talkie) aralığı
27 MHz'lik HF frekans aralığında kısa menzilli radyo iletişimi için basit AM radyo istasyonları Walkie Talkie'nin temel bir diyagramı sunulmaktadır. Ev yapımı radyo istasyonu transistörler ve mikro devreler üzerinde inşa edilmiştir ve kurulması zor değildir, yeni başlayanlar için radyo istasyonları yapmak için mükemmel bir seçimdir.
Radyo ve vericilerin farklı versiyonlarını birleştiren, farklı güç ve menzil geniş bir radyo istasyonları yelpazesi oluşturmak mümkündür. Ayrı bağımsız alıcılar ve vericiler yapılandırmak ve yükseltmek için daha kolay. Fakat böyle bir çözümün, birleşik şemadan biraz fazlalık ve daha yüksek bir fiyatı vardır.
Şekil 1, 27 km / s'lik bir AM radyo istasyonunun bir örneğini gösterir ve 1-2 km mesafede bir dizi iletişim sağlar.
Şekil.1. 27MHz'de basit bir ev yapımı AM radyo istasyonunun şeması transistörler üzerinde gerçekleştirildi.
Şekil 3'teki AM verici devresi elemanları:
- R1 = 1k, R2 = 75, R3 = 3.Zk, R4 = 1.2k, R5 = 68k, R6 = 3.3k, R7 = 240k, R8 = 39k, R9 = 2.4k;
- R10 = 3.9к, R11 = 510, R12 = Res.J., R13 = 10a, R14 = 100, R15 = 3.9к, R16 = 240к, R17 = 1 к;
- C1 = 150, C2 = 120, C3 = 10n, C4 = 30, C5 = 10n-33n, C6 = 68, C7 = 200, C8 = 20,
- C9 = 0.1, C10 = 20 uF, C11 = 0.022, C12 = 100-300, C13 = 1n, C20, C15 = 15-30,
- C16 = 1n, C17 = 1n, 018 = 0.1, C19 = 5μF, C20 = 10n-33n, C21 = 10 ° F, C22 = 20 ° F;
- Т1 - КТ603, Т2, ТЗ, Т4, Т5 - КТ3102, КТ315, Т6 - КТ361;
- L1 - 8, çerçeve 5-7 mm üzerinde PEV-2 0.6 döner, L2 - RF şoku 80-150 μH, LZ, L5 - 6-7 mm çerçeve üzerinde bobinler, 14 dönüm PEV-2 0.2 mm,
- L4 - 2 dönüş, L6, L7 - RF şoku, 60-150 μH.
Literatür: Rudomedov EA, Rudometov V.E. - Elektronik ve casusluk tutkular-3.
Kendi elleriyle 50 MHz'de yeni başlayan bir telsiz seti
Kendi radyo istasyonunu yapmak isteyen radyo amatörlerinin yeni başlayanları için bir blog, alıcının ve vericinin nasıl çalıştığını öğrenmek ve anlamak. Yazar, 50 MHz'lik bir dizi için basit bir radyo istasyonunun kendi elleriyle üretimi için basit bir radyo tasarımcısına tanıtıyor. Bu radyo istasyonunun çalışması için, havaya çıkmak için hiçbir izin veya çağrı işareti gerekmez. İki radyo istasyonu toplamak gereklidir. Radyo istasyonlarının pratik uygulamaları, radyo dalgalarının geçişinin yanı sıra, ekipman ve antenlerin ince ayarlarının bazılarını anlamamızı sağlayacaktır. Telsizler, elementlere ciddi hasar riski olmadan devreyi değiştirmek veya iyileştirmek için deneyler yapmanıza izin verir. Radyo istasyonlarının modernizasyon için bir rezervine sahip olması, radyo iletişiminin güvenilirliğini ve çeşitliliğini önemli ölçüde artıracaktır. Radyo istasyonları, yarım dupleks modda genlik modülasyonu ile çalışır. Gerçek bir amatör radyo, radyo istasyonunu hiç toplayan biri!
Kendi elleriyle bir radyo istasyonunu 50 MHz bandına nasıl bağlayabilirsiniz?
Hemen bir uyarı. Eğer çalışma ya da deney için değil, ucuz bir telsiz kurmak istiyorsanız o zaman orada değilsiniz. Sadece bu LPD'yi veya bu radyoların bir çiftini satın alın, çünkü daha fazla ilgilenmeyeceksiniz.
Deneyler için radyo istasyonu
Bir radyo istasyonu kurarken, lehimleme bileşenlerinde deneyim sahibi olmanız, bileşenlerin nominal değerlerini belirleme becerisi ve lehimleme yoluyla baskılı devre kartlarına takılması gerekir. Çalışma aracı - lehim ve rosin, pense ve bir Phillips tornavida ile düşük güçlü bir havya.
Tasarım baz telsiz telefon (49.8MHz frekans bölgesi) aralığı içinde, bir radyo monte etmek için (piller 9B hariç) gerekli tüm bileşenleri ihtiva eden bir radyo bileşenleri JC986A bir kümesidir. Toplamda en az iki walkie-talkie toplamak gereklidir. Tasarımcının tüm detayları fotoğrafta gösterilmektedir. gövde, yüksek etkili polistiren sağlam bir şekilde yapılmış, ancak değildir. Tüm plastik elemanlar problemsiz yere düştü. tahta palet kalkmasına değil, tüm lehim ve ortadan kaldırarak kablolama hatalarını geçti. Bütün parçalar akı ile kaplıdır, lehimleme sorunsuz yapılır. Ayrıntılar için eksiksizlik tamamlandı.
Set (polietilen)
Konut ve plastik parçalar
Parça tarafında PCB
Bağlantı elemanları, terminaller, komutasyon
Radyo istasyonunun 5 transistörü
Basit bir radyo istasyonunun şeması
Radyo devresi, hiyeroglifleri gibi, Çin tarzında eklenmiş ve basılmıştır. Devrenin çalışmasının anlamı devre şemasında gizlenmiştir. Yazar, çalışmasını daha iyi anlamak için şemayı yeniden çizdi. Fotoğrafa bak.
Radyo iki anahtarla kontrol edilir. Sabit olmayan S1 anahtarı, radyo istasyonunun alım-gönderme modunu (alım modunda anahtarda) devralır. Switch S2, radyo istasyonuna güç sağlar. Transistör Q1 süper-rejeneratif bir alıcı üzerinde çalışır. Alıcıya verilen RF sinyali anten Ant ve bobin L1'den C1T1C4 devresine beslenir. Alım frekansı esas olarak bu devre tarafından belirlenir. Devrenin rezonans frekansı bir ayarlama çekirdeği ile değiştirilebilir. S1 anahtarı iletim moduna geçtiğinde, alıcı devresi alım frekansında RF osilatör moduna geçer. Transistörler Q2-Q5, düşük geçişli bir transformatör amplifikatörü ile donatılmıştır. Alım modunda, alıcının R5, C10, C14 zinciri ile sinyali ULF girişine girer ve yükselir. ULF'nin yükü hoparlör SP olacak. Aktarım modunda, hoparlör S1 anahtarı tarafından kondansatör C14'e bağlanır (bu bir mikrofon olur) ve ULF hoparlörden gelen sinyali yükseltir. ULF yükü, sınırlayıcı rezistör R9 yoluyla ULF amplifikatörünün orta noktasından bir alternatif voltaj ile tedarik edilen RF jeneratörü haline gelir. AC voltajı RF çıkış sinyalini antene göre modüle eder. Anten bir uzatma bobini - gaz kelebeği L1 üzerinden bağlanır. Pano, iletim için üç daha fazla zil elemanı için yer sağlar - R10, C7 ve bir düğme (bu parçalar kite dahil değildir).
Bir radyo istasyonunu kendiniz hazırlamak için adım adım talimat
Adım 1. Parsel aldıktan sonra, gövde parçalarının ve radyo bileşenlerinin eksiksizliğini kontrol edin. İşaretleri oku. Direnç değerleri renk kodludur. Okuma anahtarı sayfaya eklenmiştir. L1 şokunu dirençlerle karıştırmayın, çok daha büyüktür. Küçük parçalar kapalı bir kutuda saklanmalıdır. Parçaları nereye monte edeceğinizi anlamak için devre tarafındaki devre kartını inceleyin.
Kurulum deseni ile kurulu
Basılı parçalar akı ile kaplıdır
Dirençlerin kodunun anahtarı
Adım 2. Lehimleme, dirençlerin kurulumu ile başlar. Direnç elektrotlarını oluşturuyoruz. Levha üzerinde lehimliyoruz ve pense keserek çıkıntılı elektrotları kesiyoruz. Bu yüzden tüm elemanları uzun elektrotlarla takın. Her elemanın yeri tahtada işaretlenmiştir. Dikkatli olun - hata yapmayın. Tüm dirençleri sürekli olarak lehimleyin. Fotoğrafa bak.
Adım 3. Uzatma bobini L1'i lehimleyin. Fotoğrafa bak.
Adım 4. Kondansatörleri lehimleyin. Fotoğrafa bak.
L1 kurulu lehimlendi
Adım 5. Elektrolitik kapasitörleri lehimleyin. Öğeler, kurulumun polaritesine sahiptir. Negatif elektrodun doğru kurulumu fotoğrafta gösterilmiştir.
Adım 6. Kontur bobini T1'i lehimleyin, S1'i değiştirin. Anahtarın metal kasası tahtaya lehimlenmelidir.
Tahtada doğru kurulum
Bir Kontür Bobininin Takılması
S1 anahtarını ayarlama
Adım 7. Transistörleri lehimleyin, kesinlikle tahtadaki işarete uyun. Her bir spesifik transistörün kasadaki pozisyonu, Şek.
Adım 8. Kesik elektrot lehim parçalarından J1'deki tahta köprü üzerindeki parçalardan. Fotoğrafa bak.
Tahtada jumper
Adım 9. Elemanların kurulumunun doğruluğunu ve kalitesini kontrol ederiz. Tahtayı alkollü akı kalıntılarından temizleyebilirsiniz. Alma ve iletme için plastik kaydırma tuşunu ayarlayın. Tahtayı iki vida ile gövdeye sabitliyoruz.
Adım 10. Anteni takın. Antenin üst kısmında plastik kapağı takın. Antenin lehim pulu tel bağlantısı tahtaya. Parçaları lehim anahtarı S2'den iletken parçaları. Güç anahtarının çalışmasını kontrol edin. Plastik kolu döndürürken vites kolu hareket etmelidir.
Radyo istasyonu yönetim kurulu
Antenin kurulumu ve bağlantısı
Kurulum ve Bağlantı S2
Adım 11. Tellerin lehim noktalarını, pil bölmesinin terminallerine sabitleyin. Terminalleri pil bölmesine takın. Hoparlör bağlantısının ve iletkenlerin iletkenlerini lehimleyin, pil bölmesinden güç besleyin. Kutuplara dikkat edin! Bir pil takabilirsiniz ve her şeyin doğru şekilde kurulduğundan eminseniz, gücü açın. Hoparlörden alıcının çalışmasını tıslama duyulmalıdır. Vericinin çalışması, alan göstergesi tarafından tahmin edilebilir. Davanın iki yarısını beş vidayla birleştiriyoruz.
Hoparlör kurulumu ve bağlantısı
Güç terminallerinin bağlantısı
Adım 10. Benzer şekilde, ikinci radyo istasyonunu topluyoruz. Düzgün çalışma için, her radyo istasyonunun alıcı ve verici frekansları aynı olmalıdır. Bunu yapmak için, bir radyo istasyonunun kartı bağlantı elemanlarından çıkarılır. Maçtan düz bir yuvaya sahip doğaçlama bir dielektrik tornavida. Alış için bir radyo istasyonunu açıyoruz, ikincisi aktarım için ayrılmış (istasyonlar arasındaki mesafe 1 metredir) ve devrenin çekirdeğinin bir tornavida ile döndürülmesi, ilk radyo istasyonunun alımında sesin yüksek sesini alıyoruz.
Alıcı tarafından RDS ayarını kontrol et
Bu işlemleri 5 ve 20 metre mesafede tekrarlıyoruz. Ayarlama en iyi açık havada yapılır. Unutmayın, radyo istasyonları basittir ve sinyal doğrudan anten yakınında bulunan nesneler tarafından etkilenecektir ve alıcının sinyalin yakalanması çalışmayabilir. SDR'yi kurarken USB alıcısını kullanmak çok uygundur. Videoyu izle. Sinyal gücü, frekansı, frekans kararlılığını ve modülasyon kalitesini tahmin etmenize imkan verecektir. İkinci radyo istasyonunun durumunu topluyoruz.
Böyle bir şematik çözümde radyo istasyonlarının ayarlanması tamamlanabilir. Açık alanda radyo istasyonları arasındaki iletişim aralığı yaklaşık 100 metredir. Fakat bu uygun bir modifikasyonla veya uygun antenleri basit bir şekilde bağlayarak sınır değildir, iletişim menzili kolayca birkaç kilometre olabilir. Konuyla ilgileniyorsanız, yazar bazı geliştirmeleri yayınlayacaktır. İstasyon aralığı ve genlik modülasyonu için ilginç. Mülakatlarınızdaki girişim yabancıları mümkündür, ancak olası değildir. Radyonun antenindeki yayılan güç, izin veya kayıt gerektiren sınırlardan daha azdır.
Kendi elleriyle 27 MHz radyo istasyonu
27MHz
Ve böylelikle, eğer radyo mühendisliğinin en büyük hayranı iseniz, o zaman ilgileneceğinizden emin olabilirsiniz, ve eğer bir hayranı değilse, o zaman daha da fazla ilgilenecektir. Evde, 1,5 km'ye kadar uzaktan çalışabilen, basit bir telsiz telefonunu nasıl kurabileceğinizi anlatacağım.
İlk bakışta, 100 $ telsizli bir çift ve cips ile hiçbir buhar satın almak daha kolay gibi görünüyor ama o tarafından ne kadar vızıltı diğer taraftan radyo kendisi toplanır ve yaklaşık 10 kat daha ucuz. Bu yüzden toplu üretim için demiyorlar ama sadece çok şey deli büyükanne için satın değer olmadığını göstermek istiyoruz ve bunları kendiniz olun.
Parçaları birleştirmeye başlıyoruz. Her telsiz için ihtiyacımız olacak:
Alış ve verici için bir yaygın anten A1 kullanılır. SA2 anahtarı, radyo istasyonunu güç kaynağına bağlar - vericiye aktarım sırasında ve alıcı tarafından alındığında.
Meclise başlamadan önce tüm detayları toplamalısınız. İndüktans bobinleri, bobinler, elektrik panosu ve kendiniz yapmak zorunda olduğunuz gövde. Gövde aslında sorun değil, piyasanın 100 dolardan sattığı çocuk radyolarından alabilirsiniz.
Bobinler, 8 mm dış çapa ve 20 mm yüksekliğe sahip polistiren, pleksiglas veya karton çerçevelerine sarılır (bkz. Şekil 3). Tüm serpantinler, 0,5 mm çapındaki bir bakır tel ile sargıya sarılmış tek katmanlı bir bobine sahiptir. L1 ve L5 bobinleri her biri 10 tur içerir. L2 ve L3 bobinleri çekirdeksiz bir çerçeveye sarılır. L2, çerçevenin ortasında L3 bobininin yarısı arasında bulunur. 4 turdan oluşur ve L3 bobini ortadaki telin musluğu ile 8 dönüşe sahiptir.
L4 ve L6 boğucuları, 1 MΩ'dan az olmayan dirençle, МЛТ-0,5 tipi dirençler durumunda sarılır. Sargılar, 0.1 mm çapında 200 tur PEL veya PEV telinden oluşur ve yaklaşık 40 mikrogenjlik bir endüktansa sahiptir.
Bir mikrofon yerine, yüksek empedanslı bir kulaklık kullanabilirsiniz. Montaj için iki adet textolite tahtaya ihtiyacınız var. Birinde master osilatör, diğerinde - verici ve düşük frekanslı amplifikatör yer alacak. Montaj rafları ve pim pimleri, 1 mm'lik bir çapa sahip deliklere sürülen, 10 mm'ye kadar uzunluktaki bakır kalaylı tel parçalarıdır.
Devre kartı üzerindeki parçaların yaklaşık bir düzenlemesi Şek. Bir tarafta bulunurlar, diğer tarafta ise 0.2-0.3 mm çapında yalıtılmış bir tel ile bağlanırlar. Güç kaynağı piller, klorovinil yalıtımında esnek bir çok çekirdekli kablo ile devrelere bağlanır. Folyo kılıfınız varsa, kurulumu basabilirsiniz. Bağlantı kablolarının mümkün olduğunca kısa olduğundan ve bobin ve gaz dönüşlerinin karşılıklı olarak dik olduğundan emin olun. Ana jeneratör, ekranı bir pozitif güç kablosuyla bağlayan bir kalay ekranıyla radyo istasyonunun diğer bölümlerinden ayrılır.
Yüksek frekanslı transistörlerin sonuçları 1 cm'ye kadar kısalır Lehim yaparken dikkatli olun. Aşırı ısınmayı önlemek için, transistör daha iyi ısıyı kaldıracak pense veya cımbız ile tutulmalıdır.
Radyo istasyonunun mahfazası bir plastik veya ince sac levhadır. Bozuk bir ahizeyi kullanabilirsiniz, ancak güç kaynağı için, kompakt disk pillerini seçin.
Radyo istasyonunun ön panelinde, alıcının ayarlanması için C15 kondansatörünün kolu görüntülenir. SA2 anahtarı (alma-aktarma) ve güç anahtarı SA1, mahfazanın uç duvarında bulunur. Anten, radyo alıcısından veya 3-5 mm çapında ve 900-1000 mm uzunluğunda bir pirinç borudan teleskopiktir.
Devrenin doğru bir şekilde monte edildiğini ve ayrıntıların çalıştığını ve telsizin zayıf çalıştığını varsayar: aralık küçüktür, ses bozulur, kısıktır. Üzülme ve kurma. Alıcı ile başlar. "Alın" ve elektriği bağlamak için telsizi açın. Süper-rejeneratörün normal çalışması sırasında, telefon kaynar su ısıtıcısınınkine benzer bir ses duyacaktır. Ayarlama süresi için, rezistör R10 yerine, 33-47 kOhm'luk bir dirençle değişken direnci açın ve bunun yardımıyla maksimum ses elde edin.
Bobin L5'in bir ayarlama göbeği ile indüktansı değiştirilerek, alıcıyı seçilen aralıktaki istasyonlardan birine ayarlayın. Sinyallerin iyi alınmasını sağladıktan sonra, değişken direnci bir dirençle aynı dirençle değiştirin.
Alıcı devresini istenen frekansa ayarlamak için, aynı zamanda alıcının hassasiyetini ölçmenize de olanak tanıyan VHF sinyal jeneratörünü kullanabilirsiniz. Düşük frekanslı amplifikatörün ayarlanması, R15 ve R17 dirençlerinin tam bir seçimine indirgenir. Son olarak alıcı, vericinin sinyalleri ile sahada ayarlanır.
Alıcıyı ayarlamayı bitirdikten sonra radyoyu "aktarma" konumuna getirin. Vericinin çalışmasını mikrofon yükselticisinden kontrol edin. Bir R4 rezistörü yerine, kulaklığı veya DPSH kapsülünü açın. Mikrofonun önünde birkaç kelime söyle. Ses bozulursa, direnç R1 ve R3'ün direncini kaldırın.
Jeneratörün VT3-VT4 transistörlerinin güç kaynağı devresinde test edilmesi için, mileyometreyi 0-100 mA'lik bir skala ile açın. Transistörlerin salınım akımlarının büyüklüğü 60-70 mA'ya eşit olmalıdır. Direnç R9'un seçimi ile ayarlanır.
Verici ve verici anteni yapılandırmak için bir dalga ölçer yapın. Şeması Şek. Çapı 22 mm olan bir çerçevede, bobin L'yi 10 PEL tel veya PEV'den 1.2 mm'lik bir çapa kadar sarın. Üçüncü sıradan bir dönüş yapın, alttan (şemaya göre) sonuna kadar sayın. Kondenser C1 - bir hava dielektrik ile trim. Mikroamometre 100μA'da değerlendirilmiştir. Dalga boyu ölçeği (22-32MHz) VHF sinyal jeneratöründe önceden mezun olmalıdır. Kapasitör topuzu C1'i vericinin çalışma frekansına karşılık gelen bölüme göre ayarlayın ve dalga formu bobinini L bobin L3'ün yakınına yerleştirin. C9 kondansatörünün kapasitansını değiştirerek, dalga ölçer göstergesinde okunan en büyük sapmayı elde edin.
Dalgacının antene yaklaşması, bobin göbeği L1'in döndürülmesi ile, anteni, L3C8C9 kontur ayarının frekansı ile rezonansa ayarlayarak, dalga ölçer göstergesinde okunacak maksimum sapmayı elde ederek ayarlayın.
Vericinin frekansını 27 MHz'lik izin verilen aralıkta ayarlamak, radyo kulübündeki veya genç teknisyenlerin bulunduğu istasyondaki bir L4 heterodin dalga ölçer ile mümkündür.
RadiobukA
• Çalışma frekansı. 27140 kHz;
• Alıcı duyarlılığı, daha kötüsü değil. 5 μV;
• Ultrasonik titreşimin gücü. 100 mW;
• "Çağrı" sinyalinin frekansı. 1,25 kHz.
Radyo alıcısının şeması Şek. 1. Bu K174XA10 çip üzerinde yapılır ve özel bir özelliği yoktur.
Transistör VT1, UHF uygulanmaktadır. Alıcı bobinlerin verileri Tabloda verilmiştir. 1.
Alıcının bobin sarımı
çap. Karbonil çekirdekli 5 mm
PEV-2 diam 10 tur. 0,47 mm
PEV-2 diam 2 döner. L1 üzerinde 0,47 mm
PEV-2 diam 10 tur. 0,47 mm
PEV-2 çapının 60 + 60 dönüşü. 0,1 mm
PEV-2 0 0.1 mm 120 dönüş
L6 üzerinde 10 tur PEV-2 diam. 0,1 mm
PEV-2 çapının 30 dönüşü. 0,1 mm
Dinamik kafa ayrı bir mahfazaya yerleştirilir ve telsize esnek bir blendajlı tel ile bağlanır, aynı mahfazada, radyo istasyonunu ve "Aktarım" modunu çeviren bir "RX-TX" düğmesi kurulur.
Anahtarlama, 8 V'luk çalışma voltajı ile küçük boyutlu röleler tarafından gerçekleştirilir. Çıkış gücünü arttırmak isterseniz, ek bir RF amplifikatörünü açmak mümkündür. Radyo vericisinin şeması Şek. 2. Verici bobinlerinin verileri Tabloda verilmiştir. 2.
Şek. 1. 27 MHz'de radyo istasyonunun alıcısının şeması
Vericinin bobin sarması
çap. 5 mm, karbonil düzeltici ile
PEV-2 diam 10 tur. 0,47 mm
PEV-2 diam 3 döner. L1 üzerinde 0,47 mm
PEV-2 çapının 13 dönüşü. 0,47 mm, aşağıdan sayarak, 6 ila 9 dönüş arasında dallanma
PEV-2 diam 50 tur. 0,1 mm
Chuck dia. 7 mm
PEV-2 çapının 11 dönüşü. 0,7 mm
Şalter ünitesinin devresi de Şek. 2. "RX-TX" düğmesi ön mahfaza, portatif radyo ile, ya da birlikte, bir ayrı yuva içinde bir hoparlör Ba1 ile ya da monte edilmektedir. Şek. Şekil 3, besleme voltajı için kontrol devresini göstermektedir; küçük boyutlara sahiptir ve yaklaşık yarım tertibatıdır, bu R1 ayarlama gereklidir ve R2'nin eşik mantık elemanları mikrodevreli DD1 ayarlayın.
Şek. 2. 27 MHz'de radyo istasyonunun vericisinin şeması
Şek. 3. 27 MHz'de radyo istasyonu voltajının kontrol şeması
Bu ünite özellikle radyo, mahfaza içinde bulunan piller ile çalıştırılıyorsa gereklidir.
Alıcının bobinleri L4, L5, L6, L7 alüminyum ekranlara yerleştirilir. IF devresini transistörlü radyolardan kullanabilirsiniz.
Radyo istasyonunun ve kurulumun ayrıntılı bir tarifi "Radyo Amatörleri", 9, 1995 dergisinde anlatılmıştır.
Kendi elleriyle 27 MHz radyo istasyonu
Radyo istasyonu - kendi elleriyle
27 MHz + 8 tasarımlarında (modifikasyonlar) 2-4 km'lik bir radyo istasyonu kurma ve ayarlama teknolojisi
Dokümantasyon, bireysel kullanımın portatif radyo istasyonlarını bağımsız olarak tasarlamak için amatörlerin başlaması için tasarlanmıştır.
İlk bölümde, radyo istasyonu yapımının temelleri sunulmuş, alıcı ve vericinin fonksiyonel blokları anlatılmış ve çalışmaları, devre elemanlarının radyo istasyonunun çalışması üzerindeki etkisi dikkate alınmış ve optimal modların seçimi için öneriler verilmiştir. Vurgu, temel devre tasarım kararları üzerinedir.
İkinci kısım radyo istasyonları ve bunların açıklamalarının yanı sıra ayarlama metodunun pratik şemalarını verir. Radyo istasyonlarının ayarlanması ve izlenmesi için basit araç-yardımcılarının şemaları verilmiştir.
belgeleri hazırlarken, biz radyo amatörleri, özellikle yeni başlayanlar büyük çoğunluğu, ellerindeki vb osiloskop, frekans, gibi aletleri yanı sıra kuvars kristallerinin olarak kıt radyo bileşenlerini elde etme olanağı yoktur olmasından devam etti.
Dokümantasyon çalışma sürecinde, en çok kabul edilenlerin seçildiği, geliştirildiği ve test edildiği birçok program test edildi. Literatürde verilen programların çoğunun yanlışlıklar, hatalar ve temel kusurlar içerdiği ve sonuç olarak, evde tekrarlanabilir olmadığı tespit edilmiştir.
Hazırladığımız materyallerin sizin için yararlı olacağını umuyoruz ve büyüleyici radyo iletişim dünyasında ilk adımları atmaya yardımcı olacağız.
1. Bir radyo istasyonu inşa etmenin temelleri
1.1. Radyo istasyonu bir alıcı ve bir vericiden oluşur.
Radyo vericisi ses titreşimlerini (konuşma, müzik vb.) Anten tarafından yayılan elektromanyetik salınımlara dönüştürür. Bu elektromanyetik salınımlar alıcı tarafından alınır ve tekrar ses haline dönüştürülür.
Amatör telsiz iletişiminin günü birkaç aralığa ayrılmıştır. Bu belgede açıklanan radyo istasyonları, 27,120 MHz frekansında 10 metrelik bir amatör bantta çalışmak üzere tasarlanmıştır. Vericideki modülasyon tipi en basit amplitüd modülasyonunu kullanır. Alıcılar süper rejeneratif bir şema üzerinde inşa edilmiştir.
1.2. Süper evre alıcı alıcının genel prensipleri.
Bu tip alıcı, basit radyo istasyonları oluşturmak için en uygun olanıdır:
- kıt detaylar yoktur;
- az sayıda devre elemanı;
- şemanın sadeliği;
- yeterli hassasiyet.
Bu tür alıcıları toplayan birçok acemi radyo amatörleri hayal kırıklığına uğramıştı, Alıcı ya hiç başlamamıştı ya da ayarlamada çok “kaprisli” idi. Bu, çoğu yayında devre çözümlerinin, özellikle transistörün, elemanların nominal değerleri için çok kritik olmasından kaynaklanmaktadır.
Bu dokümantasyondaki şemalar genellikle montajdan hemen sonra çalıştırılır.
Süper-rejeneratif alıcı (Şekil 1) üç fonksiyonel bloktan oluşur:
- giriş devresi;
- süper rejeneratör;
- Düşük frekanslı amplifikatör.
Giriş devresi bir antenden ve bir filtre L1, C2, C3'ten oluşur ve alıcının seçiciliğini arttırmak için tasarlanmıştır. Gerçek şu ki süper rejeneratif alıcı oldukça geniş bir banda (250-500 KHz) sahiptir. Bu nedenle, giriş devresini ana sinyal ile birlikte alıcıdan çıkarırsanız, bu aralıkta çalışan diğer radyo istasyonları dinlenebilir. Ek olarak, alıcının yeterince yüksek bir hassasiyetinde, çeşitli elektriksel rahatsızlıklar indüklenebilir. Giriş devresinin kendisi ana sinyali yükseltmez, aksine bir şekilde zayıflar, fakat en yakın frekanslarda çalışan radyo istasyonlarını önemli ölçüde bastırır. Giriş devresi ortadan kaldırılabilir, daha sonra kapasitör C1 doğrudan L2С5С7 devresine bağlanır.
Şek. 1. Süper rejeneratif alıcı.
Süper jeneratörün görevi, alınan yüksek frekanslı sinyali yükseltmek ve demodüle etmektir. Superegenerator bir geri besleme amplifikatörü olarak tasarlanmıştır. Devre, uygun şekilde ayarlandığında, bir VT1 transistörünün iyi yüksek frekanslı parametrelerle sağlayabileceği maksimum hassasiyete sahiptir. Cihazların yokluğunda "iyi" transistörlerin seçilmesinin en kabul edilebilir ve basit yöntemi, şemaya göre operasyonlarının pratik bir testidir. Süper jeneratörün devresi (Şekil 1), düşük ve orta güçte herhangi bir yüksek frekanslı transistörün, herhangi bir değişiklik olmadan kullanılmak üzere, tersine veya doğrudan iletkenliğe izin verir.
İkinci durumda, tedarikin polaritesi değiştirilmelidir.
Süper jeneratörde üç tip salınım vardır:
- Yüksek frekans - alınan frekansa eşit (27.12 MHz);
- yardımcı - 30-50 KHz;
- Düşük frekans - genlik modülasyonuna karşılık gelir.
Alıcının normal çalışması için, süper-generatörün yüksek frekanslı salınımlarının vericinin alınan frekansı ile çakışması gereklidir ve yardımcı salınımların frekansı 30-50 HFC aralığında olmalıdır.
Yüksek frekanslı salınımların rejenerasyonunu sağlamak için, L2-C5-C7 devresinin rezonans frekansı vericinin frekansı ile (C7 kondansatörü tarafından monte edilir) eşzamanlı olmalıdır ve C8 kullanımı optimum geribildirimi alır, yani. Süper-rejeneratörün kendini uyarma başlangıcından önce en büyük hassasiyeti. Kapasitans C8 belirli bir 4-15 pF sınırına indirildiğinde, alıcının hassasiyeti artar ve daha sonra üretim arızası oluşur.
Ek olarak, transistör VT1'in toplayıcı-verici bağlantısının kapasitansı, aynı zamanda üretim sürecini de etkiler. Bağlantı kapasitesi C8'e paralel bağlanmış bir tür kondansatör oluşturur. VT1 geçişinin kapasitansı yeterince büyükse (20-30 pF), daha sonra kapasitör C8'in ayarlanması yüksek alıcı duyarlılığına ulaşmaz. Bu durumda, kapasitör C8'i tamamen hariç tutmak mümkündür ve geri besleme sadece, transistör VT1'in toplayıcı-verici bağlantısının kapasitansı nedeniyle gerçekleştirilecektir. Yardımcı salınımların frekansı esas olarak R4C9 zinciri tarafından belirlenir.
Rezistör R4 içinden akan transistör VT1'in yayıcı akımı eşzamanlı olarak kapasitör C9'u şarj eder. Verici daha negatif hale gelir ve üsse yayıcıya göre daha düşük bir öngerilim voltajı uygulanır. Transistörün akımı azalır ve transistör kilitlenir. Ayrıca, C9 kondansatörü R4 boyunca akmaya başlar, yayıcı voltajı düşer ve işlem devam eder. R4-C9'un ayarlanan değerlerinde, frekans 30 ila 50 KHz'dir.
Dr1 gaz kelebeği (20-60 MCGH) yüksek frekanslı salınımları filtreler ve kalanlar C9 yoluyla kütle ile kapatılır. Bu nedenle, R4-C9 zincirinin değerlerini değiştirirseniz, C9 1000 pF'den daha az seçmemelidir, böylece HF artıklarına karşı direnç minimumdur.
Transistör VT1, şemaya ortak bir baz ile dahil edilmiştir. Dirençler R1 R2, transistörün çalışma noktasını ayarlar. Bu nokta, amplifikasyon ve kendi kendini uyarma rejimleri arasında salınacak şekilde seçilmelidir.
Süper-jeneratörü devresi (Şekil 1), C7, C8 kapasitörlerinden dolayı basit bir düzenleme ile alıcının maksimum hassasiyetini sağlar. Başka tipte transistörler kullanıyorsanız, hassasiyeti arttırmak için direnç R2'yi almanız gerekebilir.
İyi özelliklere sahip bir transistör VT1 seçerken, alıcının hassasiyeti 1-2 μV'ye ayarlanır.
R5-C10-C11 zinciri düşük ve yardımcı frekansları ayırmaya yarar. Artık yardımcı frekansı olan düşük frekanslı bir sinyal R5'e beslenir.
Düşük frekanslı amplifikatör basittir, ayar gerektirmez ve yeterli çıkış gücü sağlar. Ek olarak, R5-C10-C11 zinciri, ULF'deki yardımcı frekansın (C10) geçişini hafifleten bir filtredir ve 2 μF'den daha fazla ayarlanmamalıdır.
1.3. Vericilerin tasarlanması genel prensipleri.
Radyo vericisi, yüksek frekanslı bir jeneratörden (HFG), yüksek frekanslı bir güç amplifikatöründen (UHMW), bir son aşamadan ve bir modülatörden oluşur.
1.3.1 Yüksek frekans jeneratörü (HFG).
Herhangi bir vericinin temeli bir gyrodur (Şekil 2). Yüksek frekanslı salınımların ana görevi yüksek frekanslı salınımların üretilmesidir, ana karakteristik frekans kararlılığıdır. Stabilite, sapma, önceden ayarlanmış olandan yüksek frekanslı akımın frekansındaki bir değişiklik anlamına gelir. Bizim durumumuz için,% 0.01-0.001'lik bir sapmanın, yani% 95'lik bir tatmin edici stabilite, yani. 27.120 MHz frekansından sapma 27.12 kHz'den fazla değildir. Ve bu kararlılık, sıcaklıktaki değişiklikler, besleme voltajı, nem ve diğer olumsuz faktörler ile korunmalıdır. Transistör VT1'in çalışma noktası, R1, R2 rezistörleri tarafından ayarlanır. Kondansatör C3 ve salınım devresi L1-C2-C1, jeneratörün taşıyıcı frekansını belirler. Vericinin güvenilir şekilde çalışmasını sağlamak için, yüksek frekanslı cihazlar salınım devresini ayarlayarak salınımların maksimum kararlılığı noktasına ayarlanır. Yüksek frekanslı fiberin sıcaklık stabilizasyonu, R3-C4 devresi, feedback-C5 tarafından sağlanır.
Şek. 2. Yüksek frekanslı jeneratör.
Yüksek frekanslı liflerin kararsızlığına neden olan ana sebepleri ele alalım (Şekil 2).
1). Kararsızlık, esas olarak, sıcaklık ve besleme voltajındaki dalgalanmalara bağlı olarak, transistör VT1'in parametrelerindeki bir değişiklikten kaynaklanır. Bu açıdan silikon transistörler, germanyum olanlardan daha çok tercih edilir. Ek olarak, bir transistör VT1 seçerken, referans verisi ile, 200 MHz ve daha fazla sınırlayıcı bir frekansa sahip transponderi ve mümkün olduğunca az dahili dönüşüm kapasitesini seçmek gereklidir. Bu parametreler ne kadar iyi olursa, daha az bozulma ile daha kararlı ve HFG çalışır. Çalışma sırasında, transistör ısıtılır ve bu da kendi parametrelerini (ters transistör akımları, vb.) Değiştirir ve frekansın önemli bir miktarda kaymasına neden olabilir.
Bu süreci önlemek için, transistör güç ve kolektör akımıyla bir kenar boşluğu ile seçilmelidir. Bu durumda, VT1 bir ışık modunda çalışacaktır - iç ısıtma minimum olacaktır, optimum akım VT1 - maksimum referanstan sırasıyla 8-10 kat daha az ve güçte olacaktır.
2). Frekans stabilitesini etkileyen yüksek frekanslı cihazların çok önemli bir unsuru, L1 indüktör ve C1, C2 kapasitörlerinden oluşan salınım devresidir.
Frekansın stabilitesi osilatör devresinin kalite faktörü ne kadar yüksekse ve bu hem indüktör L1'e hem de C1, C2 kapasitanslarının tipine ve boyutuna bağlıdır.
İndüktörün Q-faktörü, malzemenin (tel) direnci, bobinin boyutu ve şekli ve göbeğin tipi ile belirlenir. Yüksek stabilite, asgari bir araya getirme kapasitesi nedeniyle basılmış şekilde bobinler tarafından sağlanır. Basılı bobinin iç çapı (daha küçük dönüş) en az 10 mm, iletken genişliği - 0,5 mm'den az değil, dönüşler arasındaki mesafe - 0,3 mm'den az olmamalıdır. Normal bir bakır telden yeterince stabil bir bobin yapılabilir.
Tel bobin yaparken ana öneriler:
a). Bobini küçültmek için uğraşmayın. İç çap en az 8 mm olmalıdır.
b). İletkenin iç direnci minimal olmalı ve tel çapı 1-1,5 mm aralığında olmalıdır. Malzeme - bakır (marka tel SEW, SAW).
Gümüşlenmiş bir tel kullanmak veya tele bir gümüş filmi bağımsız olarak uygulamak gerekirse, örneğin, harcanan bir sabitleyici ile, bu, bobinin kalite faktörünü daha da iyileştirecektir.
c). Ruloların çerçevesiz olarak kullanılması ve çerçevenin kullanılması durumunda seramiğin kullanılması arzu edilir. Sıcaklık dalgalanmaları ile, çerçeve bobin geometrisini genişletebilir ve buna bağlı olarak indüktans ve frekansı değiştirir.
g) eklenmiştir. Yüksek stabilite, zorlanmış zift ile tek katmanlı bobinler ile karakterizedir. Bu, birbirine dönüşlerin, kapasitelerinin ve ara bağlantılarının daha büyük olmasıyla açıklanabilir. Ve bu, devrenin özelliklerini kötüleştirir.
d). gemide bobinler yerleştirirken (5-10 mm) katushki yakınında bulunan diğer devre elemanları, kararsızlığa yol olabilir anlaşılmalıdır. Özellikle, elektrolitik kapasitörler, bobin uçlarından metal transistörler gibi detaylara sahip olması tavsiye edilmez. Kapasitör C1 hava içi dielektrik (- 4/20 pF, C2 - kapasite C1 10 pF) sahip olan bir seramik kullanmak daha iyidir, C2 kapasitörü ve seramik harmonikleri bastırmak için hizmet eder.
e). Frekansı stabilize etmek için, yüksek frekanslı cihazların gücü küçük (5-10 MW) olarak seçilir ve yük zayıf kalır. Ana güç, yüksek frekanslı güç amplifikatörü nedeniyle elde edilir. 27.12 MHz frekansında bir kuvars rezonatörünüz varsa, C3 GVC yerine devreye dahil edilebilir (Şekil 2). Bu mükemmel stabilite sağlayacaktır.
g) eklenmiştir. Devre elemanlarını bağlayan iletkenler, montaj tellerinin üst üste binmesine gerek kalmadan daha kısaltılması istenmektedir.
1.3.2 Yüksek frekanslı güç amplifikatörü (UHVCH) ve yüksek frekanslı filtre.
UHMW'nin ana amacı, yüksek frekanslı salınımların gücünü artırmak ve elektromanyetik dalgaların daha etkin bir şekilde yayılması ve yanlış emisyonların bastırılması için anten ve vericiyle uyumlu filtredir.
UMVCH filtresi ve 2-5 km iletişim aralığını içerir anten 600 MW, basit bir tek aşamalı UMVCH poluchit radyasyon gücünü kullanarak sağlayan bir birim, modern silikon transistörlerin kullanılmasıyla birleştirilebilir. sahte (harmonik) bastırmak için filtrenin dikkatli ince ayar yapılmasını gerektirir UMVCH vericileri oluştururken, aksi verici ev ve diğer tele-radyo donanımı etkileyebilir olacaktır. UMVCH ve son kaskatın çalışmasını Şek. 3.
Şek. 3. Yüksek frekanslı güç amplifikatörü.
Yüksek frekanslı salınımlar, çalışma noktası R1, R2 sert bölücü tarafından seçilen ve sabitlenen dönüştürücünün VT1 tabanına ulaşır. Yüksek frekanslı sinyal, transistör VT1 tarafından yükseltilir ve yüksek frekansa yüksek bir direnç uygulayan gaz kelebeği Dr1'e tahsis edilir. Daha kararlı çalışma için, Dr1 jigle yerine, ana taşıyıcı frekansa (27,120 MHz) ayarlanmış LC salınım devresinin aktive edilmesi gereklidir. VT1 transistörünün termal davranışının etkisini telafi etmek için R3-C1 zinciri yayıcıya dahil edilir. R3 rezistansı azaldıkça, kollektör akımı VT1 artar ve sonuç olarak UVMC'nin gücü artar. Aynı zamanda çok fazla kollektör akımının transistörün ısınmasına neden olduğu unutulmamalıdır.
1). Gerçek gücü 2-5 kat aşan transistör VT1'in gücü seçilir. Bu, transistörün referans verilerine göre maksimum kolektör akımıyla belirlenir ve gerçekte ölçülür.
2). Transistörden gelen ısının giderilmesi için radyatör kullanılması gereklidir.
C2 kondansatörü üzerinden yükseltilen sinyal C-L1-C4 P-filtresine ve daha sonra L2 bobinden antene beslenir. Yükseltilmiş yüksek frekanslı sinyal sadece temel frekansı değil, aynı zamanda harmoniklerini de içerir. Harmoniklerin gücü genellikle temel frekansın gücü ile karşılaştırılabilir. Bunları bastırmak için değerleri dikkatlice seçmeli ve P filtresini ayarlamalısınız. P-filtrenin devre elemanları, her verici için ayrı ayrı seçilmelidir, çünkü özellikleri, transistör VT1'e ve ayrıca antenin direnci ve kapasitesine bağlıdır. Genellikle L2, L1 bobinlerinin çekirdeklerini ayarlamak için yeterlidir.
Evde, bir P filtresinin harmonik bastırma etkinliğinin en kaba tahmini tele-telsiz ekipmanınızdır.
1.3.3. Modülasyon.
Daha önce bahsedildiği gibi, bu radyo istasyonlarında amplitüd modülasyonu kullanılmaktadır. Yüksek frekanslı salınımlar, genlikleri (büyüklüğü) düşük frekanslı salınımlarla orantılı olarak değişir. Mikrofondan düşük frekanslı salınımlar, ULF tarafından güçlendirilir ve yüksek frekanslı salınımların büyüklüğünü kontrol eder (Şekil 4).
Şek. 4. Genlik modülasyonlu yüksek frekanslı osilasyon.
Şek. 4-a, 27.12 MHz'lik modüle edilmemiş yüksek frekanslı taşıyıcı salınımları gösterir ve genlik sabit UHF (a-c) 'dir. Düşük frekanslı salınımlar yoktur ve hiçbir bilgi iletilmez.
Yüksek frekanslı sinyalin genlik modülasyonlu salınımları (Şekil 4-c) düşük frekanslı salınımlara göre değişir (Şekil 4-b).
Yüksek frekanslı salınımların genliği (Şekil 4-c), UHF (a-c) ve UHF (b-d) miktarı ile değişir, yani. değişmeyen UHF (c-d) değerinin değiştirilmemiş bir bileşeni vardır. Değişen genliğin büyüklüğü, modülasyon derinliğinin yüzdesi olarak adlandırılır. Genlik modülasyonu maksimum (% 100) modülasyon derinliği elde etmek için çok önemli olduğunda. Aksi halde, yüksek frekanslı salınımlardan oluşan güçlü bir emisyonla bile, radyo istasyonunun aralığı büyük ölçüde sınırlandırılacaktır. Değiştirilmemiş bileşenin temin edildiği verici gücünün basitçe kaybolduğunu varsayabiliriz. Örneğin, verici gücü% 30'luk bir modülasyon derinliğine sahip 100 MW ise, bu 30 MW'lık bir verici gücüne ve% 100'lük bir modülasyon derinliğine eşdeğerdir.
Genlik modülasyonunun en basit yolu güç modülasyonudur. Eğer GNP'ye daha az güç verilirse, yüksek frekanslı akım tarafından üretilen yüksek frekanslı salınımların genliği uygun şekilde azalır. Sonuç olarak, yüksek frekanslı voltajın gücü, düşük frekanslı sinyaldeki değişikliğe göre değişir, yüksek frekanslı salınımları modüle edebiliriz.
Şek. 5. Modülatörün düzeni.
Modülatör devresi (Şekil 5), transistörler VT1, VT2 ve modüle edilmiş transistör VT3 üzerinde VLF'den oluşmaktadır. Ayrıştırma kondansatörü C4 ile, yükseltilmiş düşük frekanslı salınımlar, transistör VT3'ün tabanına ulaşır. Direnç R5, temel VT3'ün karıştırılmasını, eksi GVR'nin doğrudan eksi beslemesine bağlanması durumunda, (A) noktasındaki akımın değerinin akımın yarısına eşit olacak şekilde ayarlanmasını sağlar. Bu durumda, RF salınımlarının genliğinin büyüklüğü de maksimumun yaklaşık yarısı kadar olacaktır. Bu durumda, düşük frekanslı salınımların pozitif yarı-dalgaları VT3'ü açacak ve tersine, tersi, kapanacaktır. Buna göre, RF salınımlarının genliği orantısal olarak artacak ve azalacaktır. % 100 modülasyon elde etmek için, böyle bir düşük frekanslı sinyal gücünü seçmek gereklidir, böylece pozitif yarı-dalga VT3 tarafından tamamen açılır ve negatif olanı - tamamen kapalıdır. Düşük frekanslı sinyalin gücü yetersiz ise, pozitif yarı-dalga transistör VT3'ü tam olarak açmayacaktır ve dolayısıyla RF sinyalinin genliği maksimum değerine ulaşmayacaktır. Buna göre, negatif yarı-dalga VT3'ü tam olarak kapatmaz ve RF sinyali minimum değerine ulaşmaz, daha sonra LF sinyalinin gücü yetersiz olduğunda, HF salınımının genliği sınırlıdır.
Düşük frekanslı sinyal, tam tersine, çok güçlü ise, bir yeniden modülasyon gerçekleşir. Bu durumda, düşük frekans sinyali maksimum değerine ulaşmadan önce VT3 transistörü tamamen açılır. Ve LF'nin genliğinde bir artışla, rf salınımlarının genliği artmaz. Bu, genliği yukarıdan sınırlar. Buna göre, aşağıdan bir kısıtlama vardır. S1 düğmesi aralıklı arama için kullanılır.
2. Radyo istasyonunun ayarlanması için metodoloji.
2.1. Vericiyi ayarlamak.
Vericinin çalışmasını kontrol etmek, ayarlamak ve kontrol etmek için basit bir dedektör alıcısı yapmak gereklidir. Evde, cihazların ve deneyimlerin yokluğunda dedektör alıcısı, radyasyon gücünü ve modülasyon derinliğini tahmin etmek için vericinin kabul edilebilir sapmalarla 27.12 MHz frekansa ayarlanmasını sağlar. Dedektör alıcısı (Şekil 6) 27.120 MHz frekansına ayarlanmalıdır.
Şek. 6. Dedektör alıcısı.
Alıcıyı standart bir sinyal üreteci (GCC) kullanarak kurmak arzu edilir. GSS frekansının 27,120 MHz'ye eşit olarak ayarlanmasıyla, alıcı, kapasitör (C1) tarafından, kulaklıktaki maksimum sinyal tarafından ayarlanmaktadır. Aynı zamanda, alıcı, alıcıyı ayarlayarak yavaş yavaş GSS'den uzaklaştırılmalıdır. Ayarladıktan sonra anteni değiştiremezsiniz. GSS yerine, bir kuvars rezonatörüyle stabilize edilmiş kendinden yapılmış bir GHG kullanabilirsiniz (Şekil 2). Bu mümkün değilse, bobin L1 ve anteni daha dikkatli bir şekilde yapmak ve kapasitörü C1'i 30 pF'lik sabit bir kapasitansla değiştirmek gerekir. 27.12 MHz frekansından sapma kabul edilebilir, örn. amatör bantta, L1 bobinsiz, 8 mm iç çapa sahip, dönüş sayısı 17, zift 0,5 mm, tel çapı 1 mm. Anten - 1 mm çapında bir kablo, 25 cm uzunluğunda.
Verici aşağıdaki sırada ayarlanır:
1. modülatörün ayarlanması.
2. Frekans 27.12 MHz için yüksek frekanslı cihazların ayarlanması.
3. Maksimum kazanç ve minimum harmonikler için UMVCH ayarı.
4.% 100 modülasyon derinliğine modülatör ayarı.
5. Vericinin monte edilmiş halde ayarlanması.
Modülatörü test etmek için, GVC yerine kulaklıkları bağlamanız (Şekil 5) ve 9 V modülatörüne güç vermeniz gerekir, modülatör geleneksel bir VLF gibi çalışmalıdır. Hassasiyet, bir direnç R1 seçilerek ayarlanır. Arama, S1 anahtarının kontakları kapatılarak kontrol edilir, kesintili ses sinyali duyulurken (tonalite C5 kapasitansı ile değiştirilir).
HFO ayarlamak için sesi arama düğmesine S1, modülatör bağlamak düzeltmek (etkin) gerekir, ve kondansatör C6 HFO (Şek. 2), 5-7 sm tel uzunluğunun bir parçası ve 0.5-0.7 mm arasında bir çap olarak anten lehim, gücü aç. HF'niz taşıyıcı frekansı 27 MHz olan ve bir ton sinyaliyle modüle edilen bir verici olarak çalışacaktır.
Alıcıyı yan yana (10-20 cm) HF ile yerleştirin. Yüksek frekans aralığının 27.12 MHz frekansına ayarlanması, kondansatör C1 tarafından yapılır (Şekil 2). 27,120 MHz frekansa ayarlandığında, bir sesli arama duyulmalıdır.
Bundan sonra, modülasyonun derinliğini ayarlayabilirsiniz, birlikte yapmak daha iyidir: biri modülatörün mikrofona doğru konuşur ve R5 direncini değiştirir (Şekil 5), diğeri de alıcının duyumluluğunu kontrol eder, derin modülasyona karşı duyulabilirliği maksimuma çıkarır.
Bir sonraki blok UHMAX'i yapılandırır. Bunun için, komple verici devresinin antene dahil edilmesi gereklidir.
Vericinin ayarını maksimum güç için kontrol etmenin basit bir yolu, vericinin maksimum akım tüketimidir. Güç kaynağı ve verici arasındaki ampermetreyi açın ve UHMW'deki akımı izleyin (Şekil 3). İlk önce, gaz kelebeği yerine döngü bağladıysanız, kapasitörü ayarlayarak LC salınım devresini rezonansa ayarlayın. Ardından, transistörün optimum çalışma noktası R1 R2 bölücü tarafından seçilir. Ayarlama kontrolü, mevcut tüketim tarafından kabaca tahmin edilmektedir. Harmonik filtrenin ayarlanması, L1 L2 bobininin çekirdeği ile bağlı anten ile gerçekleştirilir. Bastırma etkinliğinin etkinliği, televizyon ve radyodaki tüm kanallarda parazit olmamasıyla kontrol edilir. Filtre kurulduktan sonra ikincil emisyonlar genellikle iyi bastırılır, ancak% 100 bastırma garanti edilmez. Bunu yapmak için, vericideki vericiyi kontrol etmeniz gerekir.
2.2. Alıcı Kurulumu
Alıcıyı yapılandırmak için, modüle edilmiş yüksek frekanslı salınımların radyasyon kaynağına sahip olması gereklidir. GSS'yi kullanmak daha iyidir, aksi halde 27.12 MHz frekansına ayarlanmış GHG'yi veya vericiyi değiştirebilirsiniz. Alıcıyı kurmadan önce, çalıştığından emin olun. Bunu yapmak için, kulaklıkta sesin ortaya çıkmasını sağlamak için güç sağlamak ve geri besleme miktarını ayarlamak (kapasitör C8 - Şekil 1) yeterlidir. Bundan sonra, alıcının ayarı verici veya GCC ile birlikte gerçekleştirilir. Ayar basit. C7 ve C8 kondansatörlerini ayarlayarak, vericiden yavaşça uzaklaşarak alıcının kulaklıklarında maksimum sinyali elde etmeniz gerekir. Ayar, radyo istasyonunuzda olacak anten ile yapılmalıdır. Antenin uzunluğunun ve şeklinin değiştirilmesi, alıcının yeni bir ayarını gerektirecektir. Alıcı frekansı C7 kondansatörü tarafından ayarlanır ve duyarlılık C8'dir. Alıcı bir giriş devresi içeriyorsa, C2 kondansatörü giriş döngüsünü 27,120 MHz frekansına ayarlar.
2.3. Radyo istasyonunun menzilini artırmak için öneriler.
Eylem aralığı aşağıdaki temel işlevlerle belirlenir:
- verici gücü;
- alıcının hassasiyeti;
- çevresel koşullar.
Radyo istasyonundaki komplike olmayan vericilerin gücü (Şekil 7) 250-300 MW'a önemli değişiklikler olmaksızın artırılabilir. Bu ile elde edilir:
a) transistör VT1'in bir orta güç transistörü KT603, KT608, KT645, KT630 ile değiştirilmesi, muhtemelen büyük bir kazanç ile değiştirilmesi;
b) vericiye uygulanan voltajın 12 V'a yükseltilmesi (alıcı gücü değiştirilmemelidir);
c) salınım devresinin (L1-C2-C5) antene bağlanması (anten VT1 toplayıcısına daha yakın, daha güçlü olan bağlanma ve antende yayılan güç);
d) direnç R3'ün direncinin azalması (böylece kollektör akımı VT1 ve HF salınımlarının genliği artar).
Vericideki değişikliklerin uygulanması, taşıyıcı frekansın C5 kondansatörüyle ayarlanmasını gerektirir. Bazen, VT1 değiştirilirken, bölücü R1 R2'nin ayarlanması gerekir. Vericinin gücü arttığında, havada parazit oluşturan harmoniklerin radyasyon gücü artar. Bunun bir kısmı, antenin uzunluğunun eşleştirilmesi ve kapasitörün kapasitesinin 2 ila 30 pF arasında arttırılmasıyla ortadan kaldırılabilir.
Eğer hala girişimden kurtulamazsanız, II filtresini ek olarak bağlamanız gerekir, örn. L1, L2 ve kapasitörler C3, C4'ü (Şekil 3) içerir.
Aralığın arttırılmasının daha "zararsız" bir yolu, alıcının hassasiyetini arttırmaktır. Bu ile elde edilir:
1) C19, C20 kondansatörlerinin hassasiyetinin daha hassas bir şekilde ayarlanması (Şek. 7);
2) GT311ZH, KT311I, KT325V, KT3102, KT3102E, vs ile transistör VT5 değiştirilerek;
3) direnç değerinin R10 daha doğru seçilmesi.
Antenin uzunluğu ve şekli, alıcının hassasiyetini ve vericinin radyasyon gücünü büyük ölçüde etkiler. Kırbaç antenlerini seçerken, antenin uzunluğu 125 cm (1/8 dalga boyu) olarak kabul edilir.
2.4. Parçalar ve inşaat.
Radyo istasyonlarında, şemaları aşağıda verilmiştir, esas olarak işlevsel olarak aynı tip parçalar kullanılır.
0.8 MCGH'nin bir endüktansı olan sarmallar, 3.1'de açıklandığı gibi gerçekleştirilir. dedektör alıcısı için, artı (tüm devrelerde) güç, bobinin orta sargısına bağlanır ve yüksek frekanslı sinyal, transistörün toplayıcısından sayılarak, 5. dönüşten çıkarılır.
UHMW'da (Şekil 3), bobinler bir karbonlu demir düzeltici ile 7 mm çapında bir polistiren çerçeve üzerinde yapılır. L1 bobini 9 tur ve 0,8 mm çapa sahip bir bakır telin L2 - 15 dönüşünü içerir. 0.8 MCGH'nin bir endüktansı ile L2 de dahil olmak üzere verici bobinlerin (Şekil 9) yapımı yukarıda tarif edilmiştir ve L4 L2 üzerine sarılmıştır ve L2 bobinin üzerine eşit aralıklarla yerleştirilmiş 4 turlu 0.8 mm çapında tellerden oluşur. Benzer şekilde, vericideki L2, L1 bobinleri gerçekleştirilir (Şekil 8). Bobin L3 (Şekil 9) bir karbonan demir tuner ile 7 mm çapında bir polistiren çerçeve üzerine sarılır, dönüş sayısı 10, tel çapı 0,5 mm'dir.
Anten, 50-150 cm uzunluğunda bir pim veya esnek bir teldir.
Bir mikrofon ve telefon olarak TON-2M gibi telefonlar kullanılır. Başka bir mikrofon kullanırken, modülatörün ilk kademesinin ayarlanması gerekir. Alıcıda, dinamik kafalar için tasarlananlar dahil olmak üzere diğer ULF'ler kullanılabilir, ancak VLF alıcısının ilk aşaması değiştirilmemelidir.
Şek. 10.
Şek. 11.
Şek. 12.
Şek. 13.
Şek. 14.
R11 - 75 Ohm, kapalı 2 ila 33 Ohm, seri olarak bağlanmalıdır.
C14 ila 30 pF, 2 ila 68 pF, 2 seri olarak eklenmelidir.
Ayar yaparken R16 R8 seçilir.
Anten, P1.2 anahtarının alt kontağına bağlanır (montaj çizimine bakın).
Gemide, 1-1, 2-2, 3-3, 4-4, 5-5 atlama tellerini ayarlayın. Şemaya ve montaj resmine göre montaj.
Radyo istasyonunun ayarlanması ve ayarlanması, belgelere göre yapılır.
Aktarım moduna geçmek için P1.1 ve P1.2 anahtarları aynı anda açılır. Aktarım modundaki P3 anahtarı bir ton çağrısı içerir.
Anahtar P2, kasanızın tasarımına bağlı olarak herhangi bir tipte olabilir.
MLT-0,125 tipi dirençler.
CD, KN, PDA, K50-6 gibi kondansatörler.
Radyo istasyonunun baskılı devre kartının 27 MHz'de montaj çizimi
Derleyen: Patlakh V.V.
http://patlah.ru
© "Teknolojiler ve Yöntemler Ansiklopedisi" Patlakh V.V. 1993-2007 yıl.
NM0701
27MHz'lik bir portatif radyo istasyonunun montajı için bir set
Bu set, birçok çocuğun (ve belki de kızların) hayalini toplamaya olanak tanıyacak - taşınabilir bir radyo istasyonu, telsiz. Nispeten kısa montaj ve hemen hemen hiç basit kurulum - ve cebinizde her yerde kullanılabilecek bir radyo istasyonu var - şehir ve sahada, ormanda ve yazlık.
Vericinin yüksek çıkış gücü, çok iyi bir iletişim aralığının garantisidir. Ve 27 MHz sivil menzili herhangi bir izin gerektirmez. İstasyonun ayarlanması için RF probu dahil edildi, sadece bir multimetere ihtiyacınız var! Frekans metre ve osiloskop yok!
Bu set, birçok çocuğun (ve belki de kızların) hayalini toplamaya olanak tanıyacak - taşınabilir bir radyo istasyonu, telsiz. Nispeten kısa montaj ve hemen hemen hiç basit kurulum - ve cebinizde her yerde kullanılabilecek bir radyo istasyonu var - şehir ve sahada, ormanda ve yazlık.
Vericinin yüksek çıkış gücü, çok iyi bir iletişim aralığının garantisidir. Ve 27 MHz sivil menzili herhangi bir izin gerektirmez. İstasyonun ayarlanması için RF probu dahil edildi, sadece bir multimetere ihtiyacınız var! Frekans metre ve osiloskop yok!
Teknik özellikleri
talimatlar
Ek bilgi
Düzeneği tamamladıktan sonra, tüm bileşenlerin doğru şekilde takıldığından emin olun.
İndüktörlerin çekirdeklerini çerçevelere vidalayın. Dikkatli ol! Çekirdek malzeme çok kırılgandır ve aşırı kuvvet çekirdeği yok edebilir. Her şeyin yolunda olduğundan emin olduktan sonra, radyo istasyonunu açıp ayarlamaya devam edebilirsiniz.
"Crohn" tipi pili (ürünle verilmez) terminal bloğuna bağlayın ve telsize güç sağlamak için S2 anahtarını kullanın. S1 anahtarı "Al" konumuna getirildiğinden, güç istasyonun alıcı bölümüne gider. Hoparlörden, yapılandırılmamış bir alıcının gürültüsü görünmelidir. Alıcının L4 bobininin çekirdeğini bükerek düzgün çalıştığından emin olun - alıcı birkaç yerel radyo istasyonunun sinyallerini yakalamalıdır. Direnç R9 istenilen ses seviyesini ayarlayabilir. Alıcının doğru çalıştığından emin olduktan sonra, C10 kondansatörü ve L3 bobinini monte edin ve lehimleyin.
Vericiyi yapılandırmak için, yardımcı bir düğümü - multimetreye bir yüksek frekanslı prob-eki monte etmek gereklidir. Şeması Şek. 3 (çizimleri montaj ve kullanım talimatlarına göre numaralandırmak). Montajı için gerekli tüm bileşenler tasarımcının setine dahildir.
Prob monte edilmiş bir kurulumda monte edilir. Kondansatör C2'nin üst devresi ve ortak tel arasında, 51Ω'lik bir dirençle rezistans Rn'yi lehimleyin.
Rezistans Rn'ye paralel olarak RF probunu bağlayın. Probun zıt çıkışını, 20-30 Volt sınırında DC voltaj ölçümüne bağlı multimetere bağlayın.
S1 anahtarına basarak vericiye güç verin. Ölçüm cihazı okuması, 0,5-3V içinde sabit bir voltaj gösterecektir - bu, vericinin verimliliğini gösterir. Aksi takdirde, radyo istasyonunun gücünü kapatmak ve kurulumu hatalar için dikkatlice kontrol etmek gerekir.
Ardından, ana osilatörü 27 MHz frekansa ayarlamanız gerekir. Bunu yapmak için, herhangi bir ev yayın VHF alıcısına ihtiyacınız vardır. Frekansı VHF alıcısına 108 MHz olarak ayarlayın, ardından L5 bobin çekirdeğini tornavidayla döndürerek, verici sinyalini yakalayın. Devrenin ince ayarı ile alıcı ve verici arasında akustik bir bağlantı ortaya çıkacaktır, bu da alıcının yaymaya başlayacağı hoş olmayan bir sersemletmeyle sonuçlanacaktır.
Bir sonraki adım vericiyi maksimum güce ayarlamaktır. Bunu yapmak için, L2 bobininin çekirdeğini sonuna kadar vidalayın. RF probuna bağlı multimetrenin okumalarını izlerken, çekirdeği çerçeveden yavaşça gevşetin. Çekirdek büküldükçe, multimetre okumaları önce artacak ve daha sonra azalmaya başlayacaktır. Çekirdeğin, multimetre okumalarının maksimum olduğu konumda bırakılması gerekir. Vericinin transistörlerinin parametrelerine bağlı olarak, 3-4V olabilir.
Verici ayarının son kısmı, maksimum iletim mesafesini elde etmek için RF yolunun antenle eşleşmesidir. RF probunu ve rezistörü RN'yi radyo kartından lehimleyin. Bobini L1 takın ve lehimleyin. Çekirdeği bobin çerçevesine vidalayın. RF probunu Şek.
WA anteni olarak 30 cm uzunluğunda bir montaj teli kullanabilirsiniz.
Multimetreyi proba bağlayın ve DC voltajını ölçmek için açın. Prob, vericinin yanına, 50-80 cm'lik bir mesafede yerleştirilmelidir.
Vericiye güç uygulayın ve multimetrenin maksimum okumasını elde etmek için L1 bobini çekirdeğini döndürün. Bu sayede verici ayarı tam olarak kabul edilebilir. İndüktans bobinlerinin göbeklerinin konumunu bir damla parafin veya küçük bir parça hamuru ile düzeltmeniz önerilir.
Radyo istasyonunun alıcısını başka bir setten verici sinyaline ayarlamak için aşağıdaki eylemleri gerçekleştirmek gerekir:
- Anteni vericiden ayırın ve yük rezistansı Rn kondansatörün C2 ve ortak telin üst devresi arasında lehimleyin.
- Verilen vericiye bir sinyal koyun. Bu, jeneratörden veya herhangi bir ses cihazından bir sinyal olabilir.
İkinci set, alımı açar ve bobin L4'ün çekirdeğini döndürür, alıcıyı verici sinyaline ayarlar. Hoparlörden, vericinin girişine gönderilen aynı sinyali duymalısınız. Bundan sonra, DC gerilim ölçüm modundaki multimetrenin DA1 çipinin 9 pinine bağlanması ve minimum okumalar elde etmek için bobin göbeği L3'ü döndürmesi gereklidir. İdeal olarak, multimetre 0 volt göstermelidir.
Alıcı bobinlerinin çekirdeklerini bir damla parafin veya küçük bir parça hamuru ile sabitleyin. Yük direncini ayırın ve vericiyi antene tekrar bağlayın. Bu, istasyon kurulumunu tamamlar.