Türk kanunlarına göre kurulmuş ve sermayesi Türk Parası olarak konulmuş, sermayesinin çoğunluğu, idare ve murakabesi Türk lere ait olan bankalara “Milli Banka” denir (Bank. K. mad. 2).
Bankanın idaresinin Türklere ait sayıla bilmesi için idare meclisinde çoğunluğun Türklerde bulunması yeterli değildir. Çünkü örneğin 3 üyesi Türk, 2 üyesi yabancı olan idare meclisi iki Türk bulunmaksızın 3 kişi ile toplanabiliyorsa ya da bankanın genel müdürü yabancı ise bu bankanın idaresi Türklerde sayılamaz.
Bir bankanın hatta idare meclisinin tamamını veya çoğunluğunu Türklerin oluşturması da yeterli değildir. Çünkü bir bankanın idare ve murakabesini fiilen ellerinde bulunduranlar idare meclisinde dahi görev almayabilirler.
Ticari şirketlerin birbirine katılmalarının verdiği imkânlardan yararlanarak yabancı bir veya birkaç şahıs herhangi bir bankanın idaresine fiilen hakim olabilirler. Örneğin yabancı tabiiyette bulunan (A) adlı kimse, ser mayesine ve idaresine fiilen hakim olduğu, Türkiye’de Türk kanunlarına göre kurulmuş ve Türk tabiiyetini taşıyan birkaç limited şirketi; bir bankanın hisse senetlerine sahip kılmak suretiyle böyle bir vaziyeti kolayca sağlayabilir ve kendisi de bankanın idare meclisinde görev almıyabilir. Böyle bir ban
kayı fıkranın açıklığı karşısında milli banka saymaya imkân yoktur.
Bu bakımdan madde de “Sermayesinin çoğunluğu” ibaresinden ayrı olarak “idarecilerin ve murakıpların çoğunluğu Türklerde olan” bir ibare kullanılması yerinde olurdu (T.K. mad. 823/2). Çünkü üyelerden bir kısmının bazı toplantılarda bulunmayacağı varsayımı sağlam bir ölçü değildir.