28Kelimeleri parıldayan inci dizileri gibi tatlı ve berraktı.
29Yürürken beraberindekilerin gerisinde yürürdü; Ayaklarını yerden canlıca kaldırır, iki yanına salınmaz, adımlarını geniş atar, yüksek bir yerden iner gibi öne doğru eğilir, vakar ve sükunetle rahatça yürürdü.
30Kapısına yardım için gelen kimseyi geri çevirmezdi.
31Bir gün kendisinden yaşça küçük bir dostunun omuzlarından tutarak şöyle demişti: "Sen dünyada garip bir kimse, yahut bir yolcu gibi ol!"
32Her zaman hüzünlü ve gülümser bir durumda bulunurdu.
33Adet üzere söylenen hiç bir kötü sözü ağzına almamıştı.
37Konuşurken yüzünü başka tarafa çevirmez, bulunduğu mecliste ayrıcalıklı bir yere oturmazdı.
38Sabahları evinden çıkarken şöyle söylerdi. "İlahî, doğru yoldan sapmaktan ve saptırılmaktan, kanmaktan ve kandırılmaktan, haksızlık etmekten ve haksızlığa uğramaktan, saygısızlık etmekten ve saygısızlık edilmekten sana sığınırım.”
39Sıradan değildi; ama sıradan insanlar gibi yaşardı.