|Ain Ghazal|


Ain Ghazal'ın heykelleri
|yer|
|Ülke||Ürdün|
|Amman|
|İletişim bilgileri||31 ° 57 ′ 14 ″ kuzey, 35 ° 56 ′ 08 ″ doğu|
|Alan||yaklaşık 15 ha|


Haritada coğrafi konum: Ürdün


|Tarih|
|Zaman||Antik neolitik|
Ain Ghazal arkeolojik alanı, Ürdün'ün kuzeybatısında , Amman'ın eteklerinde bulunan Neolitik bir sit alanıdır . Ön seramik Neolitik B'den Yarmukyan dönemine kadar , MÖ 8.300 civarında işgal edildi . JC - 5,800 BC. JC, 15 hektarlık bir alana sahip olan bu site, Yakın Doğu'daki bilinen en büyük tarih öncesi yerleşim yerlerinden biridir . Ain Ghazal, özellikle kireçle modellenmiş heykellerin keşfiyle ünlüdür .
Ain Ghazal sitesi, 1974 yılında bir yol inşaatı sırasında keşfedildi. 1980'lerde başlayan kazılar, bölgedeki kentsel yayılmanın yol açtığı hasara rağmen, site büyük bir bilgi kaynağı olduğunu kanıtladı. Bu erken dönem kazılarında yapılan en önemli arkeolojik buluntulardan biri 1983 yılında ortaya çıkarılmıştır. Modellenmiş heykellerin bulunduğu büyük bir çukurdur. 1985 yılında, antropomorfik heykel unsurlarını içeren diğer iki çukur ortaya çıkarıldı. Site, 2004 yılında Dünya Anıtlar Gözlemevi listesine yazılmıştır .
MÖ 7.000 civarı. MS , site yaklaşık 10 ila 15 hektarlık bir uzantıya sahip ve yaklaşık 3.000 kişi yaşıyordu, o zamanlar nüfusun dört ila beş katı, günümüz Jericho bölgesinde bulunuyor . Ancak MÖ 6500 civarında. JC, birkaç nesil içinde, nüfus keskin bir şekilde azalır ve başlangıç miktarının altıda birine ulaşır. Bu olay muhtemelen çevresel bozulmadan kaynaklanmaktadır.
Ain Ghazal'daki insan yerleşimi, aseramik Neolitik döneme ait mütevazı büyüklükte tipik bir köy ile başladı. Tesis, teraslı bir zemin üzerine kurulmuş olup, kare şeklinde bir ana oda ve daha küçük bir antre barındıran dikdörtgen kerpiç evlerden oluşmaktadır. Duvarlar dıştan çamurla sıvanmış, içi kireç sıvalı, sıva düzenli olarak yenilenmiştir.
Erken bir çiftçi topluluğu olan Ain Ghazal halkı, köyün yukarısındaki tarlalarda tahıl (arpa ve eski buğday türleri), baklagiller (bezelye, fasulye ve mercimek) ve nohut yetiştirdi ve evcil keçi yetiştirdi. Bununla birlikte, geyikler, ceylanlar, atlar, domuzlar ve tilki veya tavşan gibi küçük memeliler gibi vahşi hayvanları avlama faaliyeti de uyguladılar.
Ain Ghazal'a yerleşen nüfus, belirli cenaze törenleri kullandı. Ölenlerin bir kısmı evlerinin altına gömüldü, diğer ölenler ise dışarıda, etrafına defnedildi. Ev içi birime gömülen merhumlara gelince, kafatasları genellikle daha sonra bulundu ve daha sonra sığ bir çukura ayrı ayrı gömüldü, hala evin tabanına. Ek olarak, çöp çukurları gibi görünen yerlerde çok sayıda insan kalıntısı bulundu, bu da ölenlerin hepsinin törenle gömülmediğini gösteriyor. Bazıları habitat içinde, diğerleri dışarıda, bazıları ise tam anlamıyla çöpe atılmış olan bu ölülerin seçilmesinin nedeni bilinmemektedir. Her 15-20 yılda bir kabaca bir cenaze töreni olduğu görülüyor ve bu da nesil başına bir cenaze töreni oranını gösteriyor. Bu uygulamada ne cinsiyet ne de yaş sabit değildir.
Ain Ghazal sitesi, bir ritüel işlevi olabilecek olağanüstü binaların yakınında bulunan birkaç çukurda gömülü bulunan heykellerin koleksiyonuyla ünlüdür. Bu heykeller, bitki liflerinden oluşan bir çerçeve etrafına beyaz sıva ile modellenen insan figürleridir. Bu figürler boyalı giysiler, peruklar ve bazı durumlarda dövmeler veya vücut resimlerinden oluşuyordu. Gözler, bitüm göz bebeği olan çardaklar kullanılarak oluşturulur .
Bu alçı heykellerden toplam 32 tanesi iki sandıkta bulundu. On beşi tamamlandı, ayrıca 15 büst ve 2 parça başı vardı. Büstlerden üçü iki başlıydı, iki başlı heykellerin anlamı net değil.