Binlerce yıl önce günümüzün güneydoğu Avrupa’sında yaşayan göçebelerin kemikleri, insanlığın atçılığa dair en eski kanıtlarını ortaya çıkardı.
Bireylerin kemiklerindeki aşınma analizine göre Yamnaya kültürü MÖ 3021 ile 2501 yılları arasında Avrasya bozkırlarında yaşayan bu insanlar, sadece sütleri için at beslemekle kalmıyor, aynı zamanda etrafta dolaşmak ve sığır ve koyun gütmesine yardımcı olmak için atlara biniyorlardı.
Bu, insani gelişme yapbozunun önemli bir parçasıdır, çünkü ata binmenin ortaya çıkması, dünyada hareket etmemizi sağlayan hızı ve mesafeyi önemli ölçüde değiştirmiştir.
“Ata binme, MÖ 4. bin yılda Batı Avrasya bozkırlarında atların varsayılan evcilleştirilmesinden kısa bir süre sonra gelişmiş gibi görünüyor.” arkeolog Volker Heyd’i açıklıyor Finlandiya’daki Helsinki Üniversitesi’nden Dr. “MÖ 3000 ile 2500 yılları arasında Yamnaya kültürünün üyeleri arasında oldukça yaygındı.”
Antik kültürlerde ata binmenin kanıtlarını bulmak düşündüğünüzden biraz daha zor olabilir. Eski Yunanlılar ve Mısırlılar gibi bazıları, at sırtında binicileri tasvir eden sanat eserleri bıraktılar; sanatı belki de çağlar boyunca devam etmemiş olan eski kültürlerde, insan yerleşimlerindeki kemikleri gibi atların kanıtı, bir sonuç çıkarmak için yeterli değildir.
Önceki araştırmalar, örneğin, çanak çömlek parçalarında at sütü izleri ve Yamnayan bireylerinin dişlerinde biriken taşlarda at sütü peptitleri bulmuştu, bu nedenle, atları beslemenin tek nedeninin yiyecek olması olasıydı.
Ancak binicilik ekipmanlarının olmaması da insanların ata binmediğinin kanıtı olarak kabul edilemez çünkü ata binmeden binmek de mümkündür.
Ancak Yamnaya kültürü, adını çok iyi bilinen bir şeyden almıştır: Kurgan olarak bilinen, ölülerin gömüldüğü çukurlar. “Yamnaya”, “çukur” için Rusça bir kelimedir.
Bu kurganlarda iyi korunmuş durumda çok sayıda iskelet bulduk. Yamnaya’nın ölümle ilgili uygulamaları, arkeologların ve antropologların nasıl yaşadıkları hakkında daha fazla şey öğrenmelerine olanak sağladı.
Helsinki Üniversitesi’nden biyoantropolog Martin Trautmann liderliğindeki bir bilim insanı ekibi, Yamnaya’da binicilik kanıtlarını bu şekilde araştırmaya çalıştı. Ama önce, bu kanıtın neye benzeyebileceğini bulmaları gerekiyordu.
“İnsan iskeletlerindeki aktivite kalıplarını teşhis etmek kesin değildir” Trautmann açıklıyor. “Belirli bir mesleği veya davranışı gösteren tekil özellikler yoktur. Yalnızca bunların birleşimi, bir sendrom olarak semptomlar, geçmişin alışılmış faaliyetlerini anlamak için güvenilir içgörüler sağlar.”
Araştırmacılar, birlikte ele alındığında ata binmenin kanıtı olarak görülebilecek altı kriter seti geliştirdiler. Bunlar, pelvis ve uyluk kemiği üzerindeki kas bağlanma yerlerindeki stres modellerini; kalça yuvalarının şeklindeki spesifik değişiklikler; kalça soketinin femur başındaki basıncının neden olduğu izler; femur şaftının şekli ve çapı; tekrarlanan şok sıkıştırmasının neden olduğu omurlarda aşınma; ve bir atın düşmesi, tekmelenmesi veya at tarafından ısırılmasıyla ilişkili herhangi bir travma.
39 bölgeden 217 iskelet üzerinde dikkatli bir çalışma yaptılar. Bu iskeletlerden 150’si arkeolojik olarak Yanmaya kültürüne atanmıştı. Yanmaya iskeletlerinden 24’ünün muhtemelen ata bindiği bulundu.
Beş Yanmaya bireyinin yüksek olasılıkla binici olduğu bulundu; Yanmayanlardan önce gelen diğer iki iskelet ve ondan sonra gelen iki iskelet de büyük olasılıkla binicilerdi.
Araştırmacılar, bu iki erken gömüden birinin son derece ilginç olduğunu söyleyerek, ekibin metodolojisinin daha geniş uygulamalara sahip olabileceğini öne sürdü.
“Macaristan’daki Csongrad-Kettőshalom’da yaklaşık MÖ 4300 tarihli bir mezar, uzun süredir duruşundan ve eserlerinden bozkır göçmeni olduğundan şüpheleniliyor, şaşırtıcı bir şekilde altı binicilik patolojisinden dördünü gösterdi, bu da muhtemelen Yamnaya’dan bin yıl daha önce ata binmeyi gösteriyor.” antropolog David Anthony diyor Hartwick Koleji’nden.
“Münferit bir vaka, kesin bir sonucu destekleyemez, ancak bu dönemin bozkırlarındaki Neolitik mezarlıklarda, zaman zaman insan mezarlarına sığır ve koyunlarınkilerle birlikte at kalıntıları yerleştirildi ve at başı şeklinde taş gürzler oyuldu. Açıkça, bu yöntemi daha eski koleksiyonlara bile uygulamamız gerekiyor.”
Araştırma yayınlandı Bilim Gelişmeleri.
Kaynak : https://www.sciencealert.com/researchers-have-found-the-earliest-evidence-of-horseback-riding-yet