Aynı çürümüş ön hat birimlerinden "Ücretsiz Kazaklar" basitçe ilk çekimlerde veya hatta onlarsız koştu. Ortak insanlar “ayrılıkçı” bir Ukrayna fikrini kabul etmediler. Sonuç olarak, Muravyov’un 8 thous’un kırmızı “ordusu” Bayonets kolayca Kiev’e gelişti ve onu aldı.
Düşmanların başlangıcı
Kızıl Ordu yapımdaydı. Karşı Devrimle Mücadele için Güney Devrim Cephesi V. A. Antonov-Ovseenko başlangıçta 6 - 7 bin süngü ve 30 - 40 tabanca ve birkaç düzine makineli tüfekle kılıç kullandı. Aynı zamanda, bu ordunun çekirdeğinin bileşimi, çeşitli nedenlerden dolayı sürekli değişiyordu. Bu yüzden, bazı kısımlar tamamen verimsizdi ve şehirleri ele geçirdiklerinde hemen sarhoşluk ve soygundan hoşlandılar ve silahsızlandırılmaları gerekiyordu.
Her zamanki gibi, kargaşa sırasında, suçlular, zihinsel engelli insanlar (özellikle sadistler) vb. Sosyal tabandan ön plana terfi etmişlerdi: "burjuva", "subay" soymak, işkence etmek ve öldürmek için yeni pozisyonlarını kullandılar. Yaşlı erkekler, kadınlar ve çocuklar da vuruldu. Komutanların, komiserlerin ve astlarının kişisel niteliklerinden başka hiçbir şeyle makul olmayan “kırmızı terörün” flaşları vardı. Komiserlerin arasında gerçek canavarlar, patolojik manyaklar, kelimenin tam anlamıyla kandaki bütün yerleşim yerleri boğuldu. Cephenin diğer tarafında meleklerin de kavga etmediği unutulmamalıdır - beyaz, Kazak, yeşil (gangster), milliyetçi terörün daha iyi olmadığı. Ayrıca, Türkistan’daki (Rus) Basmaciler’in, Kırım’daki Kırım milliyetçilerinin ve Kafkaslardaki yaylaların ulusal ve dini gerekçelerle insanlar katledildi. En acımasız terör işgalcilerin parçasıydı - Rumen, Avusturya-Alman, Anglo-Amerikan, Japon vb. En korkunç ve kanlı savaş oldu - medeni.
Kızıl Ordu'nun ana çekirdeği çok çeşitli birimlerden oluşuyordu: üs, eski ordunun birimleriydi, ön ve arka yedekleme alaylarından, denizcilerin müfrezelerinden ve yerel Kızıl Muhafız müfrezelerinden ayrılmıştı. Kalite bakımından keskin bir şekilde farklılık gösteriyorlardı: bazı parçalar, çeşitli sütunlarda ve ayrılmalarda diğerleri için bir örnek ve caydırıcıydı; diğerleri silahsızlandırılmalı ve eve gönderilmeliydi. Aynı zamanda, asıl çekirdek, Kızıl Muhafızların yerel kesimlerinin güçleri ve Sovyet yanlısı yerel garnizonların eski ordunun güçleri ilerlerken oldukça hızlı bir şekilde kuruldu. Bu yüzden Kharkov, 500 Kırmızı Muhafızları, Yekaterinoslav - 3000 avcıları, Nikolaev - daha fazla 800 Kırmızı Muhafız ve Bolşevik’li 45 inci piyade rezervi alayını yaklaşık 3 bin süngü ile verdi. Donets Basin ayrıca güney cepheyi önemli ölçüde güçlendirdi.
Böylece, kırmızı komuta stratejisinin belirleyici, saldırgan niteliği başarı vaad ediyordu. “Kademe Savaşı” olarak - stratejik otoyollardaki birliklerin ve sütunların ilerlemesi - Kızıl Ordu'nun kuvvetleri hızla büyüdü. Aynı zamanda, ilk başta sayılarla, Kaledin ve Merkez Rada’nın karşı-devrimci güçleri hiçbir şekilde Sovyet birlikleri için aşağılık değildi ve hatta bazı üstünlüklere sahipti. Özellikle, Ukrayna'da yüz binlerce asker ve büyük rezerv vardı. оружия ancak ekipmanların, Ukrayna yönetiminin zayıf yönetim nitelikleri ve insanlardan (sırasıyla ordu) destek almamasından dolayı Aralık ayında 1917 - Ocak 1918. dağınık parçaları 15 bin kişiye ulaştırabilir. Aynı zamanda sadece birkaç bin savaşçı nispeten etkiliydi.
Red Stavka başlangıçta Don A. General A.M. Kaledin hükümetine karşı temel çabalarını yönetti. Sovyet komuta planının planı şuydu: 1) Ukrayna ile Don arasındaki demiryolu iletişimini kesmek; 2) Kuzey-Donetsk Demiryolunu geçerek, Lozovaya-Slavyansk'tan hareket ederek Donbas'a bir mesaj; 3) Kharkov ve Voronezh arasında Kupyansk - Liski; 4) Bolşevik görüşlü 39-I piyade bölünmesinin Kafkas cephesinden hareket ettiği Kuzey Kafkasya ile temas kurmak.
Dolayısıyla, Sovyet komutanlığının orijinal planı UNR'ye karşı büyük çaplı bir savaş, Kiev'e karşı bir kampanya ve Merkez Rada'nın tasfiyesi anlamına gelmedi. Asıl tehdit Don’da görülmüş. Antonov-Ovseenko, Ukrayna'da görev yapan birliklerin komutasını genelkurmay başkanı Muravyov'a devretti ve kendisi Don'un Beyaz Muhafız birliklerine karşı mücadeleye öncülük etti.
Aralık Egorov'un görevden alındığı 17 (30) (1360 silahlı ve 3 zırhlı trenli 1 kişi) Lozovaya istasyonunu ve ardından Pavlograd şehrini işgal etti. Lozovaya ve Pavlograd'ı savunan Ukraynalı Haidamak'lar (18. yüzyıldaki isyancı işten çıkarmalara örnek olarak, UPR'nin bazı kısımları kendilerini çağırdılar) savaşmadan ya da teslim olmadan kaçtılar. Böylece, yerel devrimcilere dayanarak Kızıl birliklerin ve Ukrayna'nın Sovyetleşmesinin ilerlemesi başladı. Bu arada, Don Cephesi'nde Sivers’in sütunu, yavaş yavaş Kharkov’dan Donets Havzası’na yürüdü ve küçük Ukraynalı garnizonları silahsızlandı.
7 Ocak 1918, Sovyet birlikleri, kendilerini Rada'nın güçlerinden koruyan Vorozhba - Lyubotin - Pavlograd - Sinelnikovo tren istasyonlarıyla koruyan Don havzasının ana güçlerini işgal etti. N. K. Bu patlamalar, devrimin mekansal genişlemesinin yanı sıra, Sovyet stratejisinin Ukrayna Radası ile mücadelesinin nihai eylemindeki görevlerini daha da kolaylaştırdı. ”
Aralık 26 Yılbaşı 1917 (Ocak 8 yılı 1918), P.V komutasındaki Kızıl Muhafızların desteğiyle. Egorov Sovyet gücü Yekaterinoslav'da kuruldu. Kırmızı kayıpların sayısı, “Ukrayna ordusunun” zayıf yönlerinden iyi konuşuyor: yalnızca 10 insanlar öldürüldü ve 20 yaralandı. Aralık 26-27 (Ocak 8-9) Antonov-Ovseenko birlikleri, Lugansk ve Mariupol'ün en büyük sanayi merkezlerini ele geçirdi. Aralık 28 gecesi (Ocak 10), yerel Kırmızı Muhafızlar, Kharkov’daki UNR’in 2 alayını etkisiz hale getirdi; UPR'nin silahsız askerleri evlerine bırakıldı ve Sovyet birliklerine katılmak isteyen 300 askerleri, Sovyet ordusunun kadrosuna bağımsız bir ünite olarak seçildi - Kırmızı Kazak alayı (Kırmızı Kazaklar).
2 Ocak (15) 'e kadar Aleksandrovsk meşguldü, bu da Kırım ile temas kurmayı mümkün kıldı ve Bolşevik güçler Mariupol - Taganrog - Rostov yönünde daha fazla eylem için yere düştü. 12 Ocak, işçilerin ayaklanması Mariupol'un içinden işgal edildi. 5 Ocak (18) günü, taraftarlarla birkaç günlük inatçı savaştan sonra, işçiler Karadeniz denizcilerinin desteğinden memnunlar filo Odessa'da Sovyet iktidarı kurdu. Aynı gün Kırım'da, Karadeniz Filosu'nun kırmızı denizcileri birkaç gün içinde yerel karşı devrimcileri ve Kırım Tatar milliyetçilerini ezdi.
CR, Küçük Rusya'nın güneyinde ve doğusunda yenilirken, dikkatleri ve güçlerin bir kısmı batıya yöneldi. Rada, devrimci organları cephenin doğusundaki etki alanlarını genişletmek ve Kiev'e yaklaşmak isteyen Güney-Batı Cephesi'ndeki eski ordunun Sovyetleşmiş birimleri ile savaşmaya devam etti. Ancak, burada girişim CR'nin elinde idi. Cephe birliklerinin tamamen parçalanmasından yararlanan Merkez Komitesi, askeri devrimci komitelere karşı başarıyla mücadele etti. Böylece Özel Ordu Devrim Komitesi tarafından tutuklandı. 2-th Muhafızları Kolordu Zhmerinka ve Vinnitsa'yı almak için zayıf bir girişimde bulundu, ancak başarısız oldu.
Kızıl Karargah tarafından, Bryansk, Novozybkov ve Kolinkovichi’deki birliklerin önden konsantre olma girişimleri de başarıya yol açmadı. Alayların çoğu, düşmanlıkların yapılmasından vazgeçti. Yeni devrimci birimler oluşturmak gerekliydi. Gomel'den Bakhmach'a yönelmiş 3 bin asker ve 400 denizci 12 silahla yerleştirmek mümkündü. Böylece eski cephenin yanından, Kiev'i almak ve Ukrayna milliyetçilerinin hükümetini baskı altına almak mümkün olmadı. Güvenilebilecek maksimum değer, CR'nin kuvvetlerinin bir kısmının batıya yönelmesidir.
M. A. Muravyov, Rusya İmparatorluk Ordusu'nun kaptanı, 1916 yılı şeklinde
Kiev Sturm
Sonuç olarak, Don cephesinde bir durgunluk ve Küçük Rusya'da (Ukrayna) devrim niteliğindeki faaliyetlerde bir artış olması durumunda, Sovyet komutası Don ve Ukrayna'da neredeyse aynı anda operasyon başlatmaya karar verdi. Kiev'e saldırı ihtiyacı da dış politika faktöründen kaynaklandı - Ukrayna heyeti Brest'teki Almanlarla ayrı bir barış görüşmesi yapıyordu. Bu kararın askeri önkoşulu, Merkez Komitesinin askerlerinin zayıflığı ve dağılmasıydı.
4 (17) Ocak 1918, Ukrayna Sovyet hükümeti resmen Merkez Rada'ya savaş ilan etti. 5 (18) Ocak Antonov-Ovseenko, Sovyet birliklerinin genel kuruluna karşı Merkez Komitesinin kuvvetlerine karşı bir direktif yayınladı. Kızıl Genel Müdürlük, tüm savaşa hazır birimleri Romanya ve Güney Batı cephelerinden Kiev'e göndermek ve Gomel’den Bakhmach ve Kursk’a taarruz yapmaktı. A. Znamensky'nin Vorozhba'da (Moskova Özel Amaçlı Ayırma) çıkarılması, 1000 süngüleri ve topçu ile güçlendirildi. Asıl darbe, Kiev'i daha fazla harekete geçirmek için eski eski Rus ordusunun Bolşevize birimleri ile birlikte Kiev'i daha sonraki hareketlerinde Kharkov'dan Poltava'ya uygulamasına karar verildi. Operasyonun genel yönetimi Güney Kuvvetler Grubu Muraviev genelkurmay başkanlığına atandı. Bu amaçla, bir zırhlı tren ve saf Kazaklar ve Kırmızı Muhafızlardan oluşan bir 500 adamı ona transfer edildi. Egorov, 1200'teki filosu ile birlikte, Muravyov’un konvoyunun Lozova’dan saldırmak zorunda kaldığı sırada bir adam ve bir zırhlı tren. Her iki sütun da eksonlarda takip edildi.
Rada ilerleyen Sovyet ordusunun direnişini örgütleyemedi. Ukraynalı liderler savaşın patlak vermesi üzerine tartışmaya devam etti. Vinnichenko, SNK ile müzakerelere devam etmeyi ve birlikleri geri çekmeyi önerdi. Petliura, UPR birimlerinin Kharkov'a karşı derhal bir saldırı yapmasını ve demiryolları boyunca (yani, Kırmızı taktikleri tekrarlamak) kullanmak üzere eski ayrıştırılmış bölümlerin kalan bileşiminden küçük mobil birimler oluşturmayı önerdi. Petliura, askeri sekreterlik görevinden alındı ve Genel Sekreterya'dan uzaklaştırıldı. Askeri tecrübesi olmayan Nikolai Porsh, Askeri İşler Genel Sekreterliği'ne atandı. Genel Sekreterya, UPR ordusunun gönüllü olma ilkeleri üzerine kurulmasına karar verdi. 3 (16) Ocak Yılın 1918'i, geçici ordunun Ukraynalı alaylarının çözüleceği geçici bir ordunun, halk ordusunun yerine geçeceği geçici bir “Ukrayna Halk Ordusu'nun Kurulması Hakkında Kanun” verdi. 4 (17) Ocak Porsche ordunun tamamen serbest bırakılmasını emretti. Ve Rada yeni bir ordu kuramadı. Onu korumaya gönüllü olanların son derece küçük olduğu ortaya çıktı. 9 (22) Ocak ayında Rada, Ukrayna'nın Rusya'dan tamamen ayrıldığını ilan etti ve Almanlarla ayrı görüşmelerde bulundu.
Kiev'in kendisinde, Kızıllar'ın Küçük Rusya'daki Sovyet birliklerinin ilerleyişiyle yoğunlaşan destekçileri vardı. Ocak ayındaki 4'teki 5 gecesinde Kiev'de büyük çapta bir askeri operasyon gerçekleştirildi - Kiev fabrikalarının Kızıl Ordu çalışanlarını Merkez Komite kuvvetleri tarafından silahsızlandırarak, çok sayıda silahı ele geçirdiler, daha fazla 200 aktivistini tutukladılar ve Bolşevik gazetesi Proletarskaya Mysl'in basımevini ele geçirdiler. 16 (29) Ocak ayında, Arsenal fabrikasında bir ayaklanma başladı. Kentin diğer işletmelerinden işçiler, devrimci askerler katıldı. Ayaklanmayı bastırmak için Rade, S. Petliura ve Albay V. Petrov komutasındaki birlikleri önden çekmek zorunda kaldı. Ocak 22 (Şubat 4) “Asenal” fırtınaya maruz kaldı, isyan kanda boğuldu. Ayaklanmanın bastırılmasından sonra, 300'tan fazla katılımcı vuruldu. Toplamda, isyan sırasında 1500'ten fazla insan öldü.
Bir grup silahlı işçi. Kiev, yılın Ocak ayında 1918
Znamensky, Muravyov ve Egorov sütunlarının saldırısı başarıyla gelişti. Şehir Glukhov kolayca aldı. Yolunda herhangi bir direnişe rastlamayan Muravyov, Poltava'ya yaklaştı ve Ocak ayının 6'i (19) aldı, 1'in öldürdüğü bütün 24 adamı kaybetti. Ertesi gün, Yegorov’un sütunu oraya geldi. Herhangi bir direnmeyle karşılaşmayan Muraviev’in birlikleri, savaşmak istemeyen yerel garnizonları etkisiz hale getirerek hareketlerini sürdürdüler. Ocak XNUMX Red, Romodan ve Kremenchug'u, ardından Lubny'yi ve küçük bir Sanat savaşı alanını işgal etti. Tarak.
Gomel'den Bakhmach'a ve Kiev'e kadar, Berzin ve Vatsetis komutasındaki Minsk Devrim Ordusu'nun 1'i, eski Rus ordusunun birimlerinden oluşan, Stavka'nın emriyle farklı cephelerden alınmış. 28 ordusu Kruty istasyonu için savaştı ve Ocak 30'te Kızıllar istasyonu aldı. Böylece, Kiev yolunda açıktı. Bununla birlikte, geri çekilmekte olan Haidamakların ürettiği demiryolu ve köprülerin zarar görmesiyle daha fazla hareket önlendi.
Muravyev'in askerleri, Trubezh Nehri'nde bir miktar dirençle karşılaştı. Burada Kızıllar tarafsızlığını ilan eden Çekoslovak Birliği'nin parçalarıyla temas etti. Başkenti Kiev'i savunmak için, CR'nin resmi olarak 20 bin kişisi vardı, ancak birkaç güçlü asker vardı 1200 “güçlü kazak” - düzensiz küçük burjuva ve entelektüel unsurların düzensiz oluşumları ve ön cephe askerlerinden iki Haidamak alayının Bolşevikler ve çoğunlukla Ukrayna askeri okullarının hurdacılarından oluşan “siyah haidamaklar”. Kiev'de eski Rus ordusundan birçok asker vardı, ancak tarafsızlığı sürdürmeyi tercih ettiler ve Bogunsky ve Shevchenko alayları çoğunlukla Rada'ya karşı çıktılar.
Ocak 22 (Şubat 4), Kiev'de Bolşevik ayaklanmasının bastırıldığı gün, Sovyet birlikleri şehre yaklaştı ve Darnitsa'da yerleştiler, ardından şehri bombalamaya başladılar. Bolşevikler yaklaştığında Vinnichenko ve kabinesinin üyeleri korktu, istifa etti ve Hrushevsky ile birlikte Kiev'den kaçtı. Güç ele geçirildi - "hükümetin" başı olan Golubovich ve Kiev'in komutanı olan Kovovenko. Bir süredir Kiev'i aktif olarak savundular, ancak daha fazla direnişin anlamsızlığına ikna olduklarında, arabalara bindiler ve Zhytomyr'e kaçtılar. Ocak 27 (Şubat 9) Kiev alındı. Kiev'i işgal eden Kırmızılar Zhytomyr yönünde hareket etmeye devam etti ve 2 Muhafız Kolordu ile temas kurdu. Ocak ayındaki 30'te (Şubat 12), Ukrayna'nın “hükümeti”, tamamen yenilgiden kaçınmak için, Zhytomyr'den kuzeybatıya doğru geri çekilmeye karar verdi ve Polonyalıların Mazyr yakınlarındaki Bolşeviklere karşı yükselen Polonyalı birimlerinin yardımlarına güvenerek geri çekilmeye karar verdi. Petliura'nın ayrılması Ovruch ve Novograd-Volynsky'ye gitti ve Merkez Rada daha batıya, Sarny'ye, Alman cephesine geçti. Rada liderleri, Alman ordusu Ukrayna topraklarına girene kadar burada beklemeyi ümit ediyordu.
Böylece, Rada'nın kendine özgü ve ulusal şoven hükümetinin performansı nispeten hızlı bir şekilde sona erdi. Olayların gösterdiği gibi, ÇH halk arasında herhangi bir desteğe sahip değildi, bu yüzden Sovyet birlikleri Büyük ve Küçük Rusya'nın birliğini kolayca geri getirdi. Ukraynalı milliyetçiler sadece ciddi bir dış kuvvet yardımı ile Kiev'deki gücüne kavuşabildiler.
Arsenal fabrikasının ölü işçilerine anıt
Alman işgali. Merkez Rada'nın Yıkılışı
Ukraynalı milliyetçiler hemen Almanların altına düştü. Almanya abluka altına alındı, kaynak üssü tamamen tükendi. Avusturya-Alman bloğu, Ukrayna'da ve Kırım'da bulunabilecek yiyecek ve diğer kaynaklara ihtiyaç duyuyordu. Alman hükümeti, Sovyet hükümetinin yetkisi altındaki Ukrayna'nın geçişine izin veremedi. Bu nedenle, 27 Ocak (9 Şubat) 1918, Almanya ve Avusturya-Macaristan, Rada'nın Küçük Rusya'da artık herhangi bir yetkisi olmamasına rağmen, Orta Rada hükümeti ile barış antlaşması imzaladı. Brest'teki Ocak 31 (Şubat 13), Ukrayna delegasyonu, Sovyet birliklerine karşı UNR yardımı için Almanya ve Avusturya-Macaristan'a başvurdu. Aynı gün yapılan Alman emri Bolşeviklere karşı savaşa girme ön onayını verdi ve Ukrayna'ya karşı kampanyaya aktif olarak hazırlanmaya başladı.
18 Şubat ayında Alman ordusu işgaline başladı. Şubat 19 Alman birlikleri Lutsk ve Rivne'ye girdi, Şubat 21 Novograd-Volynsky'de sona erdi. Avusturya-Macaristan birlikleri, sınır nehirleri Zbruch ve Dniester'i zorlayan Küçük Rusya'nın 25 Şubat sınırlarını işgal etti ve doğruca Kamianets-Podilsky ve Hotin şehirlerini işgal etti. Alman birlikleri Kiev'e ve Avusturya'ya taşındı - Odessa'ya. Avusturya Tuna Filosu'nun izleyicileri ve silahlı botları Odessa'ya geldi ve Dinyeper'a tırmanmaya çalıştı, ancak Rapids'i geçemedi.
Şubat 16 (Mart 1) Sakson piyadelerinin ilk taburu, Kiev tren istasyonunda ortaya çıktı. Sovyet Rusya ile Alman bloğunun güçleri Mart 3’ta 1918 barış antlaşmasını imzaladı. Rus tarafı, Ukrayna Halk Cumhuriyeti ile hemen barışı imzalamayı ve UNR ile Merkez Güçleri tarafından imzalanan barış antlaşmasını tanıma, birliklerini Ukrayna topraklarından geri çekme sözü verdi. 1918 yazında, Alman-Avusturya işgalcileri, Taman Yarımadası'nın bir parçası olan Voronej ve Kursk eyaletlerinin bir parçası olan Ukrayna, Kırım, Don Oblastı'nı işgal etti.
Ukrayna'daki Kızıl Ordu, diğer bölgelerden çok daha fazla savaşa hazırdı, ancak yine de Alman-Avusturya bölünmelerine dayanamadı. Sovyet Rusya, Brest Barış tarafından el ve ayak bağlandı ve Ukrayna'da açıkça düşmanca davranamadı. Bu nedenle, Moskova'nın izniyle yerel sol, yarı bağımsız bir cumhuriyet yarattı: Donetsk-Krivoy Rog Sovyet Cumhuriyeti (DKSR), Odessa Sovyet Cumhuriyeti, Tauride Sovyet Cumhuriyeti ve Don Sovyet Cumhuriyeti. Açıkçası, Sovyet hükümeti, Alman İmparatorluğu'nun biriken sorunların ağırlığı altında yakında çökeceğini ve Küçük Rusya'nın tek bir gücün parçası olarak geri döneceğini umuyordu.
Akıllı ve pratik Almanlar, yerel "kendine özgü" insanların özünü anında ortaya çıkardı. Rada'nın hiçbir şey olmadığını anladılar. Alman karargahına göre, UPR birlikleri yalnızca "iki bin eski asker ve subay, işsiz ve maceracı" idi. A. Tsarinny'nin yazdığı gibi: "... Küçük Rusya'daki herkes, Ukrayna ordusunun gerçekten de" geniş "Ukraynalı şovenistlerin zevkine göre oluşturulmuş bir efsane olduğunu çok iyi biliyordu, çünkü kimse bir orduya, Almanların önünde şapkalarla asılarak ortaya çıkan aptal insan kalabalığı diyemez. arkada kırmızı ayakkabılarla, spor yaptıkları tiyatro kostümlerinde tarihi Küçük Rus sahnesi Kropyvnitsky veya Tobilevich-Sadovsky'nin aydınları olan eski Küçük Rusya'nın hayatından ve arkasından neredeyse arshin kavisli hançerlerin çıktığı geniş kemerlerden oyunlar. Ukrayna haidamaks'larının ortaya çıkışı, Dünya Savaşı'nın ve "Rus" devriminin acı dolu kanlı dramında bir soytarılık ara dönemiydi, ama hiçbir şekilde önemli eylemlerinden biri değildi. "
Alman komutanlar, genel alan mareşeri Hermann von Eichgorn’u yönetti ve Ukrayna’nın işgal altındaki bölgelerinin çoğunun idaresine başkanlık etti, Volyn, Podolsk, Kherson ve Ekaterinoslav eyaletlerinin bölgeleri hariç olmak üzere Avusturya-Macaristan idaresine geçti.
29 Nisan Ukrayna'da yılın 1918'i, Alman işgal ordusunun desteğiyle Hetman P. Skoropadsky'nin iktidara gelmesi sonucu darbe yaptı. Almanlar Merkez Konseyini ortadan kaldırdı. UPR, gücünü Alman süngülerine de dayanan hetmanın diktatörlük kuralı ile Ukrayna devletine döndü.
Kiev’de Alman birliklerinin girişi