Evet, yaşam hakkı olduğunu biliyorum, ama neden başka bir yere gitmiyorlar? Bir kahve ya da bir fincan çayla manzaraya hayran olmak için dışarıda oturduğumda, mahalledeki tüm eşekarıları şirketimi paylaşma zamanının geldiğine karar veriyor gibi görünüyor. Uzayımın etrafında vızıltı, hatta vazgeçip onlardan uzaklaşmak için içeri girersem pencereden veya kapıdan bir boşluktan sıkarken. Geçmişte bu çizgili yaratıklar tarafından sokulduktan sonra, tekrar kaçınmaya hevesliyim — evimin büyük metal bir kapısı vardı, ve bazı eşekarıları kapı çerçevesindeki küçük bir delikte yuva yapmıştı, ve kapıyı her çarptığımda, kızgın bir çete onları üzmeye cesaret eden suçluyu arıyordu. .
İlginç şeyler buldum. Burada Vespae olarak adlandırılan, normalde her yerde, küçük sarkık hayatlarıyla geçiniyorlar ve aslında doğanın kendi haşere kontrolörleri ve normalde bizimle ilgilenmiyorlar - tırtılları, yaprak bitlerini ve hatta örümcekleri doğramakla meşguller ve larvalarını beslemek için koloniye geri götürüyorlar. Kraliçe.
Cinsiyet tuhaflığı yüzünden bunlar steril dişi eşekarıları ve tek işleri gençler için yiyecek toplamak. Garip bir şekilde, erkek yumurtalarının bakire doğumunu yapabilirler, ama kraliçe muhtemelen bu yumurtaları yiyecek ve yumurta tabakasına da saldıracaktır. İşçiler sadece yaprak bitleri tarafından üretilen çiçek nektarında ve balçıda buldukları şekeri yiyorlar, ancak eşekarısı larvaları işçiye yiyecek karşılığında karbondan zengin bir şeker salgısı verecek ve bir uyuşturucu bağımlısı gibi işçiler kolonide birkaç bin genci beslemeye yardım edecek şekilde sürülecekler.
Yaz sonunda koloni, larvalar tamamen beslenmiş ve bazıları artık yetişkin eşekarısı haline gelerek 10.000'e kadar büyümüş olabilir ve hafif bir değişiklik meydana gelir — daha az larva işçiler için tatlı salgılama üretiyor ve bu işçiler daha sonra şeker düzeltmelerini aramaya zorlanıyor. Başka bir yerde ve davranışları bizim pahasına dışarıda yemek yerine değiştikçe bizi rahatsız etmeye başladıkları yer burası. Kraliçe son yumurtalarını koydu ve bu yumurtalar gelecek yıl kendi kolonilerini oluşturacak bereketli erkek ve dişi eşekarılarına dönüşecek.
İlginçtir ki, dişi acıtacak tek kişidir ve iğnesi, erkeklerde olmayan 'ovipozitor' adı verilen modifiye bir yumurta döşeme cihazıdır.
Asyalı Yaban Arılarının Avrupa'nın her tarafına doğru gitmesi konusunda çok fazla korku olduğunu biliyorum, ama Portekiz'deki diğer eşekarıları hakkında pek bir şey öğrenmiyorum. Dünya çapında yüzlerce tür vardır, muhtemelen en yaygın olanı Alman Sarı-Ceketleri, Vespula germanica veya Common Wasp, ayırt edici sarı bantlı gövdeye sahip, ve Avrupa Kağıt Eşek Arısı, Polistes dominula, çok sıska bel ve uzun 'dangly' ile vücutta daha uzun bacaklar.
Kağıt Yaban arısı en çok gördüğüm kişilerdir ve hemen hemen her yerde bir yuva inşa edecekler - terasların saçaklarının altında, sandalyelerin altında veya kapalı bir şemsiyenin içinde ve olgun bir yuva, yaklaşık 200 larva için açık 'odaları' olacak, bütün yuva bir kağıt parçacığı ile asılı bir & Isquo; petiole'.
Sarı Ceketler yuvalarda yeraltında yaşamaya eğilimlidir, ya da duvarlar, yarıklar ve ağaçların tabanları, yuvalar yaz sonuna kadar bir basketbol büyüklüğünde ve bir sıkıntı haline gelirse profesyonelce çıkarılmalıdır. Onlar da agresif olabilirler, tehdit olarak algıladıkları her şeyi takip ederler ve iğnelerini kullanmadan önce avlarını daha iyi kavramak için ısırırlar ve tekrar tekrar sokarlar, bu yüzden sokmaya alerjisi olan herkes dikkat etmelidir.
Şahsen, bu yıl diğer yıllardan daha kötü olduklarını düşünmüyorum, bunun sadece Covid-19 yüzünden evde olduğumuzdan olduğuna inanıyorum ve belki de onları daha fazla fark ediyoruz!