Adams-Oliver sendromu doğumda var olan nadir bir durumdur. Birincil özellikleri cilt gelişiminde anormallik (aplasia cutis congenita) ve uzuvların malformasyonlarıdır. Adams-Oliver sendromu olan kişilerde çeşitli başka özellikler ortaya çıkabilir.
Adams-Oliver sendromlu birçok insanda, tipik olarak başın üstünde (kafatasının tepe noktası) meydana gelen cildin eksik bölgelerinin lokalize bölgeleri ile karakterize edilen bir durum olan aplasia cutis congenita vardır. Bazı durumlarda, derinin altındaki kemik de az gelişmiştir. Bu rahatsızlığı olan kişilerde genellikle yara izi vardır ve etkilenen bölgede saç uzaması olmaz.
Adams-Oliver sendromlu kişilerde el ve ayak anormallikleri de yaygındır. Bunlar en sık olarak parmakları ve ayak parmaklarını içerir ve birlikte kaynaşmış anormal kemikleri, parmakları veya ayak parmaklarını (eşzamanlı olarak) ve anormal derecede kısa ya da eksik parmakları veya ayak parmaklarını (brakidaktil ya da oligodaktili) içerebilir. Bazı durumlarda, ellerdeki, ayaklardaki veya alt uzuvlardaki diğer kemikler yanlış biçimlendirilmiş veya eksiktir.
Etkilenen bazı bebeklerde cutis marmorata telangiectatica congenita adı verilen bir durum vardır. Kan damarlarının bu rahatsızlığı ciltte kırmızımsı veya morumsu bir ağ benzeri yapıya neden olur. Ek olarak, Adams-Oliver sendromlu kişiler, kalp ile akciğerler arasındaki kan damarlarında (pulmoner hipertansiyon) yüksek tansiyon geliştirebilir ve bu da yaşamı tehdit edebilir. Etkilenen bireylerde diğer kan damarı sorunları ve kalp defektleri oluşabilir.
Bazı durumlarda, Adams-Oliver sendromlu kişilerde gelişimsel gecikme, öğrenme güçlüğü veya beyin yapısındaki anormallikler gibi nörolojik problemler vardır.
Sıklık
Adams-Oliver sendromu nadir görülen bir hastalıktır; prevalansı bilinmemektedir.
Nedenleri
ARHGAP31, DLL4, DOCK6, EOGT, NOTCH1 veya RBPJ genindeki mutasyonlar Adams-Oliver sendromuna neden olabilir. Etkilenen bazı bireylerin bu genlerden birinde mutasyon olmadığı için, tanımlanmamış diğer genlerin de bu duruma dahil olması muhtemeldir. Bilinen genlerin her biri embriyonik gelişim sırasında önemli bir rol oynar ve herhangi birindeki değişiklikler, sıkı bir şekilde kontrol edilen bu süreci bozabilir ve Adams-Oliver sendromunun belirti ve semptomlarına neden olabilir.
ARHGAP31 ve DOCK6 genlerinden üretilen proteinlerin her ikisi de embriyonik gelişimin çeşitli yönleri için kritik olan sinyalleri ileten GTPaz adı verilen proteinlerin düzenlenmesinde rol oynar. ARHGAP31 ve DOCK6 proteinleri, uzuvların, kafatasının ve kalbin gelişimi sırasında GTPaz regülasyonu için özellikle önemli görünmektedir. GTPaz’lara genellikle moleküler anahtar denir çünkü açılıp kapatılabilirler. DOCK6 proteini onları açar ve ARHGAP31 proteini onları kapatır. DOCK6 genindeki mutasyonlar, aktivitelerini azaltan GTPazları açamayan anormal derecede kısa bir DOCK6 proteininin üretilmesine yol açar. ARHGAP31 genindeki mutasyonlar, normalde olmadığında GTPazları kapatan, anormal şekilde aktif bir ARHGAP31 proteininin üretilmesine yol açarak GTPaz aktivitesini de azaltır. GTPaz aktivitesindeki bu düşüş cilt problemlerine, kemik bozukluklarına ve Adams-Oliver sendromunun karakteristik özelliklerine yol açar.
NOTCH1, DLL4 ve RBPJ genlerinden üretilen proteinler, Notch yolu olarak bilinen bir sinyal yolunun bir parçasıdır. Çentik sinyali, kemikleri, kalbi, kasları, sinirleri ve kan damarlarını oluşturanlar da dahil olmak üzere, büyümekte olan embriyoda belirli hücre tiplerinin nasıl geliştiğini kontrol eder. Notch1 ve DLL4 proteinleri, kan damarlarının gelişimi için önemli olan Notch yolunun bir bölümünü uyarmak için kilit ve anahtarı gibi bir araya gelir. Adams-Oliver sendromunda yer alan NOTCH1 ve DLL4 gen mutasyonları, Adams-Oliver sendromlu bazı kişilerde kan damarı ve kalp anormalliklerinin altında kalabilen Notch1 sinyalini bozabilir. Araştırmacılar, durumun diğer özelliklerinin doğumdan önce anormal kan damarı gelişiminden kaynaklanabileceğinden şüpheleniyorlar.
Notchl ve diğer Notch proteinleri üzerinden sinyal verme, DNA’nın spesifik bölgelerine bağlanma (bağlanma) ve vücuttaki çoklu dokularda hücresel gelişimde rol oynayan genlerin aktivitesini kontrol etme ve RBPJ geninden üretilen RBP-J proteinini uyarır. Adams-Oliver sendromunda rol alan RBPJ gen mutasyonları, normalde DNA’yı bağlayan RBP-J proteini bölgesini değiştirir. Değiştirilmiş protein, DNA’ya bağlanamaz ve belirli genleri açmasını engeller. Gen aktivitesindeki bu değişiklikler cildin, kemiklerin ve diğer dokuların düzgün gelişmesini engelleyerek Adams-Oliver sendromunun özelliklerine yol açar.
EOGT genindeki mutasyonların Adams-Oliver sendromuna nasıl neden olduğu hakkında çok az şey bilinmektedir. Bu genden üretilen protein, N-asetilglukosamin adlı bir molekülü bunlara transfer ederek belirli proteinleri modifiye eder. EOGT proteininin Notch sinyal yolunu uyaran Notch proteinlerini değiştirdiği düşünülmektedir. Bununla birlikte, modifikasyonun Notch sinyali üzerindeki etkisi belirsizdir. Adams-Oliver sendromlu kişilerde EOGT genindeki en az üç mutasyon tanımlanmıştır, ancak genetik değişikliklerin bu hastalığın belirti ve semptomlarına nasıl katkıda bulunduğu hala bilinmemektedir.
Kalıtım Modeli
Adams-Oliver sendromu farklı kalıtım kalıplarına sahip olabilir. ARHGAP31, DLL4, NOTCH1 veya RBPJ genindeki mutasyonlardan kaynaklandığı zaman, durum otozomal dominant paternde kalıtsaldır. Otozomal dominant kalıtım her hücrede mutant genin bir kopyasının bozukluğa neden olmak için yeterli olduğu anlamına gelir. Mutant gen, tipik olarak etkilenen bir ebeveynden kalıtsaldır. NOTCH1 gen mutasyonları ile ilişkili bazı durumlar, üreme hücrelerinin (yumurta veya sperm) oluşumu sırasında veya erken embriyonik gelişiminde ortaya çıkan gende yeni (de novo) mutasyonlardan kaynaklanır. Bu vakalar ailelerinde düzensizlik öyküsü olmayan kişilerde görülür.
DOCK6 veya EOGT genindeki mutasyonlardan kaynaklandığında, Adams-Oliver sendromu otozomal resesif paternde kalıtsaldır. Bu kalıtım kalıbına sahip koşullar altında, her hücrede genin her iki kopyası da mutasyonlara sahiptir. Otozomal resesif hastalığı olan bir bireyin ebeveynlerinin her biri mutasyona uğramış genin bir kopyasını taşır, ancak bunlar genellikle durumun belirtileri ve semptomlarını göstermezler.
Hastalığın Diğer İsimleri
- Uzuv, Kafa Derisi ve Kafatasının Bulunmaması
- AOS
- Terminal Transvers Uzuv Defekti Olan Aplazya Cutis Congenita
- Distal Ekstremite Redüksiyon Anomalileri İle Konjenital Kafa Derisi Defektleri