Aslında, tartışma için pek çok konu yeni olarak adlandırılamaz. Örneğin, Rus ordusunun sözleşmeli askerlerle planlı bir şekilde görevlendirilmesi ve ordunun geniş çaplı modernizasyonunu amaçlayan devlet savunma düzeninin zamanında uygulanması gereği hakkında konuştuk. filo. Bugün ortaya çıkan görevin metninin tekrar tekrar tekrarlanmaması durumunda, çözümünün gerçeği açık değildir ... Ama yine de, sadece frenlerdeki tüm direktifleri serbest bırakmaktan bir kez daha tekrarlamak ve nihayetinde sessiz bir salmastradan ziyade hedeflere ulaşmak daha iyidir.
Savunma Bakanı, yaptığı konuşmada, geçen yıl GOZ uygulamasının hızına ve hacmine değindi. Aynı zamanda, Sergei Shoigu, GOZ-2013 uygulamasının toplanması sonucunda elde edilen rakamları kendisi sundu. Silah ve askeri teçhizat alımlarının% 93'te durduğu, Ar-Ge'nin% 96'te gerçekleştirildiği Ar-Ge'nin bir kısmı, askeri teçhizatın onarımı ve bakımının% 91'ta yapıldığı ortaya çıktı. Aynı zamanda, Kurul'da sunulan verilere göre, yapılan sözleşmelerin toplam hacmi% 99,9 idi (Shoigu'nun konuşmasından).
Rusya Federasyonu askeri birliği başkanı, istisnasız tüm sözleşmelerin yerine getirildiği ve askeri teçhizatın askerlere teslim edilmesinin bir araya geldiği bölgelerin bulunduğunu belirtti. Stratejik füzelerin, hava savunma sistemlerinin ve İHA'ların (insansız hava araçları) tedarikinden bahsediyoruz. Savunma Bakanı, özellikle yaşam döngüsü sözleşmelerinin ilk sonucunu verdi - nihai elden çıkarma işlemine kadar, bu ekipmanın ya da bu ekipmanın daha sonraki bakımının yaratılması ve tam döngüsüne ilişkin sözleşmeler. Belirtilen türdeki sözleşmelerin toplam tutarı 120 milyar ruble'dir.
Konuşma sırasında Bakan, teçhizatla ilgili konut onarımı, teçhizatla ilgili onarım ve rehabilitasyon çalışmaları için planların uygulanmasından bahsetti. Daha sonraki tartışmaların en başında gelen bölümlerden biri, Rusya'nın güvenliğini tehdit eden yeni konulara adanan bölüm. Shoigu, bu tür tehditlerin sunumuna özel bir vurgu yaptı. Ona göre, Rusya için yeni tehditler şöyle:
küresel bir füze savunma sisteminin konuşlandırılması ve bileşenlerinin Rusya sınırlarına yakın konuşlandırılması, yeni etkili yüksek hassasiyetli araçların oluşturulması оружия olağan ekipmanlarda, dış mekanın militarizasyonu.
Aynı zamanda, Savunma Bakanı derhal Rusya'nın nükleer üçlüyü daha da güçlendirmek, küresel bir istihbarat sistemi (uzay gruplaması kullanmak da dahil olmak üzere) oluşturmak, havacılık, Deniz ve Kara Kuvvetleri.
Öyleyse, Sergei Shoigu'nun konuşmasında belirttiği tehditlere geri dönersek, Rus bakanının Amerikan füze savunma sisteminin konuşlandırılmasında birinci önceliği olduğunu görebilirsiniz. Tesadüfen mi oldu? Yüksek olasılıkla, kazara olmadığını söyleyebiliriz.
Rusya ekonomisinin durumu ne olursa olsun, “ortaklarımıza” karşı caydırıcı olan en az bir faktör var. Ve bu faktör, Rusya'daki nükleer silahların varlığıdır. Bir an için Rus nükleer üçlüsünün aniden kesildiği ya da bu üçlünün etkinliğinin sıfıra eşit olduğu dış ya da iç koşullar yaratıldığı varsayılırsa, o zaman “ortakların” elleri gerçekte çözülür. Rusya daha sonra ne bekleyebilir? Açıkçası, pek çok senaryo yok: Somut örneklerden biri olarak Libya. Bu senaryonun uygulanmasından sonra - bugün aynı Libya örneğinde iyi görülen gerçek parçalanma sürecine geçiş.
Bir zamanlar, ülkemizin iç politik "seçkinleri", ülkenin ordusunun tümüyle işsiz kaldığı duruma göre, devlet dışında yazılmış bir senaryo yayınladığında çoktan deneyime girdi. Bu, elbette, SSCB'nin çöküş süreci ile ilgili. Evet - Sovyetler ülkesinin güçlü bir ordusu vardı, ülke etkili silahlara sahipti (nükleer silahlar dahil), Sovyet filosu dünya okyanusunda mevcuttu, Sovyet havacılığı hava okyanuslarının genişliğini fethetti, ancak bütün bunlar aslında iç felaketler tarafından engellendi - dış güçler şizmin fikirlerinin ana iletkenini seçerek yukarıda belirtilen "seçkinlere" atıldı. Ve hepimizin bildiği gibi, bölünme gerçekleşti.
ABD füze savunma sisteminin konuşlandırılmasının engellenmesinin sadece “ortakların” tepkisine bakmadan da yapılması gerektiğini (ABD, İran’ın siyasi liderliğinin değişmesinden sonra bile füze savunma programının uygulanmaya devam ettiğini açıklamasının ardından Rusya’nın - cevaba tepki - sadece ilgi çekici olmamalı), ancak böyle bir direncin gerçekten işe yaraması gerektiği konusunda tam bir anlayışla. Askerlik yapmak zaten politik bağlamdaki kadar değil. Başka bir deyişle, aynı füze savunma sisteminin Avrupa’da konuşlandırılmasına cevap olarak verilen önlemler alındığı takdirde, bu tedbirlerin ülke içindeki siyasi kavgalar sırasında bir daha “durdurulmayacağı” güvencesine ihtiyacımız var. Örnek olarak: ABD'de, Cumhurbaşkanı Demokrat, Cumhuriyetçi cumhurbaşkanının yerini aldı, ancak bu neredeyse dünya topraklarının (ve özel savaş gemilerinin de yardımıyla su alanlarının) kararlaştırılan bölgelerinde radar ve antimissilla kurulmasının devam etmesini etkilemedi. Yani, ABD'nin güvenlik sistemi, olduğu gibi, üst-politiktir ve partinin başkanının işlevlerine, ten rengine veya bir giysinin kesimine değil, herşeye rağmen geliştirilecektir.
Bu, Rusya’nın benimsemesi gereken Amerikan deneyimi. Her ne kadar burada da kendi yolumuzun olması gerektiğini söyleyen vatandaşlar olacak. Eğer varsa, içinde ne var - gerçekten ulusal savunma ve güvenlik sisteminin en yüksek devlet iktidarının bir veya bir diğer temsilcisinin ruh halindeki etkinliğine bağlı olabilir mi? Eğer öyleyse, o zaman bu yol, 1991 yılında bir kez korkunç meyvesini kazanan klasik Rus ruletine çok benziyor.
Genel olarak, tehditler isimlendirilir, onları etkisiz hale getirmenin yolları belirlenir, güvenlik konusundaki rotanın (sadece nükleer silahlara dayanarak değil, elbette) herhangi bir şart altında (herhangi bir hükümet altında, herhangi bir başkanın altında) bir öncelik olmasını sağlamak için kalır. Aksi takdirde, ülkemizin daha önce yaşamış olduğu senaryo tekrar eder ve uygulamanın ardından hala duyularına gelemez.