Bangor Üniversitesi ve University College London’daki (UCL) sinirbilimciler ilk kez, konuşma, el yazısı, spor ya da bir müzik aleti çalma için çok önemli olan bir dizi hareket başlamadan milisaniye önce beyinde meydana gelen süreçleri belirlediler. Bunu, katılımcıların beynin dışındaki çok küçük manyetik alanları ölçerek ve hareket başlamadan önce oluşan her biri benzersiz olan desenleri belirleyerek yaptılar. Daha hata eğilimli ortaya koyuşların aksine daha kalifiye-becerikli ortaya koyuşlara neden olan nöral kalıplar arasındaki farklılıkları belirlediler.
Wellcome Trust tarafından finanse edilen araştırma Neuron adlı dergide yayınlandı. Bu yeni bilgi ile yapılacak daha ileri araştırmalar, inme sonrası rehabilitasyona yardımcı olan veya kekemelik, dispraksi veya diğer benzer koşullarla yaşayan insanlar için yaşamı iyileştiren müdahalelerin geliştirilmesine yol açabilir.
Bangor Üniversitesi Psikoloji Okulu’ndan araştırmanın baş yazarı Dr. Katja Kornysheva, bulguların önemini şu şekilde açıklıyor: “Devam eden beyin aktivitesini milisaniye milisaniye ölçen invazif olmayan bir teknik kullanarak, katılımcıların hazırlandıklarını ve parmaklarını hafızalarını kullanarak oynattıklarını beyin aktivitelerinden izleyebildik. Bu, beynin, karmaşık eylemler için yapılacak işlemleri milisaniyeler öncesinden ‘doğru sıraya’ ‘dizerek’ hazırladığını ortaya koydu.”
Dr. Katja Kornysheva: “Beyin implaslarını (uyarı) inceleyerek, katılımcıların dizileri hata yapmadan doğru ve tam bir şekilde üretip, onları ortaya koymadan önce her aktiviteyi sıraya sokup, düzenlediğini görebiliyorduk. Ancak, hatalar oluştuğunda, eylemlerin “sıralanması” ayrı ve farklı aktiviteler olarak daha iyi tanımlanamamıştır. Görünüşe göre, daha benzer şekilde biraraya getirilmiş ve daha az tanımlanmış olan “sıralama”da, katılımcılar, ardışık üretim ve zamanlamada daha çok hata yapıyorlardı.”
Bilgisayarda yazmak veya piyano çalmak gibi günlük eylemler, bellekten doğru seri sıralaması içinde bireysel hareketler üretmeyi gerektirir. Kornysheva ve diğerleri, beynin, bu tür dizilimleri ilk hareketten önce dizideki konumlarına göre paralel olarak ilk-son elementleri ‘biraraya getirerek, yığarak’ hazırladığını göstermiştir. Dizileri doğru yazanların, ilk hareketi yapmadan önce grupları/unsurları doğru “yığma-biraraya getirme” olasılığı daha yüksekti. Resim: NeuroscienceNews.com Katja Kornysheva ve diğer yazarlar.
UCL’in Bilişsel Sinirbilim Enstitüsü’nün araştırmacısı ve araştırmanın diğer yazarlarından Prof. Neil Burgess: “Meğerse, bu “hazırlık kalıbı” öncelikle dizilimlerde yeniden kullanılabileceği bir konum (1.,2.,3.,…) için bir şablon yansıtıyormuş. Bu tıpkı bir dolabın çekmecesine farklı nesneleri koyabilmek gibi bir şey… Yeni dizilimler ve düzenli kalmak için bir taslak/ kopya çıkarmak, beyin için verimli ve esnek olmanın bir yolu.
“Ne yazık ki, dizilim kontrolündeki ve akıcılıktaki bozukluklar günlük yaşamda ciddi rahatsızlıklara yol açabilir. Neticede, bu araştırma, kullanıcıya anında geri bildirim sağlayacak olan “olur gibi-olduğu gibi” kod çözücülerinin geliştirilmesine yol açabilir. Bu, doğru hazırlık durumunu oluşturmak ve kekemelik veya dispraksi (hareket, koordinasyon, yargılama, işleme, hafıza ve diğer bazı bilişsel beceriler konusunda sorunlar) gibi zorlukların üstesinden gelmede beyinlerini “eğitmeye” yardımcı olabilir. Bu yeni anlayışın, aynı zamanda “locked-in sendromu (nörolojik bir bozukluk) veya tüm vücut felci olan insanlar tarafından kullanılan, gelişmiş beyin- bilgisayar arayüzlerinin geliştirilmesine de yol açabileceğini ümit ediyoruz.”
Çeviri: AylinER
https://neurosciencenews.com/brain-action-preparation-10710/