Ana kontrol panelinin kullanıcıların görüntüleyebileceği ve analiz edebileceği bir veri tablosu gösterdiği web tabanlı bir platform oluşturuyoruz. Bu aracı büyütürken, giderek daha fazla sütun ekliyoruz ve daha küçük ekran çözünürlüklerinde yatay alan azalıyor (bazı veri sarmaları görüyoruz). Kullanıcının tüm sütunları aynı anda görüntülemesi önemlidir, bu nedenle yatay kaydırma gibi (patronun isteğine göre ve yatay kaydırma yine de berbat olduğu için) sütun gizleme söz konusu değildir. Herkesin çok sütunlu tablolar için akıllı bir kullanıcı arayüzü bilip bilmediğini merak ediyordum.
DÜZENLEMEK
Aşağıda tablonun düzeninin ekran görüntüsü verilmiştir. Ne yazık ki güvenlik amacıyla sütun başlıklarını bulanıklaştırmak zorunda kaldım. Bu örnekte, içinde neredeyse hiç veri bulunmayan satırlar vardır, ancak kullanımda, ilgili sütun başlıklarından daha geniş olacak çok sayıda veri olacaktır. Bazı cevaplara yanıt olarak, kullanıcının tüm sütunları görmesi zorunludur, çünkü hepsi belirli kararlar vermek için verileri analiz etmek için gereklidir. Tüm veriler ilk üç sütundan başka sayısaldır. Herhangi bir geri bildirim için tekrar teşekkürler.
Tamam, görüyorum ki bu görüntüyü yüklemek gerçekten adalet yapmıyor ... 1680x1050 çözünürlükte (22 ") ekranın tüm genişliğini kaplıyor ve veri sütunlara dolduğunda, sol sütun metinle küçülüyor biraz aşağı.
EDIT 2 Sadece herkesin harika fikirlerine teşekkür etmek istedim. Sadece bir cevap seçebilirim, ancak fikirlerinizin birçoğunun çok yararlı olduğu kanıtlandı ve sonuçta nihai ürün ortaya çıkabilir. Tekrar teşekkürler!
İlk üç sütundan sonraki tüm veriler sayısal olduğundan, her sütunun genişliği dört karakter kadar az olacak şekilde yuvarlayabilirsiniz.
Full Length Shorter Tiny ------------ ------- ---- $143,573.39 $143.6k 144k 112.54% 112.5% 113 198,220,329 198.2m 198m
Kullanılacak alan miktarına göre hangi sürümün görüntüleneceğine karar verebilirsiniz. Daha büyük monitörlere sahip olduğu için şanslı olanlar hala her şeyi alacaklardı. Sunum, küçük monitörler için incelikle bozulacaktı
Tabii ki, bir hücrenin içeriği kısaltılmışsa, bir araç ipucunda tam değeri göstermelisiniz.
Güncelleme: @Oskar yorumlarda, farklı büyüklüklerde sayıların gösterilmesinin görsel olarak karşılaştırılmasını zorlaştırdığına dikkat çekti. Dolayısıyla, göreceli değerlerin karşılaştırılmasının kesinlikten daha önemli olması durumunda bir değişiklik var.
Revenue ($millions) ------------ 143.6 93.2 0.3 < 0.1
(Bu örnekteki başlık verilerden daha geniştir, ancak diğerleri belirttiği gibi, başlıkları 45 derecelik bir açıyla eğerek çözülebilir.)
Kayıt başına birden çok satır görüntülemeyi deneyebilirsiniz, örn .:
Ayrıca, her satırı, kullanıcının tam kaydı görebilmesi için genişletilebilecek bir özet görünüm haline getirerek bir adım daha ileri gidebilirsiniz, örn .:
Yukarıdaki resimde, kullanıcı Mary Jane'in tüm bilgileri ile ilgileniyor, bu yüzden tam kaydı görmek için adının yanındaki üçgeni tıklıyor.
Ayrıca, "sütun gizleme söz konusu bile değil" önermesine katılmıyorum. Gerçekten b fazla bilgi varsa, kullanıcı gizlemek isteyecektir bir şey. Başlangıçta hepsinin varsayılan olarak görünür olmasını isteyebilirsiniz; ancak kullanıcının giderken bazı sütunları gizlemesinin bir yolu olmalıdır.
Sütunlar satırlardan daha fazla büyüyorsa, satırları sütun olarak koymayı deneyebilirsiniz
Bu, müşterinin/ürün yöneticisinin ana ekranda her şeyi istediğiniz her şeye karşılık geldiği duruma çok benziyor. ana ekranda gerekir.
IMHO, bir gösterge tablosu ekranı kullanıcıya her şeyin genel bakış değerini vermelidir ... ancak bunun bir kısmı hakkında bilgi almak için (örneğin, bu haftaki satışlarda% 275'lik artış) kullanıcı, satışların nereden geldiğiyle ilgili bilgi tablolarını görmek için verileri "ayrıntılı olarak incelemelidir".
Çok sayıda bilgiyi denemek ve göstermek için "ana" görünümü aşırı karmaşık hale getirmek, kullanıcı veri yığınında kaybolur. Aşağıdaki örnekler Google'da bulduğum rastgele şeylerdir, ancak A ekranından nereden başlayacağınıza bile karar veremezsiniz - içeriğin düzgün bir şekilde genel görünümler halinde düzenlendiği Ekran B'ye.
ezici verilere örnek:
basit, sindirimi kolay veri örneği:
Tablo, büyük miktarda veri sunmak için iyi bir yoldur. Bununla birlikte, 5'ten fazla sütunla tablolar hızla okunamaz hale gelir. Verileriniz söylediğiniz gibi gerçek zamanlı olarak değişiyorsa, kullanıcı aynı anda 15 farklı sütuna bakmak zorunda kaldığında büyük olasılıkla kararını zamanında alamaz.
Google, büyük miktarda veriye bakarken en önemli hususun sıralama olduğunu en iyi bilir. Kullanıcının alaka düzeyine göre sıralamanız gerekir. Her veri parçası önemli olabilir, ancak bazı veriler diğerlerinden daha önemlidir, hangi parçanın en önemli olduğunu ve hangi parçaların olmadığını tanımlamanız gerekir, bu büyük ölçüde işletmenin hedefine bağlıdır.
Bazı sütunlar diğerinden daha önemlidir:
Sıralarken çok yaygın bir hata, alfabetik sıra veya tarih veya sayısal değerler gibi bazı yararsız sıralara göre sıralamaktır. Statik ve tutarlı sipariş vermek, değerleri aramanız gerektiğinde yararlıdır, ancak bilgisayarın sizin için arama yapmasına izin vermelisiniz . Bunun yerine, çoğu durumda alaka düzeyine göre sipariş vermek istersiniz.
Bunlardan bazıları sizin durumunuz için geçerli olabilir veya olmayabilir:
Bu hedefleri kullanıcılarınız için tanımlamanız ve verileriniz ve sütunlarınız için ağırlıklı bir sıralama yapmanız gerekir. Hangi hedeflerin kullanıcılarınız için en önemli olduğunu belirlemediyseniz, gerçekten tasarlamadığınız anlamına gelir . Hangi verilerin en önemli olduğunu belirledikten sonra, daha az önemli bazı verileri gizlemeye veya kısaltmaya veya simgeleri soyutlamaya devam edebilirsiniz. Simgelerin emilmesi kolaydır ve kullanıcı, saniyenin onda birini "yeşil daire" ve "kırmızı çarpı" ya bakarak geçirebiliyorsa, 8 saniye 8221 ve 1463'ü okumak istemiyor.
İlginç değerleri vurgulayın. Kullanıcı yalnızca belirli bir alanda belirli bir değere sahip işlemlerle ilgilenebilir. Ve kullanıcı tercihi için çok yüksek veya çok düşük işlemlere asla dokunmayacağını bilebilir; bunları filtreleyerek kullanıcının onları görmesine gerek kalmaz. Kullanıcı, sütun için bir kullanımı olmadığını söylüyorsa, bir sütunun tamamını gizleyebilirsiniz.
kullanıcının gerçekte hangi verileri görmesi gerekir?
Keşke buna doğrudan cevap verebilseydik. "yerine bağlıdır".
Bu sorunla karşılaşmaya devam ediyorum ve her Google yaptığımda Jason'ın mükemmel sorusuna geri dönüyorum.
Ve birçok mükemmel cevap var, ama hepimizin eteğine benzediği bir meta-konu kokusu alıyorum ama açmaya değer olduğunu düşünüyorum.
Bu gibi durumlarla karşılaştığımda, bir adım geri çekilmeyi ve sistemimizdeki kullanıcı niyetlerinin çeşitliliği için iyi bir takdir almamızı sağlamayı yararlı buluyorum. Ne demek istediğimi göstermek için basit bir diyagram çizdim:
Burada iki şeyi düşünüyorum:
Örneğin:
Her sabah Satış Yöneticilerinin satış pipeline'larını değer ve kapanış tarihine göre incelediklerini bilirsek, bunun için bir gösterge tablosu tasarlayabilir ve her sabah "elinizin altında" olması gerektiğini biliriz. Ben buna tanımlanmış ve yaygın kullanım durumu diyorum.
Yatırım analistlerinin portföylerindeki hisse senetlerinin üzerine döktüğünü gördüğümüzde, bir dizi standart teknik kullanarak pozisyonlarını sürekli olarak değerlendirdiklerini biliyoruz, ancak herhangi bir anda değerlendirmeyi tam olarak nasıl yaptıklarını tespit edemiyoruz. Bu, harici bir uyarana (ticaret katındaki bir meslektaştan gelen bir çağrı veya Financial Times'daki bir hikaye gibi) yanıt veriyorsa özellikle doğrudur. Buna henüz tanımsız yaygın diyebiliriz.
Belki de bölüm başkanlarının maliyetlerini ve bütçelerini yönetmekten sorumlu olduğunu biliyoruz. Ama yönetme tam olarak neyi gerektirdiğini anlıyor muyuz? Ve bu zaman içinde değişebilir - örneğin yılın başında şirket pazar payına ve gelir optimizasyonuna odaklanabilirken, dördüncü çeyreğe kadar herkes maliyet azaltmaya odaklanabilir. Bu, çok farklı inceleme ve eylem türlerine yol açabilir. Bu senaryoya tanımsız ve geçici diyebilirim
Ve böyle .. Sanırım resmi anlıyorsun.
Nereye Odaklanacağınıza Karar Verme
Sağ üst kadran, bir tasarımcı olarak en iyi yer. Kullanıcıların gerçekten neye ihtiyacı olduğunu belirleyebilir ve çabalarımızı onlar için en iyi deneyimi tasarlamaya koyabiliriz. Deneyimlerimize değer katmayan uygulamamızdaki tüm hammaddeleri ortadan kaldırabiliriz. İyi yaparsak ödüller kazanabiliriz ;-)
Ne yazık ki, dünya dağınık bir yer. Şansımız, kullanıcılarımızın tüm grafik boyunca olmasıdır. Ve bu dakikadan dakikaya değişebilir.
Her zamanki tepkimiz ve disiplinden (programcılar, tasarımcılar, girişimciler) bağımsız olarak duyacağınız en iyi tavsiye sadece odaklanmaktır. Aşırılıkta: bir şey yapın ve iyi yapın.
Bir başlangıçta veya bir MVP üzerinde çalışıyorsanız, bu kolay ve kendi kendine seçimdir ("bunu yalnızca X yapmak isteyen kullanıcılar için oluşturuyoruz").
Diğer herkes için, bunun yerine önce kullanıcıların hangi kadran (lar) ın içinde çalışmak istediği ve çalışması gerektiğini takdir etmemiz ve bunu çabalarımıza odaklanmak için bir lens olarak kullanmamızı öneriyorum. Kullanıcılarımız Quadrant D'de çalışıyorsa, ancak onları bir Quadrant A çözümüne zorlamaya çalışıyoruz .. bu hoş olmayacak ve kullanıcılar her zaman sonunda sonunda kazanacaklar.
Gerçek Jason muhtemelen uzun sürdü, ama çoğumuz Jason olduğumuz günlerimiz var. Açıklamasından, başlangıç varsayımı/önerisi Jason'ın kullanıcılarının tamamen Quadrant C ile ilgili olduğu görülüyor - her zaman sağladığımız veri kümeleriyle kolayca tanımlayamadığımız şeyler yapmakla çok meşgul.
Başka bir deyişle, klasik bilgi çalışanları . Özellikle bu insanlar için sistemler inşa etmek için mücadele ediyoruz, çünkü onlar fakir bilgisayarlarımızın hakkında bir ipucu olmadığı birçok şeyi biliyor ve bunlara yanıt veriyorlar.
Mütevazi e-tablonun finans departmanları gibi yerlerde hala üstün olması şaşırtıcı değildir. ERP sistemleri tüm işlem işlemleri ile yapıldıktan sonra, kalan işin çoğu sağ üst Çeyrek'in karesinin dışına düşer ... ve bir elektronik tablo hala verilerle çalışmak için nihai boş tuvaldir .
Öyleyse ne yapabiliriz? İki paralel strateji öneririm
Tamam, belki de işin çoğunun sahte elektronik tablo görünümünde yapılması gerekir. Ama belki hepsi değil. Tanımlı yaygın kullanım belirtileri aldığımızda, bunun için özel olarak oluşturabiliriz (başka bir görünüm, gösterge tablosu sayfası veya delinme).
Bu soruya zaten eklenmiş bir çok iyi cevap ve yorum var: Çeyrek C 'nin kaderini nasıl bulabilirim Çeyrek C' nin karmaşasında?
Kaba taşlar nasıl bulunur?
Ancak bunun gibi sistemlerde, sonuçta hepsini Quadrant A çözümleri tasarlayabileceğimiz bir dizi düzgün kullanım durumuna indirgeyebileceğimizi düşünmek genellikle bir Taylorist pipe-dream olur.
Tam ve iyi tanımlanmış nihai hedefler için inşa edemezsek, belki de kullanıcılar için yolculuğu geliştirmeye odaklanarak büyük adımlar atabiliriz?
Erişim ve Uygunluklara Odaklan
Dolayısıyla, kullanıcıların ne yapmaya çalıştığını tam olarak bilmiyoruz, ancak verilerimize erişme ve bunları kullanma becerilerini geliştirebiliriz. Örneğin:
Mikro Aletlere Odaklanma
Neyi başarmaya çalıştığınızın tüm hikayesini bilmiyoruz, ancak bulmacanın bazı kısımlarını teslim edebiliriz. Örneğin:
Verilere değer katmaya odaklan
Çalışanlarımızın verilerimizi Bilgi-Bilgi-Bilgelik haline nasıl dönüştürdüğünü tam olarak bilmiyoruz, ancak verilere ekleyebileceğimiz değeri sürekli iyileştirmek için fırsatlar aramalıyız.
örneğin. Bugün size sadece ham üretim rakamları veriyorum, yarın size bunu artı dün/geçen hafta/geçen aydan bu yana verebilirim.
İnsanlar muhtemelen bilginin ve bilgeliğin çıkarılmasının kontrolünü elinde tutarken, belki de sadece veri yerine bilgi sunma konusunda daha iyi olabiliriz.
Bir cevap seçtiğinizi biliyorum, ama oldukça önemli olduğunu düşündüğüm bir şey getirmek istedim: veri ve bilgi. Son zamanlarda bunun hakkında çok şey düşünüyordum, bu yüzden headmeat'ların önünde.
Yaptığınız şey verileri göstermek. Bu ham, her şey gerçekten önemli görünüyor, ama gerçekte çoğu insanın verileri görmesine gerek yok. Gerçekten ihtiyaç duydukları, verilere dayanarak oluşturulan bilgilerdir. Yorumlardan birinde, kullanıcıların "satırın üzerine geldiklerinde bir grafik görebildiğini" söylüyorsunuz ve bence bu geriye dönük. Ham veriler isteğe bağlı olarak sunulmalıdır, ancak varsayılan görünüm verileri analiz etmeli ve ortaya çıkan bilgileri göstermelidir.
Bu, grafiklerin doğru seçim olduğu anlamına gelmez, ancak tüm bu verilerin temel bulgularının alternatif bir şekilde görüntülenmesi, daha akıllıca bir yol olabilir. Bu, kavramsal olarak geliştirilmesi daha zordur, ancak son ürünü, şeyleri aramak için bir yerden daha yararlı bir araç haline getirecektir. Kullanıcılarınıza sorulacak olan soru "bu ekrana bakarken ne bilmek istersiniz?"
Yaptığımız şey ekranı temel olarak iki parçaya bölmektir. Üst yarısı seçili olan öğeyle ilgili ayrıntıları gösterir, alt yarısı ise kullanılabilir öğelerin sayfalı listesini içeren ızgarayı gösterir.
Sekme denetimleri, iç içe geçmiş ayrıntılar/koleksiyonlar dediğimiz şeyin ayrıntı/koleksiyon görünümlerini görüntülemek için kullanılır. Bunlar yabancı anahtar ilişkilerinden oluşur.
Umarım bu size biraz yardımcı olur.
Bunun bir şeye ilham verebileceğini düşünebileceğim bir örnek, çok fazla sütun içeren bir tablo olan MLB.com'un sıralamalar sayfası , ancak özelleştirme arayüzü anında sezgisel (bana göre - ve bir teknisyen kitlesi). Muhtemelen MLBAM'ın sahip olabileceğiniz maksimum sütun sayısı üzerindeki keyfi sınırını istemezsiniz.
Sütun gizlemeyle ilgili en büyük UI sorunu genellikle gizli sütunu geri almaktır - yakın zamanda düzeltmedikleri sürece, örneğin "göster" gerçekten Excel'de bulmak zordur.
Biraz şaşırdım, henüz Master-Detail modelini önermedi.
Kendi ürünlerimizin birçoğunda tam olarak aynı sorun var: Bir ekrana sığacak çok fazla sütun var, ancak her bilgi parçası bazı kullanım durumlarında alakalı olacaktır.
Aslında, ne yaptığınıza karar verdik (r patron): Görünür sütunların varsayılan sayısını, kullanım örneklerinin% 90'ını kapsayacak şekilde kabaca 5-6 özenle seçilmiş özelliklere kesmek. Ancak seçilen satır için, ekranın sağ tarafındaki bir özellik bölmesindeki tüm özellikleri görüntüleriz. Kullanıcı, tabloda mümkün olduğunca çok satırın en önemli özelliklerini ve özellik bölmesinde seçilen satır için mümkün olduğunca çok özelliği görür.
Kullanıcı, yine de Windows Gezgini'nde olduğu gibi, diğer sütunları bizim seçtiğimiz sütunlardan daha önemli görüyorsa, hatta tabloya sütun ekleyebilir/kaldırabilir veya hatta kullanıcı bölmesine karar verirse özellik bölmesini kapatabilir ve yatay kaydırmaya başvurabilir. gerçekten ne istediğini.
Özellik bölmesinin sunulmasının bazı şık avantajları vardır:
Etiketleri Alman olarak affedin, ancak fikri karşı karşıya getirmelidir:
Kesinlikle donanım, ancak emtia çoklu monitör kurulumu öneririm. Geniş tablalar veya elektronik tablolarla çalışırken iki adet 19 "asingle 24'e kıyasla" dramatiktir.
Ek olarak, kritik sütunları bulanıklaştırın/normalleştirin (kullanıcıya daha fazla analizin yapılması gerektiğini ve muhtemelen daha fazla işlem yapılması gerektiğini gösteren sütunlar). Bu bulanık değerlere göre gruplandırın.
Diğer hile, 'tutturulmuş' sütunları birleştirmek olabilir, böylece kullanıcı sola veya sağa kaydırdıkça tutturulmuş sütunlar kaydırma yönüne bağlı olarak ekranın karşı ucuna doğru ilerler.
Bence bu konuda patronla konuşman gerek. tüm sütunların ve tüm satırların görüntülenmesi, ekranı kullanılabilirliğin ötesinde dağıtır. Bu, bir yolcu otoparkına bir kamyon park etmeyi istemek gibidir. Kamyon ve park yeri için iyi bitmez.
Kendinize ve müşteriye sormanız gereken şey, kullanıcının tüm verileri değerlendirmek için hangi adımları atacağıdır. Önce karar ne, sonra neyin kontrol edilmesi gerekiyor. Bundan sonra kullanıcının uygulamanızı nasıl kullanacağını anlamaya başlayabilirsiniz. Verileri akıcı hale getirebileceğinizi ve yönetilebilir bir raporda sunabileceğinizi öğrendikten sonra.
örnekte gördüğüm kadarıyla, genel veriler tek bir görünümde yakalanamaz. Bu, kullanıcının iki karşılaştırma alanı arasında ileri geri gitmek zorunda kalacağı anlamına gelir. Veriler yanlış okunduğundan bu yanlış bir karara neden olabilir. çalıştığınız işteki hatalar çok pahalıya mal olabilir. müşterinize muhtemelen daha net bir görüntü çizerek bu hatalardan kaçınmanız gerektiğini anlayacağını söyleyerek.
SEÇENEK: Veri satırlarını karşılaştırıyorsanız, genel bakışta minimum veri öneriyorum ve karşılaştırmak için bir çift seçerek, uygun şekilde karşılaştırılan tüm verilerle (grafikler, sayılar veya başka herhangi bir görsel yardım) bir rapor oluşturacaksınız.
ALTERNATİF SEÇENEK: Patronuna git, kendi yolunda yapacağını söyle ama masaya alternatif bir tasarım koy. Zaman geldiğinde ve öfkeli kullanıcıların orduları kapının önünde olduğunda, ona alternatif bir tasarım yarattığınızı hatırlatırsınız. teknolojide siyaset asla benim favorim değil. ama bazen sadece ihtiyaç duyulur!
Belki de düşük değerli sütunları (yani [0..100 aralığındaki değerler)) alt sütunlara gruplayabilirsiniz.
Onun yerine:
| Description | Count | Mean | Sum | Foo | Bar | | Lorem ipsum | 1 | 2 | 3 | $ 1.00 | +0.2% |
Şu şekilde sunun:
| Description | Totals | Foo | Bar | | | C / M / S | | | | Lorem ipsum | 1 : 2 : 3 | $ 1.00 | +0.2% |
Burada ":" bir alt sütun ayırıcıdır ve C/M/S "Sayım/Ortalama/Toplam" (veya orada görüntülenen veriler) anlamına gelir.
Verilerin mutlak değerleri önemli değilse, yüzdeleri yığılmış çubuk simgelerine dönüştürebilirsiniz.
Bir sütun başka bir sütunun yüzdesiyse, hedef sütunun arka planını ilerleme çubuğu olarak kullanabilirsiniz. Aslında, veri alanlarının çeşitliliğine bağlı olarak, hücrenin arka planı hangi değeri içerdiğini gösterebilir ve para birimi önekini ve/veya gereksiz biçimlendirmeyi bırakabilir.
Bunu yapmanıza izin verilip verilmediğini bilmiyorum, ama bir tablo kullanmamaya ne dersiniz? Öğelerin bir listesini göster, işte bir film listesi örneği:
* Movie title 1 * Cast: actor a, actor b Year: 2000 Runtime: 100 min Rating: 75% * Movie title 2 * ...
İşte birkaç fikir:
Asıl soru şudur: Kullanıcının gerçekte hangi verileri görmesi gerekir? Tüm satırlar verilerinizdeki tüm sütunları dolduruyor mu? Benimki öyle değil, ama 'seyrek' matris türünde bir ekrandan çok uzak.
1) balıkgözü görünümü
Hiç balıkgözü görüşü düşündünüz mü? İyi bir javascript çözümü bulmak zor, ancak Java appletler bulmak yeterince kolaydır.
2) Fareyle Üzerine Gelme İpuçları
Sadece kısa sayısal verileri göster (aralığa göre değişen hassasiyette) ve fareyle üzerine gelindiğinde sütun başlıklarını göster? İlgilenilen hücreleri vurgulamak isteyebilir/ihtiyacınız olabilir ve kullanıcının hangi sütun olduklarını görmek için üzerine gelmelerine izin verebilirsiniz.
3) Gruplama
Benzer sütunlara sahip öğeleri gruplara gruplandırın ve her tablodan doldurulmamış sütunları dışarıda bırakarak benzer öğeleri içeren birkaç tablo oluşturun. Aslında apriori'lerin nasıl gruplanacağını bilmek zorunda değilsiniz ... Her satır için hangi sütunların doldurulduğu bir bitmap veya karma oluşturabilir ve ardından satırları ortak sütun kümelerine ayırabilir/kümeleyebilirsiniz. Alternatif bir algoritma, doldurulan sütun sayısına göre sıralamaktır. Bunu oldukça iyi buldum ve gruplamaları kolayca tanımlamaya yardımcı oldum ve küçük tutarsızlıkları oldukça iyi ortaya koydum.
Kural olarak, kullanıcılarınızın her arzusunun hevesinde olmamalısınız. Veri kitlelerini uygun ve verimli bir şekilde özetleyecek şekilde ihtiyaçlarını yeniden gözden geçirmek bir profesyonel olarak sizin görevinizdir. Bilgisayarlar, veri yığınlarını toplamada harika ve insanlar bu verileri yorumlamada kötü. Tüm gücünüzle, biçimlendirilmemiş, özetlenmemiş tabloları ekrana dökerek direnin.
Google'da arama yapmayı düşünün - çoğu arama genellikle milyonlarca isabet getirir. Ama hiç ilk sayfanın ötesine geçtiniz mi? En çok seviyorsanız, neredeyse hiç. Cevabınızı ilk sayfada bulamazsanız ne yaparsınız? Sorunuzu yeniden ifade edecek ve hedefiniz ilk sayfada görünene kadar sonuçları daraltacaksınız.
Uygulamanızı düşünürken Google Arama alıştırmasını yapın. Filtrelenmemiş bir kayıt dökümünü nadiren listeliyor.
Başka bir örnek - iPhone'unuzdaki kişileri veya müzik parçalarını düşünün. Sağdaki harf kaydırma çubuğuna hemen dokunmazsanız ve alfabetik bölüme atlamazsanız çok şaşırırdım. Kayıtların tam, tam listesi, şeker için (telefonun kaydırılabilirliğini gösterin) her şeyden daha fazladır.
Şimdi, tüm bunlar yatay olarak gösterdiğiniz verilere de uygulanabilir (sütun sayısı). Bu verileri özetlemenin yaratıcı ve sezgisel bir yolunu bulun. Bu çivileme için bir yararı, bir uygulamayı kullanımı eğlenceli hale getiren şeylerdir. Bu düşünceli tweaks ve cilalar yeterli ekleyin ve uygulama bile kullanmak için "eğlenceli" olur.
En azından sorunu düşünüyorsunuz; bu, çoğu geliştiricinin gitmediğinden daha uzak. İyi şanslar!
Bu sorunun çok eski olmasına rağmen, iki sentimi buraya atmam gerekiyor.
Kullanıcının karar vermesi için TÜM gerekli olan bir grup veriniz varsa, açıkçası bu verilere dayanan bir karar verme süreci vardır. Bu verilere ham verilere dayanarak karar vermek için kullanıcıyı koymak yerine, muhtemelen odaklanmanız gereken şey, bu ham verilerin kullanıcı için daha yararlı bir şekilde nasıl işleneceğini bulmaktır.
Örneğin, A, B, C, D ve E sütunlarınız varsa ve B ve C D'den küçük, ancak E'den büyük olduğunda A'nın güncellenmesi gerekiyorsa, kullanıcılarınıza bu sütunların tümünü göstermek yerine, bu koşulun geçerli olup olmadığını gösteren tek bir sütun.
Kullanıcılarınızı verilerle değiştirmek yerine, bu verileri KULLANAN bir iş mantığı katmanı oluşturmanız gerekir. Sadece GUI'nizin karmaşıklığını büyük ölçüde basitleştirmekle kalmayacak, aynı zamanda kullanıcılarınız hayatlarını kolaylaştırmak için size inanılmaz derecede minnettar olacaktır. Bilgisayarlar için her zaman insanlardan daha kolay olan görevleri belirlemeye çalışmalı ve bu görevlerin sorumluluğunu bilgisayara indirmelisiniz.
Kullanıcıların neden tüm sütunları görmesi gerektiğini veya neden patronunuzun tüm sütunları görmek istediklerini düşündüğünü bilmediğimiz için, bazı sütun çözümlerinden kurtulacaksınız. Benimki burada. Kullanıcıların istedikleri sütunlar için tercihlerini seçme, sipariş etme ve kaydetme yoluna sahip olun. Eminim sadece 5 sütun görmek isteyen önemli sayıda kullanıcı vardır. Asıl sorun, hepsi aynı olanları görmek istemiyor. Sonunda, yatay bir kaydırma çubuğu görünecek kadar çok sütuna sahip olacaklar. Tahminimce bu 'elektronik tablo bağımlıları' sorun olmayacak. Kendilerini evinde gibi hissedecekler.
Akla ilk gelen şey yeniden boyutlandırılabilir sütunlardır. Tüm sütunların görünür olması ve verilerin tablo biçiminde olması gerektiğini söylediğiniz için. Sütun adları 45 derecelik bir açıda olabilir, böylece kolayca tanımlanabilirler ve aynı zamanda daha az yer kaplarlar.
Hangi sütunların görüntüleneceğini denetlemeniz ve daha sonra akıllı varsayılanları kullanmanız dinamik olsun. Bunun iyi bir örneği, dilediğiniz zaman sütun ekleyebileceğiniz/kaldırabileceğiniz/sıralayabileceğiniz Google'ın Harici Anahtar Kelime Aracı . Dinamik sütunlarla, pastanızı alabilir ve patron onu yiyebilir.
Erwin ile grafikler konusunda hemfikirim. Mini grafikler uygun olabilir.
İşte Edward Tufte'nin sitesinde bu tür şeylerle ilgili tuhaf bir tartışma:
25+ sütun ile bu kesin bir sorun vardı. Tüm metin verileri böylece sayı yok. Temelde onun birçok alan yolu ile büyük bir envanter.
Şu anda, yukarı ve aşağı ok tuşları hala satır seçer, ancak sol ve sağ tuşlar bir sütunu gizler ve gizler, böylece tablonun tamamı sola hareket eder.
Gerçekten güzel bir arama ile birleştiğinde, bu çözüm kötü değil.
Elbette varsayılan görünüm tamamen kullanıcı tarafından özelleştirilebilir.
Aslında bir tabloda çok fazla veri gösterimi ile bu tür bir sorunla karşılaştık ve kullanıcının yatay kaydırma yerine doğrudan daha fazla sütun görmesi gerekiyor.
Bildiğim olası çözüm ve tasarımımızda ne denedik:
Birinin daha özel bir çözümü veya fikri var mı?