Güzel birer çeviri ile Márquez romanları sarsıcı birer şiire dönüşür. Her zamanki gibi (onu ilk defa okuduğum 2006 yılından bu yana) heyecan uyandırıcı ve ilham verici. Márquez romanlarını okumak, her şeye rağmen insana doğru bir şey yaptığı hissini veriyor. Şu harikulade cümle:
"Siyahlar içindeki öbür kadınlar, yüzlerinde bir nehrin akıntısına bakar gibi bir ifadeyle ölüyü seyrediyorlardı."
Bu öyle muazzam bir betimleme ki, tam da olması gereken şeyi yani anlatması sayfalarca sürebilecek bir görüntüyü tek bir cümleyle, onu şiirselliğine kavuşturarak ve büyük bir bilgelikle söylüyor.
Okuma: Albaya Mektup Yok, Gabriel García Márquez, Can Yayınları, çev. Handan Saraç