30.5: Hibrit Bölgeler
Hibrit bölgeler, birbirine yakın iki türün etkileşim içinde olduğu, çiftleştiği ve melez ürettiği dar bölgelerdir. Her iki ana türe göre, melezler hayatta kalma ve üreme başarısını etkileyen farklı phenotipik veya genetik farklılıklara sahip olabilir. Melezleşmeile ortaya konan genetik varyanslar, melez bölge içindeki türlerin çeşitliliğini ve türleşme süreçlerini etkiler.
Gen akışı ve doğal seçilim melez bir bölgenin sonucunu şekillendiren evrimsel mekanizmalardır. Gen akışı, popülasyonlar arasındaki genetik varyasyonu dağıtır, homojenize eder ve korurken, doğal seçilim bir popülasyondaki sadece en formda bireyleri tercih ederek genetik varyasyonu azaltır. Böylece, genetik değişimiçin bir engel ortaya çıkarsa, izole nüfus daha belirgin hale gelir veya ırmvardır.
Ancak, bu bariyer yıkarsa, nüfus ve daha önce izole edilmiş muadili çiftleşebilir ve melezüretebilir. Melez zindelik bağlı olarak, popülasyonlar olabilir: (1) melezlere karşı seçimi güçlendirerek hibrid gen akışını azaltmak, (2) hibrid gen akışını teşvik, ebeveyn ve melez popülasyonların kaynaşmasına neden, ya da (3) gen akışını korumak, ebeveyn ve melez popülasyonların bir arada var olmasına izin.
Hibrid bölgeler birincil veya ikincil türler teması izler. Çoğu melez bölge, coğrafi olarak ayrılmış iki popülasyonun gen akışını yeniden oluşturduğu ikincil temasın sonucu. Birincil temas, daha az yaygın olmasına rağmen, paylaşılan bir coğrafi aralık içinde komşu popülasyonlar arasında doğal seçilim içerir. Primer ve sekonder temas benzer genetik ve fenotipik sonuçlar ürettiğinden, ikisini ayırt etmek zordur.
Bilim adamları bir gen veya fenotip veya cline, bir coğrafi alanda sıklığını gözlemleyebilirsiniz. Frekanslar melez bölgesinde aniden değişebilir ve basamaklı bir cline oluşturabilir. Örneğin, ateş karınlı kurbağalara özgü genlerin sıklığı coğrafi menzilinde yaklaşık %100'den hibrid bölgede %50'ye, sarı karınlı kurbağa aralığında %0'a düşer. Clines gen akışını veya melezler arası popülasyonları etkileyen doğal seçimi yansıtır.
Hibrit bölgeler, sapma ve türleşme ile ilgili mekanizmaları ve süreçleri incelemek için doğal laboratuvarlardır. Melezleşme, yeni adaptasyonlar ve böylece tür çeşitliliği üreten genetik varyasyon oluşturur. Bilim adamları, melez bir bölgede oluşan gen akışını ve doğal seçimi karakterize etmek için birden fazla cline analiz edebilirler. Bu bilgi, bilim adamlarının farklı faktörlerin türleri ve popülasyonları nasıl etkilediğini daha iyi tahmin etmesini sağlar.