Honoré de Balzac , orjinal isim Onur Balsa , (20 Mayıs 1799 doğumlu, Turlar , Fransa - öldü Ağustos 18, 1850, Paris), toplu olarak adlandırılan çok sayıda roman ve kısa öykü üreten Fransız edebiyat sanatçısı İnsan Komedisi ( İnsan Komedisi ). Romanın geleneksel biçimini oluşturmaya yardımcı oldu ve genellikle tüm zamanların en büyük romancılarından biri olarak kabul edilir.
Balzac'ın babası güneyli köylü kökenli bir adamdı. sivil hizmet 43 yıl boyunca Louis XVI ve Napolyon. Honoré'nin annesi, Parisli zengin bir kumaş tüccarı ailesinden geliyordu. Kız kardeşi Laure (daha sonra de Surville) onun tek çocukluk arkadaşıydı ve ilk biyografisini yazan kişi oldu.
Balzac 8 ila 14 yaşları arasında Vendôme'daki Collège des Oratoriens'te okula gönderildi. Napolyon'un düşüşüyle ailesi Tours'dan Paris'e taşındı, burada iki yıl daha okula gitti ve ardından üç yıl avukat katibi olarak çalıştı. Bu süre zarfında zaten edebi bir kariyer hedefliyordu, ancak yazarı olarak Cromwell (1819) ve diğer trajik oyunlarda tamamen başarısız oldu. Daha sonra mistik ve felsefi spekülasyonlarla dolu romanlar yazmaya başladı ve daha sonra karma takma adlar altında yazılan gotik, mizahi, tarihi romanlar gibi potboiler üretimine yöneldi. Sonra bir yayıncı, matbaacı ve bir daktilo fabrikasının sahibi olarak bir iş kariyeri denedi, ancak kısa süre sonra felaket izledi. 1828'de iflastan kıl payı kurtuldu ve 60.000 franktan fazla borcu kaldı. O andan itibaren hayatı, artan borçlar ve neredeyse hiç bitmeyen bir emekle geçecekti. Yeni bir ustalıkla yazmaya döndü ve edebi çıraklığı sona erdi.
1829'un iki eseri Balzac'ı başarının eşiğine getirdi. Chouanlar Kendi adıyla yayımlayacak kadar güven duyduğu ilk roman, tarihi Roman 1799'da Devrimci Fransa'ya karşı kralcı bir ayaklanmaya katılan Chouans adlı Breton köylüleri hakkında. Evliliğin Fizyolojisi ( Evliliğin Fizyolojisi ), konuyla ilgili mizahi ve hicivli bir denemedir. evlilikte sadakatsizlik , kapsayan hem nedenleri hem de tedavisi. Onun altı hikaye Gizlilik sahneleri (1830; Özel Yaşamdan Sahneler) ününü daha da artırdı. Bu uzun öyküler çoğunlukla ebeveyn otoritesiyle çatışan kızların psikolojik çalışmalarıdır. Çalışmalarında yerel arka planı betimlemeye verdiği dakik dikkat, daha sonraki Paris çalışmalarının olağanüstü ayrıntılı toplumsal gözlemlerini öngördü.
Bu noktadan sonra Balzac zamanının çoğunu Paris'te geçirdi. Günün en tanınmış Paris salonlarından bazılarını sık sık ziyaret etmeye başladı ve kendisini toplumda göz kamaştırıcı bir figür haline getirmek için çabalarını iki katına çıkardı. Çoğu insana coşkulu, canlı, konuşkan, neşeli ve sağlam, bencil, saf ve övünen görünüyordu. Kendi kullanımı için benimsedi arma hiçbir bağlantısı olmadığı ve onursal sıfatı üstlendiği eski bir soylu aileye aitti. itibaren . O hırslı şöhret, servet ve aşk için ama her şeyden önce kendi dehasının bilincindeydi. Ayrıca bu sıralarda modaya uygun ya da aristokrat kadınlarla aşk yaşamaya başladı ve sonunda romanlarında çok belirgin olan olgun kadın anlayışını ilk elden kazandı.
1828 ve 1834 yılları arasında Balzac, çalkantılı züppe ve kasabalı bir adam olarak kazancını önceden harcıyor. Büyüleyici bir öykücü, toplumda oldukça iyi karşılandı. Ancak sosyal gösteriş, olağanüstü iş nöbetlerinden yalnızca bir rahatlamaydı - beyaz, manastır benzeri sabahlığı, kaz tüyü kalemi ve bitmek bilmeyen siyah kahve fincanlarıyla masasında 14 ila 16 saat yazarak geçirdi. 1832'de Balzac, yaşlı bir Ukraynalı toprak sahibiyle evli olan Polonyalı bir kontes olan Éveline Hanska ile arkadaş oldu. O, diğer birçok kadın gibi, Balzac'a yazılarına olan hayranlığını dile getirerek yazmıştı. 1833'te İsviçre'de iki kez bir araya geldiler - ikinci kez sevgili oldukları Cenevre'de - ve yine Viyana 1835'te. Kocası öldüğünde evlenmeyi kabul ettiler ve böylece Balzac onunla flört etmeye mektuplaşarak devam etti; sonuç Yurtdışı Mektuplar Ölümünden sonra ortaya çıkan (4 cilt, 1889–1950) (Bir Yabancıya Mektuplar), hem Balzac'ın hayatı hem de eserinin tarihi için önemli bir bilgi kaynağıdır.
Borçlarını temizlemek ve kendisini Madam Hanska ile evlenecek bir duruma sokmak artık Balzac'ın en büyük teşviği haline geldi. Yaratıcı gücünün zirvesindeydi. 1832-35 döneminde romanlar da dahil olmak üzere 20'den fazla eser üretti. Ülke Doktoru (1833; Ülke Doktoru ), Eugenie Grandet (1833), Şanlı Gaudissart (1833; Şanlı Gaudissart ), ve goriot (1835), başyapıtlarından biridir. Daha kısa çalışmalar arasında Albay Chabert (1832), Turların Küresi (1832; Turların Vekili ), başlıklı hikayeler üçlemesi On üçün tarihi (1833–35; On Üçün Tarihi ), ve Göcek (1835). 1836 ve 1839 yılları arasında yazdı. Eski Eserler Kabinesi (1839), başka bir başyapıtın ilk iki bölümü, kayıp yanılsamalar (1837–43; Kayıp İllüzyonlar ), Cesar Birotteau (1837) ve Nucingen Evi (1838; Nucingen Firması ). 1832 ve 1837 yılları arasında üç set yayınladı. komik hikayeler ( Komik Hikayeler ). Rabelais temalı bu hikayeler, 16. yüzyıl dilinin ustaca bir pastişinde büyük bir şevk ve zevkle yazılmıştır. 1830'larda mistik, sözde bilimsel ve diğer egzotik temalarla ilgilenen bir dizi felsefi roman da yazdı. Bunlar arasında Hüzün Derisi (1831; Vahşi Eşek Derisi ), Bilinmeyen Başyapıt (1831; Bilinmeyen Başyapıt ), Louis Lambert (1834), mutlak arayışı (1834; Mutlak Arayışı ), ve seraphita (1834–35).
Tüm bu çeşitli eserlerde Balzac, çağdaş Fransız toplumunun en büyük gözlemcisi ve tarihçisi olarak ortaya çıktı. Bu romanlar, anlatı dürtüleri, büyük canlı yayınları, çeşitli , ve ilginç karakterler ve hayatın neredeyse tüm alanlarına yönelik saplantılı ilgileri ve incelemeleri: taşra ve büyükşehir görgü ve gelenekleri arasındaki karşıtlık; bankacılık, yayıncılık ve endüstriyel girişimin ticari alanları; sanat dünyaları, Edebiyat , ve yüksek kültür; siyaset ve partizan entrikaları; romantik tüm yönleriyle aşk; ve aristokrasi ve haute arasındaki karmaşık sosyal ilişkiler ve skandallar burjuvazi .
haçlı seferlerinin amacı neydi
Hiçbir tema, Paris'in rekabetçi dünyasında ilerlemek için savaşan hırslı genç taşralılardan daha tipik bir Balzaci değildir. Balzac, acımasız olan bu kişilere hayrandı, zeki ve hepsinden önemlisi, her ne pahasına olursa olsun, sosyal ve ekonomik ölçeği yukarı itmede başarılılar. Özellikle toplumla çatışan birey temasından etkilendi: maceracı, alçak, vicdansız finansör ve suçlu. Sıklıkla kötü adamları, erdemli karakterlerinden daha güçlü ve ilginçtir. Maddi açgözlülük ve kazanç gibi burjuva değerlerinin daha istikrarlı olarak gördüğü şeylerin yerini sürekli olarak aldığı zamanının Fransız sosyal sistemi onu hem büyüledi hem de dehşete düşürdü. ahlaki eski zaman değerleri aristokrasi .
Bu konular, daha önceki Fransız kurgu yazarları tarafından büyük ölçüde bilinmeyen veya keşfedilmemiş materyaller sağladı. Balzac'ın öykülerindeki birey, sürekli olarak maddi zorlukların ve toplumsal hırsların baskısından etkilenir ve muazzam canlılığını Balzac'ın toplumsal olarak yıkıcı ve kendi kendini yıkıcı olarak gördüğü şekillerde harcayabilir. Tutkulu iradenin, duygunun ve düşüncenin potansiyel olarak yıkıcı gücüne ilişkin bu fikirle bağlantılı olarak, Balzac'ın kişinin içinde yoğunlaşan yaşamsal bir sıvı, arzu ettiği gibi evlenebileceği ya da çarçur edebileceği bir enerji deposu, dolayısıyla yaşamsal gücünü uzatabilir ya da kısaltabilir. açıklık. Gerçekten de, Balzac'ın karakterlerindeki fevkalade önemli bir özellik, çoğunun bu yaşamsal gücün müsrifleri olmasıdır; bu, egemen bir tutkunun hem kurbanı hem de somutlaşmışı olan tek manyaklarını açıklayan bir gerçektir; hırs , ana karakterde olduğu gibi Göcek , güç duygusuyla böbürlenen bir tefeci ya da zenginliğe kafayı takmış cimri baba Eugenie Grandet ; putperest Learlike babada olduğu gibi aşırı baba şefkati goriot ; kadın kinciliği, kanıtlandığı gibi kuzen Bette ve yarım düzine başka roman; sanat koleksiyoncusunun çılgınlığı, tıpkı kuzen Pons ; sanatçının mükemmellik arzusu, Bilinmeyen Başyapıt ; bilim adamının merakı, fanatik kimyagerde olduğu gibi mutlak arayışı ; ya da şaşırtıcı derecede becerikli suç dehası Vautrin'in hayal kırıklığına uğramış ve hüsrana uğramış hırsı. kayıp yanılsamalar ve Fahişelerin görkemleri ve sefaletleri . Bir zamanlar böyle bir takıntı Balzac, iktidarın karşı konulmaz bir şekilde büyüdüğünü ve ilgili kişiyi diğer tüm hususlara karşı kör ettiğini gösteriyor. 1830'ların başından itibaren romanlarının tipik yapısı şu yaklaşımla belirlenir: Uzun bir hazırlık ve açıklama dönemi vardır ve ardından klasik trajedide olduğu gibi gerilim hızla kaçınılmaz bir doruğa tırmanır.