"Kaçan kovalanır taktiği" diye birşey var ya, cidden ne de doğru taktiktir.
Son zamanlarda pratiğe dökülmüş halini etrafımda çok sık görmeye başladım. Bir erkeğin yada kızın peşinden onca zaman dolanırsın ve öldür allah yüz vermez ya da çıkarsın ayrılırsın, "sil baştan başlamak bazen" edalarıyla tekrar barışmak istersin ama bana mısın demez katır inadı vardır adamda. Sonra vazgeçersin dersin istemiyor olmucak bu iş, bakarsın yoluna. Hatta biri çıkar senden hoşlanan dersin bari buna yüz veriyim. Belki mutlu olurum artık. Bunu gören eski şahsın kafasında birden bir şeyler dank etmeye başlar ve birden en kıymete binersin. Bu sefer roller değişir. Seninle olmak isteyen o olurken, iki arada bir derede kalan sen olursun. Bakınız "KAÇAN KOVALANIR".
Bu sefer aklın karışır, ne yapacağını bilemessin onca zaman peşinde koştuğun adamın ayağına tıpış tıpış gelmesine mi sevinesin yoksa seni ondan daha fazla hakkettiğini hissettiğin kişiyi geri tepme düşüncesinin verdiği sıkıntıya mı yanasın. Sonuç olarak vaktinde sana yüz vermeyen şahsı ne kadar peşinden koşturursan o kadar kıymetli olursun. Yelkenleri suyu indirip ona dönersen ve ilişkinizden gene bir cacık olmazsa, elinden kaçırdıklarına da yanarsın bu kez. İşin özü kaçan olmakta, kaçabilmekte yani.