Eisenhower Doktrini, II. Dünya Savaşı’nı izleyen Soğuk Savaş döneminde, Başkan Dwight D. Eisenhower’in 5 Ocak 1957’de açıkladığı ve komünist tehdide karşı direnmek için yardıma gerek duyacak Ortadoğu ülkelerine askeri ve ekonomik yardım sözü veren ABD dış politikası. SSCB ve öteki sosyalist ülkelerin, Mısır’a silah vermesi ve Ekim 1956’daki Mısır’a yönelik İsrail, Fransa ve İngiltere ortak saldırısına karşı Arap ülkelerinin yanında yer almasıyla Ortadoğu’da giderek artan Sovyet etkisini durdurmayı amaçlıyordu. Eisenhower, Kongre’nin onayıyla, Amerikan yardımı isteyen herhangi bir Ortadoğu ülkesinin bağımsızlığını korumak için silahlı kuvvetleri kullanacağını ilan etti.
Bu açıklama ABD dış politikasına köklü bir değişiklik getirmiyordu; ABD yıl önce Truman Doktrini’yle Yunanistan ve Türkiye’ye de benzer bir taahhütte bulunmuştu. Bu bakımdan Eisenhower Doktrini, Sovyet etki alanının genişlemesine karşı direnmeyi ya da bunu denetim altına almayı öngören ABD politikasının bir devamı niteliğindeydi.