20080527
istiyorum! HEPSiNi!
uykudan uyanmakla kahvaltı niyetine söylenen yemek siparişi arasındaki çalan zili duymak için kulaklıklarımı kullanmamak zorunda kaldığım o gergin aralıktan sonra teselliyi bu robot abilerde buldum. ve kaybolan virgüllerimi aramak için epik bir yolculuğa çıktım. karanlıkta uzun bir kaldırım boyunca yürüdüm. sadece sokak lambaları aydınlatıyordu yolumu ve akan burnumu hamburgerle gelen peçeteye siliyordum. gördüğüm ilk bara girdim. içerde bu robot abiler çalıyordu. düşünsene abi bardasın sahnede robotlar çalıyor. şimdi bu saynsfikşın mıdır, sıtimpank mıdır yoksa filmnoir midir lan? çalıyorlar, sen önünde bardağın, hayatının yakın tarihli planlarını yapıyorsun. yalnızsın, herkes yalnız, çünkü damı olan bu bara giremiyor. bak bu da güzel fikir oldu. annesi evde kızdığı için sevgilisini barda bafilemek isteyen yirmibeşliklerden de kurtulmuş olduk. sonra arkadan bir dangoz diyor ki; "robotlar çok hissiz çalıyor, insan dokunuşundan uzak". gegen die wand, sahne bilmem kaç, şişe büyük bir hızla kafaya geçirilir. daft punkla büyümüş nesiliz robota açız ahaha...
@ 15:57
|Reactions:|