Geçen gün sıkıntılı bir gün geçirdim işyerinde. Şikayet etmeyi uzun bir süre önce bıraktım ben özellikle de iş ile ilgili. Ya şikayet etmeyeceksin ya da iş ile ilgili canını sıkan durumlar için yeni adımlar atacaksın derim ben. Yeni adımlar atmadığıma göre. O zaman TIP susuyorum.
Yani susuyordum. Canım ne kadar çok sıkılmış olmalı ki eve giderken Erol'a 'şansa bak, benim hiç şansım olmayacak mı? ne zaman rahat edeceğim ben' dedim. Kullandığım cümle tam da bu. Ne eksik ne de fazla. Babası sustu, sustu, sustu..
Sessizliğin sesi büyüyünce tontalak annesini teselli etme ihtiyacı hissetti bence.
'Mezara girince rahat edersin annecim sen hiç merak etme'