Çoğu insanın gelecekteki annenin duygularına odaklanması ve ebeveynlerin hamilelik sırasında yaşadıkları duyguları bir kenara bırakması normaldir.
Benim durumumda, kocam ve ben testin pozitif olduğu ve jinekoloğun haberi onayladığında mutluluk, sevgi ve duygu patlaması paylaştı:
Yapmak istediğimiz tek şey, haberi sevdiklerimizle paylaşmaktı, ancak “iyi haberi” vermek için “düzenleyici” üç ay beklemek zorunda kaldık.
Bu üç ay boyunca, kocam başkasıyla "buhar bırakmasına" izin vermeden ruh halimi değiştirmek zorunda kaldı ... Tüm duygusal yük ve özen kendi kendine gitti.
Anksiyete, ana duygu
Psikologla görüşürken Meksika Psikanalitik Derneği Hasta Yardım Kliniğinde psikolog olan Julio César Paredes Gelecekteki ebeveynlerin mutluluk, endişe ve gerginlik karışımı yaşamasının normal olduğunu anladım.
"Erkekler çok fazla endişe hissediyorlar çünkü anneden farklı olarak, bebekle fiziksel bir bağları yok. Ortaya çıkan sorular: nasıl olacak ?, nasıl eğiteceğim? Vb. ”Dedi.
Ayrıca, bu endişenin sebeplerinden birinin, annenin ruh halindeki değişimler olduğunu, yani onlara nasıl tepki vereceğini bilmediklerini söyledi.
Entegre et!
Psikolog Julio César Paredes'in verdiği bir tavsiye, onların da hamile kalmaları, yani çiftin hamilelikle ilgilenmeleri gerektiği; babanın sadece sağlayıcı değil, annenin onu bütün süreçlere dahil etmesi, böylece onu ele geçiren endişe ve korkuların azaltılması.
Ve benim durumumda, haberi duyduğumuzdan beri, kocam karnını okşadı, bebekle konuştu ve onunla oynadı. Bu sayede, aralarında duygusal bağlar oluştu, öyle ki oğlum doğduğunda, babasının sesini duyduğunda ağlamayı bıraktı. Sesini tanıdı!
Bugüne kadar birlikte oynayarak ve birbirlerinden öğrenerek geçirdikleri her saniye ilişkilerini güçlendirirler.
Bu göz önüne alındığında, kocama sadece bu inanılmaz aşamadan beri oğlumuza ve bana verdiği tüm anlayış, sevgi ve özen için teşekkür ederim.