Bölüm 1982 - Fırtına ve Cam Bulutu
SEFIX
Helian Lingzhu ve Mo Cangying ilerledikçe kaynak aura daha da güçlendi.
Önlerinde çapı yaklaşık dört yüz kilometre genişliğinde olan devasa bir yetişim alanı vardı. Aynı zamanda elementlerin çoğunun toplandığı yerdi. Hatta gökyüzü bile soluk, sararmış bir tabaka ile kaplıydı.
İkili, yaklaştıkları sırada, güçlü bir aura yayan bir siluetin üzerlerine doğru geldiğini fark etti. Antik sesi, onlara varmadan önce ulaştı.
"Ku Xian İlk Prensesi selamlıyor."
Yaşlı adam Yun Che'nin ruhsal algısına girdiğinde, aurasının bir milyon dağ kadar yoğun olduğunu ve yetişim seviyesinin zirve İlahi Usta Alemi olduğunu fark etti. İlkel Kaosun güçlü Tanrı İmparatorlarıyla eşleşebilirdi ancak görünüşü başka bir hikaye anlatıyordu.
Bir kişi İlahi Usta Alemine girdiğinde, ömrü büyük ölçüde artar ve ömrünün sonuna geldiğinde bile bir ölümlü gibi yaşlanmazdı.
Kılıç Egemeni olan Jun Wuming bu tür bir örnekti. Son anlarında bile gözleri yıldızlar kadar parlaktı ve cildi mermer gibi pürüzsüzdü. Gerçek yaşını ele veren tek özellik beyaz saçları ve sakalıydı.
Ancak, önündeki zirve İlahi Usta çok farklıydı. Zayıf, bitkin ve gözleri pusluydu. Derisi zımpara kağıdı kadar pürüzlüydü ve garip, grimsi lekelerle kaplıydı.
Birkaç gün ve gece boyunca cehennem ateşlerinin üzerinde yakılmış izlenimi veriyordu. Eğer yetişimi olmasaydı, kimse onun bir Tanrı İmparatoru seviyesinde biri olacağını düşünmezdi. Benzer özellikleri paylaştığını düşündüğü tek kişilerin Yan Bir, Yan İki ve Yan Üç olduğunu düşündü. Üç Yama Atası, Ebedi Karanlık Kemik Denizi'nde sekiz yüz bin yıl boyunca acı çekmişlerdi.
Abisal tozun, bir zirve İlahi Usta'yı bile bu kadar aşındırabileceğini düşünmek garip bir hissiyat verdi. Daha önce emin olmasa da, şimdi Abis sakinlerinin ortalama ömrünün İlkel Kaosta yaşayanlardan daha düşük olması gerektiğini biliyordu.
Yaşlı adam Helian Lingzhu'ya karşı eğilmeye çalıştı ancak genç kadın aceleyle ondan kaçındı. "Buna gerek yok, usta! Lingzhu görevlerine geri dönmüş olabilir ama siz, daima benim ustam olarak kalacaksınız. Karşınızda eğilmeyi asla kabul edemem!"
Yaşlı adam başını salladı ve sıcak bir sesle dedi ki, "Artık imparatorluk sarayının bir üyesisin, İlk Prenses. Ben—”
"Usta," Helian Lingzhu hızla araya girdi ve yaşlı adama bir öğrencinin selamını vermeden önce nazik bir dille sesini kesti. "Lütfen bunu bana yapma. Bana eskisi gibi davran ve bana ‘Lingzhu’ de.”
“Hahaha!” Mo Cangying güldü. "Lingzhu'yu en iyi tanıyan kişi sensin, usta ve şu anda resmi bir makamda da değiliz. Sadece dediği gibi yap."
Ku Xian Helian Hanedanı'na büyük bir saygı duyuyordu. Helian Lingzhu onun doğrudan öğrencisi olsa bile gerekli görgü kurallarını atlamak istemiyordu. Uzun bir tereddüt anından sonra nihayet bir gülümsemeyle kabul etti, "Peki o zaman. Lingzhu, baban bana aydınlanma yaşayabilmek için tek başına Sonsuz Sis'i keşif için yola çıktığını söyledi... Seni sağ ve sağlıklı gördüğüme sevindim."
Helian Lingzhu biraz pişman görünüyordu. "İlginiz için minnettarım. Dokuzuncu Kardeşin yardımı sayesinde hayatta kaldım ama bunun onun için büyük bir bedeli oldu.”
"Sadece küçük bir yara," Mo Cangying kanla kaplı sol kolunu umursamaz bir şekilde kaldırırken konuştu. Yaralarına rağmen yüzü hiç seğirmedi.
Ku Xian elini salladı ve kolundan kaburgasına kadar uzanan yarayı ince bir sarı enerji tabakasıyla sardı. Kısa bir süre sonra, ondan sızan gri enerjinin tamamı kayboldu. Ardından Lingzhu'ya döndü ve tavsiyede bulundu, "Sen İlk Prenses'sin, Lingzhu. Güvenliğin her şeyin önündedir. Bir daha böyle bir risk almamalısın, tamam mı?"
Helian Lingzhu pişmandı, ama vicdan azabı çekmedi. Kararlı bir şekilde şunları söyledi, "Tam da İlk Prenses olduğum için bunu yapmak zorundaydım.
Arkasını döndü ve uzaktaki sonsuz kuma ve toza baktı. "İlahi Egemen Aleminde çok uzun zamandır oyalandım. Eğer bir atılım gerçekleştiremezsem, hanedanımız olduğu gibi devam ederse... adımızın sonsuz kumların içinde kaybolması ve sonsuza dek unutulması sadece bir zaman meselesi olur. Aldığım bu risk, buna kıyasla ne kadar ölümcül bir risk olabilir ki?"
Helian Hanedanı, Qilin Abis Aleminin hakim gücü olmuştu. Şimdi, sadece gülünç bir durumdan biraz daha iyilerdi.
“...” Mo Cangying ağzını açtı ama bir şey söyleyemedi.
Ku Xian iç geçirdi ve söylediklerini çürütmedi. Yun Che'ye döndü ve sordu, "Bu adam kim?”
Mo Cangying cevap verdi, "O, Sonsuz Sisin sınırında kurtardığımız bir adam. Küçük Kız Kardeş Lingzhu onun kumlara karışmasını istemedi ve onu bizimle geri getirmeye karar verdi."
Yun Che'ye yan gözle baktı ve devam etti, “Durumu kötüydü ama şu anki hali göz önüne alındığında beklenenden daha şanslı diyebiliriz. Biz dönene kadar bir şekilde hayatta kaldı.”
Ku Xian kaşlarını çattı. Tam da Helian Lingzhu'yu pervasızca bir yabancıyı kurtardığı için azarlamak üzereydi—özellikle de ne idiği belirsiz biriyken— Helian Lingzhu sözünü kesti, "Bu öğrenci öğretilerinizi unutmadı, usta. Yemin ederim onu sadece nezaketten kurtarmadım.”
"Son anında dahi olağandışı göründüğünü fark ettim. Yaşam aurası kritik bir durumdaydı ama ama onun oldukça genç ve neredeyse benimle aynı seviyede olduğunu söyleyebilirim. Bunun zayıf bir şans olduğunu biliyorum ama eğer Tanrı Krallığının bir insanıysa, belki de durumumuzu değiştirmek için ihtiyacımız olan şey odur.”
Helian Lingzhu ne kadar çok konuşursa sesi o kadar küçüldü. Kendisi, ortaya attığı düşüncenin ne kadar zayıf olduğunu biliyordu.
Ku Xian bir nefes daha iç çekti. Helian Hanedanının karanlık geleceğinin Helian Lingzhu'ya ulaştığı açıktı. Bu noktada neredeyse son umudu tükenmişti.
Onun duygularını anlamıyor değildi. Helian Lingzhu'nun bu bilinmeyen yabancının Helian'ın kaderini değiştirecek fırsat olmasını bu kadar çok istemesinin nedeni.... imparatorluk mahkemesinin kendi elleriyle sadece birkaç yüz yıl önce böyle bir fırsatı gömmüş olmasından kaynaklanıyordu.
Adamın adı... Mo Beichen'di.
Donuk yanıtına karşılık vermeyişi üzerine Ku Xian Yun Che'nin üzerinden aurasını bir kez gezdirdi ve şöyle dedi, "Kalabilir, ama yaraları derin. Başka bir günü görmek için yaşayıp yaşayamayacağı ona kalmış.”
Abisal tozun konsantrasyonu bir bariyerden sonra diğerine geçtikçe sürekli olarak zayıfladı. Sonunda, Yun Che sessiz bir köşkte geride bırakıldı.
Yun Che hemen “uyanmadı". Bunun yerine, etrafındaki her şeyi gözlemlerken aurasını mümkün olduğunca geri çekti.
Sonsuz Sisin sınırında tesadüfi karşılaşma burayı başlangıç noktası yapmıştı.
İlkel Kaosun diğer tarafındaki dünya gerçekten vardı. Şu anda içinde yaşıyordu.
Bu onun bu dünyadaki ilk günü olmasına rağmen, amacı— hayır, görevi milyonuncu kez ruhunu çoktan vurmuştu.
Bu dünyada kimse arkadaşı değildi.
Korkuya, tereddüte ve en önemlisi acıma duygusuna teslim olmamalıydı!
Mükemmel bir son yoktu. Her şey söylendiğinde sadece bir dünya sağ kalacaktı!
Bütün dünyaya karşı tek adamdı. Bu yüzden elinden geldiğince her şeyi kullanmalıydı.
Bu amaçla, düşünebildiği en aşağılık, en zalim, en kirli ve en vahşi yöntemlere başvurmalıydı.
En önemlisi, Chi Wuyao'nun pratikte tutması için yalvardığı tek sözü yerine getirmesi gerekiyordu.
Neyi veya kimi severse kalbini bu uğurda uzaklaştırmalıydı.
……
Kum esmeye devam etti ve gökyüzü neredeyse görünmezdi. Cehennemin işkencesi bile bundan daha kötü olamazdı.
Genç bir kadının silueti yavaşça kum fırtınasının içinden geçti. Giysileri karın berraklığı kadar temizdi, teni yeşim pürüzsüzlüğünü taşıyordu ve gözleri yıldızlar kadar parlaktı. Yüzü beyaz bir peçe tarafından örtülüydü ancak rüzgar yüzünden peçenin altından dışarı tezahür eden kısmı kum fırtınasını kargaşaya atmak için yeterliydi.
Herhangi birinin bu felaket bölgesine ait olmadığını hemen anlayabilmesi için bir bakış yeterliydi.
Arkasında sessizce ince bir kılıç süzülüyordu. Yumuşak parıltısı bulutlar kadar beyaz ve cam kadar parlaktı. Bununla birlikte, sonsuz kum katmanlarının ve hatta ruhu delip geçecek kadar parlaktı.
Adı Cam Bulut Kılıcıydı.
Genç kadın kumda yürürken sağa sola baktı. Ruhsal algısını maksimuma çıkarsa bile sınırlarını bulamadı.
"Burası neresi, teyze?" Sesi berrak su gibi pürüzsüzdü ve gökyüzünün ilahî nağmesi kadar melodikti. Etrafındaki yırtıcı kum bile sesini baskılamaya dayanamıyormuş gibi yumuşamıştı. "Ben... kayıp mı oldum?"
Kimse ona cevap vermedi.
Kız bir kez gözlerini kırptıktan sonra şirin bir tonla devam etti, "Teyze, ortaya çık. Burada olduğunu biliyorum."
Bir süre cevap gelmedi. Rüzgar ve kum acımasızca dünyaya karşı ulumaya devam etti.
Rdından sessiz bir iç çekiş duyuldu ve her şey bir an içinde sona erdi. Rüzgar esmeyi bıraktı, kumlar yerinden oynamayı durdurdu. Genç kadının binlerce kilometre uzağındaki her şey sanki göklerin kendileri olmasını emretmiş gibi durdu.
Kimseyi korkutacak inanılmaz bir manzara olduğunu söylemeye gerek yoktu.
Donmuş dünya içinde yavaşça bir ilahî siluet belirdi. Gözlerinin buz gibi soğukluğuna mükemmel uyum sağlayan mavi bir cüppe giyiyordu. Bir resimdeki donmuş bir güzellik ya da elde edilemeyecek fantastik bir gelin gibi görünüyordu. O, elbette, Hua Qingying'di.
Gözleri, kılıç niyeti ve aurası, mutlak başkaldırı aurası yansıtıyordu. Ona yaklaşma isteğini bile toplayamazdınız, gözlerinizle ona saldırmak ise hayal bile edilemezdi. Genç kadının böyle bir sorunu yoktu. Bir kelebek gibi uçarak kadına doğru atıldı ve mutlu bir şekilde bağırdı, "Teyze!"
Ne yazık ki, yaklaşamadan önce onu uzaklaştıran görünmez bir kuvvet alanı vardı.
”Caili," dedi neredeyse duygusuz donmuş bir sesle, “Bunun senin kişisel denemen olduğunu hatırlıyorsun, değil mi? Çevreni vücudunla ve ruhunla algılaman ve karşılaşabileceğin tehlikeleri kendi gücünle yenebilmen gerekiyor."
"Fiziksel veya zihinsel olarak bana güvenmemelisin!"
Caili'nin varlığını ortaya çıkarması ve onu ortaya çıkarmaya zorlaması, bu denemenin amacını daha da bozmuştu.
Sesi en ateşli ruhu soğutabilirdi ama Caili en ufak bir korku hissine sahip değildi. Ağaçkakan gibi başını salladı ve dedi ki, “Biliyorum, biliyorum. Söz veriyorum, ne tür bir tehlikede olursam olayım senden yardım istemeyeceğim.”
"Sadece burayı merak ediyorum ve bu dünyada senin farkında olmadığın hiçbir şey olmadığını biliyorum. Ayrıca dünyayı kendim keşfetmek yerine, en iyi ve en hızlı yolu doğrudan sana sormak değil mi?"
Hua Qingying, Hua Caili'yi Abisin gerçek yüzüne ve insanlığın gerçek doğasına maruz bırakmak için Hua Fuchen'ın itirazını görmezden geldi ve onu dış dünyaya götürdü. Aynı zamanda atılımını gerçekleştirmek için gereken aydınlanmayı bulmasının en iyi yoluydu. Tehlikeli veya hatta ölümcül bir durumu kendi gücüyle aşabilecek olsaydı, sonraki gelişim seviyesine girmek için şansı yükselecekti.
Ancak Caili, kendinden başka kimseye güvenmemeliydi. Her tehlike anında biri onu koruyacak olsaydı bu denemenin bir anlamı olmazdı. Umutsuzluk olarak bilinen o duyguyu öğrenmeyecekti ve sınırlarını aşmak için içinde cesaret bulmayacaktı.
Ancak Hua Caili'nin babası ve teyzesi tarafından korumasız bir şekilde gerçek dünyaya girmesine izin vermek mümkün değildi. Aynı şekilde Hua Caili, babasının ve teyzesinin onu bir saniye yalnız bırakacağına inanmıyordu. Hua Caili kurala uymaya çalışmıştı, gerçekten de uyuyordu, ama merakı bugün çok fazlaydı.
İçini çekerek Hua Qingying mesafeye baktı ve şöyle açıkladı, "Burası Qilin Abis Alemi. Dünyanın kum ve taşlarının en aktif olduğu yerdir ve merkezinde Qilin Tanrı Alemi bulunmaktadır. Sana daha önce Qilin Tanrı Aleminden bahsetmiştim.”
"Qilin Abis Alemi... Qilin Tanrı Alemi..." Hua Caili bir şeyleri hatırlamak istiyormuş gibi kendini zorladı. "Evet! Qilin Tanrı Alemi, sonsuza kadar süren kum fırtınasının olduğu yerdir ve son qilin'in yaşam alanıdır!"
"Bu doğru.”
Genç kadının gözleri derin bir merakla parladı. "Kendi gözlerimle görmem gerekiyor."
Ancak, Hua Qingying hemen planını suya düşürdü. "Üzgünüm, Qilin Tanrı Alemine herkes giremez. Abisal Hükümdarın kendisi bunun için bir kısıtlama getirdi."
"Eh?" Hua Caili'nin dudakları şaşkınlıkla ayrıldı. Tanrısal Lütuf tarafından korunmayan rastgele bir alemin, üstün Abisal Hükümdar ile ilgili olduğunu kim düşünebilirdi ki?
Hua Qingying açıkladı, "Abisal Hükümdar, muhtemelen son Qilin ile iyi bir ilişki paylaşıyor. Bu nedenle yeri Qilin Tanrı Alemi olarak adlandırdı ve her yüz yılda bir açılan bir kısıtlama oluşturdu. Üstelik sadece Qilin Abis Aleminin yerlileri girebilir."
"Qilin Tanrı Alemi, Qilin'in son sığınağı ve Qilin Abis Aleminin üzerine bahşedilmiş bir nimettir."
Kısıtlama, kâğıt kadar kırılgan olsa da, kim izinsiz olarak Abisal Hükümdarın kendi sözünü bozmaya cesaret ederdi ki?
Hayal kırıklığı Caili'nin gözlerini renklendirdi. "Yani, oraya gitsem bile Qilin Tanrı Alemine giremeyeceğim mi... Gerçek bir Qilin'in neye benzediğini görmeyi umuyordum."
Bir an sessizlik oldu ve sonra Hua Qingying şunları söyledi, "Bu aslında tam olarak doğru değil."
Ruhsal algısını donmuş kumun ötesine yaydı. "Qilin Abis Aleminin çok büyük bir kargaşadan geçmediğini varsayarsak, hala bir imparatorluk ve üç tarikat tarafından kontrol ediliyor olmalı."
"Qilin Tanrı Aleminin açılma zamanı geldiğinde, dışardan gelen biri, imparatorluk ve üç tarikattan izin alırsa girebilir. Ancak sana hatırlatmam gerekiyor ki Qilin Tanrı Alemi sana hiçbir şekilde yardımcı olmayacak. Qilin Tanrı Alemi, kum ve taşın en yoğun olduğu dünyadır ve toprak gücüne sahip herkes için bir sığınaktır."
Hua Caili biraz düşündü ve başını salladı. "Pekâlâ. Ama buradan çıktığımızda bana kıdemli Qilin'in nasıl göründüğünü söylemelisin, lütfen~"
Hua Qingying çok az duygu ve arzuya sahip bir kadındı. Son Qilin anısı da bulanık bir siluetti. Ancak genç kadının isteğini geri çeviremezdi.
Caili'ye olumlu bir cevap vermek yerine sordu, "Abisal toza zaten alıştın mı?"
"Mm!” Hua Caili tereddüt etmeden başını salladı. "Düşündüğümden daha az korkutucu.”
"Çünkü sen, abisal tozun olmadığı bir Tanrı Krallığında doğdun. Aynı zamanda daha önce hiç Sonsuz Sise bizzat girmediğin içindir.”
Bu, Hua Caili'nin Cennet Kıran Tanrı Krallığından ayrıldığı ilk sefer değildi ancak genellikle hedefi Saf Toprak veya diğer Tanrı Krallıkları olurdu. Ona her zaman babası da eşlik ederdi.
Bu, abisal tozun hüküm sürdüğü dünyaya girdiği ilk seferdi. Bu yüzden abisal tozun gerçek dehşetini anlayamadı ve buna uyum sağlamak sadece bir anını aldı.
"Şimdi ne yapacağına sen karar vereceksin ama Sonsuz Sis ziyaret etmen gereken yerlerden biri. Çünkü dünyanın gerçek bedeni budur.”
"Bunu biliyorum zaten," genç kadın surat astı ve önündeki donmuş kum tabakasını Cam Bulut Kılıcı ile kesmeye başladı. "O zaman gidiyorum, teyz—"
Whooooooooooooosh!
Kum fırtınası uykusundan sarsılmış bir şeytan gibi aniden yeniden canlandı ve rüzgarın ulumaları tüm sesi bir kez daha tüketti.
Hua Qingying çoktan gitmişti.
Genç kadın dilini sevimli bir şekilde çıkardı ve daha fazla kum tabakasını kesti. Daha sonra olağanüstü bir hızla bilinmeyene doğru uçtu. Kafesinden salınan bir ötücü kuş gibi, şu anda neşe, heyecan ve merakla dolup taşıyordu. Ne korku ne de tereddüt taşıyordu. Bir İlahi Kızın taşıması gereken baskıya veya bir krallığın kaderini taşıma kararlılığına sahip değildi.
Bu durum muhafızları tarafından çok fazla korunduğu ve şımartıldığı içindi. Babası, onu kendi yaşamından çok seviyordu ve çok saygı duyduğu teyzesi de onu korumak için hayatının geri kalanını harcamaya hazırdı.
Kum fırtınalarının yukarısında, soğuk ve berrak bir bakış, Caili'yi bir şahin gibi yakından takip etti. Bir süre sonra grimsi sarı gökyüzüne baktı.
Son yıllarda gökyüzü yavaş ama emin adımlarla renk değiştiriyordu. Bu değişikliği fark eden çok az insan vardı ve bunun neden olduğunu bilen daha da azdı.
"Kara Gelgitin döngüsü gittikçe kısalıyor. Uzay zamanının çöküşü hemen yanı başımızda olabilir.”
Dünyanın karşı karşıya olduğu kaderi fısıldadı.
"Tanrı Taşıyıcıları on bin yılda bir bile nadiren ortaya çıkarlar, ama bu dönemde kumlar gibi filizleniyorlar."
"Engin Tanrı Krallığı'ndan Dian Jiuzhi, yaşıtları arasında rakipsiz."
"Ay ve Yıldız Tanrı Krallığı'nın mucize ikizleri başka bir mucize ikizi tarafından takip ediliyor."
Rüyagezer İlahi Oğul, ilahi özünü sadece bir yüzyılda tamamen uyandırdı.”
"Ve tarihteki en az sayıda Tanrı Taşıyıcısına sahip Baykuş Kelebek Tanrı Krallığında bile var olan Tanrı Taşıyıcılarını daha üstünleriyle değiştirdi, bu krallıkta daha önce hiç yaşanmamış bir şeydi.”
"Bundan bahsetmişken, Ebedi Gece Krallığı'nın eski Tanrı Kızı Shen Wuqing, düpedüz öldürüldü. Bu, yeni Tanrı Kızı Shen Wuyi'nin ne kadar olağanüstü olduğunu gösteriyor."
"Ve sen, Caili... Sen, Gök Kıran Tanrı Krallığı tarihinde mükemmel ilahi özü taşıyan ilk Tanrı Taşıyıcısı'sın."
"Kalbim ağrıyor ama büyümek zorundasın.”
"Bu kadar yıldızın aynı anda dünyamızın sonsuz gri gökyüzünde parlaması... bu dünyamızın daha önce hiç görülmemiş bir mucizesi mi yoksa kıyametın habercisi mi?"
--
SEFIX: Uzun ve yorucu bir bölümü daha bitirdik. Yun Che henüz aksiyon almadı. ATG lobisinin beklediği yeşim ten ilk defa kendini gösterdi. Sıradaki hedef hayatın sillesini yememiş Caili ile kaderi garabet ve hatta müfrit musibetlerle çevrili oturup bir çay içmeye dahi vakti olmayan Yun Che’nin karşılaşmasını bekleyeceğiz.