Bir evi, ev yapan şey nedir?
O evin içindeki eşyaların tanıdıklığı mı, yoksa tanıdık eşyaların eve dair tanıklığı mı? Mekânın ruhu nerede saklı? Nerede daha iyi duyabilirsiniz kalp atışlarını?
Yalnızlığınızı da tutkularınızı da bir arada yaşadığınız, rüyalarınızı ve kâbuslarınızı saklayan yatak odası mı?
Hayatınıza izinli izinsiz giren insanları istekli isteksiz ağırladığınız, aptal bir kutunun karşısında pinekleyerek esiri olduğunuz salon mu?
Aşkın piştiği yer olan mutfak belki.
Girişin açıldığı, bir tünele benzettiğiniz, düşünmek için volta atarak hayallere daldığınız dar ve uzun bir hol belki de.
Temizlenip, arındığınızı sandığınız banyo olamaz mı?
Ya da benimki gibi küçücük bir balkonunuz vardır, şirin akasyalara bakan.
Sonra bir bakmışsınız, mekân bir varmış bir yokmuş oynamış sizinle. Zaman dersiniz: Mekânla nasıl da oynuyor, üzerinde nasıl da hâkimiyet kuruyor, benliğini ötekine kabul ettiriyor. Tıpkı bize yaptığı gibi!
Zaman, mekânın görünmeyen karanlık yüzü! Zaman, tanrının bilinen, ama görünmeyen yüzü!
Yazar: Emre Albayrak