Uzaktan sevdim seni. Öyle uzaktan uzaktan baktım sana. En çok sabahın erken saatlerinde sevdim. Belki öğleden sonra dört gibi seni seven birileri olabilir ya da akşam sekiz gibi. Ama benden başka kimse sabahın en erken saatlerinde sevemez. Kim özler de sabahın erken saatlerinde uykusunu bırakıp gelir pencerenin önüne?
06.30
Uyuyorsun muhtemelen.
Bekliyorum ben saatlerce..
Sonra odanın perdesi açılıyor.
-Günaydın.
Duymuyorsun.
Gidiyorum. Sonra bir gün bir akşam vakti geliyorum. Balkondasın. Kollarımla sarılmak istiyorum. Sarılamam. Gözlerimle sarılmayı öğrendim. Gözlerimle sarıldım. Kalbinin atışını hissettim. Öyle uzaktan. Fark etmiyorsun.
Gidiyorum yine. Ama öyle eli boş değil bu defa. Gözlerimle sarılmayı öğrenerek gidiyorum. Daha sonra görünce seni sarılıyorum. Gözlerimle. Sonra eğiyorum başımı görmesende beni utanıyorum. Deliler gibi özleyip görünce başını yere eğmeyi de sevdaya dahil edelim olur mu?
Biliyorsun sen tüm bunları. Artık gelsen ya? Gözlerimle sarılmaktan sıkıldım belki. Dönsen ya sen? Yeniden gönlümde mor çiçekler açsa. Odanın perdesinin açılmasını beklemeye mahkum etmesen ya beni. Odanın perdesini açan ben olsam.
Günaydın desem
Günaydın desen..