Küresel salgın ilk kez duyurulduğunda şaşırtıcı bir duyguydu. Korkunçtu ve yine de bir şekilde heyecan vericiydi - en hafif tabirle yeni bir deneyim.
Yani yılın geri kalanı boyunca - ve travmaları ve ölümleri bir kenara bırakırsak - uzak yaşamanın daha yavaş temposunun tadını çıkarmalıyız. Ama şimdi, neredeyse bir yıl sonra, zihinsel, duygusal ve fiziksel geçişler su yüzüne çıktı. Vuruşları emdik ve şimdi sadece sade ve basit, yorgunuz.
Yeni yıl başladığında, yaratıcı yazarlığıma “biraz daha fazla yaşamak” için ara vermenin bana enerji vereceğini düşündüm - etmedi. Onun yerine uyuşuk hissettim. İçimde gün geçtikçe kartopu yapan bir boşluk hissettim.
Kendinizi gelecekle ilgili daha yorgun ve endişeli buluyorsanız, bilimsel araştırmalar , sanatsal deneyiminiz veya yeteneğiniz ne olursa olsun, sadece 45 dakikalık odaklanmış bir yaratıcı aktivite seansının vücudunuzdaki kortizol seviyelerini önemli ölçüde düşürdüğünü ve böylece genelinizi azalttığını göstermektedir. stres.
Başka bir deyişle, günlük yaratıcılığın küçük bir dozu bizim için iyidir. Daha hazır, daha az endişeli ve çok daha tatmin edici olmamıza yardımcı olabilir. Ve yaratıcılığın zihinsel sağlığa faydaları hakkında daha fazla şey öğrenmeye devam ederken, şimdi her gün basit yazma alışkanlığının özgüvenimi nasıl artırdığını, bana bir amaç duygusu verdiğini ve duygusal kurtuluş için bir tampon oluşturduğunu şimdi anlıyorum.
Bu 21. yüzyılda, gününüzün tüm saatlerini doldurmak için yapabileceğiniz çok şey var. İstediğiniz her şeyi art arda izleyebilirsiniz. Bir sürü eşya sipariş edebilir ve aynı gün kapınıza gelmelerini sağlayabilirsiniz. Bir algoritmanın insafına telefonunuzu kaydırarak sayısız saatler geçirebilirsiniz ve emrinizde olan sosyal eğlencenin yalnızca% 1'inden daha azını çizersiniz.
Bunu önümüzdeki hafta, ay ve yıllar boyunca tahmin edin ve bazı insanların neden sonsuz tüketim ve hareketsizlik tuzağına düşebileceğini görmeye başlayın.
Bak, hayat yaşanmalı ve zevk alınmalı, ama hayatın nihai amacı bu değil. Amaç nedir? Amacınız sadece hayatta olmak ve onunla elinizden geleni yapmaktır. Amacınız büyümeye ve gelişmeye devam etmektir. Bu kadar basit.
Bence Ralph Waldo Emerson bunu iyi anladı:
Hayatın amacı mutlu olmak değil. Faydalı olmak, onurlu olmak, şefkatli olmak, iyi yaşamanızı ve yaşamanızı biraz fark ettirmesini sağlamaktır. "
Bilgi ve beceriler aleminize daha fazla cephanelik ekleme sürecinden keyif alarak kendinizi faydalı hale getirirken, onları iyi bir şekilde kullanıp toplumun dokusuna katkıda bulunabilirsiniz, mutluluk sadece bu yolculuğun bir yan ürünü haline gelir. Mutluluk yol haline gelir.
Ancak çok fazla tüketimin sorunu, içimizde tamamen boş hissetmemize neden olabilmesidir. İronik olarak, bir şey yaratır: Büyük bir boşluk.
Hayatınla ne yapacağını bilmeden sıkışmaya başlıyorsun. Alışkanlıklarınız üzerindeki etkinizi kaybedersiniz, duygularınız üzerindeki kontrolü kaybedersiniz ve sonunda bu enerji kaybı sıfır üretkenliğe dönüşür.
Çok fazla tüketim bir kaçış hayatına yol açar. Duygularınızla nasıl oturacağınızı öğrenmek veya içinizde ne olduğunu keşfetmek ve kendinizi sanat yoluyla ifade etmek yerine, size unutturacak bir kaçış ararsınız.
Tüketimle ilgili diğer bir sorun da, bir şeyler yaptığınız konusunda size yanlış bir yanılsama verebilmesidir. Fitness videolarını izlemek için saatler harcamak, formda olmanıza yardımcı olmaz. Bunun için kalkıp hareket etmelisin. Yemek programlarını izlemek için saatler harcamak sizi daha iyi bir aşçı yapmaz - yemek pişirir.
Bunu aklınızda tutarak bir karar vermelisiniz : Hayatınızı kendini ifade eden yaratımla mı yoksa akılsızca tüketimle mi tanımlamak istiyorsunuz? Özverili bir şekilde vererek veya bencilce alarak mı? Martin Luther King Jr.'ın bir zamanlar dediği gibi: "Her insan yaratıcı fedakarlığın ışığında mı yoksa yıkıcı bencilliğin karanlığında mı yürüyeceğine karar vermelidir."
Sanat, insan ifadesinin en güzel şeklidir. İster düz yazı, bilim, teknoloji, yenilik, görsel sanatlar veya illüstrasyon yoluyla olsun, bizi insan yapan şey, bir hayret ve yaratma durumunda yaşamanın saf eylemidir.
Yarattığımızda, bir akış durumuna gireriz ve akış, psikolog Mihály Csíkszentmihály'nin kendi iyiliği için bir faaliyete tam bir dalma durumu olarak tanımladığı şeydir. Flow: The psychology of optimal experience adlı kitabında şöyle yazar:
"Akış, insanların başka hiçbir şeyin önemi yokmuş gibi bir faaliyete o kadar dahil oldukları bir durumdur; deneyim o kadar zevkli ki, insanlar bunu yapmak uğruna büyük bir maliyetle bile yapmaya devam edecekler. "
Burada vurgulamam gereken ayrı bir kelime var. İki farklı şey oldukları için nasıl zevkli ve zevkli değil dediğine dikkat edin.
Yemek yemek, içmek, uyumak ve eğlenceyi izlemek gibi aktiviteler zevkli deneyimlere örnektir. Doğaları gereği pasif ve geçicidirler. Keyifli deneyimler ise aktiftir. Sporu, yazıyı ve sanatı düşünün - ona kendinizi göstermenizi ve içine tamamen dalmanızı istiyorlar.
Başka bir deyişle: Keyifli deneyimler tüketimden kaynaklanır. Keyifli deneyimler yaratımda yatar.
Ve bu, Bengalli şair, filozof ve Avrupalı olmayan ilk Nobel Ödülü'nü kazanan Rabindranath Tagore'un 19. ve 20. yüzyıllar arasında yazdığı şeyle ilgilidir:
Uyudum ve hayatın neşe olduğunu hayal ettim.
Uyandım ve hayatın görev olduğunu gördüm.
Çalıştım ve bakın, görev eğlenceydi. "
Çalışmak görevdir ve "görev sevinçtir."
Bu yaşamak için harika bir mantra. Görev zevk değildir; görev sevinçtir. Görev tüketim değildir; görev yaratmaktır. Ve yaratıcılık bir çalışma biçimi ve iş bir görev olduğu için, o zaman yaratıcılık bir görevdir - bir neşe.
Yazmak için sandalyeme oturduğumda çok fazla dirençle karşılaşıyorum, ancak kendimi devam ettirmekte ısrar ediyorum çünkü zihnimin bahçesinden düşünceler koparmak ve onları kelimelere dökmek bana bir huzur ve sükunet duygusu veriyor. . Beni sevinçle silahlandırıyor. Saatler dakikalar içinde yanıp söner. Odak noktası beni gelecek endişelerimden uzaklaştırıyor ve bugüne döndürüyor.
Masamdan uzaklaştıktan sonra, tüm beyaz bir sayfayı siyah mürekkeple boyadığım - bugün iyi bir şey yaptığım - bana, yerine getirilmiş hissetme özgürlüğü veriyor.
Yazmak benim tercih ettiğim sanattır ve hayatımı anlamama yardımcı olur, ancak sanat ve şifa arasındaki bağlantı üzerine yayınlanan bu çalışmanın gösterdiği gibi, herhangi bir sanat türü zihinsel ve duygusal sağlığınızı geliştirmenize yardımcı olabilir.
Bir faaliyete odaklandığınızda ve onun tarafından tamamen emildiğinizde, kalp atış hızınız yavaşlar ve nefesiniz derinleşir. Yaratıcı olmanın bu sürükleyici doğası, hangi düşüncelere dikkat edeceğinizi kontrol etmenize yardımcı olur. Bir bakıma, yaratıcı çalışma bir meditasyon biçimine dönüşür.
Ama hepsini değerli kılan nedir? Sonunda hissettiğiniz başarı duygusu. Hiç kimse çalışmanızı kontrol etmese bile, bu yine de kendinizi yeni bir ışıkta görmenize ve kendi takdirinizi kazanmanıza yardımcı olacaktır. Kendini ifade etmenin sanatsal süreci, kendini daha iyi anlamana yardımcı olur. Ve bana sorarsanız, kendi yaratıcı çıkışınıza sahip olmanın en güçlü faydası budur.
Aslında, psikoterapi alanında, insanların kendilerini ifade etmelerine yardımcı olmak için yaratıcı süreci kullanırlar ve bunu yaparken kişisel içgörü kazanmanın ve daha sağlam başa çıkma becerileri geliştirmenin yeni yollarını bulurlar. Buna sanat terapisi deniyor .
Elizabeth Gilbert , Big Magic adlı kitabında “yaratıcı bir yaşam, güçlendirilmiş bir yaşamdır. Daha büyük bir hayat, daha mutlu bir hayat, genişletilmiş bir hayat ve çok daha ilginç bir hayat. Bu şekilde yaşamak - sürekli ve inatla içinizdeki gizli mücevherleri ortaya çıkarmak - başlı başına bir güzel sanattır. " Bunu seviyorum ve daha fazla anlaşamadım.
Gerçek şu ki, yaratıcı bir yaşam sürmek fazla bir şey gerektirmez. İşini bırakmana gerek yok. İlham almak için yeni bir yere taşınmanıza gerek yok. Nasıl sanat yapılacağını öğrenmek için 1000 $ 'lık bir kursa kaydolmanıza gerek yok.
Sadece başlaman gerekiyor.
Ve sadece ölçeği yaratıma doğru çevirmeniz gerekiyor.
İşte başlamanıza yardımcı olacak 3 adımlı basit bir strateji:
İskoç romancı Robert Louis Stevenson şu sözler:
"Her günü biçtiğiniz hasata göre değil, ekdiğiniz tohumlara göre yargılayın."
Başka bir deyişle, her günü ne tükettiğinizle değil, ne yarattığınızla yargılayın. Daha fazla yaratın, daha az tüketin. Bu yaşamak için iyi bir mantra.
Her günü ne tükettiğime göre değil, ne yarattığıma göre değerlendireceğim.
Bence sen de yapmalısın.
İlk olarak 28 Ocak 2021'de https://www.omaritani.com adresinde yayınlandı .
Bunun gibi daha fazla makale için haftalık ücretsiz bültenim The Optimist'e abone olun.
Empati, bir başkasının durumu, zihni (düşünceleri) ve hissi (duyguları) hakkında farkındalık eylemi/sürecidir. Başkalarının bakış açısını anlama kapasitesidir.
16 yıllık günlük tutmanın ipuçları Zaman yolculuğu, günlük tutmanın olumlu bir kazasıdır. 16 yıl boyunca günlük tuttuktan sonra, hayatın gerçek özünü görmeme yardımcı olan şeyin, hakkında günlüğe kaydettiğim şeylerden ziyade günlük tutma eylemi olduğunu fark ettim.
Peki, düşünmek yerine ne yapabilirsiniz? Yapılandırılmış problem çözme yapın. Sorunları çözün ve bir eylem planına karar verin.
Uzun zaman önce Rolfed almaya karar verdim. Algılanan tüm postüral kusurlarımla duruşumu kökten değiştirmenin ilginç bir yolu gibi görünüyordu.
Baleyle olan ilişkim beş yaşında başladı. Ebeveynlerimin benim için büyük bir balerin olmak için büyük istekleri olduğu için değil, ama pek de bir katılımcı değildim.