Avrupa Konseyi
|Conseil de l'Europe|
|Kısaltma|
CoE
|Oluşum||Londra Antlaşması 1949|
|Tür||Bölgesel hükümetler arası organizasyon|
|Merkez||Strasbourg, Fransa|
|Yer|
Üyeler
Resmi diller
|ingilizce, Fransızca |
Diğer çalışma dilleri: Almanca, İtalyanca, Rusça[1][2]
Genel Sekreter
|Thorbjørn Jagland|
Genel Sekreter Yardımcısı
|Gabriella Battaini-Dragoni|
Parlamenterler Meclisi Başkanı
|Liliane Maury Pasquier|
Bakanlar Komitesi Başkanı
|Timo Soini|
Kongre Başkanı
|Jean-Claude Frécon|
|Website||www.coe.int|
Avrupa Konseyi (İngilizce The Council of Europe CoE ), Fransızca: Conseil de l'Europe, CdE Avrupa'daki insan hakları, demokrasi ve hukukun üstünlüğünü korumak olan uluslararası bir kuruluştur. 1949'da kurulan, 47 üye devleti vardır, yaklaşık 820 milyon insanı kapsar ve yıllık yaklaşık yarım milyar euroluk bir bütçe ile çalışır.
Organizasyon, 28 AB ülkesi Avrupa Birliği'nden (AB) farklıdır, ancak bazen Avrupa Birliği'nin yanı sıra Avrupa Konseyi tarafından 1955'te Avrupa Konseyi tarafından yaratılan orijinal Avrupa Bayrağı'nı kabul ettiği için bununla karıştırılmıştır. Avrupa Konseyi'ne üye olmadan hiçbir ülke AB'ye katılmamıştır. Avrupa Konseyi resmi olarak Birleşmiş Milletler Gözlemcisidir.
AB’nin aksine, Avrupa Konseyi bağlayıcı yasalar çıkaramaz, ancak Avrupa devletlerinin çeşitli konularda ulaştığı seçkin uluslararası sözleşmeleri uygulama yetkisine sahiptir. Avrupa Konseyi'nin en iyi bilinen organı, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'ni uygulayan Avrupa İnsan Hakları Mahkemesidir.
Konseyin iki yasal organı, her üye devletin dışişleri bakanlarını ve her üye devletin ulusal parlamento üyelerinden oluşan Parlamenter Meclisi içeren Bakanlar Komitesi'dir. İnsan Hakları Komiseri, üye ülkelerdeki insan haklarına yönelik farkındalık ve saygıyı teşvik etmek amacıyla Avrupa Konseyi içerisinde bağımsız bir kurumdur. Genel Sekreter örgütün sekreterliğine başkanlık eder. Diğer ana CoE organları arasında Avrupa İlaç Kalitesi ve Avrupa Görsel-İşitsel Gözlemevi bulunmaktadır.
Avrupa Konseyi'nin merkezi Fransa'nın Strasbourg kentindedir. İngilizce ve Fransızca iki resmi dilidir. Bakanlar Komitesi, Parlamenter Meclisi ve Kongre, bazı çalışmaları için Almanca, İtalyanca, Rusça ve Türkçe kullanmaktadır.
Konu Başlıkları
Tarihçe
İngiltere'nin savaş zamanı lideri Sir Winston Churchill, 21 Mart 1943'te bir BBC radyo yayınında “Avrupa Konseyi” nin kurulmasını öneren ilk kişi iken, ikinci dünya savaşı hala şiddetleniyordu. Kendi sözleriyle, “savaşın sona ermesi için geleceğin buğuluğuna bakmak”, bir kez zafer elde edildi ve paramparça bir kıtada barışın nasıl yeniden inşa edileceğini ve sürdürüleceğini düşünmeye çalıştı. Avrupa'nın iki dünya savaşının başlangıcında olduğu düşünüldüğünde, böyle bir organın yaratılması, "muazzam bir iş" olarak önerdi. 19 Eylül 1946'da Zürih Üniversitesi'nde tanınmış bir konuşma sırasında fikre geri döndü.
Avrupa Konseyi'nin gelecekteki yapısı, 1948'de Hollanda'nın Lahey kentinde yüzlerce önde gelen politikacı, hükümet temsilcisi ve sivil toplumun belirli bir kongresinde tartışıldı. Rekabet eden iki okul vardı: bazıları hükümetlerin temsilcileriyle klasik bir uluslararası örgütlenmeyi tercih ederken, diğerleri parlamenterlerle siyasi bir forum yapmayı tercih ettiler. Her iki yaklaşım nihayetinde Avrupa Konseyi Tüzüğünde belirtilen iki ana organ olan Bakanlar Komitesinin (hükümetlerin temsil edildiği) ve Danışma Meclisi'nin (parlamentoların temsil edildiği) oluşturulmasıyla birleştirilmiştir. Bu ikili hükümetlerarası ve parlamentolar arası yapı daha sonra Avrupa Toplulukları, Kuzey Atlantik Antlaşması Örgütü ve Avrupa Güvenlik ve İşbirliği Teşkilatı için kopyalandı.
Avrupa Konseyi, 5 Mayıs 1949'da Londra Antlaşması ile kuruldu. Statü o gün Londra'da on eyalette imzalandı: Belçika, Danimarka, Fransa, İrlanda, İtalya, Lüksemburg, Hollanda, Norveç, İsveç ve Birleşik Krallık. Üç ay sonra, 10 Ağustos 1949'da, Konsey Danışma Meclisi'nin 100 üyesi, on iki milletten milletvekilleri (Türkiye ve Yunanistan, o zamana kadar ilk on kurucu üyeye katılmıştı), 18 oturumun üzerinde düzenlenen ilk genel oturum için Strazburg'da bir araya geldi ve neredeyse bir ay sürdü. Yeni bir Doğu-Batı bölünmesiyle karşı karşıya kalan bir kıtanın uzlaşma ve yeniden inşa edilmesini tartışmışlar, her Avrupalı vatandaşın temel insan haklarını korumak için bir uluslar arası mahkeme konseptini başlattılar ve ilk adımları attılar. ve zaman içinde Avrupa Birliği haline gelecek olan ilk adımları attı. Ağustos 1949'da, Belçika'nın Paul-Henri Spaak'ı, meclisin ilk oturumunun başkanı seçildi. Spaak, insan hakları, yerel yönetim, eğitim, kültür, spor ve gençlik politikası gibi birçok alanda hükümetler arası iletişim ağı oluşturulmasına yardımcı oldu. Bununla birlikte, organizasyon sadece danışmanlık rolü oynamıştır ve Spaak'ın Avrupa birleşme sürecinin uzun vadeli hedeflerine ulaşmak için yeterince güçlü değildir.
Amaçlar ve başarılar
Statü'nün 1 (a) maddesi, “Avrupa Konseyi'nin amacı, ortak mirası olan ve ekonomik ve sosyal ilerlemelerini kolaylaştıran idealleri ve ilkeleri korumak ve gerçekleştirmek amacıyla üyeleri arasında daha büyük bir birliğe ulaşmaktır. Üyelik, uyum, işbirliği, iyi yönetim ve insan hakları arayan, hukukun üstünlüğünü ilke edinen ve demokrasiyi, temel insan haklarını ve özgürlüklerini güvence altına almak için istekli olan tüm Avrupa ülkelerine açıktır.
Avrupa Birliği üye devletleri ulusal yasama ve yürütme yetkilerinin bir kısmını Avrupa Komisyonu ve Avrupa Parlamentosu'na devrederken, Avrupa Konseyi üye devletleri egemenliklerini sürdürürler ancak sözleşmeler / antlaşmalar (uluslararası hukuk) yoluyla kendilerini bağlarlar ve işbirliği yaparlar ve Ortak değerler ve ortak siyasi kararlar temelinde işbirliği yapar. Bu sözleşmeler ve kararlar, Avrupa Konseyi'nde birlikte çalışan üye ülkeler tarafından geliştirilmektedir. Her iki örgüt de Avrupa işbirliği ve uyumu için ortak temeller etrafında eş merkezli daireler olarak işlev görmektedir ve Avrupa Konseyi coğrafi olarak daha geniş bir çemberdir. Avrupa Birliği, güçlerin ulusaldan AB seviyesine aktarılmasıyla çok daha yüksek bir bütünleşme düzeyine sahip olan daha küçük bir daire olarak görülebilir. "Avrupa Konseyi ve Avrupa Birliği: farklı roller, ortak değerler." Avrupa Konseyi sözleşmeleri / antlaşmaları da üye olmayan devletlere imzaya açıktır ve böylece Avrupa dışındaki ülkelerle eşit işbirliğini kolaylaştırır.
Avrupa Konseyi'nin en büyük başarısı, Avrupa Konseyi Parlamenter Meclisi'nin bir raporunu takiben 1950'de kabul edilen ve Birleşmiş Milletler İnsan Hakları Evrensel Bildirgesi'nden (UDHR) takip edilen Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'dir. Sözleşme, Strazburg'daki Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'ni oluşturdu. Mahkeme, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'ne uyumu denetler ve böylece en yüksek Avrupa mahkemesi olarak işlev görür. Bu mahkeme, bir üye ülkenin temel hak ve özgürlüklerini ihlal ettiğine inanırsa, Avrupalıların dava açabilmesidir.
Avrupa Konseyi'nin çeşitli faaliyetleri ve başarıları resmi web sitesinde ayrıntılı olarak bulunabilir. Avrupa Konseyi aşağıdaki alanlarda çalışmaktadır:
- Siber suçlar, Terörle Mücadele Konvansiyonu, Yolsuzlukla Mücadele ve Organize Suç Konvansiyonu, Aleyhte Sözleşmeler gibi önde gelen enstrümanlar da dahil olmak üzere, hukukun üstünlüğünün korunması ve hukuki işbirliğinin güçlendirilmesi ve bazı 200 sözleşme ve diğer antlaşmalarla desteklenmesi İnsan Ticareti ve İnsan Hakları ve Biyomedikal Sözleşmesi.
- Terörle mücadele tedbirlerini koordine etmek için tasarlanmış CODEXTER
- Avrupa Adalet Verimliliği Komisyonu (CEPEJ)
- İnsan haklarının korunması, özellikle şunlar aracılığıyla:
- Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi
- Avrupa İşkenceyi Önleme Komitesi
- Irkçılık ve Hoşgörüsüzlüğe Karşı Avrupa Komisyonu
- İnsan Ticareti ile Mücadele Sözleşmesi
- Çocukların Cinsel Sömürü ve Cinsel İstismarına Karşı Korunması Sözleşmesi
- Kadına yönelik şiddet ve aile içi şiddeti önleme ve bunlarla mücadele konulu Sözleşme.
- Avrupa Sosyal Şartı altındaki sosyal haklar
- Avrupa Bölgesel veya Azınlık Dilleri Şartı altındaki dil hakları
- Ulusal Azınlıkların Korunmasına İlişkin Çerçeve Sözleşmesi kapsamında azınlık hakları
- Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 10. maddesi ve Sınır Ötesi Televizyon Konvansiyonu kapsamında medya özgürlüğü
- Parlamenter inceleme ve Parlamenter Meclisi'nin seçim izlemesi yoluyla demokrasinin korunması ve özellikle Venedik Komisyonu tarafından demokratik reformlarda yardım sağlanması.
- Avrupa Konseyinin 1954 tarihli Kültür Konvansiyonu ve kültürel mirasın korunmasına ilişkin çeşitli sözleşmelerin yanı sıra Graz, Avusturya'daki Modern Diller Merkezi ve Lizbon, Portekiz'deki Kuzey-Güney Merkezi aracılığıyla kültürel işbirliği ve çeşitliliğin desteklenmesi.
- Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin ilk Protokolünün 2. Maddesi ve üniversite çalışmalarının ve diplomalarının tanınmasıyla ilgili birkaç sözleşmenin 2. maddesi uyarınca eğitim hakkının teşvik edilmesi (ayrıca bkz. Bologna Süreci ve Lizbon Tanıma Sözleşmesi).
- Dopingle Mücadele Sözleşmesi ile adil sporun tanıtımı
- Avrupa gençlik değişim Promosyon tanıtımı ve Strazburg ve Budapeşte, Macaristan'daki Avrupa Gençlik Merkezleri aracılığıyla işbirliği.
- Avrupa çapında ilaç kalitesini Avrupa İlaç Kalitesi ve Avrupa Farmakopesi tarafından destekleme.
Kurumlar
Avrupa Konseyi kurumları şunlardır:
- Genel Sekreter, Parlamento Meclisi tarafından beş yıllığına seçilmiş ve Avrupa Konseyi Sekreteryası'na başkanlık etmiştir. Norveç'in eski başbakanı Thorbjørn Jagland, 29 Eylül 2009 tarihinde Avrupa Konseyi Genel Sekreteri seçildi. Haziran 2014'te yeniden seçilecek ilk Genel Sekreter oldu ve ikinci dönemini 1 Ekim 2014'te göreve başladı.
- Avrupa Konseyine akredite olan Daimi Temsilcileri ve Elçileri tarafından temsil edilen 47 üye ülkenin Dışişleri Bakanlarını içeren Bakanlar Komitesi. Bakanlar komitesi başkanlıkları İngilizce alfabeyi takip eden altı ay boyunca alfabetik olarak düzenlenmiştir: Türkiye 11/2010-05/2011, Ukrayna 05/2011-11/2011, İngiltere 11/2011-05/2012, Arnavutluk 05/2012-11/2012, Andorra 11/2012-05/2013, Ermenistan 05/2013-11/2013, Avusturya 11/2013-05/2014, vb.
- Tüm üye ülkelerden milletvekillerinden oluşan Parlamenter Meclisi (PACE).
- Hükümetler ile ilgili kararları ve tavsiyeleri kabul eden Meclis, hükümet muadili Bakanlar Komitesi ile diyaloğa giriyor ve çoğu zaman örgütün "motoru" olarak kabul ediliyor. Meclise yapılan ulusal meclis delegasyonları, ulusal parlamentonun siyasi yelpazesini yansıtmalıdır, yani hükümet ve muhalefet partilerini kapsamalıdır. Meclis üyelerini belirli konularda meclis raporları hazırlama göreviyle raportörler olarak atar. İngiliz milletvekili Sir David Maxwell-Fyfe, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin hazırlanması için raportördür. Dick Marty'nin 2006'daki gizli CIA gözaltıları ve yorumlama uçuşları hakkındaki raporları 2006 ve 2007'de oldukça ünlendi. Diğer Meclis raporları, örneğin, Avrupa'daki ölüm cezasının kaldırılması, Çeçenya'daki siyasi ve insan hakları durumunun vurgulanması, Belarus'ta kaybolan kişilerin kimden sorumlu olduğunu belirleme, medyada ifade özgürlüğüne yönelik tehditler ve birçok insanın bulunma- sında etkili olmuştur.
- 1994 yılında oluşturulan ve tüm üye devletlerdeki yerel ve bölgesel yetkililerin siyasi temsilcilerinden oluşan Avrupa Konseyi Kongresi (Avrupa Yerel ve Bölgesel İdareleri Kongresi). Bu alandaki Avrupa Konseyinin en etkili araçları, 1985 tarihli Avrupa Yerel Özyönetim Avrupa Şartı ve 1980 Bölgesel Toplulukları veya Yetkilileri arasındaki Sınır Ötesi İşbirliği Konvansiyonu Anahat Sözleşmesidir.
- 1950 tarihli Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi kapsamında oluşturulan Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, her üye devletten bir Parlamento Meclisi tarafından dokuz yıl süreyle yenilenemeyen bir dönem için seçilmiş bir hâkimden oluşur ve başkan seçilen başkan tarafından yönetilir. Mahkeme Mahkemenin mevcut başkanı İtalya'dan Guido Raimondi'dir. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi 14 Sayılı Protokol uyarınca, Mahkemenin dava süreci yeniden düzenlenmiş ve kolaylaştırılmıştır. 14 No'lu Protokol'ün onaylanması birkaç yıl Rusya tarafından ertelenmişti, ancak Ocak 2010'da geçilmesi için destek aldı.
- İnsan Hakları Komiseri, 1999 yılında bu konumun kurulmasından bu yana altı yıldan beri yenilenemeyen bir dönem için Parlamenter Meclisi tarafından seçildi. Bu pozisyon Nisan 2012'den bu yana Letonya'dan Nils Muižnieks tarafından gerçekleştirildi.
- INGO'lar Konferansı. STK'lar Avrupa Konseyi INGO,lar Konferansına katılabilirler. Bakanlar Komitesi'nin 19 Kasım 2003 tarihinde kabul ettiği [Karar (2003) 8] 'den bu yana, "katılımcı bir statü" verilmiştir.
- Avrupa Konseyi Gençlik Konseyi Ortak Konseyi. Avrupa Konseyi Yürütme Komitesi (CDEJ) ve Avrupa Konseyi Gençlik Danışma Konseyi (CCJ), Gençlik Ortak Konseyi (CMJ) bir araya getirmektedir. CDEJ, 50 Taraf Devletten Avrupa Kültür Sözleşmesi'ne kadar gençlik meselelerinden sorumlu bakanlık veya bakanlık temsilcilerini bir araya getirmektedir. CDEJ, gençlik sektöründeki hükümetler arasındaki işbirliğini güçlendirmekte ve ulusal gençlik politikalarını karşılaştırmak, en iyi uygulamaları paylaşmak ve standart belirleme metinleri hazırlamak için bir çerçeve sunmaktadır. Gençlik Danışma Konseyi 30 sivil toplum kuruluşu ve ağ temsilcisinden oluşmaktadır. Tüm gençlik sektörü faaliyetlerinde gençlik STK'larından fikir ve girdi sağlar ve gençlerin Konsey'in diğer faaliyetlerine katılmasını sağlar.
Üye devletler, gözlemciler, ortaklar
Avrupa Konseyi 5 Mayıs 1949'da Belçika, Danimarka, Fransa, İrlanda, İtalya, Lüksemburg, Hollanda, Norveç, İsveç ve Birleşik Krallık tarafından kurulmuştur. Yunanistan ve Türkiye üç ay sonra ve ertesi yıl İzlanda ve Batı Almanya'ya katıldılar. Artık, en son katılacak olan Karadağ ile birlikte 47 üye devlet var.
Avrupa Konseyi Statüsü Madde 4, üyeliğin herhangi bir "Avrupa" Devletine açık olduğunu belirtir. Bu, Türkiye'nin kabul edildiği tarihte, kıtalararası devletleri (Gürcistan ve Azerbaycan gibi) ve coğrafi olarak Asya, ancak sosyo-politik açıdan Avrupalı (Ermenistan ve Kıbrıs gibi) devletleri kapsayacak şekilde, başlangıçtan itibaren serbestçe yorumlanmıştır.
Hemen hemen tüm Avrupa ülkeleri, Beyaz Rusya (insan hakları kaygıları), Kazakistan (insan hakları kaygıları) ve Vatikan (teokrasi) ve sınırlı tanınan bölgelerden bazıları hariç olmak üzere Avrupa Konseyi'ne katılmıştır.
Tam üye statüsünün yanı sıra, Avrupa Konseyi üye olmayan devletlerin işbirliği ve katılımı için başka araçlar da oluşturmuştur: gözlemci, başvuru sahibi, özel konuk ve demokrasi için ortak.
İşbirliği
Üye olmayan ülkeler
Avrupa Konseyi esas olarak sözleşmelerle çalışır. Sözleşmeler veya uluslararası anlaşmalar hazırlayarak, üye devletler için ortak yasal standartlar belirlenir. Bununla birlikte, üye olmayan devletlere imza için çeşitli sözleşmeler de açılmıştır. Önemli örnekler, Siber Suçlar Sözleşmesi (örneğin Kanada, Japonya, Güney Afrika ve Amerika Birleşik Devletleri tarafından imzalanan), çalışma sürelerinin ve derecelerinin tanınmasıyla ilgili Lizbon Tanıma Sözleşmesi (örneğin Avustralya, Belarus, Kanada, Roma, İsrail, Kazakistan, Kırgızistan, Yeni Zelanda ve Birleşik Devletler), Anti-doping Sözleşmesi (örneğin Avustralya, Belarus, Kanada ve Tunus tarafından imzalanmış) ve Avrupa Yaban Hayatı ve Doğal Habitatların Korunması Sözleşmesi ( örneğin Burkina Faso, Fas, Tunus ve Senegal ve Avrupa Topluluğu tarafından imzalanmıştır.
Avrupa Konseyi'nin ilgili konvansiyonlarını vaka bazında imzalama ve onaylama davetleri, üç üye olmayan kuruluş grubuna gönderilir.
- Avrupa dışı devletler: Cezayir, Arjantin, Avustralya, Bahamalar, Bolivya, Brezilya, Burkina Faso, Şili, Çin, Kolombiya, Kosta Rika, Dominik Cumhuriyeti, Ekvador, El Salvador, Honduras, Güney Kore, Kırgızistan, Lübnan, Malezya, Mauritius, Fas, Yeni Zelanda, Panama, Peru, Filipinler, Senegal, Güney Afrika, Suriye, Tacikistan, Tonga, Trinidad ve Tobago, Tunus, Uruguay, Venezuela ve gözlemciler Kanada, İsrail, Japonya, Meksika, Amerika Birleşik Devletleri.
- Avrupa devletleri: Kosova, Kazakistan, Belarus ve gözlemci Vatikan.
- Avrupa Topluluğu ve daha sonra Avrupa Birliği, tüzel kişiliğinin ardından AB'nin Lizbon Antlaşması'nın onaylanmasıyla kurulmuştur.
Avrupa Birliği
Avrupa Konseyi, Avrupa Birliği Konseyi (“Bakanlar Konseyi”) veya Avrupa Konseyi ile karıştırılmamalıdır. Bunlar, Avrupa Konseyinden ayrı olarak, Avrupa Birliği ile aynı Avrupa bayrağı ve marşı paylaşmış olmalarına rağmen, Avrupa Birliği'ne aittir. Avrupa Konseyi, Avrupa Birliği ile karıştırılmamalıdır.
Avrupa Konseyi, Avrupa Birliği'nden tamamen ayrı bir kurumdur. Bu onun tarafından kontrol edilmez.
Avrupa Birliği ve Avrupa Konseyi arasındaki işbirliği, özellikle adalet ve İnsan Hakları'nın uluslararası icra edilmesinin yanı sıra, kültür ve eğitim konularında da güçlendirilmiştir.
Avrupa Birliği'nin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine (Sözleşme) katılması bekleniyor. İçtihat hukukunda tutarlılık konusundaki endişeler de vardır - Avrupa Adalet Divanı (AB'nin Lüksemburg mahkemesi), tüm AB üye devletlerinin kararları ile Avrupalıların arasındaki çelişkiyi önlemek için Sözleşme'nin hukuk sisteminin bir parçası olarak ele alınmaktadır. İnsan Hakları Mahkemesi (Strazburg mahkemesi Sözleşmeyi yorumlar). Sözleşmenin 14 No'lu Protokolü, AB'nin buna katılmasına izin vermek için tasarlanmıştır ve Lizbon AB Antlaşması, AB'nin katılması için bağlayıcı bir protokol içermektedir. Böylece AB, üye devletlerin halihazırda sahip olduğu insan hakları hukukuna ve dış izlemeye tabi olacaktır.
Birleşmiş Milletler
CoE ve BM arasındaki işbirliğinin başlangıcı 15 Aralık 1951'de bu kurumların Sekretaryaları tarafından imzalanan anlaşma ile başladı. 17 Ekim 1989'da, Birleşmiş Milletler Genel Kurulu, Avrupa Konseyi'ne üye devletler tarafından önerilen Avrupa Konseyi'ne gözlemci statüsü verilmesi konusunda bir kararı onayladı. Şu anda Avrupa Konseyi, Birleşmiş Milletler ile gözlemci statüsüne sahiptir ve BM Genel Kurulunda düzenli olarak temsil edilmektedir. Bölgesel BM konferanslarını ırkçılığa ve kadınlara karşı örgütlüyor ve özellikle insan hakları, azınlıklar, göç ve terörle mücadele alanlarında Birleşmiş Milletler ile pek çok düzeyde işbirliği yapıyor. Kasım 2016'da, Birleşmiş Milletler ve Avrupa Konseyi arasındaki İşbirliği Uzlaşması (A/Res/71/17) ile Avrupa Konseyinin insan haklarının korunması ve güçlendirilmesine katkısını kabul eden BM Genel Kurulu (A/Res/71/17) tarafından kabul edilmiştir. Temel özgürlükler, demokrasi ve hukukun üstünlüğü, çeşitli alanlarda devam eden işbirliğini memnuniyetle karşıladı.
Sivil toplum kuruluşları
Sivil toplum örgütleri (STK'lar) Avrupa Konseyi INGO,lar Konferansı'na katılabilir ve uzmanlar arası hükümet komitelerine gözlemci olabilirler. Avrupa Konseyi, 1986 yılında Avrupa Sivil Toplum Örgütlerinin varlığının ve işleyişinin yasal temelini belirleyen Uluslararası Sivil Toplum Kuruluşlarının Tüzel Kişiliğinin Tanınmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesi'ni hazırlamıştır. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 11. maddesi, STK'lar için temel bir norm olan örgütlenme özgürlüğü hakkını korur. Bakanlar Komitesi tarafından 18 Ekim 1993 tarihinde Bakanlar Komitesinin 500. toplantısında kabul edilen INGO'lar için Danışma Statüsü (93) 38 “Avrupa Konseyi ve sivil toplum örgütleri arasındaki ilişki hakkında” eklidir. 19 Kasım 2003 tarihinde Bakanlar Komitesi, danışma statüsünü katılımcı bir statüye dönüştürmüştür, “Avrupa Konseyi ve Avrupa Konseyi arasındaki ilişkileri yöneten kuralların vazgeçilmez olduğunu düşünerek ve STK'lar, uluslararası sivil toplum örgütlerinin (INGO'lar) Örgütün politikası ve çalışma programına aktif katılımını yansıtacak şekilde geliştirdi.
Diğerleri
30 Mayıs 2018'de Avrupa Konseyi, Avrupa Futbol Konfederasyonu UEFA ile bir Mutabakat Zaptı imzalamıştır.
Avrupa Konseyi ayrıca, FIFA ile bir anlaşma imzalamış ve bunların ikisi de ortak çıkarlar alanında gelecekteki işbirliğini güçlendirmeyi kabul etmiştir. Futbol sporundaki üye devletler ile futbol maçlarında emniyet ve güvenlik arasındaki işbirliğini içeren anlaşma Ekim 2018'de sonuçlandırıldı.
Özellikleri
Ayrıcalıklar ve bağışıklıklar
Avrupa Konseyi Ayrıcalıkları ve Dokunulmazlıklarına İlişkin Genel Anlaşma, organizasyona belirli ayrıcalıklar ve bağışıklıklar verir.
Personelin çalışma koşulları, Konseyin kamuya açık personel yönetmeliklerine tabidir. Avrupa Konseyi tarafından görevlilerine ödenen maaş ve ücretler, Avrupa Konseyi Ayrıcalıkları ve Bağışıklıkları Hakkında Genel Anlaşmanın 18. Maddesine dayanarak vergiden muaftır.
Sembol ve marşı
Avrupa Konseyi, 1955'ten beri resmi sembolü olarak kullanılan, 12 altın yıldızla Avrupa Bayrağı'nı mavi bir arka plan üzerinde bir daire şeklinde düzenledi.
1972'den bu yana müzikal marşı, “Avrupa Marşı”, Ludwig van Beethoven'in dokuzuncu senfonisinden “Ode to Joy” temasına dayanıyor.
Kuruluşunun 15'inci yıldönümü olan 5 Mayıs 1964'te Avrupa Konseyi 5 Mayıs'ı Avrupa Günü olarak kurdu.
Avrupa Bayrağı'nın geniş özel ve kamusal kullanımı, bir Avrupa boyutunu simgelemek için teşvik edilmektedir. Daha sonra Avrupa Birliği ile aynı bayrağı benimseyen Avrupa Birliği ile karışmayı önlemek için Avrupa Konseyi, genellikle, yıldızları çevreleyen küçük bir "e" ile değiştirilmiş bir versiyonu kullanır. "Avrupa Konseyi Logosu"
Kaynak
- "Did you know?". 10 August 2018 Alınmıştır.
English and French are the official languages of the Council of Europe. German, Italian and Russian are used as working languages.
- "Resolution 2208 (2018): Meclis'in Usul Kurallarının Değiştirilmesi: Bütçe krizinin Meclisin çalışma dilleri üzerindeki etkisi". 10 August 2018 Alınmıştır.
Meclisin 2018 ve 2019 bütçelerinde büyük ölçüde azaltılması, Türkiye'nin ilk statüsüne dönme kararının bir sonucudur. Avrupa Konseyi bütçesine olağan katkı yapan, sert önlemler gerektirmektedir. ... Bu bağlamda, Meclis, özellikle Meclis toplantısında Türkiye ile ilgili Meclisin tahsis edilmesine ilişkin 2058 sayılı Kararda (2015), Meclis'in çalışma dili olarak Türkçeyi tanıtmak suretiyle, benimsediği açık pozisyona atıfta bulunmaktadır. Bakanlar Komitesinin Türkiye'nin Avrupa Konseyi bütçesine önemli bir katkıda bulunma talebini onaylama ve ilgili fonları Meclise tahsis etme kararına sıkı sıkıya bağlıdır.