Kaptan Hardness: Hazır mısın <İsim>?
Cabello: Evet,hazırız! Denizci hikayelerine bayılırım! Ve vaka çözmeye... Şimdi,bize lütfen anlatmaya başlatın!
Kaptan Hardnes:
Peki....
Bundan tam 50 yıl önce,Nikebourghia henüz kurulmamıştı. Buralar tamamıyla suyla ve kumla kaplıydı. Etrafta genellikle denizciler vardı. Binlerce gemi vardı. O zamanlar orası baya büyük bir alan olduğu için,bin çok az geliyordu. Ardından gece olmuştu. Herkes gemilerinde yüzüyordu,çocuklar ise gemilerde uyuyordu. Yağmurlu ve şimşekli bir hava vardı. Hatta yıldırım bile çarpabiliyordu. Bu olay çok nadir karşılaşılıyordu. Fırtına çıktı ve gemiler batmaya başladı. Bin kişiden yarısı gitmişti bile. Kara'yı bulamadıkları için gidemiyordular. Sabah olduğunda etrafta sadece bir gemi vardı. Tüm gemiler gitmişti. Böylece,gemide tek başlarına kalmışlardı. O gemi de,iyi bir kaptan değildi. İçerisinde 4 tane çocuk,1 tane yetişkin vardı.
Çocuklardan biri sordu: Herkes nerede?
Diğer çocuk cevap verdi: Dünya'nın sonuna geldik.
Bir diğeri ise ağlamaklı bir ses tonuyla: Dünya öldü! Hepimiz öldük! Biz de sona kaldık ve yakında öleceğiz!
Kaptan sinirlenmişti,ve bağırdı. Ardından onları aşağıya yolladı. Kaptan,sinir hastasıydı ve sinirlenince kontrolünü kaybediyordu. Sinirden gemiyi tekmeledi. Gemi güçlü değildi ve kaptanın ayağı çok fazla kuvvetliydi. Gemi ağır bir darbe aldı ve eğildi. Sonra,Kaptan bir an ne yaptığını farketti ve hemen imana gelip Geminin Tanrıları lütfen hatamı affedin ve bizi kurtarın dedi. Aşağıdan çocukların arasından en büyüğü çıktı ve gemiyi kullanmaya başladı. Kaptan ne yapıyorsun sen diye bağırdı. Çocuk üç kelime söyledi ve onu sudan itti. "Sen,bir,ahmaksın."
Çocuk 17 yaşındaydı ve gemiyi sallansalar bile çok iyi bir biçimde kullanıyordular. Fakat fazla bir hızla ve sallanmayla gittikleri için çocuklar altta başlarını vurdular ve yaralandılar. Çocuğun elinde harita vardı ve bu haritada kara'nın olduğu yere gitmeye çalışıyordu. Az kalmıştı,gidiyordu. Fakat en yüksek hıza gelmişti. Araç hızlı gidiyordu ve kara tam yakındaydı. Bir zaman sonra gemi havaya kalktı ve çocuk fırlayıp mağaraya çarptı ve bayıldı. O kadar kan akmıştı ki hayatta kalma ihtimali hiçti. Gemi karaya çarpmıştı ve çocuklar hayatlarını kaybetmişti. Ardından ayıldı ve konuşmaya çalıştı. Son sözü "Ben ezik ve ölü bir prens'im." oldu.
Yazar: Russelly (Orjinal)