Nazilerin Nükleer Silah Programı
Hitler, 2. Dünya Savaşı’nda başarılı olabilmek ve düşmanlarına karşı üstün gelebilmek için birçok çılgın projeye imza atmıştır. Bunlardan birisi de nükleer silah programıydı. Almanlar nükleer silah geliştirme projesine Amerika ve diğer ülkelerden çok daha önce 1930’lu yıllarda başlamışlardır.
1939 yılında Almanya’dan kaçan bir grup bilim adamı, Amerikan Hükümeti’ne bir mektup göndermiştir. Bu mektup oldukça önemlidir çünkü, mektubun altında Albert Einstein’in de imzası bulunmaktadır. Mektube göre Nazi Hükümeti çok gizli bir nükleer silah projesi geliştirmekteydi ve başarılı olurlarsa bu nükleer silahı Londra, New York gibi büyük şehirlerde kullanmaktan çekinmeyeceklerdi. Mektupta Almanların nükleer silah projesinin engellenmesi, eğer engellenemiyorsa onlardan önce bir nükleer silah yapılması tavsiye edilmekteydi. Amerika Hükümeti ise bu mektubu ciddiye alarak, mektubu o zamanki müttefikleri İngiltere ile paylaştı. İngiliz Hükümeti de İngiliz istihbaratı üzerinden, Almanların ve Nazilerin nükleer silah programları ile ilgili casusluk faaliyetlerine başladılar. Bu faaliyetlerin sonucunda 1942 yılında Almanların gerçekten bir nükleer silah programı olduğunu keşfettiler. Bu program oldukça ileri bir durumdaydı ve nükleer silah geliştirilmesi için çok kritik bir madde olan, “döteryum oksit” yani “ağır su” yu bile üretmeye başlamışlardı. İngilizlerin istihbaratına göre Almanlar, işgal altındaki Norveç’te dağlık bir alandaki Norsk Hidroelektrik Santrali’nde gizli bir ağır su tesisi kurmuş ve burada ağır su üretmekteydi. Bu bilgi alınır alınmaz, tesisi yok etmek için bir sabotaj düzenlenmeye karar verildi.
Proje 1942 yılının Aralık ayında hayata geçirildi. Bu operasyona göre Almanlara karşı savaşmaya devam eden bir grup Norveçli direnişçi, Norsk Hidroelektrik Santrali’nin çevresine belirtilen bir yere konuşlandı. Fakat bölgeye intikal etmesi gereken 2 İngiliz uçağı, operasyon sırasında bölgedeki çok şiddetli kar fırtınasından dolayı inmeleri planlanan yere inemedi. Alman Hava Kuvvetleri bu uçakları tespit etti ve uçaklar Almanlar tarafından düşürüldü. Uçak düşmeden atlamayı başaran pilotlar ise Almanlar tarafından yakalanarak idam edildi. Ve operasyon başarısızlıkla sonuçlandı. Fakat Almanlar bölgedeki gizli Norveç birliğinden habersizdi ve İngilizler de bu birliğin bölgede hala durduğunu öğrenmişlerdi. İngilizler tarafından fazla zaman kaybetmeden başka bir askeri ekip gönderildi ve bu ekip bölgeye intikal ederek Norveçli askerler ile buluştu. 1943 yılının Şubat ayında, Norveçli ve İngiliz askerler hidroelektrik santraline sızmayı başardı. Ağır su üretim bölümündeki makinelere ve depolara bol miktarda patlayıcı yerleştirerek patlattılar. Operasyon başarı ile sonuçlandı ve tesis kullanılamaz hale geldi.
Fakat sabotaj işe yaramamıştı çünkü Almanlar tesisi 5 ay gibi kısa bir süre içerisinde tamir edip, kullanılabilir hale getirdi. İngilizler ve Amerikalılar bu tarz sabotaj tekniklerinin işe yaramayacağını fark edince, daha fazla risk alarak bölgeye büyük bir bombardıman filosu gönderdiler. Amerikan avcı uçakları tarafından korunan İngiliz bombardıman uçakları, Norsk Nükleer Tesisi’ni ciddi bir bombardımana tuttu ve tesis yerle bir oldu. Tesis başarı ile yok edilmişti ancak üretilen döteryum dioksit yani ağır su yer altındaki depolarda güvenli bir şekilde saklanmıştı. Almanlar deşifre olduklarını fark ettikleri için tesisi başka bir yere taşıma kararı aldılar.
1943 yılı Almanya’nın savunmaya geçtiği ve savaşı kaybetmeye başladığı yıllardandı, bu yüzden Almanya üretilen ağır suyu kendi topraklarına götürerek burada üretime devam etme kararı aldı. 1943 yılı Nisan ayında, tesis boşaltılmaya başlandı ve üretilen ağır suyu bölgeden çıkartabilmek için sivil gemileri kullanmaya karar verdiler. Bu durumu öğrenen İngilizler, ne olursa olsun nükleer programı iptal etmek için kararlıydı. Ve Almanya’nın kullandığı bu sivil gemileri batırmaya karar verdiler. Almanlar taşıma günü geldiğinde, bütün ağır suyu tek bir gemiye koydular ve sivil gemi görünümü olduğu için güvenliği fazla önemsemediler. Bir İngiliz askeri, gemiye sivil kıyafetlerle bindi ve üzerindeki bütün patlayıcıları gemiyi batıracak şekilde yerleştirdikten sonra, gemiden atlayıp yüzerek uzaklaştı. 45 dakika sonra, bombalar patladı ve Almanların ürettiği bütün ağır su rezervleri 75 sivil ile birlikte battı. İngilizler, 75 sivilin ölümüne neden olsalar da Almanya’nın nükleer programına çok büyük bir darbe vurdular. İngiltere daha sonra da, Almanların bir B planı olup olmadığını öğrenmek için programı takip etmeye devam etti. 1943 – 1945 yılları arasında yapılan istihbarat faaliyetlerine rağmen, nükleer silah programı ile ilgili herhangi bilgi veya belgeye ulaşılamadı.
1945 yılında nükleer silahı ilk defa Amerikalılar kullanmıştır. 1945 yılının Temmuz ayında, Hiroşima ve Nagazaki’ye atılan atom bombaları 250 binden fazla insanın ölümüne neden olmuş ve 2. Dünya Savaşı bitmiştir.