yani işte insan dediğin bazen ne yapacağını bilemiyor.
yatsa mı kalsa mı, yese mi içse mi, gitse mi kalsa mı, tv mi izlemeli kitap mı okumalı, nette mi takılmalı birilerini mi aramalı… aslında hiç biri. bir anda akıl o kadar çok yere gidiyor ve hepsinden o kadar iştahsız dönüyor ki…
böyle, sanki her an bir yere tutunabileceğin bir boşlukta gibi, ne düştüğü belli ne yere bastığı bir garip haller. kusma öncesi gibi.
adı konmamış bir şeyler var, içerde sinsi düşman gibi kıstırıp duruyor.
bu zamanlar işte, kıskaç zamanları. bunları düşündüren de kıskacın ta kendisi.
ve buna izin veren de kişinin ta kendisi.
böyle zamanlarda kendine bir iyilik yap:
aynanın karşısına geç, elini yüzünü yıka ve kendine bir müddet bak. çevrende başkasını görmeyeceksin. aynadaki de başka biri değil.
şunu anlamana yardımcı olur:
zalim de sensin mazlum da. kendine acımayı bırak!
[jemandinderTR]
080911