Bilmiyorum, gerçekten bilmiyorum.
Bildiğim tek şey, ayın 25'inde bir Cumartesi akşamı yani, uçağa binip İstanbul'a gidecek oluşum. Suratımdaki gülümseme ve kalp atışlarım kendini yani mutluluğumu ele veriyor.
Sekiz gün, ama ona eklenen hafta sonu tatilleri ve yılbaşı tatili ile tamı tamına 12 gün ediyor. 12 koskoca gün ve ben bu 12 günün tek gününü bile boş harcamayacağım. Şimdiden eldivenlerimi aldım, kazaklar, montlar, botlar, evet hazırım. İstanbul'un soğuğuna hazırlıklıyım. Offf, heyecanlıyım işte. Uçak biletini alana kadar bile kırk kişiye sordum, nereden alayım, hangisine bineyim diye. Anadolu yakasında inmeye ve düğününe gidemediğim çocukluk arkadaşıma uğramaya karar verdim önce.
Ordan Ankara'ya da gideceğim sanırım. Yakın bir arkadaşımın bebişi oldu, onu ısırmam gerek. Biletimi gidiş dönüş aldım, İstanbul'dan gitmek için ama bakalım. Nasıl yapacağız? Bir yolunu buluruz.
Mutluyum ya, mutluyum gerçekten. Tatile çıkacağım. Sorunsuz tam 12 gün geçireceğim... laylaylom diyesim var dürekli. Neyse, sahi ben bu yazıya başlık bulamadım. Hakikaten, mutluluğun başlığı ne olur ki?