Sanat ve Yapay Zeka
Bir robot ne yapabilir? Sanat kavramını nasıl değiştiriyor? Yapay zekanın sunduğu fırsatlar ve tehlikeler.
Hayatın birçok alanında yapay zekanın (AI) varlığına çoktan alıştık: Cep telefonlarında, elektrikli süpürgelerde, arabalarda ve fabrikalarda parçaları yeni ürünler haline getiriyor.
Yapay Zekanın Sanatta Kullanımı
Yaratıcılık ve sanat gibi alanlar uzun zamandır insan yaratıcılığının egemenliği olarak kabul edildi. Ancak AI çoktan bu alana da girdi. Müzik albümlerinin tamamını besteledi, senaryo yazdı ve resimler yaptı. Geçen yılın sonunda, bir algoritma tarafından oluşturulan ilk resim, Christie's'de çekicin altına bile girdi: " Edmond de Belamy " 430.000 $ 'a açık artırmaya çıktı.
Yaratıcı sektörde yapay zekanın kullanımı sayısız soruyu gündeme getiriyor: yazarlık gibi hukuk; Teknolojinin sorumlu kullanımının yanı sıra sanat ve yaratıcılığın nasıl tanımlanacağı ve makinelerin buna adalet yapıp yapamayacağı gibi temel sorular hakkındaki sorular.
Robot sanatı mı?
Son yayını "Der Sinn des Denkens" (2018) 'de yapay zekanın sonuçlarına da değinen Markus Gabriel, alarm veriyor. O, "robotların yarattığı bir resim" sanatı olarak adlandırmanın "hata" olduğunu düşünüyor. Gabriel, sanat eserlerinin yalnızca özerk bireylerin ürünü olduğunu söyledi. Sanatın özü, hiçbirine sahip olmamasıdır. Sanat tekrarlanabilir değil, "kökten benzersizdir".
Ayrıca "Makinelerin yaratıcı gücü" (2018) kitabının yazarı Holger Volland , robotların yalnızca "sanat ve yaratıcılığın taklidi" için resim yaptığı bir ürüne sahip. Programlanmış makinelerin yaratıcı olmak için kendi iradeleri yoktur.
Hindistan ile ABD arasında gidip gelen ve yapay zekayı kendi çalışmaları için kullanan sanatçı Raghava KK, bunu oldukça farklı görüyor. "Bunun sanat olmadığını söyleyenler temelde çok materyalist bir sanata sahipler." Onun için sanat "aşkın bir deneyim" dir.
AI ve demokrasi
Ancak, algoritmaların eklenmesiyle yaratılan şeyin sanat mı yoksa yaratıcı mı olduğu sorusundan daha fazlası, tartışma katılımcıları, YZ'nin insanlar ve toplum üzerindeki etkisi ve bunun sorumlu kullanımının neye benzeyeceği sorusuyla ilgileniyorlardı.
Karen Palmer ve Betelhem Dessie, teknolojinin herkes için erişilebilir hale getirilmesi gerektiğini ve bu bilginin birkaç kişinin elinde kalmaması gerektiğini vurguladı. Yapay zekayı " RIOT " adlı film projesi için otomatik yüz tanıma şeklinde kullanan Palmer, teknolojinin kötüye kullanılabileceğini söyledi .
Dokuz yaşında programlamayı öğrenen, teknoloji şirketi iCog'u kuran, dokuz patenti olan ve insansı robot Sophia'nın geliştirilmesinde çalışan Dessie, tam da bunun için kampanya yürütüyor. Sloganı: "ACC - herkes kodlayabilir" - herkes programlayabilir.
Kızlara, tipik cinsiyet düzenine uymayan erken bir aşamada belirli fırsatları göstermek için sekiz yaşından büyük çocuklara kodlama öğretiyor. Dessie, "Özellikle teknoloji alanında cinsiyet farkı çok büyük" dedi. Ancak program yazan ve AI geliştirenlerin olabildiğince çeşitli olması önemlidir. "Programcıların büyük bir sorumluluğu var" diyor 20 yaşındaki.
AI ve insana karşı
2017'de bir Hong Kong girişimcisi tarafından geliştirilen insansı robot kadın Sophia, yapay zekanın bugün neler yapabileceğini gösteriyor. Yüz ifadeleri ve jestlerinde zaten iyi gelişmiş görünüyor. Sophia'nın bir insan yüzü var ve soruları tam cümlelerle cevaplayabilir.
Ancak filozof Markus Gabriel sözde insansı robotları eleştiriyor. İnsan bilincinin yeteneklerine bir gün yaklaşacaklarını, hatta kozlarını verebileceklerini düşünmüyor. İnsanın gücü tam olarak kusurunda, aptallığında yatar, her zaman mantıklı düşünmemesinde ve hareket etmemesinde, dolayısıyla tezinde.
Gabriel için AI, "yeni bir ilaç" gibidir ve bu nedenle, tartışmada nasıl kullanılacağının düzenlenmesi gerektiğini vurguladı. "İnsan ahlakının hizmetinde dijital bir devrim" çağrısında bulunuyor.