İbiş İle Maviş Meyva Bahçesinde
İbiş ile Maviş o gün meyva bahçesini geziyorlardı. İkisi de çok heyecanlıydı. Çünkü bu kadar güzel bir manzara hiç görmemişlerdi. Her yer rengarenk meyva ağaçları ile doluydu. Kırmızı elmalar, yeşil armutlar, kocaman erikler vardı.
Köylü kadınlar, küçük çocuklar merdivenle ağaçlara çıkmış, olgun meyvaları topluyor sonra da sepete diziyorlardı.
Bahçıvan İbiş ile Maviş'e de bir sepet verip "Haydi bakalım. Siz de bağdan üzüm toplayın" dedi. İbiş ile Maviş çok sevindiler. Doğru bağa gidip üzüm topladılar.
İbiş "Biraz da elma toplayalım";
Maviş "Bu iş çok eğlenceli. Yarın yine gelelim" dedi.
Akşama doğru İbiş ile Maviş çok acıktı.
Dayanamayıp sepetteki meyvalardan yediler. Mideleri çok şişmiş olacak ki ikisi de geceleyin müthiş bir sancıyla uyandılar. Karınları çok ağrıyordu. Bahçıvan onların seslerine koşup gelince bir de ne görsün!? İbiş ile Maviş'in renkleri sapsarı olmuş! İkisi de yerde kıvranıyor!
"Yoksa yıkamadan meyva mı yediniz?" diye sordu.
İbiş ile Maviş utanarak başlarını salladılar.
- Evet, karnımız çok acıkmıştı da.
Bahçıvan güldü. "Çocuklar; yemeniz bir şey değil, ama bu meyvaların hepsi ilaçlı. Bu ilaç meyvaları kurttan ve diğer hastalıklardan koruyor. Sakın bir daha yıkamadan yemeyin!" dedi.
İbiş ile Maviş o günden sonra yıkamadan hiçbir meyva yemediler.