(Şuradan gönderildi: Açık Erişim Hükümeti. 12 Mayıs 2022)
UNESCO Mahatma Direktörü Anantha Duraiappah Gandhi Barış ve Sürdürülebilir Kalkınma için Eğitim Enstitüsü (MGIEP), İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi'nin eğitim hakkı konusundaki başarısız vaatlerini anlatıyor
Neredeyse 75 yıl önce insanlık için tarihi bir başarıda, İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi eğitimin temel bir insan hakkı olduğu açıkça kabul edilmiştir. Yasal olarak bağlayıcı olmayan bir belge olmasına rağmen, eğitim hakkının bireyler ve toplumlar için önemini kabul eden ilk uluslararası belge oldu.
26. maddenin özel hükümleri nelerdir?
- Herkesin eğitim hakkı vardır. Eğitim, en azından ilk ve temel aşamalarda ücretsiz olacaktır. İlköğretim zorunlu olacaktır. Teknik ve mesleki eğitim genel olarak erişilebilir hale getirilecek ve yüksek öğretim liyakat temelinde herkese eşit olarak erişilebilir olacaktır.
- Eğitim, insan kişiliğinin tam gelişimine ve insan haklarına ve temel özgürlüklere saygının güçlendirilmesine yönelik olacaktır. Tüm uluslar, ırksal veya dini gruplar arasında anlayışı, hoşgörüyü ve dostluğu teşvik edecek ve Birleşmiş Milletler'in barışın korunmasına yönelik faaliyetlerini ilerletecektir.
- Ana-babalar, çocuklarına verilecek eğitim türünü seçme konusunda öncelikli haklara sahiptir.
Bugün, özelleştirmenin sektörü ele geçirmesiyle birlikte eğitimi gelişen bir sektör olarak görüyoruz. Eğitimin bu metalaşması, kaçınılmaz olarak, bu özel okullara devam etme ücretlerini karşılayabilenlere “en iyi” eğitimi sağlayan en iyi finanse edilen seçkin bir özel okul sistemi yarattı. Bu, Daniel Markovits'in 'The Meritocracy Trap' adlı kitabında miras meritokrasisi biçiminde yeni bir aristokrasi olarak tanımladığı şeyi oluşturur. Yakın zamanda başlatılan UNESCO MGIEP tarafından hazırlanan Uluslararası Bilim ve Kanıta Dayalı Eğitim (ISEE) Değerlendirme raporu bunu, toplumsal yapıların “sahip olanlar” ve “sahip olmayanlar” olarak tabakalaşmasına taşan büyüyen eşitsizliğin temel itici gücü olarak tanımlar.
Eğitim sisteminin metalaştırılmasına ek olarak, ISEE aynı zamanda müfredat, pedagoji ve öğrenci değerlendirmelerinin standardizasyonunu da vurgulamaktadır. Her öğrencinin farklı öğrendiğine dair ISEE Değerlendirmesinden elde edilen en son bulgularla onaylanan çok büyük kanıtlara sahip olsak bile, "herkese uyan tek beden" eğitimde temel dayanak noktası haline geldi. Örneğin, artık her beş ila on öğrenciden birinin, mevcut "herkese uyan tek bir sistem"imizin karşılamadığı bir tür öğrenme farklılıkları olduğunu biliyoruz.
Mevcut eğitim sisteminin kusurları
ISEE Değerlendirmesi tarafından önerilen önemli bir politika önerisi, her öğrencinin güçlü ve zayıf yönlerini belirlemek için periyodik evrensel tarama başlatmak ve ardından güçlü yönleri beslemek ve zayıf yönleri en aza indirmek için müdahaleler bulmaktır. Mevcut kapsayıcı eğitim sistemi, mevcut haliyle yeterli değildir.
Eğitim sistemlerimizdeki ikinci kusur ve bu yeni bir olgu değil, eğitimin tamamen bilgi edinme ile ilgili olduğu varsayımıdır. Başka bir deyişle, her öğrencinin bilişsel boyutuna odaklanmak. Ancak şimdi biliyoruz ki ve ISEE Değerlendirmesi tarafından şiddetle vurgulanan, öğrenmenin sadece bilişsel bir süreç değil, biliş ve duygu arasında birbirine bağlı bir fenomen olduğudur. Basitçe söylemek gerekirse, öğrenme duygulardan etkilenir ve duygular öğrenmemizi etkiler. Ancak spektrumun bir ucundan diğerine geçme hatasına düşmeyelim – öğrenmenin gerçekten de biliş ve duygu arasında birbirine bağlı bir süreç olduğunu anlamanın anahtarıdır.
Bu iki temel temel kavrayışın kabul edilmesi, mevcut müfredatımızın, pedagojilerimizin ve öğrenci değerlendirmelerimizin tamamen yeniden yapılandırılmasını önerecektir. Odak noktası, hepsinin bu tam beyin yaklaşımını benimsemesini sağlamaya kayacak ve öğrenciye kendi kriterlerine göre değerlendirilirken kendi öğrenme yollarını çizmesi için ajans verilecektir. Bu yaklaşım, öğrencilerin okuryazarlık, aritmetik, duygu düzenleme, empati ve merhamet gibi temel yeterlilikler için temel kriterleri karşılamasını sağlamaya devam edecektir.
Mevcut müfredatın yeniden yapılandırılması
Son olarak, mevcut eğitim politikalarımızda kritik olarak eksik olan şey, bilim ve kanıtın kullanılmasıdır. Bunu başarmak için, çok çeşitli disiplinlerden uzmanları içeren disiplinlerötesi bir yaklaşım, politika oluşturmaya içkin hale getirilmeli ve konsensüs bilimi kavramı savunulmalıdır. Öğrenmenin nasıl gerçekleştiğine ve bağlamın öğrenme sürecini nasıl etkilediğine dair bilgi tabanımızda her zaman belirsizlikler olacaktır. Bu nedenle uzmanlar arasında fikir birliğini savunan bir süreç, her durumda gerekli bir koşuldur. eğitim politikaları.
Bu kaymanın altında kalan herhangi bir şey, alandaki sınırlı sayıda oyuncunun sahip olduğu görüşlere ve geçici bilgilere dayalı eğitim politikası oluşturmayı yaymak anlamına gelir. İdeal olarak, bilgi tabanımızı güncellemek, bilgi tabanımızı güncellemek için ISEE Değerlendirmesine benzer küresel değerlendirmelerin periyodik olarak yapılmasını sağlamak için dünyanın her yerinden bu disiplinler arası uzmanlar ağını bir araya getirme görevine sahip uluslararası tarafsız bir bilim kuruluşu oluşturulmalıdır. ve eğitim sektöründe bilim-politika ilişkisini güçlendirmek. O zamana kadar, 1948'de ilan edilen temel insan haklarını, özellikle de eğitim hakkını yerine getirmekte yetersiz kalmaya devam edeceğiz.