Kifozis (Kamburluk)
Kifoz, omurga öne doğru eğriliğini ifade etmektedir. Kifoz aslında normal bir terimdir. Kifoz'a geçiş, kambur gelen ve beraberinde kifos'tan dönüştürülmektedir.
Ağrı, ağrının hafif birliği vardır, ağırlık ve disklerin bu izin verir. Normal bir torasik odak 1. ile 12. omur odak ve 20 ile 45 arasında hafif bir açıya sahip. Eğri 45 dereceden büyük ölçüde buna kifoz (veya daha doğrusu hiperkifoz) denir. Kifozu çok hasta fizik ile kavranabilirken, sinirin doğru bir şekilde denenebilirliği ameliyat etmek gerektirebilir. Şiddetli kifoz, göğüslerini de deforme olabilir, nefes kesicileri ve kalbi etkileyerek nefes almalarına, seyahatli kifoz, hatta kalpten yol açabilir. Omur sinirlerinden gevşemesinden, kendini yanıltmaktan gelebilir.
İltihaplı romatizma (Artrit), omurganın aşırı eğriliğine yol açabilir. Omurganın osteoartriti, omurları birbirine bağlayan eklemleri aşındırarak eklem iltihabına, ağrıya ve sertliğe neden olur. Ankilozan spondilit, kronik inflamasyonun omurgada sertliğe ve ağrıya neden olduğu bir romatizma şeklidir. Şiddetli vakalarda, omurganın kemikleri zamanla birbirine kaynaşarak sertliğe ve kambur bir duruşa veya kifoza neden olabilir. Sistemik artrit de (romatoid artrit gibi), torasik omurgayı çevreleyen dokuda iltihaplanmaya neden olarak onu zayıflatabilir.
Kanserler (kemik kanseri, multipl miyelom gibi) veya tümörler kifoza yol açabilir. Kanser tedavisi için omurgaya ve kafatasına uygulanan kemoterapi veya radyasyon, omurgaya da zarar verebilir ve bir kişiyi kompresyon kırıklarına daha yatkın hale getirebilir, bu da omurların kama şeklinde olmasına yani kırılmasına ve omurun ön tarafının çökmesine neden olur.
Konjenital kifoz(doğuştan kifoz), bir kişinin doğuştan sahip olduğu bir omurga kusurunun neden olduğu bir durumdur. Omurganın eksik bir oluşumu aşırı bir kifoza yol açabilir. Konjenital kifoz, omurganın alt kısmının felçlerinin travma veya enfeksiyonla ilgili olmayan en sık nedenidir.
Kifozun en klasik şekli olan Scheuermann hastalığı gibi gelişimsel durumlar, adolesan büyüme atağı sırasında gelişen ve 45 ila 75 derece arasında torasik bir eğriye yol açabilen kama omurların sonucudur. Schmorl nodülleri, her bir omur arasındaki disklerinin küçük fıtıkları, sıkıştırmasından dan kaynaklanabilir. Omurga bağları kalınlaşır ve ayrıca disklerin eğriliğine ve kamalanmasına katkıda bulunur. Bu, yüksek genetik bileşene sahip bir hastalıktır, yani ailesel geçiş sık görünür. Scheuermann hastalığı olan kişilerin yüzde 20 ila 30'unda bir dereceye kadar skolyoz da vardır.
Yaşlanmanın normal bir sonucu olan disk dejenerasyonu, omurga omurları arasında yastık görevi gören dairesel disklerin kurumasına ve büzülmesine neden olarak omurların birbiri üzerine çökmesine ve omurgayı öne doğru eğmesine neden olabilir.
- Marfan sendromu
- Osteoporosize bağlu omurga kırıkları
- Nöromusküler kas hastalıkları
- Omurga cerrahisi sonrası oluşan komplikasyonlar
- Duruş bozukluğuna bağlı kifoz
- Travma