Edebi Türler ve Kitap Özetleri Forumunda On küçük Zenci - Agatha Christie Konusunu Okuyorsunuz..
on küçük zencinin özeti,
on küçük zencinin kısa özeti,
on küçük zencideki katil kim,
on kucuk zencide katil kim,
on küçük zencinin katili
-
26 Ocak 2008 20:45
Uğur Baki
Devamlı Üye
On küçük Zenci - Agatha Christie
On küçük Zenci
Özet:Bence bu kitabın en iyi özeti, katilin intihar etmeden önce yazdığı mektup. Ama onun öncesinde konuyu kısaca toparlamak istiyorum:
Adaya davet edilen on kurban, hayatları boyunca bir suça karışmış, bir cinayet işlemiş insanlardı. Bu yüzden olacak, katil hepsine ada sahibinin adını kullanarak birer mektup gönderir ve onları adaya çağırır Çok geçmeden katil kendine göre adalet olan seri cinayetine başlar
Özetin bazı satırlarında geçen şiiri bilmeniz de iyi olurdu:
- On küçük zenci yemeğe gitti,
- Birinin lokması boğazına tıkandı. Kaldı dokuz,
- Dokuz küçük zenci geç yattı,
- Sabah Biri uyanamadı, kaldı sekiz,
- Sekiz küçük zenci Devonu gezdi,
- Biri geri dönmedi. Kaldı yedi,
- Yedi küçük zenci odun kırdı
- Biri baltayı kendine vurdu. Kaldı altı,
- Altı küçük zenci bal aradı,
- Birini arı soktu. Kaldı beş,
- Beş küçük zenci mahkemeye gitti,
- Biri tutuklandı. Kaldı dört,
- Dört küçük zenci yüzmeye gitti,
- Birini balık yuttu. Kaldı üç,
- Üç küçük zenci ormana gitti,
- Birini ayı kaptı. Kaldı iki,
- İki küçük zenci güneşte oturdu,
- Birini güneş çarptı. Kaldı bir zenci.
- Bir küçük zenci yapayalnız kaldı.
- Gidip kendini astı. Kimse kalmadı.
- Katilin mektubuyla devam ediyorum:
Şimdi Zenci Adasının mekanizmasının nasıl çalıştığına gelelim. Adanın satın alınışında ve benim izlerimin örtülmesinde Morrisi kullanmak Güç olmadı. Adam bu işlerin mütehassısıydı. Seçtiğim kurbanlar hakkında toplamış olduğum bilgi sayesinde hazırladığım plan kusursuz olarak tatbik safhasına girdi ve bütün misafirlerim, ben de dahil olmak üzere, sekiz ağustosta Zenci Adasına ayak bastılar.
Morrisin işini evvelce görmüştüm. Midesinde rahatsızdı. Londradan ayrılmadan evvel mide ağrılarıma ve hazımsızlığıma iyi geldiğini söyleyerek bir ilaç verdim. Bunu gece yatmadan önce içmesini tembih ettim. Hapı tereddütsüz kabul etti. Morrisin çok dikkatli ve tedbirli bir adam olduğunu biliyordum. Ölümünde sonra bütün evrakları didik edilse izime rastlanmayacağından emindim.
Adadaki ölümleri sırası benim tarafımdan hususi maksatla ve dikkatle tanzim edilmişti. Misafirlerimin arasında suçlular derece dereceydi. Suçu en hafif olanın önce ölelek diğer doğukkanlı katillerle birlikte aynı korku ve vicdan azabını çekmemelerini düşünmüştüm.
Bunun için Antony Marston ve Mrs. Rogers evvela öldüler. Birincisi aniden, ikincisi de yattığı uykudan uyanamayarak rahatça öldü. Marston birçoklarımız gibi doğuştan mesuliyet sahibi olmayan biriydi. Onun için yaptığı kazalardan dolayı adadaki diğer canilerle bir tutulamazdı. Mrs. Rogersa gelince, kadının herşeyi kocasının isteği üzerine yaptığı belliydi.
Bu ikisinin ölümlerini uzun uzun izah etmeye lüzum görmüyorum. Polis bu iki cesedin ölüm nedenini rahatlıkla ortaya çıkaracaktır. Potasyum siyanür evlerde böcekleri öldürmek için kullanılan ve ele geçirilmesi gayet kolay olan bir zehirdir. Gramafon plağının ithamlarından sonra meydana gelen gergin hava sonunda Marstonun boş içki kadehine bir miktar koymak benim için zor olmadı.
Son zamanlarda sancılarımın artması yüzünden doktor bana hayli kuvvetli bir uyku ilacı vermişti. Bunu kullanmayarak bir stok yapmıştım. Bunu Mrs.Rogerin kadehine boşaltıverdim.
General Macarthurun ölümü de hayli eziyetsiz oldu.Arkasından yanına sokulduğumu duymadı. Tabii,terastan ayrılarak generali öldüreceğim zamanı gayet iyi şeçmem gerekiyordu. Bunda da muvaffak oldum.
Benim teklifim üzerine adada bir arama yapıldı. Ve sağ kalan biz yedi kişiden başka hiçbir canlının bulunmadığı anlaşıldı. Bu, derhal ortada bir şüphe havasının uyanmasına neden oldu. Planıma göre müttefike ihtiyacım vardı. bU iş için de Dr.Armstrongu seçtim. Çünkü Armstrong beni uzaktan tanıyor ve meslektaşlarım arasındaki itibarımı biliyordu. Benim katil olabileceğimi aklının ucundan bile geçirmiyordu. Bütün şüpheleri Lombardın üzerineydi. Ben de şüphelerinde haklı olduğunu belirten imalarda bulunuyordum. Bir ara ona katili tuzağa düşürmek için bir plan hazırladığımı fısıldadım.
On ağustos sabahı Rogersi öldürdüm. Ocağı yakmak için odun kırıyordu. Arkadasn yaklaştığımı duymadı. Yemek odasının anahtarını cebinde buldum. Zenci bibloların eksilmemesi için odayı kilitlemiş, anahtarı da cebine koymuştu.
Rogerin cesedinin bulunuşundan sonra meydana gelen karışıklıktan yararlanarak Lombardın tabancasını aldım. Yanında tabanca olduğnu biliyordum.Daha doğrusu Morise Lombarda tabanca almasını söylemesi için talimat vermiştim.
O sabah kahvaltıda cebimde kalan biraz uyku ilacını Miss Brentin fincanına kahve koyarken boşalttım. Biraz sonra yemek odasına girdiğimde ihtiyar kızın yarı yarıya kendinden geçmiş olduğunu gördüm. Bu vaziyette enjektörle boyun damarlarının içine bir miktar siyanür göndermem çok zor olmadı. Camda dolaşan eşek arısı hakikaten çocukça bir şeydi. Şiirin mısralarına sadık kalmaya çalışıyordum.
Bundan hemen sonra beklediğim şeyle karşılaştım. Daha doğrusu bunu ben teklif ettim. Ve birlikte bütün evin içini birbirimizin üstüne kadar aradık. Tabancayı iyi bir yere saklamıştım. Zaten yanımda getirdiğim siyanür ve uyku ilacı da bitmişti.
Bundan sonra, Armstrong planımızı tatbik etme zamanının geldiğini söyledim. Plan şuydu; ben öldürülmüş rolü yaparak katili tuzağa düşürecektim. Katil tuzağa düşmese bile ben ölü olacağımdan serbestçe hareket edip herkesi gözetliyebilecektim
Armstronun bu fikre aklı yatmıştı. Planı o gece tatbik ettik. Alnıma yapıştırılan biraz kırmızı çamur, kırmızı banyo perdesi, ve peruk yerine geçen gri yün dekoru tamamlamaya yetti. Elektrik olmadığından mumların titrek ışığı işimi kolaylaştırdı. Dr.Armstrongun beni muayene ettikten sonra heyecan ve korku içinde olan diğerlerinin yanıma sokulmayacaklarından emindim.
Plan mükemmel tatbik edildi. Gayet iyi düşünerek odasına astığım yosunlar Miss Claythorneun çığlıklarla evi ayağa kaldırmasına tetti. Herkes yukarı koştuğundan öldürülmüş adam pozu almaya rahatça vakit oldum.
Beni ölmüş vaziyette gördükleri zaman hepsi tam beklediğim şekilde hareket ettiler. Armstrong rolünde en az profesyonel bir aktör kadar iyiydi.beni yukarı, odama taşıyıp yatağıma yatırdılar. Birbirlerinden o kadar korkuyor, o kadar şüpheleniyorlardı ki, benimle kimsenin alakadar olduğu yoktu.
O gece saat ikiye çeyrek kala Armstrongla dışarıda buluşacaktık. Onu evin arkasındaki kayaların üzerine çıkardım. Hiçbir şeyden şüphelenmemişti. Fakat o saçma cocuk şiirini hatırlamış olsaydı çok dikkatli olması gerektiğimi anlayacaktı.
Doktorun işini görmek kolay oldu. Kayalardan aşağı bakarak mağara gibi bir şey gördüğümü söyledim. O da eğilip bakarken arkasından ittim. Sonra eve döndüm. Blorenin işittiği herhalde benim ayak seslerimdi. Birkaç dakika sonra Armstrongun odasındaydım. Bu defa birinin işitmesi için biraz gürültü yaparak odadan çıktım. Merdivenlerin sonuna vardığım zaman yukarıda bir kapının açıldığını duydum. Peşimden merdivenleri inen kimse ben ön kapıdan çıkarken gölgemi görmüş olmalıydı.
Peşime düşmelerinden bir iki dakika evvel evin etrafını dolaşarak evvelce açık bırakmış olduğum pencereden yemek odasına girdim. Pencereyi kapadım. Sonra zenci bebeklerden birini ve camı kırıp yukarı çıktım. Odama girerek uzandım.
Evi tekrar arayacaklarını tahmin ediyordum. Fakat cesetleri dikkatlice muayene etmeyeceklerinden emindim. Nitekim, tahmin ettiğim gibi,üzerime örtülmüş çarşafın ucunu şöyle bir kaldırıp yüzüme bakarak odamdan çıkıp gittiler.
Bu arada Lombardın tabancasını nereye koyduğumu söylemeyi unuttum.galiba. Arama sırasında tabancanın nerede saklı olduğunu da merak eden olabilir. Kilerde bir yığın konserve kutusu vardı. En alttaki bisküvi kutularından birini açtım, içinden bir miktarını başaltarak tabancayı içine koydum ve kapağı dikkatlice kapadım.
Hiç dokunulmamış gibi duran konserve kutularının içini kimsenin aramayacağını biliyordum.
Nihayet en heyecanlandığım an gelmişti. Adada birbirinde çılgın gibi korkan üç kişi kalmıştı ve bunlardan birinin elinde bir tabanca vardı. Onları evin penceresinden dikkatlice izliyordum. Blore eve doğru gelirken büyük mermer saati pencerenin yanına getirerek bekledim ve işini bitiriverdim.
Gene evin penceresinden Vera Claythorneın Philip Lombardı vuruşunu seyrettim. Çok cesur bir kadın olduğunu daha ilk görüşümde anlamıştım. Lombard ölür ölmez Veranın odasını hazırladım.
Çok enteresan bir psikolojik tecrübeye girişmiştim. Acaba genç kızın vicdanındaki suçluluk duygusu, içinde bulunduğu sinir gerginliğinin yardımıyla ve yeni bir işledikten sonra etrafında gereken dekor ve atmosfer yaratıldığı takdirde kendi kendini cezalandırmaya yetecek miydi? Yeteceğini tahmin ediyordum. Yanılmamışım. Vera kendisini odasında gardrobun kenarına saklanmış bulunan benim gözlerim önünde astı.
-
18 Kasım 2013 11:01
Bir katil ve küçük cinayetler işleyen dokuz zenci. Bu katil kendine göre suçluları öldürerek içini rahatlatıyordu. Bu katil küçükleri en az suç işleyenden başlayarak öldürür. Çünkü en az suç işleyenin diğerlerinin ölümünü görmesini istemez. Sonuçta katil o kadar da vicdansız değildir?