GRU başkanının atanması (aslında SVR olarak) her zaman önemli bir olaydır. Ancak, General Igor Sergun'un ani ölümünden hemen sonra araştırmaya başladıkları, tamamen politik koşullar ve klanların mücadelesi ile ilgisi yok. İstihbarat - ve askeri ve "medeni" - teknik, rutin işlerin içindeki öncelikler hiçbir şekilde iç politika ya da hükümet değişikliği ile bağlantılı değildir. Burada süreklilik ve profesyonellik, tabii ki periyodik ölçütlü reformlara duyulan ihtiyacı ihmal etmeyen önemlidir.
En önemlisi, istihbarat görevlileri kesin olarak “siyasi” kararlardan - işin özelliklerini bilmeyen kişilerin liderlik pozisyonlarına beklenmedik bir şekilde atanmaktan korkuyor. Deneyim ve tarih zor tarihsel dönemlerdeki bu gibi adımların en iyi ihtimalle meraklara ve en kötü ihtimalle başarısızlıklara yol açtığını öne sürüyor. Klasik bir örnek, perestroyka döneminde ve SSCB'nin çöküşünden hemen sonra GRU etrafındaki durumdur. “Gorbachev döneminde” GRU'ya başkanlık eden her iki değerli ordu generali (1987'taki canlı efsane Peter Ivashutin'in istifası sonrasında) istihbaratla ilgisi yoktu. Bunlardan biri “maskeli balo” olarak hatırlandı: içtenlikle, Genelkurmay subaylarının üniforma ile çalışmaya devam etmeleri gerektiğine ve ilgili bir emir vermeleri gerektiğine inanıyordu. Sonuç olarak, merkez ofis personeli, GRU'nun eski binasına üniformalı Khoroshevskoe karayolu üzerinde geldi ve ofislerinde zaten kostümler giymişlerdi. Komik? Belki. Ancak, herhangi birinin kontrol noktasının karşısına yerleştirilebileceğini anlamalısınız ve gelenlerin ve birliklerin unvanını yeniden yazmalısınız. Bu nedenle, GRU'da bir “Varyag” ın geldiğine dair önyargılı söylentiler bile (FSO'dan veya “rakiplerden” nereden geldiğine bakılmaksızın) çok acı verici bir şekilde algılanıyor.
İstihbarattaki sürekliliği korumak, kurumsal bir heves değil, kendisini “yabancılardan” izole etme isteği değildir. Sonunda, GRU, KGB'deki Sovyet zamanında olduğu gibi, istihbarat ve merkezi aparat hakkında konuşursak, orada çeşitli askeri branşlardan insanlar çalışıyor, "öğrenci bankasından" almıyor. Askeri diplomatik akademi uzman bir eğitim kurumu olmasına rağmen, oraya zaten “ikinci bir eğitim” olarak düşünülebilecek belirli bir genel askeri deneyim ile geldiler.
Bu arada, askeri istihbaratta insanlar yetenekli gençler tarafından hedef alınabilecek uzmanlaşmış eğitim kurumlarının eksikliği konusunda uzun zamandır endişe duyuyorlar. Özel kuvvetler değil, stratejik temsilci ve istihbarat operasyonel istihbarat uzmanlarının eğitiminden bahsediyoruz. Geçtiğimiz on yılda, GRU genellikle seri filmlerin gelişmesiyle büyük ölçüde kolaylaştırılan özel amaçlı birimlerle ilgili olarak konuşulur. Ancak özel kuvvetler, GRU'nun çalışmalarının sadece küçük bir kısmıdır. Kombine silah subayları Novosibirsk Yüksek Askeri Komutanlığı Okulunda eğitilmiştir, ancak yine de bu yalnızca özel kuvvetler ve saha istihbaratı için geçerlidir. Gençlere yönelik özel bir eğitim platformu yoktu. Askeri Yabancı Diller Enstitüsü'nün 1993 yılında dağıtılması, personel ve mesleki eğitim ile durumu daha da kötüleştirdi.
Bütün bunlarla, askeri istihbarat şefinin adaylığı, istihbaratın gelişeceği vektörü ve mevcut anın önceliklerini gösterir. GRU’nun 1997’teki tüm başkanları, profesyonel uzmanlıklarına göre, daha sonra olağanüstü sayılan ya da Savunma Bakanı’nın göründüğü görevlere açıkça uyuyordu. Ancak Genel Igor Sergun'un ani ölümünden sonra, bölümler arası süreklilik ilkesini göz önünde bulundurarak, GRU başkanının görevine aday seçimi küçük olduğu ortaya çıktı. Başkomutan, savunma bakanı ve genel kurmay başkanı, bölümün dört genel müdür yardımcısı arasından seçildi. Belki de bu önceden belirlenen aylık gecikme süresiydi: Igor Sergun Ocak 3'ta öldü ve GRU'nun yeni başkanı sadece Şubat 2'te atandı. Öte yandan, böyle bir ortamda, sonunda yapılan seçimin özellikle açıklayıcı olduğu ortaya çıktı.
Örneğin, Rus hükümetinin 2009 bilim ve teknoloji ödülünü kazanan General Sergey Gizunov adaylardan biri olarak kabul edildi. GRU’nun genel merkezine taşınmadan önce, özel hizmetin ana merkezi olan 85’i denetledi ve Moskova’daki Komsomolsky Bulvarı’nın başındaki yapı kompleksi olan 26165 oldu. Çalışanları otomatiği görmedi, ancak üç dakika içinde kuantum fiziği üzerine doktora tezi yazmayı kesmeden herhangi bir kodu deşifre edip şifreleyebilecekler. Gizunov bir izciden çok bir bilim insanıdır. Bilimsel çalışmaları sıradan bir insanın söyleyemediği veya söyleyemediği konulara ayrılmıştır. Örneğin, “Matroidler tarafından üretilen sözde somatoidler” veya “Optimal lineer kodlar ve matroidler için kritik bir problem”. Ne olduğunu ve neden matroidlerin kendi bilinçleri tarafından üretilen sahte somatoidlere sahip olduklarını sormayın. Bütün bunların doğrudan kriptografi ve şifre çözme için kullanılan sözde açgözlü algoritmaların yapımı ile ilgili olduğuna inanıyorum.
Teorik cebir için kalbi olan bir adamın, asker transferini, “kibar insanları” kavramını kullanmasını veya uzak ülkelerdeki yasadışı ikamet faaliyetlerini koordine etmeyi planlaması bile söz konusu değildir. İlgili uzmanları milletvekillerinin pozisyonlarına doğru bir şekilde yerleştirirseniz, bu oldukça mümkündür. Ancak bilimsel aktivite, kriptografi ve matematiksel planlama, şu anda GRU'nun ana önceliği değildir. General Gizunov ve olağanüstü zihnine tüm saygımla, kriptografi ve istihbarat bilimi operasyonel faaliyetleri sağlamak için sadece “hizmetkarlar”.
Diğer bir potansiyel aday, II. Dünya Savaşı'nda Askeri İstihbaratın temel eserinin yazarı olan Tarih Bilimleri Doktoru General Vyacheslav Kondrashov'dur. Geçen yıl, ABD Avrupa füze savunması ve NATO hakkında bir rapor hazırladı (Genelkurmay’ın operasyonel idaresi Genel Müdürü Andrei Tretiak ile birlikte) ve Devlet Duma’da Yakın ve Orta Doğu ülkelerinin füze potansiyeli hakkında konuştu. İran’ın füze potansiyelinin ayrıntılı özellikleri. Kondrashov’un verilerine dayanarak, Rusya Federasyonu’nun Avrupa’daki Amerikan füze savunma sistemlerinin konuşlandırılması konusundaki müzakere pozisyonu oluşturuldu. ". General Kondrashov'un Kuzey Kore’nin füze potansiyelini değerlendiren benzer raporlar hazırlamaktan sorumlu olduğuna inanmak için bazı nedenler var. Bu yazı “İran ve Kuzey Kore de dahil olmak üzere Yakın ve Orta Doğu ülkelerinde silahlanmaların taktik ve teknik özellikleri, balistik füzeler ve iyileştirme fırsatları” olarak adlandırıldı ve Genelkurmay Askeri Harp Okulu'ndaki bilimsel-pratik bir konferansta okundu. .
Bir dizi kaynak, Kahire Obama'nın askeri işbirliği programlarının dondurulmasından sonra ilk kez orduyu desteklemede yardım etmek için Rusya'ya döndüğünde Mısır'da yılın 2013'unun sonunda olan General Kondrashov olduğunu gösteriyor. O zaman İsrail’i aşırı heyecanlandıran füze silahlarının tedariki ile ilgiliydi, bu da olası bir anlaşmayı engellemek için emsali görülmemiş önlemler aldı. Bununla birlikte, daha gerçekçi olanı, hala “Topol” ile değil, ihracat performanslarındaki “İskender” ile ilgili olduğu varsayımı olacaktır (menzilleri Rus ordusuna giren füze sistemlerininkinden belirgin şekilde daha küçüktür). Bu hikayenin arkasında, görünüşe göre, Suudi Arabistan ve şimdi utanmış prens Bandar, Mısır’ı olduğu gibi İran’ın topraklarına vurabilecek nötr füzelerle aynı şekilde silahlandırmayı amaçladı. Arap kaynaklarına göre, General Kondrashov’un Başkan Putin'in Mısır ile roket anlaşması konusundaki görüşünü değiştirebilecek bir raporu vardı. Ancak burada, Arap kaynaklarına koşulsuz bir şekilde herhangi bir doğrulama derecesine güvenmenin profesyonelce olmayacağına dair bir rezervasyon yapmalıyız. Performanslarında, herhangi bir hikaye "Bin ve Bir Geceye" dönüşür.
Başka bir deyişle, General Kondrashov, füze silahları alanında bir profesyonel, füze tehditlerini ve stratejik askeri yetenekleri değerlendiriyor ve olağanüstü edebi yeteneklere sahip (insancıl eğilimlerin ve stratejik bilginin teknik bilgisinin birleşimi pahalıdır). Mevcut durumda, bu kişi, onun için belirlenmiş görev seviyesine tam olarak karşılık gelen yerindedir. Bununla birlikte, bu, şu anda GRU ile karşı karşıya kalan görevlerin sadece bir kısmıdır ve profil uzmanı deneyiminin, aşırı derecede azaltılmış olan tüm sayılarla aktarılması, nasıl azalırsa yapılsın, hala ahıra sığmadığı için, görünüşe göre, henüz zaman gelmedi.
GRU başkanlığı görevinde üçüncü potansiyel aday, çekince de olsa en ünlü medya olarak kabul edildi. General Igor Lelin, 2000'te, Tallinn'deki Rus elçiliğinde askeri bir ataşe olarak çalıştığı zaman bir albay olarak hatırlandı. Resmi olarak onaylanmış diplomat tanıtımdan kaçınamıyor ve Lelin ve vekili denizci atağı Igor Shitov, hala Tõnismägi Meydanı'nda dururken ve mezarlığa aktarılmadığında, Sovyet askerleri-kurtarıcılarına yapılan bir anıta çelenk koymaya katıldılar. Yurtdışındaki görevinden mezun olduktan sonra, Igor Lelin hizmetine GRU'da değil, askeri okulların da dahil olduğu Rusya Federasyonu Silahlı Kuvvetleri Personel Dairesinde devam etti. Estonya'daki iş gezisinin, Lelin kontrolü dışındaki koşullar nedeniyle kesintiye uğrayabileceğine inanmak için nedenler var ve operasyonel istihbarattaki katılımı “ışığa maruz kalma” nedeniyle sorgulandı.
Teoride, bu durum onun GRU başkanlığı görevine başvurmasını engellemedi. Sonunda, hiç kimse istihbarat memurları için tam olarak hangi diplomatik görevlerin ayrıldığını gizleyemedi (kimse, Moskova'daki ABD elçiliğindeki yanlış sayıda kültürel ataşeyle şaşırttı). Ancak, ajan-istihbarat keşiflerindeki deneyim (ve Estonya gibi keşif yapmayan ülkelerdeki ikamet faaliyetleri) de önemli bir kusur ile ilişkilendirilebilir. Kural olarak, bu insanlar stratejik düşünme ve bilginin küresel değerlendirme deneyiminden yoksundur. Özellikle kritik durumlarda, çalışanın uzun süre çalıştığı bölgeye özgü bir “bağlanma” biçimi geliştirilir, bunun sonucunda yerel bilgiler son derece önemli görünmeye başlar, değerlendirmedeki nesnellik kaybedilir, tarihsel olarak “küçük” olmasına rağmen, genel resim bozulur. ikamet "hala" asıl düşman ", yani Birleşik Devletler üzerinde çalışmaya devam ediyor.
Hiç kimse bunun tamamen Genel Lelin için geçerli olduğunu iddia etmiyor. Ancak bu, tiyatro hariç, diğer mesleklerden ziyade istihbaratta bilinen iyi bilinen bir profesyonel deformasyondur. Ancak, stratejik bilgiyi değerlendirme, genel akışı yapılandırma ve en temel olanı seçme kabiliyeti, GRU’nun yeni genel başkanının Genel Igor Korobov lehine yaptığı seçimi belirledi. Hizmet kaydı hakkında diğerlerinden daha az şey biliniyor, ancak kariyeri boyunca doğrudan stratejik istihbaratla ilgilendi ve bu bölümün ilk başkan yardımcısı olarak bu alanı denetledi.
Modern GRU'da stratejik zeka, bölge birimleri ile özel bir stratejik doktrinler ve silahlanmalar Müdürlüğü arasında yapısal olarak bölünmüştür. GRU’nun spesifikliği göz önüne alındığında, stratejik verilerin işlenmesinde, politikaya değil askeri yönlere daha fazla dikkat edilmektedir. Fakat modern dünyada, teorik yapıların rolü, öncelikle stratejik askeri planlamada önemli ölçüde artmıştır. Ordular şimdi doğrusal olarak gelişmiyor, sadece niceliksel olarak artıyorlar ve silahlarını geliştiriyorlar, fakat teorik olarak oluşturulmuş stratejilere göre. Sonuç olarak, önceden özel önem verilmeyen bu tür silahlara beklenmeyen bir gelişme gelebilir. Diğer bir örnek, daha önce istikrarlı bir bölgede askeri-politik krizin ortaya çıkmasıdır. Bu tür tehditleri değerlendirmek için, toplamada ve en önemlisi, “stratejik” gibi görünen operasyonel verilerin işlenmesi ve değerlendirilmesinde yeni bir yaklaşım gerekmektedir. Böyle bir stratejik analiz sisteminin olmayışı Sovyet KGB'nin son döneminden muzdaripti ve General Leonov'la birlikte özel olarak yaratılan yönetim bile durumu değiştirmedi, ancak Leonov ve şirket komplo ile fazlasıyla taşındığı için sorunu sadece ağırlaştırdı.
Şimdi, Rusya Federasyonu tarihinde stratejik bir bilginin değerlendirilmesi ihtiyacı hiç olmadığı kadar büyük. Genel Korobov'un GRU başkanı olarak seçilmesi, böyle bir anlaşma ve ülkenin ve ordunun liderliğindeki görevli hesaplamaları ile önceden belirlenmiş olabilirdi. Bu da, iç reformlar ve işe alım dahil olmak üzere askeri istihbaratın gelişimi için yeni bir vektör oluşturur. Politika yok Sadece pragmatik.