Ning Xi yumuşak bir ses tonuyla, “Bu küçük problemlerle başa çıkamazsam, film sektörüyle nasıl mücadele edeceğim? Bana inandığını söylememiş miydin?” dedi.
“Evet, şu anki görünüşün çok ikna edici durmuyor.” Dedi Lu Tingxiao ciddi bir ifadeyle.
Ning Xi Onun bu sözlerine şaşırırken aklına yüzündeki makyaj geldi. “Cildimi ben solgunlaştırdım ve bu koyu göz halkalarını kendin çizdim. Gerçekten güçlü taklidi yapmıyorum. Bana inanmıyorsan makyajımı temizleyebilirim…”
Konuşmasını bitirmeden Lu Tingxiao aniden yanına geldi ve parmak uçlarıyla Onun yanaklarına ve gözlerine dokundu.
Yumuşak bir dokunuş olmasına rağmen, Ning Xi'yi elektrik çarpmış gibiydi. Korkmuyordu ama biraz titredi.
Ning Xi’nin tepkisi Lu Tingxiao’nun yüzünün aniden kararmasına sebep oldu. Elini hızla geri çekti ve konuştu, “Kendini geri çekmemelisin.”
Ning Xi gülümseyerek cevapladı, “Yapmayacağım. Eğer bununla başa çıkamazsam, kesinlikle buraya geri uçup bacağına sarılacağım!”
Bunu duyan Lu Tingxiao biraz rahatladı. “Tamam.”
Bunu takiben, Ning Xi ona bakarak başını kaşıdı, bir şey söylemek istiyormuş da söyleyemiyormuş gibi görünüyordu.
“Bir şey mi söylemek istedin?” Lu Tingxiao kibar bir ifadeyle sordu, sanki dün geceki adam o değilmiş gibiydi.
Ning Xi uzunca bir süre karışık bir ifadeyle ona baktı. Sonunda, başka çare bulamadı ve konuştu,
“Şey, Lu Tingxiao, şirketinde bir kadın çalıştırmayı düşündün mü hiç?”
“Ne söylemeye çalışıyorsun?” Lu Tingxiao’nun ifadesi buz gibi olmuştu.
“İşine burnunu sokmakla suçlama beni. Sadece…” Ning Xi sözlerini dikkatlice tarttı ve ardından Onun omuzlarını samimiyetle okşadı, “Bir kadına ihtiyacın olabileceğini düşünüyorum. Bazı konular için, kendinizi sıkmanız sağlığınız açısından iyi değil!”
Görünüşte, Lu Tingxiao bir kadının cazibesinden etkilenecek gibi değildi ama dün gece olanlar buna işaret etmişti, onun gerçekten buna ihtiyacı vardı…
O sırada, Lu Tingxiao’nun yüzü tamamen karardı.
Lanet kadın, sence bu kimin suçu? Bu kadar cezbedici olunca kendimi dizginleyebilmemin kolay olduğunu mu düşünüyorsun?
Lu Tingxiao’nun gittikçe kötüleştiğini görünce, Ning Xi beceriksizce öksürdü ve geri çekildi,
“Zamanım azalıyor, Küçük Hazine’ye hoşça kal deyip sete geri döneceğim! Güle Güle.”
Film yeri şehrin dışındaydı.
Ning Xi görünür görünmez, girişte bekleyen Jiang Muye’nin hayranları öfkeyle ona doğru koştu.
“Ning Xi! Ning Xi sonunda geldi! Lanet olası fahişe geldi! Gelmeye cesaret etti demeliydim!”
“Şeytan fahişe! Muye’ye yaklaşmaya iznin yok! Acele et ve bu şirketten hemen defol!”
“Ning Xi bu şirketten defol! Ning Xi film sektöründen defol! Buradan defol!”
……….
Sahne kaosa dönmüştü. İçeri doğru yürürken birkaç güvenlik görevlisi onu korudu. Şirketin geri kalanı orada durup gösteriyi izlediler. Zaman zaman elleriyle onu işaret ediyorlardı ve kahkahalarla dizlerini döverek ona bakıyorlardı.
O bakışlar keskin birer hançer gibiydi. Buradaki kötülük onu parçalara ayırmaya çalışan vahşi bir yılan gibi gözüküyordu.
Ning Xi dedikodular sonucunda intihar etmek zorunda kalan çok ünlü bir kadın oyuncuyu hatırlamadan edemedi. O öldükten sonra, intihar notu beş kelime içermişti: Dedikodu öldürücü bir şeydir!
Kalabalık sürekli ona doğru çürük yumurta ve çürük sebze fırlatıyordu. Bazı kişiler rastgele taş bile atıyordu…
Taşın makyöz Amy’e doğru geldiğini görünce, Ning Xi’nin ifadesi değişti ve hemen öne atıldı. Kayanın Amy’e ulaşmasına yarım metre kala Ning Xi taşı engellemek için kolunu kullandı.
Taşın isabet ettiği kolu kanla kaplanmıştı.