Üç yıldan uzun süredir Linley'den iz yoktu. Heidens'in bu mesele ile Linley’i bağdaşlaştırması olanaksızdı. Dahası, Linley'i düşünse bile Linley'in dokuzuncu seviyede ki altı uzmanı öldürebileceğini düşünmezdi.
Ne yazık ki…
Heidens Linley'in ne kadar hızlı geliştiğini bilmiyordu. Ama korktuğu hızdan daha hızlı gelişmişti.
Basil eyaletin başkentinde bulunan tenha bir restoranda.
Linley, tek dostu Bebe ile oturuyordu. Bazen içiyorlardı.
"Buraya gel." Linley garsona seslendi.
"İhtiyacınız olan bir şey var mı efendim?" garson çok nazik davranıyordu.
Linley gelişigüzel bir şekilde üç altın parçası fırlattı. "Sana bir soru sormama izin ver. Cevabından memnun kalırsam, bu üç altın parçası senindir.” garsonun yıllık maaşı sadece dört altın parçası civarında kalıyordu. Gözleri derhal açgözlülükle aydınlandı.
"Efendim, lütfen sorun. Bu eyalette epeyce şey biliyorum.” garson güvenle söyledi.
Bu restoran gibi bir yerlere insanların her çeşidi gelip ziyaret ederdi. Garsonlar çok şey duyar ve çok şey bilirdi.
"Sana şunu sormak istiyorum, Basil’in bu şehrinde "Perry" adında yaşlı bir adam var mı? Saçları beyaz ve oldukça asil olmalı." Linley garsonun kulaklarına fısıldadı.
Garson hemen emin bir kahkaha attı ve ardından çok bilinçli bir şekilde, sesini yanıt verirken indirdi. "Kont Perry'den bahsetmiş olmalısın."
“Kont Perry?”
Linley'nin gözleri aydınlandı.
Garson başını salladı. "Basil eyalet başkentinde, oldukça iyi tanınan Perry adında sadece tek bir asil var. Ve bu Perry, aslında, saçları beyaz olan yaşlı bir adam. Hiçbir yanlışlık yok. "
Garson başını salladı. "Tabii ki. Kont Perry, Huating yolunda ki sağdaki üçüncü konutta yaşıyor."
Linley "Benimle gelirsen, üç altın sikke daha ekleyeceğim." dedi.
Sonuçta Linley, kendisinin kaybolabileceğinden endişe ediyordu. Yanında garsonu getirmek daha iyiydi. Bu şekilde, en azından tamamen kaybolmazdı.
Linley'nin üç altın parası daha çıkardığını görünce, garson derhal heyecanlandı. "Peki. Bayım, lütfen biraz bekleyin. Önce patronla konuşacağım.”
O gün hiçbir şey yapmazsa, en kötü ihtimalle bir günlük ödeneği kesilirdi. Ancak Linley'i izlerse ona üç altın para ödenecekti.
Basil eyalet başkenti. Huating Yolu.
Linley, antik bir malikâneye uzaktan baktı. Çürümüş sarmaşıklarla sarılmış duvarlara bakıldığında, bu malikâne en az birkaç yüzyıl yaşındaydı.
"Kont Perry, çok nazik bir adam mı?"
Linley alay etti.
Garsonun tarif ettiği bu 'çok nazik adam', Kuzeybatı İdari Bölgesinde Radiant Kilisesi ile ilgili işleri yapan şef idi. O'Brien İmparatorluğu, dış dinlere karşı son derece karşıttı. Eğer Perry keşfedilseydi, Kesinlikle ciddi bir suçtan dolayı suçlu bulunurdu, eşyalarına el koyulacak ve klanı temizlenecektir.
Linley adresi ezberledikten sonra hemen döndü ve ayrıldı.
Ancak Linley'in fark etmediği şey uzaktan şaşkınlık içinde ona bakan bir adamdı."Burada mı? Aslında buraya mı geldi?” adam şaşkına döndü.
“Mm. Üç yıl oldu. Onu burada keşfetmeyi beklemiyordum. Beş bin altın sikkelik ödülü alacakmışım gibi görünüyor." Adam çok sevindi.
D.N. aoo işler karışıyor
Sokaklarda yürüyen Linley, özellikle güçlü olmayan sıradan halktan hiçbirini fark etmedi. Doğal olarak, sadece üçüncü seviyede ki sıradan savaşçıya hiç dikkat etmezdi.
Otelinin arkasındaki avluda.
Zassler avluda geniş bir ağacın altında oturuyordu. Linley'in içeri girdiğini görünce güldü.
"Nasıl gitti? Perry denen adamı buldun mu?"
Linley "Onu buldum. Dahası o bir Kont. Konumu o kadar düşük değil." dedi.
Bir vilayetin işleri için şeflik yapabilecek birisi kesinlikle kabiliyetsiz bir kişi değildi. Ya zengin bir büyücü ya da güçlü bir soylu olurdu.
"Haha, harika. O zaman bu gece, bir ziyaret yapalım. " Zassler günahkâr bir şekilde güldü, gözleri yeşil bir ışıkla yandı.
Linley sakince başını salladı.
"Rebecca, Leena." Linley ana salondan yeni giren ikizleri incelemek için başını kaldırdı. "Bu gece, ikinizin burada kalması gerekiyor. Hiçbir yere gitmeyin."
"Anlaşıldı." Rebecca ve Leena başını salladı.
Zassler ikizlere doğru güldü. "Size öğrettiğim gibi yapın ve meditative transa girin. Birkaç gün içinde, ikiniz için de 'Necromantic kabul ayinlerini başlatacağım."
Zassler, bir süre onlarla birlikte olduktan sonra, bu ikizlerin Necromantic büyüyü öğrenmek için oldukça uygun olduklarını belirlemişti.
Gerçekte, büyünün normal yedi elementinin (toprak, ateş, su, rüzgâr, şimşek, ışık, karanlık) hepsi manevi enerji açısından oldukça yüksek gereksinimlere sahipti. Ancak üst düzey sanatlar olan Kehanet Büyüsü, Yaşam Büyüsü ve Necromantic Büyüsü ruhsal açıdan korkunç derecede yüksek gereksinimlere sahipti.
Bu üç büyü çeşidinden Necromantic Büyü ruhsal saflık ve ruh analizi açısından en yüksek gereksinimlere sahipti. Nispeten konuşmak gerekirse, temel element yakınlığına ilişkin çok fazla gereklilik yoktu.
“Necromantic Kabul Ayinleri mi?”
Rebecca ve Leena ikisi de heyecanlıydı. Şu ana kadar ebeveynleri için intikam alabileceklerini umuyorlardı, ama hiçbir güçleri yoktu. Ancak Necromantic Büyü öğrendikten sonra, yeterli güce sahip olacaklardı.
O gece.
“Haeru. Rebecca ve Leena'yı koru. "Linley talimat verdi.
Perry gibi küçük bir figür ile baş etmek son derece basit bir görevdi. Linley ve Zassler fazlasıyla yeterli olurdu. Bebe de mevcutken başarısızlık ihtimali olamazdı.
Rebecca ve Leena "Dikkatli olun" dedi.
Zassler garip bir şekilde güldü. "Basil de McKenzie dışında, ben ya da Linley'in ilgilenmesi gereken kimse yok."
"Haydi, gidelim" dedi Linley sakin bir sesle.
Her ikisi de siyah giyinmişti, Linley ve Zassler avludan çok çabuk dışarı çıktılar. Siyah kürklü Bebe de ikisini gizlice izliyordu, hiçbiri akılsız değildi.
Karanlık gecede, Linley, Zassler ve Bebe bir ara yolda yürüyorlardı.
"Huating Yolu ileride olmalı." Linley'in hafızası çok iyiydi. Linley şehri bir kez ziyaret ettikten sonra çok karmaşık bir düzene sahip olmasına rağmen düzeni ezberlemeyi başarmıştı. Linley, Zassler ve Bebe doğrudan küçük ara yoldan geçtiler ve surların kenarında ki Kont Perry'nin malikânesini geldiler.
Bu eski yapıya bakan Zassler ve Linley bakışlarını değiş tokuş ettiler.
"Zassler, emin olmalısın." Linley daha önce Kont Perry'yi görmemişti.
"Endişelenme." Zassler'ın dudakları karanlık bir gülümsemeyle kıvrıldı.
Linley, Zassler'ı duvardan geçerken doğrudan ileri götürdü. Konutların genel olarak nasıl düzenlendiği konusunda, Linley ve Zassler her ikisinin de iyi bir genel fikri vardı. Genellikle ön bine ana salon olurdu, arka taraftaki ikinci bina ise sahibinin uyuduğu yerdi.
Ancak Zassler, ikinci binanın önünde büyülü sözler mırıldanmaya başladı.
Kısa bir süre sonra ...
Gri bir duman yavaşça binaya doğru süzülmeye başladı. Kısa süre sonra, ikinci binanın tamamı o gri sis tarafından kaplandı. Sis, konuttaki her binayı kaplayana kadar yayılmaya devam etti. Bunu izleyen Linley şaşkındı.
Linley gri sisin kokusunu aldı. Aldığı gibi aniden başının döndüğünü hissetti ancak anında iyileşti.
"Ne yapıyorsun?" Linley usulca sordu.
"Ben sadece daha zayıf insanları uykuya koyuyorum. Yedinci seviyeye ulaştıktan sonra, bir kişi bu sise karşı koymak için savaş-qi kullanabilir. Perry sekizinci seviye de bir savaşçı." Zassler Perry'nin ne kadar güçlü olduğunu tam olarak biliyordu.
"Kim o?!"
Yaşlı bir adam ve üç orta yaşlı adam odadan çıktığında kızgın bir kükreme duyulabilirdi. Lider, Linley ve Zassler'a dikkatle baktı. Ancak gri sisin yanı sıra gece geç saat olması nedeniyle Linley veya Zassler'ın görüntüsünü net seçemediler.
"Efendi Kont". Avludan üç tane daha ses geldi, iki tane daha orta yaşlı erkek ve genç bir adam çıkmıştı.
Kont'un konutunda Yedi uzman vardı; Yedinci seviyede beş, sekizinci seviyede iki kişi.
"Sen kimsin?" Kont Perry bağırdı.
"Heh heh heh. Perry. Beni unuttun mu?" Zassler yavaş yavaş ileri doğru yürürken, iki güçlü, altın kürklü zombi hiçlikten cisimleşti.
Sis azalmaya başladı ve Kont Perry onu şimdi açıkça görebiliyordu.
"Sen." Perry'nin gözleri yuvalarından çıkacakmış gibiydi. Zassler'ın ne kadar güçlü olduğunu tam olarak biliyordu. Dokuzuncu seviyede ki beş ya da altı uzman bile ona bir şey yapamaz.
Zassler'ı görünce, Perry muhtemelen Lampson ve adamlarının gerçekten şiddetli bir sonla karşılaştığını anladı.
"Ve sen?" Kont Perry Linley'e baktı. Aniden irkildi.
Linley'nin görünüşü, uzun zaman önce Radiant Kilisesinin yabancı ülkelerde ki denetçilerinin her birine dağıtılmıştı. Üç yıl öncesine kıyasla, Linley'in saçları biraz daha uzundu, evet, ama yüzü pek değişmemişti.
"Sen Linley misin?" Perry biraz şok oldu.
Linley gülümsedi ve başını salladı. "Kont Perry sizi iyi gördüm. Zassler ve benim bu hoş gecede seninle tartışmak istediğimiz pek çok şey var. Zassler, gidelim."
"Öldür." Zassler derhal bağırdı.
İki altın kürklü zombi birdenbire altın rengi parlaklığa dönüştü ve bu altı adama hücum etti. Aniden acı çığlıkları duyuldu, çünkü zombiler üçünü bir göz kırpmasında öldürdüler, öbür üçünün korkuyla solgunlaşmasına neden oldu.
"Clang." Bu genç adam altın kürklü zombinin bedenine kılıcıyla saldırdı, ancak tek etkisi darbenin etkisiyle elinin kırılmasıydı. Altın kürklü zombiler, savunmacı yetenekleriyle gurur duyuyorlardı.
"Groooooowl" Düşük bir kükreme ile altın kürklü zombi genç adamı kafasına tek bir darbe ile öldürdü.
“Bang!”
Orta yaşlı bir adam Yakında bulunan bir kaya yığınına şiddetli bir şekilde tekme attı ve Altın kürklü zombilere doğru devasa kaya parçaları gönderdi. Ancak zombi yıldırım gibi hücum etti. Bu kayalar zombiye hızla uçmaya devam etti. "Bang!" "Bang!" "Bang!" Bir diğerinden sonra bir kaya altın kürklü zombi karşısında parçalandı ve blok yapmadı.
Her kaya binlerce kilo ağırlığı içeriyordu, ama maalesef altın kürklü zombiye karşı hiçbir şey yapmadılar.
“Slash.”
Siyah bir bulanıklık parladı ve orta yaşlı adam şaşkınlıkla yere düştü.
"Sen çok yavaşsın, koca sersem." Bebe altın kürklü zombiye doğru hırladı, sonra Linley'nin omuzlarına geri döndü.
Altın kürklü zombinin hızı, dokuzuncu seviye de ki normal bir savaşçının hızı olarak düşünülebilirdi. Fakat Bebe ile kıyaslandığında büyük bir fark vardı. Nihayetinde, Bebe ve Haeru hız konusunda uzmanlaşmış dokuzuncu seviyede ki büyülü yaratıklardı.
Altı kişi altın kürklü zombi ve Bebe tarafından bir göz kırpması kadar zaman da öldürülmüştü. Sonuçta, o zombiler dokuzuncu seviye de ki ölümsüzlerdi. Bu insanların onlara karşı bir şansları yoktu.
Perry durmadan sessizliğini korudu.
Radiant Kilisesi tarafından bu bölgenin amiri olarak seçildiğinde, böyle bir gün için zihinsel olarak hazırlık yapmıştı. Ancak beklediği şey, O'Brien İmparatorluğu'nun adamları tarafından öldürülmekti. Linley ve Zassler'ın kendisini öldürmesini beklemiyordu.
"Linley, Lampson'un adamlarını öldüren ve Zassler'ı kurtaran Sen miydin?” Perry sordu. Ölmeden önce Perry merakını gidermek istedi.
Linley kısaca "doğru” diyerek cevapladı.
Perry başını salladı ve güldü. "Gerçekten, Ejderkan Savaşçısı klanının torunlarından biri olma adına yaraşıyorsun. Üç yılda, gücün çok artmış. Umarım benden bir şey çıkarmayı beklemiyorsundur. Sorularını cevaplamayacağım.” Perry'nin yüzünde kutsal bir ışığın izi belirdi.
"Sence bu sana iyi gelecek mi?" Zassler hüsrana uğradı.
"Yakala onu." Zassler soğukkanlı emir verdi.
İki altın kürklü zombi, Perry'ye yüksek hızda ilerleyerek ona kaçınma şansı vermeden yakaladı.
"Linley, Birazdan gözetim altında kalmamda bana yardım et. Onu 'Soulscour' yapmak üzereyim.” Zassler Linley'e talimat verdi.
Linley irkildi.
Soulscour? Linley, hiç kimseden 'Soulscour' yapabilecek birini duymamıştı. Radiant Kilisesinin bile bir kişinin ruhunu arama ve temizleme becerisine sahip değildi. Ancak ruhları en çok ilgilendiren büyü uygulayıcıları olan necromancerlar, ruhlar hakkında diğer tüm büyü türlerinden çok daha fazla şey biliyordu.
"Soulscour?" Bu sözleri duyan Perry de şok geçirdi. "İmkansız" "Soulscour" tekniğini hiç duymamıştı.
“Haha. Şu an ölecek olsan bile, çok geç olurdu."
Zassler Perry’ye doğru yürüdü. Tavukpençesi gibi olan elindeki pörsümüş beş parmağı Perry’nin kafasını yakaladı. Aynı zamanda, Zassler'ın gözleri aniden derin bir yeşil renge döndü.
“Uhhhh… ahhhhh…” Perry'nin bedeni şiddetle titrerken, aynı zamanda inlemeye başladı.