'' Kış çok ağır geçiyor. Feyre ailesini beslemek zorunda…
Bir gün, avlanırken av olmamak için öldürdüğü kurdun intikamını almaya gelen bir canavar çalıyor kapısını. Ama Feyre'yi almaya gelen canavar bir hayvan değil, Tamlin...
Bir zamanlar dünyayı yöneten ölümcül, ölümsüz perilerden biri.
Feyre'nin, hayatı boyunca dehşet dolu hikâyelerini dinlediği perilerin diyarında yasamaya başlamasıyla dünyası altüst oluyor. Kendini bildi bileli hissettiği şiddetli düşmanlık bu güzel ama tehlikeli ülkede bambaşka bir boyut kazanıyor. Feyre'nin çok önemli bir görevi var:
Ülkenin üstüne gittikçe çöken eski, karanlık gölgenin onu yok etmesini önlemek. ''
Ülkenin üstüne gittikçe çöken eski, karanlık gölgenin onu yok etmesini önlemek. ''
Dikenler ve Güller Sarayı tesadüfen okumaya başladığım bir kitap. Hatırlarsanız Devrimin Kızı'ndan sonra bir süre genç yetişkin türüne bulaşmamaya kararlıydım. O süreyi doldurmuşum demek ki neyse :-) Kitap biraz fantastik, biraz romantik. Güzel ve Çirkin'den esinlenilmiş. Ama Tamlin canavar değil, peri. Yine de üzerinde bir lanet var.
Feyre'nin karakteri de Katniss'den esinlenilmiş bence. Fakat o kadar güçlü bir kız değil. Feyre ailesine Katniss kadar bağlı değil, öyle gibi görünüyor ama. Feyre ablalarını da pek sevmiyor bence. Ailenin yükünü üstlenmekten memnun değil, bir de kitabın başlarında babasından veya kardeşlerinden bahsediş şekli ailesini seven biri gibi değildi.
Uzun süredir bir kitabı bu kadar heyecanla okumamıştım. Bayağı akıcı bir kitap. Tabii ki eksileri de var. Hemen onlara geleyim. Birincisi ben Güzel ve Çirkin masalını sevmeyen biriyim. Hani Emma Watson film için demişti ya Güzel ve Çirkin'in feminist bir uyarlaması, bu yüzden oynamak istedim. İşte ben öyle bulmadım. Şöyle söyleyeyim bir kadının zorla alıkoyulması, bunun üzerinden bir aşk hikayesi oluşturulması beni çok rahatsız ediyor. Bu kitapta da aynısı oluyor. Tamlin Feyre'yi alıp götürüyor, sonra bundan bir aşk doğuyor. Kırdığım iki puanın birini buradan kırdım, söyleyeyim. Yani kitabın alt metnindeki hoşlanmadığım şeylerden. Diğer bir şey de kitabın sonlarındaki Rhysand'la olan kısımlar. O kısımlar çok gereksizdi bence. Kitabı okuyanlar bu kısmı seçerek okuyabilir, beyazla yazdım. Kucak dansı falan muhabbeti, Feyre'yi kendine köle yapmasından bahsediyorum. Çok gereksizdi ya, bir de Feyre'yi zorla öpmesi. İkinci kitapta aralarında bir şeyler olacağı kesin.
Neyse Feyre ve Lucien imkansız görünüyor. En azından ufukta başka biri var diyelim. Tabii ki Rhysand var -çok eminim smiley-ı.
Bunun dışında karakterlerin kusursuz olmamaları iyiydi. Tamamen iyi ya da tamamen kötü denebilecek bir anakarakter yoktu (Sadece dört karakterden bahsediyorum, tabii ki kötü olan karakterler vardı). Dediğim gibi kitabın hoşlanmadığım kısımları çok ama kitapta merak uyandıran heyecanlı bir şeyler var. Muhtemelen ikinci kitabı okuyacağım gibi görünüyor.