İki hafta içinde, “Tanrı Olmak Zor” filmi, A. ve B. Strugatsky'nin öyküsüne dayanarak geniş bir şekilde yayınlanacak. Meslektaşım zaten resmin kısa bir açıklamasını yaptı: Bakması imkansız olacak kadar iyi bir iş. Ancak bu gerçek, elbette, eserin vurulmasını engellemeyecek (sanki biri "WikiLeaks" ve "Snowden Documents" isimlerini okumuş gibi).
Aksine, "Bir tanrı olmak zor" söz konusu olduğunda - film değil, ancak birincil kaynak kitap bir hit haline gelecektir. Sinematografik incelemeler ve röportajların ardından, gerçek bir medya ürünü olarak, L. Yarmolnik’in yüzüyle poker kitapları satmaya hemen başlayacaklar. Böylece, üçüncü nesil okuma vatandaşları, soyluların, gri fırtınaların ve kara keşişlerin büyüleyici dünyasına aşina olacaklardır.
Bu yılki kitap, bu arada, 50 yılını işaret ediyor. Ve bir sonraki gelişinin arifesinde, bizim için neden bu kadar önemli olduğunu tahmin etmek faydalı olacaktır.
Ve o çok önemli. “Tanrı olmak zor” hikayesi önemlidir, çünkü Sovyet insan mühendisliğinin ana hatasını açıkça gösterir. Sonuçları bugünden temizlediğimiz hata.
Ne tür bir hata olduğunu merak ediyorsanız, bunun hakkında konuşalım.
... Dünyayı ve kitabın taslağını kısaca hatırlayın. Güçlü komünist (sonuçta, kitap 1964'te yazılmıştır) insanlık, “Öğlen Dünyası” - açlık, hastalıklar, kast sistemi, cehalet ve derin uzaya dağıldı. Orada, uzayda ikiziyle bir araya geldi. Aynı zamanda insanlık. Hijyenik olmayan orta çağlarda yoksul, geri kalmış, eğitimsiz, hasta ve boğucu olan genç çocuklar. Bu - insanlığımızla aynı şekilde “Öğlen Dünyası” ndan kısa bir süre önce oldu.
Eylem başladığı anda, açılıştan bu yana onlarca yıl geçti. Az gelişmiş insanlık hala hijyenik olmayan karanlık orta çağlarda boğuluyor. Bununla birlikte, şimdi, 250 koruma altındaki dünyadaki süper casuslar gezegende çalışıyorlar (gizli kung fu, gizli zırh, para sentezleyicileri ve akşamdan kalma hapları var). Ancak yerel kırbaçlama yasaktır tarih. Bilgilerini yerlilerle paylaşmazlar. Ayrıca etik öğretilerini de onlarla paylaşmazlar. Onları zulümden ve yerel aydınları güvenli yerlerden tahliye etmekten kurtarıyorlar. Hem yaratıcı hem de teknik. (Bu arada, entelijansiyanın neden ve ne için zulmedildiğini - yazarların kendileri açıklayamadı. Kasaba halkı tarafından gri savaş kapitone ceketlerinde zulmedildi, o kadar.)
Pozitif insanlar neden sadece entelijensiyayı kurtarıyor? Soru ilginç. Ancak ana pozitif kahraman olan dünyasal istihbarat subayı, bu dünyaya gözüyle baktığımızda, ona oldukça basit bir cevap veriyor: diğer yerliler onun için insan değil.
Bir çeşit çöp gibi görünüyor. Yarın komünistten geliyor, faşistten değil mi? Evet, saçmalık. Yine de, biz hümanist A. ve B. Strugatsky'den okuduk: “İki yüz bin kişi! Dünyadan gelen uzaylıyla ortak bir şeyleri vardı. Muhtemelen hepsinin, istisnasız olarak, modern kelimenin anlamında henüz insanlar olmadığı, ancak yalnızca bir asırlık tarihin kanlı asırlık tarihini yaratacağı boşluklar, boşluklar ”.
Olumlu çömlekçi don Rumata genellikle çok parlaktır ve onun ortasında yerel insanlık hakkında ve kendisi hakkında çok konuşur. Dinleyelim: “Protoplasm. Sadece protoplazmayı prowling ve üreme. " "Dişlerini sok ve gizlenmiş bir tanrı olduğunu unutma." “Dolu mu, bu insanlar mı?” “Bu umutsuz. Onlara her şeyi verebilirsin. Onları en modern evlere yerleştirebilir ve onlara iyon prosedürlerini öğretebilirsiniz, hatta yine de mutfakta toplanacakları akşamları, kartları kesip karıları tarafından dövülen komşularına gülebilirsiniz. Ve onlar için daha iyi zaman olmayacak. ” “Bir şey kaldı: kurtarmak için zamanları olan bu az sayıdaki kişiyi kurtarmak. Şey, bir başka on, bir başka iki düzine ... Ama daha az yetenekli olsa da, aynı zamanda dürüst, gerçekten asil insanların ölümcül şekilde mahkum edildiğini sandığımda göğsünde buz gibi soğuk algınlığı yarattığını düşündüm. ”
Yine soru: neden Don Rumata'nın entelektüel olmayanları tam teşekküllü insanlar değil?
Cevap: Bu nedenle, neden yazarlar için değiller.
Kült öyküsü boyunca, dünyevi bir istihbarat subayı ile yerli bir yerli arasında derin bir konuşma gerçekleşir. Ondan her ikisinin de paylaştığı ideal bir toplum kurma formülünü öğreniyoruz: “Çalışmayı ve bilgiyi hayatımızın tek anlamı haline getirin.”
Burada, sevgili okuyucular, merkez köpeğin gömülü olduğu. A. ve B. Strugatsky (genç Sovyet bilim kurgu yazarları uzay çağının şafağındaki yazarlar) ideal bir toplumda yaşamın asıl amacı olarak adlandırılırsa, insanlığın hayatta kalması, gelişmesi ve yayılması farklı olacaktır.
Çünkü insanlığın hayatta kalması, gelişmesi ve yayılması temel anlam ise, emek ve bilgi onun araçlarıdır. Ne kadar çok emek ve bilginin - daha iyi ve daha fazla insanlığın yayıldığı açıktır. Ancak bu araçlara sahip olmayanlar, kimse insan olmayanları ve domuzları çağırmaz. Ve eğer tasarruf ederlerse - yetenekleri ve puanları karta bakmaksızın.
Ve eğer araç, yani “emek ve bilgi”, yaşamın tek anlamı ile tayin edilmişse, kafataslarını ölçmek için hemen bir cetvelimiz var - çok değerli değil. Arkanar krallığının ortaçağ aristokrasisi ile aynı değildir ve 20. yüzyılın Nazileri ile aynı değildir, fakat aynı zamanda düzenli olarak seçkinleri sığırlardan ve soylu erkekleri de kokulu erkeklerden ayırır. Ve asıl şey - bir dakikalığına olumlu - Strugatsky hikayesinin kahramanı bu çizgiyi kudret ve ana ile birlikte kullanıyor. Bu arada, kimin yaşayacağını ve kimin öleceğini tanımlamak - onun Aborjin halkını şahsen öldürmesini yasaklayan aşırı insancıl dünyasal ahlakıyla ilgili yol boyunca sızlanmasına rağmen.
... Şey, neyle ilgili olduğumu. Bu hikayenin Sovyet sansürünü geçtiği gerçeği, henüz Sovyet insan mühendisliğinde bir hata olduğunu göstermez. Kimse mükemmel değildir ve sansür de yapabilir.
Fakat milyonlarca zeki çocuğun bu hikayeyi okuduğu, alıntılara ayrıldığı ve kendi içine kurulduğu gerçeği, Sovyet insan mühendisliğinde tam anlamıyla bir hata olduğunu söylüyor.
Bunun için, bu çocukların kendilerini uzaylı olarak algıladıkları anlamına gelir. Daha iyi bir dünyadan gelen yabancılar. En yüksek kast, insan olmayan ve sığırlarla dolu bir topluma haksız yere daldırılmıştır. Ve Sovyet ideolojik makinesi aptalca zamanla bu kast kibirini tanıyıp etkisiz hale getirdi. Büyük olasılıkla, çünkü o zamana kadar en yüksek Sovyet ideologları kendileri zaten kalıtsal bir kast haline gelmişti. Torunlarını çoktan özel okullara ve özel okullara vermişler, özel dükkanlarda ithalat yapmaya başlamışlar ve Sovyet monotonlarının alt okçularından oldukça güçlü bir şekilde ayrıldılar.
Bu zeki çocukların perestroyka'ya dönüştüğünü - çoğu insan hatırlıyor. Kendilerini Anavatana terk etmeyi düşünmezlerse, haklı oldukları daha iyi bir dünya hissi olmasalardı, bu Anavatanı bu kadar coşkulu bir hazırlıkla bu dünyaya çekmeye zorlarlardı. Ama inandılar ve sahip oldukları hisleri. Ve biz onlar için boşluktaydık.
Bu arada. Günümüzde, Strugatsky öyküsünün gösterdiği sorun hala oldukça önemlidir.
Aslında, şimdi, yirmi beş yıl sonra, soylu klanların kastı hala hayatta. Kısmen - ideolojik ve iklimsel vatanlara uçtu, ama yine de yerli seçkinlerin her iki sınıfını da oluşturuyor: “boyariate” ve “kreakliat”. Ve ikimiz için hala yabancıyız, değeri olmayan, yerli olmayan, belirsizce tehdit ediyoruz. Arabadan Hama. Görevi - tüm yaratıcı dürtülerini yok etmek için gri fırtınalar.
Ve onlar bizimle ateşkes ilan etmediler.
PS Ve bu arada. Asil dons kastı Strugatskys'i alıntı yapmayı hala seviyor. Özellikle, hakkımızda olan ifade sizinle: "Gri zaferlerin olduğu yerde siyahın iktidara gelmesi gerekir."
Yani burada. Tarih bize bu ifadeyi bitler için kontrol etme fırsatı verdi. Parlak yaratıcı entelijansiya Sovyet sıkıntısına karşı üstün geldi ve tüm Birlik cumhuriyetlerinde en yüksek otoriteye girmedi (özellikle Belarus ve Kazakistan'da kopmadı). Ancak cumhuriyet halkları dört teşebbüsü özellikle hatırlayacaktır.
* Tacikistan'daki film yönetmeni Khudonazarov'un teşebbüsü: sonuçta etnik temizlik, iç savaş ve ülkenin bozulması;
Şair Gamsakhurdia'nın Gürcistan'daki bir girişimi: sonuç etnik temizlik, iç savaş ve ülkenin dağılmasıdır;
* Moldova’daki Alexander Mateyevich’in müzik ve edebiyat kulübü (daha sonra Halk Cephesi olarak da bilinir): bir iç savaş ve ülkenin dağılması;
* Azerbaycan’daki bir tercüman ve muhalif Abulfaz Aliyev (Elchibey) 'in girişimi: sonuç etnik temizlik, ülkenin dağılması, Ermenistan ile savaş.