Çocuklar ebeveynleriyle ilişkilerini kapattıklarında, arkalarında haklı nedenlerden daha fazlası olabilir: kötü muamele, etik ve ahlaki farklılıklar. Yine de, bazen ayrılık her zaman haklı değildir. Çocukların bazen bencil davrandıklarını kabul etmemiz gerekir.
Çocuklar ebeveynleriyle ilişkilerini bitirdiğinde, ikincisi nedenini her zaman anlayamaz. . Açık konuşalım, kimse mükemmel değildir. Şüphesiz, çocuklarının sevgisini hak etmeyen ebeveynler her zaman olacaktır. Fakat aynı şekilde, hiçbir gerekçe olmaksızın sayfayı çevirmeye karar veren çocuklar da var; acı dolu bir sessizlik ve şaşkın ve ıssız bir aileyi geride bırakarak kendilerini uzaklaştırmaya karar verirler.
Çocuklar neden ebeveynleriyle ilişkilerini keser? Bu konunun daha derinine inelim.
Kendinizi ebeveynlerden uzaklaştırın
Kuşkusuz farklı bakış açıları ile uğraşılması karmaşık bir konudur. Ebeveynlerin ve çocukların birbirlerinden uzaklaştıkları ailelerin sayısı ile ilgili herhangi bir istatistiksel veri olmamasından başlayarak, bunun klinik ortamda en yaygın sorunlardan biri olduğunu belirtmekte fayda var. Ebeveyn olmak zordur; eşit çocuk olmak.
Şu günlerde, vakalara rastlamak kolaydır bağımlı anneler otoriter babaların ve genel olarak çocuklarının hayatını son derece perişan eden işlevsiz ailelerin. Ne yazık ki bu inkar edilemez bir gerçektir.
Ancak, çoğu kez dışarıdan bilinmeyen, birdenbire çocukların ebeveynleriyle köprüleri kapattığı durumlar vardır. Çocukların artık büyüdüğü durumlar, akrabalarına karşı olumsuz duygular besledikleri durumlar . Bazen bu sadece psikolojik bir bozukluktan kaynaklanır, ancak her zaman değil. Birçok ebeveynin uğraşması gereken bir sorun.
'Oğlunu tanıyan gerçekten iyi bir baba.'
William Shakespeare
Çocuklar ebeveynleriyle ilişkilerini bitirdiğinde: bu neden oluyor?
Çocukların ana babalarıyla ilişkilerini neden kapattığını açıklamak için, bunun çoğu kez ait oldukları kültürel ve sosyal bağlamdan etkilenen bir karar olduğunu hatırlamalıyız. Örneğin, Anglo-Sakson modelini bununla karşılaştırırsak Japonca iki kültürde aileye bağlı değerlerin ne kadar farklı olduğunu göreceğiz. Bağlam, kişiliği ve herhangi bir ev ortamına özgü tüm bu iç dinamikleri nasıl etkiler.
Yayınlandığı gibi çalışmalar Gerontoloji Dergileri Glenn Deane ve Glenna Spitz, çocukların ana babalarıyla bağlarını kurmalarına neden olan nedenlerin tek bir faktörden kaynaklanmadığını vurguluyor. Birkaç öğenin kombinasyonunun devreye girebileceği düşünüldüğünde, tahmin edilmesi zor faktörler; Çocukların partnerleri veya kardeşler arasındaki ilişki gibi.
Her neyse, başlangıç noktamız olarak iki açık ve açık gerçeği alabiliriz. Birincisi, ebeveynler ve çocuklar arasında yaratılan mesafenin kesinlikle ilgili tarafları birleştiren karmaşık bir bağdan kaynaklanıyor olmasıdır. İkinci nokta, çocukların kişiliği veya büyüdükleri koşullarla ilgilidir. Daha detaylı bakalım.
Sorunlu bir ortamda büyümenin yükü
Çocukları ebeveynleriyle yakın ilişki kurmaya iten nedenler arasında kesinlikle zor bir geçmiş buluyoruz, yaşadıkları aşağılanmalar, desteksizlik, alınan eleştiriler ve otoriterlik . Gönderiye neden olan nedenleri anlamak için ilgili ebeveynler ve çocuklarla konuştuğumuzda, genellikle aşağıdaki nedenlerle karşı karşıya kalırız.
- Her iki ebeveyn (veya sadece biri) eğitimci olarak rollerini doğru şekilde yerine getirmedi.
- Yaşanan travmatik yaralar uzlaşmayı imkansız hale getiriyor . Bu durumda, ayrılık genellikle bir sağlık egzersizi haline gelir.
- Sıklıkla arasında açık bir ayrım var çocukların değerleri ve ebeveynlerinkiler . Bu neden, tek başına ilişkinin tamamen çökmesini haklı çıkarmak için yeterli değildir. Yine de ebeveynler çocuklarının fikirlerine veya yaşam tarzlarına saygı duymazlarsa ve bu nedenle onları cezalandırır, eleştirir veya azarlarsa, sert önlemler almaya zorlanabilirler.
Ebeveynlerini sevmeyen çocuklar, yanlış anlamanın sessizliği
Kesin bir anda ebeveynleriyle tam bir mola vermeyi seçen çocuklar var. Durumu kabul edemeyen ebeveynlerde güçlü bir ıstırap ve yanlış anlama yaratan bir jest. Yine de bunlar neredeyse her zaman bir gecede yapılmayan seçimlerdir. Gördüğümüz gibi, bunlar genellikle uzun süredir devam eden sorunları gizleyen ve böyle bir duruşa işaret edebilecek kararlardır. Ayrılmanın arkasında olabilecek nedenleri aşağıda analiz ediyoruz.
- Bir kişilik meselesi . Bazen kalıcı olmayan bir durum olsa bile ebeveynleriyle ilişkilerini sona erdirmeyi seçen sorunlu davranışları olan insanlar var.
- Psikolojik bozukluklar o bağımlılıklar . Kesinlikle hassas bir konu, çocukların madde tüketimi veya psikolojik bozukluklar nedeniyle evden uzaklaşmaya veya ebeveynleriyle ilişkilerini koparmaya karar verdikleri durumlarla ilgilidir.
- Kızgınlıklar asla çözülmedi . Diğer bir faktör, aile üyeleri arasında büyük çatlaklara neden olabilecek durumlarla ilgilidir. Ekonomik sorunlar, kardeşler arasında olanlar, tartışmalar, yanlış anlamalar veya dayanılan doğru ebeveyn desteğini almama algısı.
- Çiftlerin ilişkileri . Şüphesiz dikkate alınması gereken başka bir değişken. Bazen çocuklar kendilerini aileden uzaklaştıran ilişkilere başlarlar. Bağımlı ilişkilerin ortak bir özelliğidir ve bileşenlerden biri kontrol eder (örn. izole etmek ) duygusal destek çemberini engelleyen partner.
Çocuklar ebeveynleriyle ilişkilerini bitirdiğinde ne yapabiliriz?
Çocukların ana babalarıyla ilişkilerini sonlandırma nedenleri, gördüğümüz gibi, çok çeşitlidir. . Her ailenin kendine özgü özellikleri olduğu için her gerçeklik benzersizdir. Taraflar arasındaki mesafenin gerekli hale geldiği durumlar olacaktır (önceki kötü muamele vakalarında olduğu gibi).
Bu bağlamda bir tavsiye, ayrılığa neden olan durum ne olursa olsun, her zaman iletişimi desteklemektir. . Bir çocuğun aile biriminden uzaklaşması gerekiyorsa, onu bu karara götüren nedenleri sunabilmesi gerekir. Bunları sağlayarak, ebeveynlerin bir çözüm bulmasına, uzlaşmaya varmasına olanak sağlayabilir. Bunu yapmak için genellikle bir profesyonelin yardımı tavsiye edilir.
Son olarak, sorunlu çocukları olan ebeveynler için bir başka ipucu sabırdır. Vakaların çoğunda çocuklar yeniden bağlanmak için geri döneceklerdir. Bunlar kuşkusuz yakınlık ve anlayış gösterilerek anlaşılması zor durumlardır.
Kaynakça
- Ermisch, J. (2008). Yetişkin çocuk-ebeveyn ilişkileri. İçinde İlişkileri Değiştirme (sayfa 127–145). Routledge Taylor ve Francis Grubu. https://doi.org/10.4324/9780203884591
- Lawton, L., Silverstein, M. ve Bengtson, V. (2006). Yetişkin çocuklar ve ebeveynleri arasındaki sevgi, sosyal temas ve coğrafi mesafe. Evlilik ve Aile Günlüğü , 56 (1), 57. https://doi.org/10.2307/352701
- Treas J. ve Gubernskaya Z. (2012). Annelere veda mı? 1986 ve 2001'de yedi ülke için anne teması. Evlilik ve Aile Dergisi, 74, 297 - 311. doi: 10.1111 / j.1741-3737.2012.00956.x
- Umberson D. (1992). Yetişkin çocuklar ve ebeveynleri arasındaki ilişkiler: Her iki nesil için psikolojik sonuçlar. Evlilik ve Aile Dergisi, 54, 664 - 674. doi: 10,2307 / 353252