Yüzyıllar boyunca doğu ve batı ülkelerindeki insanlar yiyecekleri korumanın yollarını aradılar. Deneyimleri, tuzun sadece yiyeceği korumakla kalmayıp aynı zamanda tadını da arttırdığını göstermiştir.
Eski Çin'de, korunmuş yiyecekler ve çeşnilere, "jiang" deniyordu. "Jiang", günümüzde soya sosu olarak bildiklerimizin öncüsü olabilir. Et, deniz ürünleri, sebze ve hububatlardan çeşitli "jiang" türleri üretilmiştir. Tahıl tedarik edilmesi ve işlenmesi en kolay yöntem olduğundan, soya fasulyesi ve özellikle buğdaydan yapılan "jiang" tarifleri diğer türlerden daha hızlı gelişmiştir. Japonya ve Çin'in diğer komşu ülkeleri de zamanla tahıldan "jiang" üretmeye başladı. Bugünün soya sosunun bu baharattan elde edildiği söylenir.
Japonya'da kullanılmaya başladıktan sonra, "jiang" ın işlenmesi sürekli olarak geliştirildi. 17. yüzyılın ortasında doğal fermente soya sosu üretme süreci iyice yerleşmiş ve ülke genelinde yayılmaya başlamıştı.