Mimesis Çeviri / Ulusal Gençlik Tiyatrosu yöneticisi, ‘çoğu oyuncunun’ resmi eğitime gerek duymadığını, onun yerine iş bulabilmelerini sağlayacak pazarlama yeteneklerine odaklanmalarını savunduğu için eleştiri oklarının hedefi oldu.
Guardian. 24 Ekim 2013, Çeviri: İlke Albar
İngiltere’nin önde gelen gençlik tiyatrosunun sanat yönetmenine göre, üç yıllık resmi oyunculuk okulu dersleri oyuncuların çoğu için para ve zaman kaybından başka bir şey değil.
2004’ten beri Ulusal Gençlik Tiyatrosu (UGT) yöneticisi olan Paul Roseby, bir konferansta çoğu oyuncunun üç yıllık mesleki eğitimin bir faydasını görmediklerini ve endüstride kendilerini pazarlamaya daha çok odaklanmaları gerektiğini söyledi.
Roseby kültürel eğitim hakkındaki bu açıklamayı geçtiğimiz hafta yaptı: “Oyunculuk okulları aşırı pahalı ve pek çok oyuncunun üç yıllık eğitime ihtiyacı yok. Onların ihtiyacı olan sıklıkla gidecekleri, çeşitli ve modüler kurslar. Ancak üç yıla gereksinimleri yok. Nasıl oyunculuk yapacağınızı öğrenmeye ihtiyacınız olmaz, kendinizi nasıl pazarlayacağınızı öğrenmeniz gerekir. Oyunculuğa yeteneğiniz ya vardır ya da yoktur.”
Şu anda üç oyunluk repertuvarlarıyla Batı Yakasındaki sezonlarının ortasında olan Ulusal Gençlik Tiyatrosu, pek çok yüksek profilli mezuna sahip ve bu mezunların çoğu oyunculuk okuluna gitmedi. Doctor Who’nun yıldızı, şu aralar Headlong’un yeni Amerikan Sapığı müzikalinin provalarıyla meşgul olan Matt Smith, bir Ulusal Gençlik Tiyatrosu performansı sonrasında bir menajer tarafından keşfedilmişti, tıpkı eski Bond kızı Rosamund Pike ve The Hours filminin yıldızı Ramola Garai gibi. Rafe Spall Ulusal Gençlik Tiyatrosu üyesiyken oyunculuk okulu seçmelerini kazanamamıştı.
Roseby daha sonra Guardian’a verdiği demeçte, sözlerinin arkasında durduğunu belirtti: “Ben verilen eğitimin değerini sorguluyor ve dışarıda başka seçeneklerin de olduğunu göstermek istiyordum.” dedi. “Kariyerinizin bu basamağında oyunculuk yapıp yapamadığınızı keşfetmek para israfından başka bir şey değil; eğer vokal yeteneklerinizi geliştirmeniz gerekiyorsa ya da bir film seçmesini kazanmak için kendinizi iyi sunmak istiyorsanız, böyle şeyleri moduler bir şekilde de öğrenebilirsiniz. Bunun için üç yıl harcamanız gerekmez. Başarılı olup olmadığınızı seyirci karşısında olursanız anlarsınız.”
Roseby ayrıca Ulusal Gençlik Tiyatrosu’ndaki sınırlı sayının (tiyatroya her yıl 4000 başvuru arasından 500 oyuncu kabul ediliyor) bu opsiyonun oyuncu adayları için gerçekçi olmadığını gösterdiğini de reddetti: “Öğrenme noktası reddedilmedir. Reddedilme sanatı da tıpkı kabullenilme gibi öğrenilmelidir.”
Ancak Drama Sanatları için Kraliyet Akademisi (Rada) yönetmeni Edward Kemp formel eğitimin gerekli olduğu konusunda ısrarlı: “Eğer Paul Roseby sanatları ‘ikinci derece beceriler’ olarak anılmaktan kurtarmak istiyorsa, onlarca yıllarını oyuncuların ve tiyatro teknikerlerinin eğitimine özen ve uzmanlık getirmeye adamış kurumlara saldırması oldukça garip.” diyor ve ekliyor: “Lisans dersleri için öğrenim kredileri mevcut, oyunculuk okulları da diğer herhangi bir yüksek öğrenim kurumundan daha pahalı değil.”
Londra’nın saygın Donmar Antreposu’nda oyunculuk yönetmeni olan Alistair Coomer da eğitimin değişik biçimler alabileceğini öne sürdü: ”Rada veya Londra Müzik ve Drama Sanatları Akademisi’nde bulunmak gerçek bir avantaj olsa da, Ulusal Gençlik Tiyatrosu’nda geçen bir veya iki yıl da kişinin işine yarayabilir. İngiliz oyunculuk eğitimi muhtemelen dünyanın en iyisi, pek çok olağanüstü sahne oyuncusuna sahip oluşumuzun nedeni de bu.”
Kemp şunu ekledi: “Eğer Paul gelişmiş pazarlama yeteneklerinin yetenekli bir genç oyuncunun Hamlet’i oynamasına ya da Batı Yakasında bir başrolü canlandırmasına yeteceğine gerçekten inanıyorsa, bu beni derinden üzer.”