Bismillâh elhamdülillah. Vessalatu vesselamu alâ Resûlillah. Bir Müslüman ana veya babasını yaşlılar evine bırakabilir mi? Yaşlılar evine. Diyoruz ki anne ve baba Allah’tan sonra en büyük hak sahibidir. Dolayısıyla yaşlılar evine ana baba bırakmak Müslüman bir insan için neredeyse diri diri mezara koymaya benzer. Bir yanlıştır. Ancak ne olabilir.. Çocukları, torunları veya bakmakla yükümlü olacak kimseleri kendilerine de bakamayacak kadar aciz durumda olurlar. Ya da hiç öyle bir kimsesi olmaz. Bu insanın yaşlılar evine bırakılması mümkün olabilir. Ya da tıbbi bir neden, psikiyatrik bir vaka, psikolojik bazı nedenler onun evde bakılmasını imkansız hale getirir. Saat başı bir psikoloğun bir doktorun kontrol etmesi gereken bir durumdur. Bir nevi hastane gibi olur. Heh. O zaman da yaşlılar evine bırakılabilir. Ya da anne veya baba aklı başında, kimse ona bir baskı yapmıyor. Canı sıkıldı, çağırdı çocuklarını, ben yaşlı evinde durmak istiyorum dedi. Onlar etme, eyleme anne. Bakamıyor muyuz sana? Sizinle ilgili değil. Orada arkadaş edineceğim ben dedi mesela, reşittir, bu sözü baskı altında değil, gelinleri zulmettiği için değil, öyle istediği için diyor. Emrine itaat edilmesi gerektiğinden dolayı o da yaşlı evine bırakılabilir. Veya öyle bir ortam vardır ki devlet filan yaştan sonrakileri kanunen filan yerde bakmak gerekiyor, ben onlara işte sağlık hizmeti vereceğim vesaire gibi bir sebeple, kanuni bir zorunluluk varsa bırakılabilir. Bunun dışında Müslümanın ağzından, kulağından bu tip sözlerin geçmesi mümkün değildir. Ana, baba, yaşlılar evine bırakılamaz. Velhamdülillahi Rabbi’l-âlemin.