Editörün Seçimi
En Çok Ziyaret Edilen
Altında Munchausen Sendromu akıl hastalığı anlaşılır. Etkilenen insanlar hastalıkları ve şikayetleri icat etti.
Munchausen Sendromunun ana semptomu kişinin kendi sağlığı hakkında yalan uydurmasıdır. Hastalar bir doktora giderler ve hiç olmadıkları veya çok az acı çektikleri semptomları anlatırlar.
Sözde Munchausen Sendromu yapay bozukluklardan biridir. Aynı zamanda Aydınlık katil sendromu bilinen. Ruhsal bozuklukların tipik bir özelliği, hastalıkların ve fiziksel şikayetlerin kasıtlı olarak icat edilmesidir. Bunlar, etkilenenler tarafından dramatik ama makul bir şekilde sunulmuştur.
Bu özel bir form olarak kabul edilir Munchausen yardımcısı sendromu. Hasar hastanın kendisine değil, bir temsilciye yapılır. Bunlar genellikle kendi çocuklarınız gibi yakın akrabalardır. Munchausen Sendromu terimi ilk olarak 1951'de İngiliz psikiyatrist Richard Asher (1912-1969) tarafından kullanıldı. Yalanlarıyla dinleyicilerini defalarca büyüleyen ünlü yalancı baron Münchhausen adaşı olarak görev yaptı.
Doktorlar, Munchausen Sendromunun gelişimini, ilgili kişinin çocukluğundaki şiddetli travmatik deneyimlere bağlamaktadır. Bazı hastalar fiziksel şiddet veya cinsel taciz mağduru olmuştur. Ancak ihmal de önemli bir rol oynayabilir. Etkilenenlerin çoğu, dikkat eksikliğinden muzdariptir veya kendilerine yeterince ilgi gösterilmediğini düşünmektedir.
Munchausen sendromunun tipik bir özelliği, hastaların doktor muayenehanelerinde veya hastanelerde sık sık kalmasıdır. Normal hastalar bu tesisleri ziyaret etmeyi sevmezken, Munchausen Sendromlu insanlar oraya zevkle giderler. Bu şekilde kendilerine henüz verilmemiş olan bağışı telafi etmek niyetindedirler. Mali yardımlar veya hastalık izni ile ilgilenmezler.
Aksine, sayısız sınav yoluyla, keyif aldıkları bir şefkat biçimini yaşarlar. Ailevi veya sosyal ilişkileri olmayan yaşlı insanlar özellikle Munchausen Sendromundan etkilenir. Bunun yerine, doktorun veya hemşirelerin yardımcı olduğunu algılarlar. Aynı zamanda, etkilenenler tıbbi geçmişlerine o kadar derine inerler ki hastaneye bile girerler.
Munchausen Sendromunun ana semptomu kişinin kendi sağlığı hakkında yalan uydurmasıdır. Hastalar bir doktora giderler ve hiç olmadıkları veya çok az acı çektikleri semptomları anlatırlar. Hakikatin ve sahtekarlığın karıştırılması alışılmadık bir durum değildir. Ek olarak, sosyal temaslar sıklıkla kesilir. Doktorlar ve klinikler de defalarca değiştirilir. Bunu aşırı seyahatin takip etmesi alışılmadık bir durum değildir.
Hastanın sürekli bir doktora görünme ve hasta rolünü üstlenme arzusu vardır. Bazı durumlarda hastalar kendilerine fiziksel olarak zarar verecek kadar ileri giderler. Bu, sıyrıklar veya kesikler yapmayı, bulaşıcı maddeler enjekte etmeyi ve hipoglisemiye neden olmak için insülin enjekte etmeyi içerir. Ek olarak ağrı simüle edilir ve gerekli olmayan cerrahi müdahaleler gerekir.
Munchausen milletvekili sendromunda, bu hasara uğrayan etkilenen kişi değil, çocuk gibi bir milletvekili. Uygulayıcılar çoğu zaman çocuklarının ölçüm verilerini tahrif eden, onlara müshil gibi ilaçlar veren veya doktorun bir hastalık olduğuna inanması için şekeri idrar örneğine karıştıran annelerdir.
Aşırı durumlarda, çocuğun kemikleri kırılabilir ve bu da çocuk istismarının ciddi bir şeklidir. Sorunlu bir şekilde, Munchausen Proxy Sendromu olan bazı insanlar tıbbi mesleklerde çalışırlar, bu da onların hastalıkları taklit etmelerini kolaylaştırır.
Munchausen Sendromunu teşhis etmek kolay değil. Etkilenenler şikayetlerini aldatıcı bir şekilde fark ettikleri için, kasıtlı olduklarını varsaymak zordur. Sürekli şikayet şikayeti ruhsal bozuklukların bir göstergesidir. Genellikle sapmalar ve her zaman yeni versiyonlar vardır.
Bununla birlikte, doktor sunulan semptomların temelini bulamazsa, etkilenenler genellikle bunu hızla değiştirir ve oyunlarına baştan başlar. Bir başka ipucu da hastanede akraba veya arkadaşlarla buluşmaktan kaçınmaktır. Genellikle hiçbir referans kişi verilmez.
Bazı durumlarda, Munchausen Sendromunun etkilenenler için ciddi sonuçları olabilir. Diğer şeylerin yanı sıra, gereksiz cerrahi müdahale riski vardır ve bu da sağlığa zarar verir. Kişinin kendi vücudunu yaralaması da önemli ölçüde sakatlığa neden olabilir. Sonuçta, baş dönmesi nihayet ortaya çıkarsa, sosyal problemler riski vardır. Munchausen sendromu kural olarak kronik bir seyir izler.
Munchausen Sendromlu kişilerin tedavisi zordur. Ayrıca hastalık numarası yaparken kendilerine zarar vermekten çekinmezler. Hastanede acil konsültasyon saatlerine gitmeyi ve semptomlarını sunmayı tercih ediyorlar çünkü acil doktorların detaylı olarak sunulan şikayetler nedeniyle onları daha detaylı incelemesi gerektiğini biliyor ve bu nedenle önce hastaneye yatırıyorlar.
Çoğu durumda, hastalar tıbbi literatürü kapsamlı bir şekilde incelemiş ve aynı zamanda şikayetleri için bir açıklama sağlamıştır. Yatarak hasta kabulüne ulaşmak için, hastalık semptomlarını taklit etmede çok yaratıcıdırlar ve hiçbir şeyde durmayacaklar. Derilerini asitlerle yakarlar, çürüklere neden olurlar, yapay ateşler oluştururlar, kanın pıhtılaşmasını engellemek için ilaçlar kullanırlar ve hatta hipoglisemiyi taklit etmek için insülin enjekte ederler.
Çoğu zaman kısa vadede başarılı olurlar, ancak doktorlar bu stratejiyi çabucak anlar ve psikoterapötik tedaviyi başlatmaya çalışırlar. Ancak bu insanlar bunun için erişilebilir değil. Tedavi edilmek ve iyileşmek istemezler, daha ziyade iyileştiklerinde görmedikleri dikkati çekerler. Bunu biliyorlar ve bu nedenle sıklıkla doktorları değiştiriyorlar. Kendi kendine zarar verme davranışları, örneğin sepsisi manipüle ederlerse tehlikeli oranlar alabilir. Munchausen Sendromu olan kişiler de intihar riski altındadır.
Munchausen sendromu, akıl hastalığını teşhis etmek zordur. Ek olarak, etkilenen kişi hastalığa dair fikirden yoksundur. Bu durumlarda, aile üyelerinin, arkadaşların veya sosyal çevreden insanların yardım ve işbirliği çoğu zaman gereklidir. Hastalar sürekli olarak alternatif tıbbi tedavi gördüklerinden ve hastalıkları veya yaralanmaları simüle ettiklerinden, tedavi eden doktorların gerekli adımları atması çoğu zaman mümkün değildir. Gizlilik yükümlülüğü ve tıbbi uygulamalar arasında var olmayan değişim nedeniyle, bağlantılar gizli kalır ve hastalığı teşhis etmeyi zorlaştırır.
Akrabalar, ilgili kişinin düzenli olarak yalan söylediğini veya kendilerine zarar verdiğini fark eder etmez bir doktora görünmelidir. Üçüncü bir kişi hasta tarafından zarar görürse, derhal harekete geçilmelidir. Etkilenenler projelerini iyi planlayıp gizleyebildikleri için, usulsüzlükler genellikle yıllarca veya on yıllarca fark edilmez. Düzenli olarak doktorların veya sosyal çevrenin üyelerinin değiştiği fark edilirse, endişelenmek için bir neden vardır. Bu süreç bir arızanın işaretidir ve dikkatle ve göze çarpmadan takip edilmelidir. Çoğunlukla, tesadüfi bulgular veya çevreden, ancak ilgili kişiyle yakın teması sürdürmeyen, belirleyici bilgileri sağlayabilecek kişiler vardır.
Munchausen Sendromundan muzdarip kişilerin şikayetleri sadece telafi edilse de, yine de kapsamlı tedavi gerektirirler. Ancak, gerçek durumunuz doktora ziyaretlerinizde tedavi edilmeyecektir. Hastaların ihtiyacı görmedikleri için sıklıkla tedaviden çekilmeleri büyük bir sorundur. Bu nedenle doktor tarafından çok dikkatli bir yaklaşım benimsenmelidir.
Ek olarak, genellikle yatarak tedavi sağlayan bir psikiyatrist ile çalışma ihtiyacı vardır. Hasta ile güven ilişkisi kurmayı başarırsa, psikoterapi uygulanabilir. Tedaviler sırasında, birkaç yatarak ve ayakta tedavi aşamaları değişmektedir.
Gerçek organik hastalıkları güvenilir bir şekilde dışlamak da önemlidir. Etkilenen kişinin kendisine neden olduğu fiziksel hasar için bir terapi yapılması alışılmadık bir durum değildir. Tedavinin seyrini kontrol etmek için hasta dikkatle gözlemlenir ve çeşitli anketleri doldurması gerekir. Bazı hastalarda, aynı zamanda özel terapi gerektiren, kişilik bozukluğu gibi başka akıl hastalıkları da vardır. Psikotrop ilaçların verilmesi ve gevşeme yöntemlerinin kullanılması da yardımcı olabilir.
Munchausen Sendromu için prognoz genellikle zayıf olarak kabul edilir. Bunun nedeni, algıdaki bu değişimden etkilenenlerin acılarıyla yüzleştiklerinde hiçbir içgörü göstermemeleridir. Genellikle tıbbi yardım istenir. Ancak, bu sadece (iddia edilen) acı çekmek ve dikkatin sürdürülmesi için geçerlidir. Psikoterapötik yaklaşımlar, etkilenenleri talep eden rolünden ihtiyaç sahiplerinin rolüne iter. Çoğu durumda bu reddedilir.
Buna ek olarak, doktorlar genellikle etkilenenler tarafından değiştirilir ve bu durum, tedavi eden doktor tarafından şüpheli bir teşhis zamanını geciktirebilir. Tedavi eden bir doktorun hastayı olası bir Munchausen sendromu ile karşıladığı noktaya gelirse, hasta genellikle doktor değiştirir.
Dahası, Munchausen sendromunda, fiili hasarın aslında gereksiz ilaçlarla veya hatta ameliyatla meydana gelmesi olasılığı vardır. Bunlar ilgili kişinin davranışına işlenmiştir ve aynı zamanda bir hasta olarak rolün kendi imajını da desteklemektedir.
Bu nedenle, Munchausen sendromundan etkilenen bir kişiyi özgürleştirme olasılığı çok zayıftır. Nadir durumlarda, akrabalar veya sağlık personeli, ilgili kişiyi acı çektiğine ikna edebilir veya psikoterapötik tedaviye ihtiyaçları olduğunu onlara açıklayabilir.
Munchausen Sendromuna karşı bilinen hiçbir koruyucu önlem yoktur.
Kural olarak, Münchhausen sendromundan etkilenenlerin yalnızca sınırlı takip önlemleri vardır. Etkilenenler öncelikle bu hastalığın erken teşhisine bağlıdır, böylece semptomların daha da kötüleşmesi önlenebilir. Bu nedenle, her şeyden önce, hasta yakınları semptomlara dikkat etmelidir, ancak bazı durumlarda kapalı bir kliniğe zorla başvurmak gerekebilir.
Etkilenenler, kendi ailelerinin uzun vadeli desteğine bağlıdır. Hepsinden önemlisi, kişinin kendi ailesiyle olan sevgi dolu ve yoğun tartışmalar, hastalığın ilerleyişinde çok olumlu bir etkiye sahiptir. Rahatlama egzersizleri ile semptomlar da hafifletilebilir. Munchausen sendromunun tedavisinin hızlanması için egzersizlerin çoğu kendi evinizde tekrar edilebilir.
Aynı şekilde, bu sendromun tetikleyicileri de mümkün olduğunca önlenmeli ve sınırlandırılmalıdır. Çoğu durumda, sendromun diğer hastaları ile temas kurmak da mantıklıdır. İlgili kişi için günlük yaşamı kolaylaştırabilecek bilgi alışverişinde bulunmak alışılmadık bir durum değildir. Kural olarak, bu hastalık hastanın yaşam beklentisini azaltmaz.
Munchausen Sendromundan muzdarip kişilerin kapsamlı tedaviye ihtiyacı vardır. Tedavi, günlük yaşamda destek sağlamaya odaklanır. Arkadaşlar ve akrabalar, anlayışlı olduklarını göstererek ve açıkça hayal edilen şikayetleri etkilenen kişilere nesnel olarak işaret ederek yardımcı olabilirler.
Bir psikiyatrist ile işbirliği içinde semptomları hafifletmek için başka önlemler alınabilir. Uzun vadeli rahatlama ancak psikolojik tartışmalardan, gevşeme egzersizlerinden ve ilaç tedavisinden oluşan kapsamlı bir terapi konseptiyle sağlanabilir. Stres ve diğer tipik tetikleyicileri önlemek için düzenli rahatlama özellikle önemlidir. Travmatik bir deneyimin sonucu olarak Munchausen Sendromundan muzdarip insanlar da uzun vadede nedenlerle uğraşmak zorunda kalıyor. Bunu kendi kendine yardım gruplarını ziyaret ederek ve terapiyle konuşarak, aynı zamanda bir günlük tutarak veya yakın bir sırdaşla konuşarak da yapabilirsiniz.
Bakım eksikliği, akut semptomlar için ortak bir tetikleyicidir, bu nedenle akrabalar ve arkadaşlar hasta kişiyle çok zaman geçirmelidir. Şiddetli semptomlar söz konusu olduğunda, bir psikiyatri kliniğine geçici olarak yerleştirme mantıklı olabilir. Munchausen Sendromunun pek çok olası semptom ve formu nedeniyle, alınacak ayrıntılı önlemlere yalnızca bir uzman cevap verebilir.