Önsöz Dünyanın dört bir yanında, düşmanlık karşıtı, ırkçılık ve hoşgörüsüzlüğün rahatsız edici bir temelini görüyoruz – yükselen Yahudi aleyhtarlığı, Müslüman aleyhtarlığı ve Hıristiyanların zulmü. Sosyal medya ve diğer iletişim biçimleri bigotry için bir platform olarak kullanılıyor. Neo-Nazi ve beyaz üstünlük hareketleri yürüyüşe çıktı. Kamusal söylem, azınlıkları, göçmenleri, mültecileri, kadınları ve “öteki” olarak adlandırılan her şeyi damgalayan ve insanlıktan çıkaran alaycı söylemlerle siyasal kazanç için silahlanıyor.
Bu izole edilmiş bir fenomen veya toplumun yan tarafındaki birkaç kişinin yüksek sesleri değildir. Nefret ana akım haline geliyor – aynı zamanda liberal demokrasilerde ve otoriter sistemlerde. Ve her kırılan normla, ortak insanlığımızın temelleri zayıflar.
Nefret söylemi, demokratik değerler, sosyal istikrar ve barışı tehdit ediyor. İlke olarak, Birleşmiş Milletler her fırsatta nefret dolu bir konuşma ile yüzleşmelidir. Sessizlik, durum arttıkça ve savunmasız insanlar kurban olduklarında bile, bağnazlığa ve hoşgörüsüzlüğe kayıtsızlığı işaret edebilir.
Silahlı çatışma, vahşet suçları ve terörizmi önlemeye, kadına yönelik şiddete ve insan haklarının diğer ciddi ihlallerine son vermeye ve barışçıl, kapsayıcı ve adil toplumları teşvik etmeye yardım ederek, Birleşmiş Milletler gündemindeki ilerlemeyi derinleştirmek için de çok önemlidir.
Nefret söylemine hitap etmek, konuşma özgürlüğünü sınırlamak veya yasaklamak anlamına gelmez. Bu, nefret söyleminin daha tehlikeli bir şeye, özellikle de ayrımcılığa, düşmanlığa ve şiddete teşvik olmak, uluslararası hukuka göre yasak olan bir şey haline gelmesini engellemek anlamına geliyor.
Birleşmiş Milletler, insan haklarını savunmak ve hukukun üstünlüğünü geliştirmek için geniş çaplı eylemlerle dünyayı her türlü nefret karşısında harekete geçirme konusunda uzun bir geçmişe sahiptir. Aslında, Örgütün kimliği ve kuruluşu, virülan nefretin çok uzun süre kullanılmayacağı durumlarda ortaya çıkan kabusa dayanır.
Bugün, korkarım, bu şeytanla mücadelede başka bir acil ana ulaştık ve bu yüzden Kıdemli Danışmanlarımdan daha ne yapabileceğimizi keşfetmelerini istedim. Bu Strateji ve Eylem Planı sonuçtur. Birleşmiş Milletlerin, hükümetlerle, sivil toplumla, özel sektörle ve diğer ortaklarla işbirliği yaparak, düşünce ve ifade özgürlüğünü korurken, dünyanın dört bir yanındaki nefret söylemini ele almada rol oynayabileceği somut yollara işaret ediyor.
Bu sinsi olguya karşı küresel dayanıklılığı artırarak, toplumun bağlarını güçlendirebilir ve herkes için daha iyi bir dünya inşa edebiliriz.
Birleşmiş Milletler Genel Sekreteri
Trump, Amerika'dan nefret eden insanlarla birliktedir, sonuçta, kendi ülkelerinde nefret etme yetkiniz vardır. Trump onları asla kendi milletine sahip bir insan olarak tanımayacak. Amerikan Vatandaşlığı resmen öldü, sonuçta, resmen bunu koruyacak bir liderimiz yok.