Horten Ho 229 - "Uçan Kanat" ("Unsichtbar") aerodinamik şemasına dayanan ilk turbojet uçağı. Asıl amacı en az dirençli bir uçak yaratmak olan Reymar ve Walter Horten (Valter und Reimar Horten) kardeşlerinin on yıldan fazla bir tasarım faaliyetinin sonucuydu. Sonuç olarak, Horten Ho 229'in böyle bir gövdesi yoktu. Orta bölümün kalınlığı pilotu ve motoru yerleştirmek için yeterliydi. Dikey tüyler yoktu. Tabii kanat üzerine monte edilmiş spoyler tarafından kontrol edildi.
"Gothaer Waggonfabrik AG Gotha" nın katılımı, tasarımda buna karşılık gelen bazı değişikliklerle seri üretim hazırlanmasına indirgenmiştir. Ana çalışma Horten kardeşler tarafından, çalışmalarını Gotha'daki endişeye katılmadan iki yıl önce kendi inisiyatifleriyle yapıldı. 1942’te, Binbaşı Walter Horten ve kardeşi Baş Teğmen Reimar, yalnızca Unichtbar projesinin uygulanması için Luftwaffe’in himayesinde oluşturulan Sonderaktion 9’te çalışmak üzere savaş birimlerinden geri çağrıldı.
Temel fikir, temiz bir kanadın önemli ölçüde daha az aerodinamik sürüklenmeye sahip olmasıydı. İlk planör "Horten I", Walter Horten sadece 1931 yaşındayken, 16'ta geri döndü. Kumaş kaplamalı ahşap bir gövde aileronlar ve kanat ucunda direksiyon frenleriyle kontrol edildi. Çalışmada kazanılan deneyim, kanatta daha büyük bir uzaması ve ok şeklinde bir arka kenarı olan yeni "Horten II" nin 1934'indeki yaratılışına yansımıştır. İç asansörler asansör ve dış asansörler - aileron olarak kullanıldı. 1935g sırasında. Horten, kanat içinde bulunan ve uzun bir şaft boyunca bir itme vidası üzerinde çalışan, 80 güçlü bir Hirth HM-60R hava soğutmalı motorla donatılmıştır.
Her iki kardeş de Luftwaffe'ye 1936 g'de girdi, ancak tasarım faaliyetlerine devam etti. 1936-1937 içinde 1937'teki Rhone'da yarışan üç Horten II inşa edildi, 1938'te, Hortenler Luftwaffe'den ayrıldı ve çok sayıda uçak üretti. Bunlardan ilki “Horten III” kardeşlerin sonraki tüm makineleri için bir model teşkil etti. Merkez bölüm çelik borulardan kaynaklanmış, tek kanatlı kanadının ahşap olduğu görüldü. İki "Horten III", Xhone'da Rhone'daki yarışmalara katılarak iyi sonuçlar elde etti. Doğru, her iki uçak da pilotları tarafından şiddetli buzlanma nedeniyle paraşütle terk edildi.
Bu zamana kadar, kardeşlerin çalışmaları önemli resmi ve gayri resmi şöhret kazanmıştı. 1939'da Ernst Heinkel onlarla ilgileniyordu, ancak sonraki tüm patentleri adına kaydettirme arzusu nedeniyle müzakereler durdu. Villi Messershmitt ile başka bir müzakere daha gerçekleşti, ancak yine de sonuçsuz kaldı. Bonn Teknik Üniversitesi'nde kısa bir işten sonra kardeşler Luftwaffe'ye döndü. Bununla birlikte, Walter Horten'in siyasi hayatına katılım, Ernst Udet (Reimar Horten ile Udet'in sekreteriyle evli) ile olan dostluğunun kardeşlerin tasarım faaliyetlerine devam etmesine izin verdi. Bakanlığın etkin katılımı havacılık Göttingen onarım tesisinde Sonderaktion 9'un yaratılması onlara yardımcı oldu. Buna ek olarak, kardeşler yardımcı işler için Peshke donanım fabrikasını kullanabilirler. Bitki teslim edildiğinde, kardeşler pilotun yattığı Horten But IV planörünü tasarlayıp inşa ettiler. Horten But III'te kanadın uzaması 21.66 yerine 10.66 idi.
İki 80 güçlü Hirth NM-60R motorlu Horten çift kişilik Horten Ho V, en başından beri ilk mühendis olarak üretildi. Motorlar kanala yerleştirildi ve pervaneleri uzun millerin içinden itti. Kardeşler, uçan kanatların güzel aerodinamiklerini bir turbojet motorla birleştirme ihtimalini hızla anladılar. Bununla birlikte, RLM'deki iyi bağlantılara rağmen, ikincisinin muhafazakârlığının güçleneceğini anladılar. Bu, RLM'yi “Sonderaktion 9” çalışmasının finansmanında teşvik etti ve kendisine Teknik Birim'in doğrudan gözetimi altında geri çekilerek özel bir statü verdi.
Unsichtbar savaş uçağı projesi üzerinde çalışmaya başlamadan önce, Hortens bir Horten çift eğitim odası yarattı, ancak asıl görevi pilotları böyle alışılmadık bir desenin uçağında yetiştirmek olan VII. Aynı zamanda, bir jet avcı uçağının gelişimini doğrulamak için uçağın görev yapması gerekiyordu. Sonuç olarak, Horten VII resmi olarak aerodinamik araştırmalar için deneysel bir uçak ve bağlı bir uçak olarak belirlenmiştir.
20 Horten But VII'nin sözleşmesi, Minden'deki "Pawn" fabrikasına devredildi. Genel olarak, Horten But V konfigürasyonunda olduğu gibi, yeni uçakta 10 beygir gücü ve geri çekilebilir dört raflı şasi ile iki As-240 motor bulunuyordu. Ayrı raflar üzerindeki iki ön tekerlek, simetri çizgisine tam olarak tutturulmuş ve geri çekilmiştir. Motor şaftlarının altındaki iki arka raf, 90 derecelik bir dönüşle öne çıkarıldı.
İlk Horten But VII, 1943 g yazında Minden'de yapıldı ve daire içine alınmıştı, ancak ikinci uçak hazır olunca, birkaç ay sonra RLM “Unsichtbar” a ilgisini kaybetmişti. Kalan 18 Horten But VII asla tamamlanmadı. Yetkililerin ilgisini yitirmesine rağmen, Horten, Horten But IX adlı bir jet avcısı üzerinde çalışmaya devam etti - montajı Göttingen'de başladı. İlk önce, motorsuz bir Horten But IX-V1 aerodinamik çalışmalar için çıkarılabilir üç direkli şasi ile inşa edildi. RLM, deneysel bir uçağın varlığını ancak 1944 g'nin başlangıcında, yarı yarıya tamamlandığında öğrendi. Her ne kadar böyle bir "özel" girişim bakanlık tarafından kesin bir şekilde bastırılmış olsa da, kardeşler destek aldı. Uçağın olağandışı yerleşim düzeni, projeye kişisel destek sağlayan ve uçuş testlerinin en kısa sürede motor versiyonunda başlatılmasını talep eden Hermann Wilhelm Göring'in (Hermann Wilhelm Göring) hayal gücünü yakaladı.
Programın resmi desteğiyle Horten But IX ek ivme kazandı. 1944'in ilkbaharında, motorsuz bir prototipin ilk başarılı testi yapıldı. İkinci makinede çalışmaya başladı. VMW-003 turbojet motorlarının bu zamana kadar kullanılamaması nedeniyle, tasarımda bazı değişiklikler yapılması gereken ikinci deneysel uçağa Jumo-004 takılmasına karar verildi.
Horten Ancak IX-V2, 7'in güvenlik marjı olan, 1.8'in tahrip edici bir aşırı yükünü üreten 12.6 aşırı yüklenmesine dayanarak tasarlanmıştır. Kanatta 14% nispi kalınlık ve simetrik bir profille uçlarda% 8. Merkez bölüm S şeklinde bir profile sahipti. Pilotu, motorları ve iniş takımını barındırıyordu. Orta kısım, kontrplak kaplamalı çelik borulardan (çelik sacla kaplanmış motorların egzoz nozüllerinin alanı hariç) kaynaklanmıştır. Metal uçlu masif ahşap konsollar. Ön kenar lastikle preslenmiş bir talaş olan ahşaptan yapılmıştır. Kanadın geri kalanı kontrplak ile kaplandı. Özel vernik yüksek saflıkta verdi. Direksiyon yüzeylerinin tutturulduğu bir ana kanat ve bir yardımcıya sahip kanat. Korumalı yumuşak tanklar toplam 3000 hacmi. Konsol hacminin üçte ikisini işgal etti. Her kanatta dört tane tank vardı - ikisi sparın önünde ve önünde.
İki Jumo-004В turbojet motoru simetri hattına yakın monte edildi. Ana spardan geçtiler ve hava girişleri merkez bölümün nispi kalınlığını önemli ölçüde azalttı. Kanat yüzeyindeki çıkıntılar sadece kontura sığamayan motor kaputları ve kokpitin çömelme fenerleridir. Üç tekerlekli bisiklet şasi; burun tekerleği geri çekildi, ana stand - simetri çizgisine. İlk olarak, Horten But VII'ye benzer dört direkli bir şasi kullanılması planlandı, ancak daha sonra şasi yükünün% 45'ini algılayan, yüksek dayanımlı bir burun dikmesi tercih edildi. Kilometreyi azaltmak için bir fren paraşütü sağlandı. Boyuna ve enine kontroller kanatlar ile birlikte kanadın tüm arka kenarını kaplayan aileronlar tarafından sağlanmıştır. Kanatlar, iniş takımının hemen arkasında bulunan spoiler ile ilişkilendirildi. Tabii ana spar hemen arkasında konsollar üzerindeki spoiler tarafından kontrol edildi. Kanadın üst ve alt yüzeylerinde farklı uzunluklarda bir çift spoiler kullandı. Yaylı kablolama, küçük bir spoilerin ilk salınımını üretti ve daha sonra tamamen üretildiğinde büyüktü. Bu şekilde, uçağın düşük ve yüksek hızlarda normal kontrolü sağlandı.
No-IX-V2 kurulurken, motorsuz V1 Berlin yakınlarındaki Oranienberg'de test edildi ve bu da iyi sonuçlar verdi. Ancak bir gün pilot akıntıdaki jeneratör fanını çıkarmayı unuttu ve iniş sırasında bir sonraki çarpışma testleri durdurdu. Ancak, daha önce gerçekleştirilenler uçağın özelliklerini incelemek ve seri üretime başlamak için yeterliydi. Çalışmanın bu aşamasında, tasarımı seri üretime getirme görevini alan “Gothaer Waggonfabrik AG Gotha” katıldı. Uçaklarla ilgili daha fazla çalışma Sivil Hava Filosunun tasarım ofisine devredildi. RLM araca Horten Ho 229 adını ve 1944 yazının başlangıcını verdi. yedi deneyimli ve 20 üretim öncesi uçak için bir sözleşme yapıldı.
Tasarımcı "Goths" neredeyse tasarımını değiştirmedi, ancak kabini elden geçirerek basit bir fırlatma koltuğuyla donattı. Motor radyasyonları arttırıldı. Motor nozüllerinin bulunduğu bölgede cilt için soğuk hava üfleme sistemi kullanılmaya başlandı. Daha büyük kalkış ağırlığı için tasarlanmış olan kasayı hemen hemen değiştirdi.
Motorların yanına dört adet MK-103 veya MK-108 takılması için sağlanmıştır. Orta bölümün altında iki 1000kg bomba veya iki 1250l tank asmak mümkündü. Uzun burun hortumundaki santimetre aralığı FuG-229 Bremen için tüm hava koşulları Horten Ho 244 tüm hava versiyonu da tasarlanmıştır. İkinci ve üçüncü uçaklar inşa edilmiş GVF - V4 ve V5 bu serinin prototipleriydi.
Sivil Hava Filosunda seri üretim yapılırken, Ocak ayında Göttingen'de 1945. tamamlandı But-IX-V2, uçuş testleri için Oranienberg'e taşındı. İlk uçuşlarda burun iniş takımı uzatılmış pozisyonda kilitlendi. 10O'da normal kalkış ağırlığı ve flepler düşürüldüğünde, ayrılma hızı 150 m'de kalkışla 500 km / s, burun tekerleği bırakıldığında, hız 300 km / s'e ulaştı. Taşıma, en iyimser varsayımları haklı çıkardı. Mart ayında burun tekerleği uçuşta temizlemeye başladı. 795 km / s hıza ulaşıldı, ancak iniş sırasında sağ motor durdu. Pilot Teğmen Ziller fırladı, uçak devrildi, yere düştü ve yandı. Toplamda prototip iki saat uçtu.
Friedrichsrode'deki bir sonraki prototipin montajı çoktan tamamlandı. Horten Ho 229 VZ, seri Horten Ho 229-A'nın ilk prototipi olacaktı. V4 ve V5, iki kişilik tüm hava koşullarına dayanıklı bir avcı olan Horten Ho 229-B'nin prototipleriydi. V6, MK-103 yerine MK-108 silahlı ikinci deneyimli A serisi uçaktı. V7'in çift eğitim seçeneği olması gerekiyordu. 12 Mart 1945. Goring ile bir toplantıda, Horten Ho 229 “acil savaş programına” dahil edildi, ancak iki ay sonra Amerikalılar Friedrichrod'daki tesisi ele geçirdi. VZ zaten test için hazırlandı, V4 ve V6 neredeyse hazırdı, 20 üretim öncesi Horten Ho 229-A-0 düğümleri hazırdı.
Horten Ho 229 uçuş özellikleri:
Kanat açıklığı: 16,75 m
Uzunluk: 7,45 m
Yükseklik: 2,80 m
Kanat alanı: 50,80 m2
Boş kütle: 4600 kg
Normal kalkış ağırlığı: 7515 kg
Maksimum kalkış ağırlığı: 9000 kg
Motor tipi: 2 TRD Junkers Jumo-004В-1, 2, 3
İtme: 2 x 890 kgf
Maksimum hız: 970 km / s
Seyir hızı: 685 km / s
PTB'siz pratik mesafe: 1880 km
PTB ile pratik mesafe: 3150 km
Maksimum tırmanış hızı: 1320 m / dak
Pratik tavan: 16000 m
Mürettebat: 1 adam
Silahlanma: dört 30-mm silah, MK-103, MK-108; 2x1000-kg bomba