Tanrıların aptallığına karşı savaşmak için güçsüz!
Friedrich Schiller
Friedrich Schiller
1999'te Justin Kruger ve David Dunning öne sürüldü ve sonra psikolojik bir fenomen hipotezi deneysel olarak doğrulandı ve yazarların ismiyle sonuçlandı. Fenomenin özü, konu alanında (bilgi sahibi olma) az düzeyde bilgiye sahip kişilerin hatalı çıkarımlar yapmasıdır. Ve düşük düzeyde yetkinlik, kendi hatalarını çözmelerine izin vermediğinden, görüşlerinin nihai gerçek olduğunu düşünürler. Bilimsel olarak gerekçeli hiçbir argüman onları fikrini değiştirmeye zorlamaz. Amerikalılar aya uçmadı ve o kadar. (Amerikalıların ayda kalan bilimsel kanıtları için makalenin sonuna bakınız.)
Bu rahatsızlıktan etkilenen yazarların makalelerinin ana konusu, gerçeklerin yıkılması, çığır açan, parmağından emilen duygular (tabloid edebiyatının dört temasından biri: korku, cinsiyet, skandal ve duyu; dört “C”). Kendi teknik seviyesi bir mavi elektrik bandı çıtası kapsamının ötesine geçmeyen yazarlar, kırk iki yıl Alman damgalamanın özelliklerini değerlendirmek için alınmıştır. Bir kaşık dolusu yararlı bilgiyi yoğurma, arşivlerden veya açık kaynaklardan emilmiş, bir varil varil ve bir şaka biçiminde bir tema ortaya koyma, eşit derecede aptal okuyucular çekmeye güvenebilirsiniz. Bu tür yayınların bilinçaltı anlamı önemsiz trolling, okurların hakaret kullanımıyla olan ilişkiyi kamuya açıklığa kavuşturması için kutupsal görüşlere teşvik ediyor.
Psikologlara göre, şaka arkasında sık sık basıncın ve üstünlüğün tonlanması kendi yetersizliklerinin ve başarısızlıklarının gizli bilinci. Hırs, başkalarına göre yükselme, diğerlerinden daha iyi hissetme arzusu şaka yapanların hedeflerinden biri olabilir (Vikipedi).
Metin içine ironi eklemek, yemeğe bir baharat gibidir. Birazcık, ama tadı uzun zamandır hatırlanıyor. Fakat bütün metin alay konusu ile yazıldığında, hali hazırda mide bulandırıcıdır. Bu konuda Michael Weller'in bozulmasını izlemenizi tavsiye ederim. Yaptığı ilk eserler ilgiyle okundu, ironi uygun oldu ve genel olarak pratik deneyimleri neler olduğu hakkında yazdı. Fakat hiçbir şeyi anlamadığı şeyler hakkında yazmaya başladığında, bir pisliğe düştü. Son romanı, Prensi ve Han'ı okumak imkansız. Elbette, uzaklardan sevenler var. hikayelerfelsefe, ilk kez bu kitabı alacak sistemler teorileri ve düşüncenin zarif dönüşleri, sözel kalıpların güzelliği ve ironi ve alaycılığın bolluğuyla hayrete düşecek, ancak burada yararlı bilgiler bulamayacaklar. Bu yem için düşmeyin. Zaman ayırdığınız için teşekkür ederiz.
Tüfeğimize geri dönelim-cephanelik konu.
Dunning-Kruger sendromu tarafından işaretlenen odanın önde gelen bir temsilcisi, çalışmalarında iskeleye ulaşan tanınmış blogcu Kungurov'dur. Son zamanlarda, LJ'de yayınlanan benzer bir yazar tarafından tek bir opus'a saygısız bir şekilde yanıt vermedim. Ben hastanın verimini arttırmamak için bağlantıyı vermiyorum. İlgilenenler, yukarıdaki alıntıların yazarını kolayca tanımlayabilirler. Konuşmacım (opus'un yazarı değil) benden stüdyoda tartışmalar yapmamı istediğinden, ayrıntılı bir yazıyla cevap vermem gerektiğine söz verdim.
Böylece, opus başlar:
“... aşağıdaki tezlere tükürmek istiyorum…”
Hasta, dili göster. Neden olmasın "... vantilatöre g atmak istiyorum."? Pullardan uzak durmaya, orijinal olmaya karar verdik. Anlaşılır, anlaşılır bir şekilde. Peki ya biz?
1) Ana silahın kartuşunun son normal olduğu 1930'lara benziyordu. Ve orada hakim olan ordu değildi (sadece taklit ediyordu (9x19)), ama ekonomik düşünceler (7,62 tüfek hurdası için gövdeleri keseceğiz). saldırı kartuşu, Luger, aslında yaklaşık monopenisual.
(Bundan sonra alıntılar düzenleme yapılmaksızın ancak kötülük noktalarının değiştirilmesiyle birlikte verilmektedir. - Ed.)
"Tüfek hurdalarının" gövdeleri, Soudaev makineli tüfek tabancalarında kullanılan tüfek fıçılarının "hurdalarının" gövdeleri gibidir. Silah tarihinde bilinen bir gerçek, ikinci dünya savaşında daha iyi PP üretme maliyetini düşürmeye gerçekten izin verdi. PPP, sadece TTX'de değil, rakip MP-40'ten daha iyiydi, ancak hurdalardan "... ve" masrafları da dahil olmak üzere neredeyse üç kat daha ucuza mal oldu. Ama ne kadar kalın bir sözel ishal, bu da kesinlikle yararlı bir bilgi içermez ve "... çıplak" ta doğru teknik çözümün çarpıklığı!
2) kartuş arr. Ne kadarını yanakları şişirmeyen 43, Alman kruvazör ateşine bir tepki olarak göründü ve "açık ... daha fazla" - 39 mm'de (genel olarak ilk 40) 33'e karşı bir manşon olarak ortaya çıktı. Yine, Alman manşeti üzerindeki o zamanki bariz gücümüzle, gerekli özellikleri elde etmemize rağmen, Alman PTR'nin üzücü deneyimi bu konuda çok belirleyicidir.
Diğerlerinin nasıl olduğunu bilmiyorum ama bu zihinsel bağırsak hareketini şu şekilde anlıyorum. Yeni bir kartuş oluşturan tasarımcılarımız, müşterinin özelliklerine göre çalışmadı ve farklı kalibreler, mermiler, şekiller, barut bileşimleri, yükleme yoğunlukları ve astar boyutları için hesaplamalar ve deneyler yapamadı, ancak Alman kartuş kutusunun uzunluğuna odaklandı ve güç kötü, sadece astarın uzunluğunu arttırdı. Bu imalamanın anlamı, “yanaklarınızı kaç darbe” ile ifade eder. Yirminci yüzyılın en ünlü ve kitlesel patronlarından birini yaratma başarısını küçümsemek bile kolay değil; mutlak saçma noktasına ulaşan Nevzorov'un ruhunda, şizofreni başladıktan sonra aldatma ve sağduyu noktasına kadar tükürmek bile yok. Barutumuzla birlikte Alman manşonuna binmek için gereken "gerekli özellikler" nelerdir? Kime? Barutumuz nedir WUFL, Alman Nz.RP1x0.8 / 0.2'ten daha kötüydü? Alman PTR’inde bariz üzüntü ne? Genel olarak, saf drama.
3) Savaştan sonra, "43 obr" u getirmeye çalıştılar. Uzun ve sıkıcı bir şekilde, ancak yeni bir potansiyel rakip, kabadayı olmayan patronun konusunu tekrar ele geçirip üstesinden gelmek zorunda kaldı.
Silah modellerinin, kartuş olsun ya da olmasın, geliştirilmesi üzerinde çalışmalar devam etmektedir. Bu, herhangi bir yaratıcı sürecin bir özelliği olan açık bir gerçektir. Gelişmiş performans özellikleri ve daha düşük üretim maliyetleri arayışı, ürünün benimsenmesinden sonra devam ettiği yoldur. Ürün geliştirilecektir veya müşteri ürünü reddedecektir. Başka bir senaryo yok. Uzun ve sıkıcı “akla getirme” prosedürü olarak adlandırmak, yalnızca tasarım ve üretim hakkında hiçbir fikrinin olmadığı anlamına gelir. "Yaşam döngüsü" terimi onun tarafından bilinmiyor.
Hayat bir spor değil. Yeni kartuş tipinin "keşfedici" imlerinin nitelikleri, geliştiricilerin kel kafaları üzerinde kurumasını sağlar. İkincisi, her zaman “keşifçilerin” hatalarını inceleyen, ara 7,62х39 ve düşük darbeli 5,45х39 kartuşlarında olduğu gibi üstün bir örnek oluşturan kazananlardır.
Sonuç olarak, tabii ki, 1913'in demiri eritmekte yılı geçtiği, analogumuzun daha iyi uçtuğu ve rakiplerinkinden daha fazla deldiği anlamında uzun süre gurur duyabilirsin, ancak çoğu zaman çıkmaz / bataklığa giden yolun başardığı bir hikaye geçmek. Ya da aptallar yarışmasında birinciliği alın. Uzun ve zorlu bir mücadelede, evet :)
Aptalların yarışmalarında, ilk serginin kim olduğu açıktır: laboratuarda olan değil, ama bataklığa giden yolla ilgili bir peri masalı olduğu ortaya çıktıktan sonra, laboratuarda bulunanlardan değil, daha fazla aptallık yapanlardan biri.
Ve Amerikalılar ve Ay ile her şey çok basit. Söyleyin bana, o zamana kadar araçlarımızı belirli bir noktaya sadece kendi yüzeyine yerleştirmemiş olsaydık, ancak onlarla neredeyse aynı anda bir ay taşıtı fırlattıysak, Amerikalılar aya iniş sahteciliği riskini üstlenir mi? Amerikalıların topraklarını tahrif etmekten en ufak bir şüphe duyması koşuluyla Ruslar, ay yolculuklarını tüm dünyaya utandırmak için kullanmayacaklar mıydı?
Benim düşünceme göre, argümanlar ikna edici değil. Buna rağmen, dört tane “C” alanında (aralarında akademik dereceli kişiler olabilir!) Alanında çeviri yapan amatörler ve profesyoneller hala yok. Ve bazen sadece Schiller'den önce Papua gibi bu schkokerlerin sevdiği, yaşayan ve çıkan insanlara hakaret etmek.