Evet, bugün Transcarpathia'ya karşı oldukça yakın bir tutum var. Tabii ki, Pravosek tarafından demlenen yulaf lapası er ya da geç olacak, ama çözülecek. Soru şu ki, ne pahasına olursa olsun.
Şimdiye kadar, hem Kiev'in eylemleri hem de PS'nin eylemleri biraz şaşkınlığa neden oldu. Kiev yetkilileri, Yaroş'u ortadan kaldırmak için harika bir anı kaçırdılar ve bu da onlara gerçekten geri dönecek. Yarosh, büyük olasılıkla, çatışmayı daha da kötüleştirmemeye karar verdi. A kadar.
Genel olarak Mukachevo'daki olay yürürlükte olan bir keşiftir. Ve açıkça planlanmamış. Bu, her iki tarafta da daha fazla çatışmayı dışlamaz.
Ancak, Transcarpathia'da artık sakin olmayacağı gün ışığı kadar açık. Yine de, bu bölge pravosekliler için uygun bir üs oldu ve olmaya devam ediyor. Ama şimdi sadece onlarla ilgili değil.
İlk krep herkes için topaklı çıktı. Ve Kiev ve SS için. Bununla birlikte, Transcarpathia topraklarında, herkesin ve her şeyin yüzleşmesinde hala ağır sözlerini söyleyebilenler yaşıyor.
Transcarpathia özel bir alandır. Bunu yalnızca 1940 Baltık devletleriyle karşılaştırabiliriz. 1945'te bölge Sovyetler Birliği'ne eklendi ve Ukrayna SSR'sine dahil edildi, ancak bir süre yerleşim yerleri bir ülkeden diğerine taşındı. Temelde, bazı Slovak köyleri, Çekoslovakya'ya geri taşınan mübadeleye maruz kaldı. Aynı zamanda kaybeden taraf olarak Macaristan'a taviz verilmedi.
Sonuç olarak Ukrayna, kendisiyle hiçbir zaman etnik, kültürel ve hatta dilsel olarak Ukrayna ve Ukraynalılarla hiçbir ilişkisi olmayan bir bölgeyle sonuçlandı. SSCB'deki Transcarpathia, yalnızca coğrafi konumu nedeniyle Batı Ukrayna ile dıştan ilişkilendirildi, ancak gerçekte gayri resmi bir kültürel özerklik gibi bir şey vardı.
Slovaklar, Moldavyalılar, Romenler ve özellikle Macarlar. Macarların ezici çoğunluğu her zaman orada yaşadı. Ve şimdi biraz Ukraynalı olsa bile yaşıyor.
Açıkça görülüyor ki, birçok Macar tarihi vatan ve geri kalanı Ukraynalılar tarafından kaydedildi veya soyadını biraz değiştirdi. Bu, bölgenin gayri resmi sahibinin ailesinin yaptığı şeydir, soyadlarını "modası geçmiş" Balogh'dan modern "Balogh" a yaratıcı bir şekilde yeniden düzenleyerek.
Bu süreçlerin bir sonucu olarak, sosyal olarak aktif Macarlar Ukrayna siyasetinde çok ciddi bir grubu oluşturmaktadır. Balog kardeşlere ek olarak, artık gözden düşmüş oligark Dmitry Firtash, Transcarpathian SBU Mikhail Feledesh'in eski başkanı ve eski savunma bakanı Valery Geletey hatırlanabilir.
Ana bölgesel soyadları uzun zamandır birbirleriyle ilişkili hale geldi (örneğin, Balogi ve Geletei). Yatay aile bağlarının büyümesi, iş dünyasında çok daha iyi kontrol ve çatışmalardan kaçınılmasına izin verdi. 90'lı yıllarda kendilerine "isim" koyan eski okul suçlular uzak durdu. Hepsinden sadece Mikhail Lanjo hayatta kaldı - tıpkı bir Macar ve bir halk yardımcısı olan Baloga gibi. Aslında çatışmanın Mukaçevo'da başladığı anlaşmazlık yüzünden.
Macar ve Ukrayna özel servisleri arasında söylenmemiş bir anlaşma olduğuna inanmak için her türlü neden vardır: Kiev, Transcarpathia'nın işlerine, özellikle de Macar topluluğuna karışmaz ve Budapeşte, Kiev'deki iç siyasi oyunların ayrıntılarına girmez. . Ancak son olayların ışığında her şey değişiyor. Macar Lanjo'nun Macar Balog'u PS'ye yardım etmekle açıkça suçlamaya başlaması tek bir şeyle gösteriliyor - "Sağ Sektör", Transcarpathian topraklarında uzun ve güvenilir bir şekilde kök salmış durumda. Bir "yetiştirici", "gözetmen" ve diğer suçlar olarak bile.
Macaristan'da Mukachevo'daki olaylar genel bir histeriye neden oldu. Ukrayna ile sınırın güçlendirilmesi elbette daha kanıtlayıcı bir önlem. Budapeşte'nin temel amacı, Ukraynalı mültecilerin kendi topraklarına girişini önlemektir. Uzun süredir Macar pasaportuna sahip olan Transcarpathia'daki etnik Macarlar değil, Ukraynalılar.
Genel olarak Macarlar diaspora ile ilgili her şeye son derece duyarlıdırlar, kendi ulusal uyanışlarına duyarlıdırlar. Bu duygu, İkinci Dünya Savaşı'nın sona ermesinden sonra Transilvanya'nın, Tuna Slovakya'nın bir kısmının ve aynı Transcarpathia'nın kaybının neden olduğu ulusal gururun ihlali ile büyük ölçüde güçlendirildi.
Mukachevo'daki olaylar, özellikle devam ederse, Macaristan'ın Transcarpathia'yı diasporasının ikametgahı için istikrarlı bir bölge olarak görmeyi bırakacağı ve kademeli olarak bölgesel ayrılıkçılığı desteklemeye başlayacağı gerçeğine yol açabilir.
Ve suç çetelerinin hesaplaşmasının merkezinde olma olasılığından ve hatta "Sağ Sektörden" haydutların katılımıyla çekilme olasılığı düşük olan yerel halk, buna isteyerek katkıda bulunacaktır.
Kırım senaryosu: Evinizle ve üzerinde durduğu toprakla anavatanınızda olmak her zaman daha iyidir. Değil mi?
Macarlar bunu kabul etmeyecek mi diyorsunuz? Kanatlar üzerinde uçacaklarından değil. Zira herhangi bir bölgesel kargaşa anında Kiev için iki cephede bir savaşa dönüşür. Ve tarihsel uygulamanın gösterdiği gibi, bu daha havalı adamlar için de yanmadı. Almanlar tarafından kanıtlanmıştır. İki defa. Ve bugünün Ukrayna'sı Almanya değil.
Macarların yanı sıra Rusinler de var. Bu ayrı bir konudur. 1991 referandumundan beri özerklikten bahsediyorlar. Rusinler, Slovakya, Polonya, Macaristan, Çek Cumhuriyeti ve Sırbistan'da ulusal bir azınlık olarak tanınıyorlar, ancak böyle bir statüyü elde etmek için tüm girişimlerin Ukraynalı milliyetçilerin şiddetli direnişiyle karşılaştığı Ukrayna'da değil.
Ve tarihsel olarak, Rusynlerin Batı Ukrayna'nın batısında (resmi olmayan merkez Uzhgorod olduğu) yaşadığı gerçeğine rağmen, ruhu ve oylama sonuçları, Ukrayna'nın güneydoğusundaki bire bir.
Yani Transcarpathia, Galiçya'nın aksine "başka bir fark" dır. Ve SS savaşçılarının "yerel" hesaplaşmaya katılımı hala tüm tarafları rahatsız edebilir.
Transcarpathia'nın çok kolay bir şekilde ayrılıkçılık için başka bir üreme alanına dönüştürülebileceği ortaya çıktı. Donbass'tan daha kötü değil. Sadece daha fazla kaos yaşanacak çünkü Macarların kendilerine, Rusynlere - onlarınkine, Pravoseklere - ihtiyaçları var. Ancak tarafların seçimi, kokteylin patlayıcı olmaktan öteye gidebileceği şekildedir.
Ve dost tarihi vatan ve müttefiklerle sınır (Yaroş için bile) - işte bu. Yakında. Çok yakın.
Her halükarda, Kiev bir kez daha kısa görüşlülüğü, bağımsız aptallığı sınırlayan (her zamanki gibi) ya da Yaroş'u aşarsa, ikinci bir cephe alma olasılığı o kadar saçma bir fikir değildir.