Düzenleyen: Kurogane
Bölüm 737: İçten ve Sevgiyle
"Demek durum bu. Ben her zaman Büyük Kardeş Yun'un kaynak gücünün çok garip olduğunu düşünmüştüm. Seviyen açıkça çok düşük olsa da bu kadar güçlü olabiliyorsun."
Karlık bir ışığın içinde Xue'er yüzünü çevirdi ve parıldayan gözleri ile Yun Che'ye baktı: "Büyük Kardeş Yun inanılmaz ve gizemli olmanın dışında... Çok da nazik."
"Nazik?" Yun Che ona baktı. İnsanların bu sözle onu tarif etmesini çok nadir şekilde duyuyordu. Bu sözü duyduğunda Jasmine'nin onu burnundan soluyarak terslediğini bile hayal edebiliyordu.
"Aynen öyle." Yun Che ile göz teması yapan Xue'er gülümsedi: "Asil babamın yanlışlarının karşısında Büyük Kardeş Yun çok öfkeli olsa da en sonunda onu affetmeyi seçti. Büyük Kardeş Yun Asgard için bu kadar şey yaptı. O Derebeyi Haplarından yayılan tıbbi enerjinin seviyesi İlahi Anka Tarikatımın en yüksek seviyeli tıbbi haplarından bile yüksek. Kıdemli Efendi Murong'un kaynak gücünü yükseltmek için Büyük Kardeş Yun onlardan birkaç tanesini anında çıkarmakla kalmayıp yorgunluktan neredeyse çökmesine neden olacak kadar sıkı çalıştı."
Yun Che kafasını sallarken sesi hafifçe yumuşadı: "Her ne kadar kendimi kötü bir kişi olarak görmesem de iyi biri olarak da düşünmedim. Benim nazik biri olmam imkansız bir şey... Asil babanı affeden kişi de ben değilim, senin Büyük Kız Kardeşin Cang Yue. Eğer affetmekten bahsediyorsak asıl beni affeden kişi asil baban oldu."
"Ah?" Xue'er'in kafası karıştı.
"Ben Asil babanın dört oğlunu öldürdüm... Sen küçüklüğünden beri Anka Tanrısının yanında olduğun için asil kardeşlerinle çok fazla temasa geçmedin, bu nedenle onlara karşı çok yoğun hislerin yok. Bu nedenle ölümlerine karşı senin duyguların çok karmaşıklaşmadı. Ama Asil baban farklı. Bana karşı sadece nefrete sahip ve bu nefreti de çok saf. Eğer sen olmasaydın beni kesinlikle en acımasız yöntemlerle parçalara ayırmaya çalışırdı. Ancak sana olan sevgisi de benzer şekilde saf ve bu sevgisi bana olan nefretinden çok daha güçlü. Benim sana zarar vermeyeceğimi bildiğini de eklediğimizde senin isteğini yerine getirmeyi seçti ve en sevdiği kişiyi en nefret ettiği kişiyle bıraktı."
"Konusu açılmışken... Ben İlahi Anka Tarikatına gittiğimde bunu yapma nedenim Mavi Rüzgar ve asil babamdı. Eğer sen olmasaydın kesinlikle asil babanı buraya getirir ve asil babamın mezarının önünde onu öldürürdüm. Ama sen olduğun için onu öldüremiyorum. Şu anda asil baban da benimle aynı. Bana olan nefreti on kat güçlü olsa bile ve beni öldürecek gücü olsa bile bunu artık deneyemez..." Nefret ve intikam hakkında konuşsa da Yun Che oldukça sıcak bir gülümsemeye sahipti. "Xue'er, biz iki erkek birbirimize derin bir nefret besliyoruz ama senin için ikimiz de birbirimizi öldüremiyoruz."
"Büyü Kardeş Yun..." Xue'er adımlarını yavaşlattı, gözlerinde sulu bir sis hafifçe ortaya çıkarken konuştu: "Asil babam bana ilk hayatımı verirken Büyük Kardeş Yun da ikinci hayatımı verdi... Asil babam ve Büyük Kardeş Yun ile tanışmak benim hayatımdaki en büyük şans."
"Ben ve asil baban da aynı şekilde hissediyor." Yun Che gülümseyerek konuştu. Kafasını kaldırdı, Asgard’ı örten gece perdesine baktı ve sesi bir kez daha yumuşadı: "Asgard'a bu kadar yardım etme sebebim de... Aslında kendim için."
"Ah?" Xue'er bir kez daha kafası karışık hale geldi.
Yun Che bir süre sessiz kaldı ve ardından Chu Yuechan ile ilgili meseleyi yavaşça anlattı. Mavi Rüzgar başkentinde tanışmalarından, kendini korumak için onunla yaptığı anlaşmaya, oradan Ölümün Çölünde olanlara, Cennetsel Kılıç villasında bir araya gelmelerine ve ayrıca....
Yun Che diğerlerine karşı aşırı şüpheci ve tetikte biriydi ama Xue'er'in önünde en ufak şüphe duymuyordu; bu da Chu Yuechan ile arasındaki şeyleri ona anlatmasını sağlamıştı. İkisinin omuzları birbirine değdi ve adımları aşırı yavaştı. Konuşmayı bitirdiğinde hala buz köşkünden uzaktalardı.
"Büyük Kardeş Yun'un... Çocuğu." Xue'er hafifçe mırıldandı ve sanki bir anlığına şaşkınlık ile birlikte bu varlığı kabul edemiyor gibiydi.
"O çoktan dört yaşına girdi." Yun Che puslu gözler ile konuştu: "Umarım bir erkektir. Böylece ben onları bulana kadar küçük bir adam gibi annesini koruyabilir. Ama beş senedir onlardan uzağım... Tam olarak beş sene, ama hala onlardan bir haber yok."
“O sene senin Büyük Kız Kardeşin Cang Yue tüm Mavi Rüzgar ordusunu arama için görevlendirdi. Üç sene önce Kara Ay Tüccar loncasına da arattım... Onlar kıtadaki en güçlü bilgi ağına sahip. Ancak üç sene aramalarına rağmen hiçbir şey bulamadılar. Sanki ikisi kıtadan tamamen kaybolmuş gibi.”
"Büyük Kardeş Yun..." Xue'er'in kalbi acı içindeydi. Yun Che'den derin bir depresyon, kendine kızma ve gizlemek için fazlasıyla çalıştığı bir acı hissediyordu.
"Onları bulamadığım her gün kalbim biraz daha ağırlaşıyor. Asgard için bu kadar şey yapmamın en büyük nedeni Küçük Perinin büyüdüğü ve bu kadar hatıra taşıdığı yerin burası olması. Sadece bunu yaparak suçluluğumu biraz hafifletebiliyorum... En sonunda kendimi rahatlatmaktan başka bir şey değil bu." Yun Che acıklı bir ses ile konuştu.
"Büyük Kardeş Yun, endişelenme. Küçük Perin ve çocuğun kesinlikle, kesinlikle iyidir. Büyük Kardeş Yun bu kadar iyi bir insan, bu nedenle Cennet kesinlikle Büyük Kardeş Yun'a böyle acımasız şeyler yapacak kadar kalpsiz olmayacaktır." Xue'er Yun Che'nin avucunu iki eli ile tuttu ve usul bir sesle onu teselli etti: "Oh doğru! Ben hemen asil babama ses ileteceğim ve tüm Anka Ülkesindeki kişilerin..."
"Gerek yok." Yun Che hafifçe kafasını salladı: "Kara Ay Tüccar Loncası bile onları bulamıyor... Bir iki ay sonra özel bir yöntem kullanabileceğim. O zaman olduğunda onları kesinlikle bulacağım."
Kara Ay Tüccar Loncası bile onları bulamıyordu... Bu sözlerin ne anlama geldiğini herkes anlayabilirdi. Ama Yun Che ne olursa olsun buna inanmıyordu... Yüz milyonda bir şansı olsa bile bu olasılığa inanacaktı!
Jasmine yakında zehrinden kurtulacaktı ve o zaman geldiğinde onları bulabilecekti... Kesinlikle bulacaktı.
Yun Che'nin hislerini hisseden Xue'er dudaklarını hafifçe ısırdı ve ardından kolunu çekerek Asgard’daki en yüksek kaynak buz parçasını gösterdi: "Büyük Kardeş Yun, orada bana karı görmek için eşlik eder misin?"
Gece çökerken ikisi buz köşküne gelmek yerine düzinelerce metre yüksekliğindeki o kaynak buzunun tepesine oturup gecenin perdesi altındaki engin karlara baktı.
"Anka Şehri üzerindeki gökyüzünün ışığı kırmızı, Mavi Rüzgar başkentininki koyu mavi ve buradaki de beyaz." Xue'er kafasını kaldırdı, yıldızsız, kül gibi gece göğüne baktı: "Havanın kokusu da farklı. Beyaz kar manzarası gece ve gündüz farklı. Dünya gerçekten hayal ettiğimden çok daha renkli."
Xue'er kara gece göğüne bakarken Yun Che de onu izliyordu. Bir süre sonra gülümseyerek konuştu: "Ama hepsi bir araya gelse bile Xue'er kadar güzel olamaz."
Gece göğünün altında Asgard hayali bir alem kadar güzel gözüküyordu ama karlı ışığın yanında Xue'er bu hayali Alem içindeki en parlak inci gibiydi. Onun varlığı yeryüzü ve gökyüzü arasındaki tüm parlaklığı bastırmıştı.
"Hehe..." Xue'er kalpten gülerken alnını Yun Che'nin omuzuna yasladı: "Eskiden insanlar her zaman güzel olduğumu söylerdi, ama bundan dolayı bir şey hissetmezdim. Ama şimdi mutlu oluyorum ve büyüdüğümde daha da güzel olmak istiyorum."
"Neden?"
"Çünkü bu şekilde Büyük Kardeş Yun beni daha çok sevip över." Anlını hafifçe yaslarken Yun Che'nin gözlerine bakmaya utandı.
//DN: Resmen bombanın pimini çekti kendi önüne attı.
Yun Che'nin kalbi ısındı. Elini uzatıp Xue'er'in yumuşak, ince belini sardı ve Xue'er'in bedeninin bir anlığına hafifçe titremesine neden oldu: "Xue'er, bir araya geldiğimiz gün bana sarılırken ne kadar göz yaşı döktüğünü hatırlıyor musun?"
"... Ah?"
"Bana sarılırken o kadar ağladın ki tüm sırtım göz yaşların ile doldu." Yun Che nazikçe konuştu: "O zaman bu göz yaşlarını birkaç hayat sonra bile geri ödeyemeyeceğimden gerçekten korktum... Bu nedenle bu hayatımda ne olursa olsun sana her zaman iyi davranacağım."
"Sadece... Göz yaşlarım yüzünden mi?" Xue'er güzel gözlerini kaldırdı; gözleri puslu ve sıcak bir ışık yayıyordu.
"Tabii ki büyük nedeni benim Xue'er'im olman!" Yun Che ona daha sıkı sarılırken gülümsedi. Tek kolu ile onun yumuşak, ince belini tamamen sarıyordu. Chu Yuechan nedeniyle kalbinde oluşan depresyon da hızlıca dağılmıştı.
Xue'er bu yakın beden teması nedeniyle hafifçe inledi ve bedeni gerginlikten biraz kasıldı. Ancak en ufak reddetmedi. Usul bir ses ile konuştu: "Geçmişte; Lord Anka Tanrısı bunu bana söylemişti. Eğer onunlayken mutlu olduğum, istemsizce kalbimi hızlandıran ve benim için kendi hayatından vazgeçebilen biri ile karşılaşırsam o kişi sonsuza kadar yanında olacağım kişi olacaktı. Ve ben bu kişi ile bu kadar hızlıca karşılaştım."
"Sadece... Hayatımı senin için feda etmeyi seçtiğim için mi?" Yun Che melankolik şekilde baktı.
"Pffy..." Yun Che’nin sözleri ve tonu Xue'er ‘in gülmeden edememesine neden oldu. Ve ardından Yun Che’nin tonunu taklit etti: "Tabii ki en büyük nedeni benim... Büyük Kardeş Yun'um olman!"
Bu sözleri söylediğinde Xue'er yüzünün ısındığını hissetti. Gözlerini kapadı ve alnını Yun Che'nin göğsüne gömdü. Ona sarılan erkek ise yüksek sesle güldü.
———Gökyüzü Zehir Sedefinin içi———
Jasmine sessizce havada süzüldü. Uzun, kırmızı renkli saçı havada dans etti ve en sevdiği elbisesi de titreşerek iki küçük, beyaz kalçasını ortaya çıkardı. Elbisesinden kasvetli bir tabaka yavaşça çıkıyordu. Bu kasvetli tabakayı bedenine yaymıştı ve yaydıktan sonra hızlıca dağılmıştı.
Siyah kasvet tabakasının kaybolduğu an Jasmine de gözlerini açarak gökyüzünden indi. Kan kırmızısı uzun saçı da titreşmeyi durdurarak narin kalçalarına doğru indi. Ellerini uzattı, kendi kar beyazı avuçlarına baktı ve usulca mırıldandı: "Zehrin gücü giderek zayıflıyor ve arıtma hızı da her geçen gün artıyor. Görünüşe göre iki ay sonra tamamen düzeleceğim ki bu da Fen Juechen ile olan savaşından önce olacak..."
Önceden bedenindeki zehri tamamen arıtmak en büyük arzusuydu. İlk başta eğer muazzam bir şans eseri Gökyüzü Zehir Sedefi ile karşılaşırsa bile bunun çok uzun süreceğini düşünmüştü... Belki onlarca belki de yüzlerce yıl buna katlanmaktan başka şansı olmayacaktı.
Ancak yedi sene bile geçmeden tüm zehir neredeyse yok olma noktasına gelene kadar arıtılmıştı. Hayatının bağlı olduğu kişi olan Yun Che'nin sahip olduğu güç de onun istediği düzeye ulaşmıştı. Ayrıca aşırı güçlü soyları ve kaynak damarları nedeniyle bu sonuç da beklentilerini tamamen aşıyordu.Otuz beş kilo Mor Damarlı İlahi Kristalden yirmi beş kilogramı ellerindeydi. Kalan on kiloyu toplamak da büyük miktarda Derebeyi Hapına sahip olan Yun Che için oldukça kolaydı. Tiran Kaynak Alemi canavarlarına ait olan canavar çekirdekleri de sorun değildi... Sonuçta Yun Che Üç Tiran Kaynak canavarı çekirdeğini doğrudan Kara Ay Tüccar loncasından istemişti.
Bulması en zor olan Ölümlüler Diyarı Udumbara Çiçeğinin konumu hakkında bile haberleri vardı.
Her şey beklentisinden çok daha iyi ilerliyordu. Önceden hayal ettiği durumdan katlarca daha iyiydi.
Bu nedenle fazlasıyla memnun hissetmeliydi.
Bedenindeki zehir, Gökyüzü Zehir Sedefinin gücüne güvenmeden, sadece kendi gücüyle bile yavaşça arıtabileceği derecede zayıflamıştı, ancak o neşe yerine garip bir kayboluş hissi hissediyordu.
Jasmine küçük ellerini alçalttı. Normal bir şekilde Yun Che'nin etrafındaki manzaraya baktı ve ilk gördüğü şey Yun Che ile Xue'er'in birbirine içten ve sevgiyle sarılmasıydı...
Ve söyledikleri her bir söz sanki yarım günden fazla tüm bedenine ürperti göndermiş gibiydi.
"Başka biri daha bu şeytanın avucuna düştü!" Jasmine burnundan solurken hafifçe kızdı: "Kaynak Gökyüzü Kıtasındaki tüm kadınlar bir avuç aptal mı?!"
"Ouu..." Hong'er Jasmine'in kontrolsüz sesi nedeniyle uyandı. Gözlerini açtı ve zorlukla konuştu: "Jasmine Abla, sen kızgınsın... Ustam yine mi yanlış bir şey yaptı?"
"Kızdığım ustan değil, bu aptal kadınlar!" Jasmine hızlı şekilde konuştu.
"… Ou?" Hong'er yatakta oturdu ve tembelce gerildi: "Jasmine abla, açım. Yemek için Ustamı bulmak istiyorum."
"Şu an dışarı gitmek için uygun değil, görmemen gereken şeyleri görürsün."
"Ama gerçekten açım." Hong'er Jasmine'e karşı oldukça itaatkardı. Jasmine ona çıkmaması gerektiğini söylediğinde o yataktan hareket etmemişti ve küçük midesi acınası bir şekilde katlanmıştı.
Jasmine elini salladı ve mor parlayan bir boyutsal yüzük ona doğru geldi. Yüzükten bir Mor Damarlı İlahi Kristal aldı ve Hong'er'e verdi: "Al ve hemen ye."
"Waah!! Jasmine abla gerçekten en iyisi!!” Hong'er'in gözleri parladı. Mor Damarlı İlahi Kristale sarılırken büyük bir ısırık aldı. Büyük ağzı ile çiğnerken yüzü parladı.
Hong'er'in habersizce yemesini önlemek için Yun Che kristalleri ve taşları bir boyutsal yüzüğe koymuştu. Ancak eğer düzenli olarak kontrol ederse yüzüğe koyduğu yirmi beş kilo Mor Damarlı İlahi Kristalden... Şu anda artık sadece yirmi üç kilo kaldığını fark ederdi.
… Ve bu da Hong'er'in Jasmine'ye karşı bu kadar itaatkar olma nedeniydi.
Jasmine gelişi güzel bir şekilde boyutsal yüzüğü attı ve yatağın kenarına oturdu. Sessizce Hong'er'i izlerken gözleri biraz puslandı.
"Cai... Zhi..." Dudaklarından farkında olmadan usul mırıldanmalar çıktı.
"Cai Zhi?" Onun sesini duyan Hong'er kafasını kaldırdı ve merakla dolu yüzü ile ona baktı: "O ne ki? Kulağa çok lezzetli gibi geliyor! Lezzetli bir şey mi?"
Jasmine bir anlığına irkildi. Hemen kendine geldi ve kafasını salladı: "Yenilen bir şey değil. O da Hong'er gibi küçük bir kız ve tıpkı Hong'er gibi bana abla derdi."
"Ou..." Yemek olmadığını duyan Hong'er anında tüm ilgisini kaybetti. Mor Damarlı İlahi Kristalin en son parçasını da yutarken mırıldandı: "O zaman kesinlikle benim kadar tatlı değildir."
Jasmine: “…”
"Wuah..." Kristali bitirdikten sonra Hong'er'in bedeni hafifçe mor ışık ile parladı. Memnun bir haykırış attı ve nazikçe yatağa kıvrıldı: "Doydum! Artık uyumaya devam edebilirim!"
"Uyu." Jasmine yataktan kalktı ve tek bir adım attığında Hong'er'in sesli şekilde uyuduğunu duydu.
//ÇN: Cidden kız sadece yiyor ve uyuyor. Hayat Hong'er'e güzel ????
Zaman sessizce aktı ve gece de soldu. Yun Che ve Xue'er buz köşküne dönmek yerine birbirlerine sarılırlarken tüm gece manzarayı izlediler. Gökyüzü Zehir Sedefinde ise Jasmine sessizce dışarıdaki dünyayı izlemişti.
"Yanında birçok kadın var, sonsuza kadar yalnız hissetmeyecek." Jasmine kendi kendine mırıldandı ve ardından usulca burnundan soludu: "Her gün onu defalarca azarlayan benim gibi biri olmadığında onun için bu gerçek olan bir istek gibi olacak!"
//ÇN: Ah ulan ah... Jasmine reyiz üzüyon bizi.
Yun Che'den dikkatini çeken Jasmine'nin ifadesi soğukluktan kurtuldu. Gözlerini kapadı, Gökyüzü Zehir Sedefinin enerjisini yavaşça yönlendirdi ve bir kez daha arıtma durumuna girdi.
--------------------ÇEVİRMEN NOTU*------------
Yun Che neler yapacak? Jasmine ne yapacak? Xue'er neler diyecek? Asgard'daki kızlar halay çekecek mi? Merak mı ediyorsunuz? O zaman... Bekleyin, okuyun ve öğrenin ????