Tüm JW arkadaşlarıma bir e-posta gönderdim. ilk videove yanıt büyük bir sessizlik oldu. Dikkat edin, 24 saatten az oldu, ama yine de biraz yanıt bekliyordum. Elbette, daha derin düşünen arkadaşlarımdan bazılarının gördüklerini görmek ve düşünmek için zamana ihtiyacı olacak. Sabırlı olmalıyım. Çoğu kişinin aynı fikirde olmayacağını düşünüyorum. Bunu yılların tecrübesine dayandırıyorum. Ancak, bazılarının ışığı göreceğini umuyorum. Ne yazık ki çoğu Şahit, kendilerine öğretilenlere aykırı bir argümanla karşılaştıklarında konuşmacıyı mürted diyerek görevden alacaktır. Bu geçerli bir yanıt mı? Kutsal Yazılar'a göre mürted nedir?
Bu serinin ikinci videosunda cevaplamaya çalıştığım soru bu.
Video Komut Dosyası
Merhaba. Bu bizim ikinci videomuz.
İlkinde, Yehova'nın Şahitleri olarak kendi öğretilerimizi, aslen Hakikat '68'de ve daha sonraki kitaplardan, örneğin İncil öğret kitap. Bununla birlikte, önümüze çıkan birkaç sorunu da tartıştık. Onlara odadaki fil dedik, ya da birden fazla olduğu için odada filler; ve Mukaddes Kitabı araştırmamıza gerçekten devam etmeden önce onlardan vazgeçmemiz gerekiyordu.
Şimdi fillerden biri, belki de en büyüğü korkudur. İlginçtir ki Yehova'nın Şahitleri kapı kapı dolaşıp kapıyı kimin açacağını asla bilemezler - bu bir Katolik veya Baptist olabilir, bir Mormon, bir Müslüman veya bir Hindu olabilir - ve her şeye hazırlar. onların yoluna gelir. Yine de, kendi doktrini tek bir soru sorsun ve birden korkar.
Neden?
Örneğin, şu anda bu videoyu izliyorsanız, sanırım birkaçınız orada özel olarak oturup herkes gidene kadar bekliyorsunuz… hepiniz tek başınızasınız… şimdi izliyorsunuz… ya da evde başkaları varsa , belki de kimsenin izlemediğinden emin olmak için videoyu pornografik filmler izliyormuş gibi seyretmek için omzunun üzerinden bakıyorsun! Bu korku nereden geliyor? Ve neden mantıklı yetişkin insanlar Mukaddes Kitap hakikatini tartışırken bu şekilde tepki veriyor? En azını söylemek çok çok tuhaf görünüyor.
Şimdi, gerçeği seviyor musun? Yaptığını söyleyebilirim; bu yüzden bu videoyu izliyorsunuz; ve bu iyi bir şey çünkü aşk, gerçeğe ulaşmada anahtar faktör. 1 Korintliler 13: 6 - altıncı ayette sevgiyi tanımlarken - sevginin adaletsizliğe sevinmediğini söyler. Ve tabii ki yalan, sahte doktrin, yalanlar - hepsi adaletsizliğin parçasıdır. Eh, aşk haksızlıktan sevinmez, ama gerçekle sevinir. Yani gerçeği öğrendiğimizde, İncil'den yeni şeyler öğrendiğimizde ya da anlayışımız geliştiğinde, gerçeği sevdiğimizde sevinç duyarız… ve bu iyi bir şey, bu hakikat sevgisi, çünkü tersini istemiyoruz… yalanın aşkını istemiyoruz
Vahiy 22:15, Tanrı'nın krallığının dışında olanlardan söz eder. Katil, zina eden, putperest olmak gibi farklı nitelikler var ama bunların arasında "herkesin bir yalanı sevmesi ve sürdürmesi" var. Öyleyse, sahte bir doktrini seversek ve onu sürdürür ve sürdürürsek, başkalarına öğretirsek, kendimize Tanrı'nın krallığının dışında bir yeri garanti ederiz.
Bunu kim ister?
Öyleyse yine neden korkuyoruz? 1 Yuhanna 4:18 bize bunun nedenini verir - eğer oraya dönmek istiyorsanız - 1 Yuhanna 4:18 şöyle der: "Aşkta korku yoktur, ancak mükemmel aşk korkuyu ortadan kaldırır, çünkü korku bizi kısıtlar (ve eski versiyon" korku bir sınırlama uygular ”) gerçekten de korkan kişi aşkta mükemmelleştirilmemiştir."
Yani korkarsak ve korkunun bizi gerçeği incelemekten alıkoymasına izin verirsek, o zaman aşkta mükemmel değilizdir. Şimdi neden korkuyoruz? Şey, yanılmaktan korkuyor olabiliriz. Hayatımız boyunca bir şeye inandıysak, yanlış olmaktan korkardık. Kapıya gittiğimizde ve hayatı boyunca bu dine mensup olan ve buna tüm kalbiyle inanan başka bir dinden biriyle karşılaştığımızı hayal edin, sonra geliyoruz ve İncil'de onlara bazı inançlarının olmadığını gösterdiğimizi hayal edin. İncil. Pek çok kişi direniyor çünkü yanlış olsa da ömür boyu sürecek bir inançtan vazgeçmek istemiyorlar. Değişimden korkarlar.
Bizim durumumuzda başka bir şey olsa da, Yehova'nın Şahitlerine ve diğer birkaç dine oldukça özel bir şey. Cezalandırılmaktan korkuyoruz. Örneğin bir Katolik, doğum kontrolü konusunda Papa ile aynı fikirde değilse ne olacak? Ancak bir Yehova Şahidi bir konuda Yönetim Kuruluyla aynı fikirde olmazsa ve bu anlaşmazlığı dile getirirse cezalandırılmaktan korkar. Arka odaya götürülecek ve onunla konuşulacak ve eğer vazgeçmezse, dinden atılabilir, bu da tüm ailesinden ve tüm arkadaşlarından ve bildiği ve sevdiği her şeyden kopması anlamına gelir. . Böylece bu tür bir ceza insanları hizada tutar.
Korku, kaçınmak istediğimiz şeydir. Bunu Mukaddes Kitapta daha yeni gözden geçirdik, çünkü korku sevgiyi dışarı atar ve hakikati bulmamızın yolu aşktır. Aşk gerçekte sevinir. Öyleyse gerçekten eğer korku bizi motive ediyorsa, merak etmeliyiz, bu nereden geliyor?
Şeytan'ın dünyası korku ve açgözlülükle, havuç ve sopayla yönetir. Ya elde edebildiğiniz için yaptığınız şeyi yaparsınız ya da cezalandırılmaktan korktuğunuz için yaptığınız şeyi yaparsınız. Şimdi her insanı bu şekilde kategorize etmiyorum, çünkü Mesih'i takip eden ve sevginin akışını izleyen birçok insan var, ama bu Şeytan'ın yolu değil; mesele şu: Şeytan'ın yolu korku ve açgözlülüktür.
Öyleyse, korkunun bizi motive etmesine, bizi kontrol etmesine izin veriyorsak, kimi takip ediyoruz? Çünkü Mesih… sevgiyle yönetir. Peki bu Yehova'nın Şahitleri olarak bizi nasıl etkiler? Ve irtidata olan inancımızın gerçek tehlikesi nedir? Peki bunu bir örnekle açıklamama izin verin. Diyelim ki ben bir mürtedim, tamam ve insanları ustaca hazırlanmış hikayeler ve kişisel yorumlarla aldatmaya başlıyorum. İnancımı destekliyor gibi görünen ama onu inkar edecek diğerlerini görmezden gelerek, İncil ayetlerini seçiyorum. Dinleyicilerimin ya çok tembel ya da çok meşgul olmalarına ya da araştırmayı kendileri için yapamayacak kadar güvenmelerine güveniyorum. Şimdi zaman geçiyor, çocukları var, çocuklarını benim öğretilerim konusunda eğitiyorlar ve çocuklar da çocukken, gerçeğin kaynağı olarak ebeveynlerine tamamen güveniyorlar. Çok yakında büyük bir takipçim var. Yıllar geçer, on yıllar geçer, bir topluluk, paylaşılan değerler ve paylaşılan geleneklerle ve güçlü bir sosyal unsurla, bir aidiyet duygusuyla ve hatta bir misyonla gelişir: insanlığın kurtuluşu. Öğretilerime göre ... bu kurtuluş İncil'in söylediğinden biraz çarpıtılmış, ama ikna edici olması yeterli.
İyi, tamam, İncil'i bilen biri gelip bana meydan okuyana kadar her şey harika. "Yanılıyorsun ve bunu kanıtlayacağım" diyor. Şimdi ne yapayım? Gördüğünüz gibi, İbraniler 4:12'nin dediği gibi, ruhun kılıcına sahip. Hiçbir şeyle silahlanmadım, cephaneliğimdeki tek şey yalanlar ve sahtekarlıklar. Gerçeğe karşı savunmam yok. Benim tek savunmam bir ad hominem saldırı ve bu aslında kişiye saldırmaktır. Tartışmaya saldıramam, bu yüzden kişiye saldırıyorum. Ona mürted diyorum. “O zihinsel olarak hasta; sözleri zehirlidir; onu dinleme. " Sonra otoriteye başvururum, bu kullanılan başka bir argüman veya mantıksal yanlışlık dedikleri şey. “İnanın çünkü otorite benim; Ben Tanrı'nın kanalıyım ve siz Tanrı'ya güveniyorsunuz ve bu nedenle bana güvenmelisiniz. O yüzden onu dinleme. Bana vefalı olmalısın, çünkü bana vefalı olmak Yehova Tanrı'ya vefalı olmaktır. " Ve bana güvendiğiniz için - veya diğerlerini bana karşı gelirseniz size karşı dönmeye ikna ederek yapabileceklerimden korktuğunuz için, durum ne olursa olsun - mürted dediğim kişiyi dinlemiyorsunuz. Böylece gerçeği asla öğrenemezsiniz.
Yehova'nın Şahitleri irtidatı gerçekten anlamıyor, öğrendiğim tek şey bu. Ne olduğu hakkında bir fikirleri var ama bu İncil'deki fikir değil. İncil'de kelime apostasia, ve kelimenin tam anlamıyla 'uzak durmak' anlamına gelen bileşik bir kelimedir. Yani, elbette, daha önce katıldığınız ve şimdi uzak durduğunuz her şeye mürted olabilirsiniz, ancak biz Yehova'nın yorumuyla ilgileniyoruz. Yehova mürted ne diyor? Başka bir deyişle, insanların otoritesinden kimin otoritesinden uzak duruyoruz? Bir kuruluşun yetkisi? Ya da Tanrı'nın yetkisi?
Şimdi şöyle diyebilirsiniz, "Eric, bir mürted gibi konuşmaya başladın!" Belki bunu bir süre önce söylemiştin. Tamam, İncil'in ne dediğine bakalım ve sonra bu tanıma uyup uymadığıma bakalım. Yaparsam, beni dinlemeyi bırakmalısın. 2. Yuhanna'ya gideceğiz, 6. ayetten başlayacağız - 6. ayetten başlamak önemlidir çünkü o, irtidatın antitezi olan bir şeyi tanımlar. Diyor:
“Ve aşk budur, onun emirlerine göre yürümeye devam ediyoruz. Bu, tıpkı en başından beri duyduğunuz gibi, onun içinde yürümeye devam etmelisiniz. "
Kimin emirleri? Erkek mi? Hayır, Tanrı'nın. Ve neden emirlere itaat ediyoruz? Çünkü Tanrı'yı seviyoruz. Aşk anahtardır; aşk motive edici faktördür. Sonra tersini göstermeye devam ediyor. 7 Yuhanna'nın 2. ayetinde:
"İsa Mesih'in bedeni olarak geldiğini kabul etmeyenler gibi birçok aldatıcı dünyaya geldi ..."
İsa Mesih'in bedene büründüğünü kabul ederek. Bu ne anlama geliyor? İsa Mesih'in bedeni olarak geldiğini kabul etmezsek, o zaman fidye olmazdı. Ölmedi ve diriltilmedi ve yaptığı her şeyin bir değeri yok, bu yüzden temelde İsa Mesih'in beden olarak geldiğini kabul etmeyerek İncil'deki her şeyi yok ettik. Devam ediyor:
"Aldatıcı ve deccal budur."
O halde mürted bir aldatandır, doğruyu söyleyen değil; ve o Mesih'e karşıdır; o bir deccal. Diye devam ediyor:
“Kendinize dikkat edin ki üretmek için çalıştığımız şeyleri kaybetmeyin, ama tam bir ödül alabileceksiniz. İlerleyen herkes… ”(şimdi çok duyduğumuz bir cümle var, değil mi?)“… İlerleyen ve [örgütün… pardon!] Öğretisinde kalmayan herkes MESİH'de yok Tanrı. Bu öğretide kalan, hem Baba hem de Oğula sahip olandır. "
Dikkat edin, birisinin ilerleyip ilerlemediğini belirleyen şey Mesih'in öğretisidir, çünkü o kişi Mesih'in öğretisini bırakıp kendi öğretilerini tanıtmaktadır. Yine, herhangi bir dindeki yanlış öğretiler, Mesih'in öğretisinden ayrıldığı için kişiyi deccal olarak nitelendirecektir. Son olarak, bu çok ilginç bir nokta, diyor:
“Biri size gelir ve bu öğretiyi getirmezse, onu evlerinize kabul etmeyin veya ona selam söyleme. Kötü işlerinde bir pay olarak onu selamlayan için. "
Şimdi, bunun ikinci kısmını, "Yani bir mürted ile konuşmamalısın" demek için kullanmayı seviyoruz, ama onun söylediği bu değil. 'Biri sana getirmezse ...' diyor, geliyor ve bu öğretiyi getirmiyor, peki o öğretiyi getirmediğini nereden biliyorsun? Biri sana söyledi diye mi? Hayır! Bu, bir başkasının yargısının sizin kararınızı belirlemesine izin verdiğiniz anlamına gelir. Hayır, kendimiz belirlemeliyiz. Ve bunu nasıl yapacağız? Çünkü kişi gelir ve bir öğreti getirir ve biz bu öğretiyi dinleriz ve sonra öğretinin Mesih'te olup olmadığını belirleriz. Başka bir deyişle, Mesih'in öğretisinde kaldı; ya da bu öğretinin Mesih'in öğretisinden ayrılıp ayrılmadığını ve bu kişinin ilerlemesini sağlayıp sağlamadığı. Bunu yapıyorsa, şahsen kendimize bir selam vermemeye veya onları evlerimizde bulundurmamaya karar veririz.
Bu mantıklı ve bunun sizi nasıl koruduğunu görüyor musunuz? Çünkü kendi takipçilerimin olduğu o resim, beni dinledikleri için korunmadılar ve bir söz bile söylemediler. Gerçeği hiç duymadılar, duyma şansları olmadı çünkü bana güvendiler ve sadıklardı. Yani sadakat önemlidir, ancak sadece Mesih'e sadakat ise. Tam ve tamamen uyum içinde olmadıkları sürece iki kişiye sadık kalamayız, ancak saptıklarında seçim yapmalıyız. Yunanca Kutsal Yazılarda 'irtidat' kelimesinin hiç geçmemesi ilginçtir, ancak 'irtidat' kelimesi iki durumda geçer. Size bu iki durumu göstermek istiyorum çünkü onlardan öğrenilecek çok şey var.
Yunanca Kutsal Yazılarda irtidat kelimesinin kullanımını inceleyeceğiz. Yalnızca iki kez gerçekleşir. Bir kez, geçerli olmayan anlamda, diğeri ve çok geçerli anlamda. İkisine de bakacağız, çünkü her ikisinden de öğrenilecek bir şeyler var; ama bunu yapmadan önce, Matta 5:33 ve 37'ye bakarak zemini hazırlamak istiyorum. Şimdi, İsa konuşuyor. Bu, Dağdaki Vaazdır ve Matta 5: 33'te şöyle der, "Eski zamanlara şöyle dendiğini yine duydunuz: 'İfadeden küfür etmemelisin, ama Yehova'ya yeminlerini vermelisin' ' . Sonra neden artık böyle olmaması gerektiğini açıklamaya devam ediyor ve 37. ayette "Evet'in evet anlamına gelsin ve hayır, hayır, çünkü bunların ötesine geçen şey kötü olandan geliyor." Yani, "Artık yemin etme" diyor ve bunun mantığı var, çünkü eğer yemin edersen ve onu tutmayı başaramazsan, aslında Tanrı'ya karşı günah işledin çünkü Tanrı'ya bir söz vermiştin. Oysa basitçe Evet'in Evet ve Hayır, Hayır dersen… bir sözünü tutmadın, bu yeterince kötü, ama bu insanları da içeriyor. Ama yemin eklemek Tanrı'yı içerir ve bu yüzden "Bunu yapma" diyor çünkü bu Şeytan'dan geliyor, bu kötü şeylere yol açacak.
Yani bu yeni bir kanun; bu bir değişiklik, tamam mı?… İsa Mesih tarafından tanıtıldı. Bunu akılda tutarak, şimdi "irtidat" kelimesine bakalım ve tüm temelleri kapsadığımızdan emin olmak için, başka kelimeler varsa emin olmak için bir joker karakter (*) kullanacağım "Apostate" veya "Apostatizing" veya fiilin herhangi bir varyasyonu gibi, bunları da bulacağız. Bu yüzden burada, en son sürüm olan Yeni Dünya Çevirisi'nde kırk olay buluyoruz - bunların çoğu ana hatlarda yer alıyor - ancak Yunanca Kutsal Yazılarda yalnızca iki görünüm var: biri Elçilerin İşleri'nde ve biri Selanikliler'de. Bu yüzden Elçilerin İşleri 21'e gideceğiz.
Burada Pavlus'u Kudüs'te buluyoruz. Geldi, çalışmalarının bir raporunu milletlere verdi ve sonra James ve yaşlı adamlar oradalar ve James 20. ayette konuşuyor ve şöyle diyor:
"Kardeşim, Yahudiler arasında kaç bin mümin olduğunu görüyorsun ve hepsi kanun için gayret gösteriyor."
Hukuk için gayret mi ediyorsunuz? Musa'nın kanunu artık yürürlükte değil. Şimdi, onların Kudüs'te ve bu ortamda yaşadıkları için yasaya itaat etmeleri anlaşılabilir, ama yasaya uymak başka bir şeydir, onun için gayret etmek bambaşka bir şeydir. Sanki Yahudilerden daha çok Yahudi olmaya çalışıyorlardı! Neden? Mesih'in kanununa sahiptiler.
Bu, daha sonra söylentilere girmeye ve dedikodu yapmaya ve iftira atmaya teşvik etti, çünkü bir sonraki ayette şöyle diyor:
"Ama milletler arasındaki tüm Yahudileri ve Musa'dan dönmeyi öğrettiğinizi, çocuklarını sünnet etmemelerini veya alışılmış uygulamaları takip etmelerini söylediğinizi duydular."
"Alışılmış uygulamalar !?" Yahudiliğin geleneklerine giriyorlar ve bunları hala Hıristiyan cemaatinde kullanıyorlar! Peki çözüm nedir? Kudüs'teki yaşlı adam ve Yakup şöyle diyor: 'Onları düzeltmemiz lazım kardeşim. Onlara aramızda olması gereken yolun bu olmadığını söylemeliyiz. ' Hayır, kararları yatıştırmaktır, bu yüzden devam ederler:
"O halde bununla ilgili ne yapılacak? Geldiğinizi kesinlikle duyacaklar. Öyleyse, size söylediğimizi yapın. Kendilerini bir yemin altına almış dört adamımız var ... "
Kendilerini bir yemin altına alan dört adam mı ?! İsa'nın 'Artık bunu yapma, eğer bunu yaparsan, kötü olandan gelir' dediğini okuduk. Ve yine de bunu yapan dört adam var ve Kudüs'teki yaşlı adamların onayıyla, çünkü bu adamları akıllarındaki yatıştırma sürecinin bir parçası olarak kullanıyorlar. Öyleyse Paul'e söyledikleri şey:
"Bu adamları yanınıza alın ve onlarla birlikte törenle kendinizi temizleyin ve masraflarını halledin ki başlarını kazıtabilsinler, o zaman herkes sizin hakkınızda söylenen dedikodularda hiçbir şey olmadığını ama yürüdüğünüzü bilecek düzenli ve Kanuna da uyuyorlar. "
Pavlus kendi yazılarında Yunanlılar için Yunan ve Yahudiler için Yahudi olduğunu söyledi. Mesih için bir miktar kazanabilmek için olması gereken her şey oldu. Yani eğer bir Yahudi'yle birlikteyse Yasayı korudu, ama bir Yunan'la birlikteyse yapmadı, çünkü amacı Mesih için daha fazlasını kazanmaktı. Paul neden bu noktada ısrar etmedi, 'Hayır kardeşler, bu yanlış yol', bilmiyoruz. Kudüs'teydi, oradaki bütün yaşlıların yetkisi vardı. Devam etmeye karar verdi ve ne oldu? Yatıştırma işe yaramadı. Sonunda hapsedildi ve sonraki iki yılı birçok zorluğun içinden geçirerek geçirdi. Sonunda, daha büyük bir vaazla sonuçlandı, ancak bunun Yehova'nın bunu yapma yolu olmadığından emin olabiliriz, çünkü bizi kötü veya kötü şeylerle test etmiyor, bu yüzden bu Yehova'nın insanların hatalarının sonuçlanmasına izin veriyordu , sonunda, iyi haber için yararlı veya iyi bir şey için, ama bu, bu adamların yaptıklarının Tanrı tarafından onaylandığı anlamına gelmez. Kesinlikle Pavlus'u mürted olarak adlandırmak ve onun hakkında söylentiler yaymak, Yehova tarafından kesinlikle onaylanmadı. Öyleyse, bir kez inancımız var ve neden kullanılıyordu? Temelde korkudan. Yahudiler, çizginin dışına çıktıklarında cezalandırılabilecekleri bir ortamda yaşadılar, bu yüzden çok fazla sorun yaşamadıklarından emin olmak için bölgelerindeki insanları yatıştırmak istediler.
Başlangıçta büyük bir zulmün patlak verdiğini ve birçoğunun kaçtığını ve bu nedenle iyi haberlerin geniş ve uzaklara yayıldığını hatırlıyoruz… güzel… yeterince adil, ancak kalan ve büyümeye devam edenler bir yolunu buldular.
Korkunun bizi etkilemesine asla izin vermemeliyiz. Evet, dikkatli olmalıyız. Kutsal Kitap "yılanlar kadar ihtiyatlı ve güvercinler kadar masum" der, ancak bu uzlaşacağımız anlamına gelmez. İşkence hissemizi taşımaya istekli olmalıyız.
Şimdi, ikinci irtidat oluşumu 2 Selaniklide bulunur ve bu olay geçerli bir olaydır. Bu, bugün bizi etkileyen bir olaydır ve dikkate almamız gereken bir olaydır. Pavlus 3. bölümün 2. ayetinde şöyle der: “Kimse sizi hiçbir şekilde yoldan saptırmasın, çünkü önce irtidat gelmedikçe ve yıkımın oğlu kanunsuz adam ortaya çıkmadıkça gelmeyecek. Muhalefette duruyor ve kendisini her sözde tanrı veya ibadet nesnesinin üzerinde yüceltiyor, böylece Tanrı'nın tapınağına oturup kendisini bir tanrı olarak açıkça gösteriyor. " Şimdi, bildiğimiz Tanrı'nın tapınağı, meshedilmiş Hıristiyanların cemaatidir, bu nedenle bu tapınak Tanrı'nın tapınağında oturur ve kendisini bir tanrı olarak açıkça gösterir. Başka bir deyişle, bir tanrının buyurduğu ve koşulsuz olarak itaat etmemiz gerektiği gibi, bu adam bir tanrı gibi davranarak, onun yönüne, emirlerine veya sözlerine koşulsuz ve sorgusuz sualsiz itaati emreder ve bekler. Bu, ihtiyatlı olmamız gereken türden bir irtidat. Bu yukarıdan aşağıya, aşağıdan yukarıya değil. Liderlerin peşinden koşan tuhaf kişi değil, aslında liderliğin kendisiyle başlıyor.
Nasıl tanımlıyoruz? Bunu zaten analiz ettik, devam edelim. İsa, korkunun gerçeği ararken yüzleşmemiz gereken en büyük düşmanlardan biri olacağını biliyordu ve bu yüzden Matta 10: 38'de bize, "İşkence hissesini kabul edip benden sonra gelen bana layık değildir . " Bununla ne demek istedi? O sırada onun dışında kimse onun bu şekilde öleceğini bilmiyordu, öyleyse neden bir işkence direği benzetmesini kullanalım? Acı verici, rezil ölümler mi ölmeliyiz? Hayır, amacı bu değil. Demek istediğim, Yahudi kültüründe ölmenin en kötü yolu buydu. İlk önce bu şekilde ölmeye mahkum olan bir kişi, sahip olduğu her şeyden arındırıldı. Servetini, mal varlığını, iyi ismini kaybetti. Ailesi ve arkadaşları ona sırt çevirdi. Tamamen dışlanmıştı. Sonunda, bu işkence direğine çivilenmiş, giysisi bile çıkarılmış ve öldüğünde, düzgün bir cenaze törenine gitmek yerine, vücudu yakılmak üzere Hinnom Vadisi'ne atılmıştır.
Başka bir deyişle, 'Bana layık olmak istiyorsan, değerli her şeyden vazgeçmeye hazırlıklı olmalısın' diyor. Bu kolay değil, değil mi? Her şey değerli mi? Bunun için hazırlıklı olmalıyız. Ve buna hazırlıklı olmamız gerektiğini bilerek, aynı pasajda en çok değer verdiğimiz şeyler hakkında konuştu. 32. ayete birkaç ayet geri döneceğiz. Yani 32. ayette şunu okuyoruz:
“Beni insanlardan önce tanıyan herkes, onu göklerdeki Babamın önünde de kabul edeceğim. Ama kim beni insanlardan önce reddederse, onu göklerdeki Babamın önünde reddedeceğim. "
Yani bunu istemiyoruz, değil mi? Tanrı'nın önünde duran İsa Mesih tarafından reddedilmek istemiyoruz. Ama neden bahsediyor? Hangi erkeklerden bahsediyor? Ayet 34 devam ediyor:
"Dünyaya barış getirmeye geldiğimi sanmayın; Barış değil kılıç getirmeye geldim. Çünkü babasına karşı bir adam, annesine karşı bir kız ve kayınvalidesine karşı bir gelinle bölünmeye neden olmaya geldim. Doğrusu, bir adamın düşmanları kendi ev halkının düşmanı olacaktır. Anneye ya da babaya benden daha çok sevgiye sahip olan bana layık değildir; ve oğluna veya kızına benden daha fazla şefkat besleyen bana layık değildir. "
Yani en yakın aile birimindeki bölünmeden bahsediyor. Temelde bize çocuklarımızı veya ebeveynlerimizi bırakmaya istekli olmamız gerektiğini söylüyor. Şimdi, Hıristiyan'ın ebeveynlerinden ya da çocuklarından kaçtığını kastetmiyor. Bu, bunun yanlış bir uygulaması olur. Dışlanmaktan bahsediyor. İsa Mesih'e olan inancımız nedeniyle, çoğu zaman ana babalarımız veya çocuklarımız veya arkadaşlarımız veya en yakın akrabalarımız bize sırtlarını dönecekler, bizi dışlayacaklar; İsa Mesih'e ve Yehova Tanrı'ya imanımızdan taviz vermeyeceğimiz için bölünme olacak. Tamam, hadi şu şekilde bakalım: Her zaman söylediğimiz İsrail milleti Yehova'nın yeryüzü teşkilatının bir parçasıydı. Tamam, Kudüs'ün Babil tarafından yok edilmesinden hemen önce Yehova onları uyarmak için her zaman çeşitli peygamberler gönderdi. Bunlardan biri Yeremya'ydı. Yeremya kime gitti? Yeremya 17: 19'da şöyle diyor:
“Yehova bana şöyle dedi: 'Yahuda krallarının girip çıktığı halkın oğullarının kapısında durun ve Yeruşalim'in tüm kapılarından onlara şunu söylemelisiniz: Yehova'nın sözünü işitin Siz Yahuda kralları, tüm Yahuda halkı ve bu kapılardan giren tüm Yeruşalim sakinleri. ""
Bu yüzden krallara kadar herkese söyledi. Şimdi gerçekten tek bir kral vardı, yani hükümdarlar var demek. Kral hükmetti, rahipler hükmetti, yaşlı adamlar hükmetti, tüm farklı yetki seviyeleri. Hepsiyle konuştu. O sırada valilerle veya milletin yönetim organıyla konuşuyordu. Şimdi ne oldu? Yeremya 17: 18'e göre Yehova'ya şöyle dua etti: "Zulmü utandırsın." O zulüm gördü. Onu öldürtmek için planları anlatıyor. Görüyorsunuz, bir mürted olduğunu düşünebileceğimiz şey, pekala bir Yeremya olabilir - iktidara gerçeği vaaz eden biri.
Bu yüzden, birinin zulüm gördüğünü, dışlandığını görürseniz, onun bir mürted olmama ihtimali yüksektir - o bir hakikat sözcüsüdür.
(Bu yüzden dün videoyu bitirdim. Günü düzenleyerek geçirdim, bir veya iki arkadaşıma gönderdim ve sonuçlardan biri videonun sonucunun kendisinin biraz çalışma gerektirdiğiydi. İşte burada.)
Her şey ne hakkında? Belli ki korku. Korku, Mukaddes Kitabı birlikte incelememizi engelleyen şeydir ve ben de bunu yapmak istiyorum. Tüm yapmak istediğim bu… Kutsal Kitabı birlikte incelemek; çalıştığımız şeyden kendi sonuçlarınızı çıkarmanıza izin verin ve bu videodan ve önceki videodan da gördüğünüz gibi, İncil'i çok kullanıyorum ve benimle birlikte kutsal yazılara bakabilir, gerekçelerimi duyabilir ve karar verebilirsiniz. kendin için, söylediğim şey doğru mu yanlış mı?
Bu videonun diğer bir noktası ise, irtidattan veya daha doğrusu irtidat suçlamalarından korkmamaktır, çünkü bunun kötüye kullanılması, bizi hizada tutmak için kullanılmıştı. Bizi tüm gerçeği bilmekten alıkoymak için ve yayınlarda bizim için mevcut olmayan bilinmesi gereken bir gerçek var ve buna ulaşacağız ama korkamayız, incelemekten korkamayız. .
Her zaman güvenilir olduğu kanıtlanmış bir GPS ünitesi tarafından yönlendirilen bir araba kullanan bir kişi gibiyiz ve yolumuza devam ediyoruz, hedefimize giden uzun bir yoldan veya uzun bir yoldan, yer işaretlerinin uygun olmadığını fark ettiğimizde GPS'in söylediği ile uyuşmuyor. Bu noktada ilk defa GPS'in yanlış olduğunu anlıyoruz. Biz ne yaptık? Tekrar düzeleceğini umarak onu takip etmeye devam mı edeceğiz? Yoksa kenara çekip gidip eski moda bir kağıt harita alıp birisine nerede olduğumuzu sorup sonra bunu kendimiz mi çözeceğiz?
Bu bizim haritamız [İncil'i tutan]. Elimizdeki tek harita bu; Tanrı'dan ilham alan elimizdeki tek yazı veya yayın budur. Diğer her şey erkekler tarafından. Bu değil. Buna sadık kalırsak öğreneceğiz. Şimdi bazıları şöyle diyebilir, 'Evet ama birinin bize bunu nasıl yapacağımızı söylemesine ihtiyacımız yok mu? Biri bizim için yorumlayacak mı? ' Pekala, şu şekilde ifade edin: Tanrı tarafından yazılmıştır. Sizin ve benim, sıradan insanların anlayabileceği bir kitap yazamayacağını mı düşünüyorsunuz? Daha zeki, bilge ve entelektüel birine ihtiyacımız var mı? İsa bu şeylerin bebeklere açıklandığını söylemedi mi? Bunu kendimiz çözebiliriz. Hepsi orada. Kendim ve benden başka pek çok kişinin aynı gerçeği bulduğunu kanıtladım. Tek söylediğim, "artık korkma." Evet, dikkatli davranmalıyız. İsa "yılanlar kadar ihtiyatlı, güvercinler kadar masum" dedi, ama biz harekete geçmeliyiz. Ellerimizin üstüne oturamayız. Tanrımız Yehova ile daha yakın bir kişisel ilişki kurmak için çabalamaya devam etmeliyiz ve bunu Mesih aracılığıyla elde edemeyiz. Bize rehberlik edecek olan onun öğretileridir.
Şimdi, ortaya çıkacak birçok şey olduğunu biliyorum; Pek çok soruyu engelleyeceğiz, bu yüzden Kutsal Kitabı incelemeye başlamadan önce bunlardan birkaçına daha değineceğim, çünkü onların bizi engellemesini istemiyorum. Söylediğimiz gibi, odadaki fil gibiler. Görüşümüzü engelliyorlar. Tamam, öyleyse ele alacağımız bir sonraki konu, sık sık tekrarlanan nakarat: “Yehova'nın her zaman bir teşkilatı vardır. Gerçeği öğreten, dünya çapında vaaz veren başka bir organizasyon yok, sadece biz, bu yüzden bu doğru organizasyon olmalı. Nasıl yanlış olabilir? Ve eğer yanlışsa nereye gideceğim? "
Bunlar geçerli sorular ve benimle birlikte düşünmek için zaman ayırırsanız, geçerli ve aslında çok rahatlatıcı cevaplar var. Öyleyse bunu bir sonraki videoya bırakacağız ve organizasyon hakkında konuşacağız; gerçekten ne anlama geliyor; ve herhangi bir yere gitmek zorunda kalırsak nereye gideceğiz. Cevaba şaşıracaksınız. O zamana kadar dinlediğiniz için çok teşekkür ederim. Ben Eric Wilson.