Genç Kızların Zor Sosyal Durumlarla Baş Etmesine Nasıl Yardım Edilir?
20 okul çağında olan kıza, ebeveynlerinin zor durumlarda onları yönlendiren, daha fazla yapmalarını istedikleri şeyleri, soralı çok uzun zaman olmadı. Hiçbirisi soruyu cevaplamakta güçlük çekmedi.
Oturumun sonunda kızlardan cevaplarını paylaşmaları istendi. Hepsinin anlatacak bir hikayesi vardı. 2 tema hemen ortaya çıktı: “Sadece dinle,” ve “Bize ne yapmamız gerektiğini söylemeyi bırak.”Kızlar hüsranlarını paylaştılar, ebeveynlerinin en sevmedikleri müdahalelere (‘diğer kızlarla ve anneleriyle tanışmak’ listenin başını alıyor.) güldüler ve ebeveynlerinin takip etmesini istedikleri kural listesi ortaya çıkardılar.
Son söz: kızlarımızın bize öğreteceği çok şey var.
Anne olarak kızımı her şeyden koruma isteğini, bir şeyleri onun için düzeltme dürtüsünü biliyorum. Ama ben kızım değilim ve o benim büyüdüğünden farklı bir çağda büyüyor yani geri adım atmak ve onun ihtiyaçlarına kulak vermeliyim. Bu kolay değil.
Dove Self-esteem fonundan yapılan bir anketin sonucu, genç kızların duygusal ihtiyaçlarına eleştirisel bir ışık tuttu.
- Bütün genç kızların en çok arzulanan dileği, ebeveynlerinin onlarla daha iyi iletişim kurmasıdır.
- 8-12 yaş grubundaki kızların yüzde doksan biri kendilerini kötü hissettiklerinde anneleriyle konuşuyor.
- Aynı yaş grubundaki kızların yüzde elli dördü babalarıyla konuşuyor.
- Kızların onda yedisi yeteri kadar iyi olmadıklarına inanıyorlar ya da görünüşlerini, okuldaki performansları, akraba ve arkadaşlarıyla olan ilişkileri dahil yetersiz olduklarını düşünüyorlar. Genç kızlar (birkaçını belirtmek gerekirse) akademik talepler, sosyal meseleler, atletizm, geleceklerini planlama, sosyal medya ve aile uyuşmazlığı baskılarıyla yüzleşiyor. Buradaki güzel haber, kızların özsaygı ile mücadele etmesine rağmen, bizim desteğimizi istemeleri. Destek ve anlayış için ebeveynleriyle iletişime geçmek istiyorlar. Rehberliğimizi sorduklarında nasıl dönüt verdiğimiz önemlidir. İşte kızların bana söyledikleri istekleri ve destek verme konusunda yardımcı olmayanlar:
Kızınıza yardım etmek için bunları yapın:
Acele etmeyin.
Cultures of Dignity’nin kurucusu ve “Queen Bees and Wannabes”’in yazarı Rosalind Wiseman, kızınızla yaşadığınız küçük anıların tadını çıkartmanızı öneriyor. “Günün sonunda çocuğunuzu görmek için biraz zaman ayırın” diyor. “ Aranızdaki şey her ne kadar şiddetli/zor olursa olsun, hayatınızda olduğu için şükredin.” Wiseman ayrıca ailelerin kızlarına mola vermesi için uyarıyor. “Eğer çocuğunu okuldan alıyorsan, ve arabana mutsuz biniyorsa, neyin yanlış olduğunu hemen sormayın –çünkü onu rahatsız eden şey muhtemelen yakınında ve o sadece kurtulmak istiyor. Birkaç blok sürün ve ona neyin onu rahatsız ettiğini konuşmak isteyip istemediğini sorun.” diyor.
Ebeveynlerin, ortaya çıktığı andan itibaren konun altına girmesini istemeleri doğal, ancak olanları karayabilmek için zamana ve hazır hissettiklerinde duygusal bir araya ihtiyaçları vardır. Ona bu arayı vermek duyguları ve sorunlarıyla kendi başına baş etmesini sağlar.
Dinleyin ve empati kurun.
Kızlardan duyduğum en yaygın şikayet, ebeveynlerin sorunu çözmekle çok meşgul olması ve bu yüzden de gerçekten dinleyip anlamamaları. Bir üçüncü sınıf kızın da bana dediği gibi, “Bazen sorunun açıklanması çok da kolay olmaz, ama annem daha ben hikayeyi bitirmeden arkadaşlarına mesaj göndermeye başlıyor.”
İki dinle bir konuş kızlarla iletişim kurarken sağlam bir tavsiyedir. Takip soruları sorun. Açıklığa kavuşturmak için duyduklarınızı tekrar edin. Rahatlamasını sağlamak için empati yaparak cevap verin. “Bu gerçekten üzücü ve karmaşık görünüyor, neden bu kadar alt üst olduğunu anlayabiliyorum.” gibi.
Hatalarınızı sahiplenin.
Ebeveynler her zaman doğru algılamazlar. Bazen bir sorunu geri tepmesine yol açacak şekilde ele almaya çalışırız. Ve bazen bu hatalı adımlar kızlarımızı üzer. “Express Yourself: A Teen Girls Guide to Speaking Up and Being Who You Are,”’in yazarı Emily Roberts’a göre ebeveynlerin yapabileceği en iyi şey sorumlu olmalıdır.
Roberts, “Ebeveynler bir hata yaptıklarını itiraf ettiğinde, ikizler ve gençler onlarla derin bir şekilde bağlantı kuruyor” diyor. Ebeveynler insan olduklarını itiraf ediyor ve bu çocukların bizlerin tamamının kusurlu olduğunu görmesi için perde açıyor.
Duygularımızı paylaşmak ve hatalarımızı çocuklarımıza anlatmak rahatsız hissettirebilir fakat yaptığımızda onlara insan hatalarının normal olduğunu ve hepimizin bir sürü duygu yaşadığını gösteririz. Bu bağlarımızı güçlendirir ve dürüst iletişime teşvik eder.
Gidişat zorlaştığında bunları yapmayın:
Eve geldiği an sorguya çekmek.
Kızlar ne zaman stresli olduklarını bilirler. Ne yapmaları gerektiğini bilirler ve beklentilerin altında kaldıklarında acı acı farkındadırlar. İhtiyaçları olmayan şey, eve geldikleri anda günlük bir röportajdır.
Wiseman, ““Günün sonunda” Bütün görevlerini yerine getirdin mi? ” ” X öğretmeniyle konuştun mu?” “sınavın nasıl geçti” “Öğle yemeğinde kimle oturdun?” gibi sorguya çekerek kaygı eklemeyin.” diyor. Çocuğunuzun gün sonunda en az birkaç dakika baskı altında olmaması gerekiyor. Bütün bu soruları sormak onu yorar ve kötü bir ruh haline sokar.-bu yüzden telefonlarını çıkartır ve sizi görmezden gelirler.
Bulanık sorunlar oluşturma.
Kızınızın modern kız çağında gezinmesinde yardımcı olan en iyi yol onunla BFF (en yakın arkadaş) ilişkisi kurmak gibi görünebilir, ancak bu sınırlar koymanızda ve gerektiği zaman “hayır” demenizde işleri zorlaştırabilir. Sağlıklı bir ebeveyn-kız ilişkisi, net sınırlar, koşulsuz sevgi ve destek ve bol rehberlik içerir.
Roberts, “Kızınız sizden rehberlik, emniyet ve ergenlik-yetişkinlik için yol haritası olarak yardım bekler.” diyor. Büyüdüğü iniş ve çıkışlarda yoluna devam ederken kızınızın annelik rolünüzü korumanıza ihtiyacı vardır.
Duygularını küçümsemek.
İlişki çekişmesinin sadece kız olmanın bir parçası olduğunu veya basitçe “çok endişelenmeyi bırak”ın kaç kıza söylendiğini anlatamam. Kızlar, güvence ve desteğe ihtiyaç duyduklarında yardım ister. Sizin görüşünüzde arkadaşlar arasındaki bir tartışma büyük bir mesele gibi gözükmese de kızınıza gerçekten çok büyük bir mesele gibi geliyor. Kızlar duygusal ifadenin sağlıklı olduğu mesajını aldıklarında iniş ve çıkışlarıyla baş etmeyi öğrenirler. Duyguları sağlıklı bir şekilde ifade etmek ve anlayışlı dinlemeyi modellemek ise bize kalıyor.
Yazar: Katie Hurley, Çocuk-Büyüme Psikoterapisti ve Aile Eğitimcisi
Kaynak: Washington Post