- Bursa'da bir adam, Atatürk'ün mâneviyetini kara bir levha olarak görmüş. Siyah levhada küçük bir beyaz nokta varmış , bu da yaptığı sevapmış.
Emre - O adam kendi kalbini görmüş. Atatürk lâyık olmasaydı, Allah onu, Milletimizin kurtulmasına sebep olarak halk etmezdi. Ne güzel, bir zaman câmilerde secde edilecek yerleri ayakla basılmaktan kurtarmıştı. Oralara yerden biraz yümsekçe tahtalar döşetmişti. Şeriat çok güzel: Elinin pis kaldığından şüphe ediyorsan, o yaptığın tahâreti tahâret saymıyor. Bizim dindarlar değil, dîni darlar şerîatın bu titizliğini görmezler, duymazlar. Sâdece bir sevap bellemişler. Halbuki sevap, vicdânın, aklın huzûrudur, günâh da vicdânın azabıdır. Yaptığımız bir suçu unutabilir miyiz?
Velhâsıl, Atatürk'e dinsiz diyenler, onun yıktığı taassup binâsının kerpiçleri, enkaazıdır.
- Atatürk Konya'da asabî bir haldeyken, Mevlânanın ziyâretinde bulunmuş. Orada bir levhadaki yazıyı okuyunca, bütün asabiyeti geçmiş.
Emre- Mevlânânın kendisi gibi olmuş ki onun sözünü duymuş. O seviyeye gelmese, o sözü anlıyabilir mi? Bir de o sözü tutabilir miydi? Onun aleyhinde bulunmak, millî nankörlüktür.
- Mebusun biri, Atatürk'ün yaptığı inkılâplara muhalifmiş.
Emre - O muhakkak hoca takımındandır. Vatan için çalışan bir insanın heykelini vatana dikerler ki, onun gibi çalışacak olanlara bir teşvik olsun.
"Resim olan yerde namaz kılınmaz" sözünü de yanlış anlıyorlar. Namazda Allahın huzurunda olduğumuz hâlde, kalbimizde ve kafamızda başka düşüncelerin, başka kimselerin resimleri varsa, o namaz kılınmış sayılır mı?
Cahil ne kadar koyu ise, insan o kadar zâlimdir. Cehâlet kalktıkça, ortalık o kadar ışır. Yobazların Atatürk'e ve inkılâplara karşı olmaları, cehaletlerindendir.
Gazi'ye sûikast yapmak istiyenlerin yakalandığı günmüş. Develioğlunu dinliyorduk, birisi geldi: "Gazi'yi öldürmek istiyen iki adam çıkmış, birisinin adı mehmet miş" dedi. Sohbette bulunanlar hayrette kaldılar. Develioğlu: "Gazi'yi Allah, kahhar sıfatına mazhar etmiştir. Kötü niyetle ona parmağını uzatan mahvolur, onu kimse öldüremez. Ona sûikast edenleri asarlar" dedi. insanların aklı kaypaktır. Mutasavvıfların aklı kaymaz, çünkü hiçbir şeyden korktukları yok. Onlar, korkunun boş bir şey olduğunu anlamışlardır çünkü.