1941 yıllarında 68'e dönen Vasili Yakovleviç, oğlunu ön tarafa kadar eşlik etti, ev sahibi için evde kaldı ve büyük ailesini omuzlarında tutmaya başladı. Ve bu yükün ağır olduğunu göstermedi.
Bu arada ilk askeri kış başladı. Kolay bir zafer için umut veren Almanlar, Rus karakterini tattılar. Yelets'ten henüz kovulmuşlardı ve şimdi işgalciler Izmalkovo'ya ve oradan Livny'ye katılmak için kendi yollarını bulmaya çalışan aceleyle geri çekiliyorlardı. Kızıl Ordu'nun topuklarındaydı.
Sağır, soğuk bir gecede Aralık 9 ile Aralık 10 arasında, Afanasyevo'dan geçen yorgun ve donmuş bir faşist sütunu. Umutsuzca bir rehbere ihtiyaçları vardı, kendileri böyle bir vahşi doğada yollarını bulamazlardı. O anda, sundurma, Vasily Yakovleviç'in böyle bir sevgiyle hazırladığı kader rolünü oynadı. Anlaşılan, Almanlar köy muhtarının burada yaşadığına karar verdi. Butts kapıyı çaldı ve yaşlı adamın evine girdi. Hanehalklarına dokunulmazdı, ancak Vasily Yakovleviç'in kendisine ayakkabı giymesine bile izin verilmedi. Yalınayak, yaklaşık üç yüz asker ve subay için bekledikleri kapıyı itti ve bir şekilde ondan neye ihtiyaçları olduğunu açıkladı.
Voblikov'un bir seçeneği vardı. Almanlar, onları İzmalkovo'ya kadar götürmelerini istemediler, yalnızca askeri teçhizatın taşınabileceği bir yola ve doğru yöne ihtiyaçları vardı. Voblikov onları dinledi, başını salladı ve ileri yürüdü. Köyünden ölüm aldı.
FEAT
İlk başta, yol oldukça çekici görünüyordu. Afanasyevo geride kaldı, kalın siyah bir orman öndeydi. Vasili Yakovlevich, bacakları hiçbir şey hissetmese de, güvenle ve hızlıca hareket etti. Ve ihanet etmeye alışmış ve öncelikli olarak kendi yaşamlarına değer veren faşistler, “yaşlı” nın samimiyetine inanıyorlardı. Böylece, yolun güvenilirliğini gördüklerinde, eve gitmelerine ve kendi başlarına gitmelerine inandıklarına inandılar. Evet, uzak değil. Ne de olsa derin ravinler ile çevrili bir yoldu. Yılın herhangi bir zamanında, onun perfitesini fark etmek kolaydır. Ancak kışın, özellikle geceleri, bir kar fırtınasında, oldukça normal görünüyordu. Ayrıca, Naziler yorgun ve soğuktu, bu yüzden sorunun ne olduğunu hemen anlamadılar. Ancak burada dağ geçidi yavaş yavaş aletleri sürünmeye başladı. Yol daralıyordu, arabaları artık sığmıyordu. Almanlar geri dönmek istedi, ama bir ses duydular - askerlerimiz tarafından ele geçirildiler. İstilacıları savunacak hiçbir şey yoktu. Ve, onların ölümlerini fark ederek, Naziler onlardan vazgeçenlerden intikam almaya karar verdi. Afanasyevo'ya neredeyse ulaşan Voblikov'u yakalayan birçok kişi, süngülerle bıçakladı.
Sabahları komşular ölü kahramanı bulup eve getirdiler. Vasili Yakovleviç'in vücudunda 20'den fazla bıçak yarası bulundu.
BİRİNCİ BİRİ
Öyle görünüyor ki böyle bir başarı göz ardı edilemez.
Bununla birlikte, Vasily Yakovlevich ölümünden sonra sipariş veya madalya kazanmadı. Bununla birlikte, savaştan sonra, Voblikov'un böyle bir kahramanca hareket yapıp yapmadığını öğrenmek için Moskova'dan bir araştırmacı Afanasyevo'ya geldi. Başarının gerçekliğini belirledi, ama hepsi buydu.
Genel olarak, Alman işgalcilere karşı verilen mücadele yılları boyunca, Kostroma köylüsü Ivan Susanin'in kahramanlık eylemini yüzden fazla kişi tekrarladı. Matvey Kuzmich Kuzmin, Pskov Bölgesi, Kurakino köyünden bu fahri listedeki ilk kişilerden biriydi. Faşistler, onları komşu Pershino köyüne, askerlerimizin arkasına götürmelerini istedi. Matvey Kuzmich kabul etti ve Sovyet savaşçılarını saldırı hakkında uyarması için oğlu Vasily'i ileri gönderdi. Aslında, Pershino'ya birkaç saatlik bir yürüyüş yapıldı, ancak Kuzmin işgalcileri saatlerce arkasına sürdü ve gece yarısına kadar onları bir tuzağa düşürdü. Aldatmacayı çözen Almanlar rehberlerini vurdular, ancak kendileri de öldüler.
Yaşlı adamın başarısı hakkında, ünlü yazar Boris Polevoy gazetesinin ön muhabiri "Pravda" yı buldu. Böylece “Bir Gün Matthew Kuzmich” hikayesi doğdu. Kahramanın kendisi Sovyetler Birliği'nin Kahramanı ünvanını aldı.
Ancak tarihe dikkat edin: Kuzmin'in kahramanlık senetiyle ilgili olarak, yılın Şubat ayındaki 1942 gazetelerinde gazetelerden bilinir. Voblikov, faşistleri Aralık ayındaki geceleri Afanasyevo'dan yönetti. 10 1941. Ivan Susanin'in başarılarını tekrarlayan ilk savaş yıllarından biri olduğu ortaya çıktı.
FİLM
Kahramanın yerli köyünde hatırlıyorum. Afanasyevo'nun yanında, Sakharovka köyünde arkeolog Yuri Vasilyevich Mashkarin'i yaşıyor. Eski ev eşyalarını büyük bir coşku ve çalışmalarla toplar tarih memleket Uzun süre boyunca Mashkarin, Alman işgali sırasında Izmalkovsky semtinin yaşamının ayrıntılı bir tarihsel resmini restore etti. Ve ben eski zamanlardan Vasily Yakovlevich'i öğrendim. Taşralılığın kaderi Mashkarina'yı salladı. Kahramanın mezarını aramaya başladı, ama ne yazık ki şimdi nerede olduğu bilinmiyor.
Ardından Yury Vasilievich, Afanayanların Voblikov'un anılarını sürdürmelerini önerdi. Elbette fikrini desteklediler. Ve şimdi köyün merkezinde, Büyük Vatanseverlik Savaşı kahramanlarının şerefine yerleştirilen tabağın üzerine Vasili Yakovleviç'e adanmış bir plaket var. Doğru, Voblikov'un işgalcilere eşlik etmeyi reddettiği yazıyor.
... Geçen yılın kasım ayında, Vasily Yakovleviç'in kaderi çekildi. “Ivan Susanin'in İzini İzleyen” uzun metrajlı belgesel filmi, Rusya 1 TV kanalında yayınlandı. Yazarları ve yaratıcıları Valeri Perelygin ve Lipchane'den Alexander Bezzubtsev'dir.
Arsa aşağıdaki gibidir: Moskova'dan gelen aynı araştırmacı Afanasyevo'ya varıyor ve başarıyı araştırıyor. Ve bu sırada sesler düşüncelerini dile getirdi ve araştırmacı görüşüne göre o korkunç gecenin bir hikayesi ortaya çıktı.
Yazarlar, özellikle gerçek araştırmacının başladığı resmi olayı göstermek için Moskova'ya gitti, ancak başarılı olamadılar.
Filmdeki çalışmalar altı aydan uzun sürdü. Proje hakkında bilgi sahibi olan yerel sakinler hemen kurtarmaya geldi ve eşyalarını önerdi.
Ve asıl sorun şuydu: kar eksikliği. Film sıcak sezonda çekildi. Televizyon ekipleri genellikle tuz veya köpük ile değiştirir. İlk seçenek hemen "düştü" oldu: çerçevenin gerçek görünmesi için birkaç KAMAZ tuzu alacak! Bu nedenle köpük seçti. İtfaiye, yakındaki Chernava köyünün kurtarılmasına geldi. Buradaki yakalama, itfaiye aracındaki köpük miktarının sınırlı olmasıydı ve bu nedenle çiftlerin sayısının minimum olması gerekiyordu çünkü “kar” oldukça hızlı eriyor. Ancak, tüm film ekibinin ciddi heyecanına rağmen, ilk sahneden tam anlamıyla gerekli sahneler çekildi.
Sahne arkasındaki metin "Rusya" Sergey Chonishvilli'nin resmi sesini okuyor.
... Afanasyevo - küçük bir köy. Ve bugün, sakinlerinin neredeyse yarısı Voblikovy adını taşıyor. Doğru, Vasili Yakovleviç'in gerçek akrabaları yok. Ancak, neyse ki, onun başarılarını bilmeyenler neredeyse hiç yok. Şimdi köylüler, köylüleri ödüle tekrar sunmak için belgeler hazırlıyorlar.