Çok az sayıda kişi nereye ait olduğunu önceden bulur. Müzisyenler, aşçılar veya matematikçiler dört veya beş yaşlarına gelene kadar mesleği hakkında aidiyet kavramını hisseder. Doktorlar meslek yaşamlarına, bazen daha erken olmakla birlikte, genelde ergenlik çağında karar verirler. Ancak çoğu insan, özellikle çok becerikli olanlar, 20’li yaşlarının ortalarına kadar nereye ait olduklarını tam olarak bilemezler. Bununla birlikte, o zamana kadar üç sorunun cevabını öğrenmiş olmaları gerekmektedir: “Güçlerim nelerdir?”, “Bir işi nasıl yerine getiririm?”, “Değerlerim nelerdir?” Bundan sonra, nereye ait olduklarına karar verebilirler ve vermelidirler de.Ya da bunun yerine, nereye ait olmadıklarına arar verebilmelidirler. Büyük bir örgütte başarılı olamadığını öğrenmiş bir insan, kendisi için böyle bir örgütteki bir konuma hayır demeyi de öğrenmiş olmalıdır. Bir karar alıcı olmadığını öğrenmiş olan bir insan, bir karar alma görevine hayır demeyi de öğrenmiş olmalıdır. Bir General Patton (muhtemelen bunu kendisi hiçbir zaman öğrenmemiş olmakla birlikte ), bağımsız bir komuta görevine hayır demeyi öğrenmiş olmalıdır.
Aynı derecede önemli olarak, bu soruların cevaplarını bilmek, kişinin bir fırsata, bir teklife veya bir göreve karşılık olarak “Evet bu işi yapacağım. Ama işi nasıl yapıyor olmam gerektiğine ilişkin yöntem şudur. İşin nasıl planlanması gerektiğine ilişkin yöntem budur. İlişkilerin nasıl olması gerektiğine ilişkin yöntem budur. Benden beklemeniz gereken sonuçlar, şu zaman çerçevesinde şunlardır; çünkü ben buyum” demesine olanak sağlar.
Başarılı kariyerler planlı değildir. Bunlar, insanlar fırsatlara hazırlandıklarında gelişirler çünkü bu insanlar güçlerini, çalışma yöntemlerini ve değerlerini bilirler. Nereye ait olduğunu bilmek, sıradan (çalışkan ve yeterli, ama gerçekte vasat) bir insanı seçkin bir çalışana dönüştürebilir.
Nasıl Performans Gösteriyorum?
Şaşırtıcı gerçek şu ki, çok az insan işini nasıl yaptığının farkındadır. Gerçekten de çoğumuz, farklı insanların farklı biçimlerde çalıştığını ve işleri farklı biçimlerde yerine getirdiğini bile bilmeyiz. Çok fazla insan kendilerine ait olmayan tarzlarda çalışır ve bu, başarısızlığı neredeyse garantiler. Bilgi işçileri için “Bir işi nasıl yerine getiririm” sorusu “Güçlü yanlarım nelerdir?” sorusundan bile daha önemli olabilir.
Kişinin güçlü yanları gibi, işleri nasıl yerine getirdiği de eşsiz bir kişisel özelliktir. Bu, bir kişilik meselesidir. Kişilik, ister doğuştan ister yetiştirilme tarzıyla şekillenmiş olsun, kesinlikle bir kimse işe başlamadan çok önce biçimlenir. Ve tıpkı insanın hangi konuda iyi olup olmadığının doğasıyla ilgili olması gibi, bir işi nasıl yerine getirdiği de doğasıyla ilgilidir. Bir insanın iş yapma tarzı biraz değiştirilebilir; fakat bütünüyle değiştirilmesi pek mümkün değildir ve kesinlikle kolay değildir. Tıpkı insanların iyi oldukları şeyleri yaparak sonuç almaları gibi, işi en iyi yerine getirdikleri yöntemlerle çalışmaları da sonuç almalarını sağlar. İnsanın bir işi nasıl yerine getirdiğini genellikle, yaygın birkaç kişilik özelliği belirler.
Kaynak : Peter F. Drucker, Klasik Drucker, Harvard Business School Publishing Corporation, 2006, s.7 ve 14