Washington, “Rusya'nın nereye gittiğini” anlamak için, Rusya'nın dış ve iç politikadaki ana stratejisinin Dış İlişkiler sayfalarında yazan siyaset bilimci Putin Doctrine olduğunu anlamalıdır. Analiste göre, böyle bir “doktrin” in temel amacı Rusya'nın “nükleer bir güç, Sovyet sonrası alanda (Baltık ülkeleri hariç) kültürel bir hegemon” ve büyük bir dünya gücü olarak rolünü korumaktır.
“Putin’in bu zorunlulukların sonuncusuyla ilgili özel algısı nedeniyle, Rusya ABD’yi dengelemeye çalışıyor” diye vurguluyor. Bilgi uçuran Edward Snowden'e geçici iltica sağlanması bu yöndeki adımlardan yalnızca biriydi. Araştırmacı: Kremlin, İran ve Suriye'de de Washington'a karşı çıkıyor.
Kremlin, son aylarda Doktrinin belirlediği hedefleri giderek daha fazla takip etti: Bu, “hem iç politikada artan otoriterizm” hem de “dış politikaya uyumsuzluk” ile kanıtlanıyor ”diyor. Amerikalı siyasetçilerin çabalarına ve 2010’te yapılan START III anlaşmasının imzalanmasına rağmen, “konuşlandırılmış stratejik nükleer silahların sayısı ve Amerika Birleşik Devletleri'nden nakliye araçları” Rusya’ya düştü. , "Bir tehdit olarak algılandı."
Vladimir Putin başka bir hedefe doğru ilerlemeye devam ederken, Avrasya Birliği "Rusya'nın kontrolü altında" yazıyor analisti. Hillary Clinton zaten bu girişimi "bölgeyi yeniden Sovyetleştirme girişimi" olarak eleştirdi. Aron, aynı zamanda Rusya’nın Gürcistan’la “aslında Rus protestocuları olan Abhazya ve Güney Osetya” sorununu çözmeyi reddettiğini de belirtti.
Ayrıca, Putin'in rejimi "hala toplum üzerindeki devlet kontrolünü güçlendirmeye çalışıyor" diyen siyasi analisti vurguluyor. Analist, "Bu dürtü, Rus makamlarının ekonomide, politikada ve sosyal alanda uzun vadeli ilerlemeyi sürdürmek için gereken büyük çaplı reformlar yerine kısa vadeli istikrarı tercih ettiğini gösteriyor" dedi. Yazar, Rus muhalefetine, özellikle de “en karizmatik liderleri, örneğin Alexei Navalny ve Sergey Udaltsov'a” yönelik baskılar sürdürdüğünü belirtti.
Bu arada, Moskova’nın iç politikası, Rusya-Amerika ilişkilerinde “önemli bir can sıkıcı faktör” haline geliyor. Özellikle, Beyaz Saray'ın Barack Obama’nın Vladimir Putin ile görüşmeyi reddetmesinin nedenleri üzerine yaptığı son bir açıklamada, Washington’un “Rusya’daki“ insan hakları ve sivil toplum ”durumuyla ilgili endişeleri ilk kez duyuldu - Amerikan başkanının yönetimi bu konuda sessiz kaldı, diyor Aaron. Ancak analist, “Rusya'daki baskıların yanı sıra, her zaman onları tamamlayan çılgınca Amerikan karşıtı propagandasının öngörülebilir gelecekte durması muhtemel olmadığını” düşünüyor. Aron'a göre, böyle bir politika, ekonomik büyümeyi baltaladığı ve yatırım ortamını kötüleştirdiği için Rusya için tehlikelidir.
“Putin Doktrini” hem ekonomik hem de sosyal açıdan ve sonuçta politik alanda bir siyaset bilimcisi olan Rusya için maliyetli olabilir. Bu yıl, ülkenin ekonomik büyümesi, Putin’in ilk iki döneminde gözlemlenen% 2,4-7 ile karşılaştırılabilir ve geçen yıl Aar’ın söz verdiği 8’in% 2’inden iki kat daha az olduğu tahmin ediliyor. Analist, gelecek yıl ülkenin bütçesinin ciddi bir şekilde kesileceğini ve yetkililerin “eğitim ve sağlık hizmetleriyle planlamaya” başlayacağına ve “en düşük Avrupa'da” olan emekli maaşlarının artmayacağına inanıyor.
“Kayışları sıkmak”, Rus makamları taraftarlarını uzaklaştıracak, çünkü Putin “artık cömertçe el ilanları ile duş alamıyor” dedi Aaron. Zaten, cumhurbaşkanı halk arasında hızla kaybediyor - ancak “otoriterizm mantığına” göre yetkililerin bu tür hoşnutsuzluğa tepkisi, baskıda daha da artış olacak ve “ABD’nin her zaman olduğu gibi dış düşman için daha aktif bir arama” yapacak.
Rusya’nın Doktrini’nin bir parçası olarak seçtiği yüzleşme süreci nedeniyle, Washington’un yakın zamanda Barack Obama’nın ilan ettiği “stratejik duraklamayı” uzatabileceğini düşünüyor. Ve Rusya Doktrini takip etmeye devam ettiği sürece, ABD makamları büyük olasılıkla Moskova ile tam teşekküllü ilişkileri kurmayacak. Aynı zamanda, “ekonomik kriz veya cumhurbaşkanı, örneğin Olimpiyatları başarısızlıkla bütün ülke tarafından utanmadığı” sürece, Putin'in kursunun doğruluğuna olan güvenini “sarsılmaz kalacaktır”. Siyaset bilimcisine göre, Putin "görevlerinde uzun süre istifa eden tüm otoriter yöneticilerin hastalığı" ile gurur duyuldu.
Siyaset bilimci, “ABD ile ilişkiler, Putin'in dördüncü dönem için seçimlere hazırlanmaya başladığında,“ bugün Rusların yüzdesi 2018 başkanlık ofisinde görmek istemediği gerçeğine rağmen ”, yılın 55'inden daha erken bir zamanda iyileşebilecek. O zamana kadar, "siyasi ve ekonomik kursun muhaliflerini" birleştirecek büyük çaplı protestolar nedeniyle, cumhurbaşkanı seçimleri kazanmak ve "yılın 24'unun gücünde olan Stalin'i yakalamak" için zorlamak zorunda kalabilir. Aron'a göre, ancak bu olaylardan sonra Rusya “Putin Doktrini” nden vazgeçebilir ve sonunda yeni bir diplomatik dönem Moskova ve Washington arasındaki ilişkilerde ortaya çıkacaktır.