Şu sıralar sırf maddi kazanca yönelik, klişelerden oluşmuş, yapmacık çocuk kitaplarıyla bu piyasanın kirletildiği kanaatindeyim. Bu durum da, ister istemez eski çocuk kitaplarını aratıyor insanlara.
Peki, eski çocuk kitaplarında, şimdikinden farklı olarak ne vardı?
Çoğu için bu sorunun cevabı farklı olacaktır. Ama benim için cevap şu: Eski kitaplarda, çocuklar için pembe bir dünya çizilmek yerine, alttan alttan gerçek dünyanın acımasızlığı gözler önüne seriliyor. Uzun uzun açıklamak yerine, birkaç örnek vereyim:
Tom Sawyer'da; çocuklar çok kötü bir cinayete şahit oluyorlar ve daha sonra peşlerine düşen bu katillerle uğraşmak zorunda kalıyorlar.
Hansel ve Gretel'de; çocuklar, çocuk katili şeker cadısından kurtulmak için onu fırına atıp, yakmak zorunda kalıyorlar.
Kırmızı Başlıklı Kız'da; oduncu, kurdun karnını deşip içinden kırmızı başlıklı kız ve büyükannesini kurtarır, sonra da kurtun karnını taşla doldurup nehre atar.
Tüm bunların orjinal hikayelerin yumuşatılmış halleri olduğunu söyleyen de var. Aşağıda vereceğim sayfaya bakarsanız ne demek istediğimi daha iyi anlayacaksınız.(Tabi o kadar abartılı olmasına ben de karşıyım, yazıyı okumadan söyleyeyim)
http://korkusitesi.com/korkusinema/10-masaldaki-korkunc-detaylar