Yarışmalarda elde ettiği ödüllerle meslek hayatına...
Mimarlık okumaya erken yaşta karar veren ve tüm engellere rağmen bu isteğinin arkasında durup, bugün mesleğini ilk günkü sevgi ve kararlılıkla icra eden Dicle Hökenek'i, yeni taşındığı ofisinde ziyaret ettik.
Bu konuda enteresan bir şey daha var, ben ilk önce Dicle Üniversitesi'nde iki yıl mimarlık okudum. Orada yapı ağırlıklı, çok sıkı bir eğitim vardı. İkinci sınıfın sonunda alışveriş merkezi çizdiğimi hatırlıyorum. İlk projeyle beraber mimarlığa çok hızlı bir giriş yapıyorsun. Neredeyse mezun olmuş da çalışıyormuşçasına zorlu bir eğitim. Ama Dicle Üniversitesi'nden mezun olduğumda iş bulamayacağım endişesiyle tekrar ÖSS'ye girip Kültür Üniversitesi'ne geçtim.
Aslında bahsettiğin gibi Anadolu'daki fakültelerde İstanbul'dakinden daha ağır bir eğitim ve daha idealist öğrenciler olabiliyor. İstanbul'a yetişebilmek için daha fazlasını üretme motivasyonu oluyor sanırım...
Evet, ben de yetişebilmek için kendimi zorladım. İstanbul'da inanılmaz bir mimarlık ortamı var, çok derin sohbetler, çok iyi üretimler yapılıyor ama sen buna ulaşamıyorsun diye düşünüp, öyle bir efor sarf etmeye başlıyorsun.
CB EVI / "Şehirde ama İNZİVADA..."
Mimarlardan deco-tip’ler
AKE EVİ / "GÜNEŞE YAKIN HAYAT..."