Altı yıl önce Bauhouse'da mağaza görevlisinin şaşkın bakışları altında rahmetli eşimle şöyle bir konuşma geçti aramızda;
"Bak burada çok güzel bir vida sıkma makinesi var, hem de markası Black&Dacker. Alalım mı ne dersin?"
"Evde matkabımız var ya, ne gerek var şimdi onu almaya. Matkabı elinden düşürmüyorsun, bir de bunu alırsan yandık."
"Bu çok güzel bir şey, kesin almamız lazım."
"Peki peki al bakalım evde delmediğin yer kalmadı."
Evin erkeği matkap takımı almak ister, kadının da işine gelmez. Klasik bir durumdur ama bu sefer tam tersi söz konusudur. Evde çok güzel bir matkap takımım varken vida sıkma makinesine aşık olan bendim. Görevli adamın hayretli bakışları altında makineyi, çeşitli boylarda dübel ve vidalardan oluşan takım kutusunu almıştım. Evdeki bütün delme işlerini yaptığım gibi arkadaşların evlerine de yardıma gider olmuştum.
Bunları niçin hatırladığıma gelince; Önümde orta yaşlı bir karı koca yürüyordu. Adam kaldırımı fark etmedi, ayağı takıldı.
"Görmedin mi koca kaldırımı" diye tersledi kadın.
Adambaşını eğdi, ses etmedi. Adamın sessiz haline kadın daha çok kızdı;
"Allah allah ya şu haline bak." diyerek söylendi.
Evimizin önündeki çocuk parkında 6 yaşındaki oğlan çocuğu annesine kendi yaşında bir kızı gösterip ağlıyordu.
"Anne Büşra bizi dövüyor."
"Bizi" dediğine göre kız oradaki diğer erkek çocukları hacamat etmiş olmalıydı.
Sabah yürüyüş yaptığım yolda bir çift eşofmanlarını giymiş yürüyorlar. Karşılarından tasması sahibinin elinde olan sevimli bir köpek geliyor. Köpeği gören adam anında karısının arkasına saklanıyor, kadın kocasını sakinleştiriyor.
"Korkma ısırmaz."
Bazen dünya tersine dönüyor.