Askeri ve savunma şirketleri devlet savunma emri 2011 ile ilgili en son sözleşmeleri imzalayamazlar. Önemsiz görünüyor, ama aslında dokuz yıl boyunca oyunun kurallarından bahsediyoruz. Bugünün ihtilaflarında, fiyatların hangi prensiplerin belirleneceğine karar verildi. silâhSavunma Bakanlığı, ordunun silahlanma programı kapsamında satın alacak. Tehdit altında neredeyse 20 trilyon ruble. Bu para, Başbakanın seslerine bile dikkat etmeden, kıçına değer.
Sözleşmelerin imzalanacağı “son tarihler”, Başbakan ve Cumhurbaşkanı, askeri ve savunma sanayini şahsen birkaç kez belirledi. Putin son zamanı Ağustos 31 için son tarih atadı, sonra başka bir hafta attı.
United Shipbuilding Corporation (USC) 'de “RR” nin temin ettiği gibi, “fiyat koordinasyonunda en zor iş neredeyse her gün ve tatiller olmadan devam ediyor”. Ancak şu ana kadar, USC, United Aircraft Building Corporation ve Moscow Thermal Engineering Institute ile birkaç büyük sözleşme imzalanmadı. Yars ve Bulava füzelerinin, Yasen ve Borey projelerinin nükleer denizaltılarının ve diğer stratejik silahların üretimiyle ilgilidir.
Savunma Bakanlığını ve sanayicileri Başbakanın taleplerini görmezden getiren şey nedir? Olağanüstü sorun fiyatı.
Her zaman devlet savunma düzeniyle ilgili sorunlar olmuştur, ancak savunma sanayi işletmelerinin liderleri geçen yılın onlara iyimserlik için bir neden verdiğini söylüyor. Sözleşmeler oldukça erken imzalanmış ve onaylanmıştır. Hayat iyileşiyor gibiydi. Ancak 2010'un sonunda hükümet, ordu için oyundaki riskleri hızla artıran yeni bir devlet yeniden silahlanma programını onayladı. 20 trilyonları şaka yapmaz ve 2011'te Savunma Bakanlığı sözleşme sistemini değiştirmeye karar verdi.
Orduyu değiştirmeye karar verdikleri ana şey - fiyatlandırma ilkesidir. Önceden, savunma sanayii ile bir sözleşmede gösterge niteliğindeki bir fiyata girmişlerdi ve nihai çözüm girişimin gerçek maliyetlerine dayanıyordu. Ordu, bu yıl savunma sanayiinden fiyatın en küçük bileşenlere kadar ayrıntılı bir gerekçesini almaya karar verdi. Yani, bir roket iki bin parçadan oluşur - her birinin neden yazdığınız kadar değerli olduğunu haklı çıkarınız. Ve bu fiyat hesaplaması, Savunma Bakanlığı'nın fiyatlandırma bölümünde uzman görüşü almaktı. Sorun, ordunun yalnızca Temmuz ayında, teoride tüm sözleşmelerin tamamlanması ve ilerletilmesi gereken durumlarda yeni bir program ortaya koyması.
United Shipbuilding Corporation resmi temsilcisi Alexey Kravchenko, RR'ye “Bu program elbette daha modern, ancak aynı zamanda daha karmaşık, henüz çözülmedi, düzenleyici çerçeve henüz oluşturulmadı” dedi. “Ayrıca, bu yıl yeni insanlar Savunma Bakanlığı'nın en önemli bölgelerine geldiler, henüz savunma endüstrisi ile pratik bir işbirliğine sahip değiller, müşterinin karmaşık bir şirketler sistemi, tasarım büroları ve tedarikçilerinin ve tedarikçilerinin ordusuyla çalışmalarının özelliklerini bilmiyorlar.
Savunma uzmanları, bu şartlar altında, Savunma Bakanlığı yetkilileriyle yapılan görüşmelerin çoğu zaman basitçe tartışmaksızın “inanıyoruz - inanmıyoruz” ilkesine göre gittiğini söylüyor. Aslında bakanlık, savunma işçilerinin aradığı fiyatları daha fazla sezgiye dayanarak düşürmeye çalışıyor. Stratejiler ve Teknolojiler Analiz Merkezi ve Savunma Bakanlığı'ndaki bir kamu konseyi üyesi olan Ruslan Pukhov bu mantığı aşağıdaki örnekle açıklıyor:
- Sovyet uçak tasarımcısı Pavel Sukhoi, bir keresinde, inceliklere girmeden, geliştirilen savaşçılardan birine% 15 tarafından derhal kolaylaştırılmasını emretti. Tüm emirleri verdi - şasi, silah vb. Çünkü bir tasarımcı olarak, herhangi bir tasarımcının daima "yukarıdan" yüzde 15 oranında söz verdiğini, böylece "kesilebilecek" bir yer olduğunu anladım. Sonuç olarak, araba ağırlaşıyor. Bu yüzdelerin çekilmesini emretti - ve kaldırıldı. Anatoly Serdyukov ve vergi idarecileri belki de bir uçağın nasıl yapıldığını çözemezler, ancak savunma sanayi kompleksinin liderlerinin en az yüzde 15'inin fiyatlarını abarttığını düşünüyorlar. Şöyle ki, Serdyukov şöyle düşünüyor: “Kârları olmadıklarını gösteriyorlar, karlılığımız pahasına ya da sıfır karlılığıyla kendimiz için çalışıyoruz, ancak güvenlik marjına sahip olduklarını biliyorum”.
Bu yaklaşım, Savunma Bakanlığı'nın bu veya bu detayın ne kadara mal olacağını gerçekten anlayan çok fazla insanın bulunmaması nedeniyledir.
Radio Electronic Technologies endişesinin genel müdürü Alexei Shulunov, “Viktor Zubkov hükümetine katılmadan önce (yılın Eylül 2007. -“ RR ”) ülkedeki devlet emri altında sadece 10 kişi fiyatlandırmaya başladı” dedi. - Şimdi biraz daha, çok değil. Amerikalılar aynı 30 binlerce kişiyi yapıyor. Bir fark var mı? Dahası, fiyatın temel alınacağı bir temeli vardır. Bu temele sahip değiliz. Bu nedenle, bugün sabit raznotyki fiyatı var.
Yeni fiyatlandırma ilkesine paralel olarak, Savunma Bakanlığı "uzun" sözleşmelere geçiş konusunda ısrar etmeye başladı. Daha önce bir veya iki yıllığına sonuçlandılarsa, ordu şimdi üç, beş veya on yıl öncesinin fiyatının teyidini talep ediyor.
- Dubna’daki bir firmanın bir teklif aldığını biliyorum: 2020’ten önce bir sözleşme imzalayalım. Sabit fiyatlarla, ”diyor Tactical Missile Weapons Corporation genel müdürü Boris Obnosov RR'ye söyledi. - Uygulamasının gerçekliğini hayal edebiliyor musunuz? Bence bu gerçek değil. Çok yıllı bir sözleşme bugün nasıl imzalanır? Sabit fiyat ilk yıl için belirlenir ve deflatör tanımlanır - sonraki yıllarda ürünlerin fiyatını nasıl artırabiliriz. Genellikle öngörülen enflasyona eşittir. Ekonomide mücbir sebepler varsa neden bu fiyatı bırakmalıyım? Sözleşmeyi yerine getirmeyeceğim. Ve eğer metaluristler ya da güçler fiyatları önemli ölçüde arttırırsa? Bu sürekli oluyor. Biz büyük ölçüde taşeronlara bağımlıyız, ancak Savunma Bakanlığı bunlara herhangi bir kısıtlama getirmiyor. Bazı taşeronlar, yıllık 30 - 40% fiyatımı artırıyor. Ve nihai ürünün fiyatını sadece% 8 artırabilirim. Benim düşünceme göre, en basit şey, taşeronlar için bizim gibi aynı deflatorı kurmaktır. Ya da şöyle devam edelim: beş yıl veya 2020'e kadar bir sözleşme istiyorsanız, esnek bir fiyatlandırma planı düşünelim.
Ancak şu ana kadar Boris Obnosov'un bazı sözleşmelerde Savunma Bakanlığı'nı devirdiği 8% 'deki deflator harika bir başarı.
- Bakanlık, yılda 1 -% 2 alanında bir deflatör kullanmamızı önermektedir. USC'den Alexei Kravchenko, herhangi bir işletme için, en kısa üretim döngüsüne rağmen, bunun garantili zararlar olduğunu söylüyor.
Alexei Shulunov, “Esnek bir fiyat normal bir uygulamadır” diyerek şöyle devam ediyor: “Aynı F35 sivil uçağı, en yeni, en çok aldatıcı olanı alın. İlk yerleşim fiyatı 80 milyon dolar seviyesinde. Birkaç yıl geçti. Bugün 150 milyonlarca. Seri geliştirmede yaklaşık olarak 180 milyon olması planlanmaktadır. İhracat modelleri 250 milyonlara mal olacak. Söyleyin bana, lütfen, 80'ten 180'e, adım attıklarını - sadece onu isteyen bir endüstri miydi? Muhtemelen bunun neden olduğunu anlamak için bir araya oturdular, inandılar ve sadece deflatörün kullanılmadığını söylediler.
Aynı zamanda, sözleşmeleri imzalamış olsa bile, bu yıl Savunma Bakanlığı bunları ilerletmek için acele etmiyor. Bu aynı zamanda savunma sanayinin kârına bir darbedir. Sonuçta, sözleşmenin ne zaman imzalandığına ve avans ödemesinin ne zaman yapıldığına bakılmaksızın, kimse devletin savunma emrini yıl sonuna kadar yerine getirme yükümlülüğünü yerine getirmedi. Ancak, sözleşme imzalanırsa, örneğin Temmuz ayında ve bir ürünün üretim döngüsü dokuz aysa, bu nasıl yapılabilir? Tesis yöneticileri, sözleşme imzalamadan ve Savunma Bakanlığı'ndan avans almadan önce bile, bankadan kredi alıp üretime başlar. Yani, maliyeti arttırın. Aynı zamanda, devletin fiyatı da değişmiyor, çünkü kararlaştırılıyor ve tesis kalkınma için neredeyse hiçbir şey bırakamıyor.
Ve paraya ihtiyaç var ve şu anda ihtiyaç duyuluyor. Savunucular, ordunun silahlanma devlet programını 2020'tan önce modern tesislerde tam olarak uygulamak imkansız olduğunu söylüyor. Bitkileri modernize etmek, yeni atölyeler inşa etmek, yeni insanlar işe almak gerekiyor.
Devlet modernleşmeye yardımcı oluyor. Bu yıla kadar,% 80 eklenmişse,% 20 üzerindeki ilgili projeleri finanse etti. Bu yıldan itibaren, oran 60 ile 40 arasında değişmektedir.
- Şirketimizin 44 milyar yükseltmesi gerekiyor. Bu nedenle, 17 milyarlarca paranızı bulmanız gerekir. Karlılık% 5% 'den fazla değilse nerede? - Boris Obnosov'a sorar. - Ama sonuçta, Ar & Ge'nin bir kısmına yatırım yapmak gerekiyor. Ve maaş artışı? Aksi takdirde kalifiye işçi kaybederiz. Ve sadece fabrikada insanları tutmakla kalmam gerekmiyor, aynı zamanda devlet silahlanma programlarını 2020 yılına kadar yerine getirmek istersem, tüm şirketin sayısını iki veya üç kat arttırmam gerekiyor.
Ordunun kendi argümanları var. Savunma sanayinin parası olduğundan eminsinler, çok iyi saklarlar. Kaynak: Savunma Bakanlığı'ndaki "RR" bu sertlik hakkında konuştu:
- MiG'nin girişinin karşısında seçkin bir restoran Parisien var. Ve orada MiG'nin üst yönetimi yemeyi seviyor - öğle yemeği, akşam yemeği. Hatta "masamız" diyerek onu bile çağırıyorlar. Ancak sadece göreli olarak konuşarak öğle ve akşam yemeklerinde işçinin aylık maaşını bırakıyorlar. Ondan sonra da paraları olmadığını söylüyorlar.
Askeri, yerli savunma endüstrisini düşürerek, Batı askeri teçhizat modellerini övüyor ve yerli olanları azarlıyor. Bakan Boxer Serdyukov, Alman Boksör zırhlı savaş aracını övüyor “Araba çok iyi, çok iyi güvenlik, kontrol edilebilirlik ve güçlü bir güç ünitesine sahip.” Genelkurmay başkanı Nikolai Makarov da “T-90 kulesi bizden ciddi saygı duyuyor,” Rus gelişimini de övüyor, ancak daha sonra kulenin yanı sıra, tank Hayır, Savunma Bakanlığı henüz almayı planlamıyor.
Bunlar sadece kelimeler değil. Rusya yavaş yavaş büyük bir silah ithalatçısına dönüşüyor - Alman saha kamplarından başlayıp Fransız Mistralları ile sona eriyor. Ve bu en iyi eğilim değil.
Ruslan Pukhov, “Askeriyenin, prensip olarak birçok şeyin ithal edilebileceği konusunda yanlış bir fikri olduğunu düşünüyorum” diye açıklıyor.
- Neden hatalı?
- Rusya, dediğim gibi stratejik izolasyonda. Bariz düşmanlarımız olmayabilir, ama arkadaş yok. Ama yine de, sizinle “aynı kandan” gelen insanlara silah satılıyor. Bu nedenle, IKEA'da olduğu gibi saf bir pazar yaklaşımı benimsemek - gelip rafta her şeyi toplayacağım - elbette bir yanılsamadır. Şimdi Kuril Adaları'na teslim olursak, Güney Osetya'dan asker çekersek, savunma sanayi kompleksimizi güvenle öldürebiliriz. Ama sonra, büyük olasılıkla, bir çeşit silahlı kuvvetlere duyulan ihtiyaç doğal olarak bizden kaybolacak. Danimarka sonunda sualtını terk etti filo: pahalı buluyorlar. Bunu karşılayabilir miyiz? Hayır.
Yani, her durumda, savunma sanayiiyle uzlaşmaya çalışmak için ordunun taviz vermesi gerekecek. Aksi takdirde, bugünkü fiyat artışı yarın zararına dönüşecek - tesisler ordu yeniden silahlanma programında belirtilen siparişlerin hacmini yerine getiremeyecek. Ve sökülecek. Bununla birlikte, Savunma Bakanlığı buna tamamen yabancı değil, iki önceki olanlar tam olarak ne oldu.