Venezuela: Sınıf mücadelesinde yeni dönem
16-05-2016 09:15
Nicolas Maduro’nun, "halk fabrikalara el koysun" çağrısıyla birlikte Venezuela’da sınıf mücadelesi yeni bir döneme girdi. Latin Amerika’da sol iktidarlar kuşağının en ileri örneği olan Venezuela’da ‘Chavismo'nun, ABD emperyalizmi tarafından kimi zaman açıktan kimi zaman örtük biçimde desteklenen (liberalinden faşistine kadar) sağın saldırıları altında olduğunu biliyoruz.
Saldırıların arka planına bakmadan önce; solun, bu saldırıların Suriye, Ukrayna ve başka coğrafyalardaki süreçlerle bağını sıklıkla vurgulaması gerekiyor. Bu bağın vurgulanmasının ise iki amacı bulunuyor: Birincisi, "kapitalizmin en yüksek aşaması olarak emperyalizm"in hâlâ varlığını koruduğunu göstermek, ikincisi ise içinde bulunduğumuz tarihsel kesite yani emperyalizmin çoklu krizine işaret etmektir. Dolayısıyla, emperyalizmin ve onun çoklu krizinin belirlediği bir dünyada sınıf mücadeleleri de giderek keskinleşmektedir. Venezuela’da yaşananlar, bahsettiğimiz sınıf mücadelesindeki keskinleşmenin en tipik örneğidir.
CHAVİSMO'NUN I. DÖNEMİ
Hugo Chavez’in isiminden türetilen Chavismo, Venezuela solunun genel ideolojik politik konumunu belirtmek için kullanılan bir kavram. Bu kavramla anlatılmak istenen özetle, anti-emperyalist dış politika ve sosyalizan etkili neo-kalkınmacı, bölüşümcü ekonomik yapılanmadır. Bu noktada, Chavismo’yu Chavez ve Chavez sonrası iki döneme ayırmanın, Venezuela’daki sınıf mücadelelerini anlamak açısından oldukça yararlı bir yöntem sunduğunu söyleyebiliriz.
Chavezli yıllar, yüksek ham madde fiyatlarının bununla bağlantılı olarak da dolar gelirlerinin artış içinde olduğu bir dönemdi. Chavez, 2000 yılında petrol sanayisini kamulaştırmış; sağlık, eğitim ve yoksullukla mücadele için yapılan projeleri petrol kazançlarıyla sübvanse etmeye ve Venezuela sermaye sınıflarının hareket kapasitesini ise sınırlamaya başlamıştı. Yine bu dönemde, bir bütün olarak Latin Amerika coğrafyasına siyasal açıdan bakıldığında göze çarpan nokta emperyalizmin eylem kapasitesindeki gerilemedir. Bu gerilemede, Chavezli Venezuela’nın ciddi bir etkisi olduğu ise şüphe götürmez bir gerçektir. Küba’nın tanınmasından, OAS’ın (Amerika Devlet Örgütü) etkinliğinin kırılmasına kadar bir dizi başlıkta, emperyalizmin gerilemesini görebiliyoruz.
Chavezli yıllarda Venezuela ve Latin Amerika coğrafyasındaki temel çelişki ise bambaşka bir alanda yükseliyordu. Bu çelişkinin ne olduğunu Arjantinli Marksist iktisatçı Claudio Katz şu cümlelerle anlatıyor: "Temel ham maddelerin ihracatının ve Latin Amerika’nın uluslararası iş bölümüne temel ürünler tedarikçisi olarak eklenmesinin merkezinde yer alan, ham madde çıkartmaya dayalı birikim tarzının konsolidasyonuyla yan yana varlığını sürdürmesiydi."(1) Bu durum, elbette neo-liberal hükümetlerin iktidarda bulunduğu kimi Latin Amerika ülkeleri için bir çelişki değil. Ama söz konusu sol iktidarlar kuşağı ve o kuşağın en ileri ülkesi Venezuela. Diğer bir deyişle, Latin Amerika’nın geleneksel bağımlı ekonomik yapısıyla ham madde çıkartmaya dayalı bir birikim modelinin üzerinde yükselen bölüşümcü, neo-kalkınmacı model arasındaki çelişkinin aynı coğrafyada yan yana yaşaması mümkün değildi. Mümkün olmadığını önce Arjantin’de sol-peronist Kitchner hükümetinin yerine gelen neo-liberal sağcı Mauricio Macri'nin, ardında da Venezuela’daki parlamento seçimlerinde sağın zaferiyle görmüş olduk.
Sağın bu zaferi, Chavismo’nun da ikinci döneminin başlangıcı oldu.
CHAVİSMO'NUN II. DÖNEMİ
Sağın zaferinin temelinde ise yine sağ tarafından pompalanan, "ekonomik kriz ideolojisi" bulunmaktadır. Yukarıda, Chavismo’nun ham madde üretimine dayalı bir birikim stratejisi izlediğini söylemiştik. Bu stratejinin iki açmazı bulunuyor. Bunlardan birincisi; Venezuela’nın "petrol bağımlısı” bir ülkeden “aşırı petrol bağımlısı” bir ülke haline dönüşümüdür. Örneğin, 1998’de petrol, toplam ihracatın yüzde 77’sini oluştururken 2011’de bu oran yüzde 96’ya çıktı. Petrol fiyatlarındaki sert düşüşün ciddi bir sarsıntı yarattığını görebiliyoruz. Diğer yandan; emperyalizmin Venezuela’ya karşı ciddi bir ekonomik savaş başlatmasına rağmen, Maduro’nun bu saldırıyı püskürtebildiğini şimdilik söyleyemiyoruz. Kamunun elindeki en büyük petrol şirketi durumundaki Petróleos de Venezuela, S.A (PDVSA) eliyle hâlâ dolara bağımlı halde. Bu noktada Claudio Katz’a geri dönelim: "Elde edilen dolar gelirleri, yolsuzluğa bulaşmış sivil sektörlere ve bunları yeniden devreye sokarak kapitalist sınıfa dağıtılıyor(du). Yine bu dolarlar, kıtlık yaratmak ve döviz kuru spekülasyonu yaratmak için Kolombiya gibi ülkelere kaçırılıyor. Ayrıca Venezuela şu anda büyükçe bir kamu borç yükünün altında. İthalata ve aynı anda borcunu ödemeye yeterli dolara sahip değil."(2) Maduro’nun son yaptığı ve bu yazının yazılmasına neden olan konuşmasında burjuvaziyi ve Kolombiya’yı hedef tahtasına oturtması elbette tesadüf değil.
Parlamento seçimlerinde sağın zaferi elbette bir anda ortaya çıkmış bir şey değildi. Chavez iktidara geldiği dönemde dahi sağ, örneğin 2002 darbe girişiminde olduğu gibi, Venezuela’da iktidarı zorlayan adımlar attı. Ama hiç bir zaman parlamento seçimlerindeki gibi bir zafere imza atamadı. Bu zaferin, emperyalizmin Venezuela’ya karşı geliştirdiği vahşi boyutlardaki ekonomik savaş, medya terörü vb. koşullar altında kazanıldığını unutmamak gerekiyor. Elbette Venezuela sağı, bu başarısını Maduro’nun devrilmesi ile taçlandırmak istiyor. Bu istek ise emperyalizm tarafından, petrol fiyatlarının düşürülmesinin dayatılması, paramiliter örgütlere yardım edilmesi, komplocu STK’ların finanse edilmesi, askeri operasyon yürütülmesi biçiminde destekleniyor. Bununla birlikte, sağın iki popüler figürü üzerinden de ciddi bir yıpratma savaşı yürütüldüğünü belirtelim.
Bu figürlerden birisi, 2002’de gerçekleştirilen darbe girişimine adı karışan Miranda Valisi ve 2013’teki başkanlık seçimlerinde Maduro’nun karşısına sağın adayı olarak çıkan Henrique Capriles. Diğeri ise, emperyalistler ve Venezuela sağı tarafından ‘düşünce suçlusu’ olarak pazarlanmaya çalışılan, Chavez öncesi petrol baronlarından birinin oğlu, ABD’de eğitim görmüş, başkent Caracas’taki Chacao bölgesinin belediye başkanı Leopoldo Lopez. Lopez’in de 2002’deki darbe girişimine destek verdiği biliniyor.
Capriles; Maduro’ya karşı temsilcisi olduğu sınıfın netliği ile ‘muhalefet’ ederken, Lopez üzerinden de, "darbe döneminde işlenmiş suçların affı"na ilişkin "demokratik bir muhalefet" yürütülüyor. Her ikisi de birbirini tamamlayan, bir madalyonun iki yüzü olan bu muhalefetlerin Latin Amerika çapındaki yürütücüsü ise, Arjantin’in sağcı devlet başkanı Mauricio Macri. Macri’nin seçim kazanmasında önemli rol oynayan danışmanlarından birinin Lopez’in eşi, Corina Lopez olduğunu da not edelim.
Tüm bu söylediklerimiz çerçevesinde, Maduro’nun üzerinde ciddi bir baskı oluştuğunu kabul etmek gerekiyor. Maduro’nun bu baskı karşısında ise geriye çekilmek yerine ileriye atılmasının birbiriyle doğrudan ilişkili iki nedeni olduğunu söyleyebiliriz. Birincisi, Venezuela’yı Latin Amerika’daki diğer sol iktidarlardan ayıran temel özelliklerinden de biri olan, Chavismo’nun üzerinde yükseldiği toplumsal kesimler, yani proletarya ve kent yoksulları; ikincisi ise bu kesimlerin kapitalizme ve emperyalizme karşı daha kavrayışlı, sermaye sınıfıyla karşı karşıya gelme konusunda daha kabiliyetli daha örgütlü olmalarıdır. Özellikle ikincisi Venezuela’nın diğer sol iktidarlar ile arasındaki temel farklılığı oluşturmaktadır. Özetle, emperyalizmin ve sağın saldırıları Latin Amerika’daki diğer sol iktidarları sağa doğru çekerken, Venezuela’yı sola; sosyalizme doğru ittirmektedir.
SON SÖZ YERİNE
Yakın vadede Venezuela’da sınıf mücadelelerinin dozajının artacağını görüyoruz. Bu nokta da dünya solunun yapabileceği en büyük hataların başında "ilerlemeyen geriye gider" gibi beylik cümlelerle süslenmiş seyirci pozisyonu alması olduğunu söyleyebiliriz. Bununla birlikte Venezuela’daki sürecin seyri, dünya solunda bir dönem egemen hale gelen ve Latin Amerika sol iktidarlar kuşağı ile özdeşleşen icra erkinin elinde olmasıyla yaratılan güvence ağlarına dayalı bir stratejinin de tedavülden kalkışına işaret etmesi açısından önemlidir.
Diğer yandan kolektif deneyimler boşa gitmiyor tam tersine derin izler bırakıyor. Venezuela’daki sınıf mücadelelerinin bu yeni dönemi, neyin nasıl yapılacağına ilişkin inatçı arayış(lar), bu arayış(lar)ın sonucunda bulunacak yeni yollara gebe. Aynı zamanda bu yolların, Venezuela’nın sağa ve dolayısıyla da kapitalizme ve emperyalizme karşı direnişinde de belirleyici bir rol oynayacağını söyleyebiliriz.
1 http://www.globalresearch.ca/a-new- political-situation- in-latin- america-what- lies-ahead/5499401
2 http://www.globalresearch.ca/a-new- political-situation- in-latin- america-what- lies-ahead/5499401
İLGİLİ HABERLER
'Komünistlerin iktidara gelmemesi için seçimlere müdahale ettik'
ABD’den, başka ülkelerin siyasetlerine yapılan müdahalelerle ilgili bir itiraf geldi.
17-02-2018 23:23
CIA eski direktörü James Woolsey; ABD’nin, komünistlerin iktidara gelmemesi için başka ülkelerdeki seçimlere müdahale ettiğini söyledi.
Amerikan Fox televizyonuna, Rusya’nın ABD’deki seçimlere Trump lehine müdahale edip, etmediğini değerlendiren Woolsey, “ABD başka ülkelerdeki seçimlere müdahale etti mi?” sorusuna şu şekilde cevap verdi:
"Muhtemelen evet ancak komünistlerin iktidara gelmesini engellemek için, sistemin iyiliği için, yani demokrasinin menfaatine, sadece iyi bir amaç için"
Katliam gibi helikopter kazası: Ölü ve yaralılar var
Depremin yaşandığı bölgede gerçekleşen helikopter kazası sonucunda çok sayıda ölü ve yaralı var.
17-02-2018 21:12
Depremin ardından hasar tespit çalışmaları için Oaxaca Eyaleti’ne giden Meksika İçişleri Bakanı Alfonso Navarrete Prida ve Oaxaca Eyaleti Valisi Alejandro Murat'ı taşıyan helikopterin düşmesi sonucu 12'si olay yerinde 1'i de kaldırıldığı hastanede olmak üzere toplam 13 kişi öldü,
15 kişinin de yaralandığı kazadan Bakan ve Vali ise yara almadan kurtuldu.
ÖLENLER ARASINDA 3 ÇOCUK DA VAR
Kazada ölenlerden 3'ünün çocuk olduğu belirtilirken, kazadan etkilenenlerin Bakan ve Vali'yi karşılamak üzere olay yerinde bekledikleri ifade edildi.
Ülkenin güneybatısında gündüz saatlerinde gerçekleşen 7.2 şiddetindeki deprem sonucunda başkent Mexico City ve ülkenin güney bölgesinde yaklaşık 1 milyon ev ve işyeri elektriksiz kalırken, en az 50 bina da hasar gördü
Diyanet'in 'cihat hutbesi' hakkında inceleme başlatıldı
Kadın düşmanı fetvalarla gündeme gelen Diyanet’in, önceki gün Afrin saldırısına yönelik hazırladığı ve cihat içeren Cuma hutbesi ile ilgili inceleme başlatıldı.
17-02-2018 20:05
İleri Hatırlatıyor
Hollanda Sosyal İşler Bakanı Wouter Koolmees, Diyanet İşleri Başkanlığı tarafından Afrin saldırısı için hazırlanan ve cihat çağrısı yapılan Cuma hutbesinin, Hollanda’daki camilerde okutulmasının kabul edilmez olduğunu söyledi. Koolmees, konuyla ilgili Türkiyeli yetkililerden açıklama isteneceğini belirtti.
Hollanda Diyanet Vakfı'na (HDV) bağlı Hoorn kentindeki camide okunan Cuma hutbesini kaydeden Telegraph gazetesi, hutbenin Türkiye’deki camilerde okutulan metinle aynı olduğunu yazdı.
‘BUNU ÖNLEMEK ZORUNDAYIZ’
Cihat hutbesinin okunmasını "çok ciddi bir durum" olarak değerlendiren Koolmess, Türkiye kökenli Hollandalı gençlerin bu vaazlardan etkilenerek savaşa katılmalarını istemediklerini belirtti. Koolmess, "Bunu önlemek zorundayız" dedi.
ÇEVİRİ | ABD askeri yığınakla Uzak Doğu'da savaşa hazırlanıyor
World Socialist Website'ta James Cogan imzasıyla yayınlanan "ABD yükselen savaş tehlikesi nedeniyle Uzak Doğu’daki askeri varlığını güçlendiriyor" makalesini İleri Haber okuyucuları için çevirdik.
16-02-2018 16:28
Yazar: James Cogan
Çeviri: Özer Erdin
Geçen ay Trump hükümeti ‘Ulusal Savunma Stratejisi Raporunu’ yayınladı. Çin ve Rusya bu raporda ABD emperyalizminin ‘en önemli stratejik rakipleri’ adı altında ‘revizyonist güçler’ olarak tanımlandılar. Raporda ayrıca söz konusu iki nükleer gücün ABD’nin küresel egemenliğini zayıflatamayacakları vurgulanırken, ABD’nin savaş hazırlığına ilişkin olan çalışmalarının öncelik kazanması gerektiğinin altı çizildi.
ABD Ordusu Obama hükümetinin Kasım 2011’de provoke edercesine Uzak Doğu’ya yöneleceğini açıklamasından itibaren tam da bunu yapıyor. ABD geçtiğimiz altı yıl içinde savaş gemileri, denizaltıları, bombardıman uçakları, savaş jetleri ve deniz piyadelerinden oluşan devasa bir askeri yapıyı Çin ile savaşmak üzere Uzak Doğu’ya konuşlandırdı. Avustralya ve Singapur’da da yeni üsler kuran ABD, buna ek olarak Filipinler’de ve Tayland’da yer alan askeri üslerini genişletti. Hindistan, Çin’e karşı kazanılan yeni stratejik ortak oldu ve bu sayede ABD Ordusu için yeni giriş alanlarını yaratma, servis bakım ve ikmal işlerini üstlenmeye başladı.
ABD Japonya’ya ise Okinawa Adası da dâhil olmak üzere yaklaşık 50.000 asker yerleştirdi. Bunların arasında 18.000 deniz piyadesi, taşıyıcı savaş grubu ve savaş jetlerinin birçok çeşidini içeren bir hava kuvveti de yer alıyor. Kore Demokratik Halk Cumhuriyeti (KDHC) ile yaşanacak bir çatışma halinde en ön cepheye dönüşecek olan Güney Kore’ye ise 29.500 asker gönderildi. Guam Adası’na ise 7000 asker ve nükleer silah güdümlü B-52 ve B-2 bombardıman uçakları yerleştirildi.
Öte yandan Wall Street Journal (WSJ) geçen hafta ABD Ordusu’nun Uzak Doğu’da yoğunlaştığı söz konusu bölge hakkında haber yaptı. Buna göre Pentagon, 10 yıldan uzun bir süreden beri ağırlıklı olarak Irak’ta ve Ortadoğu’da savaşmış olan Amerikan batı kıyısı deniz piyadesi harekât birliklerini de bölgeye göndermeyi düşünüyor. Bir deniz piyade harekât birliği 2200 piyadeden, jetleri ve helikopterleri taşıyan savaş gemilerinden, güdümlü roketlerden, harekât destek gemilerinden ve saldırı yeteneğine sahip denizaltılardan oluşmaktadır. Söz konusu birliklerin kullanımı 21. Yüzyılın ‘gambot’ politikasıdır. Bu birlikleri taşıyan gemiler yedi ay kadar boyunca bölgede seyredecekler ve bu sayede Pasifik Okyanusu’na kıyısı olan ülkeler ABD’yi Çin’e karşı desteklemeye ikna olacaklardır. Pentagon temsilcilerinin WSJ’e verdikleri bilgiye göre devriye gezecek olan deniz piyade harekât birlikleri ABD’nin müttefikleri ile tatbikat yapacaklar ve ortaya çıkması muhtemel çatışmalara anında reaksiyon göstereceklerdir. Yani açıkça söylenmese de devriye gezecek olan ‘amfibik harekât’ birlikleri ile Çin’e bağlı adalara ve kayalıklara operasyon düzenlenmesi düşünülmektedir. Çin Ordusu ise şu an Amerikan donanmasına karşı bu adalarda yer alan askeri üslerini genişletmekle meşguldür.
ABD Genelkurmay Başkanı Joseph Dunford geçen hafta Kuzey Avustralya’da yer alan Darwin kentindeki birlikleri denetlerken şöyle bir basın açıklaması yaptı: “Burada bizim uzun süreli çıkarlarımız, uzun süreli görevimiz ve mevcudiyetimiz söz konusudur.” Bu açıklamayı takiben Pentogan temsilcileri de Okinawa’dan yılda altı ay için Darwin’e gönderilecek olan deniz piyadelerinin sayılarının Mart’ta ve gelecek yıllarda kesin olarak arttırılacağını belittiler.
Buna ek olarak ABD Ordusu KDHC’deki mevcut iktidarı yıkmak ve Kuzeydoğu Asya’daki güç dengelerini hissedilir ölçüde değiştirmek amacıyla KDHC’ye karşı kısa süreli olmak üzere geniş çaplı bir askeri saldırı planlamaktadır. Böyle bir durumda 25 milyon nüfuslu yoksul ülkenin komşu devletleri olan Çin ve Rusya stratejik olarak doğrudan zarar göreceklerdir. Güney Kore’de düzenlenen Kış Olimpiyatları’nın açılışında ABD Başkan Yardımcısı Michael Pence’in davranış biçimi tehditkârdı. Güney Kore hükümeti KDHC’li bir spor takımının olimpiyatlara olan katılımını selamlamak ve KDHC devlet başkanının kız kardeşi olan Kim Yo-Young’u ve izole edilmiş olan ülkenin yüksek halk meclisi başkanı Kim Yong-nam’ı diplomatik saygı çerçevesinde karşılamak için büyük çaba saffetti. Güney Kore hükümeti ayrıca gerginliği azaltmak üzere iki devlet arasındaki görüşmeler için çekingence adım atma girişiminde bulundu. Özellikle vurgulanması gerekir ki, Kore Yarımadası’nda çıkacak bir savaş yüz binlerce kişinin ölümüne sebebiyet verecek olmasının yanında her iki ülkenin ekonomik ve sosyal tahribatını da beraberinde getirecektir. Michael Pence ise gayet bilinçli olarak hesaplanmış emperyalistçe bir kibir ve aşağılama tutumu ile Güney Kore ve KDHC’ye ABD’nin barışçıl bir uzlaşıya ilişkin hiçbir ilgisinin olmadığını göstermiş oldu. Pence ayrıca, olimpiyatlara katılan tüm devletlerin davet edilmiş oldukları bir yemeği sadece KDHC temsilcileri ile konuşmadan erken terk etti. Öte yandan Kore takımı açılış seremonisinde beraber yürürken, ayağa kalkmayan Pence, oturmaya devam etti. Bu tarz diplomatik bir tahkir sadece ama sadece tek bir hedefe yöneliktir ve bu sayede Trump hükümetinin yanlış anlaşılmaya fırsat vermeden KDHC’yi ABD’nin uydu devletine dönüştürmek istediği aşikârdır. Başka bir deyişle Washington, Kim Yong-un yönetimini tam olarak teslim olmaya zorlamaktadır. Aksi takdirde gerek hazırlığı yapılan planlar gerekse de Trump’ın KDHC’yi “alevler ve öfkeyle, tamamen tahrip edeceğine” ilişkin olan tehditleri gerçekleşecektir. General Dunford ise Amerikalı deniz piyadeleri önünde şu dehşet verici konuşmayı yaptı:
“… Nihayetinde, eğer Kore Yarımadası’nda savaşırsak, bu çirkin bir savaş olacaktır. Deniz piyadeleri ve askerler yarımadaya müttefiklerimiz ile beraber çıkartma yapacaklardır. Eğer bir deniz piyadesiysen, eğer bir üniforma taşıyorsan ve sabahları kalktığında barışın son günü olduğuna inanıyorsan, sonunda haklı çıkacaksındır.”
Alınmakta olan söz konusu önlemlerden ve verilen beyanatlardan hareketle KDHC, olimpiyatlardan sonra ABD’nin, Güney Kore’nin, Japonya’nın, Avustralya’nın ve diğer ABD müttefiklerinin kendisine karşı bir saldırı düzenleyecekleri sonucuna varabilmektedir.
Kapitalizmin çelişkileri dünyayı II. Dünya Savaşı’ndan beri en kötü ve en pahalıya mal olacak olan bir çatışmanın eşiğine getirmiştir. Kendi içinde yaşadığı krizlerden dolayı sıkıntılı olan Amerikalı egemen sınıf, artık dünyaya kendi isteklerini dayatmakta beceriksiz kalmaktadır. Söz konusu sınıf tam da bu nedenle karşı konulamaz çöküşünü durdurmak için son 25 yılda tırmanışa geçen savaşları tek olasılık olarak görmektedir. Çin’in ve Rusya’nın kendilerini Kore Yarımadası’nda çıkacak bir savaşın dışında tutmaları halinde bile, büyük güçlerin birbirlerine karşı nükleer silah kullanma tehlikesi artacaktır. Krizlerle sarsılmakta olan kapitalist oligarkların temsil ettikleri Pekin ve Moskova yönetimleri de ABD ile yaşanacak çatışmalara karşı aktif olarak hazırlık yapmaktadırlar. Buna ek olarak Avrupalı emperyalist güçlerin askeri ve düşünce üreten çevrelerinde de Washington ile girişilecek bir çatışma kaçınılmaz olarak değerlendirilmektedir.
Rus devrimci Wladimir Lenin 1915 yılında Zimmerwald adlı bir İsviçre köyünde düzenlenmiş olan savaş karşıtı bir konferans için şu sonuç metnini yazmıştı: “İçinde bulunduğumuz çağın tüm objektif koşulları proletaryanın kitlesel devrimci mücadelesini gündeme getirmektedir. Sosyalistlerin görevi, mücadelenin hiçbir yasal aracına son vermeksizin, bu araçların tümünü ana hedefe tabii kılmak, işçilerin devrimci bilincini geliştirmek, onları enternasyonal devrimci mücadelede birleştirmek, her devrimci çıkışı teşvik etmek ve halkların arasında yaşanan emperyalist savaşı ezilenlerin ezenlere karşı yürüteceği ve kendisine kapitalist sınıfın araçlarını kamulaştırmayı, politik gücün proletaryanın eline geçmesini, sosyalizmin gerçekleştirilmesini hedef alan bir iç savaşa dönüştürmektedir.”
Kaynak: World Socialist Website
1. Gambot, (İngilizce "gunboat"tan gelir) bir veya birkaç silahı bulunan küçük savaş gemilerinin adıdır. Terim olarak ilk 18. yüzyılda kullanılmış ve tam niteliği belirsiz bir kavram olarak birçok gemi tipi için kullanılmıştır. 19. yüzyılın sonlarına doğru ve 20. yüzyılın başında gambot terimi genelde devriye görevi yapan küçük silahlı gemiler için kullanılır oldu. Bu gemiler nehirlerde de savaşabilmekteydi ve torpido taşıyanları da "torpido gambotu" olarak adlandırılıyordu. Daha sonra büyük devletlerin kolonilerine ve himayeleri altındaki devletlere karşı gözdağı olarak kullanıldığı gemiler de olduklarından literatüre "gambot diplomasisi" adında bir politika kazandırdılar. https://tr.wikipedia.org/wiki/Gambot
2. Amfibik harekât, stratejide, deniz ve kara müşterek harekâtına denir ve daha ziyade denizden karaya, asker ve zırhlı araçlar çıkarılmasını kapsar. Bu alanda özel olarak hazırlanmış deniz piyadesi birlikleri ile denizden yüzen tank ve zırhlı araçlar yapılmıştır.https://tr.wikipedia.org/wiki/Amfibik_harekât
Soygun girişimi ilginç son buldu
Bir mağazayı soymak isteyen iki kişinin, mağaza önündeki ilginç görüntüleri güvenlik kameralarına yansıdı.
15-02-2018 18:49
Çin’in Şanhay kentinde bir mağazanın güvenlik kamerasına yansıyan görüntülerde, mağazayı soymak için gelen iki ortağın bu başarısız girişimi yer aldı.
Şanhay Emniyet Müdürlüğü tarafından sosyal medyada yayınlanan bu görüntüler, kullanıcılar tarafından büyük ilgi topladı.
Canikli: Mattis ‘YPG'yi PKK'ya karşı savaştırabiliriz’ dedi
Canikli, Mattis'in, "YPG'yi PKK'ya karşı savaştırabileceklerini" söylediğini açıkladı.
15-02-2018 14:27
Milli Savunma Bakanı Nurettin Canikli ile ABD Savunma Bakanı James Mattis, dün NATO Savunma Bakanları Toplantısı kapsamında bir görüşme gerçekleştirmişti.
Milli Savunma Bakanı Nurettin Canikli bugün yaptığı açıklamada, ABD Savunma Bakanı James Mattis'in kendisine 'YPG'nin PKK'ya karşı savaştırılabileceği' teklifini sunduğunu belirtti.
Canikli, görüşmenin ardından yaptığı açıklamada şunları söyledi:
“Sayın Mattis bu örgütü PKK’dan ayırabilecekleri şeklinde, hatta PKK’ya karşı savaştırabilecekleri şeklinde, bunun için çaba sarf edecekleri şeklinde açıklamaları oldu. Biz de bunun mümkün olmadığını ve hiçbir zaman YPG ve PYD’nin PKK yapılanmasından ayrılmasının mümkün olmadığını, hele PKK’ya karşı savaştırılmalarının mümkün olmadığını söyledik. Çünkü bu örgüt, kendisi zaten aynı yerden yönetiliyor. Aynı amaç için terörist faaliyetlerine devam ediyorlar.
Fakat onlarda böyle bir kabul var. PYD ve YPG’yi PKK’dan ayırabilecekleri ve bizim açımızdan bu anlamda tehlike olmaktan uzaklaştırabilecekleri şeklinde kabulleri var.”
PENTAGON'DAN AÇIKLAMA
Görüşmenin ardından Pentagon’dan yapılan açıklamada ise; Mattis'in görüşme sırasında Türkiye'den IŞİD ile mücadeleye odaklanmasını istediği belirtildi.
Açıklamada, "(Mattis), IŞİD'i yenmek için yapılan mücadeleye ve bu terör örgütünün Suriye'nin yeniden yapılanması sürecinde hiçbir izin kalmamasına yeniden odaklanılması çağrısı yaptı" denildi.