Okumaya, kitaba ilişkin en nefret ettiğim “boş zamanlarımda kitap okurum” ifadesidir. Bu sözün sahiplerine şunu söylüyorum: “Boş zamanlarımda kitap okurum” demek-ile “ara-sıra insan olurum” demek arasında mefhûm açısından bir fark yoktur.
Dert yüreğin derinliğinde taşınır... Ne dilin ne kalemin ne de silahın ucunda... Kişi ancak yüreğinde taşıdığı derdin hakikî kavgasını yapar... Derdiyle sahici yaşar... Ötekiler kuru bir gürültüdür; sadece vicdanları rahatlatan; utançları örten.