Codename: Cosmo’yu benimsedikten sonra Reed’in izlemesi gereken net bir yolu vardı.
“Sahte Patronun Hayatını Değiştirmek, Reed.”
Hiçbir stil duygusu olmayan topal kötü adam Reed’den, en azından biri üzerinde bir izlenim bırakabilen bir Reed’e.
Reed, bunu başarmak için yapması gerekenleri bir yere not etmeye karar verdi.
- ‘Proje: Çiçek Bahçesi rafa kaldırılacak.’
Projenin ilk hedefi olan Codename: Cosmo, deneysel bir özne yerine kızı olarak alındığından, aynı yolu izlemek imkansızdır.
“Ve fizyolojik olarak da imkansız.”
Birinin nefretini uyandırmak ve onu bir canavara dönüştürmek onun tarzı değildi.
- “Kule ustası olarak rolümü yerine getirin”
Reed, Sessiz Kule’nin efendisi rolüne hiçbir zaman tam olarak bağlı kalmamıştı.
Her zaman kuleden ayrılma ve kıtası olan Bulut Kıtasını yutma hırsları besledi.
Bu hırs yüzünden herkesi kendisine karşı çevirdi ve sonunda Reed ölümüyle karşı karşıya kaldı.
‘Bir kule ustasının rolü nedir?…’
Kule sihri ilerletir ve kulenin yüksekliği sihirbazların statüsünü ve onurunu sergileyerek onları gururlandırır.
Tabii ki, burada bitmiyor.
Krallıktan etkilenmeyen küçük köyleri korumak, bölgede yaşayan canavarları ve manadaki anormallikleri izlemek ve barışa ve esenliğe katkıda bulunmak için bu anormallikleri analiz etmek de sorumlulukları arasındaydı.
Böyle bir görevi üstlenenler kulenin sihirbazlarıydı.
‘…ve her zaman olduğu gibi, fantastik entrikalarla meşgul.'(??????)
Fantezi ortamlarında her zaman olduğu gibi, bu durum ve onurun parçalanmasıyla başlar.
Kırılıyor, kırılıyor ve tekrar kırılıyor.
Sanki Jenga gibi çökmeye mahkummuş gibi, her bir parçası dışarı çekilip zar zor bir arada tutuluyor!
[Ç/N: Jenga, daha fazla bilgi için]
Sessizlik Kulesi de diğer sihirli kuleler gibi yıkılmaya mahkumdu.
Ancak bunun bir düşman tarafından değil, bir kahraman tarafından yapılacak olması onu rahatsız ediyordu.
“Kuleyi korumalıyım.”
Öylesine refleksif bir yargıydı ki, sanki geçmiş vicdanının kalıntıları kalmış gibiydi.
Sonra, son görevini yazdı.
Reed’in en parlak özelliği şüphesiz “Yetenek Değerlendirmesi” idi.
Dünyanın on yıl önceki hali göz önüne alındığında, kendi yeteneklerinin bile farkına varamayan ve amaçsızca dolaşan birçok yetenekli insan olmalı.
“Hmm…”
Önümüzdeki yol haritası iki bölüme ayrılabilir:
3-1. Kızı olarak kabul edilen Codename: Cosmo’yu eğitmeye odaklanın.
3-2. Cosmo dışında diğer potansiyel felaketleri toplayın. Ne kadar çok, o kadar eğlenceli.
Reed, not defterine bir kalemle vurarak düşündü ve sonunda bir sonuca vardı.
“1 numara gidilecek yol gibi görünüyor.”
İlk olarak, tüm kalbinizle bir şeye odaklanın.
En seçkin yeteneği, Codename: Cosmo’yu gerektiği gibi yetiştiremezse, çoktan diskalifiye edilmiş olurdu.
“Çünkü onun babası olacağıma söz verdim.”
Yeteneklerini araştırmacı ve deneysel bir özne olarak değil, bir baba ve kız olarak besliyor.
Bir baba ya da bakıcı olarak her yönden acemi olan onun için, sadece kızla ilgili durum zaten eziciydi.
İlk başta açgözlülüğünü bastırmak ve elinden geleni yapmak en iyisiydi.
“Ah.”
Bu düşünceyle Reed’in aklına bir fikir geldi.
Kaydettiği önceki ikisinden çok daha önemli olduğunu fark ederek ek bir nokta yazdı.
“Reed’in kuşkusuz birçok düşmanı olacak.”
Bu kişiliğiyle düşmanı olmadığını söylemek mümkün değil.
“Ayrıca şu anda aklımdaki tüm karakterler kötü adamlar.”
Reed’in gelecekte işe alacağı yeteneklerin çoğu, kaçınılmaz olarak kötü adam olmaya mahkum insanlar olacaktır.
Bu tür yetenekler, saatli bomba gibi duyguları barındırır ve çoğu zaman mantıklı hareket etmezler.
Codename: Cosmo sonunda kendisini aşan bir sihirbaza dönüşecek ve bunun için yeterli önlemi almazsa kendisine yakışmayan bir konumu hedefleyen bir insan olacaktır.
Ancak Reed başka bir sorunla karşı karşıya kaldı.
“O zaten tamamlanmış bir karakter…”
Tüm sihir alanlarına erişmişti ve sınıra ulaşmıştı, bu yüzden Project: Flower Garden’ın aşırı ölçüsüyle daha fazla güç elde etmeye çalıştı.
“Her şeyden önce, çok yönlü olmak çok çeşitli seçenekler sunuyor.”
Reed Adelheits Roton, bir alanı küle çevirebilen yüksek güçlü büyüler dışında tüm büyüleri kullanabilen çok yönlü bir karakterdi.
“Sonuçta seçmem gereken yetenek bu mu?”
Reed’in baktığı yetenek, zihninin derinliklerinde mühürlenmesi gereken bir şeydi.
Güç çekmek için sihirli taşları ve sihirli büyüleri makinelerle birleştiren bir teknikti.
Örneğin, sihirli kule asansörleri ve ofis masalarındaki ekran büyüsü, tümü sihir mühendisliği yoluyla gerçekleştirildi.
Ancak Reed, bu yetenek hakkında onu mühürleyecek kadar yüksek bir fikre sahip değildi.
Bunun ana nedeni, sihir mühendisliğindeki ilerlemenin saf sihir için zararlı olduğuna inanılmasıydı.
“Sonunda, hikaye boyunca, herkes sihir mühendisliğini kabul etti ve onun felaketlerin üstesinden gelme gücüne güvendi.”
Yetersiz yetenekleri tamamlamak için mükemmel bir teknolojiydi.
Sihir mühendisliği, Reed’in belirsiz bir şekilde vasat yeteneklerinden en iyi şekilde yararlanmak için mükemmeldi.
Reed bu gerçeği çıraklığından beri biliyor ve uyguluyor olmalı.
Ancak nihayetinde en çok istediği şey saf sihirdi.
Kısa yolları kullanmanın büyünün sınırlarını kabul etmek anlamına geldiğini düşündü ve bir kule ustası olarak büyü mühendisliğini tamamen terk etti.
“Ama saflığı seven diğer büyücüler bile büyü mühendisliğinin gerekliliğini fark ettiler.”
Böyle bir geleceğin garanti olduğu bir dünyada bunda ısrar etmeye gerek var mı?
“Büyü mühendisliğine girersem, diğer büyü becerilerini 5. seviyeye yükseltebilirim.”
Sadece biraz daha fazla yetenekle aşkınlık denen 6. seviyeye ulaşmak bile mümkündü.
Bu, yalnızca deneyimlemiş olan Reed’in bildiği bir gerçekti.