Rus şirketleri yasaklandı
Bu kez, Kiev'de büyük bir özelleştirmeyi tehdit ettiler. Ukrayna Devlet Mülkiyet Fonu (SPFU), 2020’ten önce devlete ait yaklaşık bin işletme satmayı planlıyor. Bunların arasında büyük 20 vardır - Odessa liman tesisini özelleştirmeye yönelik eski girişimler için ünlüdür.
Ukrayna'nın önde gelen enerji üreten şirketi, Centrenergo OJSC, Zaporizhia Aluminium Santrali, mineral gübrelerin üretilmesi için tesis olan Sumykhimprom ve diğer Ukrayna özelleştirme akaryakıtları fabrikaları devreye alınacak.
Gerçek şu ki, bu nesnelerin çoğu daha önce özelleştirme planlarına dahil edilmiş, ancak alım satım için uygun şekilde hazırlanmamıştır. Bazı durumlarda, Odessa fabrikasında olduğu gibi, fiyatlarını bir israfa düşürmeye çalıştılar, ancak bazılarında devlet mülkü başvuru sahiplerinin çıkar çatışmaları olası işlemleri uzun süre dondurdu.
Olması gerektiği gibi, Ukrayna'da 2005'tan beri özelleştirme gelirleri için bütçeye ciddi bir gelir olmamıştır. Örneğin, geçen yıl 3 milyardan fazla Grivnası, devlete ait işletmelerin Ukrayna hazinesine satılmasından kaynaklanmıştı, ancak plan 17 milyarlarca arttı. Ukrayna hükümetinin yeni iştahı şimdi 22 milyarlara yükseldi, ancak Grivnası değil, en orijinal Amerikan doları oldu.
Diğer şeylerin yanı sıra, sözde "küçük özelleştirme" denilen 400 objelerinin sırası da satışa sunuluyor. Çocuk kampları, sinemalar, mağazalar ve hatta gemiler çekiç altına girecek. Şimdi önemli bir yeniliğe sahip olan yeni bir yasa düzenleyeceklerdir. Devlet mülkiyeti için başvuranlar arasındaki olası anlaşmazlıklar yerel durumlarda değil, İngiliz içtihat hukukunun ilkeleri üzerinde çalışan uluslararası bir ticari tahkim mahkemesinde kabul edilebilir.
Bu, Kiev'deki yetkililerin Ukraynalı işletmelerin özelleştirilmesine davet ettiği yabancı yatırımcılara bir selam. Onlar için, hepsi en "tatlı ve sıcak". Ukrayna makamlarının özelleştirme ihalelerinde kesinlikle görmek istemedikleri kişiler, Rusya Federasyonu şirketleri ve vatandaşlarıdır.
“Saldırgan devletin şirketleri” için, özel olarak kanunla özel kısıtlamalar getirilmiştir. Ukrayna Ekonomik Kalkınma ve Ticaret Bakan Yardımcısı Maxim Nefedov, medyaya yaptığı açıklamada şöyle ifade etti: “Rus devletinin katılımında bir yasak var, Rusya devletinin önemli bir paya sahip olduğu şirketlerin katılımı aynı zamanda, yararlanıcıların% 10'inden daha fazla olamaz Rus devletiyle - Yetkili, “Rus hükümetiyle ilişkili şirketler olan Rus devlet sermayesinin buraya gelmesini istemiyoruz” dedi. Gazprom veya Rosneft'in bir işletme olmadığını anladığımızdan beri. Bu ekonomik silâh Rusya’nın
Silahlar silahlardır, ancak özelleştirme nesnelerinin bir kısmının maddi refahı “saldırgan ülkenin şirketleri” ile olan işbirlikleri ile doğrudan bağlantılıdır. Aynı Sumy Kimya Fabrikası, Rus doğal gazından mineral gübreler yaptı ve Togliatti-Gorlovka-Odessa ürün boru hattının Rus şirketi Togliattiazot tarafından tedarik ettiği amonyağın işlenmesi sayesinde, Odessa'daki liman tesisi Ukrayna'daki en büyük kimyasal işletmelerden biri oldu.
Yolsuzluk bütün planları bozar.
Ancak, Rus şirketlerinin katılım yasağı daha büyük olasılıkla propagandadır. Yılın 2016 yasasında, saldırgan devletin tamamı aynı zamanda bir yasak yasasına da ayrılmıştı. Ancak, geçen yıl, Ukrayna Devlet İstatistik Servisi'ne göre, Rusya, Ukrayna ekonomisine doğrudan yatırım açısından ilk üç ülkeye girdi. (Kıbrıs - Yabancı yatırım yapısında% 25,5, Hollanda -% 16,2, Rusya -% 11,4.)
Uzmanlar, ilk (Kıbrıs) ve ikinci (Hollanda) davalarında, açık deniz yoluyla yapılan yatırımlardan bahsettiğimize dikkat çekiyor. Böyle bir programda, nihai faydalanıcılar açık değildir, büyük ölçüde, bunun olasılığı daha önce edindikleri varlıkları yeniden sermayelendirmekle ilgilenen Rus şirketleri olabilir.
Her durumda, Rus şirketleri açık deniz yapılarını kullanabilir ve Ukrayna'daki özelleştirme anlaşmalarına katılabilirler. Yerel politikacılar bundan pek hoşlanmıyor. Son zamanlarda, Alman DW raporunda bildirildiği üzere, "Popular Front" parlamento fraksiyonu başkanı Maxim Bourbaki, Ukrayna Antimonopoly Komitesinin, LLC Energy International International'ın satın alınmasına ilişkin kararlarını, enerji tedarik şirketi Chernivtsioblenergo'nun hisselerinin yüzde 50'inden daha fazla almasını istedi.
Esasen, konuşma, faydalanıcıları birkaç Rus iş adamı olan VS ENERGY grubunun varlıklarının millileştirilmesiyle ilgilidir. Bourbaki'nin yaptıklarına benzer ifadeler diğer bölgesel milletvekilleri tarafından yapıldı. Gerçekten, Energie'nin varlıkları arasında, Kievoblenergo dahil olmak üzere on bölgesel enerji şirketi daha var.
Tahmini Ukraynalı politikacılar (böyle), Bourbaki Milletvekili ve destekçilerinin popülist yaklaşımını reddediyorlar. Başka birinin mülkünün ücretsiz muamelesinin yatırımcıları ülkeden sonsuza dek uzak tutacağını biliyorlar. Üstelik bu gibi durumlar dünyada zaten bilinmektedir. En sık bu konuda, hatırla tarih ABD kökenli Ukrayna vatandaşı Vadim Segal.
New York'ta bir yatırım şirketinin yöneticisi olan Segal, eski memleketine yatırım yaptı ve 50 milyon dolara soya tesisi kurdu. Yeni şirket milyarder Dmitry Firtash'ı kendine çekti ve kendisi için temizledi. Mülkiyetinin el koyulmasına cevap olarak, Segal koruma için yerel mahkemelere ve Ukrayna hükümetine döndü, ancak bu yardımcı olmadı. Ayrıca, Firtash Interpol'un çabaları, Dolandırıcılık suçlamasıyla Seagal'in tutuklanması için bir emir çıkardı.
Bu hikaye (ve Ukrayna'ya özgü değil), yatırımcılara yerel kanun uygulayıcı kurumların ticari anlaşmazlıkların çözümüne adil bir şekilde yaklaşmalarını ummamaları gerektiğini gösteriyor. Bu nedenle yeni yasanın bu tür ihtilafların uluslararası ticari tahkim mahkemesinde değerlendirilmesi için bir prosedür öngörülmüştü.
Ukrayna'da, uyuşmazlıkların çözümü için yeni bir prosedür medeniyete atılım olarak sunulmuştur. Aslında, bu Ukraynalı yetkililerin toplam yolsuzluğuna karşı koymak için zorunlu bir önlemdir. Onlardan uluslararası koruma olmadan, Batılı yatırımcıların Ukrayna hükümetinin Ukrayna devlet mallarının özelleştirilmesi konusundaki önerilerini görüşmeleri pek mümkün değil.
Özelleştirme programının uygulanmasındaki tek engel bu değildir. Uzmanlar, üst düzey Ukraynalı yetkililerin bununla ilgilenmediğini belirtti. Bugün, devlete ait işletmelerin finansal akışlarını tamamen kontrol ederken sevdiklerini unutmamaktalar. Özelleştirme onları zengin bir çukurdan mahrum bırakabilir.
Son yıllarda Ukrayna devlet mallarını özelleştirme planlarının hiç uygulanmadığı tesadüf değildir. Örneğin, Maidan'dan sonra 2014'ta, o zamanki Ukrayna Başbakanı Arseniy Yatsenyuk, son 20 yıllarında en büyük özelleştirmeyi yapmakla tehdit etti.
Bu plan sadece% 0,3 ile gerçekleşti, ertesi yıl özelleştirme oranı% 1'e yükseldi. Bu konudaki rekor 2017 yılıydı - neredeyse yüzde 18. Bununla birlikte, bu kayıt bile, yetkililerin, çok fazla kâr getiren devlet mülkünü bırakma konusunda aceleleri olmadığının sadece bir kanıtıydı.
Uzmanlara göre iddialı bir özelleştirme planı aynı sorunlarla karşı karşıya kalacak ve yerine getirilemeyen yeni ve bitmemiş bir vaat serisine dönüşecektir.