York Üniversitesi ve ICES’teki araştırmacılar tarafından yakın zamanda yürütülen bir araştırma, biseksüel kadınların heteroseksüel meslektaşlarına göre üç kattan fazla intihar girişiminde bulunduğunu ortaya koydu.
Nüfusa dayalı anketlerden elde edilen verileri 123.000’den fazla kişinin sağlık kayıtlarıyla birleştiren bu çığır açan araştırma, aynı zamanda hem ölümcül hem de ölümcül olmayan intiharla ilgili davranış (SRB) olaylarının eşcinsel erkekler ve lezbiyenler arasında heteroseksüel bireylere kıyasla iki kat daha fazla olduğunu keşfetti. Bu bulgular, LGBTQ+ topluluğu içinde gelişmiş ruh sağlığı desteğine yönelik kritik ihtiyacın altını çiziyor.
York Üniversitesi’nde Sağlık Fakültesi’nde yardımcı doçent ve Kanada Nüfus Sağlığı Veri Bilimi Araştırma Kürsüsü ve ICES’te yardımcı bilim insanı olan baş yazar Antony Chum, “Cinsel yönelimler ve cinsiyet arasında intiharla ilgili davranışlardaki eşitsizliği daha iyi karakterize etmek istedik” diyor. “İntihar girişimleriyle ilgili önceki araştırmalar çoğunlukla anketlerden elde edilen kendi kendine bildirilen verilere dayanıyordu, bu da katılmak için çok hasta olan veya intihar ederek ölen insanlar hakkında bilgimiz olmadığı anlamına geliyor.”
kategorisinde yayınlandı Amerikan Psikiyatri Dergisiçalışma, 2002 ile 2019 yılları arasında ölümcül olmayan kendine zarar verme ve ölümcül intihar olayları nedeniyle acil servis ziyaretleri veya hastaneye yatışlar gibi anonim idari sağlık verileriyle bağlantılı olan Kanada Toplum Sağlığı Araştırmasından Ontario katılımcılarına baktı.
York Üniversitesi doktora sonrası araştırmacıları Gabriel John Dusing ve Chungah Kim’in de dahil olduğu araştırmacılar şunları buldu:
- Bir veya daha fazla SRB olayının genel yaygınlığı heteroseksüel bireylerde yüzde iki, gey/lezbiyen bireylerde yüzde beş ve biseksüel bireylerde yüzde sekiz civarındaydı.
- Cinsel azınlık bireyleri, heteroseksüel insanlara kıyasla 2,10 ila 4,23 kat daha fazla SRB olayları riski altındaydı.
- Yaş ve cinsiyete göre ayarlandıktan sonra, bir SRB olayı riski biseksüel bireyler arasında üç kattan fazlaydı ve bu risk en çok biseksüel kadınlar için belirgindi.
Chum, “Biseksüel kadınlar için daha yüksek risk, biseksüel insanların LGBTQ+ topluluğu içinde karşılaştıkları daha fazla ayrımcılığa ve ayrıca biseksüel kadınların karşı cinsten ilişkilerde yaşayabileceği daha yüksek şiddet, travma ve bakım yükü oranlarına bağlanabilir” diyor.
Çalışmanın bir kısıtlılığı, ikili olmayan bireyler ve aseksüel ve queer gibi cinsel yönelimler için verilerin mevcut olmamasıdır. Bununla birlikte, bu, bulguların diğer bölgeler ve popülasyonlar için genelleştirilebilirliğini artıran tıbbi kayıtlarla bağlantılı büyük bir temsili örneklem kullanan ilk çalışmaydı.
Chum, “Çalışma, LGBTQ+ intihar riskini ele almak için daha iyi finansman, politika ve programlamaya açık bir ihtiyaç olduğunu gösteriyor” diyor. “LGBTQ+ intihar riskini ele almak için sağlık çalışanları için daha fazla eğitime ihtiyacımız var. Ayrıca, hastaneleri ve klinikleri rutin hasta bakımının bir parçası olarak cinsel yönelim verilerini toplamaya teşvik etmek istiyoruz.”
Chum ayrıca sağlık hizmetlerinin özelleştirilmesinin giderek arttığına ve kamu tarafından finanse edilen ruh sağlığı desteklerinin yalnızca LGBTQ+ kişiler için değil, genel olarak artırılması gerektiğine dikkat çekiyor.
Referans: “Cinsiyete Göre Cinsel Yönelimlerde İntiharla İlgili Davranışlarda Eşitsizlikler: Bağlantılı Sağlık İdari Verilerini Kullanan Retrospektif Bir Kohort Çalışması” yazan Antony Chum, Ph.D., Chungah Kim, Ph.D., Andrew Nielsen, M.Sc., Gabriel John Dusing, Ph.D., Patricia O’Campo, Ph.D., Flora I. Matheson, Ph.D., Lucy Barker, MD , Simone Vigod, MD, Vicki Ling, M.Sc., Kinwah Fung, M.Sc. ve Sidney Kennedy, MD, 7 Haziran 2023, Amerikan Psikiyatri Dergisi.
DOI: 10.1176/appi.ajp.20220763
Bulgular, yazarların Mart ayında yayınlanan ilgili çalışmasıyla uyumludur. PLOS Bir, hem cinsel azınlık statüsünün hem de sağlık hizmetlerine erişimin yetersiz olduğu, yetersiz kaynaklara sahip mahallelerde ikamet etmenin intiharla ilgili davranışlar için bağımsız risk faktörleri olduğunu tespit etti. Gelecekteki araştırmaların, mahalle düzeyindeki eşitsizlikler ve sağlık hizmetlerine yönelik engeller gibi sağlığın sosyal belirleyicilerini ele alırken LGBTQ+ kişilerin ruh sağlığını iyileştiren müdahaleleri keşfetmesi gerekiyor.