arthur rimbaud nun pek çok farklı yoruma sebep olmuş mısrası. ben çözdüm iddiasında değilim lakin
yunus emre'nin "bir ben var ki bende, benden içeri" mısrası ile bir paralellik var gibi.
yok be var gibi değil, kesin var.
(bkz: arthur rimbaud
)
yunus emre'den ziyade, ibn arabi
'den araklamış sanki zat-ı şahaneleri bu veciz sözü.
bakınız "fusus l hikem
"de ne diyor hazret:
"anlaman gerekir ki sen -aslında olmayan ama var zannettiğin- bir hayalsin. akıl edip bunu anladığın ve 'bu ben değilim, bu benden başkasıdır' dediğin her ne varsa, hayaldir. hatta senin kendi başına bağımsız olarak düşündüğün, hayal ettiğin şeylerin, yaratılmışların tümü hayal içinde hayaldir. gerçek varlık, yalnız ve sadece allah'tır."
demek rimbaud da "vahdet i vücut
"çu imiş!
"ben bir başkasıdır, o başkası da sana aşık" demişlerdi vaktiyle. güzel bir şey bence.
arthur rimbaud
sözüdür. koşulsuz şartsız, tüm ruh ve beden bütünlüğümle inanırım ben bu cümleye.
ben bir başkasıdır. evet.
ayrıca, rimbaud'nun bütün şiir ve yazılarının derlendiği bir kitaba da verilmiştir bu isim. yeni çıkmış. iki sene önce haldır haldır ben ararken yoktu bu kitap. 1 sene filan olmuştur en çok.
''ılluminations , cehennemde bir mevsim'' idi ben genç iken can yayınlarından adı.
demek ''ben bir başkasıdır'' bile satışa sunulmuş!
galatasaraydan aşağı doğru inerken tophaneye doğru can yayınlarının binası var cezayir sokağına inmeden hemen, gir içeri saldır eski baskısını bulursun!
ama evet ''kahrolsun tanrı''
"rimbaud'un ünlü sözü:
je est un autre
nasıl çevirmeli?
rimbaud, "ben bir başkasıyım" demiyor,
ben bir başkasıdır diyor.
buradaki ben, rimbaud'un kendisi değil.
ben, sizin bildiğiniz ben değilim.
bende bir başkası var.
ama her başkasında bir ben yok.
rimbaud'un sözü sanırım, en az sözcükle dile getirilmiş has sanatçının tarifi."
ayrıca 9. nesil bir yazardır ki, bu giriyi esas yazma sebebim. ileride berna moran kadar birikime sahip olma hayallerimiz var. okuyun, okutturun!
bana kıç yalayıcı demiş yazar. ve bunu kalite ile aynı cümlede kullanmış. acınası halde.
eskilerden gelen, küllerinden doğan bir yazar.
doğum günü kutlu olsun istediğimdir ayrıca.
rimbaud'nun hayatımı, ya da ona göre ''bir başkası''nın hayatını değiştiren tespiti. oldukça sarih fakat, insan düşünmeden edemiyor böyle bir durumda... eğer ben bir başkası ise, bir başkası da ben olabilir mi? sahip olmayı reddedip, elimin tersi ile bir kenara ittiğim tüm düşüncelerim ve huylarım, bir başkasının bahçesinde başka bir ben olarak filizleniyor olabilir mi? benim hayatım ne kadar benim, ya da bir başkasının hayatı ne kadar bir başkasının? eğer bir başkası ben ise ve ben bir başkasıysam ben kimim, ya da o bir başkası kim? eğer bütün bu yaşam, bu oluş, bu varlık bir ilüzyon ise, bir idea taklidi ise platon'un dediği gibi... benim bir başkası olmam, ya da bir başkasının ''ben'' olması, ne kadar gerçek olabilir? ya da ben bir başkası ise ve bir başkası da ben ise, bu, herkesin içinde benden bir parça ve benim içimde herkesten bir parça olduğunu göstermez mi?
bilemiyorum... bilmek de korkutuyor gerçi bunu. bilmek istemiyorum diyelim biz şuna hadi.
(bkz: böyle bir yazar yok
)
gitmiş. aa! çok şaşırdım.
ama neden? demek istediğim yazar.