Gözlerimi kapatarak sordum;
-Peki, gözlerim ne renk?
Hiç düşünmeden cevap verdi;
-İlk bakışta kahverengi..
-İlk bakışta? Diye tekrarladım sözlerini.
-Ya sonra?
Beni duymuyor gibiydi.
-Işığa bakınca ela…
Biraz daha dikkatli baktığımda iris çevresi bal rengi...
Güneşe bakınca ise yeşil…
Duyduklarıma inanamamıştım o an… Kısa bir sessizliğin ardından
-Nasıl yani? Bu kadar kısa sürede hem de!! diyerek şaşkınlığımı dile getirdim.
Kendinden son derece emin bir tavırla;
-Başka sorun var mı? Diyerek gülümsedi.
-I ıh..Ben sadece kahverengiye bile razıydım…
Bu aşık olmak değildi.
Felç olmak gibi bir şeydi.
O an, bakışlarımı senden alamayacak kadar hareketsiz kalmaktı.
Gün geçtikçe, kalbimin felç olmuş haliyle, senin sözlerinde şifa arıyor, kelimelerinle tekrar tekrar aşık oluyordum sana.
Mel/2016