İngiliz-Japon İttifakı
İngiliz-Japon İttifakı, Büyük Britanya ile Japonya'nın, Çin ve Kore'deki karşılıklı çıkarlarını korumak üzere kurdukları ittifak (1902-23). Rusya'nın Uzakdoğu'daki yayılmacı girişimlerini engellemeyi amaçlayan ittifak, Büyük Britanya ile Japonya'nın I. Dünya Savaşı'nın sonuna değin Asya'da izledikleri politikanın temelini oluşturmuştur.
İttifak Rusya'nın müttefiki Fransa'yı, Rus-Japon Savaşı'na (1904-05) girmekten caydırarak Japonlara önemli bir üstünlük sağladı. İlk kez 1905'te ikinci kez de Japonya'nın Kore'yi ilhak etmesinin ardından 1911'de yenilenen bu ittifak sonucu Japonya I. Dünya Savaşı'na İtilaf Devletleri'nin yanında katıldı.
Savaştan sonra Rusya'nın Çin'e karşı saldırgan bir politika izleme olasılığı ortadan kalktı ve Britanya, ittifak politikasını değiştirerek, Japonya'yı Pasifik bölgesindeki başlıca rakibi olarak görmeye başlayan Amerika Birleşik Devletleri'yle (ABD) sıkı ilişkiler kurmak üzere harekete geçti. Ama Britanya'nın 1921-22'de toplanan Washington Konferansı'nda ABD'yle ikili bir ittifak oluşturma girişimleri başarısızlıkla sonuçlandı. Öte yandan bu konferans çerçevesinde ABD, Britanya, Japonya ve Fransa arasında, Büyük Okyanus bölgesinde çıkabilecek sorunlara ortak çözüm bulunması amacıyla Dörtlü Pasifik Antlaşması imzalandı (1921). Bunun sonucunda Britanya ile Japonya arasındaki ikili ittifak son buldu ve Japonya bu tarihten, Almanya ve İtalya'yla Üçlü Pakt'ı imzalayacağı Eylül 1940'a değin başka bir ülkeyle bağlayıcı ve güçlü bir ittifak kuramadı.