İnsan yirmili yaşlarında yarın devrim yapacakmış gibi görüyor kendini. Şimdi mucizevi bir şekilde yaşıyor olduğunu düşünürken, o yıllarda devrim yapmaya soyunmanın gerçekte hayatta kalmak demek olduğunu anlıyor. Sonunda umutsuzca ve içgüdüsel olarak baskın çıkan, hayatta kalmak değil miydi?Amida, Eğer Sana Gelemezsem, Özcan Karabulut (Sayfa 91)
"Harlem'de beyazdım, Torino'da Arap, Bükreş'te Türk. Diyarbakır'da polise Türklüğümü beğendiremiyorum, Kürtlere devletin adamı olmadığımı anlatamıyorum. Bütün bunlar şaka gibi geliyor bana. Kim bilir, cehennem benim belki de. Bir milliyetçiliğin ötekini beslediği topraklarda benim gibi 'romantik marjinaller'e dönüşmekten başka çare kalmıyor. Küçük sessiz bir azınlık...Amida, Eğer Sana Gelemezsem, Özcan Karabulut (Sayfa 149)
Anadolu'yu düşün... Birlikte büyüdüğün Simla'nın Ermeni olduğunu çok sonra öğrenip şaşırıyorsun. Neden? Çünkü Simla sana kim olduğunu söyleyemiyor, arkadaşlığının bitmesinden korkuyor. Simla sana Ermeni olduğunu söyleseydi, ailen büyük olasılıkla onunla görüşmene izin vermezdi. Diyarbakır bir zamanlar Arapların hüküm sürdüğü bir kent değil miydi? Bize uzak olduğunu düşündüğümüz, aşağıladığımız bir kökten gelmediğimize nasıl emin olabiliriz?Amida, Eğer Sana Gelemezsem, Özcan Karabulut (Sayfa 171)
İnsan saf bir ırktan geldiğine nasıl emin olabilir?
Emin olduğunu düşünelim, bu senin seçtiğin bir şey mi?Aileni sen mi seçtin? Senin kendini seçme şansın oldu mu? ... Diyeceğim şu: Genetik bir araştırma yapılsa, hepimizin akraba çıkacağından kuşkum yok...