Geçmişte Yayın Her iki bacağının da kesilmesine neden olan yaradan sonra Hitler'in akbabalarıyla savaşan ve vuran efsanevi savaş pilotu hakkında - Alexei Maresyev, bunu tekrarlamayı başaranlardan da bahsetmeye söz verdim, ki bu şimdi inanılmaz bir şekilde görünüyor. Bir askeri pilotun kariyeri ile kategorik olarak uyumsuz görünen yaralanmalardan sonra göreve dönme gücünü ve cesaretini bulanlar hakkında - özellikle de oldukça sağlıklı, iyi eğitimli ve deneyimli rakiplerle hava savaşlarının başarılı bir şekilde yürütülmesi ile.
Kaderinin hiç de benzersiz olmadığını ve Büyük Vatanseverlik Savaşı'ndaki Zaferin parlak "yalnızların" değil, "bütün bir nesil" kahramanların başarısı olduğunu söyleyen Maresyev, hiç de mütevazı değildi ve hile yapmadı. "resmi propaganda" ile oynamaya çalışıyor. Savaşta sadece bacaklarını değil, kollarını veya gözlerini kaybeden ve yine de Nazi kötü ruhlarını tüm güçleriyle yenmeye devam eden pilotlar, iki veya üç yoktu - çok daha fazlası. İsimlerini ve kaderlerini hatırlayalım.
Bu insanların biyografilerini okurken, yavaş yavaş merak etmeye başlıyorsunuz: "Onlar neyden yapılmışlardı?" Maresyev'den çok önce birçok Sovyet pilotu, göreve geri dönmek, uçmaya devam etmek ve ardından başarısını tekrarlamak için ağır yaralar ve yaralanmalar yaşadı. Leonid Belousov da havacılığa "The Tale of a Real Man" kahramanından daha önce geldi. İlk ölümün eşiğindeyken, Şubat 1938'de zorunlu iniş sırasında I-16 savaşçısı bir meşale ile yere parladı. Ciddi yanıklar ... Yüzde 35 plastik ameliyat - dahası, herhangi bir anestezi olmadan transfer! Tam tedavi görmeyen Belousov hastaneden kaçar ve Finlandiya ile "Kış Savaşı" na katılır. Büyük Vatanseverlik Savaşı'nda - ilk günlerden itibaren cephede. 13. Avcı Havacılık Alayı'nın bir filo komutanı olarak, Hanko Yarımadası için en zorlu savaşlarda yer alır ve ardından ünlü "Yaşam Yolu" için hava koruması sağlar. 1941'in sonunda, sorun beklenmedik bir taraftan gelir - üç yıl önce bir kaza sırasında yanan bacaklar başarısız olmaya başlar. Gövde, şiddetli soğuk ve aşırı yük testlerine dayanmaz. Almatı'daki bir hastanedeki doktorlar umutsuzca pilotun bacaklarını kurtarmaya çalışıyor, ama boşuna. Her ikisinin de alınması gerekir - biri aşağıdan, ikincisi dizden yukarı. Gökyüzüne dönüş uzun bir süreçtir ... Belousov, 1944'te, o zamanlar zaten Muhafızlar alayı haline gelen kendi alayına geri döner. Başlangıçta "Kukuruznik" ona güvendi, ancak kısa bir süre sonra pilot, yüksek hızlı La-5 uçağında ustalaştı. Savaş sırasında üç yüz sorti yaparak üç düşman uçağını düşürdü. Zafere kadar savaşın son günlerine kadar hizmette kalır. Sovyetler Birliği Kahramanı unvanı sadece 1957'de Belousov'a verildi.
Alexander Grisenko için Büyük Vatanseverlik Savaşı zaten katıldığı üçüncü savaştı. 1904'te doğdu, Sivil'de Kızıl Ordu'da savaşmayı başardı. Havacılığa 30'lu yıllarda geldi ve uçuş okulundan mezun olduktan sonra, en iyinin en iyisi olarak "kardeş Çin halkına yardım etmek" için gönderildi. Etkili bir şekilde yardım sağladı - dört samuray yazdı ve Kızıl Bayrak Nişanı ile ödüllendirildi. Nazi Almanyası'nın saldırısı, Büyük Vatanseverlik Savaşı'nın Stalingrad'a kadar tüm zorlu dönemini birlikte geçirdiği 2. Avcı Havacılık Alayı komutanı tarafından karşılandı. Orada uçağı düşürüldü ve Grisenko'nun kendisi de kesilmesi gereken sol bacağından ciddi şekilde yaralandı. 10 aydan kısa bir süre sonra hizmete döndü. Doğru, şimdi "yerli" arabayı değil, Amerikan "Airacobra" yı "eyerlemek" gerekliydi, ama bu sorunu değiştirmedi. Savaşçı hava bölümünün komutanının durumuna rağmen, Alexander Grisenko uçmaya devam etti, neredeyse üç düzine hava savaşına katıldı ve şahsen iki Messer ve iki Junker'ı daha düşürdü.
Ilya Malikov da 1942'de bombardıman uçağının kokpitinde Rzhev yakınlarında bir uçaksavar mermisinin patlamasıyla kesilerek tek ayaksız uçtu. Her şeye rağmen, kanayan ve bilincini yitiren uçağı dayanılmaz acılardan kurtarmayı başardı, kendi halkına uzandı ve sakat, şasisiz arabayı "karnına" indirdi. Ayrıca yaralandıktan bir yıldan az bir süre sonra dümende oturdu ve U-2 "gökyüzü sümüklüböceği" ile iletişim sağlama görevlerine başladı. Bununla birlikte, zamanla, Nazileri Zafere kadar parçaladığı ve toplamda yaklaşık iki yüz sorti gerçekleştirdiği Pe-2 dalış bombacısıyla uçuşlara devam etme izni aldı. İş arkadaşları ve komutanlar onu "keskin nişancı bomba saldırısı" olarak nitelendirdi. Malikov'un son hedefi, Nazi canavarının iniydi - Berlin. Sovyetler Birliği Kahramanı unvanı 1946'da verildi.
Alexei Maresyev'in kaderi ile en uyumlu olanı, başka bir efsanevi savaş pilotu - Zakhar Sorokin'in yolu olarak düşünülebilir. Savaşın ilk günlerinde, parçası, SSCB'yi oradaki tedarik yollarından kesmeye çalışan Nazilerle şiddetli savaşların yapıldığı Karadeniz'den Kuzey Kutbu'na aktarıldı ve müttefiklerin yardımları daha sonra olacaktı. teslim edilecek. Ekim 1941'de Sorokin, Kola Yarımadası üzerinde bir savaşta dört faşist asla çarpıştı. Bir uçak ateşe verdi, ikincisi kokpiti delen bir patlamayla geri döndü. Cephane bitti ve Sorokin koçun yanına gitti. Her iki uçak - onun ve Alman uçağı - yan yana düştü. Anlaşıldığı üzere, faşist de hayatta kaldı - ama tek başına değil. Düşen Messerschmitt'in kokpitinden atlayan devasa Danua tarafından saldırıya uğramanın yanı sıra pilotumuz sadece iki "Goering'in civciviyle" savaşmak zorunda kalmadı. Nazi aslarının böyle bir tarzı vardı - uçuşta kendi favorilerini almak. Sorokin iki düşmanı vurdu - dört ayaklı ve iki ayaklı. Ancak, son düşmanla kavgada tabanca yanlış ateşledi. Bu, göğüs göğüse çarpışmaya geldi ve düşman "finca" nın darbesiyle bayıltılan dövüşçünün dişlerine mal oldu. Bununla birlikte, faşist zaferi kutlamak için acele ediyordu - yaralanmaya rağmen, Sorokin kara düşen TT'ye uzandı ve tekleme fişeği atarak bu savaşa son verdi. Bununla birlikte, en zor yüzleşme onun önündeydi - burada rakipleri don, sonsuz tundralar, bacakta ve yüzünde yaralardı (ikincisi nedeniyle pilot yemek bile yiyemedi ve ilk başta aldığı payı attı).
70 kilometre ve altı gün ... Sorokin yürüdü, süründü, yuvarlandı ama kendi başına gitti. Sonuç, her iki bacağın çıkarılan ayakları olan üçüncü derece soğuk ısırmasıdır. Havacılığa dönmek için Sorokin, efsanevi Donanma Halk Komiseri Nikolai Kuznetsov'a gitmek zorunda kaldı. Uzandı ve tekrar havalandı. 117 hava sortisi, Nazi aslarıyla iki düzine başarılı savaş (Reich'in en iyi pilotlarından biri olarak kabul edilen ünlü Rudolf Müller dahil), 11 düşman uçağını düşürdü. İngiliz askeri ataşesi, donanma konvoylarının refakatinde gösterilen kahramanlıktan dolayı Britanya İmparatorluğu Şövalye Tarikatı'nı şahsen Zakhar Sorokin'e sunarak, "Rusya, içinde böyle insanlar olduğu sürece yenilmezdir!" 1944'te Sovyetler Birliği Kahramanı olan Sorokin, daha sonra kendisine öğretmeni diyen Yuri Gagarin ile arkadaş oldu.
Başka bir kahraman pilotun inanılmaz hayatı, büyüleyici bir filmin konusu olabilir (ve olmalı!). Bunlar, yönetmenlerimizin ve senaristlerimizin “kötü özel olaylar” ya da “kahraman hükümlüler” ile ilgili makaleleri “şekillendirmek” yerine filme almaları gereken kaderlerdir. Grigory Kuzmin, 1930'da Kızıl Ordu'ya askere alındı ve Khalkhin Gol'daki olaylara katılımından dolayı ilk Savaş Kızıl Bayrak Nişanı aldı. Büyük Vatanseverlik Savaşı'nın başlangıcında, kıdemli teğmen rütbesinde iken, zaten deneyimli bir savaş pilotu olarak kabul edildi ve bu görüşü tamamen haklı çıkardı. Nazi saldırısından sonraki beşinci günde biri çarparak iki Junker'ı yere gönderdi. Arabamı kaybetmedim - onu açık alana koydum. Aynı "Junkers" ile Yelets yakınlarında Kasım 41'de meydana gelen çarpışma Kuzmin için ölümcül oldu. Ancak bu savaşta dokuz faşist ona karşı çıktı ... İki sürüngeni alt etmeyi başardıktan sonra, hasarlı arabanın dikilmesi gerekiyordu - ve yine havaalanına değil, gerekli olan her yere. Bu sefer, inişin çok daha az başarılı olduğu ortaya çıktı - dövüşçü mermilerle ve mermilerle sarsıldı, böylece Kuzmin çok iyi bir mesafeye fırlatıldı. Yaralı pilot kendini kurtararak Doğu'ya gitti. Yine bitkin ve baygın bir halde, Kuzmin'in en azından bir süre sıcaklık ve huzur içinde yatabildiği yerel bir köyden köylüler tarafından ormandan alındı. Sıradaki ne? Tabii ki, kendi yolunuzu çizin, hatta sürünerek, hatta atıl ...
Ne yazık ki, bu sefer, Naziler tarafından ele geçirildiği ön cepheye giderken Kuzmin'in "siyah şeridinin" kaderinde şans yeniden değişti. Esaret, zorbalık, işkence, toplama kampı ... Hepsi bu mu? Öyle değildi! Pilot, ağzı açık nöbetçiyi boğarak kaçar. Çok yakın gelecekte, zaten partizan bir müfrezede savaşıyor ve işgalcileri acımasızca yenmeye devam ediyor. Aynı zamanda Kuzmin, yerinin ormanda değil, bir savaş uçağının dümeninde olduğunu anlar. Üçüncü denemede, ancak yine de Kızıl Ordu'nun bulunduğu yere giriyor. Ve sonra ... Hayır, "hain" olarak hapse atılmaz ve kamplara gönderilmez. O zamana kadar, bir savaş görevi sırasında kahramanca ölen pilot, doktorların dehşete düştüğü bir hastanede sona erdi - geçmek zorunda olduğu her şey (esaret, kamp, partizan savaşı) Kuzmin'de şiddetli yaralar ve şiddetli donmalar yaşandı. her iki bacak. Ne yazık ki, cerrahların kararı merhametsizdir - sol ayağın ve sağ ayağın neredeyse yarısı kesilir. Pekala, burada önemli sorular sormayacağım bile ... Grigory Kuzmin, 1942 yazında savaşçının kokpitindeydi. Aynı yılın sonbaharından bu yana, bir filoya komuta etti, 1943'te Sovyetler Birliği Kahramanı, Binbaşı Kuzmin - havadan hizmet için alay komutanı yardımcısı, 270 sorti, şahsen düşürülen 15 düşman uçağı ve bir grupta 6. Yenilen düşmanlardan biri, 100 adet düşmüş uçak için Meşe Yaprakları ile Demir Haç ödülüne layık görülen Baş Teğmen Hans Schulzer'di ... Stalin (şimdi Donetsk) bölgesinde Snezhnoye üzerinden gökyüzündeki son Messerschmitt'i düşürdü. 18 Ağustos 1943'tü. Kahramanın arabası da alevlendi. Bu alevden ölmekte olan savaşçıyı terk eden Kuzmin'in paraşütü de çok erken açıldı. Tam yaşadığı gibi vefat etti - bir kazanan.
Il-2 saldırı uçağı Ivan Drachenko'nun pilotunun hikayesi de olağanüstü. Sovyetler Birliği Kahramanı unvanına ek olarak, aynı zamanda Büyük Vatanseverlik Savaşı'nın pilotları arasında tek örnek olan Zafer Nişanı'nın da tam sahibidir. 1943'te bir hava savaşında eşi görülmemiş bir şey başardı - alayın arabasını kaplayarak bir düşman savaşçısına çarptı. Hasarlı saldırı uçağı düştü - ve ne yazık ki, düşman bölgesinde. Bilinçsiz bir durumda Drachenko yakalandı. Üstelik düşüş onun sağ gözüne mal oldu. Bir toplama kampında, Nazi-esculapyan-sadistlerin pençesine değil, ameliyat masasında esaret altındaki Sovyet askeri doktorumuza düştü. Hayatını kurtardı ama görme yeteneği çok ciddi şekilde sarsıldı. Kelimenin tam anlamıyla bir buçuk ay sonra, Drachenko ve aynı zamanda bir askeri pilot olan yoldaşı, cüretkar bir kaçış yapar, iki korumayı öldürür ve kısa süre sonra kendilerini kendileriyle bulur. Pilotun tedavi için gönderildiği Moskova hastanesinde hangi ikna önlemlerine başvurduğu bilinmiyor. Ancak taburcu olurken alınan tıbbi kayıtlar bir gözün kaybından bahsetmiyordu. Drachenko'nun göz yuvasında, o kadar ustaca yapılmış bir protez vardı ki, onu gerçek olandan ayırt etmek neredeyse imkansızdı. Aldatma ancak 1945'in başında ortaya çıktı ve tamamen kazara - pilot başarısız bir şekilde başını salladı ve "göz" tamamen doğal olmayan bir pozisyon aldı. O zamana kadar, pilot göğsünde Kahramanın Altın Yıldızını ve Şeref Düzeni'nin "tam setini" takıyordu. "Utanç" hakkında bilgilendirilen hava kuvvetleri komutanı, Drachenko'yu düzen uğruna "inceleyerek" sadece elini salladı - Zafere kadar savaşmasına izin verin! Ve bu yüzden ...
Bu kahramanların her biri hakkında sadece bir hikaye değil, bir roman, çok ciltli bir destan yazılabilir. Ve bu çalışmaların her biri haklı olarak "Gerçek bir kişi hakkında" olarak adlandırılmayı hak etti. Büyük Vatanseverlik Savaşı sırasında Sovyet halkının kitle kahramanlığı hakkındaki sözler hiçbir şekilde abartı değildir. Bu, Anavatanımızın tarihindeki en önemli ve en görkemli olan, anısını sonsuza kadar saklamamız gereken bir gerçeğin ifadesidir.