"İki ay boyunca her gün sordum... fakat hayır, bekleyişlerden kaynaklanan bu cehennem azabını sana anlatmamın bir anlamı yok. Seni suçlamıyorum. Seni sen kim isen o olarak seviyorum çabuk unutan, kendini veren ve sadık kalmayan, seni yalnızca her zaman kim idiysen ve şimdi de hâlâ kimsen o halinle seviyorum. Çoktandır dönmüştün, bunu aydınlanmış pencerelerini görünce anlamıştım ve bana yazmamıştın. Senden elimde tek bir satır yok şu son saatlerimde, hayatımı vermiş olduğum insandan tek bir satır bile yok. Bekledim çaresizlik içinde kalmış biri gibi bekledim. Ama sen beni çağırmadın, tek bir satır yazmadın... bir tek satır bile..."
-Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu- sizi hemen içine alıp 2-3 saatte bitirebileceğiniz bir kitap. Öyle çaresiz, öyle dolu dolu, öyle acı ve öyle tek taraflı bir aşk... Bir mektup. Çocukluktan beri bir erkeğe duyulan bir aşkın mektubu. Ve tabi yine Stefan Zweig dili ve anlatımı ile. Ve bir erkek yazarın bir kadının dilini, ruhunu, aşkının acısını nasıl böyle yoğun anlatabildiğine hayran kalacaksınız.