Ricciardi di Lucca: İngiltere'deki ortaklarına mektuplar
Luccalı tüccar topluluğu Ricciardi, 13. ve 14. yüzyılların başında iflas etti. Bu şirketin yazışmaları 1295 ile 1303 arasında yazılan on altı mektuptan oluşmaktadır; Londra'daki Ulusal Arşivler'de tutulmaktadır.
Bu külliyat, bankacılık şirketinin temerrüdü ile ilgilidir. Başlangıçta iç anlaşmazlıklar hakkındaki özel yazışmaların bir kamu mübadelesi düzeyine yükselmesi istisnai bir durumdur. Bunun nedeni , şirketin dengesini gözden geçirmek içinLucca Şehri tarafından seçilen tahkim komisyonunun getirilmesiydi .
En önemli müşterilerin, İngiltere Kralı I. Edward ve Fransa Kralı Philip the Fair'in nakit ihtiyaçlarını karşılayamadılar. Papa Boniface VIII, papalık elçileri aracılığıyla Avrupa'daki ticaret toplumu için araya girdi .
Minyatür bir Papa Boniface VIII , Vaticinia de Pontificibus'un detayı (Papaların Kehanetleri)
Edward I ve Philip the Fair daha sonra Ricciardi di Lucca'nın kitaplarının kapatılması ve ele geçirilmesi ve İngiliz ve Fransız ofislerinin kapatılması emrini vererek şirketin kaderini başarısızlık noktasına getirdi.
Philip IV'ün bir minyatürünün detayı, Edward I'den bir saygı övgüsü alıyor.
Mektuplar, modern tarihçilere Yüksek Orta Çağ'ın tüccar gerçekliğine ve Papa, büyük din adamları, kamu kurumları ve şirketin Avrupa'ya dağılmış şubeleri arasındaki ilişkilere bir bakış attı.
Hakkında daha fazla bilgi için bak kıymetli kumaşların dolaşımı , beyaz ve siyah Toskana Guelphs arasındaki çatışmalar bağlantılı olaylar , Lucca kentinde adına büyükelçilerine Batı Avrupa'da büyük bankası külliyatlarda alaka göstermek ve diğer faaliyetler O yıllarda Siena'lı Gran Tavola of Buonsignori ile birlikte .
Madame de Sévigné'nin portresi.
Madame de Sévigné'nin Kızına Mektupları
Madame de Sévigné'nin yazışmaları, saraylı yazı ile bireysel ifade arasındaki dengenin en iyi örneklerinden birini sağlar.
Marie de Rabutin-Chantal, markiz de Sévigné (1626-1696), kızı Françoise Marguerite ile gayretli bir yazışmaya başladı ve ikincisi, Kral'ın Provence'taki vali yardımcısı Monsieur de Grignan ile evlendikten sonra 1671'de ayrıldı.
Bu mektupla ilgili ilişki 25 yıl boyunca haftada birkaç harf sıklığında devam etti. Vatel'in kötü şöhretli intiharı , Condé Prensine maître d'hôtel'in yanı sıra Grande Matmazel'in evliliği ve Lauzun'un tutuklanması gibi Louis XIVmahkemesindeki yaşamla ilgili olayları anlatıyorlar .
Markiz'in aksi yöndeki şikayetlerine rağmen anne ve kızı birbirlerini oldukça sık görüyordu. Madame de Sévigné yavaş yavaş yazılarının edebi gücünün farkına vardı ve bu da onu duygularını abartmaya yöneltti: "Öyleyse, kızım, sana yazmaktan zevk alıyorum: yokluğundan zevk almam gerektiği gibi ne korkunç bir şey!"
Mektupların seçkin bir tanıdık çevresinden dolaşacağı anlaşılırken, bu özel mektuplar daha sonra bir kısmı yayınlandığında halka açıldı. In 1725 baskısında ise, seçilen harfler, kamu olayların vakayinamesini takdim 1726 baskısıyazışma daha kişisel yönlerini ortaya çıkardı.
Grignan Kalesi'nin görünümü.
"La contessa di Grignan figlia di Madam Sevigne" - Madame de Grignan'ın minyatür portresi.
Markiz'in torunu Pauline de Grignan, daha sonra Perrin'e iki baskıda (1734 ve 1754) yayınlanacak tüm mektupları verdi. Bu mektuplar sansürlendi ve içerikleri daha zevkli ve daha az cüretkar hale getirmek için yeniden çalışıldı. Marcel Proustdaha sonra Madame de Sévigné'nin çalışmasını kendisininkine bağlayacaktı: ' Kayıp Zamanın İzinde ', büyükanne Markiz'in sadık bir okuyucusudur.
Yüzyıllar boyunca ve özellikle Rönesans sırasında bireyselliğin yükselişiyle, mektup yazmanın odağı, olayları anlatan olaylardan ve olayları ilişkilendirmekten, olayların bildirilmesini de içeren daha kişisel bir ifadeye kaydı, ancak kişisel ilişkiler giderek daha fazla öne çıkmaya başladı.