Bir annenin çocuğu için tasası anne karnından itibaren başlar.
- Bebeğimi sağlıklı bir formda dünyaya getirebilecek miyim telaşıyla başlar,
- Sonra da bebeğimi koruyabilecek miyim,
- Bebeğimin gereksinimlerini anlayabiliyor muyum,
- Uygun bir anne miyim,
- Bebeğimi gereğince emzirebildim mi,
- Karnı doydu mu, aç mı kaldı,
- Bebeğime yetemedim mi
Soruları ile tasalar devam eder.
Çocuğun yaşı ilerledikçe onu tehlikelerden nasıl koruyabilirim dertleriyle devam eder.Bir bayanın anneliğine dair hissettiği yetersizlik hisleri ve tasalar bebeğiyle bağında zorlayıcı bir noktaya gidebilir.
Bir anne olarak bu telaşlarla nasıl baş edebilirsiniz;
- Öncelikle kendinizde olan kaynakların farkına varın. Kendinizi yetersiz, güçsüz hissettiğiniz vakitlerde zihninize beğendiğiniz alanlarınızı getirin.
- Ömrünüzde size güzel gelen ilgi alanlarınızı, sevdiğiniz şeyleri yapmayı bırakmayın.
- Size kendinizi kıymetli hissettiren bireylerle vakit geçirmeye çalışın.
- Her günün sonunda aynaya bakarak kendinize olumlama cümleleri söyleyin.
- Çocuğunuzla ilgili korkularınız arttığında telaşınızı arttıran fikir yerine size daha yeterli gelen alternatif niyet üreterek kendinizi sakinleştirmeye çalışın.
- Çocuğunuzla ilgili tasalarınız artsa da çocuğunuzun bir şeyler yapmasına fırsat verin. Çocuğunuzun ziyan görmediğini gördükçe sizin kaygılarınızda azalacaktır.
- Çocuğunuzun bakımında bir şeyleri eksik ve yanlış yapma özgürlüğünü kendinize verin.
- Çocuk bakımında eksik ve yetersiz hissettiğinizde eşinizden, ailenizden dayanak isteyin.
- Korkunun başka hisler üzere olağan bir his olduğunu, bunu denetim etmenin de sizin elinizde olduğunu unutmayın.
- Tasalarınız baş edemeyecek noktaya gelirseniz bir uzmandan dayanak alın.