”
annem ikinci çocuğuna gebe kaldığında
dört yaşındaydım.
şişmiş karnını gösterip hayret ediyordum,
şunca zamanda bu kadar büyümesine.
babam ağaç gövdesini andıran kollarına alıp beni,
bu dünyada tanrıya en yakın şey
bir kadının vücududur, demişti.
yaşamın kaynağı orası.
yetişkin bir adamın ufacık yaşımda
söylediği o derin sözler
hayata bakışımı değiştirdi, artık
annemin ayaklarının altına uzanmıştı sanki bütün alem.
”
Rupi Kaur