Kuru göz oldukça yaygın olarak görülen bir klinik durumdur. Göz kuruluğunun şiddeti hastadan hastaya değişmektedir. Bazı gözlerde hafif seyreden bozukluk, bazı hastalarda hiç gözyaşı üretiminin olmadığı ağır bir seyir izleyebilmektedir. Bozukluğun teşhisi ve şiddetinin tespiti için çeşitli testler geliştirilmiştir.
Schirmer testi alt göz kapağının iç kısmına yerleştirilen özel bir kâğıt parçasının 5 dakika bekletildikten sonra gözyaşıyla ıslanan kısmının ölçülmesi esasına dayanır. Kâğıdın normal kişilerde yapılan ölçümlerden daha az ıslanması kuru göz bulgusu olarak değerlendirilir. Bu test göz damla ile uyuşturulmadan ve uyuşturularak iki farklı şekilde yapılır. Uyuşturulan gözde yapılan ölçüm temel gözyaşı salgısı hakkında fikir verirken, uyuşturulmamış gözde yapılan test toplam gözyaşı salgısı (temel ve refleks gözyaşı salgıları) hakkında fikir verir.
Gözyaşı kırılma zamanı ölçümü için göze fluoresein boyası uygulanarak gözyaşının boyanması sağlanır. Biyomikroskop karşısında oturan hastadan gözünü bir süre kırpmaması istenir ve mavi ışık altında boyanmış gözyaşı film tabakasının bütünlüğünün bozulması için geçen süre saniye olarak hesaplanır. Gözyaşı film tabakasının bütünlüğünün 10 saniyeden kısa bir sürede bozulması kuru göz varlığına işaret eder. Süre ne kadar kısa ise kuru göz o kadar şiddetlidir.
Kornea ve konjonktivanın Bengal pembesi ile boyanması kuru göz nedeniyle hasar görmüş epitel hücrelerinin varlığını ortaya koymaktadır. Sağlıklı epitel hücreleri boyayı tutmazken, gözyaşı yetersizliği nedeniyle bütünlüğü bozulmuş olan epitel hücreleri boyanır.