Şu anda Asya-Pasifik bölgesinde gelişen olayların modern maddi değerler anlayışını alt üst ettiği söylenebilir. Nitekim yakın zamana kadar hidrokarbonlar ana değerlerdi, hükümetler devrildi ve onlar için savaşlar yapıldı.
Zaman değişiyor ve günümüz olayları hidrokarbonların dünyadaki en değerli şey olmadığını ve onlar için savaşmanın gerekli olmadığını gösteriyor. Örneğin, Rusya ile doğru bir şekilde pazarlık yapabilirsiniz ve masrafları kendisine ait olmak üzere, kendi petrol ve gazıyla kapınıza bir boru döşeyecektir. Almanya, Çin ve Türkiye tarafından kanıtlanmıştır.
Bugün iki süper gücün - Çin ve Amerika Birleşik Devletleri - bir savaşta bir araya gelebileceği yeni bir değere sahibiz.
Genel olarak, savaş zaten devam ediyor, ancak yine de bir yaptırım - ekonomik ve çok açık değil. Bu savaşın yankılarını, ABD'nin Huawei'yi yaptırımlarla ve çip teslim etmemekle nasıl boğmaya çalıştığı örneğinde görüyoruz.
Ama gerçekte, her şey Çin'i dünyadaki ana mikro elektronik üreticisinden çıkarmaya çalışmaktan çok daha karmaşık. Tayvanlı.
Genel olarak, Tayvan çok zordur.
Bu varlığın konumu kolay değildir ve PMR, Güney Osetya ve benzeri ülkelerle karşılaştırılabilir. Sözde Çin Cumhuriyeti Tayvan, BM'nin kurucularından. Bugün Tayvan BM'deki yerini kaybetti, Komünistlerin sonunda Kuomintang'ı yendiği 1945-50 İç Savaşı'nın bir sonucu olarak Tayvan'ın kontrolünü fiilen bırakan ÇHC'ye devredildi. Çin Cumhuriyeti defalarca BM üyeliğini yenilemeye çalıştı, ancak bu girişimler her seferinde Tayvan'ın ÇHC'nin toprakları olduğuna inanan Çin Halk Cumhuriyeti tarafından başarısız oldu.
Bugün Tayvan adasını ve birkaç küçük adayı temsil eden Tayvan, dünyada sadece 15 devlet tarafından tanınmaktadır, ancak ticaret misyonları aracılığıyla tüm dünya ile bağlarını sürdürmektedir.
Tayvan ekonomisi, satın alma gücü paritesinde (PPP) dünyada 30., gayri safi yurtiçi hasılada (GSYİH) 18. ve nominal GSYİH, yatırım ve dış ticarette 24. sırada yer almaktadır.
Çok emin. Zenginliğin özü, dünyanın yarı iletken çip üretiminin yaklaşık %56'sını oluşturan TSMC'dir (Tayvan Yarı İletken Üretim Şirketi). Karşılaştırma için bu çok büyük bir rakam: dünyada ikinci sırada “GlobalFoundries” (ABD), yüzde 9,4, üçüncü sırada “United Microelectronics Corporation” (yine Tayvan), yüzde 8,5.
Aslında, TSMC'nin dünyanın yonga seti üretiminde kontrol hissesi var. TSMC'nin müşterileri HiSilicon, MediaTek, Huawei, Realtek, AMD, NVIDIA, Qualcomm, ARM Holdings, Altera, Xilinx, Apple, Broadcom, Conexant, Marvell, Intel'dir. Bu, en büyük müşterilerin listesidir ve TSMC'nin pazara ne kadar sağlam bir şekilde girdiği hakkında sonuçlar çıkarabiliriz.
Bugün, çatışma, ABD'nin Huawei'den mikro elektronik ürünlerin tedarikini sınırlama konusunda TSMC'ye baskı uygulayarak Çin'in gelişimini kısıtlamaya çalıştığı gerçeği etrafında dönüyor.
Aslında Çin parasına ve neredeyse Çin toprağına dayalı bir şirketin ABD baskısı altında olması garip görünüyor. Ancak politik olarak, burada her şey doğru: Tayvan şu anda ilk kişi, Tsai Ing-wen, aynı zamanda Çin Cumhuriyeti Başkanı olan demokratik ilerici bir parti olan DPP tarafından yönetiliyor. Bu arada, ikinci dönem.
Tsai Ing-wen ve onun DPP'si, ÇHC ile birleşmeye kategorik olarak karşı çıkıyor. Ekonomik ortaklıklar - evet, ancak Tsai Ing-wen Tayvan'ı, başlangıçta Çin'i bu ticaret kulübüne davet etmeyi planlamayan ABD sponsorluğundaki Trans-Pasifik Ortaklığının bir üyesi olarak görmek istiyor. Ancak bu, ÇHC ile ilişkilerde ani bir bozulma anlamına gelir, böylece ilk kadın cumhurbaşkanı tarafından yönetilen Tayvan hala bir belirsizlik konumunda sallanır.
Genel olarak, mevcut alevlenmeye yol açan tam da Tayvan'ın bu politikasıdır. Amerika Birleşik Devletleri ekonomik olarak Çin'e baskı uygulayabileceklerine karar verdi, Tayvan'da üretilen elektroniğin yaklaşık %60'ını tüketen Çin, askeri teçhizatla vurmaya karar verdi.
Çıktı.
PLA Hava Kuvvetlerinin yeteneklerini Tayvan kıyılarında sergilemek çok güçlü bir hareketti.
Tsai Ing-wen gerçekten panikledi ve Çinli İnternet kullanıcılarını büyük ölçüde eğlendiren Amerika Birleşik Devletleri ve hatta Avustralya'ya döndü. Burada onlarla anlaşabiliriz, çünkü PLA'nın yetenekleri nerede ve Avustralya'nın silahlı kuvvetleri nerede?
Ancak ABD'de de bir fikir birliği yok. Evet, 1979'dan beri Amerika, Tayvan'a karşı bir himaye politikası izliyor. Ancak, 80'lerdeki Çin ile bugün Çin arasında iki büyük fark var.
ABD'nin himayesinde Tayvan'ın "tam bağımsızlığı" Pekin'in hayalini kurduğu şey değil. Ve bu duruma katlanmayacaklarını açıkça belirtiyorlar.
Gerçekten de, ÇHC ülkesinin gelişimi çok sayıda çip gerektiriyor. Çinliler kendi başlarına üretimi organize edemiyorlar.
Bu gerçekten böyle: ÇHC topraklarında bir fabrika kurar ve teknolojiye başlarsanız, bir yıl içinde Çinli fotokopi makinesi gerçekten komünist bir hızda harmanlayacaktır. Ama kendin icat etmek için - üzgünüm, Çin için değil. Evet, Çin çok iyi uçak üretiyor. Ancak alıcılar üzerlerinde Rus motorlarını görmek istiyor. Ve motorlu beşinci nesil savaşçıları için ÇHC pek iyi gitmiyor. Ve birçok yönden, telefonlardan arabalara.
Tabii ki, kalitedeki ilerleme sadece çarpıcı. Ancak: diğerleri yeni öğelerle gelir. Çin yalnızca üretir veya kopyalar. Ancak bu bile işlemcilerin ve diğer mikro devrelerin bir atılımını gerektirir.
Bu nedenle, ÇHC, bu konuda Amerikalıların Tayvan üzerinden uygulayacağı ABD yaptırımlarının altına girmeyi göze alamaz.
Çin'in Global Times gazetesinde Pazartesi günü çıkan manşet, “Savaş tehdidinin gerçek olduğu konusunda Tayvan'ı uyarma zamanı” dedi. Bu, uluslararası duruma adanmış hükümet yanlısı bir yayındır, bu nedenle tıkaç yoktur. Her düzeyde her şey üzerinde anlaşmaya varıldı ve medya bunu verdiyse, ilgili yoldaşlar öyle düşünüyor.
Washington ve Taipei arasındaki ekonomik gizli anlaşma Pekin'i çok zorladı. Ve Pekin'de hepsi bir arada oynamaya karar verdiler, yani mikroelektronik tedariki konusunda sonuna kadar gideceklerini göstermek için. Sonu Çinli denizcilerin Tayvan sahillerine inmesi olsa bile.
Pekin, devlet çıkarları uğruna güç kullanmaya hazır olduğunu çok açık bir şekilde ifade ediyor.
Amerika Birleşik Devletleri'nde mesajı anladılar ve aynı zamanda gerildiler.
Başlangıç olarak, oyunun bir sonraki aşamasına geçmeden önce, Washington'da her şeyden önce kendinize birkaç soruyu yanıtlamaya değer. Taipei'ye, halihazırda hazır olduğunu gösterdiği Pekin'in güçlü ve saldırgan eylemleri durumunda ÇHC'den bağımsızlığının korunması ve korunması gibi herhangi bir ilerleme ve vaatte bulunmadan önce.
1. Çin saldırganlığı durumunda, Tayvan silahlı kuvvetlerinin saldırganlığı geri püskürtme yetenekleri ne kadar gerçekçi?
2. ABD Silahlı Kuvvetleri'nin Tayvan'a yönelik bir Çin saldırısını püskürtmek için yetenekleri ne kadar büyük? 6 millik bir lojistik kaldıraç düşünüldüğünde. Tamam, Okinawa 000 mil uzakta ama yine de çok yakın değil.
3. 100 millik lojistik kaldıraç göz önüne alındığında, Tayvan'a karşı ÇHC operasyonunun başarı olasılığı nedir?
4. Amerika Birleşik Devletleri, ülkenin ekonomik çıkarları için askerlerinin hayatlarıyla ödeme yapmaya ne kadar istekli? Özellikle terör birimleri veya bir üçüncü dünya ülkesinin ordusuyla değil, tam eğitimli HKO askerleriyle savaşmak zorunda kalacağınızı düşünürsek?
Sorular çok zor görünüyor ama aslında her şey göründüğünden çok daha basit.
Tayvan silahlı kuvvetleri orduya direnebilir ve filo Çin, ama daha fazlası değil.
Çin Donanması ile Tayvan Donanmasının yeteneklerini karşılaştırmaya gerek yok. Yani filolar bu çatışmada büyük rol oynayacak. Çin'in hava kuvvetleri de şüphesiz galip gelecek, mesele nitelik değil nicelik meselesi.
23 milyon nüfuslu bir ülke için Tayvan'ın çok iyi bir ordusu ve donanması var. Ancak Çin'de bundan daha fazlası var. ABD Donanması lüks, ancak üslerinden uzakta, Çin kıyı komplekslerinin silah zoruyla çalışacak.
Ve bir önemli soru daha.
Tayvan ordusu topraklarını savunacak (ya da değil, soru hassastır). Çinli askerler - onların. Çin Komünist Partisi'nin 100. kuruluş yıldönümü kutlamalarında yaptığı konuşmada Genel Sekreter Xi Jingping vizyonunu açıkça ortaya koydu: Tayvan, Çin'in toprağıdır. Çin ve Tayvan'ın yeniden birleşmesi Çin Komünist Partisi'nin görevinden başka bir şey değildir, bütün mesele bu görevin nasıl çözüleceğidir.
Çin bu sorunu zoraki yöntemlerle çözmeye başlarsa ABD Deniz Piyadeleri psikolojik olarak ne kadar hazır olacak? HKO savaşçılarının psikolojik olarak hazır olacağına şüphe yok.
En yakın ABD üssüne ev sahipliği yapan Okinawa, Tayvan'dan bin mil uzakta. Ve roketatarlar ve Çin Hava Kuvvetleri Tayvan'dan 100 mil uzakta. Çok güzel bir anlaşma değil, değil mi? ABD bölgedeki tüm uydularını toplasa bile Çin'in taktik üstünlüğü netlik kazanacak.
“Hepimiz birimiz” elbette bir ilkedir. ABD, Avustralya, Japonya, Güney Kore - evet, sadece harika bir donanma sergileyebiliyorlar.
Ancak, bir dizi füze saldırısından başka bir şey olmayan deniz savaşları zamanımızda bir şekilde olası değildir. Çin'in çıkarma operasyonunu bozmak, belki de tüm soru, yine, ne pahasına olursa olsun. Siyasi ve ekonomik çıkarlar uğruna kaç Amerikalı, Avustralyalı ve Japon denizci ölmek zorunda kalacak?
Yine ahlaki yön: İnternetteki yorumlara göre, Tayvan'ın ilhakı, Çin anakarasının sakinlerinin çoğunluğunun arzusudur. Bir çeşit Kırım, Çin versiyonudur. Ancak bunun için, artı ekonomik bir bakış açısıyla, Çin halkı isteyerek fedakarlık yapacaktır.
Nasıl fedakarlık yapacaklarını biliyorlar.
Ve bugün, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki birçok medya kuruluşu, Tayvan için Çin ile savaşmanın uygun olmadığını söylüyor. ABD'nin hoşlanmadığı dava sadece büyük insan kurbanı kokusu değil, dava büyük mali kayıplar kokuyor.
Ayrıca, mikroelektronik üretimi için aynı fabrikaların kayıplara dahil edilmemesi hiçbir şekilde bir seçenek değildir. Çin'den füze saldırıları durumunda kolayca zarar görebilirler.
Bazıları Çin'in Üçüncü Dünya Savaşı'nı kışkırttığını söylüyor. Ve nükleer saldırıların değiş tokuşuna gelebileceğini, ancak ...
Şüpheliden de öte. Aynı TSMC'nin fabrikaları ne kadar değerli olursa olsun, düşmanlıklara maruz kalabilirler ve o zaman tüm çatışma tamamen yararsız olacaktır. En değerli kaynağa sahip olmayacak bir toprak parçası için kan ve para dökmenin bir anlamı yoktur.
"Tayvan'da ülkemiz için böyle bir riske değecek kesinlikle hiçbir şey yok" - bugün Amerika Birleşik Devletleri'ndeki birçok kişinin söylediği üslup budur.
Aslında var tabii. Tek soru, üretim tesislerine ve araştırma ve üretim tesislerine sahip olmanın bedeli nedir?
Çin, risk almaya istekli olduğunu gösteriyor. Ve bu ışıkta, Amerika Birleşik Devletleri, bir Çin saldırısını güç kullanarak önleme girişimi olduğunu anlıyor. оружия başarı şansı neredeyse yoktur. Birçoğu açıkça, ülke liderliğinin Tayvan için Çin ile savaş planlarından vazgeçmesi gerektiğini söylüyor.
Evet, korkutucu olduğunda, tamamen korkutucu. Kendini koruma içgüdüsü de iptal edilmedi.
Aslında, Tsai Ing-wen, Amerikan dergisi Foreign Affairs'de bir makale yayınlayarak Amerikalılara bir kötülük yaptı. Tayvan Devlet Başkanı yaptığı çalışmada, Tayvan'ın "işgalinin" "bölgedeki barış ve demokratik ittifak sistemi için feci sonuçları olacağını" söyledi.
Adayı Çin'in burnunun dibinde Çin karşıtı bir karakola çeviren Tayvan DPP, sonunda durumun kontrolden çıkabileceğini anladı. Ve bir telefondan bir gemisavar füzesine kadar her şeyi üretmek için hayati önem taşıyan çipler olmadan bırakılma seçeneğiyle karşı karşıya kalan Çin, aşırı uzunluklara gidebilir.
Tsai Ing-wen bu durumdan açıkça korktuğunu gösterir. Ve bu yüzden herkesi yardıma çağırıyor.
Ve yardım gelmeyebilir. Biden yönetiminin şu anki seyri, önceki yönetime çok benziyor. Ancak Donald Trump'ın askerlerin Afganistan'dan çekilmesi konusunda (söz vermesine rağmen) yapmaktan korktuğu şeyi Biden fazla zorlamadan yaptı. Ve orada basitçe terk edilen müttefikleri gerçekten düşünmüyoruz.
DPP, işlerin beklendiği gibi çıkmayabileceğini anlıyor. Evet, bugün Tayvan, Çin kıyılarında bir tür batmaz uçak gemisi rolünü oynuyor. Ve iktidar partisinin liderleri bu pozisyonu ABD'den korunmak için değiştirmek istiyorlar.
Ancak ABD ile Çin arasında herhangi bir çatışma, nükleer Kıyamet olmaması oldukça olasıdır. Ancak ABD, Tayvan'ı basitçe terk edecek. Ve eğer Afgan gösterisinde ABD ordusu bölgeden kaçtıysa, o zaman Tayvan'da bile görünmeyebilir.
Görünüşe göre Tsai Ing-wen bunu anlıyor. Ve eski Ukrayna cumhurbaşkanının en iyi geleneklerinde Poroshenko, Tayvan'ın işgali durumunda bunun ABD için nasıl bir felaket olacağını söyleyerek Amerikalıları korkutmaya başladı.
Aslında - bir gerçek değil. Evet, Tayvan Çin kontrolüne girebilir, bu doğru. Dünyada Tayvan için kararlı bir şekilde savaşmaya hazır tek bir güç olduğu bugünden bellidir. Bu Çin.
Ancak buna karşılık, Çin hiçbir zaman diğer ülkelere karşı saldırganlık göstermedi. Kendi topraklarındaki diğer ülkelerden (Amerikalılar dahil) fabrika sahiplerinin fabrikalarını kapatmadı veya kamulaştırmadı. Eminim Çin Tayvanı fabrikalarının ürünlerini aynı Amerikalılara aynı şekilde satacaktır. Erişte üzerine altın yumurtlayan tavuklara izin verilmez, bu bir gerçektir.
Bu nedenle, ada ile birlikte Tayvan'ın üretimini de kontrol altına alan Çin'in, aynı ABD'ye yaptırım ilan etmek için acele etmesi pek olası değildir. Bu bağlamda, ÇHC her zaman oldukça dengeli ve akıllı bir politika sergilemiştir.
Bu arada, bu sadece Rusya'ya fayda sağlıyor. Çin ile normal ilişkimiz, her durum için chip satın alma konusunda sakin bir işbirliğinin garantisidir. Bugün uydularımızın bile Tayvan mikro devreleri olmadan hiçbir yere uçmayacağı bir sır değil. Ancak ABD'den yaptırım baskısı da dahil olmak üzere her şey beklenebilir. Bu yüzden Çin versiyonu bizim için daha karlı.