31.4: Doğal Seçilimin Sınırları
Çevrelerine iyi adapte olmuş organizmaların hayatta kalma ve üreme olasılıkları daha yüksektir. Ancak, doğal seçilim mükemmel adapte organizmalara yol açmaz. Çeşitli faktörler doğal seçimi kısıtlar.
İlk olarak, doğal seçilim sadece mevcut genetik varyasyon üzerine hareket edebilir. Varsayımsal olarak, kırmızı dişler fildişi arayan kaçak avcıları caydırarak fil hayatta kalmasını artırabilir. Ancak, kırmızı dişler için gen varyantları veya aleller yoksa, doğal seçilim kırmızı dişlerin yaygınlığını artıramaz. Alel ilk olarak mutasyon yoluyla var olmalı veya ortaya çıkmalıdır.
Tradeoffs da doğal seçimi sınırlar. Kırmızı dişler için bir alel kaçak avcılığa karşı koruyabilir iken, aynı zamanda dişleri kırılgan ve mücadele ve yem için daha az yararlı yapabilir.
Genomik düzeyde dengeler vardır çünkü doğal seçilim alellerden çok bireyler üzerinde hareket eder. Aynı kromozomüzerindeki komşu genler genellikle birbirine bağlanır ve kalıtsal olarak kalıtsaldır. Eğer kırmızı dişler için bir alel kısırlığa neden olan bir alel ile aktarılırsa, kalıtsal kombinasyon yarardan çok zarar çünkü kırmızı dişleri kaybolabilir.
Ara özellikler de doğal seçimi kısıtlayabilir. Geleneksel, kırmızı dişleri ve bir ara gül: dişleri üç varyantları ile bir fil popülasyonu düşünün. Gül dişleri kaçak avcılar tarafından imrenilebilir, geleneksel dişler gibi, ve kırılgan, kırmızı dişleri gibi. Ara fenotipin zararlılığı fil popülasyonlarında gelenekselden kırmızı dişlere geçişi kısıtlayabilir.
Doğal seçilim genellikle bir popülasyonun hayatta kalma ve üreme yeteneğini artırırken, diğer evrimsel mekanizmalar tam tersi bir etkiye sahip olabilir. Zararlı aleller, doğal afetler gibi göç (yani gen akışı) veya şans olayları (yani genetik sürüklenme) ile silinen yararlı aleller tanıtılabilir ve yararlı aleller ortaya çıkabilir. Evrim mükemmelliğe doğru bir hareket değil, popülasyonlar üzerindeki birleşik baskıların bir sonucudur.