Belki Schoenberg gibi besteciler, on dokuzuncu yüzyılın özgünlük kavramına fazla içtenlikle inanarak dinleyiciye küçümsemek sınırlarında dolaşan bir tavırla yaklaşmışlardı. (On dokuzuncu yüzyıl bestecileri ise "sanat, sanat içindir" gibi yüksek ilkeleri yaysalar da çoğunlukla dinleyici ne istiyorsa tam olarak onu vermişlerdir. Aynı şey progresif rock grupları için de söylenebilir.) Ya da belki de halkın beğenisine hitap etmemenin, eserlerinin ciddiyetini ve dürüstlüğünü garanti altına aldığına inanarak müziklerini, halkın genelinde yöneltmek yerine tutkun dinleyicilerden oluşan küçük bir gruba yöneltmişlerdir.