Mevcut yasal düzenlemelerin, örf ve adetlerin, doğal olarak doğabilecek tüm hukuki ihtilafları içermesi mümkün değildir. Bu gibi durumlar, “hukuk boşluğu” olarak adlandırılmaktadır. Hukuk boşluğu bulunan durumlarda hakim, kanun koyucu gibi davranarak, tarafların menfaatlerini tespit edip, bunları adaletli bir şekilde tartmak, yüksek yargı kararlarından, bilimsel görüşlerden yararlanarak, ihtilafı hakkaniyete uygun şekilde çözmekle yükümlüdür.