“Spare”, üretimde olmayan, ancak gerektiğinde kullanılabilecek herhangi bir varlık olarak tanımlanabilir. Değeri tipik olarak kitaplardaki bir varlıktır. Yedek parçalar, toplu olarak satın aldığınız ve stokta bulundurduğunuz yama kabloları gibi nispeten düşük maliyetli ürünler olan “tüketim ürünlerinden” farklıdır.
Her veri merkezinde, kesinti süresine karşı bir önlem olarak veya hızlı büyümeye uyum sağlamak için yedek ekipman bulunur. Yedek parça bulundurmak akıllıcadır, ancak çok az kuruluş bunları etkili bir şekilde yönetir. Bu, kapana kısılmış maliyetlere, boşa harcanan alana ve güvenlik ve varlıklar gerektiği gibi elden çıkarılmadığı takdirde uygunluk riskleri.
Yedek parçalar bazen onarım amacıyla proaktif olarak satın alınmaktadırTeslim sürelerini atlamak için veya öngördüğünüz zaman “yedek yedek” olarak hızlı bir şekilde ek kapasite eklemeniz gerekebilir.
Varlıklar istemeden yedekler haline gelebilir, belki de Proje X için tasarlanmışlardır, ancak planlar değişmiştir veya "her ihtimale karşı" olarak satın alınmış ancak hiçbir zaman gerçekten kullanılmamıştır. Ayrıca, yedek parçaların üretimde olabileceği ve yeni teknolojiyle değiştirilmesinin, ardından daha eski teknolojiyi bir araya getirerek yedek olarak rafa geri koyulmasının gerekeceği senaryosuna sahibiz.
Öyleyse, tamamen kullanımdan kaldırılması ve imha edilmesi gereken eski ve hatalı donanımdan daha az faydalı olan “yedekler” vardır.. En azından, bu ekipman yer kaplar ve yönetimi zor olan karmaşık bir veri merkezi oluşturur.
Ancak, BT ekipleri, finansman denetim veya envanter için devreye girinceye kadar nadiren yedek parça yönetimini düşünmez. Birdenbire yönetim tüm bu ekipmanı görür ve para saymaya başlar. Bu, eklediği bilgisayar ekipmanının değeri hızlı bir şekilde 5, hatta 6 rakam sayısına dönüşüyor!
Yedekleri yönetmeyi zorlaştıran ne? Yeni başlayanlar için, yedekler tipik olarak çevrimdışıdır. Bunun anlamı geleneksel BT yönetim araçları size pek yardımcı olmayacak. Diğer bir komplikasyon, yedeklemenin amacını veya tarihini gözlemden anlatamayacağınızdır. Tamamen orijinal bir yedek olabilir veya üretimden çıkarıp rafa “diğer parçalarla birlikte” takılan hatalı bir parça olabilir.
Bir varlığın arızalı olduğunu bilseniz bile, mutlaka elinizden alamazsınız. Depolama ortamı kişisel olarak tanımlanabilir bilgiler içerebilir ve diğer ekipman türleri, ifşa edilmemesi gereken kimlik bilgileri ve yapılandırmalara sahip olabilir. Şirket politikalarına, GSYİH gibi yasalara ve düzenlemelere uymak, karmaşık bir işlemi ortadan kaldırır. Bu nedenle hatalı parçaların genellikle sadece emin olmak için yerinde tutulması.
Uygun yedek parça yönetimi, yaşam döngüsü yönetimi, kullanılabilirlik yönetimi, finansal yönetim dahil olmak üzere bir dizi BT ve işletme yönetimi sürecine dokunur, varlık yönetimi ve risk yönetimi. Organizasyon içindeki farklı departmanların bunda bir payı vardır. İlk adım olarak, neyin yedek ve neyin sarf malzemesi olduğunu belirlemeniz gerekir. Bir dolar değeri kadar basit bir şey olabilir - 1,000 doların altındaki her şey bir sarf malzemesidir. Tanımınızı aldıktan sonra, DCIM araçlarınız ve konfigürasyon yönetimi veritabanınız yedek parça yönetimini basitleştirmeye yardımcı olabilir.
Yedekleri kontrol altında tutmak, veri merkezinizdeki her bir varlığı incelemeniz gerekecek “Çarptı mı, yoksa kaldırıldı mı” ve işletme için değerinin orada bulunma riskini ve maliyetinden daha ağır basıp basmadığını belirleyin. Olursa, sakla. Değilse, sorumlu ve belgelenmiş bir şekilde atın.
Bu duruma geçmek yerinde bir envanter gerektirebilir, denetlenebilir ve temizlenebilir. Rahi Systems bu konuda yardımcı olabilir. Yedek parça yönetimi süreciniz başladıktan sonra, her denetim döngüsünde daha az çaba harcayacağınızı göreceksiniz.