Inside Out, Ters Yüz. Dün bu muhteşem filmi izledim. İnsanların duygularının vücut bulup konuştuğu, tartıştığı, ağladığı bu film en sevdiklerim arasında yerini aldı. Pixar'ın Wall E'den sonraki en sevdiğim filmi oldu.
Film "Birine bakıp şöyle düşündüğünüz oldu mu? 'Kafasında neler dönüyor acaba?' Ben biliyorum. Riley'nin kafasında dönenleri biliyorum yani." cümleleriyle başlıyor.
Riley adlı küçük kızın dünyasını izliyorsun. Riley'nin doğumuyla duyguları ortaya çıkıyor. Neşe, Üzüntü, Nefret, Tiksinti ve Korku adlı yaratıklar Riley'nin hayatına yön veriyor. Her duygunun da kendine has rengi var. Neşe sarı, Üzüntü mavi, Tiksinti yeşil, Nefret kırmızı ve Korku mor renkte. Duygular Riley'nin mutlu olması için ellerinden geleni yapıyor. Küçük kızı sürekli Neşe'nin yönetmesini istiyorlar fakat zamanla Riley'nin hayatında tek bir duygunun hüküm süremeyeceğini anlıyorlar.
Filmde en sevdiğim sahne Riley eve döndükten sonra ağlıyor ve ağladıktan sonra yüzünde bir gülümseme oluşuyor ya işte bu. İnsanın iki zıt duygusu arasındaki geçiş ancak bu kadar güzel anlatılırdı. Neşe'nin Üzüntü'nün elini tutması falan...
Filmin müzikleri de çok hoşuma gitti. Ayrı bir dünyayı hissettiriyor. Değişik duygularınızı canlandırıyor. Müziklerini dinliyorum ve dinlerken kafamın içindeki Neşe'min dans ettiğini hissedebiliyorum . :)