Abdullah bin Cedhan, Peygamber Efendimiz "sallallahü aleyhi ve sellem" zamanından önce Arabistan'da yaşamış bir emir idi. Önceleri çok gaddar biri idi. Bunun için bir çok cinayetler işlemiş, hatta babası ve akrabaları kendisine kızarak evden kovmuşlar ve bir daha evlerine almayacaklarına yemin etmişlerdi. Bunun üzerine Abdullah, mahzun ve mukedder olarak Mekke vadilerine çıkar, ölümünü temenni eder. Bir gün vadide yürürken, bir mağara görür ve oraya girer. İçeride bir mezar görür. Üzerinde tarihleri yazılı olan ve kendilerinin de Cürhüm kabilesinden ve onların krallarından olduğunu bildiren levha vardır. Sonra az ilerde mücevher ve altından büyük bir yığın gördü. Alabildiği kadar ondan da aldı ve kapısını kapayıp, işaretledi. Sonra aşiretinin başına geçerek, onların idaresinde bulundu. İnsanlara yedirir ve içirirdi. Bu hazineden daima iyilik yapardı. Hatta Peygamber Efendimiz "sallallahü aleyhi ve sellem" şöyle buyurmuşlardır: "Abdullah bin Cedhan'ın büyük gölgeliğinin altında, öğleden sonranın şiddetli sıcağında gölgelenirdim."
Hazret-i Aişe validemiz "radıyallahü anha" Peygamber Efendimize "sallallahü aleyhi ve sellem": - "Onun iyilikleri kendisine hiçbir fayda sağladı mı?" diye sorunca Peygamber Efendimiz "sallallahü aleyhi ve sellem": - "Hayır sağlamadı. Çünkü o, bir gün olsun
"Ey Rabbim, kıyamet günü benim günahımı bağışla" demedi ve hep gösteriş için ihsanda bulundu"
buyurdu.