Neredeyse 40 yıl önce, Temmuz 15, 1979, Başkan Jimmy Carter gitti ulusal televizyonda Milyonlarca Amerikalı ile kriz içindeki bir ulus tanısını paylaşmak. “Dünyadaki tüm yasalar” diye ilan etti, “Amerika’da neyin yanlış olduğunu çözemez” dedi. Amerikan vatandaşlarını birlikte yaşamlarının anlamını ve amaçlarını düşünmeye çağırdı.
Carter birçok özel politika reçetesi hazırladı. Ancak, Amerikan tarihinde belki de maneviyatla canlandırılmış bir başkanlıkta, bu konuşma daha genel olarak ulusal özveri ve alçakgönüllülük için çağrıda bulundu.
“Çok ciddi dertte” bir millet
1979’te, Jimmy Carter başkanlığında üç yıl kaldı. Yükler çok fazlaydı. Bölünmüş bir Demokrat Parti'ye liderlik ederek, sert ve büyüyen bir Cumhuriyetçi muhalefetle karşı karşıya kaldı. Millet muzdarip stagflasyonekonomik durgunluk ve 12 yüzde enflasyonun bir kombinasyonu.
1973'te, çoğunlukla Orta Doğu ülkelerinden oluşan OPEC karteli, petrol üretimini kesti. ambargo uyguladı İsrail'i destekleyen milletlere karşı. Geç 1970'larda üretim tekrar düştü. Bu, yüksek küresel taleple birleştiğinde, bu enerji krizi Bu, 55'in ilk yarısında benzin fiyatlarının% 1979 oranında artmasına neden oldu.
Protestoda kamyoncular set şenlik ateşi Pennsylvania’da ve Carter’larda onay derecesi battı 30 yüzde. Endişeli bir Carter, tuttuğu Viyana'ya yaptığı yurtdışı seyahatini kesti. nükleer silah görüşmeleri Sovyetler Birliği'nden Leonid Brejnev ile.
Washington'da kısa bir süre durduktan sonra, Başkan on gün boyunca Camp David'e geri döndü. İdaresinin karşı karşıya kaldığı ciddi ve birbirine bağlı sorunları düşündüğü için, Carter okumak İncil, tarihçi Christopher Lasch's Narsisizm Kültürüve ekonomist EF Schumacher'ın Küçük Güzeldiryerel halkın değeri ve aşırı tüketim sorunları üzerine bir meditasyon.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Ayrıca, Amerikalı yaşamın birçok sektöründen temsilciler davet etti - iş ve işçi liderleri, öğretmenler ve vaizler ve politikacılar ve aydınlar - ona danışın. Carter, geri çekilmesinin sonunda, ülkenin bir dizi yalıtılmış sorundan daha fazlasıyla karşı karşıya kaldığı sonucuna varmıştı. Toplu olarak, temel bir kültürel kriz oluşturdular.
Kırıklık konuşması
Eşi benzeri görülmemiş bir süre boyunca kendini suçlayan Başkan, Temmuz 15, 1979 dergisinde büyük bir drama ile Camp David'den çıktı. Ulusal olarak televizyonda yayınlanan ve 65 milyon Amerikalı tarafından izlenen bir konuşmasında Carter, “Amerikan ruhunun krizi” hakkında haksız yere ses getiren bir insansı bastırdı.
Dedi,
“Çok çalışmaktan gurur duyan bir ülkede, güçlü aileler, sıkı sıkıya bağlı topluluklar ve Tanrı'ya olan inancımız, artık çoğumuz özveriliğe ve tüketime tapıyoruz.”
Gerçekten de, Cumhurbaşkanının vaazında, yaklaşık olarak fazlalık bir ifade verildi. “İnsan kimliği artık ne yaptığı ile değil, sahip olduğu ile tanımlanır” diye vaaz verdi. Ancak “bir şeylere sahip olmak ve bir şeyleri tüketmek, anlam arzusunu tatmin etmiyor”.
Carter'ın manevi değerlerini yansıtan etkileyici bir kültürel eleştiriydi. Yeni Ahit'in yazarları gibi, o günah çağırdı. Eski Ahit'in peygamberleri gibi, kişisel ve ulusal gururu itiraf etti.
İlahiyatçı modunda Reinhold Niebuhr, insan gücünün ve doğruluğunun sınırlarını belirtti. Ulusal ihanetin bu anında, kendisini ve ulusunu yeniden doğuş ve yenilemeye adadı.
As bilgin Amerikan dini tarihinin bu sözde “kırgın konuşma” (Carter aslında “kırgınlık” kelimesini hiç kullanmamış olsa da) bence Amerikan başkanının Lincoln’den bu yana teolojik olarak en derin konuşmasıydı. İkinci Açılış Adresi.
Bir fırçalı fırsat
Ekonomik ve politik alçakgönüllülüğün bu eklemlenmesi, sivil kurumlara duyulan güveni sarsılmış bir ulus için mükemmel bir adım oldu. Watergate skandalı ülkenin en yüksek siyasi ofislerinde yolsuzluğu ortaya çıkarmıştı. Vietnam Savaşı sona ermişti Komünist bir zafer.
“Kırpma konuşması” Carter için uzun süredir devam eden bir temanın devamıydı. Onun 1977'inde açılış adresi“Biz,“ daha fazlasının ”mutlaka“ daha iyi ”olmadığını, büyük ulusumuzun bile kabul edilmiş sınırlarının olduğunu ve tüm soruları cevaplayamayacağımızı ya da tüm sorunları çözemeyeceğimizi öğrendik… basitçe elimizden gelenin en iyisini yapmalıyız” dedi.
Popüler hafıza milletin konuşmasına olumsuz tepki verdiğini gösteriyor. İçinde Reagan Çağı, tarihçi Sean Wilentz Carter, Amerikan vatandaşlarını sorunları yüzünden suçlu göründüğünü yazıyor. Diğerleri ise Carter'ın enerji krizine idealist yaklaşımını saf olarak değiştirdi.
Fakat çoğu Amerikalı bu şekilde konuşmadı. Aslında, Carter hemen zevk aldı 11 yüzde çarpma izleyen günlerde yaptığı iş onay notunda. Açıkça birçoğu, Carter'ın çizgisiyle, ulusun “ahlaki ve manevi bir krizde” karıştığı konusunda hemfikirdi.
Ancak Cumhurbaşkanı, meditasyonuyla ilgili rezonanstan faydalanamadı. Konuşmasından sadece iki gün sonra, Carter kabinesinin hepsini ateşledihükümetinin kargaşa içinde olduğunu ileri sürüyor gibiydi.
Başkanın anket sayıları derhal eritildi. Gibi Time dergisi tarif ettim, “Başkan alkışa bir gün boyunca basıldı ve daha sonra şaşırtıcı temizliğini harekete geçirdi, kendi yaptığı iyiliği geri aldı” dedi. “Ulusal bir hastalık bulmuyorum” Carter'ın halefi dediAmerika'nın bir platformunda “tepedeki parlayan bir şehir” olarak kampanya yürüten.
Soğuk Savaş'ı kazanmak üzere olan Amerika, Air Force One'da kendi giysi çantasını taşımak için ısrar eden düz stilde bir başkan değil, coşkulu bir milliyetçiliğe hazırdı.
Yeni rezonans
Kırk yıl sonra, ulusal jingoizm her iki siyasi partiyi de sarar. Cumhuriyetçiler ve Demokratlar ABD’yi “tepedeki bir şehir” olarak nitelemekle birlikte, Donald Trump’ın “önce Amerika’sı” sözleri, dünyayı yeni zirvelere ve yabancılaştırılmış müttefiklere kaldırdı.
Jimmy Carter'ın alçakgönüllülük vaazı, zamanımızın krizleriyle her zamankinden daha fazla konuşuyor.
Yazar hakkında
David Swartz, Tarih Doçenti, Asbury Üniversitesi
Bu Yazar Kitaplar:
{amazonWS: searchindex = Kitaplar; anahtar kelimeler = David Swartz; maxresults = 3}