Dil konuşmadır. Dilin konuşma olduğunu söyleyip oradan devam edebilmemiz gerek ama bu mümkün olmuyor çünkü pek azımız buna inanıyor.
Bir ziyafet salonunun kapısını açıp da karşınızda yemek yiyen 300 kadın bulduğunuzda karşılaştığınız şeydir dil. Dinlemesi çok ilginçtir. Yükselir ve alçalır ve arada bir sebepsiz yere birden duruverir, tam bir sessizlik olur ve 300 kadının hepsi de o sessizliği duyar ve aynı anda onun hakkında yorum yapmaya koyulur. Sonra bir uğultuyla karşılaşırsınız.
Dil konuşmadır. Diğer her türlü biçimi, yazılı ya da kaydedilmiş hali, dilin bir tercümesinden ibarettir. Tüm şiirler tercümedir. Bu kitap, insanlara kurs verirken yaptığım konuşmaların bir tercümesi.
Bir zamanlar tek bir penceresi olan üst kattaki bir odada yaşıyordum. Pencerenin önünde kocaman bir hurma ağacı vardı. Bütün civardaki tüm serçeler o hurma ağacında uyurdu. Her akşamüstü inanılmaz bir şamata olurdu ve tabii şafak sökerken de öyle; birbiriyle nerede uyuyacaklarını ya da geçen gecenin nasıl geçtiğini ya da artık her neyse onu konuşan yüzlerce serçe.
Dil budur işte. Konuşma. İşine gücüne bakan bir Kabilenin velvelesi. Onu kontrol edemezsiniz, onu düzeltemezsiniz, tek yapabileceğiniz onu dinlemek ve olduğu gibi kullanmak.
Eğer yazmak istiyorsanız, dilin içinden bir şeyler kurmayı istemeli ve bunu yapabilmek için de bilmelisiniz, cidden kulağınızla ve dilinizle bilmelisiniz, dilin konuşma olduğunu. İşin zor yanı şu ki yazmak konuşmak değildir, bu yüzden yazmak için öğrenmeniz gereken şey konuşur gibi yazmayı öğrenmek ve bunu aslında konuşmadığınızı, yazdığınızı su gibi bilerek yapmaktır.
Lew Welch
Çeviren: İnan Mayıs Aru