Mısır bir sonraki cumhurbaşkanlığı seçimini bekliyordu: İslamcı Muhammed Mursi savunulamazdı. Savunma Bakanı Albay-General Abdul Fatah el-Sisi tarafından seçildiği takdirde cumhurbaşkanlığını kolayca üstlenebileceği için devrildi. Herkes El Sisi'nin seçimlere katılma niyetini ilan etmesini veya bu fikri terk etmesini bekliyor. Halkın hayran olduğu genç bir subay, Mısır'ın bir sonraki resmi başkanı veya güçlü “gri kardinal” olma ihtimali de var - aynı zamanda ülkenin yöneticisi ama gayrı resmi.
Şanlı geleneğin canlanması
Mısır “devrimi” başarısızlıkla sonuçlandı: 2013 yazında, ordunun iktidara geri dönmesine rağmen, başlangıçta tam olarak kurallarını devirmek amacıyla protesto gösterileri yapıldı. Çember kapalı. Şimdi ülke yine bu yılın nisan ayında düzenli seçimler yapan Yüksek Askeri Konsey kontrolünde. Abdul Fatah el-Sisi'nin bu seçimlerde yer alması ve kazanması bekleniyor.
Askeri seçkinler adaylığını destekliyorlar. Görünen o ki, demokratik seçimlerle yapılan başarısız bir deney sonrasında Mısır, cumhurbaşkanlarının askerlikle doğrudan ilgilenmesini sağlayan eski geleneğe dönüyor.
Mısır'ın 1953'tan 2012'a kadar olan tüm başkanları askeriydi. Ve sadece Mübarek'in devrilmesinden sonra, bir sivil Mısır'ın başına geçti, ama onunla birlikte ülke bir uçurumun eşiğindeydi. Ordu uzun süre demokrasiyi oynadı, hoşgörülü kaldı, sakin kaldı. Fakat sonunda, “Müslüman Kardeşler” denemesini durdurmaya cesaret ettiler ve ilk sivil devlet başkanını çöplüğe gönderdiler. hikayeler.
Şimdiye kadar Mısır Vekili, silahlı kuvvetlerle ilgili olmayan bir avukat olan Adley Mansur'dur. Ancak gerçek bir gücü yok ve geçiş dönemi uzun sürmeyecek. Yüksek Askeri Konsey, devrimci destanın yarım yüzyıldır düzgün çalışan eski sisteme geri dönmesiyle bitmesi gerektiğine karar verdi.
Al-Sisi - siyasal gökyüzünün süpernovası
Muhammed Mursi, el-Sisi ile değiştirilebilir. Devrilmiş Hüsnü Mübarek gibi Mısır Askeri Akademisi'nde okudu. Okuduktan sonra genç subay, Suudi Arabistan'a ataşe olarak gönderildi, ardından Kuzey bölgesinin komutanı oldu ve nihayet askeri istihbaratın başına geçti. Mursi cumhurbaşkanı seçildikten sonra Al-Sisi, Albay genel rütbesini cömert bir devrimci cetvelden alan savunma bakanlığı görevini devraldı.
Böyle bir personel kararı gözlemciler tarafından akıllıca değerlendirildi. Al-Sisi, Tahrir'in favorisi olan yeni neslin memuru olarak kabul edildi. Bununla birlikte, ortaya çıktığı gibi, siyasi gözlemciler bir hata yaptı: bir şeyin yanlış olduğunu hissetmek, El-Sisi patronundan vazgeçti ve ardından Mursi'ye karşı darbeyi tamamen yönlendirdi.
El Sisi’ye göre, Yüksek Askeri Konsey, Müslüman Yarımadası’nın gösterilerini sert bir şekilde bastırdı, Sina Yarımadası’nda birkaç terörle mücadele operasyonu gerçekleştirdi ve Kahire ve İskenderiye’nin banliyölerine asker girdi. Aynı zamanda, başkentin merkezinde, ordu, İslamcı cumhurbaşkanının destekçilerinin çadır kamplarını temizledi. Ardından ülkenin yeni makamları anayasa ile ilgilendi ve Şeriat normlarını getirmeyi reddetti.
Genç bir subayın riski nedir?
Al-Sisi inanılmaz popülerdir, Eisenhower veya de Gaulle ile karşılaştırılır ve Mısır'ın kurtarıcısı olarak algılanır. Pek çok vatandaş, Müslüman Kardeşler, Mısır'ı Orta Çağ’ın karanlığına şişmanlarıyla birlikte atmak istediklerinden sonra laik devlete döndüklerinden memnundur. Fakat görünen o ki, El Sisi'nin kendisinin sorumluluk yükünü hissettiği ve Mısır'daki en uygun aday olarak kabul edilmesine rağmen, cumhurbaşkanlığına aday olma niyetini henüz ilan etmediği görülüyor.
Genç bir subayın şüpheleri haklı çıkarıldı: birçok Mısır cumhurbaşkanı iyi sonuç vermedi ve genel olarak birçok Mısırlı'nın gözünde son iki kişi dışlanmaya başladı. Ayrıca eğer El Sisi seçimlerde yer almazsa, hiçbir şey kaybetmeyecek ve ülkenin gayrı resmi yöneticisi olan "gri kardinal" olmaya devam edecektir.
Ancak, 2011 yılı olaylarının tekrarlanması beklenmez. Her ne kadar Müslüman Kardeşler örgütü hala binlerce üyeye sahip olsa ve yekpare bir “çekirdeğe” sahip olsa da, yeni cumhurbaşkanının bir sonraki baskın ya da isyanın sonucu devrilme olasılığı düşük. Gerçek şu ki Müslüman Kardeşler'in tepesinde bir desteği yok, aksine tam tersine istikrarı korumakla ilgilenen çok zengin ve etkili insanlara karşı çıktılar.
Halkın öfkesinden kendi amaçları için yararlanan ve devlet aygıtlarını kendileri temizleyen ordu ve oligarşların ondan geri dönmesi nedeniyle, Hüsnü Mübarek'i devirmek mümkündü. Yeni siyasi rakamlar, ılımlı muhalefet arasında destek bulduktan sonra Müslüman Kardeşler ile geçici bir ittifaka girdi.
Ancak bugün, seçmenlerin gözünde itibarını kaybetmek istemeyen liberaller, anarşistler ve sol partiler, “kardeşlerden” uzaklaştı. Fundamentalistler marjinaldir, onlarla işbirliği yapmak siyasi intihara eşlik edecektir. Bunların uzlaşmazlıkları nedeniyle yalıtılmış kaldılar. “Devrim” sona erdi, perde kapandı, ancak aktörlerden sadece biri bunu anlamadı, tam yalnızlıktaki rolünü oynamaya devam etti.
Ancak neredeyse fanatikler güç kaybını affedebilir. Müslüman Kardeşler, 90'in üzerinde yıllardır yeraltında kalmış ve ancak son zamanlarda yasal bir parti olmuştur. “Tüm kurbanlar boşuna mıydı?” - Bu, aşırılık yanlılarının liderlerinin sorduğu soru.
Mursi'nin devrilmesinden sonraki ordu, militanlarla dünyaya gitmeye çalıştı ve hatta bakanlar kabinesinde yer önerdi, ancak “kardeşler” müzakereleri engelledi ve aktif saldırı eylemlerine geçti. Buna cevaben, organizasyonun faaliyetleri yasaklandı ve bazı liderlerinin tutuklanması gerekiyordu.
Ancak durum çok hızlı değişiyor. Eğer şimdi el-Sisi hiçbir şeyi tehdit etmiyorsa, bir yıl içinde başka bir ayaklanma alevlenebilir. Orta Doğu Enstitüsü'ne göre, Mısır ekonomisi çöküyor ve hiçbir kredi bunu kurtaramayacak. Bir sonraki sosyal patlama zaman meselesidir. “Müslüman Kardeşler” onu yeraltında olmak için bekleyecek ve intikam almak için bundan yararlanacaktır.
El Sisi'nin seçimlere katılımını duyurmak için zamanı yoktu ve muhalefet zaten onu devirmenin olası yollarını tartışıyor. Öyleyse, Mursi'nin arkasındaki Hukuk Kural İttifakı başkanı İmam Youssef, yeni yönetici askeri bir darbeyle iktidara geldiğinden, El Sisi'nin Mübarek'ten daha kolay devrileceğini söyledi. Youssef’e göre, seçimler bir kurgu, sadece El-Sisi’nin meşruiyetini vermek için gerekiyorlar.
Böylece, El Sisi gölgede kalırsa hiçbir şey kaybetmez. O zaman bir sonraki cumhurbaşkanını görevden alabilir. Eğer El Sisi'nin kendisi cumhurbaşkanı seçildiyse, risk artacak: sosyal bir patlama durumunda, notu düşecek ve genç subay seleflerinin kaderini tekrarlayacaktır. Dahası, el-Sisi'nin yürüttüğü reformlar, zamanında ispatlansalar bile, halk arasında popüler olmayabilir.
Al-Sisi, Rusya ile işbirliği yapmak istiyor
İlginç bir şekilde, el-Sisi, Rusya'ya odaklanıyor ve Rus şirketleri ile birkaç büyük anlaşma yapmayı bekliyor. Yakında, Rusya, Kahire'nin Birleşik Arap Emirlikleri ve Suudi Arabistan'dan aldığı parayla satın alınan Mısır'a askeri teçhizat sağlayacak. Daha ilginç olarak, Körfez monarşileri en azından sözleşmelerin imzalanmasını engellemez ve hatta Rusya ile Mısır arasındaki müzakereleri kolaylaştırır.
Mısır hava savunma sistemlerimizi, savaşçılarımızı, helikopterlerimizi ve modern savunma sistemlerimizi satın almak istiyor. Açıkçası, gökyüzüne hükmetmek için gerekli olan teknik, Kahire'nin dağları ve banliyölerinde partizanlarla mücadelede hiçbir şekilde yardımcı olmayacak. Sadece bu ani bir Mısır'ın nasıl hava savunmasına ihtiyaç duyduğunu tahmin etmeye devam ediyor.
Askeri işbirliğinin yanı sıra, Mısır turizmin gelişmesi ve doğal gaz ihracatından elde edilen gelirlerin arttırılması ile ilgileniyor. 2013 kriz yılında Rus vatandaşları kelimenin tam anlamıyla ülkenin turizm endüstrisini kaçınılmaz çöküşlerden kurtardı: daha sonra bir milyon Rus'un 2,5'i Mısır'ı ziyaret etti. Kahire isterse ve bu rakam artabilir.
Gaz konusunda, Rus şirketleri hidrokarbonların çıkarılması ve taşınması için gereken altyapının oluşturulmasında paha biçilmez yardım sağlayabilir. Genel olarak, Kahire enerji bağımsızlığı için Moskova'ya mecburdur: Sovyet mühendisleri sayesinde ülkede pek çok iddialı altyapı projesi uygulandı.
Bu nedenle, el-Sisi'nin Rusya'ya oryantasyonu tesadüfi değildir. Bu, “Müslüman Kardeşler” i destekleyen Batı’nın “yüzüne tükürme” arzusu değil, normal pragmatik bir işbirliğidir.
Genç bir subayı desteklemek için değil mi? Mısır'a kesinlikle dönüş değerinde. Mısır krizi sırasında, Rusya henüz konuşmadı. ABD, Batı Avrupa ve Basra Körfezi monarşileri, Mısır meselesinde büyük bir sıkıntı yaşıyor ve şimdi tüm dünya, durumun gelişiminde bir dönüm noktası olacak Moskova'nın kararlarını bekliyor.