Belli bir sayısal değeri elde edebilmek için, bir tabanın üssünün ne olması gerektiğini bulma metoduna logaritma denir. Örneğin, "2'nin hangi kuvveti 4'ü verir?" sorusunun cevabı logaritma yardımıyla elde edilir. Logaritma, birbirinden habersiz çalışma yapan iki matematikçi olan İskoçyalı John Napier ve İsviçreli Joost Bürgi tarafından 1614 ve 1620 yıllarında hesapları hızlandırmak amacıyla yapılan bir buluştur. 19. ve 20. yüzyılda hesap makinalarının yaygın şekilde kullanılmasıyla, logaritmaya olan ihtiyaç azalmıştır. 18. yüzyılda yaşamış Türk bilgini ve matematikçi Gelenbevi İsmail Efendi'nin de logaritma üzerinde önemli çalışmaları bulunur. Bu büyük bilim adamının yazdığı Logaritma Risalesi adlı eser, çok anlaşılır bir üsluba sahiptir. 10 tabanına göre ifade edilen logaritmalara bayağı logaritma veya adi logaritma ya da Henry Briggs tarafından keşfedilmiş olması nedeniyle Briggs logaritma denir. Bir logaritmada taban olarak yaklaşık 2,71828 olan "e" sayısı esas alındığında, bu logaritma tabii logaritma ya da John Napier tarafından keşfedilmiş olması nedeniyle Napier logaritması olarak isimlendirilir.