Objective: Improvement of walking is an important goal in stroke rehabilitation. This aim of this study was to compare the effects of treadmill training on
walking and balance functions by increasing the speed or incline in patients with chronic stroke.
Materials and Methods: Twenty-eight patients with chronic stroke who had symptoms of motor function plateau, were included in the study. Patients were
divided into two groups: conventional treatment and treadmill training with increased speed [group (CTIS); n=14] and conventional treatment and treadmill
training with increased incline [group (CTII); n=14]. The rehabilitation program was conducted three times per week for eight weeks. The following tests were
performed before and after treatment: six-minute walking test (6MWT), ten-meter walking test (10MWT), Berg Balance scale, Beck Depression inventory, stride
length, and cadence assessments.
Results: In the pre- and post-treatment evaluations of both groups, walking and balance function and depression scale scores improved statistically (p<0.001).
The between-group comparisons demonstrated that the CTIS group had a statistically significant improvement in the evaluation of 6MWT (p=0.023), 10MWT
(p=0.006), stride length (p=0.004), and cadence (p<0.001) compared with the CTII group.
Conclusion: Together, our data demonstrate that walking training on a treadmill has positive results on walking and balance functions, as well as the emotional
levels of patients with chronic stroke in the assumed plateau period. We anticipate that treadmill walking training performed with increased speed may be more
beneficial than increasing the incline in patients with stroke.
Keywords: Stroke, plateau, treadmill, incline, speed
Amaç: Yürüyüşün iyileştirilmesi inme rehabilitasyonunda önemli bir hedeftir. Bu çalışmada, kronik inmeli hastalarda; hız veya eğim artırılarak yapılan
koşu bandı eğitiminin konvansiyonel tedavi ile birlikte uygulanmasının yürüme parametreleri ve denge fonksiyonları üzerine etkisinin karşılaştırılması
amaçlanmaktadır.
Gereç ve Yöntem: Motor fonksiyonlarında duraksama olduğunu (plato) bildiren 28 kronik inmeli hasta çalışmaya alındı. Hastalar; konvansiyonel tedavi ve hızı
artırılarak yapılan koşu bandı eğitim grubu [(HKBE); n=14] ile konvansiyonel tedavi ve eğim artırılarak yapılan koşu bandı eğitim grubu [(EKBE); n=14] olarak
iki gruba ayrıldı. Rehabilitasyon programı haftada üç kez sekiz hafta boyunca uygulandı. Hastalara tedavi öncesi ve sonrasında; altı dakika yürüme testi (6DYT),
on metre yürüme testi (10MYT), Berg Denge skalası, Beck Depresyon ölçeği, adım uzunluğu ve kadans değerlendirmeleri yapıldı.
Bulgular: Her iki grubun tedavi öncesi ve sonrası değerlendirmelerinde; yürüme ile denge fonksiyonları ve depresyon ölçeği grup içlerinde istatistiksel olarak
anlamlı şekilde iyileşmişti (p<0,001). Grupların birbiri ile karşılaştırılmasında HKBE grubu 6DYT (p=0,023), 10MYT (p=0,006), adım uzunluğu (p=0,004) ve
kadans (p=0,000) değerlendirmelerinde istatistiksel olarak anlamlı şekilde EKBE grubuna göre daha fazla iyileşme gösterdi.
Sonuç: Koşu bandı ile yapılan yürüyüş eğitiminin plato döneminde olduğu varsayılan kronik inme hastalarında yürüme ve denge fonksiyonları ile duygu durum
düzeylerinde olumlu sonuçları olduğunu gördük. Ayrıca, koşu bandı eğitimi yaptırılırken eğimin artırılmasından daha çok hızın artırılarak yapılan yürüyüş
eğitiminin inme hastalarında daha yararlı olabileceğini öngörmekteyiz.
Anahtar Kelimeler: İnme, plato, koşu bandı, eğim, hız