İsmimin kısaltılmış haliyle bana hitap etmesine izin verdiklerim evvelden sadece yakın olduğum insanlardı. Bir de sonuna "ş" koyarak kendilerince daha şirin yapan aile üyeleri. Olur da biri bana mesela "Seyya" derse henüz tanışmışken birden ciddileşir "Adım Seyyarat" derdim.
Amerikalılar ismimin tamamını duyduklarında anlamadıkları ve yarım saat söylerim ben onu diye ısrar edip sabrımı taşırdıkları için kısa halini kullanmaya başladım. Tek problem ise adımın kısa halinin pek bilenen bir çikolata markasıyla aynı olması idi. Tabii Amerikan aksanıyla söylediğim zaman. Tanıştığım insanlar aynı saçma esprileri yapıp bana "Seyya the crunch" demeye başladılar. Bir adım ilerisi olan "Seyya the hot chocolate" ile tanıştığım zamandan beri dünya başka bir yer.
Birkaç gün önce pek ciddi Türk bir adamın yanındaki Amerikalı ile tanışırken adımı söyledim. Pek ciddi Türk adam orada kaldığım birkaç dakika boyunca gitgide artan bir şaşkınlıkla bana baktı. Şaşkınlığı ben çikolata, sıcak çikolata esprileri yaptıkça arttı.
Ona şunu demek isterdim: Yine de, İngilizce bütün kelimeleri yazıldığı gibi okusa da kendini "Yusıl" diye tanıtan adamdan iyiyim.