-
hiç anlamadığım ve anlayamayacağım insan. sen bir mucizesin bunu göremeyecek kadar kör müsün. tamam çok zeki olmayabilirsin çok güzel ya da yakışıklı olmayabilirsin çok zengin olmayabilirsin. ama bence sen yine bir mucizesin. gülümse.
ben şahsen kendimi çok severim. bu dünyadaki en önemli şey benim. yakışıklı zengin ve üstün zekalı biri olmasam yine sever miydim. severdim. iyi bir adamım.
-
benim o. küçükken büyümeyi değil var olmadığım bir dünyayı hayal ederdim. küçüklüğümden beri hep insanları üzdüğümü, mutsuz ettiğimi, var olmadığım bir dünyada çok çok daha mutlu olduklarını düşünürüm. evet hala böyle düşünüyorum.
mesela kimse beni tanımayacaktı. sürekli mızırdayan ben, olmayacaktım. ki bence bu iyi bir şey. epey iyi bir şey.
mucize mi? iki hücrenin birleşmesi çok da mucize değil sanki... hücreler birleşirler, çoğalırlar ve ölürler... kanserde hücrelerin kontrolsüz çoğalması değil mi? o zaman kanserde bir mucize... yok arkadaşi benden mucize falan olmaz.
-
annemin bir lafı var "insan kendini beğenmese çatlar ölürmüş" diye.
bunun güzel/çirkin olmakla alakası yok. insanın kendisini sevmeden, beğenmeden kendisine tahammül etmesi çok zor. bu da insanın her şeyine yansıyor; tüm enerjisine, duruşuna, bakışına, insanlarla iletişimine...
beğenin kendinizi. siz beğenmezseniz kim beğenecek?