Sonsuz bir gökyüzünün altında yeşil alanlar uzanıyor. Yamaç, çiçek açmış bir meşe korusu ile buluşana kadar hafifçe aşağı doğru eğimlidir; pitoresk bulutlar ve hafif bir esinti, pastoral kırsal ortamı tamamlar.
Ardından, gelen topçu birkaç kilometre uzaktaki bir tepeye çarptığında bir dizi patlama, bu baharın Ukrayna’nın on yıllardır gördüğü hiçbir şeye benzemediğini aniden hatırlatıyor.
Bu özel yamaç, doğu Donbas bölgesindeki Ukrayna’nın Kharkiv ve Donetsk oblastları veya idari bölgeleri arasındaki sınırda yer almaktadır. Yaklaşık 20 kilometre kuzeyde, Nisan ayı başlarında Rus kuvvetleri tarafından ele geçirilen ve şu anda Moskova’nın bu bölgedeki taarruzunun öncüsü olan İzyum şehri bulunuyor.
Ukrayna cephe hattındakilerin çoğu düzenli ordu birlikleridir, ancak paramiliter ve gönüllü taburlar da aktiftir. Bu özel bölge onlardan biri tarafından tutuluyor: Kökenleri iki savaş arası döneme dayanan ve üyeleri İkinci Dünya Savaşı sırasında Sovyetlere karşı Nazi Almanyası ile müttefik olan bir grup olan Ukrayna Milliyetçileri Örgütü’nden (OUN) bir müfreze.
İzyum yakınlarındaki OUN birimi küçük, yaklaşık 70 kadar savaşçı. Zamanlarını iki mevzi arasında böldüler: tepede erzak ve uyku alanları bulunan ikinci bir savunma hattı ve birkaç kilometre ileride Rus birliklerinin doğrudan saldırılarına karşı koyan bir dizi siper olan “sıfır mevzii”.
Fabrikadan ön saflara
30 yaşındaki Vova Myshensky, savaş patlak verdiğinde bir ekmek fabrikasında işçiydi. Olur olmaz, o ve iki erkek kardeşi Nazar ve Evgeny, ülkelerinin savunmasına katkıda bulunmak için katılacak bir birlik aradılar.
Yakında OUN’u buldular. Üçü, Kiev’in kuzeybatısındaki Borodyanka kasabasında, savaşın ilk ayında en şiddetli çatışmaların yaşandığı bir yerde savaştı. Rus birlikleri kuzey Ukrayna’dan çekildikten sonra kardeşler İzyum cephesine yeniden yerleştirildi.
Myshensky, “Bu ikinci hat olmasına rağmen, burada çok ateş altındayız” dedi.
Uyku odasının yanındaki iki deliği işaret etti.
Hasardan sorumlu Rus roket topçuları hakkında “Bunlar Uragan roketleri” dedi. “Patlamadıkları için şanslıyız. Zemin çok yumuşaktı ve sadece içine gömüldüler.”
Yakındaki yamaçta terk edilmiş bir depoda bir delik açan bir patlamanın kaynağı daha da yakındı.
“Bu bir [Russian] tank,” dedi Myshensky. “Geçen hafta burada bir saldırı oldu ve [the Russians] bir iki kilometre yaklaştı.”
Tüfekler için yasal özet ticareti
Buradaki OUN gönüllüleri eklektik bir karışım. Bazıları, Ukrayna’da “madenci” anlamına gelen Shakhtar gibi, savaş öncesi kariyerlerine dayalı olarak çağrı işaretleri seçtiler.
Diğerleri kendi adlarına yapıştı.
Batıdaki Ternopil kentinden 26 yaşındaki avukat Oksana Krasnova ve kocası, silah almak için Kiev’deki bir hukuk firmasındaki kariyerlerini geride bıraktı.
“Bugünlerde çoğunlukla keskin nişancı olarak çalışıyorum,” dedi uzun dürbünlü bir tüfek sallayarak. “Bir aydan biraz fazla bir süredir bu cephede bulunuyoruz, burası ile sıfır konumu arasında dönüyoruz.”
35 yaşındaki kocası Stas, cephede üç günlük bir rotasyondan yeni döndü.
“Orada kesintisiz bir eylem var” dedi. “Ateş etme, bombalama günde 24 saat oluyor. O kadar yoruluyorsun ki geceleri birkaç saat uyumayı bile başarıyorsun.”
Telefonunda dövüşün birkaç videosunu gösteriyor. Bir tanesinde, sadece iki dakika uzunluğunda, bulunduğu yere yakın bir yerde yaklaşık 10 havan mermisinin düdüğü duyuluyor. Siperde eğilirken, kafasının hemen üzerinde uçan küçük silah ateşinin çatırtısı duyulur.
Stas, Moskova’nın amansız ilerleme girişimi hakkında “Haftada en az üç kez saldırılar düzenliyorlar” dedi. “Her şeyi kullanıyorlar: tanklar, piyadeler, hatta beyaz fosfor. Bu sefer Rus askerleri mevzilerimize üç kez hücum etmeye çalıştı.”
Ukraynalı yetkililer, işgalde daha önce Rusların, savaş alanında bir ışık veya koruma kaynağı olarak bazı meşru askeri kullanımları olan, ancak ciddi yanıklara neden olabilen, yangın çıkarıcı bir kimyasal olan beyaz fosfor kullandığını iddia etti. CBC, iddiayı veya OUN savaşçılarının iddialarını bağımsız olarak doğrulamadı.
Ön cephede cehennem gibi geçen 72 saatin ardından Stas, ikinci hattın göreceli güvenliğinde bir molanın tadını çıkarıyordu.
Stas, “Artık buraya döndüğüme göre bir bebek gibi uyuyorum” dedi.
Oksana gülerek ve yanağına bir öpücük kondurarak “Ayı gibi” dedi.
Uyuma odaları sadedir: tuğlaların üzerine yerleştirilmiş ahşap kalasların bulunduğu küçük, tuğla bir bina. Jeneratörler, pişirme cihazlarına ve birkaç lambaya güç sağlar. Bazı yaşlı askerler kaynayan bir çaydanlığın etrafında oturup çay hazırlıyorlar.
Tartışmalı bir tarih
OUN, İkinci Dünya Savaşı sırasında Ukraynalı milliyetçilerin en büyük örgütüydü. Sovyet döneminde, bağımsız bir Ukrayna’da yeniden ortaya çıkmadan önce sürgündeki çeşitli hiziplere bölündü.
İkinci Dünya Savaşı sırasında grup, tartışmalı ancak saygı duyulan lideri Stepan Bandera altında Ukrayna’nın bağımsızlığı için savaştı ve milliyetçi amaçlarına hizmet edenlerle ittifak kurdu.
Ukrayna’daki aşırı sağ gruplar hakkında bir araştırmacı ve kitabın yazarı olan Michael Colborne, “OUN ve ona bağlı askeri birlik olan Ukrayna Geçici Ordusu’ndan insanlar, II. . “[That includes] 1943-44’te Volhynia ve doğu Galiçya’daki Polonyalı katliamlarına 1941’de on binlerce Yahudi’yi öldüren pogromlar.”
Bununla birlikte, modern OUN’un savaş zamanı selefi ile çok fazla bağlantısı olması pek olası değil, dedi.
Colborne, “Adını kullanan mevcut askeri birimin hiçbir şekilde doğrudan bağlantılı olmadığını ve bu adı daha çok geçmişin Ukraynalı milliyetçileriyle bağlantı kurmak için kullandığını söyleyebilirim” dedi. Ayrıca, bu birlik içinde milliyetçi ve hatta aşırı sağ unsurların olduğu ve olduğu açık olsa da, onlara ‘Nazi’ veya bunun gibi bir şey demek abartı olur.”
CBC’nin İzyum’da görüştüğü OUN gönüllüleri, grubun geçmişine ilişkin ayrıntılara pek ilgi göstermedi. Çoğu, Ukrayna’nın savunmasına katılmanın orduya katılmaktan daha kolay bir yolu olduğu için katıldı.
Birçok Ukraynalı milliyetçi grup gibi, OUN da siyah ve kırmızı bir bayrak kullanıyor ve bunların birçoğu İzyum karakolunun etrafında asılıydı.
Oksana, parlak mavi ve sarı olan Ukrayna bayrağıyla renk kontrastının kasıtlı ve sembolik olduğunu söylüyor.
“[The national flag] barış zamanı için iyidir” dedi. “Kan ve ölüm renkleriyle bayrağımız savaş içindir.”
O ve Stas birlikte çok şey yaşadılar: ikisi de Ukrayna’nın Rus yanlısı hükümetini deviren ayaklanma olan 2014 Maidan Devrimi’ne katıldı. Her biri, plastik mermilerden Oksana ve sersemletici bir el bombasından Stas olmak üzere yaralandı.
Ayaklanmanın ardından Rusya tarafından ilhak edilen Kırım’dan gelen Stas’ın, Moskova’nın Ukrayna’yı daha fazla ele geçirme girişimine karşı savaşmak için daha da büyük nedenleri var.
Memleketi Simferopol için “O yıl memleketimi kaybettim” dedi. “Şimdi, gerisini istiyorlar.”
Sığınağın dışında şekillenen bir topçu düellosu var.
Bir obüs salvosu birkaç kilometre öteden ateş ediyor: OUN’un teçhizatı. Kısa bir süre sonra, cevap diğer taraftan gelir, gelen Rus ateşi, savaşçıların sığınağı kadar uzakta bile hava basıncındaki bir değişiklikte hissedilir.
İZLE | Rusya’yı Kharkiv’den itmenin sonuçları:
Her taraf diğerini avlıyor.
“En kısa zamanda [our artillery] ateşler, adamlar silahları toplar ve hareket eder, önce [the Russians] geri vurabilir,” dedi Oksana.
“Ama Rus dronları bizi arıyor. Geçen hafta, Gvozdikalarımızdan birinin adamlarımızı takip ettiğini gördük. [a self-propelled howitzer]. Birkaç dakika sonra, Rus mermileri neredeyse onu vuruyordu. Zar zor hayatta kaldılar.”
‘Savaş bir iştir’
Bu kedi ve fare oyunu, savaşı burada ikinci satırda tanımlamaya geldi. Oksana, kendi adına, saldırıya geçmeye hevesli.
Rus hatlarına saldırma olasılığı sorulduğunda “Ah, umarım” dedi. “Ama şimdilik, işimiz onları geride tutmak.”
Son raporlar, Moskova’nın yeni bir itiş için İzyum’da ek kuvvetler yığdığını öne sürdü. Rus birlikleri burada ilerlerse, Sloviansk ve Kramatorsk şehirlerini ve bir bütün olarak Donbas bölgesini Ukrayna’nın geri kalanından kesmekle tehdit ederek güneye ilerleyebilecekler.
Oksana hazır görünüyor. Savaşçı arkadaşlarının moralinin “mükemmel” olduğunu söyledi.
“Savaş bir iştir” dedi. “Ve işini iyi yapmalısın.”
Eski ekmek fabrikası işçisi Myshensky için, gelecek neslin buna mecbur kalmaması için şimdi bir mücadele meselesi var.
Üç yaşındaki oğlunun resmini göstererek, “Bugün savaşan ben olmasaydım yarın o olurdu” dedi.
İZLE | Ruslar doğuya doğru ilerliyor:
Kaynak : https://www.cbc.ca/news/world/ukrainian-nationalists-izyum-1.6463544?cmp=rss