Birçoğu, ilk yüzde 10’luk kesimin, kendilerinden daha az zengin olan insanlardan önemli ölçüde daha zeki veya daha çalışkan olduğuna inanıyor. Özellikle bazılarının hayatın her alanında rehberlik için milyarderleri takip ettiği bilinen bir gerçektir.
Yeni bir çalışma, en zenginlerin gerçekten daha akıllı olup olmadığı sorusunun cevabının hayır olduğunu öne sürüyor. . Yüksek seviyelere ulaşmadan önce başarı ile zeka arasında bir ölçü korelasyon olsa da, konu zeka olduğunda seçkinler aslında bizden farklı olmayabilir.
Yaklaşık 60.000 erkek üzerinde yapılan bir araştırmaya göre, yılda 60.000 €’yu (64.000 $) geçene kadar zeka ve maaş arasında güçlü bir ilişki vardır. Ancak bu noktanın üzerinde, bu ilişki neredeyse ihmal edilebilir hale gelir. Etkileyici bir şekilde, ilk yüzde 1’dekilerin potansiyel olarak arkalarındakilerden daha az zeki olduğu söyleniyor. Bu, aşırı başarının tamamen farklı bir şeyden kaynaklanabileceğini gösteriyor.
Önceki literatür, zekayı ekonomik başarı ile ilişkilendirmiştir. Ancak, en çok kazananların karşılaştırmalı yeteneklerini incelemedi. Araştırmacılar, bilişsel puanları ve iş gücü bilgilerinin mevcut olduğu görev için çağrılan İsveçli askerlerden alınan bilgilere bakarak bu bağlantıyı incelemeye çalıştılar. Toplamda, yaklaşık 40 yaşındaki yaklaşık 59.400 erkek, 11 yıllık işgücü piyasası verilerinin yanı sıra gençken yapılan bir dizi bilişsel, fiziksel ve zihinsel testten alınan puanlar kullanılarak izlendi. Bu testler, rastgele bir ilişki aramak için 35-45 yaş arası kişilerin maaşları ve iş “prestijleri” ile karşılaştırıldı.
Sonuçlar, bilişsel yetenek arttıkça fiyat ve itibarda bir artışın beklendiğini göstermektedir. ancak fiyatların zirve yapmasıyla birlikte bir plato oluştuğunu gösterdi. . Yılda 60.000 Avro’nun sona ermesinden sonra, bunun üstündeki ve altındaki kazananlar arasında rastgele bir yetenek farkı yoktu ve istihbarat 70 itibarı (doktorlar, avukatlar vb.) aşmadı. Ayrıca, insanların ilk yüzde 1’inin bilişsel yetenek testlerinde düşük gelir düzeyindekilere göre biraz daha kötü puanlar aldığını da buldular.
Bu, daha fazla zekanın bir kişinin daha yüksek seviyelere ulaşmasına yardımcı olabilirken, nihai finansal başarı söz konusu olduğunda muhtemelen çok az rol oynadığını ve çok yüksek maaş alanların aslında daha az zeki olabileceğini gösteriyor.
Çalışma, özellikle örneklemdeki çeşitliliğin olmaması nedeniyle çeşitli sınırlamalara sahiptir. Testin erkeklerle sınırlı olması, sonuçların daha geniş popülasyona uygulanabilir olma olasılığını azaltıyor ve yazarlar, daha çeşitli örneklerle daha fazla çalışmaya ihtiyaç olduğunu belirtiyorlar.
Yine de, bu araştırma, gerçek bir rol model arıyorsanız, parayı bir rehber olarak kullanmanın uygun bir seçenek olmayabileceğini gösteriyor.
Çalışma European Sociological Review’da yayımlandı…