Altın standardı tam olarak bir altın çağa yol açmadı. Getty Images aracılığıyla Athitat Shinagowin / EyeEm
"Altın standardı" ifadesi, genel bir ifadeyle, mevcut en iyi kıyaslama anlamına gelir - çift kör randomize denemeler altın standarttır bir aşının etkinliğini belirlemek için.
Anlamı muhtemelen benim ekonomi dünyamdan geliyor ve bir zamanlar uluslararası para sisteminin en önemli parçasıABD doları da dahil olmak üzere çoğu ana para biriminin değeri altın fiyatına bağlı olduğunda.
Bazı ekonomistler ve diğerleri, dahil olmak üzere Başkan Donald Trump ve onun Federal Rezerv Yönetim Kurulu adayı Judy Sheltonaltın standardına dönüşü destekleyin çünkü yeni kurallar ve "disiplin" dayatırdı bir merkez bankasında çok güçlü görüyorlar ve eylemlerini kusurlu buluyorlar.
Bu, Senato'da Shelton'ın adaylığının tartışmalı olmasının birkaç nedeni arasındadır. 17 Kasım'da onun teyit edilmesine karşı oy kullandı - yine de Cumhuriyetçi destekçileri yeniden deneme fırsatı bulabilir.
Bir olarak odak noktası döviz kuru politikaları olan ekonomistÇok zaman geçirdim para ve döviz kuru politikasını araştırmak. Altın standardına ve dünyanın neden onu kullanmayı bıraktığına bir bakış, en iyisinin tarihin kalıntısı olarak kaldığını gösteriyor.
İstikrar - iyi zamanlarda
Altın standardı, her ülkenin para biriminin sabit miktarda altın değerinde değerlendirildiği bir döviz kuru sistemidir.
19. yüzyılın sonları ve 20. yüzyılın başlarında bir ons altın ABD'de 20.67 dolara mal oldu ve ₤ Birleşik Krallık'ta 4.24. Bu, birisinin bir İngiliz poundunu 4.86 dolara çevirebileceği ve bunun tersi anlamına geliyordu.
Altın standarttaki ülkeler - hangisi tüm büyük sanayi ülkeleri dahil sistemin 1871'den 1914'e kadarki en parlak döneminde - bir ons altın için sabit bir fiyat ve dolayısıyla sistemi kullanan diğerleriyle sabit bir döviz kuru vardı. Dönem boyunca aynı altın mandalı tuttular.
Altın standardı para birimlerinin değerlerini stabilize etti ve bunu yaparak ticareti ve yatırımı teşvik ederek, küreselleşmenin ilk çağı. Sistem, 1914'te I.Dünya Savaşı'nın patlak vermesiyle, çoğu ülkenin kullanımını askıya aldığında çöktü. Daha sonra, İngiltere ve ABD gibi bazı ülkeler, para politikalarının merkezi olarak altına güvenmeye devam ettiler, ancak devam eden jeopolitik gerilimler ve savaşın yüksek maliyetleri, kriz zamanlarında ciddi kusurlarını göstererek onu çok daha az istikrarlı hale getirdi.
Büyük Buhran'ın başlangıcı nihayet ABD'yi ve hala para birimlerini altına sabitleyen diğer ülkeleri sistemi tamamen terk etmeye zorladı. İktisatçı Barry Eichengreen buldu Büyük Buhran'ın başlangıcında altın standardını koruma çabaları, Fed gibi merkez bankalarının kötüleşen ekonomik koşullara yanıt verme kabiliyetini sınırladığı için düşüşü daha da kötüleştirdi. Örneğin, bugün merkez bankaları, zayıflayan bir ekonomiyi canlandırmak için tipik olarak faiz oranlarını düşürürken, altın standardı, yalnızca para birimlerini altına sabitlemeye odaklanmalarını gerektiriyordu.
Altının sonu
İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra önde gelen Batılı güçler, ABD dolarını dünyanın rezerv para birimi yapan yeni bir uluslararası para sistemini benimsedi.
Tüm para birimleri, ons başına 35 dolar oranında altına çevrilebilen dolara göre dalgalandı. 1960'lar ve 1970'lerdeki çeşitli ekonomik, politik ve küresel baskılar, Başkan Richard Nixon'u altın standardını sonsuza dek terk etmek 1971 tarafından.
O zamandan beri, ABD doları gibi büyük para birimleri küresel borsalarda serbestçe işlem görüyor ve göreli değerleri piyasa güçleri tarafından belirleniyor. Cebindeki dolar hiçbir şey tarafından desteklenmiyor onunla bir sosisli sandviç alabileceğine olan inancından daha.
İlgili Makale
"Altın" yıllara dönmek mi?
Altın standardına geri dönme argümanları, genellikle enflasyonun arttığı zamanlarda, periyodik olarak yeniden ortaya çıkar, 1970'lerin sonundaki gibi. Destekçileri, merkez bankacılarının düşük faiz oranları gibi politikalar yoluyla enflasyonu yükseltmekten sorumlu olduğunu ve bu nedenle onları dizginlemek için altın standardının gerekli olduğunu iddia ediyor.
Bununla birlikte, bir altın standardı savunmak özellikle tuhaftır. bir altın standardın sözde ele alacağı temel sorunlar - kaçak enflasyon - on yıllardır düşük.
Dahası, altın standarda geri dönmek yeni sorunlar yaratacaktır. Örneğin, altın fiyatı çok hareket ediyor. Bir yıl önce bir ons altın 1,457 dolara mal oldu. Pandemi, Ağustos ayında fiyatın% 40 artarak 2,049 dolara yükselmesine yardımcı oldu. 18 Kasım itibariyle yaklaşık 1,885 dolardı. Açıktır ki, fiyatları çılgınca dalgalandığında dolar altına sabitlenmiş olsaydı, bu istikrarı bozacaktır. Başlıca para birimleri arasındaki döviz kurları tipik olarak çok daha kararlıdır.
Daha da önemlisi, altın standardına geri dönmek, Fed'in değişen ekonomik koşulları faiz oranı politikası yoluyla ele alma çabalarında kelepçeleyecektir. Fed, bugün dünyanın karşı karşıya olduğu bir kriz karşısında faiz oranlarını düşüremezdi çünkü böyle yapmak doların değerini altına göre değiştirirdi.
Shelton'ın altın standardına verdiği destek, adaylığının zorlanmasının nedenlerinden sadece biri. Diğerleri bağımsız bir Federal Rezerv için destek eksikliği dahil ve politik pozisyonlarında görünen politik motivasyonlar. Örneğin, ekonomistler genellikle daha düşük faiz oranlarını tercih eder işsizlik yüksek olduğunda ve ekonomi bocaladığında ve işsizlik düşük ve ekonomi güçlü olduğunda daha yüksek oranlar. Shelton düşük oranlara karşı çıktı Bir Demokrat Beyaz Saraydayken ve işsizlik yüksekken, işsizlik düşük olmasına rağmen onları Trump döneminde kucakladığında.
Para politikası hakkında sık sık ateşli tartışmalar olsa da, Shelton's fikirler şimdiye kadar ana akımın dışındave pozisyonlarının siyasi motivasyonlarına dair şüpheler o kadar belirgindir ki, birkaç yüz önde gelen iktisatçılar ve Fed mezunları Senatoyu adaylığını reddetmeye çağırdı.
Federal Rezerv bir bağımsız ajans Amerika'nın ekonomik istikrarı ve refahı için hayati öneme sahiptir. Mahkemeler gibi, bütünlük içinde hareket etmesi ve siyasi düşüncelerden uzak. Altın standardı gibi itibarını yitirmiş politikaları benimsememesi de aynı derecede önemlidir, ki bu ilham verdiği aforizmanın çok zayıf bir örneğidir.
Yazar Hakkında
Fletcher School'da Uluslararası Ekonomik İlişkiler Profesörü Michael Klein, Tufts Üniversitesi
Önerilen kitaplar:
Yirmi Birinci Yüzyılda Sermaye
Thomas Piketty tarafından. (Arthur Goldhammer tarafından çevrilmiştir)
In Yirmi Birinci Yüzyılda Sermaye, Thomas Piketty, kilit ekonomik ve sosyal kalıpları ortaya çıkarmak için, on sekizinci yüzyıla kadar uzanan yirmi ülkeden eşsiz bir veri toplamasını analiz ediyor. Ancak ekonomik eğilimler Tanrı'nın eylemleri değildir. Thomas Piketty, siyasi eylemin geçmişte tehlikeli eşitsizliklere yol açtığını söylüyor ve tekrar yapabilir. Olağanüstü bir hırs, özgünlük ve titizlik çalışması, Yirmi Birinci Yüzyılda Sermaye ekonomik tarih anlayışımızı yeniden canlandırıyor ve bugün için ayık derslerle karşımıza çıkıyor. Bulguları tartışmayı dönüştürecek ve zenginlik ve eşitsizlikle ilgili gelecek nesil düşünce için gündemi belirleyecektir.
Buraya Tıkla Daha fazla bilgi için ve / veya Amazon bu kitabı sipariş etmek.
Doğanın Serveti: Doğaya Yatırım Yaparak İş ve Toplum Nasıl Gelişir?
Mark R. Tercek ve Jonathan S. Adams tarafından.
Doğanın değeri nedir? Geleneksel olarak çevresel terimlerle çerçevelenmiş olan bu sorunun cevabı, iş yapma biçimimizde devrim niteliğinde. İçinde Doğanın Serveti, Doğa Koruma CEO'su ve eski yatırım bankacısı Mark Tercek ve bilim yazarı Jonathan Adams, doğanın yalnızca insan refahının temeli olmadığını, aynı zamanda herhangi bir işletme veya hükümetin yapabileceği en akıllı ticari yatırım olduğunu savunuyor. Genellikle hammadde veya ilerleme adına silinmesi gereken engeller olarak görülen ormanlar, taşkınlar ve istiridye resifleri, aslında teknoloji veya hukuk veya iş inovasyonu olarak gelecekteki refahımız için önemlidir. Doğanın Serveti dünyanın ekonomik ve çevresel refahı için temel bir rehber sunar.
Buraya Tıkla Daha fazla bilgi için ve / veya Amazon bu kitabı sipariş etmek.
Öfkenin Ötesinde: Ekonomimizde ve demokrasimizde neyin yanlış gittiğini ve nasıl düzeltileceğini -- Robert B. Reich tarafından
Bu zamanında kitabında, Robert B. Reich, vatandaşlara enerji verilmeden ve Washington’un kamu yararı için harekete geçmesini sağlamak için örgütlenmedikçe, Washington’da hiçbir şeyin iyi olmadığını savunuyor. İlk adım, büyük resmi görmektir. Öfkenin Ötesinde, gelir ve servetin artan oranının zirveye çıkmasının neden herkes için iş ve büyüme yarattığını, demokrasimizi baltaladığını; Amerikalıların halk yaşamı hakkında giderek daha alaycı olmalarına neden oldu; ve birçok Amerikalıyı birbirine karşı çevirdi. Ayrıca “gerileme hakkının” önerilerinin neden yanlış olduğunu açıklıyor ve bunun yerine yapılması gerekenler konusunda net bir yol haritası sunuyor. İşte Amerika'nın geleceğini önemseyen herkes için bir eylem planı.
Buraya Tıkla Daha fazla bilgi için veya Amazon'da bu kitabı sipariş etmek için.
Bu Her Şeyi Değiştiriyor: Occupy Wall Street ve% 99 Hareketi
Sarah van Gelder ve YES personeli tarafından! Dergi.
Bu her şey değiştirir İşgal hareketinin insanların kendilerini ve dünyayı görme şeklini, mümkün olduğuna inandıkları toplum türünü ve sadece% 99 için% 1 için çalışan bir toplum yaratma konusundaki katılımlarını nasıl değiştirdiğini gösteriyor. Bu ademi merkeziyetçi, hızlı gelişen hareketin güvercin deliğine girişimleri kafa karışıklığına ve yanlış algılamaya neden oldu. Bu ciltte editörlerin EVET! dergi Occupy Wall Street hareketi ile ilgili sorunları, olasılıkları ve kişilikleri iletmek için protestoların içinden ve dışından gelen sesleri bir araya getirin. Bu kitap Naomi Klein, David Korten, Rebecca Solnit, Ralph Nader ve diğerlerinin yanı sıra başından beri orada bulunan Occupy aktivistlerinin katkılarını içeriyor.
Buraya Tıkla Daha fazla bilgi için ve / veya Amazon bu kitabı sipariş etmek.