Yedek parça talebini yönetmek
Yedek parçalar genellikle, seyrek talep periyotlarına sahip olup, ani talep şeklinde karşımıza çıkarlar. Yedek parçaların kendi değerlerinden fazla stok maliyeti olabilir ve işletmenize çok daha pahalıya maal olabilecek kesintileri önlemek adına stok durumu kritik bir öneme sahiptir.
Şirketler bu zorlukları kabul etmekle birlikte, bu faktörleri etkili bir şekilde kontrol etmek için uygun yeterlilik ve bilgiye sahip değildir, bu da düşük hizmet seviyelerine ve yüksek yedek parça stoklarına gereksiz yüksek maliyet getirmektedir.
Bu makale, yedek parça talebini yönetmek için yapısal bir yöntem önermekte ve bu yöntemin uygulandığı büyük bir global üretim şirketinde bir iş durumunu göstermektedir. Size sağlayacağı çok önemli ekonomik avantajlar hiçte şaşırtıcı olamasa gerek.
Yedek parçalar neden bu kadar özel?
Yedek parçaların, bitmiş ürünler gibi "tipik" SKU'lara kıyasla onları etkileyen farklı faktörleri ve değişkenleri bulunduğunu ve dolayısıyla farklı şekilde yönetilmesi gerektiğini vurgulamak önemlidir.
Envanter seviyelerinin ne olacağını belirlemek amacıyla şirketlerin, her bir yedek parçayı nasıl değerlendirebilecekleri konusunda yetki ve bilgi çoğu kez yoktur - bu şeffaflık eksikliği, aşırı yüklemeye veya yetersiz hizmet seviyelerine yol açacaktır. Ayrıca, geleneksel envanter yönetimi araçlarından bazılarının bu bağlamda uygulanamayacağı belirtilmelidir, örneğin JIT (just-in-time) ve en karlı öğenin bulunması için ABC analizi (örneğin, birim başına kar / çeklerin sayısı ).
Yedek parça bileşenlerinin yönetimi, öngörülmesi ve kontrolü ile ilgili temel sorunlardan biri, toplu talep özelliklerinden kaynaklanmaktadır. Yedek parça söz konusu olduğunda, bir bileşen arızalandığında veya değiştirilmesi gerektiğinde talep ortaya çıkar ve bu nedenle "tipik" bir stok birimi ile farklı olan talep oluşur. Başka bir deyişle, bu tür bir talep, "aralıklı" olarak nitelendirilebilir; bu da, talebin seyrek olarak geldiği ve zaman aralıklarıyla dağılmadığı ve dolayısıyla hiç talep olmadığı anlamına gelebilir ve dolayısıyla çok dağınık olabilir. Yedek parçaların karmaşıklığı, miktar, boyut taleplerinde yüksek değişkenlik nedeniyle daha fazla gerilebilir.
Şirketler, yedek parçaların genellikle "istihdam edilmesine" özgü olduğunu bilmelidir; bu, çoğu zaman yedek parçalar yalnızca belirli kullanım ve satın alındığı işlev için kullanılmak zorundadır. Bu, kullanamayacağınız eski stokların büyük bir kısmını biriktirme riskine neden olabilir.
Yedek parçaların yönetimine yaklaşımı için çerçeve
Yedek parçaların doğru şekilde yönetilmesi için önerilen yaklaşım üç adımdan oluşur: (1) girdi değişkenlerinin belirlenmesi, (2) bölümlendirme, (3) optimizasyon
1) Girdi değişkenleri
Girdi değişkenleri, farklılaşmış bir yönetim yaklaşımı için, yedek parçaların spesifikasyonunu ve farklılaşmasını mümkün kılar. Bir segmentasyon / sınıflandırma, her yedek parça için daha iyi karar vermeyi ve böylece gereksiz maliyeti düşürmeyi sağlar.
ÜÇ ADIMLI YEDEK PARÇA YÖNETİMİ
Koşullar için girdi kriterleri ve yedek parçaların homojen gruplar halinde sınıflandırılması, tahmini ve envanter yaklaşımını ayırmaya odaklanarak seçilmelidir ve bu nedenle kriterler buna göre seçilmelidir. Dikkat edilmesi gereken girdi değişkenleri şunlardır: kritiklik, talep özellikleri ve arz koşulları.
Yedek parça kritikliği
Yedek parça yönetiminde kritiklik çok önemli bir unsurdur. Açıkçası, her yedek parça aynı derecede önemlidir ve bu nedenle buna göre yönetilmelidir. Üretim için çok önemli olan yedek parçalar, daha az önem taşıyan yedek parçalara kıyasla daha yüksek bir servis seviyesine ve dolayısıyla daha büyük güvenlik stoğuna sahip olmalıdır. Teorik olarak, kritikliğin hesaplanması çok zor değildir, çünkü yalnızca iki değişkene dayalıdır: anlaşamama maliyeti ve anlaşma maliyeti.
Bununla birlikte, pratikte, çoğu zaman, bir birimin çok az ve birinin çok fazla stoklanması için tam maliyetinin hesaplanması imkansız olacaktır. Uygulamada, birkaç derece kritikliğin nitelikli öznel değerlendirmesi yapmak, örneğin kritik, orta derecede kritik ve düşük kritik olmak üzere çoğu zaman yeterli olacaktır.
Yüksek derece kritik: Yüksek kritik yedek parçalar, görev başarısı için kesinlikle gerekli olan parçalardır.
Orta derecede kritik: Orta derecede kritik olan parçalar, talep edildiğinde stokta yoksa görev başarısı üzerinde ılımlı bir etkiye sahip olacak şekildedir.
Düşük kritiklik: Düşük kritiklik parçaları, görev başarısı için kesinlikle gerekli değildir.
2) Yedek parça bölümlendirme
Yedek parçaların bölünmesi, sunulan önceki değişkenlere dayanarak yapılmalıdır. Bu, tüm yedek parça öğeleri için tek tip bir yaklaşım yerine, her biri için belirli bir yönetim yaklaşımını mümkün kılar.
Yedek parçaların farklı değişkenler açısından incelenmesi, aynı özelliklere sahip farklılaştırılmış kümelenmeler ortaya çıkarabilir. Sınıflara göre yedek parçaların homojenleştirilmiş grupları oluşturulması, her bir SKU'nun ayrı ayrı olmaksızın, kategori başı stok kontrolü ve öngörüsü açısından karar vermeyi kolaylaştırma görevini kolaylaştırır.
3) Tahmin ve envanter optimizasyonu
Uygun hizmet öngörme yaklaşımının belirlenmesi, gerekli hizmet seviyesini korurken stokların azaltılması için çok önemlidir.
Croston, hem o zamandan beri hem teori hem de uygulamadaki benchmark olarak kurulan 1972'deki aralıklı talep modellerini tahmin etme konusunda bir yaklaşım geliştirdi. Kısacası, geleneksel yöntemlerden farklı olarak, Croston yöntemi, talebin boyutunu ve talep aralığını ayrı ayrı güncelleyerek talebin aralıklı niteliğini kullanıyor; bu durum birçok durumda yedek parçalar için daha doğru olacak.