ABD’nin 1898’de İspanya’dan ele geçirdiği Küba 1902’de bağımsızlığını kazanmıştı. ABD tarafından hazırlanan Küba Anayasası’nda, ABD’nin Küba topraklarında Guantanamo Körfezi’nde bir askeri üsse sahip olması ve gerekli gördüğü takdirde dış politika ve ekonomi konularında ülkeye müdahale edebilmesi düzenlenmişti.
İlerleyen yıllarda Küba ABD’nin güvenliği için stratejik konumunu devam ettirirken, Amerikalı iş adamları da ülkenin şeker kamışı üretimini ve madenlerini tamamen ele geçirmişlerdi. Fulgencio Batista 1940’ta devlet başkanı seçildikten sonra ABD ile ilişkilerini geliştirmişti.
Fidel Castro önderliğindeki solcu gerillalar Batista yönetimine karşı 1956’da ayaklandı. Ada’nın kırsalında yaşayan köylülerden destek alarak 1959’da başkent Havana’yı ele geçirmeyi başardılar. Batista Portekiz’e kaçtı. Devrim’den sonra tarım reformu adı altında özel mülkiyetin devletleştirilmesine girişildi. Amerikalıların Küba’daki mallarına el koyulması iki ülke arasındaki diplomatik ilişkileri kopma noktasına getirdi.
ABD kıyılarından sadece 140 km açıktaki Küba’da komünistlerin yönetimi ele geçirmiş olması ABD’de rahatsızlığa yol açtı. Devrim’den sonra yüzbinlerce Kübalı ABD’ye kaçtı. CIA Kübalı mültecilerden oluşturduğu bir orduyla 1961’de Küba yönetimini devirmeye çalıştı.
Domuzlar Körfezi çıkarması olarak bilinen bu olayda Castro birlikleri saldırganları püskürtmeyi başardı. ABD’nin yeni komünist Küba yönetimine karşı sergilediği açık düşmanlık, Castro’nun SSCB’ye daha fazla yaklaşmasına sebep oldu. Bu yakınlaşma ise Soğuk Savaş’ın en önemli krizini olan Küba Füze Krizini doğuracaktır.