Priapus'un 1. yüzyıl (Roma) heykeli. Picardie Archéo Müzesi
Erkeklik çoğu zaman, bugünlerde “toksik” olarak tanımlandı. Mayıs ayında, Hillary Clinton “zehirli erkekliğin” olduğu bir galada konuştu. kokteyller hizmet verildiği bildirildi. Zehirli erkeklik bile kendine has Wikipedia girişi.
Buna karşı, erkekliği değiştirme girişimleri büyüyor. En Çok Satanlar Chris Hemmingssanatçı Grayson Perry ve Robert Webb Erkek olmanın ne demek olduğunu sorgulamak için kendi biyografilerini sorgulayın ve erkekleri diğerlerinden, duygularını ve anlayışlarını - ve aslında kendi deneyimlerinden uzaklaştıran klişelerin peşinden koşarak yapabilecekleri hasarı tanımlayın. Bu, birey olarak erkeklerden daha fazla acı veriyor. Aynı zamanda, çalıştığımız yerler - erkeklerin hala hâkim olduğu yerlerde, dolaylı olarak kurumsallaştırılmıştır.
Fakat erkekleri eril olmanın ne olduğu konusundaki baskın anlayıştan çıkarmak neden bu kadar zor? Erkeklerin, ataerkil davranışlarını çoğaltmamalarını - onların daha duygusal rezonanslı ve “şefkatli” erkeklik biçimlerini benimsemelerine izin vermelerini nasıl kabul edebiliriz? Zor, çünkü erkeksi olmak demek - güçlü, cesur, güce aç, kontrol altında, öfkeli ya da rekabetsiz, duygusal olmayan - yalnızca bir hegemonik metaforik biçimin bir ifadesidir: penis takıntılı ve güce aç eriklik erkeksi.
Ancak güçlü phallus hiçbir zaman mevcut olan tek erkeksi metafor olmamıştır. Tarih boyunca, testislere ve spermlere dayanan iki alternatif metafor, erkekliğin çok farklı yönlerini ortaya çıkarmak için verimli alternatifler sundu.
Geçtiğimiz on yılda, araştırdık Her üç metafor da, kurumları nasıl etkilediklerini incelemek, insanların nelere dikkat ettiğini belirlemek için arka planda çalışmak, sonuç olarak nasıl hareket ettiklerini - ve sonuç hakkında ne hissettiğini göstermek için. Tarihsel metinler ve arkeolojik kaynaklar, antropolojik çalışmalar, tıbbi yazılar, psikanalitik hesaplar, popüler edebiyat, çağdaş erkeklik çalışmaları ve örgüt sosyolojisine katkıları ile ilgilendik. Perry'nin hassasiyet çağrısını geliştirmek için daha özenli ve yaratıcı alternatifler belirleyerek bu inanılmaz çeşitli eril formlar arasında bir yol belirledik.
Fallik erkeklik
Fallik erkeklik, ataerkilliğin toplumsal oluşumunu destekler. Oysa ilk tezahürleri bugün onu tanımlayan güç arzusuyla eşdeğer değildi. Güney Almanya'da bulunan en eski fallik nesneler, bazı 28,000 yaşında.
Başlangıçta, phallus daha fazla doğal doğurganlıkla ilişkilendirildi. Mesela Mısır Tanrısı Min, sol elinde bolca bir ereksiyon ve sağda tarımsal bir tehlike olduğunu gösteriyor. Bazı kültürlerde tahakkümden çok bir köprü veya ilişkisel bağlantı aracı olarak görülüyordu. Antik Yunanlılar için penisin bir çeşit Merlin'in asası olarak görülen yaratıcı ilişkileri vardı. Her zaman hazır olan Priapus, aynı zamanda sebze bahçelerinin, arı kovanlarının, sürülerin ve üzüm bağlarının tanrısıydı. Öyleyse “çük” olmak, o zamanlar mutlaka aşağılayıcı değildi. Fakat siz bir tanrı olmadığınız ve sorumluluklarınız yerine getirilmediği sürece, büyük bir phallusun aşırı ve kaba olduğu kabul edildi.
Romalılar için phallus daha çok güç merkezli bir çarpma koçu haline geldi. Büyük bir Roma phallusu, bir kötülük işareti, kötülüğü koruma ve yok etme yeteneğiydi. Bu, Batı kültürlerine gömülen bir görüş olan dönemin heykel ve muskalarında görülebilir. Erkek tanrılar Dünya-anne tanrılarını yerinden etti ve phallusun baskınlığı, fiziksel iktidar gösterimleriyle daha az ve sembolik denetim gösterimlerinden daha fazla etkilendi.
Kontrol saplantısına rağmen, erkekliğe dair fallik bir anlayış her zaman tamamen olumsuz değildir. Örneğin, iyi huylu ataerkillik, iyi niyetli iyi niyetli disiplin (“zorlu aşk”) olarak görülebilir. En iyi ihtimalle, bu patrikler kontrol ve özenle dokunuşla, cömertliklerini bile kontrol etmekteydi. Kontrol elemanı ince ve anlaşılmaz olabilir. Ancak bugün “çük” olmak, hassas duygularla pek de ilişkili değil. Fallik metaforlar artık büyük ölçüde negatif hale geldi - sıkı hiyerarşik kontrol, yoğun rekabet ve sapkın sıfır toleransı ile ilişkili.
Testis erkekliği
Romalılardan önce, testisleri içeren metaforlar, erkeklik tarafından anlaşılmış olanları olduğu kadar dikte etti. Testisler erken dini metinlerde doğurganlık, güç ve enerji ile ilişkiliydi.
Fakat cinsel açıdan güçlü Mısır tanrısı Seth'in testisleri vahşi, farklılaşmamış temel güçleri temsil etmeye geldi. Ve bunlar da evcilleştirme gerektiriyordu. Roma döneminde “aile mücevherleri” ilahi motivasyonlardan ve eril fallik kontrolünden uzaklaşan tutkuların kaynağı olarak görülmeye başlandı.
Bu hadım kültlerinin gelişmesine yol açtı. Adanmışlar caddelerde koşarak kendi ekipmanlarını kesip, yakındaki evlere atarlardı. Bir dizi yakalamak sözde tuhaf bir gelin buketi gibi bir nimet oldu. Şaşırtıcı bir şekilde, bu kültler o kadar popülerdi ki bazı ülkelerde yasaklanması gerekti. Hayatta kalan bir uygulama bile merkezi bir Kıpti tarikatında bulundu - Skoptsy - 1960'ler kadar geç.
Bugünün testisleri sembolik olarak cesaret ve güven ile ilişkili, “toplara sahip” bir şeyler yapmalı. Klasik koçluk davranışı, örneğin, diğerlerinde makineye ya da “Cojones” kendini iddia etmek. Bu, inisiyatifi destekler ve takımlara aşina olan bireysel esnekliği geliştirir. Ancak aynı metafor daha bölücü bir rekabet ortamını teşvik edebilir. Genel “kulüpbülans” rekabete dönüşebilir. "Odadaki testosteron" u tümüyle besleyerek aldatma, gösterişli görünüm ve bağımlılık riski.
Seminal erkeklik
Postmodern bir dünyada, belki de hem fallik hem de testis erkekliğinin geleneksel olarak algılanan erdemleri daha az ilgilidir. Daha yaratıcı bir alternatif gerekebilir. Semen uzun zamandır bir “değerli sıvı” olarak görülmüştür - bir yenileme kaynağıdır. Tanrı tarafından ölüm cezasına çarptırılan İncil Onan'ı, Coitus Interruptus'un cezası olarak düşünün. Bu arada Yeni Gine’deki kabilelerin meni yutma ritüeli genç erkekler için yaşlılarının gücünü ve bilgeliğini kazanmaları için.
Batı'da, semen hakkındaki fikirler son yüzyıllarda dağınıktı. 18. Yüzyıl hekimi Samuel Tissot'a göre, meni kaybı bedensel canlılığı azalttı ve hatta birinin akıl yürütme kapasitesini attı. Bu perspektife hayran olanları Napolyon, Kant ve Voltaire idi. Tissot'un etkisi 20. Yüzyıla kadar uzandı. Öte yandan, 19. Yüzyıl Amerikan şairi Walt Whitman, sınırsız yaratıcılığın simgesi olan semen'i yenilenebilir bir kaynak olarak görüyordu.
Bugün, bir katkısı olan fikri, yani Böhr veya Beatles olsun, bilgi, kültür ve üslupta yeni kalkışlara ilham veren bir “tohum” fikrini biliyoruz. Bu ilham, en iyi tekliflerin en önemlisi olan seminal erkektir.
Ancak ilham kaynağı olan sorun, tohumlarını biraz destekleyici bir küvete bağlı olarak yaymak ve tohumlarını nispeten özerk büyümek için bırakan bir liderlik tarzı gerektirmesidir. Ve böylelikle fallik korunmaya bağlı olduğunda yaratıcı gücünü yitirir. Örneğin, orijinal akademisyenler, ustalarını onurlandırmak için akran değerlendirme süreci tarafından disiplin altına alınmaktadır. Aynı şekilde, girişimciler ejderhalar tarafından kitaba getirilir. Donald Trump ve Alan Sugar, iş adamları olarak, bizi seminal olarak görmezler. Hugh Hefner da değildi. Demek istediğimiz şekilde değil.
İhale erkekliği
Fakat elbette, tüm erkekler fallik arketipine uymaz. Hemmings, Perry ve Webb bize yaptıklarında nasıl zarar görebilecekleri konusunda pek çok örnek veriyor. Ancak, bu arketipten çıkmalarını önleyen şey, bildirdikleri davranışların altında yatan derinlemesine yerleşik düşünce biçimleridir.
Araştırmamız erkekliğin metaforik anatomisini çıplak bırakır ve yeniden yapılandıracak daha sofistike bir lens sağlar. Perry bize bir benzetme metaforu sunuyor: “erkekler kendi içlerine bakmalı (kaputu açmalı), duygularından daha fazla haberdar olmalı (kılavuzu okumalı) ve adapte olmaya başlamalı (yükseltme)”. Bunun arkasındaki duygu ile aynı fikirde değiliz, ama hala temel bir düşsel imge: kontrol, talimatları izleyin, değiştirin, düzeltin, ayarlayın, geliştirin. İyi niyetli, ancak işbirlikçi değil ve ilişkisel değil. Aletlerinden bahsetme.
Erkeklik, diğerinin yerini alan bir metafor meselesi değildir. Bu üçünün de bir dokuması. Bu örgüyü anlamamız ve üzerine düşünmemiz gerekiyor. Daha sonra, seminal ve daha kadınsı bir işbirliğine dayanan kucaklama üzerinde daha fazla vurgu için koşulları ayarlayabilirsiniz.
Davranış hiçbir şeyi değiştirmezse değiştirilemez. Ancak, düşünce biçimimiz değiştiği sürece, yeni davranışlar yazmaya geri dönme eğilimindedir. Yeni uygulamaların yeni temsil şekillerine, yeni düşünme yöntemlerine ihtiyacı vardır. Daha hassas ve uyarlanabilir bir erkeklik formu oluşturmak, kazanmak ya da rekabet etmeyi reddetmek değildir. Bunun yerine, farklı konuşmayı öğrenmeliyiz.
Yazarlar Hakkında
Stephen Linstead, Kritik Yönetim Profesörü, York Üniversitesi ve Garance Maréchal, Stratejik Yönetim Öğretim Üyesi, University of Liverpool
İlgili Kitaplar
{amazonWS: searchindex = Kitaplar; anahtar kelimeler = toksik erkeklik; maxresults = 3}