

Ayrılık en büyük dert
Okula başlarken en sık görülen zorluk, ayrılma kaygısıdır. Kaygılar, hem sizlerden uzak olmaktan, hem de yeni koşullara alışmanın olası zorluklarından kaynaklanır. Çocuklar kendi başlarına kalmayı dert etmekle yetinmez; sizin ne olduğunuzu, iyi olup olmadığınızı da merak ederler. Bu kaygının okulun ilk birkaç haftası boyunca olmasını fazla dert etmeyin; ama kaygılar 4. haftada da sürmekteyse, bir bilene danışmanın zamanı gelmiştir. Beklerken, sizin de yapabileceğiniz şeyler var:
Sabırlı olun. Kolay değil, ama başka yol yok.
Kaygısını giderici, doğru ve küçük vaatler içeren şeyler söyleyin, "Akşam okul çıkışı geleceğim", "Eve geldiğinde istersen beraber parka gidebiliriz" gibi.
Sabah okulun, hatta sınıfın kapısına kadar gelebilirsiniz.
Sizi hatırlatacak herhangi bir şeyi yanında bulundursun. Örneğin, birlikte çekilmiş bir fotoğraf.
Kaygısını, işin içine kendi kaygınızı katarak arttırmayın.
Okulda olun, ama giderek kısalan sürelerle, yavaşça uzaklaşarak ve bir program çerçevesinde.
Çocuğunuza sınıf içinde yardımcı olabilecek kişilerden yararlanabilirsiniz (örneğin, okuldaki psikolojik danışman).
Zaman verin. Ayrılığa hem onun hem de sizin alışabilmeniz için.
Kaygılı davranışlar daha baştan çok şiddetli, gürültülüpatırtılı ya da sizin için katlanması güç ise, müdahale için çok fazla beklemeyin.