Akdenizin kıyısından devam ediyorum, Cenovaya doğru. Yolum yine, Cenovaya giden otoyol yerine, sahilin dantel-kıvrımlarını takip eden dar ama keyifli karayolu. Hava pırıl pırıl. Yanılmıyorsam, Fasın kuzeyinde, Rifleri geçerkenki o göz açtırmayan yağmurlardan sonra, fazla bir yağmur görmedim, neyse ki. Akşamları bazen atıştıran ufak sağanakları saymıyorum. Geceyi, Maurizioya yakın bir kampingde geçirmek üzere durdum. Fransada yaşadığım problemi burada da yaşamak istemediğim için, kampinglere erken giriyorum, artık. Acelem de yok, bir yere yetişmek zorunda değilim. O yüzden, gün içerisinde geç saatlere kadar yol yapmıyorum.
Maurizio; Akdeniz sahilinde küçük bir sahil kasabası
Mauriziodan Cenovaya doğru Akdeniz rengi
Yoldan (Camdaki ufak lekeler için yapabileceğim birşey yok. Fas yazılarımdan birisinde bahsetmiştim; Batı Sahrada yaşadığım kum fırtınasında ön cam -hele farlar- kum taneleri tarafından oyuldular)
Ertesi gün yine, Cenovaya kadar sahili takip etmeye de devam. Cenovada kısa bir gezinti ve yemek molası verdim. Demin söylediğime inat, hava kapalı burada. Yağmur yok ama, hava bulutlu.
FerrariMeydanında, Cenovanın eski borsa binası (Palazzo della Borsa)
Neptün Kalyonu. Yakın tarihte birçok korsan filmi çevrilmiş. Bunlardan biri de 1986da bitip, vizyona giren Roman Polanskinin yönettiği Korsanlar (Pirates) filmi. İşte bu da, o filmde kullanılan Neptün Kalyonu. Şimdi Cenova Antik Limanında turistlerin (özellikle, çocuk olanların tabii) ilgisini çekiyor
Renzo Pianonun cam topu. Paristeki meşhur Centre Georges Pompidou binasının da tasarımcısı olan İtalyanın cam saplantılı dahi mimarı Renzo Pianonun bu topu da Antik Limanda yüzenler arasında. İçerisindeki bilgisayar-kontrollü klima sistemi sayesinde tropik ortam yaratılmış. 20m çapındaki bu küre, 150 civarında tropik bitki ve hayvana ev sahipliği yapıyor. 20mye ne sığar? demeyin
Cenovadan sonra sahilden ayrıldım. İtalya üzerinde ciddi emellerim yok. Daha önce iki kere geldiğim ve orta-kuzeyindeki birçok önemli şehrini dolaştığım ülkenin güneyine de -en azından, bu sefer- inmeyeceğim. Zaten-malum- Avrupa ülkelerinde fazla oyalanmak niyetinde de değilim.Tek merak ettiğim, kuzeyde, İsviçre sınırına yakın göller bölgesini biraz olsun görmek. Milano üzerinden, oraya doğru gideceğim. Milanoyu da böyle hızlı bir tura sıkıştırıp, heba etmek niyetinde değilim. Tek merak ettiğim, La Scala tiyatrosu. Yetişebilirsem, onu gezmek niyetindeyim; saat 18:00e kadar ziyaretçilere açık. Milanonun Cumartesi trafiğine dalıp da, Landoyu parkedebileceğim bir yer bulana kadar, saat hayli geç oluyor. Yine de yetişebilirim. Ancak, akşamki konser nedeniyle ziyaret saatini erken bitirmişler ve giremiyorum. Kısa bir turun ardından, şehrin hemen dışındaki kamp yerine vardım.
Milano Katedrali (Duomo di Milano). 1386 başlanan katedralin inşası uzun sürmüş, biraz. Eklentileriyle, bugünkü haline getirilmesi için geçen süre 600 yıl. Yanlış okumadınız; -yazıyla- altı yüz yıl. Hala da bazı eksikleri olduğu söyleniyor. Böyle olunca, Barcelonadaki Sagrada Família masum kalıyor, bunun yanında. Dünyanın en büyük dördüncü, İtalyanın da birinci katedrali olmak kolay değil, tabii
Galleria Vittorio Emanuele IInin Piazza del Duomo tarafındaki kapısı
Galleria Vittorio Emanuele II, 19. yüzyılda yapılmış bir alışveriş merkezi. O zaman da şehrin en pahalı dükkânları, restoran ve kafelerini barındırırmış; şimdi olduğu gibi. II. Dünya Savaşındaki hava bombardımanlarında büyük hasar görmüş olmasına rağmen, sonradan orijinal haline uygun olarak restore edilmiş
Luca Beltrami Caddesinden Sforza Kalesi. Türk Bayrağı benim gelişim münasebetiyle asılmış(!)
Pazar sabahı Milanoda kaldığım kampingden çıkarken, bulutlar gökyüzünü kaplamıştı bile. Yaklaşık 50km kuzeydeki Comoya varana kadarsa, hafiften yağış başladı. Comoya geldiğimde, kasabanın girişinde polis barikatıyla karşılaştım; tüm arabaları gerisingeriye döndürüyor. GPSimden, Comoya girmek için aşka sokaklar buldum ama, onlar da kapalı. Acaba Berlusconi mi Comoda, diye düşündüm; hani, bizde öyle olur ya Ancak, daha sonra Como Gölü kıyısına başka noktalardan da ulaşmaya çalıştığımda, yolların aynı şekilde barikatlarla kapatılmış olduğunu gördüm. Bu Berlusconiden daha büyük bir şeydi, herhalde.
Ters duran bir sapana benzeyen Como Gölünü her gören, anlata anlata bitiremez. Ben de o yüzden görmeye geldim, Comoyu. Yalnızca Como değil, Garda Gölünü de göreceğim. Aslında bu bölgede irili-ufaklı daha birçok göl daha var; hepsi de dik yamaçlı, ormanlık dağların arasına sıkışmış göller. Fakat, pek keyifli geçeceğe benzemiyor. Yağmur giderek şiddetlendi; zaman zaman silecekler yetişmiyor camı temizlemeye. Öğleden sonra, Comonun doğu bacağının kıyısında, Mandello Del Lario kasabasında bir kampinge girdim. Kampingde, o yağmur altında çadır açan tek deli bendim. Akşama doğru yağmur hafiflediğinde, şemsiyemi alıp, kasabanın merkezine yürüdüm. Dönerken yağmur şiddetlendi ve -şemsiyeye rağmen- iliklerime kadar ıslanmış bir vaziyette kampa geri döndüm. Her yer ve her şey ıslak; kendime bir sandviç hazırlayıp çadıra çıktım. Üzerimdekileri değiştirip, çadırda kitap okudum, gece uyuyana kadar.
Sabah yine yağmura uyandım. Yağmurluğu giyip, çadırı topladım. Kampingde enden başka kalan olmadığı gibi, görevli de yok. Kamp ücretini zarfa koyup,posta kutusuna attım; kapıya da not yazdım. O günü, Como Gölünün etrafını dolaşıp, Garda Gölüne gitmekle geçirdim.
Como Gölünün batı kıyısında Yağmurdan dolayı, doğanın güzelliğini görebilmek mümkün değil
Comodan sonra, İtalya Alplerine geliyorsunuz. Yol güzergâhı -yine- yağmurla gizlenen güzelliklerle dolu. Gardaya doğru, yolun en yüksek noktası olan (1,883m) Tonale Geçidine doğru yağmur önce kara, arkasından da şiddetli tipiye dönüştü
Akşam, ıslak çadırı yeniden açmak istemediğim için, Gardanın kuzey ucunda, Riva Del Gardada bir otele yerleştim.
Güne güzel başladık. Berrak bir gökyüzü var. Riva Del Gardadan ayrılıp, gölün batı kıyısı boyunca güneye inen yolu takip ederek, Verona ve Venedik üzerinden yeniden denize, Adriyatike kavuştum.
Como ve Garda Gölü kıyıları o kadar sarp yamaçlarla çizili ki, gölün çevresini dolanan yollarda giderken sürekli tünellere girip, çıkıyorsunuz
Yine Garda Gölü kıyısında, Toscalano-Madernoyu geçiyoruz
Salò
İtalyadan ayrılmadan önce Fransa yazısını bitirmem lâzım. Birikti mi, başa çıkamıyorum sonra. O yüzden, Slovenyaya geçmeden önce, Venedikle Trieste arasında, Lignano Sabbiadoro adlı bir sayfiye yerinde, bir kampinge yerleşip, iki gece kaldım. Sonrasında da, Trieste üzerinden, Slovenyaya 24 Mayıs Perşembe günü hareket ettim.