tüm tarih insanlık sonsuz savaşların öyküsüdür, bu nedenle tüm yönetici evlerin kadınların temel kaygısı uzun zamandır topraklarını ve devletini savunan ya da güçlendiren yaralı ve sakat bırakan savaşçıların sürekli bakımı olmuştur. Hepsi, babaları tarafından büyütüldü, aslında, profesyonel askeri adamlar ve sadece onlar olmaya hazırlanmakta olan kardeşleri arasında yaşıyorlardı. Böylece askerliğe bağlı her şey bu baskılar, prensesler ve prensesler için yaşamın doğal ve gerekli tarafları içindi.
Rus İmparatorluğu'nda, kraliyet ailesinin temsilcileri alayların şefleri olarak atandığında bir gelenek vardı, bu nedenle Rus ordusunun askerinin ve memurunun yaşamı ve hayatı onlar için iyi tanınmıştı ve refah ve özellikle de askerlerin sağlığı için ruhsal ve sosyal görevlerin ayrılmaz bir parçası haline geldi. Savaş zamanları geldiğinde, birçoğu aktif olarak hastane çalışmalarını genişletme ve düzenlemeye dahil olmuşlardı ya da hali hazırda var olan sağlık kurumlarında merhamet kız kardeşleri haline gelmişti.
Rusya'da, egemen hanedanların temsilcilerinin merhametli aktivitesi, hem barış zamanı hem de savaşın tüm denemelerinde iktidarı ve insanları bir araya getiren ve birleştiren birleştirici ahlaki güçtü. Bu, özellikle Büyük Savaş'ın ilk yıllarında canlıydı.
Rus Kızıl Haç liderlerinden ve merhamet topluluklarının kızkardeşlerinden İmparatoriçe Alexandra Fyodorovna, ek askeri hastaneler ve hastaneler, birinci sınıf sağlık kurumları ve yaralı askerlerin kurtarılması ve iyileştirilmesi için gerekli altyapının bütününde aktif bir rol üstlendi: operasyonel mobil ambulans askeri birliklerinden o zamanlar için modern sıhhi trenler, gemiler ve otomotiv hizmetleri. İmparatoriçe savaşın ihtiyaçları için bağışlar dağıttı, Moskova ve Petrograd'daki saraylarını hastanelere uyarladı. Orada, saray hastanelerinde, o ve kızları, hemşire ve hemşireler için kurslar düzenledi. Yıl sonuna kadar, İmparatoriçe ve Büyük Düşes'in vesayeti altında, zaten 85 askeri hastaneleri ve 10 sağlık trenleri vardı.
Yaralıların tıbbi rehabilitasyonu için önemli bir yenilik, hastaneye yatırılan askerlerin eşlerini ve annelerini barındıracak saraylara iyi yerleştirilmiş uzantıların baskılanmasıydı.
Farklı sınıflardaki kadınların yan yana çalıştığı pansuman malzemesi ve tıbbi paketlerin üretimi için Petrograd'da sıhhi noktalar düzenledi - en parlak prenseslerden, eşlerden, kız kardeşlerden ve kızlardan Rus ordusu komutanlarının kızlarına, cepheye giden işçilerin eşlerine ve kızlarına kadar.
İmparatorluk ailesinin tüm kadınları, sarayları ağır yaralanan askerlere ve subaylara teslim edilen Kırım'da geleneksel bir tatile gitmekten vazgeçti. Sadece Mayıs 1916'te kızları ile olan baskının birkaç günlüğüne tıbbi faaliyetlerini durdurması ve Kiev - Vinnitsa - Odessa - Sevastopol güzergahında Bahis bırakması karakteristiktir. Bu, İmparator II. Nicholas'ın isteği üzerine, Brusilov devrimi günlerinde ordunun ve arkanın moralini yükseltmek için yapıldı.
İnanılmaz iş yüküne rağmen, İmparatoriçe yaralı asker ve memurların tedavisi ve bakımında kişisel bir rol oynamaya başladı. Dahası, Alexandra Feodorovna bunun cepheye hizmetinin ana şekli olduğuna inanıyordu.
İleri askeri tıp alanında liderlik ve çalışma için, profesyonel bilgiye sahip olmanız gerektiğini, o, Büyük Düşes Tatiana ve Olga ile birlikte, askeri cerrahi hemşirelerinde özel dersler aldığını anlamak. Öğretmenleri, Rusya'daki ilk kadın cerrahlardan biriydi (ve dünyanın ilk tıp profesörü olan kadınlarından biri) Vera Ignatyevna Gedroits. Sadece 6 günlerinde 56 karmaşık operasyonları gerçekleştirdiği Kızıl Haç ambulans trenleri için gönüllü olduğu, Rus-Japon Savaşı sırasında kazandığı askeri ameliyatta ciddi bir ön deneyime sahipti. Savaştan sonra, mahkeme doktoru E.S. İmparatoriçe Botkin onu Tsarskoye Selo Saray Hastanesi'nde kıdemli stajyerlik pozisyonuna davet etti ve cerrahi ve obstetrik jinekolojik bölümlerin liderliğini emanet etti. Bu randevu Vera Ignatievna'yı ikinci hastane yetkilisi yaptı.
Gedroits, bir doktor olarak kariyerinde son derece zorlu ve zorluydu. Büyük Rus askeri cerrahı Nikolai İvanoviç Pirogov'un bilimsel ve pratik doktrinini takip etti: "Aceleyle gerçekleştirilen operasyonlar değil, yaralı ve tasarruf tedavisi için mümkün olan en geniş miktarda uygun organize bakım, savaş tiyatrosundaki cerrahi ve idari faaliyetlerin temel amacı olmalıdır." Ve bu görevi askeri merhametli kız kardeşlerin eğitim ve öğretiminin başına getirdi.
Merhametli kız kardeşler için derslerinin yapıldığı Tsarskoye Selo'daki İskender Sarayı'na gelenler arasında hiçbir ayrım yapılmadı.
İlk başta, Gedroits, kraliyet ailesinin kadınlarının cerrahi kız kardeş olma arzusuna çok soğuk tepki gösterdi; vatansever bir anlamda, askeri kız olmaya karar vermiş bazı laik kadınların, savaşçıların ya da kaşarlarının ağır kokusundan keskin bir şekilde sersemlemiş göründüğünü bilir. ve irin.
Gedroits, aynı zamanda özünde ülkedeki devrimci değişimlerin kaçınılmaz olduğu Rus otokrasisi hakkında kendi görüşlerine sahipti.
Vera Ignatievna, temsilcileri Rus İmparatorluğu'na yönelik huzursuzluğa aktif olarak katılan eski ve asil Litvanyalı Prens ailesi Gedroits'e aitti. Büyükbabası ayaklanmanın bastırılması sırasında idam edildi ve babası Ignatius Ignatievich Gedroits ve asil statüsünden yoksun olan amcası, Samara eyaletine, büyükbabasının arkadaşlarına kaçmak zorunda kaldı. Bu olaylardan 13 yıl sonra, prensin unvanının tüm soyundan gelenleri Ignatius Gedroyts'a iade edildiğine göre Senato tanımı St. Petersburg'dan geldi. Genç prenses, ailenin devrimci faaliyetlerini, polis gözetiminde babasının arazisine gönderdiği öğrenci çevrelerinde sürdürdü. Gelecekte, medikal tercih ederek aktif siyasi faaliyetleri durdurdu.
Vera Ignatievna’nın kişisel günlüğü, kraliyet ailesinin kadınlarının çalışmalarına yardım eden kız kardeşler olarak ne kadar profesyonel davrandıklarıyla ilgili herhangi bir kişinin iftiraları tarafından yolsuzluk duyulan gerçeği bulmamıza izin veriyor. Vera Ignatievna Gedroits, günlüğüne şöyle yazacak: “Sık sık birlikte seyahat etmek zorunda kaldım ve tüm denetimlerde, üçünün hepsinin merhamet etmesine ilişkin ciddi, düşünceli tutumunu not aldım. Derindi, çoğu laik görmek zorunda olduğum gibi kız kardeşler gibi oynamadılar. bayanlar, yani kelimenin en iyi anlamındaydılar. "
6 Kasım 1914, Kızıl Haç Cemiyeti binasında, İmparatoriçe Alexandra Feodorovna'yı Büyük Düşes Olga ve Tatiana ile ve ilk savaş mezuniyetinin kırk iki kız kardeşi, sınavları başarıyla geçti ve askeri merhamet unvanı için sertifika aldı. Bundan önce, İmparatoriçe ve kızları hastanelerinde sadece hemşire olarak çalışıyorlardı. Şimdi ise, XXUMX Tsarskoye Selo Sarayı revirinde ve Tsarskoye Selo'nun diğer revirlerinde yeni profesyonel görevler üstlenmeye başladılar. Kraliyet insaflı kız kardeşleri sadece itaatkâr kız öğrenciler değil, aynı zamanda pansuman ve operasyonlarda da sakin, yetenekli ve çalışkan asistanlar oldu. Bu nedenle derhal Gedroits'le asistan olarak çalışmaya başladılar ve cerrahi ekibin temel gereksinimlerine tam olarak uydular: "... Sevinçleri ile yaşayacağım, ortak cerrahi üzüntüler ile üzüleceğim, ortak deneyimlerle bağlantılı bir cerrahi aile yaratacağım."
Ana çalışma yerleri, II. Catherine zamanının fakir evinin bulunduğu yerde, hala kendilerine XXUMX Şehir Hastanesi olarak hizmet veren 1854'te üç katlı taştan bir hastanenin yapıldığı Tsarskoye Selo'nun Gospitalnaya Caddesi'ndeydi. NA Semashko. Küçük büyük prensesler Maria ve Anastasia, tıp hemşirelerinin ev kurslarını tamamladılar ve annelerine ve kız kardeşlerine hastanelerinde yardımcı oldular. Buna ek olarak, genç prensesler şahsen beş evden bir kasabadaki Fedorovsky Katedrali'nin yanında bulunan büyük prensler Maria ve Anastasia'dan sonra memurlar ve alt rütbeler için bir hastaneye bakıyorlardı. Gardiyanlar neredeyse her gün oradaydı. Bir şekilde ciddi acı ve deneyimlerden uzaklaşmak için iyileşmiş yaralılarla oynadılar ya da sadece yaşam ve aileler hakkında sorular sordular.
Ünlü Rus şair, Aziz George Nikolai Şövalyesi Gumilev, bu genç prenseslerin dokunuşuyla ilgilenenlerden biriydi.
Bunun anısına, bunlardan birine aşağıdaki satırları yazdı:
Bugün Anastasia,
Ve bizden geçmek istiyoruz
Tüm Rusya'nın sevgisi ve okşaması
Duyduğun için teşekkürler ...
Ve yeni bölüme alıyoruz
Zevk dolu
Toplantılarımızı hatırlamak
Tsarskoye Selo sarayı arasında.
Varant Memuru N. Gumilyov.
Tsarskoye Selo Reviri,
Büyük Saray
5 1916 Haziran
Büyük Saray da dahil olmak üzere bu hastanelerin tümü, ana Pushkin'in şu andaki Tsarskoye Selo kentinde bulunan Tsarskoye Selo tahliye merkezinin 70 sağlık kurumlarının bir parçasıydı. Catherine ve Alexander Sarayları ile birlikte olan Tsarskoye Selo, Sofya ve Fedorovsky kasabasının tarihi bölgelerinde gardiyan alaylarının görkemli askeri kiliseleri ve kışlaları, kraliyet ailesinin en sevdiği ülke yurdu ve İmparatorun kendisinin de 1915'in başkomutanı olan Rus ordusunun baş komutanıydı.
Savaştan önce bile, İmparatoriçe Alexandra Fyodorovna, bu konutta, Rus-Japon Savaşı'ndan gelen yaralı askerler için askeri bir tıbbi kurum olan Engelli Askerleri Yardım Derneği'nin ve aynı zamanda engelli kişilerin rehabilitasyonu için çok çalıştı. Bu tıp kurumu için, İmparatoriçe, Tsarskoe Selo'nun en güzel bölümünü, Kırım sütunu yakınlarındaki bir çayırda Catherine Park'ın Meşe korusuna karşı seçti.
1914 savaşının başlamasından bu yana, İmparatoriçe kenti dünyanın en büyük askeri tıp hastanesi ve rehabilitasyon merkezine dönüştürmeye başladı.
Ağustos ayındaki 10 kadar erken saatlerde, 1914 iki konforlu saray hastanesiyle donatıldı ve aynı zamanda yaralıları ameliyathaneden taşımak için hijyenik trenler düzenlendi. Ekim ayında 30 kocasına yazdığı bir mektupta, Alexandra Feodorovna'da bulunan 1915 şunları yazdı: "... Bir yıldan beri olan revir olan Büyük Saray'a gidelim ...".
Bir savaş vardı, kurbanları çoğaldı ve onlarla birlikte Tsarskoye Selo noktalarının hastanelerini genişletme ihtiyacı vardı. Biri için İmparatoriçe ona Svethelka yazlık evini Luga kentinde verdi ve en ileri tıbbi teçhizat Tsarskoye Selo hastanelerinde bulunduğundan beri cepheye gitmeyi ve özellikle de ağır yaralı askerleri teslim etmeyi çok olağan buluyordu. Şehrinde, inisiyatifiyle, tıp dergileri, askeri tıbbın en son başarıları hakkında yazılar yazmaya başladı ve Rusya'daki tüm arka ve ön hastanelerde ayrıldılar.
Yine de İmparatoriçe, asıl işini Palace Infirmary'deki resmi hizmet olarak cerrahi bir kardeş olarak görüyordu. Ağustos ayındaki 10'ten 1916 (Grand Palace Revir'iyle karıştırılmayacak şekilde), Majestelerinin kendi revir numarası 3'i olarak adlandırılacak ve Vera Ignatievna Gedroits, buraya Tsarskoye Selo Sarayı Hastanesinde Kıdemli Doktor ve Liderlik Görevine atanacak ve Tsarskoye Selo Sarayı Hastanesinde atanacak.
İmparatoriçe'nin profesyonel tıbbi becerileri ve kızlarının becerileri ve bilgileri acilen gerekliydi - ağır şekilde yaralanan insanlardan oluşan sürekli bir akış vardı ve yeterince tecrübeli bir kıza kız kardeşi yoktu.
Büyük Düşes Tatiana Nikolaevna'nın günlüğünden: “... Lokal anestezi altında Gramovich'e yapılan bir ameliyat oldu, göğsünden bir kurşun kesildi. Aletleri teslim etti ... Prokosheev'in 14'i Fin alayı, göğüs yarası, yanak ve göz yarasına bağladı. Daha sonra İvanov, Melik-Adamov, Taube, Malygin ... 'i bağladı.
Olga Nikolaevna'nın günlüğünden: “... 64 Kazan Alayı'ndan Garmoviç Porshe'yi bağladı, diz yarasını solladı, Novodzinsky alayının Ilyin 57'i, Mgebriev'den Poboevsky'den sonra sol omuz yarasını ...”. Ayrıca, müzik için harika bir kulağı olan Büyük Düşes, genellikle yaralılar için ev konserleri düzenledi.
Vl.I. ile merhametli kız kardeşlerin kurslarını geçen Freylina Anna Vyrubova. Gedroits şunları yazdı: “Rusya İmparatoriçesi hastanenin ameliyathanesinde gördüm: şimdi pamuk yünü eterli tuttu, sonra steril enstrümanları cerraha verdi. Yorulmuştu ve işini alçakgönüllülükle yaptı, tıpkı hayatlarını Tanrı'ya hizmet etmeye adayanlar gibi. On yedi yaşındaki Tatiana, annesi kadar yetenekli ve yorulmuştu ve sadece gençliği nedeniyle en zor operasyonlardan kurtulduğu zaman şikayet etti ... ”.
İmparatoriçe ve büyük prensesler, ölen ve yaralarından ölen savaşçıların layık bir şekilde hallerine bakmak için manevi görevlerini düşündü. Bunu yapmak için, Tsarskoye Selo'nun tarihi Kazan mezarlığı yakınında, Birinci Dünya Savaşı sırasında Birinci Dünya Savaşı'na giren Rus ordusunun askerlerinin ilk resmi kardeşlik mezarlığı kuruldu. Kendi pahasına, İmparatoriçe burada ahşap bir kilise inşa eder. Tapınak iki ay içinde inşa edilecek ve Ekim ayında 4 1915, Tanrı'nın Annesi “Acılarımı yatıştır” ikonu ile kutsandı. Kraliyet ailesi, son yolculuklarında buraya gömülen düşmüş kahramanların çoğuna şahsen eşlik ederken, İmparatoriçe sürekli mezarlarıyla ilgileniyordu.
Laik toplumun İmparatoriçe'nin bu faaliyeti hakkında belirsiz olduğu söylenmeli, kendisi ve büyük prensesler için “uygun” olduğu düşünülmeli. Avrupa cephelerinde 1916'e durum Rusya için çok zordu. İmparator, Başkomutanlık görevini kabul etmek zorunda kaldı ve İmparatoriçe, ölümcül hasta oğlunun, askerler arasında ruhlarını yükseltmek için cepheye yaptığı yolculuklarda Nicholas II'ye eşlik etmesine izin vererek büyük bir fedakarlık yaptı. Ve annenin bir şey olduğunu tehlikeye atmak için - bunlar Tsesarevich I'in anılarının satırlarıdır. Stepanov: “Bu çekimin güzelliğini, bu çekiciliğin beceriksizliğini aktarma yeteneği yok. “Bu Dünya değildi” - “Kiracı değil” dediler. O zaman ona inandım. Bu tür çocuklar yaşamıyor. Parlak gözler, üzgün ve henüz bir nevi şaşırtıcı neşe ile parlayan zamanlar ... Neredeyse koşuya girdi. Tüm vücut korkutucu, evet, korkutucu, sallanan. Her nasılsa hasta bir bacağını kenara attı. Herkes bu korkunç aksamaya dikkat etmemeye çalıştı ... "
Modern bir erkeğin, bu kadın baskının kaderinin ne kadar zor olduğunu, doğuştan Alman olduğunu, Rusya'yı içten bir şekilde sevdiğini ve halkı tarafından anlaşılmadığını hayal etmesi zor.
Bir yandan, savaş yılları boyunca iktidarında her şeyi yaptı, yorulmadan çalıştı ve kendini korumadan çalıştı, diğer taraftan bunlar, kendisine ve ailesine karşı en fazla taciz ve iftira yılıydı.
Emperyal ailenin ve onların sadık öznelerinin çalışmalarının başarı kazanmaya başladığı görülüyordu - burada ve 1916'in cephelerinde ve savunma sanayinin hızlı bir şekilde restorasyonunda, ancak arkada ve en önemlisi de cephesinde, Rus devletini hâkim kılan devrimci güçlerin parlak zaferler kazandığı görülüyordu.
Monarşiye karşı devrimci mücadelenin yöntemlerinden biri en saçma söylentileri yaymaktı. İşte bunlardan biri: dağların belli bir esnafı. Haziran ayındaki Shadrinska, 1915, İmparatoriçe’nın odasında bulunan ve Almanları Rus askerlerinin görevinden aldıkları Rus askerlerinin elden çıkarılması konusunda bilgilendirdiği bir cep telefonu bulduklarını belirtti. .ve. Kolordu, Güney Batı Cephesinde kahramanca savaşan Selivachev. Günlüğünde şöyle yazıyor: “Dün merhametli bir kız kardeşi, Tsarskoye Selo sarayından Çar'ın, Berlin ile konuşmak için bir kablonun olduğu, Wilhelm'in tüm sırlarımızı öğrendiğine dair bir söylenti bulunduğunu bildirmiştir ... Bunun doğru olabileceğini düşünmek korkutucu - insanlar böyle bir ihanete ne tür bir fedakarlık yapıyor! ” Ve eğitimli bir askeri profesyonel tarafından yazılmıştır! .. Delilik Rusya'yı giderek daha fazla kucakladı.
Ve şimdi yeni devrimci güç monarşinin yerini aldı ...
Kraliyet ailesi tutuklandı ve Sibirya'ya gönderilmek üzere Alexander Sarayı'nda saklandı. Tsarskoye Selo tahliye merkezi, ülkenin bütün askeri tıbbı gibi, aynı zamanda merhamet Valentina Chebotareva'nın kız kardeşi tarafından tarif edilen “Tsarskoe Selo Sarayında Revir” adlı “dönüşümleri” aldı: “... Revirde bir söylenti vardı ... Bugün hemşirelerin ve askerlerin sormaya karar verdikleri bir söylenti vardı. Grekova ve İvanova'nın kaldırılması üzerine. Toplantıda kız kardeşler savaşmaya karar verdi. Korkunç, nasıl olacak. " Ordunun çöküşünü ve cephesinde gereğinden fazla direnmeyen Almanların saldırısını haklı kılan yeni hükümet, bütün suçunu kraliyet ailesine kaydırmaya çalışıyor. Araştırmacı N.A.'nın raporundan. Sokolov, Egemen ve tüm ağustos ailesinin öldürülmesi hakkında: “Bay Kerensky, imparatorun evine gidiyordu, yüreğinde bir yargıcın belirli bir mahkumiyetini taşıyordu, imparatorun ve imparatorun imparatorunun imparatorluğunun suçluluğuna güveniyordu, Bay Korovichenko ... Egemen'in gazetelerinde bir araştırma yaptı ve alması gerektiğini düşündüğü kişileri seçti. Bu tür eylemlerde bulunarak, Bay Kerensky, Sovereign’in gazetelerinde, kendisiyle İmparatoriçe’nin Anavatan aleyhine ihanetinin Almanya’yla barış yapmak istediğine dair kanıtlarını bulmayı ümit etti. ”
İmparator ve kurgusal kurgusal devlet suçları hakkında herhangi bir kanıt bulamayan Geçici Hükümet, kraliyet ailesini Tobolsk'a sürdü ve gelecekte bir şehit ölümüne kınadı.
Fakat orada bile, gelecekteki Kutsal Kraliyet Tutku sahipleri, kendi trajedilerini unutarak mektuplarında yazdılar: “... Genellikle hastanemizde geçirdiğimiz zamanı hatırlıyoruz. Muhtemelen şimdi kimse yaralılarımızın mezarlarına gitmiyor ... ".
11 Kasım 2008, I. Dünya Savaşı'nın sona ermesinin 90 yıldönümünün yapıldığı gün, bu tarihte, tarih ve insan tarafından unutulan en büyüklerden biri olan, Birinci Dünya Savaşı kahramanlarının kardeşlik mezarlığı, 1914-1918, bir granit çapraz anıtı açıldı. Bugün, bu tarihi askeri cenaze töreninde, haç anıtın yazarları, Dünya Savaşında 1914-1918'a düşen Rus ordusunun askerlerinin anılarının sürdürülmesi için Yardım Vakfı'dır. “Askeri Konsey” ve kuruluşunun başlatıcısı olan Tarihsel Perspektifler Vakfı, Birinci Dünya Savaşı'nın Tsarskoye Selo Anıtı'nı yarattı.
Ağustos 1'teki Savaşçı Konseyi Vakfı 2013'in girişimi ve XNUMX yönetiminde, Birinci Dünya Savaşı'nda ölen Rus askerlerinin Anma Günü'nde, St. Petersburg garnizonu askerlerinin katılımıyla şeref koruyucusu, onur bekçisi, standartların katılımıyla ciddi bir etkinlik düzenlendi. gruplar ve askeri orkestra. Petersburg Hükümeti ve Batı Askeri Bölge Komutanı, yas çelenk ve çiçeklerle desteklenen askeri etkinliğe, Tsarskoye Selo Müzesi'nin lideri, Tarihsel Perspektif Vakfının temsilcileri, Tsarskoye Selo Müzesi'nin liderleri, Silahlı Kuvvetler gazileri ve yüksek askeri eğitim kurumlarının öğrencileri katıldı.