21 Ağustos 1915'te Conklin ailesi, Gypsy Van adlı bir araçta bir kros kamp gezisi için Huntington, New York'tan ayrıldı. Görsel olarak dikkat çekici ve akıllıca tasarlanmış 25 fit, 8 tonluk taşıt, San Francisco'ya giderken maksimum konfor sağlamak için Roland Conklin'in Gaz-Elektrikli Motorlu Otobüs Şirketi tarafından özel olarak inşa edildi. New York Times Müminlerin Emiri, cinlere… havadan… hareket gücüne sahip olması ve yine de bir Halife için uygun bir mesken olması gereken bir araç üretmelerini emretmiş olsaydı, sonuç gerçek evin çok gerisinde kalırdı. New York'tan yeni ayrılan tekerlekler üzerinde.
Sonraki iki ay boyunca, Conklins ve Çingene Van, batıya doğru olan rotaları boyunca binlerce kişi tarafından izlendi ve hayran kaldı ve sonuçta günün medyasında ülke çapında haber konusu oldu. Bir elektrik jeneratörü ve akkor aydınlatma, eksiksiz bir mutfak, Pullman tarzı uyku yatakları, katlanır masa ve çalışma masası, gizli kitaplık, fonograf, kırlentli açılır kanepeler, çeşitli küçük ev aletleri ve hatta bir çatı bahçesi ile lüks bir şekilde donatılmıştır. , bu ulaşım bir teknoloji ve chutzpah harikasıydı.
Birçok Amerikalı için Conklin'in Çingene Vanı, Eğlence Araçlarına veya basitçe RV'lere girişleriydi. Günümüzde her yerde bulunan aerodinamik karavanlarımız ve kamp römorklarımız, kökenlerini 1915 ve 1930 arasındaki zamana, Amerikalıların kabadayı yaparak rahatlama dürtüsünün ve ilk olarak bir motorlu kamp endüstrisi ile uyumlu bir dizi modern konfor arzusunun izini sürebilir. her ikisini de teslim etme kapasitesi.
Conklin'ler sadece Kaliforniya'ya kamp kurdukları için ünlü olmadılar. Eğlenmek için kamp yapmak 1915'te yeni değildi: William H.H. Murray'in çılgınca başarılı olan kitabını yayınladığı 1869'dan beri vardı. Vahşi Doğada Maceralar; Veya Adirondacks'ta Kamp Hayatı , Amerika'nın ilk nasıl yapılır kamp rehberi.
Kamp edebiyatı, Murray'den beri, şehir hayatını yıpratıcı ve yabancılaştıran gürültüden, dumandan, kalabalıktan ve düzenlemelerden doğaya bir hac yaparak kurtulabileceği fikrini vurgulamıştır. Tek yapılması gereken şehir dışına çıkmak, bir süre doğal bir yerde kamp yapmak ve ardından ruh, sağlık ve aidiyet duygusuyla eve dönmekti. Vahşi doğadayken, bir kampçı - diğer tüm hacılar gibi - evde bulunmayan zorluklardan geçmek zorunda kaldı, bu yüzden kampa uzun zamandır kabadayı deniyor. Zorluklar gerekliydi çünkü Murray'in zamanından beri kampçılık, bireyin ve ailenin merkezi olduğu ve Amerikan ulusunun doğduğu modern öncesi sınırlardaki öncü deneyimin bir özeti olmuştur.
Kampçılığın popülaritesi yavaş yavaş arttı, ancak John B. Bachelder, 1875 tarihli kitabında Murray'in Adirondacks'ta kanoyla seyahat etme vizyonuna alternatifler sunduğunda daha da karmaşıklaştı. Popüler Tatil Köyleri ve Onlara Nasıl Ulaşılır? . Bachelder üç kamp modu tanımladı: yürüyerek (sırt çantasıyla gezmek diyoruz); daha fazla teçhizat ve malzemeye izin veren at sırtında; ve bir at ve araba ile. Bu sonuncusu, diğer iki modun zorluklarına hazırlıksız olan kampçıların yanı sıra daha fazla teçhizat ve malzemenin dahil edilmesine izin vererek en uygun olanıydı. Bununla birlikte, atlı vagon kampı, aynı zamanda, dönemin kötü yolları nedeniyle en maliyetli ve coğrafi olarak sınırlıydı. Kısacası, ülke çapında Amerikalılar üç kamp tarzını da benimsediler, ancak toplam sayıları nispeten küçük kaldı çünkü yalnızca üst orta sınıfların birkaç haftalık tatil zamanı ve bir at ve vagon alacak parası vardı.
Önümüzdeki 30 yıl içinde kampçılık yavaş yavaş modernleşti. Paradoksal bir bükülme içinde, bu anti-modern, doğaya dönüş etkinliği, uzun zamandır teknolojik olarak sofistike olmuştur. 1870'lere kadar, yeni bir kamp malzemesi parçası ortaya çıktığında, konfor ve rahatlığı artırmak için genellikle yakın zamanda geliştirilen malzemeler veya üretim teknikleri ile üretildi. Kamp tutkunları, destekçileri ve üreticileri, onu sertleştirmenin olumlu sonuçlarını vurgulama eğilimindeydiler, ancak, otantik ve tatmin edici bir deneyim yaşamak için her türlü rahatsızlığı yaşamak zorunda olmadıklarını da eklediler. Bunun yerine, bir kampçı, gelişmiş güvenilirlik, azaltılmış hacim ve güvenilir sonuçlar sağlayan bir dişli parçası kullanarak özellikle rahatsız edici bazı pürüzleri düzeltebilir.
1910 civarında, ucuz otomobiller ortaya çıkmaya başladığında kampın modernizasyonunun hızı arttı. Gelirlerin artmasıyla araba satışları patladı. Aynı zamanda, tatiller daha yaygın hale geldi - kısa süre sonra Bachelder'in atları motorlu taşıtlara dönüştü ve tüm orta sınıflar kamp yapmayı benimsemeye başladı. İlk karavan 1904'te bir otomobil üzerine elle yapıldı. Bu proto-karavan dört yetişkini ranzalarda uyudu, akkor ışıklarla aydınlatıldı ve bir buz kutusu ve bir radyo içeriyordu. Sonraki on yıl boyunca, hali vakti yerinde tamirciler daha geniş ve konforlu araçlar yaratmak için çeşitli otomobilleri ve kamyon şasilerini uyarlamaya devam ettiler, ancak 1915'te Roland ve Mary Conklin Çingene Van'larını piyasaya sürdüklerinde bir köprü geçildi.
Seleflerinden farklı olarak, zengin Conklins bir otobüsü tamamen mobilyalı, çift katlı bir karavana dönüştürdü. New York Times Conklins hakkında birkaç makale yayınlayan , araçlarını ne yapacaklarından emin değildiler, bunun yüceltilmiş bir İngiliz karavanı, kara yatları ya da ne yapacağınızı öne sürdüler, ancak bir ülkenin tüm kolaylıklarına sahip olduklarından emindiler. house, artı sınırsız hareketlilik ve programdan bağımsız olmanın avantajları. Ailenin yolculuğu o kadar yaygın bir şekilde duyuruldu ki, buluşları nesiller boyu karavanlar için genel bir şablon haline geldi.
Conklin'lerinki gibi karavanların çekiciliği, bazı pürüzleri gidermek isteyen herhangi bir kampçı için basit ve açıktı. Bir araba kampçısının bir çadır kurması, yatak takımlarını hazırlaması, kıyafetlerini açması ve saatlerce sürebilen bir mutfak ve yemek alanı kurması gerekiyordu. Karavan kampçısı bu çabanın çoğunu önleyebilir. 1920'lerden bir gözlemciye göre, bir karavan meraklısı sadece arka basamakları indirdi ve şey yapıldı. Kalkış da aynı derecede basitti.
Conklin ailesi lüks minibüsleriyle New York'tan San Francisco'ya seyahat ederken, basın onların seyahatlerini hevesle haber yaptı.(George Grantham Bain Collection'ın izniyle Kongre Kütüphanesi )
1920'lerin ortalarına gelindiğinde, biraz daha ortalama araçlara sahip birçok Amerikalı, birçoğu Conklins tarafından popüler hale getirilen hatlar boyunca karavanları bir araya getiriyordu ve ekonominin patlamasıyla birlikte, birkaç otomobil ve kamyon üreticisi de sınırlı sayıda tamamen eksiksiz karavan teklif etti. REO'nun hızlı vagon bungalovu ve Hudson-Essex'in Pullman Coach'u dahil.
Konforlarına rağmen, karavanların iki farklı sınırlaması vardı ve bu da sonuçta karavan yedeğinin yaratılmasına yol açtı: treyler. Bir kampçı ev kısmını ayıramaz ve otomobil kısmını tek başına süremezdi. (Conklin'ler bir motosiklet taşımışlardı.) Ayrıca, birçok karavan büyüktü ve yalnızca otomobil dostu yollarda seyahat etmekle sınırlıydı, bu da daha vahşi manzaraları ulaşılmaz hale getiriyordu. Bu sınırlamaların ve nispeten yüksek maliyetlerinin bir sonucu olarak, karavanlar 1960'lara kadar karavan kampçıları arasında marjinal bir seçim olarak kaldı. Buna karşılık, römorklar ortalama araçlara sahip insanların seçimi haline geldi.
En eski oto kamp römorkları 1910'ların başında ortaya çıktı, ancak bunlar sade işlerdi: çadırları, uyku tulumlarını, soğutucuları ve diğer kamp ekipmanlarını taşımak için basit bir cihaz. Kısa süre sonra, motive olmuş tamirciler, katlanabilir bir çerçeveye çadır bezi takmaya başladılar, uyku için karyolalar ve yemek pişirme ekipmanları için dolaplar eklediler ve ilk çadır römorklarını yarattılar. On yılın ortalarında, tam donanımlı, üretilmiş bir tane satın almak mümkün oldu. 1923'lerde Kamp motoru , J.C. Long ve John D. Long, şehirli Amerikalıların başka bir yerde olma arzusuna sahip olduklarını ve çözümün açık olduğunu açıkladılar - treyler kampı. Çadır treyleri, rahatlığı ve kolaylığı nedeniyle kampçıları da cezbetti. Los Angeles Trailer Company tarafından yapılan bir reklamda, bir BRINTNALL CONVERTIBLE CAMPING TRAILER kullanarak kamp geziniz iki kat daha keyifli hale gelecek. Römork hafifti, konforlu özel katlanır yatak özellikleri içeriyordu ve bagaj için geniş bir saklama bölmesi vardı, bu da otomobilin yolcular için kullanılmasını serbest bırakıyordu.
Bununla birlikte, 1928'de Arthur G. Sherman ve ailesi mütevazı bir kamp gezisinde Detroit'teki evlerinden kuzeye gittiklerinde, çadır römorkunun bazı dezavantajları vardı. Bir bakteriyolog ve bir ilaç firmasının başkanı olan Sherman, üreticinin beş dakika içinde su geçirmez bir kabine açılabileceğini iddia ettiği yeni satın alınan bir çadır treyleri ile yola çıktı. Ne yazık ki, o ve ailesi ilk kez kurmaya gittiğinde, bir fırtına patladı ve Sherman'ı talep etti, bir saatlik güreşten sonra ustalaşamadılar. Herkes ıslandı. Deneyim Sherman'ı o kadar iğrendirdi ki daha iyi bir şey yaratmaya karar verdi.
Sherman'ın yeni kamp römorkunun ilk tasarımı, altı fit genişliğinde ve dokuz fit uzunluğunda ve ailenin arabasından daha uzun olmayan bir masonit gövdeydi. Her iki tarafta havalandırma için küçük bir pencere ve ön tarafta iki tane daha vardı. İçeride, Sherman dar bir orta koridorun her iki tarafına dolaplar, buz kutusu, ocak, gömme mobilyalar ve depolar yerleştirdi. Bugünün standartlarına göre, treyler küçük, kutu gibi ve çekici değildi, ancak sağlam ve su geçirmezdi ve katlama gerektirmedi. Sherman'ın kendisi için yaklaşık 500 $'a bir marangoz inşa ettirdi ve aile, sonraki 1929 yazında yeni Kapalı Vagonlarını (çocuklar tarafından adlandırıldı) kamp yapmaya götürdü. Bazı sorunları vardı - esas olarak, içerisi çok alçaktı - ancak römork ilgi uyandırdı. Bazıları ondan satın almayı teklif eden birçok kampçı arasında. Sherman bir fırsat sezdi.
O sonbaharda, Sherman iki ek Kapalı Vagon inşa etti. Biri bir arkadaşı içindi, diğeri ise Ocak 1930'da Detroit Otomobil Fuarı'nda sergiledi. Fiyatı 400 dolar olarak belirledi ki bu pahalıydı ve teşhire çok az kişi gelmesine rağmen Sherman fanatik olarak ilgilendiklerini bildirdi. Gösterinin sonunda 118 adet satmıştı, Covered Wagon Company doğdu ve bir RV endüstrisinin şekli belirlendi.
Sonraki on yılda şirket hızla büyüdü ve talebi karşılamak için, otomobil endüstrisine göre modellenen bir montaj hattında treylerler inşa edildi. 1936'da Covered Wagon, genişleyen Amerikan endüstrisindeki en büyük treyler üreticisiydi ve yaklaşık 6.000 adet sattı ve 3 milyon dolarlık brüt satış yaptı. 1930'ların sonunda, sağlam gövde endüstrisi yılda 20.000'den fazla ünite üretiyordu ve çadır römorkları az çok ortadan kalkmıştı.
Arthur Sherman'ın sağlam gövdeli treyleri iki ana nedenden dolayı hızla kabul gördü. Birincisi, Sherman doğru yerde, doğru zamanda, doğru fikirleydi. Detroit, o zamanlar ülkenin en büyük kampçı yoğunluğunu barındıran Great Lakes eyaletlerinin merkezindeydi. Ayrıca, güney Michigan otomobil endüstrisinin merkeziydi, bu nedenle özellikle Depresyon yeni otomobillere olan talebi azalttığında çok çeşitli parça ve beceriler mevcuttu. Ve sağlam gövdeli bir treyler, herhangi bir zamanda kullanılabilecek daha uygun bir alan sağlayarak modernizasyon yolunda bir adım daha attı.
Günümüzün birden fazla TV'si, iki banyosu ve bir kral yatağı olan 34 metrelik A Sınıfı karavanı, Conklin'in Çingene Van'ının bir versiyonudur ve beş tekerlekli oyuncak taşıyıcıları, Arthur Sherman'ın Kapalı Vagonunun torunlarıdır ve bunlar sırayla, Bachelder'in atlı vagon kampının modernize edilmiş versiyonları. 1915-1930 yılları arasında Amerikalıların doğaya seyahat ederek modern yaşamın baskılarından kaçma istekleri, oradayken modern yaşamın konforunu yaşama özlemleriyle kesişir. Bu çelişki yalnızca hüsrana yol açmış olabilir, ancak tamircilik, yaratıcılık ve otomobil sevgisi bunun yerine bize eğlence araçları verdi.