Serinin yaratıcısı Hideo Kojima, orijinal 1987 Metal Gear oyunundan aldığı ilhamı tartışırken, sık sık tasarlandığı MSX2 sisteminin sınırlamalarına atıfta bulundu. Makinenin ekranda gösterebileceği hareketli grafik miktarındaki katı sınırlamalar ve kayan grafikler için sınırlı destek ile tasarımcı, Metal Gear serisini tanımlamaya devam edecek olan gizli oyun lehine topyekün savaştan kaçınan bir oyun yapmaya karar verdi. Metal Gear serisinden yaklaşık yirmi yıla yayılan geniş bir oyun koleksiyonu olan Metal Gear Solid: Master Collection Vol. 1’de ilerlerken bu tasarım felsefesini çok düşündüm. Koleksiyonu PS5’te oynadım, ancak Xbox Series X ve S, PC, Nintendo Switch ve PS4 için de mevcut. Açıkçası, bu oyunların çoğunun yapıldığı donanım, orijinal MSX2 kadar sınırlı değildi. Ancak kariyeri boyunca Kojima, oyunlarını genellikle PS1’in kablolu denetleyicileri veya PS3’ün Blu-ray disk sürücüsü olsun, belirli donanımları göz önünde bulundurarak tasarladı. Bu özellikler, orijinal Metal Gear Solid gibi bir oyunu diğer konsollara taşımayı, ortalama yeniden sürümden daha zor hale getirir. a:hover]:metin-siyah [&>a:hover]:gölge-alt çizgi-siyah koyu:[&>a:vurgulu]:metin-gri-e9 koyu:[&>a:vurgulu]:gölge-alt çizgi-gri-63 [&>a]:gölge-alt çizgi-gri-13 karanlık:[&>a]:gölge-alt çizgi-gri-63\”>Orijinal Metal Gear Solid, PlayStation orijinalinden neredeyse hiç değişmemiş görünüyor. a:hover]:text-gray-63 [&>a:hover]:shadow-underline-black dark:[&>a:hover]:text-gray-bd dark:[&>a:hover]:shadow-underline-gray [&>a]:shadow-underline-gray-63 dark:[&>a]:text-gray-bd dark:[&>a]:shadow-underline-gray\”>Image: KonamiAma bir saniye geriye gidelim. 59.99 $ ‘lık Master Collection Vol. 1 sadece orijinal Metal Gear Solid’i içermiyor. Orijinal 1987 Metal Gear ve 2004’ün Metal Gear Solid 3: Snake Eater arasındaki oyunların çoğunu (hepsini değil) kapsayan, onları nasıl saydığınıza bağlı olarak seriden yarım düzine ila bir düzine kadar farklı sürümü bir araya getiriyor. Böylece MSX2’den orijinal iki Metal Gears’ı, PlayStation’dan Metal Gear Solid’i ve PlayStation 2’den Metal Gear Solid 2: Sons of Liberty ve Metal Gear Solid 3: Snake Eater’ı alıyorsunuz. Ardından, orijinal Metal Gear’ın NES versiyonu ve kanonik olmayan devamı Snake’s Revenge gibi ek meraklar var. MGS1 ve 2’nin çizgi roman uyarlamaları ve VR görevleri gibi ekstra içerik içeren üç ekstra Metal Gear Solid sürümü (karakterlerin sanal gerçeklik eğitim simülasyonlarında olması anlamında VR, bir VR başlığında oynandıklarını not etmeliyim). Oldukça kapsamlı bir koleksiyon. Evet, saçları ayırmak istiyorsanız, orijinal Metal Gear Solid, Twin Snakes veya Ghost Babel olarak bilinen Game Boy Color oyununun GameCube versiyonunu almak harika olurdu. Ama ben bile Konami’nin çizgiyi bir yere çekmesi gerektiği gerçeğine istifa ediyorum ve sanırım her zaman dört gözle bekleyeceğiniz Master Collection’ın örtük ikinci cildi var. Yirmi yıl sonra, temel Metal Gear Solid üçlemesinin şimdiye kadar yapılmış en iyi aksiyon-macera oyunlarından üçü olmaya devam ettiğini düşünüyorum. Sadece oyunların yapabileceği sinematik hikaye anlatımının sınırlarını zorlamakla kalmadılar, aynı zamanda onları tekrar ziyaret ettiklerinde, temel oynanışlarının – bu zorlayıcı saklanma, gizlice girme ve patron dövüşü döngüsünün – ne kadar iyi durduğuna da şaşırdım. Üçlemedeki nispeten sevilmeyen ortanca çocuk Sons of Liberty hakkında sevilecek çok şey var, kablosuz kontrol cihazım özellikle uzun ara sahneleri sırasında ara sıra uyuyor olsa bile. a:hover]:text-black [&>a:hover]:shadow-underline-black dark:[&>a:hover]:text-gray-e9 dark:[&>a:hover]:shadow-underline-gray-63 [&>a]: shadow-underline-gray-13 dark:[&>a]:shadow-underline-gray-63\”>Metal Gear Solid 2’nin rezil kahramanı Raiden. a:hover]:text-gray-63 [&>a:hover]:shadow-underline-black dark:[&>a:hover]:text-gray-bd dark:[&>a:hover]:shadow-underline-gray [&>a]:shadow-underline-gray-63 dark:[&>a]:text-gray-bd dark:[&>a]:shadow-underline-gray\”>Image: KonamiKonami’nin bu Master Collection sürümünün bir parçası olarak bu üç oyunda yaptığı belirli değişikliklerden bahsetmek zor çünkü gerçekten dikkat etmediğiniz sürece, Onları kaçırmak kolaydır. Bazen, sınırlı değişikliklerin ne kadar iyi entegre edildiği için bu iyi bir şeydir. Orijinal oyunun stilini korurken modern denetleyicilere uyacak şekilde güncellenen düğme istemleri vardır. Örnek olarak, Metal Gear Solid için ana menüdeki “Başlat” düğmesi istemi için PS5 değişiminin ne kadar döneme uygun ve düşük çözünürlüklü olduğuna bakın.a:hover]:text-black [&>a:hover]:shadow-underline-black dark:[&>a:hover]:text-gray-e9 dark:[&>a:hover]:shadow-underline-gray-63 [&>a]:shadow-underline-gray-13 dark:[&>a]:shadow-underline-gray-63\”>Seçenekler simgesinin orijinal arayüzün bir parçası olduğunu düşündüğünüz için affedilirsiniz. a:hover]:text-gray-63 [&>a:hover]:shadow-underline-black dark:[&>a:hover]:text-gray-bd dark:[&>a:hover]:shadow-underline-gray [&>a]:shadow-underline-gray-63 dark:[&>a]:text-gray-bd dark:[&>a]:shadow-underline-gray\”>Screenshot by Jon Porter / The VergeAma girişte de belirttiğim gibi, bu ölçülü yaklaşımın Metal Gear Solid ile sizi ne kadar ileri götürebileceğinin sınırları var. orijinal PlayStation düşünülerek sıkı bir şekilde tasarlanmış bir oyun. Karakterler sözlü olarak oyun kumandanızda bulunmayan düğmelere basmanızı ve konsolunuzda bulunmayan oyun kumandası bağlantı noktalarını kullanmanızı söyler. Ve doğal olarak, çözüm için oyunun orijinal PS1 CD kutusunun arkasına bakmanızı isteyen kötü şöhretli bir bulmaca var. Konami, Metal Gear Solid’in dördüncü duvar kırma özelliklerinden hiçbirinin Master Collection’da oyunu bozmamasını sağlamak için yeterince şey yaptı. Gerekirse gamepad’inizin takılı olduğu sanal denetleyici bağlantı noktasını değiştirmek için bir menü yerleşimini değiştirebilirsiniz ve hatta oyunların perakende kutularının sanal versiyonları bile vardır, böylece arkalarına bakabilirsiniz. (Ayrıca, kısa bir kenara, tüm Master Collection’daki en havalı katılımın ne olabileceğinden bahsetmek istiyorum, Bu, Metal Gear Solid’de oynarken sanal hafıza kartınıza oturmak için Castlevania: Symphony of the Night ve Vandal Hearts gibi bir dizi Konami PS1 oyunu için sahte kaydetme verileri oluşturmanın mümkün olmasıdır. Bu seçenek “Kayıtlı Verileri Yönet” menüsüne biraz gömülüdür, ancak oyuna başlamadan önce yapmaya değer.) Teknik açıdan bakıldığında, Metal Gear Solid her yönüyle orijinal bir PlayStation oyunu gibi hissettiriyor. Konami, kare hızını 30 fps olarak listelemiş olabilir, ancak pratikte genellikle çok daha yavaş hissettiriyor ve orijinal çözünürlüğü o kadar düşük ki, modern bir 4K TV’de çalıştırmak, grafiklerine değişken, dalgalı bir kalite veriyor. a:hover]:text-black [&>a:hover]:gölge-altı çizili-siyah dark:[&>a:hover]:text-gray-e9 koyu:[&>a: hover]:shadow-underline-gray-63 [&>a]:shadow-underline-gray-13 dark:[&>a]:shadow-underline-gray-63\”>Düşmanlarla savaşıyorsanız, oyunu yanlış oynuyorsunuz. a:hover]:text-gray-63 [&>a:hover]:shadow-underline-black dark:[&>a:hover]:text-gray-bd dark:[&>a:hover]:shadow-underline-gray [&>a]:shadow-underline-gray-63 dark:[&>a]:text-gray-bd dark:[&>a]:shadow-underline-gray\”>Image: KonamiOrijinal oyunu yükseltmeye ve geliştirmeye çalışmak yerine orijinal oyunun özgün bir şekilde yeniden yaratılmasına öncelik vermek için söylenecek bir şey var. Bu yaklaşımın nasıl yanlış gidebileceğine dair bir örnek için dağınık Grand Theft Auto remaster’larına bakın. Bence Metal Gear Solid’in artık modern donanımda (çoğunlukla) orijinal haliyle oynanabilir olması çok iyi bir şey. Ancak bu yaklaşımı, bu koleksiyona dahil edilen Metal Gear Solid 2 ve 3 sürümleriyle karşılaştırmak ilginçtir, bu da klasik oyunları orijinal vizyonlarına sadık kalarak nasıl yeniden düzenleyebileceğinizin ve güncelleyebileceğinizin harika bir örneğidir. Bu iki oyunun her ikisi de Bluepoint’in 2011’de PS3 ve Xbox 360 için piyasaya sürülen HD remaster’larına dayanıyor. Konami, 4K gibi daha yeni özellikleri desteklemek için onları yükseltmemiş olsa da, HD sunumlarının modern bir TV’de gayet iyi durumda olduğunu hissettim. Açıkçası, MGS1’in orijinal PlayStation dönemi grafiklerini benzer şekilde modernize etmeye çalışırsanız, kapatmanız gereken daha büyük bir uçurum var – ve bu, tasarlandığı orijinal donanıma yönelik tüm açık referanslarına girmeden önce. Ancak, geniş ekran desteği gibi teknik geliştirmeleri bile, yalnızca isteğe bağlı bir ekstra olarak görmemek utanç verici görünüyor.a:hover]:text-black [&>a:hover]:shadow-underline-black dark:[&>a:hover]:text-gray-e9 dark:[&>a:hover]:shadow-underline-gray-63 [&>a]:shadow-underline-gray-13 dark:[&>a]:shadow-underline-gray-63\”>Metal Gear Solid 3’ün sanat tarzı fevkalade bir şekilde ayakta kaldı. a:hover]:text-gray-63 [&>a:hover]:shadow-underline-black dark:[&>a:hover]:text-gray-bd dark:[&>a:hover]:shadow-underline-gray [&>a]:shadow-underline-gray-63 dark:[&>a]:text-gray-bd dark:[&>a]:shadow-underline-gray\”>Image: KonamiOyunların ötesinde, bir dizi ek Metal Gear içeriği var. Çevrilecek senaryolar, dijital bir film müziği ve arsa özetleri, oyunun karakterleri hakkında arka plan bilgileri ve hatta içerdikleri birçok paskalya yumurtası için kılavuzlar sunan bir dizi sanal “Ana Kitap” var. Ancak bu Ana Kitaplarla ilgili tuhaf olan şey, Hideo Kojima’nın 2015’te şirketle sert bir şekilde ayrılana kadar neredeyse otuz yıl boyunca belirgin bir şekilde yönettiği bir franchise’daki rolünü nasıl örtbas ettikleridir. Master Books’tan birinde, “1980’lerin sonlarında aksiyon oyunlarının düşmanları alt etmek için tasarlandığı” ve “Metal Gear’ın bu konsepti tersine çevirdiği” söylendi, ancak bunu gerçekleştiren yönetmen ve ekipten bahsedilmiyor. Bu, Master Collection ile ilgili temel şikayetimi vurguluyor, ki bu da şu: Neredeyse otuz yıldır franchise’a öncülük eden yaratıcı güçlerin yokluğunda, Konami işleri olabildiğince güvenli oynamayı seçti. Şirket, bu oyunların nasıl değiştirileceği ve modernize edileceği konusunda yaratıcı kararlar vermek yerine, esasen her ne pahasına olursa olsun özgünlük peşinde koşmayı tercih etti ve peşinden gitti. Sonuçlardan hayal kırıklığına uğradığımı söylemeyeceğim. Metal Gear tarihinin bu kadar büyük bir bölümünün artık modern sistemlerde kolayca erişilebilir ve kolayca oynanabilir olması harika bir şey. Ancak Konami’nin özellikle Metal Gear Solid’e yeni bir kat boya verme ve onu modern bir izleyici kitlesi için güncelleme fırsatını kaçırdığını düşünen bir parçam da var. Konami’nin oyunları Kojima’nın şirketten ayrılmasından önceki halleriyle koruduğunu umuyorum, bunun yayıncının franchise’ın geleceği ile daha fazla risk almasına izin vermesidir. Snake Eater’ın Metal Gear Solid Δ adlı tam bir yeniden yapımı kanatlarda beklerken, belki de er ya da geç daha cesur vuruşlar göreceğiz.