Kadın bir yılana dönüşüyor. Bir adam, cam gövdesinin kırılacağı korkusuyla saatlerce hareketsiz oturuyor. Bir başka kadın, kendisini öldüremeyeceğini çünkü zaten ölü olduğuna inanıyor. Bütün bu insanlar bir zamanlar yaşadı ve hepsi de delüzyonların sürrealliğine esir düştüler.
Halüsinasyonları oluşturan bozuk algıların aksine, delüzyonlar, inançlarla karakterize edilir. 1913 yılında, psikiyatrist ve filozof Karl Jaspers, bir inancın delüzyon (sanrı) olarak tanımlanabilmesi için üç kriter tanımladı. Genel Psikopatoloji kitabında da beirttiği üzere, kriterler arasında, kesinlik, düzeltilmezlik ve imkansızlık vardır. Bir başka deyişle, delüzyonları olan insanlar, aksini gösteren ne kadar fazla kanıt olursa olsun mantıksız inançlarına sıkı bir biçimde sarılırlar.
Delüzyonlar, genellikle bunama (demans), beyin hasarları ya da diğer psikiyatrik ya da nörolojik vakalarla ilişkilendirilir ve psikotik depresyon, bipolar bozukluğun manik atakları, şizofreni gibi psikotik bozuklukların tanısında önem sahibidir. Bu sarsılmaz inanışlar bazen son derece garip bir biçimde spesifik olabilirler. Pek çok delüzyon, son derece nadirdir ve bilim insanları, hakkında çok fazla bilgi sahibi değildir, fakat bazen bu garip yanlış sanrılar beyin hakkında daha fazla şey öğrenebilmemize olanak sunar. İşte son derece garip ve bir o kadar da tüyler ürpertici 9 delüzyon deneyimi.
Hayali yatılı delüzyonu olan insanlar, bu hayali ziyaretçilerinden hoşlanmazlar ve onlara göre, bu misafirler çok fazla gürültü yapar, evdeki yemekleri yer ve günlük rutinleri ayrıntılı bir biçimde takip ederler.
Hollandalı psikiyatrist, Andy Lameijn, cam delüzyonuna dair, bacaklarının ve sırtının camdan yapıldığını iddia eden bir kadın da dahil olmak üzere 19. ve 20. yüzyıldan raporlar aktarmaktadır. Hatta bir hastasının, kendisinin tamamen camdan yapıldığına fazlasıyla ikna olduğu ve seansları sırasında hastasının
“Buradayım. Ve burada değilim. Tıpkı penceredeki bir cam gibi.” cümleleri kurduğu görülüyor.
Cotard delüzyonu, depresyon, beyin tümörleri, multipl skleroz, beyin hasarları ve epilepsi gibi bir dizi rahatsızlıkla ilişkilendirilir.
Bazı insanlarda bu delüzyon zamanla yok olur. Cotard’a delüzyonunu anlatan Esmé Weijun Wang, durumunu şöyle anlatıyor:
“Aklımda intihar yoktu. Çünkü ölü bir kadın olarak, içinde bulunduğum durumda, başarılı bir intihar; beni aynı şeyin içine ya da daha derinine sokabilirdi.”
Bu insanların ikisi de, insanları sevilen yakınlarının, evcil hayvanlarının, bitkilerinin ve hatta oyuncaklarının bile ikizleriyle yer değiştirdiğini düşünür hale sokan Capgras delüzyonuna sahipti. Yapılan bir çalışmada, araştırmacılar, bu delüzyona sahip insanların, bu inançlarına çok bağlı olduklarını ve hatta “taklitçiyi” öldürmeye bile hazırlandıklarını söylüyorlar.
Capgras delüzyonu, genellikle psikiyatrik hastalığı ya da beyin hasarı geçirmiş insanlarda görülür. Bilim insanları, delüzyona; beyinde yüzleri işlemeden sorumlu nöron aktivitesindeki azalmanın sebep olduğunu düşünmelerine rağmen, sistemin neden yalnızca bir kişide çöktüğü konusunda derinlemesine bir açıklama yapamıyorlar.
Bir vakada, her iki delüzyona sahip bir kadın; bir erkekle henüz evlendiğini ve etrafındaki birçok erkeğin aslında kendi kocası olduğunu düşünüyordu. Kadına göre, kocası onunla buluşmak için etrafındaki erkeklerin formuna girmişti.
Paylaşılan psikotik bozukluk vakalarında (folie à deux), psikotik bir kişi, kendi delüzyonlarını daha pasif olan bir başka kişiye geçirir.
Ekbom sendromu olan insanlar, sürekli kaşıntı hissine kapılır, sürekli olarak kaşınararak ve böcek ilacı alarak kendilerine zarar verebilir, delüzyonun ilerlemesine sebep olabilir.
Othello sendromu, bazen Parkinson hastalığına sahip insanlarda da ortaya çıkabilir. Bu vakalarda, alınan ilaçları durdurmak delüzyonu iyileştirebilir.
Kişinin dönüştüğünü düşündüğü hayvan kültürlere göre değişkenlik gösteriyor. Yılana dönüştüğünü düşünen bir kadınla tanışan psikiyatristler; hayvan türlerinin genellikle hastanın delüzyonal şeytan temsili olabildiğini söylüyor.
Yorum yapabilmek için giriş yapmalısınız.