Nüfus 2002................................................. 2.111.561
Kişi başına düşen GSYİH 2006 (Satın Alma Gücü Paritesi, ABD Doları). 21.600 $
GSYİH 2006 (Satın Alma Gücü Paritesi, milyar ABD doları)...30,9
İşsizlik................................................. ...................................%2.2
Ortalama yıllık büyüme 1991-97
Nüfus (%) ....... 4.7
İşgücü (%) ....... 3.5
Toplam alanı................................................ ...................6,880 sq. mi.
Kentsel nüfus (toplam nüfusun yüzdesi) ................................. 97
Doğumda beklenen yaşam süresi (yıl)................................................. ......... 76
Bebek ölüm oranı (1.000 canlı doğumda)................................................ 12
Çocukların yetersiz beslenmesi (5 yaşından küçük çocukların yüzdesi) ................................11
Güvenli suya erişim (nüfusun yüzdesi) ....................................100
Okuma yazma bilmeme (nüfusun yüzdesi 15+ yaş) ................................................. ...20
Kuveyt
Kimlik. Günümüz Kuveytlileri, çölün sürekli kuraklığından kaçınmak için on sekizinci yüzyılda Arap Körfezi kıyılarına yerleşen birkaç göçebe kabile ve klanın torunlarıdır. Kıyıya vardıklarında, klanlar kendilerini hâlâ çölde dolaşan diğer göçebe kabilelerden korumak için kaleler inşa ettiler. Kuveyt isminin kökeni kut, "kale" için Arapça bir kelime.
Konum ve Coğrafya. Kuveyt, Ortadoğu'da Basra Körfezi'nde, Irak ve Suudi Arabistan arasında yer alan küçük bir ülkedir. Yazları çok sıcak, kışları kısa ve serin olan bir çöl ülkesidir. Arazi, düz ve hafif dalgalı çöl ovaları arasında çok az değişiklik gösterir.
Demografi. 2000 yılında Kuveyt'in nüfusu, 1.159.913 Kuveytli olmayan vatandaş da dahil olmak üzere 1.973.572 olarak tahmin edilmiştir. Bu ülkede çeşitli etnik gruplar yaşıyor ve nüfusun sadece yüzde 40'ı Kuveytli. Mısır, Filistin, Ürdün, Lübnan, Umman, Suudi Arabistan ve Yemen gibi çevredeki Ortadoğu ülkelerinden insanlar nüfusun yüzde 35'ini oluşturuyor. Bu makyaj, çevre ülkeler arasındaki dinamiklere ve ilişkilere bağlı olarak genellikle değişkendir. Körfez Savaşı'ndan sonra Filistinlilerin tüm nüfusu, Irak'a sempati duyduklarına inanıldığı için Kuveyt'ten kovuldu. Bu Arap ve Afrikalı nüfusa ek olarak, nüfusun yaklaşık yüzde 9'u Hintli, yüzde 4'ü İranlı ve kalan yüzde 7'si diğer yabancı uyruklulardan oluşuyor. Nüfusun yaklaşık yüzde 29'u 14 yaş ve altı, yüzde 68'i 15-64 yaş arası ve yüzde 2'si 65 yaş üstü. Nüfusun yaklaşık yüzde 60'ı erkek, yüzde 40'ı kadın.
Dilsel İlişki. Arapça resmi dildir ve İngilizce yaygın olarak konuşulmaktadır.
Kuveyt Gerçekleri
1. 1962 yılına kadar Kuveyt, Ulusal Günü'nü bağımsızlığının yıldönümü olan 19 Haziran'da kutladı, ancak 1963'te Haziran ayının sıcak havalarından kaçınmak için 25 Şubat olarak değiştirdi.
2. 25 Şubat, Şeyh Abdullah'ın 1950'de Kuveyt Emiri olmasının yıl dönümüydü. 26 Şubat 2011, Irak'ın işgal güçlerinin Kuveyt'ten çıkarıldığı gündü.
3. Kuveyt dünyanın en büyük beşinci petrol rezervine sahiptir.
4. Kuveyt'in ulusal kuşu şahindir.
5. Kuveyt'te her kadına 1,43 erkek düşüyor.
6. 2006 yılında Kuveyt, uzaktan kumandalı robot jokeyler ile deve yarışı sporunu tanıtan ilk ülke oldu.
7. Saddam Hüseyin 1990'da Kuveyt'i işgal ettiğinde ve burayı Irak'ın 19. Eyaleti olarak adlandırdığında, bazı muhalifler burayı SW19 olan “Wimbledon” olarak adlandırdı.
8. Kuveyt iki olimpiyat madalyası kazandı, ikisi de Fehaid Al-Dehani'nin tuzak atışında bronz.
9. Kuveyt, göllerden veya rezervuarlardan doğal su kaynağı olmayan dünyadaki tek ülkedir, ancak ilk çim golf sahasını 2005 yılında açmıştır.
10. Kuveyt'te Ramazan ayı boyunca gündüz saatlerinde halka açık yerlerde yemek yemek, içmek, yüksek sesle müzik dinlemek ve dans etmek yasalara aykırıdır.
11. Kuveyt, ağırlıklı olarak petrol zengini tatlılar olan dokuz adadan oluşur. Resmi olarak “Kuveyt Devleti” olarak bilinir. Kuveyt Körfezi'nde yer alan Kuveyt Şehri, Kuveyt'in başkentidir.
12. Kuveyt'teki insanların çoğu İslam'ı takip ediyor.
13. Özellikle Haziran-Ağustos ayları arasında dünyanın en sıcak ülkelerinden biri. Yağış yılda ortalama 2 gün. Kuveyt'te her yıl birkaç kum fırtınası yaşanıyor.
14. Kuveyt dinarında kullanılan resmi para birimi. Adı “Suya yakın inşa edilmiş kale” anlamına gelir.
15. Falcon her yerde bulunur ve ayrıca para birimlerinde ve pullarda görülür.
16. Kuveyt, Orta Doğu'daki en özgür ikinci ekonomiye sahiptir. Kişi başına düşen gelir bakımından dünyanın dördüncü en zengin ülkesidir.
17. Petrol ve petrol ürünleri, Kuveyt'te ihracat gelirlerinin yaklaşık %85'ini ve devlet gelirlerinin %80'ini oluşturuyordu. Başlıca endüstriler arasında inşaat, nakliye, çimento, suyun tuzdan arındırılması, inşaat malzemeleri ve finansal hizmetler yer almaktadır.
18. Kuveyt'teki ana etnik gruplar arasında Kuveyt, diğer Araplar, Güney Asyalılar ve İranlılar bulunmaktadır.
19. Kuveyt'in petrol yatakları 1930'larda keşfedildi ve işletildi.
20. Petrol ve petrol ürünleri, Kuveyt'te ihracat gelirlerinin yaklaşık yüzde 95'ini ve devlet gelirlerinin yüzde 80'ini oluşturuyor.
21. Kuveyt'teki Failaka adası eski bir ticaret merkeziydi.
22. Kuveyt, 1750'lerde Osmanlılardan yarı özerk olarak Al Sabah ailesinin liderliğine geldi.
23. Kuveyt, Osmanlı'nın doğrudan egemenliğinin ortaya çıkmasını önlemek için 1899'da İngiltere ile Özel Dostluk Antlaşması'na girdi.
24. Kuveyt, Irak ve Suudi Arabistan arasındaki sınırlar 1920'lerde ve 1930'larda kabul edildi.
25. Kuveyt, 1961'de Arap Birliği'ne ve 1963'te Birleşmiş Milletler'e üye oldu.
26. Kuveyt, Körfez'de seçilmiş bir parlamentoya sahip olan ilk Arap ülkesiydi.
27. 2005 yılında Kuveyt'te kadınlara tam siyasi haklar verildi.
28. Kuveytli erkekler genellikle uzun beyaz bulaşık ve beyaz başörtüsünden oluşan ulusal bir elbise giyerken, kadınlar yaşmak giyerler.
29. Kuveyt yemekleri temel olarak pirincin temel ürününe dayanmaktadır.
30. Kuveyt dünyanın en küçük ülkelerinden biridir.
31. Kuveyt dinarı (kd) 1.000 fils'e sahiptir. 1, 5, 10, 20, 50 ve 100 dosyalık madeni paralar ve 250 ve 500 dosyalık banknotlar ve 1, 5, 10 ve 20 Kuveyt dinarı vardır. 2005 itibariyle kd1 = 3.44828 $ (veya 1 $ = kd0.29).
32. 1961'de kabul edilen bayrak, yeşil, beyaz ve kırmızı yatay şeritlere eşit olarak bölünmüş, uzun tabanı direğe karşı ve bayrağın genişliğine eşit olan ve kısa tabanı eşit olan siyah bir yamuk olan bir dikdörtgendir. beyaz şeridin genişliğine.
32. Kuveyt milli marşı şair Ahmed Meshari Al-Adwani'ye aittir, müziği İbrahim Al-Soula bestelemiştir ve besteyi Ahmed Ali düzenlemiştir. İlk olarak 25 Şubat 1978'de yayınlandı. 1978'den önce Amiri Selamı kullanıldı. 1951 yılında Yusuf Adees tarafından bestelenmiştir.
33. Kuveyt neredeyse tamamen yassı çöl ve çamur düzlüklerinden oluşur. Mina'l-Ahmadi'de 1.137 m'lik (450 ft) bir sırt ve güneybatı köşesinde 290 m'lik (951 ft) bir çıkıntı vardır. Kalıcı nehirler veya göller yoktur, ancak yağmurlar sırasında su toplayan bazı çöl vadileri vardır.
35. Göç: Petrolün keşfi ve buna bağlı olarak yaşam standartlarının yükselmesiyle birlikte Kuveyt, işlerin, çocuklarına ücretsiz eğitimin ve ücretsiz tıbbi bakımın ilgisini çeken büyük bir göçmen nüfusa sahip oldu. 1970'lerde yabancı yerleşiklerin sayısı iki katından fazla arttı ve 1994'te nüfusun tahminen %56,4'ünü oluşturdular. Basra Körfezi savaşından sonra Kuveyt, liderleri çatışmada Irak'ı destekleyen ülkelerden on binlerce yabancı işçiyi sınır dışı etti. 1990-91 Körfez Savaşı'ndan önce Kuveyt'te yaşayan tahmini 400.000 Filistinlinin yalnızca altıda birinin kalmasına izin verildiği bildirildi. Savaş öncesi 220.000 Bedevinin (çoğunlukla Suriye, Ürdün ve Irak'tan gelen göçebeler) yalnızca 120.000'inin kalmasına izin verildi. Bu vatansız Araplar, Irak işgali altında Kuveyt'te kalmışlardı ve işbirliği yaptıklarından şüpheleniliyordu. Diğer yabancı işçilerin çoğu kendi ülkelerine dönebildi. Ancak 1996 yılına gelindiğinde, Mısırlılar, Pakistanlılar, Filipinliler ve diğerleri, önceki yabancı işçilerin geride bıraktığı boşluğu doldurmuştu. Kuveyt, 1988, 1996 ve 2002'de yasadışı yabancılar için af planları gerçekleştirdi.
2000 yılında Kuveyt'te 1.108.000 göçmen yaşıyordu. Bu nüfusun %57,9'unu oluşturuyordu. O yılki mülteci sayısı 2.800 idi. 2004 yılında 1.519 mülteci ve 157 sığınmacı vardı. Birleşmiş Milletler Mülteciler Yüksek Komiserliği'ni (UNHCR) ilgilendiren kişi sayısı, 80.000'i vatansız Bedevi, 13.000'i Iraklı, 6.000'i Filistinli ve 2.000'i Somalili olmak üzere 102.676 idi. 2005 yılında, net göç hızı 1.000 kişi başına tahmini 14.96 göçmendi. hükümet göç seviyesini çok yüksek görüyor.
36. Kuveyt'in toprakları veya kolonileri yoktur.
37. Kütüphaneler ve Müzeler : Kuveyt Milli Kütüphanesi 150.000'den fazla cilde sahiptir, bunların %90'ı Arapça olup ülke genelinde 22 şube açmıştır. Kuveyt Üniversite Kütüphanesi sisteminde 294.000'den fazla cilt bulunmaktadır. Safat'taki Arap Planlama Enstitüsü'nün yaklaşık 48.000 ciltlik bir kütüphanesi vardır. Diğer okullar ve petrol şirketleri özel kütüphanelere sahiptir. Kuveyt Şehri'ndeki Kuveyt Ulusal Müzesi, eski Kuveyt eserlerinin (Faylakah Adası'ndaki kazılardan elde edilen) yanı sıra İslam sanatı ve yerel bitki, kuş ve hayvan yaşamı ile ilgili sergiler sergiliyor. Kuveyt Şehri'ndeki Kuveyt İslam Sanatları Müzesi 1983'te kuruldu. Safat Müzesi'ndeki Eğitim Bilimleri 1972'de kuruldu ve doğa tarihi, uzay, petrol, sağlık ve meteoroloji ile ilgili bölümler içeriyor.
38 : LSE Citi tarafından yapılan anket ve araştırmaya göre, Kuveyt toplam nüfusunun %34'ü (Expatlar ve yerliler) apartmanlarda, %65'i evlerde ve %1'i sanayi bölgelerinde yaşıyor.
39 : Kuveyt'te veya Körfez İşbirliği Konseyi (KİK) üyesi ülkelerde kayıtlı olan ve tamamı Kuveyt ve/veya KİK ülkeleri vatandaşlarına ait olan şirketler gelir vergisine tabi değildir. Ancak, Kuveyt'te ticaret veya iş yapan yabancı şirketler, belirlenen gelir seviyelerine ve faaliyetlerin bulunduğu yere göre değişen kurumlar vergisi oranlarına tabidir.
40: Çoğunluk boş zamanlarının çoğunu aile üyeleri ve arkadaşlarıyla sosyalleşerek geçirir.
41 : Genel konuşma dilinde “Shlonich” kelimesi “nasılsın?” demek için kullanılırken, diğer Arap ülkelerinde “Shlonich”'in anlamı “Rengin nedir?”'dir.
42 : İki cep telefonu bulundurmak çok yaygındır. özellikle yerliler arasında.
43 : Yemekler genellikle aile tarzında servis edilir. Önce misafirlere ikram edilir. Daha sonra en büyüğü, en küçüğüne servis edilene kadar yaş sırasına göre kaba bir yaklaşımla devam eder.
44 : Sadu, genellikle kırmızı ve siyah renklerinde oluşturulan geleneksel Kuveyt el sanatı dokumalarından hayatta kalan tek gerçek.
45 : Kuveyt'teki Al Hamra Binası dünyanın 26. en uzun binasıdır.
46 : 2007 yılında, Orta Doğu'daki en büyük Ikea'nın yanı sıra 150'den fazla uluslararası tanınmış marka mağazasıyla The Avenues resmi olarak açıldı.
47 : Tuvalette, Soğuk su sıcak su gibidir ve sıcak su hava ve tuzdan arındırma nedeniyle intihara meyilli su gibidir.
48 : Kuveyt, kişi başına günlük yaklaşık 500 litre su tüketimi ile dünyadaki en yüksek su tüketim seviyesine sahiptir ve bu, ortalama uluslararası oranın iki katından fazladır.
49 : 1994/95 Bir ISS, 2 saat bağlanan bir çevirmeli bağlantı için 45 KD ücret aldı, ardından tekrar aramanız ve yeniden bağlanmak için saatlerce beklemeniz gerekiyor
50: Kuveyt To ilk Körfez ülkesi bir anayasa ve parlamento kurmuştur.
51: eğer bir adam bir kadına bir hediye sunar, ondan gelemez, ancak karısından, annesinden, kız kardeşinden veya başka bir kadın akrabasından gelmelidir.
52: KIA (Kuveyt Yatırım Otoritesi) dünyanın en eski egemen servet fonudur. Kuveyt aynı zamanda Arap dünyasının en büyük yatırımcısı. Kuveyt tarafından 2013 yılında doğrudan yabancı yatırıma yaklaşık 8,4 milyar dolar yatırım yapıldı.
53: Kuveyt'in milli marşının adı Al-Nasheed Al-Watani ve sözleri ilk kez 1978'de çalınan şair Ahmad Meshari Al-Adwani tarafından yazılmıştır.
54: Kuveyt'te demiryolları yok.
55: Kuveyt de görünüyor dünyanın ilk on 'en şişman' ülkesi listesinde. Zengin bir diyet tercih ederler ve fazla egzersiz yapmazlar.
Geleneksel Kuveyt Yemeklerini Nerede Denemeli?
Kuveytli bir haneye davet edilecek kadar şanslıysanız, bazı geleneksel ev yemeklerini deneyin, ev sahiplerinizi etkileyebilmek için önceden Kuveyt'te yemek masası gelenek ve göreneklerini tazelemeyi unutmayın. Ancak, ülkede arkadaşlarınız ve akrabalarınız olmasa bile, yine de birçok mükemmel insan var. Kuveyt'te dışarıda yemek yeme seçenekleri en popüler ulusal yemeklerin hepsini tadabileceğiniz yer. En iyi yemek seçeneklerinin çoğu başkent Kuveyt şehrinde bulunur ve şunları içerir:
Al Boom Büyük bir kopya ahşap gemi olan Mohammedi II dhow'un güvertesinde yer alan Al Boom, Kuveyt'teki en eşsiz yemek deneyimlerinden biridir. İlgi çekici ortamın yanı sıra restoran, ızgara Zubaidi'nin yanı sıra Umman ıstakozu ve Körfez karides şişleri gibi çeşitli deniz ürünlerini denemek için mükemmel bir fırsat sunuyor.
Beyt Dickson Kuveyt'in Salmiya semtindeki bu atmosferik restoran, ülkenin bağımsızlığını kazanmadan önce Kuveyt'in son İngiliz hükümdarının adını almıştır; bu, restoranın eski ikametgahında yer alması nedeniyle uygundur. Beit Dickson, kaba yontulmuş duvarları, Arap çadırlarını ve eski Kuveyt hatıralarını içeren canlı dekorasyonu ve tümü renkli geleneksel Kuveyt kıyafetleriyle süslenmiş personeli nedeniyle ezici bir "otantik" havası veriyor. Kuveyt'in ulusal yemeği Machboos'u denemek için mükemmel bir yer.
Burj El Hamam Kuveyt Şehri'ndeki popüler bir sahil restoranı olan Burj Al Hamam, Kuveyt'teyken çeşitli Arap ülkelerinden yemeklerin tadına bakmak ve açık terasından Basra Körfezi'nin 270 derecelik manzarasının keyfini çıkarmak için harika bir seçenektir.
Zwara Ülkedeki en iyi restoranlardan biri olarak kabul edilen zarif ve modern bir tesis olan Zwarah, ev yapımı tarzda geleneksel favorilerin çoğu da dahil olmak üzere bir dizi geleneksel Kuveyt mutfağı sunmaktadır. Kuveyt Machboos'larını tatmak için bir başka harika yer olan Zwarah, ferahlatıcı tarçın çayının yanında servis edilen lezzetli bir Gers Ogaily parfümlü kek sunar.
Kuveyt'te geleneksel yemekleri nerede tatmaya karar verirseniz verin, konaklamanızın bitiminden önce çeşitli ve lezzetli seçeneklerin hepsini denediğinizden emin olun!
Kuveyt hakkında on eğlenceli gerçek
Gerçek 1
Kuveyt, ağırlıklı olarak petrol zengini tatlılar olan dokuz adadan oluşur. Resmi olarak “Kuveyt Devleti” olarak bilinir. Kuveyt Körfezi'nde yer alan Kuveyt Şehri, Kuveyt'in başkentidir.
Gerçek 2
Kuveyt, 19 Haziran 1961'de Büyük Britanya'dan bağımsızlığını kazandı.
Gerçek 3
Kuveyt'teki insanların çoğunluğu İslam'ı, ardından Hıristiyan, Hindu ve Parsi dinlerini takip ediyor. İslam, Kuveyt'in resmi dinidir.
Gerçek 4
Özellikle haziran-ağustos ayları arasında dünyanın en sıcak ülkelerinden biri. Yağış yılda ortalama 2 gün. Kuveyt'te her yıl birkaç kum fırtınası yaşanıyor.
Gerçek 5
Kuveyt, Parlamenter bir hükümet sistemi ile 'Anayasal Monarşi' sistemini takip ediyor.
Gerçek 6
Kuveyt dinarında kullanılan resmi para birimi. Adı “Suya yakın inşa edilmiş kale” anlamına gelir.
Gerçek 7
Kuveyt'in ulusal kuşu şahindir. Her yerde bulunur ve para birimlerinde ve pullarda da görülür.
Gerçek 8
Kuveyt, Orta Doğu'daki en özgür ikinci ekonomiye sahip. Kişi başına düşen gelir açısından dünyanın dördüncü en zengin ülkesidir.
Gerçek 9
Petrol ve petrol ürünleri, Kuveyt'te ihracat gelirlerinin yaklaşık %85'ini ve devlet gelirinin %80'ini oluşturuyordu. Başlıca endüstriler arasında inşaat, nakliye, çimento, suyun tuzdan arındırılması, inşaat malzemeleri ve finansal hizmetler yer almaktadır.
gerçek 10
Birleşik Sates, onların en büyük mal ve hizmet tedarikçisidir. ABD ve Kuveyt, güçlü ekonomik bağların tadını çıkarıyor.
Kuveyt'te Konuşulan Başlıca Yabancı Diller
İngilizce ve Fransızca
İngilizce, Kuveyt'in eğitim müfredatında önemli bir yer tutar. Ülke okullarında Arapça ile birlikte öğretilir. Kuveyt'teki Arapça olmayan yabancı eğitim kurumlarının karmaşık müfredatı ve yurtdışında ileri eğitim için bir İngiliz vakfının önemi gibi faktörler nedeniyle Batılı eğitime olan talep Kuveyt'te büyüyor. Karşılaştırmalı yüksek harçlar, pek çok öğrencinin İngiliz ve Amerikan müfredatlı okullarına kaydolmasını engellemez. Kuveyt'te İngilizce yaygın olarak anlaşılır ve bazen iş dünyasında kullanılır. Kuveyt'in yol levhalarının büyük kısmı, çoğu restoran ve iş levhasının yanı sıra İngilizce ve Arapça'dır. Kuveyt'te İngilizce kullanan birkaç televizyon ve radyo yayını da vardır. Fransızca, beşeri bilimleri sadece iki yıl öğrenen öğrencilere yönelik bir eğitim ortamıdır.
Kuveyt Tarihi
Kuveyt ve adaları, izi milattan önceki çağlara kadar uzanan anıtlarla doludur. Bu anıtlar, taş çağlarından başlayıp tunç çağlarına kadar uzanan çeşitli çağların uygarlıklarını temsil etmektedir. Bazıları, Helenistik uygarlığa kadar uzanan Failaka Adası ve Umm Al Namil Adası'nda bulunmuştur. O dönemde Kuveyt halkı, bu dönemde Bahreyn'de ikamet eden Dilmun uygarlığından etkilenmiştir.
Helenistik halk MÖ 6. yüzyıldan beri Failaka Adası'nda yaşıyor olsa da, Kuveyt'in tarihteki ilk görünümü Yunan döneminde (MÖ 3. yüzyıl) olmuştur. İşte o zaman Büyük İskender'in kuvvetleri Failaka Adası'nı ele geçirdi ve ona "İkarus" adını verdi. Adada yerlilerin yanı sıra Rumlar ve yabancı tüccarlar da yaşıyordu.
İskender ve İslam döneminden başlayan milenyumda Failaka Adası ve bitişiğindeki kıyılar Seleukoslar, Partlar ve Sasani hanedanlarının egemenliğine girmiş olabilir.
Uzak antik çağlarda Kuveyt, Basra'dan Basra/Arap Körfezi'ndeki Umman'a uzanan ve Al-Ahsa, modern Bahreyn ve Katar bölgelerini kapsayan antik Bahreyn bölgesinin bir parçasıydı. Kuveyt toprakları, en önde gelenleri Banu Temim kabilesi olan Arap kabilelerine ev sahipliği yapıyordu. Ara'eer ailesinin durumu ve Beni Halid Emirleri, Ahsa'da ortaya çıktı ve Necd, Katar ve Irak üzerindeki hakimiyetlerini sağladı. Kuveyt şehrinin (o zamanki adı Kut olan) yerine bir kale inşa ettiler. Kale, Sayf Sarayı'nın önündeki Bahniyah yüksek platosunda yer almaktadır.
Al-Sabah ailesinin gelişi ve İngiliz koruması (1601-1961)
17. yüzyılda (1601-1700), Kuveyt şehri kuruldu. Kuveyt şehrinin kuruluşundan bu yana, sakinlerinin çoğu inci toplamak ve Hindistan ile Arabistan arasındaki deniz ticaretinde dalgıç olarak çalışmaktadır. Bu, Kuveyt'in kuzey Arap/Basra Körfezi'nde ticari bir merkez haline gelmesine yardımcı oldu. Kuveyt, Arap Yarımadası ve Mezopotamya için ana liman haline geldi. Şehir Al Sabah ve akrabaları Banu Utbah'ın 1716'da Bani Khalid saltanatının altına girdikten sonra yerleştiğinden beri zenginleşti.
17. ve 18. yüzyıllarda Kuveyt, sömürgeci güçlerden bağımsızlığını korumaya çalıştı. Ancak 1870 yılında Osmanlı İmparatorluğu'nun güneye doğru genişlemeye başlamasıyla durum değişti. Bu, İngiliz İmparatorluğu'nun Körfez bölgesindeki artan egemenliğine bir tepki olarak geldi. Osmanlı İmparatorluğu Kuveyt'i ilhak etti ve onu Osmanlı Basra Vilayeti'nin bir vasalı yaptı.
1896'da Şeyh Mübarek Al-Sabah kardeşleri Muhammed ve Cerrah'a suikast düzenlediğinde Kuveyt-Osmanlı ilişkileri koptu. Şeyh Mübarek, kardeşi Muhammed'in yerine kendisini Kuveyt'in hükümdarı ilan etti. Bu olaydan sonra Mübarek, İngilizlerden koruma istedi. 1899'da Britanya İmparatorluğu ile herhangi bir dış tehdide karşı İngiliz koruması karşılığında Kuveyt topraklarını yabancı güçlere kiralamamayı veya kaybetmemeyi kabul ettiği gizli bir anlaşma imzaladı.
1899 anlaşmasından sonra, 20. yüzyılın başlarında Kuveyt ile İngiliz hükümeti arasında birçok başka anlaşma imzalandı. Bu anlaşmalar, iki ülke arasındaki ilişkilere resmi bir biçim kazandırdı. Bu anlaşmaların çoğu, El-Sabah ailesinin bağımsız yönetim konusundaki yetkisini sınırlandırmıştır. Al Sabah'ın İngiliz hükümetinin ön onayı olmadan petrol kaynaklarını kullanması ve inci ticareti yapması yasaklandı. Kuveyt'teki ilk İngiliz siyasi ajanı 1904'te atandı. 1961'e kadar Kuveyt'te kalan ajanlara birçok yetki verildi.
1716'dan beri Kuveyt, 15 Şeyh tarafından yönetiliyor. O zaman Kuveyt halkı o “Sabah I” görevini üstlenecekti. O zamandan beri Emirliği Al Sabah ailesi yönetiyor. Şeyh Mübarek Al-Sabah, devletin gerçek ve gerçek kurucusu olarak kabul edilir. Kuveyt anayasasının 4. maddesi, Kuveyt yöneticilerinin hepsinin onun soyundan olması gerektiğini belirtiyor.
Bu küçük toplulukta ilk seçim deneyimi 1930'da Belediye Meclisi'nin kurulmasıyla gerçekleşti. Kuveytliler 11 üyeli bir konsey ve Al Sabah hanedanından daimi bir lider seçtiler.
Belediye seçimlerini 1936 yılında Maarif, Sağlık ve Vakıflar müdürlükleri seçimleri izlemiştir. Bu seçimlerin etkisi büyük olmuştur, devlet işlerinin kendi kurumları aracılığıyla düzenlenmesinde istişare ve katılım ilkesi bilincini artırmıştır.
Kuveyt'teki ilk Irak iddiası, emirlikte petrolün keşfedildiği yıl olan 1938'deydi. Ancak Kuveyt hiçbir zaman Irak ve/veya Osmanlı İmparatorluğu tarafından etkin bir şekilde yönetilmedi. Irak, başta Bubiyan ve Warbah stratejik adaları olmak üzere Kuveyt'in tek bir parçası üzerindeki iddiasını sürdürdü.
Petrol ihracatının ilk sevkiyatı 1946'da ayrıldı. Devam eden petrol endüstrisi gelişimi ile Kuveyt yüksek getiriler elde etmeye başladı ve Al-Sabah, Kuveyt'teki kıdemli tüccarlar tarafından ödenen ticari ücretlere olan bağımlılığını azalttı.
Bağımsızlıktan Günümüze Kuveyt (1961-2020)
İngiltere, 19 Haziran 1961'de Kuveyt'i bağımsız bir devlet olarak tanıdı. Altı gün sonra Irak, Kuveyt'teki iddiasını yeniledi, ancak şimdi önce İngilizler, ardından Arap Birliği tarafından reddedildi.
Ekim 1963'e kadar, yeni bir Irak rejimi hem Kuveyt'in bağımsızlığını hem de ardından sınırlarını resmen tanıdı. Ancak bu rejim adalara erişim için baskı yapmaya devam etti.
Irak işgalinin ardından, Şeyh Saad Al-Abdullah Al-Salim hükümeti, devlet işlerini Suudi şehri Taif'ten yönetmeye devam etti. Bu süreç, Şubat 1991'de Amerikan liderliğindeki bir askeri harekatla Kuveyt'in kurtarılmasına kadar devam etti.
Siyasi reformla ilgili olarak, Jaber Al-Ahmad Al-Sabah 2003 yılında başbakanlık pozisyonunu Veliaht Prens'ten ayıran tarihi bir kararname duyurdu. İki yıl sonra, Kuveytli kadın seçme ve parlamento seçimlerine katılma hakkını elde etti.
Ocak 2006'da Şeyh Al-Ahmad Al-Jaber, saltanatı yalnızca birkaç gün süren Şeyh Saad Al-Abdullah Al-Salim Al-Sabah'ın yerini alarak ülke için bir Emir olarak biat etti.
Kuveyt
Kuveyt Orta Doğu'da küçük bir Arap ülkesidir (yaklaşık 17.819 kilometrekare).
Kuveyt, Körfez bölgesindeki sosyal açıdan en ilerici ülkedir. Küçük ve zengin bir ekonomisi var. Yaklaşık 96 milyar varil ham petrol rezervine sahiptir. Ham petrol rezervleri, yerin altında kalan ve henüz temizlenmemiş petroldür. Kuveyt, dünyadaki tüm petrol rezervlerinin %10'una sahiptir. Ülke petrol satarak çok para kazanıyor. Bu para, ülkenin kazandığı tüm paranın neredeyse yarısı. Petrol parası da farklı ülkelere bir şeyler satarak elde edilen paranın %95'i (insanlar buna ihracat diyor). Ayrıca petrol parası hükümetin kazandığı paranın %80'i kadardır. Kuveyt şu anda ülkenin kuzeyinde petrol sahaları yapmak için diğer ülkelerin petrol şirketleriyle görüşüyor.
Kuveyt'in havası çiftçiliği zorlaştırıyor (çok az yağmur). Ülke çiftçilik yapmak yerine balık yakalıyor ve diğer ülkelerden yiyecek alıyor. Ülkenin içme suyunun yaklaşık %75'inin damıtılması (tuzu alınması) veya diğer ülkelerden satın alınması gerekiyor.
1990'da Irak, Kuveyt'i işgal etti (savaşmak için bir ordu getirdi). Böylece Birinci Körfez Savaşı başladı. Kuveyt'in resmi dini İslam'dır, ancak nüfusunun %15'i Hristiyan veya Hindu'dur. Arapça çoğunlukla Kuveyt'te konuşulur, ancak Kuveytliler (Kuveyt sakinleri) arasında İngilizce yaygındır. Kuveyt, her yaş için eğitime sahip birkaç ülkeden biridir.
Birinci Körfez Savaşı Hakkında 21 Gerçek
Birinci Körfez Savaşı'nı hatırlıyor musunuz? Basra Körfezi Savaşı? Çöl Fırtınası ve/veya Çöl Kalkanı? Hepsi aynı savaş. Şimdi adını ne koyarsak koyalım, Irak birliklerini Kuveyt'ten kovan, Saddam Hüseyin'in komşularına karşı on yıllık saldırganlığını kontrol eden ve ABD ordusunun üzerinde yükselen Vietnam hayaletini kıran savaştı.
ABD birlikleri o zamandan önce daha küçük eylemler görmüştü, ancak Saddam'ın Irak'ı ile ABD ve onun BM mandası altındaki koalisyon ortaklarını karşı karşıya getiren gerçek bir "tüm savaşların anası"nın ölçeği ve kapsamı gibisi yoktu.
"Sizinki bir savaşta 10.000 ölü kabul edemeyen bir toplum." — Saddam Hüseyin, 25 Temmuz 1990.
Kuveyt'e karşı bu saldırganlığa dayanamayacak" dedi. - Başkan George H.W. Bush, 6 Ağustos 1990.
Çatışma şimdi 25 yaşın biraz üzerinde. Muhtemelen hızlı bir zafer gibi görünüyordu, tarihin yıllıklarında kalıcı etkileri olması pek olası değildi, ancak bunun sadece bölgenin önümüzdeki 30 yılı için sahneyi hazırladığını çok az biliyorduk. Bu savaşın olacağını bile tahmin etmenin bir yolu yoktu. 1990'da, Başkan Bush (41) 1987'de Newsweek tarafından kendisine bahşedilen "pısırık" lakabından kurtulamadı.
11 Eylül sonrası dünyada, çatışmaya yol açan ve sonrasındaki olaylar kalıcı bir önem kazandı. Bugün ABD birlikleri Irak'tan geldi ve gitti, geldi ve gitti, gelip gitti. Ülke, Amerika'nın kalıcı yan parçası haline geldi. Ardından Northern Watch Operasyonları ve Southern Watch Operasyonları, Irak'a Özgürlük Operasyonuna ve onunla birlikte Bayonet Lightning, Red Dawn ve kendileri Doğal Kararlılık Operasyonuna yol açan sayısız diğer operasyona yol açtı. Bugün Irak'ta Saddam, Kuveyt petrol sahalarını ilk ele geçirdiğinde henüz doğmamış askerler var ve Saddam'ın kendisi bu günü görecek kadar yaşamadı.
İşte babanızın Irak Savaşı hakkında 21 gerçek.
1. İran-Irak Savaşı Irak'ın Kuveyt'i işgal etmesine yol açtı.
Irak, İran'la 1980-1988 savaşından 80 milyon dolar dış borç aldı. Saddam Hüseyin, Suudi Arabistan ve Kuveyt'in, Kuveyt'i sekiz yıl boyunca Şii İran güçlerinden korumanın bir sonucu olarak gördüğü Irak'ın 30 milyar dolarlık borcunu bağışlamasını istedi. Daha sonra Kuveyt'i Irak petrolünü eğimli sondaj yoluyla çalmakla suçladı.
Irak ekonomisi petrol satışlarına bağlı olduğundan, Saddam OPEC petrol üretim kesintileri yoluyla petrol fiyatını artırarak borçlarını ödemeyi umuyordu, ancak bunun yerine Kuveyt üretimi artırdı ve sürekli olarak kotasından fazlasını üretti ve daha iyi bir çözüm bulmak için fiyatları düşürdü. Irak ile olan sınır anlaşmazlığı nedeniyle.
2. 1991'de Irak, dünyanın en büyük beşinci ordusuna sahipti.
Doğru, Irak silahlı kuvvetleri 1991'de üniformalı bir milyondan fazla adamla övünüyordu, ancak bunların yalnızca üçte biri yetenekli profesyonel savaş güçleriydi. Saddam Hüseyin, bunlardan 120 bin ve 2.000 tankla Kuveyt'i işgal etti. Körfez Savaşı başladıktan sonra Irak'ın İran'la barışını sonuçlandırdı ve işgal gücü seviyesini 300.000'e çıkardı. Irak, 15 ila 49 yaş arasındaki erkeklerin dörtte üçünü askere aldı. Buna rağmen, Irak Hava Kuvvetleri büyük ama zayıftı ve Donanması “neredeyse yok” idi.
3. Saddam, ABD'nin kendisine Kuveyt'i işgal etme izni verdiğini düşündü.
Başkan Bush'un Irak Büyükelçisi, Irak diktatörüyle yaptığı görüşmede kendisine ABD'nin Irak ile bir ticaret savaşı istemediğini vurgulayan April Glaspie idi. Saddam, Kuveytliler OPEC üretim standartlarını karşılamayı kabul ettiği sürece bölgede barışa olan bağlılığını yineledi. Büyükelçi Glaspie Saddam'a şunları söyledi:
Ancak Kuveyt ile olan sınır anlaşmazlığı gibi Arap-Arap çatışmaları hakkında hiçbir fikrimiz yok. 1960'ların sonlarında Kuveyt'teki Amerikan Büyükelçiliğindeydim. Bu dönemde aldığımız talimat, bu konuda görüş belirtmememiz gerektiği ve meselenin Amerika ile ilgisi olmadığı yönündeydi. James Baker, resmi sözcülerimize bu talimatı vurgulamaları talimatını verdi.”
Kuveyt'te hiçbir şey değişmeyince ve Mısır diplomasisi başarısız olunca Saddam işgale başladı. Sık sık ABD dostluğu arzusunu vurgulayan Saddam, davranışlarının Başkan Bush tarafından kınandığını görünce şaşırdı. Daha sonra Saddam'a bunu neden söylediği sorulduğunda Glaspie, "Bu kadar ileri gideceğini bilmiyorduk" dedi.
4. Saddam, Arap devletlerinin Irak'ın Kuveyt'i ilhak etmesinin sorun olmayacağını düşündü.
İşgal, geniş Arap desteğine sahip olan ilk Filistin İntifadası sırasında gerçekleşti. Filistinliler İsrail işgalinden kurtulmaya çalışırken, Saddam Batı'ya ve İsrail'e karşı duracak güçlü adam olarak pan-Arap milliyetçiliğine başvurmaya çalıştı. İngilizlerin 19. yüzyılda Kuveyt'i büyük Irak'tan yasadışı bir şekilde çıkardığını ve Batılı bir yanlışı düzeltmeye çalıştığını düşündü. Arap Birliği bu konuda iyi değildi.
Mısır Devlet Başkanı Hüsnü Mübarek, bir savaşı önlemek için bir anlaşmayı müzakere etmeye çalıştı, ancak Saddam iki saat sonra çekildi. Onun güçleri 2 Ağustos 1990'da Kuveyt'i işgal etti. Suudi Arabistan Kralı Fahd ve Kuveyt liderleri NATO'dan yardım istediğinde Arap Birliği ülkelerinin üçte ikisi işgali kınayan bir kararla BM'ye katıldı. Irak, Kuveyt'i 19. eyaleti olarak ilhak etti ve vali olarak Ali Hassan al-Majid ("Kimyasal Ali") oldu.
5. Irak, Kuveyt'i iki günde devirdi.
Sekiz yıl süren İran-Irak Savaşı'ndan farklı olarak, Irak'ın Elit Cumhuriyet Muhafızları (1. Hammurabi Zırhlı Tümeni veya 4. Kuveyt kuvvetleri, bir saat içinde Kuveyt şehrine ulaşıyor.
Kuveytlileri ya karada ezdiler ya da (Kuveyt Hava Kuvvetleri'nin %80'i gibi) komşu Suudi Arabistan'a ya da Bahreyn adasına zorladılar. Kuveyt, Saddam'ın sürekli tehditlerine rağmen savaş için seferber olmamıştı.
Her ne kadar mümkünse, Kuveytliler şiddetle direndiler, hatta büyük ölçüde eğitimsiz ve yetersiz olmasına rağmen bir yeraltı direniş hareketi kurdular. Kuveyt Emiri'ni yakalamaya çalışan Iraklılar, Emir çoktan ayrılmış olmasına rağmen Dasman Sarayı'na saldırdı. Emir'in erkek kardeşi, 12 saatten fazla bir süre boyunca sarayın savunmasına liderlik ederken öldürüldü ve tüm Irak tümeninden sayıca fazlaydı. Cesedi bir tankın önüne kondu ve ezildi.
6. Irak, Ağustos 1990 ile Ocak 1991 arasında Kuveyt'i işgal etti ve bu acımasızdı.
Bu süre zarfında Irak kuvvetleri, Cenevre ve Lahey Sözleşmelerinde belirtildiği üzere Silahlı Çatışma Kanunlarına karşı en az on altı suç işledi. Bu suçlar arasında yalnızca Kuveyt Şehrinde en az iki düzine işkence merkezinin işletilmesi, sivillere ölüm ve şekil bozukluklarına kadar işkence yapılması yer alıyor. Kuwaiti women were taken hostage and raped repeatedly. Iraqi occupation forces killed at least 1,082 Kuwaiti civilian noncombatants, including women, children, and the mentally handicapped. Then they rigged the oil wells to explode if they were attacked.
Coalition Forces didn’t begin to expel Iraqis from Kuwait until January 1991, after the UN-mandated January 15th withdrawal deadline. Once Coalition forces and Iraqi forces met in the field, the Iraqis committed more war crimes. Among them, they pretended to surrender to U.S. Marines, then opened fire on them. Iraqis would disguise themselves as civilians and then ambush Coalition forces. Iraqi troops also tortured prisoners of war.
7. The U.S. could not have prevented Iraq from invading Saudi Arabia.
Shortly after the Iraqi invasion of Kuwait, the UN passed resolutions condemning it, calling for the removal of Iraqi troops, and the nullification of Iraq’s annexation. Desert Shield began as the U.S. and the Coalition took six months building up air and naval forces in the region, enforcing the UN blockade of Iraq and U.S.-imposed sanctions. Until the buildup, however, Iraqi forces would have easily overwhelmed the Saudi defenses. Why Saddam didn’t immediately press his advantage is unknown.
Iraqi forces invaded Saudi Arabia at the January 1991 Battle of Khafji, capturing the city on the night of 29 January. By this time, however, it was far too late. Coalition forces had more than enough troops and hardware to repel the Iraqis. The attacks were fought off by U.S. Marines, Army Rangers, and Coalition aircraft and the city was soon recaptured by Saudi and Qatari forces, backed by U.S. airpower.
8. The Coalition built fake bases and units to dupe Iraqis into defending the wrong area.
The coalition used deception cells to create the impression that they were going to attack near the Kuwaiti “boot heel,” as opposed to the strategy actually implemented. The Army set up FOB Weasel near the opposite end of the Kuwaiti border, which was a network of fake camps manned only by several dozen soldiers. With computer-controlled radios, messages were passed between fictitious headquarters sections. Smoke generators and loudspeakers playing prerecorded tank and truck noises were used, along with inflatable Humvees and helicopters.
9. Gen. Norman Schwarzkopf commanded a force larger and more complex than the D-Day invasion in WWII and didn’t want a ground war.
“Stormin’ Norman,” as he came to be known, was a highly-decorated and respected Vietnam War veteran. He commanded a Coalition of 670,000 personnel from 28 countries, along with combined Naval and Air Forces, with 425,000 troops from the United States. According to his memoirs, he implemented his operational plan to defend Saudi Arabia and expel Iraq from Kuwait using Gen. Colin Powell’s (then Chairman of the Joint Chiefs of Staff) doctrine of overwhelming force and incorporated Montgomery’s desert armor tactics from the second battle of El-Alamein in World War II, all in an effort to minimize casualties on both sides.
“I hate war. Absolutely, I hate war,” he once said. “When the war started, we were hoping that they’d come to their senses and stop right then,” he said. “After 38 days, we got to a point where we could launch the ground war and, by that time, they hadn’t withdrawn.” Once begun, the ground war lasted only 100 hours before Iraq capitulated.
10. Desert Storm was a relatively cheap war.
Though the U.S. was the primary supplier, 39 countries contributed men and/or materiel to the Coalition in some significant way. Yeah, that’s Afghanistan in blue down there.
The U.S. Department of Defense has estimated the cost of the Gulf War at $61 billion. Kuwait, Saudi Arabia and other Gulf states covered $36 billion while Germany and Japan covered $16 billion. Still, as a percent of Gross Domestic Product (0.3%), Desert Storm was the cheapest war fought in U.S. history. The greater cost of the war to the region was likely more than $676 billion.
11. Saddam Hussein declared a jihad against the U.S.-led coalition.
Saddam began to convey a more Islamic, religious appearance in Iraqi media, showing himself praying at mosques and supporting the Palestinian cause, hoping to reframe the war as a struggle against Western imperialism and Israeli scheming.
The plan didn’t work. Sheik Abdul-Aziz Bin Baz, the Saudis’ leading interpreter of Islamic law, called Saddam Hussein the “enemy of God.”
12. Desert Storm helped secure a Bill Clinton presidency.
The Iraqi invasion already caused the price of oil to more than double, which led to a worldwide recession in the 1990s and the defeat of George H.W. Bush at the hands of Bill Clinton in the 1992 presidential election, despite being a popular, successful wartime President. Bill Clinton’s election team famously coined the term “It’s the economy, stupid” as their campaign mantra.
13. Iraq used oil as a weapon.
Smoke plumes from burning oil fields were intended to disrupt coalition aircraft and the heat from fires was expected to slow the advance of coalition troops. Iraqi combat engineers dug trenches filled with oil and ignited them to slow Coalition advances and spilled oil into the Persian Gulf in an effort to keep U.S. Marines from making an amphibious landing. Estimates of Iraqi oil spilled into the Gulf range from 4 to 11 million barrels, several time the size of the Exxon Valdez Oil Spill, and was never cleaned up on Saudi Arabian shores. The 610 oil fires set by Iraq destroyed 85% of Kuwaiti oil wells. The total amount of oil burned is an estimated 1 billion barrels, worth $2.8 billion.
The oil fires took down a Royal Saudi Air Force (RSAF) C-130, killing 92 Senegalese soldiers and the 6 Saudi crew members. They allowed Iraqi Republican Guard units to get the jump on Americans at the Battle of Phase Line Bullet, one of the few Iraqi victories of the war.
14. Israel had the third largest casualty count, despite not being in the war.
Iraq fired Scud missiles at Israel in an attempt to draw the country into the conflict, a move that would force many Arab states in the Coalition to choose between withdrawing or fighting alongside Israel, neither of which were appealing to the Arabs. In response, the U.S. and Netherlands deployed Patriot Missile Battalions to Israel and Turkey to keep Israel from retaliating (The Gulf War marked the first mid-air missile-to-missile interception).
Seventy-four Israelis died as Iraq fired Scud missiles toward Tel Aviv. Many hit the Tel Aviv neighborhood of Ramat Gan which was, oddly enough, a neighborhood of Iraqi expatriates. Strangely, only three Israelis died from the missiles — the rest died of heart attacks or similar ailments as a result of the bombing. Iraq launched some 88 Scud missiles toward Israel and Saudi Arabia over the course of the war.
15. The Air War was one of the most massive, effective air campaigns ever.
The Iraqi Air Force was almost completely annihilated, and was never fully effective. The Coalition massed more than 3,000 airplanes leading up to the January 15th withdrawal deadline. It was the largest airlift effort in history, surpassing even the Berlin Airlift. The U.S. Air Force launched more than 100,000 sorties (air missions) starting on Jan. 17th, 1991 and dropped more than 88,500 tons of bombs.
Iraqis lost 38 MiGs to Coalition air forces, while the rest fled to Iran rather than be shot down. There they were captured and held for years and Iran kept the planes. Coalition laser-guided “smart bombs” still caused hundreds of civilian casualties, even hitting a civilian air raid shelter, then hitting the civilian al-Fallujah neighborhood in Baghdad. When relatives and first responders rushed to the area in the wake of the bombing, they were bombed too.
16. One American pilot was believed missing in action for 18 years after the war.
Coalition forces captured some 70,000 Iraqis throughout the course of the war. At the end of the war Iraq was known to have held a total of 26 allied prisoners: 22 Americans, two Britons, an Italian and a Kuwaiti. Iraq also is believed to have abducted 30-40,000 Kuwaiti civilians. According to Marine Col. Jim Acree, the Iraqis followed the Geneva Convention “for all of 20 minutes.” American POWs were tortured, beaten, and starved. Many of these POWs forcefully appeared in Iraqi Propaganda.
For years afterward, U.S. Navy Lt. Col. Scott Speicher remained missing in action after his FA-18 Hornet was shot down over Iraq, and his flight suit was found near the crash site. Speicher’s remains were found in 2009, and returned home.
“Our Navy will never give up looking for a shipmate, regardless of how long or how difficult that search may be,” said Adm. Gary Roughead, chief of naval operations, in a statement at the time. “We owe a tremendous debt of gratitude to Captain Speicher and his family for the sacrifice they have made for our nation and the example of strength they have set for all of us.”
17. President Bush didn’t press on to Baghdad to abide by the UN Mandate.
President Bush only wanted to do what the UN Security Council authorized. Coalition forces expelled the Iraqi Army from Kuwait by February 27th and President Bush halted all offensive operations. This would be controversial until his son George W. Bush’s presidency, when we learned to respect our elders.
“Had we taken all of Iraq,” Gen. Norman Schwarzkopf wrote in his memoirs, “we would have been like a dinosaur in the tar pit — we would still be there, and we, not the United Nations, would be bearing the costs of that occupation.” In 2007, Colin Powell remarked, “In recent months, nobody’s been asking me about why we didn’t go to Baghdad. Pretty good idea now why Baghdad should always be looked at with some reservations.”
18. More Americans died from HIV infection in 1991 than in Operation Desert Storm.
An estimated 100,000 Iraqi soldiers were killed in the conflict, while the United States had only 383 fatalities in the region. 1991 was the height of the HIV/AIDS epidemic, as infection rates increased 15.3% over the previous year. HIV/AIDS was the ninth highest cause of death in the U.S. that year, killing 29,850 Americans. The number of infected and dead from HIV/AIDS would double by 1993.
19. The First Gulf War brought about the rise of cable news, and thus, cable television.
Media Coverage was very restricted as Coalition commanders feared the horrors of war would lead to another Vietnam syndrome, where the imagery turns the public against war in general. The Pentagon gave regular briefings but few journalists were allowed to visit the front. At the same time, satellite technology allowed for live video of missiles firing off of aircraft carriers and airstrikes on Iraqi targets while night vision camera technology gave the war a futuristic, almost video game like feel. So much so, it came to be dubbed “The Nintendo War.”
Oil covered birds, Coalition war briefings, videos of rockets being shot down chimneys and immediate responses from Kuwaiti and Saudi civilians all made for great television imagery. CNN’s live reporting from a hotel in downtown Baghdad became the main driver of its viewership, as it was the only network broadcasting the war 24 hours a day. Since CNN was only available through cable, subscriptions spiked and pay TV became a permanent facet of American life, the first step in ending the dominance of the “Big Three” networks, ABC, NBC, and CBS.
20. The U.S. encouraged uprisings against Saddam’s regime.
President Bush gave speeches hinting the U.S. would support factions fighting against the Iraqi Ba’athist regime. A Shia rebellion began in Southern Iraq in 1991, but was not supported militarily by the U.S. or Coalition forces — even allowing pro-regime helicopters to brutally suppress the rebellion — despite the Southern No-Fly Zone. In the North, Kurdish fighters staged an uprising of their own, but since no U.S. help was forthcoming, Iraqi generals stayed loyal and massacred the Kurds.
21. Saddam Hussein publicly apologized for the Invasion of Kuwait
Bir çeşit. The Iraqi information minister, Mohammad Said al-Sahhaf (who became known as “Comical Ali” or “Baghdad Bob” during the 2003 Invasion of Iraq), who also announced in 2003 that there were no U.S. troops in Baghdad as U.S. troops were rapidly capturing most of the city, read a statement:
“We apologize for what happened to you in the past,” he read for the Iraqi dictator. “The devoted and the holy warriors in Kuwait met with Iraqi counterparts” under their common creator against the “infidel armies” of “London, Washington and the Zionist entity.”
If we’ve learned anything, it’s to be careful about who you call a “wimp.”
MORE POSTS FROM WE ARE THE MIGHTY:
We Are The Mighty (WATM) is dedicated to serving the military community with authentic entertainment and original content. With a team of military veterans and civilian military supporters, WATM features premium original and curated video programming of all genres as well as photography, stories, quizzes, lists and much more. For more, visit the We Are the Mighty site.
Assertive parliament
2007 March - The government resigns in a move aimed at thwarting a no-confidence motion against the health minister. The new cabinet includes two women.
2007 June - Oil Minister Sheikh Ali resigns amid a political standoff between the government and parliament.
2007 July - Kuwaitis are urged to conserve electricity as generators struggle to meet demands of economic growth fuelled by record oil exports.
2008 March - Emir dissolves opposition-dominated parliament and calls elections for 17 May after cabinet quits over alleged lack of cooperation from MPs.
2008 May - Radical Islamists make gains in parliamentary elections, winning more than half of the 50 seats. No women are elected. Emir re-appoints Sheikh Nasser al-Mohammad al-Ahmad as prime minister.
2009 January - Prime Minister Sheikh Nasser Mohammad al-Ahmad al-Sabah forms new government after parliamentary row over visit by a Shia cleric.
2009 February - Foreign Minister Sheikh Muhammad al-Sabah flies to Baghdad in highest-level visit since Iraq's armed forces invaded Kuwait in 1990.
2009 March - Emir dissolves parliament after it demands to question his nephew and PM, Sheikh Nasser Mohammad al-Ahmad al-Sabah, about corruption allegations.
2009 May - Three women MPs - Kuwait's first - win seats in parliamentary elections.
2009 October - Constitutional court rules women can obtain passports without the consent of their husbands.
In another ruling, it decides women MPs are not required to wear an Islamic head cover.
2009 December - Prime Minister survives an attempt by the opposition to remove him over corruption allegations.
2010 December - MPs injured as police clash with demonstrators protesting against alleged government plot to change constitution.
2011 March - Hundreds of young people demonstrate for reform, inspired by a wave of protests across the Arab world.
2011 December - Emir dissolves parliament and replaces his prime minister following protests and a showdown over allegations of high-level corruption.
2012 February - Islamist-led opposition wins majority in parliamentary elections.
2012 May - Emir blocks proposal by MPs to make all legislation comply with Islamic law.
2012 June - Constitutional Court ruling effectively dissolves Islamist-dominated parliament.
2012 September - Constitutional Court rejects government bill to redraw constituencies ahead of fresh elections. Opposition says the bill would have given official candidates an advantage.
2012 October - The Emir dissolves parliament, paving the way for snap elections. At least 5,000 protesters clash with security forces outside parliament over opposition fears that the government will try to redraw constituency boundaries.
2012 December - Elections boycotted by the opposition protesting against changes to electoral law.
2013 April - Opposition leader Mussallam al-Barrak is sentenced to five years in jail for insulting the emir.
2013 June - Constitutional court orders dissolution of parliament, effectively dismissing results of parliamentary polls.
2013 July - Parliamentary elections, with liberals and candidates from the smaller tribes making gains.
2014 June - Several TV channels banned from airing programmes about an alleged plot against the ruling system.
2015 March - Kuwait and four other Gulf states take part in Saudi-led air strikes on Houthi rebels in Yemen.
2015 June - Sunni extremist carries out suicide attack on Shia mosque, killing 27 worshippers and injuring more than 200. Seven people are sentenced to death in connection with the attack.
2016 November - Opposition groups and their allies in Kuwait win nearly half the fifty seats in parliament.
2020 September - Sheikh Nawaf takes over as emir on the death of his half-brother Sheikh Sabah al-Ahmed al-Jaber al-Sabah.