Canlılar üremeye karar vermediler. Evet, üremeden de evrimleşebilirlerdi, ancak evrimsel sürecin başlangıcındaki kimyasal, fiziksel ve sonradan oluşan biyolojik koşullar bunun haricinde bir çözüme izin vermedi. Dolayısıyla üremek, bir nevi kaçınılmazdı.
Doğaya baktığımızda tüm canlıların bir şekilde üreyerek varlıklarını gelecek nesile aktardığını görürüz. Bu yüzden organizmaların biyolojik amaçlarından ilkinin hayatta kalmak, ikincisinin üremek olduğunu söyleriz ve bunun dışında evrensel bir biyolojik amaç bulunamaz. Üremenin evrimsel geçmişi ise, tıpkı hayatta kalma mücadelesi gibi, bir "tercih" ya da "karar" olarak değil, bir "zorunluluk" olarak doğmuştur.
İlk canlılık, yani koaservatlar, belli büyüklüklere eriştikten sonra ya patlayarak yok olacaklardı ya da bir şekilde küçülecek ve yaşamayı sürdüreceklerdi (bkz: yüzey alanının hacme oranı ve potansiyel enerji dengesi). Yapılarından ötürü bu ilk koaservatların neredeyse hiçbiri bu soruna bir çözüm bulamadı ve yok oldular. Dolayısıyla onların "üreyemeyen" torunları günümüze asla ulaşamadı. Ancak bir grup koaservat, bugünkü amitoz bölünmeye benzer şekilde, çok ilkel "ikiye ayrılma" özellikleri geliştirdiler ve bu sebeple bugünkü var olan her canlı, bu koaservatların birer torunu ve bir şekilde üreyerek varlıklarını sürdürüyorlar.
Bunu yapmadan da evrimleşemezler miydi? Bir düşünün. Başka çözümler yaratmayı deneyin. Her birinde evrimsel açıdan bir dezavantaj bulacaksınız ve sonunda bu çözüme varacaksınız. Bir çözüm olarak "ölümsüzlük" önerilebilir ve bunu teknik olarak yapan canlılar da var (burada
ve burada
). Ancak bu genetik yapıda biriken hatalardan, bunların ayıklanabilmesi açısından ve doğal kaynakların kullanılması açısından incelediğinizde, bunun şu anda yaygın olarak var olan üremeye göre çok daha dezavantajlı olduğu görülmektedir. Dolayısıyla bir şeyin kulağa hoş gelmesi, evrimsel ve bilimsel açıdan uygulanabilir olduğu anlamına gelmemektedir. Bunun haricindeki çözümlerin de benzer sorunları bulunmaktadır. Bu sebeple, günümüze ulaşan canlılığın "canlı" olabilme yolu, ilk olarak hayatta kalmaktan, ikinci olarak da hayatta kaldığı varlığına ait bilgilerini gelecek nesillere aktarabilmekten geçer. Bu, biraz da evrenin fizik yasalarından ve var oluş biçiminden ötürü biyolojik unsurlara dikte edilmektedir.
Bir diğer deyişle, zaten hayatta kalma mücadelesi vermeyen ve bir şekilde üremeyen varlıklara "canlı" demiyoruz; canlılığın tanımı gereği bu ikisi, evrimsel baskılar sonucunda oluşmuş oluyor. Bu sebeple canlıların "neden" bunu yaptığını sormak, "Bir kaya neden üremiyor?" diye sormaya benziyor. Nasıl geliştirdiklerini sorabilirsiniz ve cevabını evrimsel biyolojiden alabilirsiniz; ancak "neden" sorusu, bu konsept çerçevesinde doğru bir soru olmuyor.
Abiyogenez Yazı DizisiAbiyogenez - 1: Kimyasal Evrim, Canlılık ve Cansızlık Tanımları