Kültürel Araştırmalar Vakfı [ KAV ] Cultural Research Foundation
U
NESCO SOMUT OLMAYAN KÜLTÜREL MİRASIN KORUNMASI SÖZLEŞMESİ
Paris, 17 Ekim 2003 - MISC/2003/CLT/CH/14
UNESCO Genel Kurulu, Paris’te düzenlenen 32. Genel Konferansında, Somut Olmayan Kültürel Mirasın Korunması Sözleşmesi 17 Ekim 2003 tarihinde kabul edilmiştir. Türkiye 19 Ocak 2006 tarih ve 5448 sayılı Somut Olmayan Kültürel Mirasın Korunması Sözleşmesinin Uygun Bulunduğuna Dair Kanunla dahil olmuştur.
Türkiye adına Kültür ve Turizm Bakanlığı Araştırma ve Eğitim Genel Müdürlüğü icracı birim olarak belirlenmiştir. Kültürel Araştırmalar Vakfı; UNESCO Somut Olmayan Kültürel Miras Programına (Akreditasyon No. 90142: 7634) Genel Kurul Kararı (4.GA - 2012) ile UNESCO Danışman Kurumu olarak akredite olmuştur.
I. Genel Hükümler
Madde 1: Sözleşmenin Amaçları / İşbu Sözleşmenin amaçları şunlardır:
a)somut olmayan kültürel mirası korumak;
b)ilgili toplulukların, grupların ve bireylerin somut olmayan kültürel mirasına saygı göstermek;
c)somut olmayan kültürel mirasın önemi konusunda yerel, ulusal ve uluslararası düzeyde
duyarlılığı arttırmak ve karşılıklı değerbilirliği sağlamak;
d) uluslararası işbirliği ve yardımlaşmayı sağlamak.
Madde 2: Tanımlar
Bu Sözleşmenin amaçları bağlamında,
1. “Somut olmayan kültürel miras” toplulukların, grupların ve kimi durumlarda bireylerin, kültürel miraslarının bir parçası olarak tanımladıkları uygulamalar, temsiller, anlatımlar, bilgiler, beceriler ve bunlara ilişkin araçlar, gereçler ve kültürel mekanlar- anlamına gelir. Kuşaktan kuşağa aktarılan bu somut olmayan kültürel miras, toplulukların ve grupların çevreleriyle, doğayla ve tarihleriyle etkileşimlerine bağlı olarak, sürekli biçimde yeniden yaratılır ve bu onlara kimlik ve devamlılık duygusu verir; böylece kültürel çeşitliliğe ve insan yaratıcılığına duyulan saygıya katkıda bulunur. İşbu Sözleşme bağlamında, sadece, uluslararası insan hakları belgeleri esaslarına uyan ve toplulukların, grupların ve bireylerin karşılıklı saygı gereklerine ve sürdürülebilir kalkınma ilkelerine uygun olan somut olmayan kültürel miras göz önünde tutulacaktır.
2. Yukarıda 1. fıkrada tanımlanan “somut olmayan kültürel miras”, özellikle aşağıdaki alanlarda belirir:
a) Somut olmayan kültürel mirasın aktarılmasında taşıyıcı işlevi gören dille birlikte sözlü gelenekler ve anlatımlar;
b) Gösteri sanatları;
c) Toplumsal uygulamalar, ritüeller ve şölenler;
d) Doğa ve evrenle ilgili bilgi ve uygulamalar;
e) El sanatları geleneği.