Öğreti Üzerine Sorular - Questions on Doctrine
|Bir kısmı serisi üzerinde|
| Yedinci gün |
Adventist Kilisesi
|Adventizm|
Yedinci Gün Adventistleri, Doktrin Üzerine Soruları Yanıtlıyor (genellikle Sorular üzerine sorular kısaltılmış , QOD olarak kısaltılır ), 1957'de Yedinci Gün Adventist Kilisesi tarafından muhafazakar Protestanlara ve Evanjeliklere Adventizm'i açıklamaya yardımcı olmak için yayınlanan bir kitaptır . Kitap, daha önce yaygın olarak bir kült olarak görüldüğü evanjelik topluluk içinde Adventist kilisesinin daha fazla kabul görmesini sağladı . Bununla birlikte, aynı zamanda Adventist tarihinin en tartışmalı yayınlarından biri olduğunu kanıtladı ve kitabın yayınlanması, Adventizm ve evanjelizm içinde uzun süreli yabancılaşma ve ayrılık getirdi.
Kitabın başlığında hiçbir yazar listelenmemiş olsa da (Adventist "liderler, İncil öğretmenleri ve editörlerinden" oluşan "temsili bir gruba" atıfta bulunulmaktadır), kitaba birincil katkıda bulunanlar Le Roy Edwin Froom , Walter E. Read, ve Roy Allan Anderson (bazen "FREDA" olarak anılır).
Adventist kültürde, Doktrin Üzerine Sorular ifadesi yalnızca kitabın kendisini değil, aynı zamanda yayımlanmasına kadar giden tarihi ve onun ateşlediği uzun süreli teolojik tartışmayı da kapsamaktadır. Bu makale, kitabın tarihinin ve mirasının tüm bu yönlerini kapsıyor.
Tarih
Arka fon
Doktrin Üzerine Sorular'ın yayınlanması, 1955'ten 1956'ya kadar birkaç Adventist sözcüsü ve Protestan temsilcisi arasındaki bir dizi konferanstan doğdu. Bu konferansın kökleri, Pennsylvania konferans başkanı TE Unruh ve Evanjelik İncil öğretmeni ve dergi editörü Donald Gray Barnhouse . Unruh, Barnhouse tarafından Ellen White'ın Steps to Christ adlı kitabı hakkında yazdığı sert eleştiri yüzünden özellikle endişeliydi . Unruh, 1949'da ona kitabın bir kopyasını göndermişti. 1955 baharında Barnhouse, Walter Martin'i Yedinci Gün Adventistleri hakkında bir kitap yazması için görevlendirdi . Martin, Adventist liderlerle onların inançlarını sorgulayabilmesi için bir toplantı talep etti.
Martin ve Adventist liderler arasındaki ilk toplantı Mart 1955'te gerçekleşti. Martin'e George Cannon eşlik etti ve Adventist temsilciler Le Roy Edwin Froom ve WE Read ile görüştü. Daha sonra Roy Allan Anderson ve Barnhouse bu tartışmalara katıldı. Başlangıçta her iki taraf da 40 sorudan oluşan bir liste üzerinde çalışırken birbirlerine şüpheyle baktı. Bu endişelerin merkezinde, Adventist teolojisinin dört iddia edilen maddesi vardı : (1) kefaret çarmıhta tamamlanmadı; (2) kurtuluş , lütuf artı yasanın eserlerinin sonucudur; (3) İsa , sonsuzluktan beri yaratılmış bir varlıktı; ve (4) İsa enkarnasyonda insanın günahkâr, düşmüş doğasından anladı.
1956 yazına gelindiğinde, küçük evanjelikler grubu, Yedinci Gün Adventistlerinin Hristiyan olarak kabul edilmek için yeterince ortodoks olduğuna ikna oldu. Barnhouse vardığı sonuçları Eternity dergisinin Eylül 1956 sayısında "Yedinci Gün Adventistleri Hıristiyanlar mıdır?" Kitapta, "Yedinci Gün Adventistleri, Hıristiyanlık karşıtı bir tarikattan ziyade gerçek bir Hıristiyan gruptur" sonucuna vardılar. Bu, okuyucularını çok şaşırttı ve 6.000 protesto için aboneliklerini iptal etti.
Bu duyurunun ardından Adventistler, Billy Graham'ın haçlı seferlerine katılmaya yavaş yavaş davet edildi .
Adventizm içinde Çatışma
Barnhouse'un makalesinde, Adventistlerin çoğunun Mesih'in günahsız insan doğasına inandıkları ve inanmayanların "çılgın saçak" ın bir parçası olmadığı belirtildi. Muhafazakar bir Adventist teolog olan ML Andreasen , bu ifadeye bir istisna yaptı.
Froom'un Bakanlık dergisinde kefaretle ilgili bir makale yayınlamasının ardından Şubat 1957'de Andreasen ve Froom arasında daha fazla tartışma çıktı . Bu makalede Froom, kefaretin "tam ve eksiksiz bir fedakarlık" olduğunu savundu. Ayrıca, "çarmıhtaki fedakarlık eyleminin, insanın günahları için tam, mükemmel ve nihai bir kefaret olduğunu" iddia etti. Froom'un kefareti dile getirmesi, Adventistlerin , insanlık için nihai bir kefareti başlatmak için kutsal Mabed'e giden gökteki kutsal alanda Mesih'in çalışmasına olan inancını hâlâ koruyordu.
Yedinci Gün Adventistleri her zaman tamamlanmayan tam bir kefarete inanmışlardır.- WGC Murdoch, SDA İlahiyat Semineri Dekanı, 1980, Tartışma, Genel Konferans Oturumu, Dallas
Venden, çarmıhta kefaretin tamamlanmış olması gerektiğine işaret ediyor - fedakarlık yeterliydi. İsa insanın günahı için öldüğünde, insanın kurtuluşunu satın almak yeterliydi ve insan buna hiçbir şey ekleyemez. Yine de, kefaret sadece fedakarlıktan fazlasını içerir. Kefaret süreci, insanın Tanrı ile bir anda kopmuş ilişkisinin yeniden kurulması çarmıhta tamamlanmadı, aksi takdirde günah, hastalık, acı, üzüntü veya ayrılık, hırpalanmış çocuklar, hastaneler veya cenaze trenleri olmayacaktı. veya mezar taşları veya kırık kalpler. Bu, erkeklerin henüz tamamlanmayan Tanrı ile aşk ilişkisine geri dönmesidir.
Andreasen, kefaretin üç aşamalı bir anlayışını dile getirdi. İlk aşamada Mesih, düşmüş bir doğaya sahip olmasına rağmen mükemmel bir hayat yaşadı. İkinci aşamada, İsa'nın çarmıhtaki ölümü gerçekleşti. Ve son olarak, üçüncü aşama sırasında (teolojisinin odak noktası) Mesih, insanın yaptığını yapabileceğini gösterir. Şeytan çarmıhta yenilgiye uğratılmadı, ancak " son kuşak " tarafından, bütün bir insan neslinin günahsız bir şekilde mükemmel bir hayat yaşayabileceğini göstererek yenilgiye uğratılacaktı.
Öğreti ile ilgili sorular, bu konulardaki gerilimi yoğunlaştırdı, çünkü İsa'nın ölümüne tam bir kefaret çalışması olarak daha fazla ağırlık getirdi ve İsa düşüşten sonra Adem'in fiziksel insan doğasına sahip olmasına rağmen, Adem'in düşmüş ruhsal doğasını miras almadı. "Adem Yaradan'ın elinden çıktığında, fiziksel, zihinsel ve ruhsal doğasında Yaratıcısına benzerlik taşıyordu - Tanrı insanı Kendi suretinde yarattı."
O [İsa], günahsız bir ruhani doğaya sahipti, dem'in düşüşünden önce olduğu gibi, günah eğilimi veya eğilimiyle ilgili olarak . Bu nedenle İsa'nın iyi olması doğaldı. [Düşmüş Adem'in çocuğu olarak], günahkar bir ruhsal doğayla doğdum ve benim için kötü olmam doğal.- Morris Venden , 1978, Salvation by Faith and Your Will s. 86
Sonuç olarak, Andreasen karşı bir kampanya başlattı QOD . Froom'a 1957/1958'de yazdığı 9 bildiride ve Kiliselere Mektuplar (1959) başlıklı bir kitapçıkta bir dizi yanıt yayınladı . 6 Nisan 1961'de, Andreasen'in bakanlık belgeleri, kilise liderliğine karşı devam eden protestoları nedeniyle kilise tarafından askıya alındı. Ancak birkaç ay sonra, 1 Mart 1962'de, Andreasen'in 19 Şubat 1962'de ölmesinden sonra, Genel Konferans yürütme komitesi, bakanlığa ilişkin daha önceki kararını iptal etti.
Evanjelikler Doktrin Sorularına Bölündü
1960 yılında Walter Martin , geniş tirajı olan Yedinci Gün Adventizm Hakkındaki Gerçekler başlıklı Doktrin üzerine Sorular'a kendi yanıtını yayınladı . Kitap, yalnızca teolojisi Doktrin Üzerine Sorular ile aynı fikirde olan Adventistlerin Mesih'in bedeninin gerçek üyeleri olduğuna dair bir sorumluluk reddi içeriyordu . Haziran 1960'tan Temmuz 1961'e kadar Adventist dergisi Ministry , Martin'in kitabına çevrimiçi olarak ulaşılabilen uzun bir dizi yanıt yayınladı. Adventizmin Evanjelik Hristiyan bir grup olarak kabul edildiğini savunan Martin dışında diğer Evanjelikler Donald Barnhouse , E. Schuyler English ve Frank Mead idi.
Birçok muhafazakar Evanjelist, Martin ve Barnhouse'un Adventizm hakkındaki olumlu değerlendirmesine katılmıyordu. Bu görüşün liderleri arasında çok sayıda Reformcu yazar vardı. Kalvinist- Ermeni anlaşmazlığıyla ilişkili farklılıklar tartışmanın önemli bir parçasıydı (Adventizm soteriolojik olarak Armuncidir), ancak Martin Kalvinizm'e uyumu Hıristiyan ortodoksluğunun bir testi olarak görmedi. 1962'de Norman F. Douty Yedinci Gün Adventizmine Başka Bakış ve Yedinci Gün Adventizminin Teolojisi Herbert Bird'ü yayınladı ; her ikisi de Adventistlerin hala bir kült olduğunu iddia etti. Hollandalı Kalvinist teolog Anthony Hoekema , 1963 tarihli The Four Major Cults adlı yayınında Adventizm'i Mormonizm , Yehova'nın Şahitleri ve Hıristiyan Bilimi ile birlikte gruplandırdı . Bu kitapta Hoekema, Adventistleri Arianizmden uzaklaştıkları için övüyor , ancak Questions on Doctrine'in Mesih'in günahkar doğası doktrinini gerçekten reddetmekte başarısız olduğunu ve benzer şekilde kefaretle ilgili belirsizlikleri ve tutarsızlıkları ortadan kaldırmada başarısız olduğunu savunuyor .
Eski
Doktrin ile ilgili soruların yirminci yüzyılın ikinci yarısında birçok Adventist için bölücü olduğu kanıtlanmıştır. Kilise tarihçisi George R. Knight , "Resmi Adventizm, Evanjelik dünyasından Hristiyan olarak tanınmış olabilir, ancak bu süreçte son 50 yılda iyileşmeyen ve asla iyileşemeyen bir gedik açıldı" diye yazmıştır. Muhafazakâr Herbert Douglass , son 45 yılın sözde 'muhalif' veya 'bağımsız' gruplarının hepsi olmasa da çoğu, kefaret üzerine [ Doktrine Sorulan Sorular ] tarafından savunulan açık ve örtük pozisyonların doğrudan sonuçları olduğunu kabul etti. Enkarnasyon. "
Yaklaşık 138.000 ila 147.000 QOD kopyası dağıtıldı, ancak kitap o kadar tartışmalıydı ki 1963'te baskısı kaldırıldı. Sonraki on yıllar boyunca, iki Adventist kampı - sırasıyla QOD'yi destekleyen ve buna karşı çıkanlar - sorunlarla mücadele etmeye devam etti. " Doktrine İlişkin Sorularla ilgili Genel Konferans önderliğinin muğlak duruşuyla" hafifletilemedi .
Tartışmaların çoğu, bedenlenmiş Mesih'in doğası ve Augustinusçu Orijinal Günah doktrini üzerine odaklanmıştı. Yeryüzündeki Mesih'in Doğası ile ilgili olarak, rahip-öncesi konum, QOD yazarları tarafından, Evanjelikler tarafından kabul edilmek için bir 'olmazsa olmaz' olarak kabul edildi. Froom bunu QOD'de Ellen White'ın yazılarından bir dizi alıntıyla desteklemeye çalışmıştı. Dijitalleştirme mevcut olmadan önce bir "kes ve yapıştır" tekniği kullandı. 1978'de Dr.Ralph Larson, Froom tarafından birbirine yapıştırılan cümleleri titizlikle parçalara ayırdığı ve hemen hemen her durumda, yazılarından alınan alıntıların bağlam içinde olduğunu kararlı bir şekilde gösterdiği "Düşmüş Doğanın Sahtekarlığı" başlıklı kısa bir broşür yayınladı. tam tersini söyledi. Ellen White'ın postlapsariye pozisyonunu ya doğrudan ya da dolaylı olarak 400'den fazla alıntıyla onayladığını göstermeye devam etti. Yazılarının zıt pozisyonu onaylamak için esas kullanımı, EG White tarafından Arianizmin bir varyantı olan Evlat edinmenin Kristolojik bir duruşunu benimseyen Tazmanyalı bir papaza yazılan ünlü "Baker Mektubu" ndan geliyordu. O zamanlar (1890'lar), Üçlü Birlik'teki SDA pozisyonu Uriah Smith gibi bazı öncülerin Arian pozisyonundan uzaklaşıyordu. Ellen White, Tanrılığın üç üyesinin eşitliğini ve tanrısallığını desteklerken, Katoliklik de dahil olmak üzere farklı dini gruplar tarafından değişken yorumlara sahip olduğu için, 'Teslis' terimini kullanmaktan ihtiyatlı bir şekilde kaçındı. Baker'ı, Mesih'in insan doğasını tarif ederken dikkatli olması konusunda uyardı, çünkü insanlar O'nun yaratılmış bir varlık olduğuna inanacak ve bu nedenle O'nun günahkar olduğu pozisyonunu almayacaktı. Larson daha sonra Ellen White'ın Christology hakkında yanlış alıntılanmasına bir bölüm ayırdığı "The Word Was Made Flesh" kitabını yayınladı ( https://www.amazon.com/Word-Was-Made-Flesh-Seventh-Day/dp adresinde mevcuttur. / 1572580321 ).
Bu arada, Evanjelikler çekilmesi endişe vardı QOD Adventists tarafından bir doktrin geri çekilme anlamına ve kitap yeniden basıldı olmak çağrısında bulundu. 1986 civarında Adventist Currents ile yaptığı bir röportajda Martin,
- "Yedinci Gün Adventisti [Kilise] cevaplarını eylemlerle desteklemez ve Doktrine Soruları tekrar basmazsa ... o zaman başları gerçekten dertte, onlara yardım edemem ve başka kimse yapamaz. ya "
QOD , Andrews University Press , kitabı "Adventist Classic Library" serisinin bir parçası olarak 2003 yılında bağımsız olarak yeniden basmayı seçinceye kadar yeniden yayınlanmadı . Bu yeni baskı ek açıklamalar ve George R. Knight'ın tarihi bir girişini içeriyordu . Orijinal kitabın metni de bu yeniden basılmadan önce birkaç yıl boyunca özel bir web sitesi aracılığıyla çevrimiçi olarak mevcuttu. Bir inceleme Nancy Vyhmeister tarafından yapılmıştır.
George Knight'a göre "Adventistlerin inançlarının çok olumlu ve agresif bir ifadesi". Gerhard Pfandl'a göre "Bu kitap Adventist Kilisesi'nin tarihinde önemli bir rol oynadı" . Öğreti Üzerine Sorular, Andreasen'in teolojisini destekleyen ve kitapta ileri sürülen öğretiye karşı çıkan teolojik bir hareket yarattı. Bu " tarihi Adventistler " , Doktrin Üzerine Soruları, geleneksel Adventist öğretisinden büyük bir sapma olarak algılarlar ve yayının kiliseye zararlı olduğuna inanırlar. Diğer Adventistler, Questions on Doctrine kitabının hatasız olmadığını kabul ederken, Adventist teolojisinin cesur ve anlayışlı bir yeniden ifade edildiğini düşünüyorlar. Örneğin, yazarların Adventizm'in Üçlü Birlik hakkındaki tarihsel anlayışıyla ilgili gerçekleri çok ileri taşıdıkları ve yanlış bir izlenim yaratacak şekilde Mesih'in insan doğası hakkındaki verileri sundukları açıktır .
Evanjelik Kenneth Samples , Adventist arkadaşları tarafından verilen Walter Martin'in dört benzersiz perspektifini tanımladı. Daha Evanjelik bir Adventist ona "Walter Martin'i gerçekten seviyorum. Bizim için ayağa kalktı." Dedi. Daha liberal bir Adventist, "Bizim ortodoksluğumuzu sorgulaması gereken Walter Martin kim ?!" dedi. Daha köktenci bir Adventist, "Walter Martin kilisemizi zehirledi" dedi. Kültürel bir Adventist arkadaşı "Walter Martin kim?" Dedi!
Walter Martin, Evanjeliklerin Adventizm algısı üzerindeki etkisini kariyerinin en önemli noktalarından biri olarak görüyordu.
50. yıldönümü konferansı
Kitabın yayınlanmasının 50. yıldönümünü kutlayan bilimsel bir konferans 24-27 Ekim 2007 tarihleri arasında Michigan'daki Andrews Üniversitesi'nde düzenlendi . Julius Nam'ın kitap üzerine yaptığı 2005 doktora tezi ile hızlandırıldı . Adventist teolojik spektrumda çok farklı konumlardan akademisyenler, kilise liderleri ve papazlar, Diyalog için Doktrin Üzerine Sorularla ilgilenen Adventist olmayan evanjelik bilim adamlarıyla bir araya geldi . Etkinlikten önce, görevdeki başkan Jan Paulsen de dahil olmak üzere Genel Konferans yöneticileri , mezhep içindeki bir tartışma fırtınasını yeniden alevlendirebileceğinden korkarak konferansa karşı çekincelerini ve hatta düpedüz muhalefetlerini dile getirdiler. Buna rağmen, konferans her taraftan katılımcılar tarafından bir başarı olarak selamlandı ve "iyileşmeyi" teşvik ettiği düşünüldü.
Konferansın organizatörleri Julius Nam , Michael W. Campbell ve Adventist tarihinde uzmanlaşmış Adventist akademisyenler Jerry Moon idi . Etkinliğe üç kurum ortak sponsor oldu: Andrews Üniversitesi , Loma Linda Üniversitesi ve Oakwood Koleji . Açılış konuşmacıları muhafazakar ilahiyatçı Herbert Douglass , Adventist tarihçi George Knight ve İncil Araştırma Enstitüsü direktörü Ángel Rodríguez idi . Sunucular arasında Roy Adams, Arthur Patrick , Jon Paulien , Richard Rice , A. Leroy Moore ve Woodrow Whidden vardı . "Muhafazakar" pozisyon Larry Kirkpatrick , Colin ve Russell Standish'in yanı sıra Douglass tarafından temsil edildi . Ayrıca Adventist olmayan bilim adamları Kenneth Samples ve Donald Dayton'dan da katkılar vardı .
Konular
Doktrin ile ilgili sorular aşağıdaki konuları ele aldı:
- Kristoloji
- Ellen G. White'ın yazılarının rolü
- Yasanın rolü
- Yahudilerde Cumartesi günü
- Pazar kanunu ve Canavarın İşareti
- Kalıntının anlamı
- Daniel'in kehanetleri 8. ve 9. bölümler
- Göksel kutsal alan ve soruşturma yargısının Adventist doktrinleri
- Önümüzdeki ikinci İsa
- Ölüm ve cehennem
Ayrıca bakınız
- Yedinci gün Adventist teolojisi
- Adventizm Sütunları
- Yedinci Gün Adventistleri Kilisesi'nin Tarihi
- Walter Martin
- ML Andreasen