|Paylaş|


|Tweet|
Başka bir çocuğunuz daha varsa, kardeş kıskançlığı sorununu önlemek için yeni bebeğinizi ona ne zaman ve nasıl söyleyeceğinizi iyi planlamanız gerekir. Dört yaş ve daha büyük bir çocuğa, diğer arkadaş ve akrabalarınıza söylemeye başlar başlamaz, anlatmalısınız.
Yeni erkek ya da kız kardeşiyle bağlantılı olduğuna dair genel bir kanısı olmalıdır.
Leylekler hakkındaki masallar sevimli görünebilir, ama çocuğunuzun durumu anlamasına ya da kabullenebilmesine yardımcı olmaz. Bu konu hakkında yazılmış resimli kitapları kullanmak, “bebeklerin nereden geldiğim” açıklamakta size yardımcı olabilir. Çok fazla açıklama korkutucu gelebilir. “Aynı senin gibi, bu bebek de biraz anneden biraz babadan yapılmıştır,” genellikle yeterli olmaktadır.
Çocuğunuz dört yaşından küçükse, ona söylemeden önce bir süre bekleyebilirsiniz. Bu yaşta hâlâ çok bencildirler ve doğmamış bir bebek konusunu anlamakta zorlanabilirler. Fakat bebek odasını döşemeye başlar başlamaz, bebek karyolasını eve geri getirdiğinizde, bebek kıyafetleri almaya ya da yapmaya başladığınızda, neler olduğu ona anlatılmalıdır. Bu arada annenin büyüyen “midesi” hakkında sorabileceği herhangi bir soruyu avantaj olarak kullanın.
Bebekler ya da abla-abi olmak hakkında resimli kitaplar bu yaştaki çocuklarda yararlı olabilmektedir. Ultrasonografi görüntülerini paylaşmak da oldukça yararlı olabilir. Hiçbir soru sormasa bile, gebeliğin son birkaç ayında bebek hakkında konuşmaya başlayın. Eğer hastaneniz kardeşe hazırlama kursları gibi bir hizmet sunuyorsa, çocuğunuzu götürün ve böylece bebeklerin doğduğu yeri ve sizi ziyaret edebileceği yeri görebilir. Bu hizmetler kardeş kıskançlığı konusunda size yardımcı olabilir. Diğer bebekleri ve onların kardeşlerini gösterin ve ona yakında büyük bir abla/abi olacağını söyleyin.
Yeni bebeğin haberini vermek, çocuğunuz 2-3 yaş arasındaysa zordur. Bu yaşta hâlâ size aşırı derecede bağlıdır ve henüz zamanı, sahip olduklarını ve sizin ilginizi başka biriyle paylaşma kavramını anlamayacaktır. Çevresinde olan değişikliklere karşı çok hassas olacaktır. Yeni bir aile üyesi fikrini tehdit edici bulabilir. Kardeş kıskançlığını azaltmanın en iyi yolu bebek için yapılan hazırlıklara mümkün olduğunca onu da katmaktır. Çocuk odası ve çamaşır alışverişlerinde yardım etmesine izin verin. Kendi bebeklik resimlerini gösterin ve eğer onun bebeklik eşyalarından kullanıyorsanız, yeni gelenin kullanması için hazırlamadan önce bir süre oynamasına izin verin.
Okul öncesi ‘çocuğun tuvalet eğitimi, bebek karyolasından yatağa geçmek, yatak odalarını değiştirmek ya da kreşe başlamak gibi, çocuğun rutin alışkanlıklarında yapılacak herhangi büyük bir değişiklik yeni bebek gelmeden önce tamamlanmış olmalıdır. Eğer bu mümkün değilse; bebek eve yerleşene kadar bir süre ertelemek gerekir. Aksi halde bebeğin gelişiyle başlayan büyük değişimler kendi durumunun stresine eklenirse, çocuğunuz kendini bozguna uğramış hissedebilir.
Yeni bebeğin gelecek olmasının -veya daha sonra gelmesinin– çocuğunuzun bir miktar gerilemesine neden olabileceğinden dolayı, telaşlanmayın. Biberonunu, altını bezlemenizi isteyebilir, nedeni olmadan ağlayabilir ya da yanınızdan ayrılmayı reddedebilir. Bunlar sizin ilgi ve sevginizi istemenin ve kendisinin hâlâ bunlara sahip olduğuna dair güven tazelemenin yoludur. Protesto etmek ya da yaşına göre davranmasını söylemek yerine basit bir şekilde isteklerini karşılayın ve bunlar için çocuğunuzu üzmeyin.
3 yaşında ve tuvalet eğitimini almış bir çocuğun birkaç gün altının baglanmasını istemesi ya da 5 yaşındaki bir çocuğun bir hafta boyunca (uzun süredir unuttuğunu düşündüğünüz) kendisine artık çok küçük gelen güvenlik battaniyesini geri istemesi gibi size olağandışı görülen davranışları, kısa bir süre sonra evde yeni kardeşi kadar önemli bir yere sahip olduğunu anladığında normal alışkanlıklarına dönecektir. Aynı şekilde, tekrar emmek isteyen çocuğunuz da kısa zamanda ilgisini kaybedecektir.
Yeni gelen bebeğinizle ne kadar meşgul ve dolu olsanız da, kardeş kıskançlığına zemin hazırlamamak için kendiniz ve çocuğunuz için her gün özel bir zaman ayırdığınızdan emin olmalısınız. Okuyun, oyun oynayın, müzik dinleyin ya da sadece karşılıklı konuşun. Sadece bebekle ilgili değil, yaşamındaki her şeyle ilgili olarak; ne yaptığıyla, nasıl hissettiğiyle ve duygularıyla ilgilendiğinizi ona gösterin. Bebek uyurken ya da başka biri onunla ilgilenirken, büyük çocuğunuzun kendisini özel hissetmesi için günde sadece 5-10 dakika yetecektir.
Yeni bebek geldiğinde bütün beklemeler ve gebeliğin verdiği rahatsızlıklar artık her iki ebeveyne de ufak sıkıntılar olarak gelecektir. Sonunda aylarca çok yakınınızda ve de çok gizemli olan bu yeni kişiyle artık tanışacaksınız.