Şubat ayının sonunda, Kırım krizi daha yeni başlıyorken, “Huantsyu Shibao” gazetesinin editörü, Gökselilerin Ukrayna'da olanları nasıl ele alması gerektiği konusundaki söylemleriyle dikkat çekti.
Bir yandan, malzeme, Pekin’in geleneksel olarak diğer devletlerin iç ilişkilerine müdahale etmeme ilkesine değindiğini söyledi (PRC’nin barışçıl dış politikasının beş ilkesinden biri). Ve geri kalanını bunun için çağırıyor.
Bununla birlikte, Ukrayna dahil olmak üzere bir ülke için bu kurala uymak için, bu iç ilişkilere sahip olması gerektiği, yani devletteki tüm kararların bağımsız ve egemen olarak verilmesi gerektiği belirtildi.
Çin baskısının editörlüğündeki muhakemenin anlamı şuydu: hukuki ve anayasal prosedürlere göre nasıl yaşayacağına, ne yapılacağına ve hangi yöne doğru gelişeceğine karar veren egemen bir devlet söz konusu olduğunda. Bu durumda, herhangi bir yabancı müdahale, iç işlerine müdahale, egemenlik ve bağımsızlık girişimidir.
Fakat eğer resmi liderliği de dahil olmak üzere devlet dış etki ve kontrol altındaysa (bu durumda “devlet” çok şartlı bir kavram olsa da), o zaman içinde meydana gelen süreçlere müdahale etmek (kendi bölgesinde) girişimdir böyle bir “devleti” (veya resmi liderliğini) kontrol eden dış kuvvetler.
Bu bağlamda, “Huanqiu Shibao” yayın kurulu şu soruyu soruyor: Ukrayna'nın hala iç işleri var mı? Kiev'de kararlar veriliyor mu? Yoksa dışarıdan empoze edilir mi? Ve ayrıca: "Ukrayna işlerine" müdahale - ülkenin iç işlerine ya da Ukrayna'yı üzen Batı işlerine müdahale ediyor mu? Bu vesileyle, malzeme, "Ukrayna meselesinin uzun zamandır herhangi bir ülkenin iç meselesinin ötesine geçtiğini ve Ukrayna'nın uzun zamandır Batı ile Rusya arasındaki mücadele ortamının" olduğunu belirtti.
“İç politikanın tam olarak ne olduğunu yorumlama hakkı, Batı ülkelerinde uzun yıllardır sahipleniliyor. Her yerde kendileri başka devletlerin işlerine müdahale ediyorlar, hatta bazen askeri güçleri kötüye kullanıyorlar. Ancak bunu ne zaman tanıdılar? ”Batı'nın ikiyüzlülüğü ve çifte standart için Çin'in geleneksel baskısını hatırlıyor.
Bu arada, Amerikan makalesinin oldukça karakterli başlığı ABD Bugün Mart'tan itibaren 21: Batı, Kırım'ı nasıl “Batı'nın Kırım'ı nasıl kaybettiğini”. Ukrayna değil, yani Batı!
Resmi Pekin diplomatik bir şekilde özenle ayrılmış bir pozisyon aldı: müzakere masasına tartışmalı meselelerin çözülmesi için barışçıl bir çözüm çağrısında bulundu.
Aynı zamanda, Çinli yetkililer tarafından kontrol edilen medyada çok daha kesin bir konum belirtildi. Örneğin, Halkın Günlüğü, Ukrayna çevresindeki durumun "soğuk savaşın ruhuyla örtüldüğünü" söylüyor. Vladimir Putin liderliğinde Rusya, “Batı’nın Soğuk Savaş’ta kazananın olamayacağını anlamasını sağladı”. Aynı zamanda, makale, “Rusya ile Çin arasındaki stratejik bir yakınlaşma dünyada istikrarı artıracak” dedi.
Çin Global Times’ında, Ukrayna’ya yönelik Batı politikası ciddi biçimde eleştiriliyor ve “Batı fiyaskoları” belirtiliyor. Kiev’de Batı yanlısı bir rejim oluşturma projesi “Batı’nın düzenleme imkânı ya da bilgeliği olmayan kaos yarattı. Çin bu durumda ne pozisyon almalı? Global Times'a, “Rusya'nın zorluklarla mücadele etmesi gerektiğinde hayal kırıklığına uğramayacağız” diye vurguluyor ve Moskova için zor bir zamanda, “Çin güvenilir bir stratejik ortak haline gelmeli.”
Çin’in Rusya’ya sadık tutumu hakkında yorum yapan haftalık Der Spiegel’in yorumunda, Çin devlet yayınlarının ön sayfalarında hiç şüphe yok: “Dünyanın en kalabalık ülkesi Rusya ve Batı’nın yüzleşmesinde en büyük ülke tarafında.” Bu arada, yazarın materyaline Sovyet-Çin dostluk konulu geçen yüzyılın 50-ler posteri eşlik ediyor.
Der Spiegel, dünya güçlerinin dengesini önemli ölçüde değiştirebilecek bir birliğin oluşturulması için Moskova ve Pekin'in hazırlanmasına dikkat çekiyor. Şu anda gazete, Rusya Dışişleri Bakanlığı uzmanlarının ÇHC ile “askeri-siyasi işbirliği” konusunda taslak bir anlaşma üzerinde çalıştıklarını hatırlatıyor. Belgenin belirli detayları henüz bilinmemekle birlikte, bu anlaşma “Putin'in 2001'te imzaladığı iyi komşuluk, dostluk ve işbirliği anlaşmasından çok daha ileriye gitmeli”. Ama bu gelecek için.
Şu anda, Çin, doğrudan Batı ile Rusya arasındaki Kırım üzerindeki ihtilaftan ikramiye alabilir.
Mesele şu ki, Moskova’nın (Washington’un ısrarcı taleplerine yanıt olarak) Çin’e, Pasifik’teki güç dengesini önemli ölçüde değiştirebilecek bir dizi Rus silah sistemi tedarik etmeyi reddettiği belirtildi. Örneğin, Der Spiegel'e Çin'in uzun süredir, 949A projesinin nükleer denizaltılarını, Rusya Federasyonu'ndan, seyir füzeleriyle donatılan ve Amerikan uçak gemilerini imha edebilecek olan nükleer denizaltılarını satın almak istediğini hatırlatıyor. Ve daha önce, Rus askeri sanayi kompleksinin etkili temsilcileri Çin’in tüm kısıtlamalarının kaldırılması için lobi yaptı. Mevcut şartlar ışığında, bu itirazlar Kremlin tarafından desteklenebilir.
Çin, Ukrayna ile askeri işbirliğine ilgi duyuyor. Ancak, ikincisinin özellikle NATO’ya katılma ihtimaliyle Batı’yla yakınlaşması, Kiev ve Pekin’in askeri teknik işbirliğini olumsuz yönde etkileyecek ve hatta buna bir son verecek. Der Spiegel, “Çin bu nedenle Ukrayna'nın Rusya'nın etki bölgesinde kalmasını istiyor” diyor.
Bu nedenle, Batı'nın Kırım'daki eylemleriyle ilgili olarak Rusya'ya dayattığı yaptırımlar (Rusya Federasyonu ile askeri teknik işbirliğinin azaltılması veya tamamen durdurulması da dahil olmak üzere tehditler dahil) durumu Çinliler tarafından avantajları için kullanılabilir. Aksine, Batı (özellikle ABD), pek çok sorun yaşayacak.
Çin'deki Kırım çevresindeki olaylara muhtemelen Tayvan sorununun prizmasıyla da - tüm yönleriyle, kendi askeri yetenekleriyle başlayarak ve arkaları kapatabilecek ve en azından diplomatik destek sağlayabilecek stratejik ortaklar / müttefiklere sahip olma gerekliliği ile bittiğini de ekledik. Sonuçta Pekin’de, bazı Amerikan baskılarında Batı’nın Tayvan’ı nasıl kaybettiği başlıklı bir makaleyi er ya da geç okumayı bekliyorlar.