07.02.2019, 16:33
Karşılıkların birliği ve mücadelesi kanunu, herhangi bir diyalektik sürecin özüdür
Ancak Heraclitus, dünyadaki her şeyinkarşıtların mücadele kanunlarını belirler. Herhangi bir fenomen veya süreç bunu kanıtlıyor. Eşzamanlı hareket edersek, karşıtlıklar belirli bir gerginlik hali yaratır. O, şeylerin iç uyumu olarak adlandırdığı şeyi belirler.Yunan filozofu bu tezi bir örnekle açıklar:soğan. Kılıf, bu silahın uçlarını keserek onları dağılmasını engelliyor. Böylece, karşılıklı gerilim daha yüksek bir bütünlük oluşturur. Böylece, birlik ve muhalefet yasası gerçekleştirilir. Heraclitus'a göre, evrenseldir, gerçek adaletin temelini oluşturmaktadır ve düzenli bir Kozmos'un varlığının bir şartıdır.
Diyalektik felsefesi, birlik yasasınınve karşıtların mücadelesi gerçekliğin temel temesidir. Yani, tüm nesneler, olaylar ve olguların kendisinde bazı çelişkiler vardır. Bu eğilimler olabilir, birbirleriyle mücadele eden ve aynı anda etkileşime giren bazı kuvvetler olabilir. Diyalektik felsefesi, bu ilkeyi, onu somutlaştıran kategorileri göz önüne çıkaracak şekilde açıklığa kavuşturmayı önermektedir. Her şeyden önce, bu kimlik, yani bir şeyin veya olgunun kendi başına eşit olmasıdır.Bu kategoride iki çeşit var. İlki, bir şeyin kimliğidir ve ikincisi, grubun tamamıdır. Karşılıkların birlik ve mücadele yasası, nesnelerin eşitliğin ve farklılığın simbiyozu olması gerçeğiyle burada ortaya çıkar. Hareketi doğuran etkileşime girerler. Belli bir fenomende, kimlik ve farklılık, birbirine neden olan karşıtlardır. Hegel felsefi olarak, etkileşimlerini çelişki olarak nitelendirerek tanımladı.
Kalkınma kaynağına ilişkin bizim çok kavramımızher şeyin bütünlük olmadığını kabul etmeden ilerleyin. Kendine özgü bir çelişki var. Böylece, birlik ve karşılıklı mücadele kanunu böylesine bir etkileşim olarak ortaya çıkmaktadır. Dolayısıyla, Hegel'in diyalektik felsefesi, düşünce hareket ve gelişiminin kaynağını görür ve Alman kuramcısının materyalist takipçileri bunu doğal olarak ve tabii ki toplumda bulmuştur. Bu konuda literatürde oldukça sıklıkla iki tanım bulabilirsiniz. Bu "itici güç" ve "kalkınma kaynağı" dır. Birbirlerinden ayırt edilmeleri kabul edilir. Hemen ve iç çelişkilerden söz ediyorsak, gelişme kaynağı olarak adlandırılırlar. Dışsal, ikincil nedenlerden söz ediyorsak, o zaman itici güçler demektir.
Karşıtların birlik ve mücadele yasası damevcut bilançonun istikrarsızlığını yansıtıyor. Var olan her şey, çeşitli süreçleri değiştirir ve deneyimlenir. Bu gelişme sürecinde, özel bir özgüllük kazanır. Bu nedenle, çelişkiler de kararsızdır. Felsefe literatüründe dört temel biçimini ayırt etmek gelenekseldir. Kimlik, her çelişkinin embriyonik biçimi olarak bir ayrımdır. O zaman değişim zamanı geldi. Ardından, fark daha ifadeleyici bir şey olarak biçimlenmeye başlar. Dahası, bu önemli bir değişiklik haline gelir. Ve son olarak, süreç başlatılanın - kimlik dışıın - tam tersi olur. Diyalektik felsefe açısından, böyle çelişkiler herhangi bir gelişim sürecinin karakteristiğidir.
Karşılıkların birliği ve mücadelesi kanunu, herhangi bir diyalektik sürecin özüdürGoruntuler galeriler resim fotograflar
Related news
Karşılıkların birliği ve mücadelesi kanunu, herhangi bir diyalektik sürecin özüdür