Solanum Traditio , proje.
Lizet Díaz Machuca, Marco Chevarría, Ronald Romero, Tania Castro, Luis Justino Lizárraga, Daniel Huamán Masi'nin işbirliğiyle. Cusco - Lima - Viyana, 2015
© Ing. Luis Justino Lizarraga. © Bölgesel And Biyoçeşitliliği Araştırma Merkezi, Cusco.
© Ing. Luis Justino Lizarraga. © Bölgesel And Biyoçeşitliliği Araştırma Merkezi, Cusco.
Solanum Geleneği
Disiplinlerarası performans sanatçısı Emilio Santisteban tarafından önerilen işbirlikçi disiplinler arası proje. 9.000 km'lik toplu ve küratöryel projenin bir parçasıdır. Häppchen, Viyana, Ekim 2015.
Solanum traditio , Peru'daki Cusco ve Lima'dan multidisipliner bir ekiple işbirliği içinde bir projedir. Patatesi merkezi eksen olarak (tanıtım videolarında, yazılı makalelerde ve bilgilendirici görsellerde), eleştirel bir göç vurgusuyla mevcut küreselleşme sürecinde küresel kültürdeki örtük sorunların bir alegorisi veya belki de bir metaforu olarak alır.
Patates neden (ve hangi açıdan)
Ekili patates ( Solanum L. Sect Petota ) bir eko-gerçektir: Güney Amerika yerli teknolojileri tarafından değiştirilmiş doğa. Bin yıllık Solanum tuberosum türünün alt türleri ve çeşitleri ( St stenotomum, St andigena, St phureja ve St chilotanum ), şu anda kaynakların genetik zenginleştirilmesi, dünyanın teknik, teknolojik ve kültürel zenginleştirilmesi kaynaklarıdır. Bu, bilginin küreselleşmesinin, çok kültürlülük ve küresel kültürlerarasılık bağlamında yerli kültürlerin bilgisinin somut bir örneğidir. Beş kıtanın diyetinde her yerde bulunması, bu bilgi birikiminin onu olduğu gibi besleyici, dayanıklı, uyarlanabilir ve çok yönlü yumru haline getirmesinden kaynaklanmaktadır.
Tarımın Avrupa'ya girmesinden bin yıl önce yabani bir bitki türünün modifiye edici teknolojilerini ürettiği bir bilgidir. Büyük bir göç yolculuğu yaptı. İlk olarak, şimdiki Şili'nin ovalarından ve şimdi Bolivya'nın (12.500 ve 12.000 yıl önce evcilleştirilmiş) dağlık bölgelerinden, şimdi Peru'daki merkezi And Dağları'na (2.200 ve 1.300 yıl önce 3.000 çeşit olarak çeşitlendirme) kıtalararası bir göçle), ve oradan İnka İmparatorluğu'nun (577 yıl önce) çalışmaları nedeniyle tüm And topraklarına. Daha sonra, sömürgeci Avrupa bu bilgiyi ortadan kaldırarak And Dağları'nda yaratılan alt türlerden birinin Kanarya Adaları ve Sevilla'ya göç etmesine neden oldu: Patates Solanum tuberosum andigena (1567 ve 1573 arasında). Ancak adaptasyon girişimi başarısız oldu (bu alttür 1840'larda Avrupa topraklarından soyu tükendi) ve ikinci ve kesin küresel göç, Solanum tuberosum chilotanum (ve muhtemelen kısmen neo-tuberosum ) alt türleri tarafından gerçekleşti. Bu son ithalattan ve St andigena ve Andean Solanum tuberosum phureja sayesinde müteakip genetik gelişmelerden, tüm Avrupa çeşitleri ve gezegenin geri kalanından olanlar ortaya çıktı.
Küreselleşme 2.0'ın egemen olduğu, çeşitli ulusal güç merkezleri arasındaki gerilimlerin (güç iş merkezlerinin egemen olduğu), eski merkezi ülkelerdeki orta sınıfların yaşam standartlarının kaybının ve ulusötesi finans piyasasının dayatmalarının hüküm sürdüğü bir dünyada, dikkat çekicidir ve Cusco bölgesinde (Peru) 3,049 bilimsel olarak tanımlanmış atadan kalma yerli çeşidin olduğu gerçeğini ortaya koymaktadır ve bunlardan sadece altısı Avrupalıların Amerika'ya gelişinden sonra gelmektedir. Köylü ve yerli toplulukların atasal teknolojileri ve atasal ve güncel beslenme uygulamaları, Batı kökenli teknolojiler ve ticari gıda uygulamaları yoluyla düzinelerce başarısızlığa karşı üstünlük gösterir (modern "gelişmiş" patatesler genellikle Peru'da yalnızca birkaç on yıl hayatta kalır)[1] ].
o zaman patates ne
Bin yıllık iyileştirme teknolojileri ve uygulamaları; yarım bin yıllık çeşitlendirme metodolojileri; yaklaşık 170 yıldır tüm dünyayı besliyor. Patates, lezzetli yemeklerin bir malzemesi olmaktan çok, dünyada kurtarıcı bir gıda maddesidir; Ve ondan önce ve tam da bu nedenle, küresel göçe ve göç eden insanlara saygı duyulmasının bir nedeni ve bugün Avrupa'da ve tüm gezegende inşa edilmesi gereken kültürlerarası dayanışmanın bir metaforu.
[1] Kaynak: Bölgesel And Biyoçeşitliliği Araştırma Merkezi, San Antonio Abad Ulusal Üniversitesi, Cusco.
Ortak çalışanlar:
Lizet Diaz (Lima). Sanat tarihçisi ve kültürel miras yöneticisi. Yöneticisi Q'asapi Kültür Derneği.
Tania Castro (Cusco). Oyun yazarı, oyuncu ve ataların kültüründe araştırmacı, Cusco'daki Casa de la Cultura de San Blas'ta işbirlikçi.
Marco Chevarria (Cusco). Avukat, genetik kaynaklarda mülkiyet hakları konusunda Unesco araştırmacısı.
Ronald Romero (Cusco). Şef, ata mutfaklarında araştırmacı.
Luis Justino Lizarraga (Cusco). Direktörü ve Baş Araştırmacısı And Biyolojik Çeşitliliği Araştırma Bölgesel Merkezi, Cusco.
Daniel Huaman Masi (Cusco). şirketinde Baş Müfettiş And Biyolojik Çeşitliliği Araştırma Bölgesel Merkezi, Cusco.
Universidad Nacional San Antonio Abad del Cusco, And Biyoçeşitliliğinde Bölgesel Araştırma Merkezi'nden araştırmacılar ekibi.
Bağlantılar:
Ottakring'deki SOHO