A. I. Charlemag Suvorov'un Nisan 1799'taki Milano'daki ciddi toplantısı.
Sabah 18 (29) Nisan 1799, Milan heyecanlı bir vızıltıyla bir araya geldi. Olaylar birbiri ardına hızlı bir şekilde yuvarlandı ve ılıman vatandaşlar için en parlak gösterimlerin tükenmez bir kaynağıydı. Sadece birkaç gün önce, Adda nehrinin yanındaki Fransız ordusunun yenilgisini öğrenen Tsizalpinsky dizinin üyeleri, çantalarını tüm acımasızlıklarıyla paketlemek için koştu. Beceri ve el becerisinde, kendilerini cumhuriyetçi olarak gösteren lordlar ve işgal makamlarıyla işbirliği yapanlar onlara teslim olmadı. Büyük bir vagon ve diğer ulaşım treni, Torino'ya giden yol boyunca uzanıyor ve geri çekilen Fransız birliklerinin sütunları ile karışıyordu. Milano'da küçük bir garnizon bırakıldı ve hasta veya yaralı askerler ile birlikte bu sınırlı ve demoralize edilmiş güçlerin şehri elinde tutabileceği konusunda büyük şüpheler vardı. Düşman zaten yakındı ve ne zaman ne de şans bırakmadı.
Nisan ayındaki 17 (28) akşamında, egzotik "cosacchi" isimli biniciler, Fransız garnizonunu kaleye götüren Milano'ya girdi. Ertesi gün, Nisan ayının 18'i (29), ana ordu güçlerinin Suvorov komutası altında uzak Rusya'dan gelmesi bekleniyordu. Şimdiye kadar çömelme atlarında ağır sakallı erkeklerin varlığının teşvik ettiği gösterimlerle dolu olan Milano halkı, yeni varolan cumhuriyetin tüm niteliklerini şiddetle yok etmeye ve kaçmayı başaramayan takipçilerinin avlarını yapmaya başladı. Bu kadar coşkuyla, sert "cosacchi" nin Cumhuriyetçileri koruma altına alması gerekti. Sabahları, din adamlarının önderlik ettiği dev vatandaş orduları, kazananlarla tanışmak için duvarların dışına çıktı. General Melas komutasındaki Avusturyalı birlikler zaten Milano'ya yaklaşıyorlardı, ancak günün kahramanları değildiler. Kısa süre sonra, liderleri tarafından yönetilen Rus sütunları ortaya çıktı. Yaşlı bir Mareşal Mareşal Suvorov şehir temsilcilerini selamladı, doğru bir konuşma yaptı ve kalabalığın sağır edici çığlıkları altında, kazananlar kalabalık Milano'ya girdiler. Hevesli kasaba halkı, sadece üç yıl önce genç General Bonaparte ordusuyla eşit oranda bir araya geldiklerini hatırlamamayı seçti.
"Rus Don Kişot"
Büyük Catherine’in parlak ve tartışmalı dönemi, Kasım 6’ta 17’te (1796) sona ermişti. Pavel Petrovich’in Gatchina ordusu, dün Çareviç'in varisi ve bugün imparator olan Varşova ordusu, ölçülü davullar ve flütlerin sesiyle Petersburg’a girdi. Prusya tarzında eğitilmiş ve donatılmış taburların bakışına bakıldığında, avlu alışılmadık ama hoş görülmüştür. Rusya'da çok şey değişmeye başladı: peruklardan ve engellerden dış politikaya. Açıkça reddedilmiş olan yeni imparator, Catherine altın yüzyılın favorilerine bakıyordu - başka fikirlerle boğulmuş yeni insanlarla çevriliydi.
Borovikovsky V. L. Paul I. Portresinin portresi, dalmatik ve Malta Düzeni'nin işaretleri
Avrupa, Louis XVI ve Marie-Antoinette'nin taç boyunlarına düşen giyotinin sesiyle ürperdi, ancak yollar boyunca tozlanan giysili ama kasten yürüyen askerlerin sütunları titremesine neden oldu. Askerler, tüm kralların, düklerin ve küçük sahiplerin alternatif kaderlerinin yokluğundan bahseden korkunç bir şarkı söylediler. Fransa, kendi topraklarına yapılan saldırıları püskürttü ve iç kargaşanın ateşini söndürdü ve savaşı düşmanın bölgesine gönderdi. Geleneksel düşmanlar ve rakipler - İngiltere, Avusturya, Kutsal Roma İmparatorluğu'nun çok sayıda Cermen üyesi - çok daha az devrimci ve daha geleneksel şekilde fethedilen bir demir akışına dayanamayan çok güçlü bir baraj olmadığı ortaya çıktı. Tam pound sterlini iyi bir bağlayıcı bileşik bile olsa, bu barajın sabitleme kısımları, omnipotentlerden uzaktı. Yeni güçler, yeni askerler ve yeni kan gerekliydi. Avrupa dolaplarında, sıkı ve ihtiyatlı beyler "Rusya" yazdığı kartların üzerine eğildi. Yeni imparator Paul'ü bu ilginç ve tehlikeli oyunu oynaması için ikna etmeye devam ediyor. Annesinin hiçbir koşulda dahil olmak istemediği bir oyun.
İlk başta, Paul eylemlerini Mars'a adamaya çok istekli görünmüyordu. Özenle hazırlanan Boğaz gezisi iptal edildi, Hollanda kıyılarında devriye gezen gemi filosu geri çağrıldı. İmparator, Avusturya’nın askeri aksiliklerine ve Campo Formio’da imzalanan barışa oldukça sakince tepki gösterdi. Bununla birlikte, belirli bir aşamada Pavel, cömertçe kanla bağlanan bütün Avrupa telaşlarının Rusya'nın katılımı olmadan düzgün bir şekilde bitemeyeceği, ortaya çıkıp tamamen netleştiği fikrine sahipti.
Campo-Formic World’ün sona ermesinden sonra, Fransız göçmenlerinin temsilcileri imparatorluğa döndü - Avusturya’nın Prens Condé’nin başkanlık ettiği kraliyetçi ayrılıkları topraklarında bırakması yasaklandı ve şimdi de Rusya’ya sığındılar. Pavel I bir prensip adamıydı (daha sonra Napolyon Bonaparte onu bile “Rus Don Kişot” olarak nitelendirdi) ve bu nedenle, o sırada Altın Zambaklar'ın o zamanlar olduğu zayıf ve aşağılanmış bir koruyucusu olduğuna inanıyordu. Başta çeşitli kalibre aristokrasisi olan Fransız émigré'lerin kalabalığı, Rusya'ya koştu. Kraliyetçilerin liderleri Prens Louis Conde, oğlu, Bourbon Dükü ve daha sonra ünlü torunu Enghien Dükü'ne başkentte görkemli bir resepsiyon verildi. 1797'in sonunda, Fransız tahtının yarışmacısı olan Provence Dükü, Pavel'e 200 bin ruble olarak emekli maaşı atadığı Rusya'ya yerleşti.
Ancak bütün bu rengarenk ve küstahça kalabalık kalabalık Rus kaynaklarında sessizce yaşamak için yeterli değildi. Israrla ve saldırganca aramaya başladıkları bir intikama ihtiyaçları vardı. Rusya'yı Fransa ile savaşa hazırlamanın siyasi aşamasında, bir şekilde ortaçağ anakronizmi arayan yeni bir karakter ortaya çıktı. Bu Malta Emridir. Bu organizasyon yakın zamana kadar zengin ve etkiliydi. Emri elinde tutan topraklar, Avrupa'nın önemli bölümlerinde bulunmuş ve ona önemli bir gelir getirmiştir. Çok sayıda Maltalı denizci - denizci ve subay - çok sayıda Rus-Türk savaşında Rus gemilerinde görev yaptı. Fransız Devrimi'nin yarattığı savaşlar, şövalyelerin refahını büyük ölçüde azalttı. Rusya-Malta ilişkilerinin yoğunlaştırılmasının nedeni önemliydi: Volyn'deki bir zamanlar 17. yüzyılın başında bastırılmış olan Ostrog prensleri ailesine ait topraklar üzerindeki uzun süredir devam eden bir tartışma. Son prens'in vasiyetine göre, emrin komutanlığı Polonya'da kuruldu ve emri çok geniş araziler devredilecekti.
Bununla birlikte, Polonyalı lordlar şanslarını denemeye karar veren ve mirası kendi kendine ele geçirmeye başlayan böyle uygunsuz bir hizaya müdahale etti. Pasta hızla uzaklaşıyordu ve Kont Giulio Litta liderliğindeki Malta özel bir heyeti Petersburg'a gönderildi. Ostrog şövalyelerinin toprakları dağılmadı, ancak elçinin ustaca diplomatik hamleleriyle dokunan Pavel, karşılığında 300 bin zlotisi miktarında Malta Emri için yıllık ödeme yapmayı kabul etti.
Cesaret, emrin lideri 1797 sonunda bir koruyucu için bir teklifle Litta'yı tekrar gönderdi. Malta'nın coşkusu anlaşılırdı - Fransa'nın güneyinden bütün limanlarda askeri hazırlıkların başlamasına dair belirsiz söylentiler duyulmaya başladı. İnsan ırkının düşmanı bu Fransızları başka nerede taşıyacak? Pavel önerimi kabul ettim ve ertesi yılın Mayıs ayında, Toulon ve diğer üs ve limanlarda bırakılan 1798 bininci ordunun bulunduğu dev bir askeri ve nakliye gemisi arması olan 36, bilinmeyen bir yöne doğru yola çıktı. Sefere öncülük eden cumhuriyet generali Napolyon Bonapart'ın kesin planlarını kimse bilmiyordu. Avrupa'da çeşitli söylentiler ve varsayımlar vardı - gazeteler ve basitçe laik dedikodular, İrlanda'dan Kırım'a kadar çeşitli yerler olarak adlandırılan laik dedikodular, birden fazla kraliyet başını omuzlarına sıkmaya zorlayan “güvenilir” bir hedef olarak adlandırdı.
Birkaç gün sonra, soylu şövalyelerin dehşeti içinde olan Fransız filosu Malta'nın görüşündeydi - Kanuni Sultan Süleyman ve Rodos kuşatması zamanları neredeyse bir efsaneydi ve emir teslim olmaya karar verdi. Adaya bir garnizon yerleştirildi ve bölgeyi temizlemeleri için Malta Emri üyelerine teklif edildi. Sürgünler yardım ve koruma için Pavlus'a döndü, ona Düzenin Büyük Üstadı olma fırsatı sundu ve imparator böyle umutsuzca cömert bir teklifi kabul etti.
“Ofiste yatıyorlar ve onu sahada dövüyorlar”
Haziran ayında, Bonnaparte 1798, pek çok salon "stratejistinin" öngördüğünün aksine, Mısır'a geldi ve Sultan III. Selim'i çok korkuttu. Resmen, Mısır, Osmanlı İmparatorluğu'nun yarı bağımsız bir bölgesiydi, ancak başkentin en büyük gıda tedarikçisiydi. Doğru insanlar, Osmanlı seçkinlerinin korkularını doğru yöne gönderdiler ve Ağustos sonunda Amiral Ushakov filosu Boğaz'a girdi. Liman, cimri olmadan, Rus askeri ve tüccar gemilerinin serbestçe geçmelerine izin vererek Fyodor Fedorovich'e Kadır-Bey gemilerinin ayrılmasında yardımcı olmaya hazırlanıyor. Paul, Eylül ayında, Malta Nişanı'nın yönetiminde kabulüne ilişkin bir bildiri yayınladım. Fransa ile olan savaş zaten çoktan sona erdi.
Aralık ayında, eski düşmanlara yönelik ani bir sempati saldırısı olan 1798, savunma ittifakı şeklini aldı: Bonaparte, Mısır'ı ezmeye cesaret edince, kinburn ve Izmail’in çarpışıp kelepçelerini hatırlamak yerinde olmaz. Yıl sonunda İngiltere, Rusya’nın Türk-Türk anlaşmasına, isteyerek, Rusya’ya 225 bin sterlin tutarında bir kereye mahsus yardım ödemesini ve savaşın her yılı için 75 bin daha fazla ödeme sözü vermeyi isteyerek katıldı. Buna karşılık Petersburg, Avrupa'ya bir 45 bin ordusu gönderecekti. İlk bölümü - General Rosenberg'in 20'unun borsası - 1798'un sonbaharında kuzey İtalya'ya gitti.
Koalisyon ortaklarının beklenmedik bir durumu daha vardı. Avusturya ve İngiltere'nin büyükelçileri, ısrarla Pavlus'tan İtalya'daki birleşmiş müttefik güçlerin kimseye değil, Polonyalı isyancılara ve Türklere karşı başarılı eylemler gerçekleştirdikten sonra askeri konularda yetkisi olan hiçbir şüpheye yol açmayan Mareşal Suvorov'a emrini vermesini istedi. Bu zamana kadar eski komutan aslında Konchansky köyünde sürgündeydi. Alexander Vasilyevich, komutanın kendine özgü çevikliği ile ilgili yorumda bulunduğu Paul tarafından yoğun olarak sunulan pek çok yeniliği beğenmedi. Sadık özneleri sayesinde, imparator elbette, Suvorov'un faaliyetleri hakkındaki görüşlerinin farkındaydı ve onu sert bir şekilde mahkemeden uzaklaştırdılar.
Joseph Kreizinger. Mareşal A. portresi. V. Suvorov, 1799
Şubat ayında, 1799, komutan tolbukhin, emekli bir mareşalin ölçülen il yaşamına, Paul I mektubuyla, Rymniksky’nin Kuzey İtalya’daki Müttefik kuvvetlerinin komutasını almalarını emretti - çok sayıda "Batılı ortak" talebi üzerine geldi. Paul zarifti ve eski kavgaların unutulması gerektiğine işaret etti. İmparator, aktif komutanı dikkatinden çekmemeye karar verdi ve bu nedenle, önce Suvorov'a bakmak ve ikinci olarak da onu aşırı inisiyatiften korumak için General Johann Hermann'ı görevlendirmesi planlandı. Alexander Vasilyeviç'in, imparator tarafından yerleştirilmiş olsa bile, onun yanındaki herhangi bir “emniyet valfine” tahammül etmesi muhtemel değildir. Neyse ki General Herman için Pavel, askeri bir keşif gezisinin başında, onu Fransızlar tarafından kovulan görkemli bir gurubun gücüne geri dönüşünü kolaylaştırmak amacıyla Hollanda'ya gönderdi. Bu ortak Anglo-Rus operasyonu başarısız oldu ve Müttefik kuvvetleri Hollanda'dan ayrılmak zorunda kaldı. İmparator’un ifadesiyle uyarılan Suvorov: “Yapabildiğin kadar savaş” Viyana’ya gitti.
Yol boyunca, komutan rotadan saptı ve Mitawa'ya baktı, burada Fransız tahtının yarışmacısı olan Kont Provence, Rusların içeriğini kaybetti. Alexander Vasilyevich, émigré şefini teşvik etti ve kampanyanın olumlu gelişmesiyle doğrudan Fransa’yı istila edeceğini söyledi.
Avrupa'daki olaylar gelişmeye devam etti. Avusturya, şimdiden İngiliz parası almış olmasına rağmen, Rus birlikleri zaten kendi bölgelerinde bulunmasına rağmen, savaşmaya başlamak için motive ederek savaşa başlamak için yavaştı. Sonunda, yerleşik Rehber, İmparator Franz'a bir ültimatom getirdi: Rosenberg’in kollarını, zaten Kuzey İtalya’ya yürüyen topraklarından çekmek için. Avusturyalılar elbette bu şartı yerine getirmedi ve Campo-Formisian dünyası bir başka sayfa haline geldi. hikayeler.
Viyana'da, Rus Mareşal Tarlası muhteşem bir resepsiyon yaptı. İmparatorluğun her tarafı, müttefik nezaket kurumlarında birbirleriyle yarışarak Suvorov'un komutan olarak önemini vurgulamaya çalıştı. İmparator Franz, Avusturya mareşal rütbesinde Alexander Vasilyevich'i üretti. Politik olarak gerekli tüm nezaketleri yerine getiren Avusturyalılar, Rus komutanın kontrolünü ele geçirmeye çalıştı. İmparator Franz birkaç kez kendisine, esasen Viyana'nın çıkarlarını göz önünde bulundurarak, yaklaşmakta olan kampanya için planlar teklifinde bulunan mahkeme askeri konsey üyelerini - yozlaştırıcı mahkeme - gönderdi. Yol boyunca, Avusturyalılar komutanın planlarını bulmak için tüm güçleriyle çalıştılar. Sonunda, Suvorov, ziyaretçilerine Adda nehrini zorlayarak kampanyaya başlayacağını ve Tanrı'nın sahip olacağı yerde sona ereceğini açıkladı.
Sonunda, Suvorov'un öncelikle bir Rus olduğunu ve Avusturya’nın bir mareşalinin olmadığını farkeden müttefikler diğer taraftan geldi. Veda seyircisinde Franz, kampanya planının dikkatle hazırlandığı komutan talimatlarını verdi. Şefkatli Avusturyalılar, orduyu komuta eden Alexander Vasilyeviç'in derhal görevlerinden uzak durmaması gerektiği için, genel Melas'ın arz ve ekonomik bölümünün tüm sıkıntılarını ortaya koydu.
Kuzey italya
Paul’un coşkusuna rağmen, Fransa’ya karşı bu savaşta Rusya’nın politik hedefleri yoktu - Petersburg, Fransız toprakları üzerinde hak iddia etmedi, kendisi için herhangi bir özel ticaret veya finansal tercihler almak istemedi. Aksine, Avrupa ihtilafına silahlı müdahale, büyük miktarda kaynak gerektiren masraflı bir girişimdi. Bununla birlikte, İngiliz cüzdanı bu tür işletmeler için ödemeye açıktı. Kağıt üzerinde, Bourbonları tahttan kurtarmak ve dezavantajlı Malta şövalyelerini korumak için savaş yapıldı, aslında Avusturya ve İngiltere, siyasi sorunlarını geleneksel olarak yoğun bir duman klübü kulübü perdesinin arkasında çözdüler.
İtalyan kampanyasında Rus ordusu: kurye kolordu subayı, Rosenberg alaycılığının alayının baş memuru, Don Kazak (“Asker” serisinden örnekler)
Mart ayının sonunda, 1799 Suvorov Viyana'yı terk etti ve Nisan ayının 3'i (14) Müttefik kuvvetlerin toplama noktalarından biri olan Verona'ya geldi. Ertesi gün zaten Avusturya ordusunun ana dairesinin bulunduğu Valeggio kasabasındaydı ve komutasını aldı. Rusya'dan birlikler kademeli olarak trenle geldiler, bu yüzden ordunun kurulması birkaç gün sürdü. Güçlendirmeler yaklaşırken, komutan boşuna zaman kaybetmedi: birlikler düzenli egzersizler yaptı ve Avusturya müttefiklerini de dahil etti. Müttefiklerin açıkça yetersiz olduğu süngü savaş yöntemlerinin geliştirilmesine özellikle vurgu yapıldı. Yabancı meslektaşlarının memnuniyetsizliğine yol açan egzersizler için Avusturya alaylarına özel memurlar gönderildi. Zaten Habsburg silahlı kuvvetleriyle yakın çalışmak zorunda olan Suvorov, bütün güçlü ve zayıf yönlerini iyi biliyordu.
Rus komutanının planı açıkça tanımlanmış hedeflerle oldukça basitti. Düşmanları Piedmont ve Lombardiya'dan kovmak için hızlı bir darbe planlarken, bazı kuvvetleri Fransızların işgal ettiği kalelerin ablukası için tahsis etti. Suvorov, Rus birlikleri toplanma yerine yoğunlaşırken, Avusturyalı alıştırmalarda, kendilerine yabancı olan süngü savaş bilimi konusunda ustalaşırken, Suvorov, İtalyanlara temyiz başvurusunda bulundu. İçinde, komutan yerel halkı almaya çağırdı silâh, meşru otoriteyi geri yükle ve seçilen mülkü iade et Fransızlar tarafından getirilen ağır vergi yüküne atıfta bulunuldu. Aslında, Napolyon’un birlikleri İtalya’yı istila ettiğinde ve Avusturyalıları oradan kolayca çıkardığında, yerel halkın çoğunun hazzı sınırsızdı. Birçoğu değişime sevindi, aceleyle ekilen "özgürlük ağaçlarını" dans etti. Ardından “devrim niteliğinde ele geçirilmiş” mülklerle yapılan taşımacılık Fransa'ya çekildi ve özgürlük ve acı çeken değişim arayıcıları birden bire çok sayıda vergi ve harç ödemek zorunda kaldıklarını belirledi. Fransız hakimiyeti nispeten kısa bir süre için hayal kırıklığına uğrattı.
Nisan 7’in 18’ine (1799) göre, Müttefik ordusunun konsantrasyonu genel olarak tamamlandı - şimdi Suvorov elli tarla silahında yaklaşık 48 bin Rus ve Avusturya askerine sahipti. Barthelemy Louis komutasındaki Kuzey Fransa'daki Fransız birliklerinin sayısı, çoğu garnizonlar ve kalelerin etrafına dağılmış 50 bin kişiye ulaştı. Scherer, ordunun komutanı olarak hareketsizlik ve atalet nedeniyle İtalyan kampanyasını zekice yürüten General Bonaparte tarafından değiştirildi.
Kurallarına uygun olan Suvorov, düşmanı inisiyatif alması için en ufak bir şans vermeden saldırıya yöneltdi. 8 (19) Nisan 1799 Müttefik ordusu Chiese Nehri'ne üç sütunda ilerleyerek Kazaklar ve General Kray'in birliklerinin (Prens Bagration'ın ayrılması ve Ott'ın Avusturya bölümü) öncülüğünü yaptı. Beklendiği gibi, Sherer savaşı kabul etmedi ve Adda Nehri'ne doğru çekilmeye başladı. Müttefikler yolunda Brescia'nın önemli bir kalesiydi. Bunun kampanyanın Fransız ordusuyla ilk ciddi çatışması olması gerekiyordu ve bir takım sebeplerden dolayı başarıyla tamamlanması gerekiyordu. Suvorov'un görevi kenarı açıkladı.
10 (21) Nisan ayı, Avusturyalılar şehre yaklaştı ve kuzeydeki baskın yükseklikleri alarak bombalamaya başladı. Brescia'yı kuzeyden atlayan Bagration, Fransız inziva yollarını kesti. Garnizonun komutanı General Buz, şehri savunmak için yeterli güce sahip değildi, bu yüzden kaleye çekilmeyi makul gördü. Zaten haraç ve vergilere oldukça kızan kent nüfusu, müttefikleri coşkuyla karşıladı, Brescia'nın kapılarını açtı ve daha az gayret göstermeden Cumhuriyetçilerin ve Fransızların destekçilerine yağmalamaya başladı. Askerler, kalenin fırtınası için hazırlık yapmaya başladılar. Böylece Buse, teslim olan tüm teklifleri ateş ederek cevapladı.
Ancak, yakında, muhtemelen, yeteneklerini daha ılımlı bir şekilde değerlendiren Fransız komutanı kararı değiştirdi. 1200 asker ve subaylarından oluşan kale garnizonu teslim oldu. Yakında olay yerine gelen Suvorov, işgalcilere karşı verilen mücadeleyle ısıtılan İtalyanları, onları silahsızlandırmak ve “eski düzeni” yeniden canlandırmaya teşvik etmemesini emretti. Başarılı Brescia ustalığı, ordu üzerinde önemli bir etki yarattı, bir kez daha Avusturyalıları birleşik ordunun başının, soyağacındaki unvanların sayısıyla değil, olağanüstü yeteneklerinin hakkı ile hak eden kişi olduğuna ikna etti.
Suvorov'un yaygın olarak kullanılan süvari başarısını geliştirmek, genellikle Kazaklar tarafından Avusturya piyade sütunlarını güçlendirmek. 13 (24) April Swoop'tan güçlenen Kazak alayı Bergamo'nun önemli bir yerleşimini ele geçirdi. Bir buçuk yüz askerden oluşan küçük garnizonu şaşırıp, kolayca ele geçirildi. 14 (25) Nisan Müttefik kuvvetleri Adda nehrinin sol yakasına ulaştı, sağ Fransızlar tarafından işgal edildi. Scherer zor bir durumdaydı - rakibi inisiyatifliydi ve hızlıydı, kendini kurtarmasına izin vermedi ve kararların tam olarak değerlendirilmesi için zaman bırakmadı. Bir yandan, Suvorov’un telaşını sürdürmek zorunda kalırken, diğer yandan Fransız komutan, kendisi için önemli olan kaleleri korumak istedi. Bütün bunlar mevcut güçlerin dağılmasına yol açtı.
Nehir Adde Savaşı
Fransız ordusunun sayısı bu zamana kadar yaklaşık 28 bin kişiye ulaştı. General Serurie, Grenier ve Victor komutasındaki üç bölüme ayrıldı. Scherer için bir geri çekilme daha kabul edilemezdi, çünkü pozisyonunu büyük ölçüde kötüleştirecekti. Adda Nehri'nin kıyıları savunmaya elverişliydi ve bazı başarılı şartlar altında, önce orduna katılmak için acele eden takviyelerin beklemesine, ikincisi ise Tirol'de ve Apennine Yarımadası'nın geri kalanında Fransız birlikleriyle teması sürdürmelerine izin verdi. Flanşlar için endişelenen Scherer, güçlerini sağ kenar boyunca neredeyse 100 kilometre boyunca yaydı. Adda'nın Komsky Gölü'nden Po'nun birleştiği yere kadar, sadece dört köprüsü vardı: Lecco, Cassano, Lodi ve Pizziguetton. Savunmaları toplar tarafından güçlendirildi. Askerlerin bir kısmı, yerel halk arasındaki huzursuzluk korkusuyla Fransızların arkada kalması gerekti.
İtalya'daki Fransız Ordusu: Böcekcü, Tsesalpus Süvarileri 1'in Süvarisi, Polonya Lejyonu'nun Alayı
Suvorov, düşman pozisyonunun ortasına saldırmaya karar verdi. Yanları desteklemek için küçük birlikleri ayırarak, çoğunlukla Avusturyalılar olmak üzere 36 bin kişi olan ana şok yumruğunu yoğunlaştırdı. Kararlara göre, 15'te (26), 1 Nisan'da Addu, General Carl Ott’ın San Gervasio’daki bölümünü zorlamak ve ardından Milano’ya giden doğrudan rotayı takip etmek içindi. Ona Kazaklar ve en hareketli Avusturya bölümü - Vukasovich takımı verildi. Bu birliklerden sonra ana güçleri geçeceklerdi. İki Avusturya biriminin bulunduğu Melas - Fröhlich ve Keim - rezerv olması emredildi.
Ancak, yakında planların hareket halindeyken tam anlamıyla değiştirilmesi gerekiyordu. Rus avangardının İstihbarat Komutanlığı altındaki istihbaratı, köprülerden birinin bulunduğu Lecco'nun büyük düşman kuvvetleri tarafından işgal edildiğini bildirdi. Bunun General Seryurye'nin bir bölümü olduğunu varsayarsak, Suvorov, herhangi bir durumda Bagration’yı desteklemek için Vukasovich tugayının ve Rus bölümünün hareketini askıya aldı. Avangardın kendisi rangers alayı, birleştirilmiş piyade taburu ve üç Kazak alayından oluşuyordu.
Nisan ayının sabahı 8'te, bir dağ geçidinin ilerleyişinde olan Bagration'un birlikleri, kolayca tabur ettikleri bir Fransız karakoluna tökezledi ve dört tabur ve bir filo tarafından işgal edilen Lecco'ya yaklaştı. Kısmen tahrip olmuş köprünün yakınındaki sağ kenardan bir 15 top bataryası ile desteklendiler. Başlangıçta, düşman şehir dışına çıkmayı başardı, ama sonra Fransızlar duyularına geldi ve onlara karşı çıkan Rusların çok fazla olmadığını görünce, Bagration’ı merkezden atmayı başardılar.
Lecco koruyucularının bir kısmı, Rusların geri çekilmesi için yolu kesmek için bir baypas manevrası girişiminde bulundu. Bagration, takviye talebinde bulunan habercileri General Rosenberg'e göndermek zorunda kaldı. Kısa süre sonra arabalara yerleştirilen daha iyi mobilite için bir bombacı taburu şeklinde geldiler. Tam zamanında kendini kaldırdı, çünkü Fransızlar arkada Bagration'a çoktan girmişti. Kısa süre sonra iki tane daha Rus piyade taburu yaklaştı ve Lecco yine püskürtüldü. Düşman süvarilerinin saldırmaya karşı koyma girişimi tamamen başarısız oldu - Fransız biniciler tamamen imha edildi. Neredeyse 12 saat süren inatçı savaş, Nisan ayındaki 15 (26) akşamında sona erdi ve düşman garnizonunun kalıntıları sağ bankaya geçti. Sağ kanattaki savaşın sonucunu bekleyen Suvorov, Adda feribotunu, Nisan ayının 16 (27) gecesine kadar erteledi.
Birinci Fransız Cumhuriyeti Generali Jean Victor Moreau
15 (26) Nisan ayında Fransız ordusunun komutasında, önemli personel değişiklikleri yapıldı. Güvenini haklı göstermeyen Barthelemy Scherer, kendi askerleri tarafından saygı görmedi ve durumun kontrolünü hızla kaybediyordu, yerine General Jean Victor Moreau geçti. Moreau, Mısır'a gitmeyenlerin Rehberinin belki de en dikkat çekici ve yetenekli komutanıydı. Kariyerine Cumhuriyet Muhafızları saflarında başlayan gençlik döneminden sonra, yakında Fransa'nın muhaliflerine karşı zafer kazandıran bir general oldu. Geldikten sonra, Moreau selefinin hatalarını çılgınca düzeltmeye başladı, ancak çok fazla kişi vardı. General, ordusunun dağınık kuvvetlerini bir yumrukta yoğunlaştırmaya ve Müttefiklerin geçişinin amaçlanan yerlerini örtmeye çalıştı. Ancak bu manevralar için zamanı yoktu ve Suvorov bu gibi durumlarda taviz verenlerden biri değildi.
Nisan 16'in (27) gece yarısında, St. Gervasio'daki duba köprüsünün inşaatı başladı. İş, Adda'nın güçlü akımı ve kıyıların dikliği ile karmaşıktı. Birkaç bekçi, sağ taraftaki teknelerde onu buldu, kimseyle korunmayan sürprizlerini ve memnuniyetlerini buldu. Trezzo kasabasında, geçidin yanında duran Fransız taburu, Addu'nun bekçilerin ve Kazakların altı ağzını geçtiğinde bir şeyler tahmin etmeye başladı. Onları Ott bölümü ve Rus birimleri takip etti. Trezzo, düşmandan hızla kurtuldu, kelimenin tam anlamıyla Suvorov'u özlüyordu. Kaçak taburun tüm gücüyle sınırsız takip edilmesi, Vagrio ve Pozzo ilçeleri arasında, kendilerini daha fazla çekmeyi başardıkları ve Gréner'in bir sonraki hareketini durdurmayı başaran Moreau'nun emriyle durdurdu.
Fransızlar inatla tutuldu ve kısa süre sonra onlara takviye geldi. Şimdi Grenier'de 9 piyade taburu ve 8 filosu vardı. Ayrıca müttefik avangard'a ek güçler çekildi, ancak durumu tersine çevirmek henüz mümkün olmadı - düşman, Avusturyalı taburlardan birini ağır bir şekilde çekmeyi başardı. Sonunda, üç Kazak alayı topladı ve onları Avusturya hussarlarına birleştiren Don Ataman Denisov, düşman pozisyonunun sol kanadına bir darbe yaptı, içinden geçti ve Fransız piyadelerini devirerek geri çekilmeye zorladı. Bu arada Müttefikler saldırıyı hızlandırdı ve kanlı bir savaştan sonra Vaprio ve Pozzo köyleri ele geçirildi.
Adde Nehri üzerindeki Savaş Kartı
Grenier Milan yönünde geri dönmeye başladı - Moro'nun gecikmiş emri, şartlar altında imkansız olan yeni pozisyonlara girip ayakta durması için geldi. Ek olarak, Melas güçlerinin Victor bölümünün bir kısmını Cassano'dan çıkarmayı başardığı bilgisi alındı. Fransızlar, savaşın beş saatinden sonra o kadar hızlı geri çekildiler ki, Addu'daki köprüyü tahrip etmek ya da silahlarını köprü tahkimatlarından tahliye etmek için zamanları olmadı. Melas, Grenier'in geri çekilme kuvvetlerinin arkasına girmeye başladı - Fransız ordusunun bütün savunma hattı dağılmaya başladı. Moreau (o gün neredeyse Kazaklar tarafından yakalandı, çünkü durumu kurtarmaya çalışan, savaşın kalınlığındaydı), genel bir geri çekilme emri vermeye zorlandı.
Müttefik kuvvetleri saatlerce süren savaşın sonunda ağır bir şekilde tükendi ve düşmanı takip etmedi. Sadece Kazak süvarileri çıkış yapan Fransızları izlemeye devam etti. Olaysız olmaz. General Seruriere'in bölümü, savaş alanından 10 km uzaktaydı ve gün boyunca sürekli kanonodu duyuyordu. Merkez ile iletişim sabah kesildi ve Seryurye, açık nedenlerle alınmamış olan habercileri ve talimatları beklerken disiplinliydi. Olanlar hakkında hiçbir şey bilmeden, geceyi Adda'daki birliklerinin işgal ettiği pozisyonlarda geçirme emri verdi. Ertesi gün, disiplinli Seryurye'nin 3-bininci ayrılışı müttefiklerle çevriliydi ve kısa ve acı bir direnişin ardından teslim oldu.
Adda savaşı, Rusya-Avusturya Suvorov ordusu için tam bir zaferle sonuçlandı. Fransız zayiatı 2500 hakkında öldürüldü ve yaralandı. 5 binlerce kişi yakalandı. Müttefikler 2500 öldü ve yaralandı. Savaşın sonucu, Kuzey İtalya'daki Fransız ordusunun tamamen dağınık olmasıydı, Milano'ya giden yol açıldı. Şehir, Nisan ayında, Paskalya Günü'nde 18 (29) tarafından işgal edildi. Önümüzde Suvorov, başarılı bir İtalyan kampanyası ve Alpler'in içinden dramatik bir geçiş geçirdi. Londra ve Viyana yüksek ofislerinde saygın baylar, Rehberin günlerinin iç entrikalarda ve siyasi atılmalarda toplandığına inanıyordu. Rus menfaatlerine yer olmadığı savaş sonrası Avrupa haritasını çoktan tahmin ettiler. Bununla birlikte, karmaşık planlar yakında Avrupa'da en üst sıralarda yer alacak olan bazı küçük Korsikalılar tarafından kırıldı. Ama bu başka bir hikaye.