Dört yapraklı yonca.
Paula'nın kafasını haftalardır meşgul eden bir tek konu mevcuttu; o da doğum günüydü.
Doğum gününe kimleri davet edecekti? Acaba annesi ona ne tür tatlılar hazırlyacaktı? Kutlamada hangi oyunları oynayacaklardı? Peki, yunları kazananlara ne tür ödüller verilecekti? Paula'nın listesi uzadıkça uzuyordu.
Paula:
- Annesine doğru döndü ve büyük bir heyecanla, "Davetiyeleri birlikte hazırlayalım mı?" diye sordu. Lütfen anne, lütfen!
Annesi gülümsedi:
- Tatlım, davetiyeler çoktan hazırlar!
Paula:
- Ciddi bir yüz ifadesi eşliğinde davetiyelere bir şeyler yazmış olmamız, hzır oldukları anlamına gelmez, dedi. Üzerlerine yonca yaprakları yapıştırmamız lâzım.
Davetiyeleri yarın okula götürmek ve arkadaşlarıma dağıtmak istiyorum. Paula önceden, davetiyelerin üzerlerine yapıştırmak adına, çok sayıda yonca toplamış, onları bir güzel kurutmuştu.
Davetiye hazırlamak, oldukça zorlu bir işti. Neyse ki arkadaşı Leni, Paula!ya önceden yardım etmiş, onun işini oldukça kolaylaştırmıştı.
Leni; dünyanın en iyi arkadaşıydı. Bu yüzden de Paula'yı çok iyi anlıyor ve doğum günlerinin onun için ne kadar önemli olduğunu biliyordu. Ayrıca Leni, kendi doğum gününe de büyük önem veriyordu.
Paula, davetiyeleri çıkardıktan sonra eline bir adet cımbız, bir adet de yapıştırıcı aldı. Annesi de kurutulmus yncalarla dolup taşmakta olan kitapları, masaya koyarak şöyle dedi:
- Yoncalar ne kadar da güzel grünüyorlar. Gerçekten çok güzeller! Paula, gururla gülümsedi!
Paula:
- Aslında amacımız, dört yapraklı yoncaları toplamaktı. Fakat her tarafı gezmiş olmamıza rağmen onlardan bulamadık, açıklamasnda bulundu.
Annesi gülümsedi:
- Bu yoncaların da arkadaşlarınıza şans getireceklerinden adım gibi eminim! Aniden esen güçlü bir rüzgâr, balkon kapısının sonuna kadar açılmasına sebep oldu. Rüzgârın içeriye doğru esmesiyle beraber yoncaların tamamı, etrafa dağıldı.
- OLAMAZ!
Tüm yoncalar yere serpilmişler, birbirlerine karışmışlardı. Paula ve annesi, aniden ayaklandılar. Paula'nın annesi, balkonun kapısını kapattı. Ne yazık ki yoncaların büyük bir kısmı zarar görmüş; bütün emekleri boşa gitmişti.
Paula yutkundu. Aniden gözü, köpeği Dodo'ya takıldı.
Dodo'nun burnuna bir adet yonca konuvermiş, oraya öylece yapışmış, kalmıştı. Çook tatlı görünüyordu.
Paula, büyük bir hızla fotoğra makinesini çıkardı ve köpeğinin fotoğrafını çekti. Fotoğrafı bütün davetiyelerin üzerine yapıştırmakta karar kılmıştı. Böylelikle her davetiyede bir adet köpek, bi adet de yonca yer alacaktı!