“Kahraman’ın ellerindeki incelik ve kaynağın stilizasyonu, eski vesikaların, ham ketenin –Farsça bir albümün sayfalarını çağrıştıran– ve eski zamanlara, mekânlara ve stillere dokunuşların karışımıdır. “
2014 yılında gerçekleştirdiği ikinci kişisel sergisi “Nasılsın Irak?” için Guardian’da çıkan bir makalede sanatçının tarzı böyle anlatılıyordu.
1981 Bağdat doğumlu Ressam Hayv Kahraman’ın çalışmalarında kimliği ve kökeni hakkında çokça soru var ve lisan onun çalışmalarında önemli bir rol oynuyor.
Feminist ideolojiden ilham alan ve özellikle kadın konusuna odaklanan ressamın tasarımlarında, zarif, seçkin ve uzun boyunlu kadınlar, korkunun ifadesini taşır. Bu çizimlerde, 13. yüzyıl Bağdat tarzı elyazmalarında görülen iki renk hâkimdir; siyah hikâyeyi anlatır, kırmızı ise bir açıklama gibidir.
Metinler, Bağdat’ta büyüyen ve İsveç’te bir mülteci olarak yanlış anlamalar ve kafa karışıklıkları arasında yaşayan sanatçının kişisel hatıralarını yansıtır.
Yedi yaşındayken, ailesi ile İsveç’e göç eden sanatçı, bir yıl sonra resme başlar. Ülkeyi terk ettiğinde çok genç olması nedeniyle bir anda dili ve kültürüyle ilişkisi kesilmiştir. Arapça harflere uzak gözlerle baktı ve ana diliyle kesilen ilişkisini yeniden aktif hale getirmeye çalıştı.
Kahraman’ın çalışmaları ağırlıklı olarak aktivizmi temsil eder. Siyasi sorunların ağırlıkta olduğu tarzını “Sözel olmayan güçlü enstrüman” olarak tanımlıyor ve kökünden koparılmış bir göçmen olarak bu konulara dâhil olmanın görevi olduğunu hissediyor.
Felsefi bir şekilde kadın hakları ve kimliği üzerinde yoğunlaşırken, acıların büyük olduğu bir dünyada kadınların mağduriyeti ve dışlanması konusunda da keşfe çıkar.
Resimler: Hayv Kahraman