İneklerin buzağılamaya iki hafta kala geviş sayıları düşmeye başlar, buzağılama anında ise çok keskin bir şekilde düşer ve buzağıladıktan sonra hızla yükselmeye başlar.
Genelde inekler buzağılamadan 1 hafta sonar normal geviş dakikalarına ulaşırlar ve laktasyon boyunca yaklaşık bu seviyelerde seyrederler. Sağlıklı bir inek günde 8 saat (450-500 dakika) geviş getirir. Her ineğin kendi ruminasyon süresi laktasyon boyunca çok dalgalanmadan sabit bir şekilde seyreder. Diğer bir deyişle ruminasyon süresinde oluşan ani bir düşme hayvanın sağlığı açısından önemli bir göstergedir. Çoğu zaman besleme ve sağlık uzmanları ineklerin gevişlerini sayarak hayvanların sağlığını gözlemlerler, ancak insan duyularıyla bu gözlemin her zaman yapılmasının mümkün olmadığı gibi sürdürülebilirliği ve güvenirliği azdır.
İnekler buzağılama sırasında geviş alma sürelerinde büyük düşüşler yaşarlar ancak buzağılamadan sonra geviş sürelerinin ne hızda toparladıkları ineklerin laktasyon performanslarının nasıl olacağı konusunda bir göstergedir.
Doğumdan sonra ineklerin süt vermeye başlaması ile enerji ihtiyaçları artar ancak süt verimleri ile paralel olarak gerekli enerjiyi de yem ile almaları sağlanır. Bu dönemde yeterli yem tüketmeyen hayvanlar kendi vücut yağlarını yakarak enerji ihtiyaçlarını gidermeye çalışacak ve böylece bütün metabolik hastalıkları tetikleyecektir. Ruminasyon süresinin takibi ile yeterli yem tüketmeyen hayvanların daha klinik duruma gelmeden erkenden yakalanması mümkün olur. Böylece daha erken bir teşhis ve daha etkin bir tedavi ile hayvanın verim kaybı yaşamadan iyileştirilmesi mümkün olur.
Metabolik hastalıkların ruminasyon süresi ile erkenden teşhisi ile ineklerin sağlığını ve performanslarını laktasyon boyunca daha iyi yönetmek mümkündür.