Vücut içerisinde meydana gelen hemen hemen tüm işlevler, enzim ve hormon gibi esas olarak protein yapıdaki kimyasallar tarafından kontrol edilir. Düzgün şekilde işlev gören enzimlerin yapımının gerilemesi, aslında canlı organizmaların zamanla ölmesinin en büyük nedenidir. Enzimler, vücuda alınan besinlerin sindirilmesine, sindirilmiş bu besinlerin enerjiye çevrimine, hasarlı veya yaşlı dokuların tamiri için yeni yapısal protein ve yağların yapılmasına yardımcı olurlar.
Hücre içerisinde enzimlerin 'kodlanmasından' sorumlu olan DNA, çeşitli nedenlerden dolayı meydana gelen hasarları ve aksaklıkları her zaman düzeltir. Hücre içerisinde oluşan bu tip hatalar çoğunlukla bu şekilde düzeltilebilir, ancak hiçbir zaman %100 bir düzeltme gerçekleşmez. Bu nedenle zaman içersinde, düzeltilemeyen hatalar ve aksaklıkların yüzdesi artar ve artık hücrenin fonksiyonları da aksamaya başlar. Bu durum da hücrenin ölümü ile sonuçlanır.
Yaşlanmanın ve ölümün en önemli nedenleri arasında, protein
metabolizmasında meydana gelen aksaklıklar ile metabolizma artıklarının (yağ ve boşaltım maddeleri) hücre içerisinde yığılması sayılabilir. Hücre yenilenmesi ve tamirinin etkinliğini yitirmesi de dokuların yaşlanmasında en önemli etkendir. Zamanla ölen hücreler, yenilenemez hale gelir ve bu nedenle de vücudun işlevleri zayıflar.