Ne yazık ki, içinde hikayeler yerli “savunma sanayi” ve aslında bir bütün olarak sanayi, çok şüpheli başarılara birçok örnek var. Dahası, hepsi kural olarak özel gururumuzun bir konusudur. Bu tamamen Sovyet / Rus inşaatındaki en tartışmalı unsur için geçerlidir tanklar - otomatik yükleme. Bu ilginç mekanizma sayesinde, yerli tankların mürettebatı uzun zamandır "Traktörler" filmindeki şarkıya karşılık geldi.
Gerçekten de, üstünlük dokunuşuyla vurgulamaya alışkınız: tanklarımızı bu tür makineli tüfekler ile donatıyoruz, ancak mutlak çoğunluktaki yabancı üreticiler değil. Ama neden Bu birimin gelişmesinin Amerikan, Alman, İngiliz, Japon (bundan böyle, neredeyse sonsuzluğa) mühendisleri için çok zor olduğu ve yalnızca Rus teknik düşüncesinin bu kadar karmaşık bir problemle başa çıkabileceği olabilir mi? Çözmeye çalışalım.
Gösterge önemlidir, ancak ana
Bir otomatik yükleyici kullanma fikri, T-64 tankının tasarımı sırasında Kharkov'da doğdu, bu araba için TTZ'ye dahil edildi ve daha sonra T-72 ve T-80 tankları tarafından miras alındı. Yazarın bilmediği nedenlerden dolayı, bu cihaz, T-64 ve T-80 üzerinde bir yükleme mekanizması (MV) ve T-72 üzerinde bir otomatik aygıt (AZ) olarak adlandırılır. Muhtemelen olası düşmanı tamamen karıştırmak için. Ek olarak, T-64 ve T-80 üzerindeki MOH'nin aynı olduğu ve T-72'teki (ve T-90 üzerindeki) AZ'in temelde farklı bir tasarıma sahip olduğu belirtilmelidir. Bununla birlikte, birleşme teması ya da daha doğrusu, neredeyse tümüyle yok olması, aynı anda neredeyse 15 yıl boyunca seri olarak üretilen üç Sovyet ana tankından ayrı bir tartışma gerektiriyor. Şimdi bununla ilgili değil.
Şu soruyu cevaplamaya çalışacağız: T-64'in neden bir yükleme mekanizmasına ihtiyacı vardı? Resmi versiyon şudur: yükleyicinin reddedilmesi nedeniyle, ayrılan hacmi azaltmak, aracın boyutunu azaltmak ve kaydedilen kütleyi zırh korumasının güçlendirilmesine dönüştürmek mümkündü. Ayrıca, yangın oranının arttırılması ve mürettebat üyelerinin çalışmasının kolaylaştırılması da yaygın olarak belirtilmiştir. Aşağıdakilerden hangisi önemlidir? İlk üç faktör olduğu açıktır. Aslında, Kharkov'da çözülemez bir görevi çözmeye çalıştılar: en küçük boyutlara ve ağırlığa sahip, ancak en güçlü silah ve zırh korumasına sahip bir tank oluşturmak için. Bu nedenle, otomatik, affetme, yükleme mekanizmasının tanıtılmasıydı.
Otomatik yükleyicinin artıları ve eksileri
Yükleyicinin reddine bağlı artılar:
- ayrılmış hacmi azaltmak mümkündü;
- makinenin boyutunu azaltmak;
- ve zırh korumasını artırmak için kütleyi kurtarmak;
- ateş oranını arttırmak;
- atış hazırlığını kolaylaştırır.
Eksileri:
- Makine son bir kapasiteye sahiptir ve neredeyse her zaman tankın içine yüklenebilecek toplam atış sayısından daha azdır;
- nispeten küçük mühimmat;
- daha uzun cephane kullanamama;
- AZ’deki tüm atışları kullanırken otomatik yükleyici mühimmatını yenilemenin zorluğu;
- AZ başarısız olduğunda, tankın atış hızı dakikada 1-2 atışlarına düşer veya tank genellikle atış kabiliyetini kaybeder;
- düşük güvenlikli AZ veya diğer çekimler.
Manuel yükleme
Artıları:
- tüm atışlar mürettebattan ayrı, zırhlı bir savaş setinde;
- uzun atışların kullanımı ile ilgili hiçbir kısıtlama yoktur;
- fazladan bir mürettebat üyesinin bulunması, mühimmat yükleme ve teknik teçhizat bakımı için gereken süreyi kolaylaştırır ve azaltır.
Eksileri:
- AZ yangın hızına kıyasla düşük, yükleyici yorgunluğu boyunca azalır;
- kulenin büyüklüğü ve kazanın ağırlığı;
- Engebeli arazide hareket ederken yükleme yaparken yaralanma.
Gerçekten öyle mi?
İlgili testlerle onaylanan uzmanlara göre, ilk 10-12 üniter mühimmatın manuel olarak yüklendiği yangın oranı, az da olsa bir miktar daha da yüksek olan AZ'in yardımı ile aynıdır. Dakikada sekiz ila on atış olup, yükleyicinin çevikliğine ve formuna bağlı olarak değişkenlik gösterir. Ardından gösterge yavaş yavaş azalmaya başlar: yükleyici yorulur.
Manuel yükleme için standart yangın tankları - dakikada 6-7 tur. Otomatik yükleyici, dakikada yaklaşık 4-8 çekim oranı sağlar. Gördüğünüz gibi, fark çok büyük değil ve reklamlardan görülebileceği gibi, yükleyicinin hazırlanmasına bağlı.
İş yükleyici tankı "Abrams"
İş yükleyici tankı "Leopard-2"
Çalışma şarj tankı "Challenger-2»
İş yükleyici tankı "Merkava Mk4"
Ana eksi - Silahın ateşlenme hızını olumsuz yönde etkileyen, fiziksel yorgunluğa eğilimli yükleyici. Savaşın başlangıcında, yükleyicinin çalışma hızı otomatik yükleyicinin çalışma hızını aşarsa, savaşın sonunda durum, özellikle tankın engebeli arazi üzerinde yüksek bir hızla hareket ettirilmesi sürecinde, tersi olarak değişir.
Ancak, bu videodan da görebileceğimiz gibi, yükleyicinin iyileşmek için yeterli zamanı var ve savaş bölümünde fazla değil.
Savaş koşullarında iş yükleyici tankı "Abrams"
Ve bu otomatik yükleyicilerin çeşitli tanklarda çalışma şeklidir.
Çalışma otomatik yükleyici T-72 / 90
Çalışma otomatik yükleyici T-64 / 80
"Leclerc" (Fransa), K-2 (Güney Kore) ve Tip-90 (Japonya) tanklarının otomatik yükleme işi
Benim düşüncem. Yükleme mekanizmalarının oluşturulmasında ve işletilmesinde zorluk çeken yabancı tasarımcılar, yükleyiciyi mürettebat üyesi olarak bırakmaya karar verdi.
Nedenleri:
1. Yukarıdan, böyle bir sistem doğal olarak daha güvenilirdir. Güç kaynağı şebekesi ve makinelerin hidroliği ile ilgili problem durumunda, bu şartların aksine, daha fazla güvenilirlik ve yangın oranı sağlar.
2. Tank komutanı ve topçusunda hiçbir yük yoktur - bunlar yalnızca doğrudan görevlerle uğraşırlar, dikkat dağıtmadan, yani savaşa girerler.
3. Büyük cephane.
4. Şarj cihazının öncelikle bakım konusunda başka sorumlulukları vardır.
Ve sonra, şimdi vurgu yönetilen kullanım üzerinde оружияve ateş oranını arttırmamak.
Sert ve tehlikeli mühimmat
Muhtemelen başka bir soru sormaya değecektir: T-72 otomatik yükleyiciden gelen tüm mühimmatı kullanırsa ne olur? Modern savaşın dinamik ve geçici olmasına rağmen, kabul edilebilir. 1973 yılında, örneğin Sina ve Golan'da, tank düelloları oldukça uzun sürdü. 22'te ne kadar süre harcanabileceğini tahmin etmeyeceğiz (AZ “yetmiş saniyede” mühimmat miktarı), daha sonra ne olacağını hayal etmeye çalışacağız. Sadece T-72 tankındaki mühimmat düzenine bakın.
T-72 tank mühimmatı 45 çekimlerini ayrı yükleme yapar. 22 çekimleri otomatik yükleyicide ve 23 mermileri ve şarjları savaş bölmesine yerleştirilmiş ve bu sayede bunların kullanımı oldukça zor.
T-72'teki cephanenin düzeni
Ama asıl şey - kim suçlayacak? Şarj olma çünkü yok! Ancak komutan ve topçulara bunu dönüşümlü olarak yapma talimatı veren bir kullanım kılavuzu vardır. Mermileri ve şarjları yerleştirmek için özel bir masa, ayrıca tabancayı elle yükleme sırası, örneğin ilk üç atışta bile var.
T-72’te ilk üç fotoğrafı yükleyen masa
Ve böylece 23 mühimmat için. Beşinci noktadan başlayarak, “Kulenin konumu” sütununda, tek farkla, açı, mermiye ve yüke ulaşmak için döndürülmesi gereken azimut işaretçisinin ölçeğinde verilir. Bu yüzden sormak istiyorum: tanker (topçu ve komutan) bunların hepsini hatırlamalı mıdır?
Adalet adına, bu açıdan "yetmiş saniye" ve T-64 özellikli T-80'ten daha iyi bir farklılık göstermedikleri söylenmelidir. Yani örneğin:
T-64 tank mühimmatı 37 çekimlerini ayrı yükleme yapar. 28 çekimleri otomatik yükleyicide ve 9 mermileri ve şarjları savaş bölmesine yerleştirilmiş ve bu sayede bunların kullanımı oldukça zor.
Kontrol ofisinde atışların istiflenmesi
Kontrol bölmesinde yedi tane daha yer alır ve kabin katında iki mermi ve bir yük vardır. Savaşta, mürettebat ancak komutan kontrol birimine giremediği için mürettebat yalnızca kokpitte mühimmat kullanıyor olabilir. Her ne kadar ilgili çalıştırma talimatları, sadece yüksek patlayıcı ve birikmeli mermilerle yapılan çekimlerin yükleme mekanizmasının dışında olabileceğini belirtmiştir. Bununla birlikte, bundan daha kolay olamaz.
T-64'teki cephanenin düzeni
Yükleyiciden cephane vurulduktan veya herhangi bir nedenle başarısızlığından sonra, T-72'in savaş yeteneğini neredeyse kaybettiği açıktır. Silahı kumandan ve topçunun elleriyle doldurmaya ilişkin T-64А kullanım kılavuzunun tamamen eksik olduğuna dikkat etmek ilginçtir (T-64'e manuel yükleme T-72'te olduğundan biraz daha hızlı ve basittir), mürettebat, önceden hazırlandığı gibi MOH'da yalnızca 28 çekimlerine güvenmek zorunda kalacağını. Hem içinde hem de diğer tankta, ellerin sökme hattına elden teslim edilmesinin sağlandığı doğrudur, ancak bu sadece aktüatörün arızasına maruz kalır. Dönen bir konveyör sıkışması durumunda, içindeki kabuklara ve yüklere kolayca ulaşılamaz.
Ve olası bir rakipte neler oluyor?
İlk kez bir Fransız hafif tank AMX13'in 1951 yılında bir otomatik yükleyici ile donatıldığına dikkat edilmelidir. Yani bu bizim buluşumuz değil. Daha sonra Batı'da, atlıkarınca dahil çeşitli tiplerde AZ tasarımları geliştirildi. Fakat bunların hiçbiri seri tanklarda kullanılmadı: hiç kimse buradaki ayrılmış hacmini azaltmakla meşgul değildi.
Abrams tankının mühimmatı 40 üniter atışlardır, 34 mermisi kulenin içine yerleştirilmiştir. Yükleyici, sola doğru (tabancaya bakan) sol tarafa oturur ve sol eliyle atışları gönderir, manuel yükleme ile Sovyet tanklarında olduğu gibi.
Mühimmat tankının düzeni "Abrams"
Topun cephaneliğinin ana kısmı, tahliye panelleriyle donatılmış, taretin izole edilmiş bölmesinde bulunur. Kalan kabuklar, tank gövdesinde izole edilmiş bir bölmede saklanır.
Leopard-2 tankının mühimmatı 42 üniter atışlardır, ancak kule yalnızca 15 unitars içerir ve bu gösterge Abrams ve T-72'den daha düşüktür.
"Leopard-2" tankının mühimmatının düzeni
15 çekim kulenin arka nişinde solda bulunur
Ek mühimmat (27 atışları), sürücünün solundaki mahfazaya yerleştirilmiştir.
"Challenger II" tankının mühimmatı 52'i ayrı bir yükleme ile vurur ve kabukları, kulenin arka nişine yerleştirilir ve yükler, zırhlı kaplarda kulenin omuz askısının altına yerleştirilir. Yukarıda belirtilen zırhlı kaplarda özel bir sıvı ile "gömlek" var.
"Challenger II" mühimmat tankının düzeni
Kuleye konan çekimler
Sadece Fransız uzmanlar Sovyet yoluna gitti ve Leclerc’de AZ’yi ayarladılar. Bu kararın sebebinin anlaşılması kolaydır: onlar da, rezervasyonu yapılan hacmini yalnızca diğer boyutlar ve kütle sınırları dahilinde düşürmeye çalıştılar. Ancak, Leclerc otomatının tasarımı temelde farklıdır ve düzen ve kullanılabilirlik açısından bizimkinden çok daha iyidir.
Mühimmat tankı "Leclerc" nin düzeni
Leclerc tankının mühimmatı 40'in otomatik yükleyicideki olduğu 22 üniter çekimleridir, kabukları, besleme penceresinin düzenlenmiş makatının karşısına, topun karşısındaki yatay konveyörün hücrelerine yerleştirilir. Konsolun komutunda, tabanca yükleme açısına (1,8 °) monte edilir, konveyör cama uygun bir atışla bir hücre iletir. Otomasyon, dakikada 15 çekimine kadar teknik bir ateş (nişan alma ve nişan alma hariç) sağlayabilir. Etkili ateş hızı - 10-12 dakika başına (T-72 - sekiz için), hem durmadan hem de hareket halindeyken, ayrıca 18, kontrol bölümündeki tamburlu pakettedir ve nişancı tarafından cephanede geçirildiği sırada, toplayıcı tarafından otomatik yükleyiciye taşınabilir. o.
Taşıyıcı hücrelerin teçhizatı dıştan kulenin iç duvarındaki yükleme kapağı aracılığıyla veya içeriden, makineli tüfeği makinanın tabancasını mühimmattan dönen tamburdan, sürücünün sağına monte edilmiş 18 atışlarında doldurabilen topçu koltuğundan gerçekleştirir. Mühimmatın tipine göre dağıtılmasına gerek yoktur, çünkü makine en az beş mühimmat tipini tanıyabilen bir işlemciye bağlı bir okuma cihazıyla donatılmıştır.
Bölme tabancaları ve AZ, komutanın işlerinden ve topçu tarafından kapatılmış duvarlardan ayrılmış, bu da güvenliği ve yaşama kabiliyetini arttırmaktadır. Makinenin hem dış hem de iç kısımda doldurulmasının kolaylığına ek olarak, Fransız biriminin Sovyet mevkidaşına göre başka bir avantajı var - her tür mühimmat için uyarlanırken, yerli MOH ve AZ içlerinde uzun kılıçlarla modern atışlara izin vermiyor.
Sovyet ve Fransız çözümünün tam tersi İsrail tankı Merkava Mk4.
"Merkava Mk4" tankının mühimmatı 46'in tambur mekanizmasında olduğu, mermi yükleyiciyi beslediği ve kalan 10 mermilerinin gövdenin kıçındaki refrakter kaplara yerleştirildiği 36 üniter atışlarıdır.
Bununla birlikte, otomobilin mürettebatında, duruma göre, silahın nasıl yükleneceğini belirleyen bir yükleyici vardı: manuel olarak veya bir makineli tüfek yardımıyla.
Tank mühimmat düzeni "Merkava Mk4"
Kıç kabuğunda yanmaz kaplar
Ne söyleyebilirim Tamamen farklı bir yaklaşım var: AZ, yükleyici ile birlikte, yerinde değil. Mürettebatın çalışmalarını kolaylaştırma ve yangın oranını artırma problemini gerçekten çözdü.
Böylece ne Amerikan, ne Alman, ne de İsrail tankları, T-72'e kıyasla bu araçlara yükleme yapmak için çok daha az zaman harcayan mühimmatın tamamlanmasına kadar savaş kabiliyetlerini yitirmez.
Soru doğal olarak kendini ortaya koyuyor: mekanize olmayan stillendirme hiç gerekli mi? Çekim için işe yaramazlığına ek olarak, mürettebatın hayatı için de açık bir tehdit oluşturuyor. Bütün dünya, Irak, Yugoslavya, Çeçenistan, Suriye'den gelen bir mühimmat patlamasıyla patlak veren kuleli T-72'un fotoğraflarını dolaştı. Bazı uzmanlar için bu gerçek şaşırtıcıydı: Ne de olsa, bu tankın otomatik yüklemesindeki çekimler yol tekerleklerinin seviyesinin altında. Makinede - evet, ancak mekanik olmayan ambalajlarda - hayır. Görünüşe göre, ikincisi ve mühimmatın patlama süreci için katalizör.
Yani modern tank otomatik yükleme gerek ya da değil? Gördüğümüz gibi, dünya tank inşasının gelişim eğilimleri bu soruya kesin bir cevap vermiyor. Bir şey açıktır: yerli tanklarda bulunduğu biçimde, AZ (MH) kesinlikle gerekli değildir.
Kaynaklar:
http://weaponscollection.com/17/1475-vazhnyy-element-v-tanke-avtomat-zaryazhaniya.html
http://arma.at.ua/blog/otechestvennye_tanki_i_ikh_zarubezhnye_konkurenty/2012-06-01-10
http://btvt.narod.ru/4/4.html
http://andrei-bt.livejournal.com