Kitaplar
Makaleler
Alman hukukunda tahkime ilişkin hükümler, esas itibariyle 1877 yılında yürürlüğe giren Alman Medenî Usul Kanunu (ZPO)'nda düzenlenmiştir. Tahkimle ilgili bu hükümler, değişiklikten önce ZPO'nun 10. kitabındaki 1025-1048 arasındaki maddelerden oluşuyordu. Bu hükümleri otoriter sistem yanlısı çözümlere taraftar olan bir dönemde formüle edilmesine rağmen, son derece liberal olarak nitelendirilmektedir. Çünkü bu hükümler, Almanya'da özellikle Hamburg ve Bremen gibi ticari topluluklarda gelişen uzun tahkim geleneğini esas almıştır.
Batılı hukuk sistemlerinde son yıllarda ortaya çıkan gelişmeler, medeni usul hukukunun yeniden tartışılmasına ve değerlendirilmesine yol açmıştır. Bu gelişmelerin sonuçlarından birisi de "adalete ulaşma hareketinin" doğması ve gelişmesidir. Adalete ulaşma hareketi, medeni usul hukukunda şekli yaklaşımı reddetmiş, devletin müdahaleci yapısına karşı bireysel hakları güçlendirmiştir.
Tahkimi düzenleyen Alman Kanunu, 1 Ocak 1998'de yürürlüğe girerek, bütünüyle yeni bir biçim almıştır. Yeni Kanun, 30 Aralık 1997'de yayımlanmıştır. Kanun, Alman Medeni Usul Kanunu'nun 10. kitabının eski düzenlemesninin yerini almıştır.
Hukuk sistemimizde yargı makamlarının ve özellikle hâkimlerin, bir uyuşmazlığı çözümlerken, yer yer farklı alanlarda uzman sayılabilecek kişilerin bilgilerine başvurdukları bilinen bir gerçektir.
Bir ülkede çağdaş ve adil yargılamadan söz edilebilmesi, yargı kararlarının gerekçeli olmasına bağlıdır. Çekişmeli bir konuda karar verecek mahkeme, tarafların iddiaları karşısında hangi tarafın ne ölçüde haklı olduğuna karar verecektir. İşte gerekçe, gerek tarafların, gerek üst mahkemelerin ve gerekse mahkemelerin vermiş oldukları kararları inceleyecek olan hukukçuların, yargı kararlarının keyfi olup olmadığı, kanuna ve hakkaniyete uygun verilip verilmediği hususunda bir sonuca varabilmeleri için gerekli en önemli araçtır.
Cebri icra yasağı, eşlerin birbirlerinden olan alacaklarından dolayı, birbirlerine karşı icra takibinde bulunamamalarıdır. Eşler arasında cebri icra yasağının olması, evlilik süresince birbirlerine dava açmalarına engel değildir.
Eşler arasındaki cebri icra yasağı, MK m. 165 ve devamı hükümlerinde düzenlenmiştir. MK m. 165'de kural olarak söz konusu yasaktan bahsedilmiş, MK. M.166-168'de ise yasağın istisnaları belirtilmiştir.
Bu çalışmada, öncelikle, cebri icra yasağı kavramı, cebri icra yasağının amacı, hukuki niteliği, dava ve takip ehliyeti karşısındaki durumu ele alınmıştır. Sonra, cebri icra yasağı konusundaki görüşler, yasak kapsamına giren alacaklar, yasağın istisnaları ve hacze imtiyazlı iştirak konusu incelenmiştir.