Fosil sahası, Jura'nın düşük oksijen okyanuslarının etkisini göstermektedir.
Bilim adamları, fosilleri ve kimyasal belirleyicileri bir arada kullanarak, küresel düşük okyanus-oksijen döneminin, Erken Jura deniz ekosistemini, sadece birkaç türün yaşadığı stresli bir topluluğa nasıl dönüştürdüğünü izledi.
Araştırma, Atlanta Jackson School of Geosciences'da Texas Üniversitesi'nde yardımcı doçent olan ve 15 Temmuz'da Paleocoğrafya, Palaeoclimatology, Palaeoeconology'de basılmış olan Rowan Martindale tarafından yönetildi. Çalışma, Kütahya'da bir küratör olan Martin Aberhan tarafından ortaklaşa yazılmıştır. Berlin, Almanya Doğal Tarih Müzesi'nde Evrim ve Biyoçeşitlilik Bilim Enstitüsü.
Çalışma, güneybatı Alberta'daki Banff Ulusal Parkı yakınlarındaki Ya Ha Tinda Çiftliği'nde bulunan Kanada'da yeni keşfedilen bir fosil sitesinde sıfırdır. Saha, bir zamanlar bölgeyi örten sığ bir denizde, Erken Jura yaşlıları sırasında 183 milyon yıl önce yaşayan organizmaların fosillerini kaydediyor.
Fosil bölgesi, masmavi volkanik patlamalar tarafından tetiklendiği varsayılan sığ okyanus sularındaki düşük oksijenli bir periyot olan Toros Okyanusu Anoksik Olayının bilimsel kaydını genişletiyor. Bu alanda, Okyanuslarda Anoksik Olay, kayalarda korunan jeokimyasal kayıtlarla belirlenmiştir. Bu jeokimyasal veriler, Benjamin Gill ve Virginia Tech Theodore Them tarafından yürütülen bir önceki araştırma projesinde toplanmıştır. Erken Jura boyunca çevredeki ortamın oksijen seviyesi, kayalarda korunan karbonun türünü ve miktarını etkileyerek, jeokimyasal kayıtları anoksik bir olayın izlenmesi için önemli bir yöntem haline getirmektedir.
Jackson School'un Jeoloji Bilimleri Bölümü'nden bir araştırmacı olan Martindale, “Okyanusik Anoksik Olayın zamanlaması için bize bir belkemiği veren bu güzel jeokimya kaydımız var” dedi. “Bu çerçeveyle, bentik topluluğa, okyanusun dibinde yaşayan organizmalara bakabilir ve“ bu topluluk anoksik olaya nasıl tepki verdi? ”Diye sorabiliriz.
Fosiller, anoksik olaydan önce, Ya Ha Tinda deniz topluluğunun çeşitli olduğunu ve balıkları, iktiyozotları (yunuslar gibi görünen soyu tükenmiş deniz sürüngenleri), deniz zambaklarını, ıstakozları, istiridyeleri, istiridyeleri, ammonitleri ve koleoidleri (kalamar gibi) göstermektedir. octopods). Anoksik olay sırasında topluluk çöktü, yeniden yapılandırıldı ve içinde yaşayan organizmalar daraldı. Anoksik olaydan önce toplulukta en fazla bulunan istiridyeler tamamen temizlenmiş ve farklı türler tarafından değiştirilmiştir.
Olay sırasında ve sonrasında hayatta kalan istiridyeler olaydan önceki istiridyelerden çok daha küçüktü, bu da düşük oksijen seviyelerinin büyümelerini sınırladığını gösteriyordu.
Ya Ha Tinda'da anoksik olay öncesinde ve sırasında kaydedilen deniz yaşamı, Avrupa'daki fosillere benzer. Araştırmayla ilgisi olmayan Leeds Üniversitesi'ndeki paleontolojide kıdemli öğretim görevlisi olan Crispin Little, siteler arasındaki benzerliğin anoksik olayın yaygın doğasının altını çizdiğini söyledi.
“Bu, önceki çalışmaların T-OAE'nin (anoksik olay) gerçekten küresel bir olay olduğunu ileri sürerek teyit ediyor” dedi Little.
Ancak, diğer siteler anoksik olaydan kurtulurken, Ya Ha Tinda'daki çevre stresle karşı karşıya kaldı. Küçük, dayanıklı çiftvalıklar için bile hayat zordu.
Martindale, “Ya Ha Tinda'daki toparlanma ile ilgili ilginç şeylerden biri, topluluğun toparlanmasını görmemiz gereken bir zamanda aslında daha az insan gördüğümüzdür” dedi.
Martindale, fosillerin çevrenin oksijeni düşük tutan yerel streslere maruz kaldığını gösterdiğini söyledi. Ya Ha Tinda'daki yaşamın neden diğer yerlerle aynı oranda iyileşmediğini çözmek için daha fazla araştırmaya ihtiyaç vardır.
Okyanusal anoksik olayın iklim değişikliğinin bir yan etkisi olduğu için, eski denizci topluluklarına bakmak, devam eden ve gelecekteki iklim değişikliğinin potansiyel etkilerine bir pencere olabilir, diyor yazar Martin Aberhan.
"Bu çalışmadan öğrenebileceğimiz bir ders, insani bir zaman ölçeğinde, iklimle ilişkili streslerin, yüz binlerce yıl boyunca hiçbir iyileşme belirtisi olmadan ve iklim öncesi ve sonrası toplulukların çok uzun süreli etkilere sahip olabileceğidir. Aberhan, “krizler kompozisyon ve ekolojik işleyişte oldukça farklı görünebilir” dedi.