Yakın zamanda bir arkadaşım kendi işini kurdu. İlk kez bir girişimci olarak, bana onun için herhangi bir tavsiyem olup olmadığını sordu. Ona başarılı olmak istiyorsa endişelenmesi gereken üç şey olduğunu söyledim.
- ilk söylediğim şey şuydu para bitmesin.
- İkinci şeydi para bitmesin.
- Ve üçüncüsü, bekleyin, para bitmesin.
Bu bariz ve tekrar eden bir tavsiye gibi görünse de, birçok girişimcinin bunu gözden kaçırması şaşırtıcı.
Girişimciler olarak, doğamızın bir parçası, önce kar ve zarar tablomuza veya P&L'ye bakma eğiliminde olmaktır. Geçen aya kıyasla bu ay ne kadar marj yaptığımızı görmek istiyoruz, geçen yıl buna karşı. Herkes anlıyor ki, eğer kar etmezsen, etrafta uzun süre kalmayacaksın.
Ama ya size yıl sonunda rekor karlar gösteren çok sayıda işletme gördüğümü söyleseydim. Yine de iflasla karşı karşıyaydılar. Bu nasıl olabilir?
Cevap, işletme sahiplerinin nakit akış tablolarına P&L'leri kadar - hatta daha fazla - dikkat etmeleri gerektiğidir. Nakit akışınız size işinize ne kadar para geldiğini ve faturaları, satıcıları ödediğinizde ve hatta bordro yaptığınızda ne kadar para aktığını söyler.
Sorunlar, belirli bir dönemde çıkışlarınız girişlerinizi aştığında başlar. Bazı insanların bir işletmenin yetersiz sermayeli olduğunu söylediğini duyabilirsiniz. Demek istedikleri tam olarak bu. Faaliyet göstermek için gereken nakit akışı dalgalanmasını karşılayacak kadar paranız yok. Bu şekilde işten çıkarsınız.
Çoğu zaman, bir başkasına ödedikleri zaman ile paralarını aldıkları zaman arasındaki dalgalanma veya boşluk bozulduğunda, işletmelerin başı belaya girer.
Burada ABD'de jambon satın alan ve daha sonra Meksika'daki süpermarketler gibi dağıtım zincirlerine satan böyle bir işletme biliyorum. Buradaki zorluk, işletme jambonları satın aldığında üreticilerin 3 gün içinde ödeme talep etmesidir. Ancak işletme, en az 60 gün sonra ödeme almayı bekleyebilir. Bu, telafi edilmesi gereken büyük bir dalgalanma ve toptan jambon marjı bunu telafi edecek kadar yüksek değil.
Bu iş temelde müşterileri için bir banka haline geldi. Ama bunun yüzünden nakit tükenirse, o zaman gerçek bir belaya girebilir - hızlı.
Örneğin, jambon şirketi hızlı bir şekilde genişlemeye çalışırsa, müşterilerinin onlara ödeme yapmasını beklerken çabucak nakit tükendiğini görecektir. Ancak nakit nihayet geldiğinde, çok geç olabilir.
İlginç olan, bu sorunun sadece bir şirket büyüdükçe daha da kötüleşmesidir. Çünkü nakit talepleriniz de hızla artıyor. Büyümeye devam etmek istiyorsanız daha fazla hammadde sipariş etmeniz, daha fazla işçi çalıştırmanız ve hatta belki daha büyük bir tesise taşınmanız gerekir. Envanterinizi, bordronuzu ve kira ödemelerinizi büyütmek daha fazla nakit gerektirir. Tüm bunlar, müşterileriniz size ödeme yapmadan önce gerçekleşir. Müşterileriniz size ödeme yapmakta yavaşsa ve alacak hesap bakiyeniz banka hesap bakiyenizi aşarsa durum daha da kötüleşir, kısa sürede kendinizi ciddi bir kriz içinde bulabilirsiniz. En kötü durumda, alacaklılarınızı savuşturmak için iflasa başvurmanız bile gerekebilir - ki bu kimsenin uğraşmaktan hoşlanmadığı bir senaryodur.
Şimdi nakit akışını nasıl maksimize edeceğini bulan bir şirket düşünelim: McDonalds. Hamburger gibi ürünlerini 30 günlük vadelerle satın alıyorlar, yani satıcılarına 30 gün içinde ödeme yapmayı kabul ediyorlar. Bu arada, bu burgerleri restoranlarına gönderdiler, pişirdiler ve servis ettiler ve birkaç gün içinde nakit olarak veya kredi kartı ücretleri ile satarak elde ettikleri parayı topladılar - bu da onlara yüzerken ellerinde sağlıklı bir nakit dengesi sağladı. Başka bir deyişle, denklemi tersine çevirdiler ve satıcılarını bankalarına çevirdiler.
Bu nedenle, bir iş yürütüyorsanız, nakit akışlarınızı yakından takip etmeyi unutmayın. İşin altın kuralının dediği gibi: paranız bitmesin. Yoksa.