We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Çoğu Kanadalı çocuk gibi büyüdüm. Roch Carrier'ın klasiğini biliyorum Hokey Kazağı ezbere. Bayan Biondi’nin 11. sınıf Kanada tarih dersinde ’72 Zirve Serisini ve Paul Henderson’ın galibiyet golünü (ve Kanada Ekibi’nin altıncı maçta Valeri Kharlamov’un bileğini kasıtlı olarak kesmesini) öğrendim.
Hayatımdaki tüm erkekleri (ve bazı kadınları) dışarıdaki topluluk pistlerinde hokey oynarken ya da şanslıysak, bir hamburger ve sulu sıcak çikolata ile ısınmaya çalışırken karanlık bir kasaba arenasında izledim. 2. sınıf spor dersimde nasıl tokat atılacağı öğretildi ve gençken kilisede yer hokeyi maçında kardeşimi omuzdan duvara baktım.
Kanada’nın ulusal sporuna duyulan sevgi ve saygı kesinlikle benim yetiştirilmemin bir parçasıydı. Bana piyano dersleri ve Alman daldırma okulu gibi zorla yaptırılmadı. Tam oradaydı. Kanada'da Hokey Gecesi Cumartesi gecesiydi. Pazartesi geceleri kardeşim ve babam bir baba / oğul hokey liginde oynadılar. 28 Nisan 1996, sonsuza ailem elveda bizim ev sahibi takım, Winnipeg Jets dedi günü olarak bilinmekteydi. İlk kaleci maskesi Rocket ve Maple Leaf Gardens hakkında bir dakikalık TV spotları yıllarca yayınlandı ve bunların "mirasımızın bir parçası" olduğunu belirtti.
Rakip takımın taraftarları, kendi güvenliğine, kendi girişine ve kendi imtiyazına sahip olan kendi bölümlerindeydiler.
Çok küçük yaşlardan itibaren, ulusal sporunuzu izlerken sizden bekleneni hızlı bir şekilde anlarsınız. Her zaman "Woo hoo!" Diye bağırın Blur'dan "Song 2" arenanın ses sistemi üzerinde göründüğünde. Gary Glitter’ın “Rock n’ Roll 2. bölüm ”(daha çok“ Hey Şarkı ”olarak bilinir) sırasında“ Hey ”diye bağırın. “Oooh” ve önlenebilir bir hedef ya da kalça kontrolü iyi yerleştirilmiş “Ahhhh”. kör ve ölen büyük, büyük büyükanne daha iyi bir oyun hakemlik yapabilir senin koltuğundan sonsuz ref ve declare böö. Takımınız puan kazanırken kişisel olarak bir ilginiz varmış gibi gol attığında tezahürat yapın.
Kocam ve Brezilyalı arkadaşımızla İsviçre'nin Bern kentindeki Post Finance Arena'da ilk kez durduğumda, hayranların resmi kanton marşını söylerken arenanın bir bölümünde 80 metrelik bir bayrak kaldırdığını gördüm. Şimdi bu durumda ben ile getirildi hokey fandom değildi tanıdığını deafeningly gürültülü anda oldu. İsviçre sadece hokeyi sevmez, hokeyi de sever. Ve senkronize dans hareketlerini ve trompet ve davul çalan hayranları izlerken, Kanadalıların hokeyi bizim düşündüğümüz kadar sevmediklerini fark ettim.
Hokeyi seven soyağacıma rağmen, kendimi bu deneyime tamamen hazırlıksız hissediyordum. Herkes oyuncuların adlarını biliyordu. Spikerin tek yapması gereken ilk isimlerini söylemekti ve kalabalık büyük bir coşku ile son sesleriyle cevap verecekti. kocam bana uzattı bira tek kullanımlık plastik bardak değildi ama sert plastik reuseable bir SC (Spor Kulübü) Bern logosu ile süslenmiş. Her kupanın 2 chf depozitosu vardı ve bu depozitoyu oyun sonunda iade ettiyseniz geri alırsınız.
Oyun ilerledikçe, şarkılar coşkuyu topladı. Bu senin ortalama "woo hoo!" Değildi veya "hey!" - Bu, SC Bern'in İsviçre Almancası'nda "Oh When the Saints" melodisiyle nasıl kazanacağına dair şarkılar söylüyordu. Kocama "Gelirken şarkı sayfalarını kaçırdık mı?" Diye sordum. Her durum için eşlik eden dans hareketleri veya el hareketleri olan bir şarkı veya ilahiler vardı: diğer takımın taraftarları taraftarlarımızdan daha yüksek sesle tezahürat yaparken cezalar, kötü çağrılar.
Diğer takımın taraftarlarından bahsetmişken, bize karışmadıklarını fark ettim. Bunun tuhaf olduğunu düşündüm. Kardeşimin Jet'lerin forması giyen bütün bir yerde çok az kişiden biriydi nerede babam ve ağabeyim 90'ların başında bir Winnipeg Edmonton karşı oyun olacak hatırlıyorum. Bu İsviçre arenasında dururken - evet, bir hokey maçı izlemek için ayağa kalkmak için para ödedim - rakip takımın taraftarlarından hiçbirini bulamadım.
Orada bir yerlerde olduklarını biliyordum. Onları duyabiliyordum ve onlara karşı yapılan jestleri görebiliyordum, ama neredeydiler? Brezilya'dan arkadaşımız nihayet onları bana gösterdi. Kendi güvenliği, girişi ve imtiyazı olan kendi bölümlerindeydiler. Hiç bir fan birbirine karışmamıştı.
Ayağa kalktığımızda, SC Bern hayranlarının şarkılarıyla birlikte mırıldandık, bu yüzden çok fazla dışarı çıkmadık ve etrafımızda birden fazla büyük bayrak dalgalandığında, tek bir şeyden kaçamadık:
- Peki orada ne oldu?
"Bu neden oldu?"
"Neyi yanlış yaptı?"
Buna bile izin var mı?
İşte o zaman benim ah-ha anım oldu. İsviçreli aşk hokeyi, tüm sporlarını seviyorlarmış gibi. Kabile sadakatini seviyorlar. Hızı ve atletizmi seviyorlar.
Kanadalılar ise hokeyi bilirler. Hokey kemiklerimizde var. Çocuklarımıza Rocket, The Great One ve The Eagle'ı öğretiyoruz. Pakın nerede olacağını hesaplamakla çok meşgul olduğumuz için dans etmiyoruz, şarkı söylemiyoruz ve bayrak sallamıyoruz.
Aslında, davet edilmemizin tek sebebinin oyunu açıklayabilmek için olup olmadığını merak etmeye başladık. Arkadaşlarımızın temel bilgileri bilmediğinden değil. Onlar Bir gol ne zaman bilen ya da birisi günah kutusuna gönderilir zaman, ama sadece açıklama için Kanadalılar sormak için tercih bunun dışında. Akşamın teması, çevremizdeki tüm neşe ve dansa rağmen, "şüpheye düştüğünde Kanadalılara sorun - hokeyi bilirler!"
Maalesef bunun için bir şarkımız yok.