18 gibi basit bir yaş kesiminin bize yetişkinler gibi hissettirmesi gerektiğini düşünebiliriz. Ve neden olmasın? Ne de olsa, bir yaş sınırını geçmek, oylama, askeri kayıt, belirli maddelerin satın alınması ile yetişkinlerin imajları veya videoları gibi belirli haklar verebilir.
Ergenlikten yetişkinliğe geçişi inceleyen araştırmacılar olarak bizim açımızdan, yasal olarak tanımlanmış bu yaş belirteçleri, yetişkinler gibi hissettiğimiz zaman pek iyi bir gösterge değil. Değişime tabi olabilirler ve evrensel ya da ulusal standartlara bile sahip değiller.
Örneğin, alkol ve eğlence için esrar satın almak için minimum yaş 21'tir. Ancak, eğlence amaçlı marihuana alımına tüm eyaletlerde yasal olarak izin verilmemektedir. Tütün alım yaşı tipik olarak 18 iken, iki eyalet ve birkaç şehir yakın zamanda tütün alım yaşını 21'e çıkardı.
Buna ek olarak, çoğu zaman, bireyler bir yetişkin gibi her zaman bir “yetişkin” gibi hissedemeyebilirler çünkü bir yaş işaretçisini geçtiler.
Peki, yetişkinler gibi ne zaman “hissederiz”?
Yetişkinliğe giden yol
“Yetişkin” fikrimiz, hem belirli rollerdeki hedeflerimize ulaşmamız hem de bu rollerin zamanlaması konusundaki öznel değerlendirmemizle yakından ilgilidir.
Bu alanda çalışan bilim adamları tanımlamış yetişkinliği belirleyen beş önemli rol geçişi: okulu bitirmek, evi terk etmek, istikrarlı bir iş bulmak, evlenmek ve ebeveynlik.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Her ne kadar bu yetişkin rollerinin her biri tek başına veya çiftler halinde kabul edilmiş olsa da, insanların tüm rolleri eşzamanlı olarak nasıl geçtikleri ve bu yetişkinlik belirteçlerine ulaşmanın bir kişinin kendini “yetişkin” olarak değerlendirmesini nasıl etkilediği hakkında çok az şey bilinmektedir.
İnsanlar, “doğru zamanda” yetişkin rollerine ulaşıp ulaşmadıklarına bağlı olarak “zamanında” veya “izin dışı” olarak hissedebilirler. Başka bir deyişle, bir yetişkin gibi hissetmek, herhangi birinin tek başına değil, yetişkin yaşamını işaretleyen çoklu rolleri başarmaya bağlı olabilir. ve meslektaşlarına kıyasla zamanında bunu yapmak
A tipik yol ortaya kondu 20. yüzyılın başlarında ve ortalarında: okuldan çıkın, bir işe girin, ebeveyn evinden çıkın, evlenin ve çocuk sahibi olun.
Bu, bugün bile “normal” yol olarak görünse de, bu geçişler birçok çağdaş genç insan için böylesine temiz ve öngörülebilir bir düzende gerçekleşmez. Dahası, onları tamamlama süresi uzadı.
Bugün gençlerin alışması çok yaygın işe başladıktan sonra okula dönüş, Ebeveynlerle birlikte geri dönün (veya asla ayrılmayın), evlenmeden önce çocukları olsunya da daha az güvenli yarı zamanlı işlerde çalışın.
Farklı geçiş yolları
Bu roller boyunca sayısız olası yollar göz önüne alındığında, Araştırmamız yetişkinliği işaretleyen rollerin, 17'ten 30'e ve yetişkin olarak düşünmek için ne anlama geldiklerine göre şekillendiği yollarda sıkça rastlanan kalıplar veya ortaklıklar bulmaya çalışır.
Çalışma, Minnesota'nın bir okul bölgesi olan St. Paul Devlet Okulları'ndaki bir 1,010 birinci sınıf öğrencisi üzerinde yapılmıştır. Anket 1988'ta başladı ve yıllık olarak 2011 ile devam etti. 20 yıl boyunca, bu çalışma ergenlik dönemindeki iş ve diğer biçimlendirici deneyimlerin yetişkinliğe geçişteki sonuçlarını incelemiştir.
Yetişkin rollerinin zamanlaması ve sıralamasında farklı kalıpları tanımlayabilecek bir yöntem kullanarak, geleneksel okuldan işe geçişin ardından “aile formasyonu” (yani evlenmek ve çocuk sahibi olmak - yukarıda 25 yaşlarında) takip ettiğini gördük. hala var.
Ancak, gençlerin sadece yüzde 17'i bugün bu yolu izliyor. Aksine, çoğu gençlik yetişkinliğe dört yol daha atıyor.
Bu yollardan ikisi, yirmili yaşlarının başında geleneksel bir okuldan işe geçişi içerir. Ancak bir aile kurmayı seçtiklerinde farklıdırlar: bir grup yirmili yaşlarının sonlarına kadar aile kurmayı erteledi (yüzde 20); bir başkası bunu 30 (27 yüzde) olarak yapmadı.
Geriye kalan iki yol, düşük okula devam etme olasılıkları ve erken evlilik ve çocuklarla ayırt edildi. Bu grubun her üyesinin yaşına göre 22 çocukları vardı.
Ancak, erken ebeveynlik tarafından tanımlanan bu iki yol bile birbirinden farklıydı: Bir grup erken ebeveyn evlendi ve tam zamanlı çalışma (yüzde 15) aldı. Öte yandan, diğerinin bu rollere ulaşma şansı çok daha düşüktü (yüzde 20).
Başka bir deyişle, yetişkinliğe geçişi geçmek için çeşitli objektif yollar vardı.
Evlilik, ebeveynlik kritik
Sorun devam ediyor, bu grupların üyelerini yapın hissetmek Yirmili yaşlarının ortasına geldiklerinde bir yetişkin gibi mi? Yetişkin bir kimlik kazandılar mı? Beş yetişkinlik markosuna ulaşmada açık veya kapalı olduklarını düşünüyorlar mı?
Okul-iş-evliliğinin geleneksel yolunun toplumsal olarak kabul edilmesi - çocuklar, bunu izleyenler kendilerini “tamamen” yetişkin olarak görmeye meyilliydiler. Evlilik ve maddi bağımsızlık konusunda kendilerini akranlarına göre “zamanında” olarak gördüler.
Evli olan ve tam zamanlı çalışan ilk ebeveynler de kendilerini yetişkinlere benzetmişlerdir, ancak bu belirteçleri geçerken kendilerini “çok erken” olarak kabul etmişlerdir.
Buna karşılık, evlenmemiş veya istikrarlı bir iş edinmemiş olan erken ebeveynler, ebeveynlik konusunda “çok erken” fakat evlilik, birlikte yaşama ve finansal bağımsızlık gibi diğer belirteçlerde “çok geç” hissetmişlerdir.
Geleneksel okuldan işe geçişi alan, ancak geciken ya da evlenmeyen ve çocuklarının bir yetişkin gibi “tamamen değil” olduğunu hisseden diğer iki grup. Ebeveynlik konusunda “çok geç” olduklarına inandılar.
Okulu bitirmek, iş bulmak ve kendi başlarına hareket etmek dahil olmak üzere birçok yetişkinlik belirteci elde etmiş olsalar da, evlilik ve ebeveynlik olmadan yetişkinler gibi hissetmediler.
Birinin bir yetişkin haline geldiğinin gerçekten hissetmesinin, evlenme ve ebeveynlik yoluyla birinin ailesini kurmasıyla ilişkili olduğu anlaşılıyor.
Yetişkinleri ne zaman “hissederiz”?
Araştırmamız, gençlerin yetişkinliğe geçiş sürecinde kullandıkları pek çok yol olduğunu göstermektedir. Yetişkinlik, evlilik ve ebeveynlik özellikle önemli olsa da, hiç kimsenin tanımlayamadığı görünen öznel bir süreçtir.
Daha geleneksel okuldan işe geçiş sürecinden uzaklaşmak, gençler gibi bir keşif dönemine olanak sağlar çözmek Hayatta ne yapmak istediklerini. Yetişkinliğin belirteçlerini edinmek sapkın davranışı geride bırakmakağır partiler ve hatta hırsızlık gibi, genellikle daha genç yaşlarda işlenir. Ayrıca, devam eden araştırmalarda, eşleri olmayan erken ebeveynlerin nesnel ve sübjektif sağlık çıktıları olduğunu tespit ettik.
Ancak, asıl soruya geri dönmek için ne zaman yetişkinler gibi “hissederiz”, basit bir cevap yoktur.
Bireyler kendilerini yetişkinler gibi hissettiğinde yetişkin olurlar, ancak bu duygu belli belirteçlerin, özellikle de evlilik ve ebeveynliklerin zamanında edinilmesine bağlıdır. Bu tür öznel değerlendirmeler sosyal olarak inşa edilmiştir.
Zamanla, dört “geleneksel olmayan” yol daha yaygın hale geldikçe, belki de “zamanında” yetişkinlik olarak algılanan şey, bu yolları izleyen bireylerin kendilerini daha erken yaşta yetişkin olarak görmeleri için değişecektir.
Yazar hakkında
Michael Vuolo, Ohio State Üniversitesi, Sosyoloji Yardımcı Doçenti
Jeylan T Mortimer, Sosyoloji Profesörü, Minnesota Üniversitesi
İlgili Kitaplar
{AmazonWS: searchindex = Kitaplar; anahtar kelimeler = 161628384X; maxResults = 3}