Uzuuun girizgahlara girmeden, çocuğunuzu kreşe, mutlu mesut, ağlatmadan göndermenin ipuçlarını paylaşıcam sizinle. Malum kreş sezonu başladı. Arada biz bunu nasıl aştık, ondan da bahsedicem. Buyurun buradan başlayalım:
KREŞ GÜNLERİNE HAZIRLIK
Kreşe başlamadan 1-2 hafta önce, sistemli bir beyin yıkama eylemine başlayın.
"Hımm, Ali artık 2 yaşında, yakında, tüm 2 yaşındaki çocuklar gibi, Ali de okula başlayacak, ne kadar eğlenceli."
" Tabii ki ..... yapabiliriz ama bu, okula gidebilen çocuklara göre sanırım. Sen de okula başladığında .... yapabiliriz/ ...ya gidebiliriz, ......... alabiliriz."
Arada okuldaki oyunlar, oyuncaklar ve eğlencelerden dem vurmak da işe yarar.
Çocuğunuzun zayıf noktasından çalışmak da iyi bir yöntem. Mesela, TKÇ, araba yolculuğuna bayılır. Okula, servisle gidebilmek onun için vazgeçilmez bir zevktir.
Siz de şuna hazırlanmalısınız: Çocuğunuz ve kendiniz için iyi bir şey yapıyorsunuz. Kötü bir şey değil. Günümüz veletlerini, 4 duvar arasında oyalamak neredeyse imkansız. Mesela kreşe başlamadan önceki dönem, Tkç bütün oyuncaklarından ve seyredebildiği 2 tv kanalından, evin yakınındaki parktan hatta benden bile sıkılmıştı. Kreş, onları ileriki hayatına hazırlayacak, arkadaş edindirecek, toplum kurallarını öğretecek bir kurum. Kreşi sevin, oraya gönderebildiğiniz için mutlu olun ve heyecanlanın. Çocuğunuz da sizin gibi hissedecektir.
Kreş alışverişini, çantasını vb şeyleri beraber alın seçimleri onun yapmasına izin verin. Heyecanlanın, evde çantasıyla dolaşsın, varsa dergileri vblerini baksın. Alışverişte çok eğlenin. Beraber yemek yiyin.
Evi sıkıcı bir hale getirin.
Kreşe başlamadan 2-3 gün önce TVniz "BOZULABİLİR" mesela.
Bu dönemde yeni oyuncaklar almaktan ve "aşırı" eğlenceli aktivitelerden kaçının.
"Keşke olsa, ne güzel olurdu" kalıbı ile okuluda olabileceklerden ve edineceği arkadaşlardan bahsedin.
Okula gitmeyi, "büyümenin" ayrıcalıklarından gibi göstermek yararınıza olacaktır.
KREŞE BAŞLADINIZ
Zor gerçekten de. Hele de anne çalışmıyor ise daha da zor olacaktır.Kılavuzunuz hep aynı: İyi bir şey yaptığınızdan eminsiniz. İstikrarlı, sabırlı, sevecen ama kurallardan sapmadan karşılamalısınız kriz anlarını. Miniklerin, kreş günlerine direnmek için çektiği belli başlı silahlar ve bu silahlara karşı savunma yöntemlerinden bahsedelim biraz.
DİRENİŞ 1: Evden çıkma hazırlıklarına itiraz ve problem çıkarma.
Giyinmemek, kahvaltısını evde ediyorsa buna itiraz, evden çıkma saati geldiğinde yaptığı(nız) işi bırakmaya direniş gibi.
ÇÖZÜM: Önceden hazırlıklı olmak
Kreşe sabah gidiyorsa, öyle bir pijama seçin ki, onunla da çıkabilsin evden. Giyinmek istemiyorsa, giyinmesin. Kraliçenin resepsiyonuna değil, kreşe gidiyor altı üstü ve çantasında yedek kıyafeti var. Ayakkabılarını bir torbaya koyun, çantasını alın ve evden çıkın.
Çocuk-Giyinmicem işte, gitmek istemiyorum!!!
Anne- Tabii ki giyinmek istememekte özgürsün. Ancak, giyinmezsen evden pijamalarınla/ev kıyafetlerinle gitmen gerekecek. Belki de eğlenceli olabilir.
Evden çıkma saati geldiğinde, tekrar giyinmek isteyip istemediğini sormayın. Çantasını, ayakkabı torbasını ve gerekiyorsa montunu alıp, Kucaklayın. Aracınıza, otobüse binin ya da servise teslim edin. Bunu en fazla 3 kere yapacaktır, emin olun. 3 kere pijmayla gitti diye, bir yeri eksilmez. Rahat olun :)
Yaptığı(nız) eylemi sonlandırmada zorluk da diğer bir direniş şekli. Tv,kitap okuma, oyun, her ne ise. Çünkü, eve döndüğünde buna devam edebileceğini algılaması zor.
Sorun TV ise kolay. Artık, neredeyse tüm televizyonlarda otomatik kapanma özelliği var. Kreş için 08:00 de çıkmanız gerekiyorsa 10dk öncesine kapanmaya ayarlayın, bu özellik yoksa, çaktırmadan fişi çekmek, sigortayı indirmek de çözüm.
A- Evden çıkma saatimiz geliyor, haydi
Ç- Gitmicem, Tv izliyorum!!
.........
Tv kapanır
Ç- Ne oldu ????
A: Tv uyudu tatlım. Senin kreşten dönmeni bekleyecek. Akşam döndüğünde izlemeye devam edebilirsin.
Bu da bir kaç kere denedikten sonra fazla karşı koyamadığı bir yöntem. Ana fikir, her ne yapıyor ise, o işe kreş dönüşü de devam edebileceğini öğretmek.
Ağlama, çırpınma, kendini yere atma karşılaşacağınız sıradan tepkilerden. Sakince " gösterinin" bitmesini bekleyin bir süre. Bitmezse, kucaklayın ve " anlaşılan, o gün okula böyle gideceğini" anlatın.
En inatçı vakalrada 10 gün içinde çözülür problemler. Yeter ki 2 şeyi unutmayın:
GÜLÜMSEYİN VE SAKİN OLUN. ONU İŞKENCE ODASINA YA DA SÜRGÜNE DEĞİL, YAŞITLARIYLA EĞLENECEĞİ BİR YERE GÖNDERİYORSUNUZ.
İTİRAZLARINA/TALEPLERİNE AÇIKLAMA YAPARKEN ASLA AMA ASLA HAYIR KELİMESİNİ KULLANMAYIN. ( BU KREŞ HARİCİ KRİZLERDE DE İŞE ÇOK YARAR)
Mesela: Gitmicem, arabalarımla oynıcam işte!!!
Tabii ki arabalarınla oynayabilirsin canım( durun, dönüp şaşkınlıkla bakacaktır, baktığı zaman devam edin) Tabii ki arabalarınla oynayabilirsin canım ama okul dönüşü.
Tabii ki biraz daha çizgi film izleyebilirsin, akşam beraber izleriz.
%90 şaşkınlıktan itiraz edemezler. Çünkü sizin hayır diyeceğinizden ve tartışacağınızdan gayet eminler :)
Bizde bu süreç artık şöyle yaşanıyor: Anneşiiim, selbis gelene kadal oyumcaklarımla oynayabiliy miyim ???
Elbette tatlım :)
Oysa eskiden şöyleydi. Kıleşe gitmek istemiyolum, yapbozumu dizmek istiyorum!!!
Tabii ki yapbozunu dizebilirsin, gel kıyafetlerini giyelim, sonra servis gelene kadar, yapbozunla oynarız.
(hayır, kreş ve gitmek demedim hiç, en sevdiği şeyleri söyledim. servise binmek ve yapboz)
Bir kolaylık da, servis saati yaklaşırken, elindeki işi bitirmesi için fırsat vermektir. Birazdan servisin gelecek, ya da evden çıkıcaz. Acele etsen iyi olur. 15 dk için 3 kez hatırlatma yeterlidir.
Genelde neye sinirlendiğinizi bilen cüceniz, tüm silahlarını çekecektir.Siz sakinliğinizi korudukça, o da pes edecektir.
DİRENİŞ 2: Annecim beni bırakma, sen de gel. Gitme, burada kal ve benzerleri
ÇÖZÜM. Keşke yerinde olabilseydim.
Ahhh, tabii ki onunla okulda kalmak isterdiniz ama ne yazık ki orası çocuklar için. Büyüklerin gitmesi yasak. Onu ne kadar da çok kıskanıyorsunuz. Şimdi o arkadaşlarıyla oyunlar oynayıp eğlenirken, siz sıkıcı işinize ya da evinize dönüp çalışmak zorundasınız. Ama akşama onu sabırsızlıkla bekliyor olacaksınız. Öğrendiği oyunları size de öğretmesi için yalvaracaksınız. Onu çok ama çok kıskanıyorsunuz. Keşke gene çocuk olsanız da kreş günlerinize geri dönseniz. ( gitmişseniz bahsedin, gitmedinizse yalan söylemeyin ve ciddi ve derin bir üzüntüyle, keşke ailenizin sizi de bu eğlenceden mahrum etmemiş olmamasını dilediğinizi anlatın) Ballandırın. Büyüleyin, anlatın. O çok şanslı. Gerçekten.
Ben, alışma döneminde, anneyle kreşe gidilmesine karşıyım. TKÇ, benimle gittiği 4 günde de ağlamaktan helak oldu. Ve sonradan ANNELER KREŞE GİREMEZ kuralını pekiştirmem güç oldu. Ama başardık. Ona , kendisinin dahil edilmediği yetişkin aktivitelerinden bahsettim. O onlara dahil olamazdı ben de kreşe: O benden şanslıydı. Hala bana çok üzülür TKÇ :)
Anneden en kolay kreşin kapısında değil, evin kapısında ayrılınıyor. Bu yüzden imkanınız varsa ve kreşiniz bu olanağı sunuyorsa, yakın olsa bile servisle gitmesini sağlayın. Çok işe yarıyor.
Son bir taktik de şu: Kreşe gitme saatine kadar ( yarım gün ya da tam gün olabilir) evde aşırı eğlenceden kaçınmak. Gitme saatine kadar şarkılar söyleyip, dans ederseniz ya da sevgi pıtırcığına dünüşürseniz, elbette gitmek istemeyecektir evden. Kötü davranmayacaksınız elbette ama o saate kadar daha sakin kalmakta yarar var.
DİRENİŞ 3: Kreş sonrası ev hayatını kabusa çevirmek.
yemek yememek, yatmak istememek, sizin ilginizi paylaşamamak vesaire
ÇÖZÜM: Olağan karşılamak ve görmezden gelmek.
Afrika kıtasındakiler hariç, günlük şehir hayatında, açlıktan ölen bir çocuk görmedim ben. Ölmez merak etmeyin. Yemiyorsa yemesin. Sakince, akşam yemeğinin, günün son öğünü olduğunu ve yemezse, aç uyuması gerekeceğini, dramatize etmeden ve LÜTFEN SADECE BİR DEFA anlatın. Bir süre sonra, işe yaramadığını görecektir ve vazgeçecektir.
Yatmak istemiyorsa, uyumayabileceğini ama gene de yatağına gitmesi gerektiğini anlatın. Uyumazsan kreşe geç kalırsın, oyun oynayamazsın, yorgun olursun gibi, kreşe bağlantılı hatırlatmalar yapmayın. Uykusuz kalmasının, büyümesine engel olduğunu savunun. Zaten, yorgun olduğu için bir süre sonra direnemeyecektir.
Karşılaştığınız sorunlar karşısında, ezik davranır, gereksiz tavizler verirseniz, onu KÖTÜ bir yere gönderdiğiniz için böyle davrandığınızı düşünecektir. Normal, sadece ve sakin olmak en iyisidir her zaman.
Zaten, kreşe gitmese de sizinle olamayacaktır. İşe gideceksiniz, evinizdeki sorumlulukları yerine getireceksiz vs vs.
son olarak:
1- Uygun yaşa gelen tüm çocukların, kreşe gittiğini,
2- Çalışıyorsanız, bunu, bundan hoşlandığınız için yaptığınızı ( para yüzünden değil)
3- Orada ne kadar eğlenebileceğini
4 - Orada geçirmesi gereken zamanı ağlayarak ya da eğlenerek geçirmenin kendi seçimi olduğunu
5-Kreşe gidebildiği için ne kadar şanslı olduğunu ve onu çok kıskandığınızı
6- Harika doğum günü partilerine katılabileceğini ve kendi doğum gününde de çok eğleneceğini
Ona güzelce anlatın.
Unutmayın, göz yaşları içinde, tepinerek, bağırarak sizden ayrılan her 10 çocuktan 10 u , sizin görüş mesafenizden çıkar çıkmaz eğlenmeye başlıyor. Bunu defalarca, değişik çocuklarda gördüm, izledim.
Normal şartlar altında, bu sürecin 2 haftada sonlanmasını beklersiniz. Gene de ilk 6 ay PAZARTESİ SENDROMU na hazırlıklı olun. Hafta sonları, resmi tatiller gibi zamanlarda, okula dönüş, sadece ilk gün için zor olabilir. Bunu önlemek için, pazar günü ya da tatilin son günü, yarın kreşe döneceğini ve gene eğlenmeye devam edeceğini hatırlatmak faydalı olacaktır.
Hamiş: Aklıma gelmeyen ama çözüm aradığınız bir kreş sorununuz varsa buraya mail atabilirsiniz. İsterseniz maille isterseniz buraya ekleyerek cevaplarım.