11 Şubat 2009 Çarşamba
bazı kalpler ve yaralar
bugün edebiyat dersine geciktim ve çantam içeride olduğu için iki ders boyunca dışarıda oyalanmak zorunda kaldım.beklerken kalp yiyen'le biraz konuşmak istedim.normalde suskundur ama bu sefer farklı şeyler oldu.nereden estiğini bilmiyorum ama ondan bir şey istedim önce:
-bana kalplerin üstündeki yaralardan bahsetsene biraz
-ne yarası?biliyorsun ben sanatımda ustayım,asla bir kalbe zarar vermem!
-senden bahsetmiyorum ki.diğer insanların açtığı yaralardan bahsediyorum.
-ne saçmalıyorsun sen?!!göğüs kafesini açmadan bir kalbe nasıl zarar verilebilir?!!
-bunu açıklaması zor ama olur işte.
-benim bile bunu yapmam için göğsü kesmem,kaburgaları kırmam gerekirken onlar nasıl yapabilirler bunu..dur bir dakika!
sen de bunu yapabiliyor musun yoksa?
-eee...büyük bir ihtimalle,evet.
-e o zaman bana hiç ihtiyacın yokmuş.bende olmayan bir güce sahipsin ne de olsa.
-bütün insanlar böyledir,ne yapabilirim ki?!!
-tamam,hepsinin canı cehenneme o zaman.
-iyi tamam,git o zaman.
-dur dur,sakin olmalıyız.belki ben bunu düzeltebilirim.
-nasıl olacak?
-bilmiyorum,sanırım inzivaya çekilmem gerek.kalpler şu hayatta bildiğim yegane şey ve ben onlara zarar verilmesine göz yumamam.bir yolunu bulmam gerek.
buna onun gücü yeter mi bilmiyorum.bizim gücümüz yeter mi onu da bilmiyorum.sadece umut edebiliyorum.