Descartes'in felsefesini şöyle açıklarız,sanırım, herkes kolayca anlayabilir:
Şuan bir rüyada olmadığım ne malum?Belki de biri bir ruyadadır ve ben de onun ruyasındaki kişilerden biriyimdir?Bu her iki durumdada olasıdır.Fakat burada kuşku duymadığım tek bir şey var ki,ben kendi varlığımdan şüphe duyuyorum.Şüphe duymam için ise düşünmeye ihtiyacım vardım.Düşünebilmem içinse var olmam gerekir.Düşünüyorum;öyleyse varım.--220.127.116.11 12:34, 13 Ekim 2005 (UTC)13.10.2005
Bence Descartes düşünceden varlığa ulaşması ile gerçeğe varamıyor tam tersine gerçekten uzaklaşıyor. Çünkü gerçek düşüncemizden bağımsız olarak var. Yani gerçek düşünceden tümüyle bağımsız. Bunun en iyi örneğini insan oluşturuyor. İnsan yaşamını yitirdiğinde gerçekte düşünmeyi bitirmiş oluyor ve gerçek kendi başına diğer maddeler gibi orada duruyor. İnsan gerçekle düşünceyi kaynaştıran varlık. Descartes'in var olmaya varırken sadece şüphe duyma eylemi ile başlayarak (ki o da gerçek değildir)ile kelime oyunu ile düşünme ihtiyacını varlığın bir olmazsa olmazına varıyor! Bu felsefenin yanlışlığı kanıtlandı. Gerçek herzaman düşünceden bağımsız olarak vardır. düşünce daima görecelidir. Oysa gerçek varlık herzaman somut olarak vardır. — Bu imzasız yazı 18.104.22.168 (mesaj•katkılar) tarafından eklenmiştir.
Çoğu yazara göre Rasyonalizmin kurucusudur. Ancak rasyonalizmin kendi içinde sorunları bulunuyor.22.214.171.124 10:57, 21 Şubat 2012 (UTC)