Yetişkin hayatımın en kötü başarısızlığı, sonsuza dek bağırsaklarımın derinliklerinde yaşıyor. Gönüllü olduğum bir kuruluş adına ücretsiz bir etkinlik hazırlamak için haftalar harcadım. Bir müzik yönetmeni, şarkıcılar, aktörler ve zamanını bağışlayan yerel bir ünlüyü bir araya getirdim. Agresif bir şekilde reklam verdim.
Sonunda büyük gece geldi. Yağmur yağdı. Otopark kapılı ve kilitliydi. Binanın girişi işaretsizdi.
Kimse gelmedi. İki kişi geldi ve ben birini tanıyordum.
Ama gösteri devam etmeliydi. Bu olayın mutlak ve tam bir felaket olduğunu anladığım anda nasıl hissettiğimi tam olarak hatırlıyorum.
Klasik bir kabus yaşadım - sahnede çıplak olduğun ve tüm replerini unuttuğun kabus gibi. O kabusun benim versiyonum gerçek hayatta, gerçek zamanlı olarak ortaya çıktı.
Performans topallarken -ve bu arada, yeterince prova edilmemişti- damarlarımdaki kanın yerini derin bir utanç çamuru aldı. Kısacası berbat haldeydim.
Bir şekilde atlattım. Gülümsemeyi ve herkesin kaçırdığı “muamele” hakkında bir şaka yapmayı bile hatırladım. Onların kaybı, dedim neşeyle.
Ama elbette, gerçekten benim kaybımdı. Ve onunla yaşamanın ve devam etmenin bir yolunu bulmalıydım.
Başarısızlıkla ilgili geleneksel bilgelikten bıktım. Bütün o "kendini topla, tozunu al" şeyleri. Tavsiyelerin çoğu çok neşeli. Başarısızlık bir merdiven olarak başarıya tırmanır mıyız?
Hayır teşekkürler.
İyimserliğin bulldog'u Winston Churchill, "Başarı, başarısızlıktan başarısızlığa, coşku kaybı olmadan tökezlemektir" dedi.
Lütfen. Coşku kaybı, başarısızlığa karşı son derece rasyonel bir tepkidir - özellikle de defalarca başarısız olduğunuzda. Tüm bunlardan sonra hala cıvık biriyseniz, bir vidanız gevşemiş olabilir.
'Başarısızlık' tanımı için hızlı bir zaman aşımı. Beş yıl içinde kitabınızın yalnızca 16 kopyasını satarsanız, bu bir hayal kırıklığıdır, başarısızlık değil.
Gerçek başarısızlık, mide bulantısı, sersemlik, kızarmış yüz, nefes darlığı, hızlı kalp atışı ile işaretlenmiş fiziksel bir deneyimdir. Bu tür bir şey.
Vücudunuz süper egonuzdan daha akıllıdır. Bir şeylerin ne zaman yanlış gittiğini bilir. Yani somatik bir tepkiniz yoksa başarısız değilsiniz.
Ama hepsi bu değil. Başarısız olmak derinden duygusaldır. Vücudunuz bozulurken, aynı zamanda utanç, öfke, hayal kırıklığı, umutsuzluk ya da yukarıdakilerin hepsine de kapılırsınız. Muhtemelen aynı anda. Gerçekten de mide bulantısı, utanç ve geri kalan her şey aynı geri besleme döngüsünün parçasıdır.
Kısacası kendinizi çok kötü hissediyorsunuz. Başarısızlık her şeyi kapsayan, derinden içsel bir deneyimdir. O anda ve muhtemelen daha sonraki birçok an için dünya sizi kelimenin tam anlamıyla hasta ediyormuş gibi hissediyorsunuz.
Kim bunu geçmek ister? Kimse, değil mi? Bundan kaçınmak için neredeyse her şeyi yapardık, değil mi?
Coşku kaybı, başarısızlığa karşı oldukça rasyonel bir tepkidir.
In Doğum Kaybedenler: Amerika'da Yetmezliğinin Tarih, kültür tarihçisi Scott A. Sandage onun PrestiJli mezunlar toplantısı anket postada geldiğimde kendisini öldüren bir adamın hikayesi anlatılmaktadır. Kendi (algılanan) başarısızlıklarını ortaya çıkarmakla yüzleşemedi.
Bazı insanlar, ne yazık ki, başarısızlığın zararlı kokteylinden kaçınmak için bu kadar ileri gidecek.
Chicago Üniversitesi'ndeki bir çift araştırma psikoloğu Lauren Eskreis-Winkler ve Ayelet Fishbach, başarısızlığın iyi bir öğretmen olup olmadığını belirlemek için sosyal deneyler yapıyorlar. Deneklerin aldıkları testlerle ilgili geri bildirimlere tepkilerini, başarılarına veya başarısızlıklarına odaklanarak değerlendirdiler. Araştırmaya dayanarak, acının - başarısızlık odaklı geri bildirim şeklinde - mutlaka kazanıma yol açmadığı ortaya çıktı.
“İnsanlar başarısız, onlar tehdit ve geçimsiz hissediyorum,” psikologlar rapor . “Birçok olumsuz deneyim dikkat çekicidir. Bir dahaki sefere otoyolda bir kaza geçirdiğinizde, ona bakmamaya çalışın. Yine de, kişisel başarısızlıklar söz konusu olduğunda , insanlar egolarını korumak için başka yerlere bakarlar ve sonuç olarak, yüksek motivasyonlu olmadıkça öğrenmezler.”
Yine de, tüm psikolojik ve bedensel engellere rağmen, bence daha fazla başarısız olmalıyız ve mümkün olduğunca sık başarısız olmalıyız - bu arada bir kusmak anlamına gelse bile. Riske karşı ödül meselesi.
Başarısızlık kaçınılmaz bir sonuç olsun diye kendimizi sabote etmemizi önermiyorum. Örneğin, 500 kişinin gerçek zamanlı olarak oturum açtığı karmaşık bir konuda bir Zoom toplantısına liderlik etmeden önce ileri düzeyde hazırlık yapmayı reddetmek aptalca değilse bile dikkatsizdir.
Aksine, başarısızlığa kur yapmak, zaten bildiğimizin, geçmişte yaptıklarımızın veya denediğimizin sınırlarını zorlamak anlamına gelir. Bazen kur yapma başarısızlığı herkesin bilinen sınırlarını zorlar . İşte o zaman işler ilginçleşiyor.
Sonunda bir şeyleri kırsak bile, felaketin en iyi öğretmen olabileceği zamanlar vardır. Bunun nedeni, başarısızlığın mutlaka başarıya yol açması değildir, ancak değerli öz-bilgiye ulaşmanın daha kolay bir yolu yoktur.
Kendini yücelten mucit Elon Musk'u (PayPal, Tesla ve SpaceX'in yaratıcısı) sevseniz de sevmeseniz de, o başarısızlığa aşıktır . Muhtemelen bunun için yaşıyor.
Başarısızlığa kur yapmak, zaten bildiğimizin sınırlarını zorlamak anlamına gelir.
Musk, “Amacınız daha az yanılmak” diyor. “İşler başarısız olmuyorsa, yeterince yenilik yapmıyorsunuz demektir.”
İnovasyon, doğası gereği risk içerir ve risk mahkemelerinin başarısızlığı. Silikon Vadisi'nde, sınıfta veya yazar odasında olsun, başarısızlığın hissedilme şekli ve neye yol açabileceği aynıdır.
Gerçek şu ki, herhangi bir şey yapma veya yapma girişimi başarısız olabilir veya beklentileri karşılamayabilir. Ancak bu, insanlar ve yaratıcılar olarak sizin veya benim başarısız olduğumuz anlamına gelmez. Bu, çalışmalarımızın veya çabalarımızın değersiz olduğu anlamına gelmez.
Değersiz, işe yaramaz olduğumuz , boşa harcanan yer kapladığımız anlamına gelmez . Tam tersi: Başarısız olmak hayatın kanıtıdır.
Meyve verme veya doğrulama bundan beş dakika sonra veya beş ay sonra görünebilir. Arka arkaya bin tane "hayır", bir "evet"i engellemez.
Ancak giriş fiyatı, başarısız olma isteğidir.
Başarısız olmak hayatın kanıtıdır
Bu ayrımı bir kez çizdiğimizde, bizi felç etmek ve muhtemelen susturmakla tehdit eden başarısızlık tsunami dalgaları arasındaki bağı kesebiliriz.
Ve sonra özgürüz.
Tekrar denemek ücretsiz. Yeni bir şeyi riske atmakta özgürsünüz. Bilinmeyene büyük bir sıçrama yapmakta özgürsünüz çünkü başarısız olmak kaybetmekle aynı şey değildir.
Başarısızlık, baş edilmeyi talep eder, kaçmayı değil.
Başarısızlıkla ilgili çığ gibi gelen alıntılardan, bence en iyisini Samuel Beckett söyledi: “Hiç denedim. Hiç başarısız oldu. Önemi yok. Tekrar deneyin. Tekrar başarısız olmak. Daha iyi başarısız ol.”
Daha önce anlattığım destansı halk başarısızlığından kendim hakkında öğrendiğim üç şeyi paylaşmama izin verin.
1. Daha performans bitmeden biliyordum ki, anlık sonucu kontrol edemesem de, ona verdiğim tepkiyi kontrol edebilirim. Eve gidebilir, tüm sosyal medya hesaplarımı silebilir ve kendimi sonsuza kadar yatak odasına kilitleyebilirdim. Bu seçim, süresiz olarak “başarısızlık çorbasında” oturmakla eşdeğerdi. Amaç neydi? Ne olduğunu veya nedenini değiştirmeyecekti. Ve travmayı uzatmak, deneyimden bir şeyler öğrenme fırsatını sadece kısa devre yapar.
2. Tüm dünyanın önünde çırılçıplak duruyormuş gibi hissettiğinde bile, sana olanların evrende küçücük bir nokta olduğunu öğrendim. Dalgalar düşündüğünüzden çok daha küçük ve herkes yoluna devam ediyor. Kendinize sorun: Otoyoldaki o araba enkazının yanından geçerken, başka bir şey düşünmeden önce kaç saniye geçer? Burada kişisel başarısızlıktan bahsettiğimizi unutmayın . Sen o kadar önemli değilsin. Aslında bir rahatlama.
3. Başarısızlık bana ona kur yapma cesaretini verdi. Olabilecek en kötü şeyi zaten biliyorum; Mide bulantısına ve yanaklara aşinayım.
Başarısızlığın çok eski ve sevgili bir dost olmasına sevindim. Son birkaç yılımı evrenden çok daha fazla "hayır" arayarak geçirdim. Ve her birinin içinde sadece benim için bir mesaj var - gizli bir "evet", ilerlemek, hayal kurmak, büyük düşünmek ve hepsinden önemlisi bir kez daha başarısız olmak için bir izin.
Son altı yıldır bir reklam ajansında çalışmak tuhaf bir deneyim oldu. Satışlar, metin yazarlığı ve önemli olmayan tonlarca başka şey hakkında çok şey öğrendim (günün sonunda hiçbir şey ifade etmeyen verileri analiz etmek gibi.
"Büyük güçle, büyük eşek gelir." — Ass Man, 2022 Merhaba, benim adım Kenny.
Prism & Pen'de bir hafta — 9 Ocak 2022, James Finn Prism & Pen'de bu hafta Emma Holiday, transfobinin kadın düşmanlığını kınıyor, New York'ta bir eşcinsel lise öğrencisi susturulmaya ve gökkuşağının dört bir yanından gelen queer kalplere karşı çıkıyor aşk, kişisel gelişim ve topluluk bulma hikayelerini paylaşın. Gerçek queer sesleriyle gerçek queer hayatlarına bir göz atmak için bize katılın.
Star Wars: The Last Jedi'dan (2017) beri, hayran kitlesini neredeyse ikiye bölmek açısından daha bölücü bir film olmamıştı. Rian Johnson'ın Star Wars devam filmi üçlemesinin orta bölümünü, cesur hamleleri ve işleri geleneksel hikaye anlatımı yaylarından nasıl uzaklaştırdığı için sevdim, ancak şimdi Matrix Resurrections (2021) söz konusu olduğunda tartışmanın olumsuz tarafındayım.
Nasıl “yetişkin” olunacağını anlamaya çalışan genç bir yetişkin olarak, önce para ve sonra mutlulukla ilgilenmem gereken şey para mı? Yoksa mutluluğu seçip para mı takip edecek? Bunlar son on yılda boğuştuğum sorulardan sadece birkaçı. On yıl önce bir lise son sınıf öğrencisi olarak bir adım geriye gidelim.
Kristen Stewart bir keresinde 'Pamuk Prenses' rol arkadaşı Chris Hemsworth'a sert bir yumruk attı ve bu, oyuncunun geleceğini görmediği bir saldırıydı.
GQ Magazine ile yaptığı bir röportajda BTS'den Jin, BTS ve Coldplay'in şarkısı 'My Universe'nin bir bölümünün 'son bölümü yapmadığını' açıkladı.
Bir röportaj sırasında Kane Brown, Elvis Presley'in "Hound Dog" ve "Blue Christmas" şarkılarının defalarca şarkılarını nasıl etkilediğini tartıştı.
'Çığlık', bazı yeni yönler veren kanlı bir dönüş sağlar, ancak Ghostface'in en yeni öldürme çılgınlığı olması gerektiği kadar derin kesmez.
Her hafta güncellenen mini bulmacamız, en sevdiğimiz HowStuffWorks okumalarımızı zeki ipuçlarıyla birleştiriyor!
Doğru deterjanı seçme konusunda endişelenmenize gerek kalmadan çamaşır yıkamak yeterince kötü. Peki en iyisi hangisi? Yoksa önemli mi?
Kentucky kırsalındaki Fugates ve Combs aileleri, genetik piyangoyu kaybettiler ve her ikisi de, evlenirken tenlerinin mavi görünmesine neden olan nadir bir çekinik özelliği paylaştılar. Bunun nedeni neydi? Ve ailelere ne oldu?
İki babasız erkek civciv, California akbabasını yok olmaktan kurtarmak için bir programda yetiştiriliyor. Böyle 'bakire' doğumlar nasıl mümkün olabilir?
Kate Middleton, 2022'deki ilk nişanları için yeni, zarif bir saç kesimi ve rengiyle Prens William ile adım attı.
Endüstri öncüsü ve eski Vogue kreatif direktörü Andre Leon Talley, 18 Ocak 2022'de 73 yaşında öldü. Hayatını fotoğraflarla hatırlayın
Andrew Garfield, kendisi ve diğer Spider-Mans Tobey Maguire ve Tom Holland arasındaki 'üç kardeş dinamiği'ni 'çok sulu' olarak nitelendirdi.
Andrew Garfield, Ocak 2008'de prodüksiyonun ortasında ölümünden önce Heath Ledger ile 'The Imaginarium of Doctor Parnassus'u yapmayı hatırlıyor.