Hayatta kalmak için kendini yiyeceğin kadar umutsuz olduğunu hayal edebiliyor musun? Çoğu insan yapamaz ama hücrelerimiz bunu aynen yapar.
Hücreler enerjiden ve besin maddelerinden dış çevrelerinden mahrum kaldığında, içten bakarlar, bir enerji kaynağı mevcut olana kadar hayatta kalmak için kendi bileşenlerini toplarlar ve tüketirler. Bir gıda veya besin kaynağı mevcut olduğunda, hücreler bu bileşenleri değiştirebilir.
Bu hücresel işlem denir otofajiYunanca benlik kelimesini “oto-” dan ve yemek anlamına gelen “fajen” e. Ve kanser hücreleri bazı kanser önleyici tedavilerden kaçınmak için bu hayatta kalma mekanizmasından yararlanır.
Otofaji, stresli koşullara cevap olarak, mayalardan (basit hücreler) ökaryotik (bizimki gibi kompleks hücreler) sistemlerine kadar organizmalarda meydana gelen evrim boyunca türler arasında büyük ölçüde değişmeden kalmıştır.
Öğrendiğimiz gibi bu süreç hakkında daha fazla, kanser hücrelerinin nasıl olduğunu anladığımıza inanıyoruz hayatta kalma tedavisi (radyasyondan kemoterapiye ve yeni hedeflenen tedavilere) temel bileşenleri sentezlemek ve enerji sağlamak için kendi bileşenlerini sindirerek ve geri dönüştürerek.
Enerji İçin Aç Kanser
Kanser hücreleri, büyümek, yeni hücrelerin oluşması ve yayılması için çok fazla enerji gerektirir. Bunu, malign olmayan normal hücrelerin kullandığı hayatta kalma süreçlerini kullanarak elde ederler.
Normalde, bu hayatta kalma süreçleri, kan tedarikine erişim veya yakındaki hücrelerden gelen büyüme sinyal molekülleri gibi dış faktörler tarafından kontrol edilir. Bu süreçler malign olmayan hücrelerin ömrünü ve ölümünü belirlediğinden, oldukça düzenlenirler.
Önemli olarak, kanser hücrelerinde bu hayatta kalma süreçleri normal kontrol mekanizmalarından bağımsızdır ve bu nedenle kontrolsüz büyümeyi ve kanserin yayılmasını tetikler.
Hastalığa neyin yol açtığını bildiğimiz kronik miyeloid lösemi gibi kanserlerde (hücrelere çoğalmalarını ve ilerlemelerini söyleyen onkogen adı verilen mutant bir gen), terapiler hedef kanser hücreleri, sadece habis olmayan hücreleri bırakırken.
Bu hedeflenen yaklaşım, hastalığın sürücüsünün bilindiği diğer kanserlerde de kullanılmakta ve daha az yan etkiye sahip kişiselleştirilmiş anti-kanser tedavileri ile sonuçlanmaktadır.
Bu hedefli tedaviler, temel olarak, hayatta kalma süreçlerini bloke ederek kanser hücrelerini aç bırakmaktadır. Bu onların ölümüne neden olur ve çoğu hasta için remisyon ile sonuçlanır.
Kanserin Kendi Cannibalizing Yaşamı
Terapiye direnç hem tarihi hem de güncel kanser tedavilerinin karşılaştığı bir engeldir. Yeni kanser tedavilerinin geliştirilmesinde şimdi karşılaştığımız en büyük zorluklardan biri kalıcı, düşük seviyeli hastalık. Bazı yeni tedaviler kanseri çok iyi kontrol etse de, tedavi birçok ortamda kanıtlanmamıştır.
Son zamanlarda grubumuzdan yapılan çalışmalar, hücre büyümesini tetikleyen sinyaller gibi kanserin hayatta kalma süreçlerine saldırmak için hedefli terapiyi kullandığımızda, kanserli hücrelerin toplanmaya ve kendi içeriklerini tüketmeye başladığını gösterdi.
Kendi bileşenlerini yemek, tedavide hayatta kalmak için gereken enerjiyi üretmelerini sağlar. Bu kalıcı hastalık veya nüks.
Kendini Ölüme Yeme
Artan kanıtlar, otofajinin, bunlarla sınırlı olmamak üzere, bazı kanserler tarafından kullanılan bir direnç mekanizması olduğunu gösterir. yumurtalık, pankreas, beyin, kolon ve meme kanserler. Fakat eğer bu birkaç kanserin birleştiği bir hayatta kalma mekanizmasıysa, kanser hücrelerine karşı otofaji anlayışımızı kullanabilir miyiz?
Ve cevap evet, otofaji konusundaki geniş ve gittikçe artan bilgi tabanı nedeniyle, artık onu nasıl engelleyeceğimizi biliyoruz.
Şans felsefesinde, otofajiyi bloke eden diğer şartlar için kullanılan ortak bir ilaç bile bulduk. Bunu, hücresel bileşenlerin bozulmasını önleyerek yapar.
Otofaji blokerleri lösemi hücrelerinde hedefe yönelik tedavi ile kombinasyon halinde kullanıldığında, hücreler kendilerini yemeye başlarlar, ancak enerji için harcadıklarını kullanmaları engellenir.
Otofajiyi hedefleyen yaklaşımlar, lösemi için anti-kanser tedavisi ile birlikte klinik deneylere girmektedir. diğer kanserler.
Kanser her yıl dünya genelinde sekiz milyondan fazla ölümden sorumludur (46 milyon tanısı dışında). Hastalar tedavi altındayken kanser hücrelerinin nasıl öldürülmediğini araştırarak, kanseri kendi oyununda “yiyerek” daha etkili bir şekilde tedavi edebiliriz. Ve tam olarak ne yapıyoruz.
Yazarlar Hakkında
Deb White, Kanser Araştırma Direktörüdür. Güney Avustralya Sağlık ve Tıp Araştırma Enstitüsü'nde CANCER TEMA. Profesör Deborah White, Lösemi Araştırma Grubu'na stratejik liderlik ve yön veriyor ve proje ekiplerine Bilimsel Başkan olarak liderlik ediyor. White, SA Patolojisinde Hematolojide 30 yıldan fazla bir süredir çeşitli yarı ve tam zamanlı kapasitelerde çalıştı ve nitelikleri Tıpta Doktora ve FFSc (RCPA). Deb White, Novartis ve BMS'den fon aldı. Ayrıca NHMRC, LFA ve Beat Cancer'den (Cancer Council SA).
Lisa Schafranek Güney Avustralya Sağlık ve Tıp Araştırma Enstitüsü'nde Doktora Sonrası Araştırmacıdır. Bir kanser biyoloğu ve tıpta doktora yaptı. Kronik Miyeloid Lösemiye ve tedaviye direnç mekanizmalarına özel odaklanma. Lisa Schafranek Avustralya Lösemi Vakfı'ndan doktora fonu aldı.
Okumak isteyebilirsiniz:
Her Şeyi Sarstı: Kansere Karşı Doğal Mücadelem (Elvis'ten biraz yardım alarak)
Juliet Sullivan'a söylendiği gibi Suzie Derrett.
Her şey kendine geldi Bir kadının kansere yakalanması ve kazanması ... konusundaki kararlılığı ve cesareti hakkında bir kitap. Seni güldürecek, seni ağlatacak ve her şeyden önce Suzie, seni inandıracak. Kitap, 52 yaşında meme kanseri ve uterin kanseri 60 yaşı ile nasıl tanı konduğu hakkında. Ve daha sonra, geleneksel tedavilerle değil, yalnızca alternatif tedavilerle, mizahla ve Elvis'le hastalığı iki kere yenmek için nasıl devam etti.