Bu beyin fonksiyonlarıyla alakalı bir durumdur. Bizde de çocuklardaki kadar olmasa da vardır, çocukların semboller ve nesnelerle aralarının bu kadar iyi olmasının sebebi konuşamamalarıdır. Dil öğrenmek için de en verimli yaş 0-7 yaş arasındadır. Bilinçaltımızın önemli bir depolama miktarı 0-7 yaş aralığında oluşur. Soyut düşünmeye ise 12 yaştan sonra başlarlar.
Sembolik gelişimin çocukların genel sosyal bilişsel ve kültürel gelişimiyle teorik entegrasyonunu engeller. Ana hatlarıyla, böyle bir teorik bütünleşmeye katkıda bulunmayı önerilen görüş şudur;
İlk doğum günlerinden itibaren çocuklar, diğer kişileri bir anlamda kasıtlı aracılar olarak anlar, sonuç olarak kültürel (taklit) öğrenenler olmaya başlarlar ve böylece kolektif niyete dönüşürler. Bu kültürel öğrenme sürecinin bir parçası olarak, çocuklar, çoğu eserleri içeren farklı eylem biçimleriyle tanıştırılır. Amaçlı okuma ve taklit yoluyla, aletlerin işlevlerini, “kasıtlı yeterliliklerini” araçsal amaçlar için kullanılan nesneleri öğrenirler. Daha da önemlisi, benzer bir şekilde, önce nesneler olmadan (jestler ve dil) ve ardından yapay nesnelerle (çizimler, kopyalar ve diğer nesneler kullanarak) sembolik eylemler gerçekleştirmeyi öğrenirler.
İnsan dışı primat türlerinde gerçek sembolik iletişim eksikliğini, gerekli niyet okuma ve taklit kapasitelerinin olmamasıyla açıklanabilir. Otistik çocukların sembolik iletişimde yaşadıkları sorunlar, kişileri ve eylemlerini anlama konusundaki sorunlarına kadar uzanabilir.