China Daily / Mei Xinyu
Bazı yabancı hükümetler, işletmeler ve İsviçre merkezli sivil toplum kuruluşu Better Cotton Initiative de dâhil olmak üzere Çin karşıtı güçler, Xinjiang pamuğunu karalamak için yanlış iddialarda bulunuyor. İddialarını kanıtlamak için Xinjiang Uygur Özerk Bölgesi’nde tek bir “zorla çalıştırma” kanıtı göstermedikleri gerçeği, suçlamalarının temelsiz olduğunu doğruluyor.
Xinjiang, Qing Hanedanlığı döneminden (1644-1911) bu yana merkezi hükümet tarafından sağlanan çeşitli sübvansiyonlardan ve mali destekten yararlanmaya başladı. Xinjiang, ekonomik ve sosyal kalkınma açısından Çin’deki kıyı illerinin gerisinde kalsa da, merkezi makamların tutarlı olumlu politikaları sayesinde hem kentsel hem de kırsal sakinleri kapsayan sağlık ve emeklilik sigortası sistemi gibi refah programlarında diğer il ve bölgelere öncülük ediyor.
Xinjiang ve diğer etnik özerk bölgelerin aldığı mali desteklerden biri, herhangi bir mal veya hizmet alışverişi olmaksızın para transferi şeklindeydi. Bu ödemeler, merkezi hükümetin parayı ihtiyaç duyan illere ve bölgelere yeniden dağıtma politikasının bir parçasıdır.
Merkezi hükümet tarafından aktarılan mali fonlar doğrudan yerel yönetimlere gider. Bu ödemeler, 2013’ten 2019’a kadar Xinjiang’ın 1,9 trilyon yuan’ı aşan mali açığını telafi etti. Bazı müreffeh doğu ve orta iller de eşleştirme yardım programlarının bir parçası olarak az gelişmiş özerk bölgelere mali destek sağladı. Örneğin, Beijing Belediyesi, uzun yıllardır Xinjinag’ın Hotan vilayetine yılda 2 milyar yuan’dan fazla para verdi. Resmi verilere göre 2017’de, fonlar Hotan’ın Gayri Safi Yurt İçi Hasılası’nın (GSYİH) yaklaşık yüzde 10’unu oluşturuyordu. Ayrıca devlete ait işletmeler, Xinjiang’da elektrik gibi kamu hizmetlerini nispeten düşük fiyatlarla sağladı.
KİŞİNİN KENDİ GEÇİM KAYNAĞINI KAZANMASI TEMEL BİR SOSYAL DEĞERDİR
Böylesi bir mali destek sayesinde, Xinjiang sadece gelişmiş emeklilik ve sağlık sigortası sistemleri kurmakla kalmadı, aynı zamanda dokuz yıllık zorunlu eğitim sistemi ile karşılaştırıldığında, üç yıl anaokulu, altı yıl ilkokul ve altı yıl lise olmak üzere 15 yıllık zorunlu eğitim programını başlattı.
Pamuk endüstrisi, Xinjiang ekonomisinin diğerleri petrol ve kömür olan üç temelinden biridir. Bu nedenle, bazı Çin karşıtı güçler Xinjiang pamuğunu lekelemeye çalışıyor, ancak Çin dış müdahaleye karşı etkili önlemler aldığından, bunun ülke ekonomisi üzerinde çok az etkisi olacak.
Xinjiang pamuğunu ve bölgedeki yoksulluğu azaltma çalışmalarını karalama kampanyası, bazı Batılı siyasetçilerin ve medyasının ahlaki yozlaşmasını yansıtıyor. Ancak bu eğilim, uzun vadede, Batı toplumunun temelini zayıflatacak ve Çin’e zarar vermek yerine, kendi gelişimine gölge düşürecektir.
Örneğin, Better Cotton Initiative’in standartlar ve güvence direktörü Damien Sanfilippo, geçen yıl BBC’ye “yoksul, kırsal toplulukların (Xinjiang’daki) bu yoksulluğu azaltma programıyla bağlantılı olarak istihdama zorlanma riskini belirlediklerini” söyledi. Sanfilippo, “Bu işçiler makul bir ücret alsalar bile -ki bu mümkün- bu istihdamı özgürce seçmemiş olabilirler.” dedi. Sanfilippo’nun, yoksul insanların çalışmadan makul bir gelir elde edebileceğine inanıyor gibi görünüyor olması şaşırtıcıdır.
Kişinin kendi geçim kaynağını kazanması temel bir sosyal değerdir, bu nedenle Sanfilippo’nun açıklamaları ile BBC’nin raporu mantıksızdır ve Batı toplumunun ahlaki düşüşünü yansıtır. Bazı Batı medyasının Çin’i utandırmak ve kendi halkının beynini yıkamak amacıyla asılsız haber yayması, Batı toplumunun, azalan üretkenlik ve artan finansal borcu ile daha da güçlenecek kasvetli bir gelecekle karşı karşıya olduğu anlamına geliyor.