Geçen yıl boyunca Washington, Ukrayna’nın egemenliğini kahramanca savunmasını desteklemek için Avrupa’nın toplanmasına yardım etti. Yine de bunun yarattığı coşkunun ortasında, bazı gözlemciler endişeli Avrupa’daki savaşın ABD’yi Çin’den karşı karşıya olduğu daha derin tehditten uzaklaştıracağını. Olmamalılar. Avrupa ile Hint-Pasifik arasında derinleşen karşılıklı bağımlılık göz önüne alındığında ve Moskova ve Pekin arasında artan işbirliğiRusya’yı kararlı bir şekilde yenmek, ABD’nin Çin’e karşı başarılı bir şekilde rekabet etmesi için en iyi yol olmaya devam ediyor.
ABD Savunma Bakanı Lloyd Austin yakın zamanda tartıştı Amerika Birleşik Devletleri’nin “Rusya’nın Ukrayna’yı işgal ederken yaptığı türden şeyleri yapamayacak kadar zayıfladığını görmek istediğini” söyledi. Amerika Birleşik Devletleri bunu başarmayı başarırsa, öngörülebilir gelecekte Avrupa güç dengesine yönelik bir tehdidin varlığını etkisiz hale getirebilir. Ve bu, ABD’nin stratejik dikkatinin büyük kısmının Çin’in Hint-Pasifik’te oluşturduğu tehdide yeniden yönlendirilmesinin temellerini atabilir. Buna karşılık, Ukrayna’yı kendi haline bırakmak, Avrupa güvenlik düzeninin çözülmesine yol açabilir. Bu, Amerika’nın stratejik bant genişliğinden önemli ölçüde daha yüksek bir pay talep etmekle sonuçlanacak ve bu nedenle Hint-Pasifik’te çok ihtiyaç duyulan yeniden dengeleme üzerinde çok daha ciddi bir engel oluşturacaktır.
Takaslarla Mücadele
ABD’nin Avrupa’daki ve Hint-Pasifik’teki stratejisi arasındaki ilişkiyi gerektiği gibi anlamak, üç önemli gerçeği tanımakla başlar. İlk olarak, her iki bölgedeki güvenlik mimarisi ABD askeri gücü üzerine inşa edilmiştir. İkincisi, Amerika Birleşik Devletleri savunma kaynaklarının büyük bir bölümünü bu iki bölgeye ayırıyor. Üçüncüsü, Amerika Birleşik Devletleri şimdi Avrupa ve Hint-Pasifik’te büyük güçlerin meydan okumalarıyla karşı karşıya. eşzamanlı.
Avrupa ile Hint-Pasifik arasındaki stratejik değiş tokuşların varlığı çok gerçektir. Amerika Birleşik Devletleri’nin bir bölgede yaptıkları, onun diğer bölgedeki kaynak caydırıcılığı. Bu nedenle, bir bölgenin aşırı önceliklendirilmesi – ve diğerinin önceliğinin kaldırılması – için pencereler açabilir. fırsatçı saldırganlık. Gerçekten de, ABD Ulusal Savunma Stratejisi Çin ve Rusya’nın işbirliğini genişlettiklerini ve “ABD’nin bir krize girmesi veya diğeriyle çatışması durumunda her iki devletin de Ortak Kuvvet için küresel olarak ikilemler yaratmaya çalışabileceğini” savunuyor. Bu doğrultuda, bazı uzmanlar, eşzamanlı savaşlar Avrupa ve Hint-Pasifik’te.
Avrupa ve Hint-Pasifik’in diğer tüm bölgelerdeki önemi tipik olarak haklı Onlara hakim olan herhangi bir gücün Amerika Birleşik Devletleri’ne ciddi şekilde meydan okumasına ve nihayetinde tehdit etmesine izin verecek demografik, endüstriyel, teknolojik ve askeri potansiyeli barındıran tek iki bölge oldukları temelinde. Bu nedenle, tek bir gücün veya güçler koalisyonunun her iki bölgenin kaynaklarını kontrol etmemesini sağlayarak, Avrupa ve Asya’daki elverişli dengeleri aynı anda korumak önemlidir. varsayım her iki bölgedeki güç dengesinin yapısal olarak hassas olması ve ABD’nin kalıcı angajmanını gerektirmesi, bir bölgeye diğerinin zararına aşırı öncelik verilmesine ilişkin yinelenen endişelere yol açtı.
Ancak bu varsayım bugün ne ölçüde geçerli? Yani Avrupa ve Doğu Asya’da bölgesel dengeler ne kadar kırılgan? Her bölgenin göreceli önemi ve dolayısıyla stratejik karşılıklı bağımlılık derecesi de zaman içinde değişmiştir. olduğuna dair geniş bir mutabakat vardır. Avrupa ağırlık merkezi oldu Soğuk Savaş sırasında Washington için. Sovyetler Birliği, ABD ve Avrupa’nın ekonomik gücüyle boy ölçüşemezken ve yapısal ekonomik zorluklarla karşı karşıya kalmış olsa da, önemli ekonomik büyüme seviyeleri Soğuk Savaş’ın çoğu boyunca endüstriyel ve teknolojik bir süper güç olarak kaldı. Üstelik komünizm, Batı Avrupa genelinde önemli sosyal çekicilik. Kritik olarak, Sovyet askeri gücü – nükleer ve konvansiyonel – ve Orta Avrupa’daki mevcudiyeti, Avrupa güç dengesi için akut ve kalıcı bir tehdit oluşturuyordu. Asya’da eşdeğer bir tehdit yoktu. Çin ekonomik olarak zayıf ve içe dönüktü ve aslında ABD’nin Doğu Asya’daki müttefikleri ve çıkarları için başlıca bölgesel tehdit olarak görülen Sovyetler Birliği idi.
Bugün durum tersine döndü. Olurdu erken Rusya’nın Ukrayna’daki askeri performansından çok fazla ders çıkarmak ve Moskova’yı önemli bir güç olarak saymak – Rusya, büyük nükleer cephaneliği ve devam eden modernizasyon çabaları göz önüne alındığında, Avrupa ve ABD için hala ciddi bir tehdit oluşturuyor. Bununla birlikte, Moskova’nın doğu ve güney Ukrayna’daki ilk kazanımlarını sürdürememesi ve yüksek oranda ekipman kaybı, NATO’ya konvansiyonel bir askeri tehdit oluşturma yeteneği hakkında soru işaretleri uyandırıyor. Bu tür sorunlar, Rusya’nın Avrupa’da artan ekonomik ve siyasi izolasyonuyla daha da şiddetleniyor. Kritik olarak NATO, genişlemenin ittifakın savunma çevresini kuzey Avrupa ovasına ve Baltık ve Karadeniz’e doğru itmesiyle önemli bir jeostratejik derinliğe sahiptir. Finlandiya ve İsveç şimdi NATO’ya daha fazla derinlik ve yetenek kazandıracak.
Rusya dışında, Avrupa güç dengesine ciddi bir meydan okuma yok. Daha fazla Avrupa stratejik özerkliği veya egemenliğinin sağlanıp sağlanamayacağı sorusunu bir kenara bırakırsak, ABD’ye faydalıAvrupa kalır engelli ulusal çıkarları farklılaştırarak ve özerkliği büyük ölçüde ekonomik işlerle sınırlıydı. Bilakis, Ukrayna’daki savaş Avrupa’nın güvenlik ve enerjide ABD’ye olan bağımlılığını artırmış olabilir.
Avrupa hala bir dizi ekonomik ve güvenlik sorunuyla boğuşmak zorunda kalsa bile, Avrupa’nın temel güç dengesi söz konusu değil. Aynı şey, yükselen Çin’in zorlu, etki alanları arası bir tehdit oluşturduğu Hint-Pasifik için söylenemez. Askeri modernizasyonu ve atılganlığı, Çin’in bölgesel askeri konumunu iyileştirdi. Amerika Birleşik Devletleri karşısındave Amerika’nın Batı Pasifik operasyon sahasındaki serbest dolaşımına meydan okudu. Çin topraklarının Batı Pasifik’in büyük bölümünü kucaklaması ve Doğu Asya’daki ABD öncülüğündeki savunma çevresinin sınırlı jeostratejik derinliğe sahip olması, Pekin’i gücünü açık denizlere yansıtacak bir konuma getiriyor. Ayrıca, Doğu Asya’daki birçok ülke, Çin’in ekonomik yörüngesive Pekin ile iyi siyasi ilişkiler sürdürmek.
Amerika Birleşik Devletleri aslında Rusya ile Çin arasında büyüyen eşitsizliğin farkında. Savunma Bakan Yardımcısı Kathleen Hicks Son zamanlarda Rusya’dan “akut tehdit” olarak bahsedildi, yani “keskin, yakın vadeli ve potansiyel olarak daha geçici olabilir.” Buna karşılık Çin, “kapsamlı bir güç paketi getirebilecek” bir “hızlı mücadele” olarak görülüyor. Bu ayrım önemsiz değildir. Moskova hala müthiş bir nükleer tehdidi temsil ediyor ve Doğu Avrupa’daki ABD müttefiklerini tehdit edebilir. Ama bırakın küresel dengeyi, Avrupa’nın güç dengesini bile alt üst edecek durumda değil. Çin öyle. Kısacası, Amerika Birleşik Devletleri Hint-Pasifik’te bir güç dengesi sorunu ve Avrupa’da bir istikrar sorunu ile karşı karşıya. Bu, Hint-Pasifik’i stratejik olarak daha yüksek bir seviyeye getiriyor.
Muhtemelen, Avrupa ile Hint-Pasifik arasındaki karşılıklı bağımlılık derecesi bugün Soğuk Savaş döneminde olduğundan daha fazladır. O zamanlar, Amerika Birleşik Devletleri, orada algılanan artan Sovyet tehdidine yanıt olarak Avrupa’ya katkısını artırması gerektiğini hissetseydi, başka yerlerde ortaya çıkan risk daha az şiddetliydi. Ne de olsa, Sovyet kaynakları da sınırlıydı ve Sovyetlerin Avrupa’ya öncelik vermesi, Moskova’nın Doğu Asya’daki kendi stratejik bant genişliğini otomatik olarak sınırlayacaktır. Bu nedenle, hem bölgeler hem de ABD müttefik grupları arasındaki jeostratejik değiş tokuş duygusu bugün olduğu kadar belirgin değildi.
Uygun Öncelikler
Çin’in yükselişi şu anlama geliyor: mevcut meydan okuma Amerika Birleşik Devletleri ve müttefiklerinin farklı alanlarda farklı rakiplerin eşzamanlı meydan okumalarıyla karşı karşıya kaldığı II. Dünya Savaşı’na daha çok benziyor. Neyse ki, bugün Avrupa dengesi tehlikede görünmüyor. Bununla birlikte, Doğu Avrupa’daki yaygın istikrarsızlık olasılığı, ABD anlaşmalı müttefiklerine yönelik devam eden risk, Rusya’nın nükleer statüsü ve Washington’un mevcut taahhütleri, ABD’nin Avrupa’daki angajman seviyesinin tek başına güç dengesi mülahazalarından daha büyük olabileceğini gösteriyor. gerekmek. Böylece bölge, Washington için Hint-Pasifik dışındaki tüm bölgelerden daha önemli olmaya devam edecek. Ancak bu önem muhtemelen azalacaktır.
Bu noktada Çin’e dönmek yanlış olur. beklenti ile Avrupa devletlerinin kıtadaki caydırıcılık ve güvenliği ABD’nin sınırlı katılımıyla koruyabileceği. Ukrayna’daki savaş, ABD’nin siyasi ve askeri liderliğinin, Avrupa güvenlik mimarisini desteklemeye yönelik herhangi bir çabanın ağırlık merkezi olmaya devam ettiğini gösteriyor. Açıkça söylemek gerekirse, Rusya’nın Ukrayna’daki başarısızlıklarını ABD’nin Kiev’e verdiği desteğe atıfta bulunmadan açıklamak zordur. Avrupa’nın güvenlik mimarisinin çökmesine yol açan aşırı aceleci bir dönüş, sonunda çok daha fazla stratejik kaynak ve dikkat gerektirecektir.
Rusya’yı kontrol altında tutmak için geçerli herhangi bir strateji, özellikle Rusya’nın nihayetinde yeniden silahlanıp yeniden inşa edileceğini varsayarsak, ABD’nin Avrupa’da sürekli bir angajmanını gerektirecektir. Bununla birlikte, bir Ukrayna zaferi, bu angajmanın aşağıdaki gibi faktörlere giderek daha fazla odaklanmasını sağlayacaktır: komuta ve kontrol, yangınlar ve anahtar etkinleştiricilerBu, Avrupa’nın kendi savunma yeteneklerinde çok ihtiyaç duyulan bir artışı ve NATO içinde daha güçlü bir Avrupa rolünü tamamlayacak. Bu, Tayvan’da veya başka bir yerde bir kriz olması durumunda Amerika Birleşik Devletleri’nin Avrupa’dan Hint-Pasifik’e güç kaydırmasının yolunu açacaktır. Başkalarının savunduğunun aksineRus tehdidiyle kararlı bir şekilde başa çıkmak ve Rus gücünü önemli ölçüde azaltmak, aslında ABD’nin Hint-Pasifik’te sürdürülebilir bir yeniden dengelemesini sağlamanın en iyi yolu olabilir. Bu sadece Avrupa’nın veya Amerika’nın çıkarına değil — ABD Hint-Pasifik müttefiklerinin de Washington’ın Avrupa’daki başarısında stratejik çıkarları var.
Luis Simón, Brüksel Yönetişim Okulu’nda Güvenlik, Diplomasi ve Strateji Merkezi direktörü ve Elcano Kraliyet Enstitüsü’nün Brüksel ofisinin direktörüdür.
Resim: Ukrayna Devlet Başkanı
Kaynak : https://warontherocks.com/2022/12/americas-indo-pacific-strategy-runs-through-ukraine/