Yabancı silahlar ve askeri teçhizat en iyisi gerçek anlamda incelenir. Çeşitli şekillerde elde edilebilirler - bir kupa olarak almak, üçüncü bir ülkeden satın almak veya terkedilmiş mülk corny'yi almak. Amerikan III. Ümit Dağı operasyonunun temelini oluşturan üçüncü yöntemdi. Daha önce Libya Hava Kuvvetleri'ne ait olan Mi-1987 savaş helikopterini almak için 88-25'te tutuldu.
Gitti ve yaptı
1987'in başlangıcında, Libya ve Çad arasındaki uzun süren çatışma yeni bir aşamaya girdi. Chadian ordusunun düşmanı tartışmalı alanın dışına itebildiği ünlü Toyot Savaşı başladı. Nisan ayında, Chadian ordusunun ilerlemesi Wadi Dum hava üssüne ulaştı ve Libyalılar aceleyle bırakmak zorunda kaldı. Üssünde birçok farklı varlık atıldı - ve hatta bir Mi-25 savaş helikopteri (Sovyet Mi-24'in ihracat sürümü).
Terk edilen helikopterle ilgili bilgiler hızla Washington'a ulaştı ve Amerikan komutanıyla ilgilendi. 1985’te, Amerikalı uzmanlar Afgan pilotları tarafından Pakistan’a kaçırılan iki Mi-24D helikopteri çalışabildiler. Bir ihracat modifikasyon savaş aracı da çalışma için büyük ilgi gördü.
Çok hızlı bir şekilde, araştırma için “sahipsiz” helikopteri kaldırmak için bir operasyon organize etme teklifi geldi. Bu, son on yılların en ilginç özel operasyonlarından biriyle başladı.
Örgütsel konular
Birleşik Devletler’in askeri ve siyasi liderliği öneriyi onayladı ve sonrasında hazırlıklar başladı. İstenen helikopter yabancı bir ülkede ve muhtemel düşmanın faaliyet bölgelerinin yakınında bulunuyordu. Bütün bunlar belirli sınırlamalar getirdi ve uygun önlemlerin alınmasını gerektirdi.
Helikopter çıkarma operasyonu III. Ümit'te kodlandı. Hazırlanması ve uygulanmasında çeşitli Hava Kuvvetleri birimlerinin, istihbaratın ve hatta diplomatların dahil edilmesi gerekiyordu.
ABD Dışişleri Bakanlığı işini yapan ilk kişiydi. Bu ajans, Chadian liderleriyle görüşmelerde bulundu ve operasyonu yürütmeyi kabul etti. Afrika devleti hava limanları ve hava koridorları sağlamayı kabul etti, ancak doğrudan askeri yardımı reddetti. Tüm ABD çalışmaları bağımsız olarak veya üçüncü ülkelerin katılımıyla yapılmalıydı.
Sahadaki doğrudan çalışma, Night Stalkers olarak da bilinen 160 Özel Harekat Havacılık Alayına (Havadan) veya 160th SOAR'a atanmıştır. Bu bölüm özel taşıma problemlerini çözmek için kuruldu ve gelecekteki görevine mükemmel bir şekilde karşılık geldi.
Ayrıca Fransa ile müzakere başardı. Küçük bir arazi şartı ve birkaç Hava Kuvvetleri avcı bombacısı tarafından temsil edildi. Fransız ordusunun yerdeki ve havada Amerikan meslektaşlarına yardım etmesi gerekiyordu.
Bir operasyon için hazırlanıyor
O sırada, herkes Kartal Pençesi operasyonunun Rehineleri Tahran'dan kaldırmadaki başarısızlığını hatırladı ve hiç kimse bu tür olayların tekrarlanmasını istemedi. Bu sebeple III. Ümit'e en büyük sorumluluğa yaklaşıldı. Aynı zamanda, durum aceleyle baş etmeyi ve bütün planları dikkatlice yerine getirmeyi mümkün kıldı.
1987'in son aylarında, 160 Hava Alayı'nın emri, gelecekteki bir operasyon için bir plan oluşturdu ve eğitime başladı. Tatbikatlar, gerekli tüm ekipmanları kullanarak ve birçok askeri personeli içeren White Sands eğitim sahasında gerçekleştirildi.
Operasyonun tüm unsurları eğitim alanında yapıldı. Askeri nakliye uçaklarının ve helikopterlerinin pilotları, uçuş yeteneklerini gece yükseltti, harici bir askıya büyük yükleri (yumuşak su depoları) taşımak için eğitildi. Yakıt ikmali için ara inişlerle işletilir. Yer birimleri ve uzmanlar yakalanan helikopterle çalışmaya hazırlanıyorlardı. Operasyonun hazırlanması sırasında mevcut planların eksikliklerini tespit etmek ve zamanında düzeltmek mümkündü.
Mount Hope III operasyon planına göre, Mi-25'in tahliyesinde birkaç C-5 Galaxy ve C-130 Hercules askeri nakliye uçağı kullanılacaktı. Ana görevler iki MH-47 Chinook helikopterine verildi. Birkaç Fransız Mirage F.1 havadan korunacaktı ve yer grubu birkaç düzine savaşçıyı içeriyordu.
Operasyona hazırlık, 1988'in ilkbaharında tamamlandı, insanlar ve ekipman Çad'a gönderilmeye hazırdı ve ilgili emri bekliyorlardı.
Xnumx saatlerinde götürün
Operasyon Haziran ayında başladı 10 1988: Üç Amerikan uçağı, Chadian'ın başkenti N'Djamena'nın uluslararası havaalanına ulaştı. Ağır taşıyıcı C-5 iki MH-47 helikopter ve personel getirdi. İki C-130 uçağı yakıt ikmali ekipmanı ve yakıt temini taşıdı. Herkül kısa bir süre sonra daha fazla çalışma sağlamak için Mussoro ve Faya-Largeau havaalanlarına gitti.
Birkaç saat boyunca, Amerikalılar helikopterleri boşalttılar ve kalkışa hazırladılar. Geceleri, gemide ilave tank ve savaşçı bulunan iki Chinook, istenen Mi-25'in bulunduğu yere gitti. Uçuş birkaç saat sürdü ve bu süre zarfında helikopterler çöl arazisinde neredeyse 500 mil kapladı. Sabaha, onlar Wadi Doom üssündeydiler.
Helikopterler inişi indi ve indirdi, ardından bunlardan biri indi ve araziyi gözlemlemeye başladı. Operasyon alanında, Libyalı birlikler etkindi ve pilotlar zamanında tehlikeyi farketmiş olmalıydı. Ayrıca bölgede nöbetçi Fransız uçakları vardı. Bu arada, ikinci helikopterin ekibi ve buna bağlı ekipman, kupayı ihracat için hazırlamaya başladı.
Mi-25, rotor kanatlarını çıkardı ve bireysel birimleri sabitledi. Daha sonra bir 7,5 t kütle helikopteri kablolarla sarıldı ve dış süspansiyona alındı. MH-47, özel bir yük ile kalktı ve Faye Largio'ya doğru yola çıktı. Ondan sonra, ikinci Chinook yerden ayrıldı ve ondan sonra uçtu.
Hedefe giderken, helikopterler ilave tanklar dahil olmak üzere yakıtın çoğunu üretmeyi başardı. Ek olarak, yakıt tüketimini etkileyen önemli bir yük taşıdılar. Bu nedenle, helikopterler Chadian havalimanlarında iki ara iniş yapmak zorunda kaldılar, burada yakıtlı C-130 onları bekliyordu. N'Djamena'ya dönüş sırasında, rota üzerinde bir kum fırtınası ortaya çıktı, ancak süspansiyon üzerindeki özel bir yükle bile üstesinden gelmek mümkündü.
N'Djamena Havaalanında, MH-47 yavaşça yükünü indirdi ve indi. Ondan sonra, yakalanan Mi-25 yine kısmen demonte edildi, bir C-5 nakliye uçağına yüklendi ve Amerika Birleşik Devletleri'ne gönderildi. Yakında, diğer 160th SOAR uçakları ve helikopterleri ve çalışanları da eve gitti.
Ümit III, özellikle zor ve riskliydi. Buna rağmen, her şey neredeyse mükemmel gitti. Pilotlar benzersiz derecede zor bir uçuş ve kötü hava koşulları ile ilgilendiler. Libya ordusu gerçekten de Wadi Dum üssü bölgesinde bulunuyordu, ancak üçüncü bir ülkenin faaliyetlerini fark etmedi. N'Djamena'ya inişten kupanın kaldırılmasına kadar tüm operasyonun yürütülmesi sadece 67 saat sürdü.
Operasyon sonuçları
Ümit III Operasyonu tam bir başarıydı. Amerika Birleşik Devletleri istenen yabancı helikopteri aldı ve herhangi bir kayıp vermedi. Uzun ve kapsamlı hazırlık tam olarak karşılığını verdi. Operasyon tamamlandıktan kısa bir süre sonra sonuçlar toplandı.
Mi-25'in bir nakliye düzlemine yerleştirilmesi
Operasyona katılanlar ödüller, övgüler ve diğer teşvikler aldı. 160 Özel Kuvvetler Alayı için, Umut III'ün başarısı özel bir öneme sahipti; hikayeler. Ayrıca, Kartal Pençesi'nin başarısızlığından sonra ABD Hava Kuvvetleri'nin başarılı rehabilitasyonuna benziyordu.
Pentagon ve ABD havacılık endüstrisi gerçek bir Mi-25 şeklinde harika bir hediye aldı. ABD ordusu, zaten “D” Mi-24 modifikasyonunu incelemeyi başardı ve şimdi böyle bir helikopterin ihracat versiyonunu almayı başardılar. Elde edilen makinenin çalışması, yeni sonuçlar çıkarmamıza ve silah ve ekipman geliştirme planlarımızı düzenlememize izin verdi.
Daha sonra, belirli koşullar altında, ABD Ordusu çeşitli modifikasyonlarda birkaç Mi-24 helikopteri elde edebildi. Ancak, Libyalı Mi-25 örneğinde, özel bir havacılık alayının ve yabancı müttefiklerin katılımıyla bütün bir operasyona ihtiyaç duyuldu. Diğer örnekler çok daha kolaylaştı.