XVI. yüzyılın sonlarına doğru İber Yarımadası’nda İspanya, Portekiz’i zapt ederek siyasal bütünleşmeyi sağlamış oldu. İspanya ve Portekiz sömürge imparatorlukları ise uzun ömürlü olmadı. İspanya ve Portekiz’in oldukça geniş topraklarına zaman içinde yeni sömürge devletleri olarak yükselen İngiltere ve Hollanda tarafınca el konulmaya başlandı. İspanyol deniz gücü, İngiltere’ye karşı girişilen mücadelede ağır bir mağlubiyete uğradı (1588).
Fransa ile İspanya içinde 1652’den itibaren bir cenk sürmekteydi. Otuz Yıl Savaşları’nı hezimetle kapatan Almanya’dan artık herhangi bir yardım ummayan İspanya, hem de kıta haricinde kendi sömürge imparatorluğunu da Hollanda ve İngiltere’ye karşı korumak mecburiyetinde bırakıldı.
İspanya’nın bu durumu sömürgecilik tarihinde yeni bir son zamanların adım atmak suretiyle bulunduğunun işaretiydi. Artık dünyanın papaların vesilesiyle İspanya ve Portekiz içinde bölüşüldüğü devirler geçmiş ve meydana getirilen anlaşmalar geçerliliklerini kaybetmişti. Böylece dünyanın tekrardan paylaşılması söz mevzusu oldu. Nitekim birçok eski İspanyol ve Portekiz sömürgesi Hollanda ve İngiltere’nin eline geçti.