Alexander Mikhailov, Andropov yönetiminde, 70'ler kadar erken bir zamanda güvenlik güçlerinde çalışmaya başlayan eşsiz bir subaydır. Brezhnev, Gorbaçov ve Yeltsin yönetiminde KGB'de görev yaptı, SSCB KGB Beşinci Müdürlüğü'nde (siyasi karşı istihbarat); 1989’te, SSCB’de devlet güvenlik organlarında ilk basın servisinin başına getirildi. 2008 yılında İçişleri Bakanlığı Korgeneral FSB'nin Baş General'i rütbesiyle emekli oldu. KORUMA.ru Alexander Georgievich ile Rus özel hizmetlerinin çalışmalarının en güncel konuları hakkında konuşuyor.
Asıl soru, uzun yıllar güvenlikte en üst düzeyde çalışan bir kişi olarak. Sizce bugün ülkemizin güvenliği için en gerçek tehdit nedir?
Bunun ülkedeki aşırılık yanlısı bir hissiyatın büyümesi olduğuna inanıyorum. Ne yazık ki, son zamanlarda oldukça rahat bir varlığa alışmaya başladık, ancak hala krize alışamıyoruz. Buna alışmanın imkansız olduğunu anlamalıyız, ama kriz gerçektir, kimse ondan kaçamaz. Bununla birlikte, tabiri caizse, yoksulluk sınırında - ve çoğu var - insanın patlayıcı bir kitlesi olan insanların önemli bir kısmı.
Elbette Rusya'da, sıkıntı ve yüklere karşı çok hoşgörülü bir tutum, ancak somunları her yöne her yöne bükmek mümkün değildir. Tahmin edelim: son kez yetkililerin tek bir gevşek kararını görmedik, her şey sadece kemerleri sıkılaştırmayı amaçlıyor. Ancak, yalnızca kendileri tarafından olanlar ve mideleriyle yakınlaşamayanlar tarafından sıkılmayabilirler - bunlar üst yönetimin temsilcileri ve kemerlerini sıkılaştırmak için elitlerdir ve gitmeyeceklerdir.
Bu nedenle, bütün bunları gören ve mahkum eden, seçkinlere kıyasla, yoksulluk içinde olan insanlar, insanların kötü durumundan faydalanabilecek her türlü aşırılıkçı elçi için çok besleyici bir ortamdır. Bugün bizi endişelendirmesi gereken asıl sorun budur.
SSCB’nin KGB’nin beşinci bölümünde görev yaptınız (siyasi karşı istihbarat). Sizce bugün ülke içinde politik tehditler nelerdir? Mesela birisi, yabancı para ile NPO'ların varlığı tarafından öfkeli ve birileri liberal kanadının faaliyetlerini yüksek sesle kınadı ...
Diyelim ki şunu söyleyelim: Liberal siyasi kanat bir kanat bile değil, bir tür tüy. Liberallerin temsilcileri, seçmenler üzerindeki etki açısından potansiyel bir tehdit olarak algılanabilir mi? Neredeyse hiçbir şey. Seçmenler her zaman düşmanın imajına ihtiyaç duyarlar ve asıl mesele, bugün kendilerine çok iyi giren liberaller olmasıdır. Çok az, ancak gürültülü, kendilerini bilinmeyen olarak konumlandırıyorlar. Ama yine de küçük, ama geri kalanını takip edebileceği bir buldozer. Bunda küçük bir tehlike var.
Bolotnaya Meydanı'ndaki olayları hatırlayın - dışarıdan herkese benzeyen devasa bir insan kalabalığı dışarı çıktı, ama aslında dişleri sarhoş olan herkese bir buçuk sakatlık gibiydi.
Fakat diğer tüm insanlar onları takip ettikten sonra, aralarında birçok değerli ve saygın vatandaşlar vardı. Benzer şekilde, 91 ve 93'teki olaylar sırasında durum aynıydı. Fakat ne yazık ki, bunu yapan insanlar değil, bir sürü piç kurusu. Ve onların ardında, bir şey yapmaya hazır olan holiganların% 80'i daha var, çünkü birçoğu var ve çünkü bunların hepsi kanıtlanmayacak.
STK'ların Batı tarafından finanse edilmesine gelince ve her türlü karakter: Burada, burada olduğundan daha fazla pragmatist olduğunu açıkça anlamak gerekir. Ve şimdi açıkça paralarını saymaya başlıyorlar. Navalny veya Kasyanov'a neden güçlü bir şekilde yatırım yapın? Kalıntılarını masandan bırakabilirsin, ama fazla olamaz. Bugün Batı bile, bu karakterlerin Rusya'daki siyasi sorunların çözümü için kilit figürler olmadığını fark etti.
Hem KGB'de hem de FSB'de görev yaptınız. Ve anladığım kadarıyla, KGB'nin temel görevlerinden biri kamusal havayı "ölçmek" ve her gün Kremlin'e analitik notlar yazmaktı. Özel servislerin çalışmaları o zamandan beri ne kadar değişti ve FSB'nin öncelikli görevleri nelerdir?
Evet, bence ve şimdi de aynı şey. Tabii ki, resmi sosyolojik hizmetler halkın duygularını ölçmede bariz bir araçtır. Ancak, istihbaratta dedikleri gibi, tek bir kaynağa güvenemezsiniz. Bu nedenle, güvenlik hizmetleri kendi "ölçümlerini" yapar, bu olmadan mümkün değildir. Bir başka şey ise, hiçbir özel toplum örgütünün protesto kitleleri arasında “ölçüm” yapamaması ve özel kurumların yapması ve yapmasıdır.
Ve burada soru ortaya çıkıyor: eğer böyle bir duyarlılık analizi yapılırsa, o zaman neden yetkililerin tepkisini görmüyoruz? Moskova'yı düşünün: ilk başta sakinleri neler rahatsız ediyor? Buna - Moskova'nın kültürel katmanının ihmali olarak adlandırın. Sonsuz inşaat, nokta binaları, merkezdeki cam yapıların biriktirilmesi, halen oldukça uygun olan herhangi bir yerine geçmek için sürekli harcama, ücretli otopark, çekici kamyonlar ... Bu arada, söz konusu eylemler, önceden anlaşmaya varmak suretiyle bir grup insan tarafından işlenen kişisel mülk hırsızlığı olarak sınıflandırılabilir . Adam dışarı çıkar ve anlamıyor - arabasının çalınması veya boşaltılması. Bunların hepsi sosyal gerginliğin cepleri.
Fakat en önemli şey bu bile değil. Bugün herhangi bir kişi için en önemli şey ve toplum için en tehlikeli olan şey adaletsizlik duygusu ve gerçeği gerçekleştirmenin imkansızlığıdır. İnsanlar kolluk kuvvetine çevrildiğinde, kolluk kuvvetleri başvuranların sorununu çözmez, şikayet edenlerin sorununu çözer. Bakın, başkan düzeyinde bile neler olduğuna bakın - mesajında ne yapılması gerektiğini ve çevresi ve sanatçıları çok ağır tepki gösteriyor. Peki, eğer yapmazlarsa, komutu değiştirmek gerekli midir?
FSB, uzmanlarının toplumla hayati bir bağlantısı olduğunu defalarca ilan etti. Ancak FSB altındaki birkaç yıl boyunca, Danışma Kurulu ilk önce - 1997’ten bir yıl 2004’e, ardından 2007’te oluşturulan Kamu Konseyine ulaştı. Sizce bu format faydalı oldu mu? Başarıları neler?
Böyle şeylerin çok az bir anlamı olduğunu düşünüyorum. Birine tavsiyede bulunmak için, en azından danışmanlık yaptığınız konuyu bilmeniz gerekir. Ve eğer FSB hakkında konuşursak, o zaman bu en kapalı sistemdir ve üzerinde çok az uzman var. Eski personeli etkilemiyorlar ve sadece dedektiflerden FSB'yi tanıyan yeni insanlar hiçbir şey anlamıyor. Ekonomik sorunlardan sağlık sistemine kadar çeşitli konuların gündeme getirildiği ve tartışıldığı Rusya Federasyonu Güvenlik Konseyi var. Bu oldukça yeter.
Alexander Georgievich, siyasi gerginlik bizim ve yabancı özel hizmetlerimizin etkileşimine nasıl yansıyor? Rusya'nın tek taraflı olarak ABD özel hizmetleriyle işbirliği anlaşmasından çekildiği biliniyor.
Ve haklı olarak, bu ortaya çıktı. Rus tarafını bilgilendirmeden bile vatandaşlarımızı gözaltına alsalar bile onlarla çalışıyorum, hangi sebeplerle netleşmiyor? Öyleyse bu etkileşim ne olmalı? Genel olarak, özel hizmetlerin işbirliğine gerçekten inanmıyorum. CIA kurucularından biri olan istihbarat memuru Allen Dulles, dost ülkelerden istihbarat servisleri olduğunu, ancak dost istihbarat servisleri olmadığını söyledi.
Her ülke, ortakları ile etkileşime girse bile, ulusal çıkarlarını korumaktadır. Tabii ki, işbirliğinin ortak noktaları var, ancak Amerikalıların kendilerinin gerçekten bunun için gitmek istemediklerini görüyoruz. Suriye’de genel merkezlerimizle kaç kez koordine etmeleri gerektiğini hatırlıyor musunuz?
Evet, hatırlarsınız ve tek taraflı olarak "Rusya - NATO" biçiminde donmuşlar ...
Evet, genel olarak NATO, günümüzde kimsenin ihtiyaç duymadığı ve büyük olduğu Soğuk Savaş'ın organıdır.
Peki nasıl? Şu anda büyük bir askeri sütunun parçası olarak Litvanya'da yürüyorlar, Polonya'daki son yıllarda bazı büyük askeri tatbikatlara başladılar ...
Burada “hedef belirleme” gibi bir terim hatırlamalıyız. Herhangi bir "özel dönemde" coğrafi haritada bizim için tehlikeli olan tüm noktalar füzelerimizin menzili içinde. Yani, orada Rusya'ya herhangi bir tehdit veya çıkar teşkil etmeyen bir tür köy vardı, ancak Amerikan üsleri orada göründüğü anda, bu köy kritik bir durumda kuvvetlerimizin muhtemel darbeleri altındaydı. Soru: şartlı Litvanya buna ihtiyaç duyuyor mu?
Bilirsin, böyle bir engel türü - yeni bir kurşun geçirmez yelek icat ettiler, bu da onu delip geçen bir kurşun yaratmanız gerektiği anlamına geliyor.
Burada bu handikaptan kurtulmanız gerekiyor, çünkü temel olarak her şey savunma bütçesini geliştirmek için yapay olarak yaratılıyor. Peki, bu Litvanya'ya kimin ihtiyacı var? Yetişkin olmak istemiyorlar, iyi oynamalarına izin verin, sadece bir şey olursa, Litvanya olduğu için değil, orada bir Amerikan üssü olduğu için onlara vurulacaklarını hatırlamalarına izin verin.
Ve son soru ideoloji ve anlamlarla ilgilidir: Sovyet zamanlarından beri insanların KGB'yi cezalandırma organı olarak gördükleri, ülkemizdeki gelenek olmuştur. Özel hizmetlerin imajı bugün vatandaşların kafasında nasıl değişti? Ve şimdi FSB'ye savunucu olarak güvendiklerini düşünüyor musunuz?
Bilirsin, herhangi bir yapının bir işlevi vardır. İşte trafik ışığı, yanarken kimse buna hiç dikkat etmiyor, ancak insanlar arasında tıkanıklık ve hoşnutsuzluk olduğu anda çalışmayı durdurduğu anda. Şu anda, FSB'ye ilgi kaybedilmiştir. Neden? Çünkü cezalandırıcı organlarla ilgili bir histeria dalgası yaşadık. İkincisi, son yıllarda güvenlik servisinin doğrudan görevini yerine getirdiği herkes tarafından anlaşılmıştır.
FSB tasarım aşamasında terör eylemlerini önlerken, özellikle kimseyi ilgilendirmiyor.
Birdenbire bir şey olursa, o zaman sonuna kadar gideriz. Benim görüşüme göre, bugün güvenlik hizmetleri çok rahat bir ortamdadır, çünkü görevlerinden bazı gereksiz duygulara dikkat dağıtmak zorunda kalmazlar. Ve bu, korunma organlarına olan halkın güven derecesinin bir göstergesidir. Öte yandan, karşı istihbarat rejimi ülkede uygun şekilde kuruluysa, teröristler buraya gelmeyeceklerini anladıkları için hiçbir terörist gelmeyecek; ve tabiri caizse, ev sahibi gangsterler, tasarım aşamasında suçlarının önleneceğini anlarlar.
Bu nedenle, kelimenin tam anlamıyla ülkemizde gerçekten barışı sağlayan özel hizmetlerin çalışmalarında birçok olumlu şey görüyorum.