Osmanlıca ya da Osmanlı Türkçesi, Osmanlı İmparatorluğu'nun ilk anayasası olan Kânûn-ı Esâsî’de geçtiği hâliyle Türkçe (Osmanlıca: لسان توركى Lisān-ı Türkī; توركى Türkī; توركجه Türkçe; لسان عثمانى, Lisān-ı Osmānī), 13 ile 20. yüzyıllar arasında Anadolu'da ve Osmanlı Devleti'nin yayıldığı bütün ülkelerde kullanılmış olan, Arapça ve Farsçanın etkisi altında kalan Türk dili. Alfabe olarak çoğunlukla Arap alfabesinin Farsça ve Türkçe için uyarlanmış bir biçimi kullanılmıştır. Halk arasında bazen bu dil dönemi için yanlış bir tabir olan “Eski Türkçe” de kullanılmaktadır.