Nakş-i Âbi (Nakşi Âbi) Terimi Hakkında Bilgiler
Yazma Eser (Hat-Tezhip-Ebru-Cilt-Minyatür) Terimi Olarak Nakş-i Âbi (Nakşi Âbi):
Su ve zamk ile karıştırılmış boyaların kâğıt üzerine sürülmesiyle yapılan resimlerdir. İranlıların gevaş tâbir ettikleri bir usûl ile yapılırdı. Bu usûlde boyalar şeffaf değildir, renklerin içinde beyaz vardır. Bunu da çoğunlukla beyaz veya altın bir astar zemin üstüne işlerler ve boyaları beyaz boya ile karıştırırlardı.
Benzer Yazma Eser (Hat-Tezhip-Ebru-Cilt-Minyatür) Terimleri:
Varakçı: Varak altın hazırlayan ustalar.
Seren: "Kef" harfinin üst çizgisi.
Tığ: Tezhipte desenin bitiminde kullanılan bir yardımcı süsleme motifidir. Süslemeden boş kısma geçiş, pek az örnek dışında, daima tığlarla yapılmıştır. Tı
Üstübeç: İsfidaç da denilir. Ahar yapımında da kullanılan beyaz maddedir.
Ez Nev: Yeniden. Üstadın talebesinin meşkine koyduğu ve o kısımdaki yazıyı yeniden yamasını istediğini ifade eden kelime.
Kıl Kalem: Müzehhiplerin minyatür yapmak ve ince çizgiler çizmek için kullandıkları fırçanın adıdır. Bu fırçalar tek kıldan yapılırdı.
Külliye: Osmanlı zamanında Araplardaki bazı medreselere üniversite kelimesinin karşılığı verilen bir isim.
Menakibi Hünervaran: Mustafa Âli Efendinin yazı ve resimde zamanına kadar ma'rûf olan san'atkârların hayat ve eserlerinden kısaca bahseden mühim bir eserdir. Matbudur.