Haber makaleleri yayınlandığında, kendi hayatlarına başlayabilirler. Bazıları çevrimiçi içeriğin sarsıntısı altına gömülürken, şanslı bir kaç kişi viral. Bu popülerlik yarışmasında hakemler bir makaleyi paylaşıp paylaşmamaya karar veren okuyuculardır. Ama nasıl karar verirler?
Ulusal Bilimler Akademisi Bildiriler Kitabında yayımlanan yeni bir araştırmaya göre, insanlar iyi görünmelerini sağlayan ve sosyal bağlarını geliştirmelerine yardımcı olan makaleler paylaşıyor.
Çalışmada, Pennsylvania Üniversitesi araştırmacıları, sağlık bölümünde yayınlanan 80 New York Times makalesinin başlıklarını ve özetlerini okurken 80 üniversite öğrencisinin beyin aktivitesini incelediler. Bu makaleler, Times tarafından toplanan verilere göre, gerçek okuyucu tarafından Facebook, Twitter ve e-posta yoluyla toplam 120.000 kez toplam paylaşıldı. [Beyin Hakkında Bilmediğiniz 10 Şey]
Araştırmacılar, makalelerin gerçek dünyada ne sıklıkta paylaşıldığına bağlı olan belirli bir beyin aktivite kalıbı buldular.
Çalışmanın kıdemli yazarı ve İletişim Nörobilim Laboratuvarı müdürü Emily Falk, “Beyninin bir kısmının, değerli, kendi kendine alakalı ve sosyal olarak bir bilgi parçası olduğunu belirlemeye yardımcı olan bölümlerine baktık” diyor.
Bulgular, insanların kendi deneyimlerine bağlanan içerikler okumak veya paylaşmakla ilgilendiklerini ortaya koymaktadır. “İlişkilerini geliştirecek, onları akıllı ya da empatik gösterecek ya da onları pozitif bir ışık haline getirecek şeyler paylaşıyorlar.”
Bulgular araştırmacıların psikoloji paylaşımını daha iyi anlamalarına yardımcı olabilir. Falk, fikirlerin nasıl yayıldığını anlamak, iyi oluşu destekleyen ve yanlış bilginin paylaşım değerini azaltan bilgilerin paylaşılabilirliğini arttırmak için kullanılabilir.
Falk, "Laboratuarım çoğunlukla sağlık davranışı değişimine odaklanıyor." Dedi. “Bir kişi davranışlarını değiştirecek bir sağlık mesajına sahip olursanız iyi olur, ancak arkadaşlarına gidip arkadaşlarına söylerseniz daha da iyidir.”
Önceki çalışmalar, bir makale paylaşma nedenlerini insanlara sorarak paylaşmanın psikolojisini incelemiştir. Ancak bu tür anketler çeşitli sınırlamalardan muzdariptir. Örneğin, insanlar gerçek zamanlı olarak kendi zihinsel süreçlerinin farkında olmayabilirler. Ya da, bir makaleyi paylaştıklarını kabul etmekten çekinebilirler, çünkü onların akıllı olduklarını düşündüklerini düşündüler.
“Nörobilimin devreye girdiği yer burası” diyor, üniversitenin iletişim araştırmacısı olan araştırmacının ilk yazarı Christin Scholz. “Düşünme süreçlerini gerçek zamanlı olarak, insanlara sormaktan ve neyi düşündüklerini bildirmekten çekinmeye gerek kalmadan, gerçek zamanlı olarak ölçmemize yardımcı oluyor. İnsanların aklını okuyamıyor olsak da, beyin görüntülemesi bize bazı içgörüler verebilir. anketler gibi diğer tedbirlere ücretsiz. "
Ekip üç beyin bölgesine odaklandı: Birincisi, bir bilgi parçasının genel değerini belirlememize yardımcı olan beynin bir parçasıdır. İkinci bölüm, bir şeyin kendi yaşamlarımızla ilgili olup olmadığını belirler. Üçüncüsü, insanların diğer insanların düşüncelerini ve duygularını anlamak için kullandıkları beyin alanıdır. [5 İnsan İşbirliği Hakkında İlginç Gerçekler]
Bu alanlardan ikisinde - kendini ilgilendiren bölge ve sosyal bölgenin - bir bilgi parçasının paylaşım değerini belirlemek için beyin tarafından kullanılan bir sinyale birleştiğini bulmuşlardır.
Araştırmacılar, geleneksel anketlerle karşılaştırıldığında, bu birleşik değer sinyalinin ne kadar makale paylaşıldığını daha iyi açıkladığını söyledi.
Scholz, insanların farklı ve farklı değerlere sahip olduklarını ama aynı zamanda bazı ortak düşünce süreçlerini paylaştıklarını söyledi. Örneğin, bir kişi bir makalenin arkadaşına yardımcı olabileceğini düşünürken, diğeri makaleyi arkadaşlarıyla tartışmak isteyebilir. Bu düşüncelerin her ikisi de ortak olan şey toplumsal unsurdur.
Scholz, "Her insanın bir makaleyi aynı şekilde yorumladığını sanmıyorum, fakat burada sinirsel veri kullanmanın avantajı, paylaşımın ardındaki en büyük ortak paydayı belirlemesine yardımcı olmasıdır." Dedi.
Beyin görüntüleme pahalıdır ve her bir makalenin paylaşılabilirliğini değerlendirmek için kullanılmasının olası değildir. Daha ziyade, gizli beyin mekanizmalarını açığa çıkarabilecek ve daha fazla kişiye ulaşan mesajlar üretmeyi hedefleyenleri bilgilendirebilecek bir araç.
Scholz, "Sağlık mesajları açısından, örneğin, belirli talimatlar vermek yerine, belki insanların başkalarına yardım etmesini sağlayan veya onları biriyle iyi bir konuşma yapmaya teşvik eden içerikler yapmalıyız" diyor.
Hakkında orijinal makale Canlı Bilim.