

Sadr'ın İsyanı
Şîî müslümanların sayıp sevdiği Sadr ailesinden, zalimin kılıcından kurtulmuş bir genç kalmış; Mukteda es-Sadr; o henüz fetva mercii olacak kadar alim/yetişmiş değil, ama yeterince bilgisi, şuuru, duygusu, hamaseti ve gayreti var. Kendisine inananlarla birlikte ABD'nin işgaline baş kaldırmış, olanca gücüyle mücadele ediyor. Yaralanıyor, hastahaneye kaldırılırken, "Bu bir şahıs hareketi değildir, bu Iraklılar başta olmak üzere ümmetin davasıdır, bana bir şey olsa bile Irak işgalden kurtuluncaya kadar mücadeleye devam edin" diyor. Sadr, fetva mercii olan büyük alimlere de saygılı, onlara rağmen bir şey yaptığı kanaatinde değil,böyle bir niyeti de yok. Necef'teki büyük mescidi ve Hz. Ali'nin türbesini teslim etmek zorunda kaldığında "ancak merci Sistânî'ye teslim ederim" diyor.
Karşılıklı davalara bir bakalım.
Bir yanda ABD ve onun uyduları; kendilerinin ve İsrail'in lehine, müslümanların aleyhine olduğu bilinen BOD projesini uygulamak için adım adım ilerliyor; bugün Irak'ı işgal etti, yarın İran, Suriye, Sudan... diyebilir. Niçin bu ülkeleri işgal ediyor da başkalarını değil? Çünkü onun projesine karşı çıkanlar, çıkma kabiliyeti taşıyanlar bunlardır.
Diğer tarafta ülkesinin ve kutsal mekanlarının/makamlarının yabancılar tarafından işgal edilmesine, maddi ve manevi değerlerinin talan edilmesine karşı çıkan, "Irak'ı bırakın veya yardımcı olun Iraklılar yönetsinler, bu ülke için iyi olanı onlar tespit ve tatbik etsinler, siz çekilin, yardımcı olmak istiyorsanız bunu da yalnızca siz değil, bütün dünya (Birleşmiş Milletler) yapsın" diyenler; bunların da etkili hareket olarak başlarında Sadr ve milisleri var. "Hareketin başında Sadr olsa da İran'da, Lübnan'da ve daha başka bazı İslam ülkelerinde çeşitli vesilelerle konuşan şîî ve sünnî alimler ile kanaat önderleri de Sadr'ın desteklenmesi gerektiğini açıkça ifade ediyorlar. Lübnan'da yaşayan merci H. Fazlullah, geçen Cuma hutbesinde, "ABD işgaline baş kaldıranların hareketlerini desteklemek farzdır, buna karşı çıkmak caiz olmadığı gibi tarafsız kalmak da caiz değildir" diyordu.
El-Cezire'de, ABD, Lübnan ve Irak'tan farklı gurupların temsilcilerinin katıldığı bir tartışmayı dinledim. ABD'den katılan kişi, "ABD'nin güdümünde oluşan geçici yönetimi benimsememekle beraber, tek çıkış yolunun seçimler olduğunu, bunu da ancak mevcut yönetimle yapabileceklerini ileri sürerek beklemek gerektiği tezini savunuyordu. Buna karşı Sadr yanlısı temsilci ise mevcut yönetimim ABD'nin emrinde olduğunu, oluşumunda birçok sakatlığın ve temsil eksikliğinin bulunduğunu, sağlıklı bir seçim için bu yönetimin uygun bulunmadığını, ayrıca o zamana kadar İsrail ve ABD'nin Irak'ta telafi edilemez zararlı faaliyetlerde bulunduklarını ileri sürüyordu. Bu zatın farklı bir çözüm yolu teklifi de vardı: BM'in yardımı ile Irak'kın içinde ve dışında yaşayan bütün gurupların temsilcilerini ihtiva eden bir kurucu meclis kuralım, krizden çıkışı bu meclis yürütsün diyordu.
Peki bu ikinci teklife ABD ve uydu yönetim niçin razı olmuyor? Çünkü yalnızca Iraklıların menfaatini düşünen, sömürgecilerden bağımsız bir yönetim işlerine gelmiyor, meş'um emellerine engel teşkil ediyor.
ABD Irak'ı işgal etmek için bir sürü bahane ileri sürdü, bunların hepsi fos çıktı, şimdi de demokrasiden, insan haklarından, barış ve huzurdan bahsediyor; bunlar da sahte, asıl amacı belli. Öyle ise bütün iman ve vicdan sahiplerine, işgalciye -bir şekilde- karşı çıkmak ve ülkesini savunanları desteklemek vacip oluyor.
Buradaki iki mavi çizgi arası içerik site editörünce konulmuştur ve rastgele çıkmaktadır. İçeriğini onayladığımız anlamına gelmez, dikkatli davranın.