Her şey nasıl başladı
Ilyushin Tasarım Bürosu'nun hafif uçak yapma niyeti yoktu. Daha önce seri üretilenlerin "en küçüğü", Il-2 saldırı uçağıdır. Ancak 88. yıl (Mayıs ayı) Wings of the Motherland dergisi Tasarım Bürosu'nun genç uzmanlarının eline geçince durum değişti. Derginin sayfalarında duyurulan yarışmaya tasarımcılar büyük ilgi gösterdi. Özü, tasarımı basit, bakımı kolay, öncelikle genç pilotları eğitmek için tasarlanmış bir hafif uçak projesinin geliştirilmesidir. Ilyushin Tasarım Bürosu yarışmaya katıldı ve önerisi jüri tarafından seçilen 21 kazanan arasında yer aldı.
Uçağın kullanım alanlarından biri de ormancılıkta devriye görevi yapmaktır. Fotoğraf: YouTube.com
Saygın bir şirketi temsil ettiklerini hatırlayan tasarımcılar konuyu ciddiye aldılar. Ve her şeyden önce, Sovyetler Ülkesi için garip bir şekilde, SSCB'den farklı olarak bu tür uçakların çok sayıda üretildiği Amerika Birleşik Devletleri istatistiklerine döndüler. "Satılık" bir uçak yaratma olasılığı göz önünde bulunduruldu, bu nedenle FAR-23 için Amerikan gereksinimleri incelendi. O sırada Amerika Birleşik Devletleri'nde yeni sigorta mevzuatı çıkarıldı: artık uçağın güvenilirliğinden büyük ölçüde uçak üreticisi sorumluydu.
ABD sigorta mevzuatındaki değişiklikler nedeniyle, IL-103, Piper (resimdeki PA-28-140) ile aynı sınıftaki uçakların üretimi 90'lı yıllarda yılda 17 bin arabadan 900'e düştü. Fotoğraf: YouTube .com
Bu arka plana karşı, birçok uçağın uygun olmadığı ortaya çıktı ve 3-5 kişi için tasarlanmış arabaların pazar nişinde bir "delik" belirdi. Bu nedenle Yakovlevliler aynı zamanda uçağın 4-5 yolcu için bir versiyonunu geliştirmeye başladılar. Santral ile başlamaya karar verdik. Bu arada, gelecekte çift motorlu bir versiyon üretilmesi planlandı.
Motor
Başlangıçta, 100 "at" kapasiteli kompakt bir ünite gerekliydi. Bununla birlikte, o zamanlar Rusya'da böyle bir motor yoktu: güvenilir, test edilmiş, küçük ve güçlü. Bir M-14 vardı ama teknik parametrelere uygun değildi. Bir VAZ otomobil ünitesi kurma fikri de zamanla reddedildi. Ve Amerika'da gerekli motorlar yapıldı ve üstelik uzun süredir.
Motor ve vida ithaldir. Fotoğraf: YouTube.com
360 litrelik IO-210ES ünitesinin tedarikinde işbirliği yapmayı kabul eden Teledyne şirketi ile iletişime geçmeyi başardım. İle.
Daha sonra Teledyne Continental Motors, aynı caddede, neredeyse Ilyushin Tasarım Bürosu'nun kapılarında temsilcilik ofisini açtı.
Vidayla da uğraşmadılar ve Harzel tasarımını (ABD) uluslararası standartlara göre test ettirdiler ve sertifikalandırdılar. Neden? O zaman biz Amerikalılarla - "dostluk, barış, sakız!" IL-103'ün ana teknik verileri:
✅ kanat açıklığı, uzunluk, yükseklik - 10,56, 8 ve 3,135 m
✅ boş ağırlık ve maksimum kalkış ağırlığı - 765 ve 1460 kg
✅ seyir ve maksimum hız - 225 ve 250 km / s
✅ yükseklik - 4 km
✅ menzil - 1070 km'ye kadar (yük olmadan)
Bu özellikler, uçağın amacına bağlı olarak biraz değişebilir. Üretici bir garanti veriyor: 15 yıllık operasyon veya 20 bin iniş veya 14 bin uçuş saati. Uçağın düzeni ilk olarak MAKS-93 fuarında halka gösterildi.
Araçta donanımı
Burada iki seçenek sunuldu. İlki, Rus aviyoniklerinin kurulumunu içeriyordu. Şunları içeriyordu: bir ivmeölçer, AGR-29 ve US-350, bir yükseklik göstergesi, bir radyo kontrol paneli, motorun durumunu gösteren göstergeler ve uyarı lambaları.
İlk arabaların gösterge panelinde - yalnızca en gerekli olanı. Fotoğraf: YouTube.com
Aviyoniklerin Bendix King şirketinin ikinci yabancı versiyonunda yaklaşık olarak aynı bileşen seti bulunuyordu. Tabii ki, ekipman fiyatları oldukça farklıydı.
salon
Uçağın içinde rahat bir mikro iklimi korumak için bir klima sistemi sağlanmıştır. Çalışması üç modda gerçekleştirilir: devridaim, ısıtma ve havalandırma. Aynı sistem camların buğulanmasını da engeller. Yolcular için ayrıca bir çift havalandırma kanalı da monte edilmiştir. Yerleşik ekipman bir DC jeneratörü tarafından çalıştırılır.
Uçak, herhangi bir iklim koşuluna uyarlanmıştır. Fotoğraf: YouTube.com
Acil durumlar için, pillerden yedek bir elektrik kaynağı sağlanır. Güvenlik açısından koltuk sırtlıklarına monte edilmiş paraşütler bulunmaktadır. Kolayca açılan kanopi kanatları sayesinde uçağı havada bırakabilirsiniz.
Sırada ne var?
Mayıs 1994'te test pilotu I. Gudkov, ilk Il-103 ile gökyüzüne çıktı. Aynı yılın sonbaharında, araba Farnborough hava gösterisinde ve daha sonra MAKS-95'te gösterildi. 1996 baharında, cihaz Rus standartlarına göre onaylandı (Amerikan standartlarına göre - 1998'in sonunda).
Araba, asfaltsız şeritlerde çalışacak şekilde uyarlanmış, geri çekilemez bir üç tekerlekli şasi aldı. Fotoğraf: YouTube.com
Testler sırasında acil durumları simüle ederek uçağı indirdiler. Örneğin, motor kapalıyken, kanat tam olarak açık değilken (30 °), kanatçıklar ve dümenler olmadan. Herşey iyi gitti. Güvenilirlik açısından, test uzmanları arabayı efsanevi Yak-18 ile karşılaştırdı.
FAA'dan havacılık yetkilileri de uçakla ilgilenmeye başladı (Teledyne'nin tasarım bürosunun yanında bir ofis açması boşuna değil!). ABD temsilcileri, yeni uçağın projesinin, iki ülkenin sertifika sistemlerinin karşılıklı olarak tanınması konusunda bir anlaşmanın temelini oluşturması gerektiğine inanıyorlardı. Mantıken! Rusya pazarının Amerika Birleşik Devletleri'ne ulaşmanın yanı sıra en az 400 Il-103 alabildiği varsayılmıştır.
üretim ve satış
Teknik parametreler açısından, IL-103 hiçbir şekilde yabancı araçlardan daha aşağı değildi. Bununla birlikte, her zaman sadece 66 adet ekipman üretildi ve bu hiç de cesaret verici değil. Ana alıcı devlettir. Rusya, çeşitli versiyonlarda otuz gemi sipariş etti ve satın aldı. Hepsi ülke sınırlarında devriye gezmek için faydalıydı, ormancılıkta yangın güvenliği kontrolü açısından kullanıldı.
Uçan IL-103'lerden biri tapınakta sonsuz bir park yeri buldu (Panteleimonovsky cemaati, Zhukovsky). Fotoğraf: YouTube.com
Belarus tarafından dört Il-103 satın alındı (biri gitti). Uzak ülkelerden Güney Kore en fazla sayıda cihazı satın aldı (2004 yazında): yirmi üç kopya (sözleşme 9 milyon dolar değerindeydi). Bu sayı, Hava Kuvvetlerinin ahlaki açıdan modası geçmiş T-41D Mescalero eğitmenlerini değiştirme arzusundan kaynaklanıyordu. Peru tarafından altı ve Laos tarafından üç araba daha satın alındı.
Olaylar
Üretilen 2000 uçak için (2016'den 66'ya kadar) yalnızca beş tane vardı. Bunlardan üçü Belarus dahil olmak üzere yurtdışında gerçekleşti. Ana sebepler uçuş kılavuzunun ihlali, pilotaj hatalarıdır. Yani Güney Kore'de, bir eğitmen ve bir stajyer, bir uçağı uçururken yanlış hareketler nedeniyle öldü. Son kaza Rusya Federasyonu Altay Bölgesi'nde meydana geldi. Pilotlar, güç ünitesinin çalışmasındaki kesintiler nedeniyle aracı indirmek zorunda kaldı. Daha sonra ortaya çıktığı gibi, sebep banal: uçak yakıtı yerine tanklar motor benzini ile dolduruldu.
bugün
Araba, on yıl boyunca 94'ten 2007'ye kadar montaj hattından çıktı. IL-103 biraz üretilmiş olmasına rağmen yine de seriye girdi ve talep gördü. Ilyushin Tasarım Bürosunda, uçağın modernize edilmiş bir versiyonunun üretimi hakkında bir konuşma yapıldı. Başka bir (muhtemelen Rus) motor takılması, gövdenin alüminyum elemanlarının bir kısmının, tüylerin kompozit olanlarla değiştirilmesi planlandı. Hatta güncellenen cihazın 200 bin "yeşile" satılacağı bile açıklandı.
Mart 2021'e ait en son haberlerden, Rostec'in adını Havacılık Kompleksi ile birlikte aldığı biliniyor. Ilyushin, Macar Havacılık Mühendisliği Zrt ile Il-103'ün modernizasyonu ve lisanslı üretimi konusunda bir anlaşma imzaladı.
Macaristan sayesinde IL-103'ün tekrar konveyöre alınması mümkündür. Fotoğraf: YouTube.com
Öncelikle araç üzerindeki tüm belgelerin “rakam”a dönüştürülmesi planlanıyor. Teknolojiyi geliştirme süreci, üretimi Pecs'teki (Macaristan) işletmede ortaklaşa gerçekleştirilecektir.