Roman Ondak katılım gerektiren çalışmalarıyla tanınıyor. Slovak sanatçıyı üne kavuşturan işlerin başında ilk kez 2007 yılında New York’ta gerçekleştirdiği “Measuring the Universe”(Evreni Ölçmek) enstalasyonu geliyor. Her şey boş, beyaz bir odada başlıyor. Ziyaretçilerden galerinin bembeyaz duvarlarına boylarını işaretlemesi isteniyor ve birkaç ay sonra duvarları karanlık bir şerit çevreler hale geliyor. Herkesin satırının üst üste gelmesiyle oluşan bu şeritte ziyaretçilerinin boylarının yanı sıra isimleri ve ziyaret tarihleri de yazıyor.
Yaşayan infografik olarak nitelendirilebilecek bu enstalasyon New York’ta yaptığı başlangıçtan sonra dünyanın çeşitli yerlerinde tekrar tekrar gerçekleştirildi. Ondak, özellikle çocukların büyümesini kayıt altına almak için kapı kirişinde boy ölçme ve onu işaretleme gibi pek evrensel bir yöntemi özel alandan çıkarıp galeriye taşıyor.
Çalışmalarına izleyici değil katılımcı arayan Ondak, bir şeye bakmak ile onun yaratımına katkıda bulunmak arasındaki geleneksel ayrımı parçalamaya çalışıyor. Bu amaçla gerçekleştirdiği işler arasında 2004 yılında Japonya’daki bir çelik fabrikasında çalışan 500 işçiye çikolata dağıtıp, onlardan çikolata ambalajlarına istedikleri gibi şekil vermelerini istemesi de var; 2007 yılında San Francisco’ da yaşayan çocuklarla yaptığı, şehrin 3000 yılında nasıl bir hale geleceğine dair bir çalışma da.