Yaptığım her şeyden, birçoğu Raku ateşten geçen bir çatırtı bitirişi kazanıyor. Bunun nasıl olduğu aşağıdaki gibidir. Yapmak istediğim heykelle başlıyorum. Bu herhangi bir şey olabilir, bir maske, bir semaver veya bir rakam. Çalışmanın ilk şekli beni tatmin ettiğinde, kil kuruyabilir. Renge ihtiyaç duyan kısımlar, seramik için su renginde boya gibi çalışan sır altı ile boyanacaktır. Sıradan su renkli boya fırında yanar, bu seramik bir malzemedir. Daha sonra iş 1020 dereceye kadar elektrikli bir fırında pişirilir (bilgisayarla ısınan bir programda ısınması yaklaşık 16 saat, ardından soğuması bir gün). Daha sonra sırlıdır. Sır aynı zamanda erimeye ihtiyaç duyuyor, bu yüzden tekrar 1020 derecede fırına geri vereceğim. Bu, sır tabakasının iyi işlenmesini sağlar. Bunu Raku fırınındaki bir seansta yapmaya çalışırsanız, tüm ateşleme işlemi çok daha uzun sürecek ve sırların istediğiniz gibi şeffaf olup olmadığından emin olamazsınız. Bazı özel öğeler dışında sevmediğim beyaz, engebeli bir katmanı riske atabilirsin.
Bundan sonra farklı bir fırında üçüncü bir fırına, bir petrol tamburundan yapılmış bir dış gaz fırına, Raku Fırınıma ihtiyaç duyuyor. Heykel kızarıncaya ve sır tabakası tekrar eriyene kadar sıcaklığı 1000 dereceye kadar yükseltirim (yaklaşık 45 dakika içinde oldukça hızlı). Daha sonra büyük metal kayışlarla fırından çıkardım (ve tabii ki eldivenler çok sıcak). Çalışmayı bıraktım ve sır tabakasının çatırtılarının meydana geldiğinden emin olmak için dinliyorum. Bunun olmasının nedeni, seramiklerin 1000 dereceden 20 dereceye kadar ortam sıcaklığına çok hızlı bir şekilde soğumasıdır. Seramik ve sır aynı şekilde büzülmez, malzemedeki çatlaklara neden olan budur. Bu çatlaklar kilin derinliklerine kadar devam edebilir. Bir anlamda, seramik için oldukça kaba bir tekniktir.
İşin çınlamasını duyduğumda, çırpınır, tekrar kayış kullanarak alıyorum ve talaşla dolu bir varile koyuyorum. Bu talaş ateş alır ve namluyu bir kapakla kapatırım. Bu, alevleri söndürür fakat yanmaya devam eder. Namlu içindeki duman, çatlamalara ve tüm lekelere sırsız olarak girer. On beş dakika sonra namludan çıkarırım. Heykel şimdi tamamen siyah. Soğuyabilir ve yıkanması gerekir. Çatlaklar gerçekten derinleşirse kırılmasını önlemek için küçük bir tutkal tabakası uygularım. Yapıştırıcı arka tarafta, bu yüzden görünmüyor. Ve eğer tüm heykel gerçekten beklenmedik bir şekilde kırılırsa, kuruduğunda şeffaf hale gelen beyaz marangoz tutkalı kullanarak tekrar yapıştırırım, böylece göremezsiniz. Bu prosedürden hiçbir sır saklamam.
Sonunda bir süspansiyon ipliği uygularım ve kendi fotoğraflarım için bazı fotoğraflar çekerim.
Sonunda, sanat eseri bitmiş ve yeni sahiplerine seyahat etmeye hazır.