Thomas Wolsey Kimdir?
Thomas Wolsey Kimdir?
Doğum tarihi: Mart 1473, Ipswich, Birleşik Krallık
Ölüm tarihi ve yeri: 29 Kasım 1530, Leicester, Birleşik Krallık
Thomas Wolsey’in Hayatı
Thomas Cardinal Wolsey (c. Mart 1471-1475 – 28 Kasım veya 29 Kasım 1530), Ipswich, Suffolk, İngiltere’de doğdu, güçlü bir İngiliz devlet adamı ve Roma Katolik Kilisesi Kardinali idi . Alçakgönüllü koşullarda doğdu, yeteneklerini fark eden ve onu Kraliyet Papazı olarak atayan Kral VII. Henry VIII 1509’da tahta çıktığında, Wolsey kısa süre sonra onun baş danışmanı ve 1515’te Lord Şansölye oldu. Devlet işlerinde büyük bir etkiye sahipti ve genellikle alter rex (ikinci kral) olarak tasvir edildi. Papa X. Leo onu 1515’te Kardinal yaptı ve 1518’de İngiltere’de Papalık Elçisi oldu
Wolsey, VIII.Henry’nin siyasi emellerini ilerletmeye dahil oldu, İngiltere’yi Avrupa kıtasında güç kullanacak bir konuma getirdi ve Avrupalı güçlerin iki toplu zirvesini, 1518’de Londra Antlaşması’nı ve 1520’de Altın Kumaş Tarlasını organize etti. Ancak 1525’te İngiltere’nin etkisi yeniden önemsiz hale geldi. Wolsey, bir bireyin gelirine dayalı bir “Sübvansiyon” vergisi dahil olmak üzere bir dizi yerel reform başlattı ve “herkes için adalet” vaat eden yasal reformlar, onun görev süresi boyunca tam olarak gerçekleştirilememiş olsa da, daha sonraki yönetimler tarafından kabul edildi. Ayrıca İngiltere’deki Katolik Kilisesi’nde reformlar yapmaya çalıştı, ancak bunlar, sistemi kişisel olarak kötüye kullanması nedeniyle engellendi. Papa evliliği iptal etmeyi reddettiğinde Wolsey hızla iktidardan düştü.Aragonlu Catherine’den Kral Henry VIII’e.
Hayat
Erken dönem
Thomas Wolsey, 1471 ile 1475 yılları arasında, Ipswich’li Robert Wolsey (1438 – 1496) ve karısı Joan’ın oğlu olarak doğdu. Babasının daha sonraki çeşitli kaynaklarda kasap olduğu bildirilir, ancak bu kesin değildir. Oxford’daki Magdalen College’da teoloji okumadan önce Ipswich School ve Magdalen College School’a gitti. 10 Mart 1498’de Marlborough’da bir rahip olarak atandı ve önce Canterbury Başpiskoposu John Cardinal Morton’a ve ardından Henry VII ile tanıştığı Calais valisine kişisel bir papaz oldu.
Wolsey’in yetenekleri, Wolsey’i Kral VII. Henry’ye tavsiye eden Sir Richard Nanfan gibi önemli kişiler tarafından fark edildi. Soylulara güvenmeyen ve kasıtlı olarak daha alçakgönüllü geçmişe sahip olanları öne çıkan konumlar için tercih etmeye çalışan VII.Henry, Wolsey Kraliyet Papazını atadı. Bu pozisyonda Wolsey, Wolsey’in doğuştan gelen yeteneğini ve bağlılığını tanıyan ve endüstrisini ve sıkıcı görevleri üstlenme isteğini takdir eden Bishop Fox’un sekreteriydi. Bu, Henry VII’nin 1509’da ölümünden sonra onu yeni kralın dikkatine çekti.
İktidara yükselmek
Thomas Wolsey’in mütevazi bir kökenden gelen dikkate değer bir güce yükselişi, zekasına ve organizasyon becerisine, son derece çalışkan doğasına, güç için itici hırsına ve kralla başarabildiği yakınlığa bağlanabilir. Yükselişi, karakteri, politikaları ve diplomatik hedefleri babası Henry VII’den tamamen farklı olan yeni hükümdar Henry VIII’in tahta çıkışıyla aynı zamana denk geldi.
Henry VII, bir savaşın yalnızca ulusal hazineyi tüketeceğinden korkan, dış politikaya çok pasif bir yaklaşımla hesap yapan ve idari bir finansördü. Asilzadelere itibarını düşük tuttu, servetlerinin ve mülklerinin çoğunu vergilendirdi ve çok nadiren unvanlar verdi. Bu yaklaşımının bir sonucu olarak oğluna istikrarlı bir ekonomi miras bıraktı. Henry VIII, dış politikayla aktif olarak ilgileniyordu ve ülkesini pahalı savaşlara dahil etme konusunda çok az çekincesi vardı; Fransa’nın işgalinde soyluları arkasında birleştirerek Fransız tacını kazanmayı umuyordu .
Wolsey’in yükselişindeki bir başka faktör de VIII. Henry’nin hükümetin ayrıntılarıyla pek ilgilenmemesiydi. Çocukken, Henry VIII kral olmayı beklemiyordu ve tahta çıkmadan önce siyaset veya hükümet konusunda çok az eğitim almıştı. Ekonomi ve içişleri alanındaki deneyimsizliğini kabul ederek, Wolsey gibi birinin onun için temel ayrıntıları halletmesine izin vermekle yetindi. Wolsey, kişilikleri benzer olduğu için Henry’yi de memnun etti; her ikisi de dışa dönük ve gösterişliydi, cömertlik ve güç gösterilerine meyilliydi.
1509’da Henry VIII, Wolsey’i Almoner görevine atadı, bu ona konseyde bir koltuk ve profilini yükseltme ve Henry ile bir yakınlık kurma fırsatı veren bir pozisyon. Wolsey, Henry’nin güvenini dürüstlüğü ve yapması istenen her şeyi başarma yeteneği sayesinde kazandı. Başkaları tarafından kaçınılan görevler için gönüllü oldu ve hem iç hem de dış politikayla uğraşarak ve kralın danışmanları ve kralın kendisi üzerinde iyi bir izlenim bırakarak, papaz olarak işinin sınırlarını aşmaya her zaman istekliydi.
Henry VIII, babasından iki ihtiyatlı ve muhafazakar birincil danışmanı miras aldı: Piskopos Fox ve ona dikkatli bir yönetici olmasını tavsiye eden Canterbury Başpiskoposu William Warham. Henry kısa süre sonra konseyini görüşlerine ve eğilimlerine daha sempati duyan kişilerle doldurmaya başladı. 1511’e kadar Wolsey, savaşa şiddetle karşıydı, ancak kral, Fransa’nın işgaline olan coşkusunu dile getirdiğinde, ahlaki ve ekonomik çekincelerini bıraktı ve fırsatı değerlendirdi. Pragmatik olarak görüşlerini değiştirdi, hatta konseyde savaş lehine ikna edici konuşmalar yaptı. Kralın Fransız savaşına olan coşkusunu paylaşamayan Warham ve Fox iktidardan düştü ve Wolsey onların yerine geçti. 1515’te, Wolsey tarafından kışkırtılan artan baskı altında, Warham, Lord Şansölye olarak istifa etti. ve Henry onun yerine Wolsey’i atadı. Wolsey, kendisine kin besleyen konsey üyelerini görmezden gelerek hızla kendini savundu. Henry’nin kız kardeşi Mary (Fransa’nın artık dul kalan kraliçesi) ile gizlice evlenerek kralı kızdırdığında onu savunarak Suffolk Dükü Charles Brandon’da güçlü bir müttefik kazandı.
Wolsey’in seküler güce yükselişine Kilise’de artan sorumluluklar eşlik etti. 1511’de Windsor, Berkshire’ın Canon’u oldu, aynı yıl Privy Council üyesi oldu. 1514’te Lincoln Piskoposu ve ardından York Başpiskoposu oldu. Papa X. Leo , onu 1515’te Titulus S. Caecilae ile kardinal yaptı . Wolsey, Fransa’daki kampanyasının başarısına ve ardından gelen barış müzakerelerine bir övgü olarak, kilise tarafından ayrıca ödüllendirildi: 1523’te Durham Prensi-Piskoposu oldu.
Sürekli değişen ittifaklar ve acımasız güç mücadelelerinden oluşan karmaşık bir ağ, on altıncı yüzyıl Avrupa’sına egemen oldu. Deneyimsizliklerine rağmen Henry VIII ve Wolsey, İngiltere’yi Fransa ve İspanya’nın iki büyük gücü tarafından aranan arzu edilen bir müttefik haline getirmeyi başardılar.. Savaşa gitmek için uygun bir gerekçe, 1511’de Fransa tarafından tehdit edildiğini hissetmeye başlayan Papa II. Julius’un yardım istemesiyle geldi. İngiltere, Aragon Kralı II. Ferdinand ve Kutsal Roma İmparatoru I. Maximilian ile ittifak kurdu. Fransa’ya karşı ilk kampanya, kısmen Ferdinand ile ittifakın güvenilmezliği nedeniyle başarısız oldu. Wolsey, kampanyanın hatalarından ders aldı ve 1513’te, hâlâ papalık desteğiyle, Fransa’ya ortak bir saldırı başlatarak iki Fransız şehrini başarıyla ele geçirdi ve Fransızların geri çekilmesine neden oldu. Wolsey’nin savaş süresince çok sayıda birliği tedarik ve teçhizatlı tutma yeteneği, başarısında önemli bir faktördü. Wolsey, Fransa ile İngiltere arasında geçici bir barışı güvence altına alan 1514 antlaşmasının müzakere edilmesinde de kilit bir role sahipti. Bu antlaşmaya göre, Fransız kralı, Louis XII, Henry’nin küçük kız kardeşi Mary ile evlenecekti. Buna ek olarak, İngiltere’nin ele geçirilen Tournai şehrini elinde tutmasına ve Fransa tarafından ödenen yıllık emekli maaşında bir artış sağlamasına izin verildi.
Henry’nin kız kardeşi Mary Tudor, Fransız Kralı XII. Louis ile evliyken, kalıcı bir ittifak kesinleşmiş görünüyordu. Ancak sadece bir yıl sonra Louis öldü ve yerine İngiltere ile ittifakı sürdürme niyeti olmayan ve VIII. Henry’nin önemli bir rakibi haline gelen genç, hırslı I. Francis geçti. Mary, Henry’den, Louis ölürse, istediği kişiyle evlenebileceğine dair bir söz almıştı. Louis’in ölümü üzerine Suffolk Dükü ile evlendi ve başka bir evlilik ittifakını engelledi. Wolsey endişeyle İspanya ve Kutsal Roma İmparatorluğu ile Fransa’ya karşı bir ittifak önerdi .
İngiltere’nin en yakın müttefiki ve Henry’nin kayınpederi olan İspanya Kralı Ferdinand’ın ölümü bir başka darbe oldu. Yerine, hemen Fransa ile barış teklif eden V. Charles geçti. Kutsal Roma İmparatoru Maximilian’ın 1519’da ölümü üzerine, onun yerine Charles seçildi ve kıtadaki İngiliz gücünü sınırladı.
Ancak Wolsey, İngiliz etkisini öne sürmek için başka bir yol aradı. 1517’de Papa X. Leo , Türkiye’ye karşı bir haçlı seferi düzenlemek için Avrupa’da barış aradı.. 1518’de Wolsey, İngiltere’de Papalık Elçisi oldu ve İngiltere’yi Avrupa diplomasisinin ön saflarına yerleştiren ve Londra Antlaşması (1518) ile sonuçlanan yirmi ülkeyi kapsayan büyük bir barış zirvesi düzenledi. İki gün sonra bir İngiliz-Fransız antlaşması imzalandı. İronik bir şekilde, bu barış antlaşması, Fransa ile İspanya arasında arzu edilen çatışmaya katkıda bulundu. 1519’da Charles, Kutsal Roma İmparatoru’nun tahtına çıktığında, kendisini imparator olarak seçmeleri için seçmenlere rüşvet vermek için muazzam meblağlar yatıran Fransa kralı Francis çileden çıktı. Londra Antlaşması’nı Habsburg-Valois çatışması için bir gerekçe olarak kullandı ve Wolsey, her ikisi de İngiltere’nin desteği için yarışan iki güç arasında görünürde arabuluculuk yaptı.
Wolsey’nin diplomatik zaferlerinden bir diğeri de Altın Kumaş Tarlasıydı (1520). Yaklaşık 5.000 takipçinin eşlik ettiği, Fransız kralı Francis ile VIII. Fransa ile barışçıl müzakerelere kapı aralıyor gibi görünse de, aynı zamanda İngiliz zenginliğini ve gücünü Avrupa’nın geri kalanından önce cömertçe sergileme şansıydı. Hem Fransa hem de İspanya, İngiltere’nin bağlılığı için rekabet ederken, Wolsey politikalarına en uygun müttefiki seçebilirdi. Wolsey, Charles’ı seçti, çünkü İngiltere ekonomisi İngiltere ile Hollanda arasındaki kazançlı kumaş ticareti endüstrisinin kaybından zarar görecekti .
Londra Antlaşması (1518) genellikle Wolsey’in en güzel anı olarak kabul edilir, ancak gönülsüz barış özlemleri bir yıl içinde terk edildi. Wolsey, 1520’de Fransa’ya karşı çatışmada Charles ile ittifak kurarak ve 1520 İngiliz-Fransız anlaşmasını görmezden gelerek anlaşmanın başarısız olmasını sağladı. Wolsey’nin Roma ile ilişkisi de kararsızdı. Papalığa olan sadakatine rağmen, Wolsey kesinlikle Henry’nin hizmetkarıydı. Londra Antlaşması, papanın Avrupa barışına yönelik emellerinin bir detaylandırması olsa da, Roma’da İngiltere’nin Avrupa üzerindeki etkisini savunmak için nafile bir girişimi olarak görüldü. Dahası, Wolsey’in barış girişimleri, papanın Avrupa barışını aramadaki ana hedefi olan Türkiye’deki haçlı seferini engelledi.
Londra Antlaşması’nda papayı temsil etmesi için gönderilen Lorenzo Cardinal Campeggio, Manş Denizi’ni geçip Londra’daki zirveye katılmasına izin verilmeden önce Calais’te aylarca bekletildi. Wolsey, Kardinal’in Londra’ya seyahatini engelleyerek Roma’dan bağımsızlığını iddia ediyordu. 1529’da Campeggio, Roma’da hâlâ bir Kardinaldi ve daha da etkili hale gelmişti. Calais’te gördüğü muameleye duyduğu kızgınlık, Papa’nın VIII.Henry’nin Wolsey’in en önemli başarısızlığı olan Aragonlu Catherine ile evliliğini iptal etmeyi reddetmesinde etkili oldu.
1522-1523 savaşları sırasında Henry’nin emelleri, 1513-1514 işgali kadar iyi organize edilmemiş bir istilayla sonuçlandı. İngiltere, Fransızları Ağustos 1523’teki İngiliz işgalinden uzaklaştıracak bir isyana liderlik eden, gözden düşmüş bir Fransız soylusu, Bourbon Dükü III. İngiltere’nin yardımına geleceğine söz veren V. Charles, fon yetersizliği nedeniyle gelmedi. Durum, İngiliz yenilgisinde kritik olduğu kanıtlanan kötü hava koşulları nedeniyle daha da kötüleşti. Bu maliyetli felaketin masraflarını karşılamak için İngiltere Parlamentosu ek vergileri artırmak zorunda kaldı. Parlamento, Wolsey’in denizaşırı emellerine müdahale etmeye devam etti. 1522-1523’teki feci seferlerin ardından, İngiltere’nin Avrupa’daki kayıplarının kazanımlarına ağır basmasıyla, Wolsey’e yönelik güvensizlik ve eleştiriler arttı.
İngiltere, 1522-1523 savaşlarından asgari düzeyde fayda sağlamasa da, katkısı Charles’ın Fransızları yenmesine yardımcı oldu. 1525’te Charles, Pavia’da belirleyici bir savaşı kazanıp Fransız kralını ele geçirdiğinde, Henry için Fransız tacının gücünü ele geçirmek için gerçekçi bir fırsat doğdu. Ancak Parlamento vergileri artırmayı reddetti. Wolsey daha sonra, daha da fazla düşmanlıkla ve bir vergi mükellefi greviyle karşılanan Dostane Bağış adlı bir hayırseverlik vergisi tasarladı. Wolsey, Dostane Hibe’den vazgeçmek zorunda kaldı ve Fransa’nın işgalini finanse edecek parayı bulamadığı için Henry ona olan güvenini kaybetti.
Charles V, İngiltere ile sonuçsuz ittifakından bıktı ve “Büyük Girişim” parçalandı. Pavia’daki başarısından sonra, Charles’ın bir müttefik olarak İngiltere’ye artık ihtiyacı kalmadı ve onu çabucak bir kenara attı. 1525’te İngiltere, 1515’te olduğu kadar izole edilmişti.
Wolsey’in dış politikasında net bir hedefi olmaması, Fransa ve Charles arasında ittifak değiştirmesinde açıkça görülüyor. Ayrıca Kutsal Roma İmparatorluğu’na düşman olmanın yıkıcı etkilerini de hafife aldı . İngiltere ile V. Charles arasında gerçek bir savaş olmamasına rağmen, yün ticareti büyük zarar gördü. İngiltere’nin başlıca müşterileri ya Charles’ın imparatorluğunun eyaletlerinden ya da onun bölgesiyle çevrili olanlardı. Charles, İngiltere ile ticareti durdurduğunda, yün ticaretinden elde edilen gelirde büyük bir düşüş oldu ve vergi geliri düşerek tüm ulusu etkiledi.
1526’da Wolsey, papalık desteğiyle Cognac Ligi’nin oluşturulmasında rol oynadı. Wolsey’nin planı, Fransa ve bazı İtalyan devletleri arasındaki bir ittifaktan oluşan Cognac Ligi’nin Charles’ın Cambrai Ligi’ne meydan okuması ve Roma’nın Yağmalanmasından (1527) bu yana Charles tarafından esir tutulan Papa VII.Clement’i kurtarmasıydı. Bu girişim yalnızca Roma’ya bir bağlılık göstergesi değildi, aynı zamanda Henry’nin dış politikaya hakim olmaya başlayan Aragonlu Catherine’den fesih arzusunu besledi.
1529’da Fransa, Wolsey’i atladı ve Charles ile barışarak Wolsey’nin Cognac Ligi hırsına son verdi. Bu arada Fransızlar, İskoçya ile “Auld Alliance” ı onurlandırmaya devam ederek, İngiltere’ye çok daha yakın bir düşmanlığı kışkırtmaya devam etti. Fransa ve Charles arasındaki barış ile, papayı Charles’ın üstünlüğünden kurtaracak kimse yoktu ve Henry’ye Charles’ın teyzesi Catherine’den bir iptal hakkı veremeyecekti . 1527’den beri, Wolsey’in dış politikası, efendisi için bir fesih sağlama girişimleri tarafından yönetildi ve 1529’da başarısız oldu.
Kardinal Wolsey , pek çok düşmanına rağmen , VIII . Henry’nin Catherine ile olan evliliği, çocukluktan sağ kurtulan hiçbir erkek çocuk doğurmamıştı, bu da onun ölümünden sonra bir güç mücadelesi olasılığına yol açtı. ( Güllerin Savaşları hala canlı bir hafızadaydı.) Kızı Mary’nin ülkeyi bir arada tutamayacağı ve Tudor hanedanını devam ettiremeyeceği düşünülüyordu.. Henry VIII, Catherine’in bir erkek varisi olamamasının, daha önce ağabeyiyle evli olması ve Galler Prensi Arthur’un dul eşiyle evlenmesinden kaynaklandığına ikna oldu. Arthur onun ağabeyiydi ve Henry’nin evliliğin ensest olduğunu düşünmesine neden oldu . Henry ayrıca, Catherine’in ilk kocasının ölümü üzerine hala bakire olduğu varsayımına dayandığı için, Papa’dan Catherine ile evlenmesi için muafiyetin geçersiz olduğuna inanıyordu. Henry bunun doğru olmadığını iddia etti ve bu nedenle papalık izni ve ardından gelen evlilik geçersizdi.
Catherine, Kral Henry ile evlendiğinde bakire olduğu konusunda ısrar etti. Kraliçe Catherine, iptale ve Galler’in Dowager Prensesi olarak önceki statüsüne geri dönmesine karşı olduğu için, iptal talebi, Catherine’in yeğeni Kutsal Roma İmparatoru V. Charles ile teyzesinin evlenmesi durumunda Papa’yı tehdit etmesiyle uluslararası bir diplomasi konusu haline geldi. Henry iptal edildi. Papa VII.Clement’e Charles’ı kızdırmakla Henry’yi kızdırmak arasında bir seçenek sunuldu ve kararını olabildiğince erteledi. Bu gecikme, kralı ve Wolsey’i günah keçisi yapan Anne Boleyn’i kızdırdı.
Wolsey’nin düşüşü ani ve tamdı. Henry’nin Londra’daki ana konutu olarak Westminster Sarayı’nın yerini almak için seçtiği, muhteşem bir şekilde genişletilmiş York Place konutu da dahil olmak üzere, devlet dairesi ve mülkü elinden alındı. Wolsey’in York Başpiskoposu olarak kalmasına izin verildi. Kariyerinde ilk kez Yorkshire’a gitti ve Kuzey Yorkshire’daki Cawood’da vatana ihanetle suçlandı ve Northumberland Kontu tarafından Londra’ya gitmesi emredildi. Büyük bir sıkıntı içinde, kişisel papazı Edmund Bonner ile başkente doğru yola çıktı. Wolsey, 29 Kasım’da Leicester’da yolda hastalandı ve 55 yaşlarında öldü.”Kardinal pişmanlıkla, “Tanrıma, kralıma yaptığım kadar özenle hizmet etmiş olsaydım, beni ağarmış saçlarıma teslim etmezdi” dedi.
Wolsey, muhteşem binalar inşa etme pratiğine uygun olarak kendisi için büyük bir mezar tasarlamıştı, ancak tıpkı Hampton Court’u kaybettiği gibi onu da kaybetti. Wolsey, Leicester Abbey’e (şimdi Abbey Park) bir anıt olmadan gömüldü. Henry VIII, etkileyici siyah lahdi kendisi için kullanmayı düşündü, ancak Lord Nelson şimdi onun içinde, St. Paul Katedrali’nin mahzeninde yatıyor.
Wolsey, İngiltere’deki kilisenin papalık elçisi olarak görevini ciddiye aldı ve kilisenin itibarını artırmak için marjinal çabalar sarf etti. 1515 parlamentosunun din karşıtı havası boyunca, kiliseyi sonuna kadar savundu ve Richard Hunne cinayetinin ardından “Ruhban Sınıfının Menfaatini” azaltan yasanın yeniden imzalanmasına izin vermedi. din adamları gardiyanları tarafından. Wolsey, kralın önünde diz çökmeye ve ona “Yarar”ın otoritesine bir tehdit olmayacağına dair güvence vermeye zorlandı.
Wolsey ayrıca Katolik Kilisesi’nde devam eden yolsuzluğu düzeltmek için bazı adımlar attı . 1524 ve 1527’de Wolsey, Oxford ve Ipswich’teki manastırlar da dahil olmak üzere yolsuzluğun kol gezdiği 30 çürümüş manastırı feshetmek için papalık elçisi olarak yetkilerini kullandı. Geliri bir dilbilgisi okulu kurmak için kullandı.Ipswich ve Oxford’daki Cardinal’s College’da okudu, böylece onu besleyen topluluklara bir şeyler geri verdi. Oxford’daki kolejin adı başlangıçta Cardinal College idi, ancak düşüşünden sonra King’s College olarak yeniden adlandırıldı. Bugün Christ Church olarak biliniyor. 1528’de din adamlarının yararını sınırlamaya başladı ve aynı yıl, Wilton Başrahibesi pozisyonu için erdemi şüpheli bir kadın seçmesini onaylamayarak Henry’ye karşı çıktı. Wolsey, Kilise’nin itibarı konusunda dürüst bir endişeye sahipti, ancak reformlarını sonuna kadar takip etmedi.
Kardinal olarak, 1524’ten itibaren ömür boyu miras bırakan Wolsey, sürekli olarak kilisenin kontrolü için yarışıyordu. Başlıca rakibi Canterbury Başpiskoposu Wareham’dı. İngiltere ve İrlanda piskoposluklarında reform sözü vermesine ve 1519’da manastırları bir reform programı başlatmaya teşvik etmesine rağmen, bu değişiklikleri gerçekleştirmek için hiçbir şey yapmadı. Dahası, kişisel etkisini kaybetme korkusuyla, reformları başlatmaları için başkalarını teşvik etmeyi reddetti.
Pek çok tarihçi, Wolsey’in kiliseyi ele almasını en büyük başarısızlığı olarak görüyor. Wolsey genellikle yozlaşmış din adamlarının sefahatini kınayan, ancak kendisi çoğulculuk , devamsızlık (York başpiskoposuydu, ancak 1529’a kadar şehri hiç ziyaret etmemişti), taklit (atandığında bile, piskoposlar ve başrahipler) suçlarına ortak olan bir ikiyüzlü olarak görülüyor. Wolsey tarafından bir bedel karşılığında “onaylanmadıkça” görevlerine başlayamazlardı), gösterişli zenginlik gösterisi, cinsel ilişkiler, kayırmacılık ve reşit olmayanların rahiplik töreni (son üçü, kendi başına erken iktidara gelmesiyle örneklenmiştir) Gayrimeşru oğlu). Wolsey’nin izinsiz girişleri, reformistlerin Kilise’yi kınamasını ve halkı Lutherci ideolojiye kazanmasını kolaylaştırdı. Wolsey, özellikle halefi Thomas More tarafından eleştirildi.