Tepenin Üzerinde, On Dokuzuncu Bölüm: Farelerin ve Reims'in En İyi Planları.
Rennes (Batı Fransa) 'den Reims (Kuzey Doğu Fransa)' ye olan gezimiz Paris'ten geçmemizi gerektiriyordu. Kısa ve hızlı bir tren yolculuğu ve biz vardı ve hızlı bir metro yolculuğu sonra (bazı öğle yemeği almak için bizim favori Boulangerie aracılığıyla), biz Reims için tren almak için gereken istasyonda (Paris Doğu) vardı. Sekiz saat içinde. İç çekmek. Yine de Lüksemburg’a olan biletimizi düzenlemeyi başardık, bu da Reims’den kuzeye doğru üç bölgesel trene binmeyi içeriyordu.
Şimdi sadece bir bekleme oyunuydu ve biz orada oturup üretken olmaya çalıştığımızda, karşımızdaki piyanonun dikkatini çekmek ilginçti. Onları Fransa'daki çoğu istasyonda gördüm (ve hatta Londra'da birkaç kez); herkesin istasyondan geçerken kullanması için özgür görünüyorlar. Ve insanlar bunu kullandı; bazıları diğerlerinden daha iyiydi ve bir noktada bazı gençler, siyah bir piyano ve gitarla tekrar tekrar aynı 30 saniyeden oluşan bir müzik videosu çekmeye çalıştı. falsetto imzalamak, hem dans etmek hem de tecavüz etmek isteyen ve beyaz atılan bir kız. Başka bir adam atladıktan hemen sonra atladı, daha önce çalınan her şeyin üstünden geçen harika bir şarkı çaldı ve ardından trenine binmek için fırladı. Delilikti, ama beklediğimiz gibi güzel bir dikkat dağıtıcıydı.
Sonunda trenimize binme zamanı gelmişti ve bir saatten biraz daha sonra otelimize (tren istasyonunun yanında bulunan) giriş yaptık. Reims'e ve akşam yemeğinde bazı lüks burgerlere kısa bir bakıştan sonra, yoğun bir gezi günü için hazırlıklara uyuduk. Notre Dame'de aydınlık ve erken başladı; Notre Dame değil, Reims'te yerleşik bir benzer. Bu, zengin bir tarihe sahiptir, çünkü çoğu Fransız kralının 1600'den önce Orta Çağ'da taçlandırıldığı kilisedir. Dışarısı muhteşem, bakışı açısından Paris'teki Notre Dame'e çok benzeyen, muhteşem bir görünüme sahiptir. ve binayı çevreleyen karmaşık gargoyles. İçinde olsa bile, daha etkileyiciydi. Paris'tekinden daha etkileyici, gerçekte yalnız olduğumuz gerçeği (Paris'teki çılgın kalabalıklar ile karşılaştırıldığında), onunla bir ilgisi olmuş olabilir, ancak büyüleyici vitray çeşitleriyle de bir ilgisi olabilir. 1. Dünya Savaşı'nda ağır hasar gören kiliseyi yavaşça yeniden inşa ettiklerinden bazıları modern sanatçıların sahip olduğu pencereler. Yine de muhteşem bir manzaraydı ve günümüze Reims'de başlamanın harika bir yoluydu.
Kiliseden bitişikte, Reims Başpiskoposluğunun görkemli eski evi olan Palais du Tau'ya ve taç giyme törenlerinin kutlandığı bir yere gittik. Kraliyet Mücevherleri ve Fransız hükümdarlarının cübbeleri, eski şapelleri ve Birinci Dünya Savaşı'nda kilisenin uğradığı zararla ilgili bazı resimlerle, zaman içinde büyüleyici bir bakış oldu; Olduğu andan itibaren bazı molozlar ve erimiş olan eski gargoyiler harç kabukları nedeniyle yangına yol açmakta ve onarılamaz şekilde zarar vermektedir. Birinci kata çıkan merdivenlerde şarapnelin neden olduğu delikleri görebiliyorsunuz.
Palais'i terk ettikten sonra, geldiğimizde kapalı olan bir başka eski kilise olan Basilique St. Remi'ye gittik ve dürüst olmak gerekirse dışarıdan biraz perişan görünüyordu. Yakındaki bir süpermarkete gittik ve ucuz bir öğle yemeği salatası, kızarmış tavuk ve bir baget yaptık ve sonra açık olan Basilique'ye geri döndük. İçeri girerken, o kadar da büyük görünmüyordu, ancak bir kez giriş salonundan kilisenin içine girdikten sonra işler daha muhteşem bir hal aldı. Eski gotik kemerler, büyük bir avize, bazı etkileyici taş işleri ve 1099'a kadar uzanan St Remi'nin kubbesi (553'te öldüğü halde. Bundan önce nerede olduğundan emin değil). En dikkat çekici şey, Paris’in tam aksine, kilisede kesinlikle başka hiç kimsenin olmamasıydı. Ruh değil
Basilique'den sonra tren istasyonuna geri döndük, yakınlarda ilgi duyduğumuz bir müze vardı; Teslim Olma Müzesi olarak adlandırılan bina, Nazilerin 1945'te Avrupa'daki savaşı sona erdirmek için teslim ilanını imzaladığı binada bulunuyor. İlk olarak, İkinci Dünya Savaşı'nın Reims'deki tarihini ve neden teslim edildiğini gösteren mükemmel bir videoya baktık. orada imzalandı. Ondan sonra, çok büyük olmayan, ancak teslim olunan odanın bittiği yerde, o sırada odanın tam bir rekreasyonu olarak yola çıkan müze üzerinde hızlı bir tur attık. Bakmak ilginçti, fakat orada bulunan bayan tarafından biraz mahvoldu; ilk önce çekimlerim için bana bağırdı (film yapamayacağınız hiçbir işaret olmamasına rağmen) ve Alex, barikatın içinde bir kişiyi gördüğünde, telefonunda her şeyin fotoğrafını çektikten sonra içeri girip giremeyeceğini sordu. , kaba bir şekilde yapamadığı söylendi. O bayanla ilgili neyin özel olduğundan emin değilim, ama sanırım asla bilemeyiz. Biraz utanç verici bir deneyim oldu, ama çantalarımızı alıp trenimizi beklerken bizi aşağı indirmemeye çalıştık.
Bir numaralı tren, Champagne Ardenne adında bir istasyona gitti ve bilmeyenler için Reims, Champagne ülkesinin kalbinde yer alıyor. Kimse sormadan önce, şampanyamız yoktu; Hayatımda birçok Fransız Şampanyası denedim ve hiç bu kadar etkilenmedim, öyleyse neden burada zaman harcıyorsunuz? Sırada sınır olan oldukça yakın olan Nancy adında bir şehre giden bir tren ve oradan Lüksemburg'a giden son bir tren vardı.
Trenden indikten sonra, şehrin eski kısmı, onu çevreleyen bir vadi ile büyük bir kaya höyüğünün üzerinde yer aldığı için hostele nasıl gideceğimizi bulmak birkaç dakikaımızı aldı. Pansiyonumuz vadide bulunuyordu, bu yüzden aşağı inmek biraz zaman aldı (Google Haritalar burada 100 metrenin altındaki bir yola katılmak için köprüden sıçrayamayacağımızı anlamamış gibi görünüyordu) . Görünüm olsa da, kesinlikle bu dünyanın dışındaydı. Geçmişinizden geçen arabalar için olmasaydı, zamanda geri döndüğünüzü düşünürdünüz. Büyük kale duvarları, daha önce gördüğüm hiçbir şeye benzemeyen bir manzarada, yaşlı ve heybetli olarak üzerinizde yükseliyor. Dikkatli olmak ve Lüksemburg'a mükemmel bir giriş yapmak şaşırtıcıydı.