Benzer mallar üreten firmaların, bağımsızlıklarını kaybetmeden belirli bir pazar üzerinde monopol durumlarını korumak ve aralarındaki rekabetin etkilerini azaltmak maksadıyla birleşmeleridir.
Yani biribirinden ekonomik, teknik ve mali bakımdan bağımsız işletmelerin, rekabeti ortadan kaldırmak veya düzen koymak, rekabet yerine bir tekel rejimi geçirmek ve böylece daha büyük bir güvenlik sağlamak, değişmeyen veya artan bir kâr haddi sağlamak amacıyla kurulan topluluktur.
Bir kartelin kurulabilmesi için bazı şartların gerçekleşmesi gerekir. Gruba (topluluğa) üye olan işletmelerin az sayıda, aynı güçte ürünlerinin benzer olması veya büyük ölçüde benzerlikler göstermesi gerekir.
Kartel, resmi makamların tarafsızlığını veya desteğini sağlamalıdır. Anlaşmalar bir çok konu üstünde olabilir
Satış düzenlenmesi, kredi şartlan, fiyatlar, üretim sınırlamaları, piyasaların ve etki alanlarının paylaştırılması ve benzeri gibi. En mükemmelleştirilmiş kartel tipi, merkezi bürosu veya satış acentesi olan karteldir. Bu büro, tüketiciler ile işletmeler arasında aracı rolünü oynar, siparişleri alır ve dağıtır, işletmelerin payını belirler, kârları dağıtır ve müeyyideleri uygular. Bazen bütün ürünleri satın alır ve yeniden satar.
Kartelleri, tröstlerden ayırdetmek lâzımdır. Kartele giren bir firma ortak bir fiyat ve üretim politikasını kabullenmek zorundadır.
Kartellere karşı tutum ülkeden ülkeye değişik olmakla beraber, genellikle ihracat ithalat kartelleri arasında, ihracat kanunen kabul hatta teşvik edilmesine rağmen İkincisi yasaklanmaktadır.
Kartellere, “Tüccar Birlikleri’ de denir.