Alman komutanlığı, kanatlılara yeterince dikkat etmedi ve bu da saldıran birliklerin olumsuz sonuçlarına yol açtı. Meuse Nehri'nin sol kıyısında, Fransızlar büyük çaplı bir topçu fırlattı ve yandan ve arkadan Alman atılım alanına ateş etmeye başladı. Alman birliklerinin saldırısının cephesinin darlığı, Fransız topçularının feci ateşinden kaçmasına ve taarruza devam etmesine izin vermedi.
Operasyona devam etmek için Meuse'un sol yakasına şimdi saldırmak gerekiyordu. Ve bu, ani olma faktörü zaten ortadan kalktığından ve Meuse'un sol yakasındaki pozisyonların Fransız birlikleri ve çok sayıda topçu ile sıkışıp kalması nedeniyle büyük çapta kayıplara neden oldu. Verdun bölgesindeki Fransız ordusu, Alman ordusundan zaten sayısal olarak daha güçlüydü.
6'in Mart ayında 1916'e yeni bir saldırı başlatan Almanlar, her şeyden önce en önemli yüksekliklere hakim olmaya çalıştı - Mort ve 304. Bununla birlikte, yeni saldırı hızlı bir başarı getirmedi ve yeni bir “kıyma makinesine” yol açtı. Almanlar büyük topçu kuvvetlerini çekti ve inatla saldırdı. Bu nedenle, 304 yükseklik saldırısı, 100 ağır pillerle ilgili destek verdi. Alman piyade metodik olarak, metre metre, düşman pozisyonlarında kemirdi. Ancak Fransızlar yeterince insan gücü ve topçuya sahipti ve kararlılıkla savaştı. Bu nedenle, büyük kan dökülmesi ve halsizlik savaşları ayırt etti.
Ayrıca, beklenmedik bir şekilde Berlin için Ruslar da bir saldırı başlattı. Batı ve Kuzey cephelerinin operasyonu çok hızlı bir şekilde organize edildi, bütün kuvvetler konsantre olmayı başardı. Ancak, 18 March toplara çarptı ve askerlerimiz saldırıya geçti. Naroch ve Jacobstadt yakınındaki 2-3 km ile ilerleyen Rus birlikleri ilk düşman pozisyonunu ele geçirdi. Alman emri sersemletildi. Almanlar, Rusların artık ciddi bir saldırı yapamayacağından emindi. Bölümleri çekmek ve cepheyi Avusturya sektöründen Naroch'a yönlendirmek zorunda kaldım. Verdun yakınlarındaki saldırıları durdurduk, Fransız cephesinden birliklerin Doğu'ya gönderilmesi gerektiğini düşündük. Bazı nedenlerden dolayı, Rus saldırısı başarıya yol açmadı. Ancak Fransızlar yardımcı oldu. Verdun Savaşı bir hafta durdu. Sadece 1 April, Alman birlikleri saldırılarına devam etti. Ve bu süre zarfında, Fransızlar savunmasını güçlendirdi, Lorraine'den kolordu getirdi. Fransızlar, daha önce silahsızlandırılmış kaleler ve tahkimatlara tekrar silah taktı.
Sonuç olarak, Şubat sonunda 1916'in birkaç günden fazla sürmeyeceği yardımcı işlem şimdi 5 haftalarını (Mart 6'ten Nisan 9'e kadar) geçirmek zorunda kaldı. Yaklaşık bir buçuk ay boyunca Alman birlikleri Avokur çizgisi - irtifa Mortom - Cumieres boyunca cephenin derinliğine kadar önemsiz 6 km için şiddetle savaştı. Aynı zamanda, Alman birlikleri Mort ve 304'in yüksekliğini yalnızca Mayıs ayında yakalamayı başardılar. Bu sırada Fransızlar yeni sınırda sağlamlaştı.
Böylelikle, muazzam çabaların, birliklerin ve topçuların yoğunluğunun, çok kanın ve zaman kaybının pahasına, Alman ordusu çığır açan cephesini genişletti. Ancak, Alman ordusu saldırmaya devam edemedi. Askerler son derece yorgundu, parçalar kan akıtıldı, güçlerini toparlamak ve yenilemek gerekliydi.
Bu arada Alman generallerinin bir kısmı Verdun operasyonunun sürmesine karşı çıktı. Almanya'nın Doğu'daki taarruzu sürdürmesi gerektiğine inanan savaş ağaları, özellikle yılın 1915 kampanyasının başarısından memnun değildi. Alman Doğu Cephesi Genelkurmay Başkanı General Erich von Ludendorff, Mayıs ortasındaki 1916’i General Max Hoffmann’a yazdı: “Oğulların Verdun tarafından sayısız şekilde öldürüldüğü Alman aileler için üzgünüm. Bütün bu on binlerce genç kader doğudaki savaşlarda korunabilir ve dahası, önemli ölçüde daha iyi sonuçlar elde edebilir.
Verdun'daki kan dökülmesine karşı, tahtın varisi Taç Prens Frederick William da konuştu. Batıda Alman cephesinin kalbinde bulunan "Kronprinz Wilhelm" ordu grubunun komutanıydı. Tahtın varisi “barış zamanı” bir general değildi, Prusya askeri seçkinlerinin tipik bir temsilcisi olan oldukça profesyonel, zeki ve istekli bir komutandı. Verdun'daki Alman birliklerinin cesareti ve trajedisi Hohenzollern varisini kendi gözleriyle gördü ve çok keskin bir şekilde tecrübe etti, bu nedenle fikri kesin değildi: aniden etkisi uzun süre önce kayboldu, Fransızlar geri çekilmeyecek ve hem Meuse'nin ölümüne karşı savaşmaya devam edecek, hem de Almanların kayıpları sona erecekti Verdun operasyonu sonlandırılmalıdır.
“Verdun Savaşı ayları”, Prens Prens William anılarına şöyle yazdı: “Hafızamda tüm savaşın en zoru. Durumu önceden düşündüm ve biliyordum; Kendimi yanılsamalarla şımartmak için subaylarla ve savaş birimlerinin askerleriyle çok fazla kişisel toplantı yaptım. Ruhumun derinliklerinde kesinlikle taarruzun sürmesine karşıydım, ama taarruz emrini yerine getirmek zorunda kaldım. ” Tahtın varisi, bu durumu hem Alman Genelkurmay Başkanı hem de babası Kaiser Wilhelm II'ye bildirerek, operasyonun devamına sürekli olarak karşı çıktı.
Ancak, bu çatışmada Alman generaller Genelkurmay Başkanı Falkenhain'in fikrini aldı. Berlin'i Verdun üzerindeki baskıya devam etmesi için ikna etmeyi başardı, böylece Somme bölgesindeki Anglo-Fransız birliklerinin yaz saldırısından kaçınmasa da, zayıfladı. Alman Genelkurmay Başkanlığı, 1916 yazında Somme'ye büyük çapta bir Müttefik saldırının hazırlanması hakkında bilgi aldı. Falkenhayn, Verdunsky saldırısının, Somme'deki düşmanın darbesini zayıflatmak için devam etmenin mantıklı olduğuna inandı. Bu nedenle, Alman Kaiser Wilhelm II, bir saldırı emri imzalamak zorunda kaldı. Genelkurmay Başkanlığı'nın yeni yönergesi, yılın 15 Haziran 1916'inden önce Verdun'u ele geçirme emri verdi.
Kronprinz Wilhelm
Mareşal Henri Petain
Fort Savaşı
Meuse'nin sağ kıyısında Mart - Mayıs 1916'ta, Fransız direnişinin merkezi olan Fort Vaud (Duomon'un güneyinde) alanında şiddetli bir mücadele vardı. Sadece üç aylık bir mücadeleden sonra Fort Worth direnişe son verdi. 2 Haziran 1916, General Edvald von Lohova'nın komutasındaki Alman birlikleri, üç ordu ordusuyla belirleyici bir saldırı başlattı. Saldırı, 26 ağır harçlardan ve 24 büyük kalibreli ulutanlardan oluşan güçlü bir topçu tarafından desteklendi. Piyade saldırısından önce, Alman topçusu iki gün boyunca eğitim aldı. Sadece kalenin bombalanması sırasında son beş günde, Alman topçuları, günde 150'e binlerce mermi fırlattı.
Alman 10-th Reserve Corps, Vaux kalesini arkadan tamamen kesmeyi başardı. Ancak, Fransız garnizonu teslim olmadı. Kalenin komutanı Binbaşı Renal, General von Lohova'nın bırakma önerisini kategorik olarak reddetti silâh ve pozisyonu geçmek. Öfkeli yakın dövüşe, tahkimat tahkimatı tahkimatı devam ettirildi. Almanlar kelimenin tam anlamıyla Fransız kalesine karşı sahip oldukları her şeyi kullandılar: ağır toplar, kimyasal mermiler, alev makineleri. Ancak Fransızlar, Petain’in genel merkeziyle temas halinde olan güvercinlerin yardımlarını tuttu.
Bu arada Fransız birlikleri, düşmanı düşürmeye çalışırken sürekli karşı saldırıya geçti. Öyleyse, ağır pilli 22 ateşi ile desteklenen Mayıs 51, Fort Duomon'u dövdüler. Ancak, kaleye yapılan saldırı sırasında büyük kayıplar yaşadığı için onu tutamadılar. 24 Mayıs Alman birlikleri onu tekrar ele geçirdi. Fransızlar kilidini açmaya çalıştı. Haziran 6 gecesinde, Albay Savi’nin tugayının kuvvetleri tarafından Alman abluka yüzüğünün kırılması için son girişimde bulunuldu. Fransızlar cesaretle kaleye koştu, ancak başarılı olamadı. Tugay neredeyse tamamen düştü - Alman saha silahları Fransız saldırı hattını doğrudan ateşle vurdu.
7 Haziran ayında Fort Waugh'dan son taşıyıcı güvercin kanla yazılmış bir notla geldi. İçinde sadece birkaç kelime vardı: “Çok yaşa Fransa!” Kalenin yaralı savunucularının acınacak bir avcısı ele geçirildi. Alman zayiatı - 2700 askerleri ve memurları, kale savaşının acılığından bahseder.
Wauer Kalesi'nin ele geçirilmesinden sonra Alman birlikleri başarılarını geliştirdi ve son savunma hattına saldırdı - mülkleri Fransızların Meuse'nin sağ bankasını temizlemesi gerekliliği ile karşı karşıya kalabilecekleri Thiomon, Fleury, Suvil ve Tavan. Savaş yeni bir güçle başladı. Birbiri ardına Almanların Fransız saldırıları ve karşı saldırılarını izledi. 24 Haziran Thiomon ve Fleury, kimyasallar da dahil olmak üzere on binlerce mermiyi bombaladıktan sonra Alman birlikleri tarafından ele geçirildi. Ancak Fort Suvil'in savunucuları düşmanı reddetti. Alman birlikleri, 30'in yaşadığı kadar büyük kayıplara maruz kaldılar: Strike avant-garde, neredeyse tamamen düştü. Alman birlikleri, temmuz ve ağustos aylarında Fransız savunmasını kıramadı. Suvil’e yaptıkları güçlü saldırılar Fransız ordusu tarafından başarıyla savaştı. Eylül ayına kadar Alman birlikleri verimsiz taarruzları durdurdu. Verden kıyma makinesi güçlerini tüketti.
Haritaların Kaynağı: Peten A. F. Verdun'un Savunması
Merkez Güçleri için kötüleşme durumu. Müttefik karşı saldırı
Alman ordusu, yalnızca Fransız askerleri ve memurlarının cesareti ile değil, diğer cephelerdeki, özellikle Doğu'daki olumsuz durumuyla da durduruldu. Hindenburg, "Şu anda," yazdı, "başarı, rakiplerimizin her tarafındaydı."
Haziran ayının başlarında, Rus Güneybatı Cephesi'nin büyük bir operasyonu başladı (sözde Brusilovsky atılımı). Rus ordusu yine Avusturya-Macaristan'ı yenmekle tehdit etti ve müttefiki güçlendirmek için Alman bölümlerinin Doğu Cephesi'ne devredilmesini istedi. Doğu'da, Avusturya-Macaristan ve Almanya'nın güçlerini bağlayan inatçı bir savaş vardı. Bu Batı'da Almanya'yı zayıflattı. Ancak yüksek komuta, Verdun'u almak için boşuna uğraşma girişimlerini durdurmak yerine, kalesini elbette ele geçirmeye çalışarak gücünü tüketmeye devam ettiğini hemen anlayamadı. Alman komutanlığı ve güçlü darbe Temmuz 1’te Somlo’daki İngiliz-Fransız birliklerinin eline geçti.
27 Ağustos 1916 Romanya, İtilaf tarafındaki savaşa girdi. Bu, Bulgaristan, Avusturya-Macaristan ve Almanya'yı Romanya cephesine ilave güçler atmaya zorladı. 28 Ağustos ayında, Alman Yüksek Komutanlığında bir değişiklik oldu. Askerlerin önderliği Genelkurmay Başkanı Hindenburg ve ilk çeyrek genel müdürü Ludendorff'a geçti. Hindenburg ve Ludendorff, "Doğuya yapılan saldırı" nın sürmesini savundu. Verdun yakınlarındaki tükenmiş taarruz emriyle tamamen durduruldu.
Ekim 24 Fransız birlikleri karşı saldırı başlattı. Kalıcı saldırılar sonucunda, Duomon ve Vaud'un kalelerini geri döndürdüler ve Aralık'ta 18, forts çizgisinin ötesine geçerek aynı üçüncü pozisyona (Luvemon, Bezonvo) geçti. Ön cephe, her iki orduyla da ilgili çizgilere, yılın Şubat ayında 25 1916'e taşındı.
Alman piyade saldırısı
sonuçlar
Böylece, savaşın en büyük ve en uzun süren operasyonlarından biri olan Verdun operasyonu, Alman ordusunun stratejik bir yenilgisiyle sonuçlandı. Verdun'a göre, Alman 1916 kampanyasının stratejik planı harap oldu - Fransa'yı savaştan çıkarmak için güçlü ve kısa bir darbeyle. Verdun savaşı bir yıl boyunca hazırlık dahil, zaman aldı. Zaman kaybediyor, Alman yüksek komutanı İtilafçıya çok daha üstün insan ve malzeme kaynakları yetiştirme fırsatı verdi. İtilaf, Verdun kayıplarına rağmen, Somme ve daha sonraki operasyonlarda büyük bir stratejik operasyon yürütme gücünü korumuştur.
Verdun savaşı ve daha sonra Somme savaşı, Alman İmparatorluğu'nun askeri potansiyelinin tükenmesinin ve İtilaf'ın güçlendirilmesinin başlangıcını işaret etti. Savaştaki stratejik girişim İtilaf'a geçti. Alman ordusunun morali zayıfladı, ayrışma süreci başladı ve bu da donanma, yüksek komuta ve hükümet değişiklikleri. Alman İmparatorluğu hızla çöküşüne doğru ilerliyordu.
Askeri araştırmacılar, Alman emirlerinin aşağıdaki hatalarını ayırt ediyorlar: 1), stratejik bir grev, yetersiz güçler nedeniyle, hızlandırılmış bir atılımın işe yaramadığı, mücadelenin tükenme, tükenme, rezervlerin tükenme, mezbaha haline dönme noktasına geldiği;
2) Alman komutanlığı, Verdun'un “sayı ve zamanı” yutmasına rağmen, zaman ve enerji daha iyi kullanılabilse de, işlemi durdurmadı;
3) avans çok dardı. Verdun operasyonunun kapsamı şuydu: cephenin genişliği operasyonun başında 15 km ve sonunda 30 km, işlemin derinliği 10 km'ye kadardır. Ameliyatın ilk günleri hariç, ortalama atak oranı adımlarla ölçüldü! Mücadele, izole edilmiş bir atılım, küçük bir alanda parçalanmış, kanlı savaşlara dönüştü. Şubat ayının ilk günlerinden sonra (Şubat ayındaki 21-25), Alman birliklerinin sadece birkaç düzine adım attığı ve çok büyük kayıplara uğradığı Fransız savunmasını kemiren bir adım atıldı. Fransız komutası rezervleri sıkılaştırdı ve direniş örgütledi.
4) Meuse'un doğu yakasına yönelik saldırı, aynı zamanda batı yakasına yönelik saldırı ile aynı zamanda gerçekleştirildi;
5) cephenin diğer sektörlerinde ürpertici bir darbe olmadı;
6) Alman komutası, topçularının kabiliyetlerini abarttı ve çok dar bir alanda yoğunlaşan kanatlı ateşli piyade ve topçu ile vurma avantajına sahip olan Fransız topçularının kabiliyetlerini küçümsemedi. Almanlar, Fransız askerlerinin dövüş ruhunu ve dayanıklılığını hafife aldılar;
7) Almanlar Rus ordusunu küçümsüyordu. 1915 kampanyasından sonra Rusya'nın kırıldığına ve Merkezi Güçler'de büyük ve güçlü darbeler organize edemeyeceğine inanılıyordu. Naroch ve Brusilovsky'nin buluşu, Alman İmparatorluğunun tüm çabalarını Fransız tiyatrosu üzerinde yoğunlaştırmasına izin vermedi.
Rakiplerin kayıpları, aralarında 430 bin kişiye kadar öldürülen neredeyse bir milyon kişiye ulaştı. Verden kıyma makinesi aracılığıyla, Falkenghain’in belirttiği gibi, “Maas bölge değirmeninde frezelemeyi”, 100 bölümlerinden daha fazlasını kaçırdılar: Fransızlar, 65’tan 95’e ve Alman’lar 50’ten 125’e sahipti. Alman ordusunda, tüm bölümler öldürüldü: bölümlerin toplam kaybı (yenilenmiş)% 70-100 ve hatta normal kompozisyonlarının% 150'i oldu. Öyleyse, 21-I Hessian Piyade Tümeni 279-9523-5-218-10099-6-321-9282-9-9,5-XNUMX-XNUMX-XNUMX-XNUMX askerleri (XNUMX-X) Binlerce insan). Alman bölünmeleri haftalarca, çoğu zaman aylarca Verdun Cehenneminde kaldı ve neredeyse tamamen yok edildi. Fransızlar daha akıllı davrandılar. Fransız cephesinde savaşta harcanan en uzun süre on gün sürdü. Çoğu durumda, Fransız bölümleri tamamen tükenmeden dört ya da beş gün sonra değiştirildi ve dinlendikten ve tekrar doldurulduktan sonra tekrar savaşa sokuldu.
Verdun altında hafif makineli tüfekler, tüfek el bombası fırlatıcıları, alev makinesi ve kimyasal mermiler ilk kez yaygın olarak kullanıldı. Topçu yoğunlukları önemli ölçüde arttı, bir kez daha ağır ve süper ağır silahların güçlü ateş gücü ortaya çıktı. Engel yangını ve karşı eğitim yaygın olarak kullanıldı; topçu ve piyade arasındaki bağlantı daha etkili hale geldi, yangın şaftının temelleri ortaya çıktı. Verdun, esas olarak topçuları bastırmak için kullanılan kimyasal kabukların yoğun kullanımı ile ilişkilidir. Saldırgan piyade derin savaş oluşumları (1 km'de 1 bölüme kadar) inşa etti ve saldırı grupları oluşturdu. Mühendisler yaygın olarak kullanıldı. Fransız cephesinde ilk kez grup taktikleri kullanıldı; tüfeklerle silahlanmış küçük asker grupları ve hafif bir makineli tüfek kendilerini “yuvalarda” savunmada (örneğin kraterlerde) savunduğunda ve daha fazla sayıda düşman kuvveti içerebildi. Havada üstünlük için enerjik bir mücadele vardı (saldırı işlevleri ortaya çıktı) havacılık). İlk kez, birliklerin operasyonel yeniden gruplandırılması karayolu taşımacılığı kullanılarak gerçekleştirilmiştir.
Verdun operasyonunda yeni bir savunma şekli tanımlandı - güçlendirilmiş alan. Uzun vadeli tahkimatlar, tarla tahkimatı ile birlikte, canlılıklarını göstermiştir ve konumsal bir mücadele yürütmeyi mümkün kılmıştır. Verdunsky kendini güçlendirdi. Kale yapıları - forts Verdun savunmasında rol oynadı, ancak aynı zamanda onları modernize etme ihtiyacı da ortaya çıktı. Beton yapılar (Duomon ve Vaud forts), beton kabukları olmayan güçlü Alman ve süper güçlü topçuların bombalarına dayandı. Askeri tarihçi A. Strokov'un belirttiği gibi: “Bu, uzun vadeli ve alan tahkimatının tek bir savunma şekli oluşturduğu zaman, mevcut savunma hattını sildiğinde,“ dağınık tahkimat ”olarak adlandırılan temeli oluşturmak için temel teşkil etmiştir. Fransızların yarattığı derin savunma sistemi, sınır bölgesinde yaratılan gelecekteki güçlendirilmiş alanların prototipidir. ”
Verdun'un başarılı bir şekilde savunmasında önemli bir rol, tahkimat alanını sürekli olarak rezervler, mühimmat ve diğer malzemelerle besleyen arka tarafından oynandı. Fransız ordusunun ana iletişimine "kutsal yol" denilmesine şaşmamalı. Bu, Fransızların yalnızca Verdensky'yi güçlendirmek için değil aynı zamanda karşı saldırı başlatmasına izin verdi.
Verdun Harabeleri
Kaynaklar:
Basil Liddell Garth. Birinci Dünya Savaşı ile ilgili gerçekler. M., 2009.
Zayonchkovsky AM I. Dünya Savaşı SPb., 2002.
Öykü I. Dünya Savaşı 1914-1918 / I. I. Rostunova M., 1975 // http://militera.lib.ru/h/ww1/index.html tarafından düzenlenmiştir.
Peten A., F. Verdun Savunması. M., 1937 // http://militera.lib.ru/memo/french/petain_ap/index.html.
A. A. Strokov, Birinci Dünya Savaşı'nda silahlı kuvvetler ve askeri sanat. M., 1974 // http://militera.lib.ru/science/strokov_aa/index.html.
E. Falkenhayn: En önemli kararlarında Yüksek Komuta 1914-1916. M., 1923 // http://militera.lib.ru/h/falkenhayn_e01/index.html.
http://rusplt.ru/ww1/history.