Anksiyete nevrozu olarak da bilinen Angstneurosis, aşırı endişe, sinirlilik ve gerginlikle karakterize edilen bir tür anksiyete bozukluğudur. Angstnevrozlu kişilerde terleme, titreme ve nefes darlığı gibi fiziksel belirtiler de görülebilir.
Fobi, belirli bir nesne veya duruma karşı duyulan yoğun korkuyla tanımlanan bir tür kaygı bozukluğudur. Fobisi olan kişiler korktukları nesne veya durumla karşılaştıklarında panik atak yaşayabilirler.
Angstneurosis ve fobilerin psikodinamik teorisi, bunların bilinçdışı çatışmalardan kaynaklandığı yönündedir. Angstneurosis durumunda çatışmanın id ve süperego arasında olduğu düşünülmektedir. Kimlik, kişiliğin seks ve saldırganlık gibi temel içgüdüler tarafından yönlendirilen kısmıdır. Süperego, kişiliğin ahlak ve vicdandan sorumlu kısmıdır. Bu iki güç arasındaki çatışma kaygıya yol açabilir.
Fobilerde çatışmanın ego ve id arasında olduğu düşünülür. Ego, kişiliğin gerçekliği test etmekten ve stresle başa çıkmaktan sorumlu olan kısmıdır. Kimlik, kişiliğin temel içgüdüler tarafından yönlendirilen kısmıdır. Bu iki güç arasındaki çatışma fobinin gelişmesine yol açabilir.
Angstneurosis ve fobileri tedavi etmek için kullanılabilecek bir dizi farklı psikodinamik terapi vardır. Yaygın bir yaklaşım, bozukluğa neden olduğu düşünülen bilinçdışı çatışmaların araştırılmasıdır. Bu, psikanaliz veya psikodinamik psikoterapi gibi terapilerle yapılabilir.
İçindekiler
Angstnörozun Psikodinamiği
Angstnevroz veya anksiyete nevrozu, kökleri psikanalitik teoriye dayanan bir terimdir ve çözülmemiş bilinçdışı çatışmalar nedeniyle ortaya çıktığı düşünülmektedir. Sigmund Freud başlangıçta kaygı nevrozunun bastırılmış cinsel ve saldırgan dürtülerden kaynaklanabileceğini öne sürdü. Freud, nevrotik belirtilerin bedenin bu çözülmemiş duygularla başa çıkma yolu olduğunu öne sürdü (Freud, 1895).
Fobinin Psikodinamiği
Psikodinamik çerçevede fobiler genellikle iç çatışmaların sembolik ifadeleri olarak kabul edilir. Bu iç çatışmalar, fobinin nesnesi olarak sembolize edilen bastırılmış duygular, deneyimler veya düşünceler olabilir. Bu modelde fobik tepki, bu bilinçdışı çatışmaları uzakta tutmak için bir savunma mekanizması görevi görür (Menninger, 1956).
Ego, İd ve Süperego Merceğinden Angstnevroz ve Fobi
Psikanalitik teoride zihinsel olgular genellikle ego, id ve süperego arasındaki etkileşim yoluyla kavramsallaştırılır. Bunlar zihindeki farklı fakat etkileşimli sistemlerdir.
Angstnevroz (Anksiyete Nevrozu):
- Kimlik: Angstneurose, iç gerilim yaratan bastırılmış dürtüleri veya arzuları içerebilir.
- Ego: Bu bölüm, bu çatışan duyguları ve içsel talepleri yönetmeye çalışır, ancak bunaldığında genel kaygı ortaya çıkabilir.
- Süperego: Toplumdan içselleştirilen ahlaki ve etik standartlar, özellikle de kimliğin arzuları ahlaka aykırı veya sosyal olarak kabul edilemez olarak görülüyorsa, öfke nevrozunu daha da kötüleştirebilir.
Fobi:
- Kimlik: Kimlik, belirli nesnelere veya durumlara karşı mantıksız korkular veya tepkiler üretebilir.
- Ego: Bireyi koruma çabasıyla ego, korkulan nesneden uzak durma ihtiyacını rasyonelleştirerek kaçınma davranışları yaratabilir.
- Süperego: Fobide öfke nevrozu kadar belirgin olmasa da, süperego sosyal olarak öğrenilen korkuları doğrulayarak veya güçlendirerek katkıda bulunabilir.
Gelişim Aşamaları
Angstneurose ve fobi çeşitli gelişim aşamalarında ortaya çıkabilir.
- Çocukluk: Karanlık korkusu veya ayrılık kaygısı gibi fobiler çocukluk döneminde yaygındır. Angstnevroz da gelişebilir ancak bu aşamada tanımlanması daha az kolaydır.
- Ergenlik: Çeşitli sosyal, fiziksel ve akademik baskılar göz önüne alındığında, bu dönem hem öfke nevrozunun hem de fobilerin gelişimi için ortak bir zamandır.
- Yetişkinlik: Bu koşullar herhangi bir zamanda ortaya çıkabilse de, yetişkinlik başlangıcı genellikle kariyer zorlukları, ilişki sorunları veya travmatik olaylar gibi stres etkenleri tarafından tetiklenir.
Kaynak:
- Freud, S. (1895). Studies on Hysteria. The Standard Edition of the Complete Psychological Works of Sigmund Freud, Volume II (1893-1895).
- Menninger, K. A. (1956). Man against himself. Harcourt, Brace.