Kuyruk vuruşlarının ritmindeki o kadar hafif artış, beni sabahın geç saatlerindeki gerçekliğe, sürüklenmenin büyük bir kısmında beni tüketen sıcak hayallere geri getirdi. Beklentim, isteka aracılığıyla hissettiğim düzensiz davul sesiyle doğrudan bağlantılı olarak büyüdüğünden, çubuğun ucu suyun hemen üzerine alçaltıldı. Daha sonra, yumruk! Penisim ikiye katlandı ve ucu yüzeyin altına çekildi. Sonunda kancayı agresif bir kancayla eve götürmeden önce bir, iki, sonra üç vuruş bekledim. Birkaç dakika sonra, kısa ama sinir bozucu bir mücadeleden sonra, 8 kiloluk bir çubuk ağa takıldı ve ağzından mavi bir balığın kuyruğu sarkıyordu.
Yaklaşık beş yıl önce, birkaç faktörün sonucu olan bir deneyde, canlı “atlayıcı” (Rhode Island’ın yavru veya “balığı” lüfer için takma adı) ile şans için balık avlamaya başladım. İlk olarak, yaz pisi balığının insanların sandığından çok daha agresif olduğuna uzun zamandır inanıyorum. Yemeklerin yüzeye çıkmasını bekleyen pasif bir besleyici imajının aksine, deneyimler beni şansın kumsalda aşağı yukarı hareket eden yem yığınlarını takip eden proaktif avcılar olduğuna inandırdı. Büyük şans, avlarını güvence altına almak için aşağıdan ateş etmeye fazlasıyla isteklidir ve ben de ne kadar büyük bir yem almaya istekli olduklarını görmek istedim. Artı, düzenlemeler sıkılaştıkça, geleneksel teçhizatımı almaktan fazlasıyla mutlu olan düzinelerce kısa balığı ayıklayacak bir yola ihtiyacım vardı. Soğutucuda gösterecek hiçbir şey olmadan kalamar ambalajında ortalıkta dolaşmak, giderek sinir bozucu hale geliyordu. Son olarak, canlı yemle balık tutmayı seviyorum. Yemin hedefim tarafından kovalanıp yakalanması ve hatta başparmağım ve işaret parmağımla tüm sahnenin oynandığını “görme” hissiyle hiçbir şey karşılaştırılamaz.
Fikir kulağa harika gelse de çözülmesi gereken bir lojistik sorun vardı. Yem çok büyük olduğu için geleneksel bir teçhizatın etkili olmayacağını biliyordum. Sorunu çözmek için Florida’da canlı puro balığı kullanan levrek ve orfoz için kullanılan canlı yem teçhizatlarından ilham aldım. Forumları araştırmak ve YouTube videolarını incelemek için uzun saatler harcadıktan sonra, şans için büyük canlı yemleri yakalamanın en etkili yolu olduğuna inandığım bir cihaz yarattım.
Skipjack Akın Teçhizatı
Teçhizatı takmak için 3 fitlik 50 kiloluk test monofilament lider malzemesinden bir parça kesin. Bir ilmek düğüm kullanarak liderin ucuna 5/0 ofset kancası takın. Eklenen hareket aralığı, kancayı yemin derisinden geçirmeyi ve ucu ortaya çıkarmak için dışarı doğru itmeyi kolaylaştırdığından, burada bir halka düğüm kullanmak önemlidir.
Ardından, daha büyük bir 8/0 kanca alın ve lideri kancanın deliğinden geçirin. Liderden daha kısa bir taş alın ve ana lider için kancayı çekin. Lider kancanın deliğinden geçerken lidere kancayı horlamanın güzelliği, yem boyutunuza göre ayarlamak için kancayı çizgide yukarı ve aşağı hareket ettirmenize izin vermesidir. Sarmal, kancayı liderin üzerinde sıkıca tutar, ancak yine de iki kanca arasındaki mesafenin her zaman yeme uyması için ayarlamalara izin verir.
Kanca çekildikten sonra, büyük bir kalamar eteği ve birkaç boncuk ve bir fırdöndü ekleyin ve teçhizatı üç yollu bir fırdöndü ile tamamlamadan önce. Tiz yönteminde, balık tutarken ağırlık boyutunu hızlı ve kolay bir şekilde değiştirmenizi sağlayan bir ilmekle işaretlenmiş bir çizgiyi bağlayın.
Sonunda bu yeni teknolojiyi deneme günü geldiğinde gergindim. İşe yaramayacağına ve kalamar veya delinmiş göbek yerine denenmiş ve gerçek şeritlerle balık tutmamın daha iyi olacağına dair yıllarca süren geleneksel bir bilgelik vardı. Bununla birlikte, ilk sürüklenme 5 kiloluk sağlam bir balık verdiği için korkularım kısa sürede yatıştı. Gün geçtikçe arkadaşlarımla balık tutmaya devam ettik ve geziyi üçümüz arasında her biri 5 ila 8 pound arasında olan altı yasal balıkla bitirdik. Bugün mutlak bir başarıydı ve pisi balığı için büyük canlı yemlerle avlanırken yakaladığım balık sayısı açısından en iyi gezilerden biriydi.
O ilk yolculuktan beri, kaptan, tirsi balığı veya uskumru geldiğinde yıllık bir gelenek haline geldi. Canlı zili yükledim ve her mevsim yılın en büyük şansını üreten bir gelenek olan paspasları hedef almaya gidiyorum.
Büyük pisi balığı için canlı balık avlamaya başladığımda, lüfer balığı mantıklı bir seçim gibi göründü çünkü o zamanlar lüfer hâlâ denetime tabi olmayan bir türdü, hazırdı ve çok hafif bir somon ortamında yakalamak neredeyse alabalık kadar eğlenceliydi. ışık. flop. Ancak nicelikten çok nitelik ön planda tutulsa bile, kişi başına yalnızca üç yemle geziye çıkmak ideal bir durum değildir. Neyse ki, aynı boyuttaki herhangi bir canlı yem işe yarayacaktır. Point Judith Pond’da 5 ila 8 inçlik gölgelerin ortaya çıktığı sezonlar geçirdim ve onları blues snappers ile aynı tekniklerle yakalayabildim. Tinker Uskumru da verimli olacak ve son birkaç sezondur inanılmaz derecede bol oldu. Yemi hazırlamak için, sadece yemin kuyruğunu kesin, ön kancayı burun deliklerinden geçirin ve iğneyi yem gövdesinin yaklaşık üçte ikisi boyunca kuyruğa doğru yerleştirin. Arka kancanın yem derisinin hemen altında olduğundan ve ucun açığa çıkması için dışarı fırladığından emin olun – uç ne kadar sığsa o kadar iyidir, çünkü bu yemi daha uzun süre tutar ve daha doğal bir sunum sağlar.
Şans için büyük canlı yemler kullanmanın bazı sakıncaları vardır ve bu, kalite için sayıları takas etmenin hesaplanmış bir karar olmasıdır. Canlı jigging veya diğer büyük yemleri alacak kadar büyük çok fazla balık yoktur, bu nedenle bu, birçok olta balıkçısının alışık olduğu sürekli hareketle “kolay” dip balıkçılığı türü değildir. Bunun ışığında, neredeyse sadece sert, kayalık bir dipte pisi balığı için büyük canlı yemlerle balık tutuyorum. Bu, en sevdiğiniz kumlu kaya yığınına gitmeniz gerektiği anlamına gelmez; Bunun yerine mercan resiflerine ve kaya veya çakıllı diplere odaklanın. Daha büyük kümesler genellikle bir yapının etrafında kalmayı tercih ederler çünkü daha fazla yem vardır ve kendilerini kuma gömmeye daha az ihtiyaç duyarlar; Yaşlandıkça avlanma korkuları azalır. Teçhizatımı kaybetmemek için, yemi dipten yaklaşık bir ayak yukarıda tutuyorum. Balığı alacak kadar büyük olan şans eseri, kolay bir yemek için su sütununda biraz hareket etmekten çekinmez.
Bu ilginç yerleri canlı yemle avlamanın faydalarından biri, koşulların mükemmel olmadığı günlerde şans yakalayabilmenizdir. Birçok olta balıkçısı, 0,75 ile 1,5 deniz mili arasında bir sürüklenme ile kumlu zeminlerde balık tutmayı tercih eder, bu nedenle, bu sürüklenme koşulları karşılanmadığında şans kovalamazlar. Daha büyük canlı yemler, daha yavaş sürüklenmelerde daha etkilidir çünkü onları düz yukarı ve aşağı tutmak daha kolaydır. Bu, yemi dipten uzak tutmaya çalışırken çizgi ve derinliği kontrol etmeyi kolaylaştırır. Bu da, pek çok insanın şans aramak için engebeli dipte sürüklenmekten kaçınmasına neden olan engelleri önler. Ayrıca canlı yem tarafından üretilen titreşimler, gelgit o kadar sert çalışmasa bile yemi yemeye ikna etmek için yeterlidir. Sular çekildiğinde bile balık yakalayan balık tutmayı atladığınız için meşru bir şekilde karaya çıktınız. Büyük kabuklu deniz hayvanları bu büyük canlı yemlere karşı koyamaz.
Bu yaz mavilik ve biraz gölge vurduğunda ve kumsallar minik kabuklarla döşeli olduğunda, kendinize bir iyilik yapın ve yaşamınızı doldurun ve düz kumlu bir dipte sürüklenen filodan uzaklaşın. Sağlam bir yapı bulun ve atlamayı aşağı gönderin. Yeminizin titremesini hissetmek ve az önce soluduğunuz paspasa vurmak kesinlikle bağımlılık yapar. Ekipmanları bağlamak için harcadığınız zamana değeceğini garanti ederim. İlk şansı büyük bir canlı yemle bulduğunuzda, başka bir şekilde yapmak istemeyeceksiniz.
İlgili içerik
10 kiloluk bir ahır paspasını yakalamamanız için 10 neden
Tesadüf mevsimi için bilinmesi gereken 6 ped
Tarif: Sakin Sürü Sürgüleri
“Seyahat meraklısı. Zombi geek. Yemek gurusu. Kötü kahve delisi. Tutkulu twitter ustası. Kendini adamış televizyon hayranı.”