Eski yağlıboya tablolar veya kurutulmuş çamur tabloları gibi kurutulmuş yüzeylerde çatlama modellerinin nasıl yapıldığını anlamak son derece zordur. Yakın zamanlarda Şili’li bilim adamları, korunan eski tabloların çatlatılmış kil ya da tuz katmanlarının kalınlığı ve maruz kaldıkları stres hakkında jeologlara bilgi verebilmesine yardımcı olan, kırık yüzeylerin ilk matematiksel modelini kurdu.
Yağlıboya tablolarda, vernik yaşla birlikte daha esnek hale gelir ve tuval daraldığında nem ve sıcaklık değişikliklerine tepki olarak genişlediğinde, boya çatlamaya başlar. Çatlakları oluşturmak zor olduğundan, sanat uzmanları bir resmin orijinalliğini belirlemek için genellikle bunları kullanır. ‘Çatlak ağları parmak izi gibidir,’ diye açıklıyor Tarapacá Üniversitesi’nden JC Flores. Kendisi çatlama kalıplarına teorik bir bakış açısı kazandıran bir dizi denklem geliştirdi.
İnce, daha büyük ve daha sert bir tabaka oluşma olasılığı basınç altında oluşan çatlaklardan daha yüksektir. ‘Ağın topolojisi ve boyutu, kullanılan malzemenin özelliklerine ve dış stresine bağlıdır. Resimlerde, stres ağırlıklı olarak,boyanın geri döndürülemez kurutulmasından kaynaklanır “diye açıklıyor Flores.
Flores, 17. yüzyıl ressamı Johannes Vermeer’in en ünlü tablosu olan ‘İnci Küpeli Kız’ındaki çatlakları analiz etmeye devam etti. Çatlama modelini araştıran Flores, ‘kızın yüzünün sağ tarafında olduğundan çok daha büyük çatlak çokgenleri bulunduğu ortaya çıktı. Çatlak ağındaki poligonların boyutu, renk katmanlarının kalınlığına bağlıdır “dedi. ”Bunun anlamı,Vermeer’in tabloya bakanların, kızın sağ yanağına daha fazla boya katarak kızın yüzünün sağ taraftan aydınlatıldığı etkisini elde etmiştir.” diye devam etti.
”Çatlak desenlerine bakmak gerçekten enteresan bir yöntem olsa da, bir resmin üç boyutlu yapısının ne kadar karmaşık olduğunu hesaba katamayız “diyor,Mauritshuis’deki resim saklama biriminden Abbott Vandivere. ‘Ama ‘İnci Küpeli Kız’ tablosunda, çatlak desen bize restorasyon tarihi hakkında iyi bir fikir veriyor,’ diye açıklıyor. Kızın yüzünün sağ tarafındaki çatlaklar, cilayı düzleştirmeye yönelik daha önceki bir çalışmanın kalıntıları olan siyah bir materyal içeriyor. Vandivere, ‘Çatlamanın daha da kötüleşip ortaya çıktığı belli değil ancak kesinlikle daha da belirginleşti’ diye ekliyor Vandivere.
Fransa’daki Rennes Üniversitesi’ndekuru akışların fiziksel mekanizmalarını araştıran Renaud Delannay, “Çalışmayı ilginç buluyorum, ancak çalışma tamamen teorik ve gerçek deneysel testler yok” diyor. Flores denklemleri, şu an sadece Vermeer’in tablosuyla yaptığı gibi kalınlık oranlarını tahmin edebiliyor, ancak modelin herhangi bir kalınlığı veya herhangi test için bir ölçüm mevcut değil, diye açıklıyor Delannay.
Kaynak : chemistryworld.com