Çalışma ilişkileri, yenilik ve değişikliklerin yaşandığı dinamik bir alandır. Dolayı-sıyla çalışma ilişkilerinin hukukunu düzenleyen bireysel ve toplu iş hukuku ku-ralları ile sosyal güvenlik hukuku kuralları, bu dinamizme uygun olarak sürekli değişmektedir. Ne var ki; bu değişiklikler sadece yürürlükteki normun anlamını değiştirmemektedir. Aynı zamanda norma ruh veren yargı doktrin tutumunu da değiştirmektedir. Haliyle yapılan yeni değişiklikler, piyasada bulunan mevzuat ki-taplarını hızlıca eskitmektedir. Özellikle torba yasalarla bir yıl içinde yürürlükte bulunan bir kanun metninde birkaç defa değişiklik yapılabilmektedir. Örneğin, 2014 yılında 6552 ve 6645 sayılı torba kanunlarla, 2016 yılında 6663 ve 6715 sayılı torba kanunlarla 4857 sayılı İş Kanunu, 6331 sayılı İş Sağlığı ve İş Güvenliği Kanunu, 5510 sayılı Sosyal Güvenlik Kanunu ve 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanununda ciddi değişikliklere gidilmiştir. Ayrıca iş hukuku alanında 2016 yılında 6701 sayılı Türkiye İnsan Hakları ve Eşitlik Kurumu Kanunu ile 6735 sayılı Uluslararası İşgücü Kanunu kabul edilmiştir. Yukarıda bahsi geçen değişik-likler güncel bir mevzuat düzenlemesini zorunlu hale getirmektedir. Gerçekten iş hukuku alanında mevzuat kullanmak durumunda olan kişiler için güncel ve bir arada düzenlenmiş bir çalışmaya ulaşmak çoğu zaman meşakkatli olmaktadır. Eserin güncel mevzuat ihtiyacını giderecektir.