Aşırı çilecilik: kendilerini açlıktan öldüren JainlerJainler, karmanın ruhu ağırlaştırdığına inanırlar. Bu, kişinin yavaş yavaş yaşamdan çekildiği aşırı çilecilik yoluyla aşılabilir.
Kredi: Pacific Press / Getty Images
Önemli Çıkarımlar
- Asketizm, insanlık tarihindeki tüm kültürlerde bulunan neredeyse evrensel bir özelliktir. Maddi dünyayı ve benliği inkar etmenin daha zengin bir maneviyat getirdiğini savunuyor.
- Jainler, kötü eylem ve düşüncenin (karmanın) ruhu ağırlaştıracağına ve bu nedenle biz öldükten sonra bizi olumsuz bir yeniden doğuşa mahkûm edeceğine inanırlar.
- 'Sallekhana yemini' almak, kendinizi yiyecek ve sudan mahrum ederek dünyadan geri çekilmektir. Karma ruhundan kurtulmayı ve bundan sonra daha iyi bir yaşam sağlamayı umuyor.
Bir park bankında oturuyorsunuz, yüzünüzde güneşin tadını çıkarıyor, yapraklarda dans eden iki kuşu izliyorsunuz. Nefesiniz derin ve yavaş, zihniniz dingin ve sakin. Tamamen huzur içindesiniz, yarı-mistik bir zirve deneyiminde kayboldunuz. Ardından telefonunuz çalar. Düşünmeden, yıllarca koşullandırmadan sonra neler olduğunu görmek için uzanırsınız. Sizi yeni bir güncelleme hakkında bilgilendiren haber uygulamanızdır. Şu andan itibaren gerginsin ve hayat geri geliyor. Telefonunuza baktığınızda, düşünüyorsunuz (ilk defa değil): Neden bu lanet şeyden kurtulmuyorum?
Dünyanın en bilinen kültürlerinde binlerce yılın bilgeliğine inanıyorsanız, haklısınız - çünkü çilecilik neredeyse evrensel bir insanlıktır.
Kendini inkar et ve Bir'i kabul et
Asket kelimesi bir zamanlar antik Yunanistan'da, kendilerini bir spor için gayretle, yoğun bir şekilde ve hatta takıntılı bir şekilde çalıştıran sporculara atıfta bulunmak için kullanıldı. Güneşten gün batımına kadar dünyanın en iyisi olmak için antrenman yapan olimpik sporculara çileci denirdi.
Yine de, dünyevi şan ve zafer peşinde koşma fikri, tarihteki çoğu çileci gelenekten çok uzaktır. Asketizm, yaşamın -lüks, şehvet, kıskançlık, açgözlülük vb.- süslerinin anlamlı insan deneyimlerinin önüne geçtiği inancı anlamına gelir. Günahın, ayartmanın veya arzunun bizi gerçek, ruhsal gerçekliği düşünmekten alıkoyduğu dini geleneklerde sıklıkla bulunur. Örneğin Hıristiyanlar, Hindular ve Budistler, maddi dünyayı Tanrı'dan, Bir'den veya Moksha'dan geçici bir dikkat dağıtıcı olarak görme konusunda birleşirler.
Asketizmin de laik kökleri vardır. Antik Yunanistan'da Stoacılar, kişinin çevremizdeki dünyaya tepkilerini kontrol etmeye büyük değer verdi ve çilecilik, zihnin büyük bir eğitimidir. Kinikler de lüksü ve uygarlığı doğal, daha saf bir insan ruhunun alçaltılması olarak gördüler. Bugün, çilecilik, minimalizmde görüldüğü gibi estetik bir eğilim olarak tezahür edebilir veya Maine'de şebekeden bağımsız yaşayan hazırlayıcılar gibi politik bir konum olabilir.
Ancak en zorlu çilecilik biçimleri genellikle dine bağlıdır. Birçok din, dünyevi şeylerden vazgeçmemizi ve kendimizi önemsiz ve geçici şeylere olan bağlılıklardan kurtarmamızı ister. Bir uçta, sadece ara sıra yapılan bir oruç ritüeli veya bir biraya daha hayır demek olabilir. En uç noktasında, bekarlık, kırbaçlanma (kendini kırbaçlama) veya Jainizm'de yapacağımız gibi, Sallekhana olarak bilinen açlıktan ölüm anlamına gelebilir.
Jainizm ile ruhu aydınlatmak
Jainizm, Budizm ve Hinduizm ile birçok inancı paylaşır, ancak tartışmasız çeşitli doktrinlerinin daha katı bir yorumudur. Jainler, bu hayattaki iyi veya kötü eylemlerimize dayanarak yeni bir bedende veya yaşam formunda yeniden doğduğumuz reenkarnasyona inanırlar. Kötülük yaptığımızda (buna kötü düşünceler dahildir), ruhlarımız karma tarafından ağırlaştırılır. Jainler için iyi ve kötü karma yoktur - tüm karma kötüdür, çünkü bizi maddi dünyaya zincirler. Ve Hinduizm veya Budizm'de karmanın bir süreç veya sistem olarak görüldüğü yerde Jainler, onun Dünya'daki ruhu bağlayan kelimenin tam anlamıyla atomik bir madde olduğuna inanırlar. Bu nedenle, ruhumuz karma tarafından ne kadar ağırlaştırılırsa, daha küçük bir varlık olarak reenkarne olma olasılığımız o kadar artar.
Jainler için tüm günahların en kötüsü - çoğu karmanın kaynağı - şiddette gelir. Elbette bu, diğer insanlara yönelik şiddet anlamına gelir, ancak aynı zamanda herhangi bir yaşam formuna yönelik şiddeti de içerir. Kavga edenler ve didişenler karma alırlar ama et yiyiciler de öyle. Jainizm ile ilgili ilginç bir nokta, yaşama saygısının her şeyi kapsayan doğasıdır. İnsanlar, köpekler, ördekler, ağaçlar, kök sebzeler ve hatta mikroplar gibi akla gelebilecek hemen hemen tüm yaşam jiva'ya (veya bir ruha) sahiptir. Jainlerin yalnızca ağaçtan doğal olarak düşen meyveleri yiyen katı meyveciler olması nadir değildir. Yerden bir yaban havucusu çekmek bile şiddet anlamına gelir.
Hayattan çekilerek çilecilik
Elbette, mantıklı sonucuna göre, Jainlerin bir tür canlı jivaya zarar vermeden yaşaması neredeyse imkansızdır. Nefes almak mikropları öldürür, içmek bakterilere zarar verir, yemek yemek sindirimi yapan yaşam formlarını yok eder ve hatta yürümek bile bazı böceklere veya çimenlere zarar verme riskini taşır. Pek çok münzevi Jain, bu kazara ayak basmaktan kaçınmak için önlerini süpürdükleri özel bir tüy süpürgesine sahip olacaklar.
Bazı Jainler, bir münzevinin vücutları kapanıp ölene kadar kendilerini yiyecek ve sudan mahrum bırakacağı sallekhana yemini etmeyi seçer. Genellikle bu, örneğin her gün bir tane daha az pirinç tanesi veya bir yudum daha az su içerek, uzun yıllar içinde kademeli olarak yapılır. Buradaki fikir, dünyadan bu şekilde geri çekilerek bilinçli olarak ruhu aydınlatmaya çalışıyor olmanızdır. Bu, bir tür yaşam sonu temizliğidir. İsveççe ) Maddi malınızı verdiğiniz, sevdiklerinizle vedalaştığınız ve şimdiye kadar haksızlığa uğradığınız herkesten özür dilemenizin beklendiği yer.
Umut, ruhunuz arınmış ve hafiflemiş olarak ve maddi dünyadan çekilerek, kendinizi bir keşiş veya rahibe gibi daha yüksek bir varlık olarak reenkarne olmaya hazırlamanızdır.
buna intihar deme
Jainler, sallekhana'nın intihar olarak anılması konusunda çok hassastır - özellikle de devam eden bir intihar olduğu için. Hindistan Yüksek Mahkemesi temyiz hakkında. Jainler için intihar, akıl hastasının duygusal, değişken ve aceleci bir eylemidir. Sallekhana, aylarca süren tefekkür, tartışma ve meditasyondan sonra yapmayı seçtiğiniz bir şeydir. Ve onurlu bir yaşam sonu seçimi olarak görüldüğünde (genellikle hayatlarını eksiksiz olarak algılayan yaşlılar tarafından), Jain inanç sistemi içindeki sorunu görmek zordur.
Ancak sallekhana her zaman bu kadar iyi huylu ve net değildir. Örneğin, Dr. Whitny Braun anlatıyor , bir dava, sallekhana yapmaya karar veren Kirin adında 21 yaşındaki bir rahibeyle ilgiliydi. Kirin, geçmiş yaşamından aşkının ruhundan sesler duyduğunu iddia etti ve bu onun düzenli olarak şiddet kullanmasına neden oldu. Çığlık atar, saçını çeker ve başkalarına karşı saldırgan olur. Şiddetiyle kaçınılmaz olarak karma topladığı için, bu hayattan çekilmeye ve daha uygun bir bedende reenkarne olmayı ummaya karar verdi. Sallekhanası hızlı ve şok ediciydi: Sadece 54 gün sürdü.
Dünyanın herhangi bir yerindeki gönüllü ötenazide olduğu gibi, sallekhana da birçok zorlu yasal ve ahlaki soruyu gündeme getiriyor. Hayatımızın tamamlandığı ve başka bir amacı olmadığı zaman güvenilir bir yargıç olabilir miyiz? Zihinsel olarak dengesiz birinin sallekhana yapmasına hiç izin verilmeli mi? Zihinsel yeterlilik veya istikrar nasıl sağlanır? Ve, aileden ya da diğer Jainlerden gelen baskılar sizin arzularınızın önüne geçtiğinde, ne zaman kurnazca ölme hakkı ölme görevi haline gelir?
Bunlar, her toplumun uğraşması gereken sorunlardır ve Jainler de dahil olmak üzere çok azının iyi yanıtları olduğu görülmektedir.