Sitomegalovirüs, Bambino Gesù Roma: Bağışıklık sistemi onu nasıl yenebilir?
Sitomegalovirüs: 'Sağlıklı hücrelere benziyorlar ve bu nedenle bağışıklık sisteminden saklanıyorlar, ancak bağışıklık sistemi baskılanmış hastalarda ciddi enfeksiyonları tetikleyebilen sinsi bir virüs tarafından enfekte oluyorlar.
“Bu, yaygın bir patojen olan sitomegalovirüstür, bununla birlikte vücudun etkili bir silahı vardır: belirli bir öldürücü T lenfosit popülasyonu”
“Özel 'sensörler' ile enfekte olmuş hücreleri yakalar ve öldürürler. Mekanizma, Cenova Üniversitesi ve Melbourne Üniversitesi ile birlikte Bambino Gesu Çocuk Hastanesi'ndeki araştırmacılar tarafından keşfedildi”.
Çalışmanın sonuçları, zayıf bağışıklık savunması, ciddi viral enfeksiyonları (COVID-19 dahil) ve hatta kanseri olan hastaları tedavi etmek için yeni umutlar yaratıyor.
AIRC tarafından desteklenen araştırma, Science Immunology adlı bilimsel dergide yayınlandı.
SİTOMEGALOVİRÜS
Sitomegalovirüs, son derece yaygın bir patojenik mikroorganizmadır.
İtalya'da yetişkin nüfusun yaklaşık %90'ına bulaşıyor.
Bir kez kasıldığında, ömür boyu vücutta gizli kalır: iyi bir bağışıklık sistemi onu kontrol altında tutar, ancak bağışıklığı baskılanmış kişilerde (kemoterapi gören, HIV hastası olan veya bir organ veya kemik iliği nakli için bağışıklık sistemini baskılayan ilaçlar almış), virüs yeniden aktif hale gelebilir. akciğerlerde, karaciğerde, yemek borusunda, midede, bağırsaklarda, gözlerde ve merkezi sinir sisteminde ciddi enfeksiyonlara ve olası hasara neden olur.
Sitomegalovirüsün vücudumuzdaki hücrelerle (öz proteinler) hemen hemen aynı olan protein yapısı, onu bağışıklık sisteminin silahlarından gizler. Özellikle, onu, yalnızca yabancı olarak kabul edilenleri (kendinden olmayan proteinler) durdurmak ve hedeflemek üzere programlanmış 'normal' T lenfositlerin etkisinden uzaklaştırır.
Ancak araştırmalar, bu virüsün 'kendi' kılığına girmesinin, öldürücü T lenfositlerinin sensörlerinden kaçmadığını göstermiştir.
SİTOMEGALOVİRÜS ÇALIŞMASI
Science Immunology'de yayınlanan araştırmaya katkıda bulunan aynı İtalyan araştırmacılar tarafından daha önceki çalışmalarda tanımlanmış olan ve ayrıca TCR sensörüne (yabancı proteinleri tanıyan ve tüm T hücrelerinde bulunan T hücresi reseptörü) sahip olan belirli T öldürücü lenfosit popülasyonu. lenfositler) ayrıca Natural Killer (NK) hücrelerindekilerle aynı olan diğer reseptörlerle donatılmıştır.
Bambino Gesu'daki ve Cenova ve Melbourne Üniversitelerindeki araştırmacılar, bu ek sensörlerin sitomegalovirüs bulaşmış hücreleri yakalayıp onları ortadan kaldırarak enfeksiyonu engelleyebildiğini keşfettiler.
Virüs kamufle edilmişse ve protein yapısı tanınmıyorsa, özel reseptör ekipman öldürücü T lenfositlerinin sayısı, enfekte hücreler veya tümör transformasyonu geçirmiş olanlar tarafından üretilen 'stres' proteinleri gibi diğer alarm sinyallerini alabilir.
Katil T lenfositlerinin sitomegalovirüse karşı kullandığı moleküler mekanizmaların incelenmesi, Bambino Gesu'nun İmmünoloji Alanından araştırmacılar tarafından prof.
Lorenzo Moretta, Cenova Üniversitesi Deneysel Tıp Anabilim Dalı İmmünoloji Laboratuvarı ve Melbourne Üniversitesi işbirliğiyle Prof. Maria Cristina Mingari tarafından yönetilen IRCCS San Martino.
"Araştırmaya ilham veren ipucu, yıllar önce keşfettiğimiz, kanonik TCR'ye ek olarak, NK hücrelerine özgü reseptörlerin tam olarak bu belirli lenfositlerin yüzeyindeki varlığıydı," diyor Prof. Maria Cristina Mingari. Cenova'daki IRCCS San Martino İmmünoloji Laboratuvarı.
"Bunlar, virüsler veya tümörler tarafından enfekte olmuş hücrelerin yüzeyinde ifade edilen, ancak sağlıklı hücrelerde bulunmayan proteinleri tanırlarsa, öldürücü T lenfositlerine güçlü bir aktivasyon sinyali veren gerçek sensörlerdir.
Aslında, birçok durumda, vücudumuzun hücreleri, bir virüs enfeksiyonu veya tümör dönüşümü gibi olumsuz bir olaya, bağışıklık sistemini tehlikeden haberdar etmek için yüzeylerindeki belirli proteinleri açığa çıkararak tepki verir'.
Cenova Üniversitesi'nden Prof. Gabriella Pietra, çalışmamız, diye ekliyor, "bağışıklık sistemimiz tarafından virüslere yenik düşmemek ve onların aldatmacalarından kaçınmak için uygulanan stratejinin bir başka örneğini sağladı. Bu durumda, bu özel öldürücü T lenfosit birliklerinden yararlanır.
Sitomegalovirüsün “kendi” benzeri sitomegalovirüs proteinlerini tanımayan TCR tarafından tanınmasına güvenemeyen bu kişiler, kendilerini NK hücrelerine özgü silahlarla -reseptörlerle- donatmışlar ve böylece etkili bir savunmayı garantilemişler, Natural Killer hücreleri ile işbirliği içinde”.
SİTOMEGALOVİRÜS HASTALARI İÇİN TERAPÖTİK PERSPEKTİFLER
Öldürücü T hücre popülasyonunun kendine özgü özellikleri, onları tam olarak kullanabilecek, onları güçlendirebilecek veya COVID-19 dahil ciddi viral enfeksiyonları veya kanserli hastalarda yaygın çoğalmalarını indükleyebilecek yeni terapötik stratejilerin yolunu açabilir. Bambino Gesu Hastanesi İmmünoloji Araştırma Alanı başkanı Prof. Lorenzo Moretta açıklıyor.
Ayrıca, örneğin ciddi lösemiyi tedavi etmek için yapılan bir kemik iliği naklini takiben, bağışıklığı baskılanmış hastaların yaklaşık %30'unda meydana gelen sitomegalovirüsün yeniden aktivasyonunu önlemek için 'önleyici' kullanımını varsaymak da mümkündür.
Bu 'hücre tedavisinin' etkinliğini artırmak için kontrol noktası inhibitörleri ile immünoterapi gibi diğer terapilerle kombinasyon halinde kullanılabileceği de belirtilmelidir.
Öldürücü T hücrelerinin, sağlıklı hücreler tarafından 'maskelenmesine' rağmen sitomegalovirüs ile enfekte hücreleri tanıyabildiği mekanizmanın keşfi, tümör immünoterapisi için de çok önemli ipuçları sunmaktadır.
Gerçekten de, tümör hücrelerinin protein (antijenik) yapısı, normal hücrelerinkine çok benzer.
Yani senaryo sitomegalovirüsünkine oldukça benzer.
Bu nedenle tümör hücrelerinin TCR sensörü tarafından tanınması ve öldürülmesi mümkün değilse, bu NK reseptörleri yardımıyla yapılabilir.