İsrail Hava Kuvvetleri F-35I Adir
İsrail Hava Kuvvetleri, 1 Mayıs 2020'de Humus'un güneyindeki bir araştırma merkezinde bir dizi tesisi imha etti. Tek bir İsrail uçağı düşürülmedi, saldırılan nesneler ciddi şekilde yok edildi.
Olay, her zamanki gibi, esasen koruma altındaki devleti Suriye'yi kudretli İsrail saldırılarına karşı koruyamayan Rus yetkililere yönelik Rus kamuoyunda öfke dalgalarına neden oldu.
Çileden çıkan muhalifler şu argümanları veriyorlar: Rusya ve Suriye şu anda İsrail'in kaynakları ve yetenekleri ile çatışmaya tam olarak dahil olmalarına gerek yok, ki bu açıkçası harika.
İsrail saldırılarının cezbedilmesinin Rusya'nın bir “güvenlik sağlayıcısı” olarak ününü zayıflattığı ve nesnel olarak ülkeye siyasi zarara yol açtığı söylendi.
Bu anlaşmazlığın etrafında, gerçek Sabbath'lar Rusça konuşan İsrailliler tarafından organize edilir ve her bir yüksek teknoloji uçağının özenle hazırlanan baskınlarını yüksek hassasiyetle karıştırır. silah gerçek bir büyük savaşla tam anlamıyla bir önceki çağda (Rusya Federasyonu ile ilgili olmayan) bir düşmanın küçük güçlerine karşı, en azından İsrail ordusunun kendini gösterdiği Lübnan'daki son savaş gibi, hafifçe söylemek gerekirse, İsrail'de neyi unutmaya başladıkları şüphelidir.
Kim haklı: Rusya'nın müdahale etmesi gerektiğini savunuyor ya da bunun zaten bizim çatışmamız olmadığını savunuyor?
Anlayacağız.
İsrail Eylem Değerlendirmesi
Durumla ilgili analizimize hemen ana soruyu cevaplayarak başlıyoruz: evet, Rusya İsrail'i kınadı. Üstelik Suriye de onu kınamaktadır. Ve daha da fazlasını söylemek gerekirse: İran teknik olarak İsrail'e kesin bir cevap verebilir, ancak bunu da yapmaz. Hizbullah, bu saldırılara karşılık olarak Lübnan sınırında İsrail ile bir saldırı alışverişi düzenleyebilir, ancak epizodik saldırıları İsrail'in Suriye'ye yaptığı uçuşlarla minimum düzeyde ilişkilidir. Sebepleri herkes için aynı.
Çatışmanın taraflarından hiçbiri İsrail'in tüm kaynaklarını Suriye topraklarında İran, Suriye ve Rusya'ya karşı bir savaşa atmasını istemiyor. İsrail'in askeri yetenekleri ve en azından bir Rusya'nın İsrail vatanseverleri ne düşünüyor olursa olsun, İsrail lehine değil karşılaştırılabilir değildir. Soru şu ki, İsrail'e karşı varsayımsal bir askeri zafer, Rusya ya da İran'a hiçbir şey vermeyecek, ancak çok pahalıya mal olacak.
İsrail bu durumdan yararlanıyor.
İsrail'in beyan edilmiş hedeflerinin yalan olduğunu anlamalısınız. Ayda tek bir sınırlı hava saldırısı değil, haftada tek bir hava saldırısı İran'ı Suriye'den ayrılmaya zorlayamaz ve İsrail'de bunu anlayamazlar. İran, Şii İslamcıların Suriye birimlerinde ve IRGC'den dini olarak motive edilmiş askeri personeli kullanıyor, her biri yemin bile ettiler, ülkelerinin askeri gücüne güvenmeksizin, genellikle yasal statü olmaksızın hareket etmek zorunda kalacaklarını anladılar. Ne yaptıklarını biliyorlar.
Ama İsrail kiminle uğraştığını biliyor.
Büyük olasılıkla, İsrail saldırıları doğada fırsatçıdır ve Anglo-Saksonların yaptığı ile aynı mantıkla planlanmıştır: potansiyel olarak tehlikeli bir ülke varsa, o zaman mümkün olsa da, zarar görmeli ve sonra göreceğiz.
İsrail saldırıları, İsrail'in açıkça veya zımnen düşmanca kabul ettiği tüm ülkelere sınırlı zarar vermektedir: Rusya, İran ve Suriye. Bu zarar, bu saldırıların amacıdır, önemli güçler çekmeden ve büyük miktarda para harcamadan “durumlar arasında” yapılır ve İsrail'in stratejik konumunu değiştirmez, rakiplerini hafifçe zayıflatır.
Bütün bunlar aynı zamanda Suriye'deki düşmanlıkların seyrini etkilemez ve süreçteki katılımcılar için bir tehlike oluşturmaz, ancak insanlardaki epizodik kayıplar, ekipman ve malzeme kaynakları elbette hoş olmayan ve aynı zamanda minimum da olsa politik hasardır.
Basit bir ifadeyle, İsrail küçük şeylerde kirli numaralar ve daha fazlası değil.
Sürece katılanlardan biri İsrail'i gerçek anlamda cezalandırmaya karar verirse ne olur?
Burada, İsrail vatanseverleri gülmeye başlayabilir, ancak gerçekten tırmanan bir sorun yoktur. İsrail uçağı için olası uçuş yollarında Lübnan'da bir yerde bir füze pusu yapmakta sorun yok, uçaksavar füze sisteminin radarını kullanmadan ve kendinizi açığa vurmadan bir uçağın çalışmasında sorun yok. Bütün bunlar fakir Suriye için bile teknik olarak uygulanabilir ve ekonomiktir. Ve dünyanın diğer yerlerinde bir kereden fazla yapıldı.
Örneğin, Amerikan F-117'nin Osirak'taki kompleksi bir kerede ne kadar kolay ve doğal bir şekilde bitirebileceğini hatırlayabilir ve daha sonra Sırbistan'da böyle bir uçağın enkazıyla bir video google. Dokunulmaz görünmelerine rağmen. Gerçekte her şey mümkündür.
Rusya Federasyonu için İsrail uçuşlarını takip etmekte sorun yok havacılık İsrail ve Lübnan'ın kendisi üzerinde, bu sadece operasyon tiyatrosuna ek kuvvetler ve araçlar çekmek ve bu güçleri ve araçları korumak meselesidir ve o zaman kimin hava savunma kuvvetleri veya uçakları bu durumsal farkındalığı yöneteceği bilinmemektedir, bu açık bir sorudur.
Ve İran son zamanlarda tüm dünyaya ABD üssünde balistik bir füze saldırısı gösterdi ve çok iyi bir doğruluk gösterdi. İran füze üslerinin nasıl düzenlendiğini ve orada ne depolandığını kim bilebilir, gerekirse bu füzelerin hangi yangın performansıyla hedefe gideceğini ve nükleer bir saldırının bile füze tabanını baskılayamayacağını ve lansmanları durdurmaya zorlayamayacağını anlar. Ve böyle birçok üs var. Evet ve Hizbullah'ın Lübnan sınırındaki IDF ile bir hafta sürecek bir ilişki düzenlemek için yeterli miktarda gücü ve aracı var. Dahası, tüm bunlar aynı anda olabilir. Ama bir süre olmaz ve olmayacaklar.
Bugün askeri açıdan İsrail bölgeye hakim. Ve mesele, yüksek yoğunluklu çatışmalarda bir veya iki hafta içinde sona eren ultra hassas füzeler ve bombalarda değil, ancak İsrail'in yakında olması gerçeği, Rusya'nın aksine, binlerce kilometre uzakta asker ve takviye teslim etmesine gerek yok ve onun askeri doktrini nedir.
İlk Arap-İsrail savaşından bu yana, stratejik derinlik eksikliği sorunu İsrail için ciddi bir sorun olmuştur. İsrailliler istedikleri gibi savaşabilir, kitlesel kahramanlık gösterebilir, düşman üzerinde teknik üstünlüğe sahip olabilirler, ancak manevra için toprak eksikliği, askeri komutadaki bir hatanın varoluş durumuna mal olabileceği bir durum yaratır. Dahası, silahlı kuvvetlerinin dövüş niteliklerine bakılmaksızın. Coğrafya acımasız.
Bu sorunun cevabı, İsrail'in savunma sorunlarını saldırgan yöntemlerle çözmesiydi. 1949'dan sonraki tüm Arap-İsrail savaşlarında, İsrail'in kendini savunduğu tek bir savaş vardı - 1973'te. Kazanıldı, ancak yenilginin eşiğinde kazandı - birkaç gün boyunca İsrail'in varlığı söz konusuydu.
Bu çok önemli bir nokta - İsrail, derinlemesine savunma öncesinde kendini savunan, yüksek motivasyonlu ve savaşa hazır birliklere sahip, her yerde kitlesel kahramanlık gösteren, düşmanın güçte belirleyici bir avantaja sahip olmadığı durumlarda, emri ciddi hatalar yaptığında hala kaybedebilirdi. Sonuç olarak, İsrail kazandı, ancak yüksek bir fiyata.
Ve bundan sonra bile, konumu son derece dengesizdi. İsrailli düşünün tanklar Kahire'ye girerdi. Sonra ne olurdu? Örneğin savaş Irak gibi bir yıpranma savaşı niteliğinde olsaydı İsrail kaç yıl sürecekti?
Ve Arapların SSCB'den silahlarla pompalamaya devam etmesiyle? Sadece şimdi farklı - Grad-P taşınabilir füze rampaları, Malyutka ATGM'ler, RPG-7, tanksavar mayınları ve bazen tükenme savaşlarına yol açan her şeyle.
Tel Aviv'de herkes bunu çok iyi biliyordu ve 1973 hariç, her zaman önce bizi dövdüler ve savaşı uzatmamaya çalıştılar. İstisna, 1967-1970 yıllarında Mısır'a karşı askeri operasyonlardı, ancak İsrail kendi topraklarından küçük güçlerle çalışma lüksünü karşılayabilirdi.
Ve böylece darbe bacağın ilk atışı olmaz, güçlü olmalı. Güçlü bir darbe, düşmanın kısa sürede kararlı bir şekilde yenilmesine izin verir ve bu yenilgide düşmanın varlığına bir tehdit olmamasıyla birlikte, düşmanlığı durdurmaya zorlar. Yani 1967'de ve 1982'de idi. Ve 1956'da çatışma SSCB'nin müdahalesini durdurmamış olsaydı olabilirdi.
Rusya, Suriye veya İran'dan tırmandığı eylemlerde İsrail böyle adımlar atacaksa, o zaman biz ve müttefiklerimizin bu bölgedeki güçlerle İsraillileri durdurmak imkansız olacaktır. Rusya ve İran bir seçenekle karşı karşıya kalacaklar: ya özel bir şeyin olmadığını, en azından Rusya'nın, hatta İran'ın siyasi konumlarını korkunç bir şekilde baltalayacak gibi davranacaklar ya da savaşı yeni bir seviyeye taşıyacak, bölgeye yeni birlikler aktaracak ve orada gerçek için savaşmaya başlayacaklar bin asker ve karşılık gelen kayıplar.
İran savaşta İsrail'i yenebilir mi? Hayır, ama hasar muazzam olacak. Rusya ne olacak? Ve Rusya bu büyük bedeli hem insanlarda hem de para olarak ödeyebilir.
Bu, ne Rusya'nın ne de İran'ın sonuçta kesinlikle fayda sağlayamayacağı anlamına geliyor. İsrail'in şu anda yaptığı asgari zarara katlanmak çok daha kolay.
Buna ek olarak, İsrail ile ilişkilerde çelişkili potansiyeli olan tüm ülkelerin dikkate alması gereken iki faktör daha var.
Nükleer silah
Bir zamanlar Golda Meir’in şakası yaygın olarak biliniyordu: “Birincisi, İsrail'in nükleer silahları yok ve ikincisi gerekirse onu kullanacağız.” İsrail nükleer silahlara sahip olduğunu teyit etmemek veya reddetmemek için hâlâ kurala uysa da, uzmanlar için bu artık bir sır değil ve sonrasında hikayeler Mordechai Vanunu ile - uzman olmayanlar için bir sır değil.
Geçici olarak bugün İsrail'in birkaç düzine savaş başlığı var. Bazıları hava bombalarına, bazıları İsrail denizaltılarına yerleştirilmiş seyir füzelerine, bazıları da balistik füzelere monte edildi.
İsrail’in balistik füzeleri İran ve Rusya'nın bütün büyük şehirlerine ulaşıyor. Teorik olarak, karşı saldırı yokluğunda ve tedarik gemilerinin mevcudiyetinde, İsrail denizaltıları oldukça uzun mesafeler kat edebilir ve balistik füzeler kapsamındaki nesnelere saldırabilir. Balistik füze tabanlı alanlar Negev çölünde bulunur ve nispeten iyi korunur. Bazı haberlere göre, İsrail nükleer silah üretimini durdurdu, ancak gerekirse devam ettirilebilir.
Tabii ki, Rusya ve İsrail arasında bir savaş olsa bile, İsrail nükleer silahlarının kullanılması olası değildir.
İsrail füzeleri menzili.
Ancak imkansız değil. İlk olarak, mevcut silahın kullanımı prensipte göz ardı edilemez. İkincisi, psikolojik anı hesaba katmak gerekir.
İsrail toplumunda Holokost adı verilen tedavi edilmemiş bir travma var. Psikolojik olarak, herhangi bir İsrail ordusu sadece İsrail için savaşmıyor. Böyle bir şeyin Yahudilere bir daha asla gelmemesini sağlamak için savaşıyor. İsrail'in ciddi bir askeri yenilgisi, eğer gerçekleşirse, Yahudilerin tekrar katledileceği korkusunu canlandırabilir ve aslında gerekli olmayan mantıksız sert bir tepkiye neden olabilir.
Elbette İsrail'in nükleer silah kullanımı nükleer bir tepkiyi tetikleyecek. Ve İsrail nükleer silahlarının Rusya topraklarında kullanılması, prensip olarak İsrail devletinin ortadan kalkmasına yol açacaktır.
Ancak en azından ayda bir kez zayıf bir İsrail bombardımanı nedeniyle böyle bir sonucun asgari olasılığını getirmek için kimse istemiyor. Bir faktör daha var.
İsrail nüfuz ve komplo yapıları ajanları
Karşı istihbarat uzmanları Sayanim kelimesinin farkındalar. Bu, belirli bir eyalette yaşayan etnik Yahudiler arasından işe alınan İsrail gizli servislerine gönüllü asistanlar ağıdır. İsrail istihbarat servislerinin operasyonlarını dünyanın herhangi bir yerinde yürütmesine yardımcı olan Yahudi çevrelerinden bu ve benzeri insanların büyük kitleleri.
Bu insanlar sayesinde İsrailliler sakin bir şekilde İran'ı kestiler ve nükleer bilim adamlarını öldürdüler, İran karşı istihbaratından kaçtılar - çok iyi, düşmanca bir nüfusa sahip ve İsrail ile sınırsız bir etnik yabancı bir ülkenin topraklarında. Yüz binlerce potansiyel ve binlerce gerçek yardımcıları olduğu için. Her zaman ulaşım, barınma, tıbbi bakım, günlerce saklanma fırsatı ve çok daha fazlası sağlanacaktır. Birçoğu orada genellikle Persler veya Ermeniler olarak listelenen yerel sakinler sağlayın. Ve kolluk kuvvetleri de dahil olmak üzere toplumda önemli görevlerde bulunurlar.
Rusya da burada bir istisna değil: İsrail özel hizmetlerine her zaman yardım etmeye hazır olan Yahudi gönüllülerin sayısı ülkemizde çok fazla. Ayrıca başka bir faktör daha var - Rusya'dan İsrail'e ayrılan Yahudilerin kitleleri Rus vatandaşlığından vazgeçmedi. Bu insanlar ülkeye her an girebilir ve kimse onları durduramaz. Burada ne yapacakları açık bir soru. İsrail'den oldukça fazla genç, orada askerlik yaptıktan sonra daimi ikamet için Rusya'ya dönüp burada kalıyor. Kimse onları kontrol etmez ve özel hizmetlerin sınırlı kaynakları nedeniyle bu imkansızdır.
Dünyanın en radikal İslam ülkeleri ve ırksal olarak yabancı Asya ülkeleri dışında herhangi bir eyalet, kendi içinde her düzeyde toplu sabotaj yapabilen potansiyel olarak tehlikeli bir güce sahiptir (her şey ülkede olması gerektiği gibi çalışmaz ve yapacak bir şey yoktur) ve İsrail'in kesinlikle her düzeyde özel operasyonlar yürütmesine yardımcı olmak.
Bu sorunu şu ya da bu şekilde çözmek imkansızdır. Aynı zamanda, tek bir Yahudi ikamet ülkesine tamamen sadık olabilir, onun için çalışabilir, bunun için savaşabilir, ancak kritik bir seçim durumunda, Yahudi devleti olarak İsrail'e sadakat, ikamet ülkesine sadakatten daha ağır basabilir. Olmasına rağmen ağır basmaz.
Bu güç göz ardı edilemeyecek politik ve stratejik bir faktördür. Bu nedenle, İsrail ile hiçbir savaş Rusya için son derece kârsız değildir - yıldırım hızıyla ve kayıp olmadan bile kazandı. Çünkü o zaman düzeltilemeyen sonuçlar başlayacaktır.
Yukarıdakilerin hepsi, nükleer silahları gibi, İsrail lehine çalışan aynı caydırıcıdır.
Kuşkusuz, modern Rus liderliği “Yahudi politikasını” oldukça yetkin ve başarılı bir şekilde yürütüyor. Dahası, bazen dünya Yahudi toplumundaki bağlantılar Rusya'nın yararına bile kullanılabilir. Mevcut koşullar altında, İsrail sempatizanlarından ülkemize herhangi bir tehdit yoktur. Ancak İsrail'in Suriye'deki cesur numaralarına katlanmak zorunda olması, güvenlik için ödemek zorunda olduğumuz bedelin bir parçası.
Bütün bunları bir miktar ahlak açısından değerlendirmemelisiniz. Yahudilerin bir topluluk olarak evrimi çok karmaşık ve çok dramatikti. Bu evrimin bir sonucu olarak, çok ilginç bir yapı elde ettik.
Sadece onunla çalışmanız gerekiyor ve şimdiye kadar Rusya başarılı. Ama yine de İsrail baskınlarına son vermelisin.
Kaçınılmaz final
İsrail'i çok fazla kan olmadan nasıl sakinleştireceğine dair tarihsel bir emsal var. 1967-1970 yıllarında Mısır ve İsrail sözde yıpratma savaşı ile savaştılar. Bunlar Mısır ve İsrail kuvvetleri arasında bir dizi sonsuz hava saldırısı, özel kuvvet baskınları, bombardıman ve deniz savaşlarıydı.
İsrail genel olarak "puan önderliğindedir", ancak genel olarak belirleyici hedefleri olmayan aptal bir savaş, Ortadoğu tarzı savaş uğruna bir savaştı. Bir noktada İsrail havacılığı Mısır için öyle bir sorun haline geldi ki SSCB'ye yardım istedi. İkincisi, uçaksavar füze birimleri ve uçaklarını Mısır'a nakletti.
Havacılığın kötü olduğu ortaya çıktı - daha deneyimli İsrailli pilotlar Sovyet pilotlarını yendi.
Ancak uçaksavar sistemlerine saldırmaya çalışırken İsrail kaybetmeye başladı. Daha önce sahip olmayanlar, birkaç gün içinde onlarca araba. Sonuç olarak, İsrailliler tüm artılarını ve eksilerini tartarak sessizce geri çekildiler. Son çarpılan İsrail uçağı ile tarafların ateşkes imzalaması arasında üç haftadan az bir süre geçti.
Doğru, bugün kendi ellerimizle çalışmamalıyız. Son derece istenmeyen.
Büyük olasılıkla, göreceli olarak uzak bir gelecekte, İdlib'deki sorun çözüldüğünde ve Fırat'ın Suriye egemenliği yeniden sağlandığında (Rusya'nın Amerikalıları Orta Doğu bataklığından çıkarmasının karlı olmayacağı dikkate alındığında) İsrailliler baskınlarında çökmeye başlayacaklar.
Hiçbir destansı boyutta olmayacak. Sadece kayıpları çok yavaş büyümeye başlayacak. Bir uçak, bazen iki. Asla beş ya da on. Ama her zaman ve kaçınılmaz olarak. Bir gün, bazı pilotlar kendi topraklarına ulaşamayacak ve canlı olarak ele geçirilecek. Suriye televizyonunda gösterilecek ve İsrail'de ailesi televizyonda gösterilecek. Annesi ağlarken mutsuz bir yüzü olan bir çocuk korkuttu.
Serbest bırakılması gerekecek, birisi bu konuda Suriyelilerle konuşabilecektir. Ve biraz küstahça arkadaşlarımıza, yani İsrail'den, dostlarımıza, şimdiden durma zamanının geldiğini anlamak.
Bu arada, küçük İsrail yaramazlıklarına özel bir dikkat göstermemeliyiz, sadece IL-20 ile olduğu gibi değiştirmemiz gerekmiyor. Yine de, bu küçük enjeksiyonlar temelde hiç kimse için hiçbir şeyi çözmez.
Ve tamamen gücümüzün yerine geçmemek.