18. yüzyılın sonu ile 19. yüzyılın ortalarında, İngiltere‘de, eşlerin satılması çok yaygın bir gelenekti. Bu dönemde, eş satışı ile ilgili bir çok dava açıldı, istisnasız her yıl gazeteler bu haberleri sayfalarına taşıdı.İngiltere’de Eş Satışı ile İlgili Gazete Haberi..17801850 yılları arasında yaklaşık 300 kadın satıldı. Boşanmayı düzenleyen ilk kanun ise 1857’de yayınlandı ancak bundan önce ise bir evliliğin,
sona erdirilmesi çok zor ve masraflıydı.Boşanabilmek için parlamentodan özel yasa çıkartmak gerekiyordu ve en az £ 3,000 (günümüzde 15.000 pound yani 70 bin TL civarında) kiliseye bağış yapılması gerekiyordu.Pazarda Eş Satışı, İngiltere..Dolayısıyla o dönemde toplumun elit kesimi boşanma hakkına sahipken, halkın geri kalan yoksul tabakası bu hakka sahip değildi diyebiliriz. Onlarda mutsuz evliliklerini bitirmek amacıyla yeni bir yöntem buldular ve bu yöntem uzun yıllar süregelen bir İngiliz geleneğine dönüştü.İngiltere’de Bir Garip Gelenek: Eş Satışı..Satılmak istenen eş kocası tarafından halk pazarına veya hayvan panayırına götürülürdü, en iyi fiyattan satılmaya çalışılırdı. Kadıların boynuna, beline veya bileklerine yular takılır, müzayede boyunca sahnede tutulurlardı.Kadınların da bazen bu satış işlemine gönüllü olduğu söyleniyor çünkü bu mutsuz evliliklerini bitirmek için ellerinde başka bir fırsatları yok.
Eş satışları 1820’li ve 1830’lu yıllarda en üst noktaya ulaşmıştır ve sonrasında eşlerini satmak isteyen kocaların toplum baskısı görmesi nedeniyle bu uygulama giderek azalmıştır.Tabi ki 1857 yılında boşanma kanununun çıkmasıyla da bu gelenek son bulmamıştır, 20.yüzyıla kadar devam etmiş ve 1933 yılında bir kadının, kocası tarafından 1 sterline satıldığı kayıtlara geçmiştir.