calisma tarzi olarak, bodybuildinge sadece yapilan temel hareketler acisindan benzer. (bkz: the big three
) diğer açılardan tamamiyle farklıdır.
amac, merkezi sinir sistemini*
sonuna kadar zorlamadan ayni kas grubunu haftada 2-3 kez gibi bir siklikta yuksek agirlikla calistirarak guc kazanmaktir. dolayisiyla powerliftingde kas gelişiminden çok, merkezi sinir sisteminin yuksek dirence uyum saglayarak gelişmesi söz konusudur. ancak tabii ki, bir yan fayda olarak kaslar da neredeyse body buildingde olduğu kadar gelişir.
body buildingde ise -bazı program ve çalışma sistemleri haricinde- bir kas grubunu haftada sadece bir kez, ama sonuna kadar çalıştırma yaklaşımı hakimdir. (bkz: training to failure
)
ancak bu şekilde hem sinir sistemi çok çabuk yorulur, hem de iki antrenman arasında geçen yedi günlük sürede kas kolaylıkla toparlandığından, güç kazanma açısından gereksiz bir zaman kaybı olur. (bkz: distributed loading
)
powerlifting çalışma tarzında, iki antrenman arasında kasların tamamen toparlanması beklenmez. bünye tam olarak eski haline dönmeden bir diğer antrenman yapılır, 1-2 gun sonra bir antrenman daha yapılır, bu şekilde vücut hiçbir antrenman arasında tam olarak dinlenip kendini yenileme imkanı bulamaz. (bkz: concentrated loading
)
bu tempoda giden 1-2 ay sonunda, artik pelte gibi olmuş ve muhtemelen programa başladığındaki formuna nazaran güçlenmek bir yana, daha da güçsüzleşmiş olan bünye, bir haftalık hafif çalışma*
ya da tam bir aradan sonra eskisinden daha güçlü ve yeni programlar uygulamaya, ortamlara akmaya (sportif anlamda) hazır hale gelir.