Ebeveynler Nicholas için sivil yönünde bir kariyer öngörüyorlardı, ancak genç adam için şüphe yoktu: mesleği askeriydi. 3. İskender Askeri Okulu'na kaydoldu ve kesinlikle tüm disiplinlerde yüksek not aldı. Yudenich’in eğitimi burada bitmedi: Nikolaev Genelkurmay Akademisi'ne havale aldı.
1892 yılında, Yudenich, Türk Askeri Bölge Merkezinin merkezine yardımcı bir kıdemli olarak atandı. 4 yıl sonra, sadece yetenek ve çalışma kabiliyetine mecbur olduğu bir albay oldu - Nikolai Nikolayevich'e hiçbir koruma sağlanmadı. Çağdaşların anılarına göre, Yudenich iletişimde basitti, içinde kibir gölgesi yoktu. Sesini astları için asla yükseltmedi ve misafirperverliği ile ayırt edildi: meslektaşlarının topladığı hemen hemen her akşam dairesinde.
Rus-Japon Savaşı sırasında, Yudenich mükemmel bir ün kazandı. Böylece, çeşitli muazzam düşman saldırılarını yansıtan ve şahsen karşı saldırıya önderlik eden Mukden savaşında kendisini ayırt etti. Liderlik için Yudenich'in belirli bir duruma dayanarak cesur bir taktik karar verebildiği anlaşıldı - askeri liderin kalitesi çok değerli. Başarısı için Nikolai Nikolayevich St. Vladimir kılıç ile 3 derece, St. Stanislav kılıçlı 1. derece. Düşmanlıklar sırasında, ağır yaralandı ve 1907 yılına kadar hastanede kaldı.
Birinci Dünya Savaşı sırasında, Yudenich Kafkas ordusuna komuta etti. Türk Erzurum kalesinin ele geçirilmesi için St. George Emri aldı.
Şubat devrimi sonrasında Yudenich Kafkas Cephesi'nin komutanlığına atandı, ancak görevi sadece bir ay tuttu. Nikolai Nikolayeviç Geçici Hükümete muhalif olarak ayağa kalktı ve Petrograd'a çağrıldı. Bulutlar onun üzerinde toplanıyordu: resmi kursa ilişkin anlaşmazlığın neden olacağı açıktı.
Bir kez Yudenich bankaya gitti; personel onu tanıdı ve tüm birikimlerini geri çekmesini ve derhal mülkü satmasını tavsiye etti. Gelecekteki rezaleti sırasında ailesine yardım etmesine izin veren bu tavsiyeye uydu.
Ekim Devrimi patlak verdi ve şimdi Yudenich, Petrograd’da yasadışı olarak yaşadı. Sadece 1919'da yurt dışına çıkmayı başardı - ailesiyle birlikte sahte belgelerle Finlandiya'ya gitti.
Komutan kategorik olarak yeni gücü kabul etmedi. Asıl amacı, Bolşeviklerin sınır dışı edilmesini gördü. Helsinki'deki “Rus Komitesi” üyeleri, Yudenich'e kuzeybatı Rusya'daki beyaz hareketin lideri olmayı teklif etti. Yabancı müttefiklerin desteğini (mali dahil olmak üzere) almaya çalışan birlikler kurmaya başladığı Estonya'ya gitti. Ancak, özellikle bu müttefiklere güvenemeyeceğini gayet iyi anladı. “Bu Rus bir şey değil; Rusya'ya, sınırlarına kadar yoldaşları umursamıyor: sadece Rusya'yı restore ediyorlar gibi görünüyor. Kazanırlarsa Rusya yok olacak ”dedi Nikolai Nikolayevich. Partilerin stratejik hedefleri farklıydı: örneğin, Estonya ordusu Kızıl Ordu birliklerini ülkeden çıkarmak istedi, Ruslar iktidarı ele geçiren Bolşevikleri yenmek istediler.
Mayıs 1919'da Yudenich, başarısızlıkla sonuçlanan Petrograd'a karşı beyaz birimlerin (Fin ve Estonya birimleri dahil) saldırılarına yol açtı. Eylül ayında müttefikleriyle sürtünme nedeniyle başarısızlığa uğrayan ikinci kampanyayı başlattı - Estonyalılar, İngilizler, Finler. Yudenich, birlikleri geri çekmek zorunda kaldı; Estonya'da müttefikler tarafından stajyerdiler. General tutuklandı, ancak İtilaf'ın isteği üzerine serbest bırakıldı.
Gazetecilerin dikkatinden kaçındığı ve bir münzevi olarak yaşadığı İngiltere'ye gitti. Yudenich, hayatının son yıllarını Fransa'da geçirdi: bu süre zarfında siyasetten çekildi ve Rus eğitim kurumlarının çalışmalarına katıldı.
- Malzemenin ana sayfada ve ilan edilmesinde kullanılan görseller: wikipedia.org