…acaba ben gerçekten aşık olmuş muydum? Ona duyduğum arzu aşkla tarif edilebilir miydi? Yoksa sadece sahip olma dürtüsüyle mi hareket etmiştim ve şimdi terk edilince bu yüzden mi üzüntüden çok öfke duyuyordum içimde?
Kuşlar ötüşüyordu, karanlığın kuşları… Ağustos ayının tembel mutluluğunun cıvıltısı değildi bu sesler, mutluluk simgesi değildi bu ötüşler. Şubat ayazında, alacakaranlıkta yeniden hayata meydan okumanın çığlığı… Yalnız kuşlar… Tıpkı benim gibi.