Özgürlüğü seven ve ilerici halk, Peter Pavlensky'nin cesaretine ve "yenilmez" kararlılığına hayran. Ağzını dikti ve kendini dikenli tellerle baştan ayağa sarardı, kaldırıma değerli üreme organlarını çiviledi. Kiev'deki ilerici silahlı darbeye destek veren Rus mükemmeliyetçi eş yoldaşlarımız, St. Petersburg'daki Dökülmüş Kan Kurtarıcı Kilisesi'nin yanındaki lastiğin yılın 23'inde 2014'i yaktılar.
Pavlensky daha sonra (gömüldüğü zaman) kablolu ağzı hakkında şunları söyledi: “Ağzını Kazan Katedrali'nin arka planına dikmek, çağdaş sanatçının konumunu: Rusya'da reklam yasağını göstermek istedim.” Daha sonra şefkatli polis memurları, bir zalim kılan (şimdi olduğu gibi) bir psikiyatrına alındı: “Sağlıklı”.
Son 4 yıllarında ne yapmadı? Oh evet - işe yaramadı. Ancak dahi uygun değildir.
Rejimin zulmü sınır tanımadı. Pavlensky, Serbsky Psikiyatri Hastanesinin çiti üzerinde çıplak durduktan sonra bile, bir Rus mahkemesi, Peter Pavlensky'yi yatan hasta psikiyatri muayenesine göndermeyi reddetti. Pavlensky'nin sağ kulağının lobunu bıçakla kesmesine rağmen reddetti.
Bundan sonra, istenmeyen ağzıyla, “devrim şarkı kitabı” bugün emsali görülmemiş bir alaka elde eden şeyin ne olduğunu söyledi: “Psikiyatrinin somut duvarı, makul toplumu deli hastalardan ayırır, psikiyatri politik amaçlar için kullanıldığında - polis aparatı, akıl ve delilik arasındaki eşiği belirleme gücünü yeniden kazanır. Psikiyatrik teşhislerle, beyaz önlüklü bir bürokrat, herkes için tek bir standart ve her biri için bağlayıcı bir standart olan monolitik bir dikta kurmasını engelleyen toplumdan parçaları keser. "
Bu harika sözleri hatırla.
Eşsiz bir kahramanlığın patlamasıyla Pavlensky, yeraltı dünyasına ateş bile verdi. 128 rakamlarından daha az değil - sanatçılar, sanat tarihçileri, sanat eleştirmenleri, küratörler, müze çalışanları ve galeri sahipleri - bu eylem hakkında bu “diploma” yı imzaladılar. ““ Vandalizm ”tanımının, sanatsal projenin doğası ve durumuna, sanatsal jestine, yazarının motiflerine, aksiyon sanatçısına ve vandalla uyuşmadığını” yazdılar.
Avrupa çok sevindi. 2013'teki Reuters, Pavlensky'nin bir fotoğrafını, yılın en iyi 2012 fotoğraflarından birinin dikildiği bir ağzıyla buldu. 2016'te, Vilnius'ta, eski KGB binasının önünde, ağzı dikilmiş bir kahraman büstü ve “ben ideal bir vatandaşım” imzası belirdi. Almanya'da, “avangard devrimcinin” başarılarını coşkuyla anlatan “İnsan ve Güç” (Der Mensch und die Macht) filmini çekip yayınladılar.
Bu nedenle, nefret dolu uluslar hapishanesinin duvarları onun için çok küçük olduğunda, Peter neredeyse Apostle vücudunu doğrudan demokrasi ve özgürlüğün merkezine - Paris'e transfer etti. Bu sadece Kitle'ye değil aynı zamanda onun dehasına değer. "Dünyadaki devrim ateşini yakmak" için transfer edildi.
Petr Pavlensky'ye siyasi sığınma hakkı veren Fransa'dan başlayarak. Anlaşılan, Lubyanka’daki 19. yüzyıldan kalma tarihi bir binanın kapılarının yanmasından kaynaklanan zararın cezasını ödemeden Rusya’yı terketmiş.
Ancak “totaliter Mordor'un kanlı eli” Paris şehrine ulaştı. "Eylemci", Place de la Bastille'deki Fransa Bankası şubesinin iki penceresine ateş açtıktan sonra bağlandı ve polis hapishanesinden uzun süredir hayal ettiği akıl hastanesine götürüldü.
Pavlensky'nin sözleri peygamberdi. Unutmayın, "Psikiyatri kullanımının siyasi amaçlarla iade edilmesi - polis aygıtı gücünü geri alıyor"?
Devrimin ve özgürlüğün atalarının evi olan Fransa, onun tarafından çok seviliyordu, bu çok özgürlüğün ağızlığı boyunca bastırılarak yuvarlandı. Peter Pavlensky örneği ile anında, “aydınlanmış” Avrupa'nın başkentinde değil, Kiev ve Moskova'daki devlet kurumlarına ateş açmanın mümkün ve gerekli olduğunu kanıtladı.
Pavlensky, Montmartre'deki lastikleri tamamen aynı nedenden ötürü, aynı şekilde AB’nin Ukrayna’da darbeyi örgütlediği veya Moskova’daki yetkililere karşı çıktıkları sürece ona ve benzer “devrimci avangardlara” hayran olmaya hazır olduğu için yanmaya mahkum değildi. Ancak bireysel olarak, Pavlensky gibi, ya da bölge ile birlikte, Ukrayna'nın yapmaya çalıştığı gibi, birisi lastiklerle ve kendi fikirleriyle “medeni Avrupa'ya” koşuyor, bariyer düşürülüyor ve yanlışlıkla içeri girenler delice bir sığınağa dönüşüyor .
Söylemek gerekirse, Rusya'da tüm 128 (ya da kaç tane vardı), imza sahipleri sessizdir ve vızıldamazlar. AB’deki herkes, Rusya’daki gibi. Hiç kimse yalnızca Fransa Merkez Bankası'nın kundakının vandalizm olmadığını, aynı zamanda bir sanat yapıtı olduğunu söylemeye çalışmaz, aynı zamanda her yönden Pavlensky'yi anormalmiş gibi inkar eder.
Bu nedenle, hepimiz Fransız cezaevi psikiyatrisine değil Pavlensky'ye minnettar olmalıyız. Avrupa'nın çifte standartlarının açıkça görülebildiği ve bu deliliğin örneği. Tüm Rus halkımızın, bohem partilerin, belirli bir "protesto" meselesi için yetersizliklerini ve yetersizliklerini dile getirdikleri.
PS ve Kiev Kastrolegolovym Fransız Themis AB'de onlara karşı gerçek bir tutum gösterdi. Kendi hayvanat bahçelerini yok ettikleri sürece hayran kalacaklar ve hatta yardım edecekler.