Robert Edgerton, bireye kendini gerçekleştirme ve topluma uyum hakkı veren toplumların, doğru bir uyumlayıcı kültür içinde olduğunu söylüyor.
Kendini yağmalanmış ve aşağılanmış hisseden kişilerde ise savunma mekanizmaları kendiliğinden devreye girer: Yalancılık ve hırsızlık bu tür olumsuz duygu yüklenmiş kişilerde ortaya çıkar.
Ahlâkın kalitesi ve kaynağı, sosyo ekonomik ve kültürel yapının bir sonucu olarak karşımızda duruyor.
Bunun için, Tanrı'ya inanıp suç işleyen insanla, ateist olup erdemli yaşayan insanları bolca görürüz.
Ahlâkını Tanrı'dan / ideolojisinden aldığını söyleyen birçok insan da, özünde olan erdemi hayata geçirip, bunu Tanrı'ya / ideolojisine hediye ediyor. Sadece ahlâklı olmak yerine, motif peşine düşüp Dindar Ahlâklı, Sosyalist Ahlâklı diye anılmayı yeğliyor.
Oysa insanlık tarihi içinde Tek Tanrıyı duymamış, ideolojik düşünceden uzak olup, erdem üstüne düşünmüş, ahlâk ilkeleri bulmuş nice toplumlar var. "Ahlâk motiflerinde bizim gibi değilseniz ahlâksızsınız" demek, çok yanlış bir düşünce...
Walter Sinnott-Armstrong'un Tanrısız Ahlâk kitabını okudum. Sıkıcı bir anlatım, yararlı bir çalışma olmuş...