İdlib'deki ve şimdi Libya'daki son savaşlar sırasında, Rus hava savunma sistemleri ile Türk uçağı arasındaki çatışmada savaşların sonucuna genellikle karar verildi. Bu olayların tam bir resmine sahip değiliz, ancak tek tek mevcut bilgilerden, mücadelenin her iki tarafta da büyük stres ve ekipman kaybı ile karşı karşıya olduğu sonucuna varabiliriz. Bu yazıda, düşmüş insansız hava araçlarının sayısı veya hava savunma sistemleriyle ilgili anlaşmazlıklara odaklanmadan, dünkü uçak modellerinin modern bir savaşın ana araçlarından biri haline gelmesine nasıl bakacağız.
İHA taktikleri
Her şeyden önce, "Shell" e karşı hangi tekniğin kullanıldığını ve hangi taktiklerin kullanıldığını tam olarak anlamanız gerekir.
Suriye ve Libya'da Türk yapımı İHA Bayraktar TB2 ve Anka'nın hava savunma sistemlerimize karşı faaliyet gösterdiği iyi bilinmektedir.
Pratik tavana bağlı olarak, modern İHA'lar alçak, orta ve basitçe yüksek irtifalara bölünmüştür. Bayraktar ve Anka sırasıyla 8200 ve 9 m tavanlı orta-yüksek bir niş işgal etmektedir. Yüksek irtifa İHA'ları Türkler hizmete hazırlanıyor.
Anka İHA, devlete ait bir işletmenin gelişmesidir ve Bayraktar, özel bir şirketin sahibi olan Bayraktar, yetenekli bir mühendis olan “Türk Sikorsky” tarafından yaratılmıştır. İHA'sını gizliliğe vurgu yaparak yarattı. Büyük miktarlarda üretildiği (yaklaşık 200 birim sözleşmeli) ve çok daha yaygın olarak kullanıldığı için üzerinde daha ayrıntılı olarak duruyoruz. Anka daha fazla EPR ve daha düşük gizliliğe sahiptir, ancak ekipman takma yeteneğine sahiptir.
Bayraktar TB2, 4 km mesafedeki hedeflere vurabilen güdümlü füzeleri (14 adede kadar) taşıyabilen bir grev İHA'sıdır. Termal görüntüleyicili bir OLS modülü, birkaç gündüz kamerası ve bir lazer telemetre veya alternatif olarak radar açıklığı sentezli AFAR ile radar (bir fotoğrafa benzer dünya yüzeyinin radar görüntüsünü elde etme) ile donatılabilir. Yer hareket eden hedeflerin yakalanması da mümkündür. Bayraktar'da bir EW konteyneri kurulmamıştır (ancak Anka'ya kurulabilir).
Türkler, rollerin dağıtılabileceği bir dron sürüsü taktiklerini etkili bir şekilde kullanarak EW konteynırları ile Anka dahil olmak üzere birçok konfigürasyonun İHA'larını kullanıyorlar: bazı otomobiller müdahale ediyor, diğerleri hedeflerin keşfini gerçekleştiriyor ve şokcular onları yok ediyor. Ayrıca, keşif amacıyla, düşük bir irtifa (birkaç yüz metre yükseklikte) uçuş, güvenli bir mesafede bir irtifada uçan insansız bir tekrarlayıcı aracılığıyla izleme istasyonu ile iletişim ile kullanılır. Böyle bir radar hedefi, drone'nun kamikaze tarzı füzelerle saldırabileceği çok kısa bir mesafede tespit edilecek, çünkü karşılıklı olarak yok edilecek. Bu yüzden özel kamikaze uçağı kullanılabilir.
Shell-C1 ve Bayraktar TB2
Özenli bir okuyucu, yazarın henüz EPR Bayraktar TB2 gibi önemli bir noktaya değinmediğini fark etti. Gerçekten de, onsuz, hava savunma sistemleriyle yüzleşmeyi analiz etmek imkansızdır. Sessiz bir soruyu cevaplıyorum: EPR'ye süspansiyonda füze olmadan drone için 0.01-0.1 (açıya bağlı olarak) soruyoruz. Türk kaynaklarının EPR hakkında bilgi sağlamadığı, sadece çok küçük olduğunu belirten bir çekince koyuyoruz. Öyleyse bu değerleri hangi gerekçelerle alıyoruz?
Bunları seçmenin birkaç nedeni vardır:
- EPR dizinlerinde, gizli teknoloji tarafından yapılan yeni insansız hava araçlarının üretimi için 0.01-0.1 verilir;
- Bayraktar'ı radarlarıyla tespit eden Yunanlılar, EPR'si hakkında F-35 seviyesinde bilgi verdi;
- bu İHA'nın geometrisi, EPR'nin azaltılması dikkate alınarak tasarlandığını gösterir;
- Türkler modern RPM'lere erişerek F-35 için bileşenler üretiyor;
- Büyük bir ESR ile bir Türk dronu hava savunma sistemlerimize dayanamadı.
Bayraktar'a göre, gerekli tüm bilgilere sahibiz, ama “Shell-C1” ne olacak? EPR değeri 2 m2 olan hedeflerin tespit aralığı yakl. 35 km. Bu, Pantsir radarının Türk uçağının 9,3-16,5 km mesafede tespit edileceği anlamına geliyor. “Shell” deki füze menzili 20 km'ye kadar çıkıyor ve OLS Bayraktar gibi hedeflere 12 km'ye kadar varabiliyor. Libya'daki "Kabuk" un etkinliği konusundaki anlaşmazlıklarda, bu sistemin belirli bir Emirlik modifikasyonunun eksikliklerine sıklıkla dikkat çekiliyordu. Bizim düşüncemize göre, nüans önemsizdir, bu da makaleyi sonuna kadar okuduktan sonra netleşecektir.
Dronların kullanımı iki ana görev türünü içerir: keşif ve grev. Orta-yüksek İHA'nın tipik bir keşif görevi, yakl. 6000 m. Bu durumda, Pantsira-C1 radarı Bayraktar'ı en az 7,0 km yatay mesafede algılayabilir. Koşulların en başarılı kombinasyonu ile - 15,3 km mesafede.
“Shell” in drone OLS tarafından tespit edileceği aralık sabit değildir, çünkü birçok parametreye bağlıdır: aydınlatma derecesi, atmosferik girişim, kamuflaj, OLS kameraların konfigürasyonu, vb. Wescam CMX-15D ABD askeri modülü Bayraktar'a monte edilmiştir. yetenekleri yaygın olarak bilinir. Bu OLS, sivil ve askeri birçok ülkede kullanılmaktadır. Youtube'da, aralığı gösteren bir çalışma videosunu kolayca bulabilirsiniz. OLS gündüz kameraları maksimum erişime sahiptir: örneğin, bazı kataloglara göre tank tipi bir hedef 80 km'ye kadar tespit edilebilir. Bu ifadenin doğruluğunu kanıtlamamız gerekli değildir; sadece 20 km'lik bir kamyon konvoyundan emin bir şekilde videoyu izleyin. Kalite neredeyse sürücü kabininde görmenizi sağlar. Açıkçası, bu OLS, Pantsira OLS'den önemli ölçüde üstündür ve füzelerinin imha yarıçapının dışından tespit edebilir (bir termal kamera ile algılama mesafesi çok daha kısadır - yaklaşık 12 km). Büyük olasılıkla radar algılama menzilinin dışından da. CMX-15D, 20 km'ye kadar menzile sahip lazerli uzaklık ölçerlerle donatılmıştır. Buna göre, 20 km'den, yani SAM'ın dışından, İHA konumunu doğru bir şekilde belirleme yeteneğine sahiptir. Tabii ki, OLS'nin çalışması atmosferik faktörlere, kamuflaj seviyesine vb. Bağlıdır, ancak genel olarak keşif uçağının önce bir hava savunma sistemini tespit etme şansına sahip olduğunu görebiliriz, bu da inisiyatif almak anlamına gelir. Daha sonra, 14 km'den itibaren hava savunma sisteminde eylemsiz güdümlü füzeler / GPS başlatacak bir darbe uçağı etkinleştirildi. Lazer hedef aydınlatması isteğe bağlıdır (ancak mümkündür). Çok şey operatörlerin eğitimine bağlı olacaktır, ancak çatışmanın sonucunun açık olmadığı açıktır. Dronların hava savunma sistemi ile çok rahatsız edici bir yakınlaşma şansı var. Buna ek olarak, Türkler Suriye'de sürülerde sıklıkla insansız hava araçları kullandılar ve elektronik savaş sistemlerini aktif olarak desteklediler: KORAL ve REDET EW. Bu, Pantsir-C1 radarının gürültü bağışıklığının zayıf olmasına rağmen, Pansir-SM radarının aksine, sadece bir VFAR'dır ve aynı frekansta çalışır (frekanslar değişir, ancak öngörülebilir bir aralıkta). Müdahale özellikle drone göze çarpmayan olduğunda etkilidir. Girişim gücü ile kapsadıkları hedefin EPR'si arasında doğrudan bir orantısallık vardır. Gizli bir dronu maskelemek için, 50 m500 EPR'si ile MiG-29 için 5-2 kat daha az parazit gücüne ihtiyacınız var. Füzeler "Shell" GOS yoktur ve radar hava savunma sistemlerine bağlıdır. Radar parazit sonucu tutarsız veriler alırsa, hedef görünür olsa bile hedefe ulaşmak işe yaramaz. Oraya ancak hedef çok yaklaştığında ve küçük bir mesafe paraziti ortadan kaldırdığında mümkündür (yakın zamanda bir videoda Libya'da 4 km mesafeden atış yapan bir İHA ile gördüğümüz gibi).
Bayraktar'ın radar versiyonunda kullanımına gelince, OLS'a göre bir takım avantajlar var. Radar araziyi yüksek çözünürlükte tarar ve geleneksel kamuflaj, duman, bulutlar vb. Bunun için bir engel değildir. Bayraktar'da, elbette, aktif olarak ihraç edilen Leonardo'nun Fransız Picosar'ı gibi AFAR ile mini radar yerleştirebilirsiniz. 1 m - 20 km çözünürlükte tarama aralığı. 0,3 m çözünürlükle, “Shell” in tespit edileceği garanti edildiğinde, Picosar 14 km'ye kadar tarar. Anka İHA, parametreleri bilmediğimiz AFAR Sarper ile çok daha büyük ve daha güçlü yeni bir Türk radarı ile donatılmıştır, ancak en az bir buçuk ila iki kez mini radarları büyük ölçüde aştığı açıktır.
Ayrıca, Türkler, "Shell-C1" in prensip olarak vurma ihtimali düşük olan yüksek irtifa drone Akıncı'yı yaşıyorlar. 12 km'lik bir tavana sahiptir, yani füzeler, performans özelliklerinde beyan edilen 20 km'den çok daha yakın olabilir. Akıncı, hava hedefleri üzerinde çalışmanın yanı sıra, Bayraktar mini radarından çok daha fazla yer hedeflerini tespit edebilen tam teşekküllü bir AFAR radarı ile donatılacak. Akıncı 28 km fırlatma menzili, KR (250 km menzile kadar) ve havadan havaya füzeleri olan Jdam bombalarını kullanabilecektir. OLS ayrıca onlarca kilometre boyunca yer hedeflerini tespit edebilecek çok daha güçlü olacak. Bu, ciddiye alınması gereken bir tehdittir.
Bulgular
Açıkçası, "Shell-C1" modern gereksinimleri karşılamıyor ve modern silahlara karşı ön planda kullanılamıyor. Çok savunmasız. Yeni zorluklara yanıt olarak, AFAR ile radarlı yeni bir SAM "Shell-SM" oluşturduk. Yetenekler açısından, tespit menzili, gürültü bağışıklığı, ateş menzili ve diğer parametreler açısından eski versiyondan daha üstün bir büyüklük sırasıdır. Aynı zamanda, hava savunma sistemi sadece pasif bir savunma aracıdır. Pasif hava savunması daima kaybeder havacılıkçünkü ikincisi güçlerde ezici bir yerel üstünlük yaratabilir. Drone kullanımından kaynaklanan tehdit, yeni nesil hava savunma sistemlerinin kullanılmasıyla ortadan kaldırılmamaktadır. Sentetik diyafram açıklığına sahip radarın kullanılması İHA'ların yeni hedefleri, yeni "Kabuk" ve "Torov" füzelerine yenilmez oldukları 15 m'den (RQ-000'te 18 m) yüksekliklerden zemin hedeflerini tespit etmesine ve vurmasına izin verir. Bu, tesadüfen, bir radarlı versiyondaki Bayraktar için geçerlidir: füze savunma sistemleri aralığını azaltacak olan standart 000 m'den 4 m'ye yükselebilir.
27. yüzyılın savaşı zaten kapımızın önündedir. Modern uçaklardan farklı olarak seri üretilebilen İHA'lar kullanılarak yapılacaktır. Uçak modellerinden İHA'lar modern elektronik ve gizli teknolojiler sayesinde zorlu bir güç haline geldi. Modern iletişim sistemlerine (uydu dahil) mal olan parazit ve İHA ile insansız röle transponderinin kontrol istasyonu arasındaki yerleşimle durdurulmazlar. Dronlar günlerce cepheye asılabilir (Bayraktar - XNUMX saate kadar), hedeflerin keşfini (sadece dar bir geçici koridorda vurulabilen hedefler için son derece önemlidir), düşmana çarparak insanlı uçaklara avantaj sağlar. Hava savunma sistemlerine yapılan İHA saldırıları, başarı derecesine bakılmaksızın, hava üstünlüğü olmadığını, o zaman önemli varlığını gösterir. Bu, diğer yer ekipmanının da çok sayıda darbeye maruz kaldığı anlamına gelir ve bu kabul edilemez. Hava savunma sisteminin amacı, kendini savunma değil, kara kuvvetlerinin hava saldırılarına karşı korunmasıdır. Libya'da Türk yanlısı güçlerin neredeyse tamamen insansız hava araçlarının desteğiyle ilerlediklerini görüyoruz. Ve başarıyla geliyorlar. Suriye'de, İHA'ların baskın kullanımı Esad'ın İdlib'deki saldırısını engelledi.
İnsansız uçakların kullanımının bir başka önemli avantajı daha var. Saldıran taraf, saldırı sırasında çok sayıda İHA kaybetmeyi göze alabilir ve cephenin dar bir bölümünün sürüsüne saldırır. Hava savunma ve teknolojisinin tahrip olması durumunda, cephe kaçınılmaz olarak kırılacak ve Libya'da olduğu gibi inisiyatifi ele geçirerek ve kaçan düşmanı öldürerek kayıplar ödenecektir. İHA'lar çok hızlı bir şekilde üretilebilir, Türkiye'de sadece uçakta ve sadece Bayraktar TB2 - yaklaşık 120 adet. Drone kaybından kaynaklanan politik hasar minimaldir. Düşen bir uçak bile herhangi bir devletin toplumunda tartışılır ve liderlik eleştirisine neden olursa, birçok dronun bile kaybedilmesinin böyle bir etkisi yoktur. Pilotlar ölmüyorlar: "oradaki drone'larımızdan bazılarını" vurdular ve tamam. Büyük baskınları geri püskürtmek için çeşitli hava savunma sistemlerinden katmanlı bir hava savunması oluşturmanız gerekir: muhtemelen İHA'ları patlayıcılarla kullanmak daha uygun maliyetli olacaktır ve bu da düşman yer kuvvetlerine çarpabilir.
Son olaylar, gizli insansız hava aracının, onlar için mühimmatın ve AFAR ile kompakt radarların geliştirilmesinin askeri yapımızdaki öncelikler listesinde yüksek olması gerektiğini göstermiştir. RPM'leri ve ek kamuflaj araçlarını tanıtmak için yer ekipmanları kamuflajına ciddi dikkat gösterilmelidir.