Mutfak masasında biri kadın ikisi erkek üç kişilik bir sohbetin, sigara dumanından flulaşmış bir anında kadın, bekar erkeğe dönüp; "sen ne zaman evleneceksin" der. Beklenen sorunun ne zaman geleceğini kestirmeye çalışan bekar erkek, dialoğun en olmadık zamanına iliştirilmiş soruyu nasıl geçiştireceğine önceden hazırlanmış bir kaç kalıp cümleyle cevap verir; "doğru insanı bulduğum zaman, hem daha erken ya"
Bekar bir erkeğin nadiren davet edildiği evli çiftlerin evinde söylenmesi en tehlikeli cümlelerin kenarında, verilmesi gereken en gereksiz soruya cevap aranırken bilgiç laflar dudaklardan sızmaya başlar. Önce evli erkek alır sözü ve evliliğin ne denli güzel olduğundan ve de çok önceden evlenmiş olmayı arzuladığından bahseder. Sonra evli kadın; çocuklardan, anneliğin ne denli güzel olduğundan ve anneliğin güzelliğinden daha fazla cümleyle zor bir şey olduğundan bahseder, çoğunlukla şikayet eder. Önceden çalışılmış ya da o anda gelişen kollektif bilinç altının tetiklediği bir ego tatminine dönüşüverir evli çift için; didaktik söylevler.
Bekar erkek sadece bir şeyi bir kez daha anlar ki; evli insanların evleri bekarlar için uzak ve sıkıcıyken, evliler içinse bekarlar yalana inandırılabilinecek yegane insanlardır.