Banyoda ayak ve el parmaklarınız kırış kırış olur. Peki parmaklarımız neden böyle olur? 2013’te yapılan bir araştırmada bilim insanları bunun cevabını veriyor. Islak koşullarda, ellerimizdeki ve ayaklarımızdaki kırışıklık bize avantaj sağlıyor.
ilk olarak bir şeyi açıklığa kavuşturalım: cildinize su sızdı diye parmaklarınız buruşmaz. 1930 yılında buruşukluğun otonom sinir sistemi tarafından kontrol edildiği düşünülüyordu.
2011 yılında evrimsel biyolog Mark Changizi ve arkadaşları tarafından yapılan çalışma bize “bu kırışıklıkların daha iyi kavrama sağlayan bir drenaj ağı oluşturmak için optimize edilmiş” olabileceğini söylüyordu ama bu o yıllarda kanıtlanamamıştı. 2013 yılında bu çalışma bu durumu kanıtladı.
Araştırmacılar katılımcıların yarısının parmaklarını suya bastırdılar, daha sonra hepsi hem kuru hem yaş mermerleri toplamayı çalıştı.
Buruşuk parmakların ıslak nesneleri kuru olan parmaklara göre daha iyi tuttuklarını farkettiler.
Changizi Nature News’e “ buruşuk parmakların yağmur izleri olduğunu” söylüyor. Atalarımızın muhtemelen ıslak koşullarda yiyecek aramaya ihtiyaçları vardı.
Buruşuk ayak parmakları onlara zeminde hareket için yardımcı oldu. Bildikleri(bilinen) kadarıyla, bu avantajı bizimle paylaşan hayvanlar mevcut.
Araştırmacıları şaşırtan şey, eğer buruşuk parmaklar hem ıslak hem de kuru nesneleri tutuşumuzu geliştiriyorsa, neden kalıcı olarak buruşuk parmaklara sahip değiliz?
Bu duruma karşı mevcut hipotez, buruşukluğun uçlarımızdaki hassasiyeti azaltabileceği ,hasar riskini arttırabileceğidir.
Bunlar da ilginizi çekebilir:
Çeviri: Nurhatun ÇETİN