Geçenlerde, kavgasız gürültüsüz, tartışmasız hesaplaşmasız, sakin ve uslu bir biçimde "deneyimlerden ders çıkartma"nın kuru, cansız bir vasat olduğunu yazmıştım.
Bir süredir gençlikten söz ediyoruz.
Sadece biz mi?
Türkiye'de solcu tarihten lafı açtığında ya anlı şanlı veya utkan geleneklerden dem vurur, ya da hainleri, oportünistleri yerin dibine batırır. "Onlar sayesindedir veya onlar yüzündendir." Bu yaklaşımda bir tuhaflık olduğunu sezmek zor iş olmadığından bir başka yaklaşım aradan sıyrılacak ve "deneyimlerden ders almak" biçiminde bir vasat bulacaktır. Kuru, cansız bir vasat.
Türkan Saylan'ın ölümü, başka şeylerin yanı sıra bir soruyu herkesin zihninde canlandırmış olmalıdır. Bu büyük cenaze yeni bir AKP karşıtı dalgayı tetikleyebilecek midir? Bu soruya olumlu yanıt vermek isterdim doğrusu. Türkiye'de örgütlü sosyalist solun dışında, çok daha geniş ve canlı bir ilericiliğin gericiliğe duvar örmesi, kuşkusuz iyi olurdu.
Kürt sorununda bir reformun kapısını açmaya hazırlanıyor AKP. Açıkça görülüyor. Fethullahçıların Erbil açılımından TRT 6'ya, Gül'den Tayyip'e, Irak Kürtlerinden içeride umut dağıtanlara kadar her taraftan alamet yağıyor.
Ergenekon'a soldan destek gelmesi önemliydi. Ne de olsa bir demokratikleşme masalı sol olmadan anlatılamaz.
Ve Ergenekon solu yeniden biçimlendirecekti.
Geçenlerde bir gazete döküm çıkardı. Liberal solcular döküme üzülmüş olsalar gerek. Durum şuymuş. Üç kategori var:
Sonuna kadar gitsinciler: DSİP, SP, Yeşiller.
Bahçeli yeni dışişleri bakanını eleştiriyor. Meclis dışındanmış. Bir emekli diplomat "adam entelektüel ama diplomasi deneyimi yok" diyor. Açıyorsunuz merkez Doğan medya yorumcularını, Davutoğlu'na mal edilen bilinen kimi eski icraatlara maceracılık demeye getiriyorlar.
Artık 1 Mayıs'tan yavaş yavaş ayrılalım. Ama daha önceki yazılarımın devamı ve yeni bir sorgulamaya geçişin adımı olarak bir noktaya daha işaret edeyim.
2 Mayıs sabahı "özgürlükçü sol"cuların düşünüp taşınıp icat ettikleri edepsizliği okudum. Sesonline haberi diyor ki, "Berlin duvarından 20, son kutlamadan 31 yıl sonra Taksim duvarı da yıkıldı."
Ben de, orda durun diyorum!