İşte hacienda'da, büyükannemin içinden, yerli ve fakir halkı koruma dürtüsü fışkırmaya başladı ve bu dürtü bugün hala benim içimde yaşıyor.
O zamanlar, ailedeki en genç çocuk, ilk doğan ve bütün toprakları, parayı ve varlıkları miras alan çocuktan tamamen farklı muamele görürdü. Büyükannemin kocası bunu kaldıramadı ve alkolik oldu. Karısının hayatını sefalete çevirdi ve o da boşanmaya karar verdi. O dönemlerde aileler çok tutucuydu, özellikle San Louis Potosf'de durum böyleydi ve boşanma söz konusu bile olamazdı. Öyle olmasına rağmen büyükannem Meksika'da boşanan ilk kadınlardan biri oldu. Annesi o kadar dehşete kapılmıştı ki onu zorla hacienda'dan atmak için askeri kuvvetleri üzerine göndermişti.
Ancak bahsettiğim gibi, büyükannemin iyi bağlantıları vardı ve kısa süre içerisinde Başkan Lazaro Cardenas'ın hükümetinde sosyal aktivist olarak çalışmaya başladı. Aynı zaman da Meksika'nın bir sonraki başkanı olacak adamın, Manuel Avila Camacho'nun erkek kardeşinin çok yakın arkadaşı oldu.
Büyükannemin arkadaşı Maximino, Meksika'daki en güçlü adam olarak telaffuz edilirdi ve kardeşinin ardından Meksika başkanı olmayı aşırı derecede istiyordu. Büyükannemin büyülü ve kahince yeteneklerini bildiğinden ona danışmaya gitti.