T. rex’in İnanılmaz Isırma Gücü Sert Alt Çenesinden Geldi; Korkunç Tyrannosaurus rex sert alt çene sayesinde muazzam kemik kırıcı ısırma kuvvetleri oluşturabilir. Yeni bir analiz, bu sertliğin, normalde esnek olabilecek bir çene kemiği olan bumerang şeklindeki bir kemik parçasından kaynaklandığını öne sürüyor.
Memelilerden farklı olarak, sürüngenler ve yakın akrabalarının alt çene kemiği veya çene kemiği içindeki intramandibuler eklem adı verilen bir eklemi vardır. Yeni bilgisayar simülasyonları gösteriyor ki, IMJ’yi kapsayan bir kemikle, T. Rex Araştırmacılar, 27 Nisan’da Amerikan Anatomi Derneği’nin yıllık sanal toplantısında 6 metrik tondan fazla veya büyük bir erkek Afrika filinin ağırlığı kadar ısırık kuvvetleri oluşturmuş olabilir.
Columbia’daki Missouri Üniversitesi’nden omurgalı bir paleontolog olan çalışma yazarı John Fortner, günümüzün kertenkelelerinde, yılanlarında ve kuşlarında, IMJ’nin bağlarla bağlı olduğunu ve onu nispeten esnek hale getirdiğini söylüyor. Bu esneklik, hayvanların mücadele eden avları daha iyi kavramasına yardımcı oluyor ve ayrıca mandibulanın daha büyük lokmaları barındırmak için daha geniş esnemesine izin veriyor. Ancak kaplumbağalar ve timsahlarda, örneğin, evrim IMJ’yi oldukça sıkı ve esnek olmamasına, güçlü ısırık kuvvetlerine olanak sağlamıştır.
Şimdiye kadar çoğu araştırmacı, dinozorların esnek bir IMJ ile daha düşük çenelere sahip olduğunu varsaydı, ancak bu önermede büyük bir kusur var, diyor Fortner. Esnek bir çene, kemiği parçalayan ısırma kuvvetlerini etkinleştirmezdi, ancak fosil kanıtı – kısmen sindirilmiş kemik parçalarıyla dolu koprolitler veya fosil dışkı da dahil olmak üzere – kuvvetle gösteriyor ki T. rex gerçekten böyle güçlerle boğulabilir (SN: 22/10/18).
“Buna inanmak için her neden var T. rex Çalışmada yer almayan, Atina’daki Ohio Üniversitesi’nden omurgalı paleontolog Lawrence Witmer, “gerçekten zorlayıcı olabilirdi, çizelgelerden biraz uzaklaşabilirdi” diyor. “Bu ısırık güçlerini nasıl kaldırabileceklerini bilmek güzel olurdu.”
Bir fosilin 3 boyutlu taramasını kullanma T. rex Cranium, Fortner ve meslektaşları, mühendislerin köprüleri ve uçak parçalarını analiz etme yöntemine benzer şekilde, gerilmeleri ve gerilmeleri analiz etmek için kullanılabilecek bir bilgisayar simülasyonu oluşturdular. Sonra sanal çene kemiğinin iki versiyonunu oluşturdular. Her ikisinde de, preartiküler olarak adlandırılan, IMJ’ye bitişik ancak onu kapsayan bumerang şeklindeki bir kemiğin yarısını kestiler. Daha sonra, bir simülasyonda, çene kemiğini esnek hale getiren sanal bağlarla IMJ’nin iki tarafını birleştirdiler. Simülasyonun ikinci bir versiyonunda, ekip preartikülün iki parçasını bağlar yerine kemikle sanal olarak yeniden birleştirdi.
Fortner, ekibin simülasyonlarının, kopan preartikülün bağlarla sanal olarak yeniden birleştiğinde, stresin IMJ’nin bir tarafından diğerine etkili bir şekilde aktarılamayacağını gösterdiğini söylüyor. Bu senaryoda, çene, büyük ısırma kuvvetleri oluşturmak için çok esnek hale geldi. Ancak preartikülün parçaları kemikle yeniden birleştiğinde – kemiğin sağlam kalmasına benzer şekilde – eklemin bir tarafından diğerine sorunsuz ve verimli bir şekilde aktarılabilir.
Witmer, ekibin bulgularının “potansiyel olarak ilginç” olduğunu söylüyor. “Preartiküler özellikle büyük bir kemik değildir, ancak ısırıkta yer alabilir” diye belirtiyor.
The T. rex Faculty Park’taki Maryland Üniversitesi’nden omurgalı bir paleontolog olan ve çalışmaya dahil olmayan Thomas Holtz, Jr., “mandibula, çeşitli kemiklerin karmaşık bir düzenlemesidir, ancak” preartiküler sistemi birbirine kilitliyor gibi görünüyor “diyor. Bu simülasyonlar, “kanıtlanabilir bir fayda sağladığını” gösteriyor.
Gelecekte Fortner ve meslektaşları, diğer dinozorların çeneleri için benzer analizler yapacaklar. T. rex kurucu kemiklerin ve özellikle IMJ’nin düzenlemelerinin zaman içinde nasıl evrimleştiğini görmek için bir soy.
Holtz, bu tür çalışmaların sonuçlarının oldukça ilginç olabileceğini söylüyor. Dibine yakın dinozorlar T. rex soy ağacının farklı şekillerde çene kemiği olduğunu ve IMJ’yi destekleyecek kemiklerin olmadığını belirtti. Bu theropodlar veya iki ayaklı et yiyen dinozorlar, aynı zamanda muz şeklindeki dişlerinden ziyade bıçak benzeri dişlere sahipti. T. rex, bu yüzden muhtemelen çok farklı bir beslenme tarzları vardı. Bu atalarda, Holtz, esnek bir IMJ’nin avına saldırırken veya saldırılar sırasında bir “amortisör” görevi görmüş olabileceğini belirtiyor.