Aaron Burr
- Meslek : ABD'li senatör
- Doğum : 1756
- Ölüm : 1836
Bir dönem ABD başkan yardımcılığı yapan Aaron Burr, en büyük rakibi Alexander Hamilton’u düelloda öldürerek kötü bir şöhretin sahibi oldu. Kariyerinin bitmesine neden olan ve bugün halen daha bu olayla birlikte adı anılan Burr, gerçekleşen düellodan önce başarılı bir politikacı ve Amerikan Devrimi gazisiydi. New Jersey’de doğan Burr, devrim başladığı sıralarda hukuk eğitimi alıyordu. Bu süreçte orduya katıldı ve George Washington için kurmay subay olarak hizmet etti. Savaştan sonra politikaya atılan Burr, ABD senatosuna seçildi. Defalarca onun tekliflerine karşı çıkan New Yorklu bir politikacı olan Hamilton’la sürtüşmeler yaşadı. 1790’ların doğmakta olan parti politikasında Hamilton federalistlerin safında yer alırken Burr, demokratik cumhuriyetçileri destekledi.
1804 yılında başkan yardımcılığı görevini yürüttüğü sıralarda New York valisi olarak aday gösterildi, ancak Hamilton’un yürüttüğü kara propaganda nedeniyle başarılı olamadı. Bu duruma çok öfkelenen Burr, onu düelloya davet etti. 11 Temmuz 1804 sabahı Burr ve Hamilton, New Jersey’deki Hudson Nehri kenarında karşı karşıya geldiler. Birbirlerine tabancayla ateş ettiler. Düellocuların birbirlerini bilerek ıskalaması nadir bir durum değildi. Böylece kimseye zarar vermeden gururlarını tatmin etmiş oluyorlardı. Ne var ki o gün öyle olmadı. Burr, Hamilton’u karaciğerinden vurdu ve öldürdü. Bu olaydan sonra Burr cinayetle suçlandı ve suçlamalar düşene kadar saklandı. Daha sonra başkan yardımcısı olarak görevini tamamlamak üzere Washington’a döndü. Ancak cinayet Burr’un politik kariyerine son verdi. Bir dönem ABD’nin batısında yeni bir devlet kurmak için komplo kurduğu gerekçesiyle adı yeniden gündeme geldi. Vatan hainliğiyle suçlandı, ancak aklandı. Daha sonra Avrupa’ya gitti. Daha sonra New York’a döndü ve avukatlık yaptı. Seksen yaşındayken ise öldü.
beyaztarih.com'da yayınlanan makale, röportaj, özel dosyalar, ansiklopedi, resimlerle tarih ve sorularla tarih yayınlarının tüm yayın telifleri beyaztarih.com'a aittir. Yapılacak küçük alıntılar dışında hiçbir şekilde çoğaltılamaz.
Kaynakçalar
David S. Kidder, Noah D. Oppenheim, Entelektüelin Kutsal Kitabı, Maya Kitap, 2013
DİĞER ANSİKLOPEDİLER
-
Mahmut Celalettin Ökten
Mahmut Celalettin Ökten, İmam-hatip okullarının açılmasındaki gayretleriyle tanınan, bu okullarda müdürlük ve hocalık yapan din alimidir. Türkiye’nin dini, ilmi, kültürel ve sosyal hayatında önemli yeri olan imam-hatip okullarının kurulması fikrinin ilk sahibi ve ilk program yapımcılarından biri olması dolayısıyla bu okulların tarihinde çok önemli ve unutulmaz bir yeri vardır.
-
Mehmet Çınarlı
Asıl adı Mehmet Nuri’dir. İlkokulu doğduğu şehir Ermenek’te okuyan Mehmet Çınarlı, ortaokulu Konya Lisesi’nde, ardından Antalya Lisesi’nde ve Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi’nde okudu. Bir süre Maliye Bakanlığı’nda maliye kontrol genel müdür yardımcılığı görevini yürüttü ve bu sırada kazandığı bursla Amerika Birleşik Devletleri’ne gitti. Yurda döndükten sonra Maliye Tetkik Kurulu üyeliği, Sayıştay, Anayasa Mahkemesi üyeliği gibi görevlerde bulundu. 1990’da emekli olan Mehmet Çınarlı, beyninde oluşan bir rahatsızlık sebebiyle hayatını kaybetti.
-
Kâmî
Lale Devri’nin tanınmış şairlerinden Kâmî Edirne’de dünyaya geldi. Asıl adı Mehmed olup Edirne Gülşenî Tekkesi şeyhlerinden İbrâhim Gülşenî’nin oğludur. “Edirneli Efendi” veya “Edirneli Çelebi” olarak da anılır. Medrese tahsiline Edirne’de başlayıp İstanbul’da devam eden Kâmî, daha çocukluğundan itibaren köklü bir tasavvuf ve edebiyat kültürüyle yetişti. Özellikle Edirne Gülşenî Tekkesi şeyhi La‘lî Efendi’den aldığı tasavvufî terbiye onun genç yaşta olgunlaşmasını sağladı. Murâdiye Mevlevîhânesi şeyhi ve sebk-i Hindî’nin Türk şiirindeki ünlü temsilcisi Neşâtî Dede’den edebiyat ve Farsça okudu. 1674 yılında İstanbul’a giden ve bir yıl sonra Ankaravî Mehmed Emin Efendi’den mülâzım olan Kâmî, ilmiye mesleğinde hızla yükselerek çeşitli medreselerde müderrislik yaptı ve Medine pâyesiyle Bağdat kadısı oldu ve çeşitli yerlerde kadılık yaptı. Zamanın sadrazamı Damad Ali Paşa’ya iki kaside ve bir mesnevi sununca evkaf müfettişliğine getirildi. Mekke kadılığı sırası kendisine geldiğinde ihtiyarlığı sebebiyle affını istedi. Kâmî, Rumelihisarı’ndaki Ma‘noğlu Yalısı’nda vefat etti.
-
Feridun Nafiz Uzluk
Tıp tarihçiliği dahil olmak üzere, hekim, semazen ve tarihçi gibi vasıfları bünyesinde barındıran Feridun Nafiz Uzluk, bilim adamı olmanın yanı sıra Mevlevilik tarikatına olan gönül bağlılığıyla da bilinmektedir. Konya Ereğlisi’nde dünyaya gelen Uzluk, Mevlana’nın soyundan gelen Ayşe Sıdıka Hanım’ın ve Yemen’de şehit düşen subaylardan Ahmed Hamdi Bey’in oğludur. Hekimlik kariyerine taşıyan basamakların ilki olan ilköğrenimini tamamlayan Uzluk, Konya’da lise eğitimini tamamladıktan sonra İstanbul’a giderek Haydarpaşa Tıp Fakültesi’ne girdi ve buradan mezun oldu. Aynı zamanda devamlı ilişki içinde bulunduğu Mevlevilik çevrelerinde kendini yetiştirdi, Arapça ve Farsça öğrendi. Mesudiye hükümet tabipliği, Konya Memleket Hastanesi dahiliye asistanlığı, Konya ve Aksaray sıtmayla mücadele tabipliği görevlerinin ardından kendi imkânlarıyla Almanya’ya gitti. Burada dönemin önemli Alman doktorlarıyla çalışarak bakteriyoloji ve iç hastalıkları uzmanlık diploması aldı.
-
Malabadi Köprüsü
Diyarbakır’ın Silvan ilçesi yakınlarındaki Batman Çayı’nın üzerinde yapılan ve günümüzde tarihi dokusunu koruyarak devam eden Orta Çağ mimari eseri Malabadi Köprüsü, dönemine göre ileri mimari tekniklerin kullanarak yapıldığı önemli bir yapıdır. Köprünün mansap cephesindeki kitabeye göre 1147 yılında Mardin Artuklu Beylerinden Hüsamettin Timurtaş tarafından yaptırılmıştır. Malabadi Köprüsü’nün yerinde daha önce bir köprünün bulunduğu ve bu köprünün o dönemde Akarman Köprüsü olarak adlandırıldığını söylemektedir. Kaynaklarda ilk köprünün 1145 yılında yıkıldığını ve bunun yerine bugünkü köprünün inşa edildiğini belirtilmektedir. Malabadi Köprüsü bu yönüyle Artuklu tarihinden günümüze kalan en yetkin ve önemli mimari örneklerdendir.
KELAM
Su nasıl suya benzerse, bir milletin geleceği de geçmişine öyle benzer.
İbn Haldun