Aklınızdan geçenleri tahmin ediyorum, peki ya bu düşündükleriniz çocuğunuzu gerçekten tanıdığınızı gösterir mi?
Biri gelip de 'Çocuğunuzu tanıyor musunuz?' diye sorsa tabiki yanıtımız 'Evet' olur.
Başlarınız anlatmaya;
- En sevdiği yemekler
- En çok izlediği çizgi film
- Favori renkleri
- En iyi anlaştığı arkadaşı
- Nefret ettikleri
Bu listeyi zaman verseler uzatır da uzatırız. Yetmez, bulduğunuz ilk fırsatta övünerek çocuğunuzu anlatır dururuz.
Peki bu saydıklarımız çocuğumuzu tanıdığımızı mı gösterir?
Ne yazık hayır!
Çünkü bir çocuğu tam olarak tanımak için yaptıklarını bilmek yetmiyor, aslında ÇOCUĞUN YAPAMADIKLARINI bilmemiz gerekiyor.
Arkadaş ilişkilerinde, akademik hayatında, kişisel yaşamında, günlük pratiklerde vs. çocuğu tam olarak tanımak onun eksikliklerini ve eksikliğin nedenini bulmaktan geçiyor.
Çocuğunu tanımak için çaba harcayan ebeveyn, aynı zamanda birey olma yolunda ilerleyen çocuğunun kendini tanımasının da yolunu çizer.
Ancak burada kritik önemde bir ayrıntı var ki bir kenara not etmeli!
- Çocuğun yapamadıklarını öğrenmeye çalışırken karşılaştıklarınız sizin çocuğunuza karşı kullandığınız bir SİLAH olmasın!
- Çocuğunuzun yapamadıklarına odaklanmayın, başarısızlığı halinde bunu onun yüzüne vurmayın, diğer çocuklarla kıyaslamayın.
- Çocuğunuzun iyi yapabildiklerine odaklanın, yapamadıkları için ise rehber olun!