Mikroplastikler genellikle çıplak gözle görülebilenlerden daha küçük olarak tanımlanan küçük plastik malzeme parçalarıdır. Sayısız uygulama için plastiklere olan güvenimiz arttıkça, çevreye olumsuz etkileri oldu. Örneğin, plastik üretim süreci hava kirliliği ile ilişkilidir ve plastiğin ömrü boyunca salınan uçucu organik bileşikler insanlar için zararlı sağlık etkilerine sahiptir. Plastik atıklar, çöplüklerde önemli yer kaplar. Ancak, su ortamındaki mikro plastikler halk bilincinde yeni ortaya çıkan bir endişe kaynağı olmuştur.
Adından da anlaşılacağı gibi, mikroplastikler çok küçüktür, ancak bazı bilim adamlarının çapı 5 mm'ye kadar olan parçalar (genellikle yaklaşık beşte birinin) olmasına rağmen görülemeyecek kadar küçüktür. Polietilen (örneğin plastik torbalar, şişeler), polistiren (örneğin, yiyecek kapları), naylon veya PVC gibi çeşitli tiplerdedirler. Bu plastik ürünler, bakteri gibi canlı organizmalar tarafından ısı, UV ışığı, oksidasyon, mekanik etki ve biyolojik parçalanma ile bozunur. Bu işlemler, sonunda mikroplastikler olarak sınıflandırılabilecek gittikçe daha küçük parçacıklar verir.
Sahilde Mikroplastikler
Plaj ortamının, bol güneş ışığı altında ve yer seviyesinde çok yüksek sıcaklıklara sahip olduğu, bozulma işlemlerinin en hızlı çalıştığı yerdir. Sıcak kum yüzeyinde plastik çöp kaybolur, kırılgan hale gelir, sonra çatlar ve kırılır. Yüksek gelgitler ve rüzgâr minik plastik parçacıkları toplar ve nihayetinde onları okyanuslarda bulunan büyüyen büyük çöp yamalarına ekler. Plaj kirliliği mikroplastik kirliliğin önemli bir katkısı olduğu için plaj temizleme çabalarının estetik egzersizlerden çok daha fazlası olduğu ortaya çıktı.
Mikroplastiklerin Çevresel Etkileri
- Birçok kalıcı organik kirletici madde (örneğin, pestisitler, PCB'ler, DDT ve dioksinler) okyanusların çevresinde düşük konsantrasyonlarda yüzerler, ancak hidrofobik yapıları onları plastik parçacıkların yüzeyinde yoğunlaştırır. Deniz hayvanları yanlışlıkla mikroplastikler üzerinde beslenir ve aynı zamanda toksik kirleticileri alır. Kimyasal dokular hayvan dokularında birikir ve daha sonra kirleticiler besin zincirine aktarıldıkça konsantrasyonları artar.
- Plastikler bozulur ve kırılgan hale geldiklerinde, BPA gibi monomerleri, daha sonra bilinen sonuçlarla deniz yaşamı tarafından absorbe edilebilecek şekilde süzerler.
- İlgili kimyasal yüklerin yanı sıra, sindirilmiş plastik malzemeler, sindirim sistemi tıkanmasına veya aşınma nedeniyle içsel hasara yol açabileceğinden, deniz organizmalarına zarar verebilir. Bu konuyu doğru bir şekilde değerlendirmek için hala gereken çok araştırma var.
- Bu kadar çok sayıda olan, mikroplastikler küçük organizmaların tutturması için bol miktarda yüzey sağlar. Kolonizasyon fırsatlarındaki bu çarpıcı artışın popülasyon düzeyinde sonuçları olabilir. Ek olarak, bu plastikler esas olarak organizmaların normalde olduğundan daha fazla seyahat etmeleri için sallardır ve istilacı deniz türlerini yaymak için vektörler yaparlar.
Microbeads
Okyanuslardaki daha yeni bir çöp kaynağı, giderek artan sayıda tüketici ürününde bulunan küçük polietilen küreler veya mikro boncuklardır. Bu mikroplastikler, daha büyük plastik parçalarının parçalanmasından gelmez, bunun yerine kozmetiklere ve kişisel bakım ürünlerine yönelik mühendislik katkı maddeleridir. En çok cilt bakım ürünlerinde ve diş macununda kullanılırlar ve tahliye kanallarını yıkarlar, su arıtma tesislerinden geçerler ve tatlı su ve deniz ortamlarında bulunurlar. Ülkeler ve ülkeler için mikro boncuk kullanımını düzenlemeye yönelik baskılar artmakta ve birçok büyük kişisel bakım ürünü şirketi başka alternatifler bulma sözü vermiştir.
Kaynaklar
- Andrady, A. 2011. Deniz Ortamında Mikroplastikler. Deniz Kirliliği Bülteni.
- Wright ve diğ. 2013. Mikroplastiklerin Deniz Organizmalarına Fiziksel Etkileri: Bir Gözden Geçirme. Çevre kirliliği.