Biz daima başka birini sevme terimleriyle düşünürüz. Erkek kadını sevdiğini düşünür, kadın erkeği sevdiğini düşünür; anne çocuğu sevdiğini düşünür, çocuk anneyi sevdiğini düşünür; dostlar birbirini sevdiğini düşünür. Ancak sen kendini sevmediğin sürece başka herhangi birini sevmek mümkün değildir.
Sen yalnızca için sevgi dolu olduğu zaman başka birini sevebilirsin. Sen bir şeyi ancak ona sahip olduğun zaman paylaşabilirsin. Fakat tüm insanlık bu yanlış ideolojinin gölgesinde yaşadı, böylece biz onu varsaydık -sanki biz zaten kendimizi seviyoruz ve şimdi tüm mesele komşumuzu nasıl seveceğimizdir. Bu imkansız! Sevgi hakkında böylesine çok konuşulması ve dünyanın çirkin ve nefret, savaş ve şiddet ve öfke dolu kalmasının nedeni bu işte.
Büyük bir kavrayışa gelinmekte -sen kendini sevmiyorsun. Kişinin kendisini sevmesi gerçekten çok zordu çünkü bizlere kendimizi kınamak ve sevmemek öğretildi. Günahkarlar olduğumuz öğretildi. Bizlere herhangi bir değerimiz olmadığı öğretildi. Bu yüzden sevmek zorlaştı. değersiz bi insanı nasıl seversin? Halihazırda kınanmış birini nasıl seveceksin?
Ama o gelecek. Kendini sevmediğin kavrayışı gelirse eğer, endişelenecek hiçbir şey yoktur. Bir pencere açıldı. Uzun süre odanın içerisinde olmayacaksın -dışarı atlayacaksın. Bir kez sen açık gökyüzünü bilince, adi bir dünyanın içinde tutuklu kalmayacaksın. Onun dışına çıkacaksın.
Tüm gökyüzü mümkündür daha azına razı olma.
Osho