SORUN ANATOMİSİ
Herhangi bir problemin incelenmesinde terminolojinin belirlenmesi gereklidir. Aksi takdirde, pratik bir sonuç veya fayda olmayacaktır. Modern terörizm sorunu, kurulan pulların gözden geçirilmesini gerektirmektedir.
Ilk olaraksiyasal terörizm (biri bunun hakkında konuşmalı, gerisi sadece cezai faaliyettir), ulusal bölge sınırları içindeki stratejik amaçlarına ve taktiksel görevlerine asla kilitlenmedi. Yani, politik terörizm her zaman "uluslararası" alanda var olur. Dahası, terör örgütleri banka hesaplarını saklarlar, üst yönetici çoğunlukla yurtdışındadır, ofislerini açarlar, dedikleri gibi “sponsorlar” dan (özel hizmetler ve politik müşteriler) alırlar veya alırlar silâh ve mühimmat. Bu, siyasal aşırılıkçılığın, sabotaj ve terörist faaliyet biçiminde gerekli, karakteristik ve ortak bir özelliğidir. Eğer belirli bir devlet (ler) in himayesinde siyasi aşırılıkçılık varsa, o zaman bu bir devlet (ler) in diğerine (ler) karşı siyasi bir saptırması olarak sınıflandırılabilir. Savaş sonrası hikayeler Afrika devletlerinin böyle birçok örneği var. Doğru, onlar ulusal kurtuluş hareketinin efsanesi veya komünist totaliterizme karşı verilen mücadeleyle bilinir.
Ikinci olarakAşırılıkçıların savaş oluşumları, dış destek olmadan uzun süre devam edemez. Bu kanıtlanmış uzun bir gerçektir.
Üçüncü olarakpratikte hiçbir aşırılıkçı hareket yabancı vatandaşların uzmanlar, gönüllü savaşçılar, işe alınan maceracılar, gözlemciler - sempatik devletler ve siyasi örgütler olarak katılımı olmadan yapamaz.
Bu arada, uzun bir dış iş seyahatinde olan Sovyetler Birliği'nin bazı askeri uzmanları kendilerini paralı askerler olarak adlandırıyor ya da onlarla karşılaştırıyorlar. Zararlı yanılsama. Bir askeri uzmana, ülkesinin ve ikamet ettiği ülkenin yasaları, uluslararası hukukta hükümetler arasında imzalanan bir sözleşme veya sözleşme şartları ile rehberlik edilir. Görevini yerine getirmekte ve uluslararası hukukla yasalarca korunmaktadır. Bir paralı asker işe alan kişiyle özel bir sözleşme yapar ve kural olarak yasal bir hükümete karşı yasadışı bir şekilde hareket eder. Paralı askerlik uluslararası yasal işlemlerle yasaklanmıştır ve bazı eyaletlerde kovuşturma yapılmaktadır. Basında sıkça bahsedilen Fransız Yabancı Lejyonu, Fransız devletinin yetkisi altında ve paralı ordular kategorisine giriyor. Asilerin yardımına yardım etmek için özel servisler tarafından gizlice emredilen kadro askeri veya siviller de paralı askerlere ait değil. Paralı askerlere, Latince dillerinde, sırasıyla paralı asker ordularının gönüllüleri ve askerlerinin, özellikle de gönüllü ve conractado'larının aksine özel paralı asker terimleriyle çağrılmaktadır. İngilizce'de paralı asker kelimesinin de olumsuz bir anlamı vardır.
Dördüncü olarakTerörizm de dahil olmak üzere politik aşırılıkçılık, liderlerinden uluslararası tanınma ve üst düzey siyasi temaslar talep eder. Dış yardımın miktarı ve dış politik desteğin derecesi buna bağlıdır.
Bu nedenle, politik aşırılıkçılık konusuna değindiğimiz zaman, hiçbir çekinceye gerek kalmadan ana niteliklerinden birini - ulus ötesi akılda tutmalıyız. Modern siyaset bilimciler, uluslararası terörizm terimi yerine uluslararası terörizm terimini kullanmaya başlamışlardır. Benim görüşüme göre, iki terim yeterlidir: anlamında daha geniş bir siyasi aşırılıkçılığa yönelik siyasi terörizm (terörizmin yanı sıra, bu kavram aynı zamanda siyasi komploları, darbeleri vb. De içerir). Politik aşırılıkçılık, aşırılıkçılığın nedenlerini yansıtan başka terimlerle sınıflandırılabilir. Örneğin, ayrılıkçılık, milliyetçilik, dini köktencilik.
Rusya'da ve Eylül 11’un Amerika’da ve dünyadaki olaylarından sonra, terörizm savaş şekli olarak konuşuldu. Pek çok uzman, bu olayları büyük bir siyasi sapma ya da sabotaj ve rekabet halindeki ulusötesi finansal merkezlerin emriyle ABD'ye karşı düzenlenen küresel öneme sahip terör eylemi olarak görme eğilimindedir. Aslında, eğer rakipler, bireyler seviyesindeki suikastçilerin yardımıyla birbirlerini mahvederlerse, bu neden rekabet eden tüzel kişiler ve devletler düzeyinde olamaz? Bu tür bir eylem, bilindiği gibi, savaş ya da müdahale şeklini alır ve şimdi büyük bir sabotajdır, çünkü en güçlü filo ve hava kuvvetine sahip olan nükleer bir güçle, büyük mali kaynaklarla, olağan şekilde mücadele etmek mümkün değildir. 11 Eylül olaylarının bu şekilde yorumlanması, terörle mücadele önlemleriyle ilgili tüm görüşleri değiştiriyor ve bu alanda uluslararası işbirliği için gerçek fırsatlar yaratıyor.
Ana engel Devletlerin siyasi aşırılıkçılığa karşı işbirliğinde, siyasal aşırılığın yasal tanımında çifte standart söz konusudur. Bu, hem halkların meşru olarak bağımsız olmaları için mücadelelerini tanıyan yasal normlar alanına hem de insanlığa karşı suç eylemlerinin tanımlarına uygulanır. Bu nedenle, bazılarına göre, örneğin ayrılıkçılar, başkaları için bağımsızlık ve özgürlük savaşçılarıdır - teröristler. Tanımlar politik koşullara dayanır ve dünyada yaklaşık yüzlerce siyasi terörizm tanımı vardır. Amerikalılar, Rusya'nın İslami kesiminde bilinmeyen Wahhabism'i yerleştiren Çeçen ayrılıkçıları aktif bir şekilde desteklediler. Amerika, yeni bir siyasi çevre karşısında, yardım beklentisiyle Rusya'ya döndü ve "Çeçenya özgürlüğü için savaşçıları" terörist olarak tanıdı.
İkinci problem uluslararası hukuk uyarınca siyasi aşırılık yanlığının bulanık bir sınıflandırmasıdır. Ne yazık ki, politikacılar arasında terör eyleminin kendisi hala terörist olarak kabul edilmektedir ve militanlar olarak adlandırılan uygulayıcılar teröristleridir. Aslında politik aşırılıkçılığın maddi, finansal ve ekonomik kökleri vardır. Aslında, piyasaları düzenleyen güç krizini, emtia parası ilişkilerini veya uluslararası hukukun krizini de içeren yasal krizleri, yani hukuk normlarında yer alan dünya düzenini yansıtır. Dini, milliyetçi, ırksal ve diğer ideolojik çatışmalar ikincildir. Politik krizin özünü yansıtır veya örtbas ederler ve nüfusun “çoğunlukta yemlik” olarak harekete geçmesine izin verir, vakaların ezici çoğunluğunun nüfus için bilinmeyen kaldığı gerçek bir politik hedefe ulaşmak için.
Terörle mücadele önlemlerinin planlanmasında (istikrarı ve devlet veya uluslararası güvenliği güçlendirmek için önlemler söylemek daha iyi olacaktır) şartlı olarak en az dört aşırılık örgütlenme düzeyini ayırt etmeliyiz.
İlk seviye - Politik müşteri seviyesi, fikrin yazarları. Bu, devlet kurumları, orta ölçekli devletlerin bütçesiyle karşılaştırılabilir olan yıllık cirosu olan büyük ulus ötesi şirketler, çatışmanın diğer benzeri konulardır. Bu düzeyde, piyasadaki durumu, konumunu güçlendirecek ve rakibi zayıflatacak şekilde deforme etme arzusu var. Hedefe ulaşmak için meşru bir fırsat yoksa, o zaman aşırı eylemlere başvurunuz.
İkinci seviye - Yeni bir aşırılık yanlısı örgütün oluşturulması veya eski, mevcut olanın yeniden canlandırılması yoluyla planın uygulama düzeyi. Bu amaçla, siyasi provokasyonlar ve sabotaj ve terörist faaliyetlerin metodolojisine sahip uzmanlar görev yapmaktadır.
Üçüncü seviye - finansman seviyesi. Yerel kaynaklar ve kabiliyetler dahil, finansman ve malzeme destek programlarının geliştirildiği kilit seviye budur. Aynı düzeyde, aşırılık yanlılarının etkinliği, gerekirse kuruluşun geçici olarak korunması, faaliyet alanlarının genişletilmesi veya faaliyetin yapısının yeniden yapılandırılması düzenlenir. Finansörler kesinlikle müşteriye tabidir. Ellerinde ünlü "güç musluğu" var. Aşırıcı hareketi ortadan kaldırmak için "musluğu" kapatmak yeterlidir.
Dördüncü seviye Sürekli olarak askere alınan, halktan askere alınan aynı militanları oluşturur. Militanlar tüm organizasyonu tanımıyor ve aslında karanlıkta amaçlarına uygun olarak kullanılıyor. Bu arada, tüm yapı çok az biliniyor, özellikle aşırılık yanlılarına adanmış. Maskhadov'un bile Çeçen ayrılıkçı hareketinin bütün yapısını bilmediğinden eminim. Bunu ve Dudayev'i pek tanımıyordu. Aşırıcı örgütlerin sözde liderlerinin, birbirlerinin eylemlerini bir siyasi müşterinin çıkarları doğrultusunda sıkı bir şekilde kontrol ettikleri, birbirleriyle rekabet ettiği ve kavga ettiği, siyasi entrikalarının insafına olduğu bir uygulama vardır.
Aşırıcı hareketin yapısını, örgütlenmesini bilen devlet, yalnızca karmaşık uygulamalarında etkili olacak uygun koruyucu önlemler planlar. Siyasi ve idari önlemler, güç krizinin üstesinden gelmeyi ve devletin düzenleyici işlevlerini geri getirmeyi, aşırılıkçılığa yönelik dış desteği politik yollarla bastırmayı amaçlıyor. Özel tedbirler, finansman kaynaklarını ortadan kaldırmak ve aşırılık yanlıları tedarik etmeyi amaçlar. Askerler ve polis önlemleri aşırılıkçı askeri oluşumların eylemlerini engellemeye ve onları etkisiz hale getirmeyi amaçlıyor. Bilgi faaliyetleri, aşırılık yanlılarının nüfus ve kamuoyu üzerindeki propaganda etkisini zayıflatmakta, nüfusun ideolojik istikrarını arttırmaktadır.
Bu sadece soruna hızlı bir bakış. Aşağıda, uzak Mozambik bölgesindeki Afrika Ulusal Kongresi'ne (ANC) karşı Güney Afrika askeri operasyonlarının üç örneği verilmiştir. Bu politik sempati ve antipatilerle ilgili değil, Güney Afrika ordusu profesyonellerinin uygulamaları ile ilgilidir. Operasyonlar, ANC’nin liderliği sırasında Oliver Tambo’da, ANC’nin lideri Nelson Mandela’nın yayınlanmasından birkaç yıl önce gerçekleştirildi. Bu, askeri önlemlerin, iyi planlanmış ve başarılı bir şekilde uygulanmış bile olsa, sorunu çözmediğine bir örnektir. Güney Afrika'daki çok yıllı güç krizinin üstesinden gelmek, siyasi iç ve dış değişiklikler sayesinde gerçekleşti.
"Başka Birinin Cildinde"
ANC savaş hücreleri Güney Afrika bölgesinin farklı ülkelerinde bulunuyordu. Esasen, bunlar, ANC'nin bir parçası olan Ulus Mızrağının savaş organizasyonunun çiftlik görevlileri için militan üsler ve eğitim kamplarıydı. Orta düzey yöneticiler için böyle bir temel, bir zamanlar modaya uygun Maputo banliyösü Ma-tol'daki villalardan birinde yer alıyordu. Buradan Güney Afrika ve Svaziland sınırına yakındı. Villa, içme suyunun ve Sovyet askeri uzmanlarının kasabasının yakınında iyi korunan bir bölgede yer almaktadır. 1'e kadar tank Matola ile Güney Afrika sınırı arasında yer alan Mozabique Halk Ordusu'nun (MNA) tugayı, otoyol boyunca yaklaşık 15 kilometre idi. Tugay birimleri önemli ticari tesisleri ve köprüleri koruyordu.
ANK villası alanındaki Yuarovsky özel kuvvetlerinin baskın düzenlediği gecede Mayıs ayının başında 1982 düzenlendi. Yaklaşık elli Yuarov vatandaşı, GDR tarafından yapılan üç GAZ-1 ve IFA-66 aracındaki 50-inci tugayının bulunduğu yerden geldi. Mozambik birlikleri ile donanmış küçük silahlarla ve RPG-7 bombası fırlatıcılarıyla silahlanmış MNA üniformalarında giyindiler. Üç arabadan oluşan bir sütun hiç kimsenin şüphesine neden olmamıştır. Huzurlu uyuyan sakinleriyle birlikte ANC villası'na gelen Güney Afrika özel kuvvetleri, villayı çıkardı ve caddeyi her iki taraftan da bloke eden konumlarda kaldılar. Birincisi yarım daire içinde duran el bombası atıcısını ateşledi. Kum-çimento karışımının hafif duvarları evin tüm derinliğine el bombası attı. Bir dakika sonra villa, araları kırılan bir iskelet idi. Daha sonra makineli tüfek ve makineli tüfeklerden ateş açıldı. Evde hiç kimse hayatta kalmadı.
Bu katliam, bin kilometrelik su depolarını koruyan bir FRELIMO usta gazisi olan MNA tarafından bastırıldı. Ateş eden MNA askerleri olmadığının ve suç işleyen bir şey olduğunun farkına varınca, ateşli silahlı askerler arasında cadde boyunca PKK makineli tüfekinden ateş açtı. Nöbetçi tarafa ateşle karşılık veren Yuarovtsy, arabalara hızla girdi ve geçitler boyunca güvenli bir tarafa geçti, yaralı veya ölü bırakmadı. Bir süre sonra, 1 Tugayının ve polisin arama grupları sınırın yakınında sabotajcıların terk ettiği arabaları buldu. Sabotajcılar kendilerini birkaç grupta sınırı geçerek gizlice geçmeyi ve güvenli bir şekilde kışlalara dönmeyi başardılar.
Bu tür bir operasyonun iyi bir keşif ve planın ayrıntılarını dikkatlice incelemeden olmadan gerçekleşemeyeceğini eklemeye devam etmektedir. Operasyonun liderleri ve doğrudan katılımcıları, görünüşe göre, planlama sırasında ve eylemler arifesinde davranışlarının yerini ziyaret etti.
Özel bir Güney Afrika birimi "başkasının derisine" baskın yapmayı ne mümkün kıldı? Yerli olanlar dahil birçok neden var. Ancak Mozambik'in idari makamları ve güvenlik güçleri düzeyinde yanlış hesaplamalar yapıldı. Sınır birimlerinde, yolları kontrol eden askeri birimlerde (biz buna engeller diyoruz) disiplin yüksek değildi. Savaş yorgunluğu, yetersiz beslenme ve yetersiz materyal desteği etkilendi. İlin emri ile iletişim birimleri kararsızdı. Sınır bölgelerinde nüfusla yeterince organize ve etkili çalışma yoktu. Bu nedenle, Yuarovo özel kuvvetleri tüm nesnel ve öznel faktörleri dikkate alarak kesin olarak hareket etti.
TEMA İÇİN AKIŞ
Yaklaşık bir yıl sonra, Güney Afrika güvenlik hizmetleri Mozambik'in başkentinde ANC'ye karşı bir miting düzenledi. Bu zamanda, bu örgütün üyelerinin yoğun bir şekilde yer aldığı otelin hizmet personelinin işe alımı kullanılmıştır. Otelin son katı Mozambik makamlarının ANC grubuna verdiği kararla verildi ve bu kattaki yabancılara giriş emri verildi. Zemin korundu.
Hazırlanan bir Güney Afrika ajanı, ANC grubu toplantı odasının üstünde bulunan çatıdaki teknik odaya az miktarda patlayıcı taşıdı. Belirlenen miktarda patlayıcı biriktiğinde, ajan bir radyo sigortası yaptı. Toplantı sırasında grup çatıya doğru yönlendirildi. Odadakilerin çoğu öldü.
Mozambik Devlet Güvenlik Servisi bu olaya derhal cevap verdi. Ana yıkım işini yapanlar da dahil olmak üzere Güney Afrika ajanları tutuklandı. Ancak tapu yapıldı.
Oteldeki patlama, ülkenin siyasi çevrelerinde büyük bir rezonansa neden oldu. Güney Afrika ile barış müzakerelerinin destekçileri, Cumhurbaşkanı Zamora Machel'in ülkeden tüm ANC üyelerini kovmalarını istedi. Bu eylemde muhalefet örgütü RENAMO ile iktidar partisi FRELIMO arasındaki silahlı çatışmayı çözmenin anahtarını gördüler. Güney Afrika hükümeti, ANC’nin Mozambik’in desteğine cevaben muhalefet örgütünü aktif olarak destekledi. Bu durum devletlerin Mozambik ile Güney Afrika arasındaki ekonomik rekabet tarafından değil, daha çok ideolojik muhalefet tarafından haklı çıkarılmış, gizli siyasi mücadele yöntemlerini kullandıkları durumdu.
Daha sonra, RENAMO militanları Mozambik'in iyi korunan sitelerinde sabotaj düzenlemek için “otel yöntemini” bir kereden fazla kullandılar.
Bununla birlikte, Samora Machel ve destekçileri, Sovyetler Birliği'nin yardımıyla ülkedeki gücü koruyacakları ve ülkedeki durumu istikrara kavuşturacaklarına ve ANC'yi desteklemeye devam edeceğine inanıyorlardı.
NOKTA NOKTASI
Mayıs 1984'te Mozambik'te yer alan ANC gruplarına karşı büyük bir Güney Afrika askeri eylemi tekrar gerçekleştirildi. Bu zaman havacılık görgü tanıklarına göre 8-10 uçak Impala ve Mirage 2000 tipi uçaklardan oluşan bir grup Güney Afrika Hava Kuvvetleri, ANC üyelerinin yaşadığı Matola'nın eteklerinde birkaç villaya saldırdı. Dirgenler yerden kimlik işaretleri ile işaretlendi ve pilotlar onlar tarafından yönlendirildi.
Uçaklar sabah saat yedi buçuk civarında hareket alanına geldi. Hint Okyanusu kıyı şeridi boyunca alçakta uçtular. Hedefe uçuş süresi en fazla beş dakika idi. Bu nedenle, hava savunma direklerinde görev yapan Mozambikliler, radar ekranlarındaki uçakları tanımadılar, sahil şeridi tarafından gizlendiler. Şu anda, hava savunma birlikleri konumuna Sovyet askeri uzmanları henüz gelmedi - yolda idi. Uçaklar iki gruba ayrıldı. Bir grup hedeflere saldırdı, bir diğeri Mozambikli savaşçıların dayandığı Maputo Uluslararası Havalimanı'nı engelledi ve hatta meydan okurcasına bile uçaksavar topçuları onboard silahlarından ateş etti. Ayrıca otoyol boyunca uzanan nehir üzerindeki köprüde NURS'un lansmanları da yapılmıştır. Hava saldırısı 20 dakikadan daha uzun sürmedi, ardından uçak aynı rotayı kullanarak üslerine geri döndü.
Yuarovites’in alçakgönüllü hava saldırısı, Mozambik’in siyasi seçkinleri arasındaki ilişkilerde yeni bir sıkıntı yarattı. Sovyet askeri uzmanlarının itibarı acı çekti. Güney Afrika ile ideolojik ve askeri yüzleşme pahasına olsa bile, Sovyetler Birliği ile ilişkilerin güçlenmesini destekleyen bir destekçi olan Samora Machel son derece kızdı. FRELIMO partisinin lideri ve cumhurbaşkanı olarak muhalefete karşı mücadelesinde siyasi ağırlığını kaybetti.
Durum hava saldırısından bir hafta sonra taburcu edildi. Bu sefer, İnsansız bir keşif uçağı, Güney Afrika'dan geldi ve Maputo Koyu'ndaki ilk atışlarda vuruldu. Bu, sermayenin havadan korunduğu ve Mozambikliler hava hedeflerini vurabildiği anlamına geliyordu. Askeri uzmanlar rehabilite edildi. MNA'da "çökertme" başladı.
Uçağı dalgıçlar tarafından körfezin dibinden büyüdü. Genelkurmay avlusunda, RENAMO'nun militanlarından ele geçirilen silahların yanında, halka açık bir gösteriye yerleştirildi. Uçakta Fransız teçhizatı vardı. Sergiye diplomatik misyon ve gazeteci temsilcileri davet edildi.
Bu sergi politik öneme sahipti. Gerçek şu ki, muhalifler Sovyetler Birliği'ni RENAMO savaşçılarına ve çifte oyunda silah satmakla suçladılar. Suçlamaların argümanı, militanların, Sovyet tipinde olduğu iddia edilen Kalaşnikoflar ve diğer küçük silahlarla silahlandırıldığıydı. Sergide, Sovyet dışı üretimin sayısız "Kalaşnikof" türü yer aldı. Bunların arasında Güney Afrika'da yapılan AK-47 tipi otomatlar vardı. MNA ile savaşlarda sadece Sovyet yapımı küçük silahlar militanlar tarafından ele geçirildi.
Alıntılanan örnekler, siyasi terörizmin ilgili çeşitli ülkelerin hükümet politikalarıyla yakından ilgili olduğu sonucunu doğrulamaktadır. Örneklerin sadeliğine rağmen, siyasal terörizmin siyasal aşırılığın bir tezahürü olarak iktidardan geçtiğini ve hala uluslararası siyasetin bir aracı olduğunu kanıtladılar.