Yaralar, veteriner hekimlerin sahada değerlendirdiği en yaygın yaralanmalardan biridir. Ve, bir eklem veya tendon kılıfının yakınında yaralar meydana geldiğinde, sinovyal yapının dahil olma riski her zaman vardır. Eğer öyleyse, bu daha da ciddi bir sorun haline gelir.
Sinovyal yapılar eklemleri , tendon kılıflarını ve bursasları (yastıklama, sıvı dolu keseler) çevre anatomiyi koruyan ve yağlayan sinovyal sıvı içerir. Bir yara sinovyal bir yapı içerdiğinde, sinovyal sıvı ve dolayısıyla yağlama kaybolur ve enfeksiyon oluşabilir. Sinovyal yapıları içeren yaralar ciddi olduğundan ve hayatı tehdit edebileceğinden, veteriner hekimler bir yaranın aslında bu yapılardan birini içerip içermediğini hızlı bir şekilde değerlendirmelidir.
Zorluk, bu alanda en iyi nasıl yapılır. DVM, Jacqueline Hill, altın standartları – sinovyal sıvı kültürleri ve sitoloji (hücreleri mikroskop altında inceleyerek) – ya çiftlikte zorlanıyor, sonuç almak için günler alıyor ya da zamanın sadece% 50’sine yardımcı oluyor. ACVS-LA, Colorado’daki Littleton At Tıp Merkezi. Bu, tarla veterinerlerinin, bir atı tarlada tedavi ederken doğru bir değerlendirme yapmak için başka araçlara ihtiyaç duymalarını sağlar.
Hill, bu davalara yaklaşımını 7-11 Aralık tarihlerinde düzenlenen 65. Yıllık Amerikan At Uygulayıcıları Birliği Konvansiyonu’nda sundu.
Potansiyel Olarak Etkilenen Yapıları Belirleme Araçları
Uygulayıcıların yaranın hangi yapıları içerebileceğini açıkça anlamaları gerekiyor, dedi Hill. Bunlar tendonları, bağları, tendon kılıflarını ve bursasları içerebilir. Veteriner hekimlerin belirli anatomiyi tanımlamasına yardımcı olabilecek akıllı telefon uygulamaları var ve bu alandaki kaynaklar olarak kullanmak için veteriner metinlerinin fotoğraflarını çekmenin de yararlı olabileceğini söyledi. Veteriner hekim ilgili potansiyel yapıları belirledikten sonra, hasarı değerlendirme zamanı. Bunun bir yolu mobil ultrason kullanmaktır.
Hill bu amaç için yaygın olarak kullanılmasa da, bir yaranın ultrason yoluyla değerlendirilmesinin yaranın yönü, derinliği ve önemli yapılara yakınlığı hakkında faydalı bilgiler sağlayabileceğini söyledi. Veteriner hekim, ultrason probunu, örneğin sinovyal sıvı miktarını ve sinovyal membranın kalınlığını görüntülemek için doğrudan yaranın üzerine yerleştirebilir.
Radyografiler, kemik travmasını ve yaranın bir ekleme göre bulunduğu yeri tanımlamak için yararlıdır. Yaranın içinde oluşan herhangi bir gaz ve ayrıca yara yolu görülebilir. Hill, kemikleri tüm açılardan potansiyel kırıklar açısından kontrol etmek için bir bölgenin dört görüntüsünün çekilmesini önerdi.
Eğer bu noninvaziv tanısal teknikler kesin bir cevap vermezse, Hill uygulayıcılarına sinoviyosentez uygular. Bu prosedür sırasında veteriner, rengini ve viskozitesini değerlendirmek için bir sinovyal sıvı örneği toplar. İğneyi yaradan ve eklemin içine bakteri sokma riskini azaltmak için selülitin olabileceği herhangi bir alandan uzağa yerleştirilmesini önerdi. Bu prosedür sırasında sıkı aseptik tekniğin çok önemli olduğunu söyledi.
Sinovyal sıvı toplarken, Hill öncelikle sitoloji için göndermeyi önerdi; ancak yeterli miktarda numune topladıysanız kültürleyin. Örnekleri aldıktan sonra, veteriner sinovyal yapıyı salin veya kontrast çözeltisi ile ayırmalıdır. Daha önce yara yolunu göremediyseniz, kontrast çözeltisi özellikle yararlı olabilir dedi. Bununla birlikte, kontrast madde enjekte edildikten sonra ek radyografiler ve genellikle ikinci bir çift el gerektirir.