Muted Bölüm 39: Mu Ran Devam 22
Xu Ran telefona cevap verdi, Yi Tian biraz mutsuzdu ve direkt sordu, “Neden hala dönmediniz?”
Xu Ran öksürdü ve biraz vicdan azabıyla boğazını temizledi, “Biraz kötü halde olduğu için burada kalıyoruz.” Yi Tian’ın aramasına akşamüstü dönmüştü. Diğer türlü, Yi Tian kabul edip etmemesini umursamadan onları takip etmesi için bir adam gönderirdi.
“Xu Ran!” Yi Tian neredeyse dişlerini gıcırdatarak bağırdı.
“Endişelenme. O oldukça iyi.” Xu Ran, sesindeki öfkeyi duymuş ve çabucak konuyu değiştirmişti, Mu Ran’ın yolculuğunu açıkladı ve Mu Ran’ın ne kadar lezzetli yemek pişirdiğini vurguladı.
Yi Tian sessizce dinledi ama duyduğunda kaşlarını çattı. Onun izlenimine göre Mu Ran, her zaman aşağılık ve içine kapanık bir insan olmuştu.Sıkıcı ve küçülen karakteri nasıl kalabalığın dikkatini çekebilirdi? Yi Tian herkesle iyi geçindiğini duyduğunda nasıl üzüleceğini bilmiyordu.
Xu Ran aniden, “Neredeyse benim için hala Mahjong oynadığını unutuyordum! Her neyse, yarın sabah hoşçakal demeden geri geleceğiz.” dedi.
Yi Tian, Xu Ran’ın az önce telefonu kapattığına inanamıyormuş gibi telefona baktı. Telefonu biraz sert bir şekilde fırlattı ve yukarı yatak odasına gitti.
Yi Tian paltosunu çıkardı ve yatağa fırlattı.Gömleğinin düğmelerini açtığında aniden bir şeylerin yanlış olduğunu hissetti. Odası o kadar düzenli ve temiz ki, içinde uzun süredir kimse yaşamamış gibi görünüyordu. Yi Tian kaşlarını çattı, yatak odasından çıktı ve yan yatak odasına geldi, kapıyı iterek açtı, hala temiz ve iyi durumda değildi. Yi Tian’ın alnındaki mavi damarlar belirginleşmişti ve birinci kattaki misafir odasına indi.Kapıyı açtığında yatağın üzerinde duvara dayalı düzgünce katlanmış yorganı gördü. Ayrıca üzerine yığılmış bir pijama takımı vardı. Yol kenarındaki bir dükkandan satın alabileceğiniz ucuz pijamalara da bakın. Yi Tian sakin bir yüzle komodini açmak için yürüdü ve yıpranmış sarı bir bez çanta gördü ve şimdi Mu Ran’ın burada yaşadığından kesinlikle emindi.
Çok bilgili olduğu için onu övmeli miydi? Bu kadar bilinçli bir şekilde en layık yere mi taşınmıştı? Ya da defalarca engellemeseydi eşyalarını toplayıp gidecek miydi? Yi Tian soğuk bir yüz ifadesi takındı, ucuz pijamalarını alıp çöp kutusuna attı, sonra komodinin üzerindeki sarı bezi alıp yukarı çıktı.
Mu Ran gece bir arama ile uyandı. Cep telefonu ona Su Wenyang tarafından verilmişti ve kolay iletişim için her zaman yanında getirmesi gerekiyordu.
Mu Ran, aramaya cevaplamak için sersemlemiş bir şekilde telefonu aldı ve oradaki sesi duyar duymaz hemen aklı başına geldi. Uzun bir süre sonra telefonu kapattı, kıyafetlerini giydi ve yavaşça aşağı indi ancak avludan çıktıktan sonra koşmaya başladı.
Nefes nefese köyün girişine koştuğunda, Yi Tian’ın arabanın yanında onu beklediğini gördü. Mu Ran yavaşça yürüdü, nefes nefese sordu: “Yi Tian, neden buradasın?”
Kırsal kesimde gece gökyüzü aydınlıktı ve parıldayan yıldızlarla doluydu. Çevredeki tarlalardaki uzananyollar bile net bir şekilde görülebiliyordu. Yi Tian’ın hala kalbinde bir sızı vardı, ancak Mu Ran ortaya çıktığı andan itibaren bu huzursuz ruh hali sakinleşmişti. Yi Tian, onu çok uzun süredir görmediğimden mi yoksa çevredeki manzara çok kafa karıştırıcı olduğundan mı bilmiyodu ama Yi Tian Mu Ran’a baktı ve kalbinde bir “güzellik” duygusu uyandı.
Bu güzellik Mu Ran’ın çok yakışıklı olduğu anlamına gelmiyordu, o hala sıradandı. Ayrıntılı olarak anlatmak gerekirse, uzun süreli özlem ve depresyon altında birdenbire ortaya çıkan bir tür sıcaklık ve bu kadar çok kalp sızlatan zonklamalarla neredeyse kontrolden çıkmış durumdaydı.
Sadece böyle bir bakış için, Yi Tian yerinde durdu ve düşündü, gecenin bir yarısı kalkmış ve deli gibi 3 saatten fazla yol gelmişti ama buna değmişti.
Yi Tian, Mu Ran’a dikkatle baktı. Mu Ran rahatsız bir şekilde durdu ve konuşmaya cesaret edemedi.
Bu konuda çok aptaldı ve Yi Tian’ın gözlerinin neyi temsil ettiğini anlayamadı.
Uzun bir süre sonra, Yi Tian hafifçe konuştu ve Mu Ran’ın sözlerine cevap vermedi, “Hadi gidelim.” Mu Ran başını salladı ve bahçeye girmeden önce onun arabayı park etmesini bekledi.
İçeri girdiklerinde, çiftlik ev sahibesinin uyanık olduğunu ve avluda onları beklediğini gördüler. Mu Ran biraz utanarak açıkladı: “Bir arkadaş.”
Ev sahibesi başını salladı ve Yi Tian için başka bir odayı temizleyip temizlemeceğini sordu. Mu Ran konuşmadan önce Yi Tian araya girdi:
“Gerek yok, onunla yatarım.”
Mu Ran’ın vücudu kaskatı kesildi ve konuşmak istedi ama Yi Tian’ın ifadesini görünce konuşamadı. Ev sahibi başını salladı ve onlara yeni yorganın odada nerede olduğunu söyledi ve dinlenmeye geri döndü.
“Ellerimi nerede yıkayabilirim?” Yi Tian, boş boş duran Mu Ran’a bakarak sordu. Mu Ran utanç içinde kendine geldi ve Yi Tian’ı bahçedeki musluğa götürdü.
Yi Tian suyu açtı ve elini yıkadı ve Mu Ran’a tekrar, “Yüzümü silmek için bir havlu bul.” Mu Ran aceleyle odaya döndü.
Uzun bir süre sonra elinde mavi bir havluyla geri geldi ve tereddüt etti: “Bu benim, ben…” Ev sahiplerine zorluk çıkarmamak için hepsi kendi çamaşırlarını getirmişlerdi. Mu Ran bir süre nereye bakacağımı bilememişti ve başkalarını uyandırmak istemiyordu.
Konuşmasını bitirmeden önce, Yi Tian havluyu almak için elini uzattı ve sakince yüzünü sildi. Mu Ran, hareketlerini şaşkınlıkla izledi.Yi Tian’ın önceki mizacına göre, havlusunu kullanmaya istekli olması kesinlikle imkansızdı.
Yi Tian yüzünü sildikten sonra Mu Ran onu kaldığı odaya geri götürdü. Yatak iki adamın uyuması için yeterliydi. Mu Ran dolabı açtı ve yeni bir yorgan almak istedi. Yi Tian geldi ve dolabın kapağını kapatmak için uzandı. “Sadece bir yatak yap.” Sonra arkasını dönüp soyunmaya ve dinlenmeye hazırlanmaya başladı. Uzun bir süre araba kullanmak biraz yormuştu.
Yi Tian yatağa girdiğinde, Mou Ran hala odada ayakta oyalanıyor, ne yaptığını bilmeden oyalanıyordu. Yi Tian birkaç sabırsız bakış attıktan sonra tereddüt etti ve yatağa yürüdü.
Ellerini dikkatlice yatağın kenarına koydu ve yorgan onu köşeye sıkıştırmıştı dönerse düşebilirdi.
Yi Tian Mu Ran’a ve iki kişinin araya girebilecek mesafeye baktı ve biraz hevesle elini beline dolayarak onu kollarına aldı.
Mu Ran’ın vücudu bir anda kaskatı kesildi, sırtını Yi Tian’ın göğsüne dayamadan mümkün olduğu kadar sırtını dikleştirdi ve Yi Tian’dan uzak durmak isteyerek yavaş yavaş kaydı.
Yi Tian onun hareketlerini fark etti, başını kaldırdı ve açıkta kalan ensesini ısırdı, “Bir daha hareket edersen tekrar ısırırım.” Sesi her zamankinden daha derindi, güçlü bir arzu ve uyarıyla doluydu.
Mu Ran’ın yüzü soldu. Bunu söylediğinde Yi Tian’ın ne demek istediğini bilmiyordu.Daha önce Yi Tian’ın ağzından çıkanları ve onu neredeyse cezalandıran hakaretlerini düşündü ve hareket edemeyecek kadar korkmuştu.
Yi Tian onun sakinleştiğini gördü ve konuşmayı bıraktı, onu tekrar kollarına aldı ve vücudunun temiz ve sıcak kokusunu koklayarak uykuya daldı.
Ertesi gün Xu Ran, Yi Tian’ın Mu Ran’ın odasından çıktığını görmüş ve hayretle izlemişti. Mu Ran ona açıklamak için yürüdü, Xu Ran başını salladı ve hiçbir şey söylemedi ancak Mu Ran’ın uzağa gitmesini bekledi. Xu Ran, Yi Tian’a yürüdü ve “Artık genç değilsin, neden genç bir adam olarak bu kadar dürtüselsin?” dedi.
*dürtüsel*düşüncesiz*
Yi Tianzheng konuşmak istedi, Xu Ran elini sıktı, “Yapma, şimdi ne yaptığını anlıyorum, ‘dağlar ve dağlar olmadan dünyada sınır yoktur’ demek imkansız değil.”
Yi Tian yüzünü astı ve Xu Ran artık onunla alay etmedi ve konuyu değiştirdi: “Yarın yurtdışına gideceğim ve 4 – 5 gün sonra döneceğim. Ona iyi bakabilirsin.” Bir süre düşündü ve “İlaçları iyi. Uygun şekilde azalttık” dedi.
Yi Tian mırıldanarak başını salladı.
Xu Ran yüzüne bir gülümseme yerleştirdi, “Sana bir kez inanacağım.” Yi Tian’ın eylemleri, Mu Ran’a karşı hiçbir şey hissetmediğini söylemekiçin kesinlikle imkansızdı. Bütün gece buraya araba sürmüştü ve Xu Ran az çok etkilenmişti. Yi Tian’ın Mu Ran’ın hastalığından sonraki tavırlarını düşününce, Xu Ran bile hata yapamazdı. Ama her şey çok değişkendi ve Mu Ran’ı ikna etmek için acele etmeyecekti.
Mu Ran aslında Xu Ran ile bir arabaya binmek istedi ama Yi Tian konuşmaya zahmet etmedi, elini tuttu ve onu arabasına bindirdi. Mu Ran kapıyı açıp arabadan çıkmak istedi, Yi Tian ayağını kapıya doğru kaldırdı ve ona baktı, “Aşağı inip denemeye cesaretin var mı?” Ran ona bir bakış attı ve elini geri çekti. Daha fazla hareket etmeye cesaret edemedi. Yi Tian arabaya bindi.
Mu Ran başlangıçta arabadaki Yi Tian’a hareketinden bahsetmek istedi ama yolculuk uzundu ve Yi Tian gece boyunca araba sürmüştü, bu yüzden Mu Ran onu rahatsız etmeye cesaret edemedi.
Dün gece aşırı derecede gergindi ve hiç dinlenmemişti.Bir süre yol aldıktan sonra uyuyakalmıştı. Yi Tian arabayı durdurdu, üstünde bagajdan ince bir battaniye buldu, eğilip onu öptü ve ardından yolda arabayı yeniden çalıştırdı.
38. BÖLÜM ※※※※※※※※※※※※