Nelson Mandela
Gençler - Nelson Mandela Centre of Memory
“...gençler, geleceğin liderleri olarak bizi iyi şekilde temsil edebilmek için mümkün olan en yüksek eğitimi almayı bir sorumluluk saymalıdırlar. ”
Nelson Mandela gençliğe her zaman inanmıştı, onları geleceğin üzerine kurulacağı bir kaya olarak görüyordu. Özgürlüğün temel aracı olarak eğitimi teşvik ediyordu.
Böylece, 1999 sonrasında hayır işleriyle ilgili görevinin büyük kısmında yönünü, öncelikle de eski organizasyonları (Nelson Mandela Children’s Fund, Nelson Mandela Foundation, Mandela Rhodes Foundation ve Nelson Mandela Centre of Memory) aracılığıyla, Güney Afrika ve tüm dünyadaki gençlerin ihtiyaçlarına çevirdi.
1990'da serbest bırakılmasından sonra çocuklar ve gençler üzerine özellikle eğildi, onlarla birlikte olmaktan keyif aldı ve çabuk dost kazandıran mizah duygusu ve anlık güzelliklerle onlarla anlaşmanın kolay olduğunu anladı.
Mandela'nın yaşamındaki önemli anların seçildiği film Nelson Mandela Centre of Memory ve Umlando Wezithombe Publishing'in ortak çalışmasıdır.
Bu film sunulmadan önce Mandela hakkında sekiz çizgi roman ve bir resimli kitap yayınlanmıştır. Bu eserlerde Mandela'nın Cape'in doğusundaki çocukluğundan politik aktivizm ve hapishane dönemine, sonrasında ise Güney Afrika'nın demokratik olarak seçilen ilk Devlet Başkanı olmasına kadar tüm hayatı anlatılmaktadır.
“Ayrımcı rejim pek çok çocuğu iyi eğitim alma hakkından ve okuma zevkinden mahrum etti. Bu zevk tüm hayatım boyunca büyük değer verdiğim ve tüm Güney Afrikalılar için istediğim bir şeydir.”
Ünlü Güney Afrikalı yazar Chris van Wyk tarafından uyarlanan ve Paddy Bouma tarafından resimlendirilen kitap, Uluslararası Okuma Haftası için dördüncü nesil erkek torunu Ziyanda Manaway tarafından yayınlandı.
Manaway öğle yemeğinde “Dedemiz eğitim ve okumanın çocuklar için en önemli iki şey olduğuna inanırdı,” şeklinde konuştu. Ayrıca Mandela'nın bir mesajını okudu: “Ayrımcı sistem pek çok çocuğu iyi eğitim hakkından ve okuma zevkinden mahrum bıraktı. Bu zevk tüm hayatım boyunca çok değer verdiğim ve tüm Güney Afrikalılar için istediğim bir şeydir.”
Yayıncı MacMillan, kitabı 11 resmi Güney Afrika dilinde ve ayrıca Portekizce ile Amerikan İngilizcesi olarak da yayınladı.
Nelson Mandela özellikle çocuklar tarafından çok sevilirdi. Okulları, hastaneleri ve diğer kurumları ziyaret ettiğinde onlara şarkı söyler, bu da onları çok sevindirir ve onların sevgisi de ona geri dönerdi.
Serbest bırakıldıktan sonraki ilk yıllarda, küçük çocuklara sık sık Twinkle, Twinkle, Little Star adlı çocuk şarkısını kendi usulüyle söylerdi. Zamanla bu bir gelenek haline geldi ve o şarkıya başlar başlamaz çocuklar da büyük bir zevk ve coşkuyla ona katılmaya başladılar.
“Toplumlarıyla, uluslarıyla ilişkili olaylarla ilgilenen gençleri takdir ediyorum, belki de daha okuldayken mücadeleye katıldığım içindir bu. Böyle bir gençlik olduğunda, bugün yücelttiğimiz ideallerin asla ortadan kalkmayacağından emin olabiliriz. Gençler teşvik edildiğinde baskı saraylarını yıkabilir ve özgürlük bayraklarını dalgalandırabilirler. ”
1976 Soweto İsyanı'ndan sonra Robben Adası ve Güney Afrika'daki diğer hapishaneler yeni mahkumlarla, ülkenin tarihinde dönüm noktası niteliğindeki bu dönemde yerini alan gençlerle dolup taştı. Ayrımcı rejimin silahlı polis gücüyle yüz yüze gelen Soweto nesli öldürülmüş, sürgüne gönderilmiş veya tutuklanıp hapse atılmıştı. Bu militan gençler, Mandela neslinden beri ayrımcı rejime karşı sivrilen ve rejimin ezip geçtiği muhalefetin yükseldiğini haber veriyordu. Umut hala vardı. Ayrımcı rejime karşıt güçler yine yürüyüşlere başlamış, eski mahkumlar için yeni bir ilham kaynağı olmuştu.
Nelson Mandela, Afrika Ulusal Kongresi Gençlik Örgütü'nün kurucu üyelerindendi. Aslında ANC'ye Gençlik Örgütü 1944'te kurulduğunda katılmıştı. Burada, organizasyonun kuruluşunu anlatıyor ve aynı zamanda kendi eksikliklerini de dürüstçe ifade ediyor; siyasi tartışmalara ve toplantılar katılma konusunda kendisini ne kadar gergin hissettiğini söylüyordu.
Nelson Mandela çocukları ve gençleri çok sevmesiyle de ünlüdür ve sık sık onların bir ülkenin ve sonuçta da tüm dünyanın geleceği için ne kadar önemli olduğundan bahseder. Burada, serbest bırakılmasından hemen sonra, Kanada'dan İrlanda'ya giderken yolda olan bir olayı anlatıyor. Kanada'nın Goose Bay bölgesinde, havaalanında aktarma uçuşu için beklerken birkaç dakikası vardır ve bir grup gençle konuşmaya karar verir. Gençlerin Kanada’nın Inuit halkından olduğu anlaşılır ve Mandela da onların kültürlerini tanımadığını açık yüreklilikle söyler.
Bu hikayede görüleceği üzere, Nelson Mandela için haysiyet çok önemlidir. Bir Londra gezisinde pek iyi değildi ve otelin dışında bekleyen bir grup gençle görüşmeyi ertelemişti. Ancak onların isteklerini yerine getirmek zorunda hissediyordu, özellikle de onlara imza verme sözü vermişken. Gençler saatlerce yağmurda onun İngiliz Başbakanı'nı ziyaretten dönüşünü bekledi. Sabırlı bir şekilde onun haysiyet duygusunu tahrik ettiler ve istedikleri şeyi aldılar.
Katkıda Bulunan: Photographer—Ardon Bar-Hama
Katkıda Bulunan: Photographer—Matthew Willman
Katkıda Bulunan: Photographer—Debbie Yazbek
Katkıda Bulunan: Photographer—Benny Gool
Katkıda Bulunan: Animation—Umlando WeZithombe
Katkıda Bulunan: Research & Curation—Nelson Mandela Centre of Memory Staff