Il matrimonio
İran'daki evliliğin bir kısmı İran kültürüne özgü olan gümrük ve adetleri vardır. Bu gelenekler tarih boyunca birçok kez değişti ve etnik gruplara, dinlere ve hatta çeşitli sosyal düzeylere göre her zaman farklı şekillerde uyarlandı. Bugün, evlilik öncesi çiftler genellikle iş yerinde, üniversitede, halka açık yerlerde, partilerde ve aile toplantılarında birbirlerini tanıyorlar veya birçok durumda aynı aileler çocuklarına doğru kişiyi bulmakta önemli rol oynuyorlar. kızları. İran evliliği, birkaç aşamadan oluşan bir olaydır. İran'ın bazı bölgelerinde bunlar başlangıçta biraz farklıydı, diğer alanlarda ise değişiklikler kademeli olarak gerçekleşti. Fakat bu, ülkenin çoğu bölgesinde (özellikle Tahran'da) geleneksel İran evliliğinin aşamalarında yaygın ve olağan bir durum olup, etnik grupların çoğunda bulunur. Ancak, geleneksel evliliklerin yanı sıra, gümrüklere daha az bağımlı olan ve yalnızca evlilik sözleşmesiyle ve evlenme hayatının başlangıcıyla ilgilenen modern olanlar da vardır.
Geleneksel evliliğin aşamaları aşağıda sıralanmıştır:
Khāstegāri veya Evlenme Teklifi
Daha önce kararlaştırılan anlaşmalara göre, genellikle öğleden sonra veya gün batımı sırasında gerçekleşen evlenme teklifinin töreninde, baba ve anne, oğul ve diğer aile üyeleriyle birlikte, kızın evine çiçekler ve tatlılarla gider. Başlangıçta birçok konu hakkında konuşuruz ve daha sonra aile evliliğine yöneltilen evlenme teklifinde konuşma başlar. Genel olarak bu toplantıda kız, izleyiciye çay, şeker ve meyve ikram eder ve soruları yanıtlar. Daha sonra iki aile genel bir anlaşmaya varılırsa ve kültürel, sosyal, yaşam standardı vb. Olursa, gelecek eşler birbirleri için uygundur, evliliğin tarihi ve bir sonraki evresi sabittir, yani " balya borulu ".
- "Balya borne" (lett: consent) ve shirini khārān (lett: tatlılar yiyin)
Kızın evinde gerçekleşen bu törende akrabalar da yetişkinden uzak bir şekilde toplanmış ve tartışmada kızının çeyizi ve evlilik koşullarına ilişkin kesin anlaşmalar üzerinde durulmuştur. Balyanın töreninde, damadın ailesi, geline bir parça bez, bir altın yüzük ve bazen bir şeker konisi olarak kızın nişanlandığını ve çocuğuna ait olduğu anlamına gelir. Dümen, bale bornunun töreninde tartışılan en önemli şeydir. Bazı etnik gruplarda, gelinin ailesi, gelinin babasına ve annesine ait olan "shirbahā" (lett: sumun veya süt fiyatı) olarak bilinen eşe bir miktar gerektirir ve genellikle bazı bölümlerin satın alınması için kullanılır. gelinin takımı. Yapılan konuşmalar ve anlaşmalar bir kâğıt üzerine yazılır ve tanık olarak hazır bulunanlar tarafından imzalanır.
Nişan partisi
Nişan partisi, genellikle balya töreninden sonra ve dini bayram ya da resmi tatil ile birlikte bir süre sonra gerçekleşen bir tören; İçinde çocuğun aileleri ve kız bu sendikayı daha resmi bir şekilde ilan ediyor. Nişan partisi, mütevazı bir özel aile resepsiyonu veya evde, bir salonda veya çok sayıda misafirin bulunduğu bir bahçede gerçekleşen görkemli ve görkemli bir törenden oluşabilir. Bu tören için davetiye bile gönderildi. Her şehirde mevcut geleneklere bağlı olarak, nişan tarafının gümrük ve formaliteleri gelinin veya damadın ailesinin sorumluluğundadır.
Kül-kanān töreni (sözleşmenin hükümleri)
Kanān ağacının konusu ve töreni çok önemlidir ve iki şekilde gerçekleşir: ilk önce kız evinde bir tören olan, genellikle kadınlar ve erkekler ayrı odalarda, sözleşmenin okunması için bir araya gelirler. Bunun koşulları ve kızın çeyizleri daha önce ve balya bornunun töreni sırasında tanımlanmıştır. Bu törende, kız ve oğlan yan yana oturmaktadırlar ve Kuran, ayna, şamdan gibi sembolik nesnelerle bezenmiş düğün ziyafeti (Sofreh-ye Aghd) önünde otururlar. su, ekmek, peynir, otlar, kristalize şeker, tatlılar, ceviz, badem, fındık, yumurta, bal, yoğurt ve başlarına iki flaplı bir ipek kumaş tutulur. Kadınların ellerinde, başka bir kadın bu bezin içinde iki şeker konisi parçalara ayırır, böylece yeni evliler başlarına küçük parçalar düşer; aynı zamanda bir "aghed" (evliliği yürüten kişi) sözleşmeyi okur; çoğu durumda üç kez kıza tekrar tekrar başvurduktan sonra, bu, ebeveynlerinin iznini aldıktan sonra, üçüncü kez olumlu cevap verdikten sonra. Çoğu zaman, üçüncü kez istekte bulunup, evet demeden önce, gelinin “zir lafzi” denilen, damadın annesinden bir armağan alması ve sonra da sözleşmenin okunduğu anlaşılmaktadır. Daha sonra gelinle damat ve bazı tanıklar, çiftin genelliğini içeren ve evliliğin tarihini, çiftin koşullarını, görevlerini ve sorumluluklarını içeren resmi bir belge olan ashd-nme'nin bütün sayfalarını imzalar. Yeni evliler. Tören, geline hediye, neşeyle ve eğlenceli misafirlerle armağan ederek devam ediyor.
Bu partide genellikle akşam yemeğinin hazırlanması gelinin ailesine ait olmakla birlikte, çiçek, şeker ve meyve tedariki gibi diğer harcamalar da damat işidir. İkinci formda, kız ve erkek ile aileleri arasındaki genel anlaşmadan sonra, sözleşme özel olarak okunduğunda evlilik resmi ve hukuki olarak sonuçlandırılır; diğer özel formaliteler olmadan ya da basit bir resepsiyonun organizasyonuyla birlikte hayatlarına birlikte başlıyorlar. Bazı durumlarda sözleşme, sözleşme süresinden sonra ve düğün töreninde okunur.
Pā-goshā töreni
Pā-goshā terimi, sözleşmeyi imzaladıktan sonra baba ve annesinin, aile üyelerinin ve akrabalarının düzenlediği, eşlerin evlerine davet edilmeleri ve aile toplantılarına katılmaları için davet edebilecekleri taraflar veya kabuller anlamına gelir. Hediyeler genellikle bu resepsiyonlarda çiftlere verilir. Ancak bu partiler, evlilikten sonra bile en yakın akrabalar arasında yer alır.
Düğün kitinin hazırlanması
"Jahizie" ya da "jahāz", iki ya da üç kişinin yaşamı için gerekli olan teçhizat aksesuarları ve ev eşyalarından oluşan bir settir; gelin, evliliğin geldiği sırada yeni ortak eve getirdiği nesnelerdir. Genellikle aile içindeki kız büyüme evresindeyken ve evlenme yaşına gelmek üzereyken, ailesi farklı eşya satın almaya hazırlanıyor fakat yılların geçmesiyle ve günlük ev aksesuarlarının teknolojik ilerlemesiyle, bugün, düğün töreninden önce bunların satın alınması ertelendi. Trousseau'yu yeni evlilerin evine getirmeden önce, uzak akraba çevresine mensup kadınlar, gelinin çektiği trousseau, kıyafet ve mücevherleri ve her misafirin hediye aldığı küçük partileri toplar ve yaparlar. Son olarak, ekipman çiftin evine doğru zamanda ve özel ritüeller ile, İran'ın bazı şehirlerinde hala var olan ve çok güzel olan ve dini bir yönü olan bir törenle getiriliyor.
Düğün için aksesuar alımı
Düğün töreninin kutlanmasından önce, eşler, yakın akrabalar dairesinde bir dizi kadının eşlik ettiği düğüne, düğün aksesuarları almak için çarşıya giderler: yüzük, gelinlik, hileler, ayna, şamdan, damat için elbise, vb. Eşi için eşini satın al ve onu satın al. Bu vesileyle, öğle yemeği sunan ve genellikle arkadaşları için hediyeler satın alan damat onlara teşekkür eder. Bu hediyeler "sar kharidi" denir. Günümüzde satın alma ritüelleri daha az sıklıkta gerçekleştirilmekte ve bir günde tükenmektedir.
Tören hanā-bandān
Hanā-bandān, yeni evlilerin evinde, düğün gününden önceki gecenin en gençlerinde düzenlenen bir kutlama ve bekarlık veya bekarlığa veda törenidir. Bu festivalde damadın ailesi gelin meyvelerini, tatlılarını ve dekoratif kınalarını getiriyor. Sonunda, eşlerin ve misafirlerin elleri bile kına ile boyanır ve her şey büyük bir neşe ve geç saate kadar kutlanan bir atmosferde gerçekleşir.
Düğün töreni
Düğün töreni, gelin ve damadın hemen hemen tüm uzak ve yakın ailelerinin katıldığı ve tam bir resepsiyonun verildiği görkemli ve sevinçli, çok önemli bir tören. Bu parti için tüm masraflar damadın ücretlendirilir. Sonunda yeni evliler, sevinçle ve bir grup misafirle birlikte yeni evlerine ve vahşi rüyanın yanması, bir hayvanın kurban edilmesi ve Kuran'ın altından geçmesi gibi özel bir ritüel eşliğinde evlerine girerler. İran'ın şehirleri ve bölgelerindeki bu festival belirli gelenekleri sağlamış ve bazı durumlarda üç gün veya daha fazla sürebilir. Son yıllarda İran'da grup ve üniversite düğün törenlerine tanık oluyoruz.
Tören pātakhti ve mādarzan salām
Pātakhti töreni günü düğün töreninden sonra gerçekleşir. Günümüzde daha az sıklıkla gerçekleşen bu törende, sadece yakın akrabalara ait kadınlar, gelin ailesi tarafından düzenlenen öğleden sonraları bir partiye katılır ve onlara kek, meyve, tatlı ve içecek ikram edilir. Bu vesileyle misafirler hediyeleri gelin getiriyor. Benzer şekilde, bu tören Kanada ve Amerika'da "Gelin duşu" adı altında gerçekleştirilmektedir. Ayrıca, düğünü izleyen sabahları, “mādarzan salām” adında bir ritüel vardır; içinde bir hediye olan damat, gelinin annesini görmeye gider ve ona teşekkür eder, elini öper ve armağanını alır.
Luna di Miele
Formalitelerin son aşamalarından ve düğün töreninden sonra, bazı eşler birlikte bir gezi için ayrılırlar, balayı. Dindar aileler arasında Meşhed şehri ilk varış noktası olarak seçilmiştir.