den Salon.com
Bölümünden "Hayır Şaka: Ebeveynlik yan yol üzerinde Kadın Yazarlar" Henriette Mantel tarafından düzenlenmiş. Seal basın, Perseus Books Grubu'nun bir üyesi bulunmakta. Copyright 2013 olması gerekir.
Ben çocuk yok, ve ben onları istediği ya da istedim hiç emin değilim. Bu karar mümkün değil garip. Çocuk büyük ve çoğu arkadaşım artık geç ergenlik ve erken 20s gibi, neredeyse yetişkin çocuğum var, ve ben bir kez kollarımda düzenlenen bu uzun boylu varlıklar görmek, ve eğlenerek, alarma am, ve ben istiyorum sadece zamanın geçişi için ve nasıl bitkiler gibi bize yetişir, ağlamaya. Bütün bu yıllar boyunca onlar büyüdüm nasıl, düşünmek, aşağı büyüdü gerekir. Gerçekleştirmek için korkunç.
Koreli çocuklar yaygara bir çok hayat eski ülkede zor olduğu için onlar üzerinde yapılan, sanırım almak ve hayatta eğer büyük bir anlaşma oldu. Bir bütün yıl için yaparken başka bir takip 100 günlük zaman atılan büyük bir parti, var. Her iki gerçekten sarhoş olduğu gibi bir şey hatırlamıyorum, ancak ailem, bu partilerde benim resimlerim bir sürü aldı. Tüm bu büyük renkli pirinç kek, her pastel şerit dövülerek ve buğulanmış pirinç unu bir buğulama tabakası, doğum günü pastası gibi tatlı değil ama lezzetli hepsi aynı tedavi - resimlerden ben pasta olsa bakın. Bir chewy Napoliten dondurma, ya da karbonhidrat yapılmış bir eşcinsel gurur bayrak gibi görünüyor. Bu en iyi ve ben bunu istiyorum, ama bu pasta isteyen bir bebek sahibi için yeterli bir neden olmadığını düşünüyorum.
Annem bebekler üzerinde deli gider. Bazı insanlar sadece bunu. Onlar onları seviyorum! Ben asla. Bebekler bana bir şey daha korkutmak. Bunlar küçük ve kırılgan ve duyarlı konum - ve başkasının! Ben borçlanma şeyler nefret kadar, ben diğer insanların bebekler tutan nefret ne kadar. Çok fazla sorumluluk. Tabii ki güzel ve sıcak ve sevimli, ve onlar sizin gibi ve karşılığında size tutun karar bu kadar komik, ama ben onları sonsuza kadar değiştirecek yanlış bir şey yapma korkuyorum. Onlara garip bir görünüm vermek ve 50 yıl sonra benim hakkımda kendi terapist konuşuyor olabilir. Annem bu korku hiçbiri yoktur. O onların çocukları ile ilgili diğer anneler konuşmak edeceği ölçüde çocuklar seviyor - hatta beyaz anneler - o zaman bu bitti! Ben büyürken, bu çok utanç verici oldu. Ben, "Anne gibi oldu! Kapa çeneni! Onlar BEYAZ konum! "
Çocuklar söz konusu olduğunda, annem sınırları inanmıyor. O tüm çocuklar seviyor, ve bu dünya annelik iyi bir örnek. Bunu yapmak gerekiyor, ama ben önce, ilk etapta çocuklar korkumu üzerinden almak gerekir.
Ben genellikle oldukça iyi onlarla birlikte olsun gerçeği gibi, çocuklar kendilerini bir korku olmayabilir. Onlar benim dövmeler ve benim karmaşık olmayan çocuk / yetişkin yüz gibi. Onlar benim turuncu ayakkabı ile tanımlamak. Onları şeyler paçayı izin verir gibi görünüyor, ve biliyorum. Çocuk sahibi olma korkumu açıkçası, ben sadece bu kadar herkes sevmek istemiyorum, olmasıdır. Ben sevgi ile kendi sorunları var ve bir ömür boyu aynı oyunlar işlenmiş ve oynamıştır, ama biriyle yapmak olsaydı ne ben aslında YAPIMI?! (Ya da Çin için tüm yol gitti ve kabul edilen bu bir şaka değil -. Gerçekten, kim farkı bilmek gidiyor çünkü uzun, ben Çin'den bu kız bebek biri kabul olacağını düşündüm?)
Gerçekten dürüst, ben bağlılık bu tür standı eğer bilmiyorum, ya da, ben başkasına bu savunmasız olma ele sanmıyorum. Çocuğum tamamen kalbim olurdu - gerçekten üzerinde, kendimi ile başlayan hayatımda bütün ilişkiler,, ben bile nereden başlayacağınızı bilemeyiz verilen asla sahip.