Genelde bütün insanlar gibi bütün yıldızlar da birbirlerine benzerler ama ayrıntıları, boyları, kimyasal bileşimleri, ışıları birbirlerinden farklıdır. Güneş, galakside bulunan milyarlarca yıldız arasında vasat bir yıldızdır. Ama o bizim yıldızımızdır ve yaklaşık 150 milyon kilometrelik bir alan içinde tek sistemin temel yıldızıdır. Sistemimize en yakın yıldızın ışını bize beş yılda ulaşır, buna karşılık Güneş’in ışınları Dünya’ya sekiz dakikada ulaşmaktadır. Bütün enerji, bütün yaşam, bu ışınlardan doğmaktadır. Ama Güneş, yaşamının yarısını tamamlamıştır. Beş milyar yıl sonra Dünya’yı kucaklayan dev bir kızıllık olacaktır.
Güneş’in merkezinde: Çekirdekte (1) hidrojen helyuma dönüşür. Çekirdeğin yanındaki radyasyonlu bölgede (2) çekirdeğin oluşturduğu enerji radyasyonla yayılır. Konvektif bölgede (3) maddelerin hareketiyle enerji oluşur. Sıcak madde çekirdekten uzaklaşırken “soğuk” madde çekirdeğe yaklaşır. Güneş’in yüzeyinde, (4) taneciklerin durmaksızın devam eden hareketi birkaç dakika sürer. Püskürmeler (5) birkaç megaton dinamitin infilakına eşdeğer mekanik enerji boşaltımıdır.
Güneş’in incelenmesi yıldızların fiziki yapısının anlaşılmasına yardımcı olmaktadır. Güneş tutulmaları sırasında, Güneş’in çevresinde, Güneş tacını oluşturan, çok zengin gazlardan oluşan bir sorguç oluştuğu farkedilmiştir.
17. yüzyıldan beri gözlemlenen Güneş lekeleri uzunca bir zaman Güneşin’in etkinliği olarak kabul edildi. Bir leke yüzeye doğru yaklaştıkça, yüzeydeki parlak tepeciklerin sarsıldığı fark edilir. Yüzeye ulaştığında, Güneşi oluşturan maddede püskürmelet olur. Yüzeyden kopan parçalar Kromosfer’in de yukarılarına çıkar. Tacı geçer ve büyük yaylar çizerek tekrar yüzeye düşerler.