Olha Kholod, kuzey Ukrayna’nın Sumy bölgesinde büyüyen yaz aylarında çok zaman geçirdi.
Kholod, “Bir bahçemiz var, tıpkı bir kat gibi bir ev… “Çok sessiz, güzel ve çok temiz hava, çok yeşil çünkü kuzey Ukrayna, orman gibi.”
Hepsinin Rus birlikleri tarafından yok edilmiş olma ihtimali çok yüksek, çünkü yollarına çıktı.
Savaş başladığında, Kholod televizyondaki görüntüleri gördü ve Kiev’deki merkez meydanı tanıdı. Hemen telefonuna uzandı.
“Sanırım birkaç saat onlara (ailesine) mesaj atmak gibiydi ve kimse cevap vermedi. Bu yüzden sadece uluslararası bir arama yapmaya karar verdim, ”dedi Kholod.
Abisi açtı telefonu.
‘Yeraltındaymışım gibi bir sığınaktayım’ dedi. Ve gözyaşları içindeydim, çünkü 21. yüzyılda kız kardeşimin Avrupa’da yeraltı sığınağı olması gerektiğini anlayamıyorum.”
Kholod, bir şekilde tehlikede olduğu hissinden kurtulamıyor çünkü ailesi her an tehlikede olabilir.
Kholod ABD’ye nasıl gitti?
Kholod, MÜ’ye ilk olarak 2015 yılında, Amerikan halkı ve dünyanın dört bir yanından gelenler arasındaki kültürlerarası ilişkileri, diplomasiyi ve kültürlerarası yetkinliği geliştirmek için tasarlanmış rekabetçi bir kültürel değişim programı olan Fulbright Akademik Programı aracılığıyla geldi.
Ondan önce evden hiç çıkmamıştı.
Bilim ve patoloji alanında yüksek lisans programına başvurdu ve şu anda doktorası üzerinde çalışıyor. Daha önce Kiev Taras Shevchenko Ulusal Üniversitesi’nden genetik bölümünden mezun oldu.
Lisedeyken, Kholod bilimsel bir yarışmaya katıldı ve bitki genetiği ile çalışarak ulusal düzeye ulaştı.
Evde aile durumu
Kholod’un ablası ve ebeveynleri Kiev’de aynı sokakta yaşıyor. Babası yaklaşık beş yıl önce birden fazla felç geçirdi.
Yürüyemiyor. Göremez. O taşınabilir değil. Dışarıda neler olup bittiğini anladığından tam olarak emin değil.
Annesi anaokulu öğretmeni ve okul kapalı olduğu için 7/24 onunla ilgileniyor. Kholod’un ablası bir telekom şirketinde fatura departmanında koordinatör olarak çalışıyor. Çok önemli biri olarak görülüyor ve evinden çalışmaya devam ediyor, insanların paraları biterse veya altyapı hasar görürse iletişim kurabilmelerine yardımcı oluyor.
“Sanırım şimdilik haftada yedi gün çalışıyor. Genellikle dokuzdan altıya kadar bir işi vardı, ama şimdi dikkatini gerektiren bir şey olursa daha sonra arayabilir,” dedi Kholod.
Ailesi Kiev’den ayrılmayı düşünmüyor. Babası gibi engelliler için yeterince güvenli yeşil bir koridor yok.
“Yani, ablam kaçabilir ya da hoşlanabilir, bilirsiniz, bir şeylerden kaçabilir ama onu taşımak için fazladan insanlara ihtiyacı var. Yani şimdilik ailem için bir seçenek değil, o yüzden orada kalacaklar” dedi.
Kholod’a göre, Ukrayna ABD gibi engelli erişimine uygun değil MU kampüsü gibi her yerde tekerlekli sandalye rampaları veya kapıları açmak için düğmeler yok. Barınma ihtiyacı olsaydı, annesi babasını apartmanda bırakmak zorunda kalacaktı, bu yüzden şimdiye kadar sığınma evlerine girmeyi reddetti.
“Bu çok zor bir soru, çünkü bu, (a) ölüm-kalım durumu meselesi… Eğer bir şey olursa, o zaman ikisi de orada olacak, ama eğer annem (korunuyorsa), en azından o var. hayatta kalma gibi bir şans,” dedi Kholod.
Ukrayna için aktivizmde çalışın
Missouri’den birinin Ukrayna’daki insanlara yardım etmeye katkıda bulunabileceği birçok yol var. Bir kişi hükümet tarafından düzenlenen fonlara, büyük kuruluşlara ve daha küçük fonlara da bağışta bulunabilir.
Kholod’un Ukrayna’daki arkadaşları ve tanıdıkları, birinci sınıf çocukları için 2.000 dolar toplamak ve bu parayla onlar için bir şeyler satın almak gibi çeşitli şeyler için para topluyor.
“En küçük bir amaca bile bağış yapıyorum, bu insanlara güveniyorum, parayla ne yapacaklarını biliyorum” dedi.
Kholod, her hafta çarşamba günleri 16:30-18:00 saatleri arasında Broadway’deki mitinglere katılıyor. Ayrıca kampüsteki bazı yardım kuruluşları için QR kodları dağıtıyor ve diğer Ukraynalı öğrencilerle iletişim halinde kalıyor.
“Missouri senato temsilcileriyle bir toplantıya gittik ve en azından Fulbright gibi bir organizasyonu nasıl teşvik edebileceğimizi konuştuk … Ukrayna için para toplayabilir” dedi.
Columbia’daki halk kütüphanesinin dışında Ukrayna bayrakları dalgalanıyor. Kholod, akşam yürüyüşlerinde yanından her geçtiğinde onları görür.
“Bu benim için biraz cesaret verici çünkü insanların umursadığını görebiliyorum” dedi. “Ve muhtemelen Ukraynalılar değil. Evleri olan insanlar gibi, muhtemelen Amerikalılar, anlıyor musun? Yani, evet, gerçekten çok cesaret verici.”
Kholod, her zaman daha fazlasını yapmak istediğini hissediyorsun, dedi. Broadway’de düzenlenen ilk birkaç mitingde çok sayıda insan vardı ama şimdi giderek daha az sayıda insan geliyor.
“Sadece insanların dünyada neler olup bittiğini bilmesini ve hatırlamasını sağlamak için her Çarşamba orada olan biri olmak istiyorum” dedi.
.