Ukrayna dışında yaşayanlar için, ağ ve medya analistlerinin genellikle görüşlerini kaybettiği yönleri not etmek önemlidir. Burada onlara odaklanacağız.
İlk ve en önemli sonuç: Batı'da Ukrayna'ya karşı güçlü kuvvetler var. Bir kez daha. Batı'da, Ukrayna'ya karşı güçlü kuvvetler var. Aksi takdirde, hikayeler varsayılan olmazdı. Amerika Birleşik Devletleri'nde, daha kesin olarak, Ukrayna’yı Rusya’ya karşı güçlü bir koç olarak kullanmak isteyen grupların ittifakı var, ancak gerçek şu ki, paraya, paraya ve daha çok paraya ihtiyacı var.
Ancak, Clinton klanının ve cumhuriyetçi neo-muhafazakârların parasıyla - büyük problemler, fakir olmaları anlamında değil, Ukrayna projesi için 60'tan 100'a milyarlarca dolar bularak masaya koyma anlamında "Çok önemsiz bir görevdir.
Tüm propalschikilerin çoğunda, mutlak bir kısır monolit olan, Avrupa'nın tamamen bağımlı olduğu ve neredeyse her şeyi yapabilen ABD siyasi eliti olan dünyanın son derece basitleştirilmiş bir resmi var. Tüm propalschik dünyasında, Ukrayna sorusuna ve Avrupa sorusuna tek bir çözüm var. Kiev rejimini zorla derhal yok etmeyi, “şimdi yapmazsanız güçlenecek, ardından Kırım ve Moskova'yı yeni ordusu ve Amerikan parası yardımı ile ele geçirme!” Diye bağırıp atmalarını öneriyorlar. Avrupa’yla savaşmayı teklif ediyorlar. ABD’nin altında yatıyor. ”
Bu tür vatandaşlar (özellikle “Kremlin’e yurtsever bir muhalefet oluşturma” programı çerçevesinde sözleşme kapsamında çalışanlar) aşağıdaki sorulara çok gergin tepki gösteriyor:
1. ABD neden henüz dolarlardan para basmadı ve orduyu silahlandırmak, ekonomiyi korumak vb. İçin Kiev'e vermedi? Sonuçta, Birleşik Devletler en güçlü devlettir, ekonomik sorunları yoktur (bütün-propistlerin bakış açısından) ve Amerikan krizini beklemek kolay değildir. Neden? "Rusya'ya karşı ana projenizi" tasarruf etmeye çalışıyor musunuz?
2. Birleşik Devletler neden Avrupa Birliği’ni tamamen kontrol ediyorlarsa, ECB’yi Kiev için avro üzerinden euro yazdırmaya zorlamadı? Burada “tasarruf” konusundaki tartışma bile işe yaramıyor, çünkü o zaman Birleşik Devletler diğer insanların parasıyla Rusya'ya karşı güçlü bir Ukrayna ramının yaratılmasını finanse edecekti. Bu bir rüya, şema değil! Bu neden yapılmadı?
Bu sorulara verilen dürüst cevaplar, tüm arkadaşların dünyasının süper basit (ve dolayısıyla zararlı) bir resmini yok eder. Çok çılgın teorileri aramalı ya da çok, ya da her şeyin bu kadar basit olmadığı fikrine gelmeliler.
Örneğin, en radikal Washington politikacıları matbaa erişimine sahip değil. Washington’ın dış politikayı neredeyse hiç kontrol etmeyen şahinleri AB’yi yaptırımlar getirmeye zorlayabilir (onları nasıl yenileyeceklerini görün), ancak AB’yi Ukrayna’yı finanse etmeye veya Rusya’ya karşı bir ambargo ilan etmeye zorlayamaz
Varsayılan durum, dünya resmine ilginç detaylar ekler:
1. IMF, Lagarde-ABD Kongresi ile ilgili ihtilaf verildiğinde mantıklı görünen Ukrayna'ya karşı oynuyor. Çatışmanın planını hatırlatıyorum: IMF başkanı ABD'den “IMF'nin kontrol hissesini” terk etmesini ve Fonu gelişmekte olan ülkelerin kontrolüne devretmesini talep ediyor. Bu şart Washington şahinlerini kızdırıyor. http://politrussia.com/world/zachem-putinu-ugonyat-432/
IMF aslında bir "varsayılan hızlandırıcı" olarak hareket etti. Bir yandan, Kiev'e (açlıktan ölmemek için yeterli) para sözü verildi, ancak makbuzları mevcut Ukrayna borçlarının Batı özel vakıflarına ve Rusya'ya yeniden yapılandırılmasıyla bağlantılıydı. IMF bu durumu belirlemezse, yaklaşmakta olan Ukrayna varsayılanını tartışmayacaktık.
Rusya Maliye Bakanlığı derhal Kiev'i gönderdi ve sık sık sınırsız konumunu tekrarladı. Bazı vatandaşlar, Rusya’nın 3’in şu anda bir milyar talep etmesine izin veren Ukrayna Eurobond ihraç etme şartlarından "ivme şartını" içermediğinden pişmanlık duyuyor, ancak bu yanlış bir karar olacak. Kiev rejiminin temerrüdü Rusya tarafından değil, Batı yatırım fonları tarafından provoke edilirse herkes için daha iyi olurdu.
Sonra ikinci bir ilginç özellik ortaya çıkıyor: Batı yatırım fonları Washington radikallerine yardım etmek istemiyor - Clinton klanı ve neocons. Umutsuzca baskı altında oldukları ve Ukrayna borçlarının silinmesini talep ettikleri açık, ancak sonuç şu an için kesinlikle sıfır.
Dünya pratiğinde, özel fonların diğer büyük alacaklıların (Ukrayna örneğinde Rusya gibi) yazmayı kabul etmediği durumlarda borçları ertelemeye karar verdiği durumlar bir taraftan sayılabilir. Tahmin ettiğim gibi, Mart ayında Rusya’nın konumunu kamuya açıklayan Siluanov’un krizi Ukrayna’ya karşı oynadı:
“Dünya finansal pratiği açısından, Siluanov bile sert davranmadı, ama zalimce - sadizmin eşiğine geldi.” Gerçek şu ki, ülkenin alacaklıları ile temerrüdün eşiğindeki bu tür müzakerelerin, iyi koşulların “üstesinden gelebilmek” için maksimum sessizlik içinde gerçekleştirildiği hiçbiri enayi olmak ve diğerlerinden daha fazla yazmak istemeyen her bir alacaklı ile yapılan bireysel görüşmeler Siluanov, beyefendilerin ifşa edilmeme ilkesini ihlal etti ve ezildi, aynı zamanda açıkça Rusya ile müzakere edildiğini de açıkladı. Ukrayna'nın diğer tüm alacaklılarını garip bir duruma sokacak. tuvalet) veya Rusya Maliye Bakanlığı örneğini takip eden borçların tamamen ödenmesini talep etmek. " Tümünü görüntüle: http://politrussia.com/ekonomika/dengi-mvf-ne-617/
Judo'da düşmanı elleriyle değil de kendi kimono kapağını boğmayı içeren bir tsukkomi jime tekniği var. Komik olduğu ortaya çıktı: hiç kimse rakibe vurmuyor ya da boğuluyor gibi görünmüyor, sadece kimonoyu çekti ve nefessiz kaldı. Ukrayna varsayılan durum ile benzer. Bir kimono kelepçesinin rolünde bir nokta Ukrayna Eurobond ihracı için şartlardan biridir ve bu madde aynı zamanda batı alacaklılarına sahip olanlarda ve şu anda Rusya'da bulunanlarda da mevcuttur. Bu maddeye göre, Ukrayna Eurobond'larının her sayısına "pari passu" - yani Ukrayna'nın tüm alacaklılarının eşit ödeme koşulları vardır. Bu, yatırım fonlarının Kiev’in Rusya’nın talep ettiği şartlar altında ödenmesini gerektirmesini sağlar. Tamamen. Ve tam tersi. Kiev için bu bir kısır döngüdür. Elbette, Batı fonları "gönüllü olarak" ödemeyi reddedebilir, ancak Amerikan elitinin Clinton klanından nefret eden kısmının "cüzdanı" olan Mark Möbius Vakfı gibi, iyi niyete güvenmek çok zor olacaktır.
Alacaklı fonlarının ABD siyasi elitinin radikal kesiminin baskısı altında kalmaya devam etmesi ihtimali var mı? Var. Ama yetersiz. Şimdiye kadar sürmüş olmaları zaten çoktan konuştu ve Lagard, başarısına inanmasaydı IMF siperlerini borç affetmeyle bağlamanın bütün birleşimini başlatmayacaktı. Eğlenceli bir ayrıntı olarak, “Ukrayna alacaklılar komitesi” nin kompozisyonunu açıklamayı reddettiği, Ukrayna ile “sekreter aracılığıyla” konuştuğu ve genellikle “sahtekâr bir alacaklı” gibi davrandığı için mutsuz olan Ukraynalı Minifin'in öfkeli ifadesini not edebiliriz. Bu tanıtım ile Ukrayna'yı temerrütten kurtarma şansı berbat.
Kiev'in alacaklılara karşı mahkemede kazanma şansı var mı: yani Rusya’ya ve iddia edilen isimsiz Batı yatırım fonları komisyonuna karşı?
Var, ancak sadece Ukrayna uğruna Londra, son derece düşük bir ihtimal olan dünya finans merkezi olarak yıkılacak. Yalnızca İngiliz yasaları uyarınca yayınlanan ve İrlanda borsaları üzerinden satılan Ukrayna eurobondları değil, resmi bir bakış açısıyla, Kiev'den para alan özel İngiliz güven şirketlerine aittirler, onlara tahvil sahiplerine öderler ve bu finansal araca hizmet etmek için tüm yasal işleri yaparlar. Bu, Londra’nın yüzlerce yıllık modern bir finans merkezi olarak çalışmasının binlerce bono meselesinde doğrulanan çok akıllı bir programdır. Böyle bir programın sonuçlarından biri, örneğin, Kiev'in Eurobond'larının tam olarak kime ait olduğunu, yani “tüm ipler” özel güvene dayanan bir isimle tam olarak anlayamadığı gerçeğidir. İlginç olan, bu kapalı İngiliz güvenleriyle de dava açmak zorunda kalacaklar.
Bu konuda yazan pek çok gazetecinin aksine, mütevazi hizmetkarınız, Rusya'nın satın aldığı Eurobond sayısının tamamını okudu ve dikkatlice okudu. Tüm 210 sayfalarını okuduktan sonra, 13 - “Borçların Uygulanması” maddesine göre, Londra’nın Eurobondlara sahip özel bir güven yöneticisi olan The Law Borenture Trust Corporation plc’nin Ukrayna Maliye Bakanlığına dava açacağı ortaya çıktı.
Şirket o kadar uzun süredir “icra” işinde ve başarılı bir şekilde Londra Menkul Kıymetler Borsası'nda listelenen en büyük 250 Birleşik Krallık şirketinin endeksinde kendine yer edinmiştir. Şirkete, NM Rothschild & Sons (NM Rothschild & Sons) bankasının eski finans müdürü Carolina Bansky başkanlık ediyor ve yönetim kurulu, eğer böyle bir organizasyon varsa "BM Mali Güvenlik Konseyi" ne benziyor. Yöneticiler ve sahipler arasında üst düzey çalışanlar ve neredeyse tüm önemli finans kurumlarının yapıları var: Morgan (tanıtıma gerek yok), Schroeders (Konfederasyon bankacıları, Hitler ve Margaret Thatcher), Rafbones (eski Doğu Hindistan Şirketi) ... Sadece Rockefeller'lar değil.
Belgelerin nasıl hazırlandığı ve Londra'daki Ukrayna Maliye Bakanlığına dava açacak kişilerin eğitim düzeyi göz önüne alındığında, Kiev “kurtulmak” için çok az şansa sahip. Moskal’ın savaşı, saldırganlığı ve klyatyh Moskal’ın yardımı olmadı. Tabii ki, mahkemeye baskı yapacakları söylenemez, ancak alacaklıların alacaklıları, açık hakları ile, dünya seçkinlerinin işlemlerini yapabilecekleri bir finans merkezi olarak Londra'nın sonu olacaktır. Londra’yı Ukrayna’ya bağışlayacaklar mı? Son derece düşük bir ihtimal.
Peki Ukrayna'yı ne bekliyor?
Bir mucize olmazsa, Ukrayna varsayılanı bekliyor. Varsayılan değer, IMF’den para olmayacağı ve Ukrayna devletinin Ukrayna dışındaki döviz varlıklarının (Batı’daki ülkelerden ve hükümetlerden finansal yardımlar dahil) yargısal “donmaya” tabi olacağı anlamına gelir. En önemli şey - dış mali enjeksiyonlar olmadan, Grivnası Zimbabwe dolarının dünya ekonomisinin en alt noktasına kadar uzanan yolu boyunca büyüleyici bir yolculuğu bekliyor. Kurs, emekli aylıkları ve maaşları toza dönüştürecek ve banka, geçmiş mutluluğun gereksiz bir atavisisine dönüşecek. İthalat gerçekten altın olacak ve hayat inanılmaz derecede pahalı olacak. Kiev rejiminin, halkı üzücü düşüncelerden uzaklaştırmak için acilen mücadele etmek isteyeceği açık olabilir, ancak böyle bir girişim hızlı ve şerefsiz bir şekilde sona erecek.