Kolektif bilgeliğin bir örneği.
Otuzuncu doğum gününden birkaç hafta sonra, yazar ve girişimci Mark Manson, otuz ila kırk yıl arasında edindiği yaşam deneyimini paylaşma isteği ile otuz yedi yaşın üzerindeki blogunun abonelerine döndü.
600'den fazla kişi talebe yanıt verdi ve bunların çoğu birkaç sayfaya ayrıntılı cevaplar gönderdi. Onları analiz eden Mark, bazı ipuçlarının çeşitli insanlardan tekrar tekrar duyulduğunu ve yüzlerce kez şu veya bu şekilde bulunduğunu görünce şaşırdı. Görünüşe göre, bu birkaç düşünce, dördüncü on yılını değiştiren bir kişiye ne olduğunu mümkün olduğunca doğru bir şekilde tanımlıyor.
Aşağıda, çoğunlukla doğrudan alıntılar şeklinde Mark'a gönderilen 600 mektuptan en yaygın on ipucu verilmiştir. Bazıları yaşlarını ve isimlerini belirtti, bazıları ise isimsiz kalmak istedi.
30 yıla kadar hiçbir şey düşünmeden yaşadım ama otuzdan sonra büyük bir finansal atılım yapmak zorundasın. Emeklilik tasarrufları rafa kaldırılmamalıdır. Sigorta, emeklilik programı ve ipotek gibi şeylerin nasıl çalıştığını anlamak gerekiyor, çünkü artık bu yük sizin omuzlarınızda.
Nakit, 41 yaşında
Kelimenin tam anlamıyla gönderilen her mektupta mevcut olan en önemli tavsiye: Yaşlılık için birikim yapmaya başlamak için derhal finansal refahınızı oluşturmaya başlayın.
Bunu yapmak için okuyucular aşağıdaki eylemlerin yapılmasını önerdi:
Bazıları otuz yaşından sonra birikim yapamadığı için hayatta büyük sorunlar yaşamıştır. Jodie adında bir okuyucu, 30 yaşındayken her maaş çekinin %10'unu biriktirmeye başlamayı diledi. Kariyeri sonunda yokuş aşağı gitti ve 57 yaşında hala maaştan maaşa yaşıyor.
62 yaşındaki başka bir kadın da kocası kendisinden daha fazla kazandığı için kişisel birikim yapmadı. Daha sonra boşandılar ve boşanmadan sonra alınan tüm parayı ani sağlık sorunlarını çözmek için harcamak zorunda kaldı. O da, günlerini bir huzurevinde bitirme ihtimaliyle hâlâ maaştan maaşa yaşıyor. Bir başka okuyucu, 2008 krizinde beklenmedik bir şekilde işini kaybettiği ve hesabında hiç birikimi olmadığı için oğlunun parasıyla geçinmek zorunda kaldığını söyledi.
Hepsi bir konuda hemfikir: mümkün olduğunca erken ve mümkün olduğunca çok para biriktirmeye başlayın. 30 yaşında, iki oğlu olan, düşük vasıflı bir işte çalışan ve yine de emeklilik hesabı için para biriktirmeyi başaran bir kadının hikayesi gösterge niteliğindedir. Birikimlere yeterince erken ve başarılı bir şekilde yatırım yapmaya başladığından, 50 yaşında hayatında ilk kez finansal istikrarı sağladı. Onun sözleri: “Her şeyi başarabilirsin. Sadece yapman gerek."
Zihniniz, vücudunuzun gerçek yaşından 10-15 yaş daha genç olduğunu düşünür. Sağlığınız düşündüğünüzden daha hızlı gidecek ve bunu fark edecek vaktiniz bile olmayacak.
Tom, 55 yaşında
Hepimiz kendi sağlığımıza nasıl dikkat edeceğimizi biliyoruz. Nasıl doğru besleneceğimizi, nasıl doğru uyuyacağımızı, egzersiz yapmayı vb. listede biliyoruz. Ancak, emeklilik tasarruflarında olduğu gibi, yaşlıların görüşü her zaman ortaktır: sağlıklı olun ve yaşlılıkta sağlıklı kalın. Ankete katılan hemen hemen herkes aynı şeyi söyleyerek şunu söyledi: Vücudunuzla yaptığınız şey kümülatif bir etkiye sahip. Vücudunuz bir gün aniden yıkılmaz, yıllar içinde yavaş yavaş belli belirsiz çöker. Önümüzdeki 10 yıl içinde bu yıkımı yavaşlatmalısınız.
“Daha fazla sebze ye” banal tavsiyesinden bahsetmiyoruz. Kanser hastaları, kalp krizi ve felçten kurtulanlar, şeker hastaları ve hipertansif hastalar, hastalıklı eklemleri ve kronik ağrıları olan insanlar - hepsi aynı şeyi söylüyor:
“Geri dönüp yeniden başlayabilseydim, sağlıklı beslenmeye ve durmadan egzersiz yapmaya başlardım. Sonra kendime bahaneler buldum ama sonuçlarını hayal bile edemedim.”
Hayatınız için hiçbir değeri olmayan insanlara, eylemlere ve taahhütlere “hayır” demeyi öğrenin.
Hayley, 37 yaşında
Fiziksel ve finansal sağlığınıza dikkat edin çağrılarından sonra, zaten kırk yıldır yaşamış olanlardan en sık gelen tavsiye oldukça ilginçti: Zamanda geri gitmeyi ve kişisel yaşamlarına daha fazla kısıtlama getirmeyi çok isterlerdi. iyi insanlarla daha fazla zaman
Tam olarak ne demek istediler?
Jane, 52: “Sana iyi davranmayan insanlara müsamaha gösterme. Puan. Maddi kazanç için onlara müsamaha göstermeyin. Duygusal nedenlerle onlara müsamaha göstermeyin. Çocuklarınız veya kendi iyiliğiniz için bunlara göz yummayın.”
Arkadaşlarda, işte, aşkta, ilişkilerde ve hayatta vasat insanlara izin vermeyin.
Sean, 43 yaşında
Genellikle insanlar kendi sınırlarını aşarlar çünkü diğer insanların duygularını rencide etmeyi zor bulurlar ya da onun gibi başka birini değiştirmeyi ya da kendini daha iyi hissetmesini sağlama tuzağına düşerler. Asla işe yaramaz. Aslında, işleri daha da kötüleştirir. Okuyuculardan biri akıllıca şunları söyledi: “Bencillik ve kişisel çıkar farklı şeylerdir. Bazen nazik olmak için zalim olmak gerekir."
Yirmi yaşındakiler için dünya açık, fırsatlarla dolu görünüyor ve deneyim eksikliği, hak etmeseler bile insanlara yapışmalarını sağlıyor. Ancak otuz yaşındakiler, iyi ilişkilerin büyük zorluklarla ortaya çıktığını, dünyada her zaman arkadaş olmak için yeterince insan olduğunu, bu yüzden bizi hayatımızda desteklemeyenlerle zamanınızı boşa harcamak için hiçbir neden olmadığını öğrenmişlerdir. yol.
40 yaşındaki Rebecca: “Herkesin hayatında, her insanın aile ve arkadaş çevresinde trajediler olur. Böyle anlarda güvenebileceğiniz kişi olun. Bence otuz ile kırk yıl arasındaki fark, senin ve sevdiklerinin aklına bile gelmeyebilecek bir sürü boktan şeyin gelmeye başladığı on yıl. Anne baba ölür, eşleriniz ölür ya da aldatır, çocuklar doğmaya devam eder, arkadaşlar boşanır… Listenin sonu yok. Böyle bir zamanda bir kişiye sadece onunla birlikte olarak, dinleyerek, yargılamadan ne kadar yardımcı olabileceğinizi muhtemelen bilmiyorsunuzdur.”
Buna göre, hayatımıza girmesine izin vermediğimiz kişilerin önünde kişisel sınırların güçlendirilmesi çağrısında bulunan birçok okuyucu, size gerçekten yakın olan arkadaşlarınız ve aile üyelerinizle daha fazla zaman geçirmenizi tavsiye ediyor.
Hayattaki her şey uzlaşmalar üzerine kuruludur. Bir şeyi diğerini elde etmek için feda edersin ve ikisini bir araya getiremezsin. Kabul et.
Eldrie, 60 yaşında
Yirmi yaşındakiler hayallerle doludur. Dünyada her zaman sahip olduklarından eminler. Yirmili yaşlarımda, web sitem hakkında birçok yanılsama içindeydim - birçok etkinlikten yalnızca biri olacağına dair. Önümüzdeki on yılın çoğunu bu alanda yeterince yetkin olmaya çalışarak geçirmek zorunda kalacağımı nasıl bilebilirdim? Ve artık gerekli yetkinlikleri kazandığıma göre, büyük avantajlarım var, yaptığım işi seviyorum, öyleyse neden başka bir şey için her şeyden vazgeçeyim?
Tek kelimeyle: odaklanmak. Bir şeyi çok çok iyi yapmaya odaklanırsanız, hayatta daha fazlasını başarabilirsiniz.
Erickson, 49 yaşında
Başka bir okuyucu: “Geçmişten kendime bir veya iki hedefe/hayallere odaklanmayı ve onlar için çok çalışmayı tavsiye ederdim. Dikkatiniz dağılmasın." Ve bir diğeri: “Her şeyi yapamayacağınızı kabul etmelisiniz. Hayatta bir şeyler başarmak için çok şey feda etmeniz gerekecek.”
Bazı okuyucular, çoğu insanın kariyerini yirmili yaşlarının başında seçtiğini ve yapılan diğer birçok seçim gibi bunun da genellikle yanlış olduğunu belirtti. Gerçekten iyi olduğumuz ve keyif aldığımız bir şeyi bulmamız yıllar alır. Ancak, başka bir şeyde yarı başarılı olmaktansa, ana güçlü yönlerinize odaklanmak ve onları yıldan yıla maksimuma çıkarmak daha iyidir.
Otuz yaşında biri olarak kendime diğer insanların ne düşündüğünü bir kenara bırakıp doğal avantajlarımı, tutkumu tanımlayıp sonra hayatımı bunun üzerine inşa etmemi söylerdim.
Sarah, 58 yaşında
Bazı insanlar için otuz yaşında bile çok fazla riske mal olacak. Bu, on yılını inşa etmek için harcadığı bir kariyerin yok edilmesi, çalıştıkları ve alıştıkları gelir düzeyinin kaybı anlamına gelebilir. Bu da bizi asıl noktaya getiriyor…
41 yaşındaki Richard: “Otuz yaşına geldiklerinde çoğu insan seçilen yola bağlı kalmaları gerektiğini düşünse de, her şeye yeniden başlamak için asla geç değildir. Son on yılda, yanlış olduğunu düşünmelerine rağmen her şeyi olduğu gibi bırakma kararlarından pişmanlık duyan insanlar gördüm. Bunlar, günleri haftalara, haftaları yıllara çeviren çok hızlı on yıllık yaşamdır. Ve kırk yaşlarında, on yıl önce farkında oldukları sorunu çözmek için kesinlikle hiçbir şey yapmadıkları için kendilerini bir orta yaş krizinin ortasında buldular.”
En çok bunu yapmadığım için pişmanım.
Sam, 47 yaşında
Birçoğu, toplumun otuz yaşına kadar - kariyer, medeni durum, mali durum vb. ile "karar vermemizi" gerektirdiğini fark etti. Ama bu doğru değil. Aslında gönderilen düzinelerce mesaj, bir “yetişkin”den kamunun beklentilerinin sizi risk almaktan ve her şeye yeniden başlamaktan alıkoymasına izin vermemek için adeta yalvarıyordu.
Kırk bir yaşına girmek üzereyim ve kendi kendime otuz yaşında derdim: Hayatını inanmadığın ideallere uydurmana gerek yok. Hayatını yaşa, kimsenin onu kontrol etmesine izin verme. . Her şeyi sıraya koymaktan korkmayın, her şeyi yeniden yaratacak güce sahipsiniz.
Lisa, 41 yaşında
Pek çok okuyucu, otuz yaşından sonra kariyerlerini değiştirme kararı ve ardından yaşamlarındaki iyileşme ile birleşti. İçlerinden biri askeri mühendis olarak yüksek maaşlı bir işi bırakıp öğretmen oldu. Yirmi yıl sonra, bunun hayatının en iyi kararı olduğunu söylüyor.
Anneme bir soru sorduktan sonra şu yanıtı aldım: “Kutunun dışında daha fazla düşünmemi istiyorum. Baban ve ben bir tür plan yaptık: önce bir şey, sonra bir başkası, sonra üçüncü bir şey yapmak için ama geriye dönüp baktığımda, bunu hiç yapmamamız gerektiğini anlıyorum. Hayatlarımızı çok dar değerlendirdik ve bunun için biraz üzgünüm.”
49 yaşındaki Aida: “Daha az korku. Daha az korku. Daha az korku. Gelecek yıl elli olacağım ve bu dersi daha yeni öğrendim. Otuz yaşımda korku, hayatımın zehirli itici gücüydü. Evliliğim, kariyerim ve özgüvenim üzerinde inanılmaz olumsuz bir etkisi oldu. İnsanların benim hakkımda söyledikleri hakkında endişelendiğim için suçlu olduğumu kabul ediyorum. Başarısız olabileceğimi düşünüyordum. Sonuçları hakkında endişeli. Bu sefer tekrar yaşayabilseydim, daha sık risk alırdım.”
Stan, 48: “Telafi edemeyeceğiniz iki varlığınız var: bedeniniz ve zihniniz. Çoğu, yirmi yaşından sonra gelişmeyi ve kendi üzerinde çalışmayı bırakır. Otuz yaşındakilerin çoğu, kendini geliştirme konusunda endişelenemeyecek kadar meşgul. Ama okumaya devam eden, düşüncesini geliştiren, zihinsel ve fiziksel sağlığına dikkat eden birkaç kişiden biriysen, kırk yaşına geldiğinde yaşıtlarından ışık yılı önde olacaksın.”
Eğer biri otuzunda değişebiliyorsa, o zaman daha iyi olmak için kendi üzerinde çalışmalıdır. Birçok okuyucu, otuz yaşında tekrar masaya oturma kararının, yaptıkları en faydalı eylemlerden biri olduğuna dikkat çekmiştir. Birisi kurslara ve seminerlere kaydoldu. Birisi işine ilk kez başladı veya başka bir ülkeye taşındı. Birisi bir psikoloğu ziyaret etmeye veya meditasyon yapmaya başladı.
Bir numaralı hedefiniz, daha iyi bir insan, eş, ebeveyn, arkadaş, meslektaş olmaya çalışmak - başka bir deyişle, bir insan olarak gelişmek olmalıdır.
Emilia, 39 yaşında
Thomas, 56: "Zihinsel, duygusal veya sosyal olarak henüz ölmediyseniz, hayatınızı beş yıl önceden tahmin edemezsiniz. Beklediğiniz gibi gitmeyecek. Bu yüzden önceden plan yapabileceğinizi düşünmeyi bırakın, şu anda ne olduğu hakkında endişelenmeyi bırakın, çünkü her şey zaten değişecek ve hayatınızın yönünü kontrol etme arzusunun üstesinden gelin. Çok fazla risk alabilir ve hiçbir şeyi kaybetmezsiniz - hiç sahip olmadığın bir şeyi kaybedemezsin. Ayrıca kayıp duygunuz, zamanla zayıflayacak olan yansımalarınızın meyvesidir.”
Yirmili yaşlarımı özetleyen öğrendiğim derslerden biri, kimsenin ne yaptığını anlamadığıydı. Kırk yaşındakilerin mektuplarına bakılırsa, bu kural daha sonraki yaşlarda da işlemeye devam ediyor – aslında sonsuza kadar da çalışıyor.
Şimdi önemli olduğunu düşündüğünüz şeylerin çoğu on ya da yirmi yıl içinde kesinlikle önemsiz görünecek ve bunda yanlış bir şey yok. Buna “gelişme” denir. Sadece kendini her zaman çok ciddiye almamaya çalış.
Simon, 57 yaşında
38 yaşındaki Prue: “Bu on yılda size eşlik eden dokunulmazlık hissine rağmen, ne olacağını bilmiyorsunuz. Ve kimse bilmiyor. Bu, kalıcılığa ve güvenliğe bağlı olanları endişelendirse de, basit gerçeği fark ettiğinizde özgürlük verir: her şey sürekli değişiyor. Sonuçta, gerçekten üzücü zamanlar gelebilir. Acıyı uyuşturmayın ve ondan kaçınmayın. Hüzün herkesin hayatında olur, açık ve tutkulu bir ruhun sonucudur. Bunu takdir et. Her şeyden önce kendinize ve başkalarına karşı nazik olun, çünkü hayat daha iyiye giden harika bir yolculuktur.”
Otuz yaşımdayken kendimi bilgilendirmek isterim ki, kırk yaşıma geldiğimde hayatım aptalca, çeşitli ama aptalca şeylerle dolu olacak… O halde otuz yaşındaki ben, yargılamayın. Hala hiçbir şey bilmiyorsun. Ve bu iyi.
Shirley, 44 yaşında
Cash, 41: “Sevdiklerinizle daha fazla zaman geçirin. Büyüdükçe ilişkileriniz değişir ve tam olarak nasıl değiştikleri size bağlıdır. Ebeveynleriniz, siz onlara bağımsız bir yetişkin olarak kendinizi gösterene kadar sizi her zaman bir çocuk olarak görecektir. Herkes yaşlanıyor. Herkes ölür. Size ayrılan zamanı doğru ilişkiler kurmak ve aile hayatının tadını çıkarmak için kullanın.”
Ailemle ilgili mektuplarla dolup taştım ve onların gücü karşısında hayrete düştüm. Aile, önümüzdeki on yıllık yaşamımızın yeni ve büyük bir konusu, çünkü bize her iki taraftan da dokunmaya başlıyor. Ebeveynleriniz yaşlanıyor ve bir yetişkin olarak onlarla nasıl iletişim kuracağınızı düşünmeniz gerekiyor. Ayrıca kendi aileni kurmayı da düşünmelisin.
Çoğu, ebeveynlerle olan tüm şikayetleri ve sorunları geçmişte bırakmanın ve onlarla etkileşim kurmayı öğrenmenin gerekli olduğu konusunda hemfikirdir. Bir okuyucu şöyle yazdı: “Kendi kusurlarınız için anne babanızı suçlamak için çok yaşlısınız. Yirmi yaşında, evden kaçabilirsin. Otuz yaşında, bir yetişkinsin. Gerçekten. Üstünde ol.”
O zaman her birimiz şu soruyla karşı karşıyayız: çocuğumuz olmalı mı, olmamalı mı?
Kevin, 38: “Vaktin yok. Hiç paran yok. Önce kariyer yapmalısın. Bu normal hayatınıza son verecek. Kes şunu... Çocuklar harikadır. Seni her şeyde daha iyi yaparlar. Sizi olasılıkların sınırlarının ötesine geçmeye zorlarlar. Seni mutlu ederler. Çocukların doğumunu geciktirmeyin. Otuz yaşından önce yapmadıysanız, şimdi tam zamanı. Asla pişman olmayacaksın.
Çocuklar için “doğru” zaman asla gelmeyecek çünkü denemeden ne olduğu hakkında hiçbir fikriniz yok. İyi bir evliliğiniz ve yetiştirme ortamınız varsa, bunları mümkün olduğunca erken elde etmeye çalışın, bu size çok neşe getirecektir.
Cindy, 45 yaşında
İlginç bir şekilde, birçok benzer mektup var. Anonim, 43 yaşında: “Son 10-13 yılda öğrendiğim her şey barlar, kadınlar, plajlar, içkiler, kulüpler, başka şehirlere geziler çünkü işten başka bir sorumluluğum yok. Beni gerçekten sevecek iyi bir kadın ve belki bir aile için tüm bunların her anını verirdim. Gerçekten büyüyüp bir aile kurmanın işte başarılı olmaktan daha iyi olduğunu eklemek isterim.
Hâlâ hayattan zevk alıyorum ama bazen başka bir partide okuldan mezun olduktan sonra sürekli okula gelen biri gibi hissediyorum. Etrafımda insanlar aşık olur ve ilişkiler kurar. Tüm yaşıtlarım zaten evlendi ve birçoğu - bir kereden fazla! Her zaman bekar olmak tüm evli arkadaşlarıma havalı geliyor ama kimse hayatında bu yolu seçmemeli.”
Kendime beyaz atlı bir prens aramayı bırakmamı ve beni gerçekten önemseyen hoş ve zeki bir adamla olan ilişki için minnettar olmamı söylerdim. Şimdi bekarım ve bu konuda bir şey yapmak için çok geç gibi görünüyor.
Farah, 38 yaşında
Öte yandan, birkaç mektup tam tersi bir bakış açısını ifade etti.
İstemiyorsanız, bir aile ve çocuk sahibi olmak zorunda hissetmeyin. Birini mutlu eden şey herkesi mutlu etmez. Çocuksuz bekar kalmaya ve hala zengin ve mutlu bir hayat sürmeye karar verdim. Senin için en iyisini yap.
anonim, 40 yaşında
Sonuç: Aile, mutluluk için kesinlikle gerekli bir şey olmasa da, çoğu, ailenin her zaman için harcadıkları çabaya değer olduğunu düşünüyor. Tabii içinde sağlıklı ve uyumlu ilişkiler olması şartıyla.
Biraz bencil ol ve her gün kendin için iyi bir şey yap, her ay başka bir şey ve her yıl harika bir şey.
Nancy, 60 yaşında
Bu nokta okuyucu mektuplarında nadiren vurgulandı, ancak bir şekilde neredeyse her birinde mevcuttu: kendinize daha iyi davranın. Seni senin kadar önemseyen ya da düşünen kimse yok. Hayat zor, o yüzden şimdi kendini sevmeyi öğren, çünkü daha sonra yapmak daha zor olacak.
Birçoğu eski klişeyi kullandı: “Enerjinizi hayatın küçük şeyleri için harcamayın.” Altmış yaşındaki Eldrie akıllıca şunları söyledi: “Başka bir sorunla karşılaştığınızda kendinize sorun, sonuç beş ya da on yıl içinde önemli olacak mı? Değilse, üzerinde birkaç dakika geçirin ve devam edin.” Çoğu okuyucu basit bir kuralda hemfikirdir - hayatı tüm kusurlarıyla olduğu gibi kabul etmek.
Bu da bizi 58 yaşındaki Martin'den son alıntıya getiriyor:
“Kırk yaşıma geldiğimde babam bana kırk olmak istediğimi çünkü yirmi yaşında her şeyi bildiğini sanıyorsun, otuzda bunun böyle olmadığını anlıyor ve kırkında nihayet rahatlayabilir ve her şeyi olduğu gibi kabul edebilirsin dedi. vardır. Elli sekiz yaşında, onun haklı olduğunu söylemek istiyorum."
KANALI DESTEKLEYİN: PAYPAL (1$)https://paypal.me/arturuskh?country.x=RU&locale.x=ru_RU TEŞEKKÜRLER!
Bunlar, ilginç bulduğum fikirler ve kavramlarla ilgili notlarım - kitabın kapsamlı bir özeti değil. Lütfen bağlı kuruluş bağlantılarının dahil olmadığını unutmayın, Yalnızca kişisel olarak kullandığım ürün ve hizmetleri önerdiğimi ve arkasında durduğumu bilin.
Uyuşturucu ve alkol pek çok insanın hayatını bir şekilde etkiler. Bazı insanlar yaşamları boyunca gündelik içme veya kullanma deneyimi yaşayabilir ve hatta bunun deneyimlerini geliştirdiğini söyleyebilir.
Tarih boyunca insanlar yalnızlık veya ilham aramak ya da ruhsal farkındalıklarını derinleştirmek için vahşi doğaya yalnız gittiler. Yerli Amerikalılar genellikle genç erkekleri vizyonlarını aramak için haftalarca vahşi doğaya gönderirdi (Farb 1967).
Çevrimiçi ödeme sahtekarlığının ortaya çıktığını ve yeni olmadığının herkes için açık olduğunu düşünüyorum. Alıcı konumundaki herhangi birinin bir dolandırıcılığa düşmekten korktuğu veya halihazırda düşmüş olduğu veya dolandırıcılara yakalanmış birini tanıdığı açıktır.
asla kırılmayan, kendi yolunu bulan, ateşle şıngırdayan, her zaman inanmak isteyen, başka her şey neden önemli olsun ki, her şey bir yolunu bulup dururken, yavaş yavaş kalbimi veren türden. Bir yabancıya, hiç ayrılmak istemeyeceklerini umarak, umarım yeterli olur, her şey zorlaştığında ve umarım bir gün, o kadar da sert olmadığımı bilerek, kendimi yeterli bulurum. gerçekten blöf dediğim bu 'korkusuz Varlık'ta.
Bazen, Morgan Stanley'de çalışırken, bir çarşamba günü en iyi arkadaşınla yatmak isteyen Dalton adında bir adamla sarhoş olursun. Continental'den çıkıp St.