Finans muhabiri ve podcast sunucusu Felix Salmon, borç tavanı krizini ve yeni kitabını tartışmak için VV Ganeshananthan ve Whitney Terrell’in ortak sunucularına katıldı Phoenix Ekonomisi: Yeni Normal Değil’de İş, Yaşam ve Para. Salmon, mevcut borç tavanı krizimizin siyasi ve finansal sonuçlarını ortaya çıkarıyor ve mevcut açmazı önceki borç tavanı mücadeleleriyle karşılaştırıyor.
Ayrıca, düşük gelirli Amerikalıların mali sağlığındaki artış ve nüfusun büyük şehirlerden uzağa yeniden dağıtılması da dahil olmak üzere COVID salgınının yeterince takdir edilmeyen ve beklenmedik ekonomik etkilerini tartışıyor. somon okur Phoenix Ekonomisive pandeminin ekonomik hayatımızı nasıl değiştirmeye devam edeceğini açıklıyor.
Lit Hub’ın Sanal Kitap Kanalındaki röportajlarımızdan video alıntılarına göz atın, Kurgu/Kurgu Dışı/Kurgu’nun YouTube Kanalıve bizim İnternet sitesi. Podcast’in bu bölümünün yapımcılığını üstlenen Anne Kniggendorf, ve tarafından düzenlendi Hannah Karau.
*
Bölümden:
VV Ganeshananthan: “İşçi sınıfına bu sermaye akışı” dediğiniz şeyin büyük bir hayranıyım. Eğer istersek alt gelir gruplarının ekonomik yaşam kalitesini etkileyebileceğimizi gösteriyor. Soru şu ki, bunu hala yapmak istiyor muyuz? Bu herhangi bir şekilde devam edecek mi? Cumhuriyetçilerin Medicaid için istedikleri çalışma gereksinimleri bana tam tersi yönde ilerliyor gibi geliyor.
Felix Somon: Yani bu gerçekten “biz” hakkında nasıl düşündüğünüze bağlı. Bu tartışmaların çoğu, hükümet olarak “biz” hakkında düşünüyor, değil mi? Hükümet fakirlere çek yazar ve fakirler iyi durumda olur ya da hükümet fakirlere çalışma zorunluluğu getirir ve fakirler daha az başarılı olur. Yoksullar, Amerika’da nispeten güçsüz bireyler olarak orada öylece oturuyorlar. ABD hükümetinin yapmalarını istediği kadar iyi ya da kötü bir şekilde başarılı oluyorlar ve güç, sadece Washington’da oturuyor.
Pandemi sürecinde gördüğümüz şey sanırım sadece yoksulların gelirlerindeki artış değil, yoksulların gücündeki artıştı. Kendilerini ilk kez pazarlık gücüyle buldular. Emek ve sermaye arasındaki ilişki, ilk kez az çok hepimizin hatırlayabileceği kadar çok olmaya başladı. Yoksullar işlerini bırakmaya ve daha iyi ücretli yeni işler bulmaya başladı. Sendikalaşabilir hale geldiler ve daha yüksek ücret talep edebilir hale geldiler.
Ve işverenler, insanlara iş yaptırmak için daha fazla ödeme yapmaları gerektiğini fark etmeye başladılar. Tüm bunlar şu sorunun dışında gerçekleşir: “hükümet Medicare’e çalışma gereksinimleri ve bunun gibi şeyler dayatmalı mı?”
Yani, evet, hükümet hakkında tartışmalar yapabiliriz. Ve açıkçası, hükümetin yoksullara yaptıkları çok önemli ve yoksulluğu azaltma programları çok önemli. Ancak bunun altında, pandemi sırasında gördüğümüz şey ve bence bu öngörülebilir gelecek için burada, aslında bir bakıma daha da güçlü bir şey var, bu da işçi sınıflarını daha iyi çalışma koşulları ve daha iyi talep etmeleri için güçlendirdik. ödemek.
Whitney Terrell: Bunu sevdim. Yani, ben bunun hayranıyım. Bu gerçekten dikkate değer bir şey çünkü insanların daha iyi ücretler için pazarlık yapabildiklerini görmeyeli uzun zaman oldu, en azından benim son 20 yıllık anekdotsal hafızamda. Yine de bazı sorunlar var ve bunların o kısmını nasıl etkileyeceğini merak ediyorum. Kitapta, Federal Rezerv oranları önemli ölçüde artırdığı için geçen yıl değişen faiz oranlarının ne kadar düşük olduğundan bahsettiniz.
Düşündüğüm diğer şey de göçtü. Yani Trump, grip ve farklı hastalıklarla ilişkilendirilen bu yasayı kullanarak, Amerika’ya hastalık getiren herkese sığınma hakkı tanıyabileceğinizi söyleyerek hemen sınırları kapattı. Bunu yapmayı bıraktılar. Merak ediyorum, o seviyede bu iki konu hakkında konuşabilir misiniz?
FS: Göç süreci hakkında yorum yapabilirim. Sanırım göçmenlik hakkında anlamanız gereken ilk şey ve birazdan faiz oranları hakkında yorum yapacağım, ancak göçmenlik hakkında anlamanız gereken şey, hem emek hem de sermaye için tuhaf bir şekilde iyi olduğu. Açıkçası, şirketler işleri yeni insanların yapmasını istiyor. Şu anda Amerika Birleşik Devletleri’nde büyük ölçüde Covid’in neden olduğu büyük bir işgücü açığımız var. Pek çok insan öldü, pek çok insan uzun süredir Covid geçirdi ve pek çok insan, bilirsiniz, bir “YOLO” hissine kapıldı. İşimi sevmiyorum ve gidip kumsalda uzanmak ya da kendi şirketimi kurmak için bırakacağım.”
Dolayısıyla, işgücü sıkıntısına neden olan bu inanılmaz derecede düşük işsizlik oranına sahibiz ve göç, bu işgücü eksikliğinin bir kısmını hafifletmeye yardımcı olacaktır. Ancak sınırda yer alan ve bu, ekonomistlerin onlarca yıldır üzerinde gerçekten çalıştığı bir konu olan göçün, ücretler üzerinde gerçekten çok büyük bir etkisi yok, ama muhtemelen onları düşürmek yerine yükseltiyor. Göçmenler şirketler kurup insanları istihdam ediyor ve emek talebini artırarak ekonominin boyutunu büyütüyor. Ve canlı ekonomilerin çoğu oldukça güçlü göç derecelerine sahiptir ve tarihsel olarak konuşursak, Amerika ne kadar çok göç alırsa, ekonomisi o kadar iyi durumda ve çalışanları o kadar iyi durumda olmuştur. Bu yüzden işçi sınıfı için daha fazla güç isterken göç yanlısı olabileceğimizi düşünüyorum. Bu iki fikri aynı anda kafanızda tutmanın kolay olduğunu düşünüyorum.
Ve faiz oranları biraz daha ilginç. Biliyorsunuz, Merkez Bankası’nın faiz oranlarını yükseltmesinin tüm amacı ekonomideki talebi soğutmak; ekonominin çok sıcak olduğunu düşündüler. Diğer şeylerin yanı sıra şirketlerin biraz yavaşlamasını, daha az insanı işe almasını ve emek talebini azaltmaya çalışmasını istediler. Bu kesinlikle gelir dağılımının alt yarısındaki işçilere olan talebin azalmasıyla kendini gösterecek, ancak garip olan şeylerden biri, başlangıçta, çoğunlukla gelir dağılımının üst yarısında ortaya çıkmış olması.
ağırlık: Evet, benim de fark ettiğim buydu, yazılım mühendisleri işten atılıyor.
FS: Kesinlikle. Büyük işten çıkarmalar Google, Amazon ve Facebook gibi yerlerde oldu, değil mi? Fast food lokantalarında bulunmadılar. Biliyorsunuz, belki de talebi bu şekilde azaltabiliriz, yılda yarım milyon dolar kazanan birkaç yazılım mühendisini işten çıkararak ve yılda 400.000 dolar ödeyen yeni bir iş bulmaları gerekecek. Bu da aynı etkiyi yaratabilir.
VVG: Bu büyüleyici. Merak ediyorum ve sanırım daha sonra bununla ilgili tamamen ayrı bir bölüm yapacağız, ancak bunun nasıl bir uyum sağlayacağına dair düşüncenizi gerçekten merak ediyorum – çabalarla ilgili tüm bu şeyleri okuyorum. küçüklerin çalıştırılmasına ilişkin düzenlemeleri gevşetmek için farklı eyaletler. Ayrıca, elbette, göçmen çocukların çalıştırılmak üzere sömürüldüğüne dair bazı ifşalar oldu. Ama iki ayrı şey gibi görünüyor, hem “çocuklarımızın çalışmasını istiyoruz” gibi bir tür performatif Cumhuriyetçi çaba gibi, hem de bu aynı zamanda göçmenlik olmayan bu işgücü eksikliğini bir şekilde ele alma girişimi gibi. . Sadece bunun hakkında ne düşündüğünüzü ve eğer varsa bunun ne gibi bir potansiyel etkisi olacağını merak ediyorum.
FS: Sağ. Burada bir araya getirilen bir sürü çok, çok ayrı konu var. Birincisi, “Gençken bir gazete rotam vardı ve bu benim için harikaydı ve doların gücünü ve çok çalışmanın gücünü öğrendim ve kendimizi teşvik etmeliyiz” gibi nostaljik bir Cumhuriyetçi fikir. çocuklar böyle işler bulsun.”
Bu tür şeyler, seçmenlerin belirli bir kısmında iyi oynuyor ve olup biten diğer şeyle, yani çalışmaya zorlanan ve bazen hiç ücret ödenmeyen, genellikle göçmen olan küçüklerin gerçek sömürüsüyle tamamen alakasız. genellikle belgesiz, genellikle tamamen sömürülen kişiler. Ve bu, her zaman yasa dışı olmuştur ve her zaman yasa dışı olmalıdır. Tüm eyaletlerde gerçekten çok zor uygulanmıyor. Ancak yasaları çıkarsanız bile, göçmenlerin aşırı sömürüsü yasallaştırılmayacak ve açıkça yapılmaması gereken bir şey gibi, çocukların çalışmasına izin vermeliyiz gibi bir şey.
ağırlık: Tamam, diyelim ki temerrüde düştük, diyelim ki bir araya getiremediler. Tamam aşkım. Peki ne olurdu? Borsa çöker herhalde. Sanırım 2011’de ona yaklaştığımızda yüzde 19 gibi düştü. Tahvil piyasası kontrolden çıkacaktı. Belki ABD, yanlış hatırlamıyorsam, 2011’de de olan bir şey olan borcunda S&P’nin notunu bir kez daha düşürürdü. Ya da belki o daha önceki bir yıldı, bana söyleyebilirsin. Bu, büyük hisse senetleri ve tahvilleri olmayan insanları gerçekten etkiler mi? Kitapta, Covid’in zorunlu kış uykusunun aslında bazı faydaları olduğuna dikkat çektiniz, değil mi? Bir borç temerrüdü ve ardından gelen ekonomik kış aynı faydalardan bazılarına sahip olabilir mi? Özellikle işçi sınıfı için? Sadece aynı şeyi mi yapıyoruz? Oh, evet, daha fazla teşvik alıyoruz, herkes evde kalıyor. iyi olacak
FS: Tamam aşkım. Kitaptaki tezim, “normal değil yeni” içindeyiz ve pek çok beklenmedik şey oluyor. Ve çılgın, beklenmedik olaylara açık olmalıyız. Ve prensip olarak, bir ABD hükümetinin temerrüde düşmesinin birdenbire iyi bir şey olması son derece beklenmedik olacaktır. Ayrıca bunun inanılmaz derecede düşük bir ihtimal olduğunu düşünüyorum. 1878’den beri gerçekten temerrüde düşmediğimiz için, temerrüde düşme durumunda ne olacağı konusunda çok fazla kıyamet ve kasvet var.
Gerçekten bilmiyoruz, bu yüzden size ne olacağını söyleyemem. Ancak size söyleyebileceğim şey, Hazine Tahvili piyasasının tüm küresel finansal sistemin üzerine oturduğu ana kaya olduğu ve Hazine Tahvillerinin ABD hükümetinden gelen ve ABD’ye akan faiz ödemeleri açısından çok istikrarlı ve öngörülebilir nakit akışları olduğudur. tüm küresel finansal sistem, küresel ekonominin hareket etmesini sağlayan şeydir. Bu akışlar olmadan, her şey anında durma noktasına gelir. Para gitmesi gereken yere gitmiyor.
• Phoenix Ekonomisi: Yeni Normal Değil’de İş, Yaşam ve Para • Arduvaz Parası dijital ses dosyası
Diğerleri:
• “Borç Tavanı Krizlerinin Kısa Tarihi” kaydeden Raymond Scheppach
Kaynak : https://lithub.com/rising-from-the-ashes-felix-salmon-on-the-debt-ceiling-crisis-and-the-surprising-resilience-of-the-covid-economy/