Yeni bir genetik analiz gösteriyor ki, yaklaşık 7000 yıl önce, Andes Dağları'nda yüksek yaşayan eski insanlar, diğer uyarlamalar arasında, daha büyük kalpler ve biraz daha yüksek tansiyon geliştirmişlerdi.
Ve bu değişiklikler, insanlar dağlık bölgelerde kalıcı olarak yaşamaya başladıktan kısa bir süre sonra meydana gelmiş olabilir.
Araştırmacılar, "Sert çevresel faktörlere rağmen, Andes, [Güney Amerika] kıtasına girdikten sonra nispeten erken bir şekilde doldurulmuşlardı," diye yazdı. Araştırmacılar, Science Advances dergisinde dün (8 Kasım) yayınlandı. "Kalıcı işgal için gerekli uyarlanabilir özellikler, birkaç bin yıl boyunca nispeten kısa bir süre için seçilebilir." [Peru'da Bulunan Birçok Mummies ile 1.200 Yıllık Site (Galeri)]
Arkeolojik bulgular, avcı-toplayıcıların en az 12 bin yıl önce Andean yaylalarında yaşamaya başladığını ve yaklaşık 9,000 yıl önce daimi işgal başladığını göstermektedir. Titicaca Gölü çevresinde yaşayan eski insanlar hakkında daha fazla bilgi edinmek için araştırmacılar bölgedeki antik ve modern insanlardan DNA'yı analiz ettiler.
Bilimsel ekip, üç farklı kültürel dönemden birinde yer alan yedi eski insanın kalıntılarından DNA'yı topladı: Soro Mik'aya Patjxa, avcıların ve toplayıcıların yaşadığı 8,000 ila 6,500 yıllık bir site; İnsanları yiyecek aramadan çiftçiliğe geçen yaklaşık 3,800 yıllık bir yer olan Kaillachuro; ve Rio Uncallane, yaklaşık 1.800 yıl öncesine ait bir dizi mağara çatlak mezar.
Daha sonra, bilim adamları bu eski DNA'yı, alçak araziler ve yaylalar ile daha uzaklarda yaşayan diğer eski Yerli Amerikalılardan oluşan eski ve modern Güney Amerika popülasyonlarından elde ettiler.
Dağlık bölgelerdeki kalbe ve kanın adaptasyonuna ek olarak, analiz, insanlarda Andes Dağları'nda kalıcı olarak yaşamaya başladığı zaman, yaklaşık 8,750 yıl önce düşük ve yüksek boylu nüfusların dağıldığını ortaya çıkardı. Bu sayı, bölmeyi tahmin etmek için sadece modern genomları kullanan önceki bir çalışmada belirtilen dönemden öncedir.
Nişasta sindirimi ile ilişkili gen söz konusu olduğunda, bu adaptasyonun, yaylaların avlanma ve toplanmadan mısır ve patates gibi nişastalı gıdalara geçişi ile ilgili olması mümkündür. Araştırmacılar, aksine, eski ovaların bu adaptasyona sahip olmadıklarını, muhtemelen avcı-toplayıcı olma eğilimi gösterdiklerini söyledi.
Araştırma ayrıca ilk Amerikalıların göçüne ışık tutuyordu. Daha önceki araştırmalar, ilk Amerikalıların yaklaşık 25.000 yıl önce Sibirya ve Doğu Asya'daki atalarından ayrıldıklarını gösteriyor. Bu insanlar, son buz çağı boyunca Bering Boğazı kara köprüsüne doğru yola çıktılar ve nihayetinde iki popülasyona ayrıldılar - Kuzey Amerika'da kalan ve nihayetinde Güney Amerika'ya giden bir başka.
Araştırmacılar, yeni bulgular Kuzey ve Güney Amerika gruplarının 14.750 yıl önce ayrıldığını ve güney Şili'deki Monte Verde'deki yaklaşık 14 bin 500 yıllık arkeolojik alanın bulgularını kabul ettiğini ileri sürdüler.
İlk Amerikalıların seyahatleri hakkında daha fazla ipucu sunan bir refakatçi çalışması da dün Journal dergisinde yayınlandı.
Aslen Canlı Bilim'de yayınlandı.