Can Dündar (Milliyet - 6 Mayıs 2012)
Acıyıp bir şans daha vermeyelim
Turgut Özal idamlara 4 hafta kala mektubunda, ...sözde bir acıma duygusu ile karıştırılan, aslında maksatlı birtakım oyunlara alet olarak Türkiyeyi yıkmak isteyenlere bir şans daha mı vereceğiz? diyordu.
İstanbul Üniversitesinin öğrenci odası... Odanın başucunda dev bir Che Guevera posteri asılı...
Bir köşede bazı öğrenciler öldürülen arkadaşları Vedat Demircioğlunun fotoğrafının altına 6. Filo defol yazıları yazıyor.
68 gençliği 6. Filoyu karşılamaya hazırlanıyor.
Odanın orta yerinde koca bir masa...
Masanın etrafında dönemin öğrenci liderleri...
Cihan Alptekin... Harun Karadeniz... Deniz Gezmiş...
Alman ZDF televizyonunun kamerası orada...
Amaçlarını soruyor Harun Karadenize...
Cevap:
6. Filonun Türk limanlarına girmesini engellemek... Bölünmez, bağımsız ve sosyalist bir Türkiye...
Che posteri altında
Dönemin gazetelerinden 6. Filonun geliş tarihinde bir Alman TV ekibinin Türkiyedeki öğrenci liderleriyle röportajlar yaptığını okuyunca hemen o görüntünün peşine düştüm.
O yıllarda yayında olan bütün Alman televizyonlarının arşivlerini deştik.
Sonunda Vedat Açıkgözün yardımıyla görüntüyü ZDFin arşivinde bulduk ve hazırladığımız Delikanlım belgeseline koyduk.
Arşivin güzelliği işte:
Deniz, asılışının 40. yıldönümünde Chenin posterinin altından, ilk kez bakacak bize doğru...
ABDden gelen mektup
Halit Çelenkin kızı sevgili Serpil Çelenk Güvenç de 40. yıl için benim gibi heyecanla arşive girdi. O dönem dünya ve Türk basınında çıkan yazıları derleyen çok önemli bir kitap çıkardı. (Darağacına Mektuplar, İmge, 2012)
Aylar önce önsöz yazmam için kitabın taslağını getirdiklerinde bir sayfaya geldim, çakıldım.
7 Nisan 1972 günü, yani idamlara 4 hafta kala, Tercüman gazetesinin 2. sayfasında Ahmet Kabaklının köşesinde bir mektup yayımlanmıştı.
Mektubu Amerikadan yollayan, Turgut Özaldı.
DPT müsteşarlığından ayrılmış Dünya Bankasında danışmanlığa gitmişti.
Mektubunda o günlerde Washington Postta Boğaz Köprüsünü öven bir makalenin yayımlandığından söz ediyor ve köprünün Türkiyedeki solcular tarafından nasıl tenkitlere maruz kaldığını hatırlatıyordu.
Komünist olmayacak!
Mektubun devamını aynen alıntılayacağım:
Muhterem Ahmet beyefendi,
Teknik Üniversite duvarlarına, bir tarafa köprü karikatürü, diğer tarafa da 6. Filoyu koyarak Köprü ve bekçisi diyen komünistlerin, aslında neyin peşinde oldukları bugün daha iyi anlaşılmıyor mu?
Bir senelik bir Örfi İdare, bütün melanet ve hıyanetlerini meydana çıkardığı gibi, Türkiyenin kalkınması için sarf edilen insanüstü gayretlere yapılan insafsız hücumların kasti hüviyetlerini de ortaya çıkarmıştır. Zaman, muhakkak durumu daha iyi gösterecektir.
Fakat bir endişem var:
Tarihten, tecrübeden ders alacak mıyız, yoksa sözde bir acıma duygusu ile karıştırılan, aslında maksatlı birtakım oyunlara alet olarak Türkiyeyi yıkmak isteyenlere bir şans daha mı vereceğiz?
Türkiye hiçbir zaman komünist olmayacaktır, ama kalkınma yolunda kaybettiğimiz zamanları geri getirmenin mümkün olmamasından korkuyorum.
Boyunda bir ur
Türkiye Turgut Özalın tavsiyesine uydu, bir şans daha vermedi, acımadı, astı evlatlarını...
O günden beri boynunda kanlı bir urla yaşıyor.
Bunun utancını da o dönem elleri Evet diye kalkan, nice sonra demokrasi havariliğine soyunan isimler taşıyor.
Karşıyakada ilk Genel Başkan
Bugün tarihinde ilk kez CHPnin bir Genel Başkanı, elinde üç karanfille Ankara Karşıyaka mezarlığında olacak.
Denizin, Hüseyinin, Yusufun mezarlarına birer karanfil bırakacak.
Belki de 1972de İdamlara evet diye el kaldıran CHPliler adına özür dileyecek.
Sonra İstanbula uçup Ataşehir Belediyesinin büyük cesaretle Deniz Gezmişin adını verdiği parkta, onun devasa heykelinin önünde oturacak.
Binlerce kişiyle birlikte o belgeseli ve Denizleri izleyecek.
Zülfü Livaneli ile birlikte türküler söyleyecek.
Ve Deniz, 44 yıl öncesinden bakacak ilk kez sevenlerine...
Hâlâ bölünmez, bağımsız ve sosyalist bir Türkiye istiyoruz diyecek.
Kaynak: T24.COM.TR