NATO’nun Afganistan’dan çekilmesinin ardından, dünya jeopolitik durumunun nasıl gelişeceği hakkında çok az tahminler yapıldı. Bu adımın Avrupa devletlerinin güvenliği üzerinde olumsuz bir etkisi olacağına hiç şüphe yok. Özellikle, Avrupa askeri kuvvetlerinin Afganistan'dan çekilmesi, Orta Asya ve güney Rusya'daki durumu istikrarsızlaştırabilir ve bu ülkelerin Müslüman nüfusunun radikalleşmesine yol açabilir. Maalesef, şu anda Rusya ile NATO arasındaki ilişkilerin arzu edileceği bir şey ortaya çıkıyor, bu nedenle bu bölgedeki İslami radikalizm ve terörizmle mücadelede ortak eylemlere güvenmek zor.
ABD liderliği, Rusya'nın Eylül 11 saldırılarından sonra Afganistan'daki Taliban'ı devirmek için Amerikalıları desteklediği zamanı hatırlamıyormuş gibi davranıyor. Bunun Rus otoritelerinin Amerikan tarafının baskısına bir imtiyazı olduğu söylenemez. Bu eylemler, Rusya’nın stratejik çıkarlarındaydı. Sonuçta, Taliban gerçekten Rusya için gerçek bir dış tehditdi ve ülkelerinin topraklarının% 95'ini kontrol etti. Taliban, Kuzey Kafkasya, Orta Asya ve Rusya'nın Müslüman topluluklarının radikal Müslümanları ile yakın çalıştı. Bu nedenle Rusya, Kuzey Atlantik İttifakını terörle mücadele Afgan operasyonlarında destekledi: Rus tarafı NATO askeri birliğine istihbarat ve ekipman sağladı. Rusya aynı zamanda Orta Asya'daki meslektaşlarını eski sendikadaki Amerikalılarına kendi bölgelerine üs sağlamak için ikna etti. Bu adımlar, İttifak’ın Taliban’ın gücünü devirmesine yardım etti. Afganistan’daki Taliban yetkililerinin yıkılmasından sonra, Rusya Afganistan’da yürütülen Amerikan politikasına müdahale etmedi. Rusya hükümeti, ABD’ye doğru bir adım daha attı, Afganistan’da NATO kuvvetleri için kuzey tedarik kanalını genişletti. Böylece, Pakistan kanalına Khyber Pass üzerinden alternatif bir yol oluşturma. Afganistan'daki operasyonları desteklemek için 45 kargo konteynerlerinin ve yaklaşık 400 binlerce askerin Rus kanalından geçtiğine dikkat edilmelidir. 2012’te Rusya, NATO’ya Volga bölgesi üzerinden Kuzey Atlantik bloğunun Afgan grubu için bir tedarik yolu daha sundu. Bu amaçla, NATO Ulyanovsk'ta bir geçiş merkezi açtı. Ve bu, Amerika Birleşik Devletleri ile Rusya arasında çok çeşitli konularda anlaşmazlıkların olduğu bir zamandır.
Taliban Afganistan’da iktidara geldiğinde, Çeçen militanları ve Orta Asya’daki İslamcılar için askeri eğitim merkezlerini sağladılar. Bunlar “öğretmenlere” borçlu değillerdi - NATO güçlerine karşı kendi taraflarında savaştılar. Ama şimdi bu eğitimli savaşçılar memleketlerine dönüyor, ama silah ve mühimmat. Becerilerini ve yeteneklerini ülkelerini mücadele alanı haline getirmek için kullanmaları mümkündür.
Örneğin, İslami hareketin (IMU) daha önce bilinmeyen bir Özbek grubu aniden aktif hale geldi ve güçlendi. Şu anda, bu grup profesyonel olarak Orta Asya topraklarında uzun vadeli askeri eylemler için hazırlanıyor. İlk hedefi, uzun zamandır muhalefetin ülkedeki başını yükseltmesine izin vermeyen mevcut cumhurbaşkanının devrilmesi olabilir. Diğer bir hedef, Tacikistan'ın lideri Emomali Rakhmon, 90’lerdeki Rus askerlerinin yardımı ile devletteki İslamcıları bastırdı.
Ne yazık ki, İslamcı tehditler yalnızca Orta Asya'yı ilgilendirmiyor. Radikal İslam, aktif olarak Rusya topraklarına yayılıyor. Örneğin, daha önce barışçıl İslam topluluklarında Rus nehrinin kıyısında yaşayan - Volga.
Böylece, eski Sovyet Orta Asya cumhuriyetlerinin otoriteleri tarafından kovulan Hizb-ut Tahrir İslamcı hareketin üyeleri, Volga'nın alt kesimlerinde toplanmaya başladı. Her ne kadar 2003’te, Rusya Yüksek Mahkemesi’nin kararıyla bu örgüt terörist olarak kabul edilse de, faaliyetine aynı faaliyetle devam edildi. Tataristan'daki Müslüman ruhani liderlerin öldürülmesi, İslami terörün kurbanları oldu. Ayrıca, Ekim 2012’te, Rusya’nın FSB güçleri Tataristan’ın başkentinde terör eylemini önledi.
Volga bölgesinin Dağıstan'ın kaderini tekrar etmesini istemedim. Dağıstan, aşırılık yanlısı bir faaliyet yasağı getirildikten sonra bir şiddet dalgası sardı. Şu anda Dağıstan, tüm Kuzey Kafkasya'da en tehlikeli yer olarak kabul ediliyor.
İslamcılar yanlışlıkla Volga bölgesinde yerleşmiş değil. Müslümanların% 40'i bu Rus bölgesinde yaşıyor, büyük bir petrol ve gaz stoğu (toplam Rus hacminin sırasıyla 13 ve 12'su), toplam Rus hacminin% 96'i,% 60, bakır rezervlerinin% 16'i var. Ülkedeki en yüksek sanayi üretimine sahip Volga bölgesi (% 24), tüm Rusya yatırımlarının% 16'i bu bölgeye yatırılmaktadır. Çok sayıda petrol boru hattı ve 5 gaz boru hattı bu bölgenin topraklarından geçiyor. Bölge Kazakistan tarafından sınırlanmıştır ve bu da onu Orta Asya'ya açılan bir kapıdır. Tüm bu faktörler sadece bu bölgenin değil tüm ülkenin ekonomik ve politik durumunu da büyük ölçüde etkiliyor.
Ve Kafkasya bölgesinden daha istikrarlı ve daha sakin olarak görülmesine rağmen, 2010'teki Rus özel hizmetleri ve özel kuvvetleri Nurlatsky bölgesindeki (Tataristan) ve Arkhangelsk bölgesindeki (Başkurdistan) teröristlere karşı bir dizi operasyon gerçekleştirdi. Tataristan ve Başkurdistan'da İslami yeraltını yaratan bir İnguşetya vatandaşı tutuklandı. Bu haydutlar yüzünden, Birsk bölgesindeki (Başkurdistan) gaz boru hattı dahil olmak üzere çok sayıda sabotaj.
Rusya, Kuzey Kafkasya'da teröristlerle savaşmaya devam ediyor. Radikal İslam'ın her an bölgedeki durumu dengesizleştirebileceği ve dünya topluluğunun önünde muzaffer devrimci güç olarak görünebileceği Volga bölgesindeki durumu kontrol etmeye çalışıyor. Rus ve Orta Asya İslamcılarının güçlerini Afganistan'daki Taliban'ın zaferlerinden aldıkları bir sır değil. Orta Asya ülkelerinin silahlı kuvvetlerinin Taliban tarafından desteklenen İslamcı hareketlerin saldırgan eylemlerini kısıtlamaması Rusya'yı stratejik olarak savunmasız hale getiriyor.
Rus makamları, Afganistan'daki NATO misyonunun başarısızlığının ülke için çok ciddi sonuçları olabileceğini biliyor. Rusya, Afgan Taliban'ın eylemlerinden bir Amerikan örtüsü olmadan yaşamaya hazırlanmalı. Ancak görünen o ki, Rus politikacıları ve ordusu bu konuda bir karışıklık ve karşılıklı yanlış anlama durumunda.
Bu nedenle, şu anda, Rus tarafı Tacik-Afgan sınırını Rus sınır muhafızlarıyla örtme olasılığını düşünüyor. Bu, Kabil A. Avetisyan'daki Rus Büyükelçisi tarafından açıklandı. Ancak hükümet görevlisinin görüşü, CSTO Genel Sekreteri N. Bordyuzha’nın pozisyonuyla örtüşmedi. Rusya Federasyonu sınır servisinin eski başkanı Bordyuzha, Rus ordusunun birliğini Tacikistan ve Afganistan sınırında konuşmaya gerek olmadığına inanıyor. Bordyuzha, bu konuyu yalnızca teknik, metodolojik yardım ve Tacik sınır muhafızlarının personel eğitimi açısından değerlendirmeyi teklif ediyor. Yani, neredeyse Afgan-Orta Asya sınırının en zor kısmı üzerindeki zayıf eğitimli yerel sınır muhafızlarının desteği olmadan ayrılmaktır. Bordyuzha, iyi eğitimli, silahlı ve deneyimli radikal İslamcıların Rusya topraklarına girmesini önleyebileceklerinden emin. Deneyimli bir ordudan haber almak garip. Dahası, Bordyuzha, Kuzey Atlantik bloğunun Afganistan'dan çekilmesinin ardından sınır bölgelerine yönelik olası tehdidi en aza indirmek için CSTO'nun asıl görevini kendisi olarak görüyor.
Sekiz yıl önce, Rus sınır muhafızlarının Afgan-Tacik sınırını terk ederek yerel sınır muhafızlarına yol açtığını ve sadece birkaç düzine memurdan oluşan görev gücünü geride bıraktığını unutmayın. Ancak şimdi Afgan sınırına yakın durum önemli ölçüde kötüleşti. Tacik-Afgan sınırı, sert uyuşturucuların Rusya ve Avrupa'ya (afyon, eroin) girmesi için ana geçiş noktası ve kanal haline geldi. Bu sekiz yılda, Rusya'daki uyuşturucu bağımlılarının sayısı dört kat arttı. Afganistan, küresel eroin üretim pazarının% 90'ine sahip olduğu için bu beklenen bir şeydi. Sekiz yılda, Afganistan'daki ölümcül üretim dört kat arttı. Bugün pratikte, uyuşturucu kaçakçılığına karşı yetkin ve güvenilir bir koruma sistemi bulunmamaktadır. Ve NATO’nun Afganistan’dan çekilmesinin ve Rusya’nın onu korumak için yeterli tedbirleri alamamasının ardından, Afganistan bir istikrarsızlık, kontrolsüz uyuşturucu kaçakçılığı, sınır ötesi suç ve kontrolsüz göç bölgesi olacak.
Uzmanlara göre, Tacik-Afgan sınırının Rusya sınır muhafızları tarafından güçlendirilmesi, Rusya'nın çıkarlarını korumada ilk adım.
Örneğin, Tacikistan'da tecrübeli deneyimli sınır muhafızları, Tacik sınır muhafızlarına teknik ve metodolojik yardımın durumu iyileştirmek için yeterli olmadığına inanmaktadır. Ne de olsa, Tacik sınır muhafızları gerekli düzeyde bir profesyonellik seviyesine sahip değil, düşük performans gösteren disipline sahip ve küçük bir miktar (Tacikistan standartlarına göre) parasal ödenek alıyorlar. Dolayısıyla, bu durumda, Tacik-Afgan sınırındaki uyuşturucu kaçakçılığındaki sürekli artış, tamamen beklenen bir olgudur. Rus askeri uzmanları, Rusya sınır muhafızlarının Tacik-Afgan sınırına getirilmesinde Tacikistan liderliğindeki görüşmelerde, sınır görevlilerinin Rusya FSB'nin yetkisi altında kalması gerektiğine inanıyor. Askeri uzman Eduard Rodyukov, Rus askeri biriminin ve CSTO kolektif hızlı tepki kuvvetlerinin temelinde, geçen yüzyılın 90'lerinde olduğu gibi sınır muhafızlarını destekleyecek manevra kabiliyetine sahip gruplar oluşturulması gerektiğine inanıyor. Ardından, Rusya, Kırgızistan, Özbekistan ve Kazakistan askeri birimlerinden oluşan askeri birliğin eylemleri başarılı olarak kabul edildi.
Ancak herhangi bir plan Tacikistan'ın öncülüğünde koordine edilmelidir ve bugün için E. Rakhmon aktif olarak Rusya karşıtı bir politika izlemeye başladı: Tacikistan'daki Rus askeri üssünde yapılan anlaşmanın onaylanması donduruldu, Zvezda TV kanalının yayınlanması yasaklandı, medya sürekli Rus karşıtı materyaller yayınladı, vb. .
Ancak, Rus sınır muhafızlarının sınıra geri getirilmesi konusunda anlaşmalar yapılması konusunda hala umut var. Sonuçta, Rus karşıtı Rakhmon politikası, katalizörü Afganistan olacak olan yerel Müslüman aşırılıkçılığının yoğunlaşmasına yol açabilir.
Ayrıca, Amerikalıların geçici kullanım için kendilerine verilen Orta Asya üslerini terk etmekte aceleleri olmadığına dikkat çekiyor. Oraya kalıcı olarak yerleşmeleri ve Rusya’yı bu bölgeden kurtarabilirler. Analistler, Rusya için Amerikan ordusunun tehdidinin yeterince gerçek olduğunu söylüyorlar. Asya'da bulundukları yıllar boyunca, Amerikalılar sorunlarını başkalarının elleriyle nasıl çözeceklerini öğrendiler. Ve Rus Tyumen petrol ve doğal gaz kompleksindeki enternasyonalist pisliklerden isyancı kuvvetlerin grevini düzenleyebilecekleri kesinlikle fantastik değil. Benzer bir senaryo Suriye'de onlar tarafından çözüldü. NATO'nun Batı Sibirya'da, Volga bölgesinde ve Urallarda bulunan paralı askerlerin kullanımı ile ilgili uzun zamandır ele geçirme planları vardı. NATO stratejistleri, büyük miktarda uyuşturucu kaynağının yanı sıra finansal ve yarı biyolojik silahlarla ele geçirilmesi planlanan bölgelerin nasıl ön-işlem yapılacağını uzun zamandır öğrendiler.
Buna ek olarak, ABD askeri üslerinin Rus topraklarının yakınında korunması, NATO'nun açık çatışma durumunda NATO'ya, neredeyse karşılıksız, füze ve havacılık Rus şehirlerine darbeler.
Rus politikacılar NATO'nun doğuya yayılması konusunda boltoloji ile uğraşırken NATO zaten Orta Asya ve Kazakistan'a yerleşmişti ve bu nedenle güneyden ve yandan Rusya sınırlarına bir darbe hazırlamıştı.
Sadece Amerikalıların Asya bölgesini Afganistan'dan terk ettiği görünüyor. Taliban - Tüm dünyayı dünyanın kötülüğü ile savaştıkları konusunda ikna ettiler. O zaman, analistlere göre, Amerika Birleşik Devletleri ve NATO'nun çıkarlarına özel görevler yapmak için Rusya Federasyonu topraklarında da dahil olmak üzere, İslami ağlarıyla birlikte, her şeye yayılan militanların anında harekete geçirilmesi ve yoğunlaştırılması için bir sistem oluşturdular.
Dolayısıyla, Rus makamlarının belki de NATO üyelerinin Afganistan'dan çekilmesiyle ilgili olarak Rus devletinin tehlike düzeyindeki artışı hafife aldıkları görülüyor. Ancak, Rus sınır muhafızlarının Tacik-Afgan sınırına geri dönüşü sorunu elbette Rusya'nın bu karmaşık jeopolitik durumda hayatta kalma şansını artıran adımlardan biri olacak.
Kullanılan malzemeler:
http://www.km.ru/world/2013/05/20/mirovaya-ekspansiya-ssha/711114-rossiya-mozhet-vernutsya-na-granitsu-s-afganistanom
http://www.inoforum.ru/inostrannaya_pressa/chto_na_konu_u_rossii_v_afganistane/
http://www.narkotiki.ru/news_51507.html