Eringen, Ahmet Cemal (d. 15 Şubat 1921, Kayseri), mühendis ve mekanik bilgini. Sürekli ortamlar mekaniğine ilişkin deneysel ve kuramsal çalışmaların öncülerin- dendir.
1943’te Yüksek Mühendis Okulu’nun (bugün İstanbul Teknik Üniversitesi) Makine ve Uçak Mühendisliği Bölümü’nü bitirdi. 1947’de ABD’ye gitti, Brooklyn’deki New York Politeknik Enstitüsü’nde uygulamalı mekanik konusunda doktora yaptı. 1948’de Illinois Teknoloji Enstitüsü’nde, 1953’te de Purdue Üniversitesi’nde öğretim üyeliğine getirildi. İki yıl sonra profesör oldu. 1966’da geçtiği Princeton Üniversitesi’nde önce uzay ve havacılık mekaniği, daha sonra sürekli ortamlar ve inşaat mühendisliği dersleri verdi. ABD’deki büyük sanayi kuruluşlarının teknik danışmanlığını üstlendi, birçok bilimsel kuruluştan ödül aldı. Kurucu üyesi ve ilk başkanı olduğu Mühendislik Bilim Derneği, Eringen adına her yıl dağıtılan bir ödül düzenlemiştir.
1950’lerde, darbeler ve rasgele titreşimler, dinamik ve stokastik yükler gibi dinamik esnekliğe ilişkin birçok sınır değer problemi üstüne araştırmalar yapan Eringen, bu incelemeleri sonucunda, yapıların fırtına ve depremden nasıl etkilendiklerinin incelenmesinde yaygın olarak kullanılan yöntemler geliştirdi. 1960’tan sonra bütün çalışmalarını sürekli ortamlar mekaniği üzerinde yoğunlaştırarak bu bilim dalının öncülüğünü yaptı. Nonlinear Theory of Continuous Media (1962; Sürekli Ortamların Doğrusal Olmayan Kuramı) adlı kitabıyla bu alana temel bir yapıt kazandırdı. 1964 sonrasında, bir bölümünü Erdoğan Şuhubi ile birlikte yaptığı, termoelastik katilar, basit akışkanlar, basit mikroelastik katilar ve kimyasal tepkimeye giren ortamlara ilişkin araştırmalarıyla, maddenin iç yapısının sürekli ortamlar üzerindeki etkilerine açıklık getirdi. Bu dönemde Mechanics of Continua (1967; Sürekli Ortam Mekaniği), Foundation of Micropolar Thermoelasticity (1970; E. Şuhubi ile birlikte, Mikropolar Termoelastikli- ğin Temelleri), Elastodynamics (1974-75, 2 cilt; Elastodinamik) gibi yapıtlar verdi.
Araştırmalarının sonuçlan biyomekaniği kapsayacak kadar geniş bir uygulama alanı bulan Eringen, “mikropolar” ve “mikro- morfik” diye adlandırdığı kuramlannı burgaçtı akışlar, sıvı kristaller, polimerler, asıltı tanecikleri ve bileşik maddelere uygulayarak, sürekli madde yapısı ile atom yapısı arasında bir köprü niteliği taşıyan kuramsal çalışmalarını sürdürmektedir.