Yaşanan zorluklardan dil aracılığıyla kurtulmanın olanaksızlığı, gerilimin beden aracılığıyla yok edilmesi gerekliliğini doğurmuştur.
Fiziki acı, ıstıraba karşı sembolik bir direnç, bir anlamda kanamayı durdurma ve denetlenebilecek bir zaman ve mekâna aktarmaktır. Hayata tutunmak, tutunacak bir dal bulmak için, son bir girişim. Homeopatik bir acıdır bu, çünkü dile getirilemeyen ve ezen bir ıstırabın habercisidir.
Bedendeki iz, ıstırabı bedenin yüzeyine taşır ve orada görülebilir ve denetlenebilir hale gelir ıstırap. Uçurum gibi gözüken bir içsellikten çıkarılır.
Kaynak: Ten ve İz, David Le Breton, Sel Yayıncılık, S.33