Zhang Xuan, bir süre daha etrafa baktıktan sonra, kütüphanedeki kitapların tıpkı ayın suya yansıması gibi olduğunu fark etti; görünür ama soyuttular, raflardan almak imkansızdı. Böylece ilgisini kaybetti ve bilincini zihninden geri çekti.
“Öğle yemeği yeme zamanı. Öğle yemeğinden sonra birkaç öğrenciyi daha ikna etmenin bir yolunu bulacağım.”
Pencereden dışarı bakarken, güneş yavaşça tepeden yükseldi ve öğlen yaklaşıyor gibiydi. Sabah sınıfının önünden geçen on sekiz öğrenciden sadece birini iple çekmeyi başarmıştı. Kabul oranı çok düşüktü. Öğleden sonra bu hızda devam etmemeli. Durum ne olursa olsun, o bir aşkındı. Antik çağdan gelenleri bile kandıramıyorsa dijital çağdaki bir dünyadan geldiğini nasıl gururla iddia edebilirdi?
Sırtını esneterek sınıftan çıktı ve kantine yöneldi.
Tıpkı önceki hayatındaki liseler gibi, Hongtian Academy’nin kantini oldukça büyüktü. Büyüklüğü aynı anda on binden fazla öğrenciyi barındırmaya yeterliydi. Bir öğrenciyi sınıfına başarıyla kandırdıktan sonra keyfi yerinde. Zhang Xuan birkaç ek meze daha sipariş etti ve yemeğinin tadını çıkarmak için köşeye oturdu.
“Bu Zhang laoshi değil mi?”
Zhang Xuan yemeğinin tadını çıkarırken küçümseyen bir ses geldi. Başını kaldırdığında kendisine parlak bir gülümsemeyle bakan genç bir adam gördü. Yine de yüzünde en ufak bir sıcaklık belirtisi yoktu ve gülümsemesi sahteydi.
“Cao laoşi?” Zhang Xuan karşı tarafı tanıdı.
Cao laoshi’nin tam adı Cao Xiong’du ve akademiye Zhang Xuan ile aynı zamanda girdi. Başarılarını başkalarıyla karşılaştırmayı ve bununla egosunu şişirmeyi severdi.
Vücudun bir önceki sahibi hakaretlere tahammül edemiyordu ve bu adam onun ölümüne içerek ölmesinde büyük rol oynuyordu.
“Bugün birinci sınıf öğrencilerinin öğretmenlerini seçecekleri gün. İşe alımın nasıl gidiyor? Yemek yeme havasına bakılırsa, iyi gidiyorsun! Bak, bunlar yeni aldığım öğrenciler. , ve toplam on iki kişi var. Onları yurtlarına götürmeden önce onlarla yemek yemeye geldim!”
Cao laoshi, Zhang Xuan’a üstünlük taslayan bir bakışla baktı. Başarılarıyla övünürken arkasındaki öğrencilere büyük bir jest yaptı.
Hiç şüphe yok ki, övünmek ve egosunu şişirmek için buradaydı.
Zhang Xuan ve onun arasında herhangi bir kin yoktu, ancak ikisi de akademiye aşağı yukarı aynı dönemde katıldıkları için, aralarındaki karşılaştırmalardan kaçınmak zordu. Bu nedenle, özgüvenini artırmak için sık sık Zhang Xuan’ı kullandı.
Arkasından gelen bir grup genç merakla Zhang Xuan’a baktı. Yeni öğrenciler olarak etraflarındaki her şeyden büyülenmiş gibiydiler.
“Beyler, onu hepinize tanıtmama izin verin. Bu, akademimizin ünlülerinden Zhang laoshi. Akademimizin başlangıcından bu yana Öğretmen Yeterlilik Sınavında sıfır alan ilk öğretmen! tarih!”
Cao laoshi kalabalığa tanıtıldı.
“Öğretmen Yeterlik Sınavında sıfır puan mı?”
“Ah! Buraya gelirken onun adını duymuştum. Görünüşe göre, onun altındaki bir öğrencinin gelişimi çılgına dönmüş ve o öğrenci neredeyse sakat kalacakmış!”
“Ben de duydum. Pek çok kişi onu öğretmenim olarak seçmemem konusunda beni uyardı. Aksi takdirde, sadece uygulamam ilerlemeyecek, hatta onun vesayeti altında ölebilirim!”
“Herkesin bahsettiği efsanevi öğretmen olacağını düşünmek. Onun bu kadar nazik bir yüze sahip olmasını beklemiyordum!”
…
Cao Xiong’un takdimini duyunca öğrenciler arasında bir kargaşa çıktı.
Öğretmen Yeterlik Sınavı puanı, bir öğretmenin çeşitli yönleriyle değerlendirilmesine dayanmakta ve bunda öğrencilerinin sınav sonuçlarının önemli rol oynadığı görülmektedir. Bir öğretmenin altında öğrencisi olduğu sürece bir miktar puan kazanırdı. Sıfır puan almak gerçekten tarih yazmaktı.
“Girişinizi bitirdiniz mi?”
Cao Xiong’un alaycı sözleriyle karşı karşıya kalan Zhang Xuan sakinliğini korudu.
Sıfır atan önceki Zhang Xuan’dı, onunla ne ilgisi vardı?
Ancak, kızgın olmamasına rağmen, bu Cao laoshi’nin egosunu yükseltmek için diğerlerinin üzerinden geçmesi sinirlerini bozmuştu. Sabırsızca ellerini salladı ve “Tanıtma işini bitirdiğine göre gidebilirsin. Yemeğimi bölme!” dedi.
Cao Xiong, geçmişi ortaya çıktığında bu adamın utançtan korkacağını düşündü, ancak Zhang Xuan sadece soğukkanlı kalmakla kalmadı, ondan kaçmasını bile istedi. Cao Xiong’un yüzü bir anda karardı. Elini geriye doğru savurdu ve otoriter bir öğretmen havası takınarak, “Öğretmen Yeterlik Sınavında sıfır puan alarak akademideki en düşük rekoru kırmaktan hiç utanmıyor musun?”
“Utanmak mı? Neden utanayım? Bunu zaten kendin söyledin, ben bir rekor kırdım ve bu yüzden tüm birinci sınıflar benim kim olduğumu biliyor. Peki ya sen?” Zhang Xuan elini kaldırdı ve Cao Xiong’un arkasından öğrencileri işaret etti. “Sınavda kaç puan aldığını biliyorlar mı? Daha akademiye gelmeden önce adını duymuşlar mı? Senin ısrarın, hatta onlara yemek ısmarlama boyutuna gelmeseydin, zannediyorlardı ki? seni hocaları olarak kabul edecekler mi? Kimsenin tanımadığı biri olmana rağmen, hala karşımda böbürlenme yüzün var mı? Neyle bu kadar gurur duyuyorsun!”
“Ah!”
Başka biri Öğretmen Yeterlilik Sınavında sıfır puan alırsa, toplum içinde kendilerini rezil etme korkusuyla başlarını eğeceklerdi. Ancak bu adam tam tersiydi. Bu konuda çok mutluydu ve bununla gurur duyuyor gibiydi. Üstelik, sıfır atmadığı için Cao Xiong’u bile hor gördü.
Cao Xiong patlamak üzereydi.
Derisi gerçekten çok kalındı! Daha da önemlisi… Bu tür sonuçlarla, nasıl olur da kendisiyle bu kadar gurur duyabilir?
Arkasındaki öğrenciler şaşkın şaşkın birbirlerine boş boş baktılar.
Peki ya itibarı?
Bu öğretmen… biraz fazla utanmaz değil miydi!
Utanç? Kalın derili mi? Ne şaka ama! Zhang Xuan’ın yaşadığı çağda ünlü olmak için bazı ünlüler her türlü utanç verici işi yapacak kadar ileri gittiler. Çıplak fotoğraflar ya da sahte haberler olsun, insanın aklına gelebilecek her şeyi en ufak bir utanç duygusu olmadan yaptılar. Öğretmen Yeterlilik Sınavından sıfır puan aldı ama o insanların yaptıklarıyla kıyaslandığında hiçbir şeydi!
Cao Xiong’un yüzü kıpkırmızı oldu, “Bir öğretmenin temel sorumluluğu öğrencilere rehberlik etmektir. Bugün seninle bu konuda tartışmayacağım, kendine bir öğrenci bulduktan sonra çapraz darbeler yapalım. O zaman, kimin öğrencisinin daha yetenekli olduğunu göreceğiz. !”
Bu sözleri geride bırakarak arkasını döndü ve uzaklaştı.
Bu sırada arkasından yaşlı bir adamla genç bir hanımın konuşması duyuldu.
“O öğretmen gerçekten fena değil. Kişiliği de iyi…”
Sersemlemiş bir bayanın sesi geldi. Ancak bu manzaraya daha önce tanık olduğu için sesinde hafif bir tereddüt vardı.
“İkinci genç hanım, bu konuda beni dinle. Genç efendi, biz buraya gelmeden önce seni Lu Xun laoshi’ye götürmem için bana emanet etti, ama sen sözlerime kulak asmadın ve beni başından savdın. olası tüm öğretmenler arasından onu seçti…”
Yaşlı bir adamın sesi duyuldu ve ses tonunda bir miktar hayal kırıklığı duyulabiliyordu.
“O öğretmen… söylediğin kadar kötü değil. H-o iyi bir insan ve bünyemi bile inceledi. Dedi ki… düzgün çalışırsam, kohortun birincisi olabilirim…” Bayan tereddütle cevap verdi.
“Hala onun altındaki grubun zirvesine ulaşmayı umuyorsun? Eğer gerçekten onun altında çalışacaksan, uygulaman çılgına dönmezse bu zaten bir lütuf olacaktır. İkinci genç hanım, onun kim olduğunu biliyor musun? Bütün akademideki en işe yaramaz hocadır.Öğretmen Yeterlilik Sınavından sıfır almış… Küçük ecdadım acele edip vesayetinden çıkmalısın.Yoksa genç efendi bunu duyarsa beni öldürür… “Yaşlı adam yalvardı.
“Büyük kardeş!”
Yaşlı adamın genç efendiyi büyüttüğünü duyan küçük kız korkmuşa benziyordu. Yüzü korkuyla buruştu ve bir ikileme düştü.
Bu sözleri duyan Cao Xiong’un gözleri parladı. Durdu, arkasını döndü ve yemek yiyen Zhang Xuan’a gülümsedi. “Zhang laoshi, bu genç bayan az önce işe aldığın öğrenci olabilir mi? Haha, görünüşe göre işler senin için pek iyi gitmiyor. Görünüşe göre senin vesayetinden çekilmeyi düşünüyor!”
Öğretmenler kendi öğrencilerini seçebildikleri için, doğal olarak öğrencilerin de kendi öğretmenlerini seçmelerine izin verildi.
Bir öğrenci, öğretmeninin potansiyelini ortaya çıkaramayacağını düşünürse, kimlik kartını öğretmenine geri verebilirdi.
Cao Xiong’un yüksek sesi oldukça dikkat çekti. Biraz önce hararetli bir tartışma içinde olan genç bayan ve yaşlı adam da dikkatlerini başka yöne çevirdi.
“İkinci genç hanım, az önce kabul ettiğiniz öğretmen o mu?” Yaşlı adamın bakışları Zhang Xuan’a takıldı.
“Evet!” Genç bayan başını salladı.
Yaşlı adam hemen ayağa kalktı ve Zhang Xuan’a doğru yürüdü, “Ailemizin genç metresi Zhang laoshi, vesayetinizden çekilmeye karar verdi!”
“Yaşlı Liu…” Genç bayan, yaşlı adamın hemen harekete geçmesini beklemiyordu. Kızarmış bir ifadeyle aceleyle yanına gitti ve özür dileyen bir bakışla Zhang Xuan’a baktı, “Öğretmen, ben…”
O, Zhang Xuan’ın az önce kabul ettiği öğrenciydi, Wang Ying.
“Wang Ying, kolayca öğrenci kabul edemediğimi biliyorsun. Seni almamın tek nedeni kaderdi. Neden böylesine iyi bir fırsattan vazgeçmek istiyorsun? Kaç kişinin benim öğrencim olmak istediğini biliyor musun? , sadece sonunda reddedilecek mi?”
Elbette, Zhang Xuan’ın onu ikna etmek için ne kadar çaba sarf ettiği göz önüne alındığında, kaçmasına nasıl izin verebilirdi? Hayal kırıklığına uğramış bir ihtiyarın üslubuna bürünerek Wang Ying’e ders verdi.
“Ne oluyor be…”
Onun sözlerini duyan çevredeki öğrenciler, özellikle onun geçmişinin farkında olanlar, görüşlerinin karardığını hissettiler ve neredeyse devrileceklerdi.
Ağabey, en azından biraz utanma duygusuna sahip olabilir misin? Bunca kişinin öğrenciniz olmak isteyip de sonunda reddedilmesinden kastınız ne… Belli ki öğrenci alamayan sizsiniz!
“Ben… niyetim yok…”
Zhang Xuan’ın hararetli konuşması altında Wang Ying hemen tereddüt etti, ancak sözlerini bitiremeden sözü kesildi.
“Senin vesayetinden çekilecek!” İkinci genç metresin ne kadar kararsız olduğunu gören yaşlı adam Liu Amca öne çıktı, “Klanımızın ikinci genç metresi Zhang laoshi resmen vesayetinizden çekilmeye karar verdi. Geri çekilme prosedürlerini yürütmeniz için size güveneceğim! “
“Geri çekilmek?” Zhang Xuan’ın göz kapakları seğirdi. “Seçeneklerini gözden geçirsen iyi olur. Bir öğretmenin vesayetinden çekilmek öğrencinin itibarını zedeler ve diğer öğretmenlerin seni kabul etmesi pek mümkün olmaz! İnatçılığın yüzünden genç metresinin geleceğini mahvedecek misin? bunun sorumluluğunu alabileceğinden emin misin?”
“Bu…” Yaşlı Liu donakaldı.
Öğrenciler bir öğretmenin vesayetinden çekilebilirdi, ancak bu davranış öğretmene hakaretti. Ayrıca bir öğretmenin vesayetinden bir kez vazgeçen, bir daha geri dönmekten çekinmez. Genellikle, bu tür ‘kötü sicili’ olan öğrenciler diğer öğretmenler tarafından kabul edilmez.
Ne de olsa, öğretmenlerin prestijine saygı duymayan bir öğrenciyi kim kabul etmek ister ki?
Ayrıca böyle bir öğrenciyi kabul etmek diğer öğretmene hakaret etmek olur. Bu okuldaki öğretmenler meslektaştı ve tek bir öğrenci için akranlarını gücendirmek akıllıca değildi.
Bir öğrenci akademide kendine öğretmen bulamazsa geleceği mahvolur.
Zhang Xuan’ın sözlerinin doğru olduğunu bilen Yaşlı Liu’nun kararlılığı sarsıldı.
Sonunda, o sadece bir hizmetçiydi. İkinci genç sahibenin geleceği, kararındaki bir hata yüzünden ortaya çıkarsa, sonuçlarına katlanamayacaktı.
“Rahat ol, ailenin ikinci genç metresi iyi bir yeteneğe sahip. Sınavlarda iyi puan alabilmesi için ona iyi öğreteceğim…” Yaşlı Liu’nun kararlılığının sarsıldığını gören Zhang Xuan hemen devam etti.
Şaka yapıyor olmalısın! Zaten elimde olan bir şeyin kaçmasına nasıl izin verebilirim?
“Orada dur, kim demiş ki hiçbir öğretmen onu kabul etmek istemez? Genç hanım, bu öğretmenin vesayetinden çıkarsan, seni hemen öğrencim olarak kabul ederim!”
Zhang Xuan sözlerini bitiremeden Cao Xiong öne çıktı ve kollarını görkemli bir şekilde açtı.
Onuru, Zhang Xuan tarafından ayaklar altına alınmıştı ve ondan intikam almak için bir fırsat ortaya çıktığına göre, onu nasıl öylece bırakabilirdi?
“Cao Xiong, bununla ne demek istiyorsun?”
Zhang Xuan’ın ten rengi karardı.
“Bununla ne demek istiyorum? Böyle güzel bir tomurcuk boşa giderse yazık olmaz mı sence? Ona sadece senin vesayetinden çekilirse bir yer öneriyorum. Ne de olsa, öğrenciler akademiye okumak için geldiler. Öğretmen Yeterlik Sınavlarında sıfır almış birini değil, kendilerine rehberlik edecek en iyi öğretmeni seçmeleri doğaldır!”
Cao Xiong neşeyle kıkırdadı.
“Öğrencileri herkesin gözü önünde kaçırarak, bu konuyu Eğitim Bürosu’na bildirmeye cesaret edemeyeceğimi mi sanıyorsun?”
Bu artık bir çekişme değildi, karşı taraf öğrencisini alenen kaçırıyordu!
Akademi, öğretmenleri kendi öğrencilerini seçmeleri için teşvik ederken, başka bir öğretmenin öğrencilerinin kaçırılmasını da affetmedi! Bu tür eylemler sadece öğretmenler arasındaki ilişkileri bozmakla kalmaz, aynı zamanda okul kültürünü de etkileyebilir.
“Öğrencileri kaçırmak mı? Konuyu abartıyorsun. Buna ne dersin, neden adil bir yarışma yapmıyoruz? Bir öğrenciye önerilerimizi sunacağız ve kendi başına seçim yapmasına izin vereceğiz. Meydan okumayı kabul etmeye cesaretin var mı? “
dedi Cao Xiong.