Grev hakkı
Yeterli maddi ve siyasi-diplomatik destekle savaşın kaçınılmaz olduğu şartlarında saldırganın askerlerine karşı önleyici grev kavramı, nükleer olmayan caydırıcılıkta en önemli faktör olacaktır.
Rusya'ya karşı savaş tehdidi büyüyor
Birkaç yıl önce, Rusya'ya karşı doğrudan dış saldırganlık olasılığı çok düşüktü. Ancak son zamanlarda, bunun riski önemli ölçüde artmıştır. Bu birkaç anahtar faktör tarafından belirlenir.
Birincisi, bu, Batı medeniyeti krizinin ağırlaşmasından ve Güneydoğu Asya'nın önde gelen devletlerinin artan sorunlarından kaynaklanan, dünyadaki askeri gerilimdeki genel bir artış.
İkincisi, diğer toplumların pahasına Batı toplumunun krizini çözmek için kendilerini olumlu bulmaya çalışan Batı seçkinlerinin saldırganlığının ve öngörülemezliğinin artması. Batı ülkelerinin XXI yüzyılın başlarında (Irak ve Afganistan’da, "Arap baharı" nın ve Suriye’deki savaşın sonuçları, Batı’nın Batı’daki başarısızlığı, Ukrayna’nın AB’yle olan ilişkisini kesmesi sonucu) acı çektiği bir dizi siyasi yenilgiler yalnızca elitlerin sorunlarını çözme fırsatını bıraktı. . Ve bu ciddi sosyal sonuçlarla doludur. Batılı seçkinler Rusya'yı mağluplarının baş suçu olarak görüyorlar. Sovyet sonrası alanda askeri güç kullanmaya hazır olduklarını gösteriyorlar. 2008’in Gürcü-Osetian ihtilafına NATO askeri müdahalesinin çağrılarını hatırlatmak yeterli, üst düzey Batılı yetkililerin Ukrayna krizine açık ve aktif müdahalesi.
Üçüncüsü, dışsal yıkıcı etkilerle birlikte, askeri saldırganlık için elverişli koşullar yaratacak olan ülkemizin istikrarsızlaşmasına yol açabilecek, başta ekonomik olan iç Rusya sorunlarının büyümesi.
Açıkçası, saldırganlık ölçeği, Rusya'yı nükleer potansiyelini kullanmaya teşvik etmeyecek gibi olacak. Bu nedenle, muhtemel hedefleri, Rusya Federasyonu topraklarının ülkemizin varlığını tehdit etmeyen bir kısmının reddedilmesi veya yeterince büyük çaplı muhalefetin arka planına karşı siyasi rejimdeki bir değişiklik olabilir.
Silahlı Kuvvetlerin, Rusya’nın bu tür bir ihtilaf içerisindeki potansiyel bir düşmanının eylemlerinin amacı, bölgedeki Rus birliklerinin gruplandırılması ve bunun içinde taktik nükleer silahların imha edilmesi ve ardından işgal edilmesidir.
Geçmiş savaşların deneyimlerinin gösterdiği gibi, böyle bir çatışmada kilit rol agresif uçaklar tarafından oynanacak. Düşmanlıklar, hava üstünlüğü kazanmayı ve bölgedeki Rusya'nın ana nükleer silahlarını imha etmeyi amaçlayan ilk hava saldırısı operasyonu (UPO) ile başlayacak. Gelecekte, havacılık bölgedeki Kara Kuvvetleri ve Rus Donanması kuvvetlerini bastırma ve savaş bölgesini izole etme sorununu çözmeye başlayacaktır. Bu sorunları çözdükten sonra saldırgan, saldırganlığın nihai hedeflerine ulaşılacağı kara ve hava yoluyla iniş operasyonlarını yürütmeye devam edecektir.
Savaşa hazırlanan saldırgan, ilk darbelerdeki başarısını garanti ederek kuvvetlerde ezici bir üstünlük elde etmek için çaba gösterecektir. Sınırlı bir askeri çatışmada bile, Hava Kuvvetleri grubunun büyüklüğü Rusya'ya saldırı durumunda çeşitli amaçlar için bir buçuk ila iki bin araca ulaşabiliyor. Ek olarak, 400-500 uçak tabanlı uçağa sahip beş ila yedi uçak gemisi, çeşitli sınıflardan en az 50-60 diğer yüzey gemisi ve 20-25'e kadar çok amaçlı nükleer denizaltı ile stratejik havacılığın önemli bir parçası yer alacaktır. Deniz ve hava gemilerinden, ilk iki ila üç gün boyunca geleneksel ekipmanlarda 1000-1500'e kadar stratejik seyir füzesi kullanılabilir. ABD, NATO ve müttefikleri kara kuvvetlerinin gruplandırılması 500 bine veya daha fazla kişiye ulaşabilir. Lojistik ve teknik destek sisteminin önemli kuvvetleri konuşlandırılacak. Muhtemel saldırganın toplam silahlı kuvvet grubu, yerel bir savaşta bile bir milyon kişiye kadar çıkabiliyor.
Rusya, ülkenin durumuna ve silahlı kuvvetlerine bağlı olarak, saldırganın altında kalan güç gruplarına üç ila beş kez veya daha fazla karşı koyabilecek. Düşmanın ezici sayısal ve niteliksel üstünlüğü göz önüne alındığında, Rusya’nın pasif bir beklentisinin olması durumunda silahlı çatışmanın sonucu açıktır - silahlı kuvvetlerimizin garantili bir sonucu.
Ancak saldırganın başarısı, yalnızca birliklerinin açıkça koordine edilmesi şartı altında sağlanır. Bazı güçlerin eylemlerinin etkililiğinin diğerlerinin sonuçlarına yüksek düzeyde bağımlılığı, saldırganın etkili eylemlerinin kesintiye uğraması için uygun koşullar yaratır. Bu nedenle, havada üstünlük elde etmeden, kara kuvvetleriyle müteakip operasyonlar ve havadan iniş operasyonları olası değildir.
Bu nedenle, düşman uçaklarının somut zararlarla uygulanmasıyla hava savunma saldırısının yapılmasının aksatılması, müteakip hava kampanyalarının yanı sıra kara ve deniz iniş operasyonlarının da dahil olduğu önlenmesi mümkündür.
Uyarı grevi mümkün ve yetkili
Düşman havacılık grubunun ve onun temel sisteminin önleyici yenilgisi, ilk ve sonraki grevdeki kuvvetlerin bileşimini önemli ölçüde azaltacaktır, eylemlerinin yoğunluğunu önemli ölçüde azaltacaktır ve grevler arasındaki zaman aralıklarını arttıracaktır. Sonuç olarak, ilk ve sonraki büyük füze ve hava saldırıları bozulacak veya önemli ölçüde zayıflayacaktır, bu da saldırganın, Savaşın ilk günlerinde Hava Kuvvetlerini mağlup etme ve taktik nükleer silahların ana bölümünü tahrip etme sorununu çözmesine izin vermeyecektir. Bu, havadaki silahlı mücadeleyi uzun süren bir safhaya çevirecek ve yalnızca saldırganın Rusya tarafından nükleer silahların yeniden kullanılması nedeniyle kullanma tehlikesiyle karşı karşıya kalması nedeniyle tüm operasyonun başarısını tehlikeye atacak. Bunu anlayarak, potansiyel saldırganın işgali terk etmesi muhtemel. Ülkemizin, bir saldırının kaçınılmaz şekilde bariz olduğu durumlarda, saldırgan bir gruba karşı önleyici bir grev yapabilmesi, potansiyel bir saldırganı Rusya'ya karşı askeri güç kullanma girişimlerini bırakmaya zorlayabilir.
Bu nedenle, güç gruplarına karşı önleyici grevler sağlama tehdidi ile stratejik nükleer olmayan caydırıcılığın uygulanması hakkında konuşabiliriz. Saldırıya karar verilse bile, saldırganın kısa sürede Rus Silahlı Kuvvetleri'ne kesin bir darbe yaratacak grev grupları oluşturması zor veya imkansız olabilir.
Hazırlık gerçeğinin ve Rusya'ya karşı gerçek saldırganlığın başlama anının güvenilir ve erken bir şekilde açıklanması bugün bir sorun teşkil etmemektedir. Bir istila hazırlamanın pek çok işareti olacak.
Önemli bir saldırgan güçler grubunun oluşturulması ve onun malzeme ve teknik destek sisteminin konuşlandırılması uzun zaman ve güçlü bir faaliyet gerektirecektir. Bunu istihbaratımızdan gizlemek pratik olarak imkansız olacak (Büyük Vatanseverlik Savaşı'nın başlangıcı örneği yanlıştı - o zaman yabancı devletlerin topraklarının ve stratejik güçlerinin hareketlerinin ayrıntılı kontrolünü sağlayan, özellikle de uzayda çok çeşitli teknik keşif ekipmanı yoktu).
Saldırıyı haklı çıkarmak için, bir bilgi kampanyası kesinlikle BM’nin de dahil olduğu ülkenin liderliği üzerinde aktif ve güçlü bir siyasi ve diplomatik baskı olacak. Rusya’nın BM Güvenlik Konseyi’nin daimi bir üyesi olması durumu göz önüne alındığında, bu örgütün itibarsızlaştırılması ve etkisiz hale getirilmesi için adımlar atılacaktır.
Saldırgan devletler koalisyonu oluşmaya başlayacaktır. Herhangi bir ülkenin bağımsız olarak Rusya topraklarını veya en yakın müttefiklerini istila etmeye karar vermesi muhtemel değildir.
Bu gibi durumlarda, yakın gelecekte bir işgalin kaçınılmazlığı tamamen belirginleştiğinde, üretilen saldırgan askerlere karşı önleyici bir grev tamamen haklı çıkacaktır. Özellikle de bu darbe yalnızca saldırganın birliklerinin nesnelerine ve onun arka ve teknik destek sistemlerine düşecekse.
Böyle bir grevin amacı saldırganın ilk VNO'sunu bozmak olmalıdır.
Bununla birlikte, önleyici bir grev, Rusya'yı saldırganlıkla suçlama olasılığını dışlayacak gibi olmalıdır. Bu, uygulaması için çok sınırlı bir zaman belirler: kuvvet gruplarının operasyonel konuşlandırılmasının tamamlanmasından ve işgalcilerin saldırganların başlangıcından istilacı tarafından saldırının başlangıcına kadar stratejik bir karar alınması.
Buna göre, bir önleyici önleyici grev ve bir misilleme karşıtı önleyici grev ayırt edilebilir.
Bunlardan ilki, yakın gelecekte saldırganlığın kaçınılmazlığının belirgin hale geldiği andan ve düşman uçaklarının toplu olarak devir alınmasından ve seyir füzelerinin fırlatılmasından ve hava savunma sistemlerimizin bastırılması eylemlerinden önce uygulanır. Yani, bu darbe, bir saldırgan saldırının operasyonel sürprizini, stratejik bir sürprizini zaten kaybettiklerinde önlemeyi amaçlamaktadır - bir saldırının kaçınılmazlığı gerçeği açıktır. ABD ve müttefikleri tarafından 21. yüzyılda, özellikle Irak'ta ortaya çıkan savaşların başlamasının bir analizi, bu durumun birkaç saat ila birkaç gün arasında sürebileceğini gösteriyor. Böyle bir önleyici grev sırasında, saldırganın havacılık grubuna en ağır yenilgiyi vermek mümkündür. Stratejik bir bakış açısıyla, bu en uygun seçenektir. Bununla birlikte, politik olarak karmaşık bir süreçtir - bu adımların gerekçeleriyle ilgili sorunlar olacaktır.
Bir önleyici grevin ikinci çeşidi, saldırganlığın başlamasının geri dönüşü olmayan işaretlerinin ortaya çıktığı andan itibaren - hava savunma sistemimizin radyo-elektronik sistemlerinin büyük bir bastırılması, seyir füzelerinin fırlatılması, uçağın kitlesel kalkışının başlaması, ülkeye düşen ilk füzelerin ve uçağımızın yenilgisinin başlamasıdır. Süre açısından, bu boşluk çok küçüktür - bir buçuk ila iki saat (gemi füzelerinin uçuşu için gerekli zamanın yanı sıra, MRAU'nun ilk kademesinde, öncelikle hava sahası ve hava savunma buluşu gruplarının uçağı olan avcı uçağının uçaklarının hedeflerine inşaat ve uçuş). Stratejik bakış açısından, bu daha az uygun bir seçenektir, çünkü aerodromlarda havacılığın önemli bir yenilgisine izin vermez, ancak politik açıdan daha uygundur.
Birinci VNO'nun etkin davranışını bozacak düşmanın üzerine böyle bir yenilginin garantili bir şekilde uygulanmasını sağlamak, önleyici grev sırasında son derece önemlidir. Bu, doğru nesne seçimi ve kullanılmış silahlarla sağlanır.
UPE'nin yürütülmesinde rol alan kuvvetler ve araçlar, geliştirilen altyapı tek bir grevde tam bir yenilginin sağlanmasına izin vermiyor. Bununla birlikte, yenilgisi tüm grev grubunun etkinliğini azaltan ve grev örgütlenmesinin en basit olduğu organizasyonun belirli bir kombinasyonunu ayırt edebiliriz. Bunlar temel olarak havacılık gruplarının etkin kullanımını belirleyen durağan nesnelerdir. Onların yenilgisi, önceden toplanacak kadar zaman olacak detaylı zeka bilgilerine dayanarak açıkça planlanabilir. Bu nesnelerin bulunduğu alanlar, grevin karmaşık bir şekilde organize edilmesini ve grev sırasında önemli miktarda destek kuvvetinin katılımını gerektirmeden, hızlı bir şekilde grev yapmalarına izin verecek şekilde, Rus silahlarına ulaşabilmelidir. Buna göre, önleyici bir grev sırasında, yenilgiye yönelik ana çabalara odaklanılması tavsiye edilir:
UPE'ye katılabileceği yerlerdeki başlıca taktik havacılık hava alanları. Bir yandan, onlara yapılan darbeler, bir yandan uçağın önemli bir bölümünü tahrip edebilir, diğer yandan, pistin tahrip olması nedeniyle hayatta kalan kalkışları ortadan kaldırabilir, teknik destek sisteminin başarısızlığı nedeniyle mevcut kaynakları azaltabilir. Modern savaş uçakları ancak iyi donanımlı büyük hava üslerinden etkili bir şekilde çalışabilir. Gelişmiş bir arka alt yapıya sahip olmayan nispeten küçük dağılım hava alanlarının kullanılması, mevcut havacılık kaynağını önemli ölçüde azaltır. Bu nedenle, saldırganın havacılığının ana kısmı, sayısı iki veya üç düzineden fazla olmayan tahmin edilebilecek büyük havaalanı merkezlerine dayanması muhtemeldir;
ilk hava operasyonu sırasında saldırganın havacılık kuvvetlerinin kontrolünde önemli bir rol oynayan operasyonel ve taktik seviyedeki kara komuta ve kontrol direkleri. Bu tür nesnelerin toplam sayısı, XXI. Yüzyılın savaş deneyimlerine göre, 15-20 olarak tahmin edilebilir;
Operasyonel ve stratejik arkanın en büyük yer bazlı depoları ve mühimmat depoları ve yakıtları ve madeni yağları. Bu tür nesnelerin toplam sayısı 20-30 olabilir.
Saldırganın grev grubunun diğer nesnelerinin mağlubiyetini gerçekleştirmek zor olacaktır (örneğin, denizaltılar, uçak gemisi oluşumları ve sürekli manevra yapan ve güçlü bir savunma sistemine sahip olan SLCM'li yüzey gemisi grupları) veya yenilgileri, düşman grubunun bir bütün olarak savaşma yeteneklerinde önemli bir düşüşe neden olmayacaktır.
Bir diğer önemli faktör silah seçimidir. Düşman RLD uçakları tarafından hava sahasının tam kontrolü altında ve korunan savaş uçaklarının güçlü bir grubunun varlığında yüksek koruma altındaki kara hedeflerine karşı önleyici bir grev yapmanın mantığı, X-555 ve X-101'in uzun menzilli seyir füzelerinin X-555 ve X-101'i açıkça önleyici bir grevdeki ana yıkım aracı olarak tanımlamaktadır.
Yaklaşık 1000-1200 birim - bir önleyici grevin yangın misyonu hacmi bu silahların gerekli sayısını belirler.
Stratejik ve uzun menzilli havacılığın mevcut muharebe personeli, filosunun nükleer olmayan stratejik füzeler kullanma olasılığıyla modernize edilmesi şartıyla, grevde 800'e kadar seyir füzesi kullanabilir. Gerisi denizaltılardan ve yüzey gemilerinden fırlatılabilir. Açık kaynaklardan bilinen Rusya'nın gemi yapım programı hakkındaki veriler, 250-300 ünitedeki maksimum deniz kaynaklı seyir füzesi salvo'sunun tahmin edilmesini mümkün kılmaktadır.
Başarılı bir önleyici grev için kritik öneme sahip olan, düşmanın grev uçağı üs sisteminin zamanında açılmasını ve uçağının konuşlandırılmasındaki değişikliklerin gerçek zamanlı olarak izlenmesini ve onun uyguladığı operasyonel kamuflaj önlemlerinin tanımlanmasını sağlayan keşif ve gözetim sistemidir.
Siyasi ve diplomatik destek
Nükleer olmayan stratejik caydırıcılığın, kuvvetli gruplara karşı önleyici grev tehdidiyle potansiyel saldırganlara karşı çalışabilmesi için uygun siyasi ve diplomatik destek gerekmektedir.
Öncelikle, önleyici grevler sağlama prosedür ve koşullarının belirleneceği, ülkenin savunma örgütlenmesini düzenleyen idari belgelerde uygun değişiklikler yapılması gerekmektedir.
İkincisi, siyasal bir açıklama yapmak, Rusya’ya karşı askeri saldırganlığın kaçınılmazlığı gerçeğinin ortaya çıkması durumunda önleyici grev yapma kararlılığını ilan etmek. Aynı zamanda, Rus liderliğinin önleyici bir greve karar vermesine dayanarak belirti ve kriterleri açıkça belirtin.
Üçüncüsü, önleyici grevleri kaçınılmaz saldırganlığa karşı korumak için meşru bir araç olarak yasallaştıran uluslararası yasal işlemlerin kabul edilmesini sağlamak. Aynı zamanda, saldırganlığın kaçınılmazlığının ve önleyici grevin meşruiyetinin şartlarının açık bir belirti ve kriter sistemi uluslararası düzeyde belirlenmelidir.
Dördüncüsü, önleyici grev uygulamasının geliştirilmesiyle bir dizi gösterici alıştırma yapmak.
Genel olarak, uygun siyasi ve diplomatik desteğe sahip önleyici bir grev için yüksek kaliteli bir materyal temeli yaratılmasının, Rusya'ya yönelik askeri tehditlerin seviyesini önemli ölçüde azaltabilecek stratejik nükleer olmayan caydırıcılıkta en önemli faktör olduğu söylenebilir.
Videoyu izle: GREV GÖZCÜSÜ - Grev Hakkı ve Grev Yasakları (Aralık 2019).
Загрузка...