Salı gün doğumundan iki saat önce, Roscoe Bulvarı’ndaki LAUSD Van Nuys otobüs bahçesinin dışında olması gereken boş bir kaldırım hareketliydi.
Normalde kapılardan boş sarı okul otobüslerine doğru akın edecek olan düzinelerce sürücü, bunun yerine yağmurda, şemsiyelerin altında, TV haber ışıklarının parıltısında ileri geri yürüdü. Ellerinde saygı isteyen pankartlar taşıyarak, “Alamazsak kapatalım” sloganları attılar.
Şimdiye kadar bunu alamadılar – yani, ağır zamlar ve daha iyi çalışma koşulları içeren yeni bir sözleşme – bu yüzden gerçekten de ülkenin en büyük ikinci devlet okulu sistemini kapattılar.
Fikir Yazarı
Robin Abkaryan
2019’da altı günlük öğretmen grevinden, ardından COVID-19 salgını dünyayı kapattıktan sonra aylarca evde Zoom okulundan geçen birçok Los Angeles Birleşik Okul Bölgesi ebeveyni gibi, benim de ilk düşüncem “Aman Tanrım” oldu. , lütfen bir daha olmasın.”
En az müjdelenen ve en düşük maaş alan devlet okulu çalışanlarını (otobüs şoförleri, kafeterya çalışanları, bekçiler, bahçıvanlar, öğretmen yardımcıları) temsil eden Hizmet Çalışanları Uluslararası Sendikası Yerel 99, bu hafta üç günlük bir grev çağrısı yaptı. sınıf zamanının her dakikasının değerli olduğu an.
Ama biliyor musun? Sendikayı bir nebze olsun suçlamıyorum.
Local 99’un temsil ettiği okul çalışanlarının yıllık ortalama maaşı yaklaşık 25.000$’dır ve bu, federal hükümet tarafından “çok düşük gelir” olarak kabul edilen düzeyin oldukça altındadır. Yani bu insanlara yoksulluk maaşı ödüyoruz.
Yereldeki 30.000 LAUSD çalışanının dörtte üçü kadındır. Üçte biri Latin; beşte biri Siyah. Son sözleşmesi 2020’de sona erdiğinden beri sözleşmesiz çalışıyorlar. Çoğu, günde sekiz saatten az çalışmak zorunda kalıyor. On bin ilçe üzerinden sağlık sigortası almıyor. Daha yüksek ücretler, daha fazla tam zamanlı çalışma, artan personel seviyeleri ve tesadüfen değil, yukarıda bahsedilen saygıdan daha fazlasını istiyorlar.
Bir sendika sözcüsü geçen ay meslektaşım Howard Blume’a, “Düşük ücretli, yarı zamanlı bir iş gücüne aşırı güvenme, okul bölgesinin işçileri tutmasını ve işe almasını zorlaştırıyor, bu da ciddi personel eksikliklerine yol açıyor” dedi. greve izin ver.
Geçen ay LAUSD Supt. Alberto Carvalho oylamaya sendikanın eylemini sirke benzeterek yanıt verdi.
“Sirk = bir alkış, bir madeni para ve bir sonraki gösterinin vaadinden başka bir şey istemeyen, sonucu bilinen tahmin edilebilir bir performans.” müfettiş tweet attı. “Bir kere olsun sirksiz, çocuklar için, toplum için, edep için doğru olanı yapalım.”
Banyoları temiz tutan, ampulleri değiştiren, çocuklarımızın evden okula güvenle gidip gelmelerini sağlayan, çimleri biçen ve sınıflarında öğretmenlere yardım eden çalışkan insanların bir kez olsun doğruyu yapması bu kadar mı zor?
Carvalho, düşmanca tweetini sildi, ancak sendika bunu unutmasına izin vermeyecek. Çevrimiçi retweetlerde belirgin bir şekilde görüntülenir.
Bölgenin kendi sözleşme müzakerelerinin ortasında olan 25.000 öğretmeni, öğretmenlik yapmayan ancak temel meslektaşlarıyla dayanışma içinde evde kalıyor, bu nedenle 400.000’den fazla LAUSD öğrencisinin ebeveynleri bir kez daha çabalıyor.
SEIU Local 99’un yönetici direktörü Max Arias, “Üyelerimizi destekleyen öğretmenleri takdir ediyoruz, ancak sorunumuzun bir kısmı üyelerimizin insan olarak ve yaptıkları şey olarak görünmez olmalarıdır,” dedi. megafon “Sohbetin içinde hiç yoklar. Bu süreç onları görünür kıldı ve sanırım artık ebeveynler ve toplum, çocukların eğitim alabilmesi için çocuklara bakan ve öğretmenleri destekleyenlerin bu kişiler olduğunu anlıyor.”
Kuzey Hollywood’da yaşayan 60 yaşındaki otobüs şoförü Dorvel Silva, 15 yıldır çocuklara şoförlük yapıyor. 40 metrelik otobüsü genellikle ortaokul öğrencileriyle doludur. Çok fazla sorumluluğumuz var dedi. “Çocuklarla, trafikle, ebeveynlerle, öğretmenlerle uğraşıyoruz. İnan bana, çok stresli.”
Sendika, dört yıl boyunca %30’luk bir ücret artışı ve hemen saatlik 2 dolarlık bir artış istiyor. (Sendikaya göre bu, asgari saatlik ücreti 25 dolara ve yıllık maaşları 36.000 dolara yaklaştırır ki bu da dört kişilik bir ailenin yoksulluk ücretidir.)
Buna karşın bölge, 1 Temmuz 2021’e kadar geçmişe dönük %5’lik bir ücret artışı, 1 Temmuz 2022’ye geriye dönük ikinci bir ücret artışı ve 1 Temmuz’da yürürlüğe girecek olan %5’lik üçüncü bir artış teklif etti. cari yıl için bir defaya mahsus %4 ikramiye ve sonraki yıl bir defaya mahsus %5 ikramiye. Bölge, bunun kümülatif olarak %23’lük bir artışla sonuçlanacağını söylüyor.
Geçen hafta düzenlediği basın toplantısında Carvalho, teklifinin “yolun sonunu temsil etmediğini, daha fazla kaynağımız olduğunu ve bunu sendikaya ilettiğini” söyledi.
Arias’a, Venedik Lisesi’ndeki bir öğretmenden, oradaki kampüs banyolarının korkunç durumuyla ilgili e-postalar aldığımdan bahsettim. onları temizleyecek kimse yok. Tıkanmış tuvaletler ve su basmış zeminler rutindir ve kötü kokması bir yana günlük hayatı zorlaştırır.
Arias şaşırmamıştı.
“Bölgede asgari temizlik standardı olduğunu iddia ettiğinin %50’sinde personel var” dedi. “Şu anda bu bir kriz. Orada 20 yıldır çalışan bir bekçi saatte 20 dolar bile kazanamıyorken, personelinizi artıramazsınız.”
Sendikanın talepleri arasında temizlik personelinin en azından asgari standarda çıkarılması da yer alıyor.
Bazı okullar, personeli desteklemek için ebeveynlerden para toplayabilen toplulukların parçasıdır. “Ama,” dedi Arias, “çoğu topluluk bunu yapamaz, bu yüzden banyolarınız kapalıdır.”
Sabah 6 civarında tepenin üzerinden Venedik’teki evime dönerken, trafik fark edilir derecede hafifti. Görünürde okul otobüsü yok. Yerel 99 amacını ortaya koydu. Şimdi çocuklarımızı okula geri götürelim.
@AbcarianLAT