Atriyal fibrilasyon ablasyonu: nedir ve nasıl tedavi edilir
Atriyal fibrilasyon ablasyonu nedir? Atriyal fibrilasyon, atriyal kasılma kaybıyla birlikte hızlı, ritmik olmayan atriyal aktivite ile karakterize bir kardiyak aritmidir.
Kasılma kaybı, kalp odacıkları içinde pıhtı oluşumu riski ve bunun sonucunda kronik antikoagülan tedavi ihtiyacı ile birlikte staz alanları olasılığına yol açar.
Atriyal kasılmanın olmaması, kalp pompasının toplam verimliliğini de azaltabilir ve sonuç olarak hastaların egzersizi tolere etme yeteneğini azaltabilir.
Bu nedenle, bu ritim yaşamla mükemmel uyumlu olmasına rağmen, atriyal fibrilasyon, risk altındaki hastaların yaşam kalitesinde önemli sınırlamalara yol açabilir.
Atriyal fibrilasyonun olası nedenleri arasında kalp kapakçık kusurları veya doğuştan kalp kusurları, ilaç, kafein, tütün ve alkol tüketimi, uyku apnesi, hipertiroidizm veya diğer metabolik dengesizlikler yer alır.
Çoğu durumda, atriyal fibrilasyon bu nedenle bir kardiyovasküler hastalığın sonucudur, ancak herhangi bir kalp hastalığı olmayan kişilerde de ortaya çıkabilir.
Bu durumda, izole atriyal fibrilasyondan (vakaların% 30'u) bahsetmek gelenekseldir. Atriyal fibrilasyon aynı zamanda kalbin yapısal bir kusuruyla da ilişkiliyse, eşlik eden atriyal fibrilasyondan söz ederiz (vakaların %50'si).
Atriyal fibrilasyonu olan bazı kişiler herhangi bir semptom göstermezler veya gösterirlerse, sadece yaşam tarzlarını ayarlayan hasta tarafından tanınmazlar.
Bu kişiler genellikle doktorları tarafından objektif bir muayene veya elektrokardiyogram sırasında tespit edilene kadar durumlarından habersiz yaşarlar.
Semptomları olan hastalar ise en sık çarpıntı, nefes darlığı, halsizlik veya kolay yorulma, nadiren senkop ve göğüs ağrısından şikayet ederler.
Fizik muayene, elektrokardiyogram veya 24 saatlik Holter EKG ile tanı konur.
Klinik bir bakış açısından, atriyal fibrilasyon, sunum şekline göre paroksismal (epozlar meydana geldiğinde ve bir haftadan kısa sürede kendiliğinden düzeldiğinde), kalıcı (aritmik atak kendiliğinden durmadığında, ancak yalnızca harici terapötik müdahalelerden sonra) alt bölümlere ayrılır. ve kalıcı (terapötik müdahalelerin etkisiz olduğu kanıtlandığında).
Atriyal fibrilasyonun cerrahi ablasyonu nedir?
Hem ilaç tedavisinin hem de elektriksel kardiyoversiyonun ritmi veya frekansı kontrol etmede etkisiz olduğu kanıtlandığında, önemli ölçüde engelleyici semptomların varlığında bu aritmiye “ablasyon” ile yaklaşılabilir.
Bu teknikle, aritminin kaynağı olabilecek belirli bölgeleri elektriksel olarak izole etmek ve elektrik sinyalinin kanalize edildiği "koridorlar" oluşturmak için atriyal dokuda 'lezyonlar' yapılır. aritmiye neden olur.
Genel olarak, izole atriyal fibrilasyon vakalarında sorunu çözmeye çalışmak için transkateter ablasyon tercih edilen tedavi olabilir.
Kateter ablasyonu da etkisiz ise, sol kulak kepçesinin kapatıldığı cerrahi ablasyon, daha büyük invazivlik pahasına daha yüksek bir başarı olasılığı ile gerçekleştirilebilir.
Sol kulak kepçesi, sol kulakçıkların kör bir uzantısıdır ve anatomik konformasyona göre, atriyal fibrilasyon sırasında genellikle pıhtı oluşumunun başladığı noktadır.
Sol kulak kepçesinin eşzamanlı cerrahi obliterasyonu, ablasyon prosedürleri başarısız olursa emboli riskini ve bunun sonucunda atriyal fibrilasyonu 'kronikleştirme' ihtiyacını önemli ölçüde azaltır.
Cerrahi endikasyonlu başka bir yapısal patoloji ile birlikte atriyal fibrilasyon olması durumunda, yapısal kardiyak patolojinin gerektirdiği modalitelere ve yaklaşıma göre müdahale yapılır (sternotomi veya ekstrakorporeal dolaşım veya atan kalp ile minitorakotomi).
İzole paroksismal atriyal fibrilasyon durumunda, minimal invazivlik ile çift atan kalp torakoskopisi ile ablasyon yapılabilir.
Kalıcı veya kronik atriyal fibrilasyon durumunda, ekstrakorporeal dolaşım yardımı ile minitorakotomi ile ablasyon yapılacaktır.
Kalbin normal ritmine (sinüs ritmi) dönme olasılığı, atriyal fibrilasyonun tipine ve prosedür uygulanmadan önceki fibrilasyonun süresine bağlı olarak %70 ila %90 arasında değişir.
Atriyal fibrilasyonun cerrahi ablasyonu tehlikeli mi yoksa ağrılı mı?
Bu cerrahi bir prosedürdür, bu nedenle riskler kanama, enfeksiyon, nörolojik hasar ve kalp pilinin olası implantasyonudur.
Takip
Ameliyattan sonra hasta, tekrar yatan hasta servisine transfer edilmeden önce 12-24 saat gözlem altında tutulduğu yoğun bakım ünitesine transfer edilir.
Ameliyattan 4 veya 5 gün sonra hasta hastaneden taburcu edilebilir ve doğrudan bir kardiyak rehabilitasyon merkezine nakledilebilir, burada yaklaşık 15 gün veya duruma göre doğrudan evde kalabilir.