lise 2'deyim birine deli divane aşığım. bir gün ne olmuşsa yine okulda hüngür hüngür ağlıyorum. ders rehberlik, hoca sınıfta ama serbestiz işte. arka sıralardan birinde ağlıyorum. bu arada sınıf hocamızın branşı da felsefe.. neyse hoca geldi başıma "neden ağlıyorsun" diye sordu ben de "başım ağrıyor" dedim. adam da tam bir felsefeci tavrıyla "başın ağrıdığı için mi ağlıyorsun yoksa ağladığın için mi başın ağrıyor" diye sordu. ben o kafayla hocanın ne dediğini anlamaya çalışırken "kalk gel" dedi ve kendi öğretmen masasına oturup beni de tam karşısında öğretmen masasına birleştirdiği sıraya oturttu. "elimi tut" dedi tuttum (fesatça değil) "ağla" dedi ağlamaya başladım. hipnoz olmuş gibi adam ne derse onu yapıyordum "anlat" dedi ben de tabi tüm aşk hayatımı hocaya hikaye anlatır gibi anlattım. bitirdikten sonra hocanın verdiği tepki "anlamıştım" olmuştu. aradan birkaç hafta geçti bir gün 5-6 kişiyi okula yaymış beni arattırıyor tam ders zili çaldı herkes bir taraftan "felsefeci seni çağırıyor" diye bağırıyorlar ders saati olmasına rağmen bu kadar insanı peşime döktüyse çok önemlidir diye hocadan izin alıp yanına gittim. felsefeci beni kenara çekip "onu unutabildin mi?" diye sordu. cjncslfcdlk en komik lise anım budur.