23 Eylül Ayı 1698, Moskova'ya zorlukla vardıklarında, yerleşik birçok yabancı merkezle şifreli (sayılarla) yazışmalar kurmak için acele ediyor. Rusların dini bir görev için çok şüpheli ve sıradışı olan yazışma yöntemini bilmeleri durumunda, yetkililere açıklamalarda, “matematiksel bir soruyu yanıtladığınızı veya bir tür sanatı bildirdiğinizi” söylemeniz önerildi.
Bu, 1883’ta, XVII ve XVIII yüzyılların altmış çok ilginç dokümanının bir Prag arşivinden kopyalanmasının ardından Rusya’ya teslim edildi. Bu arşive, merkezi Prag'da bulunan Cizvit Tarikatı olan Bohemya eyaletinin diğer kağıtlarıyla birlikte girdiler. 1904'ta, bu belgeler Petersburg'da “Geç XVII ve Erken XVIII Yüzyıllarda Rusya ile ilgili Cizvit Mektupları ve Raporları” adı verilen bir kitap şeklinde yayınlandı. Bazı açılardan, bu belge koleksiyonu basitçe paha biçilemez: Onlarda Cizvitler, açık ve gizli meselelerinin birçoğunu şahsen açıkladılar, onlara meraklı gözlerden dikkatle saklananları anlattılar.
Bir mektupta, Rusya'dan Çin'e giden en kısa yol hakkında bilgi bulduk, bir başkası da Cizvit, Rusların Narva yakınlarındaki İsveçlilerle olan savaşlarının ayrıntılarını bildirdi: Rus topçularının kuvvetleri hakkında bilgi veriyorlar ve Kurland ve Litvanya'da faaliyet gösteren orduları, İsveçlilere karşı bilgilendiriyorlar: Volga bölgesinin üstündeki yeni ve güncellenmiş bir harita olduğunu; Diplomatik bilgi ayrıca mektuplarda ve her yıl giderek daha fazla verilmektedir.
Bu belgelerden, Moskova'da yaşayan "ruhları koruma" kuvveti altında yaşayan Cizvitlerin ülke çapında seyahat ettikleri ve tam da askeri açıdan özellikle ilgi çeken bu yerlerden geçtiği açıktır. Böylece, 1698'e geri döndüğümde, bir misyoner Voronezh'e gitti. Peter, Türklerle savaş için bir donanma kurdum.
1701'te Cizvitler, savaşın en önemli olaylarının ortaya çıktığı özel Katolik misyonlarını Taganrog ve Azov'a donatmak için canlarını sıkmıştı.
Aynı yıl, Azak’a gitmeden önce Cizvit Francis Emilian, “Tataria’nın büyük tüccarlarının yanı sıra Moğolistan, Gazarrati’nin ve Hindistan’ın uzak bölgelerinin bir araya geldiği yer olan Astrakhan’a geçme isteğini dile getirdi. Umarım bu yolculuk iyi olmazdı ”dedi. (“17. Yüzyılın sonunda ve 18. yüzyılın başlarında Rusya ile ilgili Cizvitlerin mektupları ve raporları”, s. 95-96. Görünüşe göre, burası, Afrika'nın en önemli alışveriş merkezlerinden biri olan kuzeybatı Hindistan'ın Gujarat bölgesi ve Küçük Asya'dan Güney Asya'ya.)
Rapora göre, 1709 yılında, bir Cizvit rahibi, büyük stratejik öneme sahip olan ve tüm yabancı istihbarat subaylarıyla ilgilenen bir şehir ve limana seyahat etti (hem Astrakhan hem de Arkhangelsk'in dört Rus şehri listesinde olduğunu hatırlatmak için çok fazla değil) Jesuit Reiten, papalık casusluğunun gelecekteki organizatörlerine yardım etmek için).
Böylece, Moskova'da Vatikan istihbarat servisinin önemli merkezlerinden biri vardı; dokunaçlarını komşu ülkelere uzattı. Bu nedenle, 1702'taki Viyana Cizvit Eder'i, Moskova'ya, Azak'a ve aslında Çin'e göndermesi amaçlanan yeni misyonerlerin atanması üzerine yazdı (Harfler ..., s. 97). 1699’te, Francis Emilian yetkililere, Moskova’da yaşayan Cizvitlerin Shamakhi’de yaşayan Cizvit vatandaşı ile karşılaştıkları Ermeni ve Farsça tüccarlarla temas halinde olduklarını ve daha uzak Tibet’in elde edildiğini bildirdi (“Mektuplar…” S. 34-36).
Cizvitlere olan Rus güvensizliği, hor ve nefret o kadar büyüktü ki, Moskova'daki Katolik misyonu sadece aldatma yüzünden var olabiliyordu: Bu misyonerlerin Cizvit düzenine ait olduğu ve Alman imparatoru tarafından yönetildiğine ve papanın değil olduğuna inandıkları dikkatlice gizlendi. Cizvitlerin kendileri, "Muskovitler ... tam tersini öğrenmişlerse, ... misyonerler ... daha fazla acı çekmezlerdi, çünkü Roma'yı gönderen kişi Muscovy tarafından asla kabul edilmeyecekti." Mektuplar ..., sf. 191, s. . 200).
Alman imparatoru, birçok açıdan papalıklarınkilerle aynı olan amaçlarını sürdürdü. Bu nedenle, görevinin sürdürülmesi, özellikle Moskova'daki evinin ve kilisesinin inşası, hem de Cizvitlerin maaşının (o yıllara 800'in yıllık ruble ödemesi - o zaman çok büyük miktarda) ve Cizvit okulunun desteği için çok para harcadı.
Tamamlanma uğruna, yalnızca Moskova'da çalıştığı basit rahiplerin kudreti altında kiliseye yerleşen Cizvitlerin olmadığını hatırlatmak gerekir. Daha gizli Cizvitler vardı; Moskova muhabirleri yanlışlıkla onlar hakkında sohbet ettiler. Burada adı geçen yabancılar arasında, kuşkusuz Gordon, Menezius, Gvasconi (ikincisi adına, Alman Mahallesi'nde Alman Mahallesi'nin parası için inşa edilen bir ev adına - Moskova Cizvitlerinin gizli ikametgahı) ve diğerleri kaydedildi. Böylece, bir mektuptan, gizli Cizvit'in bir Moskova Katolik eczanesinde bir kimyager olarak hizmet ettiğini öğrendik. Buna ek olarak, İsa Cemiyeti’nin daimi temsilcileri, Doğu’daki ülkelere giderken uzun süre Moskova’da kalan Cizvit yollarından yardım aldı.
Moskova'ya bir öğretmen ve diğer iki misyoner gönderme emrinin önüne koyarken, Moskova'daki Cizvit sakinleri, manastır değil, laik elbiseyle gelmelerini gerekli gördü (“Berchholz’un, 1721’tan Büyük Peter’in saltanatında Rusya’nın odacı kadrosu) 1725 yılı ", bölüm 2, ed. 2, M., I860, s. 158." Mektuplar ... ", s. 22 ve 88).
Başka emirlerden gelen bazı kötü istekliler, Polonya'da, bir Cizvit Ilya Broggio'dan Polonya'ya, Krakow'da düzenli bir elbise giymediği için gittiğinde, Broggio şöyle demiştir: “Polonya'da her yerde Muskovitlerle dolu kıyafetler giymemin sebebi; ancak, babalarımızın kıyafetlerinin Muscovy'de değiştiğine göre ”(“ Mektuplar… ”, sf. 165 - 166).
Broggio, üç ay önce, Krakow'da Rus olmadığı zaman, bir Cizvit soutane giydiğini de sözlerine ekledi.
Bu yüzden 1646'teki Yuri Krizhanich, Smolensk'ten Roma'ya, Rusya ziyaretinin gerçek hedeflerinde gizliliğin korunmasından endişe duyduğunu yazdı. Krizhanich, "ihanet etme" korkusundan (ifadesi) korktuğundan, katoliklere görevli olduğunu inkar etmenin bile mümkün olamayacağı kadar gizli bir sır istedi.
Moskova’daki Cizvitler, her zaman ve her yerde olduğu gibi, Rus asaleti ile bağ kurabildikleri okullarına bağlıydılar - asıl görev buydu. Ancak bağlantılar kırılgandı; Bunun yanı sıra, Ortodoks din adamlarını fazlasıyla canlandırdılar ve sonunda Cizvitlerin Rusya'dan çıkarılmasının sebeplerinden biri haline geldiler.
Peter Cizvit'in kusursuz bir şekilde dolandığını gördüm ve Katolik misyonunu, görünüşe göre, öncelikle bir dış istihbarat teşkilatı olarak görmüştüm. Uzun süredir ortadan kaldırmak istemedi - belki de onu izlerken, Rus devletinden, askeri ve ekonomik yaşamdan, komşu hükümetlerin özellikle ilgilendiğini bulmaktan daha kolaydı; Ayrıca, Cizvitlerin faaliyetlerine izin vererek, her zaman Rusya'daki Katolik Kilisesi için çeşitli ayrıcalıklar arayan Alman imparatorun ısrarlı taleplerinden birini yerine getirdi.
Bu nedenle, Cizvitler sorunu, Rus hükümeti için uluslararası politika meselesiydi. Burada, Cizvitlere yönelik düzensiz tutumun nedenini aramalıyız: Vatikan'ın izcileri caydırıcı bir şekilde kötüleşti ve devletimize giderek daha fazla zarar verdi. Zamanla, Cizvitler o kadar serbest bıraktılar ki, genel olarak artık uluslararası ilişkilere katılımlarını gizlemiyorlar.
Bu, aşağıdaki gibi daha fazla mesajın ortaya çıkmaya başladığı yazışmalarına çok açık ve ikna edici bir şekilde yansır (Moskova'dan Viyana'ya gelen Jesuit Broggio, Düzenin ilini Prag'a yazar):
“Aralık'ta 1, en ağustos imparatorumuz (Joseph I) ile zarif ve cana yakın bir izleyici kitlesine sahiptim. August, en kısa zamanda Polonya'ya gitmemi ve mümkün olduğunca krala girmemi istiyor ve krala gizli bir şekilde çok önemli bir mektup göndermesini istedi ve Majesteleri adına bir şey söyledi ve bir şey hakkında onayladı. Avlanmadıkça, bu fırsatı Ruslara dönmeye alıyorum, çünkü Muskovitler'in şu anki şartlarda ne kadar kalıcı olduğunu ve çalıştığımız dünya yüzünden dini bir uyum içinde herhangi bir rahatsızlığın olup olmadığını tespit etmenin kesinlikle gerekli olduğunu düşünüyorum. Kral, İsveç kralı ve Augustus (Polonya kralı Augustus II) dışında ve bu şüpheli ulusun imparatora doğru hafifçe değişip değişmediğinin dışında, kendi aralarında mücadele et. ”
Antonio Possevino'nun ziyaretinden sonra ("Muscovy" kitabını yazdı), Cizvitlerin Rus işlerini daha iyi anlamaya başlamadıkları söylenmelidir. Rusya onlar için hala barbar bir ülkeydi ve Ruslar vahşiydi. Rusya halkını, “bağımsızlıktan yoksun bırakılması ve Katolikliğe dönüştürmesi gereken“ yanlış yönlendirilmiş ”olarak nitelendirdiler, ancak kolay olmasa da:“ Ve böyle bir ruhsal balığın bolluğu ile onu almaya başlayamazsınız! ”- mektubunda yer alan bir misyoner.
Büyük iştahlarını tatmin etme becerisine sahip değillerdi, ancak Roma papasının otoritesinin ve Alman imparatorunun Rusya'ya gönderilmesinden daha azıyla barış yapmak istemediler; Olayların akışını hızlandırmak için, Cizvitler övünen kısıtlamalarını yitirdi ve misyonları için umutlarını değerlendirmede çoğu tartışmalı görüşü dile getirdi. Sabırsızlıkla, bazen var olan için istediklerini aldılar ve bazen, kendilerini temin etmeye başladıkları garip iyimserliğe düştüler ve Peter'ın Katolik ve Ortodoks kiliselerinin birliği hakkında hayal ettikleri papa, "en kısa zamanda" yapıldı ... balıkçılık için hazırlık çalışmaları ”ve yeni Katolik misyonları oluşturmak amacıyla“ birçok kilise ”inşa etmek vb.
Özel bir merak biçiminde, bir Cizvit, bazı Mikhail Iakonovich'in bile bir Moskova patriği olmaktan çok daha azını bile hayal etmediğini ve bunun olamayacağından acı duyduğunu bile söylemekten bahsetmek gerekir. Böyle bir olağanüstü Cizvit kendini aldatma, bu şikâyetle ilgili bir mektubun varlığından onaylanmamış olsaydı inanılmaz görünecekti (D.A. Tolstoy, “Rusya'da Roma Katolikliği”, Cilt I, St. Petersburg, 1876, s. 114).
Diğer Cizvitler, daha kasvetli olan şeylere baktılar ve bunlardan biri tamamen umutsuzca konuştu - “Misyonerleri Moskova devletine herhangi bir şekilde göndermenin yararsız ve tehlikeli olduğu” anlamında (“Mektuplar…”, s. 202) .
Gerçeğe daha yakın olanlar bu karamsarlardı: Avusturya hükümetiyle ilişkilerinde keskin bir bozulma olduğu anda (Tsarevich Alexei'nin komplolarını destekledi) Peter, 18 üzerindeki ilk 1719'in tüm Cizvitlerin Rusya'dan çıkarıldığını açıkladı.
Bu, o sırada Rusya'da Cizvit Emri'nin faaliyetlerini ana hatlarıyla belirtmek ve Peter tarafından alınan katı tedbirlerin makul olduğunu kanıtlamak için yeterli.
Ardından bu elli üç yıl boyunca verilen emir, Rusya’da resmen görünmüyordu. Catherine II’de ise, büyük bir Katolik ve Üniateşil nüfusa sahip Belarus ve Ukrayna’nın geniş bölgeleri Rus devletiyle bir araya geldi.
Elbette ve o zamana kadar kovulmadan, Cizvitler ülkemizi dikkatleriyle "onurlandırdılar".
Kendilerini 1719 dışında bulup, Polonya, Avusturya ve diğer ülkelerde casusluk ağını örmeye ve her türlü başka işleme yapmaya devam ettiler. Daha öncekinden daha sinsi olsalar bile, Rus asaletlerinin evlerinde öğretmen olarak laik giysilerle alındı; memurlar, tüccarlar ve mühendisler kimliği altında, kısmen Rus ordusuna, ticaretine ve sanayisine girdiler, kısmen zayıflamalarından, kısmen gizli patronlar sayesinde - bazı Rus aristokratları ve Katolikliği destekleyen önemli memurlar sayesinde zorlu kaldılar.
Gizli Cizvit örneğinin bir örneği olarak, o zamanın Rus meselelerine yayılıyor, tabii ki papalık üstünlüğü altında, Rusya'daki Ortodoks ve Katolik kiliselerinin birleşmesini sağlama girişimlerinden bahsedebiliriz.
Devam edecek ...