Selam yeni düşmanım! Dedin, henüz yapmadınız mı? Evet, doğru duydun, şimdi yeminli düşmanız. Şaşırtıcı bir şekilde, dün biz kardeşlerdik, bir ülkenin arkadaşları ve vatandaşlarıydık, aynı okullarda çalıştık, aynı caddelerde yürüdük, milli futbol takımımız için endişelendik ve bugün makineli tüfek gözüyle birbirimize bakıyoruz ve herkes tetiği çekmeye hazır.
Muhtemelen şimdi şu soruya eziyet ediyorsunuz: bu bize nasıl olabilir? Sonuçta, her şey çok iyiydi.
Bu çok basit. Çünkü bir zamanlar ana kişi olduğunuzu düşündünüz ve kimseden izin istemeden herkes için karar vermenize karar verdiniz. Neden? Ne de olsa, "Batykivshchyna" daki karşıt olanların hepsinin ücretli titushki, köle, kepçe, köle, moskaklennye schidniki, Kremlin çöpü, istilacı ve geçici misafir olduğunu söylemek her zaman mümkündür. Çok rahat ve vicdan azabı yoktur.
Ne? Hiç böyle bir şey söylemediğinizi ve başkalarının görüşlerine her zaman saygı duyduğunuzu mu söylüyorsunuz? Öyleyse 21 Kasım’ın Maidan’a nasıl gittiğini, Avrupa’nın tercihine göre haklarını savunmaya çalıştığını hatırlamaya çalışalım. O zaman bu konuda özel bir şey yoktu, çünkü herkesin protesto hakkı var. Fakat o andan itibaren aramızdaki boşluk hızla genişlemeye başladı ve kısa sürede aşılmaz hale geldi.
O zamanlar, ülkenin okuma ve analiz edebilen, tamamen farklı bir bakış açısına sahip, okuryazar ve eğitimli insanlar olduğunu düşünmediniz. Herkesden çok AB'ye adım atmak istediğini ve “Ukrayna Tse Avrupa” sloganından ve diğer tezahürlerden herkesin etkilenmediğini düşünmedim. Güzel başkentimizin merkezi ilk önce bir kamp alanına dönüştürülmüş, ancak henüz katı bir rejime sahip değilken, siz ona bağlı değildiniz.
Ardından, boşuna durmaya, Bakanlar ve Parlamento Bakanı'nı ne zaman alabileceğinize karar vermenize karar verdiniz. Evet, bunu astronotların giysilerinin içindeki bazı amcalar tarafından yapmanıza izin verilmedi ve bu yüzden onlar tarafından çok rahatsız edildi. Onların da sizinle birlikte çalıştıkları ve düşündükleri gerçeği ortaya çıkmadı. Nasıl yani Onlar halkın hizmetkarları ve ben de insanım, bu da benim için her şeyin mümkün olduğu anlamına geliyor. Sadece burada insanların sadece SİZİ değil, aynı zamanda ben olduğumu ve benim gibi birçok insan olduğunu ve aynı zamanda neler olup bittiğine dair kendi fikir ve görüşlerine sahip olduğunu unuttun. Bir saniyeliğine düşünmek yerine, titushki satışları, polisler, yolsuzluk görevlileri ve yeraltı dünyasının diğer sakinleri hakkında bağırmaya devam ettiniz. Dürüst öfke dünyanızı ikiye böldü: kendi başına ve başkalarında, sizi “uğursuz lord” un düşmanlarına ve uşaklarına götürdü.
Fakat aniden sizle savaştılar, yetkililer karakter gösterdi. Ve sonra, birkaç gün önce aynı çocukların tesadüf eseri olan aynı Ukraynalıları dövüp yaktıklarını unutarak, talihsiz çocuklar hakkında ulumaya başladınız. Bu, binaların ele geçirilmesine başlamak için yeterli neden olarak düşündünüz. "Dövülmüş çocuklar" için güzel bir intikamdı.
Ve sonra her şey Balıkçı ve Balık Masalında olduğu gibi gelişti. Suçlu adalet ve ceza talep ettiniz - dileğiniz yerine getirildi, Azarov’un istifasını istediniz - ayrıldı, müzakereler talep ettiniz - size verdiler, maskeleri ve diğer şeylerin yasaklanması konusundaki "diktatörlük yasalarının" kaldırılmasını talep ettiniz Yılın 2004'i - bunu kabul etti ve sonunda başkanın istifasını istedin - ve bu şart yerine getirildi. Ancak her gereksinim doyumsuz arzunuzu sadece alevlendirdi ve şimdi kendinizi tamamen Tanrı ve yaratıcı olarak hayal ettiniz. hikayelercephanelikleri ele geçirmek silahİstenmeyen memur ve politikacıların kaldırılması ve teslim edilmemesi. Yanukoviç'in ve kanın teslim olması bile size tam bir saçmalık gibi geldi ve sabaha kadar beklememeye karar verdiniz, tam burada ve şimdi hareket etmeye karar verdiniz. Ve sen kazandın, devrim gerçekleşti.
Ama ne başardın? Dikkatli izle!
Aynı insanlar iktidarda, ülke ekonomisi mahvolmuş, nazi kayaları ve silahlı çeteler sokakları yönetiyor. Bütün bu kış aylarında bunun için savaştın mı?
Oligarşleri iktidara düşürmek ve paylaşmalarını istediniz mi? Şimdi onların gücü yalnızca konsolide ve tereddüt etmeden zaten tüm alanlara ve dallara kumanda ediyorlar.
Avrupa'ya mı istemiştin? Şimdi her şey Afrika'yı ya da yanan Orta Doğu'yu andırıyor. Anlaşılmaz Aborjinlerin çetelerinin etrafında, sopayla zırhlar kullanıp istediklerini yaparlar. Tanışın, şimdi onlar yeni bir yaşamın sahipleri.
Polis kanunsuzluğuna karşı savaştın mı? Ama şimdi gaz tüpü veya sersemletici silah olmadan dışarı çıkamazsın.
Yolsuzlukla mücadele ettin mi? Fakat şimdi tembel olmayan herkes, güçlülerin hakkı ile bir “devrimci aidat” talep ediyor ve en tepede ülkeyi isteyen herkese satıyorlar.
Avrupa'da olduğu gibi emekli maaşı ister misiniz? Ama şimdi devrimci hükümetiniz size dudağınızı atmanızı söylüyor, çünkü sadece daha kötüye gidecek.
Peki ne başardın? Önemli değil. 1991 ve 2004'te olduğu gibi yine kırık kanalda kaldın. Yine tecavüze uğradın ve şimdi de ahıra geri dönüyorsun.
Ama pes etmiyorsun. Şimdi her şey için suçlayacak birini buluyorsun. Tüm kötülüklerin kökü olduk - aynı ayrılıkçılar ve titushki. Kısacası, sizinle harap bir ülkede yaşamak istemeyen ve borçlarını ödemek istemeyen herkes. Rus üç renkli, Sovyet ve bölgesel bayraklar gördüğünüzde her köşesinde “hainler” hakkında bağırıyorsunuz ve “bağımsız koloniden” çekilme taleplerini duyuyorsunuz. Öfke sizi boğuyor ve bunun nasıl olduğunu hala anlamadınız mı?
Ve her şey çok basit. Şu anda, üç ay içinde benim için vatanımdan nefret edilen bir uzaylıya dönüştüğüm bir ülkede, sizinle birlikte yaşamak istemiyorum. Gurur yaratmaya yarayan her şey, şimdi sadece küçümseme neden oluyor: marşı, bayrak, sembolizm, kahramanlar, hatta son zamanlarda bülbül gibi görünen mova bile, şimdi Sovyet filmlerinden faşistlerin dilini andırıyor.
Şimdi Bir ve Ayrılmaz Ukrayna için mücadele - yeni bir hedef ilan ettiniz. Geç oldu! Ukrayna artık yok, sona erdi, Maidan'da yandı, kan kaybedildi. 21 caddesine ilk çıktığınızda kendiniz kalbine bıçak sapladınız. Şimdi, tüm özgür insanlar gibi, kesinlikle Bandershtat olarak adlandırılan bu durumdan nefret ediyorum. Ama kim bir şey söylese, bu yerden ayrılmayacağım. Dahası, şimdi ne kadar farklı olduğumuzu ve asla kardeş olamayacağımızı anlıyorum. Şimdi fikrimi savunmaya hazırım, hatta elimde bir silahla. Başka çarem yok. Şimdi sen benim vatanımdan mahrum kalan düşmanımsın. Ve sıkı bir dövüş kanununa uygun olması gerektiği gibi, yapmanız gereken düşmanlarla.
Biz kesinlikle Ukrayna'yı geri kazanacağız ve daha önce olduğu gibi tekrar gelişecek ve tarihin çöp tenekesinde, nereden geldiğiniz ve nerede olmanız gerektiği gibi yerinizi alacaksınız. Orada zaten ulusal kahramanlarınızı bekliyorsunuz - Mazepa, Bandera, Shuhevichi ve diğer pislikler.
NASIL VE 1945-M'DE, Düşman Kırılacak, Zaferimiz ABD için Zikir Olacak.