Tarihin en iyi kadın tenisçisi?
Hepimiz başarısızlık yaşadık. En iyilerimiz bile hayallerimizi yıktı. Bizi tanımlayan başarısızlık değil, kendimizi nasıl toparlamayı öğrendiğimizdir. İşte umudunuzu yitirdiğiniz o günlerden birinde size kesinlikle ilham verecek böyle bir hikaye:
Tenis tarihinin en genç 1 numarası
1980'lerin sonlarında Steffi Graf'tan daha vahşi bir dövüşçü hayal etmek zordu. Ama Monica Seles terledi, kaşındı, inledi ve homurdanarak tenis tarihindeki en genç Dünya 1 Numarası (17 yıl, 3 ay, 9 gün) olma yolunda zirveye tırmandı. 16 yaşında, Seles turnuvayı kazanan en genç kadın oldu. Fransa Açık'ta ve iki yıllık bir süreçte, 1991'de Wimbledon'da bile oynamazken sonraki 12 Grand Slam'den 8'ini kazandı.
Pek çok kişi kaderinde tarihin en iyi kadın tenisçisi olacağını düşündü.
30 Nisan 1993: O kader günü
Seles sırtından bıçakladı.
1993 Avustralya Açık'taki unvanından sonra, sezonu yırtıp bir takvim yılı Grand Slam kazanabilir gibi görünüyordu. Ama kaderin başka planları vardı.
30 Nisan 1993'te Seles, Hamburg, Almanya'daki Citizen Cup'ta Magdelena Maleeva'ya karşı oynuyordu. Maçın bir molası sırasında, saha kenarında oturduğu sırada, adında bir adam Günter Parche tribünlerden aşağı indi ve onu sırtından bıçakladı.
Seles'in rakibine kafayı takmış olan Günter tutuklandı ancak 'psikolojik olarak anormal' bulunduğu gerekçesiyle hapse atılmadı.
Seles, 1995'te tenise döndü
Aldığı 40 kiloya rağmen, geri dönüş hikayesi ilham verici. Mike Tyson'ın ağır sıklet boksa dönüşü veya Sachin'in tenisçi dirseğinden dönüşü ne kadar önemliyse Seles'in dönüşü de kadın tenisi için o kadar önemli.
1995'teki ilk maçında seyirciler onu ayakta alkışladı. Hem güç hem de irade açısından, bahsi yükseltti ve önünü gösterdi.
Günümüz oyuncularının çoğunun onu ilham kaynağı olarak anması şaşırtıcı değil.
1996 Avustralya Açık
1996 Avustralya Açık.
Sahadaki kararlılığı Seles'in en büyük güçlerinden biriydi. Ocak 1996'da finalde Anke Huber'i yenerek dördüncü Avustralya Açık'ı kazandı. Sadece bu değil, aynı zamanda yükselen Amerikalı yıldız Chanda Rubin'e karşı zorlu bir yarı final yarışmasını kazandı ve zafere ulaşmak ve finale çıkmak için iki maç puanı biriktirdi.
Finallerde, sekizinci sıradaki Anke Huber'i 6-4, 6- yenmek ve dördüncü Avustralya Açık tacını yakalamak için yaralanmaların stresini ve stresini aklından çıkardı. Kupayı başının üzerinde tutan ve yanaklarından akan yaşları silen Monica Seles, yaklaşık üç yıl önce bıçaklandığından bu yana ilk Glam Slam şampiyonluğunu kutladı.
Bu, Seles'in en iyi formunu geri kazanmak için mücadele ettiği son Grand Slam şampiyonluğuydu.
2008'de emekli olduğunu açıkladı
2008'e kadar hiçbir emeklilik duyurusu olmadı. Bir nevi gitti. Tenise dönüşü birkaç nedenden dolayı önemliydi, özellikle tekrar tenis kortuna adım atmak için büyük cesaret göstermesi gerçeği değil.
Belki de tüm hikayenin en kötü yanı, Nisan 1993'te Monica Seles'i durdurabilecek başka bir şey olmamasıydı. Tenis veya herhangi bir spor tarihinde hiç kimse onun o korkunç günde yaptıklarını yaşamadı. Acıdan şoka ve şaşkınlığa kadar, ifadesinin aralığını hiçbir şey geri alamaz. O iki yıl kariyerini durdurmasaydı, ne olurdu merak ediyorum.
Seles hayatta bir tenis topunu ezmekten daha fazlası olduğunu kanıtladı. Kadınların oyununu tamamen değiştirdi ve gelecekteki şampiyonlar için çıtayı yükseltti.
Hikayenin ahlaki: Hiçbir şey imkansız değildir.