Doğu Ukrayna’daki gri, sıkışık bir siperde bir grup asker, önlerindeki geniş yeşil alanda ilerleyen Rusları tespit etmeye çalışıyor.
Sadece birkaç dakika önce, taburlarındaki iki adam, düşmanı püskürtmeye çalışırken ciddi şekilde yaralandı. Rusya’nın işgalinden bu yana geçen dokuz ay içinde birçok kez el değiştiren Pavlivka kasabası, bir kilometreden daha az bir mesafede bulunuyor.
Ukraynalı askerler büyük ölçüde kasabanın dışına itildi ve şimdi her şeyi şehrin kuzeyinde ve batısında tutmaya çalışıyor. Bu, her gün çok sayıda acımasız savaşa sahne olan doğu Donbas bölgesindeki savaşın güney cephesinde bir ileri piyade mevziidir.
68. Tugay’ın görevi, savaşı sekiz ay boyunca burada sürdürmek ve ordunun ülkenin kuzeydoğu ve güneyinde başarılı karşı saldırılar yapmasına izin vermek oldu.
Bütün bir gün boyunca bu hat boyunca ön hat mevzilerine girmemize izin verildi ve topçu ve silah değiş tokuşu durmuyor. Ukraynalı ve Rus insansız hava araçları gökyüzünü çaprazlayarak birbirlerinin hareketlerini tespit etmeye çalışıyor.
Rus askerlerinden yaklaşık bir kilometre uzaktayken, genel yönümüze iki Grad füzesi ateşlendi.
“Daha önce olduğundan çok daha kötü. Rus tanklarını ve diğer zırhlı araçları ortadan kaldırmak için omuzdan ateşlemeli Javelin füzeleri kullanan 31 yaşındaki asker Demyan Melnychok, “Sürekli ilerlemeye çalışıyorlar” diyor. “Burada ciddi bir çatışma var. Çok fazla Mezunlar ve yanıcı mühimmat, toplar, tanklar – her şeyi kullanıyorlar.
“Buraya sekiz ay önce geldim ve o zamandan beri burada savaşıyorum.”
2014 yılında ordudan ayrıldıktan sonra Melnychok metal konstrüksiyonda çalıştı. Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin, Ukrayna’yı işgal emrini verdiğinde, Melnychok bir Cirit kullanmayı öğrenmeye karar verdi.
Onun bölümü, gözetleme konumundan birkaç yüz metre uzakta. Gözcüler önde hareket eden bir Rus aracı gördüklerinde onu çağırırlar. Ona füze atmak onun işi.
“Görevim, ne zaman bir düşman aracı çıksa, onu yok etmek zorundayım” diyor. “Düşmanın buradan geçmesine izin veremeyiz. Bir sürü araçları var ve burada çok zorlanıyorlar.
“Sorun şu ki, bir araca ateş edip çarptığınızda, Mezunlar gelmeye başlıyor, bu yüzden sadece saklanmanız gerekiyor. Ciritlerden çok korkuyorlar, bu yüzden ne zaman bir cirit kullansak, o zaman bizi bombalamaya ve Grad füzeleriyle vurmaya başlıyorlar.”
Birkaç yüz metre ötede taburun harç bölümü var. Biz varmadan hemen önce askerler Ruslara en az iki havan topu atıyor. Saha üzerinden düşman mevziine doğru Finlandiya yapımı bir havan topu attıklarını izliyoruz. Dakikalar sonra, genel yönümüze ateş eden toplar var gibi görünüyor.
“Önümüzdeki askerler çağırdığında biz o zaman önemli olan işi yaparız. [of firing at the positions]İşgalden önce İtalya’da yaşadığı için “İtalyan” kod adıyla anılan bölümün 30 yaşındaki komutanı.
Cephe hattından birkaç kilometre geride, bir denge noktasında, cephe hattından yaralı askerleri tedavi etmek sağlık görevlilerinin ve doktorların işidir. 31 yaşındaki başhekim Ruslan Lebed, son haftalarda “çok meşgul” olduklarını söylüyor. “Yaralanmalar arasında ateşli silah ve şarapnel yaraları var” diye ekliyor.
Yakındaki bir sığınakta askerler, gizli kameralardan Rus mevzilerinin canlı görüntülerini izliyor ve Pavlivka’daki ve çevresindeki her türlü hareketi izliyor. Teknolojiden anlayan genç bir asker, 68’inci mevzilerine yakında yapılacak herhangi bir saldırıyı öğrenmek için Rus askerleri arasındaki telsiz iletişimini de dinliyor. “Düşmanın bizim hakkımızda bir şey söylediğini yakalarsak, bundan sonra ne yapacağımıza anında karar vermeliyiz” diyor.
Bundan sonra, bir sonraki hamleye karar vermek tabur komutanı Binbaşı Vyacheslav Kokhanov ve kıdemli subaylarına kalmıştır.
Kokhanov’un sol elinde birkaç gün önce meydana gelen şarapnel patlamasından dolayı kanlı bir bandaj var, ancak “bunun bir yaralanma olmadığı” konusunda ısrar ediyor.
68. Tugay, büyük ölçüde 24 Şubat’taki işgalden sonra askere gitmeye karar veren gönüllü askerlerden oluşuyor. Kokhanov da farklı değil.
47 yaşındaki, 1993 ile 2001 yılları arasında orduda hizmet vermiş, ancak daha sonra kendi enerji şirketini yönetmeden önce bankacılık ve telekomünikasyon yöneticisi olarak başarılı bir kariyere sahipti. Savaştan önce, Putin Kırım’ı ilhak ettiğinde ve Donbas’taki ayrılıkçıların Donetsk ve Luhansk’ta kendi “halk cumhuriyetlerini” ilan etmelerine yardım ettiğinde bile orduya yeniden katılmayı düşünmedi.
“Donetsk ve Luhansk bölgelerini çok iyi biliyordum” diyor. “Oradaki yerel halk temelde savaşmadan pes etti. Yerel halkın kendileri için savaşmaya istekli olmadığı bir bölge için savaşmak istemedim.”
Ama tüm bunlar değişti. Ukrayna’nın başkenti Kiev’e füzelerin düşmeye başlamasından iki saat sonra Kokhanov, ailesini ülkenin batısında daha güvenli bir yere götürerek orduya katıldı.
“Bunun olmasını beklemiyordum” diyor. “Başarılı bir işim vardı, halletmem gereken başka şeyler vardı. Ama bunu durdurmadığımız sürece kimsenin barış içinde yaşayamayacağını anladım.”
Tugayının görevinin bir kısmının, ağırlıklı olarak Rusça konuşan yerel nüfusu kazanmaya çalışmak olduğunu, ancak bunların yalnızca yarısının Ukrayna’ya Rusya’dan daha sadık olduğunu söylüyor. Birçoğunun Ukrayna askerlerinin çabalarını aktif olarak sabote etmediğini, “sadece Rusya’yı beklediklerini” söylüyor.
“Bu insanlar Sovyet zihniyetine sahip. Bu bölge çok Avrupa yanlısı değil, Ukrayna’nın geri kalanına kıyasla gelişme gerisinde kalıyor” diyor. “Askeri mevzilerimiz hakkında Ruslara bilgi vermeye yönelik bazı girişimler oldu, ancak bu girişimler durduruldu.
“Nüfusun geri kalanına gelince, onlara mümkün olan her türlü yardımı sağlıyoruz: elektriği geri getirin, su sağlayın veya yangınları söndürün veya insanların yerlerini değiştirmelerine yardımcı olun … tıbbi yardım sağlayın ve yiyecek sağlayın. Burada kimseyi bir şey yapmaya zorlamıyoruz. Onlara yardım ediyoruz ve kimin daha iyi olduğuna karar vermek onlara kalmış.”
Rusya’nın tugayına yönelik saldırısının acımasız olduğunu ve askerlerinin karşılık vermek için daha fazla zırhlı araca ihtiyacı olduğunu söylüyor.
“Şu anda Donetsk bölgesinde 60 bin Rus askeri varken biz sadece 20 bin civarındayız” diyor.
“Bir saldırı ancak en az bire bir oran varsa mümkündür, ancak ideal olarak bu üçe bir olacaktır. Çok fazla topları ve cephaneleri var. Topları olan ama cephanesi olmayan bizlerin aksine.”
Kokhanov, Rusya’nın daha önce güney Herson ve Zaporizhzhia bölgelerinde konuşlanmış yaklaşık 15.000 askeri doğu Donetsk taarruzuna yeniden konuşlandırdığına inandığını söyledi.
Biz ayrıldıktan bir gün sonra, Rus ordusu Pavlivka’yı “tamamen özgürleştirdiğini” iddia ediyor.
İnsansız ve silahsız 68. Tugay askerleri savaşmaya devam ediyor.
Yabancı muhabirlerimizden dünya çapında manşetlere çıkan konular hakkında doğrudan bir not alın. Haftalık What in the World bültenine buradan kaydolun.
Kaynak : https://www.smh.com.au/world/europe/in-a-foxhole-with-outnumbered-and-outgunned-ukrainian-soldiers-20221123-p5c0ne.html?ref=rss&utm_medium=rss&utm_source=rss_world