Hava koşullarını anladık. Saha çizgileri bile gözükmüyor. Ama bu sadece Trabzonspor için geçerli değil, rakip Çanakkale Dardanelspor için de geçerli. Hami üst üste iki gol kaçırıyor, arkasından Gerson'un golü geliyor.
Mağlup duruma düşen Trabzonspor biraz olsun hareketleniyor. Ve yeni kız çocuğu olan Vugrinec biraz da defansın ayağına çarpan topla kaleci Engin'i terse yatırıyor ve skoru eşitliyor. Ancak Trabzonspor bir köşe vuruşundan öyle ucuz gol yiyor ki, yeniden mağlup duruma düşüyor. Golün kahramanı Dursun, adeta bomboş durumda topu filelere gönderiyor.
Şimdi geçen haftaya bir bakıyorum, Trabzonspor'da o ruh adeta kaybolmuş, yerini gamsızlar ordusuna bırakmış. üstelik lider Galatasaray'ın puan kaybettiği bir haftada. Açıkça söylüyorum, bunun teknik adamla falan ilişkisi yok. Bu oyuncular kesinlikle ruhsuz ve tam bir profesyoneller. Yani parasını alıp -üstelik dolar bazında- yan gelip yatıyorlar. Hiç ayrım yapmıyorum, Tolunay'ından Abdullah'a, Hami'sinden bir başka ismine kadar hepsine söylüyorum. Ayıp denen bir olay var. İnsan biraz olsun utanır. Elbette ki utanma varsa...
Haa, Ali Kemal'in burada yanlışı yok mu? Bana göre var. Bir hafta önceki Samsun maçında sol tarafta oynattığı Selahattin'i yerinde muhafaza etmesi gerekirdi. Aynı şekilde Abdullah'ı da orta sahada kullanmalıydı. Ama bunu yapmadı ve bedelini de ağır ödedi.
Şöyle bir geriye baktığımızda, Trabzon'un yediği goller hep sol taraftan geldi. Dün de bunun tekrarı yaşandı. Geçmiş olsun demek birşey ifade etmiyor. Ancak ruhsuzlar demek sanıyorum çok şey ifade ediyor.