Herbert Spencer Gasser Kimdir,Herbert Spencer Gasser Hayatı ve Biyografi
(1888-1963)
ABD’li fizyoloji bilgini. Erlanger ile birlikte, sinir tellerinin çaplarına bağlı olarak elektrik impulslarını değişik hızda ilettiğini ortaya koymuştur.
5 Temmuz 1888’de Wisconsin Eyaletinin Platte ville kentinde doğdu, 11 Mayıs 1963’de New York’ta öldü. 1910’da Wisconsin Üniversitesini bitirerek, önce bu üniversiteye bağlı tıp okulunda, daha sonra Johns Hopkins Üniversitesinde öğrenimini sürdürdü ve 1915’de tıp diplomasını aldı. Wisconsin Üniversitesinde asistan olarak başladığı öğretim ve araştırmacılık görevini seçerek, 1916-1921 arası Washington Üniversitesinde fizyoloji uzmanı, 1921’den 1931’e değin aynı üniversitede farmakoloji profesörü olarak çalıştı. O tarihte Cornell Üniversitesi Tıp Fakültesinde fizyoloji profesörlüğüne, 1935’de de Rockefeller Enstitüsü Tıp Araştırmaları Merkezinin yöneticiliğine getirildi ve 1953’de emekli oluncaya değin bu görevi sürdürdü.
Sinir fizyolojisine ilişkin çalışmalarıyla birçok üniversiteden onur doktorası alan ve bilimsel kuruluşların üyeliğine seçilen Gasser, 1944 Nobel Fizyoloji ve Tıp Ödülü’nü, çalışma arkadaşı Erlanger ile bölüşmüştür.Gasser’in, Wisconsin Üniversitesinde öğrencisi olduğu Erlanger ile sonradan Washington Üniversitesi’nde sürdürdüğü ortak çalışmalar, sinir tellerinin yapısal ve işlevsel özellikleri arasındaki ilişkinin anlaşılmasında önemli bir aşamadır. Sinir tellerince iletilen elektrik impulslarımn genliğini 100 000 kat kadar yükselten Gasser ve Erlanger, katot ışınlı bir osilograf yardımıyla bu impulsları kaydetmeyi başardıklarında, impulsların kalın ve ince sinir tellerinde aynı hızla yayılmadığını gördüler. Tek işlevli sinirler eşit çapta sinir tellerinden oluşuyor, bu nedenle impulslar tüm sinirin uzantısı boyunca eşit hızla ilerliyordu. Buna karşılık, hareket (motor) ve duyu siniri gibi karmaşık işlevli sinirlerde, uyarıları daha çabuk ileten kalın çaplı sinir telleri ile uyarıları daha yavaş ileten ince çaplı sinir telleri bir arada bulunuyordu. Sinir tellerinin işlevlerine bağlı olarak değişik yapısal özellikler gösterdiğini kanıtlayan ve nörofizyolojiye değerli bilgiler sağlayan bu çalışmaları nedeniyle, 1944 Nobel Fizyoloji ve Tıp Ödülü iki araştırmacıya verildi.