Taslak füze kompleksi "Tochka"
Mevcut verilere göre, “Kholm” araştırma çalışması, en büyük olasılıkların, özerk atalet rehberliği veya radyo güdümlü kontrol kullanan füzelerle füze sistemleri için olduğunu gösterdi. Aynı zamanda uzmanlar tercih etti silahlara yandan ilave kontrol gerektirmeyen kendi yönlendirme sistemleri ile. İki projede önerilen yeni fikirlere göz atın. Roketin telsiz komuta kontrolü proje kapsamında “Yastreb” kodu ile yapılmalı ve ataletsel yönlendirme sistemi “Tochka” kompleksinin roketi tarafından kullanılacaktı.
Geliştirilmesi altmışlı yılların ilk yarısında başlayan "Nokta" projesinin, yetmişli yılların başında oluşturulan, isimsiz roket kompleksi ile dolaylı bir ilişkisi olduğu belirtilmelidir. Eski projenin yeni bir projenin gelişimi üzerinde etkisi oldu, ancak 9K79 “Point” sistemini daha önce yaratılan kompleksin doğrudan bir gelişimi olarak düşünmek için hiçbir neden yok.
Kendinden tahrikli fırlatıcı kompleksi "Nokta" nın tahmini görünümü. Şekil Militaryrussia.ru
Tochka ve Yastreb projelerinin geliştirilmesi, PB başkanlığında OKB-2'e (şimdi Fakel ICD) devredildi. Grushin. Ayrıca çalışmalara başka araştırma ve tasarım kuruluşları da dahil edildi. Görevleri, bu veya diğer radyo-elektronik sistemleri, başlangıç birimlerini vb. Geliştirmekti. Özellikle, OKB-221 fabrikası "Barricades" (Volgograd) ve Bryansk Automobile Plant, kendiliğinden çalışan bir fırlatıcı oluşturmaktan sorumluydu ve KB-11, gerekli parametrelerle özel bir savaş başlığı taslağını sunmak zorunda kaldı.
İki füze sisteminin ön incelemesi Mart 11'in Mart 1963'in Askeri-Endüstriyel Sorunları Yüksek Ekonomik Konseyi Komisyonu'nun kararına göre başladı. Şubat ayında 1965, SSCB Bakanlar Konseyi taslak tasarıma başlamaya karar verdi. İlk projeler aynı yılın üçüncü çeyreğinde tamamlanmalıdır. Gelecekte, tam teşekküllü projeler hazırlamak ve saha test aşamasına yeni kompleksler getirmek gerekiyordu.
“Nokta” projesinde, füze kompleksinin bireysel unsurlarının yaratılmasında oldukça ekonomik bir yaklaşım kullanılması önerildi. Tüm bileşenleri mevcut ürünlere dayanıyordu. Bu nedenle, yeni şasilerden birinin temelinde kendinden tahrikli bir fırlatıcı yapılması önerildi ve B-614 atama özelliğine sahip bir roket, M-611 Storm kompleksinden uçaksavar B-11'in geliştirilmesi olacaktı. Aynı zamanda, “Tochka” kompleksinde kullanılmak için mevcut ürünler bir çeşit iyileştirmeye ihtiyaç duyuyordu.
“Nokta” projesinin bir parçası olarak, tamamen yeni bir roket taşıyıcı aracın geliştirilmesinden vazgeçilmesine karar verildi. Bu sistem için kendinden tahrikli bir fırlatıcı daha önce geliştirilen şasi temelinde ve mevcut diğer füze sistemlerinin birimlerini kullanmak için özel ekipman geliştirilerek inşa edilmesi planlandı. Gelecekte böyle bir yaklaşım, seri teçhizat üretimini basitleştirmeyi ve orduda çalışmasını kolaylaştırmayı mümkün kıldı.
Kendinden tahrikli fırlatıcı için bir temel olarak, özel bir şasi ZIL-135LM seçildi, bu sırada üretimi Bryansk Otomobil Fabrikası'nda hazırlandı. Ailesinin temel modelinden farklı olarak, bu şasi yüzerek su engellerini geçme yeteneğine sahip değildi, ancak roket ve diğer özel ekipman taşıyabiliyordu. Makinenin özellikleri ZIL-135LM, gereksinimlere tamamen uygundur.
Şasi ZIL-135LM, santral ve şasi standart dışı bir mimariye sahip özgün bir tasarıma sahipti. Otomobilin çerçevesi üzerine, çerçevesiz yapı öne bakan bir ekip kabini ve arkasına yerleştirilmiş bir motor bölmesi ile sabitlenmiştir. Motor bölmesine iki adet dizel motor yerleştirildi ZIL-375Я power 180 hp Her. Motorların her biri kendi iletim sistemi ile eşleşti ve torku yan tekerleklerine aktardı. Bu sayede hareketlilik ve taşıma kapasitesinin temel özelliklerini arttırmıştır.
Özel makinenin şasesi de sıradışı tasarım ve görünüm açısından farklılık gösteriyordu. Aralarındaki mesafe farklı olan dört köprü kullanıldı: iki merkezi köprü birbirine mümkün olduğunca yakın yerleştirilmiş, ön ve arka köprüler ise onlardan sökülmüş. Merkezi akslarda elastik bir süspansiyon yoktu ve ön ve arka aksın direksiyonlarında bağımsız hidrolik amortisörlere sahip bir burulma süspansiyonu vardı.
Kendi ağırlığı 10,5 olan ZIL-135LM, 9'e ve çeşitli kargolara kadar taşıyabilir. Ayrıca daha büyük ağırlığa sahip römork çekme imkanı da vardı. Karayolu üzerinde maksimum hız 65 km / s, güç rezervi - 520 km.
Kendinden tahrikli fırlatıcı projesi, mevcut şasiyi bir dizi özel ekipmanla donatmak için sağlandı. Bu nedenle, ateşleme sırasında tesviye için şasinin kriko destekleriyle tamamlanmış olması gerekir. Ek olarak, fırlatıcı topografik hedefleme ve roketi ateşlemeye hazırlamak için ekipmana sahip olmalıdır. Son olarak, şasinin kıçına roket için sallanan kılavuz yerleştirilmiş olması gerekirdi.
B-611 roket kompleksi "Fırtına" lansmanı. Resimler Flot.sevastopol.info
Yeni roket için oldukça basit bir tasarıma sahip bir ışın kılavuzu geliştirildi. Roketi yerleştirmek için montajı yeterli uzunlukta bir ışındı. Oluklar ve üst yüzeyin diğer ekipmanları nedeniyle, kılavuz roketi istenen konumda tutmak ve ilk hızlanma sırasında doğru hareketini sağlamak zorunda kaldı. İstenilen yükseklik açısına yükseltmek için, kılavuz hidrolik tahrikler almıştır.
Tochka füze sistemine bir nakliye aracı dahil edilebilir. Böyle bir projenin varlığına ilişkin bilgi korunmamıştır. Sonuç olarak, böyle bir makinenin önerilen özellikleri bilinmemektedir. Muhtemelen, kendinden tahrikli fırlatıcı ile aynı şasiye monte edilebilir ve füzeleri taşımak için fırlatıcılar ve fırlatıcıya aşırı yüklenecek bir vinç şeklinde uygun ekipman setini alabilir.
B-614 adı altında balistik bir füzenin geliştirilmesi, o dönemde yaratılan uçaksavar B-611 temelinde önerildi. B-611 veya 4K60, M-11 “Storm” uçaksavar füzesi sisteminin bir parçası olarak kullanılmak üzere tasarlandı. Bu ürünün karakteristik bir özelliği, 55 km'de nispeten uzun bir aralık ve nispeten ağır bir 125 kg savaş başlığı idi. Olanakları analiz ettikten sonra, gemiler için uçaksavar füzesinin, arazi kompleksinde kullanıma uygun bir yerden toprağa balistik füzeye dönüştürülmesine izin verecek bir takım iyileştirmelerin olacağı bulunmuştur.
Roketin orijinal versiyonunda B-611'in gövde uzunluğu 6,1 m ve birkaç ana bölümden oluşan maksimum 655 mm'dir. Gövde konik bir şekle sahipti ve silindirik bir merkezi bölmeyle çiftleştirildi. Vücudun kuyruk kısmında konik bir daralma vardı. Uçaksavar füzesinin, gövdenin silindirik bölümünün arkasında bir dizi X şeklinde kanadı vardı. Kuyruğunda bir dizi direksiyon simidi vardı. B-614 projesinde gövde tasarımının hafifçe değiştirilmesi gerekiyordu. Savaş başlığının büyük ağırlığına göre farklı parametreleri göz önüne alındığında, roketin kafa kaplaması küçük boyutlu ek aerodinamik dengesizleştiricilerle donatılmak zorundaydı.
Balistik füze, temel ürünün sağlam motorunu kurtarabilir. B-611 projesinde, füzenin başlangıçtaki ivmesini kılavuzdan bir raydan çıkarma ile sağlayan ve ardından gerekli uçuş hızını destekleyen çift modlu bir motor kullanıldı. Uçaksavar füzesi 1200 m / s hıza çıkabilir ve 800 m / s seyir hızında uçabilir. B-611 ürün yelpazesi 55 km idi. İlginç bir şekilde, mevcut yakıt temini, azami atış menziline eşit, uzun bir aktif alan sağlamıştır. Bu motor parametreleri, bir balistik füzenin gelişimi açısından büyük ilgi görüyordu.
Storm uçaksavar kompleksinin B-611 füzelerinin ve B-612 taktik sisteminin Yastreb'in bir telsiz komuta sistemi ile donatılması önerildi. B-614 ürünü ise eylemsizlik sistemine dayalı özerk kontrol cihazlarını alacaktı. Yardımlarıyla roket, uçuş parametrelerini bağımsız olarak izleyebildi ve uçuşun aktif ayağı boyunca istenen yörüngeyi koruyabildi. Bir sonraki adım kontrol noktasında uçuş noktasına kadar olacaktı.
Gelecek vaat eden füze sistemlerinin silahlanma özel savaş birimleri ile donatılması planlandı. Bu ürünler, B-611 roketinin standart yüksek patlayıcı savaş başlığından belirgin şekilde daha ağırdı ve bu, gövde yapısında gelişmelere yol açtı. B-614 ürünü için geliştirilen özel savaş başlığının gücü bilinmiyor.
Müşterinin gereksinimlerine göre, Tochka füze sistemi, hedeflerin 8 ile 70 km arasında değişmesini sağlamaktı. Kontrol sistemleri sayesinde, hedeflere isabet etmenin doğruluğunun istenen seviyeye getirilmesi planlandı. Yeterli güce sahip özel bir savaş başlığı, hedefleme noktasından sapmayı telafi edebilir.
Kendi füze kontrol sistemlerinin varlığı nedeniyle, Tochka kompleksi sınıfının diğer sistemlerinden farklı olmamalıdır. Mürettebat pozisyona geldiğinde topoprivity yapmak zorunda kaldı ve roketin uçuş programını saydı ve kontrol sistemine girdi. Aynı zamanda, savaş aracı, daha sonra fırlatma rehberinin istenen yükseklik açısına yükseltilmesiyle desteklere asıldı. Gerekli tüm prosedürlerin tamamlanmasından sonra, hesaplama bir roket fırlatabilir. Sonra, fırlatma işleminden hemen sonra, kompleksi yürüyüş pozisyonuna transfer etmek ve atış pozisyonunu bırakmak mümkün oldu.
Roket kompleksi 9K52 "Luna-M" konumunda: benzer bir şekilde "Nokta" sistemi bakmalıydı. Fotoğraf Rbase.new-factoria.ru
Yaklaşık olarak 1965'ta, “Nokta” projesinin taslak bir versiyonu geliştirildi, ardından çalışma durduruldu. Bunun kesin nedenleri bilinmemektedir. Muhtemelen, “Şahin” kompleksinin oluşturulmasına neden olan aynı etkenler gelişimin kaderini etkilemiştir. B-611 ürün ünitelerinin mümkün olan maksimum kullanımı ile umut verici bir balistik füze yaratmanın seçilen yöntemi kendisini haklı çıkarmadı. Tüm gelişmelere rağmen, uçaksavar füzesi havadan havaya bir sistem için uygun bir temel olamazdı. Bu sebeple, “Puan” projesi ile ilgili mevcut çalışmaları devam ettirilerek iptal edildi.
Bildiğimiz kadarıyla, OKB-2 / ICD projesi "Nokta" şifresiyle "Torch" altmışlı yılların ortalarında kapatıldı. Gelişme erken aşamalarda gerçekleşti, çünkü füze kompleksinin tekil elemanlarının montajı ve testi yapılmadı. Bu nedenle, projenin umutları ile ilgili tüm sonuçlar, uygulamada deneyim ve test yapılmadan, sadece projenin teorik değerlendirme sonuçlarına dayanarak yapılmıştır.
İlginç bir şekilde, "Nokta" projesi unutulmadı ve henüz bazı olumlu sonuçların ortaya çıkmasına neden oldu. Çalışmanın tamamlanmasından kısa bir süre sonra OKB-2, bu projeyle ilgili mevcut tüm belgeleri Kolomna Mühendislik Tasarım Bürosuna transfer etti. S.P. başkanlığında, bu örgütün uzmanları. Yenilmez, belgeleri analiz ettikten sonra, başkalarının deneyimini ve gelişmelerini inceledi. Yakında, KBM umut verici bir taktik füze sistemi için yeni bir proje geliştirmeye başladı. Müşterinin gereksinimlerini ve Kolomna tasarımcılarının kendi deneyimlerini karşılamak üzere gözden geçirilmiş ve rafine edilmiş eski “Tochka” projesinin bazı fikirlerinin kullanılması planlanmıştır.
1970 tarafından, kompleksin KBM'den projesi deneysel ekipman testine alındı. Daha önce bu gelişme "Point" atama ve GRAU 9K79 endeksini aldı. Birkaç yıl sonra, karmaşık 9K79 "Tochka" kabul edildi ve seri üretime girdi. 9М79 ailesinin güdümlü balistik füzelerini kullanan çeşitli modifikasyonlardan oluşan komplekslerin işletimi bugün de devam ediyor. Şimdi bile, Rus füze kuvvetleri ve topçularında sınıflarının ana sistemleri olmaya devam ediyorlar.
Taktik füze sistemi "Tochka" projesi, füzelerin ve kontrol sistemlerinin geliştirilmesine yaklaşım konusunda yeni orijinal fikirlerin hayata geçirilmesi amacıyla oluşturuldu. Orijinal haliyle, projenin erken aşamalardan çıkmasına izin vermeyen birçok kusuru vardı. Ancak, çalışmanın sona ermesinden yalnızca birkaç yıl sonra, bu gelişme, orduda seri üretime ve operasyona başarıyla getirilen yeni bir füze sisteminin ortaya çıkmasına katkıda bulundu.
Sitelerin malzemelerinde:
http://rbase.new-factoria.ru/
http://pvo.guns.ru/
http://flot.sevastopol.info/
http://militaryrussia.ru/blog/topic-260.html
Abone olun ve en son haberler ve günün en önemli olaylarından haberdar olun.