Düşünmek Neden Bizi Yoğunlaştırıyor?
Sezgi bize düşünmenin yorucu olduğunu söyler.Aslında, hepimiz bunu ilk elden deneyimlediğimiz için bu sonuca varmak zor değil. Örneğin, gerçekten zorlu bir entelektüel faaliyette bulunmanız yeterlidir. Başladıktan sonra, egzersiz yaparken kaslarınızın yorulması gibi beyninizin çevikliğini nasıl kaybettiğini anlamanız çok uzun sürmez. Bir grup bilim insanı, çok fazla düşünmenin bizi neden yorduğunu keşfetmek için araştırma yaptı. Entelektüel aktivitenin nörotoksik maddeler üretmeye başladığı bir nokta olduğu sonucuna vardılar. Beynin işleyişine zarar veren madde türleri. Bu, kaslarda laktik asit birikiminden önce gelir. Bununla birlikte, çalışmanın bazı sonuçları şüphelidir. Yine de bu, zihinsel yorgunluk olgusu hakkında değerli bilgiler sağlamadığı anlamına gelmez.
Çok Düşünmek Yorucu
Bilim, zihinsel yorgunluğun beyne gönderilen bir tür alarm sinyali olduğunu buldu. Yaptığımız aktiviteyi başka, daha az talepkar ve daha ödüllendirici bir aktivite için değiştirmemizin bir göstergesidir. Aslında yorgunluk, kendimize zarar vermemizi engellediği gibi, beyin işlevinin koruyucusu olarak da çalışır. Bir makineden farklı olarak, beynin faaliyetinde sınırlar vardır. Onlara ulaştığında kendini koruma mekanizmaları devreye girer. Bu, örneğin bilişsel olarak zorlu bir aktiviteye başladığınızda ortaya çıkar. Bilim adamları şimdi bunun sadece beynin doğal sınırlarıyla bağlantılı olmadığını keşfettiler. “Yeter artık dinlenmem lazım” demekle olmuyor. Nitekim yorgunluk kendini gösterirken, beyne zarar verme potansiyeli olan maddeler de üretiliyor. Alarm sinyalini üreten şey budur.
Araştırma
Daha önce bahsettiğimiz çalışmanın araştırmacıları, zihinsel çalışmanın neden fiziksel egzersiz kadar yorucu olduğunu bulmak istediler. Sürekli olarak altı buçuk saat boyunca bir dizi görevi yerine getirmek amacıyla 50 gönüllü topladılar. Bu süre, Fransa'da normal bir iş gününe karşılık gelir. Gönüllüler iki gruba ayrıldı. Birine gerçekleştirmesi için çok sayıda görev verilirken, diğerlerine daha az görev verildi. Temel olarak, harfler, sayılar ve renklerle hafıza alıştırmaları yapmak zorunda kaldılar. Bunu yaparken, bir göz izleme sistemi ve manyetik rezonans görüntüleme ile izlendiler.
Göz izleme, katılımcıların öğrencilerindeki değişiklikleri izlemek için tasarlandı. Daha önce yapılan bazı çalışmalar , entelektüel faaliyetler gerçekleştirilirken talepte bulunduklarını göstermişti. Öte yandan, MRI, beyinde bir grubu diğerinden ayıran kayda değer herhangi bir değişiklik olup olmadığını araştırmaya çalıştı.
Araştırma Sonuçları
Daha fazla entelektüel aktivite yapmak zorunda olan grup üyelerinde öğrenci genişlemesinin daha az olduğu bulundu. Ayrıca bu grupta daha fazla davranış değişikliği olduğu tespit edildi. Aslında, daha az çaba gerektiren ancak daha fazla tatmin sağlayan faaliyetler arama eğilimindeydiler.
Ayrıca, bu en alakalı bulgudur, daha fazla çalışan insanların beyinlerinin prefrontal korteksinde daha yüksek glutamat seviyeleri olduğunu keşfettiler. Bu madde beyin fonksiyonlarının aktivasyonunda yer alsa da biriktiğinde tam tersi etki yapar. Aslında zihinsel performansımızın düşmesine neden olur. Derinlerde, bu, çok fazla düşünmenin neden yorucu olduğunun biyolojik nedeni olacaktır. Bu durumu tersine çevirmenin bir yolu var mı? Bugüne kadar beynimizin optimal performansa dönmesini sağlayan tek şeyin dinlenme olduğunu biliyoruz. Bu entelektüel faaliyetleri yapmayı bırakmalı ve daha az yorucu bir şeyler yapmalıyız. Bizim de uyumamız gerekiyor. Aslında, uyuduğumuzda beynimiz her şeyi düzene sokmak için bir tür 'temizlik' işlemi gerçekleştirir. Bu nedenle sağlıklı bir beyne sahip olmak istiyorsanız zihinsel yorgunluğu asla göz ardı etmemelisiniz.