İkinci Dünya Savaşı'nın başlangıcı. Alternatif Lehçe
Kapıda Düşman
Yılın Yaz 1939. Az önce dedikleri gibi, bir iğneyle, Alman Wehrmacht çoktan Polonya sınırlarına odaklandı. Silahlı kuvvetlerin yeniden inşası ve Versailles barışındaki bölgesel değişiklikler için Batı’dan tekrar tekrar carte blanche almayı başaran Hitler ve onun iç çevresi, hiçbir şeyin Polonya topraklarının işgalini önleyebileceğinden kuşku duymuyor.
Jozef Beck'in Almanya ile ilgili hiçbir yanılgısı yoktu, ama ...
Polonya'ya bir anlaşmaya varmaları için defalarca teklif edilen SSCB bile, meşhur Ribbentrop-Molotov Paktı tarafından etkisiz hale getirildi. Ancak, Varşova sadece istihbarat verilerine değil, aynı zamanda kendi gözlerine de inanmak istemiyor. Polonya’nın Almanya Büyükelçisi Józef Lipsky, ilkbahardan başlayarak, Polonya Dışişleri Bakanlığı’nın başkanı Józef Beck’in “Almanya’ya ve Polonya’nın SSCB’ye karşı ortak askeri müdahalesinin Alman tarafına ayrıntılı bir şekilde açıklanması” konulu mektuplarıyla düzenli olarak bombalandı.
Temmuz sonunda bile, 1939, Nazilerin Doğu Prusya, Batı Silezya ve Eski Çekoslovak-Polonya sınır bölgesindeki Polonyalılara yönelik kitlesel baskılarının keskin bir şekilde arttığı, Polonyalı liderlerin neredeyse hiç birinin alarm vermediğini belirtti. Bay Pilsudsky'nin mirasçıları, Berlin'in SSCB'ye karşı Polonya ile bir Alman ittifakı ilan etmek üzere olduklarını umduyla güvence verdi.
Daha spesifik olarak, Polonya ve Almanya genelkurmaylarının ortak bir şekilde, genel anlamda da, yılın sonunda 1938’un sonuna kadar birlikte geliştirdikleri ön ortak bir askeri plan olan "Wschodni pytanie" ("Doğu Sorunu") idi. Savaş yıllarında Belarus’un Sovyet dış istihbaratının ikametgahının hatırlattığı gibi, daha sonra 1948-56’teki Polonya Komünist Partisi’nin başkanı, Boleslav Berut (1891-56), "Doğu Sorunu" planı, mesela Minsk’teki Gomel ve Zhytomyr’deki ortak askeri grevleri içeriyordu. ve Kiev.
Özerk Lehçe Kiev
Bunun için Polonya ordusunun basitçe Alman askerlerinin Polonya-Sovyet sınırına geçmesine izin verdiği açıktır. Bununla birlikte, Berlin ve Varşova da aynı fikirdeydiler: Sovyet Ukrayna'nın kimi ve hangi bölümünü yönetecekleri. Çelişkiler bazen saçma bir şekil aldı. Öyleyse, yeni Polonya-Litvanya Birliği’nin liderleri Odessa’da veya en azından Belgorod-Dniester’de serbest bir liman aradılar.
Dahası, dahası, hemen Varşova'dan, ortak askeri planlar geliştirme aşamasında, Kiev'deki kukla gücü için bir tür ortak özerklik talep ettiler. Varşova'dan veya Berlin'den özerklik, ancak bir nedenden ötürü Naziler Polonyalı ortakları derhal reddetti. Benzer şekilde, başarısız oldular ve pilasudchik Nazileri Nazilere kendilerine Litvanya'yı "geri vermeleri" konusunda ikna etmeye çalıştı. Bununla birlikte, Berlin, yalnızca Kaunas bölgesini Varşova'ya devretmeyi kabul etti, ancak bu eşi benzeri görülmemiş bir cömertlik sayılabilir. Ne de olsa, 1920'tan 1939 yılına kadar eski Kovno şehri Kaunas, bağımsız bir Litvanya'nın başkenti olarak kabul edildi.
Bu şartlarda aynı Litvanya çok daha iyi geldi. Polonya'nın kaçınılmaz askeri yenilgisine rağmen, 10 Eylül 1939, Alman Dışişleri Bakanlığı, kesinlikle, Litvanya'nın Vilna bölgesine katılmasını önerdi (bu şimdi Litvanya'nın başkenti oldu), Litvanyalı yetkililer aynı gün “hediyeyi” reddetti. Ancak oradan Polonyalı birlikler önceki gün tamamen ayrılmıştı. Temkinli bir şekilde Varşova'nın kuzeyindeki Wehrmacht tarafından engellenen Modlin kalesine yöneldiler).
Litvanya Dışişleri Bakanlığı derhal "Alman-Polonya savaşındaki tarafsızlığın değişmeyen konumu" açıklamasına acele etti. Ancak, sadece bir ay sonra - Ekim ayında, 1939, Polonya'nın yenilgisinden sonra, Litvanya hala acı çeken Vilna bölgesini aldı. 1920 yılında, muzaffer bir coşkunun ardından, Sovyetler'e karşı kazanılan zaferden sonra, Polonyalı lejyonerler çabucak gıptaları yakaladı.
Berlin benim arkadaşım mı?
Bununla birlikte, Berlin ile yapılan her ortak proje sonuçta israf edildi. Ve buna rağmen, Nazi saldırısının arifesinde, Varşova, Sovyet askeri yardımını kabul etmeyi reddetti. Benzer şekilde, meşhur antlaşmanın imzalanmasından önce bile, SSCB Sovyet-Polonya kuvvetlerine Polonya-Slovak ve Polonya-Almanya sınırlarına girmesine izin verilmedi.
Polonya’nın Türkiye’deki askeri ataşesi General Tadeusz Makhalsky, Varşova’nın talimatıyla, Almanya’nın eski Başbakanı von Papen’den Nazi’nin liderliğini etkilemeye çalıştı. Alman tankları zaten Varşova, Krakow ve Danzig’e koşarken, Eylül 1939’in ilk yarısının tamamı Makhalsky von Papen’e Alman saldırganlığının durdurulması gerektiğine ve şu anda çok daha uygun bir şekilde Polonya-Alman ortak işgalinin SSCB’ye gönderilmesi gerektiğine ikna etti.
Ancak, Berlin'de, Ribbentrop - Molotov Paktı altındaki yükümlülüklerini yerine getirmeye karar vermişlerdi, biraz ısırdılar. Ancak Mahalsky, Polonya-Alman savaşının çözümünde Türkiye'nin arabuluculuğunda ısrar etmekte başarısız olmaya devam etti. Ancak, Türk makamları bu duruma hiç müdahale etmemeyi tercih etti. Özellikle o zamandan beri Türkiye Cumhurbaşkanı İsmet İnonyu, Polonya’nın kaderinin Eylül’den çok önce 1’in 1939’inden çok önce Almanya tarafından önceden belirlendiğine inanıyordu. Ve böylece oldu ...
İkinci Dünya Savaşı sırasında İsmet İnönü ustalıkla tarafsızlık içinde Türkiye'ye liderlik etti. Fotoğrafta - F.D. Roosevelt ve Winston Churchill
Ancak, Almanya Dışişleri Bakanı Joachim von Ribbentrop'un Ocak ayında yayımlanan 26'in bir diğer 1939'i, Polonya Dışişleri Bakanlığı başkanı J. Beck ile Berlin'de görüştükten sonra Hitler'e şu girişi yaptı:
“Bay Beck, Polonya’nın hala Sovyet Ukrayna’yı talep ettiği ve Karadeniz’e erişim hakkı olduğu iddiasını gizlemiyor. Bunun Reich’le ve hatta Romanya’yla birlikte yapılabileceğini ve diğer hususların bir uzlaşma temelinde çözülebileceğini varsayalım.”
Bu planlar, Jozef Beck'in Hitler ile Hitler ile iyi bilinen konuşmasına Ocak 1938'ta tam olarak yansıdı; bu, birçok bakımdan SSCB'nin Hitler Almanya ile geçici işbirliğini sürdürmesini sağladı.
Jozef Beck, Hitler'i SSCB ile birlikte savaşmaya ikna etmedi
Bu arada, Polonyalı Genelkurmay Başkanlığı'nın resmi öğretisinde bile olsa, Kasım 1938’ta onaylandı:
“Rusya'nın parçalanması, Doğu'daki politikamızın temelinde yatıyor. Bu nedenle, olası konumumuz aşağıdaki formüle indirgenecektir: bu bölümde tam olarak yer alacak ve Polonya bu harika tarihsel anda pasif kalmamalıdır. ... Zorluk, fiziksel ve ruhsal olarak önceden hazırlanmaktır. Asıl amaç, Rusya'nın zayıflaması, yok oluşu ve bölünmesi. ”
Aynı zamanda, yukarıdaki planları uygulamak isteyen Polonya, Almanya’nın, Litvanya’nın Memel bölgesini (Klaipeda bölgesi) Mart 1939’in sonunda kabul etmesini hemen kabul etti. Varşova ayrıca, 1939'in Mart ayının ortalarında, Çekoslovakya'nın (1938) ünlü ve dolaylı olarak Polonya'nın Münih bölgesini terk etmesinin ardından kalanlar tarafından Almanya'nın işgalini tanımakta tereddüt etmedi.
Özetle, Almanya’nın geleneksel soy ağacından sonra onu ezmek için Polonya’yı sardığını not ediyoruz. Sadece Varşova’daki 1939’in sonbaharında söyledikleri gibi şaşırdıklarını söylemek şaşırtıcıdır: Ne için? ..
Saçmalık, daha doğrusu intihar, sadece belirtilenlerin değil, aynı zamanda diğer büyük ölçekli Polonya planlarının da açıkça belirtildiği gibi, 1939 yılının Eylül ayında ortaya çıktı. Ancak o zaman bile, resmi Varşova kategorik olarak Polonya'nın komşu bölgelerinde ve Danzig'in (Gdansk) “özgür şehri” nde bulunan Polonya'daki Nazi karşıtı yeraltını desteklemeyi reddetti.
Ctrl girmek
Bir hata fark ettim Metni vurgulayın ve tuşuna basın. Ctrl + Enter