Saz Semaisi Faslın sonunda, yürük semaiden sonra çalman, sözsüz müzik eseri Türk musikisinde en eski biçimlerden biridir. Sultan Veled’in XIII. yy.da bestelediği eser, saz semaisinin ilk örneği olarak kabul edilir.
Bu semai, klasik fasıl düzeni içinde en sonra çalınır ve son parça olarak makamın işlenmiş ve hareketli örneğini verir. Eskiden saz semaileri aksak semai, sengin semai, yürük semai ve curcuna usulleriyle bestelenirdi.
Bugün saz semaisinde yalnız aksak semai usulü kullanılır. Saz semaileri genellikle 4 haneden meydana gelir; 3 ve 5 haneliler azdır.
Bugün saz semaisindeki hane sınırlaması yoktur; ayrıca, her hanede istenilen makam ve usul geçkileri yapılabilir.
Klasik saz semaisi biçiminde her hane, bir mülâzime veya teslim ile sona erer. Mülâzime, makam ve usul geçicilerinden sonra kulağı aynı makam ve usule alıştırmak ve eserde ezgi birliği sağlamak içindir. Hanelerin kendi aralarında ve mülâzimeyle eşit uzunlukta olması gerekli değildir.
Bazı klasik saz semailerine mülâzimeden de girilir. Genellikle son hanede usul geçkisi yapılarak veya tamamen değişik biı usul kullanılarak baştan itibaren aksak semai usulünün kulakta bıraktığı yeknesaklık giderilir ve bir mülâzimeyle aynı ezgide krrar verilir.