Televizyon izlemenin artık işkence olduğunu yazmıştım.
İzmir'den İstanbul'a 3 bebekle uçtuk. Hayatımın en uzun 1 saatiydi.
Daha da zoru alışveriş merkezleriymiş, onu anladım.
Her an önüme bebek mağazası ya da bebek arabaları insanlar çıkabiliyor.
Onları kaldırabilmek kolay da ağlayan bebek sesi ya da gülen
BENİ KAHREDİYOR.
Eve kapanmaktan daha zormuş kalabalıklarda durmak.