SU-122-54 projesinin ortaya çıkması, ordunun araç filosunu güncelleme arzusu ile ilişkiliydi. Kırklı yılların sonuna kadar Sovyet Ordusu, son savaş sırasında hala önemli sayıda ekipman yarattı. Bu örnekler orduyla tam olarak memnun değil, değiştirilmesi gerekenler yüzünden. 1946'teki kara kuvvetlerinin büyük ölçekli yeniden teçhizat programının bir parçası olarak, daha sonra diğer zırhlı araç türlerinin geliştirilmesinde temel olarak kullanılması önerilen orta tank T-54 oluşturuldu. 1948’te, bu tankı ümit verici kendinden tahrikli tabanca için temel yapmaya karar verildi.
Seri X Tank'ının ilk yarısında, seri bir tanka dayalı yeni bir kendinden tahrikli topçu ünitesi geliştirme kararı alındı. 1948 Haziran kararı, SSCB Bakanlar Kurulu kararını güvence altına aldı. Bu belgeye göre, Tesis No. 22 (Omsk) Tasarım Bürosu, T-174 orta tankının şasisine dayanan yeni bir ACS modeli oluşturmaktı. Ana olarak оружия 122-mm top D-25 kullanılması önerilen makineler. Projenin ilk taslağı önümüzdeki birkaç hafta içinde gerekliydi.
Kendinden tahrikli yeni silahın taslağı "Object 600" isimli çalışma adını aldı. Daha sonra aracın amacını, ana silahın kalibresini ve şasi tipini - SU-122-54 olarak yansıtan başka bir isim belirdi. Yeni projenin proje yöneticisi ABD’di. Bushnev. Baş tasarımcı, A.E. Sulin.
Bakanlar Kurulunun ilk kararına göre, 600 Object projesinin geliştirilmesi sadece birkaç hafta sürdü. Bununla birlikte, pratikte çalışma belgelerinin oluşturulması daha uzun sürdü. Belirlenen zamanlamadan gecikme ve çıkma, diğer işletmelerle etkileşimdeki problemlerle ilişkilendirildi. D-9 toplarını üreten Tesis No. 25 (Sverdlovsk), gerekli silah belgelerini Omsk'e göndermek zorunda kaldı, ancak çeşitli nedenlerle, kağıtlar gerekenden çok daha geç geldi. Bu nedenle, OKB-174 gerekli işleri, tamamlamaları için önceden belirlenen tarihten birkaç ay sonra tamamlayabildi.
Yıl sonunda, OKB-174 uzmanları projenin genel hükümlerini oluşturmuş ve ACS perspektifinin çeşitli tasarım özellikleri üzerinde çalışmışlardır. Bu zamana kadar yaratılan projeye göre, ahşaptan kendinden tahrikli silah modeli yapıldı. Aralık ayında, belgeler ve düzen, müşteriye, askeri teçhizatın geliştirilmesini denetleyen, Ulaştırma Mühendisliği Bakanlığı'nın özel bir komisyonuna şahit olarak sunuldu.
Genel anlamda proje onaylandı ancak özellikleri bir dizi yorum için bir fırsat haline gelmiştir. Tasarım ofisi gerekli iyileştirmelerin bir listesini aldı ve sonra tasarım çalışmasına geri döndü. Kendinden tahrikli tabancanın ilk versiyonunu oluştururken yapılan çeşitli eksiklikleri düzeltmek gerekiyordu. Tanımlanan eksiklikleri gidermek yaklaşık yarım yıl sürdü. Temmuz ayında, Omsk'ta 1949, gerekli belgelerle birlikte komisyona tekrar gösterilen, kendinden tahrikli yeni bir model inşa etti. Birkaç hafta sonra, aynı yılın Ağustos ayında, proje resmi onay aldı.
Müşteri, projeyi mevcut haliyle onayladı ve OKB-174 uzmanlarının tam teşekküllü bir prototip yapımı için gerekli belgeleri hazırlamaya başlamasını sağladı. Ancak, şasi ile ilgili bazı sorunlar nedeniyle iş kısa süre sonra askıya alındı. Bir ortam tankından T 54 seri üretimi de sürekli rafine edilmiş ve geliştirilmiş. 1949'in ortasında birikmiş olan değişiklikler, 600 Object projesinin yazarlarını, baz tankın mevcut durumunu hesaba katarak işleme koymaya zorladı.
Yakında gelecek vaat eden bir projeyi başka bir kuruma devretme kararı alındı. Omsk OKB-174 diğer projeler üzerinde çalışmak üzere görevlendirildi ve “600 Nesnesi” ile ilgili tüm belgelerin Fabrika No. 183'e (Nizhny Tagil) aktarılması emredildi. Ekim ayının ortasında, 1949, OKB-183, değiştirilmesi gereken projeye ilişkin teknik özelliklerin yeni bir versiyonunu aldı. Güncellenen gereklilikleri yerine getirmek için, projenin yeni yazarları, gelecekteki ACS'nin temel tasarım özelliklerini değiştirmeye karar verdi. Özellikle, davanın düzenini değiştirmek planlandı. Doğal olarak, mevcut projenin bu şekilde yapılması işlerinde başka bir gecikmeye yol açtı.
Yılın Mayıs 1950'inde, belirtilen zorluklar ve çeşitli problemler nedeniyle, SAU "Object 600" projesi Omsk tasarımcılarına iade edildi. Bunlar meslektaşlarının önerilerini reddetti ve zırhlı aracın orijinal görünümünün geliştirilmesine devam etti. Tam projenin bu gelişme sayesinde birkaç ay içinde tamamlanmıştır. Sonbaharda bitki №174 ilk prototip yapımı Aralık ayında tamamlanmıştır başladı. Kısa süre sonra kendinden tahrikli prototip fabrika testlerine gitti.
Bu zamana kadar, OKB-174 tasarımcıları başka değişen özelliklerin çoğu kendinden tahrikli silah oluşturdular. Ancak, oldukça ciddi dahil olmak üzere bazı ayarlamalar, daha sonra yapılmıştır. Bu nedenle, “Object 600” türündeki ilk prototip ve seri makineler bazı farklılıklara sahipti, ancak çoğunlukla benzerdi.
En başından, "Nesne 600" projesi, benzer silahlarla eski SAU'ların oluşturulması sırasında geliştirilen düzeni kullanmayı önerdi. Mürettebat ve silahlar, tek tekerlekli bir ön eve yerleştirilmelidir. Aynı zamanda, kıç motor bölmesini korumak, tasarımı ve seri üretimi büyük ölçüde kolaylaştırmak mümkündü. Bu düzenleme, bazı kusurları vardı, ama yeni bir proje onlarla uzlaşmak karar verdi.
onun kendinden tahrikli düzenlemede yine gövde yapısının önemli bir işleme ihtiyaç sonuçlanan tankın tabanından farklıydı. Aracın önünde, çeşitli şekillerde ve boyutlarda birkaç zırh plakasından oluşan büyük bir tekerlek yuvası ortaya çıktı. ön çıkıntı gövde ana üst-tabaka kalınlığı 100 mm, dikeye ° açılı 51 örtülmüştür. Altında, 80 ° 'lik bir eğim açısına sahip kalın 55 mm kalınlığında bir alt tabaka vardı. Üst frontal yaprağın kenarlarında yatay ve düşey açılara yerleştirilmiş iki trapez zigomatik vardı. Arkaları 80-mm taraflarına bağlı, içe yığılmış. Üstte, kabin, 20 mm kalınlığında bir çatı ile örtülmüştür. çeliklerinin yerleşik parçası nadgusenichnye niş geliştirdi Oluşan.
Alt ve arka gövdeler T-54'tan ödünç alınmış, ancak bazı değişiklikler yapılmıştır. Özel olarak, mukavemet nedenleriyle bazı parçaların kalınlığı bir montaj birimleri alt takımlarını taşınır olarak değişmiştir. alt geri kalanı ve vücut beslemesi zaman son değişiklikler de adet seri ara depoya benzerdir.
Kendinden tahrikli tabanca güç taban tankını tuttu. gövdenin arka bölmesi olarak bir dizel motoru güç 54 520 BG yerleştirilmiştir Mekanik bir iletim sürücüsüne sayesinde konumu kıç sürücü tekerleklere bağlandı. “Object 600” projesinin bir parçası olarak, santraldeki büyük değişikliklerden vazgeçerek mevcut ekipmanla maksimum birleşmeyi sağlamaya karar verildi.
Prototip yargılanıyor. Fotoğraf 477768.livejournal.com
Otomatik kontrol sisteminin çalışma tertibatı T-54 ünitelerine dayanıyordu, ancak bazı farklılıkları vardı. Teknenin her iki tarafında, ayrı bir torsiyon çubuğu süspansiyonuna sahip beş geniş çaplı yol tekerleği takılması planlandı. Gövdenin önüne monte edilmiş kılavuz tekerleklerin önünde, kıçta önde. Silindirlerin geniş çapından dolayı, şasi destek silindirleri almamıştır. T-54'un şasisinin karakteristik bir özelliği, yapının ağırlık dağılımının özellikleri nedeniyle, iki ön yol çarkı çifti arasındaki boşlukta artış oldu. “600 Nesnesi”, silindirlerin konumuna göre farklılık gösteriyordu. Gövdenin önündeki büyük ve ağır kütük nedeniyle, dördüncü ve beşinci silindir çiftlerinin yanı sıra ikinci ve üçüncü arasında minimum boşluklar vardı. Birinci ve üçüncü süreleri daha uzundur.
Gövdenin önündeki ana silahı monte etmek için büyük bir kabartma vardı. Koaksiyel makinalı tüfek ve tabanca, yatay ve dikey düzlemlerde karışma ile, önerilen ortak montaj çerçevesi üzerine monte. Silahın açıklığı, hareket etmesine izin veren karmaşık bir şekle sahip büyük bir maske ile kaplandı. Yerine, dıştaki maske cıvatalara sabitlenmiş uygun şekilli bir plaka ile sabitlenmiştir. silah için, koaksiyel makineli tüfek ve görme: maske farklı boyutlarda üç delik vardı.
Orijinal referans şartlarına uygun olarak, yeni tipte kendinden tahrikli tabanca, bir X-NUMX-mm tank tabancası, D-122 taşımalıdır. Bu tabanca yarı otomatik kama cıvatasına sahipti, ayrı kovanlı yükleme kullanıyordu ve iki odacıklı bir tasarımda namlu ağzı freni ile donatılmıştı. Kullanılan D-25 top mühimmatının isimlendirilmesi, insan gücü, tahkimat ve düşman teçhizatı ile mücadeleye uygun çeşitli amaçlar için çeşitli tiplerde atışları içeriyordu.
Önceki modellerin kendinden tahrikli silahlarının ciddi bir dezavantajı, toz gazların yaşanabilir bölmeye girmesiydi. Bu nedenle, “600 Nesnesi” nin gaz yaymak için para alması gerekiyordu. basınçlı hava ile üfleme ateşlemeden sonra varil önerilen kullanımı ilk taslağı versiyonunda, ayrı bir kompresör pompalanır. İlk prototip kendinden tahrikli silahlar sadece gaz kirliliğini azaltmak için böyle bir araç aldı. Ancak, testten sonra başka sistemler kullanmaya karar verildi. Sonuç olarak, yüksek verim gösteren, ejektörlü bir tabancaya sahip bir dizi ekipman seriye girmiştir.
Özellikle ACS “Object 600” in güncellenmiş versiyonu için, bir ejektörlü ve bir dizi başka tasarım değişikliğine sahip D-25 topunun geliştirilmiş bir versiyonu oluşturuldu. Bu ürün D-49 adını aldı. D-49'in, toz gazlarını gidermek için yerleşik araçlarla donatılmış ilk yerli tank tabancası kalibre 122 mm olması dikkat çekicidir. Gelecekte, ejektörler tank silahları alanında yaygın olarak kullanılmaktadır.
Tabanca D-49, çift hazneli namlu frenli, namlu uzunluğu 48,7 kalibreli. Yangın temel özelliklerine göre, mevcut D-25 aşağı kalır değil. Silah kurulum aracı, bir sektör genelinde 16 ° içinde yatay rehberlik gerçekleştirmesini sağlar. Dikey kılavuz -4 ° ile + 16 ° arasında değişiyordu. Silah mühimmatı, dövüş bölümünün birkaç rafına yerleştirilmiş ayrı yükleme içeren 35 mermilerinden oluşuyordu. Şarj işini kolaylaştırmak için bir elektromekanik tokmak vardı.
As ek kollar kullanıldı iki kalibrelik tabanca GBM 14,5 m. Bunlardan biri silahla ortak bir birim üzerine monte edilmiş ikinci bir şarj ambar yerleştirilir ve başucu olarak tebliğ edilmiştir. Makineli tüfek mühimmatı - 600 kartuş.
sürücü, komutan, nişancı ve iki yükleyiciler: Manage yeni ACS beş kişilik bir ekip vardı. Kullanılabilir bölmenin önünde, silah kurulumunun sağ tarafında, sürücünün iş yeriydi. Sürücü, periskopik görüntüleme cihazları ile donatılmış çatıdan kendi kapağını aldı. Daha önce bazı kendinden tahrikli ev geliştirme silahlarının aksine, sürücünün bulunduğu yerde ön sayfada görüntüleme cihazları yoktu. Silahın solunda, silahın emrinde, tavanda ikinci bir kapak bulunan silahçı vardı. komutanın kapağın sağ tarafı bulunduğu anda, bir optik telemetre TKD-09 ile donatılmıştır. kıç yönünde sol tarafında, makineli tüfek için kuleye kapısını şarj edildi.
Bir film çekimi: SU-122-54, bir düşman Panzer'ı olarak. Fotoğraf Russianarms.ru
Muharebe çalışmaları sırasında, komutan hedefleri aramak, topçuya hedef ataması yapmak ve tespit edilen nesneye olan mesafeyi belirlemek zorunda kaldı. bir baz 900 mm optik telemetre kullanılan mesafelerin saptanması için. Duruma bağlı olarak, topçu teleskopik veya panoramik manzara kullanabilirsiniz. Tüm ekip kapakları, genel görünürlüğü artırmak için görüntüleme cihazlarıyla donatılmıştır. Ek olarak, çatının karşılık gelen deliklerine birkaç periskop sabitlendi.
Yürür topçu monte "600» bir vücut uzunluğu 6 m vardı Nesne, tabanca ile makinenin uzunluğu 9,97 m Genişliği ulaştı -. 3,27 m, kabin çatısı yüksekliğini -. 2,07 m muharebe ağırlığı makinenin güç yoğunluğu 36 m aşabileceğini sayede 14,5 t oldu. Bu göstergelere bağlı olarak, maksimum hız, 45 km'ye kadar güç rezerviyle 48-400 km / s'ye ulaştı.
Gelecek vaat eden ACS'nin ilk prototipi, yılın 1950'unun sonunda yapıldı ve yakında fabrika testlerine girdi. Bazı değişikliklerden sonra, numune müşteriye sunuldu. yılın ilk yazında 1951 prototip ön testlerini geçti. Ağustos ayında devlet testleri yapıldı. Genel olarak, yeni araba orduyu verdi, ancak iddia olmadan değildi. Silah yönlendirme sistemlerinin, topçuyu volanlara aşırı çaba göstermeye zorladığı bulunmuştur. Pnömatik namlu temizleme sistemi yetersiz verimlilik gösterdi. Makineli tüfeklerle ilgili sorunlar vardı. Ayrıca atış doğruluğunu arttırmak için tabancanın revize edilmesi gerekiyordu.
Belirlenen eksiklikler en kısa sürede düzeltilmelidir. Bu kendinden tahrikli silah resmen devlet testlerini geçti ve benimsenmesine önerildi. 1951, Plant No. 174 ve tasarım bürosunun son ayları, gerekli belgeleri hazırlamak ve gelecekteki yeni ekipman seri üretimini organize etmekle meşguldü. Tüm bu çalışmalar, yılsonundan önce tamamlandı ve bu, ilk kendinden tahrikli silahların montajına devam edilmesini sağladı.
önceki testlerin sonuçları ile ifade edilen müşterinin isteklerine uygun olarak, projeyi son halini yapan seri üretim Omsk uzmanlarının dağıtım paralel olarak. Bu çalışmanın sonucu, ikinci bir prototip zırhlı aracın ortaya çıkmasıydı. Numune, fırlatma silahın varlığı ile ayırt yılın 1952 ilk çeyreğinde, iyileşme yönlendirme sistemini ve diğer tasarım değişiklikleri yapılmıştır. Yılın ortasında, makine test edildi ve sonraki seri ekipman için bir model haline geldi.
Projenin müteakip inşaat ve ikinci prototipin test edilmesiyle sonuçlandırılması, çalışmanın genel süresi üzerinde olumsuz bir etki yaptı. Bakanlar Kurulu hizmette yeni ekipmanın kabulüne ilişkin kararname yalnızca 15 Mart 1954'te çıktı. Bu belge "600 Nesnesine" yeni bir atama SU-122-54 verdi. Seri kendinden tahrikli ünitelerin ilk partisi sadece gelecek yıl orduya devredildi. Daha sonra, müşteri birkaç parti daha aldı.
Raporlara göre, ACS SU-122-54 seri üretimi sadece birkaç yıl boyunca yapıldı. Zaten 1957’te, ordu son partiyi devretti ve ardından ekipmanların montajı durdu. Durdurma üretimi gerekli bileşenleri yokluğu ile ilişkilendirilmiştir. Bazı zorluklar nedeniyle, yalnızca X-NUMX D-77 toplar serbest bırakıldı. Sonuç olarak, toplam yeni ekipman sayısı iki prototip de dahil olmak üzere 49 ünitelerini aşamaz. Değil en çok zırhlı araçlar da birden bağlantıları arasında dağıtıldı kara kuvvetleri, geçti.
1958'te, belli sayıda SU-122-54 kendinden itmeli tabancaların modernize edildiği ve bazı birimlerin değiştirildiği anlamına gelir. Özellikle, AKS onarım ve yenileme sırasında radyo istasyonları yeni tip aldı. Ek olarak, tam da bu kez, savaş araçlarının silahsızlandırılması ve yeni projeler için şasinin yeniden yapılandırılması ilk vakalarıdır.
Az sayıdaki seri ekipman kitlesel işletime başlamasına izin vermedi. Bu nedenle, yeni kendinden tahrikli topçu teçhizatlarının rolü küçüktü. Ek olarak, ilerleme hala devam etmedi ve SU-122-54'in yerini almak üzere tasarlanan yeni ekipman sürümleri oluşturuldu. Sonunda, belli bir zamandan itibaren roket konularında aktif çalışma başladı ve bu da kendiliğinden toplanan topçu rolünün azalmasına neden oldu. Bu gibi faktörlerin mevcut teknolojinin ilerideki kaderi üzerinde olumsuz bir etkisi oldu. Altmışlı yılların ortalarında SU-122-54 eski olarak kabul edildi ve ardından hizmetten kaldırılmaya başlandı.
54 Nesne / SU-600-122 için temel olan değiştirilmiş T-54 orta boy tank şasisinin, diğer yeni ekipman türleri için temel teşkil etmesi dikkat çekicidir. Böylece, 1955'te, bir topçu mobil zırhlı gözlem merkezi (APBNP) "Object 610" veya "Buffalo" yaratıldı. Bir dizi görüntüleme cihazına sahip zırhlı araç test aşamasına getirildi, ancak seriye girmedi. Sadece iki "Buffalo" inşa edildi. Yetmişlerin başında, bir zırhlı traktör BTS-600 ve bir MTP-3 teknik yardım aracı projesi vardı. Serideki bir traktör gitmediyse, teknik destek makinesi bir miktar dağıtım aldı. Seksenlerin başında, BMR-1 savaş temizleme makinesi geliştirildi.
Tüm kendinden tahrikli silahını yazmıyor sırasında SU-122-54 onun şasinin bir kaynak hazırlamak başardı. Bu bakımdan ekipman, fabrikaların onarımına gönderildi, ardından yeni cihazların kurulumu ile daha gereksiz birimlerden çıkarıldı. Böyle bir onarımdan sonra topçuların çoğu mayın temizleme ve teknik yardım araçlarına “çevrildi”. Yeni rolde, teknik önümüzdeki birkaç on yıl boyunca kullanıldı. Dönüşüm için çok sayıda zırhlı araç gönderilmedi. Bu makineler gelecekteki topçuların eğitimi için silahlı kuvvetlerin eğitim kurumlarına transfer edildi.
Az sayıdaki seri üretimli makinelere ve ardından mevcut ekipmanın değiştirilmesine rağmen, bir dizi ACS SU-122-54 zamanımıza kaldı. Eşsiz teknoloji örneklerinden biri Kubinka Zırhlı Müzesi'nde bulunuyor. Bir diğeri de Krasnodar Zafer Müzesi'nin sergisi. Her iki durumda da, ejektörlerle donatılmış silahlarla savaş araçlarından bahsediyoruz.
Kendinden itmeli topçu kurulumu "Object 600" / SU-122-54, yalnızca 1954 yılının başında kabul edildi. Çalışmadaki gecikme, ekipmanın diğer kaderi üzerinde olumsuz bir etkiye sahipti: çalışma, daha gelişmiş özelliklere sahip daha verimli numuneler üzerinde başlamıştır. Buna ek olarak, gerekli silahların yetersiz üretimi, sanayiyi ilk yüzünde kendinden tahrikli silahların yapımını durdurmaya zorladı. inşa askeri araçların Küçük bir miktar, hem de gelişmiş özellikler birikim programın tamamının kaderini belirledi. Mevcut haliyle, SU-122-54 ordunun ilgisini çekmedi. ACS'nin daha sonraki gelişimine devam edildi, ancak şimdi yeni fikirler ve çözümler uygulandı. Bununla birlikte, mevcut SU-122-54'in tümü silinmiştir, bu nedenle bu zırhlı araç yurt içinde kalmıştır. hikayeler en son kabul edilen kendinden tahrikli kendinden tahrikli günlük kaydı olarak.
Göre:
http://alternathistory.com/
http://kollektsiya.ru/
http://za-cccp.narod.ru/
Baryatinsky M. Sovyet zırhlı araçları 1945-1945 (2'in bir parçası). // zırhlı koleksiyon, 2000. №4