Güney Florida Üniversitesi'nden bir araştırma ekibi, Bronz Çağı'na kadar uzanan çanak çömlek parçaları üzerindeki zeytinyağı kalıntılarını keşfetti.
Çanak çömlek parçaları İtalyan arkeolog Giuseppe Voza tarafından 1990'larda Sicilya'da bir alanı kazarken keşfedildi. Yirmi yıl sonra, Siraküza Arkeoloji Müzesi'nden konservatörler çömlekleri yeniden inşa ettiler.
Castelluccio'dan üç örnekle elde edilen sonuçlar, İtalyan tarih öncesi en eski zeytinyağının ilk kimyasal kanıtı haline geldi ve sistematik zeytinyağı üretimi için saatin ellerini en az 700 yıl geriye itti.
South Florida Üniversitesi'nde tarih profesörü olan Davide Tanasi, kabın alışılmadık bir şekle sahip olduğunu fark etti ve amacını belirlemek için iç kısmında kalıntı testleri yapmaya karar verdi.
"Bu saklama kabının ve yakındaki septumun şekli Voza'nın Castelluccio'daki bölgede bulunan başka hiçbir şeye benzemedi ”dedi.
"Sicilya sofra takımının MÖ -. bininin sonuna ve ikinci binyılın başlangıcına kadar imzalanmıştı. Nasıl kullanıldığını öğrenmek istedik, bu yüzden içeride bulunan organik kalıntılar üzerinde kimyasal analizler yaptık. ”
Yeniden inşa edilen çömlek, ilgili bir amaç için kullanıldığı düşünülen diğer iki örnekle birlikte, Sicilya'nın tepelik güneydoğu bölgesindeki sahada diğer pişirme aletleriyle birlikte bulundu. Alan, arkeoloji literatüründe yaygın olarak bir tür site olarak kabul edilir, yani belirli bir zamanın ve insanların kültürünü temsil eder.
Hem bu bağlam hem de gemilerin kendine özgü şekli, Tanasi'yi ve ekibini, içinde ne depolandığını bulmaya istekli hale getirdi.
Arkeologlar ekibi, numunelerin üçünde bulunan organik kalıntıların kimyasal imzalarını belirlemek için gaz kromatografisi ve kütle spektrometrisi kullandı. Ekip daha sonra nükleer manyetik rezonans testini kullanarak kapların yaşını belirledi.
İlk iki testin sonuçları, her ikisi de zeytinyağının izleri olan oleik ve linoleik asitlerin organik kalıntılarda bulunduğunu göstermiştir. Nükleer manyetik rezonans testi, çanak çömlek parçalarının erken Tunç Çağı'na ait olduğunu tespit etmiştir.
"Castelluccio'dan üç örnekle elde edilen sonuçlar, İtalyan tarih öncesi en eski zeytinyağının ilk kimyasal kanıtı haline geldi ve sistematik zeytinyağı üretimi için saatin ellerini en az 700 yıl geriye itti ”dedi.
Önceleri, İtalya'da tespit edilen en eski zeytinyağının kimyasal imzaları, güney İtalya'daki Cosenza ve Lecce'deki depolama kavanozlarında keşfedilmiş ve sırasıyla BCE'nin onikinci ve onbirinci yüzyıla tarihlenmiştir.
BCE'nin ikinci ve üçüncü bin yıllarına dayanan zeytinyağının kimyasal imzaları da Girit'ten çanak çömlek örneklerinde tanımlanmıştır. Ancak, Tanasi'ye göre, Akdeniz'deki daha eski zeytinyağı üretiminin bile kanıtları daha geleneksel arkeolojik yöntemlerle bulundu.
"Akdeniz'deki en eski zeytin yetiştiriciliği ve zeytinyağı üretimi, İsrail'deki bazı vaka çalışmaları için Bakır Çağı'na kadar uzanıyor, genellikle sadece arkeolojik [yöntemler] - değirmenler ve zeytin presleme gemileri - ve arkeobotanik perspektifler: polen, zeytin, odun ve yapraklar ”dedi.
Çalışmadan elde edilen sonuçlar bu ayın başlarında Analytical Methods dergisinde yayımlandı.