Novel Günleri - Bilgilendirme!
Bölümün tamamını okumak için üye olmalısınız! Üye olmak için tıklayınız.
33. Bölüm Bölüm 33
Jimin çok soğuk konuşmuştu. Suh Ahjung’un yüzü sertleşti. Jimin’in öfkesiyle yüzleşince birkaç adım geri çekildi. Yine de zorla gülümseyerek utanmazca davranmaya kararlıydı.
“N… ne diyorsun? Seni ben doğurdum. Annenim.”
Jimin’in bakışları daha da buz kesildi. Şirketin kapısına yaklaşırken hiçbir şey demedi.
“Çekil yolumdan.”
Kadın kapının önünde aylak aylak dolandı ama Jimin onu sertçe kenara iterek kapıyı açtı.
“B, bir dakika! Annen seni görmeye buraya kadar geldi, en azından söyleyeceklerini dinleyebilirsin.”
Jimin onu duymazdan gelerek kapıyı kapatmaya çalıştı. Kadın hemen kapı aralığına ayağını koydu.
“Ayağını çeksen iyi olur. Sana verecek param yok!”
Bu sığ kadının Jimin’in şirketine gelmesinin tek bir nedeni vardı. Kızını kendi çıkarları için kullanabilecek biriydi, sanki içinde hiç anne sevgisi yoktu. Jimin damarlarında bu kadının kanının akmasını dahi istemiyordu.
‘Hiç öğrenmeyecek.’
Buraya ilk kez gelmiyordu. Jimin onu her seferinde kovsa da annesi para dilenmek için geri dönmüştü. Çok stres verici bir şeydi.
“Buraya sadece para için mi geldim sanıyorsun?”
Ama kadın ayağını kapı aralığından geri çekmedi.
“Farklı bir sebepten geldim…”
“Umurumda değil! Git buradan!”
Jimin bu kez daha sert konuştu ama Jimin’in söyledikleri onun bir kulağından girip diğerinden çıkıyordu. Jimin annesinin ayağına tekme atmaya, kapıyı zorla kapamaya çalıştı.
“B, bekle bir dakika! Buraya seni iyi bir partnerle tanıştırmaya geldim! Bu yaşa geldin, evliliği düşünmeye başlamalısın! En azından bir tanış!..”
Bam!
Jimin sonunda kadının ayağını itip kapıyı çarptı ve kilitledi. Ama kadın hala kapıyı yumruklamaya devam ediyordu. Yine de Jimin açmadı.
‘Beni evlilik yoluyla satmak mı istiyor?’
Jimin güzelliğinin farkındaydı. Annesi muhtemelen ona aşık, zengin bir erkekle arasını yapmaya çalışıyordu. Bu şekilde kendisi de kazanç sağlayacaktı. Annesi muhtemelen müstakbel koca adayının iyi biri olup olmadığını soruşturmamıştı. Nitekim büyük ihtimalle, yalnızca para vadeden işe yaramazın tekiyle gizlice birlik olmuştu.
Kadının kendi günahlarını fark etmiş olması ihtimali de vardı, kızı için iyilik etmeye çalışıyor olabilirdi ama Jimin bunun asla gerçekleşmeyeceğini bilirdi. Temiz bir sayfa açmak bu kadın için imkansızdı.
Kapıdan büyük bir gürültü geldi. Anlaşılan annesi pes etmeyecekti. Bu binanın tek sakini o olsaydı sorun olmazdı ama binada başka şirketler de vardı. Annesini böyle bırakırsa binadaki diğer kişiler için sıkıntı haline gelirdi. Ama bu annesini ofisine alacağı anlamına gelmiyordu.
Jimin binanın güvenlik ofisiyle temasa geçti. Dışarıdan gürültüler geliyordu ve kadının keskin, kaba haykırışları binanın içinden duyulabiliyordu. Ancak güvenlik görevlileri işlerinde çok iyiydiler. Çok geçmeden dışarısı sessizleşti.
Jimin başını ellerinin arasına aldı. Sabahki iyi hislerinden eser kalmamıştı.
* * *
Sungyoon birkaç gün boyunca ikinci katta dolaştı. İkinci katın birinci kattan daha zor olduğu açıktı ama buraya biraz alışmaya başlamıştı. Zaten üçüncü katın girişini bulması uzun sürmedi.
‘Üçüncü kat burası.’
Hayal gücü müydü yoksa? Hava burada ağırdı ve havadaki büyülü enerji de daha yoğundu. Sungyoon mızrağını sıkıca tuttu. Gardını indirmeden ilerledi.
‘Kuduz Köpek!’
Bu canavarla tuhaf bir ilişkileri vardı sanki. Birinci, ikinci ve üçüncü katta aynı şeyler olmuş, hep ilk ona rastlamıştı. Artık köpeklere özgü uzun kafasına ve keskin dişlerinden akan salyalarına alışmıştı. Sungyoon’a hırladı.
Sungyoon aşina olduğu duruşuna geçti. Artık Kuduz Köpek avlamakta epey deneyimliydi. Kuduz Köpek’in üçüncü kattaki ilk galibiyet ganimeti olmasını istiyordu ama Sungyoon mızrağını yerine indirdiğinde bir şey fark etti.
“Bu da ne?”
Sungyoon hayretler içindeydi. Geçmiş deneyimlerine göre Kuduz Köpek ona doğru koşmalıydı. Ama bu hareket etmiyor, telaşlı görünmüyordu. Kırmızı gözleri Sungyoon’a kitlenmişti ve onu öldürmek istiyordu.
Tuh-buhk!
Kuduz Köpek ilk adımını attı ama hücum etmedi. Gözlerini Sungyoon’dan ayırmadan etrafında daire çizdi.
Sungyoon’un kafasında bir alarm çaldı.
‘Bu şerefsiz diğerlerinden farklı.’
Labirentte derinlere gidildikçe canavarın davranışları değişiyor gibi görünüyordu. Çok fazla Kuduz Köpek avladığı için gardını biraz indirmişti. Bile bile kendini tehlikeye atmıştı. Kalkanını uzattı ve Kuduz Köpek’e baktı.
Kuduz Köpek onun zayıf noktasını arıyordu sanki. Etrafında, yaralı bir hayvanın canını almaya çalışan bir avcı gibi daireler çiziyordu. Sungyoon da ona uydu, birbirlerini kuşatmaya başladılar.
-Koo-roong!
Sonunda Kuduz Köpek’in sabrı tükendi ve Sungyoon’a hücum etti. Neyse ki saldırı düzeni aynıydı.
Puh-uhk!
Bu manevrayı yapmak onu bıktırmıştı. Canavar hücuma geçince ona kalkanıyla saldırdı. Her zamanki gibi ciyakladıktan sonra yere yığıldı. Ama diğer Kuduz Köpeklerden farklı tepki vermişti. Hemen ayağa kalkarak ona dik dik baktı. Önceki Kuduz Köpeklerin ayağa kalkması zaman alırdı. Ama bu öyle değildi.
Ardından…
-Kuh-huhng!
Yine Sungyoon’a saldırıya geçti ama önceki gibi atlamadı. Sungyoon’un üst bedenini koruyan kalkanı atlattı, bacağını ısırmak için eğildi. Bu onu şaşırtmıştı. Hemen kalkanını canavarın sırtına indirdi.
Çat!
-Kang!
Bir kırılma sesi duydu. Kuduz Köpek, ayağının birkaç santim uzağındaydı ama ona ulaşamadı. Sungyoon mızrağını sırtına indirdi. O mücadele edemeden bir kez daha indirdi.
Canavar yere yığıldığında Sungyoon rahat bir nefes aldı.
‘Üçüncü katta saldırı şekli değişti.’
Cesedi kaplayan ışığı izlerken şu anda yüzleştiği tehlikeleri yeniden değerlendirdi. Eski bilgilerini burada da kullanabilirdi ama bu kattan itibaren bazı değişikliklere hazırlıklı olması gerekiyordu.
-Koo-roong!
Başka bir canavar belirdi önünde.
‘Pençe Kedi.’
İri bir kediye benzeyen büyük bir canavardı. Uzun pençeleri çok büyük bir etki uyandırıyordu ve pençelerini saklama gibi bir gayesi yoktu. Her pençesi yaklaşık on santimetreydi ve çok keskin görünüyorlardı.
-Koo-ahhhhhhng!
Düşünmeden saldırıya geçti. Ön pençesini Sungyoon’a salladığında aralarındaki mesafe bir anda kapandı.
Kwah-jeek!
Ahşap kalkandan kıymıklar fırladı. Ama pençeleri Sungyoon’a zarar veremedi. Sungyoon mızrağını savurdu.
-Kyang!
Pençe Kedi havaya uçtu.
‘Siktir! Neler oluyor?!’
Sungyoon hemen kalkanına baktı. Ahşap kalkanda açıkça görülebilen dört yüzeysel pençe izi vardı. Kalkana kıyasla cildi daha narindi ve saldırı bedenine isabet etseydi kanlar içinde kalırdı.
‘Saldırı gücünün yüksek olduğu, ama bunun karşılığında savunmasının zayıf olduğu söylenmişti.’
Ezberlediği bilgileri düşündü. Bilgiler doğruydu. Yere düştükten sonra ayağa kalkmak için çabaladı. Bunun yerine karşısında üçüncü kattaki Kuduz Köpek olsaydı hiç gecikmeden kalkar Sungyoon’a saldırırdı.
Sungyoon aradaki mesafeyi dikkatlice kapattı. Pençe Kedi zar zor ayağa kalkabilmişti; tısladığında boynundaki tüyler kalktı.
Boom!
Sungyoon büyük bir adım attı. Pençe Kedi şaşkınlıkla havaya sıçradı. Sungyoon’un gözleri parlamıştı. Şimdiye dek mızrağı sapının ortasından tutuyordu ama şimdi onu uzatabilmek için mızrağın gerisini tutmaya başladı. Ardından mızrağıyla saldırdı.
Puh-uhk!
Mızrak telaş içindeki Pençe Kedi’ye darbe vurup onu havaya uçurdu. Sungyoon dikkatle onu takip ettikten sonra mızrağı canavara sapladı.
-Kyahhk!
Pençe Kedi bir süre titredikten sonra başı yere düştü. Çok geçmeden bir ışıkla kaplandı.
“Hoo-ooh!”
Bu biraz beklenmedikti. Genelde hayati bir noktaya saldırılmadığı sürece bir canavarı öldürmek iki darbeden fazlasını gerektirirdi. Bu canavar bir hücumun ardından ölmüştü.
‘Sağlıksız bir canavar.’
Her halükarda yine başarılı bir av olmuştu. Ay taşını aldı. Normalde labirenti keşfetmeye devam ederdi ama bu kez ilerlemedi. Kalkanını kaldırıp pençe izlerini bir daha kontrol etti.
‘Daha üçüncü kattayım, ama böyle oldu.’
Elbette Mücevherlerle çağırdığı silahlar tamamen yok edilemezlerdi. Yalnızca geri göndermesi gerekiyordu, zamanla silah asıl halini geri kazanacaktı. Kalkanı ikinci kattaki İğneli Kirpi’den de darbe almıştı ve şimdi Pençe Kedi onu kazımıştı. Böyle giderse labirentte derinlere indikçe bu kalkanı kullanamaz hale gelecekti.
‘Mor Mücevher’in sınırı da bu.’
En düşük Mücevher’di. Labirent temizleyen bir Bağlayıcı’nın büyülü enerjisinin miktarı ve niteliği çok önemliydi. Ancak üst sınıf Mücevherler olmadan büyülü enerjinin bir anlamı kalmıyordu. Tabii tam tersi de geçerliydi. Kalkanı bu halde olduğundan mor derece mızrak ve zırh yakında limitlerine ulaşacaklardı.
‘Sınırıma ulaşana kadar devam edeceğim.’
Bunun yakın olduğunu zaten biliyordu. Dördüncü katta bu yaşanabilirdi. Biraz daha dayanırsa, altıncı ya da yedinci katlara bu ekipmanlarla ulaşabilirdi.
Ancak bir şey kesindi.
‘Kedi falan sahiplenemez!’
Shinhae ileride ne kadar yalvarırsa yalvarsın, Sungyoon şimdiden kararını vermişti.
* * *
Labirentleri keşfederken insan canını tehlikeye atıyordu. Canavarlar dünyadaki hayvanlar gibiydi ama birçok yönden farklıydılar. En büyük fark, vücutlarından çıkarılabilen ay taşlarıydı ama bu canavarların mücadele etmeden ölmesi mümkün değildi. Kendilerini savunmak için var güçleriyle saldırıyorlardı. İki taraf için de ölüm kalım savaşıydı. Savaşın şartlarının önemi yoktu. Burada ölme riski düşük bile olsa, kendi hayatlarını tehlikeye atıyorlardı. Labirent keşfi bu zor şartlar altında devam ediyordu.
Er ya da geç birinin hayatını tehlikeye atma zamanı gelecekti.
“Koo-oohk!”
Sungyoon’un omzuna keskin bir diken fırladı. Neyse ki diken zırhının ucuna saplandı. Sungyoon neredeyse sevinç çığlığı atacaktı. Şanslıydı ama bunu yapacak kadar bile zamanı yoktu.
-Kyahhng!
Yüzüne bir şey fırladı. Çaresizce geri çekildi.
Sss-kahk!
Yanakları ısınmıştı ve yanağından bir sıvı akıyordu.
“Siktir!”
Sungyoon küfrederek Pençe Kedi’nin pençelediği yanaklarını sildi. Yanağı sızlıyordu, kan koluna sızmıştı.
‘Neyse ki yara derin gibi görünmüyor.’
Bunun böyle olmasını umdu.
Hemen yarasıyla ilgilenmek istedi ama Pençe Kedi’nin pençe saldırılarının sonu yoktu.
-Kuhng!
Bir Kuduz Köpek Sungyoon’un boğazını parçalamak için ileri fırladı.
“Orospu çocuğu!”
Puh-uhk!
Kalkanıyla savundu. Kuduz Köpek arkaya doğru uçtu ancak bu saldırı onu yıldırmadı. Hemen dişlerini göstererek kalktı.
Sungyoon mızrağını tutup etrafına baktı. Kuduz Köpek ve Pençe Kedi hırlayarak Sungyoon’a dik dik bakıyorlardı. Bir İğneli Kirpi de yakınlardaydı; Sungyoon'dan gözünü ayırmıyordu.
Korkunç bir takım haline gelmişlerdi. Sungyoon dişlerini sıktı.