Koca bir yıl geçti neredeyse. İstanbul'a dönüldü, özlem giderildi, minik kuş ve devekuşuyla tatile çıkıldı. Aslında artık iki devekuşu demek gerekiyor, çünkü oğluş 15 oldu geçen 16'sında. O da artık bir nevi ergen devekuşu. Genç devekuşu. Devekuşum bu yıl yanımda değil ama. Ben buralara döndüm, talihimi arıyorum. Sıkı bir arayış; doktorayı buraya transfer ettim çünkü. Ayrıca diliyorum ki talihim beni bulsun, çünkü oldukça yoğun ve yorucu geçti. Yani öyle kafayı talihe takacak halim kalmadı açıkçası, çok iş var!
Ama güzel haber, minik kuş- ay genç devekuşumla yeğenim (o da bir özel kuştur) 50 dakika sonra Amsterdam uçağına binecekler. Oradan da Seattle uçağına. Yarın sa 12.05'de buradalar inşallah. Tabi ki yavrucaklar havada kayıt dışı bir zaman geçiriyorlar, bu acaip konuya kafayı takacak değilim ama, keşke bu kadar uzun uçuş olmasa, keşke o kadar yorulmasalar. Neyse buna da şükür.
Eve akın bir Akdeniz marketi bulundu ve yufka alındı, börek yapıldı. Ev ergen devekuşumun geçen seneden sevdiği şeylerle dolduruldu... Hadi bakalım, Allah kavuştursun diyelim.