Havalı silahlar günümüz pnömatik teknolojisinden sorumludur. Bilinen en eski havalı silahın tarihi 1580'lere uzanır. 17.yy'da havalı silahlar 7.62 m, 13 mm çaplarında üretilmekte olup geyik, yaban domuzu gibi hayvanları avlamakta kullanılıyordu. 1700'lü yıllarda savaşlarda da kullanılan son derece ölümcül olan havalı silahlar o yıllarda "Dumansız Gök Gürültüsü" lakabıyla anılmaktadır. 1890'larda havalı silahlar sportif amaçla da kullanılmaya başlandı. İngiltere'nin Birmingham şehrinde havalı silah yarışmaları yapılmaya başladı ve 19.yy'da popüler bir spor dalı haline dönüştü. 20.yy'da ise teknoloji yüklü gelişmiş havalı silahların ortaya çıkmasıyla yepyeni bir endüstri doğmuş ve havalı silahlar dünya çapında atıcılık sporunun önemli bir parçası haline gelmiş olup ilk kez 1984 olimpiyatlarında havalı silah müsabakaları oyunlara dâhil edilmiştir.
Günümüz havalı silah müsabakaları Tabanca ve Tüfek disiplini olarak 2'ye ayrılmaktadır. Olimpik 10 metre havalı tabanca müsabakaları sağ veya sol (kişiye özel) el olmak üzere tek el ile desteksiz şekilde yapılmaktadır. Standart havalı müsabaka tabancaları ortalama ağırlıkları 950 - 1100 gram arasıdır. Toplam uzunluk 41,5 cm olup namlu boyları ortalama 21 cm'dir. Standart 4,5 mm (1.77) olup namlu çapları ortalama 12 mm'dir. Müsabaka tabancaları ortalama 200 bar ile 150 stabil atış yapabilmektedir ve çıkış hızları ortalama 150 m/s olarak belirlenmiştir.
Standart olimpik 10 metre havalı müsabaka tüfekleri ise 4000 gram ile 5500 gram ağırlıkları arasındadır. Toplam uzunlukları 1065 - 1185 m olup ortalama namlu boyları 42.5 cm'dir. Standart 4.5 m ( 1.77) olup namlu çapları ortalama 12 mm'dir Olimpik havalı müsabaka tüfekleri ortalama 200 bar ile stabil 150 atış yapabilmektedir ve ortalama çıkış hızları 170-175 m/s olarak belirlenmiştir.