Toprak bakımı, biyotik faktörler (toprak faunası ve bitki kökleri) ve abiyotik faktörler (diğerlerinin yanı sıra nem, pH, sıcaklık) arasında sağlıklı bir dinamiği destekleyen sayısız teknik uygulamasından oluşur. Toprak, bozulmasından ya da kirlenmesinden kaynaklanan zarardan neredeyse hiç kurtulmayan, sınırlı ve yenilenemeyen bir doğal kaynaktır.
Toprak, yerkabuğunun yüzeyinin ilk 30 santimetresinde bulunur (litosfer) ve ana kayanın fiziksel-kimyasal degradasyonu ve canlılarla etkileşimi sonucu oluşur. Katmanlar veya ufuklarda karakteristik bir yapı sunar ve sulu bir faz, bir gaz ve biota içeren gözenekli bir matris tarafından oluşturulur.
Toprak, biyotik (mikro, mezo ve makrobiyota) ve abiyotik faktörlerin etkileşime girdiği (diğerlerinin yanı sıra mineral bileşimi, yapı, sıcaklık, pH, nem, basınç, besin maddelerinin mevcudiyeti) farklı mikro ortamları olan karmaşık ve dinamik bir ekosistem olarak kabul edilir.
Toprak bozulması, gıda üretimi, yoksulluk ve insan göçünde azalma yaratan küresel bir çevre sorunudur. Bu nedenle, toprağın restorasyonu ve korunması, 2030 BM Birliğinin Sürdürülebilir Kalkınma Gündemi'nde oluşturulan 17 Sürdürülebilir Kalkınma Hedefleri (SDG'ler) kapsamındadır.
Hangi aktiviteler toprağa zarar verir?
Toprak, bitki örtüsünün kaybı ve ayrıca zararlı (toksik) olabilecek kalıcı maddelerle kirlenmesi nedeniyle aşınır ve bozulur.
Bitki örtüsünün kaybı, doğal nedenlerden (iklimsel) veya ormansızlaşma (ormanların kesilmesi ve yakılması) gibi insan faaliyetlerinden, tarım, ormancılık veya altyapı inşaat faaliyetlerini yürütmek için (kentsel planlama, yollar, endüstriler) meydana gelir. .
Toprak kirliliği şu durumlarda oluşur:
- Son atık bertarafı veya atık suların ve kentsel ve endüstriyel katı atıkların kazayla dağılması.
- Diğer maddeler arasında aşırı gübre birikimi (toprakların tuzlanması), pestisitler ve herbisitler.
- Asit yağmuru ayrıca asitleşmesinden dolayı toprak bozulmasına neden olur.
Öte yandan, atmosferin sera gazlarıyla kirlenmesinin yarattığı küresel ısınma, aynı zamanda toprağın erozyonuna neden olan yağmur ve yoğun kuraklık dönemleri oluşturur.
Toprağa bakmak için yerel eylemler
Toprağın erozyona uğraması ve hem özel bahçelerde hem de ortak kullanım alanlarında su eksikliği veya fazlalığı (sulama veya yağmur nedeniyle) önlenebilir.
Toprağın restorasyonu veya sağlıklı koşullarda bakımı, nemi, pH'ı, sıcaklığı, besinlerin mevcudiyeti ve biota varlığının belirlenmiş optimum aralıklarda tutulduğu anlamına gelir.
Sağlıklı toprağı eski haline getirmek veya korumak için bazı öneriler:
Zemin değerlendirmesi
Arıtılacak veya restore edilecek olan toprak tipi, eksikliklerine göre uygulanacak teknikleri belirlemek için değerlendirilmelidir.
Diğer önemli hususların yanı sıra, ekilecek yerli tür olan sıkıştırma derecesini, erozyonu ve onu etkileyen çevresel faktörleri (aşırı rüzgarlar veya yağmurlar) analiz etmek önemlidir.
Bu analiz için agroecology uygulayan gruplara danışabilirsiniz veya topluluk çiftliklerindeki permakültür veya bahçe işletmeleri.
Toprak işlemine başlandıktan sonra, kullanılan tekniklerin etkinliğini doğrulamak için pH, nem ve genel koşullar her altı ayda bir izlenebilir.
Toprak sıkışmasının iyileştirilmesi
Tutarlılığı çok zorsa ve bitki örtüsü yoksa, toprak sıkışır. Sıkıştırılmış bir toprağın yapısını iyileştirmek için gözenekliliğinin arttırılması gerekir, ancak aşırı miktarda besin yıkanmasından kaçınılmalıdır. Nem tutma ile fazla suyun süzülmesi arasında bir denge olmalıdır.
Havalandırma, nemlendirme ve organik gübre ve tadilatlarla karıştırılması ile ilk şekillendirme, toprakta uzun süre optimum koşulları korumayı sağlar. Sabit işaretli yollar oluşturarak yaya geçidi veya herhangi bir araç türünün zeminini korumak da gereklidir.
Şartlandırma veya değişiklik uygulaması
Toprak koşullarına bağlı olarak, kalitesini artıran, yapısını, nem tutmasını, pH değerini ve mevcut besinlerin mevcudiyetini iyileştiren, bitki artıkları ve / veya hayvan gübrelerinden oluşan - tercihen organik - şartlandırma ya da değişiklik uygulanabilir. .
Bu organik değişiklikler arasında, kompost ve turba vardır (kömür açısından zengin). Değişiklikler ayrıca pH'ı etkileyen maddeler (kireçtaşı veya kükürt, kalsiyum karbonat, magnezyum, diğerleri gibi) veya topraktaki düşük sodyum (alçı gibi) gibi belirli eksiklikleri gidermek için de kullanılır.
Organik gübre uygulaması
En iyi kompost, organik maddenin kontrollü mikrobiyal ayrışmasından, kompostlama denilen bir işlemde veya organik atıkla beslenen toprak solucan dışkıdan elde edilir.
Organik gübre, toprağın iç katmanlarını etkilemeden yüzeysel bir toprak işleme yoluyla homojenize ederek belli bir sıklıkta (toprağın durumuna bağlı olarak) uygulanabilir.
Organik ve sentetik olmayan gübrelerin kullanılması tercih edilir, çünkü bunlar toprakta sağlıklı mikrobiyota (mantarlar ve bakteriler) kurulmasını tercih eder, bunların üretimi ekonomiktir ve besin birikimi veya toprakta tuzlanma riski yoktur.
Yararlı biyotanın katılımı
Meso ve makro faunanın toprağa dahil edilmesi organik maddenin ayrışmasını hızlandırmaya ve toprağın yapısını iyileştirmeye izin verir.
Örneğin, toprağa canlı solucanlar ekleyerek, çürüyen organik maddeleri besleyerek canlı organizmalar tarafından daha özümseyebilen maddeleri yok ederler.
Buna karşılık, solucanlar toprak gözenekliliğinin artmasını, havalandırılmasını, organik maddenin homojenleşmesini ve daha fazla besin bulunabilirliğini arttırır.
Nem bakım
Besinlerin akmasını ve yıkanmasını önlemek için toprağın yüzeyinde aşırı sulama ve su birikmesinden kaçının. Ek olarak, toprağın su ile doygunluğu mevcut oksijenin yerini alır ve bitkilerin köklerini içeren aerobik biyotayı boyar.
Zeminde su birikmesini önlemek için, fazla yağmur suyunun daha sonra kullanılmak üzere depolama alanlarında veya lavabolarda konsantre olan kanallardan (asfalt veya plastik borularla inşa edilmiş) boşaltılması gerekir. Lavabolar genellikle bir yokuşun sonunda toprağa açılan namlu veya su geçirmez deliklerdir.
Damla sulama, ekilen her bitkinin tabanına doğrudan damla su dağıtan bir sistemin kurulması sayesinde su kullanımının optimizasyonunu sağlar.
Aşırı rüzgar nedeniyle toprak erozyonuna karşı koruma
Zeminlerin açık ve düz alanlarda erozyona uğramaması için, kuvvetli rüzgarların sürekli geçişi nedeniyle, ağaçların ve yoğun bitki örtüsünün çalılarının bariyerlerini kapatabilirsiniz.
Toprağı derin katmanlarında rahatsız etmekten kaçının
Geri yüklemek veya korumak istiyorsanız toprağa kazmayın. Organik madde katmanları, toprağın iç katmanlarını rahatsız etmeden, humus oluşumunu destekleyen, sık sık yüzeylerinde uygulanmalıdır.
Yerli türlerin ekimi
Yerin yerli (yerli) bitkileri ekilmeli, her bir yükseklikte, yani otlarda, çalılıklarda ve ağaçlarda yetişen ekilmelidir. Bu şekilde, aşındırıcı maddelerin toprağın üst tabakası, köklerin büyümesi sayesinde yapısını güçlendirerek daha iyi korunur.
Ek olarak, toprağın yüzeyinde biriken sebzeler, ayrıştırıldığında, toprak biyotasının varlığı için gerekli fizikokimyasal koşulların (nem tutma, sıcaklık, pH gibi) kurulmasını destekleyen humusu oluşturur.
Azot sabitleyici mikroorganizmalar ile simbiyotik bir ilişkiye sahip olan bitki türleri, özellikle toprak için faydalıdır. Sıkıştırılmış topraklar durumunda, kökleri içindeki toprağı parçalayan bitkilerin ilk önce ekilmesi gerekir.
Teraslarda ekim
Dik eğimli topraklarda, bitkilerin ekildiği basamaklı teraslar inşa etmek faydalıdır. Bu sayede toprak yıkama akıntı, süpürme ve aşındırma ve besin kaybı nedeniyle önlenir.
Fidelerin kapsama alanıyla korunması
Büyüyen bitkileri - ve toprak yüzeyini - korumak için, organik ve doğal bir örtü veya bitkisel ve tahta ezilmiş kalıntıları bulunan bir örtü yerleştirilmelidir. Örneğin, saman bu amaç için kullanılabilir.