İstanbul'da olan Martıların Efendisi (MEF) adındaki adam huzurlu bir yaşam sürmektedir. Deniz kıyısında yaşaması ona huzur ve dinginlik vermektedir. MEF, uzun bir süredir beklediği misafirini sonunda karşılar. Misafiri beyaz kıyafetleriyle gelir ve masumiyet simgesidir. MEF için bu, mutlu bir başlangıcın işaretidir. Daha önce umutlarını bu misafire yüklemiş olan MEF, onun saf ve temiz dünyasından etkilenir. Ancak, bu misafir gerçek dünya ve acı bir tecrübe ile onu tanıştıracaktır. Hikayenin devamında, MEF'in dünyası ve düşünceleri büyük bir sarsıntı geçirir. Misafiri olan kadın, MEF'e hayatın gerçekliğini gösterir. O, MEF'i, dünyanın acımasızlığına ve zorluklarına dair bilgilendirir. Kadın, MEF'e, hayatın güzelliklerinin yanında acılarının da olduğunu anlatır. MEF, ilk başta bu gerçeği kabul etmekte zorluk çeker ve kendi dünyasında kalmak ister. Ancak, zamanla gerçekleri kabullenmeye başlar ve hayatın tüm yönleriyle başa çıkma becerisini geliştirir. MEF, bu süreçte kadının rehberliğinde büyük bir değişim geçirir. Hayatta karşılaştığı engellerle mücadele etmeyi öğrenir ve kendi içindeki gücü keşfeder. Artık sadece saf ve temiz bir dünyada yaşamak istememektedir. Gerçek dünyada yaşamanın zorluğunu kabul eder ve bu zorlukları aşmaya çalışır. Martıların Efendisi'nin hikayesi, bir insanın hayatta karşılaştığı mücadelelerle nasıl başa çıktığını, değiştiğini ve büyüdüğünü anlatır. MEF'in hayatındaki bu misafir, ona gerçek dünyayı göstererek ona büyük bir ders verir. MEF, sakin ve sorgulayıcı yaşamının dışına çıkarak gerçek dünyada kendini keşfeder ve daha güçlü biri olur.