Rus halkının geniş dünyada var olup olmadığı hakkındaki tartışmalar ilk yıl değil.
Bir yandan, hükümet yetkilileri de dahil olmak üzere çoğu, böyle bir ulusun varlığını şiddetle inkar ediyor. "Ruslar için Rusya" sloganının aşırılık yanlısı olarak kabul edildiğini, en azından Rus halkının temsilcilerinin hükümet başkanının federal ulusal-kültürel özerkliklerin liderleriyle görüşmesine hükmetmek için davet etmeyi unutacaklar. Ulusal bazda çatışmalar olması durumunda, yetkililer, elbette, Rus “diasporası” görüşüyle ilgilenmeyen ulusal diasporalar gibi şaşırtıcı derneklere yardım ve tavsiye için giderek daha fazla dönüyorlar.
Rusya'nın istisnai olarak çok uluslu bir ülke olduğu fikri, kamu bilincine yoğun bir şekilde dahil ediliyor. Rusya Federasyonu'nun açık alanlarında birlikte yaşayan halkların sayısı zaten 180 isimlerine ulaştı. Ve bu halkların çoğunun bin kişide sayıca fazla olması önemli değil. Uzak bölgelerde, asimile edilmemiş yerli nüfusa sahip köyleri bulabileceğiniz bir tür Çin değiliz. Kafalara değil milletlere güveniyoruz. Yerli lehçeyi konuşan en az birkaç kişi var, bu da Rusya Federasyonu'nun çok ulusluluğunu güvenle artırabileceğiniz anlamına geliyor. Küçük ulusların bazı temsilcileri, uzun zamandır Rus olmadıklarını unutmuşlarsa, onlara bunu hatırlatabiliriz. Örneğin, Leningrad bölgesinde, Veps dilini okul programlarında tanıtarak yeniden canlandırmaya çalıştıkları yerde. Çocukların aslında dünyadaki birkaç bin kişinin yarım günahla konuşabileceği yabancı bir dil öğrenmek zorunda olmaları kimseyi rahatsız etmiyor. Ne de olsa asıl mesele, çok uluslu Rusya'da başka bir tam teşekküllü ulusal temsilcimiz olduğumuzla gurur duymak.
Rus halkının Rusya topraklarındaki yokluğunun hem folklordan, hem de “Rus’u kaşıyarak - bir Tatar bulacaksın” ve ulusal kültürün ünlü temsilcilerinden yabancı kökler arayarak kanıtlanmasıyla kanıtlandı. Pushkin'in zenci olduğunu bilmeyen en az bir kişi var mı?
Herhangi bir ulusal kültürel geleneğe ait olma teşvik edilmektedir. Aferin ne - kökleri hakkında unutma, onların kültürünü onur, denezhek atmak gerekir. Tabii ki, burada bir favoriler çemberi var. Kimse bir seviyeye Kafkas halklarının kültürünü, örneğin Mordovyalılar ve Çuvaşistan koyamaz. Güvende olmasına rağmen, onurlu olmasa da, ülkemizde bir Mordvinli olmak. En azından, bir kişinin vatandaşlığının açıklanması, Ruslarda olduğu gibi faşizmin suçlamalarına neden olmayacak.
Asılsız olmamak için, ünlü TV sunucusu Gordon'un son vakasını hatırlayabiliriz. Petersburg üniversitelerinden birinin öğrencileriyle yaptığı toplantıda, devamsızlığı tartışıyordu. hikayeler Rus halkı, seyirciye aralarında kendilerini saf kanlı Ruslar olarak gören insanlar olup olmadığı hakkında rahatsız edici bir soru sordu. Öğrencilerden biri kendini böyle tanımladığında, daha az utanmadan Gordon, genç adamı faşist olarak adlandırdı. Bunun milliyetçi temyizlerle ilgili olmadığını, göçmenlerin sınır dışı edilmesinin gerekliliği ile ilgili olmadığını, ünlü “Ruslar için Rusya” nın bile olmadığını belirtti. Faşizm suçlamaları için milliyetlerini belirtmek yeterliydi.
Gordon'un Çeçenlerle veya aynı Yahudilerle dolu bir izleyici kitlesinde benzer bir odaklanmaya pek karar vermeyeceği açık.
Tabii ki, bazen Rus halkının varlığı hala hatırlanıyor. Tövbe için bir ihtiyaç olduğunda bu olur. İkinci Dünya Savaşı'nın patlak vermesi, soğuk savaş, Afganistan'ın işgali ve neden başkaları için Katyn'e tövbe etmek gerekiyor. Soyut genel insanların bunun için suçlamadığı, ancak somut Rusların kendilerini somutlaştırdıkları ve soyundan gelenlerin kendilerini suçlu hissetmeleri, kafalarına serpiştirmeleri ve elbette tazminat ödemeleri gerektiği ortaya çıktı.
Ancak, her şey çok kötü değil. Yine de, en zor propagandası bile bize duyumlarda verilen nesnel gerçeklikle baş etmek zordur. Dahası, Rus halkı zaman zaman kendilerinin birliklerinin tamamen farkında olduklarını ve çıkarlarını savunmaya hazır olduklarını hissettiriyorlar.
Söylemeye gerek yok, herhangi bir Rus insanı, Rusya'daki Rusçanın neden çok garip bir konumda olduğunu, pek çok görev ve sorumluluk içerdiğini, ancak Anayasa ile güvence altına alınan evrensel insan haklarından bile yoksun olduğunu, ancak çok garip bir konumda bulunduğunu düşünmeden edemez.
Cevap sıkıntısı yoktur. En kıskanç ve çok zeki olmayan Russophobes, bazı ilk vahşiler ve son derece Ruslar, dehşete düşmüş Rus sarhoşluğu ve ahlaksızlığı hakkında yayın yapmaya devam ediyor. Ancak bu Russophobia çok açık. Böyle bir toplumda, şükürler olsun, dokunulmazlık neredeyse gelişti.
Bu nedenle, son zamanlarda çok daha kamufle edilmiş bir sürüm sunuyoruz. Rus halkının kötülüklerinin sebeplerinin, atalarının bilgeliğine aldırmadan, kendi geleneklerinden ayrılmasında görülmesi önerilmektedir. Kayıp, derler ki, bütün küçük ulusların aksine, babaların emirleri şimdi bedelini öder.
Kilise hiyerarşilerimiz bu konuda konuşmayı sever. Rus halkı kiliseye gitmez, Ortodoks kıyafet kurallarına uymaz, yabancı müzik dinler, cömert rahiplere hizmet etmez, aile hayatında Domostroi'nin normlarından uzaklaşmaz. İşte bir korku!
Burada ve devlet katılıyor. Evet, geleneklerini tamamen Rusça unutmuşlar. Orduda hizmette yırtık değildir. İktidardakilere itaat göstermiyor. Doğum yapmak için yine on kişi çocuk istemiyor. Peki bundan sonra ne iyi olabilir?
Özellikle ayrıcalıklı ulusal azınlıklarımız bu düete sevinçle katılıyor.
“Urusları biliyor musunuz, neden sizi bu kadar sevmiyoruz? Neden ve sinsi katletmeye çalışıyorsun? Vay, ne kadar aptal! Gerçekten anlaşılmaz mı - çünkü geleneklerini takip etmiyorsun? Onları gözlemleseydik, size çok saygı duyar, kardeşlerimiz kadar size saygı duyarız. ”
Burada gerçek çoğu zaman anlaşmazlık olur. Geleneklerin hiç de Rusça değil, gelenekler olduğu ortaya çıktı. Tarihin en derinliklerine dalmanıza rağmen, örneğin Slavlar arasında burkalardan söz edilmez.
İlginç bir şekilde, yetkililer, kilise ve diasporalar sadece geleneklere aldırış etmekten bahsetmekle kalmamakta, aynı zamanda gözlemlenmemelerini şiddete neden olabilecek bir provokasyon olarak görme eğilimindedir.
Yine herkes, Don kampındaki veya Zelenokumsk'taki Rus kızlarına hakaret etme ve tecavüz etme girişimi vakalarında, rahiplerin ve devlet adamlarının suçlularının çoğunun mağdurlara dayatmaya çalıştığını hatırlıyor. Bu şekilde davranmadıklarını, bu şekilde dans etmediklerini, yanlış etek giydiklerini söylediler.
Geleneklere uyma konusundaki böyle bir formülasyonun Ruslar için oldukça nahoş bir beklenti yarattığı açıktır. Dikkat etmezseniz, öldürülecek, soyulacak, tecavüz edilecek veya teşvik edilmeleri nedeniyle hapsedileceklerdir. Gözlemler misiniz - aynı zamanda çok hoş bir yaşam resminin ortaya çıkacağını söylememek.
Ve halk geleneklerinin neyle ilgili olduğuna ve neden ihtiyaç duyulduğuna daha yakından bakalım. İlk önce kilisenin iddialarına cevap verin. Ve kurucusunun sözleriyle cevap vereceğiz. İsa'yı Tanrı'nın oğlu, zeki bir vaiz olarak algılayabilir ya da varlığının gerçekliğini inkar edebilirsin, ama pek çok zekice düşünce bu karakterden kalıyor.
Böylece, bir gün, İsa Şabat günü mucizelerinden bir başkasını gerçekleştirdi. Yahudilerin Şabatı, kesinlikle herhangi bir çalışmanın yasak olduğu kutsal bir gündü ve hala devam ediyor. Buna göre, Yahudi rahipler Mesih'i utandırmak ve bu çok popüler geleneği ihlal etmekle suçlamak istediler. Bununla birlikte, İsa, tarihsel sözlerini tamamen utandırmadan dile getirmedi: “Şabat insan içindir, Şabat insandır”.
Geleneklerimizin, geleneklerin, hayatımızdaki ayinlerin varlığı, dünyamıza en azından biraz neşe, mutluluk, eğlence ya da tam tersine, bazen üzücü ama önemli şeyler düşünmemize izin verirse, haklı ve makul olur. Ve burada bu geleneğin köklerinin nereden geldiği önemli değil. Pagan zamanlarına dayanan hatıra törenleri olabilir. Paskalya tatili, hepsi Paskalya kekleri için dükkanlara koşar ve yumurta boyaları yapar. Veya şimdi, ya Yahudi köklerini ya da ateistlerin devrimcilerinin entrikalarını gören kilisemiz tarafından mahkum edilen sekizinci Mart tatili. Kitabında deacon Kuraev, “kadın günümüz” kimliği ve Judaic Purim'i tanımlamak en az on kez mümkündür. Sonuçta, yine de, nüfusun çoğunluğu bu tatili ilkbaharın başlangıcı olarak algılıyor, yine de uzun bir kıştan sonra daha güzel kadın cinsiyetine yeni bir bakış atmak için bir neden.
Bazen bu gelenekler tam anlamıyla gözlerimizin önünde yaratılır. Bizimle kutlanan Sevgililer Günü'nü, çikolata ve kart üreticilerini memnun eden, büyük ve cömertlikle kutlayın. Fakat birkaç on yıl önce, hiç kimse hiçbir Sevgililer Günü duymadı. Ve Rus maymunu ve düşüncesiz borçlanmayı suçlamayın. Ne istediklerini, ihtiyaç duyulduğunu ve görünüşte eksik olanı ödünç aldılar - açık bir şekilde, tatilden faydalanmalarını, duygularını anlatmalarını sağlama fırsatı. Sonuçta, Cadılar Bayramı ödünç alınmamasına rağmen, bu bayramla ilgili Amerikan korku filmleri çok revize edilmesine rağmen.
Ancak gelenekleri gelenekler içinde oluşturma ve dayatma girişimleri başarısız olur. Nüfusun çoğunluğu hala Haziran 12 ve Kasım 4'ta ne tür tatiller kutladığımızı ve hangi tarihi olaylarla ilişkili olduklarını söyleyemiyor.
Son zamanlarda kelimenin tam anlamıyla kovuşturulan Sevgililer Günü'nü de hatırlayabiliriz (bazı bölgelerde eğitim kurumlarında kutlama yasağı). Ancak popülasyona evde yetişen bir analog sağlandı - Peter ve Fevronia'nın çok komik bir sesi olan “fevronkami” ile sevgililerle değiştirilmesi gereken. Bu vatansever sebeplerden dolayı yapıldıysa, yine de tam olarak kvas olarak adlandırılan vatanseverlik, kişinin topraklarına ve insanlarına olan sevgisine değil, önemsemelere ve boş alanlara olan hayranlığına dayanıyor.
Halktan kesin bir fedakarlık, geleneklerin reddedilmesi ve çileciliğe ayrılmayı gerektiren herhangi bir gelenek reddedilmelidir. Kutsal babaların yazılarından en az bin tane metin getirelim. Dahası, Rus halk kültürü üzerine yapılan pek çok çalışma, karnaval geleneğinin önemli bir bölümünü, mutlu, buffonlar, oburluk, sağlıklı sinizm ve beğenme özgürlüğü ile ortaya koymaktadır.
Öbür dünyaya içten bir inanç bile, manastır ve ona yakın bir yaşam biçimini idealleştirmek için temel olamaz. Tanrı'nın bir veya başka bir giyim tarzına neşe getirdiğine ve mini eteklerin cennette keder ve kedere neden olduğu inancı - bu sadece asil bir davranış üzerine mekanik olarak yapılan bir ayin yerleştiren en geriye, vahşi dünya görüşünün bir tezahürü.
Devlet iddialarına cevap vermek daha kolaydır. Zira hafifçe söylemek gerekirse, bütünüyle gerçeği anlatmaktan, sadece şu anda ona faydalı olan geleneklerden bahsetmekten çok uzaktır ve bazen kelimelerle dolaşmış olur. Övgüye değer bir gelenek olarak sunulan birçok çocuğun aynı doğumunu yapın. İşte bu, çocuk adaletinin tanıtılması ve bu çocuklara uygun bir yaşam tarzı sunmanın imkansızlığı ile ilgili planlarla nasıl bağlantılı olabilir? Ne de olsa, herhangi bir Rus, çocuğunun Kafkas cumhuriyetlerine prestijli bir üniversiteye tahsis edilen kota kapsamında kabul edilmeyeceğini, başka bir bölgeye taşınmak istiyorsa ailesine asansör sağlamayacağını anlar. Ve karamsar bir şekilde daha uzak bir geleceğe bakarsanız, kendiniz için değil, nasıl bir çocuk yetiştirileceğine ve ne öğretileceğine karar veren aynı devlet için çocukları doğurduğunuz ortaya çıkıyor.
Liberallerin geleneklerine yapılan atıflar, hatta SSCB'nin ölümüne yas tutan İmparatorluklar bile, halkın otoritelere itaat etmesi, kör ve koşulsuz uyması gerektiği anlamına gelir. Ve ne uyulması uğruna - bu ikincildir. Komünist cennet ya da liberal adına. Evet, yeryüzünde Tanrı'nın krallığının dağıtımı için bile. İnsanlar yine, günlük çıkarları ve ihtiyaçları hedefin büyüklüğüyle karşılaştırıldığında hiçbir şey olmayan bir kitle, çeteye dönüşüyor.
Diasporaların takip eden geleneklerine bir tepki hayal etmek zor değildir. Yukarıda bahsedildiği gibi, Rus geleneklerini takip etmek, her durumda, 19 yüzyılın gelenekleri, Petrine öncesi Rusya veya Vyatichi ile ilgili herhangi bir alan için geçerli değildir. Yani, bütün Rus kızları kafalarına mendil koymuşlarsa, eteklerini kendileri için toplarlar ve her gün kiliseye gitseler bile, gururlu jigitlere saygı duyulmayacak, çünkü onlar için tüm bunlar yabancı ve saçma.
Bu arada, Rusların konukların tarihi geleneklerini güneyden taklit etmek için alacakları varsayımsal bir durum varsayarsak, o zaman bu onlar için bir kurtuluş olmayacaktır. Yabancı geleneklerin bu şekilde benimsenmesi, tek başına bir zayıflık, daha büyük bir şiddet ve küçük düşürme şeklinde izleyen tüm tatsız sonuçlarla kendinize ayak uyduramamak olarak algılanacaktır.
Birkaç kelime ayrı ayrı ve provokasyon hakkında söylemek gerekir. Konsept çok belirsiz ve farklı şekillerde yorumlanabilir. Tüm Rus kızlarını kınayan kızları çok kışkırtıcı kıyafetler giyme alışkanlığı, ateşli Kafkasyalı erkeklerin çatılarını yıkarak, basit bir soru sormak istiyorum. Boynunda bir dize olan bir cep telefonu olduğunu hayal et. Bir zamanlar, özellikle gençler arasında böyle bir moda vardı. Ve bu telefon boynundan çekildi. Tutuklanan soyguncu daha sonra bahane vermeye başlayacaktır: “Neden ben kışkırtıldım. Neden böyle pahalı bir telefon açık boynunda asılı oldu? Baştan çıkarmaya nasıl karşı koyabilirsin? ”Böyle mazeretlere nasıl tepki verirsiniz?
Kendilerini haklı çıkarma girişimlerinin hem mağdur hem de mahkeme üzerinde olumlu bir izlenim bırakmayacağı açıktır. Öyleyse neden bir bakan, kendisini haklı çıkarmak zorunda kaldığı durumlarda bir kişiyi neden duruma sokuyor? Ve yine, tekrar ediyoruz, mesele belli bir elbisenin içinde değil. Dilerseniz tecavüzcünün daima bir nedeni vardır. Bir mendil anlamsız bir şekilde düğümlenmişti ya da uzun bir etek Şeriat normlarına tam olarak uymuyordu.
Çıktının çok basit hale getirilmesi gerekiyor. Hangi geleneklere ihtiyacımız olduğuna kimsenin karar vermesine izin veremeyiz. Biz bir şekilde Rusları bir şekilde anlıyoruz, ortaya çıkan tüm gereksiz, ilgisiz veya propaganda kendiliğinden ortadan kalkacak. Bazı gelenekler hoşlanmayacak, diğerleri görünecektir. Gümrük, çünkü dilin taşlaşmış bir şey olmadığı gibi, insanlarla birlikte yaşar ve gelişir.
Her durumda, temel değerin halkın mutluluğu olduğunu ve geleneklerin yalnızca bu mutluluğa ulaşmak için tasarlandığını hatırlamalıyız. Kendinizi herhangi bir neşeden inkar etmeyin, çünkü iddia edilen bir Rus insanının tipik imajına uymuyor. Genellikle bize sunulan bu tipik görüntü Rus olmayanlar tarafından yaratılıyor. Ve dahası, birileri onlardan hoşlanmadığı için hoş alışkanlıklardan ve geleneklerden vazgeçmemelidir. Basit gerçeği öğrenme zamanı - herkes için iyi olamazsın. Her zaman memnuniyetsiz olacak. Kendin için iyi olmaya çalış. Bu basit yaşam maxim sadece kişilerarası düzeyde değil, aynı zamanda etnik ilişkiler düzeyinde çalışır.