Biliyorum. Hayatın garip olduğunu düşünmüyorsun ama şunu söyleyeyim, yeni teşhis edildiysen, "Henüz bir şey görmedin!"
Bağ doku veya ile yaşayan bizden biriyseniz, belli bir tuhaflık grubu görülebilir. muzdarip ya da daha önce bir yaralanma geçirdiyseniz, siz de hariç tutulmazsınız. Bizi bükmek, şekillendirmek ve bize işkence etmek için hayatın yapabileceği şey inanılmaz. Hastalığımız ya da yaralanmalarımız o bölümün içinde yeterince başarılı olmazsa, o zaman herzaman sersemletmeye ve yığmaya yarayan ilaçlar vardır. Espri anlayışınızı hazırlayın ve eğer bir tanesine sahip değilseniz, arkadaşınıza ihtiyacınız yok çünkü bir tanesine ihtiyacınız olacak.
Geçen gün sakroiliak eklemlerime takılmak için sakroiliak kemerlerime takıldım. Uydurmada eksik olan şey, Scarlett O'Hara ve eski moda yatak direkleriydi. Evde bunlardan birine sahibim ama PT'ye götürmek benim için çok sakıncalıydı. Her şeyden önce TENS ünitemi çıkarmam gerekti, çünkü eğer fizyoterapist onu elektriklendirirsem biraz sinir bozucu olabileceğini düşündüm. Oh, biliyorum, sadece ufak bir zing ama eğer havasında değilsen …
Şimdi bu yeni kemeri kıyafetlerimin üzerinde mi giyeceğime karar vermem gerekiyor ki bu da beni bir terörist gibi gösteriyor ya da pantolonumun altına koyuyor, bu durumda sadece topaklı görüneceğim. TENS ünitesini üstüne ekleyin ve gerçekten şüpheli görünüyorum.
Birkaç yıl boyunca ihtiyaç duyduğum SI tedavilerinden biri, sakroiliak eklemleri ayırmak ve serbest bırakmak için bacaklarımı yukarı ve dışa doğru hareket ettirmeyi gerektiriyor. Bu fizyoterapist tarafından yapılmakla birlikte, şu anda krizde olduğum zaman da, şu anda kocamı sabah ve gece yapmak zorunda olduğum gibi yardımcı oluyor. Yaptığımın iki katı ağırlığında ve ilginç bir manzara. Geçen gece uyluğumda tuhaf bir vardı ve Jim çekmeye başlamadan önce ona biraz krem sürmüştü. Kaydı, bacağım düştü ve özür diliyorum. En azından bacağımı çekip odaya girip girmesi konusunda endişelenmem gerekmedi. Her zaman acil serviste bunu nasıl açıklayacağımızı merak ediyorum. Ayrıca daha uzun boylu olmadığımı bildirmek isterim. Garip, ha? Eğer ağrınız varsa, sırtınızda uzanıyorsanız ve bacaklarınız eşit uzunlukta değilse, bu tedaviye bakmak isteyebilirsiniz. Hayır, Jim kiralık değil ama iyi bir PT nasıl yapılacağını bilirdi.
Bu, uzun bir ekipman, sorun ve ilaç reaksiyonları serisinde sadece en yenisidir. Bu garip olayların çoğundan hastalığın kendisi sorumludur, biliyorum, ama modern tıbbın toplanmasına izin veriyoruz, değil mi? Sorun değil. Yardım için çaresiziz ve yardım edeceğini düşündüğümüzde muhtemelen mor bir tüy, sarı bir tutu ve horoz gibi bir karga takacağız. Reklamları kadınlar için pahalı kremler için gördüğümde kendime her zaman "kırışıklıkların benim tek sorunum olsaydı hayat tatlı olur" derdi. Bu bana, kocaman meşhur ifadelerinden (çok fazlaları), su sporları teknemize sahip olduğumuzda ve bir jet gölün üzerinden uçtuğumuzda kullandığını hatırlatıyor. O, gökyüzüne süzüldüğünde, "Oh, keşke bu pilot olsaydım ve kıçında bir siğil vardı." Derdi. Ne yaşadığımı görüyor musun? Ama diğer garipliklere geri dönüyorum.
Yirmi yıl önce hastalandığımda ilk belirtilerimden biri güneşten gelen kaşıntılı bir döküntüdü. Östrojen replasmanı dışında herhangi bir ilaç kullanmamıştım ve yıllar boyunca güneş yanığına hiç bir zaman tepki göstermemişti. Aniden, yüzüme, kulaklara ve boynuma haşlanıp etrafımdan koşarak koşuyordum ve benim üstü açık sürülürken bir etek giymekteyken uyluklarımın da yanmış olduğu gerçeğini gizliyordum. Seksenlerde en iyi güneş kremleri cildinizi biraz beyaz ve kesinlikle yağlı bıraktı; Bu yüzden, gözlükleri burnundan kaymaya devam eden bir hayalet gibiydi. Sonra kulaklarım ve burnum konfigürasyonu değiştirmeye başladı. Nazal septum biraz sağa yaslanmaya başlamıştı, kulaklarım sabah glorileri gibi kıvrılabiliyordu ve daha sonra böyle hissettiklerinde açıldı. Döküntüler doktorların lupus olduğumu düşündüğünü, ama yapmadım. Aynı zamanda güneşten başım ağrısında yuvarlak, madeni para büyüklüğünde lezyonlar geliştirdim, böylece her gün şapka takmaya başladım. Bir kovboy, şapka giydikten sonra "şapka kılları" ndan muzdarip olduğunu söyleyebilir. Vanity için çok fazla.
Derrierimde ağrı geliştirdiğim zamandı. Bunu bir gülümsemeyle savaşmaya iten kimseye açıklamak zor. Topluluğumuzda aceleyle ilgili olan bu şey nedir? Onlara meme kanseri yaptırmış olsaydım, gülmezlerdi. Benim teorim, bir toplum olarak, tutuklanmış bir gelişme vakasından muzdarip olduğumuz, ancak bunun başka bir blog için olduğu. Düzenli okuyucular olan herbiriniz acele hikayelerimi biliyor ve şu anda kötü davranıyor, gittiğim her yerde beni takip ediyor ve yapması gereken şeylerden hiçbirini yapmıyor. En antipati ile hatırladığım fizyoterapist benim sorunumun benim SI eklemlerimde değil, koksiksomda (kuyruk kemiği) yattığını düşünen ve lastik eldivenle rektumuma gidebilseydi çaresiz doktora sorduğunu düşünen iyi bir adamdı (şükür) ve herhangi bir yara izi dokusunu kırmak için kuyruk kemiğimi salla. Buna neden izin verdim? Her gün tedaviden sonra oturup sıcak su dolu bir tencerede ağladığım için ne düşündüğümü düşünüyordum? Ne kadar umutsuz olduğumuzu gördün mü?
Diğerleri ise artritten kaynaklanan malformasyonlardan muzdariptir ve tıbbi malzeme depoları bize telleri asabilecek ve akıllarınızda merak uyandıran elektrik stimülasyon ünitelerinin yanı sıra çok çeşitli türden bastonlar, yürüyüşçüler, bastonlar sağlamaktadır. Alarmları mağazaların kapılarına kapatıyorlardı, ama şükürler olsun, birisi bunu düzeltiyordu. Torunum benim TENS birimime elektrikle çalışmamı ifade ediyor. O yanlıştan uzak değil.
Hala geceleri genellikle tanımlanamayan kızarıklıklarda dışarı çıkıyorum ve başucumda aloe vera krem sürüyorum. Ayrıca, vücudumun bir kısmının "şarkı" da patlamaya ve şişlik ve kaşıntıya neden olmaya karar verdiği zamanlarda Benadryl'i de taşıyorum. İki yıl önce östrojen kremine yıkıcı bir tepki verdikten sonra olabildiğince çok doğal merhem kullanıyorum. Püskürtme yapılabilecek tüm yiyecek ve meyvelerden ya tarlada ya da bu ülkeye girerken çok üzülüyorum. Genelde Amerikalı alırım. O zaman bile, kişi dikkatli olmalı. Ben senin gibi kimyasallar için etiketler okudum, gazlı içecekler ve çoğu kafein ve işlenmiş gıdalardan vazgeç, hormon enjekte etmeyen et al.
Kocamın "onun etrafında dolaştığı zaman" değiştirilmesi gereken bir diz var. Kalçaları da pek iyi değil, ve bazen ara sıra dışarı çıkıp sandalyelerden veya stantlardan çıkmamız gerektiğinde, orada birkaç dakika bekliyorum, Bay ve Bayan Gimp gibi görünmeyeceğimizi belirledik. Biliyorum, Artrit Vakfı bu ifadeyi onaylamadı, ben de söyleyeyim, bu yüzden fiziksel olarak ya da yerçekimsel olarak meydan okumadık. Bu daha iyi mi?
Bence bu gayet güzel bir şey: kazlar, kovanlar, şapkalar, topaklar, yürüyüş yardımcıları ve diğer gereçler. Normal olana ne oldu? Artık var mı? Buralarda değil. Davranışsal problemlerimizi tamamen terkettim. Ağrımızdan mı, aldığımız ilaçlardan mı, takılmadığı zaman elimizi kaybedeceğimiz günlerimiz var, ama bu başka bir gün için de büyük bir blog konusu, eğer yazmayı hatırlarsam.
Sue şimdi bir Facebook sayfasına sahip - şimdi onu kontrol et ve "beğen"!