İbret Terimi Hakkında Bilgiler
Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Terimi Olarak İbret:
Yanlış, kötü davranıştan sakınmayı sağlayan olgu veya bu gibi olgulardan alınması gereken sonuç, ders.
Kur’an-ı Kerim Terimi Olarak İbret:
Kötü bir olaydan alınması gereken ders, uyarıcı sonuç. Halk ağzında çirkin, kötü, acayip.
Benzer Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Terimleri:
Tahmid: Rabbena lekel hamd demektir.
Nikâh-ı Bedel (Nikâhı Bedel): Cahiliye Döneminde eşlerin karşılıklı değiştirilmesi suretiyle yapılan nikâh.
İffet: 1-Cinsî konularda ahlak kurallarına bağlılık. 2-Namus.
Hübel: Cahilliye Döneminde Arapların Şam'dan getirdikleri Arabistan'da bulunan en büyük put.
Haşimoğulları: Hz. Peygamberin kabile ve sülâlesine verilen ad.
Rahmetullahi Aleyh: Geçmişin İslam adına değerli şahsiyetlerinden bahsederken kullanılır Allah'ın rahmeti onların üzerine olsun demektir. (R. Aleyh)'tir.
Mutaassıp: 1. Tutucu, bağnaz, kendi tarafını tutmakta aşırı giden. 2. Daha çok kendi din ve görüşlerini tutmakta aşırı gitmekle birlikte başka din ve düşünced
Temettu: Sözlükte yararlanmak anlamına gelir. Aynı yılın hac aylarında önce umre yapıp ihramdan çıktıktan sonra yeniden ihrama girip hac yapmaya temettu denir.