İnsanlar yeni araştırmalara göre bazı hatalar yaptıklarında, öğrencileri büyüklüklerini değiştiriyorlar.
İnsanlarda hata yapmayı incelemek için, araştırmacılar bir laboratuarda 108 katılımcılarına işitsel bir test yaptılar. Her katılımcı, bir saniye boyunca, bir kısmı sol kulağında ve bir kısmı sağında olmak üzere bir dizi 20 tıklamasını dinledi. Daha sonra hangi kulağın en çok tıklamayı aldığına karar vermek zorunda kaldılar. Her katılımcı, ortalama olarak, her denemede değişen tıklama modelleriyle 760 görevini tekrarladı.
Görevin hızlı olması nedeniyle, katılım hataları zamanın yüzde 22'i hakkında yanlış cevap veren katılımcılar ile ortak oldu. Tüm denemeler boyunca araştırmacılar, bir hata yaptığında, katılımcıların gözlerinde, özellikle de öğrencilerinde neler olup bittiğini bilmek istedi.
Dergide görünen yeni bulgular Doğa İnsan DavranışıÖğrenci büyüklüğü ve reaktivitenin hata yapma ile nasıl ilişkili olduğu ve yanlış seçim yaptığımızda beyinde neler olup bittiği hakkında bize neler söyleyebileceği konusunda bilimsel bir anlayış ekleyin.
Kanıt tartı
“Gerçek hayatta kararlar aldığımızda, bize aynı anda sunulan tüm bilgilere sahip değiliz; Bir karar vermek için bilgileri zaman içinde birleştirmeliyiz ”diyor Arizona Üniversitesi psikoloji bölümünde doktora sonrası araştırma görevlisi olan lider yazar Waitsang Keung.
“İnsanlar mükemmel kararlar vermiyor. Çok fazla bilişsel önyargıya maruz kalıyorlar, bu nedenle bir soru, zaman içinde kanıtları birleştirmek için bu tür bir önyargıya maruz kalmaları mı? ”
Topladıkları verileri kullanarak Keung ve ortakları, basit algısal kararlarda hata yapmaya katkıda bulunduğuna inanılan dört ana kaynağı inceledi. Dört kaynağın tamamının çalışma katılımcılarının yaptığı hatalara oynadıklarını ve öğrenci reaktivitesinin bu kaynakların ikisiyle korele olduğunu buldular.
İnsanların kusurlu kararlar almasının bir nedeni, zaman içinde aldığımız kanıtları eşit oranda tartıştık. Mükemmel bir dünyada, eşit olarak aldığımız tüm delilleri, esasen düz bir çizgide tartarız. Gerçekte, bilgiyi çok daha düzensiz bir şekilde tartma eğilimindeyiz.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
“Beyin doğası gereği gürültülü bir şey çünkü temelde yağ ve sudan yapılmış bir bilgisayar.”
Örneğin, bir dersi dinlerken, bazı insanlar konuşmacının açılış konuşmasına büyük ağırlık verebilir; “öncelikli etki” olarak bilinir. Diğer durumlarda, yorumlar veya son duydukları şeyler dinleyicileri ağır şekilde etkileyebilir; yenilik etkisi olarak bilinir. Araştırmacılar, insanların zaman içinde “entegrasyon çekirdeği” olarak kanıtları nasıl tartıştıklarını göstermektedir.
Entegrasyon çekirdeği daha düzensiz olan çalışma katılımcıları - diğer bir deyişle, görev sırasında elde ettikleri kanıtları daha eşit oranda tartıştıranlar - daha fazla öğrenci genişlemesi veya öğrenci büyüklüğünde artış vardı. Bu, özellikle yanıtları, görevin ortasında duydukları tıklamalardan en çok etkilenen katılımcılar için, başlangıçtaki veya sondaki tıklamalardan daha fazla oldu.
Araştırmacılar, dengesiz ağırlığın kanıtların, denemelerde hataların ikinci önde gelen nedeni olduğunu belirledi. Ayrıca öğrenci genişlemesiyle de ilişkili olan No.NNX hata kaynağı, beyindeki “gürültü” ya da beynin girdiyi mükemmel bir şekilde yorumlayamamasından kaynaklanıyordu.
“Beyin doğası gereği gürültülü bir şey çünkü temelde yağ ve sudan yapılmış bir bilgisayar. Uyarıcıları mükemmel şekilde temsil etme konusunda kendine özgü bir yetersizliği var ”diyor yazar yardımcısı Robert Wilson, psikoloji profesörü yardımcısı.
Diğer iki hata yapma kaynağı da denemelerde mevcuttu ancak öğrenci büyüklüğündeki değişimle ilişkili değildi. Bunlar: önceki denemelerdeki düzen etkisi veya bir kişinin önceki kararların ve sonuçların mevcut seçime müdahale etmesine izin verme eğilimi; ve irrasyonel yan önyargılar veya bir bireyin, birinden diğerine seçtiği için kişisel tercihini, kanıtlarına bakmaksızın.
Hata yapmayı kontrol edebilir misin?
Peki, öğrenciler kararlar verirken beynimizde neler olduğu hakkında bize ne söylüyor?
Öğrenci büyüklüğü, beynin norepinefrin düzeylerini yansıtmaktadır - uyarılmayı modüle eden bir nörotransmiter.
Keung, “Pupillometriyi, beyindeki norepinefrin düzeyleri için bir vekil olarak kullandık, çünkü öğrencilerin hangi önyargılara bağlı olarak bağlı olduklarına bağlı olarak öğrencilerin nasıl değiştiğine baktık” dedi.
Bazı çalışma katılımcıları görev sırasında önemli öğrenci değişimi gösterirken, diğerleri hatalarının kaynağında ne olduğuna bağlı olarak hiç kimseye hiçbir şey göstermedi. Bu noktada, bazı kişilerin neden bazı hata türlerine diğerlerinden daha fazla eğilimli olacağı açık değildir. Bu gelecekteki araştırmalar için bir alan.
Wilson, “Uyarılma süreçleri iki tür hatanın modüle edilmesinde rol oynamaktadır, ancak dört tür hatanın hepsinde değil ve norepinefrin odaklı olabilir” diyor. “Bu potansiyel olarak norepinefrin yaptığımız hata sayısını ve davranışsal değişkenlik miktarımızı kontrol ediyor demektir.”
Bu, gelecekteki araştırmalar için bir başka soruyu gündeme getirmektedir: “Norepinefrin, yaptığınız hataların sayısıyla ilgiliyse, onu ne ölçüde kontrol edebilirsiniz?”
Araştırma, Wilson’u, insanları keşfetmeye, risk almaya ve hata yapmaya iten şeyleri inceleyen Neuroscience of Reinforcement Learning Lab’da devam eden çalışmanın bir parçası.
“Neden gerçekten hatalar yaptığımızın sorusunu almaya çalışıyoruz ve cevap, kısmen, çünkü beynimizde birbirleriyle rekabet eden ve yetersiz kararlar vermemize neden olan birden fazla sistemimiz var. Wilson diyor. “Bir dereceye kadar kontrol edilebilir, ancak tamamen değil.”
Kaynak: University of Arizona
İlgili Kitaplar
{amazonWS: searchindex = Kitaplar; anahtar kelimeler = hata yapmak; maxresults = 3}