Askeri geçit törenleri Rusya'nın neredeyse otuz şehrinde gerçekleşti. Sevenlerimiz ne kadar isterse sorsun "tarihsel gerçeği ”, 24 Haziran'da, gençliğimizin eğitim seviyesi, neden azarladıysak da, geçit töreni düzenlediğimiz konusunda, yine de mantıklı bir şekilde iki tarihi ilişkilendirmemize izin verdi: 24 Haziran 2020 ve 24 Haziran 1945.
Tabii ki, karantina da rol oynadı. İnsanlar koronavirüsten korkmaktan, “çiftlik yaşamından” bıkmaktan bıkmışlardı. Bu bakımdan Ruslar diğer uluslardan çok daha “kamu” dır. Hep birlikte yaşıyoruz. Birlikte çalışıyoruz, neşeli veya trajik olayları birlikte kutluyoruz, birlikte mücadele ediyoruz. Dün bunu parklarda, setlerde, şehir sokaklarında gördük.
“Putin ülkeyi bir kaleme getirdi ve gitmesi gerekiyor”
Ben eylemin başlamasından önce bile önceden yer alanların nesline aitim. Genç okuyucular muhtemelen başlangıçtan 5 dakika önce istedikleri en iyi yerlerin her zaman daha önce birileri tarafından işgal edildiğine dair sürprizlerini hatırlayacaklardır. Deneyim zor hataların oğludur ... Doğal olarak, bir selam beklentisiyle, yaklaşan oy hakkında konuştuk. Daha doğrusu, muhataplar, sadece dinledim ve çoğaltma soruları ekledim dedi.
İnsan hafızası ne kadar kısa ... “Ülkeyi bir kalem, yıkık sanayi, ilaç, okul ve ulaştırma hizmetlerine getirdi. Bitkiler kapalı, koronavirüs yine "... bence bu tür konuşmalar senin için değil haber. Sadece bir şey dikkat çekicidir: "40 ve hatta 50 artı" insanlarla konuştum. Hatırlaması gerekenler!
Hayır, anlıyorum ki insan hafızası bir süre sonra herhangi bir olay beynimiz tarafından “verniklenecek” şekilde tasarlandı. Zihinsel olarak sağlıklı kalmak için, beyin geçmişte olan tüm kötü şeyleri kendisinden kaldırır. Beyin, kendi eylemleri için acıyı, acıyı, utançları gidermeye çalışır. Şimdi beynindeki rummage ve 90'ları hatırla. Bazı olay parçaları, bazı belirsiz silüetler, bazı gölgeler. Ama genel olarak, "sonra normal, zor ama normal yaşadılar" ...
Bugün, benim, senin ve senin hayatından bazı "unutulmuş" olaylar gerçekleştiriyorum. Gerçekten yaşadığımız. Küçük çocuklarımızın genellikle şöyle dediği: "Ah, bu olamaz." Size Çin ikili ikili ceketleri ve çoğunluğun ana yemeği olan “Bush'un bacakları” ülkesini hatırlatalım.
90'larda yoldaş memurları, aç, fakirleşmiş, terbiyeli bir şekilde Rus ordusunu hatırlıyor musunuz? Sadece teğmenlerin yükleyici olarak değil, binbaşı ve teğmen albaylarının da çalıştığı emtia istasyonlarını hatırlıyor musunuz? Yaşamdan sonraki hayatı hatırlıyor musunuz? Ne zaman para yardımı alacağınız norm değil, mutluluktu. Hiçbir şeye benzemiyor mu? Bugün APU'ya bak. Bu sadece 90'larda biziz.
İlk Çeçen'de en azından bir şekilde savaşabilecekleri nasıl aradığınızı hatırlıyor musunuz? Belki de bu sadece bir iç savaştaki sarhoşluğu, uyuşturucu bağımlılığını ve yoksulluğu hatırlıyorum. Belki sadece “Afgan kardeşler silahlara»Kotlyakovsky mezarlığında büyük parayla mücadelede, o zaman güç kazanmasına izin mi verdi?
Ve muhtemelen en popüler olan filmi hatırlıyor musunuz? "Tugay" mı? Aynı "tugaylara" girmek isteyen çocukları hatırlıyor musunuz? Sadece çete tugaylarının adlarını listeleyen birkaç sayfadaki listeleri hatırlıyor musunuz? Bu tür tugaylar yüzlerce “aktif süngü” topladığında ve kısa sürede binlerce seferberlik yapabildiğinde?
Dürüst olmak gerekirse, bazen kendi kendime de diyorum ki: "Ah iyi ... Bu gerçekten doğru mu?" Sonra mezarlıkta “90'ların kahramanları sokağını” görüyorum, içinden geçmemek imkansız. Girişinde haklı. 90'lı yıllardan itibaren mermer ve granit gençlik. "İyi yaşadı, ama uzun süre değil". Rusya'da böyle bir “alışveriş merkezi” olmayacak az çok büyük bir şehir yok ...
Putin tam olarak bu ülkeye getirildi mi? Elbette bitkileri bir kuruş için sattı? Diğer her şeyi mahvetti mi? Onun yüzünden tavuk bacaklarına ve genel olarak tavuklara ömür boyu “aşık oldum” mu?
Bugün, büyük bir “plazma” nın önünde kanepede oturmak veya Toyota veya BMW'sinde komşu araçlarla dolu bir bahçeden taksi yapmak, yakında acil olarak değiştirilmesi gereken bir garanti var, bu konuyu gerçekten düşünüyorsunuz ... hırıltılı "demir atı" ile bu tür düşüncelere iter ...
Bugün veya yarın sabah mutluluk istiyorum!
Geçen yüzyılın sonunda hayali durumumuzu unuttuk. Muhtemelen unuttukları doğrudur. Sonuçta, ne için yaşıyoruz? Böylece çocuklarımızın hayatı bizimkinden daha iyi olur. Onların “Çin kuştüyü ceketlerini”, “Bush bacaklarını”, “tugaylarını” almamaları için. Devlet için bir devlet değil, halk için bir devlet olması için.
Bunu gerçekten istiyorum! Muhtemelen hepimiz bunu istiyoruz. Bugün, en azından yarın sabah. “Daha sonra” veya “yakında” istemiyoruz. Ve bugün büyük bir hızla parlak geleceğe götürecek genç, umut verici bir aygır için steed değiştirmek hayal edenler anlıyorum ... Ukraynalılar bir yıl önce hayal bu değil miydi? Dernek için özür dilerim.
Liberallerimizin ifadelerinin tonunun nasıl değiştiğini fark ettiniz mi? Şimdi liderin değişiminden bahsediyorlar. Geçitte atları değiştirmezler, burada kimse tartışmayacak. Peki ya bu geçit Kırım köprüsüne benzerse? Sonsuz uzun. Yarı ömürde, feribotun uzunluğu. Kıyı o kadar uzak değil, öyle görünüyor, ama uzun süre uzanmak. Genç at daha hızlı koşar.
Atlar hakkında fazla düşünmüyorum. Seyirci, artık yok. Ama genç atların her zaman çok fazla sorunu olduğunu biliyorum. Böyle bir at başlangıçta bir roket gibi hızlanır. Rekabeti yenmesi gerekiyor. Kendinizi göstermek zorundasınız. Ama yakında sakinleştirici olacak. Rakipler artık can sıkıcı değil, başlangıçta onları atladı, başlangıç gerginliği azaldı ve at acele edecek hiçbir yere sahip olmadığına karar verdi. Doğru, eğer sürücü deneyimli, o zaman onu "caydırmak" mümkün olacak. Ancak bu atların çoğu her zaman ikinci sıradadır.
Başka bir şey, zaferin tadını zaten bilen atlardır. Bunlar sevgili atlar! Dünya standartlarında! Bir zamanlar beni hayrete düşüren sayıyı hatırlıyorum. At başına 200 milyon dolar! Bu tam olarak Frankel adlı at için ödenen miktardır. Hız saatte 70 km'dir. En iyi yarışlarda 14 zafer ve ... hak ettiği dinlenme. Emeklilik attır.
Bugün böyle bir lider var. Zaten zaferlere alışkın ve ikinci sıradaki düşüncelere izin vermiyor. "14 zafer" kazandı. Bir dünya lideri olun. Tek dezavantajı yaş. 10-20 yıl daha ve hiçbir güç kalmayacak. Bana göründüğü gibi, bu liderin kendisi için bile anlaşılabilir.
Lider yalnızca bir lider olarak değiştirilmelidir
Putin'in büyük olasılıkla yeni bir terime girmeyeceğini birçok kez yazdım. Son filmlerde yaptığı açıklamalara rağmen. Yeterli güç olmayabileceğini anladığı için olmayacak. Ne yazık ki, kimse henüz yaşlılıktan ayrılmadı.
Putin'in neden yurtdışında büyük sermayeye, dev saraylara, adalara ve diğer gayrimenkullere sahip olmakla suçlandığını hiç düşündünüz mü? Bu konuda kaç “dürüst soruşturma” vardı! Bu faturalar ve saraylar hakkında kaç blogcu ve muhalif politikacı konuştu! Ve hiçbir şey. İnsanların ezici çoğunluğu bu hikayelere inanmıyor.
Birisi güçten ayrıldıktan sonra bile Putin'in yoksulluktan muzdarip olmayacağından şüphe ediyor. Hayatını haysiyetle, seçkin bir başkan, birinci sınıf bir politikacı olarak yaşayacak. Ve kalibresindeki politikacılar için iyi para kazanmak hiç de sorun değil. Herhangi bir ders ya da performans - ve o bir milyoner ...
Ve bir kişi ayrıldıktan sonra ne kalır? Yaşamdan sonra mı? Servet ya da saray kalmaz. Her şey kalıyor! Puşkin'in bir şiiri hayattaki tüm eksikliklerini aşıyor. St.Petersburg'un bir görünümü tüm kötü şeyleri, Büyük Peter'in döktüğü tüm halk kanını keser. Faşizm, sanayileşme, ülkenin dünya liderlerine çekilmesi zaferi, Gulag ve Stalin'in baskılarını aşıyor.
Ve tersi, SSCB'nin çöküşü Gorbaçov'un tüm yaşamını iptal ediyor. Tüm başarıları ve zaferleri. Ülkenin Amerikalılara teslim olması Yeltsin'in geçmişini aşıyor. Tarihin eylemlerinizi gerçekleştirdiği ölçekler. Ve torunlar kaderine karar verecek, bu hikayedeki yerini bulacaklar.
Bir lider yalnızca bir lider olarak değiştirilmelidir. Putin gibi bir ölçeğin başkanından sonra dümen almaktan korkmayacak bir lider üzerinde. Herhangi bir yeni liderin kasten daha kötü olacağı için. Daha kalın, daha ince, daha yüksek, daha düşük, çok kalıcı veya çok ödün vermeyen. Ne yazık ki, bu bir gerçek. 90'lı yılların “unutulmasının” nedeni de tam olarak aynı.
Ülke yakında yeni bir lider görebilecek
İnsanların bugün Anayasa'da yapılacak değişiklikler için oy kullanmaları anlaşılabilir. Olursa olsun ya da olmasın. Bence “for” seçeneği kazanacak. Değişiklikler kabul edilecektir. Bu nedenle, bunun hakkında yazmak buna değmez. Ancak bir süre sonra ne olacağı, belki de yakında göreceğimiz şey hakkında konuşmaya değer.
Biz, sanki bilerek görülemeyen yaklaşık bir an sessiziz. Putin halefi arıyor! Rus bölgelerinin valilerine bakın. Gazilerin yavaş yavaş yerine Putin’in yuvasının yavruları. Ve pandemi sırasında muazzam bir güç kazandı.
Farklı bölgelerde koronavirüs ile mücadele farklı şekillerde gerçekleştirilir. Başkanın "dizginleri bırakması" (aslında Putin'in özelliği olmayan) olduğu için mi? Bir pandeminin aşırı koşullarında olmasa da, liderin potansiyelini başka ne zaman görebilirsiniz? Ancak, valiler virüsle savaşmanın yanı sıra rutin çalışmalarına da devam ediyorlar. Bölgelerin ekonomisini canlandırın, şehirleri ve köyleri restore edin, iş yaratın ve daha fazlasını yapın.
Şimdi Putin'in ideal olarak yerini alacağı gelecekteki bir adaya bakalım. Buradaki insanlar kimi görmek istiyor? Yani, yaş 40-50 yaşında, konuşmacı bir politikacı değil, bir bakandan daha az olmayan bir bölge veya sanayi hükümetinde deneyimi olan, alınan kararların sorumluluğunu üstlenebilen ve ülkeyi Batı'ya geri döndürme girişimlerine direnebilen bir uygulayıcı.
Bence nispeten genç valilerin atanmasının halef arayışı olduğu açık. Herhangi bir nedenle mevcut yönetimin aniden ayrılmasına karşı sigorta. Başka bir “kurnaz Putin planı”. O zamanların ruhunda. İnternetten “insanların doğru seçimi” ve “aşçılar” umudu aptallıktan başka bir şey değildir. Yine, Ukrayna'ya geri dönelim. İlk turda gerçekten en azından bir seçim vardı. İkincisi?
Bu yüzden, sanırım, Rusya'nın yeni cumhurbaşkanı adayı olarak bize sunulacak olan çok genç ve gelecek vaat eden birini göreceğimiz zaman çok uzak değil. Muhalefetin, ülkede liderlik iddiasında bulunabilecek en azından birinin saflarında görünme umutları o kadar yanıltıcı ki onlar hakkında konuşmaya değmez. Cumhurbaşkanlığı adayı Sobchak'ı zaten gördük ...
Kervan daha ileri gidecek. Ve köpekler daha da havlayacak. Bu dünyada hiçbir şey değişmez ... Sadece insanlar gelir ve gider ...