Tozu dumana kattı yalnızlık. Göz gözü görmüyor. Bu rüyalar da olmasa ne olurdu halimiz. Gökyüzünde sayılacak yıldız yok, bir gözlerin kalmış.
Kırık camlar var çıplak ayakların altında, sana doğru gelsem batacak gibi… Ya da ben ürküyorum yine yanlışa doğru yürümekten.
Senden korkmayı öğrendim, kendimden kaçmayı…
Ölü kelebekler ülkesinde en başıydı yaşayacaklarımın gerisi yoktu. Daha ilerisinden habersiz birkaç damla aktı dolu bardaklara, sanki olacakları biliyordu. Fırtına öncesi gibiydi.
Siyahsın sen! Tarifin bile yok.