Charles Bukowski, son dönem edebiyatının en aykırı ve satirik dilli yazarlarından biridir. Binlerce şiiri ve kısa hikayesi, 60’dan fazla da kitabı var. Eserlerinde genellikle toplum dışı insanlar, depresyonu konu alması ve alkolizme yatkın bir hayat tarzını anlatmasıyla ünlüdür. Kaleme aldığı bu tarzda kendi hayat tarzına benzetilmektedir.
1)Dünyanın sorunu, zeki insanların kendinden sürekli şüphe ederken, aptal insanların kendine fazlasıyla güvenmeleridir.
2)Hangi çiçek, diğerini “sarı açtı” diye ayıplar? Hangi kuş, “farklı ötünce” diğerine yasak koyar? Derisinden, dilinden ötürü öldürülüyor insanlar. Ah insanlar! Her şeyi bulup kendini bulamayanlar…
3)Eğer ruhunuzu kaybediyorsanız ve bunun farkındaysanız, hala kaybedecek bir ruhunuz var demektir.
4)İnsanlar çok garip. Sürekli boş şeyler yüzünden öfkeleniyor, ancak çok önemli bir konu ile ilgili hayatlarını harcıyor, çoğu zaman konunun farkına bile varmıyorlar.
5)Acıya kahkaha atabilmek sanatsa eğer; ben çok pahalı bir tabloyum…
6)Ve öyle bir gün gelecek ki; tanıdığın her insan yüzünden, biraz daha yalnızlaştığını göreceksin.
7)Riske girmemek, kaybetmemek, aynı yere dönmemek sadece ölülere mahsustu.
8)Gerçekten yaşamaya başlamadan önce birkaç kez ölmeniz gerekir.
9)Hıçkırarak ağlayan bir kadının gözyaşları, ağlatan adamın başına geleceklerinin altına atılacak imzadır.
10)Hiçbir zaman umarsız bir hırsız olmadım. Ya dünyanın tamamını istedim, ya da hiçbir şeyi.