Dün akşam, kendim için ' Mutlu Doğum Haftası ' ilan ettim. Haftanın ortasında yaptığım bu ilan biraz geç oldu ama neyse...
Hemen aile içinde bir toplantı yaparak, aile fertlerini bu konuya duyarlı olmaları için kesin bir dille uyardım. Hatta baskı yoluyla ikna ettim de denilebilir.
Çocuklarım, iyi birer evlat olarak fazla direnmeden durumu kabullendiler. Eşime gelince; önce anlamaz sonra da ben şaka yapıyormuşum gibi gülümseyen bir ifadeyle baktı. Arkasından kabullenilemez -bir an şuurunu yitirmişti sanırım- bir teklifte bulundu: Dünya Kupaları gibi dört yılda bir olsun!
Ha ha haaa!
Onun yerine, 4 kişilik çekirdek ailemizde yalnızca benim doğumgünlerimi kutlayalım, ortalama aynı kalsın, dedim. Hah hah hahhhh haaaahhhh!... Burada daha çok gülüyorum dikkatinizi çekerim.
Eşimi balkonda, oturduğu yerde öylece bırakarak kanepeyle buluşmak üzere salona yöneldim.
Bunu hakettim. Bu benim Mutlu Doğum Haftam.
İlk günü iyi geçirdim diyebilirim. Bugün de bir ' Doğumgünü Hediye Seçenekler Listesi ' hazırlamayı düşünüyorum.