Çocuklarınızın mutluluğunu kalıcı kılmak istiyorsanız, anne-baba olarak size büyük görevler düşüyor. İlk göreviniz ise; öncelikle kendinizin mutlu olması ve bunu çocuğunuza hissettirmeniz!
Bir külah dondurma görüp sevinç çığlıkları atan çocukları düşünün. Ya da okul çıkışı annesini karşısında gören bir çocuğun gözlerindeki mutluluk ışığını… Böyle ufacık şeyler bile onları ne kadar mutlu ediyor öyle değil mi? Peki, mutluluk öğrenilen bir duygu mudur yoksa doğuştan mı gelir? Çocuğunuzun mutluluğunu sürekli kılmak mümkün müdür?