Ludwig van Beethoven’in 1801 yılında bestelediği Do diyez minor piyano sonatı “Quasi una fantasia” Op. 27, Halk arasında “Ayışığı Sonatı” olarak bilinir. Eser 1802 yılında öğrencisi Kontes Giuletta Guicciardi’ye ithaf edilmiştir. Beethoven’in piyano için yazdığı eserler arasında en popüler olanlardan biridir.
Ayışığı Sonatı ismi, besteci tarafından değil, Alman müzik eleştirmeni ve şair Ludwig Rellstab tarafından Beethoven’in ölümünden 5 yıl sonra verilmiştir. Esin kaynağı ise, eserin ilk bölümünü Lucerne gölüne yansıyan ay ışığını ilişkilendirmesi ile olmuştur. Takip eden 10 yıl içinde Alman ve İngiliz baskılarda “Moonlight Sonata” ve “Mondscheinsonate” başlıkları kullanılmaya başlamış, 19. Yüzyılın ilerleyen yıllarında, tüm dünyada eser bu adla anılmaya başlamıştır.
Yapısal olarak alışılmış sonat bölümlerinin “hızlı – yavaş – hızlı” kalıbına uymayan bu eser, Beethoven’in eseri “Sonata quasi una fantasia” (Fantezi tarzında sonat) şeklinde adlandırarak, ilk bölümde bir önerme yapmak yerine bir prelüd (giriş) yapmak istemesi şeklinde izah edilebilir.
Genellikle amatör piyanistler, ilk bölümü göreceli olarak daha kolay, ancak presto son bölümünü aşırı zor bulmaktadırlar. Profesyonel piyanistler için ise durum bunun tam tersidir Henle Verlag tarafından sunulan bu baskı , Beethoven tarafından yazılan orijinal yazım esas alınarak hazırlanmıştır. El yazması Tümü ile kurtarılamamış olmakla birlikte, söz konusu el yazması bugün, Bonn şehrindeki Beethoven – Haus müzesinde saklanmaktadır.