Abigail'in yeni bir sayfa açmış olması çok olası görünüyordu. Geçmişte, Clara böyle saçma sapan konuşsaydı, Abigail kesinlikle küplere binerdi. Hayata geri döndükten sonra bir şeyler değişmişti, ama... Norma yüzünde çetrefilli bir ifadeyle Abigail'i izlemeye devam etti.
Abigail'in mor gözlerinin Clara'nın kulaklarına dikilmiş olduğunu fark etti. “Clara.” demeden önce dik dik baktı.
“Evet, Majesteleri?”
“Küpelerin çok güzel.” Clara saçlarının altına saklanmış mavi küpeler giyiyordu. Norma'nın eli ayağı dolaştı. Clara, seni aptal! Sana aksesuarların yasaklı olduğunu söylemiştim! Abigail Clara'ya cevap verirken sırıttı, yüzü cehennemdeki bir şeytanı andırır gibi büküldü. Clara onun gülümsemesini gördüğü anda yaptığı hatayı idrak etti. “B-Ben çok üzgünüm. Yemin ederim bir daha asla küpe takmayacağım!” Clara gözle görülür biçimde soldu ve hızlıca küpelerini çıkarmayı denedi. Aceleyle yaptığı için kulaklarını kanattı.
Abigail yerinden fırladı ve hemen kızın elini kavradı. “Clara! Sakin ol! Kanıyorsun.”
Norma'nın aklı durmuştu. Abigail? Bir hizmetçinin kanını temizlemek? Kızı halıya kan döktüğü için azarlamak değil? Şimdi, Abigail'in yüz ifadesi sadece endişesini gösteriyordu ve incinen kişi kendisiymiş gibi konuştu. “Ben sadece senin güzel küpelerini övüyordum. Bu kadar ürkmeye gerek yok.”
“G-gerçekten mi?” Clara her şeyden sonra şok olmuş görünüyordu.
Abigail kızı sakinleştirmeye çalışırken yumuşak bir ses tonu ile devam etti. “Elbette. Ve bundan sonra, ne dilersen onu giyebilirsin. Lütfen bunu diğer hizmetlilere de söyleyin.”
“E-evet, Majesteleri...” Clara zar zor tepki vermeyi başardı.
Abigail kanın durduğunu onayladıktan sonra, kendi mendilini çıkardı. “Kanama durdu, fakat hala bir doktora görünmeni öneririm.” Yüzü soğuktu, bilakis sesi değil. Clara anı şaşkınlıkla geçirdi. Ülkenin kraliçesinin ona çok nazik davrandığını düşünmek...
Abigail, Clara'nın tepsisini bile fark etmedi ve oldukça mahcup kaldı. Clara'nın kanlı küpelerine bir süre baktı, sonra kalkıp tuvalet aynasına gitti. “Ah, şöyle bir düşününce, kullanmadığım bir çift küpe var.” Elmaslar, laller, zümrütler, mercanlar, inciler, safirler...
Abigail mücevher kasasını açtığında, içinden değerli taşlar ve her renkteki mücevherler parlamaya başladı. Sanki tüm değerli mücevherlerin içinde bulunduğu küçük bir müze sergisine benziyordu. Clara da asil bir aileden olduğundan birkaç parça takıya sahipti, lakin bu tamamen farklı bir seviyeydi. İçinde saçma bir miktarda mücevher vardı.
Abigail istiften bir çift safir küpe seçti, seçtiği Clara'nın küpelerindeki mavi tonla aynıydı. Muhtemelen çok daha pahalısıydı. “İşte sana bunları vereceğim.” Ellerinde küpeleri dikkatlice tuttu.
Clara ellerini sallayarak reddetti, tamamen şoka düşmüştü. “H-hayır. Bunun gibi bir şeyi kabul edemem.”
“Onları kullanmıyorum. Ve bunlardan kurtulmayı planladığımdan kabul ederek bana bir iyilik yapacaksın.” Clara'nın görüş açısı Abigail'in sözlerini dinlerken kaydı. Abigail fırsatı ele geçirdi ve kızın ellerine küpeleri koydu. Döndü ve şaşkınlıkla kalakalan Norma'ya baktı. Abigail ona şöyle bir bakmadan önce kendi kendine başını salladı. “Peridot⁷ sana çok yakışırdı, Norma.”
“B-bir şeye ihtiyacım yok, Majesteleri. Mücevherleriniz benim üstümde israf olacaktır.”
“Hayır olmayacaklar. Bunca zaman benim altımda acı çektiğini biliyorum, bu yüzden aslında en çok sana hediye vermek istiyorum, Norma... Her şey için çok üzgünüm.” Özür, hediye kadar garipti. Norma, Abigail yeşil bir kolye seçip eline koyarken konuşamadı. İki hizmetçiden de şükran sözcükleri gelmedi, ancak Abigail hiçbirini beklemiyordu. Basitçe mücevher kasasını aldığı yere geri koydu ve dedi, “Diğer hizmetçilere de hediyeler vereceğim, lütfen üstünde çok düşünmeyin, tamam mı? Şimdi biraz dışarıya çıkacağım.”
Abigail çevik adımlarla odayı terk ettikten sonra oda tamamen sessiz kaldı. Kimse konuşmaya cesaret edemedi. Norma'nın ağzı açık kaldı, bunun gerçek mi yoksa bir hayal mi olduğunu söyleyemedi. Kendi kendine bilinçsizce mırıldandı, “O gerçekten değişti mi...”
***
Hizmetçilerin ne isterlerse özgürce giyebileceklerini söylediğimden beri bir hafta geçti. Hizmetçilerin çoğu kararıma karşı temkinli görünüyordu, fakat şükürler olsun ki sadece birkaç gün sonra, biraz biraz değişmeye başladılar. Bazı hizmetçiler onlara hediye ettiğim takıları bile taktılar. Clara, özellikle, her gün başka bir şey giyme konusunda çok heyecanlıydı. Gerçi safir küpeler ortaya çıkmayı başaramadı.
Fakat herkes Clara gibi değildi. Norma dahil bazı hizmetçiler, hala süslü püslü şeyler giymekten kaçındı. Kendi iradeleriyle olsaydı, bununla ilgili bir sorunum olmazdı, fakat ne yazık ki bu bana güvensizliklerinden kaynaklanıyor gibiydi. Ah! Sanırım geçmişte Abigail'in yaptığı şeylerle ilgiliydi, bana hala güvenmemeleri şaşırtıcı değildi. Abigail gerçekten ciğeri beş para etmez biriydi. Eski hizmetçileri onu öldürmeye çalışacaklarından yanına koymazdım.
Bundan bahsedince, yine de onu kim öldürdü? Birçok insandan fazlası Abigail'i baş belası olarak görüyordu. İlk olarak, önceki kraliçenin destekçisi, Miriam. Stork ailesinin bir çocuğu olarak, önceki kraliçenin ölümünden sonra, aile Miriam'ın kız kardeşini sıradaki kraliçe olarak önerdi. Ancak Abigail, Cronenberg Prensesi, kraliçe olarak seçildi. Açıkçası, Stork ailesi bunun için Abigail'e çok kibar davranmazdı.
Diğer bir tanesine karşı biraz temkinliydim... Sabelia’ın başka bir anneden yarı-erkek kardeşi. Raven⁸ olarak adlandırılan adam. Adı gibi, saçları da karganın tüyleri kadar karaydı. Farklı annelere sahip olmalarına rağmen, Sabelian'a benziyordu. Ancak, altın gözleriyle birlikte, kişiliği tamamen Sabelian'ınkinden farklıydı, bu yüzden onları ayırmak kolaydı. Saçlarının omuzlarına ulaşacak kadar uzun olmasını anmaya gerek yok.
Güya, taht kavgası nedeniyle çok da iyi bir ilişkileri yoktu. Ayrıca Abigail’in kendisiyle de kötü bir ilişkisi yoktu, politik olarak onlar düşman olmalılardı. Sonuçta Abigail'in çocuğu olsaydı, Raven'in kral olma şansı daha da azalırdı.
Bu insanların dışında, Abigail'e karşı düşmanlığı olan diğer herkes onun insanlara korkunç muamelesine bir tür ikramiye oldu. Birçok insana eziyet etti, saraydaki kendi hizmetlileri de dahil... Ah, Abigail. Seninle ne yapacağım ben? Hık... Sadece çok fazla potansiyel şüpheli vardı. Yapacağım ilk şey, bu nedenle, düşmanlarımın sayımı azaltmak olacak. Orijinal peri masalındaki gibi ölemem. Blanche ile olan ilişkimi kesinlikle tamir etmek zorundayım! “Clara, Blanche bugün yeni elbisesi için ölçü aldırmaya gidiyor değil mi?”
“Evet, Majesteleri.”
“Eğer ona eşlik edersem... varlığımı istenmeyen bulacağını mı düşünüyorsun?” Bugün sonunda Blanche'ın yeni kıyafetler deneyeceği gündü! Ben gerçekten gerçekten gerçekten gitmek istiyordum. Ama Blanche'ın benden hala korktuğunu düşününce, tereddüt ettim.
“Her şey iyi olacak, bence!”
Clara'nın güvencesi bana cesaret verdi. En azından, uğramak için hediye vermeyi bahane olarak kullanabilirdim! “Tamam o zaman. Bu durumda, giyinmeme yardım eder misin?”
“Evet, Madam!”
***
Clara ve Norma her ikisi de bir ayakkabı kutusunu taşımak için kollarına aldılar. Onlara geçen sefer gösterdiğim ayakkabılardı. Yanımda iki hizmetçiyle, misafir odasına yürüdüm ve yaklaştıkça birçok insanın sesini duymaya başladım. İçeri girmeden önce, içeriye küçük bir göz attım.
Blanche'ı sandalyede otururken görebiliyordum. Kucağına dikkatlice yatırdığı minicik elleri ile oturuyordu, küçük bir porselen bebeğe benziyordu. Bu uzaklıktan bile, sadece çok tatlı görünüyordu. Küçük minik burnundan ağzına, kulaklarına ve hatta pembe yanaklarına. Yanaklarını eğer dürtersen, küçük bir sallantıdan sonra geri dönecek gibi duruyordu.
Oda birçok büyük kutu ve mankenlerle doluydu. Nice farklı tarz elbiseler mankenlerin üzerindeydi. Mevsim kıştan ilkbahar geçtiği için, elbiseler de canlı ve rengarenkti. Ancak, hepsinin bedeni yetişkinler içindi.
“Bayan Jeremie, bu elbise hakkında ne düşünüyorsunuz?” Odadaki zarif bir takım elbise giyen adam konuşmaya başladı. Bir çeşit tasarımcı gibiydi. Jeremie adındaki bayan elbise seçimi için dikkatlice bakıyordu. Bayan Jeremie'nin Blance'ın dadısı ve akıl hocası olduğunu duymuştum. Blanche'a bebekliğinden beri hizmet ediyordu. Ve eğer doğru hatırlıyorsam... o Dük Stork'un kuzeniydi. Ailesinin desteğiyle, hafife alınacak biri değildi. Ondan başka... Onun hakkında çok fazla şey bilmiyordum. Bu kadardı.
Öncelikle, Abigail hiçbir zaman kadınla konuşmadı. İkisinin ilk karşılaştığı ve son görüşmesi, Abigail'in saraya ilk girdiği zamandı. Bayan Jeremie, Abigail ile Blanche'ın eğitimi ve kişiliği hakkında konuşmak istemişti. Fakat Abigail kadının sözlerini kesti ve dedi: [Bu çok can sıkıcı bu yüzden prensesi ilgilenmek için sana bırakacağım. Ve gelecekte prensesin meseleleri hakkında beni rahatsız etme.]
Ah, Abigail. Neden gidip bunu yaptın ki? Bazı noktalardan Bayan Jeremie'ye de özür olarak hediye bir şeyler vermem gerekiyordu. Orada durup dövünürken, Bayan Jeremie bir elbiseden diğerine geçiyordu, gözleri şahin gibi üzerlerinde dolaşıyordu. “Bunlardan başka elbiseleriniz var mı?” Şu anda kırmızımsı kahverengi elbiseye bakıyordu. Şık ve zarif görünüyordu ama benim hoşuma gitmedi. Aslında, bu elbiselerden hiçbiri çok hoş görünmüyordu. Oradaki elbiseler sadece yetişkinler için tasarlanmıştı. Muhtemelen bedenlerini Blanche’e uyacak şekilde ayarlamayı planlıyorlardı. Bunun gibi kıyafetlerin bir çocuk için rahat olması mümkün değildi…
Blanche için kıyafet tasarlama arzum daha da kabardı. Koşup onları durdurmak istedim, lakin sabırlı olamaya ihtiyacım vardı. Ya sabır, ya sabır! Bunun yerine, bu şansı Blanche'ın hangi tarz kıyafetleri sevdiğini görmek için kullanmaya karar verdim, böylece onun için seveceği bir tane yapabilirdim. Bu arada, tasarımcı bir kutudan farklı bir elbise çıkardı.
“Peki, bunun hakkında ne düşünüyorsunuz?” Her yerinde beyaz kurdelelerle dolu açık mavi bir elbiseydi. Blanche bu tarzdan hoşlanır mı? Onun tepkisini görmek için döndüm. Ah, gözleri yıldız gibi parlıyor!
Kız elbisenin katlarına heyecanlı bakışlar attı. Ayakları öne arkaya doğru sallayarak sandalyeyi salladı. Oh ben, oh benim, bacakları yere bile ulaşamıyor, çünkü çok küçükler… Bu çok sevimli… Neyse ki sevdiği bir elbise buldu, şükürler olsun.
Ben Blanche'a bakmakla meşgulken, Bayan Jeremie cevap verdi, “Bana başka bir şey göster.”
“Bu elbise bu günlerde oldukça popüler.” Tasarımcı farklı bir elbise çıkardı.
Onu gördüğüm anda, ağzım şokla açık kaldı. Bu elbise... insanlık için çok erken.