Kadın ve erkekler bilime göre tamamen eşittir. Erkekler kendilerinin daha iyi olduğunu düşünürler.
Günlük hayatta olsun kendi başınıza okuduğunuz kitaplardan olsun sıkça “kadın beyni” ya da “erkek beyni” ayrışımı görürüz. Bilim bu ayrışım fikrinin kalıplarını yıkmıştır. Ancak insanlar bilimin cinsiyetini açıklamaya çalıştıklarında -kadınların ABD’de bilim ve matematikle ilgili mesleklerin sadece %24’üne sahip olduğu gerçeği– bu argümanlara geri dönüyorlar ve kadınları biyolojik olarak daha az zeki olduğunu öne sürüyorlar. Bu bize ne verir?
Son zamanlarda yapılan bir araştırma, kadınların bazı konularda daha kötü olduklarına inanmaları için kendilerini şartladıkları şeklinde bir sonuç ortaya çıkarıyor. Üst düzey bir fizyoloji seminerinde 202 öğrencinin yer aldığı bir anketin verilerinden yol alarak, Arizona Eyalet Üniversitesi araştırmacıları, kadınların akademik yeteneklerinin sınıfın geri kalanına oranla daha düşük bir seviyede olduğunu buldu.
Araştırma modellemesi, ortalama ağırlık notu 3.3 olan bir erkek öğrencinin kendisini diğer öğrencilerin %66’sından daha zeki olduğunu görürken; aynı 3.3 ortalamasına sahip olan bir kız öğrencinin kendinin sadece sınıfın geri kalan %54’ünden daha akıllı olduğunu düşünebildiğini öngördü.
Araştırmacılar, bir grup çalışmasındaki grup üyelerinden kendilerini daha akıllı gören öğrencilerin 3.22 kat daha fazla olduğunu belirlediler. Bu arada kendilerini diğer grup üyelerinden daha akıllı olarak düşünmeyen öğrencilerinde 2.36 kat daha fazla olduğunu bildirdiler. Yani genel olarak akıllı görenler çoğunlukta.
Uzun vadede, bu güven ve katılım eksikliği kadınları soru sormaya çekinen, daha düşük notlar alan hatta sınıfta kalmalarına sebep olan sonuçlar doğuruyor. Bu bilim, teknoloji, mühendislik ve matematik (STEM) alanlarında neden erkeklerin kadınlardan daha fazlaca olduğunu açıklamaya yardımcı olabilir. Gerçekten de, diğer çalışmalarda kadınların STEM derecelerini düşürdüğü – beceri eksikliğinden değil, güven eksikliğinden– ve kadınların STEM alanından başarısızlık korkusu dolayısıyla çıktığını bulunmuştur.
Maalesef, bu cesaretsizlik bir kısır döngüye yol açıyor. Kadınlar en verimli yıllarını matematik ve fen için daha az uygun olduklarını duyarak harcarlar, bu da STEM alanında düşük özgüvene yol açıyor. Dolayısıyla sahada da daha az kadın oluyor ve genel algı “kadınların STEM’e uygun olmadığını” yönünde oluyor…
Bilimsel cinsiyet konusu sadece bir kadın problemi değildir; araştırma herkesi incitir. Bu nedenle, bilim ve matematiğin bir erkek kulübü olduğu efsanesini söndürmenin tam zamanı. Bu kapı her zaman kadınlara da açık olmuştur ve sosyal baskıların onları bu kapıdan içeri girmeye teşvik etmesi gerekmektedir.