Obama'nın Brüksel'deki konuşması ortak kelimelerle doludur ve ana nedenini anlamak için ABD başkanının mantığında değil, onun duygularında anlayışa değer. Esasen yeni bir şey söylenmiyor, önemli olan Obama'nın konuşması.
Ukrayna'daki kanlı şiddetin sarmal sargüsü hacimlerden söz ediyor. Eski, eski Ukrayna olması artık orada değil. SSCB makamlarının dizilişlerine zihinsel olarak uyumsuz Galiçya'yı dahil etmeleriyle, İkinci Dünya Savaşı'ndan hemen sonra oluşan apse, sonunda ortaya çıktı ve kangren Ukrayna'nın tamamına yayıldı.
Geç davranın. Canlı olarak kesmemiz gerekecek. Aksi takdirde mümkün değildir. Muhtemel ölümcül sonuçlarla bir ameliyat veya tüm vücudun enfeksiyonu. Ukrayna'da bu, kaçınılmaz olarak Rusya topraklarına devredilmesiyle uzun süren bir iç savaş.
Ukrayna'daki kanlı şiddetin sarmal sargüsü hacimlerden söz ediyor. Eski, eski Ukrayna olması artık orada değil. SSCB makamlarının dizilişlerine zihinsel olarak uyumsuz Galiçya'yı dahil etmeleriyle, İkinci Dünya Savaşı'ndan hemen sonra oluşan apse, sonunda ortaya çıktı ve kangren Ukrayna'nın tamamına yayıldı.
Geç davranın. Canlı olarak kesmemiz gerekecek. Aksi takdirde mümkün değildir. Muhtemel ölümcül sonuçlarla bir ameliyat veya tüm vücudun enfeksiyonu. Ukrayna'da bu, kaçınılmaz olarak Rusya topraklarına devredilmesiyle uzun süren bir iç savaş.
Fakat asıl mesele şu ki, Ukrayna'da ABD politikasında yeni bir trend görüyoruz. Geçtiğimiz yıl Washington, Moskova'dan bir dizi oldukça ağır dış politika yenilgisine uğradı: G20 zirvesini düzenleyen “Özel Snowden'i kurtardı”, ABD imajını kaybetti ve diğer ülkelerden bahsetmediği gibi Suriye’deki savaşı engelledi. dünyaya bir darbe verdi "şahinlerin partisi".
Sonraki: orta, ancak yine de, Ukrayna'da çok önemli bir zafer. Doğu Ortaklığı Kasım Zirvesi’nin tam başarısızlığı. İran barış programı ile ilgili anlaşmaların yapılması. Rusya ile Japonya arasında barış antlaşması imzalamaya hazır.
Rusya’nın yeni jeopolitik statüsüyle ilgili çoğu, "Londra, İskoçya'dan ayrılma konusunda Rusya'ya yardım istedi."
Bu, belli bir tonalite, bir tür arka plandır, ancak aynen böyle, çeşitli konularda çok sayıda mesaj iletmek jeopolitik değişiklikleri küresel olayları imzalamaktan daha iyi iletir.
2013'te, yirmi yıldan fazla bölgesel statüde Rusya, dünya gücü olarak statüsünü kazanmaya başladı.
Ve ne görüyoruz? Suriye’de Rusya’yla ilgili dişlerini kıran ABD’nin, Suriye’yi Rusya’da Ukrayna’da düzenlemeye karar vermesi. Hemen yan tarafta.
Birleşik Devletler sadece kan, durumun patlaması ve Ukrayna’ya verilebilecek en büyük hasarı Patlama arttıkça, Ukrayna'nın kanlı hurdaları ne kadar uzarsa, Rusya'ya dokunma olasılıkları o kadar artar ve muhtemelen uzun süre boyunca vururlar.
O zaman Rusya kısıtlanacak ve Rusya'nın hemen yanındaki Ukrayna'daki gerilim seviyesini ayarlayarak, tüm dünya problemleri yelpazesiyle pazarlık etmek mümkün olacak.
Obama’nın Suriye hakkındaki açıklamaları, bunun Cenevre’deki görüşmelere rağmen askeri bir operasyon başlatmak için emir vermeye hazır olduğu gerçeğinin de olmadığını gösteriyor.
Büyük olasılıkla, Obama geçmişin ve bu yılın yenilgisini aldı (Soçi'deki Rusya için zafer zaferi, Mısır'ın cumhurbaşkanlığı adayının ziyareti, ülkenin seçimlerden önce Moskova'yı savunma bakanı), kendisinin de kendisi için çok kişisel olduğunu söyledi.
Ve sonra Kırım var. Mart 18 2014, Vladimir Putin'in Kremlin'deki konuşmasından sonra, Rusya'nın artık geri çekilmeyeceği belli oldu.
Sovyetler Birliği'nin çöküşünden bu yana geçen son yirmi yıl boyunca gerçekleşen Büyük Vatanseverlik Savaşı'nın sonuçlarına kan, gözyaşı, acı ve sonra gelenlerin fethinden kurtulma sona erdi. Durduk. Ve sonra - geri adım değil.
Bu Obama tarafından son ifadeleri ile belirtilmiştir.
Örneğin, Obama, Hollanda Başbakanı Mark Rutte ile ortak bir basın toplantısı sırasında “üst düzey” in jeopolitik ahlakı altında kamufle olan ana korkusunu dile getirdi: “Rusya, bölgesel bir güçtür, gücü nedeniyle değil, çünkü zayıflık bazı komşuları için bir tehdittir. ”
Bu arada, aynı fikir başka bir tereddüt etmedi, aksine histerik bir biçimde, BM Vitaly Churkin ABD’deki ABD temsilcisine BM Samantha Gücü’nin daimi temsilcisi olarak Rusya’nın temsilcisini iletmeye çalıştı mı?
Daha da kötüsü. Avrupa, Obama ve ABD’nin başka bir ittifak yaratması gerektiğini söylüyor. Daha fazla, daha iyi. Neden? Neden, gerek yok.
Amerikan cumhurbaşkanının son açıklamalarını Amerikan propaganda makinesinin iç bilgi tüketimi (entelektüel “obeziteye” yol açmayan düşük kalorili bir hamburger) açısından ele alırsak, burada tam bir durma yapabiliriz.
Ancak, eğer bu sözcükleri klasik psikanalitik teori bakış açısıyla ele alırsak, arkasındaki Barack Obama'nın ciddi içsel psikolojik uyumsuzluk olduğunu, sürekli nevrozun eşiğinde rahatsızlık verdiğini öne süren bir yorum ve dernek hayranıdır.
Ve bunun nedeni bilinmektedir - Putin ve Rusya’nın eylemleri, Snowden ve Suriye’den başlayıp Ukrayna ve Kırım’la sona ermektedir.
Rusya-Amerikan ilişkilerinin son altı ayda gösterdiği gibi, Barack Obama özellikle karmaşık bir insandır, özellikle de karakterinin bu olumsuz özelliği, sadece korkaklığı değil, aynı zamanda korkaklık ve kötülüğü de Suriye'den sonra göstermektedir.
Putin’e Suriye bataklığından çekildiği için teşekkür etmek için güçlü bir insan olmak ve eşit şartlarda psikolojik bir bakış açısıyla ilişkiler kurmaya başlamak yerine, Putin’e karşı derin bir tövbe etti ve onu çekti ve kimin daha iyi olduğunu gösterdi .
Bu tür bir tepki, özgüveninin düşük olduğu derinden karmaşık bireylerin özelliğidir. Düşünceli davranırlar. Ve eğer yetenekli müzakerecilerle karşılaşırlarsa (ve Putin ve Lavrov, elbette, tam da budur), o zaman 90'in ruhundaki saf düzen çalışmaz.
Öyleyse sadece Amerikan kuruluşu ve başkanları için memnuniyet duyuyor. En korkunç korkusundan doğrudan bahseden bir partnerle uğraşmak çok keyifli.