Ejderin Tutkusu, serinin üçüncü kitabıydı. Büyük bir merakla başladım ama beni biraz hayal kırıklığına uğrattı. Evet, kitap serinin diğer kitapları kadar aksiyonlu, eğlenceli ve akıcıydı ama bu kitaba kadar okuduğumuz ve bize tanıtılan karakterlerin, karakteristik özelliklerinin tam olarak yansıtılmadığını gördüm.
Gwenvael normalde, çapkınlığı ile nam salmış bir ejderha olmasına karşın ben kitapta bunu vurgulayan bir şey görmedim. Damar, Canavar lakabı ile anılan biri olarak gösterilmeye çalışılıyor ama bu unvanı neden hak ettiğinine dair somut bir olay yok. Birde ana karakterler bu kitap için Damar ve Gwenvael olmasına rağmen son 200 sayfada bu ikiliye çok az yer veriliyor.
Kısaca konusundan bahsedeceğim, Gwenvael, Annwyl'e gelen mektupta yazanları görünce ona ve bebeklerine yardımcı olabilmek için Kuzey topraklarına gider. Mektubu yazan kişi, Canavar olarak anılan, Kuzey toprakları hükümdarının tek kızıdır. Tabii Gwenvael yolculuk sırasında duyduğu hikayeler sebebiyle onu gözünde fazlasıyla büyütür ve gerçekte Canavar'ı gördüğünde şaşırmaktan kendisini alamaz. İri yarı, korkunç ve barbar birini beklerken karşısına ufak tefek, sade giyimli Dagmar çıkar. Damar, her Kuzeyli gibi acımasız ve soğuktur. Onu diğer insanlardan ayıran en büyük özelliği zekasıdır. Zekası sayesinde babası üzerinden krallığı ustaca yönetir. Aslında lider olmak için doğmuştur ancak Kuzey'de kadınlara pek değer verilmediği için tahta çıkarılması söz konusu bile olmaz. Kuzey'de çıkması beklenen bir savaş söz konusu olduğundan, Damar elindeki bilgiyi karşılığında Annwyl'den yardım istemek için Gwenvael ile birlikte Güney'e doğru yola çıkar.
Kesinlikle kötü bir kitap değil. Ben de seriye devam edeceğim. Eğer fantastik kitaplar ilginizi çekiyorsa şans verebilirsiniz. 18 yaşın altındaysanız okumamanızı tavsiye ederim.