Video'yu türkçe altyazı ile izlemek için "View subtitles'dan
turkish seçiniz.
çeviren; sufizm ve insan
Bugün size başka zihin sorun hakkında konuşacağım.
Ve sorunun konuşmak hakkında olan felsefe, gelen tanıdık biri
değil, "nasıl olup kişi kafasında nasıl öğrenebilirim
gidiyorum?"
Yani, belki bir zihin var ve herkes sadece gerçekten ikna edici
bir robottur.
Böylece felsefe bir problem var.
Ama bu hedef kitleye birçok kişinin bir zihin varsayıyoruz
gidiyorum bugünkü amaçları, ve ben bu konuda endişelenmenize
gerek yoktur.
Orada belki daha da fazla bizim için ebeveynler ve öğretmenler
ve eşleri olarak bilinen ikinci bir sorunu ve yazarlar bir.
Olan, "Neden bu kadar başkası ne istediğini ya da inandığını
bilmek zor?"
Ya da belki, daha relevantly, "Neden bu kadar başkası ne
istediğini ya da inandığını değiştirmek zor?"
Ben yazarlar bu iyi koymak düşünüyorum.
Philip Roth, kim dedi, "Like Ve henüz, ne kişi? Yani hasta
donatılmış bu korkunç önemli iş hakkında yapacağız hepimiz,
başka bir iç işleyişini ve görünmeyen amaçları bir tahayyül için
vardır."
Öylesine bir öğretmen olarak ve bir eş olarak, bu, tabii ki, her
gün yüzleşmek bir sorun.
Ama bir bilim adamı olarak, başka zihinleri farklı bir sorun ile
ilgileniyorum, ve bir Bugün size tanıtmak gidiyorum olduğunu.
Ve bu sorun, "Nasıl bu kadar kolay başka zihinleri bilmek
nedir?"
Öylesine bir örnek ile başlamak için, neredeyse bir yabancı bir
enstantane, tahmin bu kadın, ya da ne düşünüyor bu adamın ne
olduğunu hiçbir bilgi gerekir.
, Beynimiz, adet, oluşur ve başka bir deyişle, sorunun çözümü
zor mesele bizim diğer zihinleri düşünmeye için kullandığınız
makinesidir beyin hücreleri, bu maymun ile diğer tüm hayvanlar
ile paylaştığımız, ve fareler ve hatta
deniz Slugs.
Ve henüz, birlikte belirli bir ağ, ve koymak onları ne olsun
Romeo ve Juliet yazmak kapasitesidir.
Ya da, Alan Greenspan yaptım, "Ben size ne dedim düşündüm
anlamak düşünmek bilmek demek, ama ben size duyduğum farkında
emin değilim ne demek değil."
(Kahkaha)
Böylece bilişsel nörobilim benim alanın iş bu fikirleri, her
biri bir el ile stand etmektir.
Ve nasıl birlikte yer ve zaman içinde basit birimler, basit
mesajlar koyabilirsiniz anlamak için, bir ağda, denemek ve
zihinleri düşünmek bu şaşırtıcı insan kapasitesi olsun.
Bu yüzden size bugün üç şey söylemeye gidiyorum.
Açıkçası tüm proje burada huge.
Ve başka insanların düşünceleri hakkında düşünme için özel bir
beyin bölgesinin keşfi hakkında sadece ilk birkaç adım söylemeye
gidiyorum.
Bu sistemin yavaş gelişme bazı gözlemler olarak nasıl bu zor işi
yapmak için öğrenirler.
Ve sonra son olarak, bazı insanlar arasında farklılıkları, nasıl
biz başkalarının yargıç, bu beyin sistemindeki farklılıklar ile
açıklanabilir göstermek için.
Bunun için ilk önce, sana söylemek istediğiniz ilk şey orada
insan beyninin bir beyin bölgesi, beynin, diğer insanların
düşüncelerini düşünmek kimin iş içinde olmasıdır.
Bu da bir resmi vardır.
It Right Temporo-Parietal Kavşağı deniyor.
Yukarıda ve sağ kulak arkasında.
Ve bu kullanılan beyin bölgesi zaman ben veya gösterdi zaman
Romeo ve Juliet, okumak veya zaman Alan Greenspan anlamaya
çalıştım resimleri gördü.
Ve mantıksal sorunların başka türlü çözümü için kullanmayın.
Yani bu beyin bölgesi RTPJ denir.
Bu resim bizim tipik insan yetişkin dediğimiz bir grup ortalama
etkinleştirme gösterir.
Onlar MIT lisans konum.
(Kahkaha)
Bu beyin sistemi hakkında söylemek istediğim ikinci şey olduğu
halde biz yetişkin insan gerçekten diğer zihinleri anlayışı iyi,
biz her zaman bu şekilde idi.
Çocuklar sisteme kırmak için uzun bir zaman alır.
Sana uzun, uzun süreç biraz göstermek için gidiyorum.
Olarak çocuklar da başkası, kendi farklı inançlara sahip
olabilir anlamak öğrenmek Sana göstermek için gidiyorum ilk şey
yaş üç ile beş arasında bir değişiklik vardır.
Bu yüzden size beş göstermek için gidiyorum yıllık kim ki yanlış
inanç görev çağrısı bulmaca standart bir tür is getting old.
Video: Bu ilk korsan.
Onun adı Ivan olduğunu.
Ve korsanlar gerçekten ne gibi biliyor musun?
Korsanlar peynirli sandviç çok seviyorum.
Çocuk: Peynir?
Ben peynir seviyorum!
R.S.: Evet.
So İvan bu peynir sandviç vardır.
ve o "yum yum yum yum yum diyor! gerçekten peynirli sandviç
seviyorum."
Ve Ivan buraya, korsan göğüs üstünde onun sandviç koyar.
Ve Ivan, "Biliyor musun ne diyor? Benim öğle yemeği ile içmek
gerekiyor."
Ve böylece İvan bir içki almak için gidiyor.
Ve İvan uzağa rüzgar geliyor, ve bu darbeler sandviç aşağı
çimlerin üzerine.
Ve şimdi, burada diğer korsan geliyor.
Bu korsan Joshua denir.
Ve Joshua da gerçekten peynirli sandviç seviyor.
So Joshua bir peynir sandviç ve dedi, "yum yum yum yum yum diyor
ben peynirli sandviç seviyorum."
Ve buraya korsan göğüs üzerine üst onun peynir sandviç koyar.
Çocuk: Peki, bu bir onun.
R.S.: Bu olanıdır Joshua's.
That's right.
Çocuk: Ve sonra da yere gitti.
R.S.: Bu tam olarak doğru.
Çocuk: Yani biri olduğunu bilmiyor kendisinin.
R.S.: Oh.
Şimdi Joshua bir içki almak için söner.
Ivan geri geliyor ve diyor, "Ben peynirli sandviç istiyorum."
Öylesine bir sen İvan almaya düşünüyorum da ne?
Çocuk: Bence sürecekse think that one.
RS: Evet, o almaya gidecek think that one?
Alright.
Let's see.
Oh yeah, sen haklıydın.
O aldı that one.
Böylece beş yaşında olan açıkça kişi yanlış inançlar ve hangi
sonuçları eylemleri içindir olabilir anlar's.
Şimdi size üç yaşında olan aynı bilmece var göstermek için
gidiyorum.
Video: SC: Ve Ivan diyor, "Ben peynirli sandviç istiyorum."
Hangi sandviç diye sürecekse?
Onun almaya gidecek mi ki?
Neler oluyor görelim.
's Ne yok görelim.
Burada Ivan geliyor.
Ve o, "Ben peynirli sandviç istiyorum" diyor.
Ve bu sürer.
Uh-oh.
Neden götürdü ki?
Çocuk: Onun çimlerin üzerinde duruldu.
R.S.
Yani üç yaşındaki farklı iki şey yok.
Önce İvan sandviç alacak tahmin bu gerçekten onun.
Ve, ikinci o İvan nerede nerede o çünkü o, üç yaşındaki onun
sanıyor, bir yukarı bir açıklama ile birlikte's taking
söyleyebilirim onun sol sandviç alarak görür.
Çünkü bunu istemiyor çünkü artık kirli's O, yere kendi sandviç
almak değil.
Böylece neden diğer sandviç's taking's.
Şu anda elbette, kalkınma beş de bitmiyor.
Ve biz, ancak diğer insanların düşünceleri hakkında ön upping ve
şimdi değil, bir eylem tahmini için çocukların sorarak düşünmeyi
öğrenme bu sürecin devamı görebilirsiniz ahlaki bir karar için.
Bu yüzden size üç yaşındaki yeniden göstermek için gidiyorum
ilk.
Video: RS: Ivan demek olmak öylesine ve Joshua's sandviç
ayırdığınız için yaramaz?
Çocuk: Evet.
SC: Ivan dertte Joshua's sandviç ayırdığınız için almak gerekir
mi?
Çocuk: Evet.
RS: Yani belki o İvan Joshua's sandviç almak demek olduğunu
düşünüyor şaşırtıcı değil.
Beri İvan sadece kendi kirli sandviç yemek zorunda kalmamak için
Joshua's sandviç aldı düşünüyor.
Ama şimdi sana beş göstermek için gidiyorum-year-old.
Hatırlıyorum, beş yaşındaki tamamen neden İvan Joshua's sandviç
aldı anladım.
Video: RS: Ivan demek olmak ve Joshua's sandviç ayırdığınız için
yaramaz oldu mu?
Çocuk: Um, evet.
SC: Ve bu yüzden, o yedi yaşına kadar ki ne bir yetişkin yanıt
benziyor elde değil.
Video: RS: Ivan dertte Joshua's sandviç ayırdığınız için almak
gerekir mi?
Çocuk: Hayır, çünkü rüzgar dertte almalısınız.
R.S.
O rüzgar derde sandviç geçiş için almak gerektiğini söyledi.
(Kahkaha)
Ve şimdi benim laboratuvarda ne başladıktan sonra beyin tarayıcı
çocukları koymaktır ve bu yeteneği diğer insanların
düşüncelerini düşünmek geliştirmek ne beyin olup bittiğini
sormak.
Böylece ilk şey ise çocuklu kişi düşünüyorsun ki bu aynı beyin
bölgesi görmek çocuklarda, RTPJ, kullanılıyor.
Ama yetişkin beyin It's Not quite like.
Peki yetişkinler olarak olarak ben, bu beyin bölgesi neredeyse
tamamen özel olduğunu söyledi.
Başka insanların düşünceleri hakkında düşünme için hariç hemen
hemen hiçbir şey yok.
Çocuklarda bu kadar çok daha az, ne zaman beş yaşına kadar eight,
ben sadece gösterdi çocukların yaş aralığı.
Ve aslında eğer biz bile 11 ila sekiz yaşındaki, erken ergenlik
biniyorlar, hala oldukça yetişkin bir yok-beyin bölgesi gibi
görünüyorsun.
Ve böylece, ne görebilirsiniz, hem bilişsel sistem çocukluk ve
ergenlik ders bile içine, üzerine, aklımıza yeteneğini diğer
zihinleri düşünmeye ve onu destekleyen beyin sistemi, yavaş
yavaş, geliştirmeye devam olmasıdır.
Olarak büyük olasılıkla erişkin dönemde, hatta farkındayız Ama
tabii ki, insanlar birbirlerinden nasıl diğer zihin, nasıl sık
sık onlar bunu düşünmek de vardır, iyi ve doğru bir şekilde
nasıl farklı.
Ve böylece ne oldu, içinde yetişkinler arasındaki farklılıklar,
nasıl hakkında diğer insanların düşüncelerini bu beyin bölgede
farklılıklar açısından açıklanabilir düşünebilirim bilmek
istiyordu.
Ilk şey biz yetişkin korsan sorunun biz çocuklara verdi bir
sürüm verdi olduğunu öyle yapmıştır.
Ve ben vereceğim size şimdi.
So Grace ve onun arkadaşı bir kimyasal fabrika bir tur
olduğunuzu ve kahve için bir mola.
Ve Grace arkadaşı ona kahve bazı şeker sorar.
Grace kahve yapmak için gider ve bir çömlek olan şeker bir beyaz
toz içeren kahve tarafından bulur.
Ancak toz "Deadly Poison" olarak işaretlenmiş.
So Lütuf "toz ölümcül bir zehir olduğunu düşünmektedir.
Ve onun arkadaşının kahve yerleştirir.
Ve arkadaşı içecekler kahve ve iyi.
Kaç kişi bunu ahlaki Grace kahve toz koymak için izin miydi?
Tamam.
Iyi.
(Kahkaha) Bu yüzden insanlar ne kadar Grace hangi bir girişimi
başarısız zarar dediğimiz bu durumda, sorumlu tuttu olmalıdır
istiyoruz.
Ve biz başka bir durumda nereye gerçek dünyada her şey aynıdır
karşılaştırabilirsiniz.
Hala toz şeker, ama ne farklı Grace ne düşünüyor.
Şimdi toz şeker olduğunu düşünmektedir.
Ve belki unsurprisingly, eğer Grace toz şeker ve arkadaşı's
kahve olarak yerleştirir düşünüyor, o insanlar hiç günah hak
söylüyor.
Eğer o toz zehir olsa bile, gerçekten şeker's olduğunu düşünüyor
Oysa şimdi insanlar o halde ne gerçek dünyada tam olarak aynıydı
oldu suçlamak çok hak söylüyor.
Ve aslında onlar o bu durumda daha fazla suçlu hak diyorum,
hangi biz kaza arama başka bir durumda, daha başarısız girişimi
zarar.
Çünkü "etiketli şeker ve kahve makinesi tarafından nerede Grace
toz şeker olduğunu, ancak aslında toz zehir oldu.
So rağmen zaman toz zehir oldu, arkadaş kahve içti ve öldü,
insanlar Grace, diğer durumda, orada o zehirli olduğunu düşündüm
daha, ve bu durumda, ne zaman o masum o şeker sandım az suçu hak
say no
zarar oluştu.
İnsanlar, ancak, tam olarak ne kadar kaza durumunda almalısınız
Grace suçlama hakkında biraz katılmıyorum.
Bazı insanlar o suçu daha fazla hak gerektiğini, ve kişi daha az
düşünüyorum.
Ve sana göstermek için ne gidiyorum ne ise onlar karar vermeden
konum zaman insanların beyinlerinin içine bakmak oldu olan.
Bu yüzden, soldan sağa, ne gösteren kulüpler ne kadar etkinlik
var bu beyin bölgesi oldu.
ve aşağıya, dön nasıl suçlu insanlar Grace hak ettiğini söyledi
much.
Ve ne ise, bu beyin bölgesinde orada çok az etkinlik, insanların
onu masum inanç pek dikkat solda görebilirsiniz ve o kaza
sorumlu bir çok hak dedi.
Oysa, doğru, orada bir etkinlik çok üzerinde olduğunu, insanlar
onu masum inanç için çok daha fazla önem kazanır ve o kaza neden
için çok daha az suçlu hak söyledi.
So that's good, but tabii ne I'd Rather fonksiyonu ile bu beyin
bölgesi müdahale için bir yol var ve eğer biz insanların ahlaki
yargı değişebilir bakın.
Böyle bir aracı olan ve bizim.
It's called Trans-Kranial Manyetik Uyarım veya TMS.
Bu, bizim birilerinin kafatası yoluyla, beyin küçük bir bölgeye
ve bir manyetik nabız geçmek geçici olarak bölgedeki nöronların
işlevi karıştırmak sağlayan bir araçtır.
Bu yüzden bu bir demo göstermek için gidiyorum.
İlk sana göstermek için, bu manyetik darbe olduğunu göstermek
için gidiyorum, ne zaman makineye çeyrek koymak olur size
göstermek için gidiyorum.
Ne zaman biz üzerinde torna konum tıklama duyarsınız.
Şimdi benim beyin için aynı darbe uygulamak için, bu benim el
kontrol benim beyin kısmına gidiyorum.
Dolayısıyla fiziksel güç değil, sadece bir manyetik darbe
olduğu.
Video: Kadın: Hazır mısın?
Rebecca Saxe: Evet.
Tamam, benim el benim beyin bir manyetik nabız koyarak küçük bir
istemsiz kasılma neden olur.
Eğer biz insanların ahlaki kararlar değiştirebilirsiniz Ve
sormak aynı darbe, şimdi RTPJ uygulanan kullanabilirsiniz.
Bu yüzden ben önce gösterdi kararlar vardır, insanların normal
ahlaki kararlar.
Ve sonra RTPJ için TMS uygulayabilir ve sormak nasıl insanların
kararlar değiştirebilirsiniz.
Ve ilk şey, insanlar hala bu görevi genel fazlasını
yapabilirsiniz.
Bu nedenle davanın kendi kararlar ne zaman herşey yolunda aynı
kalır oldu.
Onlar o günah hak söylüyor.
Olmasına rağmen gerçekten şeker Ama başarısız bir girişim,
nerede Grace bu zehirli olduğunu düşündüm zarar durumunda, kişi
şu anda daha iyi olduğunu söylüyorlar, o kahve toz koymak için
daha az suçlu hak ediyor.
Ve kaza, orada bu şeker olduğunu düşünce durumunda, ancak
gerçekten de zehir ve bu yüzden bir ölüm nedeni olarak,
insanların daha az iyi olduğunu söylüyorlar, o daha suçlu hak
ediyor.
Ben bugün insanların, aslında, özellikle de diğer insanların
düşüncelerini düşünmek donatılmış gelip size ne söyledim.
Biz hakkımızda kişi ne düşündüğünü düşünmek sağlayan özel bir
beyin sistemine sahip.
Bu sistem, çocukluk kurs boyunca geliştirmek için uzun zaman,
yavaş yavaş sürer ve erken ergenlik içine.
Ve yetişkinlik bile, bu beyin bölgesinde farklılıkların
yetişkinler arasında farklılıklar açıklayabilirim nasıl düşünmek
ve kişi yargıç.
Ama geri yazarlar için son söz vermek istiyorum.
Ve yanlış bir yaşam onları's getting Philip Roth, kim sona erdi,
"gerçeği elde insanların hakkı ne yaşayan tüm hakkında zaten
değildir kalır söyleyerek için.. Yanlış ve yanlış ve yanlış
onları alma ve sonra yeniden dikkatli on getting
onları tekrar yanlış. "
Teşekkürler.
(Alkışlar)
Chris Anderson: Ne zaman, bu endişe verici sesler insanların
ahlaki yargılarda değiştirmek için manyetik darbeler kullanma
hakkında konuşmaya başlayın.
(Kahkaha) Lütfen Pentagon'un gelen arama telefon almayan konum
demek söyle.
Rebecca Saxe: I'm not.
Ben, onlar aradıklarını, ortalama ama arama çekici değilim.
(Kahkaha)
C.A.: Gerçekten arıyorsun?
Öyleyse, ciddi, sonra ciddi, uyanık geceleri bazen nerede iş
açar merak yalan gerekir.
Sana açıkça inanılmaz bir insan anlamına.
Ama biri ve bu bilgiyi alabilir bazı gelecekte değil, oda
işkence insanlar hakkında endişeli olabilir eylemler yapmak.
R.S.: Evet, bu endişe.
Yani, orada şeylerin TMS hakkında söylenecek bir çift olduğu.
Biri size it out bilerek TMSed olamaz.
Bu yüzden bir kaçamak teknoloji değil.
Oldukça aslında bu çok küçük değişiklikler için zor.
Seni bana çünkü beyin fonksiyonu hakkında bize neler söylemek ve
etkileyici gösterdi değişir.
Ama biz gerçekten yapmak ahlaki kararlarının ölçeğinde küçük
konum.
Ve ne biz insanların ahlaki kararlar ne zaman onlar ne, ne zaman
onlar eylem seçimler yapıyoruz yapmaya karar verirken değildi
değişti.
Onların yeteneklerini diğer insanların eylemlerini yargılamak
için değiştirin.
Ve ben Öyle bir ceza davasında sanığın eğitim kadar ne değildir
yapıyorum ve düşünüyoruz ama jüri okuyor.
Sizin iş eğitim herhangi bir tavsiye, belki daha adil ahlaki
kararlar yapabileceksiniz çocuklar bir nesil yetiştirmek neden
olacak CA:?
R.S.: Bu bir idealist umutların's.
Insan beyninin farklı parçalar okuyor ve tüm araştırma programı
burada, marka yeni.
Yakın zamana kadar ne beyin hakkında şeyler başka hayvan beyni
de yapabileceğini biliyordu.
Bu yüzden hayvan modellerinde çalışmak olabilir.
Nasıl beyin görmek ve biliyordu nasıl vücut kontrolü, ve nasıl
duymak ve duygu.
Ve anlayış bütün proje nasıl beyin, dil öğrenmek ve soyut
kavramları, benzersiz insan şeyler yapmak ve başka insanların
düşünceleri hakkında düşünme, o marka yeni.
Ve henüz, sonuçları bu anlayışın ne olacağını bilmiyorum.
C.A.: Ben son bir soru var.
Bu şey bilinç sert sorunu olarak adlandırılan, insanların bu
bulmaca çok şey var.
Kavramı anlamanıza, neden bir beyin çalışır, belki.
Ama neden kimse herhangi birşey hissetmek zorunda mı?
Neden çalıştırmak için bize şeyleri anlamda bu varlıkların
gerekli görünüyor mu?
Bir parlak genç neuroscientist konum.
Ben, şans orada sizin kariyer birisi, siz veya bir başkası bazı
zaman, ne imkansız bir sorun gibi görünüyor anlayış bazı
paradigma kayması ile gelip gidiyor olduğunu düşünüyorum ne
demek.
R.S.: ben yaptıkları umuyoruz.
Ve muhtemelen won't düşünüyorum.
C.A.: Neden?
SC: Hiçbir şey için bilinç sorunu olarak adlandırılan sabit
değil.
(Kahkaha)
C.A.: Bu harika bir yanıt.
Rebecca Saxe, çok teşekkür ederim.
That was fantastic.
(Alkışlar)
Today I'm going to talk to you about the problem of other minds.
And the problem I'm going to talk about is not the familiar one
from philosophy, which is, "How can we know whether other people
have minds?" That is, maybe you have a mind, and everyone else
is just a really convincing robot. So that's a problem in
philosophy. But for today's purposes I'm going to assume that
many people in this audience have a mind, and that I don't have
to worry about this.
There is a second problem that is maybe even more familiar to us
as parents and teachers and spouses, and novelists. Which is, "Why
is it so hard to know what somebody else wants or believes?" Or
perhaps, more relevantly, "Why is it so hard to change what
somebody else wants or believes?"
I think novelists put this best. Like Philip Roth, who said, "And
yet, what are we to do about this terribly significant business
of other people? So ill equipped are we all, to envision one
another's interior workings and invisible aims." So as a teacher,
and as a spouse, this is, of course, a problem I confront every
day. But as a scientist, I'm interested in a different problem
of other minds, and that is the one I'm going to introduce to
you today. And that problem is, "How is it so easy to know other
minds?"
So to start with an illustration, you need almost no information,
one snapshot of a stranger, to guess what this woman is thinking,
or what this man is. And put another way, the crux of the
problem is the machine that we use for thinking about other
minds, our brain, is made up of pieces, brain cells, that we
share with all other animals, with monkeys, and mice, and even
sea slugs. And yet, you put them together in a particular
network, and what you get is the capacity to write Romeo and
Juliet. Or to say, as Alan Greenspan did, "I know you think you
understand what you thought I said, but I'm not sure you realize
that what you heard is not what I meant." (Laughter)
So the job of my field of cognitive neuroscience is to stand
with these ideas, one in each hand. And to try to understand how
you can put together simple units, simple messages over space
and time, in a network, and get this amazing human capacity to
think about minds. So I'm going to tell you three things about
this today. Obviously the whole project here is huge. And I'm
going to tell you just our first few steps about the discovery
of a special brain region for thinking about other people's
thoughts. Some observations on the slow development of this
system as we learn how to do this difficult job. And then
finally, to show that some of the differences between people, in
how we judge others, can be explained by differences in this
brain system.
So first, the first thing I want to tell you is that there is a
brain region in the human brain, in your brains, whose job it is
to think about other people's thoughts. This is a picture of it.
It's called the Right Temporo-Parietal Junction. It's above and
behind your right ear. And this is the brain region you used
when you saw the pictures I showed you, or when you read Romeo
and Juliet, or when you tried to understand Alan Greenspan. And
you don't use it for solving any other kinds of logical problems.
So this brain region is called the RTPJ. And this picture shows
the average activation in a group of what we call typical human
adults. They're MIT undergraduates. (Laughter)
The second thing I want to say about this brain system is that
although we human adults are really good at understanding other
minds, we weren't always that way. It takes children a long time
to break into the system. I'm going to show you a little bit of
that long, extended process. The first thing I'm going to show
you is a change between age three and five, as kids learn to
understand that somebody else can have beliefs that are
different from their own. So I'm going to show you a five-year-old
who is getting a standard kind of puzzle that we call the false
belief task.
Video: This is the first pirate. His name is Ivan. And you know
what pirates really like?
Pirates really like cheese sandwiches.
Child: Cheese? I love cheese!
R.S.: Yeah. So Ivan has this cheese sandwich. and he says "Yum
yum yum yum yum! I really love cheese sandwiches." And Ivan puts
his sandwich over here, on top of the pirate chest. And Ivan
says, "You know what? I need a drink with my lunch." And so Ivan
goes to get a drink. And while Ivan is away the wind comes, and
it blows the sandwich down onto the grass. And now, here comes
the other pirate. This pirate is called Joshua. And Joshua also
really loves cheese sandwiches. So Joshua has a cheese sandwich
and he says, "Yum yum yum yum yum! I love cheese sandwiches."
And he puts his cheese sandwich over here on top of the pirate
chest.
Child: So, that one is his.
R.S.: That one is Joshua's. That's right.
Child: And then his went on the ground.
R.S.: That's exactly right.
Child: So he won't know which one is his.
R.S.: Oh. So now Joshua goes off to get a drink. Ivan comes back
and he says, " I want my cheese sandwich." So which one do you
think Ivan is going to take?
Child: I think he is going to take that one.
R.S.: Yeah, you think he's going to take that one? Alright.
Let's see. Oh yeah, you were right. He took that one.
So that's a five-year-old who clearly understands that other
people can have false beliefs and what the consequences are for
their actions. Now I'm going to show you a three-year-old who
got the same puzzle.
Video: R.S.: And Ivan says, "I want my cheese sandwich." Which
sandwich is he going to take? Do you think he's going to take
that one? Let's see what happens. Let's see what he does. Here
comes Ivan. And he says, "I want my cheese sandwich." And he
takes this one. Uh-oh. Why did he take that one?
Child: His was on the grass.
R.S. So the three-year-old does two things differently. First he
predicts Ivan will take the sandwich that's really his. And
second, when he sees Ivan taking the sandwich where he left his,
where we would say he's taking that one because he thinks it's
his, the three-year-old comes up with another explanation. He's
not taking his own sandwich because he doesn't want it, because
now it's dirty, on the ground. So that's why he's taking the
other sandwich. Now of course, development doesn't end at five.
And we can see the continuation of this process of learning to
think about other people's thoughts by upping the ante and
asking children now, not for an action prediction, but for a
moral judgement. So first I'm going to show you the three-year-old
again.
Video: R.S.: So is Ivan being mean and naughty for taking
Joshua's sandwich?
Child: Yeah.
R.S.: Should Ivan get in trouble for taking Joshua's sandwich?
Child: Yeah.
R.S.: So it's maybe not surprising he thinks it was mean of Ivan
to take Joshua's sandwich. Since he thinks Ivan only took
Joshua's sandwich to avoid having to eat his own dirty sandwich.
But now I'm going to show you the five-year-old. Remember the
five-year-old completely understood why Ivan took Joshua's
sandwich.
Video: R.S.: Was Ivan being mean and naughty for taking Joshua's
sandwich?
Child: Um, yeah.
R.S.: And so, it is not until age seven that we get what looks
more like an adult response.
Video: R.S.: Should Ivan get in trouble for taking Joshua's
sandwich?
Child: No, because the wind should get in trouble.
R.S. He says the wind should get in trouble for switching the
sandwiches. (Laughter)
And now what we've started to do in my lab is to put children
into the brain scanner and ask what's going on in their brain as
they develop this ability to think about other people's thoughts.
So the first thing is that in children we see this same brain
region, the RTPJ, being used while children are thinking about
other people. But it's not quite like the adult brain.
So where as in the adults, as I told you, this brain region is
almost completely specialized. It does almost nothing else,
except for thinking about other people's thoughts. In children
it's much less so, when they are age five to eight, the age
range of the children I just showed you. And actually if we even
look at eight to 11-year-olds, getting into early adolescence,
they still don't have quite an adult-like brain region. And so,
what we can see is that over the course of childhood and even
into adolescence, both the cognitive system, our mind's ability
to think about other minds, and the brain system that supports
it, are continuing, slowly, to develop.
But of course, as you're probably aware, even in adulthood,
people differ from one another in how good they are at thinking
of other minds, how often they do it, and how accurately. And so
what we wanted to know was, could differences among adults, in
how they think about other people's thoughts be explained in
terms of differences in this brain region. So the first thing
that we did is we gave adults a version of the pirate problem
that we gave to the kids. And I'm going to give that to you now.
So Grace and her friend are on a tour of a chemical factory and
they take a break for coffee. And Grace's friend asks for some
sugar in her coffee. Grace goes to make the coffee and finds by
the coffee a pot containing a white powder, which is sugar. But
the powder is labeled "Deadly Poison". So Grace thinks that the
powder is a deadly poison. And she puts it in her friend's
coffee. And her friend drinks the coffee, and is fine.
How many people think it was morally permissible for Grace to
put the powder in the coffee? Okay. Good. (Laughter) So we ask
people how much should Grace be blamed in this case, which we
call a failed attempt to harm.
And we can compare that to another case where everything in the
real world is the same. The powder is still sugar, but what's
different is what Grace thinks. Now she thinks the powder is
sugar. And perhaps unsurprisingly, if Grace thinks the powder is
sugar and puts it in her friend's coffee, people say she
deserves no blame at all. Whereas if she thinks the powder was
poison, even though it's really sugar, now people say she
deserves a lot of blame, even though what happened in the real
world was exactly the same.
And in fact they say she deserves more blame in this case, the
failed attempt to harm, than in another case, which we call an
accident. Where Grace thought the powder was sugar, because it
was labeled "sugar" and by the coffee machine, but actually the
powder was poison. So even though when the powder was poison,
the friend drank the coffee and died, people say Grace deserves
less blame in that case, when she innocently thought it was
sugar, than in the other case, where she thought it was poison,
and no harm occurred.
People, though, disagree a little bit about exactly how much
blame Grace should get in the accident case. Some people think
she should deserve more blame, and other people less. And what
I'm going to show you is what happened when we look inside the
brains of people while they're making that judgment. So what I'm
showing you, from left to right, is how much activity there was
in this brain region. and from top to bottom, how much blame
people said that Grace deserved.
And what you can see is, on the left when there as very little
activity in this brain region, people paid little attention to
her innocent belief and said she deserved a lot of blame for the
accident. Whereas, on the right, where there was a lot of
activity, people payed a lot more attention to her innocent
belief, and said she deserved a lot less blame for causing the
accident.
So that's good, but of course what we'd rather is have a way to
interfere with function in this brain region, and see if we
could change people's moral judgment. And we do have such a tool.
It's called Trans-Cranial Magnetic Stimulation, or TMS. This is
a tool that lets us pass a magnetic pulse through somebody's
skull, into a small region of their brain, and temporarily
disorganize the function of the neurons in that region.
So I'm going to show you a demo of this. First I'm going to show
you, to show you that this is a magnetic pulse, I'm going to
show you what happens when you put a quarter on the machine.
When you hear clicks we're turning the machine on. So now I'm
going to apply that same pulse to my brain, to the part of my
brain that controls my hand. So there is not physical force,
just a magnetic pulse.
Video: Woman: Ready? Rebecca Saxe: Yes.
Okay, so it causes a small involuntary contraction in my hand by
putting a magnetic pulse in my brain. And we can use that same
pulse, now applied to the RTPJ, to ask if we can change people's
moral judgments. So these are the judgments I showed you before,
people's normal moral judgments. And then we can apply TMS to
the RTPJ and ask how people's judgments change. And the first
thing is, people can still do this task overall.
So their judgments of the case when everything was fine remain
the same. They say she deserves no blame. But in the case of a
failed attempt to harm, where Grace thought that it was poison,
although it was really sugar, people now say it was more okay,
she deserves less blame for putting the powder in the coffee.
And in the case of the accident, where she thought that it was
sugar, but it was really poison and so she caused a death,
people say that it was less okay, she deserves more blame. So
what I've told you today is that people come, actually,
especially well equipped to think about other people's thoughts.
We have a special brain system that lets us think about what
other people are thinking. This system takes a long time to
develop, slowly throughout the course of childhood, and into
early adolescence. And even in adulthood, differences in this
brain region can explain differences among adults in how we
think about and judge other people.
But I want to give the last word back to the novelists. And to
Philip Roth, who ended by saying, "The fact remains that getting
people right is not what living is all about anyway. It's
getting them wrong that is living. Getting them wrong and wrong
and wrong, and then on careful reconsideration, getting them
wrong again." Thank you. (Applause)
Chris Anderson: When you start talking about using magnetic
pulses to change people's moral judgments, that sounds alarming.
(Laughter) Please tell me that you're not taking phone calls
from the Pentagon, say.
Rebecca Saxe: I'm not. I mean, they're calling, but I'm not
taking the call. (Laughter)
C.A.: They really are calling? So, then seriously, then
seriously, you must lie awake at night sometimes wondering where
this work leads. I mean you're clearly an incredible human being.
But someone could take this knowledge and in some future not
torture chamber, do acts that people here might be worried about.
R.S.: Yeah, we worry about this. So, there is a couple of things
to say about TMS. One is that you can't be TMSed with out
knowing it. So it's not a surreptitious technology. It's quite
hard actually to get those very small changes. The changes I
showed you are impressive to me because of what they tell us
about the function of the brain. But they're small on the scale
of the moral judgments that we actually make.
And what we changed was not people's moral judgments when
they're deciding what to do, when they're making action choices.
We change their ability to judge other people's actions. And so
I think of what I'm doing not so much as studying the defendant
in a criminal trial, but studying the jury.
C.A.: Is your work going to lead to any recommendations in
education, to perhaps bring up a generation of kids able to make
fairer moral judgments?
R.S.: That's one of the idealistic hopes. The whole research
program here, of studying the distinctive parts of the human
brain, is brand new. Until recently what we knew about the brain
were the things that any other animal's brain could do too. So
we could study it in animal models. We knew how brains see, and
how they control the body, and how they hear and sense. And the
whole project of understanding how brains do the uniquely human
things, learn language, and abstract concepts, and thinking
about other people's thoughts, that's brand new. And we don't
know yet, what the implications will be of understanding it.
C.A.: So I've got one last question. There is this thing called
the hard problem of consciousness, that puzzles a lot of people.
The notion that you can understand why a brain works, perhaps.
But why does anyone have to feel anything? Why does it seem to
require these beings who sense things for us to operate? You're
a brilliant young neuroscientist. I mean, what chances do you
think there are that at some time in your career someone, you or
someone else, is going to come up with some paradigm shift in
understanding what seems an impossible problem.
R.S.: I hope they do. And I think they probably won't.
C.A.: Why?
R.S.: It's not called the hard problem of consciousness for
nothing. (Laughter)
C.A.: That's a great answer. Rebecca Saxe, thank you very much.
That was fantastic. (Applause)