Analiz, bilim insanlarının yenilikçi süreçlerin içerik ve inisiyatifleri hakkındaki fikirlerinin geliştiğini ve 6 nesil yenilik süreçleri modelinde uygulamayı bulduğunu göstermektedir.
İlk (1G) ve ikinci (2G) jenerasyonlar "teknolojik itme" nin doğrusal modellerini yansıtır.
1980'lerin ortasına kadar, göstergelerüretim verimliliği değişti ve dördüncü nesil modeller ortaya çıktı - entegre edilen, üretim verimliliğinin değerlendirilmesinde, bir paralel-ardışık süreç olarak inovasyon anlayışına geçme becerisine dayanıyordu.
En önemli özellikleriüretim verimliliğinin göstergeleri, üretim ile Ar-Ge işbirliğinin derecesi, yatay işbirliği, yenilik sürecinin çeşitli aşamalarından temsilcilerinden oluşan gruplar arası grupların oluşturulması gibi.
1990'larda, gösterge sistemi yeniden değişiyorEntegre modelin daha da gelişmesini temsil eden beşinci nesil - stratejik ağların (5G) bir modeli olan üretimin verimliliğini ve formüle edilmesini ve bunun sonucunun yenilik olduğunu ortaya koymaktadır. İnovasyon süreci sadece işlevsel değil, aynı zamanda çok kurumlu, ağ bağlantılı hale gelir.
XXI yüzyılın başlangıcında, altıncı nesil model (6G) oluşuyor - açık bir model, görünüşü Ar-Ge'nin küreselleşmesiyle ilişkili.
İnovasyon sürecinin tanımının temeli yatıyordusözde "gizli" bilgi olarak üretim verimliliği gibi göstergeler. Burada inovasyon süreci, inovasyonların geliştirilmesi ve uygulanması için bir tür altyapı oluşturan çok seviyeli bir sistemdir.
Aynı zamanda, keskin bir artış nedeniylesanayileşmiş ülkeler yüksek teknoloji sektörlerinin rolü, içlerindeki en değerli varlıklar fikri mülkiyet nesnesidir. Son yıllarda, fikri mülkiyet haklarının değerlendirilmesine ilişkin teorik gelişmelerin ana vurguları, gelir, maliyet ve piyasa yaklaşımlarının sistematiğine uymayan bu değerlendirmede iş metotlarının uygulanmasının olanaklarının araştırılması üzerinde durmaktadır. Buradaki üretim verimliliği göstergeleri, sentezlerini temsil ederler ya da bu geleneksel modellerin doğasında bulunan elementlerin hiçbirine sahip olmadıkları kadar orijinal olmalarına neden olurlar. Bu hakkında:
- Eklenen ekonomik değer modelleri - EVA;
- Katma hissedar değeri modelleri - SVA;
- gerçek seçenekler değerlendirme yöntemleri - ROV yöntemi.
“Dış ortam” - “organizasyon” sistemlerinin etkileşimi seviyesinde, inovasyon elde etme koşullarını ve inovasyonun dağıtım ve kullanım koşullarını ayırmak gerekir.
Yeniliklerin elde edilmesi için organizasyonel koşullar, modern kurumsal inovasyon biçimlerinin geliştirilmesini içerir: yönetim ve iş, program hedefli ve inisiyatif.
Yenilikleri elde etmek için ekonomik koşullar şunlardır: hükümet siparişleri, vergi indirimleri, tercihler, faydalar, tatiller, krediler ve taksitler ve diğer olaylar.
Yeniliklerin dağıtımı ve kullanımı için koşullar ve teşvikler şunlardır:
1. Ticari ve ticari olmayan teknoloji transferinin geliştirilmesi için organizasyonel teşvikler;
2. Teknoloji akışına elverişli ekonomik teşvikler.
"Organizasyon" - "innovator" sistemlerinin etkileşimi seviyesinde, aşağıdakiler vurgulanmalıdır:
1. Örgütsel: benzer fikirli takımların oluşturulması;
2. Fikri mülkiyet haklarının gerçek yaratıcısına güvence altına alınması yoluyla yazar-yenilikçiliğinin ahlaki-psikolojik, ahlaki teşviki
3. Yazar-yenilikçinin ekonomik - doğrudan malzeme teşviki: gerçek yaratıcılarının fikri mülkiyet haklarını güvence altına alarak, telif hakkı, toplu ödeme, ikramiye, telif hakkı ödemesi yoluyla kar payı paylaşma; dolaylı maddi faydalar: serbest zamanla.