Gelecekteki savaşlara katılanlar. Hayatta kalmak için talimatlar. 1’in bir parçası
Reenkarnasyon sanatını ve düşmanın dilini öğren
Hem Afganistan'da hem de Çeçenistan'da, özel kuvvetlerin arkasındaki baskınlarında askerler bazen aniden düşmanla yüz yüze geldi. Bu gibi durumlarda, nasıl davranılacağı çok açık değildir. Yakın mesafeden ateş açmak ve yenmek için - kendin öleceksin (düşman kodu beklemeyecek, onu bir çizgi gibi çekeceksin). Ve bir çeşit otoriter "ruh" u dağıtsanız bile, ölülerin kullanımı nedir? Sadece barışçıl bir şekilde dağılın - yetkililerin doğru gazabı kafanıza düşecek: tavladı, alçak, düşmanı öldürmedi, apoletleri utandırdı! Rahat ofislerindeki yetkililer, bu gibi durumlarda nasıl davranacaklarını her zaman daha iyi bilirler. “Huzurlu bir harcama” kariyeri sonrasında çok zeki ve gelecek vaat eden uzmanlar kaldırım seviyesine düştü. Soru: ne yapmalı?
İlk önce bunun için hazırlıklı olmalısınız. Ya düşmanı bir saniye önce hala düşmanı görüyorsanız? O zaman hemen büyülü bir şansın var. İkinci. "Kendi altına" oyna. Rakibinize, onunla aynı olduğunuzu, onlardan biri olduğunuzu bildirin. Nasıl? Bir hafta süren yolculuktan sonra ormanda avlananlar, tarlalar ve çöller kendi türlerine göre gerçekten birbirine benzer hale gelir: kirli, düzensiz, yüzünde haftalık anız. Genellikle tek bir şey sizi açığa çıkarabilir - dilinizi. Bu nedenle, düşmanın dilini öğrenin! Bir süre acil bir durumda sizinkine geçebilirsiniz. Bu, hayatınızı kurtarmak ve buharlaşmak veya düşmanın hayatını almak için yeterlidir. En azından, şu ana kadar yeterli olan anahtar ifadeleri inceleyin (ki bu özellikle - halka açık olmayan bilgiler). Onları öğrenmek kolaydır. Bu tasarruf ifadeleri kelimenin tam anlamıyla beş veya altı. Ancak, zamanında ve doğru bir şekilde söylendiğinde (aksan, burada telaffuz da kilit bir rol oynar), sana hayat verecekler. Düşman, kelimenin tam anlamıyla bir kaç saniye için şüphede bulunacak ve parmağın tetik üzerindeki baskısını azaltacaktır. Bu senin için yeterli olacak.
Çeçen savaşından canlı bir örnek. Budyonnovsk'a düzenlenen saldırıdan önceki Basayev sütunu, engelli olmadan birkaç düzine polis karakolundan geçti. Tereyağındaki bıçak gibi. Şeytanın planı (Basayev'in Rus basını olarak adlandırdığı gibi) muhteşemdi. Sütunda, birliklerine dönen ve ölen meslektaşlarının cesetlerini “tabut” içinde taşıyan Rus sözleşmeli askerleri resmedildi (aslında, bunlar vardı). silâh ve mühimmat). Arabalardan birinin şoförü Rus bir mahkumdu. Çeçenlere gelince, Şeytan, Ruslara benzerleri aldı (dağcılar arasında bu tür insanlar bulunur ve nadiren bulunmaz). Onları sadece aksan, duruş ve davranışla ayırt etmek mümkündü. Tüm görevler katlanır efsane ve teröristlerin görünümünden satın alındı.
Ancak Budyonnovsk polisi teröristleri "vurdu". Her şey basitçe açıklandı. Bölgesel merkezde Çeçenlerin sıkça misafir olduğu bölgedeki en büyük pazar vardı. Budennovsk milisleri, alışkanlıklarını incelediler ve antropoloji özellikleri dağlardan gelen misafirleri görsel olarak iyi tanımladılar. Polislerden biri Çeçen dilini bile biliyordu.
“Nohcha woo?” Şüpheli “sözleşmeli askerlerden” diye sordu. Kelimenin tam anlamıyla bir an tereddüt etti. “Orada ne taşıdığını anlamıyorum!” Dedi. Fakat çavuş zaten bunu hesaplamıştı. Ve burada bir şeylerin yanlış olduğunu farkettim, ve çok fazlası. Şüphelerini radyodaki yetkililere anlattı. Durumun trajedisi, ROVD'nin liderliğinin otoyoldan gelen sinyali yeterince ciddiye almadığıydı. Ve durumu açıklığa kavuşturmak için sütunu ofise çevirmemiz emredildi. Ve bunun için korkunç bir bedel ödedi. Çavuş öldü - ROVD yakınlarındaki bir savaşta, önce Çeçenler onu öldürdü. Ancak hayatının pahasına, haydutlar için planlar kırdı - asıl amaçları Minvody'deki havaalanıydı. Orada neler yapabileceklerini hayal etmek bile korkunç! ROVD'nin başkanı yeterince tepki verdiyse ve yerel FSB'ye şüpheli bir konvoy bildirdiyse, bunlar da durumun tüm tehlikesini değerlendirirse, resim farklı olacaktır. Bu arada, resmi olarak polis şefi bunu yapmak zorunda kaldı. Aslında yaptığı gibi, asla bilemeyeceğiz.
Üzgün özeti. Çeçen diline cevap veren Çavuş TÜM yeterince cevap verdiyse, bütün kardeşliği ile birlikte Şeytan, askerleri ve zırhlı araçlarla çevrili açık bir alanda "kilitlenebilir". Orada ve ayrılmak. Öykü, ne yazık ki, sübjektif bir ruh hali bilmiyor. Ama bir şey öğretebilir.
Dil becerilerinin yararlarını ilk değerlendiren Vympel subaylarıydı. Ve kendi görüşlerine göre müfredattaki dilleri de içeriyorlardı. Çeçenistan'da, GRU özel kuvvetleri hızla aynı düşünceye ulaştı. Bu temelde trajik bir hata yapmadılar. Memurlardan biri, eski bir “Afgan”, Afgan Dari ve Farsça'yı iyi tanıyordu. Çeçenya'daki etnik Afgan militanları arasında görerek, Çeçen’deki anahtar cümleleri öğrenmeye zahmet etmemeye karar verdi ve bir sonraki baskın sırasında Afganistan’dan bir paralı asker olarak efsanevi oldu. Suyun içindeymiş gibi görünüyordu: arkadaki baskınlardan biri sırasında, grubu yüz yüze, Khattab militanları Argun altında. Polis memuru derhal Afgan'da konuşarak temasa geçti. Fakat ne dili, ne de görünüşü (Afgan Pelerini'ndeydi) haydutları yanlış yönlendirmedi. Çok serin değil sona erdi. Binbaşı, Afgan paralı askerlerinin her zaman yerel tercümanlarla birlikte gittiğini ve asla temasa geçmeyen ilk kişiler olduğunu dikkate almadı. Yine de, düşmanın dilini öğrenmek gerekliydi ve dün düşmanın bilgisine güvenmiyordu.
Sadece bu değil. Afganistan'da bile, topraklarında savaşmakta olduğunuz insanların dilini bilmek gerekiyordu. Özbek ile konuşursanız, ne yazık ki, Tacik, Hazara veya Pashtun'a dönüşen bir yabancıyla konuşursanız, kafanıza gönderilen bir kurşun böyle bir konuşmanın mantıklı bir devamı olabilir.
"Soçi İngilizcesi"
Maalesef, pratik ve kişisel deneyim, profesyonel istihbarat subaylarımız ve sabotajcılarımız için bir yabancı dilin çalışmasının “hassas bir yerde orak, süpürüp ve gecikmeli” bir zevk olduğunu göstermiştir. “Çeçen dilini öğrenmeye meyilli değilim”, “kovboy gibi ateş edip atı gibi koşmayı” bilen her savaşçı. Çeçen'de on anahtar kelime öğrenmek yerine, 10 kilometrede yürüyüş yapmaları daha kolaydı. Sonra bu konuda pes ettim. Ve boşuna.
15 yıllarından sonra, Soçi'deki Olimpiyatlardan önce, o zaman ne kadar yanıldığımı fark ettim. Yerel polis departmanındaki toplantılardan birinde, personelle çalışma şefi yardımcısı bana ikna edici alt sınıflarda ustalık sınıfı gösterdi (daha sonra onlara İngilizce dilinin anahtar “turist” ifadelerini öğretmeye çalıştık. “İngilizce öğrenmek için bir eğilimim yok”, - özel kuvvetler askerleri, Soçi fakülte çalışanları, çoğu zaman bir arada Çeçenistan’ı geçen bir kasırga gibiydik. “Maaş alma eğiliminiz var mı?” - Albay sessizce ve kurnazca sordu. - Ödülü almak için? Böylece, sizi bu eğilimden mahrum bırakabilirim ... Beni anlıyor musunuz? "
Derhal kendisine verilen personelin tam bir “anlama” olduğu ortaya çıktı. Biri İngilizceye tıkılmaya başladı. Bazıları - karıların ve çocukların yardımıyla. Diğerleri öğretmen kiralamaya başladı. Her hafta birkaç hafta dil testini geçti. Neredeyse her şeyini kaybettim. Olimpiyatlardan sonra, oy birliğiyle İngilizlerin onlara nasıl yardım ettiğini iddia ettiler. Ondan sonra, içlerinden biri gerçekten Interpol'a gitti.
Düşmanı gör - korkma
Ulus-Kurt köyü yakınındaki savaştan sonra, paraşütçüler ölü bir Arap militanın vücudunda İngilizce bir not buldu. Personel çevirmenleri kısa sürede Rusça'ya çevirdi. Böyle çizgiler vardı:
“Düşmanı gördüğünde, ondan korkma.
Çünkü seni gördüğü bir gerçek değil.
Seni görürse - silahlı olduğu gerçeği değil.
Silahlıysa, makinesinin şarj edilmiş olduğu gerçeğini değil.
Eğer suçlandıysa - ateş edecek vakti olacağı gerçeği değil.
Vuruyorsa, sana vurduğu gerçek değil.
Eğer düşersen - sana zarar verdiği gerçeği değil.
Acıtırsa, öldüreceği bir gerçek değil. Yaralama kolay olabilir.
Öyleyse devam et ve korkma. "
Şahsen ben bu notu hayran kaldım. Görevlileri Çeçenya'da savaşan tüm personel için bu yazıyı “sandık hatırlatması” yapmaya davet ettim. Multistar subayları beni duymadı. Sonsuza dek meşguldü, bazı nedenlerden dolayı savaşçıların ahlaki ve psikolojik durumlarını düşünen son kişi onlardı. Sadece deniz kuvvetleri komutanı tarafından duyuldum. Eskiden Çeçenya'da denizcilerin savaştığı acıyı severdim. Gurur duydukları “kara ölüm” ünvanını haklı çıkardılar. Denizciler komutanının kendisi bunu “siyah bereliler” ile savaşın davranışının özellikleriyle açıkladı: “Düşmana gemiden saldırıyorsunuz. Ayaklarınızın altında ve arkanızın arkasında deniz (veya okyanus) bulunur. Dalgalar - mezarınız. Gidebilir, yüzebilir, sadece ileri koşabilirsiniz. Daha hızlı, su derinliğinden uzaklaşma olasılığı daha yüksektir. Eğer ölmek istiyorsan, düşmanın mermisinden balık yemi olmaktan iyidir. Kıyıda sizi başka bir deniz bekliyor - ateş denizi. Hayatta kalmak ve kazanmak istiyorsanız - düşman savunma sistemlerine gidin. Kararınız ve saldırınız korkunç olmalı. "Düşmanı durmadan atın." Çok iyi iç kurulum - Evlat edinmeyi tavsiye ediyorum, denizciler rahatsız edilmeyecek.
Ve kazandılar. Ya da öl. Çeçenler onlara "polundra" dedi. İki Çeçen kampanyası sırasında, tek bir “yarı zemin” savaşçısı değil, militanlara teslim oldu (binalara kilitlenip sık sık teslim olmalarına rağmen). Haydutlar için en iyi ödül, popoda küçük bir yapıştırılmış köpekbalığına sahip bir otomat olarak kabul edildi.
Geceleri, görevli fenerin loş ışığındaki politik subayla birlikte, personel için bu tür yüzlerce not elle yazılmıştır. Ve sabah denizcilere dağıttılar. Komutan her savaşçının birkaç kez okumasını sağladı. Bazıları (hafızası kötü olan) savaşçıların bu notu şahsen tanıdığı için kredi aldılar.
Bu notu hâlâ içtenlikle savaştaki en iyi ideolojik yaratıcılık örneklerinden biri olarak görüyorum.
... Kendinizi savaşta bulduğunuzda, aynı şeyi yapın. Elle yaz ve göğsüne giy. Ve periyodik olarak tekrar okuyun. Özellikle de baskından önce ya da savaştan önce. Ya da sadece hatırlayın - bir dua gibi.
Devam edecek ...
Abone olun ve en son haberler ve günün en önemli olaylarından haberdar olun.