Ulusal konulardaki diyalog ikiyüzlülük veya zahmetsizce yürütülmelidir. Şu anda, karakterize ettiği şey bu, son derece endişe vericidir.
İkiyüzlülük ile başlayalım. Uzun kariyerleri olan deneyimli politikacılar, Yunan-Türk meseleleri hakkındaki görüşlerini dile getiriyorlar. Çoğu, sorumluluk sahibi olan ve bu sorunları doğrudan veya dolaylı olarak ele alan kişilerdir. Kişi geçmiş hatalar ve kaçırılan fırsatlar hakkında tekrar tekrar konuştuklarını duyduğunda, merak ediyor, “Peki o zamanlar neredeydin? Onlar hakkında ne yaptın? ”
Yunan politikacılarının maalesef kaçındıkları bir öz-eleştiri modemi varsa, argümanları daha ikna edici olacaktır. Aynısı, hassas ve zor konuların ele alınması konusunda dile getirilen eleştiriler için de geçerlidir. Koordinatların sunulmasını veya bir Yunan münhasır ekonomik bölgesinin (EEZ) beyanını yöneten ve destekleyen herkes, toprak sularımızın 12 mil genişlemesini, Mısır veya Kıbrıs ile bir anlaşmaya varılamamayı eleştiren önce PASOK, Yeni Demokrasi veya SYRIZA ile iktidardayken başarılı olamadılar. Şüpheli bir kişi, ardışık hükümetlerin neden Helen Silahlı Kuvvetlerinin – umutsuz olmasa bile – en azından gerekli olmasa bile – biraz yatırım yapmadığı sorusuna bir cevap verilmesi gerektiğini de ekleyecektir.
Bugün bir dönüm noktasındayız. Ankara, müzakere masasında oturmayan Atina olduğunu kanıtlamak için Yunanistan’ı tüm ikili meselelerde koşulsuz bir diyaloga davet etmeye devam edecek. Türkiye, elbette, hiçbir Yunan hükümetinin adaların askersizleştirilmesini veya adacıkların ve yerleşik adaların egemenliğini müzakere etmeyi kabul edemeyeceğinin farkındadır. Yok. Çıkmaz çıkınca Ankara önümüzdeki aylarda bizi test edecek. Rodos ve Kastellorizo arasında bir araştırma gemisi gönderecek. Amacı ya Yunanistan’da olası bir “olaydan” kaçınmak için müzakere etme baskısını artırmak ya da bir “olay” dan sonra müzakere etmek olacak.
Bu iklimde, hala gelecekte olan bir şey için şimdi tarih yazmaya çalışanlara katılmıyorum. Zamanı gelmedi. Olabilecek en kötü şey, Atina ve Lefkoşa arasındaki yeraltı gerilimi veya maksimalist talebin ne olduğu ve ulusal müzakereler için bir başlangıç noktası olmayan şey hakkında kamuoyunda bir tartışmaya katılmaktır. Kritik bir maç için sahaya çıkmadan önce televizyonda taktikler üzerinde kavga eden bir grup amatör futbolcuya benziyoruz. Rakip dinlerken, hatta gülüyorken, kendi zayıf yönlerimizi ve iç tartışmalarımızı ortaya çıkarıyoruz.