Denizanalarının %90-95 oranında sudan oluştuğunu, hatta karaya vurunca güneş altında neredeyse tümüyle buharlaştığını biliriz. Bu hayvanların beyninin olmayışı da bizi şaşırtabilir ama unutmamalı ki denizanasının tek eksiği beyin değil.
Denizanalarının vücudu ektoderm altında, birkaç hücre kalınlıktaki bir şeffaf katmandan oluşur. Ektoderm öyle incedir ki oksijen ve besin, difüzyon yoluyla vücuda girebilir ve atıklarda da aynı biçimde atılabilir.
O yüzden de denizanasının kalbe, dolaşım sistemine, sindirim sistemine ve boşaltım sistemine ihtiyacı yoktur. Dahası denizanaları hareket için akıntılardan faydalandıkları ve pasif olarak avlandıkları (yani gıdanın çarpmasını bekledikleri) için, suyun niteliğini gösteren birkaç basit reseptör ve aydınlıkla karanlığı ayırt etmesini sağlayan ışığa duyarlı hücreler dışında bir şeye ihtiyaç duymaz. Tüm bunlar bir araya gelince, denizanasının bizimki gibi üst düzey işlevleri yerine getirecek bir beyne zaten ihtiyacı olmadığı anlaşılıyor.
Beyni olmayan tek canlı denizanası da değil. Denizlerde yaşayan birçok canlı örneğin deniz hıyarı, deniz yıldızı ve mercanlar da beslenme, üreme gibi temel işlevlerini beyin olmadan yerine getirip yaşamını sürdürebiliyor.