Amin Maalouf’a ait sözler, Amin Maalouf resimleri, söylediği sözler. Ünlü sözler, söyleyişler, vecizeler, özlü sözler.
Amin Maalouf
Amin Maalouf, Lübnanlı bir yazardır. 25 Şubat 1949’da Beyrut, Lübnan’da doğdu. Beyrut’taki Fransız Üniversitesi’nde sosyoloji okudu. Beyrut günlük an-Nahar gazetesinin direktörüydü. Ancak, Lübnan İç Savaşı’nın başlangıcında 1975’te ülkeyi terk etti. Paris’e taşındı ve bugün hala orada yaşıyor.
Maalouf Fransızca yazıyor ve eserleri birçok dile çevrildi. 1993 yılında Rock of Tanios adlı kitabıyla Prix Goncourt’u aldı.
Amin Maalouf Sözleri
Bütün mutluluklar geçicidir; ister bir hafta sürsün, ister otuz yıl, son gün geldiğinde aynı gözyaşları dökülür ve bir gün daha sürsün diye cehennem ateşlerine razı olunur.
Uzaklara, tüm denizlerin, tüm sınırların, tüm ülkelerin, tüm inançların ötesine gitmekten asla çekinme.
Hayat başlar ve biter. Nasıl başlayıp, nerede sona erdiği değil, ikisi arasına neler sığdırabildiğin önemlidir.
- Hiçbir ülkeden, hiçbir şehirden, hiçbir kabileden gelmiyorum. Ben yolun oğluyum… bütün diller ve tüm dualar bana ait. Ama hiçbirine ait değilim.
- Sağduyu bıçak sırtı bir yoldur, iki uçurum, iki uç kavram arasındaki dar geçittir.
- Biz sadece bu gezegenin ziyaretçileri değiliz, tıpkı ona ait olduğumuz gibi o da bize ait, geçmişi bizim, geleceği de.
- Herkesi bir göçmen ve bir azınlığın bir üyesi haline getirmesi, yaşadığımız çağın bir özelliği değil midir?
- Her şeye sahip birine bile eski bir kitap hediye edilebilir.
Onurlu bir adam, susuzluğunu giderdiği kuyuya taş atmaz.
- Nasıl mı dua ederim? Güle bakarım, yıldızlara bakarım, yaratılışın güzelliğine hayran kalırım.
- Tüm zevkler ödenmelidir, fiyatlarını belirtenleri hor görmeyin.
- Bizde erkekler savaşır, ama onlara kiminle savaşacaklarını kadınlar söyler. Semerkant
Din nedeniyle cömert davranan insanlara derin bir saygı duyuyorum. Ama dinin kötüye kullanılmasının feci sonuçlara yol açtığı bir ülkeden geliyorum.
İnsanların en hayırlısı insanlara faydalı olanıdır.
Geçmiş parçalanmaya, yeniden yapılandırılmaya, yeniden keşfedilmeye bağlıdır. Yalnızca bugünün gerçeklerini toplamaya hizmet eder. Eğer şimdimiz geçmişin çocuğuysa, geçmişimiz şimdinin çocuğudur. Ve gelecek ektiklerimizin hasatçısı olacak.
Hiçbir şeye şaşırma, hakikatin de insanların da iki yüzü vardır.
Dünyayla olan ilişkim bu: her zaman gerçeklikten kaçmaya çalışıyorum. Ben bir hayalciyim; Çağımla veya içinde yaşadığım toplumlarla uyum içinde hissetmiyorum.
Öğretiler insana hizmet etmek içindir, tersi değil.
Aklı başında olmayı da bilirim, delirmeyi de.
Sevimli biri de olabilirim , iğrenç biri de… Semerkant
İnsanın kendi iç hesaplaşmalarıyla tamamen baş başa kalmak istediği anlar vardır ve o noktada en küçük bir dış müdahale bile saldırı gibi algılanır.
Hayat bir ateş gibidir. Yoldan geçen kişinin unutduğu alevler. Rüzgarın saçtığı küller. Bir adam yaşıyordu.
Bu gece gözyaşlarının akmasına izin ver, ama yarın savaşa yeniden başlayacaksın. Bizi yenen her zaman sadece kendi üzüntümüzdür.
İnsan geçmişin yok olması karşısında kolay avunur; asıl kaldırılamayan geleceğin yok olmasıdır.
Tarihin bize şunu ya da bunu öğrettiğini söyleyemezsiniz; bize cevaplardan çok soru ve her soruya birçok cevap verir.
Denize düşüp kaybolan su damlası, toprağa karışan toz zerresi. Nedir bu dünyaya gelip gidişimizin manası? Fena bir böcek işte, bugün var yarın yok. Semerkant
Ben yolun oğluyum, ülkem bir karavan ve hayatım en beklenmedik yolculuklar. Yeryüzüne ve tanrıya aitim ve onlara bir gün sonra geri döneceğim.
Kalk haydi, ebediyen uyuyacağız zaten. Bu söz her aklıma geldiğinde 7 saatten fazla uyuduğum vakitler ziyandaymış gibi hissederim, lakin uyku muhteşemdir.. Semerkant
Her zaman Cennetin tüm sorunları ve Cehennemin de çözümlerini icat ettiğini düşündüm.
Öyle bir an gelir ki tüm kararlar kötüdür; sorun, sonradan en az pişman olacağın kararı bulup seçmektir.
Gençliğine üzülmek bir işe yaramaz, ne de yaşlılığı kötülemek, ne de ölümde korkmak… Yaşamın senin içinde yaşamakta olduğun gündür. Yalnızca o. Avut kendini öyleyse. Mutlu ol ve hazır ol, çekip gitmeye.
Hem Hıristiyan olmam hem de anadilim olarak İslam’ın kutsal dili Arapça olması, kimliğimi şekillendiren temel paradokslardan biridir.
… doğduğumuz gibi, seçtiğimiz bir yolun kenarında ölüyoruz.
Yazmak için harcanan bir hayat bana kelimelere karşı dikkatli olmayı öğretti. En net görünen kişiler genellikle en hain olanlardır.
Gençliğim sırasında Lübnan’dan taşınma fikri düşünülemezdi. Sonra dedem, amcalarım ve Amerika, Mısır, Avustralya, Küba’ya gidenler gibi gitmem gerekebileceğini fark etmeye başladım.