Cirîd [cırid] “cirit”, 1950-1960 yılları arasında, atların en çok değerli olduğu dönemlere kadar, Karacadağ'da oynanan bir oyundu. Xalikanlı' lar için, cirid hem atın kıvraklığını, hızlılığını test etmek ve hem de at sürücüsünün iyi bir binici olup olmadığını gösteren bir gerekçe veya meşguliyet idi. Oyuncular atlarını en iyi atlardan seçerlerdi.
Bu oyunda kullanılan Çokê Cirîd “cirit değneği”, genellikle çobanların küçükbaş hayvanlar için kullandıkları değnek “şıv” ile aynıdır. Oyun esnasında şıv-ın, iki fonksiyonu vardı: kamçı, atı yönlendirmek ve hızlı koşmasını sağlamak, ve oyun aleti olarak da karşı oyuncu biniciye atılmak için kullanılırdı.
CIRÎD kelimesi, Arapçada ki carīd “kabuğu soyulmuş hurma dalı” kelimesine denk düşmektedir.
Bu oyun en az iki katılımcıyla oynanır. Ciritin yapılacağı alanlar, genellikle atların kolayca hareket edebileceği yerlerin olmasına dikkat edilir. Ya takım halinde, yada ferdi olarak oynanır. Atılan bir cırîdin (değneğin) ata veya sürücüye isabet etmesi halinde, oyuncu yanar veya karşı taraf oyunu kazanmış olur.
Günümüzde bu oyuna yeni kurallar eklenerek, yarı profesyonel, Anadolu'nun bazı bölgelerinde bir spor dalı olarak devam etmektedir.