İçinde (M)ötekilik: Kadın Olma Seçimleri Üzerineyazar Pragya Agarwal, bir anne olarak kendi deneyimlerini, genellikle kapalı kapılar ardında tutulan sesler, düşünceler ve gerçeklerle iç içe geçiriyor.
Adrienne Rich’i okuduğumda Doğuştan Kadına Dair Deneyim ve Kurum Olarak Annelik, Yakında ayrılacağım bir kolejdeydim. Beyaz kardeşlik kültürünün hakim olduğu ve kadın bedenlerinin güvenliğinin ve özerkliğinin oldukça önemsiz hissedildiği bir kurum.
Piyano performansı anadalı olmanın (günde dört saat pratikle) derslerinin ve gereksinimlerinin ötesinde, kadın bedenlerinin özerkliğinin ve korunmasının var olmadığını hissettiğim bir yerde kendimi ve arkadaşlarımı güvende tutmanın ek yüküyle yaşadım. . Bu görev giderek tam zamanlı bir iş gibi hissettirdi.
Rich’in kitabının ana konusu olan annelik, bir ömür uzakta hissettirdi ve yine de kitap, daha önce sahip olmadığım ataerkil bir dünyada kadın olmanın gerçekliğine bakmanın bir yolunu verdiği için, yine de ileri görüşlü, güçlü ve hareketliydi. . Hem kadınlığı hem de anneliği ikircikli bir şekilde görmeme izin verdi.
son zamanlarda okuduğuma göre Pragya Agarwal’ın Ocak ayında ciltsiz olarak yayınlanan en son kitap, (M)ötekilik: Kadın Olma Seçimleri Üzerine Kendimi birçok yönden paralel bir evrende buldum. Yirmi yıl sonra, bir pandemi sırasında anne oldum ve bir kez daha kendimi ve başkalarını (bu sefer çocuklar) güvende tutmak tam zamanlı bir iş gibi geliyor. Benzer şekilde, özellikle bu bedenler beyaz değilse, kadın bedenlerinin güvenliğinin ve özerkliğinin aşındığını görüyorum. Agarwal’ınki gibi sosyal normlara ve tabulara karşı çıkan ve kadınların yaşamları hakkında açık ve dürüst bir şekilde konuşan hikayelerin önemini hatırlatıyorum.
Kısmen anı, kısmen sosyolojik çalışma, Agarwal’ın bir anne olarak kendi deneyimlerini, önce beklenmedik bir şekilde ve sonra bir vekil kullanarak derinlemesine araştırması, genellikle kapalı kapılar ardında tutulan sesleri, düşünceleri ve gerçekleri ortaya çıkarır. Kadınların kendi bedenlerimizi anlamaktan ve tanımaktan nasıl caydırıldığını ve hamilelik ve (in) doğurganlık konusundaki dilin cinsiyetçi, önyargılı ve ataerkil kalmasının altını çiziyor.
Annelerin yetenekli, güzel ve fedakar olmasını istiyoruz, ancak kadınların nasıl anne olduklarına dair anlamlı tartışmalara veya anlayışlara girmek istemiyoruz. Anneliğin ne kadar çirkin olabileceğinin de hatırlatılmasını istemiyoruz. Ve elbette, annenin saygın (ve kötülenmiş) rolünü üstlenenlerin üstlendiği büyük miktarda ödenmemiş emekle yüzleşmek istemiyoruz.
Kadın bedenlerinin güvenliğinin ve özerkliğinin aşındığını görüyorum ve Agarwal’ınki gibi sosyal normlara ve tabulara karşı çıkan ve kadınların yaşamları hakkında açıkça ve dürüstçe konuşan hikayelerin önemini hatırlatıyorum.
Bugün, Agarwal’ın kitabının çok etkili bir şekilde araştırdığı kadın olma seçimleri, viral mutasyonlar, artan enfeksiyon oranları ve kırılma noktasında bir sağlık sistemi ile küresel bir salgın karşısında her zamankinden daha fazla endişe duyuyor. Hiçbir şey basit değil. Hiçbir şey net değil. Hiçbirşey kolay değil.
Kitabın açılışında bize “hikayeler önemlidir. Bireysel hikayeler evrensel deneyimlere yansır. Ve kadınların hikayeleri gizlendi, görmezden gelindi, kenara itildi.” Bu, Rich’in 45 yıl önce annelik üzerine çığır açan çalışmasını yayınladığı zaman doğruydu ve bugün de geçerliliğini koruyor.
Agarwal, özellikle kısırlık söz konusu olduğunda, annelikle ilgili sınırlı kanonda yer alan hikayeleri, beyazı merkeze alan hikayeleri, orta sınıf deneyimlerini genişletmeye niyetli. Kadın bedenleri ve hamile kalma süreciyle ilgili tıp alanında örtük olan sürekli önyargıyı öne ve merkeze koymaya şiddetle kararlıdır. Belirttiği gibi, tıpta cinsiyetçi dil hakimdir ve kadınlar genellikle kendi bedenlerimiz hakkında ne yazık ki bilgisiz olan pasif katılımcılar olarak sunulur. Kitabın bu yönü beni derinden etkiledi çünkü son hamileliğimden beri rahim sarkması olduğunu öğrendim. on Yıllar önce.
“İnsanları daha fazla bilgi ve bilgiyle güçlendirmek, elbette daha iyi seçimler ve kararlar almalarına yardımcı olacaktır, ancak toplum bunu gerçekten istiyor mu?” Agarwal, okuyucuları yalnızca bilimdeki örtük önyargıları değil, aynı zamanda kendi içimizde tuttuğumuz önyargıları da düşünmeye zorlarken soruyor.
Özünde, bu kitabın benim için gücü, yalnızca nadiren anlatılan bir annelik hikayesini anlatabilmesi değil, aynı zamanda önyargıyı sorgulamadaki ısrarı. Toplum, kimin anne olabileceği ve olması gerektiği ve anneliğe giden hangi yolların kabul edilebilir, övülebilir, reddedilebilir, vb. hakkında çok sınırlı bir görüş sunar. Agarwal’ın anneliğe yolculuğu sayesinde, kendi yolculuğumu bana sunduğu güçlü bir şekilde yeniden gözden geçirmeyi başardım. özgürlük ve lütuf.
Anne olma sürecim Agarwal’ınkinden çok farklı olsa da, yine de kendimi çok görülen kitabını okuduğumda, eşitsizlik hakkında çok açık bir şekilde konuştuğu ve annelik ve annelik olan çokluğu vurguladığı için.
Agarwal, anneliği genellikle beraberinde gelen ataerkil yapıları kabul etmemizi gerektiren bir eylemden ziyade bir meydan okuma eylemi olarak görüyor. Bu benim anneliğe yaklaşımımı yansıtıyordu ve çok sayıda annenin karşılaştığı gerçekleri kabul etmesini çok takdir ettim: gözaltındaki kadınlar (göçmen veya başka türlü), doğum yapan trans erkekler ve yaşadıkları cinsiyet disforisi, taşıyıcı anne olmayı seçen anneler Ve bircok digerleri.
Kitap Agarwal’ın kişisel hikayesine odaklanırken, bunu diğer hikayeleri dışlayarak yapmıyor, daha çok annelik ve seçimler hakkında çok daha kapsamlı bir anlayışa duyulan ihtiyacı kabul ediyor. Tümü kadın yüzü. Daha da önemlisi, bu seçimleri tek tip veya homojen olarak ele almıyor. Bunun yerine, toplumsal deneyimler, din, ırk, sınıf, cinsiyet kimliği ve diğer faktörlerin kadınların karşı karşıya kaldığı seçimleri ve kadınların genel olarak seçimlere erişimini nasıl etkilediğini dikkatle not eder.
Agarwal, anneliği genellikle beraberinde gelen ataerkil yapıları kabul etmemizi gerektiren bir eylemden ziyade bir meydan okuma eylemi olarak görüyor.
Beni Rich’in çalışmasına çeken şey, beni Agarwal’ınkine de çeken şey, anneliğin müphemliğinin tanınması ve anne olmanın ne demek olduğunu ifade etme mücadelesi.
“Her nasılsa cephanemizde annelik öfkesi ve kararsızlığı için hiçbir kelime yok;” hiçbir kelime yok, en azından “aşkımızla yan yana durabilecek” diye yazıyor.
Bu doğru olsa da, aynı derecede doğrudur (Annelik bize ihtiyacımız olan bazı kelimeleri verir. Bu kitap, daha önce görünmez hisseden birçok annede derinden yankılanacak. Agarwal’ın sözlerini okurken, umarım o anneler sahip olmak anne olmanın ne anlama geldiğine dair ortak anlayışımız gelişebilsin diye onların deneyimlerini dile getirin.
İmzala ve paylaş Hanım.’nin “Kürtaj Yaptık” dilekçesini yeniden başlattıİster kendiniz kürtaj yaptırmış olun, ister sadece sahip olanlarla dayanışma içinde olun – Yüksek Mahkeme, Kongre ve Beyaz Saray’ın şunu bilmesini sağlayın: Güvenli, yasal, erişilebilir kürtaj hakkından vazgeçmeyeceğiz.
Bir sonraki:
Kaynak : https://msmagazine.com/2022/05/07/motherhood-as-unexpected-stories-that-defy-the-mold-of-being-a-mother/