Çarpık arkadaşlıklar, karanlık kurgu için harika bir besin olabilir ve onun heyecan verici ilk romanında, Serseri , Christine Lennon, bir üniversite üçlüsünün karmaşık dinamiklerini ustaca araştırıyor:
'Niye merhaba Elizabeth, New York'un bilgili kadın. Bu Caroline. ' Betsy, kulağında kayıtlı ses gibi ahizeyi tutarak şaşkına döndü. Arkadaşım Betsy'yi arıyorum. Belki onu hatırlarsın? Bir keresinde, Ocak ayında Luau temalı bir kardeşlik partisinde sahte çim etek ve bikiniler giydik. Elbette, asla böyle bir şey yapmazsın Elizabeth. Betsy'yi görürseniz, beni aramasını söyleyin. New York'a ya da The City'ye geliyorum, eminim şimdi onu çağırıyorsun. Önümüzdeki Cuma orada olacağım. '
Kitap, neden olabilecekleri acıya rağmen çoğumuzun sürdürdüğü yıkıcı dostluklar hakkında düşünmemizi sağladı. Christine'e ve onun (çılgın olmayan) arkadaşına sorduk, Wendy Mogel , Ph.D., beğenilen çocuk psikoloğu, terapist ve yazar ( Derili Bir Dizin Kutsaması , Bir B Eksi Kutsaması ve gelecek Sesli Dersler ) çılgınlık fenomeni - ve kendinizi biriyle bir ilişkiye saplanmış bulduğunuzda başa çıkma stratejileri hakkında konuşmak.
Christine Lennon ve Wendy Mogel, Ph.D. Talk Frenemies
CL:Yaklaşık 150 sayfalık Serseri Her şeyin yanlış olduğunu anladığımda: Gergin bir gerilim romanı, gerçek hayattaki bir olayın kurgusal bir versiyonu planlamıştım - bir seri katilin üniversitemdeki beş öğrenciyi öldürdüğü zaman hakkında Ama kitap şekillenirken, yazdığım türden bir gerilimin kan ya da vahşet üzerinde büyük olmadığını gördüm. Hayatın o döneminden çıkardığım gerilim ve drama arkadaşlıklardan geldi. Gezici pantolonun kardeşliği değil, dağınık, zor arkadaşlar, yirmi yaşındayken edindiğiniz arkadaşlar, hastalanana kadar sizi güldüren ve sizin hakkınızda bu kadar çok şey bilenler tehlikeli hissedebilir. sizi incelikli ve o kadar da süptil olmayan şekillerde zayıflatır. Çılgınlıklar hakkında yazıyordum, yanında bir tutam gerilim var. Hikaye, hayal ettiğim karanlık notalara dokundu, ama bir şekilde beklemiyordum. Ve bana pek çok soru bıraktı.
Çılgınlık kelimesi 1950'lerde ünlü dedikodu köşe yazarı Walter Winchell tarafından icat edildi ve dostluklar - iyi niyetli olduklarını iddia eden ancak güvenilemeyen arkadaşlar - insanlar topluluklar oluşturdukları sürece var oldular. Hatırlayabildiğim kadar uzun süredir kendi çılgınlığımla mücadele ettim: Güvenecek yanlış insanları seçmek, savunmasızlığımı açmak ve daha sonra bunu bana karşı kullanan insanlarla paylaşmak. Hayatımda dönen bir kadın kapısını içeren onlarca yıllık deneme yanılma sürecinde (çoğu harika, birkaçı o kadar da değil), her biri kendi özel yöntemiyle zehirli altı çılgınlık arketipi gözlemledim:
Var Rakip , ne pahasına olursa olsun kazanması gereken Dedikodu Kim ağzını kapalı tutamaz The Underminer Başarınızı kutlamayacak ya da kutlayamayacak Eleştirmen 'Sana karşı dürüst olabilir miyim?' Gaslighter tüm kanıtlar aksini işaret etse de, onun ekibinizde olmadığını düşünmek için paranoyak olduğunuzu söyler ve Buzz-Killer Debbie-Downer tarzı bir olumsuzluk kara deliği, açıklamaya ihtiyaç duymaz.
Kitabı tartıştığım, sosyal çevresinde bu çılgınlıklardan en az birine sahip olmayan tek bir kişi bile soruyu akla getiriyor. neden? Neden yetişkin kadınlar, mutluluklarını sakatlamak için plan yapan bu yıkıcı ikili ajanlara neden tahammül etsinler? Ve eğer varsa, hayatımızda ne amaca hizmet ediyorlar?
Wendy, ebeveynlerin sadece çocuklarıyla değil, özellikle anneler arasında gittikçe karmaşıklaşan sosyal dinamiklerde zor sularda gezinmelerine yardımcı olmak için geleneksel Yahudi öğretilerinden yararlanıyorsun. Ayrıca, günlük yaşamın zorluklarında 'kutsama' ya da öğretme bulma konusunda harikasınız.
Öyleyse, bunun faydası nedir: Sizce yetişkin kadınlar neden çıldırır?
WM:Sizin hakkınızda dedikodu yapan, sizi zayıflatan veya başarınızdan mutlu olamayan kötü bir arkadaş, klasik kötü erkek arkadaş rolü gibidir. Çoğu kadın için kötü bir arkadaş / erkek arkadaş, mükemmeliyetçiliği için bir basınç valfi tahliyesi görevi görür. Tarihin bu anında kadınların iyi olması beklenen çok şey var. Kadınların sadece tüm geleneksel kadın alanlarında üstünlük sağlamaları, herkesin duygularını tüm eğilim ve arkadaşlık hormonlarımızla önemsemeleri gerekmez - aynı zamanda doğru şekilde görünmeleri, doğru insanlarla takılmaları, görünen bir eve sahip olmaları gerekir. belirli bir şekilde ve benzeri görülmemiş bir düzeyde profesyonel olarak mükemmel. Çok fazla baskı var ve birçok insanın salıverilmesi gerekiyor. Kötü bir arkadaşın heyecanı bir tür rahatlama sağlayabilir: Genellikle kendi yapmanıza izin vermeyeceğiniz şeyleri yaparlar ve sizi günlük hayattan çıkarırlar ki bu sıkıcı olabilir. Bana Budist yazar Jack Kornfield'ın söylediği bir şeyi hatırlatıyor, 'Önce ecstasy, sonra çamaşırhane.' Bu durumda kötü arkadaşlar coşku olabilir veya en azından canlandırıcı bir dikkat dağıtıcı olabilirler.
Ama bu çılgınca arketiplerden bahsettiğimizde ... Underminer, Dedikodu, Eleştirmen vb, merak ediyorum çok fazla insan bekliyor muyuz? Bu evlilik gibidir: İnsanların yaptığı hata, partnerlerinin her şey olmasını beklemektir - en iyi arkadaş, harika bir ebeveyn, sadık ve sadık bir eş, heyecan verici bir cinsel partner. Birçok evlilik başarısız olur çünkü standartlar çok geniş ve çok zorlayıcıdır.
CL: İnsanları oldukları gibi ve hayatlarınızı nasıl zenginleştirebileceklerini kabul etmek zorundasınız, ancak onları tek bedenli bir arkadaş olmaya zorlamamalısınız?
WM:Bunun sığ görünmesini istemiyorum ama belki Dedikodu gerçekten komik mi? Onun arkadaşlığından zevk alıyorsun çünkü seni güldürüyor, ama hayatınla ilgili kırılgan ve değerli bilgileri onunla paylaşmıyorsun, çünkü onu bir sonraki kişiyi eğlendirmek için kullanacağını biliyorsun. Değeri onun mizahıdır. Kendini ucuz hissettirene kadar ya da olmadıkça onun arkadaşlığından zevk alırsın, sonra onunla zamanını sınırlarsın. Ya da belki The Underminer hayatında mükemmel bir aşçıdır. Başarınızı kutlayamaz ama evinde harika, eğlenceli akşam yemekleri yiyorsunuz. Sorun değil, bu kadar basit olabilir.
Şimdi Eleştirmen özellikle benim için ilginç bir insan, çünkü bazen 'Size karşı dürüst olabilir miyim?' aslında duymanız gereken bir şey söylüyor olabilir. Bunun gibi bir arkadaşım var Nasıl giyineceğimi bilmediğim için beni alışverişe götürmek istediğini söyledi. O haklı. Her zaman yapmanız gereken ilk şey, kendi savunmasızlığınızı ve savunmasızlığınızı keşfetmektir. Bu yararlı gerçekleri değerli ve yararlı buluyor musunuz? Yoksa duyamayacak kadar hassas mısın? Kimse bu arkadaşımı aşırı kibar olarak tanımlamaz, ama o zeki, enerjik ve bana büyük saygı ve inanç gösterdi. Bazen, bir kişinin özelliklerini anlamanız ve onlardan ne bekleyip bekleyemeyeceğinizi bilmeniz gerekir.
CL: Sorun arkadaşla ilgili olmayabilir, bizim arkadaşlık tanımımızla ilgili. Hayatımızdaki herkesle bu derin ve gerçek bağlantıları kurmayı bekleyemeyiz.
WM:Kesinlikle. Genel olarak kültürde buna katkıda bulunan bazı değişiklikler oldu. Birincisi, biriyle randevulaşmak veya biriyle ilişki kurmak daha kolay, ancak bir ilişki kurmak daha zor. Sosyal medya gibi şeyler aracılığıyla dostça bağlantılara çok daha fazla erişimimiz var, ancak daha az derinlikleri var ve gerçek ve kalıcı arkadaşlar edinmek daha zor.
CL: Kitaplarınızda Yahudi kavramı hakkında yazıyorsunuz. yetzer hara . Bunun ne olduğunu ve zorlu arkadaşlıklarla nasıl ilişkili olduğunu anlatabilir misin?
WM:Yetzer hara, kötü eğilimi temsil eder. Hahamlar, onsuz evliliklerin, şehirlerin kurulmasının ve yeniliklerin olmayacağını söylüyor - çünkü bu aynı zamanda bir yaratıcılık kaynağı, motorumuzu besleyen enerji. Yetzer haranın gözlerini dışarı çıkarırsanız taze yumurta kalmayacağını söyleyen güzel bir Talmudic hikayesi var. Tuhaf bir metafor, ama bu, onsuz yenilik veya icat olmayacağı anlamına geliyor.
Kişisel gelişimde amaç, iyiye olan eğilim olan yetzer tov'u inşa etmektir. Ancak yetzer harayı silmek istemiyoruz. Derinden saygı duyulmalıdır. Yürütme işlevinin yeri olan pre-frontal korteksimiz yetişkinlikte olgunlaşır - kadınlar için bu, yirmili yaşlarının başında, yirmili yaşların ortalarındaki erkekler için - öncelikleri ve öz denetimi öğrendiğimiz zamandır. ve yetzer haranın güvenli ama sulu bir ifadeye sahip olmasına izin veren kararlar veriyorsunuz. Bu yüzden bir seri katil hakkında bir kitap yazdın! O güvensiz dünya hakkında yazmalısın, ama içinde yaşamak istemiyorsun. Yetzer hara, çılgınlığın ardında yatan şeydir. Bu tür bir insanı çekici, ama aynı zamanda biraz tehlikeli yapan da budur.
CL: Son yıllarda kadınlar arasındaki rekabetin arttığını hissediyorum ve bu zehirli arkadaşlıkların temelinde genellikle bu yatıyor.
WM:Hepimiz kendimizi başkalarıyla karşılaştırıyoruz ve sosyal medyada insanların bunu yapmasının pek çok yeni yolu var. Bakın, 1950'lere hiçbir şekilde nostalji duymuyorum ama o zamanlar aynı baskı yoktu. Şimdi hepimiz için riskler çok çok daha yüksek, iyi ve bazı kötü yönlerden.
Kadınlar için erkeklerden daha yoğun ve liseli kızlar için aşırıdır. Liseli kızlar arasında kendine zarar verme, yeme bozuklukları ve intiharda artış görüyoruz. Sadece anksiyete ve depresyonun 2012'den beri arttığını belirten bir rapor vardı. Tüm demografik özellikleri kesiyor, ancak kızlar için rakamlar erkeklerden daha yüksek. Göre, kızların yaklaşık yüzde 30'u ve erkeklerin yüzde 20'si (toplam 6,3 milyon genç) anksiyete bozukluğu yaşadı. Ulusal Ruh Sağlığı Enstitüsü verileri .
CL: Çocukları aracılığıyla rekabet eden çok sayıda anne gördüğünden bahsetmiştin?
WM:Evet, rekabet genellikle çocukların başarıları aracılığıyla olur. İşte burada bir tür 'masum görünüyor ama gerçekten ölümcül' çılgınlık davranışı devreye giriyor. Kesinlikle rekabet genellikle görünüş, nerede yaşadığın ve ne kadar paran olduğu ve evinin nasıl göründüğü ile ilgilidir, ancak çocuklar gelişimseldir ve bu senaryoda çocukların durumu sizin durumunuz olur. Kültürün nasıl organize edildiğinin çılgın kısmı budur. Bu annelere ve çocuklarına zarar verir. Çocuklarla konuştuğumda, her günün açılış gecesi gibi hissettiklerini söylüyorlar. Bir testteki her sınıfın tüm geleceklerini öngördüğünü düşünüyorlar.
Ancak yine, yıkıcı da olabilecek her türlü (anne olmayan) rekabetçi davranış vardır.
CL: Hangi noktada bir çılgınlığın sınırı aştığını ve sadece dikkat dağıtmaktan ziyade duygusal sağlığınız için kötü olduğunu biliyorsunuz?
WM:Etrafınızda gerçekten sizin tarafınızda olmayan birini tutarsanız, çoğu zaman büyük bir bedeli vardır. Bazen, sanki hayatınız olan telenovela'nın oyuncu kadrosu yönetmeni gibisiniz: Hayatınızın sıkıcı olmasını önlemek için kötü arkadaşlar seçiyor olabilirsiniz, çünkü mükemmel bir anne olmak ve mükemmel çocuklar yetiştirmek sıkıcıdır veya işiniz boşa gitmektedir. ve daha heyecanlı hale getirmek için bu baharatlı insanlara ihtiyacınız var. Ya da belki de çok yakından bakmak istemediğiniz kendi problemleriniz var. Bir kurban olarak konumunuzu korumak için anne babanızdan birinin size verdiği zararı kanıtlamak için etrafınızda bir çılgınlık sürdürüyor olabilirsiniz. Belki de üstün hissetmenin zevkini arzuluyorsunuz? Belki de bu kişi gerçek sorumluluklardan ve üzerinde çalışmanız gereken şeylerden uzaktır, çünkü öfkeli, incinmiş ve hayal kırıklığına uğramış hissetmek için çok fazla zaman harcıyorsunuz? Genellikle yalnızlıktan çok kızarız ya da kendi üzüntümüzle yüzleşiriz.
Ama bazen bir çılgınlıkla gerçekten yanarsınız. Bir ilişkinin - bir arkadaş, bir kız kardeş, hatta kendi annen olabilir - duygusal yaşamınıza bir bedeli olup olmadığını anlamak için, bu kişi hakkında ne kadar zaman düşündüğünüzü düşünün (olumsuz bir şekilde). Biri bana gerçekten kötü bir arkadaş hakkında ne kadar düşündüklerini söylediğinde, bu ikimizi de aydınlatıyor. Bu süre size alışılmadık derecede uzun geliyorsa, bu bir sorundur. Kötü bir arkadaşın kusurlarına odaklanmanın gerçek bedeli, kendi başınıza çalışmaktan zaman ayırmanız olabilir.
CL: Kendinizi bu tür arkadaşlıktan zarafetle kurtarmaya hazırlanmanız için herhangi bir ipucu var mı?
WM:Bu konuda kadınlarla çok çalışıyorum. Rol oynarız ve sosyal ustalık uygularız. İşte sıkça önerdiğim bir alıştırma: Düşünün ki, kan davası içinde olduğunuz ve sizden nefret ettiğini düşündüğünüz bir kişi, sizin durumunuzda 'Christine Lennon şimdiye kadar yaşamış en kötü kişidir' diye bir blog başlatır. Onun sizin üzerinizde herhangi bir gücü olmasına izin vermeyeceksiniz - ona bakmayacaksınız ya da rehin tutulmadığınızdan korkmayacaksınız. Sizin hakkınızda olumsuz şeyler düşünmekten hoşlanıyorlarsa, bu onların işi. Bu sadece bir egzersiz olsa da (ve tabii ki gerçek değil), bir çılgınlığın üzerinizde sahip olabileceği gücü geri almak ve kendinizi salıvermeye hazırlamak için yararlı bir araç olabilir. Pek çok insan, bir arkadaşlıktan çıkmanın potansiyel tepkisinden korkar. Bunun pek çok insanın korktuğu bir misilleme veya genel aşağılama ile sonuçlandığını nadiren görüyorum. Misilleme korkusu sizi tüketen bir arkadaşlığa dahil olmamalıdır - bu tür bir gücü çılgınlığa kaptırmayın.
Kendinizi uzaklaştırmaya çalıştığınız bir çılgınlığı görmek söz konusu olduğunda görgü kuralları hakkında da konuşuyoruz. 'Onun benim en iyi arkadaşım olduğunu sanıyordum' dan onu her konuda engellemeye ve onu görme korkusuyla evde kalmaya gitmek zorunda değilsin. Bir etkinlikte ya da partideyseniz ve çılgınlığı selamlıyorsanız, kibar olabilirsiniz ama onun onayını kazanmaya çalışmayın. Hiçbir şey açıklamanıza, onlarla sorunlarınız hakkında konuşmanıza veya güveninizin nasıl ihlal edildiğine dair konuşmanıza gerek yok. Karşınızdaki kişiye sosyal, duygusal ve ruhsal suçlarının tüm kanıtlarını sunmak zorunda değilsiniz.
Zamanla, yanıtlarınızı ve kişiyle olan etkileşimlerinizi en aza indirirsiniz. Bülten tahtamda Christine Carter'dan bir liste var. Büyük İyi blog , 'Hayır Demenin 10 Yolu' adlı Bazıları, görmek istemediğiniz insanlarla vakit geçirmekten vazgeçmenin etkili yoludur: 'Sorduğunuz için teşekkür ederim, ancak bu benim işime yaramayacak' belirsizdir, ancak bir teklifi kaçırmanın etkili bir yolu olabilir. toplanmak. Ya da belki hiçbir şey söylemeyin - tüm istekler cevap gerektirmez.
CL: Belki onun metnini yanıtlamanız daha uzun sürer ve ardından bir sonrakine daha da uzun sürer? Yavaş yavaş hayatınızdan çıkmasına izin mi vereceksiniz? Şimdi düşünüyorum da, eminim insanlar bunu bana yaptı.
WM:Evet bazen. Ancak bazı insanlarda doğrudan olmanız gerekebilir. Örneğin, bir Çakmak Çılgın ya da sadece kötü olduğunu fark ettiğiniz kişi - 'Bu benim için yürümüyor' gibi net bir şey söyleyin. Sonunda gülme. 'Bak' ile başlamayın, çünkü bu onların sizin bakış açınızdan şeyleri görmelerini istediğiniz, göremeyecekleri veya bu noktaya gelmeyeceği anlamına gelir. 'Bunu bitirmem gerekiyor' demeniz yeterli. Samimi ve korkusuz olun.
CL: Bir yerde hahamların insanların ayrı ceplerinde iki kağıt parçası varmış gibi yaşamaları gerektiğini söylediğini yazdığınızı hatırlıyorum. Biri söylemeli Dünya benim için yaratıldı. Ve diğeri şunu söylemeli: Ben toz ve külden başka bir şey değilim. Bazen, bize toz ve kül parçasını hatırlatmak için çılgınlıkların olduğunu düşünüyorum.
WM:Sanırım bazen etrafımızda düşmanlık besleyerek kendimize üstünlük puanı verdiğimizi düşünüyorum. Söyleyebilirsin, Asla o olmayacağım Asla onun kadar şirret ya da onun kadar dedikodu yapmam.
CL: Sahip olduğum bu zorlu arkadaşlara dönüp bakıyorum ve muhtemelen mücadele ettiklerini anlıyorum ve bir noktada farkına bile varmadan kötü bir arkadaş olabileceğimi fark ediyorum ... Şimdi kırklı yaşlarımdayım affetme kapasitem çok daha büyük. Kitapta, sözde çılgınlığın, kahramanımın da en çok ihtiyaç duyduğu kişi olduğunu düşünüyorum.
WM:Evet bu doğru. Bu olabilir. Olgun insanlar, alıcı hak etmese bile iyilik yaparlar.