En çok seviyorum, çocukluk eğlencesi ...
Çocukken bir oyuncağa bağlanmış bir kişi, daha sonra bu bağlanma ömrünü muhafaza eder. Avustralyalı mühendis ve mucit Louis Brennan, görünüşe göre böyle bir oyuncağı vardı. Kanadın gelip ısırdığı değil, dönerek dengeyi koruyan. Başka bir deyişle - bir jiroskop.
Brennan neredeyse yarım yüzyıl boyunca volan ve jiroskoplara dayalı hareketli cihazlar yarattı, ancak bunların hiçbiri çeşitli nedenlerden ötürü yaygınlaşmadı. İlk buluşu en başarılı olanıydı. 1877 yılında, 25 yaşında, orijinal torpidoyu harici bir sürücü ile patentledi, burada çelik telli iki büyük döner bobin, mermiyi rokette tutan jiroskopların rolünü oynadı. 1886'da, tamamlandıktan sonra, Brennan torpidoları İngilizler tarafından kabul edildi. filo ve 20 yıl boyunca muharebe görevinde durdu ve mucit daha fazla araştırmaya harcanan önemli bir miktar aldı.
1903’te, Brennan, jiroskoplar tarafından dikey olarak tutulan monoray bir karavan için patent başvurusunda bulundu. 1907'te, motokagonun çalışma modeli inşa edildi ve başarılı bir şekilde test edildi ve 1909'te, 20 km / s hızında 50 yolcularına kadar taşıma kapasitesine sahip iki 35 güçlü benzinli motorla tam boyutlu bir model yapıldı. Jiroskopik araba Brennan, kamuoyunun dikkatini çekti, ancak yatırımcılara değil.
Mono ray izleri geleneksel olanların neredeyse yarısına mal olsa da, Brennan lokomotifi sıradan römorkları çekemediği için sistem hala ekonomik olarak kârsızdı. Her otomobilin dengeleme için kendi volanına ve buna göre tanıtımı için bir motora ihtiyacı vardı. Bu, treni üretmek ve işletmek için çok pahalı hale getirdi ve demiryolu işçileri, üzerinde tek bir vagonu sürmek için rayları inşa etmenin yanlış olduğunu düşünüyorlardı. Ek olarak, bu tür bir karayolunun elektrik santralinin önemli bir kısmı harekete değil, dengelemeye, yani ağır bir volanın periyodik tanıtımına harcanmıştır. Sonuç olarak, Brennan'ın monorayı işe yaramaz teknik meraktan uzaklaştı.
Louis Brennan (soldan ikinci) monoray treninin bir modeliyle.
Dengeleme mekanizmasının iki volanlı jiroskop ve tasarımdan önden bakıldığında kendisini içeren tasarım şeması. Sürücü kabininin camı altında iki büyük hücresel radyatör vardır.
Yolcu ve kargo ile "Tightrope-vagon".
Demiryollarından geçişe havacılık1916'da Brennan, İngiliz ordusuna, altında büyük bir pervane ve küçük bir pilot kabini olan bir "uçan tepe" olan çok tuhaf bir helikopter projesi önerdi. Yatak rotoru, doğrudan değil, geçit izolatörünün üzerine monte edilmiş yıldız şekilli bir motor tarafından tahrik edildi, ancak bıçakların içinden geçen uzun tahrik milleri tarafından motora bağlanan iki yardımcı "sargısız" vida yardımıyla.
Reaktif torkun yarılması ve cihazın kontrol edilmesi için, çapraz şekillendirilmiş bir çerçeveye monte edilmiş ve motorun kalkış milleri ve bir pilot kabini ile dönme hızı kontrol çubukları ile bağlanmış dört dikey ve dört yatay vidadan oluşan bütün bir sistem sağlandı.
En tepede bir Brennan helikopterinin patent çizimi. Böyle bir "ustaca" tasarımın amacı neyin olduğu ve mucidin neden rotoru doğrudan motordan süremediği tam olarak belli değil. Brennan'ın bu sorulara sorulduğunda nasıl cevap verdiğini bilmiyorum, ancak Mühimmat Bakanlığı'ndaki prototipin yapımı ve testinin finanse edilmesini "zorlayan" icadıyla Winston Churchill'in ilgisini çekmeyi başardı.
Mucit, projede sürekli değişiklik yaptıkça, helikopterin inşası gecikti ve II. Dünya Savaşı'nın sona ermesinden sonra bakanlıktan gelen para akışı düştü ve askeri bütçeyi düşürdü. Ancak, 1921'un sonunda, cihaz inşa edildi ve aynı yılın 7 Aralık ayında, yani tam olarak 95 yıl önce (neden bugün Brennan'ı hatırladım) uçuş testleri başladı. Son haliyle, helikopter orijinal projeden belirgin şekilde farklıydı. “Dönen” vidalar bıçakların uçlarına taşındı, bıçakların üzerinde bir kanatçık rolü oynadığı düşünülen bıçaklar göründü, dengeleyici-vidalı çerçeve kayboldu ve kokpit, kuyrukta bir dümen ile küçük bir uçak sigortası şeklini aldı.
1921 - 25'te 70 ile ilgili Brennan helikopteri bir kez yerinden fırladı, ancak bir keresinde üç metreden daha yükseğe çıkmayı başaramadı, yani yükselişler büyük oranda "hava yastığının" etkisinden kaynaklanıyordu. Onlara tam teşekküllü uçuşlar demek mümkün değildi, üstelik cihaz aslında havada kontrol edilmiyordu. Testler sırasında, Brennan askeri departmandan sürekli olarak para talep ederek helikopteri bitirmeye ve tekrar etmeye devam etti. Sonunda, ordu bundan bıktı ve 1926'ta, projeyi kapattı, başarısızlığını kabul etti ve 260'a bin sterlin harcanan sterlini yazdı.
Test sırasında havaalanında Brennan helikopteri. Değişikliklerden biri sırasında takılan vidanın iki kısa kısa bıçağına dikkat edin.
Yaşamının sonunda, zaten 70'in çok gerisinde olan Brennan, iki tekerlekli bir jiroskoplu bir prototip üretti, ancak bu gelişme, motovagon gibi, alıcıları veya üreticileri ilgilendirmedi.
Ctrl Keşfet
Fark oshЫBKU Metni vurgulayın ve tuşuna basın. Ctrl + Enter