Amerika, sağlık hizmetlerine harcadığı büyük miktardaki para sayesinde çoğu ülkeden daha iyi durumda. Ama iyi gitmiyor. Ortalama hastane doluluk oranları son zamanlarda ilk kez yüzde 80’i aştı. Salgının en karanlık günlerinde bile, birkaç eyalet pediatri servislerinin stres altında olduğunu bildirdi (biz bunu yüzde 90 veya daha fazla yatağın dolu olması olarak tanımlıyoruz). 17 Kasım’ın başlarında eyaletler, çocuklarda her türlü böcek artışının sonucu olarak bu durumdaydı.
Sağlık hizmetlerinin kalitesindeki çöküş, normal bir yılda beklenenin üzerinde olan “fazla ölümlerde” şaşırtıcı bir artışa katkıda bulunuyor. Birçok zengin dünya ülkesinde 2022, birkaç büyük COVID dalgasının yaşandığı bir yıl olan 2021’den bile daha ölümcül oldu. Avrupa genelinde aylık ölümler şu anda beklenenden yaklaşık yüzde 10 daha yüksek. Almanya büyük bir ölüm dalgasının ortasında: Eylül ayından bu yana haftalık ölümler normalin yüzde 10 üzerinde. Aralık ayı başlarında yüzde 23 daha yüksekti.
Ne oluyor? Hem ulusal hem de bölgesel düzeydeki politikacılar suçu üstleniyor ve bazen bunu hak ediyor. Ancak kaosu yaratan güçler ülkeler arasında ortaktır ve ortak bir pandemi deneyimiyle bağlantılıdır. Ayrıca, en azından kısa vadede, hükümetlerin üstesinden gelmeleri neredeyse imkansız olabilir.
Çoğunluğu zengin ülkelerden oluşan OECD kulübü genelinde sağlık harcamaları, pandemiden önce yüzde 9’un altındayken, artık GSYİH’nın yüzde 10’unun çok altında değil. 2021 için veri bulunan 20 ülkeden 18’i kişi başına her zamankinden daha fazla harcama yaptı. Neredeyse tamamı, 2019’dakinden daha fazla GSYİH payı olarak harcadı. Bu rakamları yaşlanan nüfus için ayarlamak, bu bulguları anlamlı bir şekilde değiştirmiyor.
Bu nedenle sağlık sistemlerinin karşılaştığı sorunlar nakit eksikliğinden kaynaklanmaz. Artan harcamaların çoğu, test etme ve izleme ve aşı satın alma dahil olmak üzere COVID ile mücadele programlarına gitti. Ancak finansman artık sistemler arasında daha geniş bir şekilde artıyor. Hemen hemen her zengin ülkede sağlık hizmetlerinde her zamankinden daha fazla insan çalışıyor. 2021’de hastanelerdeki toplam istihdam, anket yaptığımız altı OECD ülkesinde pandemiden önceki yıla göre yüzde 9 daha yüksekti. En son veriler, Kanada’da şu anda 1,6 milyon insanın, şimdiye kadarki en yüksek sayı olan sağlık hizmetlerinde çalıştığını gösteriyor. Avrupa Birliği’nde 12 milyondan fazla insan “insan sağlığı faaliyetlerinde” çalışıyor, bu bir rekor. Amerikan hastaneleri 5,3 milyon kişiyi istihdam ediyor, bu da bir başka rekor.
Belki de asıl sorun personel sayısı değil, ne kadar verimli çalıştıklarıdır. Gerçekte sağlanan bakım miktarını ölçen Amerika’nın hastane ve ayaktan sağlık hizmetleri sektöründeki gerçek çıktı, salgın öncesi düzeyin yalnızca yüzde 3,9 üzerindeyken, bir bütün olarak ekonomi genelindeki çıktı yüzde 6,4 daha yüksek. İngiltere’de seçmeli bakım etkinliği (yani planlı ameliyat), COVID-19’un vurmasından önceki duruma göre biraz daha düşük. Batı Avustralya’da, ertelenen seçmeli ameliyatların payı Kasım ayına kadar geçen iki yılda yüzde 11’den yüzde 24’e sıçradı.
Başka bir deyişle, hastaneler daha azını daha çok yapıyor. Düşen üretkenlik ekonomi çapında bir fenomen olmasına rağmen, sağlık hizmetleri şu anda ek baskılardan muzdariptir. Cambridge Üniversitesi’nden Diane Coyle ve meslektaşları tarafından yakın tarihli bir makale, İngiltere’de COVID ile baş etmenin etkilerini ele alıyor. Bugün birçok ülkede halen yürürlükte olan COVID hastalarıyla uğraştıktan sonra koruyucu kit ve temizlik gereksinimlerinin yerini alacak “giyme ve çıkarma” protokolleri her şeyi yavaşlatıyor. COVID’in COVID olmayan hastalardan ayrılması, yatak tahsisini sınırlar.
Bu arada, birçok personel, üç zorlu yılın ardından kendini perişan hissediyor. bir rapor Mayo Kliniği İşlemleri, bir dergi, Amerikalı doktorlar arasında nicel “tükenmişlik” ölçümlerinin arttığını tespit ediyor. Sağlık çalışanlarının motivasyonu düşerse, hasta kayıtlarının düzgün olduğundan emin olmak için geç kalmak veya başka bir doktorun hastasının tedavisine yardımcı olmak gibi, bir zamanlar işi yolunda tutan şeylerden daha azını yapabilirler.
Yine de verimlilik düşmesine rağmen, sağlık hizmetlerinin çöküşünü tam olarak açıklayacak kadar düşmedi. Bu, çöküşün gerçek açıklamasının madalyonun diğer tarafında yattığını gösteriyor: patlayan talepte.
Karantinadan çıkan insanlar, her zamankinden daha fazla tıbbi yardıma ihtiyaç duyuyor gibi görünüyor. Bunların bir kısmı bağışıklıkla ilgili. İnsanlar çeşitli hatalara maruz kalmadan iki yıl geçirdiler. O zamandan beri, solunum sinsityal virüsü gibi endemik patojenler çoğaldı. Tanıdığınız herkes grip oldu veya yakın zamanda grip oldu.
Ancak salgın, daha yeni teşhis konulan diğer rahatsızlıkları da şişirdi. 2020-21’de birçok kişi COVID’e yakalanma korkusuyla veya hastaneler COVID olmayan koşullara kapatıldığı için tedavi aramayı erteledi. İtalya’da kanser teşhisleri 2020’de 2018-19’a kıyasla yüzde 39 azaldı. Amerikalı hastalar üzerinde yapılan bir araştırma, normalde bir tarama veya rutin muayene sırasında bulunan kanserlerde, benzer bir süre boyunca teşhislerde belirli bir azalmanın kaydedildiğini kaydetti.
İngiltere’de NHS bekleme listesi, pandemi ilan edildiğinden bu yana yüzde 60’tan fazla arttı. Listedeki kişilerin çoğu ve diğer ülkelerdeki benzerleri muhtemelen daha hasta olacak ve bu nedenle 2020’de tedavi görmüş olduklarından daha fazla kaynak tüketecekler. Lancet Halk Sağlığıbaşka bir dergi, önümüzdeki yirmi yılda kolorektal kanserden ölümlerin, kısmen tedavideki gecikme nedeniyle, Avustralya’da pandemi öncesi eğilimlerin öne sürdüğünden yaklaşık yüzde 10 daha yüksek olabileceğini tahmin ediyor.
COVID de talebe eklemeye devam ediyor. Londra’daki bir düşünce kuruluşu olan Mali Araştırmalar Enstitüsü’nün yakın tarihli bir makalesi, hastalığın NHS’deki mevcut yatak sayısını yüzde 2-7 oranında azalttığını tahmin ediyor. COVID-pozitif hastalar kaynakları çekerken, sağlayıcılar herkese daha kötü bakım sunuyor. Warwick Üniversitesi’nden Thiemo Fetzer ve Cambridge Üniversitesi’nden Christopher Rauh tarafından yapılan araştırma, her 30 kadar fazladan COVID-19 ölümü için, “bakım kalitesinin bozulması nedeniyle” COVID-19 olmayan bir hastanın öldüğünü gösteriyor.
Yükleniyor
Arızalı sağlık sistemlerinin etkileri gereksiz ölümlerin ötesine geçiyor. İnsanlar ülkelerinin parçalandığını hissetmeye başlarlar. Zengin bir ülkede yaşar ve hastalanırsanız, birinin yardım etmesini beklersiniz. Ve birçok yerde olduğu gibi, vergi yükü tüm zamanların en yüksek seviyesinde veya buna yakın olduğunda, birinin kesinlikle yardım etmesi gerekiyor.
İyi haber şu ki, pandeminin yarattığı birikmiş işler ortadan kalkacak. Yetişkinlerde ve çocuklarda solunum yolu virüslerindeki artış muhtemelen zirve yapmıştır. Yöneticiler, muazzam bekleme listelerinin üstesinden gelmede ilerleme kaydetti. Ancak yaşlanan bir nüfus ve COVID’in artık her zaman mevcut bir tehdit olduğu düşünüldüğünde, salgın öncesi sağlık hizmetleri altın çağdan gelmiş gibi görünebilir.
© [2023] Ekonomist Gazetesi Limited. Tüm hakları Saklıdır.
Kaynak : https://www.smh.com.au/world/europe/why-healthcare-services-are-in-chaos-all-around-the-western-world-20230120-p5ce4t.html?ref=rss&utm_medium=rss&utm_source=rss_world