Arıların karşılık vermesi biraz zaman aldı. Birkaç saniye sonra korkutucu bir ses duydular. Bu ses, çok sayıda uçan böceğin kanatlarını çırpma sesiydi. Aynı zamanda, dışardaki arılar onların üzerine doğru yönelmeye başladı.
Zheng bağırdı. ''Patlat!''
WangXia'nin gerçekten bombaları ayarlama yeteneği vardı. Bir saatten kısa bir sürede koku bombalarını oluşturdu, onları zaman ayarlı bombayla ayarladı ve uzaktan kumandalı bombayla patlatacak bir sistem kurdu. Ayrıca patlama esnasında koku bombalarını yok etmemek için patlayıcı toz kısmını ortadan kaldırmıştı. Bu durum, Zheng'e oldukça etkileyici gelmişti ancak Kampa ve Xuan bu konuda oldukça rahat görünüyordu. Belki de bu tür yetenekler özel güçler arasında sıradan bir durumdu.
Zheng bağırır bağırmaz, WangXia patlatma düğmesine bastı. Birkaç farklı yerden patlamayla birlikte kara dumanlar yükseldi ve fabrikanın etrafını sardı.
Fabrikadan yukarıya doğru yükselen dumanlara baktılar. Başlangıçta arılar sadece bir avuç boyutundaydı. Ama zaman geçtikçe daha da büyük bir hal almışlardı. Sonunda, yetişkin bir insanın kolu kadar ikiz arılar oluşmuştu. Kara dumanlar sonunda arıların arkasındaki fabrikadan çıktı. Zheng, derin bir nefes aldı ve Xuan'ı taşıyarak fabrikaya doğru koştu.
Dumanın içine girdikleri an, yüzün üzerinde arı onlara doğru atladı. Xuan tabancasını çıkardı ve ateş etmeye başladı. Çok fazla arı olsa bile hiçbiri onlara yaklaşamıyordu.
Zheng dumanın içine girdiğinde kilidi açılmış moda da girmişti. Hareket Tekniği'ni devreye soktu. Birkaç saniye sonra fabrikanın girişine yaklaştı ve sonra zıpladı.
Sert duman fabrikanın içini doldurdu. Normal insanlar burada hiçbir şey göremezdi. Kalın, yapışkan bir sıvı duvarları kaplamıştı. Bu sıvı şey, bal gibi değil kan gibi kokuyordu. Eğer yakından bakarsan bu sıvının kan ile oluşturulduğunu fark edebilirdin.
Ancak Zheng'in böyle şeyleri düşünecek vakti yoktu. Normal şartlar altında, gücünün yettiği kadarıyla koşuyordu. Aslında hızını oldukça arttıran bir yöntemle duvarlar ve sütunlar arasında atlıyordu. Sadece yirmi saniyede fabrikanın ana lobisine ulaştı.
Bu oda, zar zor bir lobi olarak adlandırılabilirdi. Burada karanlık kırmızı kovanlar vardı. Kovanların içinde bir deve kuşu ya da büyük kurtçuk yumurtası büyüklüğünde yumurtalar vardı. Bunların fazla olması Zheng'i tedirgin etti. Yer bile bu kovanlarla kaplı olduğu için hızı yavaşladı. Attığı her adımda ayağı kanlı bir sıvıya bulanıyordu. Bu oda, Yaratıklar filmindeki kovanlardan bile kötü hissettiriyordu.
Ne o ne de Xuan bu dumanın içinde konuşamıyordu. Xuan, lobinin sol tarafını işaret etti. Zheng daha sonra zar zor hareket edip kovanları ezip sıçramaya başladı. Yedi metre boyunca bu şekilde zıpladı ve sonra duvara tekme attı. Duvar kırılmıştı. Arkasında belgelerin depolandığı bir oda vardı. Ancak oda darmadağdı. Hiçbir belge görünmüyordu ve zemin kanla kaplanmıştı. Dumanla birlikte keskin ve iğrenç bir koku da yayılmıştı.
Zheng baltasını çıkardı ve odadaki kovanları temizlemeye başladı. Aniden bir ding sesi duydu ve kalbi hızla çarpmaya başladı. Elini baltasıyla vurduğu kovana koydu ve onu düzgün bir yere çekti.
O sırada bir dakika geçmişti. Zheng'in boşa harcayacak zamanı yoktu. Kovanı açtı. Xuan da Zheng'in sırtından indi. Herhangi bir dünyayı değiştirmelerine gerek yoktu. Xuan, güvenle yaklaşık yüz tane belgeyi incelemeye başlarken Zheng kapıya doğru koşmaya başladı.
Zaman! Zaman! Zheng nefesini beş dakika tutabiliyordu ancak Xuan için bu durum geçerli değildi. Bir dakika içinde kraliçe arıyı öldürmesi lazımdı. Yoksa Xuan boğularak ya da arıların saldırısıyla ölecekti.
Geçtikleri lobi yaklaşık yarım futbol sahası boyutundaydı. Bu durum mantıklıydı çünkü bu fabrika dinazorları araştırmak için tasarlanmıştı. Ama burada bulunan kovanların sayısı ve boyutları yüzünden burası son derece ürkütücü görünüyordu. Ancak Zheng, etrafta kraliçe arıyı aramak zorundaydı.
Ürpertici bir ses duydu ve hemen başını çevirdi. Birkaç dev arı, tavandan ona doğru uçuyordu. Bu dev arılar, onun boyunun yarısı kadardı ve dumandan etkilenmiş gibi görünmüyorlardı. Uzaktan Zheng'i görebiliyorlardı ve inanılmaz bir hızla ona doğru yaklaşıyorlardı.
Zheng aniden Xuan'ın söylediği şeyi hatırladı. Kraliçe arılar, Kraliçe karıncalardan farklıydı. Onlar sadece arı doğurmaz, aynı zamanda tüm arılar arasında en yüksek güce sahip olurlardı. Ayrıca kraliçe arıyı koruyan on ya da daha fazla erkek arı olması lazımdı. Bu erkek arılar krallardı ve normal arılardan daha büyük boyuta sahipti.
''Böcekler, sürüngenlere göre daha fazla güce ve reaksiyon hızına sahip. Karıncalar kendi ağırlığının yirmi katını kaldırabilir, başka hiçbir tür bunu başaramaz. Boyutları arttıkça bunun artıp artmayacağı kesin değil ama aynı boyuttaki sürüngenler bu gücü ve reaksiyon hızını asla aşamaz.''
Zheng'in sadece bu muhabbeti hatırlayacak vakti vardı. Önündekileri engellemek için baltasını kaldırır kaldırmaz erkek arılardan biri kuyruğuyla baltaya vurmuştu. Bu büyük güç neredeyse Zheng'in elindeki baltanın yere uçmasına sebep olacaktı. Zheng ilk aşamadaydı ve o sırada Qi'sini kullanıyordu. Bu yüzden gücü normal bir insana göre birkaç kat daha yüksekti. Yani bu demek oluyor ki erkek arının gücü, normal bir insanın en az on katı üzerindeydi.
''Ah!'' Zheng birkaç metre geriye püskürdü. Böceklerin gücü, onun beklentisinin ötesindeydi ama onun da tecrübesi oldukça yüksekti. Uzaylılarla, hayaletlerle, zombilerle, Nemesis ile ve diğer güçlü savaşçılarla dövüşmüştü. Bu düşmanların da bu böceklerden alta kalır yanı yoktu. Kilidi açılmış modun ikinci aşamasına girdi. Kolları genişledi ve reaksiyon hızı arttı. Başka bir erkek arı ona doğru gelirken baltasını savurdu ve arıyı ikiye ayırdı.
Tehlike aynı zamanda güzel ödül demekti. Bu ölüm-yaşam mevzularında hayatta kaldıkça daha da güçlenmişti. Patlama Tekniği kullanmasa bile bu arılarla baş edebilirdi. Onun yerine başkası olsaydı... Mesela onun yerine Kampa olsaydı, EMP tüfeği yeterince güçlü olsa bile arıları yakalayacak reaksiyon hızına sahip olamazdı.
Bilim-Kurgu silahları kullanışlıydı ama sadece onlar yetmezdi. Evrimleşme ve güçlenme, tehlikeyle başa çıkmanın en iyi yöntemiydi.
Zheng geldikleri yerden ona doğru gelen başka bir erkek arıyı da ikiye ayırdı.