Toronto'nun Parkdale mahallesinden kiralık grevciler ve protestocular Şubat 2018'de Social Justices Tribunal Ontario dışında toplandı. Grup, ev sahibinin kiralarda artış için başvurmasının ardından kira ödemeyi reddetti. KANADA BASIN / Chris Young
Her kriz mevcut sistemdeki çatlakları gösterir ve daha önce göz ardı edilen eşitsizliklere göze çarpan bir noktaya işaret eder. Kiralar her ayın sonunda ödeneceğinden, Kanada'nın artan mahallesi ve gelir eşitsizliğini göz ardı etmek zordur.
COVID-19 salgını, şehirler daha az uygun hale geldikçe bu sorunları daha da artırdı. Ülke, daha önceki eşitsiz şehirlere yol açarak önceki on yılların hatalarını sürdürecek mi? Yoksa bu kriz gerçek anlamda sadece şehirler mi?
Sayesinde Mahalle Değişikliği Araştırma Ortaklığıakademisyenler, STK savunucuları ve belediye politika yapıcıları yedi Kanada kentinde eşitsizlik, gelir kutuplaşması ve yoksulluğu belgelemek ve analiz etmek için bir araya geldi. Takımın bulguları hükümetler geleneksel refah devleti desteklerinden neoliberal politikalara geçtikçe, şehirlerin giderek eşitsizleştiğini ve ayrıldığını gösteriyor.
KANADA BASIN / Chris Young
Yükselen konut fiyatları
Ülke 1980'lerde ve 1990'larda bir hizmet ve bilgi ekonomisine geçtiğinde, daha fazla Kanadalı'yı iş için şehirlere çekti. Aynı zamanda, hükümetler emek, arazi ve finans piyasalarını serbest bıraktılar ve özel konut inşaatını teşvik ettiler - hepsi de sosyal ve kiralık konutların binasını terk ederken.
Bu dönemde eski depolar ve kentsel çekirdekler soyuldu. İnşaat, gayrimenkul ve finans oldu giderek daha önemli Kanada ekonomisine - özellikle büyük Kanada şehirleri için.
Sonra küresel finansal kriz 2000'li yılların sonlarında, düşük faiz oranları ve özel ipotek borç verenler için federal hükümet garantileri bankalardan finansal riski kaldırmış ve emlak balonu artan tüketici borç seviyeleri.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Konut fiyatları bu değişikliklerle yükseldi ve yeni konut birimlerinin büyük bir kısmı küçük kat mülkiyeti veya daire haline geldi. Bu özellikle şehir merkezindeki mahallelerde böyleydi. Bu arada, banliyö bölgelerindeki alıcılar daha pahalı ve gelmesi zorlaşan müstakil evleri tercih etmeye devam etti.
Eşitsizliğin arttırılması
Sonuç olarak, şehirler arası gelir eşitsizliği artmıştır. Gini katsayılarısosyal bilimcilerin eşitsizliğini ölçmek için altın standart, bunu 1980-2015 yılları arasında bireyler ve mahalleler arasında gösteriyor.
Bununla birlikte eşitsizlik Kanada şehirlerinde farklı şekillerde yaşanmaktadır. Toronto, kentsel çekirdeğinde mahalle gelirlerinin arttığını ve Toronto dışındaki yeni gelişmiş alanlarda büyüme ile geride kalan yaşlanan iç banliyölerindeki gelirlerin azaldığını gördü. Benzer desenler Vancouver ve Calgary'de de görüldü.
Diğer şehirlerde işler daha az aşırı. Örneğin Halifax deneyimli eşitsizliğin sıcak noktaları.
Mahalle Değişim Araştırmaları ortaklığı tarafından incelenen yedi şehirde, mahallelerin yüzde 13 ila 32'si yer kaybetti. Yani, bu mahallelerdeki gelirler 1980-2015 yılları arasında bir kentin mahallelerinin ortalama gelirine göre azalmıştır.
Yer kaybeden mahalleler Montréal, Toronto ve Vancouver gibi daha büyük şehirlerde ırksal gruplara ve göçmenlere ev sahipliği yapma eğilimindeydi. Mahalle düşüşü, Winnipeg'deki kentsel Yerli halkların, Hamilton'daki mültecilerin ve Halifax'taki yaşlıların olduğu bölgelerde meydana gelme eğilimindeydi.
Toplu Konut
Hükümet politikaları mahallelerde nelerin inşa edildiğini ve şehirler arasında gelir eşitsizliğinin nasıl yaşandığını etkiler. 1970'lere kadar, federal programlar uygun fiyatlı konut ancak konut ihtiyaçlarını ele almak için pazarda artan bir inanç, satın alınabilirliğe olan bağlılığı zayıflatmıştır. 1990'lara gelindiğinde, sosyal konutların sorumluluğu illere devredildi. Birçoğunun sosyal konutlara yatırım yapmak için kaynakları ve politik taahhüdü yoktu.
Federal hükümet bunun yerine inşaatı teşvik etti mülk sahibi konut. İl politikaları aynı zamanda kentsel büyümeyi ve yerel yönetimler üzerindeki baskıları geliştirerek geliştiricilerin lüks birimler inşa etmesini sağladı.
2010'lara gelindiğinde, Kanada dünyanın en uygun fiyatlı konut pazarlarından bazılarına en ucuz. Birçok Kanadalı şimdi kendilerini ülkenin en büyük şehirlerinde yaşamaktan çıkarıyor.
Planlama politikaları ve düzenlemeleri kilit rol oynamıştır. 1970'lerin başlarında, Toronto ve Vancouver, istemeden soylulaştırmayı teşvik eden şehir bölgelerindeki kentsel dolgu ve yoğunlaşmayı teşvik etti. Bu, diğer şehirlerin izlediği bir trend.
Kanadalı planlamacılar giderek artan oranda kentsel canlandırmayı ve yenilenmeyi desteklediler. yeni şehirciliksürdürülebilirlik, sosyal karışım ve akıllı büyüme - hepsi mahalleler arasında gelir kutuplaşmasına katkıda bulundu.
Son yıllarda, görüldüğü gibi toplu konutların yenilenmesi için programlar oluşturulmuştur. Toronto Regent Parkı. Bu girişimler, muazzam mahalle değişikliği yaratmak için neoliberal ve yeni-şehirci fikirlerin bir karışımını uyguluyor. Bu yaklaşımın etkinliği henüz görülmemiştir.
Gelecekteki bir konut stratejisi
2017 yılında Kanada, Ulusal Konut Stratejisi. O zamandan bu yana, 55 yıla yayılan 10 milyar dolarlık bu fonu sürdürme sözü verildi. COVID-19 salgını karşısında federal hükümet yeni teşvik politikaları uygulamaya koydu. Sigortalı Mortgage Satın Alma Programı bu da federal hükümetin ipotek satın almasına izin veriyor.
Teşvik parası, bankaların, borç verenlerin ve inşaat şirketlerinin COVID-19 durgunluğu sırasında, finans ve gayrimenkulün ülkede ekonomik büyümeyi sürdürmeye devam edebileceği umuduyla kârlı kalmasını sağlamayı amaçlamaktadır. Ancak bu, Kanada şehirlerindeki konut piyasalarını daha da dengesiz hale getirme, borç seviyelerini artırma ve kiralık konutları daha az uygun hale getirme potansiyeline sahip, sahibi tarafından işgal edilen konut alıcılarına ek riskli kredileri teşvik etmektedir.
Daha iyi bir politika derhal sosyal konut ve uygun fiyatlı kiralama birimleri inşa etmek olacaktır. Hükümetler ayrıca boşlukları sınırlamak gibi pandemiye bağlı politikaları sürdürmelidir. ticari ve özel kiralık konutlardan tahliye. Aksi takdirde, “renovictions”Ve girişimciler salgının ekonomik toparlanma döneminde mülk satın aldıkça kiralar ulaşılamayacak.
Kanada, nüfusunun çeşitli ihtiyaçlarını karşılamak için uygun fiyatlı konutlar inşa eden cesur politikalar uygulamaya hazırdır.
Stimulus harcamaları, işçileri koruyorsa, kiracıların birimlerinde kalma hakkına izin verirse ve şehirleri daha sürdürülebilir hale getiren yeni toplu taşıma hatlarına yatırım yaparsa uzun vadeli etkiler yaratabilir. Eşitsizliği gidermek için, aynı zamanda bir evrensel temel gelir ve diğer yeniden dağıtım politikaları.
Sadece sosyal olarak şehirler inşa etme şansımız var. Hadi boşa harcamayız.
Yazar hakkında
Sosyoloji Profesörü Howard Ramos, Dalhousie Üniversitesi; Alan Walks, Profesör, Coğrafya, Toronto Üniversitesive Jill L Grant, Profesör Emeritus, Planlama Okulu, Dalhousie Üniversitesi