Kendinden tahrikli silahların uzun zamandır beklenen müşteriye devredilmesi, bir takım teknik sorunlardan kaynaklanıyordu. Geliştirme sırasında imzalanan ilk sözleşmeler uyarınca, Archer kendinden tahrikli silahlar, İsveç silahlı kuvvetlerinin bileşimini, 2011 kadar erken bir sürede yenileyecekti. Ancak, prototiplerin testleri sırasında düzeltilmesi biraz zaman alan bazı eksiklikler tespit edildi. Sonuç olarak, sadece dört üretim öncesi savaş aracından oluşan ilk parti, yalnızca Eylül ayındaki 2013 Eylül ayında müşteriye transfer edildi. Gelecekte, İsveç ordusu seri teçhizat alacak.
Ayrı olarak, Archer ACS'nin teslim süresinin aksaması sonucu oluşan İsveç ordusundaki topçu ile durumu not etmek gerekir. Şu anda, İsveç silahlı kuvvetlerinin topçuları, yalnızca iki bölümden oluşan 9 topçu alayıyla temsil edilmektedir. 2011'un sonunda, kaynağın gelişmesi göz önüne alındığında, mevcut tüm çekilen 155-mm obüs Bofors FH77B'in tamamı, İsveç silahlı kuvvetlerinin herhangi bir tarla topluluğunu tamamen kaybettiği için kapatıldı. Başlangıçta, yeni Archer'ın kendiliğinden tahrikli silahlarının çekilen itici güçlerin yerini alacağı varsayılmıştır, ancak kendiliğinden tahrikli silahların yaratılmasındaki sorunların bu planların uygulanmasını engellediği ve bunun sonucunda İsveç ordusunun neredeyse iki yıl boyunca hiçbir topçusu olmadığı varsayılmıştır.
Gelecek vaad eden kendinden tahrikli bir topçu birliği geliştirme projesi 1995 yılında başlatıldı. Başvuru şartlarına uygun olarak, uygulayıcı kuruluşun, 77 kalibre milimetrelik değiştirilmiş bir FH155B obüsüyle donanmış bir ACS geliştirmesi gerekiyordu. Müşteri, namlu uzunluğunu artırarak silahın özelliklerini arttırmayı istedi. Obüsün modernizasyonunun sonucu, varil uzunluğu 77 kalibreli FH52BW'nin bir modifikasyonuydu. Yeni bir ACS'de böyle bir araç kullanılmalıdır. Ek olarak, müşteri gereksinimleri tekerlekli bir şasinin kullanılmasını gerektiriyordu.
Projenin ilk aşaması birkaç yıl aldı. Sadece 2003’te İsveç Savunma Bakanlığı, Bofors şirketi ile bir sözleşme imzaladı. Bu belge projenin tamamlanması ve daha sonra seri kendinden tahrikli silahların inşası için sağlanmıştır. 2005'te, gelişmiş ACS'nin ilk prototipleri yapıldı. Kendinden tahrikli silahların test edilmesi, Bofors şirketinin BAE Systems Bofors'daki dönüşümünden sonra başladı.
Tekerlek formülü 30х6 olan Volvo A6D, yeni kendinden hareketli topçu için şasi olarak seçildi. Şasi, savaş aracının 340 km / s'ye kadar olan karayolu üzerinde hızlara ulaşmasını sağlayan beygir gücü 65 dizel motor ile donatılmıştır. Belirtildiği gibi, tekerlekli şasi karda bir metre derinliğe kadar hareket edebilir. Patlama da dahil olmak üzere tekerleklere hasar verildiğinde, ACS Archer bir süre daha devam edebilir.
Archer ACS kasasının ilginç bir özelliği de uygulamalı mimari. A30D otomobil manevra kabiliyetini artıran mafsallı bir desene göre yapılmıştır. Şasinin önünde, ilk aksın üzerinde ve eklemleme ünitesinin üzerinde motor bölmesi ve kokpit bulunur. Motor ve mürettebat, NATO standardı STANAG 2'in 4569 seviyesine karşılık gelen kurşun karşıtı rezervasyonla kapatıldı. Kokpitte üç ya da dört ekip üyesinin işi var. Gerçekleştirilen operasyonun niteliğine bağlı olarak, mürettebatta bir veya iki silah operatörü olabilir. Sürücü ve komutan mürettebatta sürekli bulunur. Kokpitin çatısına, makineli tüfek ile uzaktan kumandalı taret Koruyucu yerleştirmek için bir yer var.
Mafsallı şasinin arka modülünde, tabancanın tüm birimleri yerleştirilmiştir. Şasinin arka aksının üstünde, tabancanın taretini yükseltme ve döndürme mekanizmaları vardır. Tüm kuleyi döndürerek ve kaldırarak üretilen tabancalar. ACS mekanizmaları, tabancayı 0 ° ile + 70 ° arasındaki açı aralığında dikey olarak yönlendirmenize izin verir. Tekerlek şasisinin özellikleri nedeniyle, yatay kılavuzluk açıları sınırlıdır: Okçu ön sektördeki hedeflere, 150 ° (eksenin sağına ve soluna) genişliğinde 75 ° ile ateş edebilir. Makineyi ateşlerken sabitlemek için şasinin arkasındaki çift destek ayağı kullanılır. İstiflenmiş konumda, tabanca modülü nötr konuma döndürülerek, obüsün namlusunu kapaklarla kaplı özel bir tepside indirir. Baz arabanın boyutları ilginç bir çözüm gerektiriyordu. Böylece, ACS'yi toplanmış konuma dönüştürürken, tabancanın geri tepme cihazları namluyu en arka konuma hareket ettirerek mevcut tepsiye yerleştirilmesine izin verir.
Tekerlek Arun Archer oldukça büyük bir boyuta sahiptir. Savaş aracının maksimum uzunluğu 14 metre, genişlik - 3 metredir. Protector tareti kullanmadan kendinden tahrikli tabancanın yüksekliği 3,3 metredir ve bu savaş modülünü kurduktan sonra yaklaşık 60 artar, bkz. Kendinden itmeli topçunun boyutları ve ağırlığı FH30BW L77, demiryolu ile taşımanıza izin verir. Bu amaçla gelecekte askeri nakliye uçağı Airbus A52M kullanılması gerekiyordu.
Muharebe operasyonu sırasında, Archer'ın kendiliğinden tahrikli silahı mürettebatı sürekli olarak işyerinde ve onları terk etmiyor. Tüm işlemler kontrol panellerinden gelen komutlarla gerçekleştirilir. Bu bakımdan, silah taretinin tüm mekanizmaları otomatik olarak çalışır. Kulenin ekipmanının ana elemanları yükleme mekanizmalarıdır. Raporlara göre, kendinden tahrikli tek bir sistem yerine Archer, birbiriyle etkileşime giren iki mekanizma kullanıyor. Bunlardan biri 155 mm mermileri besliyor. Kapasite mekanize şekillendirme - 21 mermi. İkinci yükleme sistemi, yanan bir kabuğa sahip silindirik bloklar şeklinde tedarik edilen ve bir yükleme kapağına benzeyen itici yüklemelerle çalışır. Kule kendinden tahrikli silahların döşenmesinde Archer, 126 bloklarını itici şarj ile yerleştirdi. Kargo vinçli bir taşıma ve yükleme makinesi kullanılırken, mühimmatın tamamen yüklenmesi yaklaşık sekiz dakika sürer.
Göreve bağlı olarak, kendinden tahrikli obüs FH77BA L52 Archer'ın mürettebatı, atma karışımının toplam sayısını artırabilir veya azaltabilir ve tabancaya yerleştirilen şarj sayısını değiştirebilir. Maksimum füze şarjı sayısıyla, Archer kendiliğinden çalışan obüs, 30 kilometreye kadar olan bir hedefe bir mermi gönderebiliyor. Aktif reaktif veya yönlendirmeli mühimmat kullanımı, atış menzilini 60 km'ye yükseltir. İkincisi, Excalibur ayarlanabilir mermisi için talep edildi. ACS Archer doğrudan ateş yakabilir, ancak bu durumda etkili atış menzili iki kilometreyi geçmez.
Silah yükleme mekanizmaları, dakikada 8-9 turuna kadar atış hızı sağlar. Gerekirse, kendiliğinden tahrikli silah mürettebatı MRSI modunda (sözde yangın barajı) ateşlenebilir ve kısa süreliğine altı atış yapılır. 21 atışındaki bir voleybolda (tam mühimmat) üç dakikadan fazla sürmez. Archer kendinden tahrikli tabanca geliştirilirken, çekim ve pozisyondan ayrılma için hazırlık süresini azaltma ihtiyacı göz önünde bulunduruldu. Sonuç olarak, kendiliğinden çalışan tabanca, pozisyona giderken ateş etmek için hazırlıkların bir kısmını yapabilir. Bundan dolayı, ilk atış zaten rotanın istenen noktasında durduktan sonra 30 saniye sonra yapıldı. Bu süre zarfında, bir destek ayağı indirilir ve bir kule savaş konumuna getirilir. İtfaiye görevini tamamladıktan sonra, mürettebat, savaş aracını toplanmış pozisyona hareket ettirir ve pozisyondan çıkar. Pozisyondan ayrılmaya hazırlanmak yaklaşık 30 saniye sürer.
ACS FH77BW L52 Archer, modern bir dijital yangın kontrol sistemi ile donatılmıştır. Elektronik ekipman ve ilgili sistemler, mürettebatın iş yerlerinden ayrılmadan gerekli tüm işlemleri yapmasını sağlar. Ek olarak, otomasyon, çekim hazırlığıyla ilgili bazı önemli eylemleri üstlenir: ACS koordinatlarını belirlemek, gerekli kılavuz açılarını hesaplamak ve MRSI algoritmasına göre ateşlemek. Güdümlü bir Excalibur mermisi veya benzeri kullanıldığında, otomatikler cephaneyi ateşlemeye hazırlar.
Daha önce de belirtildiği gibi, ilk seri okçu kendinden tahrikli silahların, 2011'te birliklere geri gönderilmesi gerekiyordu. Bununla birlikte, geliştirme sırasında, bazı uygulamalı sistemlerde bazı sorunlar ortaya çıkmıştır. Sonunda tarihlerin bozulmasına neden olan eksiklikleri gidermek birkaç yıl aldı. Test ve ayrıntılandırma sırasında bile, seri savaş araçlarının tedariki için ilk sözleşmeler imzalandı. 2008'te İsveç, sekiz yeni SPG sipariş etti, Norveç - bir. Birkaç ay sonra, İskandinav ülkeleri projeyi ortaklaşa finanse etmeye karar verdi. Yılın 2009 sözleşmesine uygun olarak, BAE Systems Bofors, iki 24 ülkesine kendinden tahrikli topçu sağlamalıdır.
Olası ihracat sözleşmelerine ilişkin görüşmeler halen devam etmektedir. SAU Archer, Danimarka ve Kanada'dan orduyla ilgileniyor. Bu devletler, belirli sayıda savaş aracının tedarikini müzakere ediyor. Danimarka'nın iki düzineden fazla motorlu silah almadığı bilinmektedir. Yakın zamana kadar Hırvatistan ile müzakereler sürüyordu. Bu ülke, Sovyet yapımı eski ekipmanların yerine en az 24 ACS FH77BW L52 satın alacaktı. Ancak, ekonomik sorunlar Hırvatistan'ın İsveç savaş araçlarını edinmesini engelledi. Uzun süren karşılaştırmalar ve müzakereler sonucunda, Hırvat silahlı kuvvetleri Almanya'dan almaya karar verdi 18, PzH2000 kendiliğinden çalışan howitzers'ı kullandı. Satın alınan kendinden tahrikli silahların teslimi 2014 yılında başlayacaktır.
Savaş ve operasyonel özellikleri kendinden tahrikli topçu FH77BW L52 Archer'ı askeri teçhizat sınıfının değerli bir temsilcisi yapar. Bununla birlikte, bir kerede projede uygulanan bazı teknik çözümler, birkaç zorluğun ortaya çıkmasına neden olmuştur. Bütün bunlar, projenin itibarını olumsuz yönde etkileyebilir. Archer ACS'nin geliştirilmesindeki zorluklar nedeniyle İsveç ordusu uzun süre tarla topçusu olmadan kaldı ve yeni ACS'nin toplu teslimatları devam etmeden önce birkaç ay kaldı. Seri üretime başlamadan önce bile, Archer kendinden itmeli silahın üçüncü ülkeler karşısında potansiyel alıcıların dikkatini çektiği belirtilmelidir. Çok yakın bir zamanda, kendiliğinden tahrikli silahların tedariki için yeni sözleşmelerin imzalanması mümkündür.
Sitelerin malzemelerinde:
http://baesystems.com/
http://militaryparitet.com/
http://bmpd.livejournal.com/
http://army-guide.com/
http://globalsecurity.org/