İnternetteki kişisel paylaşımlarda insanların bundan bahsettiğini gördüm, ancak bunun hakkında hiçbir şey bilmiyordum. Böyle yerlerin var olduğunu bilmiyordum. Kaçırılan Bağlantılar'da, erkeklerin orada bir çeşit cinsel ilişkiye girdiklerini açıkça ortaya koyan reklamlar vardı, benim vahşi batı olarak hayal ettiğim şey. Reklamlarda 'Şehrin batısındaki XXX yeri. Daha önce orada oynadık. Bu sefer spor kıyafetleri ile geldin. İşe geri dönmem gerekiyordu, yoksa işler daha da ileri gidebilirdi. Bana gömleğim hakkında ne söylediğini söyle ki onun sen olduğunu anlayayım.
Birkaç gönderide belirli bir otoyol seçildi. Bir cumartesi öğleden sonra, adrenalize ve gergin hissederek onu aramak için dışarı çıktım. Muhtemelen orayı fark etmeden yüzlerce kez geçmiştim. Çatısının yanına monte edilmiş kırmızı 'XXX' dışında, anonim görünümlü oluklu metalle kaplı bir binaydı. Aceleyle inşa edilmiş bir sanayi mağazası ya da 4 Temmuz ve Yeni Yıl civarında yılın sadece birkaç haftası açık olan otoyolun kenarındaki aşırı büyük yeniden işleme süper merkezlerinden biri olabilirdi. Bir kasırga sırasında sığınmak için mümkün olan en kötü yer gibi görünüyordu. Birinin arabasında daha güvenli olurdu.
Kapıyı iterek açtığımda, pasajın soğuk havasını ilk kez yüzüme vurdum. Kulaklık takarak içeri girdim, memura başımı salladım ve gergin ve gergin bir 'havalı oynama' parodisiyle etrafa bakmaya başladım. Düzgünce düzenlenmiş film rafları ve iç çamaşırlarıyla dolu garip, camla kaplı bir oda vardı.
Yönlerimi almaya çalışırken porno DVD'lere göz atıyormuş gibi yaptım. Ana odanın her iki yanında gölgeli koridorlar vardı, ancak mağazanın floresan parlaklığının içinden karanlıkları her şeyi saklıyordu. Porno sesleri, bazen bir anda bir megafondan geçiyormuş gibi parlayarak, sonra hızla geriledi. Salonların girişlerinde metal dedektörlere benzeyen şeyler vardı.
Her yerde işaretleri okurum. Ön kapıda çıplaklık ya da cinsel içerikli maddelerden rahatsız olursanız içeri girmeyin diyenler vardı. Yiyecek ve içeceği, cep telefonlarını ve kameraları yasaklayan işaretler vardı. Belirlenmiş sigara içme alanında olmadığınız sürece binada sigara içmemenizi söyleyen işaretler vardı. Metal dedektörleri gibi görünen şeylerin üzerinde, tezgahtan jeton satın almadıkları sürece kimsenin bir koridora giremeyeceğini belirten işaretler vardı. Açıkça Microsoft Word'de yapılan çeşitli işaretler, biri iki video satın alırsa, aynı fiyata üçte birinin ücretsiz olarak alınabileceğini duyurdu. 'Not:' yazıyordu, 'bu yalnızca 24,95 ABD doları ve altındaki filmler için geçerlidir.'
Bir kumarhane gibi, pencere veya saat yoktu ve her yerde kameralar vardı. Bir pornografi dükkanı için gerekenden daha fazla kamera gibi görünüyordu, hatta nispeten büyük bir dükkan için.
Dükkanın önünde, tezgahın yanında dergiler vardı. Her zamanki gibi değil Çatı katı ve Dolandırıcı . Hiç duymadığım marka dışı yayınlar yaptılar. Sonra oyuncaklar, kayganlaştırıcılar, prezervatifler, penis halkaları ve şişirilmiş bebekler vardı ki bu açıkça şaka idi ve tabii ki olmayan pahalı olanlar. Sanki bacakları pelvisinin birkaç santim altından kesilmiş ve gövdesi göbek deliğinin hemen altından kesilmiş gibi, bir kadının kalçalarına benzemek üzere yapılmış lastiksi ten rengi tepecikler vardı. Geriye kalan tek şey lastik kalçaları ve delikleriydi. Bir keresinde bir memurun onları dolaştırdığını görmüştüm ve onları bir yerden bir yere kum torbaları gibi taşıdığı şekilde gerçek ağırlığını fark ettim.
DVD kutularını raflardan çıkardım ve yanlış yerde olup olmadığımı merak ederek ön ve arka kapaklarını inceledim. Ne aradığımı bilmiyordum, bunun hakkında okuduğum yer olduğunu kanıtlayan şey ne olurdu. Mağazadaki diğer adamların dolaşıp bana, birbirlerine baktıklarını fark ettim. Koridorlardan birinden çıkarlar, etrafa bakarlar, sonra karşı koridora veya yeni çıktıkları koridora geri dönerlerdi. Bazı erkekler çekiciydi ya da benim sevdiğim nitelikleri vardı. Çoğu, şehrin kenar mahallelerindeki bu porno mağazasında en ağır işi yapıyormuş gibi ciddi görünüyordu. Her şeyi gözlemledim, 'Büyük Göğüsler' başlıklı bölümde fark edilmeden gitmeye çalıştım.
Katip beni izledi. Otuzlu yaşlarının ortasındaydı ve fötr şapka takıyordu. Yüzünün her iki yanından düşen koyu renkli, ince saçları olan bir pornografi yönetmenine benziyordu. Kulaklıklarımı çıkarmamı işaret etti.
'Bir konuda yardıma ihtiyacın var mı?' mağazanın karşısında dedi.
Binanın geri kalanından iki ya da üç fit yükseklikte yükseltilmiş bir platformda bulunan tezgaha doğru yürüdüm. Ona kafası karışmış bir bakış attım ve 'Sanmıyorum' dedim.
'Emin misiniz?' dedi. Belki de jeton almalısın. Standlar için. '
'Kabin mi?'
'Koridorlardaki kabinler.'
Ah. Jeton ne kadar? '
'Bir dolara dört. Minimum üç dolar. '
'Kulağa adil geliyor,' dedim, 'üç dolar değerinde alacağım' dedim.
İyi adam, dedi.
Ona parayı verdim ve tezgahtan önceden sayılmış 12 jetonluk bir desteyi eline geçirip yukarı dönük avucuma geçirdi. Onlara bakmadan cebe attım. Koridorlardan birinin başına gittim. Orada, duvara monte plastik bir kasanın içinde yirmi kadar DVD kapağı sergileniyordu. Dava, en çok genç bir kızın günlüğünün sayfalarını güvende tutarken görülen türden küçük bir asma kilitle kilitlendi. Çoğu pornografi türü vakada temsil edildi ve üç ana kategoriye ayrıldı: heteroseksüel, gey ve transseksüel.
Cebime uzandım ve on iki madeni paranın büyük kısmını hissettim. Akrilik panelin arkasındaki DVD kutularına bakarken bir tanesini gruptan ayırdım ve parmak uçlarımın arasına sürdüm. Sonunda elimi cebimden kaldırdım ve jetona ilk kez baktım. Pirinç ve hafif, yaklaşık çeyrek büyüklüğünde. Bir yanda belden yukarısı üstsüz bir kadın resmedildi. 'Kafalar Ben kazandım ”yazıyordu. Karşı tarafta çıplak bir kadının arka tarafı. 'Kaybettiğiniz Yazı' dedi.
Onları harcamak bile istemedim. Onları hatıra olarak almak istedim. Onları çerçevelemek ve daireme asmak istedim. Onları tanıdığım insanlara dağıtmak istedim. Daha önce hiç görmemiş olsaydım, hiçbir arkadaşımın da görmediği güvenli bir bahis olurdu. Bu jetonlar, arkadaşlarımın mesleklerini öğrendiği en üst düzey hukuk okullarında var mıydı? Doktora programlarında mı? Ofis binalarında mı? Arkadaşlarımın çocuklarının öğretmenlerinin, özgür oyun ve keşfi teşvik eden ortamlarda çeşitli ilgi ve zekaların keşfedilmesini teşvik ettiği Montessori Okullarında var mıydı? Hayır, o yerlerde yoktu. Ama oradaydım. Onlara sahiptim.
Video kapaklarının önünde durup elimdeki jetondan bakarken başka bir işaret fark ettim. Bu lamine edilmiş ve görünüşe göre Microsoft Word'de yatay modda yapılmıştır: 'Bu bir Güvenlik Bölgesi değil. Uzun süre ayakta durmak yok. ' Jetonu geri kalanıyla birlikte cebime koydum ve metal dedektörlere benzeyen şeylerin arasından koridora girdim. Ölümümü gözlemlenebilir bir şekilde kaydetmediler.
Karanlık bir koridordan, her biri bir şehir altı evindeki bir tuvaletten biraz daha büyük olan yaklaşık yirmi kabine açılan bir giriş koridoruydu. Ancak kabinlerin duvarları banliyö banyosu gibi alçıpandan yapılmamıştı. Ikea veya Wal-Mart'tan en ucuz mobilyalarla aynı malzemeden yapılmışlardı: plastik kaplama ile kaplı yonga levha. Kapı kolu yoktu. Kapılar onları kapalı tutan yayların gıcırdatmasına karşı çalışıyordu. Kapıların üzerine kırmızı dairesel ışıklar monte edildi. Yaklaşık üçte biri yakıldı.
Koridorda ayakta durma, aylaklık ve ahlaksız davranışlara karşı yasakları ilan eden başka bir işaret vardı. Ziyaretçilerin bir tiyatroya girdiklerinde bozuk para yuvasına bir yazı koymaları gerektiği, böylece içeride kaldıkları sürece standın dışındaki ışığı yanık tutmaları gerektiği büyük, altı çizili, büyütülmüş harflerle belirtildi.
Boş bir kabine ittim ve namlu sürgüsünü arkamdan geçirdim. Oda karanlıktı, sadece göz seviyesinin hemen altında duvara yerleştirilmiş bir video ekranının soluk ışığıyla gezinebiliyordu. Yerin çoğunu iki siyah vinil bank kapladı. Yere cıvatalanmışlar ve birbirlerine mükemmel bir şekilde paralel yerleştirilmişlerdi, sıralar gibi iki sıra insan ekrana bakarak oturabiliyordu, 'Yuvaya Bir Jeton Atın' kelimesi yanıp sönüyordu. İçeriden kırmızı yanan, video oyunlarında bulunan türden, bir şeyler ters gittiğinde çeyreğinizi geri almak için basabileceğiniz bir bozuk para yuvası vardı. Bir kişilik cebime uzandıktan sonra hatıra jetonlarımdan birini dar deliğe bıraktım.
Ekran, neredeyse her zaman olduğu gibi, çıkabileceği en yüksek ses seviyesiyle ilk kez hayata haykırdı. İki kat şok ediciydi. Bu gürültü elbette ürkütücüydü, ama aynı zamanda, çoğu insan gibi, yüksek hacimlerde pornografi ile çok az deneyimim oldu. Jeton yuvası ile video ekranı arasındaki duvara monte edilmiş büyük, loş parıltılı ses düğmelerini pençeleyerek sessiz oluncaya kadar sesi düşürdüm. Geriye kalan tek düğme seti ses kontrolleriyle aynı tipteydi, parlayan plastik daireler, parlak yeşil ve 'Vid +' ve 'Vid -' etiketli. 'Vid +' a dokundum ve ekrandaki video bir erkekle seks yapan bir kadının grafik sahnesinden beş erkekle seks yapan bir kadının grafik sahnesine dönüştü.
Seçenekler arasında gezinirken, standımda oynatılan videoların, koridorun dışındaki plastiğin arkasında sergilenen DVD kasalarına karşılık geldiğini anladım. Hiçbir zaman vitrindeki ile tam olarak aynı sıraya girmediler. Kontrol ettim.
Video aniden durduğunda ve herhangi bir uyarı olmadan varsayılan ekrana geri döndüğünde, bir sonrakine geçmeden önce her birini birkaç saniye izleyerek örnekledim. 'Yuvaya Bir Jeton Bırakın.'
Şehir sınırları içinde izin verilmeyen şeylere orada izin verildi. Örneğin içeride sigara içmek. Müşterilerin çoğu erkekti, ancak nadiren orada heteroseksüel çiftler gördüm. Transseksüelleri gördüm. Her zaman erkekten kadına - İnternette bir tane arıyorsanız 'M2F'. Bir veya iki kez orada bekar kadınlar gördüm, ama havayı biraz bozdular. Tek başına ortaya çıkan kadınların seks bağımlıları olduğunu varsaydım. Erkeklerin büyük çoğunluğunun seks bağımlısı olduğunu ya da seks yapmayı başarırlarsa öyle olacağını söylemeye gerek yok. Genellikle, atari salonundaki heteroseksüel çiftler DVD raflarına göz atarlar ya da vibratörlere ve yağlayıcılara birlikte bakarlardı. Kadın kıkırdar ve ikisi alçak tonlarda konuşur, adamın sesi tiz bir şekilde, sanki bir çocukla röportaj yapıyormuş gibi. Bunu beğendin? Bunu beğendin mi? Nadiren, video kabinlerine girerlerdi, o zamanlar işler ilginçleşebilirdi.
Bekar erkekler videoların raflarını inceliyor gibiydi, ancak çoğu numara yapıyordu. Sadece kapıdan kimin girdiğini görmek için bekliyorlardı, ara sıra ceplerinde jetonları karıştırıyorlardı, böylece erkekler gerçekten Hint pornosu veya Japon pornosu veya etrafındaki en iyi manzaranın bulunduğu tel metal raflarda temsil edilen diğer etnik kökenlerden herhangi birini keşfetmediklerini biliyorlardı. giriş olabilirdi.
Ana odanın her iki yanında izleme kabinlerinin sıralandığı iki karanlık koridor vardı - bir sigara içme koridoru ve sigara içilmeyen bir koridor. Koridorlar U şeklindeydi ve alışveriş alanının karşılıklı yanlarında paralel uzanıyordu. Önden girerseniz, koridor boyunca yürür ve mağazanın arka ucundan çıkarsınız, bir süre DVD'lere bakar gibi yapabileceğiniz iyi aydınlatılmış bir mağazaya çıkarsınız veya orada neler olduğunu görmek için karşı koridora giden yol. Ya da, tercih ederseniz, birkaç saniye önce yürüdüğünüzden beri neyin değiştiğini görmek için geçtiğiniz aynı koridorda adımlarınızı geriye doğru takip edebilirsiniz.
Aralıkta değişmiş olabilecek şeyler:
1. Birisi görüntüleme kabinlerinden birinden çıkmış olabilir. Yani yeni bir adam olabilirdi, daha önce karşılaşmadığınız, loş ışıkta ve ağartıcı, miskli havada size doğru ya da uzağa yürüyen bir adam olabilirdi. Biri çıkmışsa ve gördüklerini beğenmiş olsaydın, ona doğru yürüyebilir ve ona bakabilirdin ya da o size yaklaşırken ona bakabilirdiniz. Birbirinize belirli bir şekilde bakarsanız, o zaman birlikte bir kabine gidip yuvaya bir jeton koyabilirsiniz ve ikiniz alanı paylaşırken altmış saniye arka planda oynayacak bir film seçebilirsiniz. ne şekilde seçersen seç.
2. Kabinlerin bir veya daha fazlasının dışından kırmızı ışık yanmış olabilir. Stantta oturan kişi yuvaya bir jeton düşürdüğünde kırmızı bir ışık yandı, böylece bir film başlatıldı ve diğer ziyaretçilere standın dolu olduğu sinyalini verdi. İstersen, kapıya doğru yürüyebilir ve ona bastırabilirsin. Kilitli bulduysanız, hiçbir şey olmamış gibi yürümeye devam edersiniz. Kilidi açılmışsa, girip standın ne tuttuğunu görebilirsiniz.
3. Daha önce yanan kırmızı ışık sönmüş olabilir ve filmin sona erdiğini işaret ederek kabinin sakinlerini birkaç seçenekle terk etmiş olabilir:
a) Filmi yeniden başlatmak için (olasılık sırasına göre) yuvaya başka bir jeton bırakabilir.
b) Kabinden çıkabilir.
c) Kurallara aykırı bir şekilde, boşluğa jeton düşürmeden standda kalabilir.
Bina, stanttan standa, koridordan mağazaya ve koridora kadar daireler ve çizgiler halinde hareket eden potansiyel ortakların bir kataloğuydu. Ben de kataloğun bir parçasıydım. Onlara baktım ve aklımdaki şey olup olmadıklarını belirledim ve bana baktılar ve akıllarında olan şey olup olmadığımı veya yeterince yakın olup olmadığımı gördüler.
Çocukken, okulumdaki herkes, bekleme personelini çağırmak için alışılmadık bir hile kullanmasıyla ünlü yakındaki bir restorandan çok etkilenmişti. Tüm masaların donatıldığı minyatür bir bayrak direği kullanmayı içeriyordu. Kollarınızı sallamak veya ağlamak yerine, sunucunuzun dikkatini çekmek için Garson! Kalabalık bir odanın karşısında, kolalı ve küçültülmüş bir Meksika bayrağını tam direğe gönderdiniz. Benim izlenimim, o yaşta bile, Meksika yemek restoranındaki bekleme personelinin, kontrolün çok zevkli ve net olduğu düşünüldüğünde, çeşitli masalarına anormal ve aşırı ziyaretler yaşadıklarıydı.
Bazen, yarı dolu salsa kaselerini doldurmak için aranan garsonlar gibi, normalde aklınıza gelmeyen insanlarla karşılaştınız, çünkü onların bayrakları vardı ve şu anda yapacak daha acil bir şeyiniz yoktu. .
Babamdan ve teyzemden, büyüdüğüm küçük Teksas kasabasındaki lise günleri ve benden önce büyüdükleri yer hakkında hikayeler duydum. Gençken bütün lise öğrencileri kasaba meydanında takılıyor, flört ediyor, konuşuyor ve arabalarını gösteriyorlardı. Orada olup bitenler, çaldıkları şakalar ve baştan sona çaldıkları şarkılar, kimin sigara içtiği ve başka bir yere sevişmek için sevişen ya da ayrılanlarla ilgili tüm bu hikayeler vardı.
Büyüdüğüm yerden başka bir yer gibi görünüyordu, gece hayatının bu görünümünün var olabileceği başka bir dünya. Benim hiçbir şeyimin olmadığı o kasabada yapacak bir şeyleri olduğu için bunu deneyimleyen herkesi kıskanıyordum. Kuzenim bile lisedeyken kasaba meydanında takılmıştı ve benden sadece dokuz yaş büyüktü. Onun gençliğiyle benimki arasında bir yerde, uygulamanın modası geçti.
Kaçırılan Bağlantılar reklamlarında XXX yeri hakkında bir şeyler okumak, bir zamanlar kasaba meydanında geçirdiğim hafta sonu gecelerine benzer vizyonlar uyandırmıştı. Arabalarına yaslanan, sigara içen, dikiz aynalarında saçlarını tarayan, birbirlerini kontrol eden, sanki hiçbir şey olmayacakmış ya da her şey olabilirmiş gibi rasgele konuşan erkekleri hayal ettim.
Gizli bir şey hayal ettim, ama aynı zamanda masonluk ya da Elks gibi, ona bakmak ya da katılmak için zaman ayıran insanlar için de açıkta. Çarşıyı keşfettiğimde, her şeye rağmen öyleydi. İnanamadım.
Nereden ARCADIAN . İsimsiz Basın izni ile kullanılmıştır. Telif Hakkı 2016, Drew Nellins Smith.