Konfüçyüsçülük
Konfüçyüsçülük , MÖ 6. - 5. yüzyılda Konfüçyüs tarafından yayılan yaşam tarzı ve onu iki binden fazla yıldır Çin halkı izledi. Zamanla değişmesine rağmen, hala öğrenmenin özü, değerlerin kaynağı ve Çinlilerin sosyal kodu. Etkisi diğer ülkelere, özellikle Kore, Japonya ve Vietnam'a da yayıldı.Çin'i Keşfetmek Sınav: Gerçek mi, Kurgu mu? Kuzey Çin ve Güney Çin uzun bir dağ silsilesi ile ayrılmıştır.
Çince'de karşılığı olmayan Batılı bir terim olan Konfüçyüsçülük, bir dünya görüşü, bir sosyal ahlak, bir politik ideoloji, bir bilimsel gelenek ve bir yaşam biçimidir. Bazen bir felsefe, bazen de bir din olarak görülen Konfüçyüsçülük, atalara saygı ve derin bir insan merkezli dindarlık içeren her şeyi kapsayan bir düşünce ve yaşam biçimi olarak anlaşılabilir. Doğu Asyalılar kendilerini Shintōistler, Taoistler, Budistler, Müslümanlar veya Hıristiyanlar olarak kabul edebilirler, ancak dini bağlılıklarını ilan ederek nadiren Konfüçyüsçüler olmayı bırakırlar.
Sık sık büyük tarihsel dinlerle gruplandırılsa da, Konfüçyüsçülük örgütlü bir din olmamasından farklıdır. Bununla birlikte, Çin okuryazar kültürünün etkisi altında diğer Doğu Asya ülkelerine yayıldı ve manevi ve siyasi yaşam üzerinde derin bir etki yarattı. Konfüçyüsçülük teorisi ve pratiği, Doğu Asya'nın hükümet, toplum, eğitim ve ailesinin modellerini silinmez bir şekilde işaretlemiştir. Geleneksel Çin yaşamını ve kültürünü Konfüçyüs olarak karakterize etmek abartılı olsa da, Konfüçyüsçü etik değerleri 2000 yıldan fazla bir süredir ilham kaynağı ve aynı zamanda insanlar, topluluklar ve Sinitikler arasındaki uluslar arasındaki insan etkileşimi için temyiz mahkemesi olarak hizmet vermiştir. dünya.
Konfüçyüs düşüncesi
Konfüçyüsçülüğün hikayesi Konfüçyüs ile başlamıyor. Buda'nın Budizmin kurucusu ve İsa Mesih'in Hıristiyanlığın kurucusu olması anlamında Konfüçyüsçülüğün kurucusu Konfüçyüs de değildi. Daha ziyade, Konfüçyüs kendini yenisine ulaşmak için eskiyi bilinçli olarak yeniden canlandırmaya çalışan bir verici olarak kabul etti. Ritüelleştirilmiş bir hayatı savunarak geçmişin anlamını canlandırmayı önerdi. Konfüçyüs'ün antik aşkı, atalara saygı, insan merkezli dini uygulamalar ve yas törenleri gibi bazı yaşam formlarının ve kurumlarının yüzyıllardır neden hayatta kaldığını anlama konusundaki güçlü arzusuyla motive edildi. Geçmişe yaptığı yolculuk, insanlığın aidiyet ve iletişim için en derin gereksinimlerine dayandığı düşünülen kökleri araştırmaktı. Kültürün kümülatif gücüne inanıyordu.Geleneksel yolların canlılığı kaybetmiş olması, onun için gelecekte yenilenme potansiyellerini azaltmadı. Aslında Konfüçyüs'ün tarih anlayışı o kadar güçlüydü ki kendisini Batı Zhou hanedanlığının idealize uygarlığı için çok iyi çalışan kültürel değerlerin ve sosyal normların devamlılığından sorumlu bir korumacı olarak gördü.
Tarihsel bağlam
Konfüçyüs tarafından tasarlanan bilimsel gelenek, antik çağın bilgeliğine kadar uzanabilir. Arkeoloji ile teyit edilen ilk hanedan Shang hanedanı (M.Ö. 18. - 12. yüzyıl) olmasına rağmen, Konfüçyüs'ün konuyla ilgili olduğunu iddia ettiği tarihsel dönem çok daha önceydi. Konfüçyüs, Batı'da Konfüçyüsçülük olarak bilinen kültürel bir süreç başlatmış olabilir, ancak kendisi ve onu takip edenler kendilerini, daha sonra Çin tarihçileri tarafından daha önce iki bin yıl öncesine dayanan rujiler , "bilimsel gelenekler" olarak tanımlayan bir geleneğin parçası olarak gördüler. efsanevi bilgeler Yao ve Shun ahlaki ikna yoluyla medeni bir dünya yarattıklarında.
Konfüçyüs'ün kahramanı Zhougong ya da “feodal” ritüel sisteminin sağlamlaştırılmasına, genişlemesine ve rafine edilmesine yardımcı olduğu söylenen Zhou Dükü'ydi (M.Ö. 11. yüzyıl). Bu karşılıklı karşılıklı bağımlılık sistemi kan bağlarına, evlilik ittifaklarına ve eski sözleşmelere ve yeni müzakere edilen sözleşmelere dayanıyordu. Devletlerarası ve aynı zamanda iç düzeni korumak için kültürel değerlere ve sosyal normlara yapılan itiraz, paylaşılan bir siyasi vizyona, yani otoritenin “cennetin görevlisi” tarafından büyük ölçüde etik ve dini güce yatırım yaptığına dayanıyordu ( tianming ) ve sosyal dayanışmanın yasal kısıtlamalarla değil, ritüel gözlemlerle elde edildiğini gösterir. Uygulanması, Batı Zhou hanedanının göreli barış ve refah içinde beş yüzyıldan fazla hayatta kalmasını sağladı.
Zhougong eyaletçilikten esinlenen Konfüçyüs, antik bilgeler ve değerlerden öğrendiği politik fikirleri hayata geçirerek dükü taklit edebilecek bir yaşam boyu hayale sahipti. Konfüçyüs siyasi rüyasını hiç fark etmemesine rağmen, ahlaki ikna olarak siyaset anlayışı gittikçe daha etkili oldu.
Zhou kozmolojisinde eşsiz olan “cennet” ( tian ) kavramı , Shang hanedanındaki Yüksek Rab'le (Shangdi) uyumluydu. Lord on High, Shang kraliyet soyunun atalarının atalarına atıfta bulunmuş olabilir, ancak Zhou krallarının cenneti, atalarının da olmasına rağmen, daha genelleştirilmiş bir antropomorfik tanrı idi. Cennetin görevindeki Zhou inancı (Rab'bin Yüksek iradesinin işlevsel eşdeğeri), kralların ilahi haklarından farklıydı, çünkü Zhou kraliyet evinin soyundan gelenlerin krallığa emanet edileceğine dair hiçbir garanti yoktu, Shujing'de yazıldığı gibi(“Tarihin Klasiği”), “cennet insanların gördüğü [ve] duyduğu gibi duyar”; bu nedenle, kralların erdemleri güçlerinin ve otoritelerinin korunması için şarttı. Çok sayıda bronz yazıtta ifade edilen hayırsever yönetime yapılan bu vurgu, hem Shang hanedanının çöküşüne bir tepki hem de derin köklü bir dünya görüşünün olumlanmasıydı.
Kısmen feodal ritüel sisteminin canlılığı ve kısmen kraliyet hane halkının gücü nedeniyle, Zhou kralları krallıklarını birkaç yüzyıl boyunca kontrol edebildiler. Bununla birlikte, MÖ 771'de Orta Asya'dan gelen barbar saldırılarından kaçınmak için sermayelerini doğuya doğru günümüz Luoyang'a taşımak zorunda kaldılar. Bundan sonra gerçek güç feodal beylerin eline geçti. Zhou krallarının hayatta kalan çizgisinin adı bilinmeye devam ettiğinden, hala bir miktar sembolik kontrol uygulamayı başardılar. Ancak Konfüçyüs'ün zamanına gelindiğinde, feodal ritüel sistemi o kadar temelden zayıflamıştı ki, siyasi krizler de büyük bir ahlaki gerileme duygusu uyandırdı: sembolik kontrolün merkezi, yüzyıllar boyunca iç savaştan 14'e dönüşen krallığı tutamadı. feodal devletler.
Konfüçyüs'ün yanıtı, insan olmayı öğrenme konusunu ele almaktı. Bunu yaparak, yüzyıllar boyunca siyasi istikrar ve sosyal düzen için hayati öneme sahip olan kurumları yeniden tanımlamaya ve canlandırmaya çalıştı: aile, okul, yerel topluluk, devlet ve krallık. Konfüçyüs, servetin ve gücün en yüksek sesle konuştuğunu iddia eden statükoyu kabul etmedi. Hem kişisel bir kalite hem de liderlik için bir gereklilik olarak erdemin ( de ) bireysel onur, toplumsal dayanışma ve siyasi düzen için gerekli olduğunu hissetti .