Attila İlhan, romantizm öğelerini barındıran toplumsal şiirleri yazan bir şairdir. Bu yüzden bende yeri ayrıdır. Onu, Ben Sana Mecburum kitabıyla daha iyi tanıdım. Toplumsal şiirleri bu kitabında da etkisini sürdürüyor.
"yasak sevişmek'teki şiirler, son paris yolculuğumla ondan öncesini ve sonrasını kapsayan bir dönemin şiirleridir; paris'te 1962/65 arasında kaldım, öncesinde istanbul'daydım, yeşilçam'da senaristlik, rejisör asistanlığı filan ediyordum; sonrasında ise, izmir'de, demokrat izmir gazetesinde gazeteci olarak! bu dönem, bir yanımla batı üzerindeki düşüncelerimi aydınlığa kavuşturduğum, bir yanımla geçmiş şiirimizden yararlanma fikrini geliştirdiğim dönemdir, haliyle şiirlere de yansımıştır bu ikili uğraş!"
Fransa'da yaşadığı dönemi anlattığı şiirlerde bireysel esintiler, özgün imgeler yer alırken; Türkler'in Anadolu'ya gelişlerini anlattığı şiirinde ise Epik ögeler ön plana çıkmıştır.
"biraz paris" bölümünde Fransa'da yaşadıklarını anlatmak istemiş. Batı kültürünü ve doğu kültürünün sentezlenmesiyle oluşmuştur. kendini batılı sayan bir doğulunun duygu ve izlenimlerini yansıtmaya çalışmıştır.
"ölmek yasak" şiiri de koşullar ne denli kötü olursa olsun, ölüm düşüncesine direnmek gerektiğini işler.
Şiirlerinde Yeşilçam'da çalıştığı dönemlerin esintilerini hissetmek de mümkün. "ben artık küsüm", "ağustos mızıkacıları" şiirlerinde bu durumu hissederiz.
"yasak sevişmek" şiiri de bakıldığında aşk şiiri gibi gözükse de kabuğun altında toplumsallık saklanır. ( İşte bana göre Attila İlhan'ın şiirlerini özetleyen durum bu.)
"kitabın adı yasak sevişmek, şiirin adı da öyle, söz konusu olan da gizli saklı bir sevişmek öyle mi? bu şiirin kökleri taa 1940'lara uzanıyor; gençlik bilmem ne örgütü vardı, önüne geleni sansaryan hanı'na topladılar, bu arada beni de! hasan basri diye bir öğretmen varmış, bu işlerle ilgiliymiş, tanımam görmem, ele geçiremememişler, sonunda karısının ardına takılmışlar; adamcağız karısını seviyor, görmeden de edememiş, bu da yakalanmasına sebep olmuş! sonra hasan basri kendini sansaryan hanı'nın üst katından atıp öldürdü, dehşetli etkilemişti beni bu olay. yıllarca içimde ağrıdı durdu, günün birinde , yasak sevişmek oldu çıkı ortaya, eğer bu duyguculuksa, ben duygucuyum arkadaş..."
Attila İlhan bu kitabında bireysellikle (aşk, ayrılık, hüzün, mutluluk vb.) toplumsallığı ( Türklerin tarihi, Osmanlı Dönemi gibi) harmanlayarak okuyucularına sunar.
Kitapta en sevdiğim kısım her şiirin arkasında Attila İlhan'ın şiirlerini nasıl yazdığını (esindiği konuları, ne zaman yazdığını, şiirin ne anlatmak istediğini) anlatması oldu.
Attila İlhan okumayı seviyorsanız ya da şiir kitabı okumak istiyorsanız bu kitabı önerebilirim.