Editörün Notu: Aşağıdaki makale Afganistan’da yaşanan son gelişmelere dair 16 Ağustos 2021 tarihinde yayınlanmış bir revcom.us makalesidir.
Geçen hafta yazdığımız üzere yaklaşık 20 yıl önce El Kaide’nin fanatik İslamcı köktendincileri birkaç uçak kaçırmış ve bu uçaklardan ikisini New York’taki devasa bir iş kompleksi olan Dünya Ticaret Merkezi’ne uçurmuşlardı. Merkez parçalanmış ve yaklaşık 3.000 kişi ölmüştü. Ayrıca ABD Savunma Bakanlığı’nın karargahı olan Pentagon’a da saldırı düzenlemişlerdi.
Buna karşılık, Cumhuriyetçi Başkan George W. Bush yönetimindeki ABD, El Kaide’nin ülkelerinde kalmasına izin veren Afganistan hükümetine karşı savaş ilan etmişti. Afganistan hükümetine fanatik ve baskıcı bir İslami köktendinci grup olan Taliban başkanlık ediyordu.
ABD’nin Afganistan’ı işgali, on binlerce Afgan yaşamının yanı sıra birkaç bin ABD’li ve Avrupalı işgalcinin de hayatına mal oldu. Bu misyon, “demokrasiyi yaymak” ve “kadınları özgürleştirmek” gibi her türlü ballı sözlerle örtülüyken, aslında özünde iki şeyle ilgiliydi:
Birincisi, dünyadaki diğer tüm güçlere, eğer ABD’ye saldırmaya cesaret ederlerse ya da kendi topraklarından bir saldırı yapılmasına izin verirlerse, buna yüz kat daha kötü bir misilleme ile yok edilecekleri mesajını iletmek; ve
İkincisi, ABD’nin gücünü Orta Doğu ve Orta Asya’ya ve bunun ötesinde dünyaya çok daha geniş ve derin bir şekilde, radikal ve şiddetli bir şekilde genişletmeye çalışmak. Dünya çapında bir sömürü, korkunç baskı ve çevrenin yıkıcı bir şekilde yağmalanmasının imparatorluğunu var olan güçle savunmak.
ABD imparatorluğunun o “büyük tasarımları” Afganistan’da en nihayetinde yenilgiye uğratıldı. Dünyanın bir numaralı zalimi bir yenilgiye uğradığında bu durum insanlık için olumludur.
Bu yenilgi, ABD egemen sınıfı içinde İç Savaş’tan bu yana eşi benzeri görülmemiş büyük bir çatışma zamanında gerçekleşmiştir. Hiç kimse herhangi bir olayın nasıl sonuçlanacağını söyleyemeyecek olsa da, bunun genel olarak egemen sınıf ve onun temel zor aygıtı kurumları (silahlı kuvvetler, CIA vb.) içindeki çatışmayı artırması çok olasıdır.
Bob Avakian’ın en son makalelerinde bu çatışmalar derinlemesine araştırılıyor ve bunlarla birlikte devrimci bir duruma doğru olgunlaşma olasılığı ele alınıyor: Yeni Bir Yıl, Tüm İnsanlığın Kurtuluşu İçin Kökten Yeni Bir Dünyaya Yönelik Acil İhtiyaç ve Bu Devrimin Mümkün Olduğu Nadir Bir Zamandır – Niçin Böyle ve Bu Nadir Fırsattan Nasıl Yararlanmak Gerek?
Dolayısıyla, tüm bu nedenlerden ötürü bu yenilgi memnuniyetle karşılanmalıdır. Bu durum, devrim için işlerin otomatik olarak kolaylaşacağı anlamına gelmez. Kısa vadede, Biden yönetimi ABD egemenliğini yeniden tesis etmek için başka yerlerde veya başka yollarla daha sert karşılıklar vermeye çalışabilir. Faşistler Biden’a baskı yaparak veya saldırarak, veya her iki durumda da kendi stratejilerini izleyeceklerdir.
Her iki taraf da olması gerekenler doğrultusunda savaşırken bile vatanseverlik zehrini besleyecektir. Buradaki mesele, devrimci değişim ihtiyacını görenlerin ve bunun için çalışanların bu açılımı yakalayıp yakalayamadıklarıdır. İnsanlar büyük şeyler düşünürken, halkı olayları burada neyin yönlendirdiğini ve neyin tehlikede olduğunu görmek için ciddi bir mücadele vererek kazanmak ve kendi yöneticilerinin şu ya da bu kümesiyle DEĞİL, dünya halklarının yanında yer almasını sağlamak gerekmektedir.
Bütün bunlar boyunca, şunu görmeleri için insanlarla mücadele etmek gerekmektedir:
“Emperyalistlerin çıkarları, hedefleri ve büyük tasarımları bizlerin çıkarı değildir – bunlar ABD’de veya bütün olarak dünyada halklarının ezici çoğunluğunun çıkarı değildir. Ve emperyalistlerin bu çıkarların peşinde koşarken kendilerini içinde buldukları zorluklara emperyalistlerin bakış açısından ve çıkarlarından değil, insanlığın büyük çoğunluğunun bakış açısından, daha başka bir yol, daha farklı ve daha iyi bir dünya için insanlığın temel ve acil ihtiyaçları doğrultusunda görülmeli ve yanıtlanmalıdır.” – BAsics 3:8
Bu sayıdaki makaleler bunun canlı bir hissini vermektedir.
ABD’nin yenilgisi olumlu olsa da, Taliban’ın zaferi olumlu değildir. İktidardaki Taliban, kadınlara vahşice ve oldukça barbar ve korkunç biçimlerde yönelttiği en keskin mızrağıyla, acıların üstüne daha fazla acı çekmek anlamına gelecektir. İslami köktencilik özgürleştirici bir alternatif DEĞİLDİR.
Geçen hafta Bob Avakian’dan aşağıdaki temel alıntıyı aktarmıştık:
“Buradaki çekişmede bir yanda Cihad diğer yanda McDünya/McHaçlıSeferi’ni görürüz, bunlar insanlığın sömürgeleştirilen ve ezilen ve tarihsel olarak miadı dolmuş katmanlarına karşı, emperyalist sistemin tarihsel olarak miadı dolmuş egemen sınıfı şeklinde bulunurlar. Bu iki gerici kutup birbirlerine karşı olsalar da aslında birbirlerini güçlendirirler. Eğer bu “miadı dolmuşlardan” birinin yanında yer alırsanız, en sonunda ikisini de güçlendirirsiniz.”
“Her ne kadar bu çok önemli bir formülasyon olsa ve dünyanın şu evresinde süreçleri yöneten dinamikleri anlamak açısından kritik önemde olsa da, aynı zamanda bu “tarihsel olarak miadı dolmuşlardan” hangisinin daha büyük zarar verdiği ve insanlığa karşı daha büyük tehdit oluşturduğu konusunda açık olmamız gerekiyor: Bu da, tarihsel olarak miadı dolmuşlardan emperyalist sistemin egemen katmanıdır, ve özellikle de ABD emperyalistleridir.” – BAsics 1:28
İnsanlar, bu gerici güçlerden birini veya diğerini destekleyerek bu kutuplar arasında gidip gelmeyi göze almamalıdır. Başka bir yol, devrimci bir alternatif öne sürmeliyiz. Bu yol devrimdir, ABD gibi emperyalistler tarafından dünyanın sömürülen ve ezilen uluslarına, veya erkeklerin kadınlara yönelik baskısının bulunmayacağı, savaşların, sınırların ve hatta ülkelerin olmadığı komünizme yönelmiş sosyalist bir toplumdur. Cehaletten ve esaret zincirlerinden kurtulmuş, ortak yarar için birlikte çalışan insan topluluğunun olacağı bir dünyadır.
Bu devrimde vücut bulan vizyon ve bu devrimi gerçekleştirme stratejisi, Bob Avakian tarafından sadece ileriye götürülmekle kalmamış, aynı zamanda önemli şekillerde yeniden tasarlanmış ve daha bilimsel ve daha sağlam bir temele oturtulmuştur. BA’nın kendisinin yeni komünizm hakkında söylediği gibi:
“Bu yeni sentezin bu toplumda ve bir bütün olarak dünyada geniş çapta ele alınmasına acil bir ihtiyaç vardır: İnsanlar her yerde, her şeyin neden böyle olduğunu ve farklı bir dünyanın mümkün olup olmadığını sorguluyor; insanlar her yerde “devrimden” bahsediyor, ancak devrimin ne anlama geldiğine dair gerçek bir anlayışa sahip değiller, neyle karşı karşıya olduklarını ve ne yapılması gerektiğini analiz etmek ve bunlarla ilgilenmek için hiçbir bilimsel yaklaşımları yok; halklar her yerde başkaldırıyor fakat kuşatılıyorlar, yüzüstü bırakılıyorlar ve cani zalimlerin insafına kalıyorlar ya da çoğunlukla barbarca gaddarlıkla desteklenen geleneğin köleleştirici zincirlerine esir ediliyorlar; insanlar her yerde çaresiz koşullarından bir çıkışa ihtiyaç duyuyor, ancak ızdıraplarının kaynağını ve karanlıktan ileriye giden yolu göremiyorlar.”
Dünya bu alternatif için haykırıyor. Ya büyük ve özgürleştirici bir ilerlemenin olacağı, ya da yıkıcı ve belki de varoluşsal çöküş potansiyeli taşıyan bu zamanlarda, bunu insanlara ulaştırmak onun için mücadele etmek ve her yerde bu çağrıya cevap veren herkesi siyasi olarak desteklemek bizim elimizdedir.