Suvorov ve Kutuzov döneminde Rus ordusunun askerleri olarak
Rusya Gezegeni, Peter İsveç'in yarattığı işe alım hizmeti sisteminin sadece İsveç'le savaşı kazanmasına izin vermekle kalmadı, aynı zamanda Rus ordusunu Avrupa'nın en güçlüsü yaptı. Şimdi ordumuzun sıradan askerler tarafından en görkemli zafer çağında - Suvorov ve Kutuzov döneminde nasıl sağlandığının öyküsü.
Peter'ın mirasçıları
Kral reformcunun ölümü, imparatorluktaki askeri tansiyonu biraz düşürdü. 1728'te, köylülerin durumunu çeyrek yüzyılda ilk kez hafifletmek için ilk defa işe alım yapmadılar ve ertesi yıl ordu askerlerinin ve memurlarının üçte biri 12 aylarında serbest bırakıldı.
1736’te, Türkiye’ye karşı savaş nedeniyle hafif bir artış gerçekleştirildi - erkek 1 ruhlu 125 insanlar için, sonuç olarak, o yıl (her yılki 45 - olağan 20 yerine, her yılki 30 - 1737 yerine) binlerce asker orduna alındı. XNUMX'te ilk defa Müslüman köylüleri topladılar.
1749'ten 1754'e, İmparatoriçe Elizabeth Petrovna'nın altında, beş yıl boyunca işe alım kitleri yoktu. Ve yalnızca 1755'te, Prusya'ya karşı yaklaşmakta olan savaş nedeniyle, 1'e 100'e yeni başlayanlar için 61 ruhuna sahip kişiye yoğunlaştırılmış bir set - 509'i uyguladılar.
1757'te, mareşal Pyotr Shuvalov, o zamanın on Rus vilayetinin her beş yılda bir her bölgeden işe alınmak üzere beş işe alım bölgesine bölündüğü “İşe Alım Yıllık Toplama Genel Kurumu” nu tanıttı. Bu durumda, Arkhangelsk eyaletinden gelen askerler sadece filo alacaktı.
Prusya ile 1756'tan 1759'a kadar olan savaş boyunca, yıl boyunca 231 tarafından orduya bin kişi alındı ve 1760'tan yine ülkede askerler alınmadı. 1766 yılında, zaten İmparatoriçe II. Catherine’in altında, “devlette çalışanların toplanması ve işe alırken yapılması gereken prosedürler hakkında Genel Kurul” u onayladılar. Bu belge yarım asırdan fazla bir süredir Napolyon ile savaşın sonuna kadar işe alım sırasını belirledi.
"Catherine askerleri." Sanatçı A.N. Benoit
O zamana kadar “işe alım” gelenekleri ve gelenekleri çoktan kurulmuştu - en üst düzey güç, işe alım sayısı ile genel işe alım planını düşürdü ve daha sonra köylü toplulukları bağımsız olarak yaşam boyu hizmet için adalet fikirlerine uygun olarak aday seçtiler.
Her bir asker toplanmasından önce, ilçe kasabalarına gelen ordu memurları, önceki “revizyonlara” (yani, nüfus sayımlarına göre) erkek 500 ruhlarındaki kırsal nüfusu parçalayan “işe alım alanları” oluşturdu. Önümüzdeki yüzyıl boyunca bu sürece “işe alım düzeni” adı verildi. Sonra bu sitelerin köylü toplulukları kendileri de gelecekteki acemileri seçtiler.
Sadece belirli köylü kategorileri, örneğin, tek bir ekmek kazanan kişinin aileleri böyle bir çekilişten muaf tutuldu. Aksine, birçok yetişkin oğlu olan aileler, önce “işe alım kuyruğuna” kondu ve normal “sayı” işe alım kümeleri durumunda, işe alımlar için partiler seçildi. Olağanüstü ve olağanüstü durumlarda “işe alım kuyruğuna” yükseltilmiş kümeler ve atma her şeyi koydu.
Rus-Türk 1768 - 1774 savaşının arifesinde, ilk kez şizat çağrısı yapmaya başlayanlar dahil olmak üzere binlerce kişiyi 74 ordusuna götüren üç grup asker toplandı. Türklerle olan savaş zordu ve askeri ekipler için 1770'a 1773 ile binlerce asker toplandı. Ancak Pugachev'in ayaklanması ve önümüzdeki iki yıl içinde köylülerin huzursuzluğu nedeniyle askerler alınmadı.
Bir sonraki savaşın başlamasından önce kitler, 1 ruhlarından 500 işe alımlarına dayanıyordu. 1788’te, hükümet, yeni savaş nedeniyle, derhal hem Türkiye’de hem de İsveç’te orduyu arttırmaya karar verdi. Şimdi, 5 erkek köylü ruhları olan 500 insanlarını ele geçirmeye başladık, yani işe alım oranını beş kat artırdık ve önümüzdeki üç yıl içinde 260 ordusuna binlerce insan alındı.
1791 - 1792'te kit yoktu ve 18. yüzyılın son sekiz yılında, 311 binlerce kişi orduya alındı. Eğer o yüzyılın ilk yarısında, askerlik hizmeti hala yaşam içindi, o zaman 1762'tan, 25 yılı ile sınırlıydı. Ortalama yaşam beklentisi ve neredeyse sürekli savaşları dikkate alan bu dönem aslında yaşam içindi, ancak en azından teorik olarak en başarılı askerlerin küçük bir yüzdesinin onurlu istifaya girmesine izin verdi.
Acımasız ama son derece başarılı bir “işe alım” etkisinin gizlendiği yerdeydi - ordu sınıfında biten bir adam kaçınılmaz olarak ya ölecekti ya da çok deneyimli bir asker olacaktı. Sınai savaş öncesi çağda, Rus ordusunun temel gücünü oluşturan bu uzun ömürlü, çok deneyimli askerlerdi. Suvorov'un düşmanı mağlup etmesi "sayıca değil, beceri ile" idi!
Toplamda, XVIII yüzyıl boyunca orduya 2 milyondan fazla insan alındı - yani, 2 231 000 askerleri. Ülkedeki her 15 yetişkin erkeği yaşam hizmetine girdi.
Asker ayin
İşe alım görevlerinin var olduğu yüzyıl boyunca, bir Rus köyünün yaşamının ayrılmaz bir parçası haline geldi. XIX yüzyılın ortasına kadar köylülerin hayatında üç ana ritüel vardı - düğün, cenaze töreni ve askere alma.
XIX. Yüzyılın sonundaki Etnograflar, yaşlılara göre, bu geleneklerin ayrıntılarını kaydetmeyi başardılar. Köylünün oğlunun bir toplantıda topladığı işe alımların çoğunu çıkardıktan sonra, akrabalar ve konuklar köylülerin “üzgün şölen” dedikleri şey için evinde toplandılar. Aslında, kendi memleketine geri dönmek artık hedeflenmemiş bir işe alım için bir nevi uyanıktı.
Msgstr "Acemileri görmek". Sanatçı N.K.Pimonenko
“Üzgün bayram” da akrabalar ve davetli yas tutanlar, “voopennitsy”, çığlık atarak seslendirdiler - özel türküler-laminasyonlar. Bu tür ağlama çok fazla söylenmedi, özellikle acı çekerek ilahiler yaptılar. Bunlardan biri, XIX. Yüzyılda Novgorod ilinin topraklarında kaydedildi. Orijinalin yazılışını koruyarak kısa bir bölüm veriyoruz:
Ve Gosudarev'in servisi çok büyüktü
Ve Rus topraklarının düşmanı svolnovalsya,
Ve devletin kararnamelerini göndermeye başladılar.
Ve iyi, iyi adamlar toplamaya başladılar.
Şimdilik ve kalite için nasıl toplanmalı!
Ve burada iyi, nazik arkadaşlar yazmaya başladılar
Evet bu pul kağıdına, kağıt parçası
Ve hakimler haksızlık etmeye başladı
Ve tüm bu etym dubovim sürü!
Ve meşe aygırlarını aldılar:
Ve buraya Gosudarev'in hizmetinde gitmeliyiz!
Gelecekteki işe alım için “hüzünlü şölen” den sonra “hiddetli” başladı - birkaç gün içti, bolca yürüdü ve köyde kız arkadaşlarla ve arkadaşlarıyla giyinen bir arabaya bindi. Ondokuzuncu yüzyılın etnografinin yazdığı gibi: “Aynı zamanda, sadece alkol almak için değil aynı zamanda zorunlu olduğu gibi, içilip tüketilmesi de düşünülemezdi.”
Sonra aileye veda başladı - gelecekteki askerler tüm yakın ve uzak akrabalarına seyahat etti; burada kendisi ve misafirleri için her zaman "uygulanabilir bir muamele" vardı. Bundan sonra, bütün köyün eşliğinde, bir ibadet törenine, büyük bir dua servisi için kiliseye gitti, iyi şans ve sağlık için mumlar ayarlandı. Buradan, askere, yaşam boyu askerlerinin yolculuğunun başladığı ilçe kasabasına kadar eşlik edildi.
Gelişmemiş iletişim araçlarına sahip devasa bir ülkede, askerler “köylü ve küçük burjuva dünyası için tamamen eksik olan“ devlet adamı ”olarak kabul edildi. Bir askere, aslında sevdiklerinizin hayatlarından sonsuza dek ortadan kaybolduğu zaman durumu yansıtan bir takım sözler vardı: “İşe alım - mezara”, “Asker - öbeği kesmek” ve diğerleri.
Ancak “işe alımın” başka bir sosyal rolüne de dikkat ediyoruz. XIX yüzyılın ortasına kadar, sadece köle köylüsüne en azından sosyal statüsünü çarpıcı bir şekilde iyileştirmek için teorik bir fırsat verdi: imparatorluğun bir serf askeri haline geldi, subay rütbesine ve asil rütbeye ulaşabildi. Şans, sadece onbinlerce birime gülümsedi, ama Rusça tarih Bu tür “kariyer” örnekleri bilir - istatistiklere göre, 1812 arifesinde, Rus ordusunun her yüzüncü memuru bitkin köylü askerlerindendi.
XIX yüzyılın başına kadar devlet, işe alım hizmetinin “pratik düzenine”, yani işe alımlar için köylü aday topluluğunun seçimine müdahale etmedi. Ve köylülük, aktif olarak onu kullandı; her şeyden önce “her tür isyan” ve “ekonomideki kırılganlık” ile ayırt edilen acımasız dost köylülere teslim oldu. Sadece nisan ayındaki 28 yılı 1808, "laik toplum" un üyelerine "kötü davranış" nedeniyle iadelerini düzenleyen bir kararname çıkardı. Bundan böyle, köylülerin "kamusal cezaları" valinin ofislerinde kontrol edilip onaylanacaktı.
18. yüzyılın sonlarında, her yeni işe alımdan önce yeniden oluşturulmuş eski geçici olanlar yerine kalıcı “Beş Yüz Bölüm” tanıtıldı. Bu siteler 500 “erkek revizyon ruhları” ndan, yani önceki “revizyon” tarafından kaydedilen beş yüz köylüden oluşuyordu. İlçelerde "işe alım mevcudiyeti" - aslında bu askeri sicil ve iskan büroları kuruldu.
Bu durumda, Rus ordusunun işe alma sistemi Napolyon'la savaş dönemini karşıladı.
Askerler Napolyon Savaşları
Napolyon savaşlarının arifesinde, bir nedenden ötürü, yasa, Rusya'nın erkek nüfusunun% 20'ini serbest bıraktı. Soylulara ek olarak, din adamları, tüccarlar ve bir dizi diğer sınıf ve nüfus grubu “işe alımdan” tamamen kurtuldu.
1800 - 1801’de ülkede işe alım kiti yoktu. 1802'te, XIX. Yüzyılda ilk ve 73, arka arkaya, bir sonraki işe alım seti, 2 ruhlu 500 işe alım düzeninden yapıldı ve 46 491 işe alımını verdi. Bununla birlikte, 1805 yılında, Napolyon ile yapılan savaş nedeniyle, 5 ruhlu 500 kişilere alımlar arttırılmış, o yıl 168'a binlerce işçi toplanmıştır.
1806 - 1807'te Napolyon ile devam eden savaş ve Türkiye ile savaşın patlak vermesi bir 612 bin savaşçı milis toplanmasına neden oldu (gerçekte sadece 200 bin kişi topladılar). Bu geçici milislerin çoğu - direnişlerine rağmen, 177 binlerce asker olarak askere kalmıştı.
1809 - 1811’te, Fransa - 314’la savaş tehdidi nedeniyle takviyeli kitler geliyordu. Kader 1812 yılında, üç set geçti - 82, 83 ve 84. O yılın ilk seti, Mart ayında 23 savaşının başlamasından önce bile emperyal bir kararname olarak ilan edildi, ikinci - Ağustos ayında 4, üçüncü - Kasım ayında 30. Aynı zamanda, Ağustos ve Kasım aylarında acil durum askerleri artmış bir oran izlemiştir - 8 ruhlarından 500 askerleri.
"Smolensk yolundaki milis" 1812g. Sanatçı V.Kelerman
Napolyon marşlarının harekete geçirdiği neredeyse bütün Avrupa’nın ağır kanlı bir savaşı, ordunun takviye edilmesini gerektiriyordu ve Ağustos ve Kasım aylarında işe alım setleri 1812, işe alım gereksinimlerinde keskin bir düşüşe işaret ediyordu. Daha önce, 1766'tan “Askerlik Halinde İstihdam Genel Kurulu” uyarınca, ordu “17'tan 35 yıllarına, 2 arshina 4 cm” ye kadar “sağlıklı, güçlü ve askerlik için uygun” olarak alındı. Aynı yıl, 160'te, 1812 yıllarından daha eski olmayan ve 40 arshin 2 tepe noktalarından (2 cm) daha az olmayan tümünü kabul etmeye başladılar. Aynı zamanda, daha önce orduya almadıkları, bedensel kusurları olan kişileri işe almalarına izin verildi.
Napolyon'la mücadelenin ortasında, Savaş Departmanı işe alım kitlerini kabul etmeyi kabul etti: “Nadir, tuhaf gözlü ve eğik, eğer sadece onların bakışları silahla nişan almanıza izin verirse; sağ gözün tamamen sağlıklı olması için sol gözünde beyaz lekeler veya lekeler olanlar; kekeme ve dil bağlı herhangi bir şekilde açıklanabilir; altıya kadar yan dişe sahip olmamak, sadece sağlamsa, kartuşları kesmek için gerekli; tek parmağın olmaması, sadece özgürce yürümesi; bir sol elinde bir silahın şarj edilmesini ve kullanılmasını engellemeyen herhangi bir yassılaştırılmış parmak var… ”.
Sadece bir yılda, 1812, orduya binlerce insanı 320 ile işe aldı. 1813'te, bir sonraki, 85'in işe alımı açıklandı. Ayrıca, 8 ruhlu askeri standart 500 acemi boyunca yürüdü. Ardından Ren'e yabancı bir kampanya yürüten ordu için, neredeyse 200 binlerce asker toplandı.
Napolyon Savaşlarından Sonra "İşe Alma"
Napolyon Savaşları'nın sonunda, işe alım kitleri azaltıldı, ancak yine de önemli kaldı. 1815'ten 1820'e kadar, binlerce kişi 248 tarafından orduya alındı. Ancak önümüzdeki üç yıl içinde işe alımlar alınmadı. Yalnızca 1824-m, 2 ruhlu 500 kişide puan aldı - sadece 54 639 kişi.
Böylece, 19. yüzyılın ilk çeyreğinde orduya neredeyse 1,5 milyon asker alındı (toplam erkek nüfusunun% 8'u). Bunların arasında, 500'in üzerinde, 1812 - 1813 savaşı sırasında binlerce asker askere alındı.
1824'ten sonra birkaç yıl tekrar setler yoktu ve bir sonraki sadece üç yıl sonra gerçekleşti. 1827 - 1831’te Türkiye’ye yapılan yeni savaş ve Polonya’daki ayaklanmalarla bağlantılı olarak, 618’in ordusuna binlerce asker alındı.
İmparator Nicholas, yaşamın tüm yönlerini düzenlemeye meyilliydi ve en ayrıntılı “Askerlerin Şartı” 28 Haziran 1831 ortaya çıktı. Emperyalist kararnamede, bu tür bir sözleşmeyi kabul etme zorunluluğu, işe alım temyizleri sırasındaki isyanlar ve ihtilaflarla ilgili “defalarca alınan şikayetler” tarafından motive edildi. Bundan sonra, bu belgenin 497 makaleleri işe alım kümesinin tüm taraflarını dikkatlice düzenledi. Tüm ülke, binlerce “denetim ruhu” için “işe alım yerlerine” ayrıldı.
1832 yılında, bu yeni tüzüğün yürürlüğe girmesini beklediler, bu yüzden işe alım yapılmamıştı, toplanan imparatorluğun batı eyaletlerinde daha önce işe alınmamış Yahudilerden sadece 15 639 kişi. 1834'te, askerin hizmet şartlarını 25'ten 20 yıllarına düşüren bir kraliyet kararnamesi yayınlandı.
İmparator Nicholas I'in kararıyla, tüm ülke, bundan böyle yıllık işe alım kümelerinin değişebileceği Kuzey ve Güney yarımlarına bölündü. Tüm Baltık, Beyaz Rusya, merkez, Ural ve Sibirya illeri kuzey yarısına girdi. Güneyde - Ukrayna, Novorossia ve Astrakhan, Orenburg, Oryol, Tula, Voronej, Kursk, Saratov, Tambov, Penza ve Simbirsk illerinin tüm illeri. 20 - 1833'ta Kırım Savaşı başlamadan 1853 yıllarında, bir milyondan fazla asker askere alındı - 1 345 000.
Batı koalisyonuyla yapılan Kırım Savaşı bir kez daha askere alma normlarını yükseltti. 1853'te 128 tarafından binlerce insan orduya alındı, 1854'te üç takım zaten alındı - 483, binlerce kişi. 1855 yılında, 188 bin tane daha toplandı. 50 - 70 insanı, her bin “revizyon ruhundan” işe alındı, yani işe alım oranı, 1812 yılına göre üç kat daha ağırdı (hatırlattığımızda, en fazla bin ruhtan, 16 insanı en fazla alındığında).
Böylece, Kırım Savaşı boyunca üç yıl boyunca 799 bin kişi orduya alındı.
"İşe alım" dan evrensel çekiciliğe
Kırım Savaşı'ndan sonra, önümüzdeki yedi yıl boyunca, 1856'ten 1862'e kadar askerler Rusya'da hiç tutulmadı - sıradan insanlar için bu imtiyaz, İmparator Alexander II'nin taç giyme manifestosu ilan edildi.
II. Alexander, reformcu ve kurtarıcı olarak tarihe geçti. Gravür. 1880'in Başlangıcı
Bu süre zarfında, 1861'ta, “işe alımın” sosyal temellerini etkin bir şekilde ortadan kaldıran serflik kaldırıldı. Aynı zamanda, asker askere alınmalarına herhangi bir alternatif getirdiği için Rus ordusu arasında giderek daha fazla görüş ortaya çıktı. Birincisi, “işe alım” devleti barış döneminde büyük bir profesyonel orduyu sürdürmeye zorladı, ki bu büyük Rus İmparatorluğu için bile çok pahalıydı. İkincisi, düzenli ordunun “sıradan” savaşlar sırasında eğitimli bir rezerv eksikliğinden dolayı başarıyla tamamlanmasına izin veren küme alma sistemi, Napolyon veya Kırım gibi büyük bir savaş sırasında birlik sayısını hızla arttırmayı imkansız hale getirdi.
Tüm bunlar, İskender II generallerini, askerlik hizmetinin kaldırılmasından sonraki on yıl boyunca işe alım sistemine yönelik birçok değişiklik ve alternatif proje geliştirmeye zorladı. Böylece, 1859’e geri döndüğümüzde, askerin çeşitli resepsiyonlarda hizmet süresi 12’e düşürüldü.
Ancak, devasa sistemin ataleti büyüktü ve işe alım kitleri devam etti. 1863 yılında, Polonya'daki ayaklanma ve Batı güçlerinin beklenen müdahalesi nedeniyle, 5'e göre, bin ruhu olan bir kişi iki acil alım gerçekleştirdi. Sonra ordu 240 778 kişiyi aldı.
Bin ruhlu 4 - 6 insan için yıllık işe alım kitleri yapıldı. Bu kitler, 140'e, 150'e yılda binlerce acemi verdi. Toplamda, işe alım görevlerinin varlığının son on yılı boyunca, yılda 1863'ten 1873'e, 1 323 340 üyesi askere alındı.
Rusya’daki nihai işe alım görevi, yalnızca Batı Avrupa’daki büyük savaşın, askerlik hizmetinin, barış zamanında, büyük bir profesyonel ordunun kalıcı bakımını, ülkenin savaş kabiliyetine kayda değer bir zarar vermeden kalıcı olarak terk etmesine izin vermiş gibi görünen demiryolları ile birlikte ortaya koyduğunu gösterdiğinde ortaya çıktı. 1870’te, Prusya ordusunun Fransa’ya karşı savaş için hızla harekete geçmesi, şahsen fiili hükümet başkanı Peter Valuev’in Almanya’daki Rusya İçişleri Bakanı tarafından şahsen gözlemlendi.
Seferberlik, düşünceli yıldırım hızı ve Fransa'nın hızlı atışı, Rusya bakanı üzerinde büyük bir etki yarattı. Rusya'ya döndükten sonra Valuev, askeri birlik başkanı Dmitry Milyutin, Çar için analitik bir not hazırladı: “Rusya'nın güvenliği, askeri yapısının, komşularının silahlı kuvvetlerinin seviyesinin gerisinde kalmamasını gerektiriyor”.
Sonuç olarak, Rusya İmparatorluğu yetkilileri, Peter’in zamanından bu yana var olan işe alım işe alım sistemini tamamen terk etmeye karar verdi. 1 Ocak Yılının 1874'i, askerlik sistemi ve evrensel askeri hizmet sistemini “işe almak” yerine “kraliyet manifestosu” olarak ortaya koydu: “Son olaylar devletin gücünün aynı sayıda birlik içinde olmadığını, ancak yalnızca ahlaki ve zihinsel niteliklerinde, yalnızca en yüksek gelişme düzeyine ulaşdığını kanıtladı. Anavatan'ın savunmasının nedeni halkın ortak bir nedeni haline geldiğinde, her şey, unvanlar ve devletler olmadan, bu kutsal dava için birleştiğinde ”dedi.