salin
(ATF-161: dp. 1,330; 1. 205'; b. 38'7"; dr. 16'9"; s. 16 k.; cpl. 85; a. 1 3"; cl. Abnaki)
Salinan (ATF-161), 13 Nisan 1945'te Charleston Shipbuilding and Dry Dock Co., Charleston, S.C.; 20 Temmuz 1945'te, Bayan Lillie E. Hilton'un sponsorluğunda başlatılan ve 9 Kasım 1945'te görevlendirilen Lt. Comdr. Robert M. Whelpley komuta ediyor.
Atlantik Filosu Hizmet Gücü'ne atanan ve başlangıçta Hizmet Filosu 1'e (ServRon 1) bağlı olan Salinan, 1946'nın başlarında Chesapeake Körfezi'ndeki yıkımı tamamladı. Amerika Birleşik Devletleri. Mart ayında, Seneca'yı (ATF91) Yüzey Anti-Denizaltı Geliştirme Müfrezesine (daha sonra Key West Test ve Değerlendirme Müfrezesi olarak anılacaktır) atanan filo okyanus römorkörü olarak rahatlattığı Key West'e gitti. Orada, ServRon 4 ve ServRon 8'e idari transferlere rağmen, sonraki yirmi bir yıl boyunca hizmet verdi.
Geliştirme Müfrezesine verilen hizmetlere ek olarak, onu Meksika Körfezi'nden Karayipler boyunca New England kıyılarına götüren çekme, torpido kurtarma, kurtarma kurtarma, dalış ve yangınla mücadele hizmetleri sağladı. Yedeklenenlerin boyutları, hedeflerden ve bölge gemilerinden, 1946'nın sonlarında Mississippi'den aşağı ve körfez boyunca Key West'e çekilen iki kişilik bir denizaltıyı taşıyan bir filo mavnasına kadar değişiyordu. Bunlara ayrıca yüzer vinçler ve kuru rıhtımlar, minecraft, muhripler ve tankerler de dahildi. Kalabalık programı, bakımlar, eğitim ve filo tatbikatları için periyodik olarak kesintiye uğradı.
7 Ocak 1967'de ATF, yeni ana limanı Mayport, Fla'ya geldi. Artan eğitim hizmetleri - hedef çekme ve torpido kurtarma - çekme, kurtarma ve geliştirme destek çalışmalarını azaltmadı. Mayport'a gelişinden altı ay sonra, başarılarına NASA için destek operasyonlarını ekledi. O yılın Temmuz ayında, Apollo 15 görevi için fırlatma sahası deniz kurtarma birimi olarak görev yaptı. Bu nedenle, fırlatmadan birkaç dakika sonra görevin iptal edilmesi durumunda kurtarma amacıyla beklemedeydi. İkincil olarak, NASA personeli tarafından analiz edilmek üzere sonik patlama verilerini kaydetti. O zamandan beri, 1974'e kadar, Mayport'ta kaldı ve filoya sayısız hizmetlerini sunmaya devam etti.
Amerika Efsaneleri
Salinan halkı, bugün San Luis Obispo ve Monterey İlçelerinde, Salinas Nehri boyunca yaşayan Kaliforniya'nın dilsel bir stoğuydu. Salinas Nehri'nin adını aldılar. Dilleri çok düzensiz ve Kaliforniya'daki çoğu dilden daha karmaşıktı. Bilim adamları bize Salinan dilinin Hokan köklerinden geldiğini ve 6.000 ila 8.000 yaşında olduğunu, Kaliforniya'daki en eski dillerden ve insanlardan biri olduğunu söylüyor.
Halkın kendi adı, mevcut kabile liderliğine göre “Te’po’ta’ahl” veya “Oaks Halkı”'dir. Çalılıklardan veya çimenlerden oluşan konik evlerde, avcılık ve toplayıcılık yaparak yaşadıkları ortaya çıktı. Kanoları olmayanlar, meşe palamudu ve çim tohumu gibi bitkisel gıdalarla desteklenen balık avından daha çok avlanmaya başladılar. İlk temasta, sayıları 3.500 ila 4.000 arasında olduğu tahmin ediliyordu.
San Antonio ve San Miguel'in misyonları 1771 ve 1797'de Salinan topraklarında kuruldu. Diğer kabileler gibi, Salinan Kızılderilileri de görev zamanlarında hızla azaldı, her bir görevdeki sayı 1831'de 700'ün altına düştü ve hatta daha sonra bile daha hızlı. 1900'lerin başında, Jolon, California yakınlarında yaşayan sadece 20 kişiyi saydılar.
Mission San Miguel Arcangel, California, Oriana Day
Ancak, Salinan dili 1950'lere kadar konuşuldu. Bugün hala Kaliforniya'da yaşayan Salinan torunları var ama federal olarak tanınan kabileler yok. Dillerini ve kültürlerini tarihsel amaçlarla yeniden inşa etmeye çalışıyorlar.
Salinan ATF-161 - Tarihçe
1330 tonluk Abnaki sınıfı filo römorkörü USS Salinan, Charleston, Güney Carolina'da inşa edildi. Kasım 1945'te, II. Dünya Savaşı'nın bitiminden birkaç ay sonra görevlendirildi, tüm kariyeri boyunca Atlantik Filosu bölgesinde görev yaptı. Salinan, 1946 yılının Mart ayından başlayarak, yirmi yılı aşkın bir süredir, Florida, Key West'te bulunuyor ve çekme, kurtarma, dalış desteği, yangınla mücadele, kurtarma ve torpido kurtarma yetenekleriyle Donanmanın denizaltı karşıtı savaş geliştirme çabalarına yardımcı oldu. Ocak 1967'de ana limanı Mayport, Florida olarak değiştirildi ve burada Donanma ve Cape Kennedy'deki uzay roketi üssü için önemli destek çalışmalarına devam etti. Birçok işi arasında 1976'da Atlantik Okyanusu boyunca USS Los Alamos'un kuru havuz bölümlerini çekmek vardı. Eylül 1978'in başında USS Salinan hizmet dışı bırakıldı ve donanmasında Yirmi Birinci Yüzyılda Contralmirante Miguel Rodriguez olarak görev yaptığı Venezuela'ya transfer edildi. .
Bu sayfa USS Salinan (ATF-161) ile ilgili neredeyse tüm görüşleri içermektedir.
|Burada sunulan dijital görüntülerden daha yüksek çözünürlüklü reprodüksiyonlar istiyorsanız, bkz.|
Aynı görüntünün daha büyük bir görünümünü istemek için küçük fotoğrafa tıklayın.
1950'lerde veya 1960'larda fotoğraflandı.
Donald M. McPherson'ın izniyle, 1975.
ABD Deniz Tarihi Merkezi Fotoğrafı.
Çevrimiçi Resim: 46KB 740 x 475 piksel
1960'larda veya 1970'lerin başında denizde seyir halinde.
Donanma Tarihi Merkezi koleksiyonlarından Resmi ABD Donanması Fotoğrafı.
Çevrimiçi Resim: 110KB 740 x 610 piksel
1960'larda veya 1970'lerin başında denizde seyir halinde.
Güverteden sonra onun üzerinde bir hedef salın ne olabileceğine dikkat edin.
Donanma Tarihi Merkezi koleksiyonlarından Resmi ABD Donanması Fotoğrafı.
Çevrimiçi Resim: 126KB 740 x 610 piksel
Devam ediyor, 1968 dolaylarında.
Orijinal başlık şöyledir: "Salinan (ATF-161) yolda, onun 'ana pilini' oluşturan ağır çekme ve kaldırma teçhizatı dizisini gösteriyor. Salinan gibi açık deniz römorkörlerinin temel görevi, filonun savaşta veya hava koşullarında hasar görmüş diğer gemilerini kurtarmak ve yedekte çekmektir. Belirli bir göreve atanmış bir kurtarma biriminin amiral gemisi olarak hizmet edebilirler ve sıklıkla yüzer kuru havuzları ve diğer kendinden tahrikli olmayan uzun mesafeleri çekmek için çağrılırlar.
Donanma Tarihi Merkezi koleksiyonlarından Resmi ABD Donanması Fotoğrafı.
Çevrimiçi Resim: 86KB 740 x 605 piksel
18 Mayıs 1968'de bir bağımlının seyahati sırasında fotoğraflandı.
Donanma Tarihi Merkezi koleksiyonlarından Resmi ABD Donanması Fotoğrafı.
Çevrimiçi Resim: 86KB 740 x 605 piksel
18 Mayıs 1968'de bir bağımlının seyahati sırasında çekilen geminin liman köprüsünün görünümü.
Donanma Tarihi Merkezi koleksiyonlarından Resmi ABD Donanması Fotoğrafı.
Çevrimiçi Resim: 105KB 740 x 610 piksel
1978 ortalarında Mayport, Florida'da.
ABD Deniz Tarihi Merkezi Fotoğrafı.
Çevrimiçi Resim: 92KB 740 x 605 piksel
1978 ortalarında Mayport, Florida'da.
ABD Deniz Tarihi Merkezi Fotoğrafı.
Çevrimiçi Resim: 80KB 740 x 605 piksel
1978 ortalarında Mayport, Florida'da.
ABD Deniz Tarihi Merkezi Fotoğrafı.
Çevrimiçi Resim: 81KB 740 x 600 piksel
Boatswain'in Mate 1st Class Crumpler'ı, 1970'lerin başlarında veya ortalarında bir çekme halatında pelikan kancasına takılmaya hazırlanıyor.
Donanma Tarihi Merkezi koleksiyonlarından Resmi ABD Donanması Fotoğrafı.
Çevrimiçi Resim: 101KB 740 x 525 piksel
Limanda, güvertesinde bir SH-3 "Sea King" helikopteri varken, Haziran 1976. Helikopteri, Mayport, Florida'nın güneydoğusunda, Ponte Vedra kıyısının on mil açığına indikten ve battıktan sonra yetmiş fitlik sudan kurtarmıştı. Uçak, Florida Jacksonville Donanma Hava Üssü'nde bulunan Helikopter Antisubmarine Squadron One'a (HS-1) aitti.
Donanma Tarihi Merkezi koleksiyonlarından Resmi ABD Donanması Fotoğrafı.
Çevrimiçi Resim: 92KB 515 x 765 piksel
Filo römorkör Salinan (ATF-161) tarafından yedekte yüzen kuru havuz Los Alamos'un bir bölümü, 1976.
Temmuz-Ağustos 1976'da Salinan ve USS Shakori (ATF-162) Charleston, Güney Carolina'dan Holy Loch, İskoçya'ya bir kuru dok bölümünü çekti. Salinan ve USS Papago (ATF-160) Ekim-Kasım 1976'da diğer Los Alamos bölümlerini Holy Loch'tan ABD'ye geri çekti.
1978'de USS Salinan'dan alınan fotoğraf.
Donanma Tarihi Merkezi koleksiyonlarından Resmi ABD Donanması Fotoğrafı.
Çevrimiçi Resim: 100KB 740 x 590 piksel
Geminin ambleminin ceket yaması, 1970 yılında USS Salinan'dan alındı. Amblem en az 1962'den beri kullanılıyordu.
Salinan ATF-161 - Tarihçe
Herhangi bir çağdaş hesaba göre, Salinan Milleti olağanüstü bir halktı! Paradoksal olarak, erken Koloni Orta Kaliforniya Misyon Kültürünün inşasına yaptıkları katkılar ve geride bıraktıkları miras o kadar büyük ve kalıcı ki, bu olağanüstü başarıların arkasındaki gerçek insanları tanıyamıyoruz.
Bu onların kendi sözleriyle hikayesi.
Salinalılar
tarafından Suzanne Pierce Taylor
Salinan yaşlı ve Playa's 241o Salinan soyundan
Bir zamanlar San Luis Obispo ve Monterey İlçelerinin bir parçası olan yerleri dolduran eski bir halk olan Salinanlar hala burada. Aynı görünmüyoruz, aynı giyinmiyoruz, aynı yaşamıyoruz, aynı konuşmuyoruz ama buradayız.
Bilim adamları bize Salinan dilinin Hokan köklerinden geldiğini ve 6.000 ila 8.000 yaşında olduğunu, Kaliforniya'daki en eski dillerden ve insanlardan biri olduğunu söylüyor. Konuşulan üç ana lehçe vardı, sahildekiler Playa'nın lehçesini, Mission San Antonio yakınlarındaki insanlar Antonia'nın ve Mission San Miguel'in çevresindekiler Miguele'nin lehçesini konuşuyordu. Her üç lehçe de aynı temele sahip olduğu için insanlar birbirleriyle kolayca iletişim kurabiliyordu.
Görev döneminde İspanyolca gerekliydi ve rahipler insanların İspanyolca konuşmayı ne kadar çabuk öğrendiğini yorumladılar, bu yüzden birkaç nesil içinde Salinan dili neredeyse unutuldu. Dil kaydedilmeye başlandığında, çoğu kaybolmuştu, ancak 1800'lerin sonlarında - 1900'lerin başlarında Salinan konuşmacılarının sonuncusunun yardımıyla dilin kalıntılarını korumak için cesur çabalar sarf edildi.
Salinanlar, Avrupalılardan etkilenen ilk Kaliforniya yerlileri arasındaydı. 1602'de İspanyol Vizcaino, California kıyılarına yelken açtı ve Monterey Körfezi yakınlarında kıyıda zaman geçirdi. Ayrılmadan önce, yanındaki Karmelit rahipleri, yerlilere bir gün geri döneceklerini söylediler. 171 yılı aşkın bir süredir insanlar bu "uzun cüppelerin" iadesini bekliyordu. Sonunda, 1773'te, en az 100 yaşında, çok yaşlı bir kadın Mission San Antonio'da hemen vaftiz edilmek istedi. Nedeni sorulduğunda, bunların atalarının bahsettiği uzun zamandır beklenenler olduğunu bildiğini söyledi. Vaftiz edildi ve Agata Maria adını aldı. Torunu, California'daki ilk evliliği kaydeden Mission San Antonio'nun duvarındaki duvar resminde adı geçen bir Playa' Salinan, Margarita de Cortona. Etnologlar sahil insanlarının, Playa's 241o Salinans'ın neslinin tükendiğini söylüyor ama ailem daha iyi biliyor çünkü biz onların doğrudan torunlarıyız. Bu, Mission San Antonio kayıtlarında ve bölgenin erken tarihinde belgelenmiştir.
Kırlara bakınca, bu Salinan vatanının "uygarlık"tan, otoyollardan, çitlerden önce ne kadar güzel olduğunu hayal edin. Kaliforniya'ya ilk gelen ziyaretçiler, genellikle, arazinin, çalılıklardan ve çalılıklardan arındırılmış, geniş açık çayırlar ve meşe ağaçları olan bir bahçeye veya parka benzediğini belirtmişlerdir. Bu tesadüf değildi, insanlar sonbaharda meşe palamutlarının düştüğü yeri ortaya çıkarmak için meşe ağaçlarının altındaki çalıları yakarak "tarım" yaptılar. Sıklıkla en sevilen şifalı otlar ve gıda bitkileri, ihtiyaç duyulduğunda yakınlarda olması için köylere nakledilirdi. Bugün, mürver gibi bu bitkiler, eski insanların çabalarına tanıklık ederek, eski çöplüklerin ve köy alanlarının yakınında büyümektedir. İnsanlara bebeklikten sadece gerekli olanı almaları, israf etmemeleri ve her zaman geleceğe tohum bırakmaları öğretildi.
Salinanlar barışçıl, cömert, aile odaklı insanlardı. Bir rahip, Hristiyanlaşmadan önce "kendine nasıl davranılmasını istiyorsan başkalarına da öyle davran" altın kuralını vahşi hallerinde uyguladıklarını ve sahip oldukları az şeyi paylaşmaktan mutlu olduklarını belirtti. Salinanlar, Portola'nın aç adamlarıyla cömertçe yemek paylaştılar.
Bu sakin insanlar arasında ortaya çıkan farklılıklar kısa sürede çözüldü. Hayata değer veren bir halk olduğu için "Savaşlar" sadece birkaç gün sürdü. Savaş odaklı bir toplumları, savaşı yücelten bir değer yapıları yoktu, silahları insanları öldürmek için değil, yiyecek avlamak için tasarlanmıştı. Amaç düşmanı etkisiz hale getirmekti, onu öldürmek değil. Ve fethetme ya da fethedilme konusunda deneyimleri olmadığı için, onları savaşçı geçmişleri olan yabancılara karşı daha savunmasız hale getirdi.
Salinanlar, genellikle günlük avlanma ve yiyecek toplama, hazırlama, koruma ve tadını çıkarma gibi günlük aktivitelerle dolu basit bir hayat yaşadılar. Yemek yemek insanlar arasında çok sosyal bir olaydı ve hala da öyle. Bir rahip, yemeklerinden zevk aldıklarını ve belirli öğünler yerine gün boyunca yemek yemeyi sevdiklerini kaydetti. Ailem buna "otlatma" diyor. Büyük et parçaları iki veya üç gün bir çukurda kavrulur veya ateşte kavrulur ve elbette her zaman sarsıntılı kuru et vardı, iyi bir seyahat yemeği. İç bölgelere, doğuya, ticaret yapmak, eşleri mahkemeye çıkarmak ve kayınvalideleri ziyaret etmek için Yokutlara birçok gezi yapıldı. Bazı kuzenlerimiz, birleşik Yokut ve Salinan'dan geliyor. Mission San Miguel inşa edildikten sonra doğu halkı ticaret için oraya gelmeye devam etti ve bu görevde vaftiz edildiler ve ailelerini toplanmaya getirdiler. Yokut-Salinan ticareti ve dostluğu bölgede köklü bir geçmişe sahiptir. Ticaret için Salinans, "para" için kullanmak üzere sinir üzerine dişli düz pembe, mavi veya beyaz boncuklar yaptı. Bir boncuk dizisinin rengi ve uzunluğu değerini belirledi. Daha büyük uzun boncuklar da vardı, kimse kaynağını hatırlayamıyor, ancak bunlar o kadar özeldi ki bir adamı zengin etmek için sadece iki boncuk yeterliydi!
Meşe palamudu temel bir gıda sağladı. Kabukları soyulmuş kuru meşe palamutları, taş havanlarda un haline getirildi ve ardından acılığı süzüldü. Onları hazırlamak zaman alıcı, zahmetli bir süreçti. Uzmanlar, meşe palamutlarının en yüksek bitkisel protein formları arasında olduğunu ve insanları sağlıklı ve güçlü tuttuğunu bulmuşlardır. Babamın meşe palamudu krepleri çok lezzetli, fındık benzeri bir tada sahip bir ikramdır. Meşe palamudu unu, iki kat yeşil çimen arasına konan ve gece boyunca pişirilen küçük keklere dönüştürülür veya çorbalarda kıvam arttırıcı olarak kullanılır veya özel pişirme sepetlerinde mısır gevreği gibi pişirilirdi. Bu su geçirmez sepetler sıkıca dokunmuş, ardından katran ve çam ziftiyle kapatılmıştı. Yemek, pişirme sıvısı ile birlikte sepete konuldu ve çok sıcak ısıtılmış pürüzsüz pişirme taşları eklendi. Halkalı çubuklarla işlenen bu özel pişirme taşları, karışım kaynayıncaya kadar sıcak olanlarla değiştirildi. Taşların hareket etmemesine özen gösterildi, yoksa sepet hızla deliklerle dolu bir elek haline gelebilir!
Tüm yabani meyveler ve meyveler, kış kullanımı için taze veya kurutulmuş olarak yendi. Yenilebilir kökler pişirilir ve afiyetle tüketilirdi. Tuz için yabani soğan, sarımsak ve deniz yosunu, lezzet kattı. Bal tatlandırılmış. Tohumlar ve kuruyemişler toplanır ve daha sonra yenilir veya beyaz söğütten dokunmuş özel küçük yer üstü tahıl ambarlarında saklanırdı. Meşe palamudu aynı türden daha büyük tahıl ambarlarında depolandı. Güvercin, bıldırcın, sincap, tavşan, geyik, antilop, bugün olduğu gibi en sevilen yiyeceklerdi.
Kaliforniya, insanlar için tehdit oluşturan tek yaratık olan büyük boz ayılara ev sahipliği yapıyordu. Yavruları olan anne boz ayılar koruyucu ve özellikle vahşiydi. Büyük büyükbabamız avcı olarak geçimini sağlıyordu. Her yere yürüdü, bir atı vardı ama hiç sürmedi, sadece paketlemek için kullandı. Coast Range'in dağlarını avucunun içi gibi biliyordu, ama bir keresinde, bir boz ayıyla karşılaştığında, onunla karışmadı. Kibarca ve derhal bölgeyi ayıya bıraktı. O bilge bir adamdı.
Yıl boyunca, kabileler veya aile grupları, yaz sıcağından kaçmak ve mevsiminde avlanmak, balık tutmak veya belirli meyveler, kuruyemişler veya otlar toplamak için en sevdikleri yerlere seyahat edebilir. Her zaman, açık izin olmadan aşiret sınırlarının dışına çıkmamaya çok dikkat edildi. Erişim isteklerini vermek komşu kabileye kalmıştı. Bu ticaret için komşularla barışçıl ilişkileri sürdürdü. Sınır işaretleri olarak kullanılan ağaçları, kayaları, akarsuları ve diğer doğal nesneleri ezberlemek için tekrarlanan hikayeler ve şarkılar kullanıldı. Kabile, Morro Kayası'ndan kuzeydeki Dolan Kayası'na kadar, kıyıdaki sınırlarının tam olarak nerede olduğunu biliyordu. İç kısımda, köylerimiz Salinas'tan Cuesta Grade zirvesine kadar bulundu. Doğu, Diablo Sıradağları, Temblor Sıradağları ve Carrizo Ovası'nın Boyalı Kayası sınırlarımızdı.
Kaliforniya'nın ilk insanları avcılık ve toplayıcılık yaparak yaşadılar. Sürekli bir gıda arzı sağlamak için bitki ve hayvan yaşamını korumanın ne kadar hayati olduğunu anladılar. Bu, ihtiyaç ve kullanılabilirlik arasında bir denge korunarak yapıldı. Kurak yıllarda, daha fazla suya ihtiyaç duyan bazı yerli bitkiler gelişmeyebilir, ancak diğerleri onların yerini aldı, her zaman yiyecek bir şeyler vardı, çünkü insanlar damak zevklerini buna göre ayarladı, tıpkı yaban hayatı gibi. Görev sistemi, ekime ve sulamaya ihtiyaç duyan geniş bitki alanlarını koyarak bu doğal süreci yok etti. Kayıtlar, insanların yerel gıdaya güvenmeleri gerektiğinde, kuraklıklarda veya mahsuller tükendiğinde, eski zamanlarda nadir görülen bir açlık olduğunu gösteriyor. O zaman eski yöntemleri hatırlayanlar, diyetlerini desteklemek için vahşi yiyecekler toplardı. Ne yazık ki, zamanla bu değerli bilginin büyük bir kısmı kayboldu.
Görev döneminden önce, Salinan adamın gardırobu yetersizdi, yaz aylarında bazı abalone kulak süslerinden başka bir şey giymezdi. Kışın soğuk günler için kürklü bir pelerini vardı. Salinanlar kendilerini boyadılar ama dövme ya da tüy giymediler. Tüyler süslü sepetlere sahip olabilir veya şamanın sopası ve şamanın alnına tek bir kartal tüyü takılmış olabilir, ancak çoğu Salinanlar tarafından tüyler giyilmemiştir. Erkeklerin av gardırobunda genellikle başı ve boynuzları olan bir geyik derisi bulunurdu. Geyik avlarken, avlarına yaklaşmalarını sağlamak için baş ve omuzlara giyilirdi.
Kadınlar ara sıra, genellikle deri veya dokuma çim veya tül elyafından yapılmış, önde panelli ve arkada panelli etekler giyerlerdi. Isınmak için, önü açık olan omuzlarını tavşan kürkünden veya tül lifinden dokunmuş bir pelerin kaplıyordu. Çocuklar yaşlanana kadar hiçbir şey giymediler, sonra yetişkinler gibi giyindiler. Aşırı soğukta vücudun ısısını tutmak için çamur sürülürdü. Koyu gür saçları genellikle uzun süre giyilirdi. Adamlar sakallarını yoldu. Salinans'ın komşularından daha uzun olduğu ve kadınlarının güzel olduğu söylenir.
Kadınlar ailelerine bakmakla meşguldü. Bebekler üçgen ahşap çerçeveli beşiklerde taşındı. Doğum yapmaya hazır olduğunda, anne, bir tatlı su kaynağının yakınında, bu vesileyle yeni inşa edilmiş bir söğüt ve lale kulübesine götürüldü. Sığ bir çukur kazılmış ve doğum sırasında anneye rahat bir yatak oluşturmak için tül katmanları ve yumuşak çam iğneleriyle kaplı ısıtılmış taşlarla kaplanmıştır. Doğumdan sonra göbek bağı keskin bir taşla kesilir ve yarık tül ipi ile bağlanır. Bebek hemen temiz suyla yıkandı ve tavşan postlarına sarıldı ve yumuşak, dövülmüş bir çim beziyle beşiğe bağlandı. Anne ve çocuk iki gün orada kaldıktan sonra bir ay sosyal inzivada kalması dışında günlük rutine döndü. Baba, iyi talihi sağlamak için bu süre zarfında kızmamaya veya kimseyi gücendirmemeye çalıştı. Bebeğin göbek bağı düştüğünde bir kutlama ziyafeti verildi.
Genç kadınlar güzellikleri için ama daha da önemlisi alçakgönüllülükleri için onurlandırılırdı. Gayrimeşruluk nadirdi ve genellikle onursuzluk getirirdi. Çocuklara sevgiyle değer verilirdi ve birkaç kuralla özgürce koşmalarına izin verilirdi. Gözlerini ve kulaklarını gözlemlemek için kullanmayı, başkalarını onurlandırmayı, cömert olmayı, yararlı, cesur ve güvenilir olmayı küçük yaşlardan itibaren öğrendiler. Bu nitelikler derslerden ziyade örneklerden öğrenildi. Çocuklar, futbola benzer futbol yarışları, çim hokeyi gibi olan shinny, takımların yuvarlanan çemberden mızrak attığı çember ve direk oyunu, ayak yarışı, tag ve diğer çeşitli oyunlarla eğlendiler. Kuralları olan bu oyunlar onları yetişkinliğe hazırladı.
Ergenlik çağındaki erkekler, özel ritüeller yoluyla yaşlı erkekler tarafından erkekliğe başlatılırdı. Oğlanlar ateş yakmayı, yay, ok, alet ve tuzak yapmayı öğrendiler. Mevsimleri ve hayvan alışkanlıklarını ve oyunu nasıl giydireceklerini anladılar. Formda kalmaları, gerekirse bir geyiği ezebilmeleri önemliydi, bunların hepsi bir avcı dünyasında hayatta kalmanın bir parçasıydı. Erkeklerin ter evinde, kabileyle ilgili şarkılar ve hikayeler duyuldu ve erkeksi koruma ve sağlama güçlerini geliştirmelerine yardımcı oldu.
Bir kız, ilk regl döneminde kadınlık dünyasına adım attı. Daha yaşlı kadınlar onu, tevazu, evlilik, cinsiyet, doğum ve diğer konular hakkında bilgi edinmeye başladığı adet görme evine götürdü. Bu kadınların rehberliğinde kızlar, kadınlık görevlerini de öğrendiler, nerede ve nasıl yiyecek toplanacağını, nasıl pişirileceğini, meşe palamudu işlemeyi, bronzlaşmayı, barınak inşa etmeyi, sepetçilik yapmayı, şifalı bitki yetiştirmeyi ve kullanmayı öğrendiler. . Birinin ailesine gerektiği gibi bakabilmesi için birçok beceri gerekiyordu.
Yetişkinlik, üyeliği iki kısımdan birine veya insanların sosyal bölünmelerine getirdi. Parça, babanın soyu tarafından kararlaştırıldı. Babası bir Geyik ise, tüm çocukları Geyik idi. Eğer o bir Ayıysa, çocukları Ayı kısmındandı. Üyeler aynı gruptan biriyle evlenemezdi. Ayılar Ayılarla evlenemezler ama Geyik vb. ile evlenebilirler.
İnsanların her durum için birçok şarkısı ve dansı vardı. Tek gereken, ortak bir projenin tamamlanması veya ziyaretçilerin gelmesi gibi bir sebepti. Sonbahar ve İlkbahar mevsimsel dansları da muhtemelen yapıldı. Erkekler için danslar ve kadınlar için danslar vardı. Bazen bir sıra kadın, sonra da bir sıra erkekle sırayla dans ederlerdi. Müzik, kurutulmuş koza veya çıngıraklı yılan çıngıraklarıyla sekiz veya on şarkıcı tarafından sağlandı. Klape çubukları, törpüler, flütler ve ıslıklar da kullanılmıştır.
Salinan adalet sistemi, yanlışı doğru yapmaya, her şeyi orijinal durumuna geri döndürmeye, onarıma dayanıyordu. Suçlu, suçunu kabul etmeli, sorumluluğu kabul etmeli ve kırılanı tazmin etmelidir. Kendi yanlışlarını halletmek her ailenin göreviydi. Saldırgan kişi yolunu değiştirmeli ya da dışlanmalıdır, aşırı durumlarda bir yetişkinin düzeltilemez olduğu kanıtlanırsa, aile onu zehirlemesi için başka bir kabileden bir şaman ayarlayabilir. O zaman aileleri veya kabile toplulukları içinde düşmanlık olmazdı. Ailesi olmayan bir insanın ölü gibi olduğu, peşinden gidecek kimsenin ve izini sürecek kimsenin olmadığı söylenir. Ailenin onaylamaması, yanlış davranışlara karşı güçlü bir caydırıcıydı. Zor bir yoldu, ancak hayatta kalmaları tam işbirliğine bağlıydı ve bu yol nesiller boyu başarılı oldu.
Kabile şifacı veya şaman genellikle erkekti. Bölgeyi kesmek ve zehri emmek sıklıkla kullanılan bir tedavi yöntemiydi. İyileşme sürecinde otlar ve çokça şarkı kullanılmıştır. Şamanın doğaüstü güçlere sahip olduğuna, hatta yağmuru kontrol edebildiğine inanılıyordu. Hastalarını defalarca kaybetmesine rağmen korkulmuştu ve kendisine şiddet uygulanmadı!
Yakılan seçkinler dışındaki ölüler gömüldü. Küller toplandı ve gömüldü ve merhumun adı bir daha asla konuşulmadı. Ev dahil tüm eşyalar yakıldı ve köy kısa süreliğine terk edildi.
Salinans'ın Yaradan'a inandığını ve hayatın her şeyde olduğunu biliyoruz. Hiçbiri bulunmadığı için heykel yapmadıkları veya tapmadıkları sonucuna varılmıştır. Vatanda, özel Boyalı Mağara'daki gibi kaya resimleri bulunmuştur.
Anavatanın büyük nehirleri ve akarsuları boyunca söğüt ve çimen veya söğütlerden konik barınaklara sahip kalıcı köyler inşa edildi. Köyler aile gruplarından oluşuyordu. Her köyün, cesaretinden dolayı halkın refahından sorumlu olan bir muhtarı vardı. O "patron" ya da diktatör değildi, pozisyonu bir hakem ya da danışmandı. Yetkisi ihtiyarlar meclisi ve kamuoyu tarafından sınırlandırıldı. Her birey kendi kararını verdi. Herkesin konuşma ve duyulma fırsatı vardı ve tüm kararlar oybirliğine dayanıyordu, herkes hemfikirdi. Bir sonuca varmak çok zaman ve müzakere gerektirdi, tıpkı konsensüsün hâlâ prosedür olduğu konsey toplantılarında olduğu gibi.
Bugün biz Salinanlar, dilimizi ve kültürümüzü yeniden inşa etme, toplumsal ve siyasi yapımızı tarihsel amaçlarla belgeleme hedefimizi sürdürüyoruz. Umudumuz, zorluklara rağmen hayatta kalan eski ve gururlu, kendi kendine yeten bir halkın tarihini zamanla yeniden yakalayıp daha eksiksiz paylaşabileceğimizdir.
Bunlar bizim şerefli atalarımızdır, bu bizim mirasımızdır. Evet!
Suzanne Pierce Taylor, bir Salinan yaşlısı ve Playa'nın Salinan soyundan gelen
San Luis Obispo, Kaliforniya.
Bu makale, Salinan Kabile Konseyi tarafından desteklenen araştırmanın sonucudur.
- Kaliforniya Kızılderililerinin El Kitabı
A.L. Kroeber
- Salinan Kızılderililerinin Etnolojisi
J.A. Mason
- Tartışmalı Eden. Goldrush-Ramon'dan Önce Kaliforniya
Bir Gutierrez ve Richard Orsi
- California Misyonunda Yaşam
Perouse, giriş ve yorum Malcolm Margolin
- Kaliforniya Kızılderililerinin Doğal Dünyası
Robert F. Heizer ve Albert B. Elsasser
- Kaliforniya Salinan Kızılderilileri ve komşuları
Betty w. Bursa
- Kaliforniya'nın Misyonları, Soykırım Mirası.
R. Costo ve Jeanette H. Costo
- Padres ve Eski Misyon San Antonio Halkları
Beatrice Casey
- Mission San Miguel Archanael - Mission San Antonio de Padua
Zefirin Engelhardt
- Misyon San Antonio de Padua. Bölüm I
Leo C. Sorietsma
- Görev Kayıtları
Monterey California'da arşivlendi
USS Salinan (ATF-161) rekonstrüksiyonu
İlk sıfırdan yapılmış modelim filo römorkörü USS Salinan'ın restorasyonunu/yeniden inşasını yapmak epeydir yapılacaklar listemdeydi. Bu, model yapımında sahip olduğum tek deneyimin yakın zamanda bitirdiğim bir Midwest Harbour Tug kiti olduğu 1995 yılının Ocak ayına kadar uzanıyor. ATF için bir dizi kaba düzenleme planı ve bir avuç fotoğraf (o zamanlar internet kaynağı yoktu) dışında yapacak çok şeyim yoktu ve modelleme için standart ölçeklere aşina değildim. Tek bildiğim, 3 fit uzunluğunda olmasını istediğimdi, bu yüzden çizimlerimi buna uyacak şekilde yazdırdım. Daha sonra bunun kabaca 1:68 ölçeğinde çalıştığını keşfettim, bu da ticari olarak satılan bazı bağlantı parçalarının kullanımına izin verecek kadar 1:72'ye yeterince yakındı.
O zamanlar da tam bir alet takımına sahip değildim, ancak bir kaydırma testerem vardı (aslında bugün hala sahip olduğumla aynı). Yine de o kadar yetenekli değildim, bu yüzden çerçeveleri takip ederken ve keserken elimden gelenin en iyisini yaptım. Planking balsa ile yapıldı, ancak bu konuda da çok az deneyimim vardı. Ben de fiberglası deneyecek kadar yetkin değildim, bu yüzden elimden geldiğince düzgün bir şekilde zımparalandı ve poliüretan ile mühürlendi.
Güverteler ve üst yapı, uçak kontrplak ve kartonun bir kombinasyonuydu ve oranlar uygun olsa da, son işin detayı ve kalitesi arzulanan çok şey bıraktı (o zamanlar harika göründüğünü düşünmüştüm!).
Radyo kontrolü, 12 voltluk motorun bir Dumas 3:1 dişli redüksiyonu aracılığıyla plastik bir pervaneyi çalıştırdığı basit iki kanallı bir kurulumdu. Hız kontrolü eski reostat tipiydi. İlk denemede, şaşırtıcı derecede denize uygun bir modeldi. Her zaman düz koştu ve kuru kaldı ve göletin etrafında koşmak çok eğlenceliydi. Ama kısa süre sonra başka projelere geçtim ve 2002'de hızlı bir tamir çabası dışında, önümüzdeki 22 yıl boyunca rafta depoya kaldırıldı. Yıllar boyunca elektrikleri başka modellerde kullanılmak üzere temizlendi - bilmiyorum 1997'den beri denizde olduğunu düşünüyorum.
Ekim 2017'ye ilerleyin ve sonunda ona hak ettiği restorasyonu vermeye karar verdim. Yıllar pek iyi geçmemişti, kart stoğu çarpık ve kırılgandı, güverteler kabarmıştı ve gövdenin dışının durumu korkunçtu (tüm tozdan bahsetmiyorum bile). Gövdenin kendisi dışında pek bir şey kurtarılamayacağı açıktı, bu yüzden tamamen çıplak kaplamaya kadar soyuldu ve oradan çalışmalara yeniden başlandı. Çoğu zaman duygusallığa bir saygı duruşu olarak, yeniden kullanım için bir avuç bağlantı parçası saklandı, ancak büyük yapıları kurtarmak mümkün değildi.
Yani tüm bu tarihin yoldan çekilmesiyle, yeniden yapılanma devam ediyor. Ekim ayından beri ilerleme kaydediyorum, bu yüzden ilk birkaç gönderiye yetişeceğiz.
Salin
NS salin atalarının toprakları güney Salinas'ın Vadisi'nde ve Kaliforniya'nın Orta Sahili'ndeki Noel Baba'nın Lucia'sının Menzilinde bulunan bir Kızılderili kabilesidir. Bugün, Salinan hükümetleri şu anda federal kabilenin Hindistan'ın İşleri Bürosu tarafından tanınması için çalışıyor.
İki büyük bölünme vardı, Miguelino güneyde, Salinas'ın (güneyden kuzeye akan) Nehri'nin üst kısmında ve Antoniano kuzeyde, Salinas Vadisi'ndeki iki misyona (Mission San Antonio de Padua ve Mission San Miguel Arcángel) karşılık gelen Salinas Havzası'nın alt kısmında. bir de vardı Playano Pasifik'te, şu anda San'Simeon ve Lucia olarak bilinen yerin yakınında bulunan bir grup. Avrupa temasından önce, Salinanlar avcılık ve toplayıcılık yaparak yaşıyorlardı ve diğer Kaliforniya kabilelerinin çoğu gibi, küçük bir merkezi siyasi yapıya sahip küçük gruplar halinde örgütlendiler.
Larry Rex “Doc” Rush: Bizim Bakımımızda
Stewartsville, MO…. Larry Rex “Doc” Rush, 24 Temmuz 1944'te St Joseph, MO'da doğdu. Paul Franklin ve Martha Lee'nin (Elliott) oğlu Rush, 23 Haziran 2020'de ailesiyle birlikte huzur içinde vefat etti.
Larry, Vietnam'da 2 tur yapmadan önce 1962'de Lafayette Lisesi'nden mezun oldu.
George Washington Üniversitesi'ne Lisans Derecesi alarak devam etti. USS Salinan ATF-161, USS Conolly DD-979 ve USS Tripoli LPH-10'da görev yaptı, kıyıdan kıyıya çok sayıda görev istasyonunda görev yaptı ve 24 yıllık hizmetten sonra madalyalı Kıdemli Baş Astsubay olarak emekli oldu. . Dekalb İlçe Ambulansında Paramedik olarak çalıştı ve burada yönetim kurulunda görev yaptı. Çavuş olarak emekli olmadan önce DOC için araştırmacı olarak çalıştığı WRCC ve CRCC cezaevlerinde çalıştı.
“Doc”, özellikle de torunları işin içindeyse spordan hoşlanıyordu. Bir çiftlik göletinde levrek yakalayarak ya da derin denizde köpekbalıkları yakalayarak, okuyarak, çizerek, Kızılderili Tarihi çalışarak ve torunları “korkutmak” için Cadılar Bayramı kostümleri giyerek saatlerce balık tuttu.
O gerçek bir vatansever, sıkı bir Cumhuriyetçi ve ömür boyu Chicago Bears hayranıydı.
7 Temmuz 1990'da “Doc” ve Mona Lynn Johnson, Stewartsville, MO'da evlilik için birleştiler.
Larry, anne babası kardeşi Thomas Rush ve ABD Silahlı Kuvvetlerinin diğer birçok erkek ve kız kardeşi tarafından ölüme terk edilir.
Hayatta kalanlar arasında eşi Mona'nın dört oğlu, Dearborn'dan Lloyd (Cheryl) Rush, Stewartsville'den Paul (Amy) Rush, Gower'dan Eric (Debra) Rush, St. Joseph Üvey çocuklarından Tom (Julie) Rush,
Adam (Steph) Rogers and Phillip (Jen) Rogers of Marshfield sister, Linda Whitsell eighteen grandchildren, Solomon Rush, Sophia Rush, Gage Rush, Cain Rush, Libby Rush, J.T. Rush, Trevor Rush, Brittney Frazier, Bree-Onna Rush, Brooke-Lynn Rush, Bishop Rush, Sage Rogers, Blake Rogers, Kaleb Rogers, Jakeb Rogers, Chancelor Bloxham, Maddison Rogers, Dylon Rogers, and Ambrea Rogers and nieces Stacy Wright and Michelle Guyer.
Funeral Services will be 2pm Sunday, June 28, 2020 at Turner Family Funeral Home of Stewartsville with burial following at Old School Presbyterian Cemetery of Stewartsville with full military honors. Visitation: 6 to 8pm Saturday at the funeral home.
Salinan ATF-161 - History
USS Los Alamos , made up of four advance base section dock elements, was originally the seven-section floating drydock ABSD-7 . These seven sections ( ABD-37 , ABD-38 , ABD-39 , ABD-40 , ABD-51 , ABD-52 and ABD-58 ) were completed between October 1944 and March 1945 at Morgan City, Louisiana, Stockton, California, and Pittsburgh, Pennsylvania. They were assembled into one unit at the Mare Island Navy Yard, California, in March 1945 and were active there until March 1946. Reclassified AFDB-7 in August of that year, the drydock was disassembled and towed to the East Coast, where its sections were laid up at Green Cove Springs, Florida, early in 1947.
In 1961 four sections of AFDB-7 were reactivated and towed to Holy Loch, Scotland, where they were assembled as part of a maintenance facility for the Navy's then-new force of fleet ballistic missile submarines (SSBN). Placed in service under the name Los Alamos in November 1961, she was kept at Holy Loch for more than three decades as an important part of the Nation's strategic retaliatory force. Annually drydocking up to seventeen ballistic missile submarines and attack submarines (SSN), she permitted the forward deployment of these essential warships, thus acting as an important "force multiplier". With the elimination of the Poseidon ballistic missile system in the early 1990s, the need for the Holy Loch facility came to an end. Los Alamos was then disassembled and its sections returned to the United States. In 1996 six of the original AFDB-7 sections were transferred to the Brownsville Navigation District, in Texas. Another had been turned over to the U.S. Army in 1968.
This page features the only views we have related to USS Los Alamos (AFDB-7).
|Burada sunulan dijital görüntülerden daha yüksek çözünürlüklü reprodüksiyonlar istiyorsanız, bkz.|
Aynı görüntünün daha büyük bir görünümünü istemek için küçük fotoğrafa tıklayın.
At Holy Loch, Scotland, with a ballistic missile submarine (SSBN) inside, circa the 1980s.
USS Simon Lake (AS-33) is in the left distance.
Salinan ATF-161 - History
Five Views: An Ethnic Historic Site Survey for California
Santa Lucia Peak
Monterey County
Santa Lucia Peak, also called Junipero Serra Peak, is located in the Santa Lucia Mountains at an elevation of 5,862 feet. The mountain lies south of Arroyo Seco Road, west of U.S. Highway 101, and 16 miles west of King City, California. At the summit of Santa Lucia Peak, there is a 5-acre, approximately 7,500-year-old sacred Indian site. A fire lookout station has been built and is maintained by the United States Forest Service, including several sheds, cement remnants of an old observatory, and unpaved roads. Dense vegetation covers the peak area with manzanita and mixed conifers, as well as rare and endangered plants such as Cycladenia humilis (a variety of venusta), Galium californicum (a sub-species of luciense or California bedstraw), Galium clementis (Santa Lucia bedstraw), Lupinus cervinus (deer lupine), and Raillardella (muirii). There are also numerous granite outcroppings at the site, at least four of which contain cupules, which are small, circular depressions formed by grinding with a stone pestle or by pecking. The cleared western side of the peak contains 30 cupules, and there is evidence of more cupules existing on rocks still covered with vegetation.
In the past, Santa Lucia Mountain was the dividing line for three groups of Indian people: the Salinan and the Esselen, both of the Hokan language family, and the Costanoan of the Penutian language family. The historical significance of the mountain is evident in the names used by the Salinan Indians in referring to it. The Salinans call it pimkoia'm, ti'at aula after a plant that grows there, and Santaluisa. The mountain appears in the creation stories of the Salinan people as the place where the world was created, and it is said to be a sacred place that contains much supernatural power. In the past, it was an important center of religious and ceremonial activity for the Salinan Indians. The fact that the cupules are located on the western side of the summit nearest the setting sun is also significant for the Salinan people and other tribes said that the souls of the dead journey to the west. The various degrees of erosion of the cupules on Santa Lucia Peak indicate that Indian people used them over a long period of time. The rock paintings or pictographs that are also found on the mountain indicate religious activity.
The Santa Lucia Mountains contain one of the most dense concentrations of pictograph sites in California, with at least 18 sites east of Point Sur. John Garcia, a 75-year-old Salinan who was born and lived on the Jolon Reservation in Monterey County, remembered hiking to the top of Santa Lucia Peak with his family and 75 to 100 other Indians. He recalled that people put holy water in some of the cupules and planted flowers in others. The people must have prayed up on the peak, because he saw them put their arms up over their heads and look up at the sky and then toward the ocean. Garcia thought that these groups of Indians climbed the mountain twice a year, once in midsummer and again in late fall.
Santa Lucia Mountain also served as an important navigation point for early Spanish and Portuguese ships exploring the California coast. In 1602, the Spanish named the mountain "Sierra de Santa Lucia." It did not carry the name Junipero Serra until 1950.
In 1977, the University of California in Santa Cruz wanted to construct a dark sky observatory at the top of Santa Lucia Mountain. A public hearing was held in Salinas, during which the Indians protested the construction of the observatory. They wanted religious access to the mountain, and did not want the sacred ground disturbed by such a structure. The University shelved the project temporarily because Indian use of the peak was unresolved. However, Santa Lucia Peak is considered by astronomers to be the best site in California and possibly the U.S. for a dark sky observatory.
Santa Lucia Peak