Doğduğunda yaklaşık 2500-4000 gram ağırlığında, 48-53 cm. boyundadır. Baş çevresi yaklaşık 34.5 cm.dir. İlk 6 ayda haftada 150-210 gr. kilo alırken boyu ayda 2.5 cm., baş çevresi ise ayda 1.5 cm. artar. Günde yaklaşık 15 saat uyurlar. Bebek 1 yaşına geldiğinde doğum kilosu 3’e katlanırken, doğum boy uzunluğu %50 artar. Bebekler ilk doğduklarında refleksleri ile hareket eder.
Çevresiyle fazla ilgilenmez. Tamamıyla egosentriktir. Bebek büyümeye başladıkça çevresiyle daha çok ilgilenmeye başlar. Beşinci altıncı ayda yabancıları ayırt etmeye başlar. Yabancı anksiyetesini azaltmak için bebek kucağa alınmadan önce yumuşak bir ses tonuyla konuşulmalı, ani hareketlerden kaçınılmalıdır. Bunu takiben ayrılık anksiyetesi başlar. Ayrılık anksiyetesini azaltmak içinse bebeğin alışık olduğu ortamlara bırakılması, yanında güvendiği bir obje bırakılması, ebeveynlerin ayrılmadan önce çocukla konuşması ve ayrılık süresinin mümkün olduğunca kısa olması gerekmektedir. Sekizinci aydan itibaren kaybettiği bir nesneyi kısa süreli aramaya başlar. Ancak nesne gözden kaybolunca onu aramaktan vazgeçer. Bebek ilk doğduğunda iletişimi sadece ağlama yoluyla olurken bebek büyüdükçe daha keyifli sesler çıkarmaya, heceler çıkarmaya başlar.
On birinci-on ikinci aya geldiğinde 3-5 kelimeyi anlamını bilerek söyleyebilir (baba, mama vb.). Hayvan seslerini taklit eder. “Bana ver, burnunu göster” gibi basit komutları yerine getirir.
Yenidoğan döneminde ısı ve sıvı kaybı fazladır. Bu nedenle ortamın ısısının ve yenidoğanın kıyafetlerinin sıcağa ve soğuğa karşı iyi ayarlanması gerekir. Ayrıca bebekler 3-4 aya kadar burun solunumu yaparlar. Bu yüzden burun tıkanıklığı ve burun temizliği oldukça önemlidir.
Bebeğin altının kirli olması, açlık ve kolik bu dönemin en önemli sorunlarıdır. Kolik, çoğunlukla bebeğin ikinci ya da üçüncü haftasında ortaya çıkıp on ikinci haftasında son bulan, bazen de beşinci ayın sonuna kadar devam eden, kendini şiddetli ağlamalarla belli eden bir huzursuzluk dönemidir. Bebek sakin ve normalken, aniden ağlamaya başlar, bacaklarını karnına doğru çeker, yüzü kızarır, gözlerini tamamen kapatabileceği gibi kocaman da açabilir. Karnı şişip, gerginleşir, ellerini sıkar hatta kısa sürelerle nefesini bile tutar. Bu krizler bir iki saat sürebileceği gibi ara ara bütün gün de olabilir. Çoğunlukla öğleden sonra başlayan bu huzursuzluk nöbetleri bebek yorgun düşüp uyuyuncaya kadar ya da bağırsak hareketleri düzelip gaz çıkarıncaya kadar sürebilir. Teşhis genellikle ailenin ağlama şeklini ve durumu tanımlanmasıyla konur.
Detaylı bir fizik muayene ile fıtık, barsak düğümlenmesi, orta kulak enfeksiyonu, idrar yolu enfeksiyonu olup olmadığına bakılmalıdır. Koliğin kesin nedeni bilinmemekle birlikte, anne sütü alan bebekte annenin yediklerine, mama alan bebekte mamanın içeriğine alerji, sindirim sisteminin tam olgunlaşmamış olması, bağırsak gazının artması, bebeğin günlük rutinlerindeki değişiklikler, annenin stresli olması ile ilişkili olabileceği düşünülmektedir. Lahana, karnabahar, brokoli, kuru baklagiller, inek sütü ve ürünleri, çay, kahve gibi besinler annenin diyetinden çıkarılarak bebeğin rahatlayıp rahatlamadığı izlenebilir. Bebeği yumuşak bir battaniyeye sarma, Kucaklayıp sarılma, ninni, şarkı söyleme, müzik dinletme, kucakta veya beşikte sallama, karnına ılık yağ ile masaj yapma, karnına ılık havlu koyma, ılık bir banyo yaptırma, bebek
arabasında ileri geri gezdirme, arabaya bindirip gezdirme, emzik verme gibi yöntemler rahatlatıcı olabilir.
Bu dönemde yapılması gereken taramalar:
- Boy, kilo, baş çevresi
- Fenilketonüri
- Konjenital hipotiroidizm
- Biotidinaz eksikliği
- Görme, işitme
- Hiperbilirubinemi
- Aşı takibi
- Doğuştan kalça çıkığı
- Anemi (1 yaşında)