Modern medeni hukuk, mirasçıların haklarının eşitliğine dayalı bir miras sistemi kurar. Başka bir deyişle, ilke olarak, birkaç mirasçı birlikte miras alır ve miras kalan mülk, aynı miras düzenine sahip olanlar arasında eşit olarak bölünür. Japon Medeni Kanunu da savaş sonrası reformlar nedeniyle 1948 değişikliğinden bu yana eşit olarak bölünmüş bir miras sistemi benimsemiştir. Bununla birlikte, mevcut Medeni Kanun, hem gayri meşru hem de gayri meşru çocukları paylaşan kardeşlerin ve aynı kişiyi paylaşan ebeveynlerin ve kardeşlerin mirasını eşit olarak bölmemektedir. Ayrıca eşin mirası da tamamen ayrı belirlenir. Eşit bölünmüş miras sisteminde miras, aile içinde eşit olarak bölündüğünden, çocukların ve eşin ekonomik statüsünü yükseltmek ve ataerkil yönetimin maddi temelini kaybetmek anlamlıdır. Öte yandan, Meiji Medeni Kanunu'nun (<Hen-san) derlendiği zamandan beri, küçük varlıkların miras sırasında dağıldığı ve aile şirketlerinde sermayeden yararlanma yeteneğinin azaldığı yönündeki eleştiriler her zaman eleştirilmektedir. Ailenin mirası >). 1887 Kimlik Kanununun ilk taslağının miras için eşit miras sisteminin niyetini gerçekleştirememesi gerçeği, varlıklarını esas olarak mal sahibine yoğunlaştıran ve <house> 'un sermaye menfaatini güçlendiren çok sayıda insana karşı koyamaz. Bunun nedeni. Savaş sonrası reformda, eşit olarak bölünmüş miras, aile sisteminin demokratikleştirilmesinden önce kesin kabul edildi. Bununla birlikte, tarım arazilerinin minyatürleştirilmesi ve tarımsal işletme sermayesinin kapsamlı miras nedeniyle çeşitlendirilmesi konusunda endişeler vardı. Bu nedenle, tarımsal varlıklar tarım varlıklarının mirasçılarına atfedilmiş ve diğer müşterek mirasçıların Medeni Kanun kapsamında mirasa uymaları sağlanmıştır. Geri ödeme hakkı 1. ve 5. diyetlere <Tarımsal Varlık Mirası İstisna Yasası> önerildi, ancak her ikisi de müzakere edilmedi. Arka planda, çiftçilerin çoğunluğu ana tarımsal varlıklarını mirasın terk edilmesi gibi mirasa odakladılar, ancak diğer yandan, mülkü miras dışındaki çocuklara bölmek için ortak miras veya bölünmüş miras gerçekleştirdiler. Görünüşe göre bir şey olmuş.
→ miras
Geleneksel eşit bölünmüş mirasın Çin'de gerçekleştirilmiş olması dikkate değer bir gerçektir. Ancak bunun anlamı, bir kişi öldüğünde, sahibini geçici olarak kaybeden bir mirasın yaratılması ve mirasçıların mirası eşit olarak paylaşmasıdır. Ön tarafı al --- bu demek değil. Çin'de "yaşayan komünizm" denen bir aile komünizmi sistemi vardı, bu nedenle bir kişi ölse bile, genellikle miras yaratılmaz. Bir baba ve çocuklardan oluşan bir evde ne babanın ne de çocuğun kendi kişisel mülkü yoktur. Tek bir ortak mülk üzerinde yaşıyoruz, ortak muhasebe. Baba burada ölürse çocuklar arasında geleneksel ortak-mali ilişki devam edecektir. Babamın kişisel mülkü aslında hiçbir şey olmadığından, miras sorunu yaşanmaz. Sonra, gelecekte, aileyi bölme zamanı geldiğinde, kardeşler o sırada var olan toplam mülkü eşit olarak paylaşacaklar. Kardeşlerden herhangi biri zaten ölmüşse, oğulları veya evlatlık çocukları halefiyet altına alınacaktır. Evlenmemiş kız kardeşler varsa, kardeşler onlara destek olacak ve evlenme derecesi olarak onlara mal verecekler. Kız kardeşler, kardeşlerin yanında merkezi olmayan insanlar arasında sayılmaz. Yukarıdakiler, Çin'de eşit olarak bölünmüş miras olarak adlandırılan şeyin özüdür. Diğer bir deyişle, babanın ölümünden sonra, oğullar arasında toplam mülkiyetin ortak ilişkisi devam eder ve kardeşler, toplam mülkte, yani aile ürününde her zaman eşit bir paya sahiptir.
Eşit miras, evrensel bir uygulama ve Çin'de çok köklü bir gelenekti. Çiftçilerin geçim kaynakları zayıf olduğu için mirası eşit olarak paylaştıran bir teori var, ancak durum böyle değil. Zengin insanlar bile eşit olarak miras alınır. Çin aile hukuku fikrine dayandığı sürece oldukça doğaldı. Eşit olarak bölünmüş mirasın bazı sosyal koşullardan doğması gerçeğinden ziyade, eşit olarak bölünmüş mirasın Çin toplumunun ideal durumunu tanımlamanın temeli olduğunu düşünmek daha doğrudur.
→ Aile Hukuku