Lockheed AC-130 Spectre Gunship: sağdan görünüm
Lockheed AC-130 Spectre savaş gemisinin yandan görünüşü
53-3129 No'lu bu uçak, AC-130'un ilk üretimiydi ve 1953'te inşa edildi. "First Lady" olarak adlandırılan bu uçak, resmi olarak emekliye ayrıldığı 10 Eylül 1995 tarihine kadar hizmette kaldı. Bu fotoğraf geçen yıl çekildi.
Kilitli AC-130
NS AC-130H Spectre savaş gemisinin başlıca görevleri yakın hava desteği, hava yasağı ve silahlı keşiftir. Diğer görevler arasında çevre ve nokta savunması, eskort, iniş, indirme ve çıkarma bölgesi desteği, ileri hava kontrolü, sınırlı komuta ve kontrol ve savaş arama ve kurtarma yer alır.
Bu ağır silahlı uçaklar, uzun süreler boyunca, gece ve olumsuz havalarda cerrahi ateş gücü veya alan doygunluğu sağlamak için gelişmiş sensör, navigasyon ve atış kontrol sistemleri ile entegre yandan ateşlemeli silahlara sahiptir.
Bir gece görevi sırasında silahlarını ateşleyen bir AC-130 savaş gemisi.
Vietnam sırasında, savaş gemileri 10.000'den fazla kamyonu imha etti ve birçok hayat kurtaran yakın hava desteği göreviyle ödüllendirildi. AC-130'lar Grenada'daki Acil Öfke Operasyonu sırasında düşman hava savunma sistemlerini bastırdı ve kara kuvvetlerine saldırdı. Bu, Point Salines havaalanına havadan yardım ve dost kuvvetlerin hava sahası yoluyla başarılı bir saldırıyı mümkün kıldı.
Silah gemileri, Panama'daki Just Cause Operasyonu sırasında, Panama Savunma Kuvvetleri Karargahını ve çok sayıda komuta ve kontrol tesisini kentsel bir ortamda cerrahi mühimmat kullanarak imha ederek birincil bir role sahipti. Tiyatrodaki tek yakın hava destek platformu olan Spectreler, birçok cana yakın personelin hayatını kurtarmasıyla tanındı.
Çöl Fırtınası Operasyonu sırasında, Hayaletler kara kuvvetleri için hava üssü savunması ve yakın hava desteği sağladı. AC-130'lar ayrıca Somali'deki Umut Devam Etme ve Birleşik Kalkan Operasyonları sırasında da kullanıldı ve Birleşmiş Milletler kara kuvvetlerine yakın hava desteği sağladı. Silahlı gemiler son olarak Bosna-Hersek'teki NATO misyonuna destek operasyonları sırasında Saraybosna bölgesindeki kilit hedeflere karşı hava yasağı sağlayarak çok önemli bir rol oynadı.
AC-130, olağanüstü yeteneklere sahip mükemmel bir ateş destek platformudur. AC-130, son derece hassas atış kontrol sistemi ile 105mm, 40mm ve 25mm mühimmatı ilk tur isabetiyle hedefe yerleştirebilir. Bu uçakların mürettebatı, kentsel arazi [MOUT] ortamlarında askeri operasyonlarda son derece yetkindir.
Hava Kuvvetleri, 10 Eylül 1995'te üretim hattından çıkan ilk C-130 uçağının emekliye ayrılmasıyla bir dönemin sonunu kutladı. 53-3129 kuyruk numaralı uçak 1953 yılında Marietta, Ga. . Sevgiyle "First Lady" olarak adlandırılan uçak, resmi bir tören sırasında emekliye ayrılan beş AC-130A savaş uçağından biriydi. Diğer dört uçak Davis-Monthan Hava Kuvvetleri Üssü'ndeki Havacılık ve Uzay Pazarlama ve Yenileme Merkezine gönderilirken, First Lady, Eglin Hava Kuvvetleri Üssü Silahlanma Müzesi'nde kalıcı olarak sergilendi. 919. Özel Harekat Kanadı'nın yaklaşık 40 yıllık savaş gemileri zorunlu emeklilik yaşına ulaşmıştı. Hava Kuvvetleri envanterindeki diğer savaş gemileri, atanmış 20'den az savaş gemisi bulunan Hurlburt Field'daki aktif görevli üyeler tarafından kullanılıyor.
AC-130H ALQ-172 ECM Yükseltmesi, ALQ-172'yi tüm AC-130H uçakları için düşük bant sıkışma özelliği ile kurar ve değiştirir. Ayrıca, artırılmış bellek ve uçuş hattı yeniden programlama yetenekleri sağlamak için ALQ-172'yi mühendislik değişiklik önerisi-93 ile değiştirir. Hava Kuvvetleri [WR-ALC/LUKA], düşük bant bozucunun geliştirilmesi ve sonraki üretim için International Telephone & Telegraph (ITT) ile tek kaynaklı, sabit fiyatlı bir sözleşme yayınladı. A Grubu modifikasyonlar için rekabetçi, sağlam bir sabit fiyat sözleşmesi düzenleyin (uçakları sinyal bozucuları almaya hazırlamak).
AC-130H uçağında şu anda finanse edilen ağırlık azaltma ve ağırlık merkezi (CG) iyileştirmeleri şunları içerir: daha hafif malzemeler kullanılarak 40 mm ve 105 mm cephane raflarının yeniden tasarımı, daha hafif malzeme kullanılarak 40 mm ve 105 mm eğitilebilir silah yuvalarının tersine mühendislik ve kritik olmayan malzemelerin çıkarılması zırh. Bu çabalar, Rock Island Arsenal'e verilen tek kaynak sözleşmesi ile gerçekleştirilir. Ώ]
AC-130U Spooky Gunship'in İçinden Bu Canlı Ateş Eğitimini İzleyin
Lockheed AC-130 savaş gemisi, şu anda Birleşik Devletler Hava Kuvvetleri'nde hizmet veren ağır silahlı bir kara saldırı uçağıdır. C-130 Hercules taşıma uçağının bir varyasyonudur. AC-130U Spooky ve AC-130W Stinger II çeşitleri, kara birliklerini, eskort konvoylarını ve kasaba ve şehirlerde desteklemek için kullanılır.
AC-130'un silahları iskele tarafından ateşleniyor. Hedefinin üzerinde büyük bir daire oluşturarak diğer uçaklardan daha uzun süre ateş etmesini sağlar. AC-1300H Spectre varyantında iki adet 25 mm top, bir 40 mm otomatik top ve bir adet 20 mm top bulunur. Spooky, iki 20 mm topun yerine 25 mm GAU-12 Ekolayzere sahiptir. Gelişmiş bir atış kontrol sistemine sahiptir ve daha fazla mühimmat taşıyabilir. Bir adet 30 mm topu vardır. Füzeler ve küçük çaplı bombalar taşır.
Eylül 1967'de, Vietnam Savaşı sırasında, AC-130'lar Laos ve Güney Vietnam'da savaş operasyonlarına başladı. Bir AC-130 filosu Ekim 1968'de kuruldu. Bu filoya 16. Özel Harekat Filosu adı verildi. Tayland'daki Ubon Royal Thai Hava Kuvvetleri Üssü'ne dayanıyordu.
Vietnam'daki görevler sırasında, AC-130 on bin veya daha fazla kamyonu imha etti ve kara birliklerine hava desteği sağladı. 24 Mayıs'ta ilk savaş gemisi, bir Spectre, savaşta vuruldu. Bundan sonra beş Hayalet daha kayboldu ve elli iki mürettebat öldü. Savaş gemileri, Yüzeyden Havaya Füzeler veya uçaksavar silahları tarafından çıkarıldı.
AC -130, Körfez Savaşı'nda (1990 – 1991) kara birliklerini destekledi ve Çöl Kalkanı ve Çöl Fırtınası Operasyonlarında görevler üstlendi. Silah gemileri ayrıca Afganistan (2001 – 2014) ve Irak (2003 – 2011) muharebe misyonları gerçekleştirdi.
Yeni bir varyant olan AC-130J Ghostrider'ın Amerika Birleşik Devletleri Hava Kuvvetleri'nde hizmet vermesi planlanıyor. İlk kez 2014 yılında test edildi.
Hava Kuvvetlerinin AC-130 Savaş Gemisinin Evrimi
Florida'daki Hurlburt Field'daki 4. Özel Harekat Filosu'ndan bir Lockheed AC-130U savaş gemisi, bir eğitim görevi sırasında alev aldı. İşaret fişekleri, uçağa atılan ısı güdümlü füzelere karşı bir önlemdir.
Lockheed'in dört motorlu turboprop nakliyesine dayanan ve Boeing tarafından silahlandırılan ölümcül AC-130 "hava savaş gemisi" çok mütevazı başlangıçlara sahipti.
ABD Hava Kuvvetleri'nin AC-130 savaş gemisi, Vietnam Savaşı sırasındaki ilk çıkışından bu yana, ABD kara birliklerine sağlanan yakın hava desteği, hava yasağı ve kuvvet korumasında ayrılmaz bir rol oynadı. Bu, yalnızca ateş altındaki birliklerin yakın desteğini ve hava üslerini savunmayı değil, aynı zamanda konvoylara eşlik etmeyi, özel kentsel operasyonları ve önceden planlanmış hedeflere karşı yürütülen yasaklama görevlerini de içerir. Bu görevleri yerine getirmek için savaş gemisinin silahları ve elektronik gelişmişliği yıllar içinde katlanarak gelişti.
Savaş gemisi programı 1964'te Vietnam'daki ABD Özel Kuvvetlerinin, Komünist isyancıların Mekong Deltası'ndaki müstahkem mezralara ve askeri karakollara yaptığı yerel saldırılara karşı mücadelelerinde gece ateş gücüne şiddetle ihtiyaç duymasıyla başladı. Savaş gemisi fikri, Florida'daki Eglin Hava Kuvvetleri Üssü'nde bulunan 1. Hava Komando Kanadı'nın kardeş kuruluşu olan 1. Hedefini sabit bir hava hızında eksen irtifasında dolaşabilen ve hedefe istendiği kadar uzun süre sürekli ateş edebilen bir uçağa monte edilmiş yandan ateşlenen silahları değerlendirmeyi önerdi. (Pivotal irtifa, yer hızına bağlıdır ve hedefin, uçağın yan eksenine paralel bir hat boyunca yerinde sabit kalmasını sağlar.)
Douglas FC-47D kuyruk no. 0-48579—orijinal “Puff the Magic Dragon”– geçici yuvalarda üç adet 7.62mm GE minigun taşıyordu. (Amerikan Hava Kuvvetleri)
Fikir, Özel Hava Harp Merkezi komutanı Brig'e sunuldu. Hemen beğenen General Gilbert L. Pritchard. Sol taraftaki kargo kapısının yanına, kanada paralel bakan 50 kalibrelik bir M2 makineli tüfekle modifiye edilmiş bir Douglas C-47 nakliye uçağı vardı. Pritchard daha sonra C-47'yi Meksika Körfezi üzerinde uçurdu ve Eglin'in Silah Geliştirme Birimi tarafından tutulan sal hedeflerinden birinin çevresini dolaştı. Uçağın 3.000 fit eksenel irtifasında 120 knot hızla uçarken ve sol pencere camındaki gres kalem artı işaretlerini silah görüşü olarak kullanarak sala ateş etmeyi denedi. Hedefe isabet etmekte hiçbir sorun yaşamadı ve bu süreçte bir top olduğu bildirildi. İndikten sonra, savaş gemisi programını 1. Savaş Uygulamaları Grubu için en öncelikli geliştirme projesi haline getirdi.
İlk tamamen modifiye edilmiş C-47'ler, biri kargo kapısına ve ikisi sol arka camlara monte edilmiş üç adet 7.62 mm General Electric minigun ile donatıldı. Üç silah da pilotun kontrol boyunduruğundaki bir düğme ile tetiklendi ve ayrı ayrı veya aynı anda ateşlenebilirdi.
C-47 savaş gemisi, bir hedef alan üzerinde saat yönünün tersine bir yörüngede saatlerce uçabilir. Minigunlarından üç saniyelik bir patlama, her 2.4 yarda bir mermi yerleştirilmiş, yaklaşık 52 yarda çapında eliptik bir alan üzerinde yangını bastırma sağladı. Silahlı gemiler ayrıca bölgeyi aydınlatmak için elle atılan işaret fişekleri de taşıyordu. Kombinasyon yıkıcı oldu.
Hava Kuvvetleri Sistemleri Komutanlığı'ndan Yüzbaşı Ron W. Terry önderliğinde proje, 11 Aralık 1964'te FC-47'nin tanıtılmasıyla meyvesini verdi. "Puff" ("Puff the Magic Dragon"un kısaltması) çağrı işaretiyle çalışan savaş gemisi, ilk önemli başarısını 23 Aralık gecesi Viet yönetimindeki Mekong Deltası'ndaki bir Özel Kuvvetler karakolunu desteklemek için uçtuğunda elde etti. Kong saldırısı. FC-47 geldi ve alanı işaret fişekleriyle aydınlattı, ardından 4.500 tur 7.62 mühimmat ateşledi ve VC saldırısını böldü. Uçak daha sonra yaklaşık 20 mil uzaktaki ikinci bir tehdit altındaki karakola yardım etmesi için çağrıldı. Bir kez daha, FC-47 saldırıyı köreltti ve VC'yi geri çekilmeye zorladı.
Silahlı gemilerin Aralık ayındaki tüm savaş sortileri başarılı oldu. Daha sonra, 8 Şubat 1965'te, Central Highlands'deki Bong Son bölgesi üzerinde dört saatten fazla uçan bir FC-47, VC'nin tepesindeki pozisyonlarda 20.500 tur 7.62 cephane harcadı ve tahmini 300 düşman askerini öldürdü.
İkiz 40 mm top ve bir çift 20 mm döner tabanca ile bu Spectre, Tayland'ın Ubon Royal Thai Hava Kuvvetleri Üssü'ndeki bir kaplamada bir sonraki görevini bekliyor. (Amerikan Hava Kuvvetleri)
Savunmasızlığı azaltmak ve mühimmat kapasitesini artırmak için, Project Gunship I'de öncülük edilen AC-47 Spooky savaş gemisi konsepti, Lockheed C-130 Hercules nakliyesine uygulandı. 1967 yılında JC-130A seri no. 54-1626, Project Gunship II kapsamında prototip AC-130A'ya dönüştürüldü. Yeni ekipman, ön kapıya monte edilmiş bir gece görüşlü teleskopu ve sol tekerlek yuvasına monte edilmiş erken ileriye dönük bir kızılötesi cihazı içeriyordu. Minigunlar, sol taraf boyunca aşağı ve arkaya bakacak şekilde sabitlendi. Royal Air Force Wing Cmdr tarafından el yapımı bir prototip analog ateş kontrol bilgisayarı. Wright-Patterson AFB'deki USAF Aviyonik Laboratuvarı'ndaki Thomas C. Pinkerton da kuruldu. Eylül 1967'de, çağrı işareti Spectre olan AC-130, 90 günlük bir test programı için Güney Vietnam'daki Nha Trang Hava Üssü'ne uçtu. Ani bir başarıydı ve 1968'de yedi uçak daha aynı konfigürasyona dönüştürüldü.
Spectre'ın artan kabiliyetine ve müthiş ateş gücüne rağmen, bazı cesur Amerikan havacılarının AC-130 savaş gemisinin ilk tekrarında yaşadıklarına inanmak zor. Muharebe görevinin en iyi açıklaması Master Sgt'den geliyor. Tayland'daki Ubon Royal Thai Hava Üssü'nde bulunan 16. Özel Harekat Filosu'na atanan David M. Burns, “Palace Gun” programı sırasında yedek hava nişancısı olarak görev yaptı. Aralık 1969'da filoya katıldığında, programa atanmış altı uçak vardı, her biri normal bir 11 veya 12 kişilik mürettebatla donatılmıştı: pilot, yardımcı pilot, uçuş mühendisi, masa navigatörü, gece gözlem cihazı operatörü, sağ tarayıcı, ileri nişancı, arka nişancı, iki sensör operatörü, aydınlatıcı (IO) ve bir savaş kameramanı. Burns, "Her birinin belirli bir işi vardı ve hepsi hayatta kalmak için birbirlerine bağımlıydı" diye yazdı.
Savaş gemisinin silahlarına ve mürettebat arkadaşlarının görevlerine ilişkin açıklaması, ilk birkaç AC-130A'nın ne kadar ilkel olduğunu gösteriyor. Uçaklar, gece görevleri için tamamen siyaha boyandı. Silahlanma, sol taraftaki portallara monte edilmiş dört adet 20 mm döner top ve dört adet 7.62 mm minigun içeriyordu. Saldırı modunda, pilotun düşmanın uçaksavar çözümünü karmaşıklaştırmak için irtifalarını değiştirdiği 30 derecelik bir sol bankada hedefi yörüngeye oturturlardı.
4. Özel Harekat Filosu mürettebatı, bir AC-130U'nun 105 mm topunu kullanıyor. (Amerikan Hava Kuvvetleri)
Operasyonları anlatırken Burns, filoda sadece birkaç aydır bulunan ancak zaten bir efsane olan 6 fit-5 inçlik Arthur Humphrey adında çok büyük bir teknik çavuştan bahsetti. Bir IO olarak görevleri arasında, uçağın arka kargo kapısında takılmak ve pilot onları çağırdığında işaret fişekleri atmak vardı. Uçağın iç kısmına takılan bir kabloyla bağlı paraşüt donanımıyla, "her zaman diğer IO'lardan daha uzağa takılırdı."
Humphrey ayrıca uçağa yönelik uçaksavar ateşi çağırmakla görevlendirildi. Burns, "Bir görevde 'Doğru üçlü-A, sağa kırın!' diye bağırdı" dedi. “Yangından kaçmak için pilot sağa sertçe kırdı ve Arthur uçaktan düştü. Kabloyla uçaktan sarkarken, geminin interkomunu pilota çağırdı ve görev gereği gemiye binmek için izin istedi! Pilot çabucak ona koca kıçını uçağa geri götürmesini söyledi…”
Hercules savaş gemisi, bir kamyon katili olarak ve Ho Chi Minh izinin silahlı keşif ve yasaklanmasında o kadar etkili olduğunu kanıtladı ki, Hava Kuvvetleri hayati birlik ve kargo taşımacılığı sağlayan bir uçağa olan talebi karşılamakta zorlandı. Böylece, Hava Kuvvetleri Rezervinde bulunan Fairchild C-119 Flying Boxcar uçak gövdeleri stoğuyla, Şubat 1968'de Fairchild-Hiller, Project Gunship III kapsamında 26 C-119G'yi AC-119G'lere (Gölge çağrı işareti) dönüştürdü. Ekipmanları arasında en güncel elektronik karşı önlemler ve radar teknolojisinin yanı sıra dört adet GAU-2A/A 7.62 mm minigun ve bir LAU-74/A parlama fırlatıcı bulunuyordu.
Aynı zamanda, 26 C-119G daha Stinger olarak adlandırılan AC-119K'lara dönüştürüldü. Uçağın brüt ağırlık taşıma kapasitesini artırmak için iki pistonlu motor, kanat altına monte edilmiş General Electric J85 turbojetlerle desteklendi. Kamyon avcısı rolü için özel olarak tasarlanan Stinger'lar, halihazırda AC-119G'lerde bulunan dört miniguna ek olarak iki adet M61 Vulcan 20mm top ile donatıldı. Her iki model de 1975'te Saygon'un düşüşüne kadar Vietnam Cumhuriyeti Hava Kuvvetleri tarafından devralındı.
Günümüzün AC-130 savaş gemileri en iyi hem silahlarda hem de elektronik gelişmişlikte son teknoloji olarak tanımlanabilir. Halen kullanılmakta olan iki ana versiyon, filoya yeni katılan AC-130W Stinger II ve AC-130J Ghostrider'dır. Geliştirilmiş AC-130J, Block 20, 4,700 beygirlik dört Rolls-Royce turboprop tarafından destekleniyor ve 22.000 fitte 362 knot hız sağlıyor. Hassas Saldırı Paketi ile donatılan silahı, dahili bir 30 mm MK44 topu ve eğitilebilir bir M102 105 mm obüs (ilk olarak 1972'de Vietnam'da bir Spectre'de kullanıldı), GBU-39 güdümlü bombalar ve kanata monte AGM- taşıma kabiliyeti ile birlikte içerir. 114 Hellfire füzeleri.
16. Özel Harekat Filosundan bir AC-130H, başka bir göreve çıkıyor. (Amerikan Hava Kuvvetleri)
Ghostrider'ın elektronik ekipmanı, bir lazer mesafe bulucu, düşük ışıklı TV kamerası, mürettebat gece görüşü özelliği, gece görüş radarı ve hareketli hedef göstergesi içerir. Blok 20 konfigürasyonu ayrıca büyük uçak kızılötesi ve radyo frekansı karşı önlemleri içerir. Temel aldığı MC-130J Commando II gibi, Ghostrider da uçakta yakıt ikmali özelliğine sahiptir.
Hava Kuvvetleri, ilk altı AC-130J'nin 30 Eylül 2017'de ilk operasyonel kapasiteye ulaştığını bildirdi. Ghostrider, ilk muharebe görevini Haziran 2019'un sonlarında Afganistan üzerinde uçtu ve emekli AC-130U'nun yerini aldı. Bu arada, birkaç Ghostrider'ın 30 mm'lik topunu, gemileri, araçları, uçakları ve kontrol kulelerini meşgul etmek için kullanılabilecek lazer benzeri yönlendirilmiş enerjili bir silahla değiştirme planları var. Hava Kuvvetlerinde şu anda sipariş edilen 37 adet AC-130J bulunuyor ve bunların 2025 yılına kadar tam operasyonel kapasiteye ulaşmaları bekleniyor.
İlk FC-47'nin 55 yıldan uzun bir süre önce gökyüzüne çıkmasından bu yana savaş gemileri çok yol kat etti. Özünde çok etkili ve vazgeçilmez hava savaş gemileri haline geldiler.
Emekli ABD Hava Kuvvetleri Yarbay John Lowery, Kore ve Vietnam savaş gazisi. Daha fazla okumak için şunu deneyin: Spectre Gunner: AC-130 Gunship, Usta Çavuş tarafından. David M. Burns ve Gunships: The Story of Spooky, Shadow, Stinger ve Spectre, Wayne Mutza tarafından.
Bu özellik ilk olarak Eylül 2020 sayısında yayınlandı. Havacılık Tarihi. Abone olmak için buraya tıklayın!
Lockheed AC-130J Hayalet Sürücü
Yazan: Personel Yazar | Son Düzenleme: 07/08/2020 | İçerik &kopyalawww.MilitaryFactory.com | Aşağıdaki metin bu siteye özeldir.
Yakın Hava Desteği (CAS) platformu, 1. Dünya Savaşı (1914-1918) günlerinden bu yana savaşın temel unsurlarından biri olmuştur ve o zamandan beri önemli ölçüde gelişmiştir. Tip, 2. Dünya Savaşı'nda (1939-1945) ardından gelen savaşta değerini kanıtladı ve Amerikan savaş gemilerinin kara kuvvetlerini desteklemek için gökyüzünde dolaştığı Vietnam Savaşı'nda (1955-1975) hizmet için modernize edildi. Amerika Birleşik Devletleri Hava Kuvvetleri ve ilgili özel kuvvet birimlerinin birincil envanter parçalarından biri, nihayetinde, Lockheed C-130 "Hercules" dört motorlu taşımacılığın kanıtlanmış çerçevesi üzerine inşa edilen AC-130 oldu. AC-130 sonunda havada kaldığı süre boyunca birkaç önemli işaret üzerinde geliştirildi - başlıca AC-130A, E ve H "Spectre", AC-130U "Spooky" ve AC-130W "Stinger II" - hepsi bu sitede başka yerlerde ayrıntılı olarak açıklanmıştır.
Eskiyen bir platform olarak, AC-130 serisinin sonunda bir modernizasyon gerekiyordu ve bu, tamamen yeni AC-130J "Ghostrider" şeklinde geldi. Ghostrider'ın sistemleri, Kızılötesi (IR) ve Elektro-Optik (EO) sensörler, 105 mm'lik bir alan obüsü ve harici hassas güdümlü ve harici hassas yönlendirme desteği dahil değişikliklerle değiştirilmiş AC-130W Stinger II platformları aracılığıyla Afganistan semalarında operasyonel koşullar altında kanıtlanmıştır. geleneksel bombalar. Bu, nihayetinde resmi AC-130J üretim markasının (Mayıs 2012'de "Ghostrider" olarak adlandırılmıştır) takip etmesi için zemin hazırladı - geliştirme testlerini Haziran 2015'te tamamladı ve 30 Eylül 2017'de USAF ile İlk Operasyonel Kabiliyete (IOC) ulaştı. 2021'in sonundan önce filoyu 32 uçaklık eksiksiz bir filoyla oluşturan altı uçak.
USAF AC-130J'ler, kara kuvvetlerini desteklemek için silahlı keşif ve doğrudan saldırı sortileriyle görevlendirilir, çoğu zaman müttefik birimlerin yakın çevresinde çalışır. Bunlar, Vietnam Çatışması'ndaki hizmetten başlayarak yaklaşık kırk yıl boyunca tutarlı bir şekilde işletilen daha önceki C-130 sabit kanatlı savaş helikopteri dönüşüm tasarımlarını takip eden 4. Nesil savaşçılardır. Bu platformlardaki ateş gücü, araçların, yapıların ve birlik koleksiyonlarının çoğu çalışma koşulunda havada binlerce fit yükseklikten büyük bir doğruluk derecesi ile devreye girebileceği şekildedir. Bu, Ghostrider'ın düşük ışık seviyeli saatlerde, bulutların ve dumanın arkasında ve yoğun kentsel alanlarda eşit ölümcüllükle çalışmasına olanak tanır. Uçak, GPS ile entegre navigasyon, havadan yakıt ikmali, renkli hava durumu radarı ve eksiksiz bir korumalı iletişim paketi dahil olmak üzere tamamen modern dijital sistemlere sahiptir.
Uçak, geniş silah desteğine ve yerleşik 30 mm otomatik top ve 105 mm sahra obüsüyle eşleşerek yüksek derecede izleme ve hedeflemeye olanak tanıyan "Hassas Saldırı Paketi" desteğine sahiptir. Bunun ötesinde, hassas güdümlü bombalar, bombalar ve havadan fırlatılan füzeler için hüküm vardır.
AC-130'un temel biçimi ve işlevi J modelinde kalır. Uçak, düşük irtifa ayarlarında mükemmel stabilite ve yol tutuşu sunan omuza monte bir ana uçağa güveniyor. Uçuş güvertesi, küt burun konisinin üzerinde ve kıç tarafında bulunur ve alçak ayarlı yatay düzlemlerle birlikte kuyrukta tek bir dikey yüzgeç kullanılır. Kuyruk ünitesi yükseltilir ve motorlu yükleme rampası yoluyla gövde ambarına erişim sağlanır. Her kanatlı ana uçak, her biri 4.700 adet sağlayan ve dört kanatlı pervane kanatlarını çalıştıran bir Rolls-Royce AE2100D3 turboprop motora ev sahipliği yapıyor. Yakıt depoları, motor naselleri arasında kanatların altına asılmıştır. Yerde koşma, kısa bacaklara sahip çok tekerlekli bir üç tekerlekli bisiklet düzenlemesi yoluyla yapılır ve uçağa hareketsizken çok bodur bir görünüm verir. Balistik silahlar, gövdenin iskele tarafında yer alır - uçak, hedefini bir av köpekbalığı gibi aşağıda daire çizer.
Daha önceki AC-130 markalarıyla karşılaştırıldığında, J-modeli, geliştirilmiş genel performans, daha geniş silah desteği ve 30.000 fit'e yakın tavanlarda çalışırken 3.000 mile kadar menzil ile daha düşük bir çalışma ağırlığına sahiptir.
2019 yılının Ağustos ayında son USAF özel görevi AC-130U'nun emekliye ayrılmasıyla birlikte, AC-130J, 2019 Baharında zaten sayıca kullanılmaya başlandı. J-modeli, o zamandan beri Afganistan'da savaş hizmeti kaydetti.
Eylül 2017 - AC-130J Ghostrider'ın İlk Operasyonel Yeteneğine (IOC) ulaşıldı. Mevcut filo, 2023'te ulaşılacak tam operasyonel kapasiteye sahip altı uçaktan oluşuyor.
Bu, savaşta kaybedilen son AC-130'un hikayesidir.
Spirit 03, AFSOC topluluğunda genellikle sessiz ve acılı tonlarda konuşulan saygın bir isimdir. Bu, savaşta düşürülen son AC-130 savaş gemisinin çağrı işaretiydi.
Spirit 03'ün hikayesi üzücü olsa da aynı zamanda bir kahramanlıktı - ABD Hava Kuvvetleri Özel Harekat Komutanlığı topluluğunda bulacağınız türden. Bu, Amerikan havacılarının, zorlu kara muharebelerine karışan silahlı kardeşlerinin hayatlarını kendi hayatlarının üstüne koymasının hikayesiydi.
Savaştan önce Khafji şehri
(Fotoğraf Charles G Crow tarafından)
29 Ocak 1991'de Saddam Hüseyin komutasındaki 2000'den fazla Irak askeri, Amerikan, İngiliz ve Suudi güçlerini, Koalisyon birliklerini Irak'a kadar birbirine bağlayacak maliyetli bir kentsel savaşa çekmek amacıyla Suudi Arabistan'ın Khafji kentine akın etti. Ordunun yeniden örgütlenmek ve savaşa geri dönmek için zamanı vardı.
Khafji'nin düşmesinden sadece birkaç gün önce, Amerikan gözetleme jetleri, Kuveyt'in sınırından şehre doğru çılgın bir hızla dökülen büyük mekanize Irak birlikleri sütunları tespit etmişti. Uyarının iletilmesine rağmen, Koalisyon komutanları Irak Hava Kuvvetleri'nin fiilen yok edildiğini gören hava harekâtına çok daha fazla odaklandılar.
Böylece Khafji düştü, ancak Suudi güçlerinin harekete geçip işgalcileri kovmak için ele geçirdikleri şehre doğru koşması uzun sürmeyecekti. Kısa süre sonra Amerikan ve İngiliz hava birimleri savaşa çağrıldı ve rekor sürede Khafji'nin ulaşabileceği hava üslerinde motorlar dönüyor ve yanıyordu, yer ekibi yaklaşan savaş için jetleri silahlandırıyordu.
Hava muharebe düzeni arasında bir grup ABD Hava Kuvvetleri AC-130H Spectre savaş gemisi vardı - bir çift 20 mm M61Vulcan döner top, bir L60 Bofors 40 mm top ve tepeden tırnağa silahlanmış C-130 taktik nakliye uçağı dönüştürülmüş. 105 mm M102 obüs. Florida merkezli bu Spectre'ler, Khafji çevresinde yakaladıkları Irak tanklarını ve zırhlı araçlarını öldürme çetelelerine eklemeyi planlayarak serbest bırakılmaya hevesliydiler.
Ayın 29'unda, Irak mekanize birlikleri gecenin karanlığında şehre doğru hareket etti ve Kuveyt'ten gelen düşman kara kuvvetlerini taramak için kurulan Suudi unsurlarıyla tekrar tekrar çatışmaya girdi. Hayaletler çoktan havadaydılar, savaşa doğru hızla ilerliyorlardı ve Saddam'ın zırhlı kolunda yapmak üzere oldukları yıkıma hazırlanmak için kontrol listelerini gözden geçiriyorlardı.
İstasyonda göründükten birkaç dakika sonra, AC-130'lar harekete geçti ve cezasız bir şekilde Irak sütununa girdi. Düşman kuvvetlerinin fark edemediği şey, Spectre'ların - adlarına uygun olarak - yalnızca geceleri çalıştığı, böylece görsel olarak tanımlanması ve izlenmesi daha zor olduğuydu ve bu uçaklardaki topçular bu konuda inanılmaz rahattı. Hayaletler gökyüzünde yarış pisti desenleri uçurmaya başladı, topları açılırken sol kanat uçlarını yere doğru yatırdı.
Bir AC-130H Spectre, silahları resmin sağ tarafında görülebilen uçuş halindeyken
(TSgt. Lee Schading tarafından çekilen ABD Hava Kuvvetleri fotoğrafı)
AC-130'ların ardı ardına kayıplar vermesine rağmen, dirençli Irak işgal gücü Khafji'ye doğru ilerlemeye devam etti ve kısa bir süreliğine şehri ele geçirmeyi ve şehri ele geçirmeyi başardı. Donanma SEAL'leri, Ordu Özel Kuvvetleri ve Deniz topçu ve piyade unsurları da dahil olmak üzere Amerikan ve Suudi kara muharebe birimleri aynı şekilde karşılık verdi ve gece gündüze dönerken ve AC-130'lar yeniden silahlanmak, yakıt ikmali yapmak için üsse geri dönerken Iraklılara karşı sert bir saldırı başlattı. ve avlanmaya devam etmek için akşamın çökmesini bekleyin.
30 Ocak'ta, AC-130'lardan biri olan Spirit 03, Deniz kuvvetlerine ağır hizmet yakın hava desteği sağlamak amacıyla ayı için yüklendi ve fırlatıldı. Spirit 03 istasyona geldi ve hedefleri hacklemeye başladı. 31'inde şafak vakti civarında, radyolar karadaki kuşatılmış Deniz Piyadelerinden çok sayıda ateş desteği çağrısı ile aydınlandığında, AC-130'lar üsse geri çağrıldı.
Bir Irak roket pili ile hızlı bir şekilde ilgilenilmesi gerekiyordu.
Spirit 03 mürettebatı, birkaç geçiş için yeterli yakıt ve mühimmatın kaldığına karar vererek, durumu derhal ele aldı. Savaş alanının tam dışında olmayan uçak arkasını döndü ve burnunu yeni hedefine doğrulttu. İşte o zaman kıyamet koptu. Tek başına omuzdan ateşlenen, karadan havaya bir füze AC-130'a doğru kavis çizdi, patlattı ve uçağı düşürdü.
Takip eden aylarda ve yıllarda, Spirit 03'ün kaybı araştırıldı ve ardından hızla örtbas edildi. Bazıları, resmi raporun mürettebatı, gün ışığında uçmaya devam ederek kendilerini bilerek tehlikeye atmakla ve kendilerinin hedef alınmasına izin vermekle suçladığını belirtti.
Diğerleri hikayenin çok farklı olduğunu biliyordu - AC-130'daki 14 adam, bölgede Deniz Piyadelerinin ihtiyaç duyduğu türden ateş desteği sağlayabilecek tek kişi olduklarını biliyordu ve bu yüzden yardım etmeye çalışırken en büyük fedakarlığı ödediler. silah arkadaşları.
Lockheed AC-130 Spectre Gunship: sağ taraftan görünüm - Tarih
Lockheed AC-130 savaş gemisi, C-130 Hercules nakliye, sabit kanatlı uçağın ağır silahlı, uzun süreli, karadan taarruz çeşididir. Gelişmiş sensörler, navigasyon ve ateş kontrol sistemleri ile entegre edilmiş çok çeşitli kara saldırı silahları taşır. Diğer modern askeri sabit kanatlı uçakların aksine, AC-130 görsel hedeflemeye dayanır. Geniş profili ve yaklaşık 2.100 m'lik düşük çalışma irtifaları onu kolay bir hedef haline getirdiğinden, yakın hava destek görevleri genellikle geceleri uçuyor. Gövde Lockheed Martin tarafından üretilirken, Boeing bir savaş gemisine dönüştürülmesinden ve uçak desteğinden sorumludur. AC-130U Savaş Gemisi sayfası
. Boeing'den. Vietnam Savaşı sırasında "Project Gunship II" olarak geliştirilen AC-130, Douglas AC-47 Spooky veya "Gunship I"in yerini aldı. Tek operatör, yükseltilmiş AC-130J Ghostrider'ın hizmete girmesiyle yakın hava desteği, hava yasağı ve kuvvet koruması için AC-130U Spooky ve AC-130W Stinger II varyantlarını kullanan Birleşik Devletler Hava Kuvvetleri'dir. Yakın hava desteği rolleri, kara birliklerini desteklemek, konvoylara eşlik etmek ve kentsel operasyonları içerir. Planlanan hedeflere ve fırsat hedeflerine karşı hava engelleme misyonları yürütülür. Kuvvet koruma misyonları, hava üslerini ve diğer tesisleri savunmayı içerir. AC-130U'lar Florida, Hurlburt Field'da bulunurken, AC-130W'ler Cannon AFB'de yerleşiktir, New Mexico savaş gemileri dünya çapında konuşlandırılabilir. Filolar, Birleşik Devletler Özel Harekat Komutanlığı'nın (SOCOM) bir bileşeni olan Hava Kuvvetleri Özel Harekat Komutanlığı'nın (AFSOC) bir parçasıdır. (makalenin orijinali buna dayanmaktadır.) AC-130'un basınçsız bir kabini vardır ve silahlar gövdenin iskele tarafından ateşlenecek şekilde monte edilmiştir. Bir saldırı sırasında, savaş gemisi bir pilon dönüşü gerçekleştirir, hedefin etrafında geniş bir daire çizerek uçar, bu nedenle geleneksel bir bombardıman saldırısından çok daha uzun süre ateş edebilir. AC-130H Spectre, 1994'ten sonra M102 obüsünden iki M61 Vulcan topu, bir L60 Bofors 40 mm top ve M137 top ve M37 geri tepme mekanizması ile silahlandırıldı, toplar çıkarıldı. Yükseltilmiş AC-130U Spooky, Spectre'ın iki topu yerine tek bir GAU-12 Ekolayzır topuna, geliştirilmiş bir atış kontrol sistemine ve artırılmış mühimmat kapasitesine sahiptir. Yeni AC-130J, MC-130J Commando II özel harekat tankerine dayanıyordu. AC-130W Stinger II, hassas vuruş paketi dahil yükseltmelere sahip değiştirilmiş bir C-130H'dir.
Son ve planlanan yükseltmeler
2007'de AFSOC, AC-130'ların silahlarını yükseltmek için bir program başlattı. AC-130U savaş gemilerinde bulunan 25 mm GAU-12/U ve 40 mm Bofors topu için planlanan test programı, iki adet 30 mm Mk 44 Bushmaster II top ile değiştirilecek. 2007'de Hava Kuvvetleri, Bushmaster'lar için test platformları olarak dört AC-130U savaş gemisini değiştirdi. Bunlara AC-130U Plus 4 veya AC-130U+4 adı verildi. Ancak AFSOC, yeni topları AC-130U filosuna yerleştirme planlarını iptal etti. O zamandan beri silahları çıkardı ve orijinal 40 mm ve 25 mm topları yeniden taktı ve uçakları savaş görevine geri döndürdü. AFSOC'nin planlar, programlar, gereksinimler ve değerlendirmeler direktörü Tuğgeneral Bradley A. Heithold, 11 Ağustos 2008'de, Bushmaster'ın "kullandığımız irtifada" testlerdeki doğruluğuyla ilgili sorunlar nedeniyle çabanın iptal edildiğini söyledi. Ayrıca, programla ilgili hususlar kararı yönlendirdi, dedi. Muhtemelen 105 mm topun arkadan yüklemeli 120 mm M120 havan topuyla değiştirilmesi ve AC-130'a AGM-114 Hellfire füzesi, Gelişmiş Hassas Öldürme Silah Sistemi (Hydra tabanlı 70 roket) veya Viper Strike kayma bombası. 2010 yılında Hava Kuvvetleri, L-3 Communications'a sekiz MC-130W Combat Spear özel görev uçağına hassas saldırı paketleri eklemek için 61 milyon dolarlık bir sözleşme verdi ve onlara savaş gemisi benzeri bir saldırı yeteneği kazandırdı, bu tür donanımlı MC-130W'ler Dragon olarak bilinir. Mızraklar. AFSOC, yeni AC-130J'ler hizmete girene kadar AC-130 savaş gemilerine yönelik yüksek operasyonel talepleri gidermek için bu uçakları silahlandırıyor. MC-130W Dragon Spear, 2011 yılında AC-130W Stinger II olarak yeniden adlandırıldı. Hassas vuruş paketleri, 30 mm'lik bir top ve birkaç hassas güdümlü mühimmattan oluşuyor. Raylar, her birinin altında dört Hellfire füzesi, SDB'ler veya SDB II'ler için kanadın dıştan takmalı direğine monte edilmiştir. On Ortak Fırlatma Tüpü (CLT), Griffin A füzelerini ateşlemek için arka rampaya monte edilmiştir. CLT'ler, -çap, -uzun tüplerin içine sığabilecek diğer küçük mühimmatları ateşleyebilir. Özel Harekat Savaş Gemileri Geliştirilmiş Sensörlerle Donatılacak
– Nationaldefensemagazine.org, Mayıs 2016 Hava Kuvvetleri, yeni inşa edilen MC-130J Combat Shadow II özel harekat tankerlerine dayanan ve onlara saldırı yeteneği kazandırmak için bir "hassas saldırı paketi" ile donatılmış 16 yeni savaş gemisini satın almak için 2011 yılında bir girişim başlattı. 2011'den 2015'e kadar olan mali yıllara göre 1,6 milyar dolar. Bu, sekiz eski AC-130H'nin planlanan kullanımdan kaldırılmasının ardından sekiz net artışla, savaş helikopteri filosunun boyutunu 33 uçağa çıkaracak. İlk uçak 2012 mali yılında, ardından iki uçak 2013 mali yılında, beşi 2014 mali yılında ve son sekizi 2015 mali yılında satın alınacaktı. C-130'u elde tutma kararı, 16 C-27J için fonun kaldırılmasından sonra geldi. 2010 mali yılı bütçesi. AC-130J, Dragon Spear programının yolunu izleyecektir. 9 Ocak 2013'te Hava Kuvvetleri, ilk MC-130J Combat Shadow II'yi AC-130J Ghostrider'a dönüştürmeye başladı. İlk AC-130J Ghostrider, 29 Temmuz 2015'te AFSOC'ye teslim edildi. İlk AC-130J savaş gemileri, 30 Eylül 2017'de ilk operasyonel kabiliyete (IOC) ulaştı. Hava Kuvvetleri'nin en yeni, en ölümcül savaş gemisi büyük bir dönüm noktasına ulaştı.
- Militarytimes.com, 10 Ekim 2017 AC-130J'nin iki planlanmış artışı vardır: Blok 10 konfigürasyonu, dahili 30 mm'lik bir top, küçük çaplı bombalar ve arka kargo kapısından fırlatılan lazer güdümlü füzeler içerir ve Blok 20 konfigürasyonu, bir 105 mm ekler mm top, büyük uçak kızılötesi karşı önlemleri, kanada monte Hellfire füzeleri ve radyo frekansı karşı önlemleri. Hava Kuvvetleri, 30 mm top ve akıllı bombalara ek olarak AC-130J'ye 105 mm'lik bir top eklemeye karar verdi, mermiler SDB'leri düşürmekten daha doğru ve daha ucuzdu. AFSOC, önceki Gelişmiş Taktik Lazer programına benzer şekilde, 2022 yılına kadar AC-130J'de 30 mm'lik topun yerine yönlendirilmiş enerji silahını aktif olarak takip ediyor. 120 kW'a kadar, hatta potansiyel olarak 180-200 kW'a kadar bir ışın üretmek, yaklaşık olarak ağırlığa sahip olmak, uçaksavar füzelerini savunma amaçlı imha etmek ve iletişim kulelerini, tekneleri, arabaları ve uçakları taarruzla meşgul etmektir. Lara Seligman
"AFSOC Leveraging Lessons from Navy for AC-130J Laser"
Defensenews.com, 3 December 2015 However, laser armament may only be installed on a few aircraft rather than the entire AC-130J fleet Sydney J. Freedberg, Jr.
"AC-130 To Get Laser Guns & Air-Launched Drones: Heithold"
, Breakingdefense.com, 3 December 2015 the laser will be mounted on the side in place of the 30 mm cannon. Other potential additions include an active denial system to perform airborne crowd control, and small unmanned aerial vehicles from the common launch tubes to provide remote video feed and coordinates to weapons operators through cloud cover. Called the Tactical Off-board Sensor (TOBS), the drones would be expendable and fly along a programmed orbit to verify targets the aircraft cannot see itself because of bad weather or standing off from air defenses. AFSOC will initially use the Raytheon Coyote small UAV for the TOBS mission, as it is an off-the-shelf design with a one-hour endurance, but plans to fulfill the role with a new drone capable of a four-hour endurance by 2019. The Air Force was also interested in acquiring a glide bomb that can be launched from the common launch tubes capable of hitting ground vehicles traveling as fast as 120 km/h (70 mph) while above . In June 2016, Dynetics was awarded a contract by SOCOM to integrate its tactical munition onto the AC-130. Designated the GBU-69/B Small Glide Munition, the weapon weighs and is armed with a blast-fragmentation warhead that can detonate by direct impact or at a selected height despite being smaller, being unpowered allows for its warhead to be heavier than those on the Hellfire and Griffin A missiles, and , respectively. Guidance is provided by a GPS receiver with antispoofing software and four Distributed Aperture Semiactive Laser Seeker apertures adapted from the WGU-59/B APKWS for terminal guidance. Approval for fielding occurred in early 2017. Dynetics was awarded a contract to deliver an initial batch of 70 SGMs in June 2017, with plans to buy up to 1,000. The SGM can travel .
, AC-130 gunships have been providing close air support for special operators for 50 years. Although the aircraft have been kept relevant through constant upgrades to their weaponry, sensor packages, and countermeasures, they are not expected to be survivable in future nonpermissive environments due to their high signatures and low airspeeds. Military analysts, such as the Center for Strategic and Budgetary Assessments, have suggested that AFSOC invest in more advanced technologies to fill the role to operate in future contested combat zones, including a mix of low-cost disposable unmanned and stealthy strike aircraft.
The AC-130 is a heavily armed, long-endurance aircraft carrying an array of antiground-oriented weapons that are integrated with sophisticated sensors, navigation, and fire-control systems. It is capable of delivering precision firepower or area-saturation fire over a target area over a long period of time, at night, or in adverse weather. The sensor suite consists of a television sensor, infrared sensor, and radar. These sensors allow the gunship to visually or electronically identify friendly ground forces and targets in most weather conditions. The AC-130U is equipped with the AN/APQ-180, a synthetic aperture radar, for long-range target detection and identification. The gunship's navigational devices include inertial navigation systems and a global positioning system. The AC-130U employs technologies developed in the 1990s, which allow it to attack two targets simultaneously. It has twice the munitions capacity of the AC-130H. Although the AC-130U conducts some operations in daylight, most of its combat missions are conducted at night. The AC-130H's unit cost is US$132.4 million, and the AC-130U's cost is $190 million (fiscal 2001 dollars).
During the Vietnam War era, the various AC-130 versions following the Pave Pronto modifications were equipped with a magnetic anomaly detector system called Black Crow (designated AN/ASD-5), a highly sensitive passive device with a phased-array antenna located in the left-front nose radome that could pick up localized deviations in the Earth's magnetic field normally used to detect submerged submarines. The Black Crow system was slaved into the targeting computers of the AC-130A/E/H, enabling the detection of the unshielded ignition coils of North Vietnamese trucks hidden under dense jungle foliage along the Ho Chi Minh Trail. It could also detect hand-held transmitter signals of air controllers on the ground to identify and locate targets. The PGM-38/U enhanced 25 mm high-explosive incendiary round was created to expand the AC-130U gunships' mission in standoff range and survivability for its 25 mm GAU-12/U gun. This round is a combination of the existing PGU-25 HEI and a M758 fuze designated as FMU-151/B to meet the MIL-STD-1316. The FMU-151 has an improved arming delay with multisensitive range.
The AC-130 gunship first arrived in South Vietnam on 21 September 1967 under the Gunship II program and began combat operations over Laos and South Vietnam that year. In June 1968, AC-130s were deployed to Tan Son Nhut AB near Saigon for support against the Tet Offensive. By 30 October 1968, enough AC-130 Gunship IIs arrived to form a squadron, the 16th Special Operations Squadron of the 8th Tactical Fighter Wing, at Ubon Royal Thai Air Force Base, Thailand. At this time, the C-130A gunship was designated the AC-130A. On 18 August 1968, an AC-130 gunship flying an armed reconnaissance mission in Vietnam's III Corps was diverted to support the Katum Special Forces Camp. The ground commander quickly assessed the accurate fire and capabilities of this weapons system and called for fire on his own perimeter when the Viet Cong attempted to bridge the wire on the west side of his position. By December 1968, most AC-130s flew under F-4 Phantom II escort (to protect the gunship against heavy and concentrated antiaircraft fire) from the 497th Tactical Fighter Squadron, normally three Phantoms per gunship. On 24 May 1969, the first Spectre gunship was lost to enemy fire. In late 1969, under code name "Surprise Package", 56-0490 arrived with solid-state, laser-illuminated, low light-level TV with a companion YAG laser designator, an improved forward-looking infrared (FLIR) sensor, video recording for TV and FLIR, an inertial navigation system, and a prototype digital fire-control computer. The remaining AC-130s were refitted with upgraded similar equipment in the summer of 1970, and then redeployed to Ubon RTAFB. On 25 October 1971, the first "Cadillac" gunship, the AC-130E, arrived in Vietnam. On 17 February 1972, the first 105 mm cannon arrived for service with Spectre and was installed on Gunship 570. It was used from mid-February until the aircraft received battle damage to its right flap. The cannon was switched to Gunship 571 and was used until 30 March when the aircraft was shot down. On 28 January 1973, the Vietnam peace accord went into effect, marking the end of Spectre operations in Vietnam. Spectre was still needed and active in the region, supporting operations in Laos and Cambodia. On 22 February 1973, American offensive operations in Laos ended and the gunships became totally committed to operations in the Cambodian conflict. On 12 April 1975, the Khmer Rouge was threatening the capital of Phnom Penh and AC-130s were called on to help in Operation Eagle Pull, the final evacuation of American and allied officials from Phnom Penh before it was conquered by the communists. The AC-130 was also over Saigon on 30 April 1975 to protect the final evacuation in Operation Frequent Wind. Spectres were also called in when the USS ''Mayaguez'' was seized, on the open sea, by Khmer Rouge soldiers and sailors on 15 May 1975. Six AC-130s and 52 air crew members were lost during the war. AC-130s destroyed more than 10,000 trucks and participated in many crucial close-air-support missions in Vietnam.
Cold War and later action
With the conclusion of hostilities in Southeast Asia in the mid-1970s, the AC-130H became the sole gunship in the regular Air Force, home based at Hurlburt Field, Florida, while the AC-130A fleet was transferred to the Air Force Reserve's 919th Tactical Airlift Group (919 TAG) at Eglin AFB Auxiliary Field #3/Duke Field, Florida. With the transition to the AC-130A, the 919 TAG was then redesignated as the 919th Special Operations Group. In the late 1970s, when the AC-130H fleet was first being modified for in-flight refueling capability, a demonstration mission was planned and flown from Hurlburt Field, Florida, nonstop, to conduct a 2-hour live-fire mission over Empire Firing Range in the Republic of Panama, then return home. This 13-hour mission with two in-flight refuelings from KC-135 tankers proved the validity of flying long-range missions outside the contiguous United States to attack targets then return to home base without intermediate stops. AC-130s from both the 4th and 16th Special Operations Squadrons have been deployed in nearly every conflict in which the United States has been involved, officially and unofficially, since the end of the Vietnam War. In July 1979, AC-130H crews deployed to Howard Air Force Base, Panama, as a precaution against possible hostile actions against American personnel during the Nicaraguan Revolution. New time aloft and nonstop distance records were subsequently set by a 16th SOS two-ship AC-130H formation flight that departed Hurlburt Field on 13 November 1979 and landed on 15 November at Andersen Air Force Base, Guam, a distance of and 29 hours 43 minutes nonstop, refueling four times in-flight. Refueling support for the Guam deployment was provided by KC-135 crews from the 305th Air Refueling Wing from Grissom AFB, Indiana. In November 1979, four AC-130H gunships flew nonstop from Hurlburt Field to Anderson AFB, Guam, because of the hostage situation at the US Embassy in Iran. At Guam, AC-130H crews developed communications-out/lights-out refueling procedures for later employment by trial-and-error. This deployment with the 1 SOW/CC as task force commander was directed from the office of the CJCS for fear that Iranian militants could begin executing American Embassy personnel who had been taken hostage on 4 November. One early option considered AC-130H retaliatory punitive strikes deep within Iran. Later gunship flights exceeded the 1979 Hurlburt-to-Guam flight. Upon return in March 1980, the four planes soon found themselves in Egypt to support the ill-fated hostage rescue attempt. During Operation Urgent Fury in Grenada in 1983, AC-130s suppressed enemy air-defense systems and attacked ground forces enabling the assault of the Point Salines Airfield via airdrop and air-land of friendly forces. The AC-130 aircrew earned the Lieutenant General William H. Tunner Award for the mission. The AC-130Hs of the 16th Special Operations Squadron unit maintained an ongoing rotation to Howard AB, Panama, monitoring activities in El Salvador and other Central American points of interest, with rules of engagement eventually permitting attacks on FMLN targets. This commitment of maintainers and crews started in 1983 and lasted until 1990. The AC-130 is considered to have hastened the end of the Salvadoran Civil War in the 1980s. Crews flew undercover missions from Honduras and attacked guerrilla camps and concentrations. AC-130s also had a primary role during the United States invasion of Panama (named Operation Just Cause) in 1989, when they destroyed Panama Defense Force headquarters and numerous command-and-control facilities, and provided close air support for US ground troops. Aircrews earned the Mackay Trophy for the most meritorious flight of the year, and the Tunner Award.
During the Gulf War of 1990–91 (Operations Desert Shield and Desert Storm), Regular Air Force and Air Force Reserve AC-130s provided close air support and force protection (air base defense) for ground forces, and battlefield interdiction. The primary interdiction targets were early-warning/ground-control intercept sites along the southern border of Iraq. At its standard altitude of 12,000 feet, the aircraft had a proven ability to engage moving ground targets. Khafji Savaşı'na giren ilk savaş gemisi 29 Ocak 1991'de güneye giden bir Irak zırhlı birliğini durdurmaya yardım etti. Bir gün sonra, üç savaş gemisi daha operasyona katılan Deniz Piyadelerine daha fazla yardım sağladı. Silahlı gemiler Irak mevzilerine saldırdı ve şehrin kuzeyindeki mevzilerini güçlendirmek için güneye doğru hareket etti. Despite the threat of SAMs and increasing visibility during the early morning hours of 31 January 1991, one AC-130H, AF Serial No. 69-6567, call-sign Spirit 03, opted to stay to continue to protect the Marines. A lone Iraqi with a Strela-2 MANPADS shot Spirit 03 down, and all 14 crew members were killed. The military has used AC-130 gunships during the humanitarian operations in Somalia (Operation Restore Hope and Operation United Shield) in 1992–93 and Operation Uphold Democracy in Haiti in 1994. AC-130s took part in Operation Assured Response in Liberia in 1996 and in Operation Silver Wake in 1997, the evacuation of American non-combatants from Albania. AC-130s took part in the NATO missions in Bosnia and Herzegovina and Kosovo during the 1990s. The AC-130U gunship set a new record for the longest sustained flight by any C-130 on 22 and 23 October 1997, when two AC-130U gunships flew 36 hours nonstop from Hurlburt Field to Taegu Air Base (Daegu), South Korea, being refueled seven times in the air by KC-135 tankers. The two gunships took on 410,000 lb (186,000 kg) of fuel. Gunships also were part of the buildup of US forces in 1998 to compel Iraq to allow UNSCOM weapons inspections.
The US has used gunships with deployments to the war in Afghanistan (Operation Enduring Freedom – Afghanistan) (2001–2014), and Iraq War (Operation Iraqi Freedom) (2003–11). AC-130 strikes were directed by special forces on known Taliban locations during the early days of the war in Afghanistan. US Special Operations Forces are using the AC-130 to support its operations. The day after arriving in Afghanistan, the AC-130s attacked Taliban and Al-Qaeda forces near the city of Konduz and were directly responsible for the city's surrender the next day. On 26 November 2001, Spectres were called in to put down a rebellion at the prison fort of Qala-I-Janghi. The 16 SOS flew missions over Mazar-i-Sharif, Kunduz, Kandahar, Shkin, Asadabad, Bagram, Baghran, Tora Bora, and virtually every other part of Afghanistan. The Spectre participated in countless operations within Afghanistan, performing on-call close air support and armed reconnaissance. In March 2002, three AC-130 Spectres provided 39 crucial combat missions in support of Operation Anaconda in Afghanistan. During the intense fighting, the planes fired more than 1,300 40 mm and 1,200 105 mm rounds. Close air support was the main mission of the AC-130 in Iraq. Night after night, at least one AC-130 was in the air to fulfill one or more air-support requests (ASRs). A typical mission had the AC–130 supporting a single brigade's ASRs followed by aerial refueling and another two hours with another brigade or SOF team. The use of AC-130s in places like Fallujah, urban settings where insurgents were among crowded populations of non-combatants, was criticized by human rights groups. AC-130s were also used for intelligence gathering with their sophisticated long-range video, infrared and radar sensors. In 2007, US Special Operations forces also used the AC-130 in attacks on suspected Al-Qaeda militants in Somalia. Eight AC-130H and 17 AC-130U aircraft were in active-duty service as of July 2010. In March 2011, the Air Force deployed two AC-130U gunships to take part in Operation Odyssey Dawn, the US military intervention in Libya, which eventually came under NATO as Operation Unified Protector. By September 2013, 14 MC-130W Dragon Spear aircraft have been converted to AC-130W Stinger II gunships. The Stinger gunships have been deployed to Afghanistan to replace the aging AC-130H aircraft and provide an example for the new AC-130J Ghostrider. Modifications began by cutting holes in the plane to make room for weapons and adding kits and bomb bases for laser-guided munitions. Crews added a 105 mm cannon, 20-inch infrared and electro-optical sensors, and the ability to carry 250-lb bombs on the wings. The final AC-130H Spectre gunship, tail number 69-6569 "Excalibur" was retired on 26 May 2015 at Cannon Air Force Base, New Mexico. On 15 November 2015, two days after the attacks in Paris by ISIL, AC-130s and A-10 Thunderbolt II attack aircraft destroyed a convoy of over 100 ISIL-operated oil tanker trucks in Syria. The attacks were part of an intensification of the US-led Military intervention against ISIL called Operation Tidal Wave II (named after the original Operation Tidal Wave during World War II, a failed attempt to raid German oil fields that resulted in heavy aircraft and aircrew loss) in an attempt to cut off oil smuggling as a source of funding for the group. On 3 October 2015, an AC-130 mistakenly attacked the Doctors Without Borders hospital in Kunduz, Afghanistan, killing 42 people and injuring over 30. In five separate runs, the gunship struck the hospital, that was erroneously identified as the source of attacks on coalition members. Subsequent inquiries led to punishment of 16 military personnel and cited "human error" as the root cause. On 30 September 2017, the Air Force declared the AC-130J Ghostrider had achieved initial operational capability, with six gunships having been delivered the aircraft is planned to reach full operational capability by 2023 with 37 gunships delivered. The J-variant is lighter and more fuel efficient than previous versions, able to fly at with a range of and service ceiling of . The AC-130U returned from its final combat deployment on 8 July 2019 the final AC-130U was retired in August 2019. AFSOC started taking delivery of the AC-130J in spring 2019, and the aircraft began deploying to Afghanistan by the summer.
AC-130A Spectre (Project Gunship II, Surprise Package, Pave Pronto) :Conversions of C-130As 19 completed transferred to Air Force Reserve in 1975, retired in 1995. "AC-130A Spectre"
GlobalSecurity.org AC-130E Spectre (Pave Spectre, Pave Aegis) :Conversions of C-130Es 11 completed 10 upgraded to AC-130H configuration. AC-130H Spectre :Upgraded AC-130E aircraft 8 completed last aircraft retired in 2015. AC-130U Spooky :The 3rd generation AC-130 gunship. The variant was retired in August 2019.
: *United States Air Force **Detachment 2, 14th Air Commando Wing – Nha Trang Air Base, South Vietnam 1967–1968 **8th Tactical Fighter Wing – Ubon/Korat Royal Thai Air Force Base, Thailand 1968–1975 ***16th Special Operations Squadron **1st Special Operations Wing – Hurlburt Field, Florida 1975–1993, 2006–present ***4th Special Operations Squadron 2006–present ***8th Special Operations Squadron 1975 ***16th Special Operations Squadron 1975–1993, 2006–2007 ***18th Flight Test Squadron 1991–1993, 2006–2017 ***19th Special Operations Squadron 2006–2017 ***73d Special Operations Squadron 2018–present **16th Special Operations Wing – Hurlburt Field, Florida 1993–2006 ***4th Special Operations Squadron 1995–2006 ***16th Special Operations Squadron ***18th Flight Test Squadron ***19th Special Operations Squadron 1996–2006 **27th Special Operations Wing – Cannon AFB, New Mexico 2007– ***16th Special Operations Squadron ***73d Special Operations Squadron 2007-2015 ***551st Special Operations Squadron **46th Test Wing – Eglin AFB, Florida 2014–present ***413th Flight Test Squadron **412th Test Wing – Edwards AFB, California 1990–1995 ***418th Flight Test Squadron **492d Special Operations Wing – Hurlburt Field, Florida 2017–present ***18th Flight Test Squadron ***19th Special Operations Squadron **919th Special Operations Wing – Duke Field, Florida 1975–1995 ***711th Special Operations Squadron
One of the first seven AC-130A aircraft deployed to Vietnam was AF serial no. 53–3129, named ''First Lady'' in November 1970. This aircraft was a conversion of the first production C-130. On 25 March 1971, it took an anti-aircraft artillery hit in the belly just aft of the nose gear wheel well over the Ho Chi Minh trail in Laos. The 37 mm shell destroyed everything below the crew deck and barely missed striking two crew members. The pilot was able to crash land the aircraft safely. In 1975, after the conclusion of US involvement in the Vietnam war, it was transferred to the Air Force Reserve, where it served with the 711th Special Operations Squadron of the 919th Special Operations Wing. In 1980, the aircraft was upgraded from the original three-bladed propellers to the quieter four-bladed propellers and was eventually retired in late 1995. The retirement also marked an end to the Air Force Reserve Command flying the AC-130A. The aircraft now sits on display in the final Air Force Reserve Command configuration with grey paint, black markings, and the four-bladed Hamilton Sunstrand 54H60-91 props at the Air Force Armament Museum at Eglin Air Force Base, Florida, USA. A second aircraft, AF serial no. 56–0509, named the ''Ultimate End'', was originally accepted as a C-130A by the Air Force on 28 February 1957, and modified to the AC-130A configuration on 27 July 1970. The aircraft participated in the Vietnam War and the rescue of the SS Mayaguez. ''Ultimate End'' demonstrated the durability of the C-130 after surviving hits in five places by 37 mm anti-aircraft artillery on 12 December 1970, extensive left wing leading edge damage on 12 April 1971 and a 57 mm round damaging the belly and injuring one crewman on 4 March 1972. "Ultimate End" was reassigned to the Air Force Reserve's 919th Special Operations Wing at Eglin AFB Auxiliary Field No.3 / Duke Field on 17 June 1975, where it continued in service until retired in the fall 1994 and transferred to Air Force Special Operations Command's ''Heritage Air Park'' at Hurlburt Field, Florida. While assigned to the 711th Special Operations Squadron, ''Ultimate End'' served in Operations JUST CAUSE in Panama, DESERT STORM in Kuwait and Iraq, and UPHOLD DEMOCRACY in Haiti. After 36 years and seven months of service, 24 years as a gunship, ''Ultimate End'' retired from active service on 1 October 1994. It made its last flight from Duke Field to Hurlburt Field on 20 October 1994. The Spectre Association dedicated "Ultimate End" (which served with the 16 SOS in Vietnam) on 4 May 1995. Lt Col Michael Byers, then 16 SOS commander, represented the active-duty gunship force and Clyde Gowdy of the Spectre Association represented all Spectre personnel past and present for the unveiling of a monument at the aircraft and the dedication as a whole. A third AC-130A, AF serial no. 54–1630, is on display in the Cold War Gallery at the National Museum of the United States Air Force at Wright-Patterson AFB, Ohio. Named ''Azrael'' for the angel of death in Islam who severs the soul from the body, this aircraft figured prominently in the closing hours of Operation Desert Storm. On 26 February 1991, Coalition ground forces were driving the Iraqi Army out of Kuwait. With an Air Force Reserve crew called to active duty, Azrael was sent to the Al Jahra highway (Highway 80) between Kuwait City and Basra, Iraq, to intercept the convoys of tanks, trucks, buses, and cars fleeing the battle. Facing SA-6 and SA-8 surface-to-air missiles and 37 mm and 57 mm radar-guided anti-aircraft artillery the crew attacked and destroyed or disabled most of the convoys. ''Azrael'' was also assigned to the 919th Special Operations Wing and retired to the museum in October 1995. Another AC-130A, AF serial no. 54–1626, the original prototype AC-130 named "Gunship II" is on display at the outdoor Air Park at the National Museum of the United States Air Force at Wright-Patterson AFB, Ohio. This aircraft served in Southeast Asia from 1967 to 1972, then served in JC-130A test configuration. It was transferred to the National Museum of the United States Air Force in 1976, and converted back to AC-130A configuration in the late 1990s. AC-130A serial no. 54–1623, c/n 3010, named "Ghost Rider" served in Southeast Asia and later conflicts until being retired in 1997 to Dobbins AFB, Georgia. Ghost Rider eventually was transferred and displayed at the Aviation Wing Museum at Marietta, Georgia.
Notable appearances in media
The AC-130 is a playable aircraft in many Call of Duty games, either as kill/scorestreaks in multiplayer or in missions in the campaigns.
Three outcomes
The review’s three corresponding outcomes comprise the “reprioritization of nuclear roles, the clarification of our nuclear policy, and the recommendations for deterrence capabilities, each of which has been subject to considerable mischaracterization in much of the public commentary today.”
The first outcome is that the 2018 review returns deterrence of nuclear attack against the United States, its allies, and its partners to the top priority of U.S. nuclear policy, he said.
Weapons Storage and Security System vault in raised position holding a B61 nuclear bomb. (USAF photo)
Second, he said, to strengthen deterrence, the review notes that the United States will consider the use of nuclear weapons only in response to extreme circumstances that threaten its vital interests.
Third, the review recommends two nuclear programs to strengthen U.S. capabilities to deter attack and assure allies: the modification of a small number of existing submarine-launched ballistic missiles to include a low-yield option, and the pursuit of a nuclear sea-launched cruise missile, Trachtenberg said.
Lockheed AC-130 Spectre Gunship: right side view - History
Tarayıcınız çerçeveleri desteklemiyor.
The C-130 Hercules was selected to replace the AC-47 Gunship I (known as Spooky or Puff the Magic Dragon) during the Vietnam War, due to its ability to carry more and heavier weapons, and better endurance.
In 1967, JC-130A USAF 54-1626 was selected for conversion into the prototype AC-130A gunship. The modifications were done that year at Wright-Patterson Air Force Base, by the Aeronautical Systems Division. A direct view night vision telescope was installed in the forward door, an early forward looking infrared (FLIR) in the forward part of the left wheel well, and Gatling guns fixed mounted facing down and aft along the left side. The analog fire control computer prototype was handcrafted by RAF Wing Commander Tom Pinkerton at the USAF Avionics Laboratory. Then flight testing of the prototype was performed primarily at Eglin Air Force Base, followed by further testing and modifications. By September 1967, the aircraft was certified ready for combat testing and was flown to Nha Trang Air Base, South Vietnam for a 90 day test program. Following these successes, a few more AC-130As were constructed using similar equipment and manufactured versions of the analog computer. The original 54-1626 Gunship is displayed at the USAF Museum.
The AC-130 was supplemented by the AC-119 Shadow Gunship III during this time, which would prove underpowered with warload. In 1970, an additional dozen AC-130As were acquired under the "Pave Pronto" project. Regardless of their project names, the aircraft were more commonly referred to by the Squadron's call sign of Spectre.
These heavily-armed aircraft incorporate side-firing weapons integrated with sophisticated sensors, navigation and fire control systems to provide precision firepower or area-saturation fire with its varied armament. The AC-130 can spend long periods flying over their target area at night and in adverse weather. The sensor suite consists of a television sensor, infrared sensor, and radar. These sensors allow the gunship to visually or electronically identify friendly ground forces and targets in most weather conditions.
The AC-130U is equipped with the AN/APQ-180, a synthetic aperture radar for long-range target detection and identification. The gunship's navigational devices include the inertial navigation systems and Global Positioning System. The AC-130U employs technologies developed in the 1990s and can attack two targets simultaneously. It also has twice the munitions capacity of the AC-130H.
During the Vietnam era the various AC-130 versions following the Pave Pronto modifications were equipped with a Magnetic Anomaly Detector (MAD) system called the Black Crow (AN/ASD-5), a highly sensitive passive device with a phased-array antenna located in the left-front nose radome that could pick up localized deviations in earth's magnetic field and is normally used to detect submerged submarines. The Black Crow system on the AC-130A/E/H could accurately detect the unshielded ignition coils of Russian trucks driven by the North Vietnamese that were hidden under the dense foliage of the jungle canopy along the Ho Chi Minh trail. It could also detect the signal from a hand-held transmitter that was used by air controllers on the ground to identify and locate specific target types. The system was slaved into the targeting computer.
A new program has been initiated to upgrade the armament of existing AC-130s still in service. The 25 mm GAU-12/U and 40 mm Bofors are to be replaced with two Mk 44 Bushmaster II 30 mm cannons. The first aircraft is completed, with three more to join the fleet by December 2007, and fleetwide modifications complete by 2010. There are also plans to look into replacing the M102 howitzer with a breech-loading 120 mm mortar, and to give the AC-130 a standoff capability using either the AGM-114 Hellfire missile, the Advanced Precision Kill Weapon System (based on the Hydra 70 rocket), or the Viper Strike glide bomb.
The Air Force has decided to use the Bushmaster for two reasons. First, the 40 mm Bofors gun is becoming progressively more difficult to maintain, with spare parts becoming more difficult to locate. Second, the 25 mm cannon, while a useful weapon, lacks ammunition with an air-burst capability and suffers from too much scatter procuring the most desirable types of ammunition for the 30 mm Bushmaster is much easier.
PGM-38/U 25 mm ammunition for AC-130U
The PGM-38/U Enhanced 25 mm High Explosive Incendiary (HEI) round was created to expand the AC-130U gunships' mission in standoff range and survivability for its GAU-12/U 25 mm gun system. This round a combination of the existing PGU-25 HEI and a M758 fuse designated as FMU-151/B to meet the MIL-STD-1316. The FMU-151 has an improved arming delay with multi-sensitive range.
Production - 15 million 25mm rounds 6 million M758 fuzes
Construction - thin walled steel
Type - composite explosive incendiary charge
Fuse armed - pre-armed 162.5 ft from muzzle, fully armed 656 ft from muzzle
Cartridge:
Weight - 492 g
Center of gravity - 135 mm
Propellant wt - 92 g
Projectile:
Weight - 184 g
Fuse - 19 g
Explosive - 330.2 g
Center of gravity - 50.1 mm
Variants:
M793 25 mm companion training round/target practice cartridge
Kaynaklar:
Vikipedi
WARBIRDS RESOURCE GROUP > VIETNAM > AC-130 SPECTRE > PREVIOUS PAGE
The USAF Finally Gives Its AC-130W Gunship The Big Gun It Desperately Needs
Teknoloji Çavuş. Lee Schading
After more than four years, the U.S. Air Force has shown off one of its first AC-130W Stinger II gunships to carry a 105mm howitzer. After initially making the controversial decision to leave it out of the plane’s weapons load out, based on combat experience and user feedback, the Air Force smartly reversed course and rushed to fit the massive cannon onto the aircraft.
Air Force Special Operations Command (AFSOC) brought the upgraded gunship to Warner Robins Air Force Base in Georgia as part of a ceremony to thank the base’s maintenance depot for all its hard work. Among other aircraft, the Warner Robins Air Logistics Complex supports the command’s AC-130 gunships and MC-130 special operations transports.