Diğeri hızla kılıcını çıkardı ve iki korumayı savuşturdu. Hareketleri ışık kadar hızlıydı. O kadar ani oldu ki, Aria’nın partisi iki adam tarafından özgürlüklerinden mahrum bırakıldı.
Flop!
Jessie, yere düşerken şaşırarak çığlık attı. Biraz bile hareket etseydi başı kesilirdi. Bunu bir kez deneyimlemiş olan Aria, gözle görülür bir şekilde titredi.
“… Bunu neden söyledin?” Aria’nın bileğini tutan adam sordu. Pelerin içinde, siyah saçlı ve mavi gözlü bir yetişkinden biraz daha genç bir yüze sahip bir adam vardı. En iyi ihtimalle, Cain’e benzer yaşta bir adamdı.
Bu saf mavi gözler tüylerini diken diken etti, ama genç adamın yüzünü gördükten sonra biraz daha az gergin oldu. Sonra, yüzünü bir yerlerde görmüş gibi hissederek Aria kaşlarını çattı, bu da kavramasının güçlenmesine neden oldu.
“Bakkal sahibine neden böyle bir şey söylediğini soruyorum.”
“Neden bahsettiğini bilmiyorum?!”
Neden bahsettiğini anlamadı. Etrafına baktı, ama yardımına gelebilecek kimse yoktu.
Adam bir kez daha, “Bu müzayede geçişinin neden işe yaramaz hale geldiğini sordum” dedi.
‘Neden bunun neden olacağını soruyor?’
O zaman Aria adamın sorusunu anladı.
‘Bunu aniden mi sormalıydı?’
Müzayedeye üye olup olmadığını görmek için ona baktı. Vücudunun çoğu siyah pelerinle kaplıydı, bu yüzden onun istediği bilgiyi alacak kadar içini göremiyordu. Giysileri arasındaki dar boşluklar bile altında siyah kumaş görünüyordu. Ancak bildiği bir şey vardı. Sıradan insanlar onunki kadar iyi bir cilde sahip olamazdı. Bunun için çok fazla çalışıyorlardı.
‘… O bir asil mi?’
Sayısız partiye katılmış olduğundan neredeyse tüm soyluların yüzlerini hatırlayan Aria için tanıdık olmayan bir yüz olduğundan önemi olmayan bir asil olmalıydı. Müzayedeye katılmak için kırsal kesimden gelmiş olmalı.
Bunu düşününce, yapbozun parçaları birbirine oturdu. Bu pahalı müzayede kartını satın alıp ve başkente geldi, işe yaramayacağını duyduktan sonra şaşırmış olmalı. Garip bir şekilde, hızlı hareketleri ve gayri resmi tonu onu rahatsız ediyordu, ama bunun ötesinde düşünemiyordu.
“… Bileğimi incitiyorsun. Bırak.”
“Bana cevap ver.”
“Bileğimi bırakırsan.”
“…”
Aria’ya inanamayarak bakarak bileğini bırakmadı. Ancak o zaman, Aria ritmini buldu. Yüzeyde, adam daha yaşlı olabilir ama gerçekte onun ötesindeydi.
Temelinde zevk olan bir hayat yaşamış olmasına rağmen, bu ona tecrübe de kazandırmıştı, bu yüzden durumu kavraması ve adamı teşhis etmesi onun için zor değildi. Birkaç yaş büyük olsaydı, cevaplarını ararken bu kadar sakar olmazdı.
Aria bir gülümsemeyle onu tehdit eden adama fısıldadı, “Şövalyelerimden daha iyi becerilere sahip görünüyorsun, bu yüzden böyle genç bir kıza kaybedeceğinden korktuğun için bileğimi bırakmayacağını söyleme? Ve çok acıtıyor. Elimi kullanamazsam ne yapacaksın? “
İşte o zaman adam yakaladığı bileğe baktı. Soluk teninin üzerinde mavimsi, çürük bir renk vardı. Kendini bu kadar fazla zorlaması gerekmediğini fark ederek, bileğini yavaşça bırakmadan önce meslektaşına gözleriyle işaret etti.
Eskort şövalyeleri hâlâ hareket edemiyorlardı, ancak Aria’nın bileği elinden kurtulmuştu. Ancak adam tarafından engellendi ve mağazadan kaçamadı.
Aria, kolundan yükselen sıcak karıncalanma hissinden kurtulmak için önceden kavradığı bileğini birkaç kez fırçaladı. Bileği o kadar güçlü tutulmuştu ki uyuşmuştu. Onu son derece kaba buldu.
Adam keskin bir bakışla, “Şimdi cevap ver,” diye bastırdı. Doğru düzgün cevap vermezse gitmesine izin vermeyecekmiş gibi ona bakıyordu.
O zaman Aria sakince cevap verdi, “Bir söylenti duydum.”
“Ne söylentisi?”
Aria, “Kumarhanenin iflas etmek üzere olduğu,” gerçeği söyleyeceğine söz vermediği ve bunu yapmak zorunda olmadığı için gelişigüzel yalan söyledi.
Yüzü sertleşti. Görünüşe göre adamın müzayede biletini satın aldığı varsayımı doğruydu.
Aria, yalana bir yalan ekledi, “Vikont Lupre’nin işini pervasızca genişletmekten büyük bir borç aldığına dair bir söylenti var. Ayrıca kumarhaneyi elden çıkarmaya, unvanını bırakmaya ve geceleyin kaçmaya hazırlandığı da söyleniyor. “
Vikont Lupre kumarhanenin sahibiydi. İnsan kaçakçılığı yaparken yakalandıktan sonra idam edilecek aristokrattı. Aynı zamanda bu suçları çocuklarına da aktararak ailesinin çökmesine neden olacak adamdı.
“Bu cevabımın sonu, o yüzden bir kenara çekil ki gideyim.”
“… Cevabınız yalan ise, olmanıza izin vermeyeceğim.”
Adamın mavi gözleri Aria’nınkilerle buluştu. Ölüm amaçlı bir yüzü vardı. Tüyleri diken diken oldu ve Aria sırtından soğuk terler indiğini hissetti. Blöf yaptığını biliyordu ama böylesine şiddetli bir tehdide karşı soğuk duramıyordu.
Aria, titreyen ağzını kontrol edemeyerek beceriksizce güldü ve “… Bir söylentinin doğruluğunu nasıl yargılarsın?” Dedi.
“Bu bir değerlendirme meselesi.”
Cevap ikna ediciydi, ancak eylemleri değildi. Aria’nın tam bir resmini gözlerinin içine çekti, gerekirse onu kesinlikle bulmaya kararlıydı. Tüm vücudu zihninde yandı.
Gözleri özellikle uzun bir süre göğsündeki gül şeklindeki yakutta kaldı. Nereli olduğunu biliyor gibiydi, bu yüzden Aria’nın yüzü soldu. Sakinliği, yalancı hali ortadan kayboldu.
‘Kaçmam lazım…! Ondan uzak durmam gerek! ‘
Hemen oradan ayrılmak istedi. Bir daha asla o adamla uğraşmak istemedi. Bir tehlike hissetti. Geçmişte karşılaşmadığı bir tehdit, boynunu kesinlikle kesecek bir kılıç haline gelecekti. Bu buluşmadan pişman olacağına emindi.
“… Cevabım tam da bu, öyleyse şövalyelerimi bırakın,” dedi Aria çökmek üzere olduğunu gösteren bir ten rengiyle ve adam iş arkadaşına parmağıyla işaret etti. Yoldaşı şövalyelerini nazikçe serbest bıraktı. Hareket özgürlüklerine rağmen, şövalyeleri onları alt eden adama karşı hiç hareket etmediler.
Ancak, Veliaht Prens tarafından yönetilen bir grup buna müdahale edeceği için kumarhane yakında kapatılacaktı; yüksek fiyatlı müzayede bileti dayanıksız bir kâğıt parçası olacaktı ve yaşlı adam büyük bir kayıp vermek zorunda kalacaktı.
Yaşlı adam, Aria’nın tavsiyesine şaşırmış görünüyordu. Görünüşe göre küçük genç Aria’nın sözleri yüzünden müzayedeye geçiş kartını yeniden satmaya hiç niyeti yoktu.
‘Çok becerikli elleri olduğu için talihsiz bir durum, ama ona bundan daha fazla yardım edemem.’
Uyarısını tekrar etmeye niyeti olmadığı için tavsiyesini bitirdikten sonra bakkaldan ayrıldı. O zamana kadar köşeden kıpırdamamış olan adamlardan biri ince kolunu kavradı.
‘Nasıl olur da bu kadar beceriksizsin olursun!’
Aria, işe yaramaz muhafızları ve Jessie ile birlikte bakkaldan dışarı çıktı.
***
“Ne yapmamı istiyorsunuz?” hızla kaybolan at arabasını kontrol ederken, Aria’nın şövalyelerini alt eden adam hemen diğer adama sordu.
“… Bu Roscent’in arabası mı?”
“Evet.”
“İlk doğan oğulları olduğunu duydum… Kont’un o yaşta bir kızı var mıydı?”
“Mielle adında genç bir bayan var. Yeniden evlendikten sonra başka bir kızı evlatlık edindiğini duydum, ama onun herhangi bir görgü kuralları olmayan bir hayırsız olduğunu söylüyorlar. Bu yüzden Leydi Mielle olduğunu düşünüyorum. “
“Mielle …”
Adı bal anlamına mı geliyor? Bu kadar çekingen bir yüze sahip biri için uygun bir isim değildi. ‘Böylesine beklenmedik bir olaydan sonra bile, soğukkanlılığını koruyup benimle oynamadı mı?’ Ergenlik çağındaki bir kız için düşünülemez bir cüretti.
Adam, Aria’yı bileğinden tutan eline baktı. Çok ince ve narin bir bilekti. Onun yaşındaki diğer genç hanımlarınki de öyle olabilir, ama onunki özellikle daha da böyleydi.