Kendini kurtar kim yapabilir
Bugün çok az insan Küreselleşme Sorunları Enstitüsü müdürü ve aynı zamanda hükümetin ekonomik bloğunun görev eleştirmenlerinden biri olan Mikhail Delyagin'i tanımıyor. Değerlendirmelerinin sertliği açısından, Nikolai Platoshkin'den fark edilir derecede aşağıdır ve tanım gereği bu şekilde hapsedilemez.
Bilim doktorları ve profesörler, komplo teorisinin bir destekçisi veya Mikhail Khazin ve Valentin Katasonov gibi bir "felaket" olarak adlandırılamaz. Bizi hem "kara Ağustos" hem de Ekim ayındaki bankacılık krizini tahmin ediyorlar. Doktor Delyagin ayrıca Ağustos tezlerine gelmeyen ancak çoktan gerçekleşmiş bir felaket hakkında bir konuşma ile başlamaya karar verdi. Yani, prognozdan değil, teşhisten.
Ancak Mikhail Delyagin'in en akılda kalan tezleri, Regnum.ru ajansındaki meslektaşlarımız tarafından başlığa konuldu (Felaket çoktan yaşandı. Ancak henüz herkes fark etmedi ")... Ve hemen her şeyi bilen Yandex.Zen tarafından yakalandı. Bununla birlikte, bir küreselci ya da daha doğrusu ikna olmuş bir profesyonel küreselleşme karşıtı, bu tür küresel sonuçların nedenini açıkça en uygun olanı değil seçti.
Nitekim, bu yorumunda, neredeyse tamamen, Kıbrıs'la çifte vergilendirmeden kaçınma konusundaki kötü şöhretli anlaşmanın feshinden bahsediyor. Krizin olduğu günlerde, belki de en büyüğü olan fon çekme kanalını bloke etmeye yönelik gerçek bir girişim olarak daha doğru olabilir miydi?
Evet, popüler muhalefet ekonomisti böyle bir adımı oldukça haklı kabul etti ve Rusya'dan Kıbrıs'a büyük miktarda sermaye aktarıldığı gerçeğini tartışmaya bile başlamadı. Mikhail Delyagin kendi sözleriyle tek bir şeyden hoşlanmadı: Yıllardır devam eden milyarlarca geri dönüş sürecinin ertelenebileceğini. Ayrıca yıllardır.
Peki ya ekonomik felaket? Profesör, sanki bunda alışılmadık hiçbir şey yokmuş gibi ve görünüşe göre korkunç bir şey yokmuş gibi, bağlam içinde gelişigüzel bir şekilde söyledi. Kendinize hakim olun:
"Şu anda bir ekonomik kriz değil, ekonomik bir felaket yaşadığımız için (herkes bunu fark etmiyor), devlet fonları çekmek için kanalı kapatmaya karar verdi."
Ancak, Delyagin'e haraç verelim. Krizler ve bunlardan nasıl çıkılacağı hakkında çok konuşuyor ve yazıyor. İlk bilim doktorlarından biri, salgının felaketle sonuçlanan sonuçları ve bununla savaşmak için alınan sert önlemler hakkında yazmaya başladı.
Zaten Haziran ayında, temel bütçe sorunlarını, her şeyden önce, "Mayıs ayında, yetkililer tarafından koronabez kisvesi altında düzenlenen, ekonomideki yıkıma bağlı olarak federal bütçe gelirlerinin feci bir şekilde daralması" ( Bütçe felaketi - koronabezinin ilk meyvesi).
Aynı zamanda, Delyagin teklifte bulunmadı, ancak kelimenin tam anlamıyla yetkililerden "bütçe cimri" politikasından vazgeçmelerini istedi. Sadece bütçeyi dengelemek için değil, krizle mücadelenin temel görevlerini çözmek için "bütçe rezervlerindeki azalmaya rağmen, fazlasıyla yeterli olduklarını" belirtti.
Ekonomist sadece utanmakla kalmadı, aynı zamanda kriz aylarında GSYİH'daki düşüşe ilişkin herhangi bir verinin bütçe raporlarında bulunmamasından da öfkelendi. 1 Temmuz'un unutulmaz gününün arifesinde bu yaklaşımı politik olarak motive etti.
Delyagin'e göre, "iktidarı ele geçiren liberal muhasebeciler, yalnızca toplumun karşı karşıya olduğu görevleri ve onun gerçek olanaklarını değil, aynı zamanda gerçekliğin kendisini de bu şekilde algılayamıyor." Bunu not etmiş olan ekonomist, o zaman bile, yetkililerin herkese ilkel bir işaret vermeye hazır olmasıyla şaşkınlığa sürüklendiğini ne yazık ki kabul etti: "Yapabileceklerini kurtarın."
Ve kim yapamaz?
Ulusun sağlığı için "kahramanca mücadele" nin vahim sonuçları çoktan başladı, burada Deryagin ile de tartışamazsınız. Henüz en zor olanları olmasa da. Bir sonraki yorumunda ekonomist, Rus ekonomisinin durumunu, kısaca şu formüle indirgenecek şekilde değerlendirdi: "Hasta oldukça öldü."
Bugün, neredeyse hiç kimse Rusya'daki ekonomik sorunların kendi kendine çözüleceğini ciddi olarak beklemiyor. En anlamsız kısıtlamaların kaldırılmasının ardından bir miktar iyileşmeye rağmen, neredeyse tüm küçük ve orta ölçekli işletmelerin yeniden doğma şansı minimumdur.
Tabii ki vergi tatilleri verilmezse. Bu, elbette, bütçe gelirlerini daha da düşürmekle tehdit ediyor, ancak başka şekillerde tasarruf edilmesi gerekecek gibi görünüyor. Mikhail Delyagin'i çok utandıran, bütçe parasının oligarşik yapılara pompalanmasını durduran, ödemelerin ödenmemesini sağlayan ve para birimi alanında işleri düzene sokan offshore fonların geri gönderilmesi dahil.
Bütün bunlar zaten oldu. Temerrütten sonra 1998 ve 1999 yılındaydı ve genel olarak bunu böyle adlandırmak tamamen doğru değildir. Sonuçta, Yevgeny Primakov ve Yuri Maslyukov hükümeti, Merkez Bankası ve Viktor Gerashchenko ("büyük üç") ile birlikte o sırada Rusya'nın tüm borçlarını iptal etmedi, sadece "GKO ve OFZ piramidi" adlı dükkânı kapattı.
Unutmuş olanlar için şunu hatırlayın: bunlar kısa vadeli devlet tahvilleri ve federal kredi tahvilleridir. Hadi "üç büyük" ün ayak izlerini takip edelim ve o kadar korkutucu olmayacak ki, "salgından sonra açılan işin yarısı" yaşayan ölüler ". Bu aynı zamanda, yıl sonunu görecek kadar yaşamayacağından emin olan Mikhail Delyagin'den bir alıntı.
Teşhis var, tariflere ihtiyaç var
Bu arada bizden yine bir şey saklıyorlar. Şüpheli işsizlik rakamlarıyla dalga geçiyorlar, taşralar için 35 bin rubleye kadar düşünülemez bir tür ortalama maaş ilan ediyorlar. Ve Maliye Bakanlığı inatla GSYİH'daki düşüşle ilgili verileri yayınlamamaya devam ediyor. Amerika Birleşik Devletleri'nde, işlerin Büyük Buhran dönemindekinden daha kötüye gitmesinden hiç utanmıyorlardı: neredeyse üçte bir düşüş, ama bir şeyden utandık.
Sanki hiç sahip olmadık ve çok daha kötüsü. Sadece 90'lar, 2008 ve 2014'ün varsayılan ve ruble çukurlarından bahsetmeye bile değer. Bununla birlikte, muhtemelen, Maliye Bakanlığı nasıl sayılacağını unutmuştur ve hatta hesaplamalar için her şey kötüdür. Çok fazla kişi şimdi rapor etmek istemiyor.
Aynı Mikhail Delyagin, neredeyse hiç kimsenin halihazırda meydana gelen krizi fark etmemiş olmasından dolayı üzülüyor. Ama belki bu iyidir ve yanılmaz güce olan inancıyla birçok vatandaş, sonunda yalnızca yukarıdan gelen desteğe güvenmeyi bırakacak mı?
Ancak, genel olarak, ekonomimizi Batı'nın yarı sömürgeci bir hammadde eklentisi konumuna getiren tüm krizler, koronavirüsten çok daha önce gerçekleşti. Ve deneyimli bir iktisatçı bunu çok iyi bilir ve bunu defalarca yazıp söylemiştir.
Ya da Delyagin, Rusya'da çok az kalmış olan koronavirüs tarafından yok edilen büyük ekonomi değil, boş bir arsada tam anlamıyla büyüyen ekonomi olduğunu anlamıyor. Ve onun yüzünden değil, ona rağmen büyüdü. Hizmet ekonomisi ve hizmet ekonomisi - bu aygıtla birlikte yıllarca Siyam ikizlerinden daha güçlü büyüyen devlet aygıtı ve oligarşik yapılar.
Sadece Rusya'da değil, güçlere bu tür bir ekonomi açıkça çok özgür görünüyordu. Ve yazarın komplo teorisine bağlılıkla suçlanmasına izin verin. COVID-19 olmasaydı, kesinlikle birinin onu bulması gerekirdi.
Bir zamanlar, bozulmamış Sovyetler Birliği sırasında bile, pek çok insan bize isteyerek pazar tariflerini yazdı: Gaidar, Shmelev, Bunich ve Travkin. Perestroika Ogonyok'un sayfalarından ve kalın dergilerden ve tabii ki TV ekranlarından yazdılar. “Piyasanın demir eli”, “şok terapisi” ve özelleştirmenin yerini hangi reçeteler almalı? Bu, en çok Mikhail Delyagin gibi profesyoneller tarafından bilinir.