- Göçmen teknesi trajedisi kuzeydeki yoksulluğu aydınlatıyor
- Talihsiz yolculukta en az 95 kişi öldü
- Daha fazla sefer denemesi artan çaresizliğe işaret ediyor
- Trajedi, kuzey Lübnan’da artan yoksulluğun altını çiziyor
TRABLUS, Lübnan, 25 Eylül (Reuters) – Lübnan’ın en zengin politikacılarının geldiği şehirde, en yoksul sakinler bir kez daha ölülerinin yasını tutuyor.
Aralarında Trablus’ta taksi şoförü olan Mustafa Misto ve 100’den fazla kişiyi taşıyan bir göçmen teknesinde Perşembe günü Lübnan’dan ayrıldıktan sonra cesetleri Suriye kıyılarında bulunan üç küçük çocuğu da bulunuyor.
Lübnan Ulaştırma Bakanı Ali Hamie, Reuters’e yaptığı açıklamada, kazada 24’ü çocuk ve 31’i kadın olmak üzere 95 kişinin öldüğünü söyledi.
Reuters.com’a ÜCRETSİZ sınırsız erişim için şimdi kaydolun
Artan umutsuzluğun, Avrupa’da daha iyi bir yaşam aramak için daha fazla insanı cılız ve aşırı kalabalık teknelerde tehlikeli yolculuğa çıkmaya zorladığı Lübnan’dan bugüne kadarki en ölümcül yolculuk.
Talihsiz yolculuğa çıkmadan önce Misto, ailesini beslemek için arabasını ve annesinin altınlarını satarak ağır bir borca batmıştı, ancak yine de çocuklarının sandviçleri, akrabaları ve komşuları için peynir gibi basit şeyleri karşılayamıyordu.
24 yaşındaki kuzen Rawane El Maneh, “Herkes ölebileceklerini biliyor ama ‘Belki bir yere gidebilirim, belki bir umut vardır’ diyorlar” dedi. “Ölmek için değil, hayatlarını yenilemek için gittiler. Şimdi yeni bir hayata girdiler. Umarım burası bundan çok daha iyidir.”
Trajedi, kuzey Lübnan’da ve özellikle Trablus’ta artan yoksulluğun altını çizdi ve bu, ülkenin yıkıcı mali çöküşünden üç yıl sonra giderek daha fazla insanı umutsuz önlemler almaya itiyor.
Ayrıca, özellikle kuzeyde keskin olan keskin eşitsizlikleri de odak noktasına getirdi: Trablus, bir dizi ultra zengin politikacıya ev sahipliği yapıyor, ancak kalkınma veya yatırım yolunda çok az keyif aldı.
Lübnan’ın mezhep liderlerinin çoğu, siyasi desteği desteklemek için topluluklarında para harcarken, Trablus sakinleri, politikacılarının zenginliğine rağmen bölgelerinin ihmal edildiğini söylüyor.
Yas tutanlar Trablus’un yoksul Bab al-Ramel semtinde saygılarını sunmak için toplanırken, birçoğu Lübnan’ın milyarder kralı başbakanı Najib Mikati de dahil olmak üzere kentin politikacılarına öfkesini dile getirdi.
El Maneh, “Politikacıların sadece parayı emdiği, konuştuğu ve insanların neye ihtiyacı olduğunu umursamadığı bir ülkedeyiz” dedi.
Lübnan’ın kabaca yarım milyonluk nüfusuyla ikinci şehri olan Trablus, ülke mali krize düşmeden önce zaten Lübnan’ın en fakiriydi, onlarca yıllık yolsuzluk ve yönetici seçkinler tarafından denetlenen kötü yönetimin bir sonucuydu.
Carnegie Ortadoğu Merkezi’nden Mohanad Hage Ali, şehirden gelen zengin iş adamlarının siyasi yükselişine rağmen, Trablus’un 1975-90 iç savaşından bu yana büyük bir kalkınma çabası görmediğini söyledi. Bu, “ülkede artan eşitsizlik ve gelir eşitsizliğine benziyordu” dedi.
MİLYONERLER VE YOKSULLUK
Mikati servetinin çoğunu telekomdan kazandı ve 2022’de Forbes tarafından Arap dünyasının dördüncü en zengin adamı seçildi.
Mikati’nin ofisi Perşembe günü Reuters’e yaptığı açıklamada, hayır kurumları aracılığıyla 40 yılı aşkın bir süredir “Trablus’taki sosyo-ekonomik kalkınmanın en büyük destekçisi” olduğunu söyledi.
Ayrıca, kriz nedeniyle “genel olarak Lübnan ve özelde Trablus halkının yaşadığı ıstırabı” anladığını da sözlerine ekledi.
Mikati’nin, yerel olarak “Mikati’nin Sarayı” olarak bilinen, şehrin kenarındaki sahil konağı, son yıllarda hükümetin yolsuzluğu ve ekonomik çaresizliği üzerine yapılan protestolar sırasında bir toplanma noktası olmuştur.
Ekim 2019’da Lübnanlı bir savcı, Mikati’yi yoksul aileler için sübvansiyonlu bir konut kredisi planına tahsis edilen fonları kullandığı için yasadışı zenginleştirme ile suçladı – suçlamaları reddetti.
Ofisi, suçlamaların itibarını lekelemek için “siyasi olarak motive edildiğini” söyledi ve başka bir yargıcın bu yılın başlarında davayı düşürdüğünü kaydetti.
SORUNLU BÖLGE
Trablus’taki insanlar ile politikacılar arasındaki kopukluğu ve hiçbir şeyin değişmeyeceği inancını yansıtan kentte, Mayıs ayında yapılan parlamento seçimlerinde 10 kişiden sadece üçü oy kullandı.
Kuzey, iç savaşın sona ermesinden bu yana Lübnan’ın en sorunlu bölgelerinden biri oldu. Şehir ve çevresi, genç Sünni Müslüman cihatçılar için verimli bir toplanma alanı oldu.
Son zamanlarda Trablus, mali çöküşle bağlantılı kötüleşen güvenlik durumunun odak noktası oldu.
İçişleri Bakanı Bassam Mevlevi, suç ve şiddet olaylarındaki artışın ardından yeni bir güvenlik planı açıkladı.
Kamp sakinlerine göre, göçmen teknesindeki birkaç düzine insan, genişleyen Filistin mülteci kampı Nahr al-Bared’den geldi. Lübnan’da mülteci olarak yaşayan yaklaşık 1 milyon Suriyeli de vardı.
Birleşmiş Milletler’e göre, ekonomik kriz, nüfusun %80’inin yaklaşık 6,5 milyon yoksul olmasıyla yoksulluğu tavana vurdu. Hükümet, Dünya Bankası’nın kaynaklar üzerindeki sömürücü tutumu aracılığıyla seçkinler tarafından “düzenlenen” kasıtlı bir depresyon olarak adlandırdığı krizi ele almak için çok az şey yaptı.
Geçen hafta Lübnan’dan birkaç tekne daha sefere kalkıştı: Kıbrıs, Lübnan’dan ayrılan iki gemiden 477 kişiyi kurtardı.
BM Mülteci Ajansı, bu yıl 3.460 kişinin deniz yoluyla Lübnan’dan ayrıldığını veya Lübnan’dan ayrılmaya teşebbüs ettiğini, bu sayı 2021’in tamamındaki sayının iki katından fazla olduğunu söyledi.
Misto’yu taşıyan teknede hayatını kaybedenler arasında kuzey Akkar bölgesinden bir kadın ve dört çocuğu da bulunuyor. Kasabanın belediye başkanı Yahya Rifai, babanın hayatta kalan birkaç kişiden biri olduğunu söyledi. Krizin iç savaştan daha kötü olduğunu söyledi.
“Bu politikacıların nesi var bilmiyorum” dedi. “Bunun hesabını vermek zorunda kalacaklar.”
Reuters.com’a ÜCRETSİZ sınırsız erişim için şimdi kaydolun
Trablus’ta Timur Azhari ve Beyrut’ta Leyla Bassam’ın bildirdiği; Kurgu Tom Perry, Samia Nakhoul ve Susan Fenton
Standartlarımız: Thomson Reuters Güven İlkeleri.