Kardeşimin yaşadığı bir şey.
6 yaş var aramızda. Her daim benimle oldu, aramız çok iyidir. Annem onu fazlaca olgun büyüttü. Zaten yapı olarak da öyleydi.
Lise 1'de üniversitede benim arkadaşlarımın yanında takıldı, sonrasında da bu şekilde devam etti.
Erken yaşta çalışmaya başladı, sürekli velilerle buluştu, öğrenci mezun etti. Daha 16'sında filandı (bale öğretmeni). Bunlar onu iyice olgun yaptı. Şimdi de hiçbir yere sığamıyor, yaşını yaşamak istiyor, saçma geliyor. Ama benimkine de yetişmek istemiyor fazla olgun geliyor.
Çok çelişkili bir durum, çok iyi bir şey olduğunu düşünmüyorum.
Her yaşta yaşının duygularını yaşamalı insan az çok.