Paul’ün grubu Kan Kızılı Saray’a döndüğünde Paul biraz rahatlamıştı. Sürekli olarak Shuan’ın gözetiminde olmak biraz rahatsız ediciydi ve kendi kontrolünde olan bir yerde yaşamak daha rahatlatıcıydı.
O anda Simon ve Semia yarışmadan dönen öğrencileri eğitiyorlardı. Pisboğaz Yaradan Yetiştirme Zindanında İnfirmi’yle çalışıyordu. Amelia saraydaki bahçesinde meditasyon yapıyordu ve kedi hâlindeki Grim Paul’ün kucağında oturuyordu. Paul onun ufak başını hafifçe okşuyordu.
“Velet, boşa harcayacak zamanın gerçekten var mı?”
“Zamanımı boşa harcamıyorum. Grim’le birlikteyken zihnim sakin bir duruma geçiyor. Ne yapacağımı biliyorsun yaşlı adam. Beni biraz rahat bırak.”
O sırada, Paul gerçekten de zihnini sakinleştirmeye çalışıyordu. Amelia’nın ruh sarayıyla birleşmesi tamamen ona bağlı bir şeydi ve ruh sarayını çoktan ona vermişti. Bundan sonra ne yapacağı ona bağlıydı. Onun aklındaki şey biraz daha farklıydı.
“Hoh… Sanırım bu yeterli. Grim, sen… Biliyor musun, benimle gel.”
Mor bir sis Paul’ün vücudunu ve Grim’in vücudunu sarmaladığında ikisi birlikte Yaradan Yetiştirme Zindanında belirmişlerdi. O anda İnfirmi orada olmadığı için o bölge biraz boş dursa da Su Ejderinden çıkarılmış parçalar ve Shuan’dan aldığı su bazlı materyaller orada oldukları için mana yoğunluğu yüksekti.
“Sonunda bu şeyi yapabileceğim. Yalnızca ilki olsa da… Her neyse.”
Paul’ün Yaradan Yetiştirme Zindanında ilk yaptığı test Alevin Testiydi. Bu onun ruhunda dokuz kulenin belirmesine neden olmuştu ve her kulede bir çağırma yazıtı vardı. Bu kulelerde çağırma büyüleri yazılıydı ve Paul bu kuledeki varlıkların ne kadar güçlü olduklarını merak ediyordu.
“Su ve alev manasının birleşimine sahip alevler garip bir etkiye sahipti sanırım…”
Paul üzerinden epey zaman geçse de orada gördüğü alevleri hatırlayabiliyordu. Su ve alev manasının birleşiminden ortaya çıkan bu alevler turuncu renktelerdi ve boğucu bir özelliğe sahiplerdi. Dokundukları varlığı kısa bir sürede kaplıyor ve kısıtlıyorlardı. Yakıcı güçleri yüksek olmasa da konu kısıtlamaya geldiğinde oldukça işe yararlardı.
“Grim, biraz geri çekil.”
Grim ondan uzaklaştığında Paul derin bir nefes almış ve iki elini havaya kaldırmıştı. Aynı anda, ruh gücü birden etrafa yayılmış ve devasa materyal dağını kaldırmıştı. Turuncu alevler ellerinden yayılmaya başladığında ruhundaki kuledeki yazıtları iyice hatırlamaya başlamıştı.
İlk başlarda füzyon yeteneği biraz zor ve şansa bağlı olsa da Paul’ün kavrayışı yükseldikçe ortaya çıkacak elementi seçebilir olmaya başlamıştı. Bu turuncu alevlerin ne olduklarını bilmiyordu ve gelecekte kullanacağını düşünmüyordu ancak çağrı için onlara ihtiyacı vardı. Bu yüzden önceden oluşturmuştu.
“Alev Manası, çık!”
Alev Yıldızından kazandığı yoğunlaştırma yeteneğiyle yoğunlaştırdığı saf alev manası da salındığında gökyüzünde muhteşem bir görüntü oluşmuştu. Onlarca materyal yavaşça hareket ediyor ve şekilleniyorlardı. Aynı anda, parlak turuncu bir ışık onları kaplamıştı.
O anda, Paul çağırma sözlerine başlamıştı. Önceki çağırma büyülerinin aksine bu çağırma büyüsünün sözleri oldukça uzundu ve sürekli olarak ruh gücünü tutması gerekiyordu. Bu yüzden daha önceden zihin gücünü sakinleştirmişti. Bu işlem öncekilerden daha uzun sürecekti.
Grim olduğu yerden izlerken dakikalar, saatler ve en sonunda günler geçmişti. Grim çoktan insan formuna geçmişti ve havadaki materyallerin turuncu bir sis formuna geçişlerini izliyordu. Bu turuncu sis hızla hareket ederken bir yandan da yoğunlaşmaya başlıyordu. Bu çağırma evresinin son kısmıydı.
“Gel, Alev Okyanusunun Lordu, Vifre!”
Paul gür bir sesle kükrediğinde turuncu sis tamamen yoğunlaşmış ve bir figür ortaya çıkmıştı. 50 metreye ulaşan bu figür bir ejderhaya aitti. Ejderhanın figürü İnfirmi’ninkine benzemiyordu. Daha çok bir Su Ejderi’ninki gibiydi. Uzun ve inceydi.
Parlak turuncu pullarla kaplı bir vücuda sahip olan ejderhanın iki kanadı açıldığında oldukça büyük bir alanı kaplıyorlardı. Ejderhanın iki pençesi hafif alevlerle kaplılardı. Bir çağrılmış canavar olduğunu gösterecek şekilde normal bir ejderhanın sahip olduğu ruh kafesine sahip değildi.
“Rrroooaaaarrrr!!!”
Ejderha başını kaldırıp gür bir şekilde kükrediğinde vücudunun etrafında turuncu alevler belirmiş ve uzun vücudunu sarmıştı. Sonrasında, vücudu yavaşça yere inmiş ve başı Paul’e doğru eğilmişti.
Ejderha’ya bakan Paul’ün yüzünde hafif bir gülümseme belirmişti. Çağırma Büyüsünün en yüksek seviyeli çağrısı İmparator seviyeye eşit bir güce sahip olurdu ve karşısındaki bu ejderha o güce sahipti. 9 yıldızlı bir çağrılmış canavardı ve gelişme yeteneği olmasa da o anda kendisi için muhteşem bir destek sayılırdı.
O anda Kan Kızılı Saray uzman bakımından Kara Vadi’den bile güçlüydü. Grim’in varlığı görmezden gelinse bile hâlâ İmparator seviyesinde olan İnfirmi ve o anda meditasyonda olup güçlenen Wulian vardı. Yalnızca bu ikilinin varlığı Kan Kızılı Saray’ın gücünü gösteriyordu.
Şimdi buna Alev-Su Ejderi Vifre de katılmıştı. Vifre’nin vücuduna yaklaşıp pullarında ellerini gezdiren Paul ejderhanın defansını ufak bir dokunuşla bile anlayabilmişti.
“Vifre, dövüş benimle.”
Paul emri verdiğinde Vifre kanatlarını çırpmış ve havaya yükselmişti. İnce uzun vücuduna fazla yakışmayan o kanatlar çırpıldıklarında onu yüzlerce metre yukarıya çıkarmışlardı.
Paul de süzülmeye başlamıştı. Vifre’nin tam bir bilinci olmasa da kendi saldırılarını düşünebilecek kadar zekiydi. İmparator seviyeli güce sahip bir rakiple dövüşünde sonuçların nasıl olacağını merak ediyordu.
“Rroooaarrr!!!”
Vifre öfkeli bir şekilde kükrerken birden dalışa geçmişti. Aynı anda, Paul hızla yukarıya doğru uçuyordu. Yüzünde ciddi bir ifade vardı. Kendi gücünün sınırlarını denemek istiyordu.
Habis Vücut Sembolleri vücudunda belirirken beyaz bir ışık ve kırmızı yıldırımlar vücudunu kaplamışlardı. Bin Şeytan Kılıcı ve Keln ellerinde belirirken sırtından kanatlar fırlamışlardı.
“Kan Kızılı Çift Hilal!”
Paul iki kılıcını hızla savurduğu anda kan kızılı kılıç enerjisi hızla fırlamış ve Vifre’ye doğru ilerlemişti. Ancak Vifre hızını hiç kesmeden ilerlemeye devam etmişti. Saldırı direkt olarak yüzüne ulaşsa da bir yara bırakmamıştı.
“Roar!”
Vifre sertçe kükrerken birden etrafında alev topları belirmiş ve Paul’e saldırmaya başlamışlardı. Turuncu alev toplarından hızlıca kaçınan Paul o sırada Vifre’nin hızlıca kendisine yaklaştığını fark etmemişti.
“Boom!”
Vifre’nın başı Paul’ün vücuduna direkt olarak çarptığında birden turuncu alevler patlamış ve Paul geriye doğru fırlamıştı. Göğsünden vücuduna hızla yayılan turuncu alevlerin sardığı her yerin zayıfladığını hisseden Paul anında kılıçlarını geri göndermiş ve kan soyunu aktifleştirmişti.
Anında 50 metrelik bir Kan Kanatlı Anka’ya dönüşen Paul Cehennem Alevlerini vücuduna yaymıştı. Henüz Anka’nın öz alevlerini kullanamasa da Cehennem Alevleri o anda işlerini oldukça iyi yapıyorlardı. Bir kez daha Vifre’ye doğru fırlarken devasa kanatlarından tüyler fırlamış ve Vifre’ye doğru saldırmışlardı.
“Roar!”
“Scree!!!”
Ejderha ve Anka birbirleriyle çarpışırken alevler etrafı yakıp kavurmaya başlamışlardı. Turuncu alevler Paul’ün Cehennem Alevlerini baskılayabilseler de tamamen kaplayamadan yok oluyorlardı. Alev konusundan Paul daha yüksek bir seviyedeydi.
Ancak toplam güç konusundan kaybediyordu. O anda kendisi de bunu hissedebiliyordu. Eğer isteseydi Vifre’den kolayca kaçabilirdi ancak dövüşü kazanma konusundaki şansı çok ama çok düşüktü. Bu ufak olan şans da zaten Spadia’nın yardımına dayanıyordu.
Birkaç dakika dövüştükten sonra Vifre’ye durma emrini veren Paul yere inerken vücudunu insan formuna geri çevirmişti. Beklediği gibi, kaybetmişti. Ancak bunu bekliyor olsa da yine de sinir bozucu bir deneyimdi.
“Efendim, yalnızca Büyük Aziz seviyede oluşunuz hesaba katıldığınızda gücünüz oldukça yüksek zaten. Hayal kırıklığına uğramanıza gerek yok.”
Grim onu teselli etse de Paul başını iki yana sallamış ve zindana bakmıştı. Güçlenmek istiyorsa bu yerde uzun bir süre geçirmesi gerekecekti. Zindanın zaman değişimiyle diğerleri 2 yıl beklerken o 8 yıl çalışabilirdi ama Lord seviyeye aşsa da oluşturacağı etki alanları o kadar güçlü olmazdı. Kavrayışlarını artırması gerekiyordu.
“Efendim, acaba…”
Grim ona yaklaşıp hafif bir sesle konuştuğunda Paul bakışlarını ona çevirecekti. Grim onun bir süre ayrılacağını anlamış gibiydi. Yüzünde hafif bir kızarıklık belirmişti ve o anda oldukça büyüleyici görünüyordu.
“Gitmeden önce… um…”
Grim’in utangaç davrandığını görmek nadirdi ve Paul de içindeki yaşlı adam da ne olduğunu anlamıştı. Spadia bir yandan gülerken bir kez daha hislerini kapatmış, Paul ise hafifçe gülümserken Grim’i hafifçe kucaklamıştı.
Bir süre geri dönmeyeceğini düşündüğünde bu sefer biraz daha uzun sürdürmeyi düşünüyordu.