Önümüzdeki İki Yıl İçinde Gezegenlerin ve Ay'ın Gökyüzümüzde Ne Kadar Büyük Olacağına Bakın
Uzayda her şey hareket ediyor. Galaksiler çarpışır ve birleşir, devasa gaz bulutları göç eder ve asteroitler, kuyruklu yıldızlar ve haydut gezegenler hepsinin etrafında ve arasında dolaşırlar. Ve bizim Güneş Sistemimizde gezegenler eski yörüngelerini takip ederler.
Şimdi yeni bir veri görselleştirmesi bize, gezegenlerin yörüngeleri komşularımızla aramızdaki mesafeyi değiştirdikçe, iki yıl içinde Dünya'dan bakışımızın ne kadar değiştiğini gösteriyor.
Video, Dr. James O'Donoghue'den geliyor. Eskiden NASA'da çalışan ve şu anda JAXA'da çalışan bir gezegen bilimcisi. Web sitesine göre, “dev gezegen üst atmosferlerinin, özellikle Jüpiter, Satürn ve ötegezegenlerin yer tabanlı astronomisinde” uzmanlaşmıştır.
O'Donoghue, tümü açık olan çeşitli animasyonlar ve veri görselleştirmeleri yaptı. onun YouTube kanalı .
Bu video, Ağustos 2020'den Ekim 2022'ye kadar yaklaşık iki yıllık bir süreyi kapsar. Ay'ın görünümü, gezegenlere kıyasla daha hızlı bir döngü içindedir. Venüs, Dünya ile Venüs arasındaki boşluk küçüldükçe önemli ölçüde büyür. Bir süre için Jüpiter'in görünümünü cüceler.
Videoda, her saniye 10 günlük gerçek zamana yayılıyor. Zamanı bu şekilde yoğunlaştırmak, videoya açıklayıcı gücünü veriyor.
James'in videoları çok ilginç. Bir dizi, Güneş Sistemi nesneleri arasında hareket eden ışığa uygulanan ışık hızını gösterir. Örneğin, ışığın Dünya ile Ay arasında gerçek zamanlı olarak her 1.255 saniyede bir gidip gelmesiyle ışığın hızı gösterilir. benziyor ponpon .
Bir diğeri, Güneş'ten ayrılan ışığın Güneş Sistemi'ndeki her bir gezegene ulaşmasının ve sonunda Plüton'da son bulmasının ne kadar sürdüğünü göstererek, noktayı eve götürüyor. Ama gerçek zamanlı olduğu için tamamını izlemek 5 buçuk saat sürüyor. (Spoiler uyarısı: fotonlar onu güvenli bir şekilde yapar.)
Bu videolar, uzayı keşfetmek için neler gerektiğinin iyi bir hatırlatıcısı. Galaksideki uzak nesnelere, yüzlerce, hatta binlerce veya on binlerce ışıkyılı uzaklıktaki şeylere dair araştırmalarla dolup taşıyoruz. Ya da Evrendeki uçsuz bucaksız uzaklıkları ve onu dolduran nesneleri düşünmek için zihnimizi yeterince genişletmemiz isteniyor. Evrenin büyük ölçekli yapısının bir haritasına bakıp hepsini alabilir ve ona anlam vermeye çalışabiliriz.
Ayrıca kendi Güneş Sistemimizdeki diğer dünyalara sürekli bir misyon önerileri diyeti ile karşı karşıyayız. Mars'ta her zaman gezicilerin olduğu bir zamanda, bütün bir insan nesli büyüyor. Plüton'a iniş görevleri ve yaşam aramak için Güneş Sistemi'nin buzla kaplı okyanus aylarını ziyaret eden uzay araçları için öneriler var.
Her şeyin ne kadar harika olduğu konusunda biraz yorulmak çok kolay.
O'Donoghue'nun videoları tüm bunlara karşı bir nevi panzehir. Bize Güneş Sistemi ve uzay araştırmalarıyla ilgili engin mesafeleri ve zamanları hatırlatıyorlar.
Ayrıca biraz melankolik olabilirler. Satürn'ün halkalarının önümüzdeki 100 milyon yıl içinde kaybolduğu bu video biraz üzücü. Onlar her zaman oradaydılar. Belki onlarsız yetim hissedeceğiz?