Osmanlı dönemi çinicilik sanatı hakkında kısa bilgiler.
Çinicilik sanatını, geliştirerek yaşatan Osmanlılar, 15. yüzyılda, olgun bir sanat anlayışı sergilediler ve güzel eserler yaptılar. 1420′de yapılan Bursa’daki Yeşil Cami ile daha sonra yapılan Yeşil Türbe, Osmanlı çiniciliğinin en güzel örnekleridir.
Osmanlılar, sarı ve yeşil renkte çiniler kullandılar. İstanbul’un fethinden sonra, yapılan anıtsal eserlerde, çinicilik mesleği büyük boyutlara ulaştı. 1472′de yapılan Çinili Köşk, çini sanatının en güzel örneklerini yansıtır. Burada ve bundan sonraki yapılarda, mozaik çiniler geniş ölçüde kullanıldı. Altın yaldızlı tek parça çiniler de, süslemede ağırlık kazandı. Kanuni’nin babası için yaptırdığı Sultan Selim Türbesi ile oğlu Mehmet için yaptırdığı Şehzade Türbesi, bu tür süslemelerin çok kullanıldığı yerlerdir.
Renk bakımından bolluk, daha sonra Süleymaniye, Sultanahmet ve Yeni Cami’de görülür. Mimar Sinan’ın anıtsal eserlerinde, özellikle de hünkar mahfillerinde, zengin çini dekorları kullanıldı. 17. yüzyılda mavinin yanı sıra III. Mehmet’in Türbesi ile Topkapı Avlusu’ndaki I. Ahmet’in kütüphanesinde yeşil renk daha çok ilgi gördü. Bu sanatı canlandırmak için, 18. yüzyılda, İstanbul’da Tekfur Sarayı’nda bir çini atölyesi açıldı. İznik çiniciliğini sonraki yıllarda Kütahya sürdürdü. İstanbul’da Yıldız Sarayı bahçesinde de bir çini atölyesi kuruldu.