Geçtiğimiz hafta sonu okumaya başladığım bu romanı, bugün sabah bitirdim.
Uzun zamandır beni bu kadar derinden etkileyen, gözlerim dolu dolu okuduğum bir roman daha olmamıştı.
Şiirleri ve oyunlarıyla edebiyat dünyasında önemli bir yere sahip olan Victor Hugo, Bir İdam Mahkûmunun Son Günü eserinde, idam cezasına gerçekçi ve protest bir tutumla yaklaşmaktadır.
Victor Hugo, 1829 yılında yayımlanan Bir İdam Mahkûmunun Son Günü’nü yazdığında 26 yaşındaydı.
Genç yazar, ölüme mahkûm edilen bir insanın son gününü büyük bir ustalıkla anlatarak kamu vicdanını etkilemeyi ve idam cezasına karşı bir protesto hareketi başlatmayı amaçlamış, başarılı da olmuştur.
Kitaptan altını çizdiğim alıntılar ✏️
-İntikam almak bireyseldir, cezalandırmak Tanrı’ya hastır.
-Sakar ve kör bir ceza usulü, her halûkarda masumları cezalandırır.
-Suç bir hastalık olarak görülecek ve bu hastalığın tedavisi için hâkimlerin yerini doktorlar, cezaevlerinin yerini hastaneler alacak. Özgürlük ve sağlık birbirine benzeyecek. Demir ve ateş yerine merhem ve yağlar kullanacağız. Öfkeyle muamele edilen zayıflıklar, artık sevgi ile tedavi edilecek.