Bu makalede, İtalyan uzmanların 26 ve 26-bis kruvazörlerinin oluşturulmasına katılım derecesinin yanı sıra, Sovyet kruvazörlerinin geçen yüzyılın 30 uluslararası sınıflamasındaki konumuyla da ilgilenmeye çalışacağız.
İlk olarak, hatıramızda Kirov ve Maxim Gorky gibi kruvazör tasarımında “önemli kilometre taşları” nı yenileyelim.
15 Nisan 1932 şehir kruvazörün ilk operasyonel teknik görevini (HTA) onayladı.
Temmuz-Ağustos 1932 - Sovyet kruvazörü için bir prototip seçmek ve 100-120 bin hp kapasiteye sahip bir kazan-türbin santrali satın almak üzere, İtalyan gemi yapım endüstrisini tanımak olan İtalya'ya bir Sovyet komisyonu gönderildi ve çalıştı. Seçim, Montekukkoli kruvazörü lehine yapıldı ve komisyon, teorik bir çizim ve elektrik santrali satın almayı teklif etti.
19 Mart 1933 yıl İtalyan kruvazörü "Montekukkoli" nin (türbinleri) mekanizmalarıyla birlikte "HTP" nin revize edilmiş versiyonunu onayladı. Yeni HTA uyarınca, Kızıl Ordu Denizcilik İdaresinin önderliği, Askeri Gemi İnşa Araştırma Enstitüsü'nü (NIVK), geminin taslak tasarımının geliştirilmesiyle görevlendirmiştir.
Nisan 20 1933 yıl taslak tasarım NIVK onayladı.
8 Mayıs 1933 şehir Kızıl Ordu UMC liderliği, ortak bir (teknik) kruvazör projesinin oluşturulması için TsKBS-1'in Gemi İnşa için Merkez Tasarım Bürosu (diğer kaynaklarda “Özel Gemi İnşa”) ile bir anlaşma yaptı.
Temmuz 11 1933 şehir Çalışma ve Savunma Konseyi, Baltık, Karadeniz ve Pasifik filoları için sekiz hafif kruvazörün inşasını sağlayan “1933-1938 için Deniz Gemi İnşa Programı” 'nı onayladı.
14 Mayıs 1934 şehir İtalyan firmanın Ansenio ve TsKBS-1 arasında, İtalyanların (diğer şeylerin yanı sıra) Eugenio di Savoy kruvazörünün santralini ve SSCB'de bu tür tesislerin üretimini kurmak için eksiksiz bir dokümantasyon temin etmeyi taahhüt ettiği bir anlaşma imzalandı. Bu noktadan itibaren İtalyan uzmanlar, 26 kruvazörünün tasarımına doğrudan katılıyor.
Eylül ayında 1934 NIVK, 26 projesinin 6 kruvazörünün standart 500 t'nin yer değiştirmesine yerleştirilmesinin mümkün olmadığı ve standart yer değiştirme 6 970 t'ye yükseldiği zaman kruvazörün ortaya çıkacağına göre yeni bir kavramsal tasarım geliştirmeyi başarır. teknik proje
Ekim ayında 1934 Ana kalibre A.A. Florensky, projenin 26 kruvazörünün kulesinde iki değil üç tabanca yerleştirmeyi önerdi.
Kasım ayında, 1934 TsKBS-1 teknik tasarımı sundu. Bununla birlikte, TsKBS-1'in sonuçlarının daha da cesaret kırıcı olduğu ortaya çıktı - sunulan hesaplamalara göre, kruvazörün standart yer değiştirmesinin 7 225'e ulaşması ve hızın bir düğüme düşmesi gerekirdi. Aynı zamanda, yetersiz rezervasyon ve geminin silahlandırılması da kaydedildi.
5 Kasım, 1934 V. M. Orlov, iki silah kulesinin üç silah kulesi ile değiştirilmesini onaylar. Aynı zamanda, 26 kruvazörün standart yer değiştirmesini 7120 - 7170 t seviyesinde ayarlar.
29 Aralık 1934 şehir Çalışma ve Savunma Konseyi, kruvazörün nihai performansını onaylar.
1934’un sonunda (Maalesef kesin bir tarih yok. - Yaklaşık.) Ansaldo, Sovyet tarafına, Roma ve Hamburg deney havzalarında test edilen bir kruvazörün teorik bir taslağını veriyor.
Taslak kruvazörün TsKBS-1 tarafından revizyonu ve 26 projesinin iki gemisinin yerleştirilmesi Ekim ayında 1935
20 Aralık 1936 şehir Baltık kruvazörü (gelecekteki Maxim Gorki) 26 projesi kapsamında atılıyor.
Ocak 14 1937 şehir 26 projesi için Karadeniz'e (gelecek Molotof) bir kruvaziyer atılıyor.
Ocak ayında 1937 yapım aşamasında olan Kirov, Red Banner Baltic Fleet L.M. Haller, dövüş ve tekerlek boşluğunu ve bir dizi başka görevi değiştirmeyi teklif ediyor. Gelecekte, vücut zırhını iyileştirmek gibi fikirler var.
Nisan ayında yılın 1937’i Nihai karar verilir: Serinin ilk iki gemisi (Kirov ve Voroshilov), 26 projesi tarafından tamamlandı ve yakın zamanda atılan iki gemi, 26-bis projesi tarafından tamamlandı - arttırılmış zırh ve silahlanma, arttırılmış bir toplam yakıt kapasitesi ve değiştirilmiş bir üst yapı ile.
Haziran-Ağustos 1938 - Pasifik için son 26 bis kruvazörü (Kalinin ve Kaganovich) yer imlerine ekleyin filo.
Sovyet kruvazörü neyle sonuçlandı? Onlar 180-mm ana kalibre için ayarlanmış bir İtalyan kopyası mıydı? Kruvazörlerin temel taktik ve teknik özelliklerini görelim.
Elbette, projelerin bazı “akrabalıkları” var, ancak aralarındaki farklar çok büyük ve mesele sadece ana kalibre silahlarıyla sınırlı değil. Örneğin, bir Sovyet ve İtalyan kruvazörlere rezervasyon yaptırmanın temel farklılıkları vardır. İtalyanlar dikey korumaya başladılar ve gemilerine aralıklı rezervasyon yaptılar (kemer zırhına ek olarak, aynı zamanda ana zırh kemerini delen mermilerden parçaları “yakalamak” için zırhlı bir bölüm), ancak yatay savunmaları iyi değildi. Sovyet kruvazörleri, tam tersine, tasarım sırasında dünyanın hemen hemen tüm hafif kruvazörlerinden üstün olan çok güçlü bir zırhlı abutment alırlar, ancak orta kalınlıkta zırhlı kayışlarla sınırlı aralıklı bir rezervasyonu reddederler. İlginçtir ki, tahta için çok iyi bir rezervasyon sağlayan İtalyanlar, nedense daha zayıf koruma gördükleri traversleri görmezden geldiler: yani Eugenio di Savoy panosu bir 70-mm kemer ile kaplandı ve arkasında bir 30-35-mm bölme ile kaplandı. kiriş sadece 50 mm kalınlığa sahipken. Hafif kruvazörlerin hem yakınsak parkurlara karşı bir savaş, hem de ekstremitelere rezervasyon yaparken ayrılış savaşı olarak nitelendirildiğini göz önüne alarak oldukça garip bir karardır. Sovyet kruvazörü bu açıdan daha mantıklı - gemideki ve travers zırhının kalınlığı aynı.
Başka farklılıklar da var: Sovyet kruvazörlerinin daha az yer değiştirmesi var, ancak üzerlerinde daha fazla yakıt var (Kirov ile Montecuccoli ve Eugenio di Savoy'u Maxim Gorki ile karşılaştırırsanız). Gövde tasarımı farklılık gösterir ve gemilerin geometrik boyutları bile uyuşmaz. Ve Sovyet kruvazörlerinin boyutlarının İtalyan gemilerinden orantılı olarak daha küçük olsaydı iyi olurdu, bu da yerli gemilerin daha az yerinden edilmesiyle açıklanacaktı. Hayır, Sovyet kruvazörü İtalyanlardan daha uzun ve daha geniş, ancak Montekuccoli ve Eugenio di Savoy'un taslağı daha büyük. Birileri birkaç metre uzunluğa ve birkaç on santimetrekare yağışın bir rol oynamadığını söyleyebilir, ancak bu böyle değildir - bu tür değişiklikler geminin teorik çizimini büyük ölçüde değiştirir.
26 ve 26-bis projelerinin kruvazörlerinin tasarım açıklamasında İtalyan ve Sovyet kruvazörleri arasındaki farkları daha ayrıntılı olarak inceleyeceğiz, ancak şimdilik Kirov'un veya Maxim Gorki'nin denizaşırı gemilerde kağıt izlemediğini not edelim. Hem İtalyan hem de Sovyet kruvazörlerinin görsel olarak da önemli farklılıklar olduğunu ekledik:
Grafik S. Balakin ve Elio Ando tek bir ölçeğe düşürüldü
Ancak “Kirov”, “Montecuccoli” veya “Eugenio di Savoia” nın “180-mm kopyası” değilse, İtalyanların Sovyet kruvazörünün oluşturulmasındaki rolü nedir? Burada, ne yazık ki, düşünceli araştırmacılarını bekleyen birçok soru var. Öykü 26 proje kruvazörlerinin tasarımı, birçok kez birbirleriyle çelişen çeşitli kaynaklarla açık bir şekilde tarif edilmiştir. Bu oldukça basit bir soru gibi görünmektedir: kruvazörlerimizin elektrik santralinin (EI) İtalya'da edinildiği iyi bilinmektedir (ve tüm kaynaklar tarafından onaylanmıştır). Ama hangi kruvazörden? Sonuçta, EC "Montekuccoli" ve "Eugenio di Savoia" birbirlerinden farklıydı. A. Chernyshev ve K. Kulagin "Sovyet Büyük Vatansever Kruvazörleri" adlı kitabında SSCB'nin kruvazör Eugenio di Savoia'nın kurulumunu satın aldığını iddia ediyorlar. Ama İkinci Dünya Savaşı kruvazörlerinin Ansiklopedisi'ni açarsak. Avcılar ve Savunucuları "ve Sovyet kruvazörünün (yazar - S. V. Patyanin) bölümünü gördükten sonra," Montekukkoli "nin elektrikli kruvazörünün edinildiğini görmekten şaşırdık. Ve örneğin, A.V. Platonov, çalışmalarında, daha fazla spesifikasyon olmadan “ana elektrik santrali İtalya'da satın alındı” ifadesiyle sınırlandırılarak bu soruyu tamamen görmezden geliyor.
Orijinal belgeler cevap verebilir, ancak ne yazık ki, onları bulmak o kadar kolay değil: Bu makalenin yazarı, 11’in Mayıs ayında 1934’tan gelen Ansaldo sözleşmesinin metnini bulamadı, ancak “UVKA RKKA Gemi İnşa Direktörlüğü’nün işbirliğine ilişkin yardımına sahibiz. 11'ten İtalyan şirketi "Ansaldo" ile gemi yapımı alanında "1934 g (yani, sözleşmenin imzalanmasından üç gün önce hazırlanmıştır - auth.) UVMS RKKA Sivkov Gemi İnşa Dairesi Başkanı tarafından imzalanmıştır (bundan böyle" Referans "olarak anılacaktır). Diyor ki:
«I. İtalyan yapımı Ansaldo firmasından gemi yapımı için mekanizmalar ve teknik yardımın alınması sonucunda, aşağıdaki ana unsurlarla bir kruvazör inşa edilmelidir: silahlanma: 6 - 180 ikiz kulelerinde 3 mm tabancalar; 6 - 100 mm uçaksavar silahları; 6 - 45 mm yarı otomatik; 6 - 5 inç makineli tüfekler (net bir yanlış baskı, muhtemelen 0,5-inç, yani 12,7-mm kalibreli makineli tüfekler - not kimlik doğrulaması); 2 - 3 21 inç torpido tüpleri; 2 - mancınıkta bir uçak; İtalyan "Merkez" in POOAO sistemi; baraj madenleri ve aşırı yüklerde derinlik yükleri. Rezervasyon: tahta - 50 mm; güverte - 50 mm. Seyir hızı - 37 düğümleri. Ana mekanizmaların gücü - 126 500 l. a. (zorlamada güç anlamına gelir - yakl.) Gezinme alanı - 12 saat. tam hızıyla (xnumx miles). Ekon. kurallara uyun. Rec. - 450 mil. Yer değiştirme - standart, 1400 bin ton.
II. Sözleşmenin geliştirilmesinde şirket tedarik edecek:
a) Komple bir ana ve yardımcı mekanizma seti - kazanlar, turbo ve dizel dinamoları, maden kompresörleri, hava soğutma makineleri, direksiyon dişlileri ve makine-kazan kurulumunun diğer küçük mekanizmaları, İtalyan kruvazörüyle tamamen aynı. "E di Savoia ", tüm çalışma çizimleri, elektromekanik parça için hesaplamalar ve spesifikasyonlar. Bu geminin mekanizmaları İtalyan filosunda en modern olan ve şimdi 36,5 binasındaki 6950 binasında yer alan kruvazör için şirket tarafından üretiliyor.
b) SSCB tesislerinde yukarıdaki mekanizmaların hem metalurji hem de talaşlı imalat ve montaj anlamında üretilmesinde teknolojik yardım. Teknolojik yardım, SSCB tesislerine tüm teknik işlem verilerini transfer etmeyi, bu mekanizmaları üretmek için gerekli kalibreleri, şablonları, cihazları ve cihazları tedarik etmeyi, yüksek nitelikli mühendislerini (18 24) ve teknisyenlerini tesislerimizin çalışmalarını eğitmek ve yönlendirmek için USSR'ye göndermekten oluşacaktır. mühendislerimizi (12) ve çalışanlarını (10) fabrikalarında eğitmek.
c) İtalyan filosunun 1935'e giren en yeni kruvazörlerinden biri olan Montecuccoli kruvazörünün gövde kısmı için bir dizi çizim, hesaplama ve teknik özelliklerin yanı sıra, tasarladığımız kruvazör ve destroyer için teorik çizimler ve pervaneler. ”
II. Sözleşmenin geliştirilmesinde şirket tedarik edecek:
a) Komple bir ana ve yardımcı mekanizma seti - kazanlar, turbo ve dizel dinamoları, maden kompresörleri, hava soğutma makineleri, direksiyon dişlileri ve makine-kazan kurulumunun diğer küçük mekanizmaları, İtalyan kruvazörüyle tamamen aynı. "E di Savoia ", tüm çalışma çizimleri, elektromekanik parça için hesaplamalar ve spesifikasyonlar. Bu geminin mekanizmaları İtalyan filosunda en modern olan ve şimdi 36,5 binasındaki 6950 binasında yer alan kruvazör için şirket tarafından üretiliyor.
b) SSCB tesislerinde yukarıdaki mekanizmaların hem metalurji hem de talaşlı imalat ve montaj anlamında üretilmesinde teknolojik yardım. Teknolojik yardım, SSCB tesislerine tüm teknik işlem verilerini transfer etmeyi, bu mekanizmaları üretmek için gerekli kalibreleri, şablonları, cihazları ve cihazları tedarik etmeyi, yüksek nitelikli mühendislerini (18 24) ve teknisyenlerini tesislerimizin çalışmalarını eğitmek ve yönlendirmek için USSR'ye göndermekten oluşacaktır. mühendislerimizi (12) ve çalışanlarını (10) fabrikalarında eğitmek.
c) İtalyan filosunun 1935'e giren en yeni kruvazörlerinden biri olan Montecuccoli kruvazörünün gövde kısmı için bir dizi çizim, hesaplama ve teknik özelliklerin yanı sıra, tasarladığımız kruvazör ve destroyer için teorik çizimler ve pervaneler. ”
Bu nedenle, SSCB'nin, Eugenio di Savoia'dan (AB'nin bu İtalyan ve Sovyet kruvaziyerlerinde benzer kapasitesi ile kanıtlandığı gibi) tüm yardımcı mekanizmalara sahip tam bir elektrik santrali seti elde ettiği, İtalyanların da Sovyetler Birliği'nde benzer bitkilerin üretimini organize etme sözü verdiği söylenebilir. . Ama sonra her şey yine net değil: Belge, Montecuccoli gövdesinin “çizimlerini, hesaplamalarını ve özelliklerini” aldığını açıkça belirtiyor, neden o zaman pek çok yazar (A. Chernyshev, K. Kulagin ve diğerleri) kruvazörün Kirov'un teorik çizimlerinin olduğunu gösteriyor Eugenio di Savoia'nın gözden geçirilmiş hali neydi? Bu nasıl açıklanabilir?
Son anda, hatta sözleşmenin imzalanmasından sonra bile, “Montecuccoli” çizimlerinin “Eugenio di Savoy” çizimleri ile değiştirilmesine karar verilmiştir. Ancak yukarıdaki “Yardım” ın bazı ifadeleri, İtalyan kruvazörünün teorik çiziminin satışının sadece anlaşmanın bir parçası olduğu ve ayrıca İtalyanların Sovyet gemisinin belirli bir projesi için yeni bir teorik çizim oluşturma taahhüdünde bulunduğunu ima etmektedir. Şuna dikkat edin: "... hem de tasarladığımız kruvazör için pervanelerin teorik çizimleri ve çizimleri ..." Ayrıca, "Referans" ın dördüncü bölümünü de okur:
“Şirket, sağladığı ana [avnyh] mekanizmaların güç ve yakıt tüketiminin yanı sıra, çizimlerine ve talimatlarına göre SSCB'de oluşturulan mekanizmaları da garanti ediyor. Ayrıca, geliştirdiği ve şirket mekanizmalarıyla donattığı teorik çizime göre inşa edilen bir geminin hızını da garanti eder. Teminatın maddi ifadesi, sözleşme değerinin% 13'ini (6'in Mayıs ayında 1933'un İtalya-Sovyet anlaşmasına göre) geçmeyen cezalarla belirlenir ”.
Görünüşe göre, 26 kruvazörlerinin teorik tasarımı “Eugenio di Savoia” temel alınarak yapıldı, ancak kimin, Sovyet tasarımcılarının veya İtalyanların kimin yaptığı belli değil.
Ansaldo ile yapılan sözleşmeye göre, İtalyanlar bize sadece elektrik santrali ve tekne çizimlerini sattılar, ancak bunun, 26 kruvazörlerinin oluşturulmasında Sovyet-İtalyan işbirliğini tüketmediği iyi biliniyor: İtalyan uzmanlar, kruvazörün ağırlık özelliklerinin hesaplanmasında bize yardımcı oldu; Ana kalibre aynı zamanda İtalyan yardımı ile tasarlandı. Mussolini'nin gemi yapım şirketlerine ve diğer teknik konulara yönelmiş olabiliriz. Sovyet kruvazörlerinin tasarımının kısa bir tarihçesinin şöyle göründüğü varsayılabilir: ilk HTA'nın (6 000 t, 4 * 180-mm toplar) ortaya çıkmasından sonra, SSCB'nin Montecuu'yu satın almak için aldığı kararlar arasında, en yeni İtalyan kruvazörlerinin tasarımları hakkında bilgi alındı. "Ve asıl kalibrenin üçüncü kulesinin Sovyet gemisine yerleştirildi. Buna göre, yerli tasarımcılar, 6 500 t ile yer değiştiren ve 6 * 180-mm toplarını taşıyan bir kruvazörün taslak tasarımını yarattı ve buna paralel olarak, İtalyanların şasi ve teknik desteğini satın almak için görüşmeler başladı. Mayıs ayında, 1934 Ansaldo ile bir anlaşma imzaladı ve Sovyet tarafı, 7 000'te bir kruvazör oluşturma isteğini ilan etti (burada yerinden edilmede daha fazla artış olması durumunda sigortalı olarak). İtalyanlar teorik tasarımın “Eugenio di Savoia” nın yeni Sovyet gemisinin tasarımına temel teşkil ettiğini düşündü ve ilgili tasarımı - iki iki tabancalı 7-mm taretli 000 180 t kruvazörü için ve 1934-X2UMX-mm taretleri için yarattılar. Avrupa deney havuzlarında "çalıştırın". İtalyanlar teorik bir çizim ile uğraşırken, Sovyet tasarımcıları projeyi yarattılar (Sovyet kruvazörlerinin bölmelerinin iç yapısı, kazan dairelerini ve motor odalarını saymadan değil, yalnızca farklı rezervasyon sistemleri nedeniyle, İtalyanlardan çok farklı). Tabii ki, tasarım ofislerimizi tasarlarken İtalyanlara danışmak için bir fırsat oldu, ancak bunun ne kadar belirsiz olduğu. Sonuç olarak, 1934'in sonunda, İtalyan teorik çizimleri ve Sovyet çalışmalarının, 7 000 T'deki kaliteli bir kruvazör projesinde “birleşmesi” gerekiyordu. Kaza önlendi - sadece USSR, A.A. Florensky, iki tabancalı kulenin üç tabancalı kuleyle değiştirilmesini, kulelerin yeniden tasarlanmasını, gövde yapısını revize etmeyi ve tabii ki, İtalyanlar tarafından yaratılan teorik çizimleri elden geçirmeyi gerektiren ama elbette Sovyet tasarım bürosu neredeyse bağımsız olarak yaptı. Neden İtalyanlara sormuyorsun? Büyük olasılıkla, yükümlülüklerini çoktan yerine getirip kruvazörü müşterinin isteğine göre tasarladıkları ve eğer müşteri aniden ve son aşamada koşulları revize etmeye karar verdiyse, İtalyanlar sorumlu tutulamaz. Aynı zamanda, Sovyet tasarım düşüncesi seviyesi zaten bu sorunları kendi başlarına çözmeyi mümkün kıldı.
Böyle bir karar verdikten sonra, TsKBS-1 uzmanlarının oldukça riskli olduklarına dikkat edilmelidir - İtalyanlar, yalnızca kruvazör bir İtalyan şasisi ile ve İtalyan teorik tasarımına göre inşa edildiğinde, sözleşme hızına ulaşmak için kefil oldu. Buna göre, ikincisinde değişiklik yaptıktan sonra, TsKBS-1 uzmanları kendileri için sorumluluk aldılar, şimdi, sözleşme hızına erişememesi durumunda, İtalyanlar değil sorumlu olan onlardı. Ancak böyle bir başarısızlık için “halkların düşmanlarını” memnun etmek mümkündü.
Yine de kruvazör tipi "Kirov" esas olarak Sovyet gelişimi olarak düşünülmelidir. Elbette, SSCB, İtalya'nın bilgi birikimi ve gemi yapım deneyiminden tam anlamıyla yararlandı ve bu kesinlikle haklıydı. Devrim, iç savaş ve 20 sonundaki ülkenin son derece zorlu ekonomik koşullarında, 30'un başlangıcında, yerli gemi yapım endüstrisi, aslında durgunlaştıramadı. Ve o zamanın önde gelen deniz güçleri teknolojik bir atılım yaptı: 30'lerin kazanları ve türbinleri, Birinci Dünya Savaşı'ndan önce yaratılan her şeyi temelden aştı, orta kalibreli topçu, daha güçlü zırh, vb. Bütün bunlara aynı anda ayak uydurmak son derece zor olurdu (Mümkün olsa da, örneğin, SSCB'de yaratılan Leningrad liderlerinin gücünü hatırlarsak), bu nedenle başkasının deneyimini kullanmak daha haklıydı. Aynı zamanda, SSCB'de Sovyet deniz doktrinine tekabül eden ve diğer güçlerin kruvazörlerine tamamen benzeyen çok özel bir kruvazör türü yaratıldı. Uzun zamandır, ilk Sovyet kruvazörünün HTA'sında belirtilen ön koşulların ne kadar doğru olduğu tartışılabilir, ancak 26 ve 26-bis proje gemilerinin, "sınıf" bağlılıkları hakkında çok fazla tartışmaya neden olan özelliklerinin inkar edilemez olduğu iddia edilebilir.
İkinci Dünya Savaşı sırasında kruvazör "Kirov", fotoğrafın kesin tarihi bilinmiyor
Peki SSCB ne tür kruvazörlere sahipti? Hafif mi ağır mı? Uluslararası denizcilik anlaşmalarıyla tanımlanan 30'te mevcut sınıflandırmaları anlamaya çalışalım.
1922'te, dünyanın en büyük beş deniz gücü (İngiltere, ABD, Japonya, Fransa, İtalya), standart kruvaziyerlerin 10 000 "uzun" (veya 10 160 metrik) ton ile sınırlandırıldığı ve silahların kalibrasyonunun aşılmaması gereken Washington Deniz Anlaşması'nı imzaladı. 203 mm:
Anlaşmanın 11 Maddesi: “Akit taraflar, kendi yetki alanları dahilinde 10 000'i aşan standart bir yer değiştirmeyle, büyük gemiler ve uçak gemileri hariç, diğer sınıfların savaş gemilerini alamaz veya inşa edemezler.”
12 maddesi kuruldu: "Gelecekte ortaya konan gemiler, büyük gemiler hariç, 8 inçten (203 mm) daha büyük bir çapta alet taşımamalıdır."
Bu belgede kruvazörlere yönelik başka bir sınırlama veya tanım bulunmamaktadır. Temelde, Washington Anlaşması savaş gemilerinin ve uçak gemilerinin inşasını sınırlandırmaya çalıştı ve yukarıdaki maddelerin her ikisi de üye ülkelerin kruvazörlerin kefaleti altında savaş gemileri kurmasını önlemeyi amaçlıyor. Ancak Washington Anlaşması, kruvaziyer sınıflarını hiçbir şekilde düzenlememiştir - 203 mm on bin metre küçük veya hafif kruvazörü düşünmek ister misiniz? Devredilemez hakkın. Anlaşma, 10 bin ton üzerindeki bir geminin veya 203 mm'den fazla topçu ile bir geminin savaş gemisi sayılacağını açıkladı. İlginç bir şekilde, ilk İtalyan “Washington” kruvazörü “Trento” ve “Trieste”, 1925 g'de (daha sonra ağır olanlara yeniden sınıflandırılsalar da) döşeme yaparken hafif kruvazör olarak kabul edildi. Dolayısıyla Washington Anlaşması açısından bakıldığında, Kirov sınıfı hafif kruvazörlere güvenle bağlanabilir.
1930'in Londra Deniz Antlaşması farklı. 15 bölümünün 3 makalesinde, silahların kalibresi tarafından belirlenen iki alt sınıf kruvazör kuruldu: birinci alt sınıfta, sırasıyla 155 mm ve daha üstü olan aletlerle birlikte 155 mm üzerinde topçu taşıyan gemiler vardı. Londra Antlaşması’nın Washington Anlaşması’nı iptal etmediği göz önüne alındığında (23 makalesine göre, boşaldı ve 31 Aralık 1936’i geçersiz kıldı), her iki kruvazör alt sınıfı 10 bin ton standart yer değiştirmeden daha büyük olamazdı.
İlginç bir şekilde, Fransa ve İtalya, kruvazörü belirleyen Londra Antlaşması'nın 3 bölümünü imzalamayı reddetti. Tabii ki, konu sınıfta değildi, ancak Fransa ve İtalya'nın üçüncü bölümün 16 maddesi ile kurulan kruvazör, yok edici ve denizaltı tonajı üzerindeki kısıtlamalardan kaçınmaya çalıştıkları gerçeği. Olduğu gibi, anlaşmanın tam metni yalnızca üç deniz gücü tarafından imzalandı - Birleşik Devletler, Büyük Britanya ve Japonya. Bununla birlikte, daha sonra (Rome Pact 1931), Fransa ve İtalya, yine de Londra Deniz Antlaşması 1930'in üçüncü bölümünü tanımaya karar verdiler, ancak 1934'te Japonya, uygulamasından tamamen vazgeçti.
Bu "fırlatma" rağmen, yine de 1930'in Londra Denizcilik Antlaşması'nın dünyadaki kruvaziyerlerin sınıflandırmasını verdiğini varsayabiliriz, ancak bu anlaşmanın 3 bölümünün (diğerleri ile birlikte) Washington Anlaşması'nın hareket ettiği akılda tutulmalıdır. sadece Aralık ayına kadar 31 1936. Bu nedenle, Ocak ayındaki 1'ten başlayarak, uluslararası bir konferansta tekrar toplanıp bir şey bulamazlarsa, ancak toparlarsa ve kimsenin öngöremeyeceğine karar verdiklerinde, hiçbir belge kruvazörün özelliklerini düzenlememiştir.
Bilindiği gibi, SSCB ya Washington Anlaşması’nı ya da Londra’nın 1930 Antlaşmasını imzalamamış ve şartlarını yerine getirmek zorunda değildi ve 26 Sovyet kruvazörlerinin devreye alınması ancak bu antlaşmalar yürürlüğe girdikten sonra gerçekleştirildi (ve gerçekte uygulandı).
Beş büyük denizcilik gücünden sadece üçünün imzalanmasından dolayı, yüzey gemilerinin sınıflarını düzenleyen son savaş öncesi denizcilik anlaşması (yılın Londra Deniz Antlaşması 1936'i) uluslararası olarak kabul edilemez: ABD, İngiltere ve Fransa. Ancak, SSCB konferansa katılmamış olmasına rağmen, daha sonra olmasına rağmen konumunu tanıdı. Bu, Sovyetler Birliği'nin Londra Denizcilik Antlaşması 1937'in sınıflandırmalarına uymayı taahhüt ettiği Anglo-Sovyet Deniz Anlaşması 1936'in sona ermesi sırasında meydana geldi.
Çok "kruvazör" kavramı içinde yoktu. 2 sınıfı büyük topçu savaş gemileri ayırt edildi - büyük savaş gemileri (Başkentler ve Hafif yüzey gemiler). Bunlardan ilki, sırasıyla 2 kategorilerine ayrılmış olan savaş gemileridir:
1), hangi topun üzerine monte edildiğine bakılmaksızın, 1 bin "uzun" tondan daha fazla standart bir yer değiştirmesi durumunda, geminin 10 kategorisinde bir bağlayıcı olarak kabul edildi. Ayrıca, eğer top kalibreleri 1 mm'yi aşarsa, 8'tan 10'a bin "uzun" tonluk bir yer değiştirmesi olan gemiler 203 kategorisine aitti;
2 kategorisinin 2 kategorisindeki savaş gemileri, standart olarak 8 bin "uzun" tondan daha az olan, ancak 203 mm'den fazla topçu olan gemilerle ilgiliydi.
8 KT'den ne tür bir savaş gemisi daha azdır? Muhtemelen, bu şekilde, kıyı savunma savaş gemilerini ayrı bir alt sınıfa ayırmaya çalıştılar.
Hafif yüzeyli gemiler, 10 bin "uzun" tondan fazla olmayan standart bir yer değiştirmeye sahipti ve 3 kategorilerine ayrıldı:
1) silahları 155 mm'den büyük olan gemiler;
2) silahları 155 mm'ye eşit veya daha az olan ve standart yer değiştirmeleri 3 bin "uzun" tonu aşan gemiler;
3), silahları 155 mm'ye eşit veya daha az olan ve standart yer değiştirmeleri 3 bin "uzun" tonu aşmayan gemiler.
Bazı kaynaklarda, ikinci Londra'nın hafif kruvazörlere farklı bir tanım verdiğini ve bunların topçu kalibre 155 mm'yi geçmeyenlerin ve standart yer değiştirme - 8 bin "uzun" tonu olarak kabul edildiği belirtildi. Ancak sözleşmenin metnine bakılırsa, bu bir hatadır. Gerçek şu ki, Londra’nın 1936 Antlaşması’nın birinci kategorideki “Hafif Yüzey Gemileri” in inşaatını yasakladığı (yani, 155 mm üzeri araçlar ile) ve 2 kategorisinin oluşturulmasına izin verilen, ancak bu gemilerin standart olarak yer değiştirilmemesi şartıyla 8 bini aşan "uzun" tonları. yani eğer bazı güçlerin, 8'tan 10'a bin tonla 155 bin topçu ile yer değiştirmesi durumunda, sözleşmeyi imzalarken, hafif (ikinci kategori) hafif olarak kabul edildi, ancak sözleşmenin sona ermesine kadar, 8 bin yerinden üzerinde hafif kruvazör inşa etmek yasaklandı.
Peki ya "Kirovs"? Açıkçası, sözleşmenin mektubuna göre, 26 ve 26-bis projelerinin kruvazörleri ağır kruvazörlerdir (ilk Hafif Yüzey Gemileri kategorisi). Bununla birlikte, küçük standart yer değiştirme (26 projesinin kruvazörleri için - 7880 metrik ton), inşaat için izin verilen sınırlardaydı. Bu nedenle, Anglo-Sovyet Denizcilik Anlaşmasını kabul etme sürecinde, SSCB İngiltere'ye yeni Sovyet kruvazörlerinin hafif olduğunu ve 8 bin "uzun" tondan daha az yer değiştirdiğini, ancak aynı zamanda 180-mm silahını taşıdığını bildirdi.
Temelde, kruvazörlerimiz için “hakikat anı” geldi: gerçekten önde gelen deniz güçlerinin inşa ettikleri her şeyden gerçekten farklıydılar ve seyirdeki “sıralar tablosundaki” konumları belirsiz kaldı. Ancak şimdi hafif veya ağır olup olmadıklarına karar vermek gerekliydi (daha doğrusu, 1936 Londra Antlaşması’nın birinci veya ikinci “hafif savaş gemileri” kategorisine mi ait olduklarına) ve soru son derece önemliydi. Gerçek şu ki eğer 26 proje kruvazörleri ağır olarak tanınırsa, Londra'nın 1936 Antlaşması uyarınca inşaatlarının yasaklanmış olması gerekir. SSCB'nin yapım aşamasında olan dört kruvazörü sökmeyeceği açıktır, ancak gelecekte bu tür gemilerin döşenmesini yasaklamak ya da 180-mm silahlarının 152-mm ile değiştirilmesini talep etmek mümkündür. SSCB'nin o sırada 152-mm topçu bulundurmadığı gerçeğine yapılan atıflar dikkate alınmamalıdır, çünkü aynı İngiltere en azından hazır toplar ve taretler en uygun fiyata bile olsa bazı çizimler sağlayabilir.
Gelecekte ne olduğunu tam olarak anlamak için aşağıdakileri göz önünde bulundurmanız gerekir. O zaman, İngiltere ekonomisi hızla büyümekten uzaktı ve yeni deniz silahlanma yarışı bunun için harap oldu. Bu nedenle İngilizler, tüm sınıfların savaş gemilerinin miktarını ve kalitesini sınırlayan uluslararası anlaşmalar yapmak için çok istekliydiler. Ancak bu şekilde İngiltere, önde gelen deniz gücü olarak kalabildi (yalnızca ABD ile eşliği kabul ediyor).
Bununla birlikte, İngiltere'nin çabaları boşuna kayboldu: İtalya ve Japonya yeni bir antlaşma imzalamak istemediler ve bu nedenle İngiliz, Fransız ve Amerikalılar kendilerini icat ettikleri kısıtlamaların sadece kendilerine değil, muhtemel rakiplerine uygulayamadıkları bir konumda buldular. Bu İngiltere'yi, ABD'yi ve Fransa'yı dezavantajlı hale getirdi, ancak yine de yaptılar ve Japonya ile İtalya'nın fikrini değiştirip Londra'nın ikinci Antlaşması'na katılacağı umudum vardı.
Aynı zamanda, Anglo-Sovyet anlaşması 1937 yalnızca İngiltere ile SSCB arasında sonuçlandı. Ve eğer bu anlaşmanın bir şekilde 1936'in Londra Deniz Antlaşması'na aykırı olacağı ortaya çıktıysa, Birleşik Devletler ve Fransa, onlar için karlı olmayan anlaşmayı derhal feshetme hakkına sahip olacaklardı. Dahası, İtalya ve Japonya, İngiltere’nin önde gelen deniz ülkelerini aynı şartlar için ikna ettiğini, ancak daha sonra bunların ardında, uluslararası anlaşmaların başlatıcısı olarak, hiçbir şeyin güvende olmadığını ve bunun güvencenin olmadığını söyleyerek, bu tür bir ihlali etkili bir şekilde kullanabilir. can. Daha da kötüsü, aynısı kısa bir süre önce (1935'te) İngiltere ile bir denizcilik anlaşması imzalamış olan ve sonuncusunun liderinin halkına büyük bir siyasi zafer olarak sunmaya çalıştığı Almanya tarafından da yapılabilirdi.
Başka bir deyişle, eğer İngiltere, SSCB ile bir deniz anlaşması imzalarsa, bir şekilde Londra 1936 Antlaşması'nı ihlal ederse, deniz silahlanmasını sınırlandırma alanındaki tüm siyasi çabalar toz olurdu.
İngiltere, inşaat için izin verilen "Kirov" tipi kruvazörleri düşünmeyi kabul etti. Bu nedenle, İngiliz jürisi, 180 mm kalibreye rağmen, 26 ve 26-bis projesinin Sovyet gemilerinin hala hafif kruvazör olarak kabul edilmesi gerektiğini kabul etti. Aynı zamanda, İngilizler yalnızca bir tane, oldukça makul bir koşul ortaya koydu: bu gemilerin sayısını ağır kruvazör kotalarıyla sınırlamakta ısrar ettiler. SSCB yedi adet 180-mm gemi inşa etme hakkını aldı - yani. Fransa'dan, filosunun Anglo-Sovyet anlaşması uyarınca SSCB filosuyla eşitlendiği Fransa'dan 203-mm kruvazörleri olduğu kadar. Bu mantıklıydı, çünkü inşa edilmesine izin verilen Kirov tipi kruvazörlerin sayısı sınırlı olmamışsa, SSCB'nin İngiltere, Fransa ve ABD'den daha güçlü hafif kruvazör yapma hakkı kazandığı ortaya çıktı.
İlginç bir şekilde, ne ABD, ne Fransa, ne de dünyadaki hiç kimse böyle bir kararı protesto etmeye çalışmamış ve 26 ve 26-bis'in kruvazörlerinin mevcut anlaşmaların ihlal edildiğini düşünmemiştir. Bu nedenle, uluslararası topluluk İngilizce yorumlama ile anlaştılar ve fiili olarak Kirov gibi kruvazörlerin ışık olduğu anlaşıldı.
Bir soru var. Eğer Sovyet deniz bilimi ve uluslararası toplum, 26 ve 26-bis projelerinin kruvazörlerini tanıdıysa, modern tarihçilerin bunları ağır alt sınıflara dönüştürmenin temeli nedir? Yine 155-mm kalibreli Londra Antlaşması'nın aynı mektubu? Ve inç başına bu parametrenin fazlası otomatik olarak "Kirovs" ağır kruvazör yapar? Öyleyse, Sovyet kruvazörlerini farklı bir bakış açısıyla sınıflandırma sorununu ele alalım.
Washington'un kruvazör kısıtlamalarının - 10 bin ton ve 203-mm kalibreli - bu gemi sınıfının evrimi sonucu ortaya çıkmadığı, ancak genel olarak tesadüfen - Washington anlaşmalarının imzalanması sırasında, İngiltere'nin filosundaki en son kruvazörlere sahip olduğu bilinmektedir. Güverte tesislerinde yedi adet 9,8 mm tabanca ile 190 bin ton ve İngiltere'nin yeni inşa edilen gemileri hurdaya göndermeyeceği açıktı.
O zamanlar en büyük modern kruvazörlerdi ve Washington kısıtlamaları tam olarak bu gemilere yönelikti. Ancak Hawkins, tüm yeniliklerine rağmen, dünkü gemi yapımıydı. Yaklaşımda tamamen yeni tür gemiler vardı, ana kalibre taret topçusu, daha fazla güverte tesisatı tartıyordu. Aynı zamanda, Hawkins hafif kruvazörlere avcı olarak inşa edildi ve bu nedenle 152 mm hafif kruvazör mermileri dışında gemiyi kaplayabilen aşırı derecede koruma sağladılar. Ancak “Washington” u on binde biri inşa etmek için sırasıyla koştu, savaşta kruvazörlerle buluşma sorunu ciddi biçimde ortaya çıktı ve bu da 203 mm'lik mermilerden yeterli koruma gerektirdi.
Çok hızlı bir şekilde, dünyanın her yerindeki gemi üreticileri, 203 10 deplasman metrik tonlarında uyumlu bir gemi yaratılmasının imkansız olduğuna inanıyorlardı - hızlı hareket ediyorlardı, ancak neredeyse korunmasız gemiler elde ediliyordu. Ardından dünyanın neredeyse bütün filoları dolandırıcılığa gitti - bir ya da iki bin tonluk bir yer değiştirmeyle ilgili Washington ve Londra anlaşmalarını ihlal ederek gemilerinin performans özelliklerini güçlendirdiler. İtalyan "Zara"? Standart yer değiştirme - 160 11 ton. "Bolzano"? 870 11 ton. Amerikalı "Wichita"? 065 10 ton. Japonca "Nati"? 589 11 ton. "Takao"? 156 11 ton. "Hipper"? Genellikle 350 14 ton!
Yukarıdakilerin hiçbiri (ve bu listede bahsedilmeyen diğerleri), mevcut uluslararası sınıflandırmaya göre bir kruvazör değildir. Hepsi 10 000 "uzun" (10 160 metrik) tonun üzerinde standart bir yer değiştirmeye sahip, hepsi ... savaş gemileridir. Bu nedenle, sözleşmenin mektubuna odaklanmak, elbette, 26 ve 26-bis projelerinin Sovyet kruvazörlerini ağır olarak tanıyabilir. Ancak bu durumda, tamamen farklı sınıflardaki gemileri karşılaştırmak tamamen anlamsızdır; bunlar, Londra Deniz Antlaşması 1936'in bakış açısına göre ağır kruvazör Kirov ve Zara ya da Amiral Hipper savaş gemisidir.
Soru hindiba değil, uluslararası anlaşmaların ihlali durumlarının tamamen aynı olması. Sovyetler Birliği'nde bir hafif kruvazör tasarlandı, ancak 180-mm kalibreli görevlerine daha iyi yanıt verdiği ve bu nedenle de uluslararası sınıfa göre hafif kruvazörün sınırlarını aştığı kabul edildi. İtalya'da ağır kruvazör "Zara" yı tasarladı ve onu daha dengeli hale getirmek için, aynı uluslararası sınıfa göre ağır kruvazörün sınırlarını aşan yer değiştirmeyi arttırdı. Neden "Kirov" kruvazörünü bir sonraki kruvazör alt sınıfına aktarmak zorundayız, ama aynı zamanda "Zara" yı sınıfında bırakalım.
Devam edecek ...