shutterstock.
1928'de İskoç mikrobiyolog Alexander Fleming, stafilokok bakterilerini incelerken petri kaplarındaki küfün büyümesini engellediğini fark etti. Deney yaptı ve ilk antibiyotik olan penisilinin keşfine yol açtı.
1945'te mühendis Percy Spencer, bir radar sistemi geliştirmeye çalışırken, bir eriyen çikolata yeni bir vakum tüpü açıldığında çok hızlı bir şekilde. Tüpü, yine ısınan diğer nesnelere doğrulttu. Bu, mikrodalga fırının ortaya çıkmasına neden oldu.
Bu örneklerden alınacak ders, büyük keşiflerin ve yeni icatların tesadüfen ortaya çıkabileceğidir. Ayrıca önemli olan Fleming ve Spencer'ın deney yapmak için zamanları olmasıydı.
Bu, modern organizasyonlarda çalışan insanların genellikle sahip olmadığı bir lükstür. Tüm odak, verimlilik ve performans hedeflerine ulaşmaktır. Denemek için bolluk ya da hata yapmak ve onlardan öğrenmek için yer yok.
Yıllar boyunca, deney yapmaktan hoşlanmayan birçok iş lideriyle konuştum. İşlerin yapılma şekline bağlı kalmaya kesinlikle inanırlar. Bu, özellikle alt satırdan doğrudan sorumlu yöneticiler arasında yaygındır. Astlarının yeni şeyler denemelerini değil, kendilerinin belirlediği görevlere odaklanmasını isterler.
Biraz anlaşılabilir. Daha iyi performans, yöneticilerin ücret ve terfi beklentilerini iyileştirir. Ancak maliyet, yaratıcılık ve yenilik için organizasyonel fırsatları sınırlandırıyor.
Başarısızlık korkusu örgüt kültürünü etkileyebilir
Bunun grafik bir örneği Rusya'nın Ukrayna'yı işgalinde yaşanıyor.
Rus ordusunun büyük gafları, düşük moral, yolsuzluk ve yetersiz lojistik destek gibi faktörlere bağlandı. Ancak aynı derecede önemli olan, inisiyatifi caydıran bir organizasyon kültürüdür.
The New York Times gibi rapor ettiDüzinelerce Amerikalı, NATO ve Ukraynalı yetkiliden elde edilen kanıtlar, riskten son derece kaçınan kıdemli Rus ordusu subaylarının, yerinde karar verme yetkisine sahip olmayan genç, deneyimsiz askere alınmış askerlerin ve kararsız bir askerin portresini çiziyor. karar vermesine de izin verilmeyen görevli subaylar.
2017 kitabının yazarları Michel Domsch ve Tatjana Lidokhover'a göre, bu daha genel olarak Rus örgüt kültürünün bir özelliğidir. Rusya'da İnsan Kaynakları Yönetimi. “Rus'un başarısızlığa ve hata yapmaya yönelik kaygısını ve olumsuz tutumunu” tanımlıyorlar. Bir gurbetçi iş adamının onlara söylediği gibi:
E-posta ile son alın
Bu tutum, aynı zamanda, sert gerçeklerden kaçınmak ve sevilmeyen bir haberci olmaktan kaçınmak için kötü haberlerin saklanmasında da kendini gösterebilir.
Başarısızlık ve icat 'ayrılmaz ikizlerdir'
Bir ürün yapmanın veya bir hizmet sağlamanın kömür yüzündeki çalışanlar, genellikle belirli şeyler hakkında bir yöneticiden daha fazla bilgi sahibidir. Verimsizlikleri ve israfı görüyorlar, müşteri şikayetleriyle ilgileniyorlar.
Onları yenilik hakkında düşünmeye dahil etmek ve işleri yapmanın yeni yollarını denemek, gelişme olasılığını artırır. Bu nedenle büyük kuruluşlar, çalışanlarını her düzeyde güçlendirmek ve onları fikir üretmeye katılmaya teşvik etmek için büyük çaba harcarlar.
Çalışanları güçlendirme konusunda tanınmayan şirketler bile deney yapmanın değerini anlıyor.
Örneğin, Uber'de deneyler, müşteri deneyimini iyileştirmenin merkezinde yer alır.
Araç paylaşım şirketi kesinlikle “algoritmik yönetimtaşeronların uygulamaları ve muameleleri. Ancak başarısı, çalışanları yeni ürün özellikleri önermeye teşvik etmesinden de kaynaklanmaktadır.
Bir başka deney şampiyonu, Amazon'un kurucusu ve CEO'su Jeff Bezos. Yine, şirketi sendika karşıtı olduğu biliniyor - ancak 2015 yılında hissedarlara yazdığı bir mektupta bunu söyledi mi:
Dünyada başarısız olmak için en iyi yer olduğumuza inanıyorum (birçok pratiğimiz var!) ve başarısızlık ve icat ayrılmaz ikizlerdir. İcat etmek için denemeniz gerekir ve eğer bunun işe yarayacağını önceden biliyorsanız, bu bir deney değildir. Çoğu büyük kuruluş, buluş fikrini benimser, ancak oraya ulaşmak için gerekli olan başarısız deneyler dizisine katlanmak istemez.
Çalışanları gevşetmek ve proaktif olmalarına izin vermek, bazı hataların yapılacağı anlamına gelir. Önemli olan, ortalama olarak yeni keşiflerin ve yeni yaklaşımların faydalarının maliyetlerinden daha ağır basmasıdır.
Her şey yolundayken deney yapmak, "bozuk olmayanı tamir etme" düsturuna aykırı görünüyor. Ancak başarılı işletmeler ve kuruluşlar, işler sarpa sardığında çaresizlikten değil, sürekli deneyler yaparlar.
Bu yüzden kendinizi ve diğerlerini biraz gevşek bırakın. Başarısız olmak sorun değil. Bir deney beklenen sonuçları verirse, yalnızca zaten bildiklerimizi doğrular. Ancak deney başarısız olduğunda yeni bir şey öğreniriz.