Eşzamanlı kontrast, iki farklı rengin birbirini etkileme biçimini ifade eder. Teori, bir rengin, ikisi yan yana yerleştirildiğinde diğerinin tonunu ve tonunu nasıl algıladığımızı değiştirebileceğidir. Gerçek renklerin kendisi değişmez, ancak onları değiştirilmiş olarak görüyoruz.
Eşzamanlı kontrast kuralı
Fransız kimyager Michel Eugène Chevreul, eşzamanlı kontrast kuralını geliştirdi. İki renk birbirine yakınsa, her birinin bitişik rengin tamamlayıcısının tonunu alacağını savunur.
Bunu anlamak için, belirli bir rengi oluşturan temel tonlara bakmalıyız. Bruce MacEvoy, "Michel-Eugène Chevreul'un 'Renk Uyumu ve Kontrast İlkeleri' 'adlı denemesinde koyu kırmızı ve açık sarı kullanan bir örnek veriyor. Açık sarının görsel tamamlayıcısı, koyu mavi-mor ve koyu kırmızı, açık mavi-yeşildir.
Bu renkler yan yana çiftler halinde görüntülendiğinde, kırmızı daha çok bir menekşe tonuna ve sarı daha yeşil görünecektir. MacEvoy ekliyor: "Aynı zamanda, Chevreul bu etki konusunda net olmasa da, donuk veya nötre yakın renkler doymuş renkleri daha yoğun hale getirecek."
En yoğun eşzamanlı kontrast, başlangıçta tamamlayıcı olan renklerdir, çünkü bu, aşırı renk tekerleği uçlarının yan yana gelmesidir.
Pratik kurallar:
- Açık olanın yanına koyulan koyu renk ikisinin de daha parlak görünmesini sağlar.
- Aydınlığın yanında karanlık, parlak olanı daha parlak gösterir.
- Işığın yanında koyu, ışığın daha açık ve koyu görünmesini sağlar.
- Soğuk renklerin yanına yerleştirildiğinde daha sıcak renkler daha sıcak görünür.
- Soğuk renkler, sıcak olanların yanına yerleştirildiğinde daha soğuk görünür.
- Sessiz bir rengin yanındaki parlak bir renk, sessiz olanın daha mat görünmesini sağlar.
- İki renk benzer parlaklığa sahipse, yan yana yerleştirildiklerinde ikisi de daha az parlak görünür.
Eşzamanlı kontrastın kökenleri
Eşzamanlı karşıtlık ilk kez 19. yüzyılda Chevreul tarafından renk teorisi üzerine 1839'da yayınlanan (1854'te İngilizceye çevrildi) "The Principle of Harmony and Contrast of Colors" adlı ünlü kitabında tanımlandı.
Kitapta Chevreul sistematik olarak renk ve renk algısını inceledi ve beynimizin renk ve değer ilişkilerini nasıl algıladığını gösterdi. MacEvoy yaklaşımı şöyle açıkladı:
"Gözlem, deneysel manipülasyon ve iş arkadaşları ve müşterileri üzerinde uygulanan temel renk gösterileri yoluyla Chevreul, renklerin eşzamanlı kontrastına ilişkin temel" yasasını "tanımladı: Zaman zaman, eşzamanlı kontrast, eşzamanlı renk kontrastı veya eşzamanlı renk olarak adlandırılır.
Van gogh'un eşzamanlı kontrast kullanımı
Eşzamanlı kontrast, tamamlayıcı renkler yan yana yerleştirildiğinde en belirgindir. Van Gogh'un "Cafe Terrace on the Place du Forum, Arles" (1888) resminde parlak mavi ve sarı portakalları veya "Night Cafe in Arles" (1888) 'de kırmızılar ve yeşilleri kullandığını düşünün.
Van Gogh, kardeşi Theo'ya yazdığı bir mektupta, "Arles'daki Gece Kafesi" nde tasvir ettiği kafeyi "ortasında yeşil bir bilardo masası, turuncu ve yeşil ışıltılı dört limon sarısı lamba ile kan kırmızısı ve donuk sarı" olarak tanımladı. Her yerde en farklı kırmızıların ve yeşillerin bir çatışması ve kontrastı var. " Bu zıtlık, sanatçının kafede gözlemlediği "insanlığın korkunç tutkularını" da yansıtıyor.
Van Gogh, güçlü duyguları ifade etmek için tamamlayıcı renklerin eşzamanlı kontrastını kullanır. Renkler birbiriyle çatışarak rahatsız edici bir yoğunluk hissi yaratır.
Sanatçılar için bu ne anlama geliyor
Çoğu sanatçı, renk teorisinin çalışmalarında çok önemli bir rol oynadığını anlıyor. Yine de, renk tekerleğinin, tamamlayıcıların ve uyumların ötesine geçmek çok önemlidir. İşte bu eşzamanlı kontrast teorisinin devreye girdiği yer burasıdır. Renklerin, tamamlayıcıları ile renklendirilmiş bir gölge oluşturduğunu unutmayın; bu nedenle, palete uyumlu bir görünüm için, yan yana renklerin aynı renk tonu aralığında olmasını isteyeceksiniz. . Bir rengin daha açık görünmesi için yanına koyu bir renk koyun ya da tam tersini yapın.
Bir dahaki sefere bir palet seçerken, bitişik renklerin birbirini nasıl etkilediğini düşünün. Renkleri tuvale koymadan önce birlikte nasıl görüneceğini test etmek için ayrı kartlara her renkten küçük bir renk örneği boyayın. Her bir rengin nasıl değiştiğini görmek için bu kartları birbirine yaklaştırın ve uzaklaştırın. Bu, etkiyi beğenip beğenmeyeceğinizi veya işin kendisine bir renk veya karışım koymadan önce ek renklendirme gerekip gerekmediğini öğrenmenin hızlı bir yoludur.
Lisa Marder tarafından düzenlendi
kaynaklar
MacEvoy, B. "Michel-Eugene Chevreul'un 'Renk Uyumu ve Kontrast İlkeleri.'" 2015.
Yale Üniversitesi Sanat Galerisi. "Sanatçı: Vincent van Gogh; The Night Cafe." 2016.