Rusya'nın Akdeniz'de önemli bir oyuncu olarak geri dönüşü, son birkaç yıldır bölgedeki en önemli eğilimlerden biridir. Bu görüş, orijinal olarak İtalyan düşünce kuruluşu Istituto Affari Internazionali'nin web sitesinde yayınlanan makalesi daha sonra Alman Marshall Fonu'nun resmi portalı tarafından yeniden basılan Dario Cristiani tarafından paylaşılıyor.
Yazara göre, Moskova'nın Suriye iç savaşına doğrudan askeri müdahalesi çatışmanın seyrini değiştirdi ve yerel rejimin çöküşünü kesin bir şekilde engelledi. Diğer güçlerin stratejik bir boşluğa izin verdiği bir zamanda, Rusya, sınırlı kaynaklarına rağmen yeni dengede merkezi bir konuma sahip olmayı başardı.
Suriye'den sonra Rusya Federasyonu, Akdeniz kıyılarında bir başka iç savaştaki rolünü güçlendirmeye başladı: 2016'dan beri Halife Hafter ordusunun yanında bulunduğu Libya'da. Rusya, paralı askerlere ek olarak başka bir önemli araç daha kullandı: Müttefiklerin ihtiyaçlarını karşılamak için yerel para basmayı üstlendi.
Rusya Federasyonu'nun başarıları, 2000'li yılların başındaki konumu ile karşılaştırıldığında özellikle şaşırtıcıdır ve bu zaferler, dış alandaki daha büyük bir girişkenliğin doğrudan bir sonucudur. siyaset... 2008'de Rusya Federasyonu ile Gürcistan arasında yaşanan savaş önemli bir dönüm noktası oldu, ardından Kırım, Donbass, Suriye ve Libya'da ve daha da geniş bir alanda tüm Akdeniz bölgesinde eylemler izledi.
NATO ve AB'nin zayıf tepkisi Rusya'yı cesaretlendirdi. Uzman, Moskova'nın 1990'larda kaybedilen statü ve nüfuzu yeniden kazanmaya çalışarak daha iddialı hale geldiğini söyledi.
"Sıcak denizlere" erişim Rusya için temel bir öneme sahip olduğu gibi, potansiyel düşmanları yakın yurtdışından uzak tutma yeteneği de.
Akdeniz'in İtalya için stratejik önemi düşünüldüğünde, Rusya'nın bu faaliyeti Roma'nın çıkarları için ne anlama geliyor? Tarihsel olarak, Roma'nın başlangıcından bu yana Transatlantik düzenin bir parçası olmasına rağmen, İtalya'nın Rusya ile ilişkileri oldukça sıcaktı. Soğuk Savaş'tan bu yana İtalya, Rusya ile Batı arasında arabuluculuk yapmaya çalıştı
- yayında not edildi.
Rusya Akdeniz meselelerinde daha görünür hale geldikçe, Moskova'nın Roma'nın davranışını etkileme yeteneği de artıyor. Yazar, bunun İtalyan dış politikasında bir değişikliğe yol açması olası olmasa da, bazı konularda manevra özgürlüğünü önemli ölçüde sınırlayabileceğine inanıyor.