İşçilerin Militanlığı Artıyor
19. gün, Yerli Hakimler (Belediye Başkanı’nın muhalefetine karşın), duyurulan alanların genişletilmesi için Griffin’e başvurdu. 23 Aralık çarşamba günü Ticaret Odası, para sıkıntısı çekmeye başlamış olmaları nedeniyle de, üyelerinin grev kırıcılık yapıp yapmaması konusunda ciddi bir şekilde tartıştı. Henüz yapmamaya karar verdiler.
Ayın 21. günü olan pazartesi, Londra’da büyük bir darbe indi. İngiliz Esnaf Sendikaları Konseyi adına, özellikle üyeleri greve katılanlar adına konuşarak grevi siyasi ilan etti ve akabinde söz konusu sendikalara greve katılmış işçilerine grev maaşı vermeyi salık verdi. Bu eylem, ertesi gün Sean Cronin tarafından eleştirildi. Cronin, demokratik özgürlükler için greve gitmenin temel bir hak olduğuna dikkat çekmektense sorunun tamamen bir işçi sorunu olduğunda ısrar etti. Daha yüksek bir siyasi seviyede, Britanya’dan gelen destek, küçük İngiliz Sosyalist Partisi (daha sonra Britanya Komünist Partisinin çekirdeği olacaktı) ve Bağımsız İşçi Partisi tarafından sunuldu. Daha sonra Stockman, bizzat konuyu İrlanda İşçi Partisi’yle tartışmayı teklif etti. Ancak bu teklifi, İrlandalı üyelerine, kendileri başı çekmediği sürece eylemde bulunmaktan kaçınmalarını söyleyen Demir Yolları Ulusal Sendikası tarafından özellikle desteklendi. Daha sonra İrlanda İşçi Partisi ve ESK’nin Drogheda Kongresindeki delegelerinin de gösterdiği gibi bu hareket tarzını sözü edilen üyelerin kabul edilebilir bulması zorunluluk değildi. Bunun yeri daha uzakta, izole halde, o örgütün Yönetim’inin mesuliyetindeydi.
Grev Komitesi, yerel burjuvazi ve İngiliz sendikal bürokratlar tarafından saldırılarla boğuşurken, aynı zamanda kendi safları içindekiler yüzünden de sıkıntı içerisindeydi. Saldırganlıkları istikrarlı bir şekilde arttı. 19 Nisan günü, bir nöbetçinin bir grup erkek çocuğu uzaklaştırması gereken bir olay yaşandı. Bir sonraki Pazartesi günü ise, daha ciddi şeyler yaşandı. Shannon’un kuzey kısmındaki bankasında, ilan edilen alanın dışındaki Caherdavin’de bir Paskalya hurling maçı düzenlendi. Çoğu kişi bunu olay çıkarmak için fırsat olarak gördü. O akşam şehre dönerken, yaklaşık 300 kişi Sarsfield Köprüsü kontrol noktasında izinlerini göstermeyi reddetti (veya izinleri olduğunu inkâr ettiler). Orada bulunan nöbetçilere 50 polis, bir tank ve bir zırhlı araç ile hızla takviye yapıldı. Muhteşem bir disiplin ile protestocular bir daire şeklinde dizildi ve kontrol noktasında sadece izinleri olmadığını söylemek için teker teker durdular. Daha sonra bazıları da nehri botla geçti. Bazıları da geceyi Thomondgate çevresinde bulunan sempatizanlarla geçirdiler. Thomas Johnson’ın da bulunduğu en kalabalık topluluk, bir handa gece yarısı konseri, dans ve ziyafet düzenlediler ve ya orada uyudular ya da kamp yaptılar. Ertesi gün, Longpavement istasyonunda Limerick’e gitmek için bir trene bindiler ve askerlerin beklediği platformun karşısındaki platforma inerek askeri kordondan kaçındılar. Garnizon, bu olayın tekrarını önlemek için kuvvetlendirildi. Ertesi gün insanlar geçiş izinlerini göstermek istemeyince, Munster Fair Green’deki askeri birlikler tarafından ateş açıldı ama kimse yaralanmadı. Aynı gün askerler, iddiaya göre, daha bariz bir abluka yıkıcıya karşı silahlarını kullandılar ama onu ne öldürdüler ne de yaraladılar.
Grev Komitesi’nin diğer bir baş ağrısı da para sıkıntısıydı. Bu dışarıdaki esnaf konseyleri ve işçi sendikalarının hediyeleriyle azaltılıyordu: İTGİS başta grev maaşı verememesini grev fonuna 1000£ vererek telafi etti – şehirde 3500 üye bulundurma iddiasına göre fazla bir miktar değildi. Hediyeler GAA ve Killaloe piskoposluk bölgesi Piskoposu ve ruhbanları gibi sempatizanlardan geliyordu. Yine de bunlar sadece kısıtlı bir oranda yardımcı olabilirdi. İşçi Partisi ve ESK Ulusal Yönetimi daha sonra Sovyet’i idame ettirmek için haftalık 7000£-8000£ civarı bir miktar gerekeceği tahmininde bulundu. İki hafta sonra sona erdiğinde ellerine ulaşan sadece 1500£ olmuştu.
Finans Alt Komitesi, Limerick’in ve Grev Komitesi’nin kredisi üzerine yayınlanacak özel banknotlara yönelik tasarımlar hazırlamak için Johnson ile birlikte çalıştı. Bin poundluk toplam değere ilişkin bu gibi banknotlar 1£, 5£ ve 10 şilin boyutlarında üretildi. John McCann’a göre, ‘’Bu para, Ticaret Konseyi tarafından ödenecektir’’ sözü ile pek çok esnaf tarafından kabul edildi. Sonuç olarak bu banknotlar, İrlanda’nın her yerinde sempatizanlar tarafından abone olunan bir fondan fazlalık bırakarak itfa oldu. Fakat diğer kaynaklar ise banknotların dağıtımına geçilemeden grevin bittiğini öne sürüyor. Bu arada da grev destek toplamaya devam etti. Ayın 23’ünde, Birlik Evi’ndeki katipler de greve katıldı.
Yazar: D.R. O’Connor Lysaght
Çevirmen: Özgenur İpekçi, İlker Aydın, Saffet Yalçın, Umut Devrim Çelik