Urugay’daki diktatörlük dönemlerinde Tito Selavo, “özgürlük” adı verilen hapishanede, birtakım resmi belgeleri görüp kopya çekmeyi başarmıştı. Bunlar ceza kurallarını belirleyen kurallardı: Gebe kadın ve kuş resmi çizmek ve resimlerinde kadınla erkeği bir arada göstermek suçu işleyenlerin ve çiçekli havlu kullanırken yakalananların cezası hücre tecritiydi. Kafası hapishanedeki gibi sıfır numara tıraş edilmiş bir mahkum “yemekhaneye dağınık saçla” girdiği için cezaya çarptırılmıştı. Bir başkası da kafasını kapının altından uzattığı gerekçesiyle. Oysa o kapının altından ancak bir milimetrelik bir ışık geçebilirdi. “Orduya ait bir köpekle dost olmaya kalkışan” mahkûm gibi silahlı kuvvetlere ait olan bir köpeğe hakaret eden mahkumun kaderi de hücre hapsiydi. Bir başka mahkûm da “hiç nedensiz köpek gibi havladığı için” ödüle layık görülüyordu.
Kucaklaşmanın Kitabı, Eduardo Galeano, sayfa 63