19.11.2008 - 01:00 | Son Güncelleme: 19.11.2008 - 01:00
Ben adam olmam baba!
Tamer otelden ayrıldıktan sonra hemen eve dönmedi. Uzun bir süre yürüdü. Sanki havasız kalmış gibi nefes almakta zorlanıyordu.
Tamer otelden ayrıldıktan sonra hemen eve dönmedi. Uzun bir süre yürüdü. Sanki havasız kalmış gibi nefes almakta zorlanıyordu. Şevvalin kendisini son derece olgun bir şekilde karşılaması ve konuşması etkilemişti Tameri. Ama onun, bu olgunluğunu görünmez bir duvar ile sınırladığı da son derece belliydi. Tamer onunla yalnız kalmaya cesaret edecek durumda hissetmiyordu kendisini. Garip bir çekingenlik yaşıyordu. Ezik, çaresiz, suçlu ve korkaktı karısının karşısında. Buram buram bütün hücrelerinde hissetmişti bu duyguları. Eve geldiği zaman gece yarısını çoktan geçmişti. Usulca salona girdi ve karanlıkta babasının onu beklediğini gördü. İrkilmişti: - Daha yatmadın mı baba? - Seni bekledim oğlum. Nasılsın? Omuzlarını kaldırdı Tamer, tam karşıdaki koltuğa oturdu. - Şevvali gördüm baba! Otele gittik Hazalla... Haydar Bey başını salladı: - Kapıdan girdiğin zaman anlamıştım onu gördüğünü. - Bana ızdırap çektiriyor sanki. Bilinçli yapmadığını biliyorum; ama nedense kendimi rahat hissetmiyorum. Sonra kendi kendine söylendi: - Yıllardır kendimi rahat hissetmiyorum aslında... Haydar Bey hafifçe öksürdü: - Senin bir sorumluluğun var artık Tamer, göz ardı edemeyeceğin bir sorumluluk. Kızın... Dünyalar güzeli bir yavrun var. Bence hayata bir yerden başlamalısın artık. Ne kadar geç kaldın oğlum, ne kadar zaman yitirdin! Tamer ıslak gözlerle baktı babasına: - Biliyor musun baba, korkularımı hâlâ pişmanlıklarımın ardında saklamaya uğraşıyorum. Ben adam olmam... Haydar Bey yerinden kalkıp onun yanına gitti. Başını okşadı titreyen parmaklarıyla: - Bir yerden başla be oğlum, o kadar da zor değil... - Korkuyorum, yanlış yapmaktan, başaramamaktan korkuyorum. Hiçbir şey için çaba sarf etmedim ki hayatımda. Her şeyim birileri tarafından halledildi. Ne kadar haklıydın baba bazı şeylerde. O zaman sana öfkeleniyordum. Ama çok haklıydın. Haydar Bey yutkundu: - Çok uğraştım be Tamer seninle. Seni ayakları yere basan bir adam gibi yetiştirmek için çok uğraştım oğlum... Tamer dudaklarını ısırdı. Babasının göğsüne yaslanıp hıçkırıklar içinde ağlamaya başladı... DEVAMI YARIN