Hacla ilgili önemli meselelerden birisi de, Mekke ve Medine’nin temizliği ve sağlık hizmetlerinin sağlanmasıydı. XIX. yüzyılda ard arda meydana gelen kolera salgınları sebebiyle Kızıldeniz kıyılarında bazı sıhhiye tesisleri kuruldu ve Hicaz’da karantina teşkilatı tesis edildi. Osmanlı İmparatorluğu döneminde Kabe çeşitli zamanlarda tamir gördü. IV. Murad devrinde neredeyse baştan aşağı yeniden inşa edildi. Gerek Mekke’de, gerekse Medine’de hacıların rahat edebilmesi için birçok tesis ve ibadethane yapıldı. Babürlüler ve İran şahları da kutsal topraklarda, hacılar için tesisler yaptırarak kendilerini göstermek istemişlerdi.
Ancak Osmanlılar kendi siyasî meşruiyetlerini göstermek için hiçbir maddi fedakârlıktan kaçınmamışlardı. Örneğin, I. Ahmed Kabe’nin örtüsünü atlastan yaptırmış, üzerindeki yazıları altınla yazdırmış, ayrıca köşelere de altın sütunlar diktirmişti. İran’dan gelen hacılar Osmanlı topraklarındaki şah taraftarlarıyla ilişkiye geçmemeleri için kontrol altında tutulurlardı. 1569 yılında Osmanlılar’dan hacca gitmek için izin alan Safevi Veziri Masum Sultan’ın, Osmanlı topraklarındaki tekkelerle ilgilendiği ve dervişlere bazı görevler verdiği tespit edilince vezir, bedevi kılığına girmiş kişilere öldürtüldü.