We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Süveyş Krizi, 29 Ekim 1956'da, Mısır cumhurbaşkanı Cemal Abdül Nasır'ın (1918-70) Avrupa tarafından kullanılan petrolün üçte ikisini kontrol eden değerli bir su yolu olan kanalı millileştirmesinin ardından İsrail silahlı kuvvetleri Mısır'ı Süveyş Kanalı'na doğru ittiğinde başladı. . İsraillilere kısa süre sonra Fransız ve İngiliz kuvvetleri katıldı, bu da Sovyetler Birliği'ni neredeyse çatışmaya soktu ve ABD ile ilişkilerine zarar verdi. Sonunda Mısır galip geldi ve İngiliz, Fransız ve İsrail hükümetleri 1956 sonlarında ve 1957 başlarında birliklerini geri çekti. Olay, Soğuk Savaş süper güçleri arasında çok önemli bir olaydı.
Süveyş Kanalı Nerede?
Süveyş Kanalı, Fransız diplomat Ferdinand de Lesseps gözetiminde Mısır'da inşa edildi. İnsan yapımı su yolu, on yıllık inşaatın ardından 1869'da açıldı ve Mısır'ın çoğunu Sina Yarımadası'ndan ayırdı. 120 mil uzunluğunda, Akdeniz'i Kızıldeniz yoluyla Hint Okyanusu'na bağlar ve malların Avrupa'dan Asya'ya ve daha doğrudan geri gönderilmesine izin verir. Uluslararası ticaretteki değeri, onu Mısır'ın komşuları ve hakimiyet için yarışan Soğuk Savaş süper güçleri arasında neredeyse anında bir çatışma kaynağı haline getirdi.
Mısır'a yönelik İsrail-İngiliz-Fransız ortak saldırısının katalizörü, Temmuz 1956'da Mısır lideri Cemal Abdül Nasır tarafından Süveyş Kanalı'nın kamulaştırılmasıydı. Durum bir süredir gelişiyordu. İki yıl önce, İkinci Dünya Savaşı'nın ardından, Mısır ordusu, İngilizlere kanal bölgesindeki askeri varlığını (1936 Anglo-Mısır Antlaşması'nda verilmiş olan) sona erdirmeleri için baskı yapmaya başlamıştı. Nasır'ın silahlı kuvvetleri, iki ülke arasındaki sınır boyunca İsrail askerleriyle ara sıra çatışmalara da girdi ve Mısırlı lider, Siyonist ulusa yönelik antipatisini gizlemek için hiçbir şey yapmadı.
Sovyet silahları ve parasıyla desteklenen ve Nil Nehri üzerindeki Asvan Barajı'nın inşası için fon sağlama sözünden caydığı için ABD'ye öfkeli olan Nasır, kanaldan geçen gemilerin geçiş ücretlerini tartışarak Süveyş Kanalı'nın ele geçirilmesini ve kamulaştırılmasını emretti. Barajı ödeyecekti. İngilizler bu hamleye kızdılar ve kanalı geri almak için silahlı bir saldırıda Fransızların (Nasır'ın Fransız kolonisi Cezayir'deki isyancıları desteklediğine inanan) ve komşu İsrail'in desteğini istediler.
Süveyş Krizi: 1956-57
İsrailliler ilk olarak 29 Ekim 1956'da saldırdı. İki gün sonra İngiliz ve Fransız askeri güçleri onlara katıldı. Başlangıçta, üç ülkeden kuvvetler aynı anda saldırmak üzere ayarlandı, ancak İngiliz ve Fransız birlikleri ertelendi.
Programın gerisinde ama sonuçta başarılı olan İngiliz ve Fransız birlikleri, Port Said ve Port Fuad'a çıkarma yaptı ve Süveyş Kanalı çevresindeki bölgenin kontrolünü ele geçirdi. Ancak onların tereddütleri, Macaristan'da büyüyen bir krizle karşı karşıya kalan Sovyetler Birliği'ne yanıt verme zamanı vermişti. Arap milliyetçiliğini sömürmeye ve Orta Doğu'da bir yer edinmeye hevesli olan Sovyetler, 1955'ten itibaren Mısır hükümetine Çekoslovakya'dan silah tedarik etti ve nihayetinde ABD'nin projeyi desteklemeyi reddetmesinden sonra Mısır'ın Nil Nehri üzerinde Asvan Barajı'nı inşa etmesine yardım etti. . Sovyet lideri Nikita Kruşçev (1894-1971) işgale karşı çıktı ve İsrail-Fransız-İngiliz kuvvetlerinin geri çekilmemesi halinde Batı Avrupa'ya nükleer füze yağdırmakla tehdit etti.
ABD Süveyş Krizine Neden Müdahale Etti?
Başkan Dwight Eisenhower yönetiminin tepkisi ölçüldü. Sovyetleri nükleer çatışma hakkında pervasız konuşmanın işleri daha da kötüleştireceği konusunda uyardı ve Kruşçev'i çatışmaya doğrudan müdahale etmekten kaçınması konusunda uyardı. Ancak Eisenhower (1890-1969), Fransız, İngiliz ve İsraillilere kampanyalarından vazgeçmeleri ve Mısır topraklarından çekilmeleri için sert uyarılarda bulundu. Eisenhower, özellikle Amerika Birleşik Devletleri'ni niyetleri hakkında bilgilendirmediği için İngilizlere kızgındı. ABD, saldırılarında ısrar etmeleri halinde üç ülkeyi de ekonomik yaptırımlarla tehdit etti. Tehditler işini yaptı. İngiliz ve Fransız kuvvetleri Aralık ayına kadar çekildi; İsrail nihayet Mart 1957'de ABD baskısına boyun eğdi ve kanalın kontrolünü Mısır'a bıraktı.
Süveyş Krizi, Birleşmiş Milletler barışı koruma gücünün ilk kullanımı oldu. Birleşmiş Milletler Acil Durum Gücü (UNEF), düşmanlıkların sona ermesini ve üç işgal gücünün geri çekilmesini denetlemek için bölgeye gönderilen silahlı bir gruptu.
Süveyş Krizinin Ardından
Süveyş Krizi'nin ardından, bir zamanlar imparatorlukların merkezi olan İngiltere ve Fransa, ABD ve Sovyetler Birliği dünya meselelerinde daha güçlü bir rol üstlenirken dünya güçleri zayıfladıkça etkilerini buldular. İngiltere Başbakanı Anthony Eden, İngiliz askerlerini geri çektikten iki ay sonra istifa etti.
Kriz, Nasır'ı büyüyen Arap ve Mısır milliyetçi hareketlerinde güçlü bir kahraman yaptı. İsrail, kanalı kullanma hakkını elde edemezken, Tiran Boğazı'ndan mal taşıma hakkı bir kez daha verildi.
On yıl sonra Mısır, Altı Gün Savaşı'nın (Haziran 1967) ardından kanalı kapattı. Neredeyse on yıl boyunca Süveyş Kanalı, İsrail ve Mısır orduları arasındaki cephe hattı haline geldi.
1975'te Mısır Devlet Başkanı Enver Sedat, barışın bir göstergesi olarak Süveyş Kanalı'nı yeniden açtı. Bugün kanaldan her yıl yaklaşık 300 milyon ton mal geçmektedir.
DAHA FAZLA OKUYUN: Süveyş Kanalı Hakkında 9 Büyüleyici Gerçek
Tarih
Bölgedeki ilk kanalın, MÖ 1850'de, Nil deltasının doğusundaki kuru bir nehir vadisi olan Tumelat Vadisi'ne (Al-Ṭumaylāt) taşkın döneminde gezilebilir bir sulama kanalı inşa edildiğinde kazıldığı düşünülmektedir. Firavunların Kanalı olarak bilinen bu kanal, Ptolemaioslar tarafından Acı Göller üzerinden Kızıldeniz'e kadar genişletildi. Timsah Gölü bölgesinden kuzeye doğru bir kol Nil'in eski bir koluna ulaşmış gibi görünüyor. Romalılar döneminde genişletilen (buna Trajan Kanalı adını veren), Bizanslılar tarafından ihmal edilen ve ilk Araplar tarafından yeniden açılan bu kanal, MS 775'te askeri nedenlerle Abbasi halifeleri tarafından kasten dolduruldu. Bu değişikliklerin nedeni, Akdeniz'e bir geçiş sağlamaktan ziyade delta topraklarından Kızıldeniz'e ticareti kolaylaştırmak gibi görünüyor.
15. yüzyılda Venedikliler ve 17. ve 18. yüzyıllarda Fransızlar, kıstaktan bir kanal yapma olasılığı üzerine spekülasyon yaptılar. Oradaki bir kanal, uluslarının gemilerinin doğrudan Akdeniz'den Hint Okyanusu'na yelken açmasını ve böylece Doğu Hint ticaretinin önce Portekizliler, sonra Hollandalılar ve son olarak da Hollandalılar tarafından kazanılan tekeline itiraz etmelerini mümkün kılacaktır. Hepsi Ümit Burnu çevresindeki rotayı kullanan İngilizler. Bu planlar boşa çıktı.
Mısır'ın Fransız işgaline (1798-1801) kadar, kıstak boyunca ilk araştırma yapılmadı. Napolyon, antik kanalın kalıntılarını kişisel olarak araştırdı. Baş iletişim hatları mühendisi J.M. Le Père, Kızıldeniz'in seviyesinin Akdeniz'den 10 metre (33 fit) yukarıda olduğunu ve bu nedenle bu kilitlere ihtiyaç duyulacağını hatalı bir şekilde hesapladı. Fransız sörveyörlerin çalıştığı olumsuz koşullar ve iki denizin seviyelerinin eşitsizliğine dair yaygın inanç göz önüne alındığında, hata affedilebilirdi ve Le Père'in vardığı sonuç, daha sonraki kanal projeleri yazarları tarafından eleştirmeden kabul edildi. 1834'te ve 1846'da yeniden kanal çalışmaları yapıldı. 1854'te Ferdinand de Lesseps, Mısır valisi Sa'id Paşa'dan bir kanal inşa etmek için bir İmtiyaz Yasası aldı ve 1856'da Süveyş'e ikinci bir yasa verildi. Kanal Şirketi (Compagnie Universelle du Canal Maritime de Suez), işin tamamlanmasından sonra 99 yıl boyunca bir deniz kanalı işletme hakkı. İnşaat 1859'da başladı ve öngörülen 6 yıl yerine 10 yıl sürdü, 1865'te bir kolera salgını ve erken işçi sorunları, tüm operasyonları yavaşlattı. İlk proje, Wadi Tumelat boyunca deltadan küçük bir kanalın (Al-Ismāʾīliyyah) kesilmesiydi ve güney bir kolla (şimdi Al-Suways al-Ḥulwah Kanalı olarak anılıyor) iki kanal birleştirildiğinde daha önce Tatlı Su Kanalı olarak adlandırılıyordu. ) Süveyş'e ve kuzeydeki (Al-'Abbāsiyyah Kanalı) Port Said'e. Bu, aksi takdirde kurak bir alanda içme suyu sağladı ve 1863'te tamamlandı.
İlk başta, kazma ve sepetlerle kazma elle yapıldı, köylüler zorla çalıştırıldı. Daha sonra, Avrupalı işçiler tarafından işletilen tarak makineleri ve buharlı kürekler devraldı ve taramanın kuru kazıdan daha ucuz olduğu kanıtlandığından, arazi yapay olarak sular altında kaldı ve mümkün olan her yerde tarandı. Kaya tabakalarının buluştuğu birkaç alan dışında, kanalın tamamı kum veya alüvyondan geçiyordu. Ağustos 1869'da su yolu tamamlandı ve 17 Kasım'da ayrıntılı bir törenle resmen açıldı.
Süveyş Krizi, 1956
26 Temmuz 1956'da Mısır Cumhurbaşkanı Cemal Abdül Nasır, 1869'da inşa edilmesinden bu yana Süveyş Kanalı'nın sahibi ve işletmecisi olan İngiliz-Fransız ortak girişimi olan Süveyş Kanalı Şirketi'nin millileştirildiğini duyurdu. Nasır'ın duyurusu, aylarca artan siyasi gerilimlerin ardından geldi. Mısır, İngiltere ve Fransa arasında. Nasır, Şirket için tam ekonomik tazminat teklif etmesine rağmen, Nasır'ın bölgedeki siyasi nüfuzlarının devam etmesine karşı muhalefetinden uzun süredir şüphelenen İngiliz ve Fransız Hükümetleri, kamulaştırmaya öfkelendiler. Mısırlı lider de Avrupa'nın sömürge egemenliğini sürdürme çabalarına karşı çıktı.
Eisenhower yönetimi, NATO müttefikleri ile ortaya çıkan, etkili bir Orta Doğu gücü (ve Sovyetler Birliği'nin böyle bir çatışmaya olası müdahalesi) arasında düşmanlıkların patlak vermesi ihtimalinden endişe duyarak, İngilizlerin diplomatik bir çözümüne aracılık etmeye çalıştı. Fransız-Mısır anlaşmazlığı. 9 Eylül'de ABD Dışişleri Bakanı John Foster Dulles, Kanalı işletmek için dünyanın önde gelen 18 denizcilik ülkesinden oluşan uluslararası bir konsorsiyum olan Süveyş Kanalı Kullanıcıları Derneği'nin (SCUA) kurulmasını önerdi. SCUA, İngiltere, Fransa ve Mısır'a Kanal'da eşit bir pay vermiş olsa da, bu ve diğer çeşitli ABD ve uluslararası arabuluculuk çabaları, rakip güçlerin hiçbirinin tam desteğini alamadı.
Ağustos ve Ekim ayları arasında ABD ile yaptığı görüşmelerde İngiliz Hükümeti, Nasır'la ilgili anlaşmalarda kuvvete başvurabileceğini defalarca ima etti. Aynı zamanda, İngilizler ve Fransızlar, Nasır'ı kendi güvenliğine bir tehdit olarak gören İsrail ile gizli askeri istişarelerde bulundular ve bunun sonucunda Mısır'ı işgal etmek ve Devlet Başkanını devirmek için ortak bir plan oluşturuldu. Bu planlara uygun olarak, İsrail kuvvetleri 29 Ekim 1956'da Mısır'ın Sina Yarımadası'na saldırarak Süveyş Kanalı'nın 10 mil yakınına kadar ilerledi. İngiltere ve Fransa, Kanalı iki düşmandan korumak bahanesiyle birkaç gün sonra kendi birliklerini çıkardı.
Süveyş KriziResim: Texas Kütüphaneleri Üniversitesi, Perry-Castañeda Kütüphanesi Harita Koleksiyonu: Mısır Haritaları. Resim: Texas Kütüphaneleri Üniversitesi, Perry-Castañeda Kütüphanesi Harita Koleksiyonu: Mısır Haritaları. Resim: Kongre Kütüphanesi/Baskılar ve Fotoğraflar Bölümü/LC-B2-3280-11.
Süveyş Kanalı, Akdeniz'i doğrudan Kızıldeniz'e bağlar. Fransız ve İngilizlere ait Süveyş Kanalı Şirketi altında Mısırlı işçiler tarafından inşa edildi ve 1869'da açıldı. Şirket, 26 Temmuz 1956'da Mısır Cumhurbaşkanı Cemal Abdül Nasır tarafından ele geçirildi ve kamulaştırıldı. İngiltere'ye giden petrol için hayati bir rota. Mısır petrol akışını bloke ederse, Nasır İngiliz ekonomisine büyük zarar verebilir.
Mısır'ın ele geçirmesi Soğuk Savaş sırasında geldi ve gerilimi daha da artırdı. Mısır'ın kanalın kamulaştırılmasının açıklanmış nedeni, Nil'deki taşkınları kontrol altına almayı ve hidroelektrik ile birlikte ülkeyi sanayileştirmenin diğer yollarını sağlamayı vaat eden Asvan Barajı'nın inşaatını finanse etmek için nakliye ücretlerini kullanmaktı. Nasır kanalı her zamanki gibi işletmeye devam etti, ancak İngiltere, Fransa ve bölgesel müttefikleri İsrail askeri bir karşılık vermeye başladı. Bu arada Nasır, Sovyetler Birliği'nden askeri silahlar aldı.
Kanalı bombalamakResim: Daniel Csu00f6rfu00f6ly/Wikicommons.
Diplomasi bir çözüm üretemediğinde, Fransa, İngiltere ve İsrail ABD, Kanada ve diğer NATO müttefiklerini bilgilendirmeden gizlice saldırmayı planladı. İsrail kuvvetleri 29 Ekim'de kanalın 42 kilometre yakınına kadar ilerledi. İngiltere ve Fransa hem İsrail hem de Mısır'a Kanal Bölgesi'nden çekilmelerini emretti (İsrail ile önceden planlanmış bir hareket). Nasır geri çekilmedi. 31 Ekim'de İngiltere ve Fransa Kanal Bölgesi'ni bombalamaya başladı.
Savaş istemeyen ABD, İngiltere'yi barış aramaya çağırdı. Mısır'daki İngiliz saldırganlığı, 20. yüzyılda bu önemli müttefikler arasındaki en büyük çatlağa neden oldu.
Kanada Barışçı OlduResim: Birleşmiş Milletler/Kütüphane ve Arşivler Kanada/C-018532.
Kamuoyunda, Kanada hükümetinin rolü uzlaştırıcılıktı. Ancak özel olarak, Ottawa, Commonwealth'i böldüğü, ABD ile ilişkilere zarar verdiği ve daha geniş bir savaşı riske attığı endişesiyle askeri harekata şiddetle karşı çıktı.
Pearson, Kanada'nın dışişleri bakanıydı (dışişleri bakanı) ve Kanada'nın BM heyetine başkanlık etti. 1947'de İsrail devletinin kurulmasında önemli bir rol oynamıştı. 1956 yazını ve sonbaharını Süveyş Krizine diplomatik bir çözüm bulmak için çalışarak geçirdi. Bu başarısız olduğunda ve bombalama başladığında, Pearson taktik değiştirdi.
BM'deki meslektaşlarıyla birlikte çalışarak BM'nin ilk büyük ölçekli barış gücü fikrini geliştirdi. O zamanlar, Keşmir ve Filistin'deki ateşkes anlaşmalarını izlemek için BM askeri gözlemcileri zaten kullanılıyordu, ancak daha sağlam ve zırhlı bir barış gücü daha önce denenmemişti.
Pearson, Süveyş Krizi'nin ortasında New York'ta BM Genel Kurulu'na hitaben yaptığı konuşmada, bir “barış ve polis gücü” için davasını ortaya koydu: “Barış, ateşi kesmekten çok daha fazlasıdır.”
4 Kasım'da, 57 BM devleti fikir lehinde oy kullandı ve 19 çekimser kaldı, hiçbir ülke barışı koruma misyonuna karşı oy kullandı. Ancak ertesi gün, İngiliz ve Fransız paraşütçüleri oylamayı görmezden geldi ve Kanal Bölgesi'ne indi.
ABD, barışçıl bir çözüm bulması için İngiltere Başbakanı Sir Anthony Eden'e baskı yapmaya devam etti. 6 Kasım'da başlayan bir ateşkes düzenlendi ve daha sonra BM barış gücü askerleri kanal bölgesine girdi. Pearson'ın çözümü, İngiltere, Fransa ve İsrail'in yenilmiş gibi görünmeden güçlerini geri çekmesine izin verdi. Kanadalı General E.L.M. komutasındaki bir Birleşmiş Milletler Acil Durum Gücü (UNEF) Burns ve Kanada tedarik ve lojistik birliğini de içeren, Kasım ayı sonlarında yerindeydi.Resim: Milli Savunma Bakanlığı/Kütüphane ve Arşivler Kanada /PA-122737.
Pearson Nobel Barış Ödülü'nü Kazandı
Pearson, Mısır'daki girişimi nedeniyle 1957 Nobel Barış Ödülü'nü kazandı. Kabul konuşmasında, Kanada'nın atılımdaki önemli rolünü vurguladı.
“İnsanlar arasında barışı ve iyi anlayışı teşvik etmek için benimle birlikte çalışan birçok arkadaşım ve meslektaşımla bu onuru paylaştığımın da farkındayım. İnsanlarının barışa bağlılıklarını gösterdiğini düşündüğüm ülkem Kanada'nın bir temsilcisi olarak bu çalışmaya katılmam için bana verilen fırsatlar için minnettarım."
Kanada ve İngiltere'deki bazıları, Ottawa'nın İngiltere'ye destek eksikliği algısına itiraz etti. 1957 Kanada seçimlerinde, Başbakan Louis St-Laurent liderliğindeki Pearson'ın Liberalleri, İngiltere'ye ihanet ettikleri suçlamasıyla karşı karşıya kaldılar - hala birçok Kanadalı tarafından Ana Vatan olarak görülüyordu. Pearson, savaşı yayılmadan önce durdurmanın en iyi yolu olarak konumunu savundu. Bazı Kanadalıların ülkelerinin Süveyş Krizindeki rolüne yönelik düşmanca görüşlerinin, Liberal hükümetin ulusal seçimlerdeki yenilgisinde rol oynadığı düşünülüyor.
Ancak Pearson, altı yıl sonra 1963'te başbakan olmaya devam edecekti. Ve BM'nin ilk modern barışı koruma gücünü yaratmadaki rolü, gelecekteki BM destekli barışı koruma misyonlarının Kanada'nın askeri ve diplomatik faaliyetlerinin gurur verici bir parçası haline gelmesinin yolunu işaret etti. gelecek on yıllar boyunca dünya çapında.
Süveyş Kanalı: Akdeniz ile Kızıldeniz'i Birleştiren İnsan Yapımı Bir Mucize
Deniz taşımacılığı, dünyadaki her bireye fayda sağladığı için günlük hayatımızda hayati bir role sahiptir. Havacılık endüstrisindeki gelişmelerin insanların ve malların hareketini daha hızlı hale getirmesine rağmen, denizcilik sektörü ekonomilerin büyümesi için kritik olmaya devam ediyor.
Uluslararası ticaretin bel kemiği olan yük taşımacılığı, oyuncaklardan kamyonlara kadar her gün tonlarca ve binlerce malın uçsuz bucaksız okyanuslar ve denizler üzerinden taşınmasını sağlar.
Uluslararası Deniz Ticaret Odası'na göre, uluslararası hizmet sunan 50.000'den fazla ticari gemiyle denizcilik sektörü, dünya ticaretinin neredeyse yüzde 90'ını gerçekleştiriyor.
Ancak, uluslararası deniz ticaretini mümkün kılan sadece çeşitli doğal oluşumlar değil, deniz taşımacılığına yapılan bir dizi insan müdahalesi de dünya çapında insanların ve malların hareketini güçlendirdi.
Dünyanın farklı yerlerindeki insan yapımı kanallar, denizcilik rotalarını kısaltarak ve işletme maliyetlerini düşürerek uluslararası denizciliği dönüştürdü.
Şu anda, Panama Kanalı, Volga-Don Kanalı, Korint Kanalı, Büyük Kanal ve Süveyş Kanalı gibi dünyanın dört bir yanındaki büyük insan yapımı kanallar, dünyanın dört bir yanındaki büyük deniz suyu ağları arasında alternatif ulaşım yolları sağlayarak verimli deniz taşımacılığını kolaylaştırıyor. toplu taşıma.
Kredi: AashayBaindur /wikipedia.org
Süveyş Kanalı nerede?
193.30 km (120 mil) uzunluğundaki Süveyş Kanalı, Mısır'da bulunan ve Akdeniz'i Kızıldeniz'in kuzey kolu olan Süveyş Körfezi'ne bağlayan, deniz seviyesinde yapay bir suyoludur.
Resmi olarak Kasım 1869'da açılan Süveyş Kanalı, her yıl binlerce geminin geçişine tanık olan, dünyanın en yoğun kullanılan denizcilik rotalarından biridir.
Asya'yı Afrika kıtasından ayıran kanal, Avrupa ile Hint Okyanusu ve Batı Pasifik Okyanusu ile sınır paylaşan bölgeler arasında en kısa deniz yolunu sunuyor.
Avrupa'dan Akdeniz ve Kızıldeniz üzerinden Süveyş Kanalı'ndan geçen yolculuk, Güney Atlantik ve güney Hint okyanuslarında yapılan yolculukla kıyaslandığında yolculuktan yaklaşık 7.000 kilometre daha kısalıyor. Kanal ayrıca kuzeydoğu Mısır'daki Port Said'i güneydeki Süveyş kentindeki Port Tewfik'e bağlar.
Süveyş Kanalı'nın inşaatı 1859-1869 yılları arasında Süveyş Kanalı Şirketi tarafından yapılmıştır ve Süveyş Kanalı Kurumu su yolunun sahibi ve işletmecisidir.
2015 yılında Mısır, Süveyş Kanalı'nda, kanalın bölümlerinin derinleştiği ve ana su yolunun bir kısmı boyunca 35 km uzunluğunda ikinci bir nakliye hattının inşa edildiği büyük bir genişletmeyi tamamladı.
Genişleme, kanalın rotanın bir kısmı boyunca iki yönlü trafiği ve ayrıca daha büyük gemilerin geçişini barındırmasına izin verdi. Aralık 2017'de dünyanın en büyük konteyner gemisi olan 400 metre uzunluğundaki OOCL Hong Kong, 21.400 konteyner taşıyarak Süveyş Kanalı'ndan geçti.
Her yıl küresel deniz ticaretinin yaklaşık yüzde 8'ine tanıklık eden kanal, Mısır ekonomisinin büyümesinde önemli bir rol oynuyor. Reuters'e göre, Süveyş Kanalı 2017'de 5,3 milyar dolar gelir elde etti.
Süveyş Kanalı 1869'a kadar resmi olarak tamamlanmamış olsa da, hem Mısır'daki Nil Nehri'ni hem de Akdeniz'i Kızıldeniz'e bağlama konusunda uzun bir ihbar tarihi var.
Süveyş Kanalı'nın tarihi, Kızıldeniz'i Akdeniz'e bağlama fikri Eski Mısır Firavunları döneminde ortaya çıktığı için yaklaşık 40 yüzyıla kadar uzanmaktadır.
Bu denizleri Nil Nehri'ne bağlayan kanal kavramı, Mısır Firavunu III. Senausret'in (M.Ö. Bununla birlikte, inşaatın ardından uzun yıllar boyunca kanal genellikle terk edildi.
Aynı zamanda kanal, Sity I (MÖ 1310), Necho II (MÖ 610), Pers Kralı Darius (MÖ 522), İmparator Trajan (M.Ö. Amro Ibn Elass (640 AD), diğerleri arasında.
Tarihi belgeler, kanalın genişletildiğini ve bu dönemlerde yeni kanallar inşa etmek için birkaç girişimde bulunulduğunu gösteriyor.
Bir kanal inşa etmek için ilk modern çaba 1700'lerin sonlarında Napolyon Bonapart'ın Mısır seferi sırasında geldi. Süveyş Kıstağı'nda Fransız kontrolündeki bir kanal inşa etmenin İngilizler için ticaret sorunlarına yol açacağına inanıyordu, çünkü ya Fransa'ya vergi ödemek zorunda kalacaklardı ya da karadan veya Afrika'nın güney kısmına mal göndermeye devam edeceklerdi.
Napolyon'un kanal planı için çalışmalar 1799'da başladı, ancak ölçümdeki bir hata, Akdeniz ile Kızıldeniz arasındaki deniz seviyelerinin bir kanalın uygulanabilir olması için çok farklı olduğunu gösterdi ve inşaat hemen durduruldu.
Yeni Avrupa'nın yükselişi, sanayinin ve deniz ticaretinin gelişmesiyle birlikte girişimciler kanallar inşa etmeyi düşünmeye başladılar. Böyle bir plan, Kızıldeniz'i Akdeniz'e doğrudan bağlamayı, böylece Afrika'yı dolaşmak veya Süveyş Yarımadası'na yük veya yolcu taşımak için zaman kazanmayı amaçlıyordu.
Bölgede bir kanal inşa etmek için bir sonraki girişim, 1800'lerin ortalarında bir Fransız diplomat ve mühendis Ferdinand de Lesseps'in Mısır genel valisi Said Paşa'yı bir kanal inşasını desteklemeye ikna etmesiyle gerçekleşti.
1858'de Evrensel Süveyş Gemi Kanalı Şirketi (La Compagnie Universelle du Canal Maritime de Suez) kuruldu ve kanalın inşaatına başlama ve 99 yıl boyunca işletme hakkı verildi, bu süreden sonra Mısır hükümeti kontrolü devralacaktı. Kanal.
Görsel temsil amaçlıdır. Resim Kredisi: Kanalım/YouTube
Transit Süveyş Kanalı Nasıl Gemiler?
Süveyş Kanalı'nın inşaatı
Süveyş Kanalı'nın inşaatı 25 Nisan 1859'da resmen başladı. Kanalın inşası için 600 milyonu karada ve 2.013 milyonu tarama yoluyla olmak üzere toplam 2.613 milyon fit küp toprağın taşınması gerektiği tahmin ediliyordu. Ayrıca, projenin toplam orijinal maliyetinin 200 milyon frank olduğu tahmin edildi.
Bununla birlikte, Akdeniz ve Kızıldeniz'i birbirine bağlayan bir kanal inşa etme kararı, projeyi ülkenin deniz ticaretindeki hakimiyetini zayıflatmak için kurulmuş bir siyasi plan olarak gören Briton'dan eleştirilere neden oldu.
İngiltere, Mısır hükümetinin mali sorunlar nedeniyle 1875'te hisselerini açık artırmaya çıkarmasından sonra, İmparatorluk kanalın yüzde 44 hissesini satın alana kadar projeye karşı çıkmaya devam etti.
Başlangıçta, kanalın inşaatı zorunlu işçiler tarafından gerçekleştirildi. Paşa'nın 1863'te zorla çalıştırmayı yasaklamasına kadar binlerce kişinin kazma ve kürek kullanarak kanalı kazmaya zorlandığı söyleniyor.
Bu, Süveyş Kanalı Şirketini kanalı inşa etmek için özel yapım buhar ve kömürle çalışan kürekler ve taraklar getirmeye zorladı.
Bu makinenin yardımıyla proje gerekli desteği aldı ve 17 Kasım 1869'da Akdeniz'in sularının kanaldan Kızıldeniz'e akmasına izin verdi.
Seyir için açıldığında, Süveyş Kanalı yüzeyde 200 ila 300 fit genişliğinde, altta 72 fit genişliğinde ve 25 fit derinliğindeydi. Tamamlandığında, projenin toplam maliyeti, orijinal tahminlerin iki katından fazlaydı.
Süveyş Kanalı ve Siyasi Krizler
Projenin tamamlanmasının ardından, ilk yıllarda suyolu trafiğinin beklentilerin altında kalmasına rağmen, Süveyş Kanalı dünya ticaretini önemli ölçüde etkiledi.
Bu arada, kanalın inşasıyla bağlantılı mali sorunlar, İngiliz hükümetinin 1875'te Mısır çıkarlarına ait hisseleri satın alarak Süveyş Kanalı Şirketi'nin en büyük hissedarı olmasına izin verdi.
Kanal, kolonilerine ve Basra Körfezi'ndeki petrol sahalarına daha kısa bir deniz yolu sağladığı için İngiliz ekonomisi için hayati önem taşıyordu.
İngiltere, Mısır'ın iflas ettiği 1875'te Mısır üzerindeki kontrolünü güçlendirdi ve Avrupa'daki bankaların ülkenin mali kontrolünü ele geçirmesine izin verdi.
Fransızlar ve İngilizler ülke üzerindeki kontrollerini sürdürürken Mısırlılar arasında küskünlük başladı. Bu, Brittan'ın 1882'de Mısır'ı işgal etmesine neden oldu.
1936 İngiliz-Mısır antlaşması nedeniyle Mısır fiilen bağımsız kalsa da, Britanya Süveyş Kanalı'nın tam kontrolünü ele geçirdi. Birinci Dünya Savaşı sırasında İngiltere, Mısır'ı bir koruyucu ilan etti ve kanalı korumak için kuvvetler gönderdi ve bu, İngiltere'nin Mısır'a nominal bağımsızlık sağladığı 1922'ye kadar sürdü.
İngiliz-Mısır Antlaşması 1936'da Mısır'ı egemen bir devlet olarak ilan etmesine rağmen, İngiltere birliklerini Mısır'dan ancak 1956'da çekmeyi kabul etti.
Süveyş Krizi olarak bilinen Süveyş Kanalı ile bağlantılı büyük siyasi huzursuzluk, Temmuz 1956'da dönemin Mısır Devlet Başkanı Cemal Abdül Nasır'ın Süveyş Kanalı'nı millileştirip Tiran Boğazlarını kapatmasıyla başladı.
Karar, Mısır'ın İngiltere, Fransa ve İsrail tarafından işgal edilmesiyle sonuçlandı. Ancak Birleşmiş Milletler'in müdahalesinden sonra, üç güç Mısır'dan çekildi ve ülkenin ticari nakliye için kanalı yeniden açmasına izin verdi.
Ancak siyasi huzursuzluk uzun süre devam etti ve kanal 1967'de İsrail ile Mısır arasındaki Altı Gün Savaşı sırasında Mısırlı yetkililer tarafından kapatıldı.
Kanalın kapanması ayrıca 15 nakliye gemisinin kanalın ortasında, Büyük Acı Göl'de karaya oturmasına neden oldu. Sarı Filo olarak bilinen bu gemiler, Mısır'ın İsrail ile barış görüşmelerinin ardından Süveyş Kanalı'nı yeniden açmasından sonra 1975'e kadar orada mahsur kaldı.
O zamandan beri kanal, Akdeniz ve Kızıldeniz arasında önemli bir ulaşım bağlantısı olmaya devam ediyor ve uluslararası gemilerin Afrika'nın güney ucundaki zorlu yolculuktan kaçınmasına izin veriyor.
Süveyş Kanalı Kurumu'na göre dünyanın en uzun kilidi olmayan kanalı, 2023 yılına kadar günlük seyahat eden gemi ortalamasını 97 gemi reklam geliri ile 13.226 milyar dolara çıkarmayı bekliyor.
Süveyş Kanalı Haritası
Şunları da okumak isteyebilirsiniz:
Sorumluluk Reddi:Bu makalede ifade edilen yazarların görüşleri Marine Insight'ın görüşlerini yansıtmayabilir. Makaledeki veriler ve tablolar, kullanılmışsa, mevcut bilgilerden alınmıştır ve herhangi bir yasal makam tarafından doğrulanmamıştır. Yazar ve Marine Insight, bunun doğru olduğunu iddia etmemekte ve bunun için herhangi bir sorumluluk kabul etmemektedir. Görüşler yalnızca görüşleri oluşturur ve okuyucu tarafından izlenecek herhangi bir eylem planına ilişkin herhangi bir yönerge veya tavsiye oluşturmaz.
Makale veya görseller, yazarının ve Marine Insight'ın izni olmadan çoğaltılamaz, kopyalanamaz, paylaşılamaz veya herhangi bir biçimde kullanılamaz.
Pratik Ancak Uygun Fiyatlı Denizcilik Kaynakları mı Arıyorsunuz?
Marine Insight'ın Dijital Kılavuzlarına göz atın:
Güverte Departmanı için e-Kitaplar - Güverte makineleri ve operasyonları ile ilgili çeşitli konularda kaynaklar.
Motor Departmanı için e-Kitaplar - Makine dairesi makineleri ve operasyonları ile ilgili çeşitli konularda kaynaklar.
Birleşik Paketlerle Büyük Tasarruf Edin - Büyük tasarruf etmenize yardımcı olan ve ek ücretsiz bonuslarla birlikte gelen dijital kaynak paketleri.
Deniz Elektrik Sistemleri Üzerine e-Kitaplar - Deniz elektrik sistemlerinin tasarımı, bakımı ve sorun giderme ile ilgili dijital kaynaklar
Süveyş Krizi
Temmuz 1956'da Mısır Devlet Başkanı Cemal Abdül Nasır, Amerika Birleşik Devletleri ve Birleşik Krallık fon desteğini geri çektikten sonra ülkenin Asvan Yüksek Barajı'nın finansmanına yardımcı olmak için kanalı kamulaştırdığını duyurdu.
Aynı yılın 29 Ekim'inde İsrail Mısır'ı işgal etti ve iki gün sonra İngiltere ve Fransa, kanaldan geçişin serbest olacağı gerekçesiyle onu izledi. Misilleme olarak Mısır, kasıtlı olarak 40 gemiyi batırarak kanalı kapattı.
Sovyetler Birliği Mısır'ı askeri olarak desteklemeyi teklif ediyor ve sonunda Süveyş Krizi Birleşmiş Milletler tarafından müzakere edilen bir ateşkes ile sona eriyor.
Süveyş Krizi - Tanımı, Özeti ve Zaman Çizelgesi - TARİHÇE
- 1700'ler - İbrahim İsrail (Kenan) diyarına yerleşir.
- 1500 - Joseph köle olarak satılır. Ailesi Mısır'da ona katılır.
- 1400'ler - İbraniler Mısırlılar tarafından köleleştirildi.
- 30 - İsa Mesih çarmıha gerildi.
- 70 - Romalılar İkinci Tapınağı ve Kudüs'ün çoğunu yıktı.
- 73 - Yahudi isyancıların sonuncusu Masada'da yenilir.
- 132 - Yahudilerin Roma yönetimine isyan etmesi. Yüzbinlerce Yahudi öldürülür.
İsrail Tarihine Kısa Bir Bakış
Bugün İsrail'in ülkesi olan topraklar, binlerce yıldır Yahudiler için kutsal olmuştur. Bugün toprak, Hıristiyanlık gibi diğer dinler için de kutsaldır. MÖ 2000 yılında, Yahudi Patriği İbrahim'e Tanrı tarafından İsrail toprakları vaat edildi. İbrahim'in soyundan gelenler Yahudi halkı oldu. İsrail Krallığı MÖ 1000 civarında ortaya çıktı ve Kral Davut ve Süleyman gibi büyük krallar tarafından yönetildi.
Önümüzdeki 1000 artı yıl boyunca çeşitli imparatorluklar arazinin kontrolünü ele geçirecekti. Bunlar Asur, Babil, Pers, Yunan, Roma ve Bizans İmparatorluklarını içeriyordu.
7. yüzyılda toprak Müslümanlar tarafından ele geçirildi. Daha sonra, 1517'de Osmanlı İmparatorluğu'nun kontrolü ele geçirmesine kadar toprak birkaç kez el değiştirecekti. Osmanlı İmparatorluğu 1900'lere kadar hüküm sürdü.
Arapların ve Osmanlı İmparatorluğu'nun egemenliği sırasında, Yahudi ulusu dünyaya dağılmıştı. Avrupa ülkelerinde milyonlarca insan yaşıyordu. İkinci Dünya Savaşı sırasında, Nazi Almanyası Yahudi halkını Holokost aracılığıyla yok etmeyi ummuştu. Milyonlarca Yahudi, toplama kamplarında idam edildi ve öldürüldü.
İkinci Dünya Savaşı'nın sona ermesinden sonra Birleşmiş Milletler İsrail'i Arap ve Yahudi devletleri arasında paylaştırdı. Araplar bu bölünmeyi reddettiler. 14 Mayıs 1948'de bölgedeki Yahudiler bağımsızlıklarını ilan ederek ülkelerine İsrail adını verdiler. Mısır, Irak, Suriye ve Lübnan hemen saldırdı ve 1948 Arap-İsrail Savaşı başladı. Bir yıllık savaşın ardından ateşkes ilan edildi ve geçici sınırlar kuruldu.
Araplar ve İsrailliler arasında 1973'teki Yom Kippur Savaşı da dahil olmak üzere bir dizi savaşta düşmanlıklar devam etti. Bugün ikisi arasında gerilim ve düşmanlık devam ediyor.
Fiziksel özellikler
Afrika ve Asya kıtaları arasındaki tek kara köprüsü olan Süveyş Kıstağı, nispeten yeni jeolojik kökenlidir. Her iki kıta da bir zamanlar tek bir büyük kıta kütlesi oluşturdu, ancak Paleojen ve Neojen dönemlerinde (yaklaşık 66 ila 2,6 milyon yıl önce) Kızıldeniz ve Akabe Körfezi'nin büyük fay yapıları, Kızıldeniz'in açılması ve ardından boğulması ile gelişti. Süveyş Körfezi ve Akabe Körfezi'ne kadar uzanır. Müteakip Kuvaterner Döneminde (yaklaşık olarak son 2,6 milyon yıl), deniz seviyesinde kayda değer bir dalgalanma oldu ve sonunda kuzeye doğru genişleyen alçak bir açık kıyı ovasına uzanan alçak bir kıstak ortaya çıktı. Orada Nil deltası bir zamanlar daha doğuya uzanıyordu - Pleistosen Devri'ne (2,588.000 ila 11.700 yıl önce) denk gelen bol yağış dönemlerinin bir sonucu olarak - ve iki nehir kolu ya da dağıtıcısı daha önce kuzey kıstağı geçti, bir kol Akdeniz'e ulaştı kıstağın en dar noktasında, diğeri ise şu anki Port Said'in yaklaşık 14.5 km (9 mil) doğusunda denize giriyor.
İçindekiler
Eski batı-doğu kanalları, Nil Nehri'nden Kızıldeniz'e ulaşımı kolaylaştırmak için inşa edildi. [12] [13] [14] Daha küçük bir kanalın Senusret II [15] veya II. Ramses'in himayesinde inşa edildiğine inanılıyor. [12] [13] [14] Muhtemelen ilk kanalın bir bölümünü içeren başka bir kanal [12] [13] II. Necho döneminde inşa edildi, ancak tamamen işlevsel olan tek kanal Darius I tarafından tasarlandı ve tamamlandı. [ 12] [13] [14]
MÖ 2. binyıl
Efsanevi Sesostris (muhtemelen Mısır'ın On ikinci hanedanının Firavun II. Senusret veya III. 1839), MÖ 1848 civarında, sel mevsiminde gezilebilir olan ve Nil Nehri Deltası'nın doğusunda Wadi Tumilat adlı kuru bir nehir vadisine giden bir sulama kanalı inşa edildiğinde. [17] (Eski zamanlarda Kızıldeniz'in kuzeye, Acı Göller [12] [13] ve Timsah Gölü'ne [18] [19] ulaştığı söylenir.)
Krallarından biri ona bir kanal açmaya çalıştı (çünkü tüm bölgenin gezilebilir hale gelmesi onlar için az da olsa bir avantaj olmazdı), Sesostris'in denenecek ilk antik kral olduğu söylenir), ama buldu. denizin karadan daha yüksek olduğunu söyledi. Böylece önce o, sonra Darius, denizin nehir suyuna karışması ve onu bozmaması için kanal yapmaktan vazgeçti. [20]
Strabo, Sesostris'in bir kanal inşa etmeye başladığını yazdı ve Yaşlı Pliny şunları yazdı:
165. Ardından Tyro kabilesi ve Mısır kralı Sesostris'in Nil'in Delta olarak bilinen yere aktığı yere bir gemi kanalı taşımayı planladığı Daneoi limanı gelir, bu 60 milden fazla bir mesafedir. . Daha sonra Pers kralı Darius da aynı fikre sahipti ve yine Acı Göller'e kadar 100 fit genişliğinde, 30 fit derinliğinde ve yaklaşık 35 mil uzunluğunda bir hendek açan II. Ptolemy. [21]
20. yüzyılda, daha sonraki Darius I kanalının, Timsah Gölü'nden Ballah Gölleri'ne uzanan kuzeye doğru uzantısı keşfedildi. [22] Bu, rotası boyunca antik yerleşimlerin tarihlerini tahmin ederek Orta Mısır Krallığı'na tarihlendirildi. [22]
MÖ 1470'te Hatshepsut yönetimindeki Punt seferinin kabartmaları, Punt'tan dönen sefer kuvvetlerini taşıyan açık deniz gemilerini tasvir ediyor. Bu, Kızıldeniz ve Nil arasında gezilebilir bir bağlantının var olduğunu gösteriyor. [23] Wadi Gawasis'teki son kazılar, Mısır'ın deniz ticaretinin Kızıldeniz'den başladığını ve bir kanal gerektirmediğini gösterebilir. [ kaynak belirtilmeli ] Kanıtlar, II. Ramses döneminde MÖ 13. yüzyılda varlığını gösteriyor gibi görünüyor. [12] [24] [25] [26]
Necho, Darius I ve Ptolemy tarafından kazılmış kanallar
Eski Mısır şehirleri Bubastis, Pi-Ramesses ve Pithom'dan geçen eski bir batı-doğu kanalının kalıntıları, 1799'da Napolyon Bonapart ve mühendisleri ve haritacıları tarafından keşfedildi. [13] [27] [28] [29] [30]
Göre Tarihler Yunan tarihçi Herodot'un [31] MÖ 600 yıllarında, Necho II, Bubastis ve Heroopolis arasındaki Wadi Tumilat boyunca bir batı-doğu kanalı kazmayı üstlendi, [13] ve belki de Heroopolite Körfezi ve Kızıldeniz'e kadar devam ettirdi. [12] Her şeye rağmen, Necho'nun projesini hiç tamamlamadığı bildiriliyor. [12] [13]
Herodot'a bu girişimde 120.000 erkeğin öldüğü söylendi, ancak bu rakam şüphesiz abartılı. [32] Yaşlı Pliny'ye göre, Necho'nun kanala olan uzantısı yaklaşık 57 İngiliz miliydi, [13] Bubastis ile Büyük Acı Göl arasındaki toplam mesafeye eşitti, bu da vadilerden dolanmaya izin veriyordu. [13] Herodot'un anlattığı 1000 stadia (yani 114 mil (183 km)) uzunluğu, o sırada Nil ile Kızıldeniz arasındaki tüm mesafeyi [13] kapsadığı anlaşılmalıdır.
Necho'nun ölümüyle birlikte çalışma durduruldu. Herodot, projenin terk edilmesinin nedeninin, bir kehanetten başkalarının başarılı bir şekilde tamamlanmasından yararlanacakları konusunda aldığı bir uyarı nedeniyle olduğunu söyler. [13] [33] Necho'nun II. Nebukadnezar ile savaşı büyük olasılıkla kanalın devamını engelledi.
Necho'nun projesi, selefi II. Cambyses tarafından fethedildikten sonra Eski Mısır'ı yöneten Pers Kralı I. Darius tarafından tamamlandı. [34] Darius'un zamanında, Mısır'ın Shaluf kasabası [13] (alt. chalouf [36] veya Şaloof [19] ), Büyük Acı Göl'ün hemen güneyinde bulunan [13] [19] alüvyonla [13] o kadar tıkanmıştı [12] ki, Darius'un bir kez daha navigasyona izin vermek için onu temizlemesi gerekiyordu [13]. Herodot'a göre Darius'un kanalı, kürekleri uzatılmış olarak iki triremin birbirini geçebileceği kadar genişti ve geçişi dört gün gerektiriyordu. Darius, başarısını Nil kıyısına diktiği, Kabret yakınlarında ve Süveyş'in birkaç mil kuzeyinde bir tane daha olmak üzere bir dizi granit dikilitaşıyla kutladı. Darius the Great'in Süveyş Yazıtlarında şunlar okunur: [37]
Saith King Darius: Ben bir Pers'im. İran'dan yola çıkarak Mısır'ı fethettim.Mısır'da akan Nil adlı nehirden İran'da başlayan denize açılan bu kanalı sipariş ettim. İstediğim gibi kanal kazıldığında, planladığım gibi gemiler Mısır'dan bu kanaldan İran'a gitti.
Kanal, Bubastis'te Nil'den ayrıldı. Pithom'daki bir sütun üzerindeki bir yazıt [38], MÖ 270 veya 269'da Ptolemy II Philadelphus tarafından yeniden açıldığını kaydeder. Arsinoe'de [13] Batlamyus, Kızıldeniz'in Heropolite Körfezi'nde, gemilerin geçişine izin veren, ancak Kızıldeniz'den gelen tuzlu suyun kanaldaki tatlı su ile karışmasını önleyen savaklarla birlikte gezilebilir bir kilit inşa etti. . [39]
19. yüzyılın ikinci yarısında, Fransız haritacılar, Timsah Gölü'nün doğu tarafını geçen ve Büyük Acı Göl'ün kuzey ucuna yakın biten eski bir kuzey-güney kanalının kalıntılarını keşfettiler. [40] Bu, Darius I tarafından yapılan kanal olduğunu kanıtladı, çünkü burada yapımını anan steli bulundu. (Bu eski, ikinci kanal, bir zamanlar kuzeye Timsah Gölü'ne kadar uzandığında Kızıldeniz kıyı şeridi boyunca bir rota izlemiş olabilir. [19] [40] )
Uzaklaşan Kızıldeniz ve azalan Nil Edit
Bazı tarihçiler, Kızıldeniz'in yüzyıllar boyunca yavaş yavaş geri çekildiğine, kıyı şeridinin Timsah Gölü'nden [18] [19] ve Büyük Acı Göl'den güneye doğru yavaşça hareket ettiğine inanılıyor. [12] [13] Nil siltinin kalıcı birikimi ile birleştiğinde, Batlamyus kanalının bakım ve onarımı her geçen yüzyılda giderek daha hantal hale geldi.
Batlamyus'un kanalının inşasından iki yüz yıl sonra, Kleopatra'nın batı-doğu su yolu geçişi olmadığı görülüyor, [12] [13] çünkü Ptolemaios'un batı-doğu kanalını besleyen Nil'in Pelusiac kolu o zamana kadar azalmıştı, silt ile boğulmak. [12] [13]
Eski Kahire'den Kızıldeniz'e Düzenle
8. yüzyıla gelindiğinde, Eski Kahire ile Kızıldeniz arasında gezilebilir bir kanal vardı, [12] [13], ancak inşasını kimin emrettiği konusunda rivayetler farklılık gösteriyor – Trajan veya Amr ibn al-'As veya Ömer. [12] [13] Bu kanalın Eski Kahire'de [13] Nil Nehri ile bağlantılı olduğu ve modern Süveyş yakınlarında sona erdiği bildirildi. [12] [41] Bir coğrafya incelemesi De Mensura Orbis Terrae İrlandalı keşiş Dicuil (8. yüzyılın sonlarında doğdu) tarafından yazılmış, 8. yüzyılın ilk yarısında Kutsal Topraklara yaptığı bir hac sırasında Nil'den Kızıldeniz'e giden kanalda yelken açan başka bir keşiş olan Fidelis ile bir konuşmayı anlatır [ 42]
Abbasi Halifesi el-Mansur'un, ikmallerin Arap detektörlerine ulaşmasını önlemek için bu kanalın 767'de kapatılmasını emrettiği söyleniyor. [12] [13]
El-Hākim tarafından onarım
El-Hakim bi-Amr Allah'ın Kahire'den Kızıldeniz'e geçiş yolunu tamir ettiği iddia ediliyor, ancak kısa bir süre sonra, yaklaşık 1000 CE, kısa süre sonra "kumla boğuldu". [13] Bununla birlikte, bu kanalın bazı bölümleri Nil'in yıllık taşkınları sırasında hala dolmaya devam etti. [12] [13]
Venedik'in Konsepti
Bartolomeu Dias tarafından Güney Afrika'nın 1488'de başarılı bir şekilde deniz seferi, Hindistan ve Baharat Adaları'na doğrudan bir deniz ticaret yolu açtı ve Akdeniz ticaretinin dengesini sonsuza dek değiştirdi. Eski aracılar olarak yeni düzende en çok kaybedenlerden biri, Venedik'in eski baharat ticaret merkeziydi.
Çaresizliğe kapılan Venedikli liderler, lüks ticareti yeniden kapılarına getirmek için - Süveyş Kanalı'nı yaklaşık 400 yıl önce tahmin ederek - Kızıldeniz ile Nil arasında bir su yolu kazmayı düşündüler. Ama bu bir hayal olarak kaldı.
Mısır'ın hükümdarı Memluklar ile müzakerelere girilmesine rağmen, Venedik'in kanalı inşa etme planı, Sultan I. Selim'in önderliğinde 1517'de Osmanlı'nın Mısır'ı fethiyle kısa sürede rafa kaldırıldı. [43]
Osmanlı girişimleri
16. yüzyılda Osmanlı Sadrazamı Sokullu Paşa, Kızıldeniz ile Akdeniz'i birbirine bağlayan bir kanal inşa etmeye çalıştı. Bu, Konstantinopolis'i Hint Okyanusu'nun hac ve ticaret yollarına bağlama arzusunun yanı sıra stratejik kaygılarla motive edildi - Hint Okyanusu'ndaki Avrupa varlığı arttıkça, Osmanlı ticari ve stratejik çıkarları giderek daha fazla sorgulandı ve Yüce Babıali, konumunu savunmak için giderek daha fazla baskı gördü. Gezilebilir bir kanal, Osmanlı Donanmasının Kızıldeniz, Karadeniz ve Akdeniz filolarını birbirine bağlamasına izin verecekti. Ancak bu proje çok pahalı görüldü ve hiçbir zaman tamamlanamadı. [44] [45]
Napolyon'un antik bir kanal keşfi
1798'in sonlarında Mısır ve Suriye'deki Fransız kampanyası sırasında Napolyon, eski bir su yolu geçidinin kalıntılarını bulmakla ilgilendiğini ifade etti. Bu, kuzey Mısır'ı araştıran bir arkeolog, bilim adamı, haritacı ve mühendis kadrosuyla sonuçlandı. [46] [47] Açıklama de l'Égypte, Kızıldeniz'den kuzeye ve daha sonra batıya doğru Nil'e doğru uzanan eski bir kanalın keşfini gösteren ayrıntılı haritalar içerir. [46] [48]
Daha sonra, 1804'te Fransız İmparatoru olan Napolyon, Akdeniz'i Kızıldeniz'e bağlamak için bir kuzey-güney kanalı inşa etmeyi tasarladı. Ancak plandan vazgeçildi çünkü yanlış bir şekilde, su yolunun çalışması için kilitler gerektireceği ve bunun inşasının maliyetli ve zaman alıcı olacağı sonucuna varıldı. Kilitlere duyulan ihtiyaç, Kızıldeniz'in Akdeniz'den 8,5 m (28 ft) daha yüksek olduğu şeklindeki hatalı varsayıma dayanıyordu. Bu tahmin, Napolyon'un Mısır Seferi sırasında savaş zamanında alınan parçalı anket ölçümlerinin kullanılmasının sonucuydu. [49]
1861 gibi geç bir tarihte, Napolyon tarafından Bubastis'ten Kızıldeniz'e kadar keşfedilen, üzerinde ulaşımı mümkün olmayan antik rota, hala Kassassin kadar doğudaki noktalarda su kanalize ediyordu. [13]
Ara dönem Düzenle
Deniz seviyelerindeki iddia edilen farklılığın sonucu olabilecek inşaat zorluklarına rağmen, doğuya daha kısa bir yol bulma fikri canlı kaldı. 1830'da General Francis Chesney, İngiliz hükümetine yükseklik farkı olmadığını ve Süveyş Kanalı'nın uygulanabilir olduğunu belirten bir rapor sundu, ancak raporu daha fazla ilgi görmedi. Teğmen Waghorn, Mısır üzerinden Hindistan'a posta ve yolcu taşıyan "Overland Route"ı kurdu. [50] [51]
Mısır'ın Fransız kaşifi Linant de Bellefonds, Mısır Bayındırlık İşleri'nin baş mühendisi oldu. Normal görevlerine ek olarak Süveyş Kıstağı'nı araştırdı ve Süveyş Kanalı için planlar yaptı. Fransız Saint-Simoncuları kanala ilgi gösterdiler ve 1833'te Barthélemy Prosper Enfantin, Muhammed Ali'nin dikkatini kanala çekmeye çalıştı ancak başarısız oldu. İtalyan-Avusturya demiryolu öncüsü Alois Negrelli, 1836'da fikirle ilgilenmeye başladı.
1846'da Prosper Enfantin'in Société d'Études du Canal de Suez'i, aralarında Robert Stephenson, Negrelli ve Paul-Adrien Bourdaloue'nun da bulunduğu bir dizi uzmanı Süveyş Kanalı'nın fizibilitesini (Linant de Bellefonds'un yardımıyla) incelemeye davet etti. Bourdaloue'nun kıstak araştırması, iki deniz arasında pratikte hiçbir irtifa farkı olmadığının genel olarak kabul edilen ilk kanıtıydı. Ancak İngiltere, herkese açık bir kanalın Hindistan ticaretini engelleyebileceğinden korktu ve bu nedenle İskenderiye'den Kahire üzerinden Süveyş'e trenle bağlantı kurmayı tercih etti ve Stephenson sonunda inşa etti.
Süveyş Kanalı Şirketi Tarafından Yapılan İnşaat Düzenle
Hazırlıklar (1854-1858) Düzenle
1854 ve 1856'da Ferdinand de Lesseps, Mısır ve Sudan Hidiv'i Said Paşa'dan tüm ulusların gemilerine açık bir kanal inşa etmek için bir şirket kurma imtiyazı aldı. Şirket açılışından itibaren 99 yıl boyunca kanalı işletecekti. De Lesseps, 1830'larda Fransız diplomatken geliştirdiği Said ile dostane ilişkisini kullanmıştı. İmtiyazlarda belirtildiği gibi, de Lesseps, Süveyş kıstağını delmek için Uluslararası Komisyonu topladı (Commission Internationale, le percement de l'isthme de Suez'i boşalttı) yedi ülkeden 13 uzmandan oluşan, aralarında daha sonra Londra İnşaat Mühendisleri Enstitüsü Başkanı olan John Robinson McClean ve yine Negrelli, Linant de Bellefonds tarafından geliştirilen planları incelemek ve fizibilitesi ve en iyileri hakkında tavsiyelerde bulunmak üzere kanal için güzergah. Negrelli'nin fikirlerinin çoğunun hakim olduğu Mısır'daki incelemeler ve analizler ile Paris'te kanalın çeşitli yönleri üzerine yapılan tartışmalardan sonra komisyon, Aralık 1856'da planlar ve profillerle tamamlanmış kanalın ayrıntılı bir tanımını içeren oybirliğiyle hazırlanan bir rapor hazırladı. [52] Süveyş Kanalı Şirketi (Compagnie Universelle du canal maritime de Süveyş) 15 Aralık 1858'de ortaya çıktı.
İngiliz hükümeti projeye başından sonuna kadar karşı çıkmıştı. Hem Cape rotasını hem de Hindistan ve Uzak Doğu'ya giden Overland rotasını kontrol eden İngilizler, statüko, bir kanalın ticari ve denizcilik üstünlüklerini bozabileceği göz önüne alındığında. Projenin en sarsılmaz düşmanı Lord Palmerston, 1850'lerin ortalarında, muhalefetinin arkasındaki gerçek nedeni itiraf etti: İngiltere'nin ticari ve denizcilik ilişkileri, tüm uluslara açık yeni bir yolun açılmasıyla devrilecek ve böylece ülkesini, şimdiki özel avantajları. [53] Projeye karşı diplomatik hamlelerden biri olarak, yine de ilerlemeye devam ederken, kanalın inşasında “köle emeğinin” kullanılmasını onaylamadı. Projede gönülsüz çalışma sona erdi ve vali anavatanı kınayarak projeyi durdurdu. [54]
Başlangıçta uluslararası kamuoyu şüpheciydi ve Süveyş Kanalı Şirketi hisseleri denizaşırı ülkelerde iyi satmadı. İngiltere, Avusturya ve Rusya önemli miktarda hisse satın almadı. Ancak, Cattaui bankacılık ailesinin yardımıyla ve Fransız Rothschild Evi'nden James de Rothschild ile olan ilişkileri, Fransa'da ve Avrupa'nın diğer bölgelerinde başarılı bir şekilde terfi ettirildi. [55] Tüm Fransız hisseleri Fransa'da hızla satıldı. Çağdaş bir İngiliz şüpheci, "Kesin olan bir şey var. Yerel tüccar topluluğumuz bu büyük işe pratik olarak hiç dikkat etmiyor ve kanalın faturalarının bakım ücretini geri almak için yeterli olabileceğinden şüphe etmek meşru. hiçbir durumda büyük bir geminin erişilebilir yolu olmayacak." [56]
İnşaat (1859–1869) Düzenle
25 Nisan 1859'da geleceğin Port Said kıyısındaki çalışmalar başladı.
Kazı yaklaşık 10 yıl sürdü ve kanalın kazılması için 1864 yılına kadar zorunlu çalışma (corvée) kullanıldı. [57] Bazı kaynaklar, herhangi bir dönemde 30.000'den fazla kişinin kanalda çalıştığını, çeşitli ülkelerden 1.5 milyondan fazla kişinin istihdam edildiğini, [49] [58] ve birçoğunun on binlerce işçinin öldüğünü tahmin ediyor. kolera ve benzeri salgınlardan.
Cemal Abdül Nasır'ın 26 Temmuz 1956'da yaptığı bir konuşmada kanalın kamulaştırılması üzerine 120.000 ölümden söz etmesi ve şirketin baş sağlık görevlisinin 1866'da binde 2,49'dan fazla ölüm olmadığını bildirmesiyle, ölümlerin sayısıyla ilgili tahminler büyük ölçüde değişmektedir. [50] Bu tahminleri ikiye katlamak. 11 yıl boyunca yılda 50.000 çalışan personelin cömert bir varsayımı, 3.000'den az ölümle ilgili ihtiyatlı bir tahminde bulunacaktır. Zamanın sınırlı bildirilen verilerine daha yakından güvenerek, sayı 1.000'den az olacaktır. [50]
Açılış (17 Kasım 1869) Düzenle
Kanal, Kasım 1869'da Fransız kontrolünde açıldı. Port Said'de 15 Kasım akşamı ışıklandırmalar, havai fişekler ve Mısır ve Sudan Hidiv İsmail Paşa'nın yatında verilen ziyafet ile açılış törenleri başladı. Kraliyet konukları ertesi sabah geldi: İmparator Franz Joseph I, İmparatorluk yatındaki Fransız İmparatoriçesi Eugenie L'Aigle, Prusya Veliaht Prensi ve Hessen Prensi Louis. [59] Diğer uluslararası konuklar arasında Amerikalı doğa tarihçisi H. W. Harkness vardı. [60] Öğleden sonra hem Müslüman hem de Hıristiyan törenleri ile kanal kutsadı, sahilde yan yana inşa edilen geçici bir cami ve kilise vardı. Akşamları daha fazla aydınlatma ve havai fişek vardı. [59]
17 Kasım sabahı, öncülüğünde bir gemi alayı kanala girdi. L'Aigle. Aşağıdaki gemiler arasında HMS vardı Newport, birkaç ay sonra Amirallik adına kanalı inceleyecek olan George Nares tarafından yönetildi. [61] Newport kanalla ilgili bazı sorunları gösteren bir olaya karışmıştı. Açılış sırasında kanalın bölümlerinin derinliğinin vaat edildiği kadar büyük olmadığı ve kanalın en derin bölümünün her zaman net olmadığı ve bu nedenle topraklanma riskine yol açtığı yönünde öneriler vardı. [59] [62] [63] Geçidin ilk günü, Port Said'in 76 kilometre (41 nmi) güneyindeki Timsah Gölü'nde sona erdi. Fransız gemisi Pelus girişe yakın demirlemiş, sonra etrafında dönmüş ve karaya oturmuş, gemi ve halatı göle giden yolu kapatmıştır. Aşağıdaki gemiler, deniz bitene kadar kanalın kendisinde demirlemek zorunda kaldı. Pelus Ertesi sabah temizliğe götürüldü, bu da o geceki İsmailiye'deki kutlamaya katılmalarını zorlaştırdı. hariç Newport: Nares, sondaj yapmak için bir tekne göndermiş ve denizin etrafında manevra yapabilmiştir. Pelus göle girmek ve gecelemek için orada demirlemek. [64] [65]
İsmailiye, ertesi gün askeri bir "geçmiş yürüyüşü", aydınlatmalar ve havai fişekler ve Valilik Sarayı'ndaki bir balo da dahil olmak üzere daha fazla kutlamaya sahne oldu. Konvoy, 19 Kasım sabahı Süveyş gezisinin geri kalanı için yeniden yola çıktı. [59] Süveyş'ten sonra, katılımcıların çoğu Kahire'ye ve ardından etkinlik için yeni bir yolun inşa edildiği Piramitlere yöneldi. [49]
Bir Anchor Line gemisi olan S.S. dido, Kanal'ı güneyden kuzeye ilk geçen kişi oldu. [66] [67]
İlk zorluklar (1869-1871)
Sayısız teknik, siyasi ve mali sorunların üstesinden gelinmesine rağmen, nihai maliyet orijinal tahminin iki katından fazlaydı.
Özellikle Hidiv, hem İngiliz hem de Fransız alacaklıların başlangıçtaki çekincelerini, derin bağlantıları projeye çok fazla uluslararası destek sağlamada paha biçilmez olan Sursock ailesinin yardımına başvurarak aşmayı başardı. [68] [69]
Açılıştan sonra Süveyş Kanalı Şirketi mali sıkıntı içindeydi. Kalan işler ancak 1871'de tamamlandı ve ilk iki yılda trafik beklentilerin altında kaldı. Bu nedenle De Lesseps, ikinci imtiyazda atıfta bulunulan net ton türünü yorumlayarak gelirleri artırmaya çalıştı (tonneau de kapasite) bir geminin kargo kapasitesi anlamına gelir ve yalnızca 1854'te Ticaret Gemisi Yasası ile Britanya'da tanıtılan "Moorsom Sistemi"nin teorik net tonajı değil. Bunu takip eden ticari ve diplomatik faaliyetler, Uluslararası Konstantinopolis Komisyonu'nun belirli bir tür ağ kurmasıyla sonuçlandı. tonaj ve tarife sorununu 18 Aralık 1873 tarihli protokolünde çözmüştür. [70] Bu, günümüzde halen kullanılmakta olan Süveyş Kanalı Net Tonaj ve Süveyş Kanalı Özel Tonaj Belgesi'nin çıkış noktasıdır.
Büyüme ve yeniden yapılanma Düzenle
Kanalın dünya ticareti üzerinde ani ve dramatik bir etkisi oldu. Altı ay önce tamamlanan Amerikan kıtalararası demiryolu ile birleştiğinde, dünyanın rekor bir sürede çevrelenmesine izin verdi. Afrika'nın Avrupa kolonizasyonunun artmasında önemli bir rol oynadı. Kanalın inşası, Büyük Britanya'daki 1873 Paniğinin nedenlerinden biriydi, çünkü Uzak Doğu'dan gelen mallar, o zamana kadar Ümit Burnu çevresinde yelkenli gemilerle taşınmış ve İngiliz depolarında depolanmıştı. Banka borçlarını ödeyememesi, Said Paşa'nın halefi İsmail Paşa'nın 1875'te kanaldaki %44 hissesini 4,000,000 £ (19,2 milyon $) karşılığında satmasına neden oldu, bu da 432 milyon £ ila 456 milyon £ (540 milyon ila 570 milyon $) eşdeğeri. milyon) 2019'da Birleşik Krallık hükümetine. [71] Fransız hissedarlar hâlâ çoğunluğu elinde tutuyordu. [72] Yerel huzursuzluk, İngilizlerin 1882'de işgal etmesine ve tam kontrolü ele geçirmesine neden oldu, ancak Mısır, sözde Osmanlı İmparatorluğu'nun bir parçası olarak kaldı. 1883'ten 1907'ye kadar İngiliz temsilcisi, hükümeti yeniden organize eden ve modernize eden ve isyanları ve yolsuzluğu bastıran, böylece kanaldaki trafiğin artmasını kolaylaştıran Cromer'in 1. Kontu Evelyn Baring'di. [73]
Özellikle Avrupa Akdeniz ülkeleri, artık Asya ve Doğu Afrika ile Büyük Britanya, Hollanda veya Almanya gibi Kuzey ve Batı Avrupa deniz ticareti yapan uluslardan çok daha hızlı bağlantılara sahip oldukları için Süveyş Kanalı'ndan ekonomik olarak yararlandı. Akdeniz'deki en büyük faydalanıcı, kanalın planlanması ve inşasına katılan Avusturya-Macaristan oldu. Avusturya'nın en büyük deniz ticaret şirketi Österreichischer Lloyd, kanal tamamlandıktan sonra hızlı bir genişleme yaşadı, tıpkı o zamanlar Avusturya'nın elindeki liman kenti Trieste'de olduğu gibi. Şirket, başkan yardımcısı Lloyd'un kurucu ortağı Pasquale Revoltella olan Compagnie Universelle du Canal de Suez'in ortağıydı. [74] [75] [76] [77] [78]
1888'deki Konstantinopolis Sözleşmesi, kanalı, Hidiv Tewfiq'in yönetimine karşı Urabi İsyanı'nı bastırmak için Mısır ve Sudan'ı işgal eden İngilizlerin koruması altında tarafsız bir bölge ilan etti. İsyan 1879'dan 1882'ye kadar sürdü. İngilizler, Birinci Dünya Savaşı sırasında 1915'te büyük bir Osmanlı saldırısına karşı stratejik açıdan önemli geçidi savundular. [79] 1936 İngiliz-Mısır Antlaşması uyarınca, Birleşik Krallık kanalın kontrolünü elinde tuttu. Kanal, 1939–1945 İkinci Dünya Savaşı'nda yeniden stratejik olarak önemliydi ve İtalyan-Almanların onu ele geçirme girişimleri, kanalın Mihver gemilerine kapatıldığı Kuzey Afrika Seferi sırasında geri püskürtüldü. 1951'de Mısır anlaşmayı reddetti ve Ekim 1954'te Birleşik Krallık birliklerini geri çekmeyi kabul etti. Çekilme 18 Temmuz 1956'da tamamlandı.
Süveyş Krizi Düzenle
Mısır'ın Sovyetler Birliği'ne yönelik girişimleri nedeniyle Birleşik Krallık ve ABD, Asvan Barajı'nın inşasını destekleme taahhüdünü geri çekti. Mısır Devlet Başkanı Cemal Abdül Nasır, 26 Temmuz 1956'da [80] kanalı kamulaştırarak ve kanalın gelirini kullanarak baraj projesini finanse etmek amacıyla Süveyş Kanalı İdaresi'ne devrederek yanıt verdi. Kanalın kamulaştırıldığı gün Nasır da Tiran Boğazı'nı tüm İsrail gemilerine kapattı. [81] Bu, İngiltere, Fransa ve İsrail'in Mısır'ı işgal ettiği Süveyş Krizine yol açtı.Sevr Protokolü kapsamında önceden kararlaştırılan savaş planlarına göre, İsrail 29 Ekim'de Sina Yarımadası'nı işgal ederek Mısır'ı askeri olarak çatışmaya girmeye zorladı ve İngiliz-Fransız ortaklığının ortaya çıkan savaşı Orta Doğu'da istikrar için bir tehdit olarak ilan etmesine izin verdi. ve savaşa girin - resmen iki gücü ayırmak ama gerçekte Kanalı yeniden kazanmak ve Nasır hükümetini devirmek için. [82] [83] [84]
İngilizleri felaket olduğunu düşündüğü bir eylemden kurtarmak ve savaşı olası bir tırmanmadan durdurmak için, Kanada Dışişleri Bakanı Lester B. Pearson, kanala erişimi sağlamak için ilk Birleşmiş Milletler barış gücünün oluşturulmasını önerdi. hepsi ve İsrail'in Sina Yarımadası'ndan çekilmesi. 4 Kasım 1956'da, Birleşmiş Milletler'de çoğunluk Pearson'ın, hem Mısır hem de İsrail geri çekilmeyi kabul etmedikçe BM barış güçlerinin Sina'da kalmasını zorunlu kılan barışı koruma kararına oy verdi. Amerika Birleşik Devletleri, İngiliz hükümetinin değer kaybetmesine neden olacak sterlin satışı yoluyla baskı yaparak bu öneriyi destekledi. İngiltere daha sonra ateşkes ilan etti ve daha sonra yıl sonuna kadar birliklerini geri çekmeyi kabul etti. Pearson daha sonra Nobel Barış Ödülü'ne layık görüldü. Nasır'ın emriyle gemilerin batması ve hasarın bir sonucu olarak kanal, BM yardımıyla temizlendiği Nisan 1957'ye kadar kapatıldı. [85] Kanalın serbest ulaşımını ve Sina Yarımadası'nda barışı korumak için bir BM gücü (UNEF) kuruldu.
1967 ve 1973 Arap-İsrail savaşları
Mayıs 1967'de Nasır, BM barış güçlerine Süveyş Kanalı bölgesi de dahil olmak üzere Sina'dan çıkma emri verdi. İsrail, Tiran Boğazı'nın İsrail gemilerine kapatılmasına karşı çıktı. Kanal, 1951-1952'deki kısa bir dönem dışında, 1949'dan beri İsrail gemilerine kapatılmıştı.
1967 Altı Gün Savaşı'ndan sonra İsrail kuvvetleri, Süveyş Kanalı'nın tüm doğu yakası da dahil olmak üzere Sina yarımadasını işgal etti. İsraillilerin kanalı kullanmasına izin vermeyen Mısır, hemen kanalı tüm gemilere kapatan bir abluka uyguladı. "Sarı Filo" olarak bilinen on beş kargo gemisi kanalda mahsur kaldı ve 1975'e kadar orada kalacaktı.
1973'te Yom Kippur Savaşı sırasında kanal, Mısır ordusunun İsrail işgali altındaki Sina'ya yaptığı büyük bir geçişe ve İsrail ordusunun Mısır'a karşı bir karşı geçişine sahne oldu. Bu çatışmanın enkazının çoğu, kanalın kenarlarında görünür durumda. [86]
Mayın temizleme operasyonları (1974–75) Düzenle
Yom Kippur Savaşı'ndan sonra Amerika Birleşik Devletleri Nimbus Ay Operasyonunu başlattı. amfibi hücum gemisi USS İnçon (LPH-12) Helikopter Mayın Karşı Tedbirler Filosu 12'nin 12 RH-53D mayın tarama helikopteri ile Kanal'a gönderildi. Bunlar Mayıs ve Aralık 1974 arasında kanalı kısmen temizledi. LST USS tarafından rahatlatıldı. Barnstable İlçe (LST1197). İngiliz Kraliyet Donanması, Rheostat Operasyonunu ve Rheostat One Operasyonu için sağlanan 65.2 Görev Grubunu başlattı [87] (1974'te altı ay), mayın avcıları HMS Maxton, HMS Bossingtonve HMS Wilton, Filo Gümrükleme Dalış Ekibi (FCDT) [88] ve HMS Abdiel, bir mayın gemisi/MCMV destek gemisi ve Rheostat Two Operasyonu için [89] (1975'te altı ay) mayın avcıları HMS Hubberston ve HMS Sheratonve HMS Abdiel. Kanal Temizleme Operasyonları tamamlandığında kanal ve gölleri %99 mayınsız olarak kabul edildi. Kanal daha sonra Mısır Devlet Başkanı Enver Sedat tarafından bir Mısır destroyeri ile yeniden açıldı ve bu ilk konvoyu 1975'te kuzeye Port Said'e götürdü. [90] Yanında babası Muhammed Rıza Pehlevi'yi temsil etmek üzere görevlendirilen İran Veliaht Prensi Rıza Pehlevi duruyordu. , İran Şahı. kruvazör USS Küçük kaya konvoydaki tek Amerikan donanma gemisiydi. [91]
BM varlığı Düzenle
UNEF'in görev süresi 1979'da sona erdi. Amerika Birleşik Devletleri, İsrail, Mısır ve diğerlerinin, 1979 Mısır-İsrail Barış Antlaşması uyarınca çağrıldığı gibi, BM'nin İsrail ve Mısır arasındaki barışı gözlemlemedeki rolünü genişletme çabalarına rağmen Sovyetler Birliği'nin Suriye'nin isteği üzerine BM Güvenlik Konseyi'nde veto etmesi nedeniyle görev süresi uzatılamadı. Buna göre, Sina'da yeni bir gözlemci kuvvet için müzakereler, 1981'de İsrail'in aşamalı bir geri çekilmesiyle koordineli olarak Sina'da konuşlanmış Çokuluslu Kuvvet ve Gözlemciler'i (MFO) üretti. MFO, Amerika Birleşik Devletleri, İsrail, Mısır ve diğer ülkeler arasındaki anlaşmalar uyarınca aktif olmaya devam ediyor. [92]
Genişletmeyi atla Düzenle
2014 yazında, Mısır Devlet Başkanı olarak göreve başladıktan aylar sonra, Abdel Fattah el-Sisi, Ballah Bypass'ın 61 metre (200 ft) genişliğinden 312 metre (1.024 ft) genişliğe 35 kilometre (22 mil) kadar genişletilmesini emretti. . Projeye Yeni Süveyş Kanalı adı verildi, çünkü gemilerin aynı anda kanalı her iki yönde de geçmesine izin veriyor. [93] [94] Proje, 59.4 milyar sterlinden (9 milyar ABD doları) fazlaya mal oldu ve bir yıl içinde tamamlandı. Sisi, 6 Ağustos 2015 tarihinde düzenlenen bir törenle genişletilmiş kanalın işletmeye açıldığını ilan etti. [95]
2021 engeli Hiç Verilen Düzenlemek
Olayın şafağında, birçok ekonomist ve ticaret uzmanı, Süveyş'in küresel ticaret için ne kadar önemli olduğunu ve olayın kapana kısılmış mallar nedeniyle küresel ekonomiyi büyük ölçüde etkileyeceğini belirterek, hızlı bir şekilde çözülmezse tıkanıklığın etkileri hakkında yorum yaptı. olayın ardından kanaldan geçmesi planlanıyor. Ürünler arasında petrol sevkiyatları, önemli bir kısmının hedeflerine ulaşamayacak şekilde bloke kalması nedeniyle, hemen sonrasında en çok etkilenen sevkiyattır. [100] [101] Avrupa ve Amerika pazarına atıfta bulunarak, birkaç denizcilik uzmanı, enerji piyasaları Marshall Steeves'e göre bunun "ham petrol için gerçekten önemli bir geçiş yolu olmadığını" söyleyerek ticaret üzerinde ciddi bir etki olacağı öngörüsüne itiraz etti. IHS Markit analisti ve Boston Consulting Group'tan Camille Egloff'a ve alternatif tedarik kaynaklarına göre "mevcut stoklar var", trafiğin yalnızca yavaşladığını ve bunun yalnızca yarı iletken endüstrisi gibi mevcut sıkıntısı olan sektörleri etkileyebileceğini belirtti. [102] [103] Uluslararası Deniz Ticaret Odası (ICS), Süveyş Kanalı'ndan her gün 3 milyar dolar değerinde kargo geçtiğini tahmin ediyor. [104]
Tıkanıklığın dünyadaki kargo programlarını etkileyeceği söylendi. Denizcilik şirketleri de gemilerini Ümit Burnu çevresindeki çok daha uzun bir rotaya yönlendirmeyi düşünüyorlardı. Bunu yapan ilk konteyner gemisi Hiç Verilen kardeş gemisi, Hiç Selamlama. [105]
Gemi 29 Mart'ta yeniden suya indirildi. [106] [107] Birkaç saat içinde kargo trafiği yeniden başladı ve yaklaşık 450 gemiden oluşan birikmiş iş yükü yavaş yavaş çözüldü. [108] Kanaldan başarıyla geçen ilk gemi Hiç Verilen' kurtarma oldu YM Dilek, Hong Kong merkezli bir kargo gemisi. [109]
2 Nisan 2021'de Mısır Süveyş Kanalı Kurumu başkanı Usama Rabie, kanalın tıkanmasının neden olduğu hasarın yaklaşık 1 milyar dolara ulaşabileceğini söyledi. Rabie, Süveyş Kanalı'nın sefere yeniden başlamasının ardından 31 Mart öğlen saatlerinden itibaren 285 kargo gemisinin kanaldan sorunsuz bir şekilde geçtiğini de açıkladı. Kanaldan geçmeyi bekleyen kalan 175 yük gemisinin tamamının 2 Nisan'a kadar geçeceğini söyledi. [110]
Olaydan sonra Mısır hükümeti kanalın dar kısımlarını genişleteceklerini duyurdu. [111]
Zaman Çizelgesi Düzenleme
- 1799: Napolyon Bonapart Mısır'ı fethetti ve bir fizibilite analizi emretti. Bu, deniz seviyelerinde sözde 10 metrelik (33 ft) bir farkı ve yüksek bir maliyeti yanlış bir şekilde bildirir, bu nedenle proje beklemeye alınır. [112]
- 1847: Robert Stephenson'ın da dahil olduğu ikinci bir anket, ilk analizi yanlış buldu. Akdeniz ve Kızıldeniz arasında doğrudan bir bağlantı mümkündür ve daha önce tahmin edildiği kadar pahalı değildir. [112]
- 30 Kasım 1854: Kahire'deki eski Fransız konsolosu Ferdinand Marie de Lesseps, inşaat için ilk ruhsatı aldı. [112]
- 15 Aralık 1858: de Lesseps, "Compagnie Universelle du Canal Maritime de Suez"i kurar ve Said Paşa, Süveyş Kanalı Şirketi'nin %22'sini satın alır ve çoğunluğu Fransız özel sahipleri tarafından kontrol edilir.
- 25 Nisan 1859: inşaat resmen başladı. [113]
- 15-17 Kasım 1869: Kanalı açması için Fransa İmparatoriçesi Eugenie için bir açılış töreni ve kutlamalar yapılır. [112][114]
- 17 Kasım 1869: Kanal açıldı, kanalı inşa eden imtiyazlı şirket olan Süveyş Kanalı Şirketi tarafından işletildi.
- 18 Aralık 1873: Uluslararası Konstantinopolis Komisyonu, Süveyş Kanalı Net Tonunu ve Süveyş Kanalı Özel Tonaj Sertifikasını (bugün bilindiği gibi) oluşturur.
- 25 Kasım 1875: İngiltere, şirkette azınlık hissedarı oldu ve %44'ünü aldı ve geri kalanı Fransız iş sendikaları tarafından kontrol edildi.
- 20 Mayıs 1882: İngiltere, Fransızların yardımıyla Mısır'ı işgal eder ve Mısır'ı işgal etmeye başlar.
- 25 Ağustos 1882: İngiltere Mısır'ı işgal etti. Kanal, özel sektöre ait Süveyş Kanalı Şirketi'nin kontrolü altında kalıyor.
- 2 Mart 1888: Konstantinopolis Sözleşmesi, savaş ve barış sırasında tüm gemilerin kanaldan garantili geçiş hakkını yeniler, bu haklar zaten de Lesseps'e verilen lisansların bir parçasıydı, ancak uluslararası hukuk olarak kabul ediliyor.
- 14 Kasım 1936: Yeni bir anlaşmanın ardından İngiltere Mısır'dan çekilir, ancak kontrolü altında 'Süveyş Kanalı Bölgesi'ni kurar.
- 13 Haziran 1956: Süveyş Kanalı Bölgesi, İngilizlerin geri çekilmesi ve yıllarca süren müzakerelerin ardından Mısır egemenliğine geri döndü.
- 26 Temmuz 1956: Mısır, şirketi kamulaştırdı, Mısır'daki varlıkları, hakları ve yükümlülükleri, önceki sahiplerine belirlenen kamulaştırma öncesi fiyat üzerinden tazminat ödeyen Süveyş Kanalı Otoritesine devredildi. Mısır, Tiran Boğazı ve Akabe Körfezi'ni kapsayan daha geniş bir ablukanın parçası olarak kanalı İsrail gemilerine kapatıyor.
- 31 Ekim 1956 - 24 Nisan 1957: Kanal bölgesini İsrail, Fransız ve İngiliz işgaline yol açan bir ihtilaf olan Süveyş Krizi'nin ardından kanal nakliyeye kapatıldı.
- 22 Aralık 1956: Fransız ve İngilizlerin geri çekilmesi ve UNEF birliklerinin inişinden sonra kanal bölgesi Mısır kontrolüne geri döndü.
- 5 Haziran 1967 - 10 Haziran 1975: Kanal Mısır tarafından bloke edildi, İsrail ile olan savaşın ardından, takip eden Yıpratma Savaşı ve 1973 savaşı sırasında cephe hattı haline geldi ve genel anlaşma yakın olana kadar uluslararası nakliyeye kapalı kaldı.
- 2004: Petrol tankeri geldiğinde kanal üç gün süreyle kapatıldı. Tropik Parlaklık sıkışıp kalır. [115]
- 1 Ocak 2008: Süveyş Kanalı İdaresi tarafından kabul edilen yeni seyir kuralları yürürlüğe girdi.
- 6 Ağustos 2015: Yeni kanal uzantıları açıldı.
- 19 Ekim 2017: OOCL Japonya karaya oturur ve kanalı birkaç saatliğine tıkayan bir tıkanıklığa neden olur. [116][117][115]
- 23-29 Mart 2021: Hiç VerilenPanama bandıralı bir konteyner gemisi karaya oturur ve kanalın güney kesiminde mahsur kalır. Tıkanıklık, kanaldan geçişi engelliyor, gemi trafiğinde her gün yaklaşık 10 milyar dolarlık aksamalara neden oluyor ve her iki tarafta da büyük bir gemi trafiği sıkışıklığı yaratıyor. [118][119][120][121]
Şubat 1934'te Süveyş Kanalı. İsviçreli pilot ve fotoğrafçı Walter Mittelholzer tarafından çekilen hava fotoğrafı.
USS Amerika (CV-66) Süveyş Kanalı'nda bir Amerikan uçak gemisi
Yük gemisi Hanjin Kaohsiung Süveyş Kanalı'ndan geçiş
İnşa edildiğinde kanal 164 km (102 mil) uzunluğunda ve 8 m (26 ft) derinliğindeydi. Birkaç büyütmeden sonra, 193.30 km (120.11 mil) uzunluğunda, 24 m (79 ft) derinliğinde ve 205 metre (673 ft) genişliğindedir. [123] 22 km (14 mil) kuzey erişim kanalı, 162.25 km (100.82 mil) kanalın kendisi ve 9 km (5,6 mil) güney erişim kanalından oluşur. [124]
Yeni Süveyş Kanalı olarak adlandırılan ve 6 Ağustos 2015'ten beri faaliyette olan [125] şu anda orta kısımda uzunluğu 35 km'yi (22 mil) aşan yeni bir paralel kanala sahiptir. Paralel bölümün her iki kanalı da dahil olmak üzere Süveyş Kanalı'nın mevcut parametreleri şunlardır: derinlik 23 ila 24 metre (75 ila 79 fit) ve genişlik en az 205 ila 225 metre (673 ila 738 fit) (bu genişlik 11 metrede ölçülür). (36 ft) derinlik). [126]
Kapasite Düzenleme
Kanal, 20 m (66 ft) drafta veya 240.000 detweight tona kadar ve su seviyesinden 68 m (223 ft) yüksekliğe ve belirli koşullar altında maksimum 77.5 m (254 ft) yüksekliğe kadar olan gemilerin geçişine izin verir. [127] [123] Suezmax boyutları hem Panamax hem de Yeni Panamax'tan daha büyük olduğundan kanal, Panama Kanalı'ndan daha fazla trafik ve daha büyük gemileri idare edebilir. Bazı süper tankerler kanalı geçemeyecek kadar büyüktür. Diğerleri, kanalın diğer ucundaki draft, geçiş ve yeniden yüklemeyi azaltmak için kargolarının bir kısmını kanala ait bir gemiye boşaltabilir. 15 Nisan 2021'de Mısırlı yetkililer, kanalın verimliliğini artırmak için Süveyş Kanalı'nın güney bölümünü genişleteceklerini duyurdular. Plan esas olarak Süveyş'ten Büyük Acı Göl'e kadar yaklaşık 30 kilometreyi kapsıyor. 40 metre genişletilecek ve maksimum derinlik yaklaşık 20 metreden yaklaşık 22 metreye çıkarılacak. [128]
Navigasyon Düzenle
Kanala denizden yaklaşan gemilerin, Port Said yakınlarındaki Fairway Şamandırası'nın on beş mil yakınında olduklarında limana telsiz göndermeleri bekleniyor. [129] Düz arazi nedeniyle kanalın kilidi yoktur ve her iki uç arasındaki küçük deniz seviyesi farkı nakliye için önemsizdir. Kanalın deniz dalgalanma kapıları olmadığı için, 2012'de yayınlanan bir makaleye göre, uçlardaki limanlar, Akdeniz ve Kızıldeniz'den gelen tsunamilerin ani etkisine maruz kalacaktı. Kıyı Araştırmaları Dergisi. [130]
El Qantara yakınlarındaki Ballah-Bypass'ta ve Great Bitter Lake'de geçiş alanları olan bir nakliye şeridi vardır. Tipik bir günde, ikisi güneye, biri kuzeye giden üç konvoy kanaldan geçiyor. Geçiş, yaklaşık 8 knot (15 km/sa 9 mph) hızla 11 ila 16 saat sürer. Düşük hız, gemilerin su birikintileri tarafından kıyıların aşınmasını önlemeye yardımcı olur.
1955'te Avrupa petrolünün yaklaşık üçte ikisi kanaldan geçti. Dünya deniz ticaretinin yaklaşık %8'i kanal üzerinden yapılmaktadır. 2008'de kanaldan 21.415 gemi geçti ve toplam gelir 5.381 milyar $'a ulaştı ve [127] gemi başına ortalama maliyet 251.000 $'dı.
Yeni Seyir Kuralları, 1 Ocak 2008'de yürürlüğe girdi ve gemilerin geçişini organize etmek için Süveyş Kanalı Kurumu (SCA) yönetim kurulu tarafından kabul edildi. En önemli değişiklikler arasında draftı 62 fit (19 m) olan gemilerin geçmesine izin verilmesi, izin verilen genişliğin 32 metreden (105 fit) 40 metreye (130 fit) çıkarılması (iyileştirme çalışmalarının ardından) ve SCA dışından kanal sınırları içinde izinsiz pilotlar. Değişiklikler, tehlikeli yük (radyoaktif veya yanıcı maddeler gibi) yüklü gemilerin uluslararası sözleşmelerle sağlanan en son değişikliklere uygun olmaları halinde geçişlerine izin vermektedir.
SCA, transit sırasında en yüksek güvenlik derecesini elde etmek için kanalı geçen savaş gemilerine yardımcı olmak için gereken römorkör sayısını belirleme hakkına sahiptir. [131]
Transit sırasında El Ballah'ta demirleyen gemiler
Haziran ayı için Akdeniz'de hakim akıntılar
İşlem Düzenleme
Ağustos 2015'ten önce kanal, ücretsiz iki yönlü trafik için çok dardı, bu nedenle gemiler konvoylar halinde geçiyor ve yan geçitleri kullanıyordu. Bypasslar 193 km'nin (120 mil) 78 km'si (48 mil) idi (%40). Kuzeyden güneye, bunlar Port Said baypası (girişler) 36.5 km (23 mil), Ballah baypası ve ankrajı 9 km (6 mil), Timsah baypası 5 km (3 mil) ve Deversoir baypası (Büyük Boğaz'ın kuzey ucu) Acı Göl) 27,5 km (17 mil). Bypasslar 1980 yılında tamamlanmıştır.
Tipik olarak, bir geminin kanalı geçmesi 12 ila 16 saat sürer. Kanalın 24 saat kapasitesi yaklaşık 76 standart gemiydi. [132]
Ağustos 2014'te Mısır, Süveyş Kanalı bölgesinde uluslararası bir sanayi ve lojistik merkezi geliştirmek için Mısır ordusunu ve küresel mühendislik firması Dar Al-Handasah'ı içeren bir konsorsiyum seçti [133] ve 60'tan 60'a kadar yeni bir kanal bölümünün inşaatına başladı. Kanalın diğer 37 kilometresinin (23 mil) genişletilmesi ve derin kazılması ile birlikte 95 km (37 ila 59 mil). [134] Bu, kanalın 72 kilometre uzunluğundaki (45 mil) orta bölümünde aynı anda her iki yönde navigasyona izin verecek. Bu uzantılar, 6 Ağustos 2015'te Başkan Al-Sisi tarafından resmen açıldı. [9] [135] [136]
Kuzeye giden konvoy, güneye giden konvoy geçerken Great Bitter Lake'de bekler, Ekim 2014
Konvoy seferi Düzenle
Kanal, düzensiz çift yönlü trafiğe hitap etmediğinden, tüm gemiler, 24 saat esasına göre planlanmış düzenli saatlerde konvoylar halinde geçiş yapıyor. Her gün, kuzeye giden tek bir konvoy, Süveyş'ten saat 04:00'te başlıyor. Çift şeritli bölümlerde konvoy doğu rotasını kullanıyor. [137] [138] [139] Bu konvoyun geçişi ile senkronize olarak güneye giden konvoy var. Saat 03:30'da Port Said'den başlıyor ve böylece iki şeritli kısımda kuzeye giden konvoyu geçiyor. [ açıklama gerekli ]
Kanal geçişleri Düzenle
Kuzeyden güneye geçişler şunlardır:
- El Nasr duba köprüsü (
- 31°13′43″K 32°18′15″D / 31.2285°K 32.3042°D / 31.2285 32.3042 ), Port Said'i Port Fuad'a bağlar. 2016 yılında açılmıştır, 420m uzunluğundadır. [140]
- Abanoub Gerges duba köprüsü (
- 30°50′37″K 32°19′00″D / 30.8436°K 32.3168°D / 30.8436 32.3168 ), Süveyş Kanalı Köprüsü'nün bir mil kuzeyinde
- Süveyş Kanalı Köprüsü (
- 30°49′42″K 32°19′03″D / 30.828248°K 32.317572°D / 30.828248 32.317572 ( Süveyş Kanalı Köprüsü ) ), aynı zamanda Mısır-Japon Dostluk Köprüsü olarak da adlandırılan yüksek seviyeli bir karayolu köprüsüdür. El Qantara'da. Arapçada, el kantara "kemer" anlamına gelir. 2001 yılında açılmış, kanal üzerinde 70 metrelik (230 ft) bir açıklığa sahiptir ve Japon hükümetinin ve Kajima'nın yardımıyla inşa edilmiştir. [141] (
- 30°39′25″K 32°20′02″D / 30.657°K 32.334°D / 30.657 32.334 ( El Ferdan Demiryolu Köprüsü ) ) İsmailiye'nin 20 km (12 mil) kuzeyinde (
- 30°35′K 32°16′D / 30.583°K 32.267°D / 30.583 32.267 ( İsmailiye ) ) 2001 yılında tamamlanmıştır ve 340 m açıklığı ile dünyanın en uzun döner açıklıklı köprüsüdür. (1100 ft). Önceki köprü 1967'de Arap-İsrail çatışması sırasında yıkılmıştı.Mevcut köprü, Süveyş Kanalı'nın genişletilmesi nedeniyle artık işlevsel değil, çünkü köprünün hemen doğusunda 2015 yılında tamamlanan paralel nakliye şeridi, onu kapsayan bir yapıya sahip değil.
- Ahmed el-Mansy duba köprüsü (
- 30°36′19″K 32°19′31″D / 30.6054°K 32.3254°D / 30.6054 32.3254 ), her iki kanalı birbirine bağlayan bir çift duba
- Taha Zaki Abdullah duba köprüsü (
- 30°28′22″K 32°21′01″D / 30.4729°K 32.3502°D / 30.4729 32.3502 ), her iki kanalı birbirine bağlayan bir çift duba
- Süveyş'in yaklaşık 57 km (35 mil) kuzeyindeki Sina'ya kanalın altından tatlı su götüren boru hatları
- 30°27.3′K 32°21.0′D / 30.4550°K 32.3500°D / 30.4550 32.3500 ( Tatlı su boru hatları ) . (
- Büyük Acı Göl'ün güneyinde (
- 30°20′K 32°23′D / 30.333°K 32.383°D / 30.333 32.383 ( Great Bitter Lake ) ) 1983 yılında inşa edilmiştir. Sızıntı sorunları nedeniyle, yeni bir su geçirmez tünel [142] inşa edilmiştir. 1992'den 1995'e kadar eski olanın içine inşa edilmiştir.
- Ahmed Omar Shabrawy duba köprüsü (
- 30°02′43″K 32°34′28″D / 30.0453°K 32.5744°D / 30.0453 32.5744 )
- Süveyş Kanalı havai enerji hattı geçişi (
- 29°59′46″K 32°34′59″D / 29.996°K 32.583°D / 29.996 32.583 ( Süveyş Kanalı enerji hattı geçişi ) ) 1999 yılında inşa edilmiştir.
Batı yakasındaki bir demiryolu, tüm uzunluğu boyunca kanala paralel olarak uzanır.
Beş duba köprüsü 2016 ve 2019 yılları arasında açılmıştır. [143] Bunlar hareketli olacak şekilde tasarlanmıştır ve geçişe izin vermek için kanalın kıyılarına karşı tamamen döndürülebilir veya daha dar bir kanal oluşturmak için ayrı bölümler hareket ettirilebilir.
Kanal boyunca arabalar ve trenler için altı yeni tünel de planlanıyor. [144] Şu anda Ahmed Hamdi, Süveyş'i Sina'ya bağlayan tek tüneldir.
Ekonomik olarak, tamamlanmasından sonra, Süveyş Kanalı öncelikle, Yakın ve Uzak Doğu ile Büyük Britanya veya Almanya gibi Kuzey ve Batı Avrupa deniz ticareti uluslarından çok daha hızlı bağlantılara sahip olan Akdeniz ülkelerinin deniz ticaret güçlerinden yararlandı. [74] [145] Orta Avrupa'ya doğrudan bağlantıları olan Trieste'nin ana Habsburg ticaret limanı, o sırada meteorik bir yükseliş yaşadı. [146] [147]
19. yüzyılda Brindisi ve Trieste'den Bombay'a varsayılan bir vapur seferi için kazanılan süre 37 gün, Cenova 32'den Marsilya 31'den Bordeaux, Liverpool, Londra, Amsterdam ve Hamburg'dan 24 gündü. O zaman, taşınacak malın pahalı kanal tarifesini taşıyıp taşımayacağını da düşünmek gerekiyordu. Bu, Orta ve Doğu Avrupa'ya giden kara yollarıyla Akdeniz limanlarının hızla büyümesine yol açtı. Denizcilik şirketlerinden alınan bugünkü bilgilere göre, Singapur'dan Rotterdam'a Süveyş Kanalı üzerinden rota 6.000 kilometre (3.700 mil) ve böylece Afrika rotasına kıyasla dokuz gün kısalacak. Sonuç olarak, Asya ve Avrupa arasındaki hat hizmetleri yüzde 44 CO tasarrufu sağlıyor2 (karbondioksit) bu daha kısa yol sayesinde. Süveyş Kanalı, Doğu Afrika ile Akdeniz bölgesi arasındaki bağlantıda buna uygun olarak önemli bir role sahiptir. [148] [149] [150]
20. yüzyılda, iki dünya savaşı ve Süveyş Kanalı krizi nedeniyle Süveyş Kanalı üzerinden ticaret birkaç kez durma noktasına geldi. Birçok ticaret akışı da Akdeniz limanlarından Hamburg ve Rotterdam gibi Kuzey Avrupa terminallerine kaydırıldı. Sadece Soğuk Savaş'ın sona ermesinden sonra, Avrupa ekonomik entegrasyonundaki büyüme, CO'nun dikkate alınması2 emisyon ve Çin İpek Yolu Girişimi, yine büyüme ve yatırımın odak noktasında bulunan Pire ve Trieste gibi Akdeniz limanlarıdır. [148] [151] [152] [153] [154]
Kanalın 1869'da açılmasından önce, mallar bazen gemilerden boşaltılır ve Akdeniz ile Kızıldeniz arasında karadan taşınırdı. [155]
Cape Agulhas Düzenle
Ana alternatif, Afrika'nın en güney noktası olan ve genellikle Ümit Burnu rotası olarak adlandırılan Cape Agulhas civarındadır. Bu, kanal yapılmadan önce ve kanal kapatıldığında tek deniz yoluydu. Hala kanal için çok büyük olan gemiler için tek rota. 21. yüzyılın başlarında, Süveyş Kanalı, Somali'deki korsanlık nedeniyle azalan trafikten muzdaripti ve birçok nakliye şirketi bunun yerine uzun yolu seçmeyi tercih etti. [156] [157] 2008 ve 2010 yılları arasında, kanalın korsanlık tehdidi nedeniyle trafiğin %10'unu ve mali kriz nedeniyle %10'unu kaybettiği tahmin edilmektedir. Suudi Arabistan'dan Amerika Birleşik Devletleri'ne giden bir petrol tankerinin, kanaldan ziyade Afrika'nın güneyindeki rotayı kullanırken 5.000 km (2.700 nmi) daha fazla yolu vardır. [158]
Kuzey Denizi Rotası Düzenle
Son yıllarda, azalan Arktik deniz buzu, Kuzey Denizi Rotasını, Avrupa ve Doğu Asya arasındaki ticari kargo gemileri için yaz aylarında altı ila sekiz haftalık bir süre boyunca uygun hale getirdi ve yolculuğu buna kıyasla binlerce mil kısalttı. Süveyş Kanalı üzerinden. Kutup iklimi araştırmacılarına göre, Arktik yaz buz paketinin kapsamı azaldıkça, rota her yaz daha uzun bir süre buzkıranların yardımı olmadan geçilebilir hale gelecektir. [159] [160]
Bremen merkezli Beluga Group, 2009 yılında, Kuzey Denizi Rotasını buz kırıcıların yardımı olmadan kullanmaya çalışan ilk Batılı şirket olduğunu iddia ederek Ulsan, Kore ve Rotterdam, Hollanda arasındaki yolculuktan 7.400 kilometre (4.000 nmi) kesti. [161]
Cape Horn Düzenle
1930'larda Avustralya ve Avrupa arasındaki Büyük Tahıl Yarışı'nın en parlak dönemindeki windjammers gibi yelkenli gemiler, Sidney'den Avrupa'ya biraz daha uzun olmasına rağmen, yaygın rüzgar yönleri nedeniyle Avrupa'ya giderken genellikle Cape Horn rotasını tercih ettiler. Cape Agulhas'ı geçmekten bu şekilde.
Negev çöl demiryolu Düzenle
Şubat 2012'de İsrail, kanalla rekabet etmek için Negev Çölü üzerinden Akdeniz ve Eilat arasında bir demiryolu inşa etme niyetini açıkladı. [162] 2019 itibariyle proje süresiz olarak donduruldu. [163]
Diğer teklifler Düzenle
1963'te Amerika Birleşik Devletleri, İsrail'in Negev çölünde 160 mil (260 km) uzunluğunda bir su yolunu oymak için 520 nükleer bomba kullanmayı düşündü. [164]
Kanalın açılması, Akdeniz ile Kızıldeniz arasındaki ilk tuzlu su geçişini oluşturdu. Kızıldeniz, Doğu Akdeniz'den yaklaşık 1,2 m (4 ft) daha yüksek olmasına rağmen, [165] Akdeniz ile Acı Göller'deki kanalın ortası arasındaki akıntı kışın kuzeye, yazın güneye akar. Acı Göller'in şu anki güneyi, Süveyş'teki gelgitle değişen bir gelgit. [4] Aşırı tuzlu doğal göller olan Acı Göller, Kızıldeniz türlerinin Akdeniz'e göçünü on yıllar boyunca engelledi, ancak göllerin tuzluluğu giderek Kızıldeniz'inkiyle eşitlendiğinden, göçün önündeki engel kaldırıldı ve Kızıldeniz'den gelen bitki ve hayvanlar doğu Akdeniz'i kolonileştirmeye başladı. [ kaynak belirtilmeli ]
Kızıldeniz genellikle Atlantik'ten daha tuzlu ve besin açısından daha fakirdir, bu nedenle Kızıldeniz türlerinin daha az tuzlu ve besin açısından zengin Doğu Akdeniz'deki Atlantik türlerine göre avantajları vardır. Buna göre, Kızıldeniz türlerinin çoğu Akdeniz biyotasını istila eder ve sadece birkaçı bunun tersini yapar. Bu göç olgusuna Lesseps göçü (Ferdinand de Lesseps'ten sonra) veya "Erythrean istilası" denir. Doğu Akdeniz'i de etkileyen, 1968'den başlayarak, Nil'in karşısındaki Aswan Yüksek Barajı'nın çalışmasıydı. Proje, insani gelişmeyi artırırken, tatlı su akışını azalttı ve Nil Deltası'ndan Doğu Akdeniz'e giren tüm doğal besin açısından zengin siltlere son verdi. Bu, Akdeniz tuzluluğunun daha az doğal seyrelmesini sağladı ve daha yüksek doğal bulanıklık seviyelerini sona erdirdi, ayrıca koşulları Kızıldeniz'dekilere daha çok benzetti. [ kaynak belirtilmeli ]
Kızıldeniz'den gelen ve kanal yoluyla Akdeniz'e getirilen istilacı türler, Akdeniz ekosisteminin önemli bir bileşeni haline gelmiş ve ekoloji üzerinde ciddi etkiler yaratarak birçok yerel ve endemik türü tehlikeye atmaktadır. Akdeniz'de Kızıldeniz'den yaklaşık 300 tür tanımlanmıştır ve muhtemelen henüz tanımlanamayan başka türler de vardır. Mısır hükümetinin kanalı genişletme niyeti, bunun Kızıldeniz türlerinin istilasını artıracağından korkan deniz biyologlarını endişelendirdi. [166]
Kanalın inşasından önce, Tumilat Vadisi boyunca Nil deltasından Tatlı Su Kanalı adı verilen küçük bir tatlı su kanalı, güney kolu Süveyş'e ve kuzey kolu Port Said'e olacak şekilde gelecekteki kanala kesildi. 1863'te tamamlanan bu yapılar, önceleri kurak olan bir alana, başlangıçta kanal inşaatı için tatlı su getirdi ve daha sonra kanal boyunca tarım ve yerleşimlerin büyümesini kolaylaştırdı. [167]
Bazen Süveyş Kanalı Bölgesi olarak kısaltılan Süveyş Kanalı Ekonomik Bölgesi, yatırım çekmek için gümrük oranlarının sıfıra indirildiği kanala komşu konumları tanımlar. Bölge, Port Said, İsmailiye ve Süveyş valilikleri içinde 600 km2'nin (230 sq mi) üzerinde bir alanı kapsıyor. Bölgedeki projeler topluca Süveyş Kanalı Bölgesi Geliştirme Projesi (SCADP) olarak tanımlanmaktadır. [168] [169]
Plan, East Port Said ve Ain Sokhna limanının geliştirilmesine odaklanıyor ve West Port Said, El-Adabiya, Arish ve El Tor'da dört limana daha genişletmeyi umuyor. [170]
Bölge, İsrail ve komşuları arasındaki ekonomik bağları teşvik etmek için 1996 yılında bir Amerikan girişimi olan Port Said, İsmailiye ve Süveyş'teki üç "Nitelikli Sanayi Bölgesini" içeriyor. [171]