Bölüm 1924 - Seçim (1)
SEFIX
Cennet Cezalandıran İblis İmparatorundan Evren Deleni aldıktan sonra ışınlandığı ilk yer Ejderha Tanrı Alemiydi.
Samsara'nın Yasak Toprakları, Ejderha Hükümdarının kendisi tarafından kurulan bir bariyer tarafından kapatılıydı ancak Xia Qingyue, Evren Deleni kullandığından onunla temas kurmadan girebilmişti.
O zamanlar, Samsara'nın Yasak Toprakları çoktan kutsal ışığının tamamını kaybetmiş solmuş bir bahçeye dönüşmüştü.
Sessizce Shen Xi'nin yaşadığı küçük eve doğru adım attı.
Kaçırmak imkansızdı. Yemyeşil, parlak renkli çiçekleri olan tek yerdi.
Çiçek çalısının ortasında bir kan havuzu vardı. Kan saçılalı yıllar olmuştu ama hala ıslaktı ve ışık kaynak enerjisiyle parıldıyordu.
”Sonuçta bu benim yanlış algım ya da yanılgım değildi," Kendi kendine fısıldadı. "Long Bai'nin ona olan nefreti... tahmin ettiğim en kötü senaryoyu bile aştı.”
“Eğer Cennet Cezalandıran İblis İmparatoru İlkel Kaosa geri dönmeseydi, çoktan..." bir an için kendini sabit tutmak için gözlerini kapattı. Kalbinin içinde buz gibi bir korku gizleniyordu.
Bu doğru. Kızıl Felaket olmasaydı, Long Bai Yun Che'yi çoktan öldürürdü. O sırada kimse onu durduracak güce sahip değildi.
"Neyse ki, şimdi onu koruyacak Şeytani Bebeği var.”
En büyük tesellisiydi. Şeytani Bebek şüphesiz Qianye Ying'er dışında Yun Che'nin en büyük tılsımıydı.
Ruhsal algısıyla solmuş bahçeyi yavaşça taradı. Hemen gözleri parçalanmış bir bambu yığınına kilitlendi.
Shen Xi'nin yaşadığı bambu ev ve o ve Yun Che'nin bir olduğu yerdi. Artık harabeden farksızdı.
Xia Qingyue ona doğru yürüdü ve parmağıyla hafifçe tıklatma hareketi yaptı. Sağlam bir bambu parçası yığından uçarak Xia Qingyue'nin eline geçti.
Yüzeyine kazınmış zarif el yazısı olan bir şiirdi:
"O
Garip bir bulut
Parlak bir dumanla karşılaşır ve ışığı görür
O
Şafağın ilk ışığı
Kaos rüzgarını kovalar ve garip bulutu besler
Birlikte
Bir çiçek yatağının üstünde tek olarak uyurlar.”
“...” Şaşkınlık Yun Che'nin hatlarını karıştırdı. Shen Xi ile ilk kez yattıktan sonra düşüncesizce okuduğu şiir buydu. Shen Xi, o sırada onu görünüşte sıradan bir gülümsemeyle karşılamıştı, bu yüzden onu bir bambu parçasına kazıyacağını düşünmemişti.
Büyük ihtimalle Samsara'nın Yasaklı Diyarından ayrıldıktan sonra olmuştu.
Onu hatırlamanın yolu... bu muydu?
Qianye Ying'er'le Samsara'nın Yasaklı Diyarına girdiklerinde bu bambu parçasını bulamamıştı. Buldukları şey, derinlere gömülmüş iki bambu parçasıydı.
Birinin içine "Xi" kelimesi kazınmıştı, diğeri "Yun" idi.
Xia Qingyue bambu parçasına çok uzun süre baktı. Sonra onu olduğu yere geri koymak yerine sakladı.
Yun Che: “...?”
Xia Qingyue uzun süre oyalanmadı. Arkasını döndü ve ışınlanmak üzereydi, aniden, Evren Delenin kızıl ilahi ışığı soldu ve bakışlarını Shen Xi'nin kanına çevirdi.
Elini kaldırdı ve kenetleme hareketi yaptı. Bir mor ışık ışını, hepsi avucunun içinde kaybolmadan önce bir düzine kadar kan boncuğunu havaya kaldırdı.
Yüzeyde, kan havuzu daha önce olduğu gibi görünüyordu, ancak “daha kuru” idi.
"Umarım... bunu asla kullanmak zorunda kalmam," Samsara'nın Yasaklı Diyarından gerçekten kaybolmadan önce fısıldadı.
Arkasında tek bir iz bırakmadı.
…………
Güney İlahi Bölgesinin güneyindeki bir alt yıldız sisteminde.
Xia Qingyue, rüya gibi mavi bir ışık yayan küçük bir gezegeni izlerken uzayda süzüldü.
“Çoğunlukla sudan oluşan ve Mavi Kutup Yıldızına benzer bir görünüme, auraya ve hatta mekansal çevreye sahip bir gezegen.” Adını fısıldadı, “Göksel Su Yıldızı...”
“Bu yeterince iyi bir seçim.” Kuru bir sesle devam etmeden önce gözlerini kapattı, "Yine de... seçildiğin amaç en zalim ve adaletsiz olan.”
"Umarım... sadece çok fazla endişeleniyorumdur.”
…………
Cennet Cezalandıran İblis İmparatoru gittikten ve her şey giderek kötüleştikten sonra.
Yun Che, Xia Qingyue'yi Hükümsüz İllüzyon Taşı tarafından ışınlandıktan sonra deli gibi onu ararken gördü. Herkesin algısından çıkar çıkmaz, hemen bir yıldız bölgesine ışınlandı ve onun için tüm alanı taradı.
Sonunda sahip olduğu her şeye devam etme dürtüsünü dizginleyene kadar bunu en az onlarca kez tekrarladı.
Çünkü Evren Delen'in mekansal ilahi gücünü onu aramaktan daha önemli bir şey için kurtarması gerekiyordu.
Doğu İlahi Bölgesinin doğusuna ışınlandı ve anavatanı olan Mavi Kutup Yıldızı'na geldi.
Gözlerindeki mor ışık o kadar parlaklaştı ki, göz bebekleri koyu yeşim taşlarına benziyordu.
Güç tüm vücudunda dolaşıyordu. Hepsini elindeki Evren Delene döktü.
"Evren Delen'in ruhu... lütfen... uyan!"
Bir nefes... iki nefes... on nefes... sonunda, Evren Delen neredeyse bir insanın çığlığına benzeyen tiz bir ses çıkardı ve şu anki evrendeki en büyük mekansal ilahi gücü temsil eden kızıl ışık tüm Mavi Kutup Yıldızını sardı.
Aynı zamanda, İlkel Kaosun neredeyse yarısını geçen mekansal bir geçit yavaş yavaş açılmaya başladı.
Mekansal geçidin diğer tarafında, Güney İlahi Bölgesinin güney alanı ve Göksel Su Yıldızının bulunduğu yer vardı.
Bununla birlikte, kızıl ışık Mavi Kutup Yıldızını tamamen sardığında, Evren Delen'in çığlığı aniden zayıfladı ve gerginleşti ve Göksel Kaynak Hazinenin kendisi Xia Qingyue'nin ellerinde şiddetle sallandı.
Shui Meiyin bir keresinde Yun Che'ye, Evren Delen'in ruhunu ilkel evrenin gücüyle uykusundan uyandırmanın, daha sonra onu Evren Delen'in mekansal ilahi enerjisini kullanmaya zorlamanın, özellikle de ilk etapta çok zayıflattığı için ona büyük zarar vereceğini söyledi.
O zaman bile, İlkel Kaosun neredeyse yarısını kapsayan bir mesafeden iki gezegeni değiştirmek hala neredeyse imkânsız bir görevdi. Shui Meiyin'in sözlerine göre, bir daha asla tekrarlanamayacak bir “mucize” olabilir.
Yun Che sahneye kendi gözleriyle tanık olduğu için mucizenin bedelinin sadece Evren Delen'in Ruhunun verdiği ağır hasar olmadığını fark etti. Buna yakın bile değildi.
Evren Delen Ruhu'nun çığlığı, tamamen ruh parçalayıcı olana kadar küçülmeye devam etti. Eğer bu gezegensel ışınlanma burada başarısız olsaydı, bunu ikinci kez gerçekleştiremezdi. Kendini çelikleştiren Xia Qingyue, Evren Delene bir ağız dolusu kan tükürdü.
Aynı zamanda, vücudundan sayısız mor ışın parladı sanki oracıkta patlayabilirmiş gibiydi. O kadar parlaktı ki, bir an için Evren Delenin kızıl ışıltısını bile deldi.
Bu, Yun Wuxin'in Ebedi Görüntüleme Taşıyla yakaladığı mor parlamaydı.
Muazzam mor parlama sadece bir an sürmüş olsa da Evren Delenin mekansal ilahi gücü aniden çok daha fazla büyüdü. Aynı zamanda, Xia Qingyue'nin aurası neredeyse tamamen sönene kadar tüketildi.
Yıldız bölgesi sarsıldı ve kızıl ışık hızla hiçliğe döndü. Ancak, önündeki suyla kaplı mavi gezegen artık Mavi Kutup Yıldızı değildi.
Mesafeden, Göksel Su Yıldızı Mavi Kutup Yıldızına çok benziyordu. Aslında, Xia Qingyue'nin kendisi gezegensel ışınlanmada başarısız olmadığını defalarca doğrulamak zorunda kaldı.
Sonra gezegensel ışınlanmanın bedeli onu yakaladı. Ten rengi ölümcül bir şekilde solgunlaştı ve vücudu o kadar zayıfladı ki, yoluna çıkan uzaysal fırtınaya bile dayanamadı. Kan, mor cüppelerinin yarısını hızla kırmızıya boyarken, kararsız bir şekilde sallandı.
Göz bebeklerindeki mor ışık neredeyse yok olduğunda, zayıf bir fısıltı çıkardı. “Bu... affedilmez bir günah... hayatımın geri kalanını ancak... ona olan kefaretimi ödeyerek... geçirebilirim...”
Daha fazla dayanamayan Evren Delen zayıf bir kırmızıyla parladı ve onu Ay Tanrı Alemine geri götürdü.
TAK!!
Yatak odasına döner dönmez ağırca dizlerinin üstüne çöktü. Bu noktada mor cüppeleri tamamen kana bulanmıştı ve gerçek renklerinden hiçbir iz hiçbir yerde görülemiyordu.
Ayağa kalkmadan önce uzun süre nefes nefese kaldı. Sonra, ayaklarının altında mor renkli bir kaynak formasyonu harekete geçirdi ve kendini tamamen mor ışıkta yıkadı. Uzun zaman önce hazırladığı bir şeydi.
Ancak, bir kez daha rahatsız edilmeden önce yirmi saat boyunca bile iyileşememişti.
Lian Yue'ye Yun Che ile ilgili yeni haberleri olmadıkça onu rahatsız etmemesini emretmişti.
Kana bulanmış giysileri kaynak formasyonun içinde paramparça oldu ve yerini yeni bir mor cüppe setine bırakmadan önce kusursuz cildini bir anlığına ortaya çıkardı.
Lian Yue daha sonra Ebedi Cennet Tanrı İmparatoru ve Ejderha Hükümdarının birlikte Mavi Kutup Yıldızı'na seyahat ettiklerini bildirdi.
Gözlerini açtı. Göz bebeklerindeki mor parıltı yeniden canlanmıştı.
Kaynak oluşum kapandığı gibi ayağa kalktığında dedi ki, "Yue Wuji'yi hemen bana çağır! Ona derhal yola çıkacağımızı söyle!”
Felaket çok erken inmişti.
Vücudunu bir arada tutmak için yeniden canlandırdığı Mor Pilon İlahi Gücünün kalıntılarını kullandı. Şu anda yapabileceği en kötü şey zayıflığını ortaya çıkarmaktı.
Yun Che, Xia Qingyue'nin "Mavi Kutup Yıldızı"nın dışında onunla tekrar karşılaştığında bu kadar zayıfladığını bilmiyordu.
Bundan sonra, Mavi Kutup Yıldızı yok edildi ve Xuanyin savaşta öldü. Yun Che bir kez daha planlarına girmeyecek şekilde kaçmıştı ama artık eskisi gibi onu aramaya gücü kalmamıştı. Ay Tanrı Alemine dönmekten başka çaresi yoktu.
“Bir süre inzivaya çekilmem gerekiyor. İnzivadan çıkmadan önce, büyük ya da küçük tüm meselelere Yao Yue ve Wuji karar verecek. Konu çok önemli değilse, beni rahatsız etmemelisiniz.”
"Evet," Jin Yue her zamanki gibi itaatkâr bir şekilde söyledi.
Jin Yue, Xia Qingyue'nin ayrılan figürünü izlerken, uzun süre dalgınlaştı.
Bunun sadece bir yanlış anlama olup olmadığını bilmiyordu, ama Xia Qingyue'nin son derece bitkin göründüğünü hissetti... o kadar, o kadar bitkindi ki artık onu bile saklayamıyordu.
Sahne yine değişti. İnzivada, Xia Qingyue rüyalarından uyandı ve yüzünde gözyaşı lekeleri vardı.
"Hayır... gerçek olamaz... gerçek olamaz!” Avucunu ön eline bastırırken hıçkırarak ağladı. Yun Che neredeyse ne kadar acı çektiğine inanamıyordu.
Rüyasında ne görmüştü?
“Bu sadece... bir rüya.”
Bunu gözyaşlarını sildikten sonra kendine söyledi.
Ancak, rüyalar orada bitmedi. Tekrar, tekrar ve tekrar oldular.…
Her seferinde aynı rüyayı görürdü. Her seferinde rüyası daha net ve berraklaştı.
Kaygısını yönetemez haline geldiğinde Xia Qingyue, kaynak enerjisini ve iç yaralanmalarını tam olarak geri kazanamamasına rağmen inzivaya erkenden son verdi.
Bariyerden çıktıktan sonra Jin Yue'nun görüntüsüyle karşılandı. Sadık görevlisi bunca zamandır dışarıyı koruyordu. Jin Yue aniden şaşırmış bir bir şekilde ağlamaya başladığında Jin Yue'ya en son olanları sordu.
"Usta, sizin... aynanız... çatladı."
Aşağıya baktı. Yue Wugou'nun geride bıraktığı bronz aynada uzun, ince bir çatlak belirmişti.
Uzun bir süre hiçbir şey yapmadan bronz aynaya baktı. Sonunda onu avucunun içinde tuttu, açtı ve... sanki bir şimşek çakmış gibi hissetti. Tüm vücudu sertleşti ve göz bebekleri gözle görülür şekilde daraldı.
Bir zamanlar, bronz ayna dört kişinin kaynak görüntülerini içeriyordu. Bunlar Xia Hongyi, Yue Wugou, genç Xia Qingyue ve genç Xia Yuanba'ydı.
Ancak bronz aynada sadece üç kişi kalmıştı. Genç benliği dikkat çekici bir şekilde kayıptı.
"Tesadüfen", uzun, ince çatlak, kaynak görüntüsünün olması gereken yerden geçmişti.
İnanmayı reddettiği acımasız rüyanın acımasız bir yanılsamasıydı.
Yavaş yavaş kavrayışını sıkılaştırırken mor ışık demetleri elinin etrafından fırladı. O zaman bronz aynayı yok etmek istedi... ama sonunda kendini böyle bir şeye getiremedi. Sonunda, uzun bir nefes aldı ve dedi ki,
”Jin Yue," bronz aynayı kapattı ve şaşkın Jin Yue'nun eline fırlattı. "Lütfen benim için onu yok et.”
Sanki yok edilmesini izlemeye dayanamıyormuş gibiydi.
"Ah?" Jin Yue aynayı yakaladı ama Xia Qingyue çoktan gitmişti. Uzun bir süre boyunca kadın tamamen kaybolmuş görünüyordu.
Rüya ve gerçeklik arasındaki çizgi ortadan kalktığında, Xia Qingyue artık kendini kandıramazdı.
Yue Wuya ve Yue Wugou'nun mezarının önünde diz çökerken ona eşlik edecek yalnız rüzgâr vardı.
"Sizi öldüren... ben... bendim...”
Tekrar tekrar, kendisinden başka kimsenin gerçekten anlayamayacağı şeyler mırıldandı.
“Dünya dengenin sayesinde var. Yaşamın olduğu yerde, yıkım vardır. Işığın olduğu yerde, karanlık vardır. Aynı şekilde, kaderin de kendi karşılığı var..." O zamanlar Cennet Cezalandıran İblis İmparatoru'nun ona söylediklerini fısıldadı. “Sonuçta sorumun cevabı buydu.”
"Kaderimin şimdiye kadar gördüğün en kederli şey olduğunu söylemene... şaşmamalı.”
Ellerini önünde tutarken gözyaşları avuçlarına damladı.
“Kendi varlığımdan bu kadar, bu denli nefret edeceğimi hiç düşünmemiştim...”
"Mavi Kutup Yıldızını kurtarmak için Göksel Su Yıldızını lanetlediğimde, artık bir insan gibi yaşamayı hak etmediğimi düşündüm... ama aslında bir insandan daha azı olduğumu düşünmek... ben sadece... bir dilek... bir aracım...”
“Heh… hehe…” Kıkırdıyordu ama silueti acı verici ve korkunçtu.
Araç?
Dilek?
Yun Che boş boş izledi ve dinledi.
Ne... neden bahsediyor!?