Seneler evvel, karlı bir kış günü minibüste bu hadise başıma geldi:
Gözümün kararmaya başladığını hissedince minibüsün camına doğru sırtımı yaslayayım dedim ve gerisini hatırlamıyorum. Uyandığımda beni bir koltuğa oturtmuşlardı ve birileri yüzüme su atıyordu. "kızım iyi misin, ah yazık karnı açtı herhalde" konuşmalarını duymaya başladım. Sonra karşımda oturan teyze, kızım aç mısın, dedi. Gayriihtiyari öyle acıklı bir açım dedim ki, kendime gülesim geldi ama bu kız numaracı derler diye tuttum. Ve Burası çok iyi... Teyze çantasından bir buzdolabı poşeti içinde, dilimlenmiş yağlı peynir çıkardı ve bana yedirdi. Bakın bu duruma hayatınızda bir kere denk gelebilirsiniz. Sağolsun, baya da iyi geldi ve ineceğim durağa gelince, hâlâ kafam dumanlı, emeği geçen herkese teşekkür edip indim.
Kamu spotu: açlığa dayanıksız biriyseniz mutlaka çantanızda kraker, kuruyemiş bulundurun. Daha da iyisi yağlı peynir... Şaka şaka, çantada unutursanız mırç mırç olur, yapmayın.
-son-