We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
“Dünyanın yarısının, tarihi geçmiş yiyecekleri olan kapları stoklaması, diğer yarısının açlıktan ölmesi en büyük rezalet biçimidir. Ama aynı zamanda doğal kaynaklarımıza ciddi bir saldırı.
«Kimsenin yemeyeceği bu 1.300 milyon gıdayı üretmek için 1.400 milyon hektar, yani İspanya'nın tamamı verimli olsaydı ülkemizin yüzeyinin 28 katı, gezegenin tatlı suyunun dörtte biri ve 300 milyon hektarlık bir arazi kullanıyoruz. varil petrol. Ve sera gazlarının% 12'sini yayıyoruz. Tarım-gıda sistemi ne kadar adil, verimli ve sürdürülebilir?José Esquinas Alcázar'ı yansıtıyor.
Yaklaşık 821 milyon insan - gezegendeki dokuz kişiden biri - yatağa girip aç karnına uyanıyor. Teknisyenlerin kronik açlık dedikleri şeyden muzdaripler. Yiyeceklere erişimin olmaması, gezegenin herhangi bir yerinde her iki saniyede bir insanı öldürür. Açlıktan ölenler bugün 40.000 olacak. Bütün bu ölümler Avrupa'da olsaydı, bir yıl sonra Londra, Paris ve Madrid'de ikamet edenlerin eşdeğerini gömecektik. Karşılaştırma için, beş aylık koronavirüste dünyada yarım milyondan fazla insan öldü. Dünyada açlıktan daha büyük veya daha ölümcül bir salgın yoktur. Bulaşıcı değildir, bu nedenle alarm durumları olmadan yayılır.
Geçen yıl 135 milyon vatandaş, şiddetli hava olayları, çatışmalar, ekonomik durgunluklar, zorunlu göç veya tüm bunlar nedeniyle 55 ülkede şiddetli gıda krizleriyle karşı karşıya kaldı. Başka şok edici rakamlar bilinmemektedir. Güney Sudan'da, nüfusun% 61'i düzenli olarak yiyeceksiz ve Zimbabwe ve Orta Amerika Cumhuriyeti'nde% 35. Yemen, Suriye, Afganistan, Irak, Lübnan, Haiti veya Venezuela'da yiyecek yokluğu, yetersiz beslenen, ölen ve görünmeyen erkek, kadın ve çocuklardan oluşan bir lejyonu şişmanlatmaya devam ediyor.
Koronavirüsün kendileri ve diğerleri için getirdiği tahmin yıkıcı. Yakın tarihli bir raporda, Birleşmiş Milletler (BM) insani yardım kuruluşu olan Dünya Gıda Programı (WFP), Covid-19'un 2020'deki ekonomik etkisinin bir önceki yıla göre iki kat daha fazla insanda yetersiz beslenmeye yol açacağı konusunda uyarıda bulunuyor. , yaklaşık 265 milyon insan. WFP İcra Direktörü David Beasley alarma geçti. “Birkaç ay içinde, nüfusun geniş kesimleri İncil boyutlarında çok sayıda kıtlıkla karşı karşıya kalacak. Sadece küresel bir sağlık salgını değil, aynı zamanda küresel bir insani felaketle karşı karşıyayız. '
Bu bela nasıl ortadan kaldırılır? Neden yapmıyorsun Ne kadara mal olur? Yalnızca siyasi iradeye mi bağlı? Neden uluslararası örgütler, misyonlarında sefil bir şekilde başarısızlıkla mücadele etmeye kararlılar? Bunları ve diğer soruları İspanya'nın en büyük açlık uzmanı, bilim adamı, hümanist José Equinas Alcázar'a (Ciudad Real, 1945) aktardık. 120 ülkeyi ziyaret ettiği Birleşmiş Milletler Gıda ve Tarım Örgütü'nün (FAO) otuz yıldır önde gelen bir üyesi olan kendisi gibi kimse cevaplarını bilmiyor. Batı'nın bu soruna bakışındaki tembelliğin farkında olarak, skandal olduğu kadar açıklayıcı olan bir dizi veri ve karşılaştırma ortaya koyuyor.
«BM'nin kendi verilerine göre, OECD üyelerinin son 15 yılda bankaları kurtarmak için harcadıklarının% 2 veya 3'ü ile dünyadaki açlık ortadan kaldırılabilirdi. Size başka bir şekilde söyleyebilirim, her gün 4 milyar doları silahlara harcıyoruz, 150 yıldır yetersiz beslenmeden ölenleri beslemeye yetecek kadar. FAO, Amerika Birleşik Devletleri ve Kanada'nın bir haftada kedi ve köpek maması için harcadığı miktara eşit iki yıllık düzenli bir bütçeyle bu salgıyla mücadele ediyor.».
Esquinas Alcázar, açlık çemberinin ve tarım-gıda endüstrisinin sapkın çemberinin yoğrulduğu topaklanmış una girmeden önce, alçakgönüllülükten sorumlu olanların panelini genişleten başka bir bilgi aktarıyor. «Geçen yüzyıldan beri yiyeceğe erişimi olmayan vatandaşların sayısı neredeyse hiç değişmedi. 2005 yılına kadar obez sayısı çok daha düşüktü. Oradan eşitlenirler. Bugün fazla kilolu insanlar kronik açlıktan muzdarip olanları ikiye katlıyor. 1,6 milyar olduğu tahmin ediliyor. Ağzımıza çok fazla gereksiz yiyecek koyuyoruz».
Aşağıdaki soru kendiliğinden ortaya çıkıyor. Tüm ağızları doyuracak yiyecek kıtlığı mı var yoksa artık mı? «Çokuluslu şirketler, açlıktan kaçınmak için çok daha fazla yiyeceğe ihtiyaç olduğunu savunuyor. Bunun için transgenikler, geliştirilmiş tohumlar, böcek ilaçları satıyorlar ... Bununla birlikte, BM ihtiyacımız olandan% 60 daha fazla gıda ürettiğimizi doğruladı. Olan, 1.3 milyar metrik ton olan üçüncü bir kısmın yol boyunca kaybolmasıdır. Az gelişmiş ülkelerde, zayıf altyapı ve soğutma ve yeterli ulaşım eksikliği nedeniyle. Gelişmiş olanlarda çok şey çöpe gider. Daha fazla satın alıyoruz ve İspanya örneğinde atılan gıdanın% 30'a kadarı paketleniyor. Zamanımız dolmuştu».
Ağza 4.000 kilometre
Dünyanın yarısının, tarihi geçmiş yiyecekleri olan kapları stoklaması, diğer yarısının açlıktan ölmesi en büyük rezalet biçimidir. «Kimsenin yemeyeceği bu 1.300 milyon gıdayı üretmek için 1.400 milyon hektar, yani İspanya'nın tamamı verimli olsaydı ülkemizin yüzeyinin 28 katı, gezegenin tatlı suyunun dörtte biri ve 300 milyon hektarlık bir arazi kullanıyoruz. varil petrol. Ve sera gazlarının% 12'sini yayıyoruz. Tarım-gıda sistemi ne kadar adil, verimli ve sürdürülebilir? Bakın, İspanya'da ağzımıza ulaşan ortalama yiyecek 2,500 ila 4,000 kilometre önce seyahat etti. Yeni Zelanda'dan kuzular, Çin'den pipolar, Amerika'dan soya fasulyesi ... Bunun anlamı nedir?», Uzmana sorar.
İspanya'da Ziraat Mühendisi ve Kaliforniya'da Genetik alanında doktora eğitimi almış çiftçilerin oğlu Esquinas Alcázar, Dünya'nın neden giderek daha aç bir gezegen olmasının nedenleri konusunda net. «Küçükken yere bir parça ekmek düşürdüğümde, ailem bana her zaman "Al, öp ve ye" derdi. Yani yemek kutsaldı. Bugün bir meta haline geldi. Bu nedenle çevreyi kirletmesi, sağlığı etkileyip etkilememesi veya açların ağzına ulaşmaması önemli değildir. Üç büyük konsorsiyum, dünyadaki ticari tohumların% 75'ini ve tarımsal kimyasalların% 63'ünü kontrol ediyor. Dünyanın yiyeceklerini kontrol ediyorlar ve kar açısından düşünüyorlar».
"Tüketmek politik bir eylemdir"
Açlığı sona erdirmek için sihirli ve homojen bir çözüm yoktur. Her ülkenin farklı iklimsel ve ekolojik durumları ve farklı kalkınma koşulları, siyasi rejimleri ve kültürel mirasları vardır. Ancak herkes için geçerli bir özdeyiş vardır: «Tüketiciye ne kadar yakın üretilir ve zincirleri ne kadar kısaltırsak o kadar iyidir. Koruyucularla nakliye önlenir ve bu nedenle ürün daha ucuz hale gelir ve ekolojik ayak izini azaltırız», Bilim adamı reçete. «Gıda egemenliği olmadan, insanların yiyecek üretme kabiliyetleri olmadan, asla dünya barışı veya güvenliği olamaz.», Kategorik olarak onaylar.
Ancak yerel üretim yapmak yeterli değil. «Birkaç yıl önce FAO, dünyayı kimin beslediğini bulmak için bir araştırma yaptı. Tüketicilerin midesine ulaşan gıdanın% 76'sının aile çiftçiliğinden geldiği ortaya çıktı. Bunun daha pahalı olduğu söyleniyor. Bununla birlikte, tarımsal ticaret ürünlerine harcadığımız her avro için, o gıdanın üretilmesinin çevre ve insan sağlığı üzerindeki olumsuz etkilerini hafifletmek için iki avro daha ödememiz gerektiği kanıtlanmıştır. Ya aynı ürün üç avroya satılırsa? Agroekolojinin karlı olduğu ortaya çıkacak», Çözer.
New Yorklular, koronavirüs krizi sırasında bir süpermarketin sokağa bıraktığı son kullanma tarihi geçmiş ürünlerle el arabalarında yiyecek arıyor. FAO Gıda ve Tarımda Etik Komitesi'nin eski başkanı, bu tortillayı tersine çevirmeyi savunuyor. Ortalığı "örtülü sübvansiyonlar" yoluyla temizlemek için ödeme yapmak yerine, "kristal berraklığında su, temiz hava ve yeşil araziyi korumak" için ödeme yapmayı öneriyor. «Bir elma alırsam, sadece onu üretmenin bedelini değil, aynı zamanda torunlarımın elmaya başlamaya devam etmesini sağlayacak doğal kaynakları korumanın bedelini de ödemem gerekiyor.».
Yoksulluğun ortadan kaldırılması, ona göre, en azından diğer önlemleri gerektiriyor: mahsulleri ve ırkları çeşitlendirmek - «tarih boyunca insanların kullandığı 10.000 türün sadece 150'si ticari olarak kullanılıyor, bu da bize daha fazlasını bırakıyor. iklim değişikliğine karşı korumasız ”- ve buna paralel olarak uluslararası işbirliğini canlandırın. «2008'de bu konsepte ayrılan% 0,8'in şimdi ülkemizde ve diğer pek çok ülkede ulusal bütçenin yalnızca% 0,1'ini ayırıyoruz. Yardım etmiyoruz».
Esquinas Alcázar sadece hükümetlere atıfta bulunmuyor. «Tüketim toplumundaki tüketiciler olarak gücümüz, siyasi partilerin gücünden daha fazladır. Alışveriş arabalarımızı savaş tanklarına dönüştürmeliyiz. Tüketmek, belirli yapımları teşvik eden veya caydıran politik bir eylemdir».