Gio Ponti’nin Kızı Kendi Başına Başarılı Bir Sanatçıydı
Lisa Ponti’nin, hünerli İtalyan tasarım vizyoneri Gio Ponti’nin babası, 19 yaşındayken şiirlerinden oluşan bir koleksiyon yayınladı. Gio Ponti Agli Amici ("Gio Ponti'den Arkadaşlarına") ve Noel hediyesi olarak dağıttı. Gio’nun önde gelen ressamı ve heykeltıraş arkadaşlarının illüstrasyonlarının arasına serpiştirilmiştir. Giorgio de Chirico ve Arturo Martini, Lisa'nın 2019'da 97 yaşında ölene kadar geliştireceği sanatçılarla uzun ve derin ilişkilerin habercisi oldu. Ama Lisa başlı başına bir yetenekti ve New York galerisi Ortuzar Projeleri, Tribeca'da "Lisa Ponti: Çizimler, 1993–2018" ile çalışmalarını ilgi odağı haline getiriyor. ABD'de sergilenecek ilk kişisel sergisi olan gösteri bugün açılıyor ve 22 Mayıs'a kadar devam edecek.
Hem etkili tasarım dergisi Stile ve mimari dergi Domus Gio’nun yarattıklarıydı, ancak 1940'larda ilkinde çalışan ve ikincisini baş editör olarak yöneten Lisa ve yaklaşık 40 yıldır müdür yardımcısı, savaş sonrası canlı bir İtalyan sanat ve kültür sahnesinin şekillenmesine organik olarak yardımcı oldu. Sergiyi İstanbul'da düzenleyen Ortuzar Projeleri direktörü Kari Rittenbach, "Milanlı kilit bir figürdü" diyor. Lisa’nın oğlu Salvatore Licitra, Milan galeristi Federico Vavassori ve Archivio Lisa Ponti ile işbirliği. Lisa'nın kendisi ünlü olmayabilir, "ancak perde arkasında aktifti ve bir arkadaş olarak dahil oldu ve neredeyse tüm hayatı boyunca sanatçıların muhatabı ve bir dereceye kadar bunu miras aldı. Gio. "
Lisa’nın geniş sanatsal çevresi, Alighiero Boetti, Emilio Prini ve Mario ve Marisa Merz gibi Arte Povera armatürlerini kapsıyordu. Beslediği içerik kadar önemli Domus Milano'da Via Randaccio'daki evinde gerçekleşen gayri resmi, salon benzeri toplantılardı. Gio, 1925'te ilk özel evi olarak inşa etti ve Lisa hayatının çoğunu orada yaşadı ve rengarenk bir eleştirmen, koleksiyoncu ve entelektüel akışını cezbetti. Ettore Sottsass gibi sanat ve tasarım güç merkezleri, Christove Ray ve Charles Eames'in de uğradıkları biliniyordu.
Kapaklar tasarlamış olmasına rağmen Stile, Lisa sadece ciddi bir şekilde çizmeye başladı. Domus Yıllar, Franco Toselli’nin galerisindeki ilk sergisinde, 1992’de, 70 yaşındayken ortaya çıkan bir tutku. Tüm eserleri tuhaf ve hassas bir kendiliğindenliğe, faydacı seçim aracında yankılanan bir sadeliğe sahiptir: A4 boyutlu kağıt. İnce kalem çizgilerini, renkli çıkartmaları ve kalın kalemleri kucakladı ve yinelenen çiçek ve melek motiflerini birleştirdi. Ayrıca, sırayla büyüleyici ve melankoli olan tasarımlar üretmek için yumurta kabuğu ve pamuk yünü gibi günlük malzemeleri mükemmel bir şekilde kullandı.
Lisa, sık sık sanat, şiir ve epistolar geleneği arasındaki çizgileri bulanıklaştırarak, parçaların başlıklarını sık sık " tek vuruşlu eskizlerin bile nasıl olduğuna işaret ederken, Rittenbach'ın belirttiği gibi meditatif. Şu anda Tribeca'da sergilenen 50 çizim, yalnızca Amerikalı izleyicilere Lisa’nın dışarıdaki mirasını tanıtma amaçlı değil. belirli bir "Milano ortamı" ndan, ancak Rittenbach'ın sözleriyle, "İtalyan sanat tarihinin başka bir okumasına izin verin."