Sevgili kardeşlerim, günahtan ve etkisinden konuşurken genelde onun dünyevi ve uhrevi cezasından korkarız. Ama burada bir hakikati unutmamamız gerekir: Allah Teâlâ, “Ey falanca erkek ve ya falanca kadın, cennet mertebelerinden yüksek bir mertebede olacaksın.” diye ebedi olacak bir takdirde bulunabilir.
Bu da senin, geçmişte yaptığın bir fiil ya da söylediğin bir sözün bereketi sebebiyle olabilir ve sen de o yaptığını unutabilirsin, ama azıcık bir teşekküre çokça karşılık veren Allah bu fiilini unutmaz.
İşte cennetteki bu mertebe senin için yazılmıştır ve Allah sana günahlarından kurtulman ve emirlere iltizam göstermen için fırsat üstüne fırsat veriyor ki bu mertebeye ulaşabilesin.
Ama sen tembel ve zayıfsın! Günahına “dur” demiyorsun.
Bu yüzden de Allah bu mertebeyi hak etmen için seni musibetler ve dertlerle yıkıyor. Aynı Heysemi’nin, Elbani’nin, Münziri’nin ve diğerlerinin tashih ettiği bir hadiste Resulullah’ın (s.a.v.) söylediği gibi:
“Bir kul için Allah Teâlâ kendi katında bir derece takdir etmiş de o kul o dereceye ameli ile erişememişse Cenâb-ı Hakk, dünyada onu hoşuna gitmeyen bazı musibetlerle imtihan eder ki o kulu sonunda o dereceye eriştirsin!” (Ramûz)
Ey kardeşim, şimdi eğer sen bu hadisin bahsettiği kişilerdensen, bu derece senin için, sen de bu derece içinsin. O halde bu mertebeye itaatinle ve günahından vazgeçerek mi ulaşmak istersin, yoksa imtihan edilerek mi?