Endokrinoloji
Endokrinoloji, bedende, gelişimsel olayların çoğalması ve farklılaşması entegrasyonu ile psikolojik veya davranışsal aktivitelerin metabolizma, büyüme ve gelişme , doku işlevi, uyku , sindirim , solunum , atılım , ruh , stres gibi hormonların neden olduğu laktasyon , hareket , üreme ve duyusal algılarlada ilgilidir. Uzmanlıklar davranışsal endokrinoloji ve karşılaştırmalı endokrinoloji şeklindedir .
Endokrin sistem , tüm vücudun farklı bölümlerinde hormonları doğrudan bir kanala salgılayan hormonları salgılayan birkaç bezden oluşur . Bu nedenle, endokrin bezleri süneksiz bezleri olarak kabul edilir.
Hormonların birçok farklı işlevi ve etki şekli vardır; bir hormonun farklı hedef organlar üzerinde çeşitli etkileri olabilir ve bunun tersine bir hedef organ birden fazla hormondan etkilenebilir.
Endokrin sistem
Endokrinoloji, insan vücudundaki endokrin sistemin çalışmasıdır . Bu, hormon salgılayan bir bezler sistemidir . Hormonlar, vücuttaki farklı organ sistemlerinin etkilerini etkileyen kimyasallardır. Örnekler arasında tiroid hormonu , büyüme hormonu ve insülin bulunur . Endokrin sistemi, birçok geri bildirim mekanizmasını içerir, böylece genellikle bir hormon ( tiroid uyarıcı hormon gibi ), başka bir ikincil hormonun ( tiroid hormonu ) etkisini veya salınmasını kontrol eder . Sekonder hormonun çok fazla olması durumunda, homeostazı koruyarak primer hormona negatif geri bildirim sağlayabilir .
Orijinal 1902 tanımında Bayliss ve Starling “bir hormon olarak sınıflandırılmak üzere bir kimyasal maddenin bir organ tarafından üretilmesi ve küçük miktarlarda kana bırakılması ve kendine özgü işlevini yerine getirmek için uzak bir organa kana taşımasıdır. ” olarak tanımlamıştır.
Bu tanım çoğu “klasik” hormon için geçerlidir, fakat aynı zamanda parakrin mekanizmaları (doku veya organ içindeki hücreler arasında kimyasal iletişim), otokrin sinyalleri (aynı hücrede etkili olan bir kimyasal ) ve intrakrin sinyalleri (içinde çalışan bir kimyasal madde) vardır. aynı hücre). Bir nöroendokrin sinyal, bir sinir hücresi nöronu tarafından kana salınan “klasik” bir hormondur
Hormonlar
Griffin ve Ojeda kimyasal bileşimlerine göre üç farklı hormon sınıfı belirlediler:
Aminler
Norepinefrin , epinefrin ve dopamin gibi aminler (katekolaminler), bu durumda tirozin olarak, tek amino asitlerden elde edilir . 3,5,3′-triiyodotironin (T3) ve 3,5,3 ‘, 5’-tetraiodotironin (tiroksin, T4) gibi tiroid hormonları, iki iyotlu tirozin amino kombinasyonundan türetildiği için bu sınıfın bir alt kümesini oluşturur. asit kalıntıları.
Peptit ve protein
Peptit hormonları ve protein hormonları, üçten ( tirotropin salgılayan hormon söz konusu olduğunda) 200’den fazla ( folikül uyarıcı hormon söz konusu olduğunda ) amino asit tortusundan oluşur ve mol başına 31.000 gram kadar büyük bir moleküler kütleye sahip olabilir. Hipofiz bezi tarafından salgılanan tüm hormonlar adipositlerden leptin, mideden ghrelin ve pankreastan insülin gibi peptid hormonlarıdır .
Steroid
Steroid hormonları , ana bileşikleri olan kolesterollerinden dönüştürülür . Memeli steroid hormonları, bağlandıkları reseptörler tarafından beş gruba ayrılabilir: glukokortikoidler , minerakokortikoidler , androjenler , östrojenler ve progestojenler . Kalsitriol gibi bazı D vitamini formları steroid gibidir ve homolog reseptörlere bağlanır, ancak gerçek steroidlerin karakteristik kaynaşık halka yapısından yoksundur.
ENDOKRİNOLOG
Her organ sistemi hormonlar (beyin , akciğerler , kalp , bağırsak , cilt ve böbrek dahil) salgılar ve bunlara yanıt vermesine rağmen , endokrinolojinin klinik özelliği , birincil işlevi hormon salgılanması olan organları esas olarak endokrin organlara odaklar . Bu organlar arasında hipofiz, tiroid, adrenaller, yumurtalıklar , testisler ve pankreas bulunur .
Bir endokrinolog , diyabet , hipertiroidizm ve diğerleri gibi endokrin sistem bozukluklarının tedavisinde uzmanlaşmış bir hekimdir
Endokrinolojinin tıbbi uzmanlığı, çok çeşitli semptom ve varyasyonların tanısal değerlendirmesini ve bir veya daha fazla hormonun eksiklik veya fazlalık bozukluklarının uzun vadeli yönetimini içerir.
Endokrin hastalıkların teşhisi ve tedavisi, birçok uzmanlık alanından daha fazla miktarda laboratuvar testleri ile yönlendirilir .
Birçok hastalık uyarma / stimülasyon veya inhibisyon / bastırma testi ile araştırılır . Bu, bir endokrin organın fonksiyonunu test etmek için uyarıcı bir ajanla enjeksiyon içerebilir. İlgili hormonların veya metabolitlerin değişikliklerini değerlendirmek için kan örneklenir. Bir endokrinolog , araştırmaların kullanımlarını ve kısıtlamalarını anlamak için kapsamlı klinik kimya ve biyokimya bilgisine ihtiyaç duyar .
Endokrinoloji pratiğinin ikinci önemli yönü insan varyasyonunun hastalıktan ayırt edilmesidir. Atipik fiziksel gelişim kalıpları ve anormal test sonuçları, hastalığın göstergesi olarak değerlendirilmelidir. Endokrin organların tanısal olarak görüntülenmesi, rastlantısal olarak adlandırılan rastlantısal bulguları ortaya çıkarabilir ve bu da hastalığı temsil edebilir veya göstermeyebilir.
Endokrinoloji, hastaya olduğu kadar insanın da bakımını içerir. Endokrin bozuklukların çoğu yaşam boyu bakıma ihtiyaç duyan kronik hastalıklardır . En yaygın endokrin hastalıklardan bazıları diabetes mellitus, hipotiroidi ve metabolik sendromdur . Diyabet, obezite ve diğer kronik hastalıkların bakımı, hastayı hem kişisel hem de sosyal düzeyde moleküler olarak anlamayı gerektirir ve doktor-hasta ilişkisi önemli bir terapötik süreç olabilir.
Hastaları tedavi etmenin yanı sıra, birçok endokrinoloji uzmanı klinik bilim ve tıbbi araştırma , öğretim ve hastane yönetimi ile ilgilenmektedir .
Hastalıklar
Endokrinoloji, endokrin sistemin hastalıklarının çalışılmasını da içerir. Bu hastalıklar bir hormonun çok az veya çok fazla salgılanması, bir hormonun çok az veya çok fazla hareketi veya hormonun alınması ile ilgili problemlerle ilgili olabilir.
Tarihçe
Endokrinolojinin en eski çalışması Çin’de başladı. Çinliler seks ve hipofiz hormonlarını insan idrarından izole ediyorlardı ve bunları M.Ö. 200 yılına kadar tıbbi amaçlar için kullanıyorlardı. Steroid hormonlarının yüceltilmesi gibi birçok karmaşık yöntem kullandılar. Çince metinlerde belirtilen – en erken 1110 tarihine kadar – başka bir yöntem , hormonları çıkarmak için saponin ( Gleditsia sinensis fasulyesinden ) kullanımını denedi. Bunula beraber alçıtaşı ( kalsiyum sülfat içeren ) kullanıldığı biliniyor.
İlgili dokuların ve endokrin bezlerinin çoğu erken anatomistler tarafından tanımlanmış olsa da, biyolojik fonksiyon ve hastalığın anlaşılmasına yönelik daha humoral bir yaklaşım , Aristoteles , Hipokrat , Lucretius , Celsus ve Galen gibi antik Yunan ve Roma düşünürleri tarafından tercih edildi . Freeman ve diğerleri ve bu teoriler, 19. yüzyılda mikrop teorisi , fizyoloji ve patolojinin organ temeli ortaya çıkana kadar devam etti .
1849’da Arnold Berthold , kısır dövülmüş horozların tarak ve çömlek geliştirmediğini veya açıkça erkek davranışları göstermediğini belirtti. Testislerin aynı kuşun veya bir hadım edilmiş kuşun karın boşluğuna geri yerleştirilmesinin normal davranışsal ve morfolojik gelişime yol açtığını ve testlerin kanı “şartlandıran” bir madde salgıladığını (hatalı bir şekilde) karara bağladığını buldu. yavru horozun vücuduna etki etti. Aslında, diğer iki şeyden biri doğru olabilirdi: testislerin kanın bir bileşenini değiştirdiği ya da aktive ettiği ya da testislerin kandan engelleyici bir faktörü çıkardığı. Testislerin, testis ekstraktının, hadım edilmiş hayvanlarda fonksiyonlarının yerini alabileceği gösterilinceye kadar erkek özelliklerine yer veren bir madde saldığı kanıtlanmamıştır. Saf, kristal testosteron 1935’te izole edildi.
Graves hastalığı İrlandalı doktor sonra seçildi Robert James Graves , olgusunu tarif eden guatr ile eksoftalmi 1835 Alman yılında Karl Adolph von Basedow da bağımsız, 1840 yılında belirtilerin aynı takımyıldızı bildirdi ederken hastalığın erken raporları İtalyanlar Giuseppe Flajani ve Antonio Giuseppe Testa, sırasıyla 1802 ve 1810’da ve 18. yüzyılın sonlarında İngiliz doktor Caleb Hillier Parry ( Edward Jenner’in bir arkadaşı ) tarafından yayınlandı. 1849 senesinde, Thomas Addison ilk olarak Addison hastalığını tanımladı.
1902’de William Bayliss ve Ernest Starling , oniki parmak bağırsağına aşılanan asidin , ikisi arasındaki tüm sinir bağlantılarını çıkardıktan sonra bile , pankreasın salgılanmaya başlamasına neden olduğunu gördükleri bir deney yaptı . Aynı tepki jejunum mukozasının ekstraktının juguler ven içine enjekte edilmesiyle de üretilebilir, bu da mukozadaki bazı faktörlerin sorumlu olduğunu gösterir. Bu maddeye “secretin” adını verdiler ve bu şekilde hareket eden kimyasallar için hormon terimini kullandılar .
Joseph von Mering ve Oskar Minkowski , 1889’da pankreasın cerrahi olarak kan şekerinde bir artışa , ardından komaya ve nihayetinde ölüme – diabetes mellitus semptomlarının artmasına neden olduğunu gözlemledi . 1922’de Banting ve Best, pankreasın homojenleştirilmesinin ve türetilmiş ekstrenin enjekte edilmesinin bu durumu tersine çevirdiğini fark etti.
Nörohormonlar ilk olarak 1921’de Otto Loewi tarafından tanımlandı . Bir kurbağanın kalbini ( vagus siniri tutturulmuş) salin banyosunda kuluçkada bıraktı ve bir süre çözelti içinde bıraktı. Çözelti daha sonra doğaçlama olmayan bir ikinci kalbi yıkamak için kullanıldı. Birinci kalpteki vagus siniri uyarıldıysa her iki kalpte de negatif inotropik (atım genliği) ve kronotropik (atım hızı) aktivitesi görüldü. Vagus siniri uyarılmadıysa bu iki kalpte de oluşmadı. Vagus siniri, salin çözeltisine bir şey ekliyordu. Etki , kalbe bilinen bir inhibitör olan atropin kullanılarak bloke edilebilir.vagal sinir stimülasyonu. Açıkçası, bir şey vagus siniri tarafından salgılanıyor ve kalbi etkiliyordu. Myotropik (kas arttırıcı) etkilere neden olan “vagusstuff” (Loewi’nin dediği gibi) daha sonra asetilkolin ve norepinefrin olarak tanımlandı . Loewi, keşfi için Nobel Ödülü’nü kazandı.
Endokrinolojideki son çalışmalar, hormonların etkilerini tetiklemekten sorumlu moleküler mekanizmalara odaklanmaktadır . Böyle bir çalışmanın ilk örneği 1962’de Earl Sutherland tarafından yapılmıştır . Sutherland, hormonları harekete geçirmek için hücrelere girip girmediğini veya hücrelerin dışında kaldığını araştırdı. O çalışılmış norepinefrin dönüştürmek için karaciğer davranır glikojen içine glikoz aktivasyonu yoluyla fosforilazenzim. Karaciğeri bir membran fraksiyonu ve çözünür fraksiyonunda homojenize etti (fosforilaz çözünürdür), membran fraksiyonuna norepinefrin ilave etti, çözünebilir ürünlerini ekstrakte etti ve ilk çözünür fraksiyona ekledi. Fosforilaz aktive edildi ve norepinefrinin hedef reseptörünün hücre içi olarak bulunmayan hücre zarı üzerinde olduğunu gösterdi. Daha sonra bileşiği döngüsel AMP (cAMP) olarak tanımladı ve keşfi ile ikinci haberci aracılı yollar konseptini yarattı. Loewi gibi, endokrinoloji alanındaki çığır açan çalışmaları nedeniyle Nobel Ödülü’nü kazandı.
ENDOKRİNOLOJİ ALT İLGİLERİ
- Karşılaştırmalı endokrinoloji
- Endokrin hastalığı
- Hormon
- Hormon değişim terapisi
- Nöroendokrinoloji
- Pediatrik endokrinoloji
- Üreme endokrinolojisi ve kısırlık