Çiçeklenme ortasında
Fujiyama yükseldi -
Bahar Japonya'da!
(Sou)
Fujiyama yükseldi -
Bahar Japonya'da!
(Sou)
Japonya'nın samuray savaşçılarının dini inançlarından bahseden önceki iki materyal, VO okuma izleyicisine açık bir ilgi uyandırdı, ancak garip bir ziyaretçi Rusya'nın komşularını reddettiği için bana parasını sordu. Meraklı değil mi? Bence hiçbirinde “kararma” gibi bir ipucu yoktu, ama adam onu görmeyi başardı. Bugün, konunun devamında, Japonların tamamen kendine özgü inançlarını tartışacağız. Örneğin, ikinci maddede belirtilen kutsal kılıcın kaderi nedir? Şinto'daki kutsal kılıç efsanevi bir karakter kazandı - gök gürültüsü tanrısı Susanoo, onu sekiz başlı bir yılanın kuyruğundan alıp kız kardeşine sundu - güzel Amatörler - güneş tanrıçası. Buna karşılık, onu yönetmesi için dünyaya gönderdiğinde, bu kılıcı, sekiz adet yeşim taşını ve torunu Ninigi no Mikoto'ya bir ayna daha verdi. Kademeli olarak kılıç, tüm samuray mülkünün ve savaşçının “ruhunun” sembolü oldu - busi.
Bugün, Japon resmine dönmeyeceğiz, ama basitçe ... “Japonya'da bir trene gidelim”, tıpkı Japonya'daki modern reklamcılık ve halkla ilişkiler diplomalarını yazmadan önce orada çalışmalarını yapan öğrenci gönüllülerimin yaptığı gibi. Ve bunun çok güzel bir ülke olduğunu biliyoruz ki bu bir gün, geçmiş olmadan ve gelecek olmadan yaşamamızı sağlar. Örneğin, sabahları 5'te otel penceresinden çekilmiş bu büyüleyici fotoğrafı nasıl buluyorsunuz? Yani bir tuval ister, değil mi? Ve çizin - hiç kimse bunun olduğuna inanmayacak!
Hem kılıç, hem de ayna ve mücevher, Shinto tarafından, herhangi bir Shinto Khon tapınağının kapalı ve en önemli kısmında yer alan, Tanrı'nın (Sintai) “vücudu” veya “yüzü” olarak kabul edilir. Kılıçlar sadece Şintai olarak hizmet edemez, aynı zamanda sık sık ellerinden alınırdı. Kılıç Susanoo da oynadı. hikayeler Japonya'nın önemli bir rolü daha var. Efsaneye göre, Japonya'nın dünyevi yöneticileri tarafından Amateras'tan alınan bu kılıç, ülkenin kuzey bölgelerini fethetmek için yola çıkan emperyal prens'in kaçmasına yardım etti. Prens, bu kılıçla etrafındaki çimleri biçti ve ateşe verdi. İşte çimenlerde yanan ateş, düşmanları tarafından ateşlendi ve ona zarar veremedi. Bundan sonra, yeni bir isim aldı - Kusanagi, (Kusanagi yaktı.
Bir yerlere gitmeden önce bir şeyler yemelisin. Kırsal bir otelde iki kişilik tipik bir kahvaltı: pirinç, midye ve bir kase yeşil soğan. Ve çay, her yerde yeşil çay olmadan!
Kılıca ek olarak, Şinto ve benzeri silâh samuray bir mızrak gibi. Şerefine, başkent Edo Oji'nin semtlerinden birinde çeşitli bayramlar düzenlendi. Bu şehir, shogunate’in başkenti olduğundan, içinde her zaman birçok feodal prens vardır ve bu nedenle onların büyükelçilikleri samuraylardır. Ve onlar için, Ağustos 13 eski bir savaşçı festivali "Yarimatsuri" düzenledi. Kara zırhın içindeki iki samuray, mızrak ve kılıçlarla silahlandırılmış olmalıydı (her biri, kemer üzerinde dört copla yedi kılıç uzunluğundaydı ve her biri, 30,3'e eşitti, bkz.). Savaşçılar “korunuyor” ve sekiz dansçı çocuk, bayram katılımcılarının mutluluğun tılsımı olarak gördükleri danslardan sonra (“saibara” ve “dengaku”) dans ettiler ve şapkalarını kalabalığa attılar. Aynı gün Şinto rahipleri tapınaklara küçük oyuncak mızraklar koydu. İnananların onları yanlarında götürebilecekleri ilginçtir, ancak yalnızca gelecek yıl bir değil, iki eşit minyatür mızrak getirmesi şartıyla. Ve muska olarak hizmet ettiler, nedense hırsızlarını hırsızlıktan ve ... ateşten korumak!
Ek bir ücret karşılığında bu otelin bir uzmanlık sipariş edebilirsiniz. Örneğin, bu soya sosu içinde taze denizanası!
Shinto'ya göre, samuraylar ölü atalarının ruhlarını onurlandırmalı ve savaşta ölen savaşçıların ruhlarına, savaş ağalarının ve tabi ki tanrı olarak ilan edilen kahramanların ve imparatorlara tapmış olmalıdır. Yani, sadece Mısırlılar değil, ölü firavunlar da tanrı oldular, hiç de değillerdi. Japonlar da! Oldukça gerçek olan bu insanlar, yaşamları boyunca mezarlar inşa ettiler, yanlarında tapınaklar yapıldılar ve orada servisler yapıldı. Aynı zamanda, bu ölü progenitörlerin ve yöneticilerin ölümden sonra doğaüstü bir güçle donatıldığına ve aynı zamanda ... hala yaşayanlar arasında dünyada kaldıklarına ve bu dünyada meydana gelen olayları aktif olarak etkileyebileceğine inanılıyordu. Oldukça sıradan bir koruyucu ruhun (Udzigami) Japonlara göre bir insanın kaderini değiştirebilecekleri, girişimlerinin başarısını etkileyebilecekleri ya da onu yaşamında büyük bir sıkıntı yaratabilecekleri ve savaşın sonucunu etkileyebilecekleri gibi gücü vardı. d. Bütün samuraylar buna kutsal bir şekilde inanıyorlardı ve kendi isteklerini “tanrıların isteğine” karşı koymaya cesaret edemiyorlardı. Her askeri girişimin arifesinde, Udzig'e döndü ve dindarlıktan vazgeçmemeleri için dua ettiler. Bu inancın olumlu anı ... vatanın özel bir kuşağıydı - “ataların tanrıları ve ruhlarının yaşadığı kutsal yer”. Şinto, yalnızca anavatan sevgisini öğretmekle kalmadı, talep etti ve ayrıca talep etti, çünkü Japonya tanrıça Amaterasu'nun “doğum yeri” idi ve yalnızca imparatoru gerçekten “ilahi” idi. Ne de olsa, imparator ailesi hiçbir zaman yarıda kesilmedi - Japonların halkının seçimini onayladığı şey budur. Başka hangi insanlar onunla övünebilir? Hayır! Yani ... bu "ilahi iradenin" bir tezahürü.
Kaplıcalara geldiyseniz, o zaman kendiniz "Kami" dedin ve güne başlayın ve şifalı sularına daldırın. Borsa otel pahasına, hatta en ucuz.
Bu yüzden, ulusal Japon tanrılarının ve imparatorun kendisinin gelişmiş tarikatı (tenno - “cennetin habercisi”, “tüm ulusun kaynağı”). Böylece, şu anki imparator Hirohito, 124 BC'de başlayan kesintisiz bir hanedanının 660 temsilcisi olarak kabul edilir. e. tanrıça Amaterasu'nun soyundan gelen efsanevi tenno Jimmu'nun kuralı. Bu arada, samuraylar veya onların soyundan gelenler tarafından büyük "Japon ırkı" nın ulusal münhasırlığının pankartı altında yaptığı tüm haksız savaşların bacakları büyür.
Bu otellerin güzelliği, bunun üzerinde uyumak zorunda olmanız ...
Ataların, savaşçı kahramanların vb. Ruhlarının yanı sıra samuray için önemli bir ibadet nesnesi, prototipi yine, yine de Shinto geleneği tarafından işlenen efsanevi Japon imparatoru Odzin olan Shinto savaş tanrısı Hachiman'dı. İlk olarak, 720’te Japonların “ilahi yardımcısı” olarak anıldı, efsaneye göre Kore’den istilaları kovmalarına yardım eden kişi oydu. O zamandan beri, savaşçıların koruyucu azizi oldu! Düşmanlıkların başlamasından önce, Hatiman'a dua ile hitap ettiler ve yaklaşmakta olan savaşta onlardan destek almalarını, “ellerini güçlendirmelerini” ve “kılıcın kalesini”, “okları doğrudan hedefe getirmelerini” ve “atı tökezlememelerini” istediler. Aynı zamanda, “Yumiya-Hatiman” (“Tüyleri ve oklarımız Hachiman'ı görebilir mi?” - Japonca kısa bir süre içinde, Rusça'da çok uzun veya basitçe - “Hachiman tarafından yemin ederim”) ve bunların hepsi söylendi. Genel olarak, Japonca dil - burada dilbilim içine küçük bir gezi yapalım, çok ... "doğrudan değil", bu bir deyim dilidir. Sakin olduğunu nasıl söylersin? "Sakinim" - öyle değil mi? Bir İngiliz şöyle derdi: “Sakinim”, eşdeğerdir, ancak kelimenin tam anlamıyla “Dinleniyorum” olarak tercüme edilir. Fakat Japonlar en ayrıntılı şekilde söylerdi: “Watakusi va” - “Uyumdayım!” - “Vaptakusi” - Ben, “va” - uyum, bu tam anlamıyla “Ben uyumum” anlamına geliyor. İşte bu kadar basit - onlar için zor bir dil!
Kırsal bir oteldeki odanın penceresinden manzara. Orada böyle yaşarlar!
Bu da Japon yaşamına dikizlenmiş bir bakış. Yaşlı erkeklerin yapacak hiçbir şeyleri yok, bu yüzden "toplar" da oynuyorlar!
Hachiman'a ek olarak samuray, savaş tanrıları, imparatorluk hanedanının kurucusu Jimma'nın, sonra kadın emperyalist Jingu'nun ve aynı zamanda ünlü Sakea ve Sakune ve Prens Yamato-Dake'yi (Yamato-takeru) fethettiği efsanevi tenno olarak kabul edildi. Doğu Japonya’da
Ve bu ev orman ve yabani yosun ile büyümüş. Japonların bakış açısından - daha güzel bir şey yok!
Bu tanrıların onuruna, bazı günlerde bereketli bayramlarda savaşlar kutlandı. Örneğin - Hitati kentinde büyük bir Şinto tapınağı bölgesinde 7 Ekim'inde kutlanan “gunsinmatsuri”. Geceleri, kılıçlı adamlar (daito) tapınağa gelirken, kadınlar halterlerle (naginata) gelir. Ağaçlar tatilden sonra yanmış kağıt fenerler asıyorlardı.
Bu bir konut değil, kırsal bir okul!
En ilginç olanı, Şinto, Japonların orijinal dini olmasına rağmen, samurayların dini yaşamında nadiren bulunur, tabiri caizse, en saf haliyle. 6. yüzyılın ortalarında Japonya'ya düşen Budizm, ilkel Şintoizm ile karşılaştırıldığında daha “gelişmiş” bir din haline geldi. Bu yüzden hemen ülkenin iktidar seçkinleri tarafından kabul edildi ve çıkarlarında aktif olarak kullanılmaya başladı. Ancak Şinto rahipleri ayrıcalıklarından vazgeçmek istemediler ve ayrıca daha tanıdık bir dine sahip olmaya devam eden kitlelerin desteğine güvendiler. Ve bu, Budist din adamlarını ve eski Japonya yöneticilerini, Budist'in sinefizmi gibi iki inancın görünüşte garip bir sembiyozuna yol açan fratrik bir dini savaşa başlamak yerine, iki din arasında uzlaşma ve işbirliği kurmaya zorladı. .
Pirinç yetiştirmenin mümkün olmadığı dağlarda çay yetiştirilir.
Bu hangi hususlara yol açtı? Ama ne ... Şimdi, Japon askerleri belirleyici bir savaştan önce, hatta yürüyüşün hemen öncesinde, aynı anda Şinto ruhlarına ve Budist tanrılarına döndü! Böyle bir birleşme sonucunda, Şinto tanrılarının birçoğuna Budist bodhisattvaların özellikleri kazandırılmaya başlandı ve Budist panteonuna kabul edilen Şinto tanrıları ile dolduruldu. Örneğin, aslında bir Şinto tanrısı olan Hatimana kültü, açıkça Budist olan sözlerinin pek çoğunun kanıtladığı gibi, Budizm'in fikirleriyle iç içe geçmiştir. Onlarda kendisini Bosatsu olarak adlandırıyor - yani bodhisattva - Budist bir terim, ancak bir Şinto değil!
Buda heykeli tüm Budist tapınaklarındadır.
Hatimana'dan sonra Budist din adamları Bodhisattva'yı tanıdılar ve ona Daidzaytat adını verdiler. Aynısını, kutsal imparatorluk ailesinin “soyguncusu” Şinto tanrıçası Amateras ile yaptılar: Budist tarikatının “Shingon” adanmışları, yalnızca yüce kozmik Buda Vairochana (Dainiti) 'nin somutlaşmış hali olarak ilan edildi.
Ve fenerler, içinde yanan ateş, ölülerin ruhlarının onuruna. Onların bütün sokakları, çünkü atalar çok!
Ayrıca, Japonya'da, Budizm ile birlikte, Jusya tarzı Konfüçyüsçülüğün yayılımı başladı. Zhu Xi’nin biraz elden geçirdiği Konfüçyüs'ün öğretileri, öncelikle etik meselelere odaklandığından, dini içerikten ziyade muhafazakar, dogmatik bir ideolojik eğilim gibi görünüyordu. Ve sonra Budizm ve Şinto ile birleşerek bazı hükümlerini uyarladı. Konfüçyüsçülük ayrıca “en yüksek erdem rütbesine yükselen efendiye ve imparatorluğa itaat ve itaatten” bahsetti, halkın ailenin tüm kurallarına ve yasalarına uymak, yani toplumun ve elbette ahlaki olarak iyileştirilmesi talep edildi Devletin Şinto'ya benzer şekilde Konfüçyüsçülük, bir kişinin progenitörleri okumasını ve ata kültünü hatasız olarak göndermesini istedi; disiplin, itaat, yaşlılara saygı. Doğal olarak, Konfüçyüsçülük, Japonya'nın feodal yöneticileri tarafından desteklendi ve eğer onlar için böyle faydalı bir felsefeyi desteklemeselerdi aptallardı. Dolayısıyla Konfüçyüsçülüğün, Japon yönetici sınıfının temsilcileri ve hepsinden önemlisi samurayın eğitimi için temel haline gelmesi şaşırtıcı değildir.
Böyle bir el fenerini en vahşi ormanın ortasında bile bulabilirsiniz. Buraya kim koydu, içindeki ateşi kim yaktı? Açık değil ...
Konfüçyüsçülükte esas olan şey, dünyaya her şeyden önce dindar bir dindarlık getiren ataerkillik ilkesiydi. Gerçek şu ki, bu doktrine göre, dünyada Cennet-baba, Yer-anne ve insandan oluşan çocuk dünyası olan bir dünya ailesi var. Buna göre, ikinci büyük bir aile var - bu imparatorun başkanlığında bir devlettir. Bu ailedeki imparator aynı anda hem Cennet hem de Dünya'dır (yani, hem anne hem de baba hepsi bir aradadır ve bunu nasıl dinleyemezsiniz?!), Bakanlar onun büyük çocuklarıdır ve insanlar daha gençtir. Ve son aile “toplumun sağlıklı hücresi” dir. Doğal olarak, bireyin çıkarları tamamen göz ardı edilir. Daha doğrusu, bu erkek kişi yaşlı olana kadar göz ardı edilirler ve bu önemlidir, aktif olarak hareket edemez. Fakat çocuklarıyla aktif olarak mücadele edebilecek! Bu nedenle, genç yaşlılara sadakat dogması ve ne kadar zorlu ve salak olursa olsun, ailenin başına olan sorgusuz itaat. Bu açıdan, feodal prens aynı babaydı ve elbette tüm samurayların başı shogun oldu. Neyse ki, insanlar her zaman insan kalır ve kuralların esas olarak genç ve zayıf olanları takip etmek zorunda olduğunu söyleyebilirsiniz. Güçlü (genç) onları ihmal edebilir ve ihmal edebilir. Her ne kadar toplum bu davranışı kınadı. Samuray klanının en yüksek temsilcileri istediklerini yaptılar ve kimse onlara kötü bir kelime bile söyleyemedi! Örneğin, Sekigahar hainlerinin belirleyici savaşında Hideaki Kobayakawa (550 000 koku ile elde edilen Honshu adasında arazi aldı), Wakidzaka Yasuharu (bunun için 50000’te koku pirinç!) ödüller kalmadı. Ve yüzlerindeki samuraylardan hiçbiri onlara, dürüst değil, dürüst olmayan bir davranışta bulunduğunuzu söylediler ve ben sizi kınıyorum. Ama efendimi mahkum edemediğim için ona hizmet etmek için utanç ölümünü seçiyorum! En azından birinin yaptığını mı düşünüyorsun? Kimse yok! Her ne kadar Kobayakawa'nın ölümüne çok pişmanlık duyduğunu söylemelerine rağmen, bu arada kısa bir süre sonra kendisine geldi.
Bunlar bodhisattvalar - Budizm'de, bodhichitta'ya sahip olan varlıklar (veya insanlar), yani bütün varlıkların iyiliği için bir Buda olmaya karar verdiler. Gelip aldım ve bahçesine yerleşti.
Konfüçyüsçülük, insan ve hayvanın beş erdem (ya da yanılma) ile ayırt edildiğini göstermiştir. Birincisi, hristiyanlıkta olduğu gibi, özü sevgi ve tezahürü nezaket olan insanlıktır. Sonra adalet geliyor - kendi çıkarlarına dikkat etmemek için her şeyi yapmanız gerekiyor. Üçüncü erdem erdem ve insanlara saygıdır, ancak “bizden daha uzun olanlara” karşı özellikle saygılı bir tutum ve aynı zamanda - düşüklere karşı ilkel olmayan bir tutumdur. Başka bir deyişle, Japon anlamında, iyiliğe alçakgönüllülük denebilir. Sonra bilgelik gelir. Bu dördüncü erdemdir. Akıllı olmak, iyiyle kötüyü, gerçeği ve gerçeği doğru şekilde ayırt etmek ve her şeyi anlamaktır. Son olarak, son, Konfüçyüs ve beşinci erdem doğruluktur.
Japonya'da ne tür bir tapınak olabilir, belki de en işe yaramaz olanı hariç, bir "kaya bahçesi" olmadan!
Eğer bir kişi bütün bu erdemleri kendi içinde barındırıyorsa ve bu tutkuların tehlikeli yüküne dayanabiliyorsa, hayatında beş doğru insan ilişkisiyle tanışır: ebeveynler ve çocukları arasındaki ilişki; Lord ve hizmetkar arasında; karı koca arasında; yaşlı ve sırasıyla küçük kardeşler arasında; Arkadaşlarını düşündüğü kişiler arasında. Bu beş ana ilişki türü “horin” olarak adlandırılır.
Kutsal kapı "torii". Altlarında geçti - temizlenmiş karma, artık kapılar yok, net karma! Girişin önünde duran komadilere dikkat edin - tapınağın girişinin her iki tarafında da bulunan köpek veya aslanların koruyucu heykelleri. Bununla birlikte, eğer Inari'nin kutsal alanlarından bahsediyorsak köpekler ve özellikle aslanlar yerine tilkiler var.
Bir samuray için, tabii ki, asıl şey, onun ustası ile arasındaki ilişkiydi. Hizmetçi için efendiye yaptığı hizmet ilk görevi ve asıl görevidir. Usta çalışmalarından parayla veya diyelim ki toprakla minnetle alırlar, onun için hayatını vermenin onun görevi ve yaşam görevi olduğu fikrinden ilham alırlar. Konfüçyüs doktrini “Bu bir hizmetçinin temel ahlaki görevidir” diyor. Onu takip etmek - bu bir onurdur, onu ihlal etmek - erdem yolunu terk etmek ve evrensel kınamaya maruz kalmaktır!
Tapınakta çalan bir zil var. Japonya'da zilin “dili” yoktur. Bu yüzden onu dövüyorlar!
Bu bakanlık fikri bushido'da vurgulandı ve diğer tüm talepler ikincil ilan edildi ve büyük bir rol oynamadı. Bushido'nun emirlerini takiben Japonya'daki Vassal, sadakatini, efendisiyle (veya kendisinden sonra) XIV yüzyılın tarafından ortak bir hizmetkâr borcunun ortak bir şekli haline gelen “sonradan intihar” olarak kabul ettiği “Boşluğa” gittiğini gösterdi. Bay Ancak diğer yandan, bu olgunun Japonya'daki önemini abartmamak gerekir. Aksi halde, örneğin, en azından roninin 100000'inden, yani "ustalarını kaybeden" samuraylar, 1613'taki isyankar Osaka garnizonuna kiralandı mı? Sonuçta, teoride, bu geleneği inceleyen hepsinin ölmüş olması gerekirdi.
Ve Şinto tapınağında davulları yendi!
Bu yüzden, samurayın dini dünya görüşü, Budizm dogmalarının, Çin'den Japonya'ya gelen Konfüçyüsçülüğün ve aynı zamanda onlarla yakın bir sembiyoz içine girmeyi başaran ulusal dinin (Şinto) unsurlarının bir birleşimidir. Zamanla, bu üç dinin ayrık unsurları birbiriyle çok yakından iç içe geçmiş ve bir bütün haline dönüşmüştür. Ancak diğer dünya dinleri ve sayısız dini hareket, Japon askerlerinin mülkü üzerinde gözle görülür bir etkiye sahip değildi.
Omikuji - üzerine yazdığınız tahminlerin yazıldığı broşürler. Birçok tapınakta ve tapınakta bulunabilirler. Lezbiyen (“büyük şans”) ve lezbiyen (“büyük talihsizlik”) olabilir. Böyle bir broşürü kutsal bir ağacın dalına veya özel bir pirinç halatına bağlayarak “iyi” bir tahmin gerçekleştirebilir ve “kötünün” uygulanmasını önleyebilirsiniz.
Bununla birlikte, 16. yüzyılda Portekizlilerin gelmesinden sonra Japonya'da yayılan Hristiyanlığın payı dikkate değer bir başarıydı. Hristiyan misyonerlerin ülkesindeki faaliyetleri, özellikle de Cizvitler, çok geçmeden meyve verdi. Örneğin, Toyotomi Hideyoshi’nin 1598’da Kore’ye karşı yaptığı kampanyada ordusunun neredeyse yarısı Hıristiyanlardan oluşuyordu. Ancak Japonya'daki Hristiyanlığın kelimenin tam anlamıyla Hristiyanlık olmadığı unutulmamalıdır. Aynı zamanda çok tuhaftı ve ayrıca Budizm ve hatta Şinto unsurlarını da içeriyordu. Hristiyanlığın Japonya topraklarındaki sözdizimsel doğası, örneğin, Hanımefendimiz ile tanışırken ... Amida-Butsu ya da Kannon-Bosatsu, ortodoks Hıristiyanların bakış açısına göre sapkınlık ve korkunç bir günahtı.
Tapınak temizleme suyu ne zaman - gereklidir. Kova kızılötesi radyasyonla dezenfekte edilmiştir, bu nedenle sağlığınıza içiniz!
Ek olarak, ülkedeki Hristiyanlığın beklenmedik bir şekilde yükselişinin hemen ardından, avcıların yabancıların dininden korktukları ve son derece sınırlı devlet sistemlerine ölümcül tehlikelerle dolu etkilerinin büyümesinden korktukları için, daha hızlı olmasa bile, aynı şey takip edildi.
Kutsal ip, daha kalın değil, ... "daha kutsal"!
Ve bu o kesilmiş!
Devam edecek ...