"Hayat-ı beşeriyenin muavenetiyle, ancak menfaatlerini celp ve zararlardan sakınabilir..." cümlesini izah eder misiniz?
Sal, 4-Mar-2014 - 07:46 tarihinde gönderildi
Değerli Kardeşimiz;
"İnsan ise, dünyaya gelişinde, her şeyi öğrenmeye muhtaç ve hayat kanunlarına cahil; hattâ yirmi senede tamamen şerâit-i hayatı öğrenemiyor. Belki âhir ömrüne kadar öğrenmeye muhtaç, hem gayet âciz ve zayıf bir surette dünyaya gönderilip, bir iki senede ancak ayağa kalkabiliyor. On beş senede ancak zarar ve menfaati fark eder; hayat-ı beşeriyenin muavenetiyle, ancak menfaatlerini celp ve zararlardan sakınabilir."(1)
İnsan, hayvanın aksine dünyaya ham ve olgunlaşmamış bir şekilde geliyor. Bunun sebebi, dünya insan için bir talim ve tekemmül yeri olmasından dolayıdır. Yani insanın bu dünyaya gönderilme amacı, fıtratına kader tarafından konulmuş olan kabiliyetlerini iman ve ibadet ile tekemmül ettirmesidir.
Bir ördek yavrusu doğar doğmaz gölde yüzebilirken, bir insan yavrusunun kendi başına yemek yemesi dört beş yıl sürebiliyor. Bir kaplan yavrusu bir iki yıl içinde avlanmanın bütün inceliklerini öğrenirken, insanın fayda ile zararı ayırması on beş yirmi yılı bulabiliyor. O da insanların ortak aklı ve kolektif yardımlaşması sayesindedir.
Yani insanın hayatı ve gücü, tek başına hayatın yükünü kaldırmaya yetmiyor; bunun için diğer insanların yardım ve muavenetine muhtaçtır.
(1) bk. Sözler, Yirmi Üçüncü Söz.
Selam ve dua ile...
Sorularla Risale Editör