Ekolojik ayak izi - Ecological footprint
Ekolojik ayak izi tarafından teşvik bir yöntemdir Küresel Ayak İzi Ağı üzerindeki insan talebini ölçmek için doğal sermayenin , yani insanları ya da ekonomiyi desteklemek için gereken doğanın miktarı. Bu talebi ekolojik bir muhasebe sistemi aracılığıyla takip eder . Hesaplar, insanların tüketimleri için kullandıkları biyolojik olarak üretken alanı, bir bölge veya dünyadaki mevcut biyolojik olarak üretken alanla karşılaştırır ( biyokapasite , insanların doğadan talep ettiklerini yeniden üretebilen üretken alan). Kısacası, çevre üzerindeki insan etkisinin bir ölçüsüdür .
Ayak izi ve biyolojik kapasite bireysel, bölgesel, ulusal veya küresel ölçekte karşılaştırılabilir. Hem ayak izi hem de biyokapasite her yıl insan sayısı, kişi başı tüketim, üretim verimliliği ve ekosistemlerin verimliliği ile değişmektedir. Küresel ölçekte, ayak izi değerlendirmeleri, insanlığın talebinin, Dünya'nın yenileyebileceklerine kıyasla ne kadar büyük olduğunu gösteriyor. Küresel Ayak İzi Ağı, 2014 yılı itibarıyla insanlığın doğal sermayeyi Dünya'nın yenileyebileceğinden 1,7 kat daha hızlı kullandığını tahmin ediyor ve bunu, insanlığın ekolojik ayak izinin 1,7 gezegen Dünya'ya tekabül ettiği şeklinde tanımlıyorlar.
Ekolojik ayak izi analizi, sürdürülebilirlik değerlendirmelerini desteklemek için dünya çapında yaygın olarak kullanılmaktadır . İnsanların ekonomi genelinde kaynakların kullanımını ölçmesine ve yönetmesine ve bireysel yaşam tarzlarının , mal ve hizmetlerin , kuruluşların, sanayi sektörlerinin , mahallelerin, şehirlerin, bölgelerin ve ulusların sürdürülebilirliğini keşfetmesini sağlar .
genel bakış
Ekolojik ayak izleri ile ilgili ilk akademik yayın 1992 yılında William Rees tarafından yapılmıştır. Ekolojik ayak izi kavramı ve hesaplama yöntemi, 1990'dan 1994'e kadar Kanada'nın Vancouver kentindeki British Columbia Üniversitesi'nde Rees'in danışmanlığında Mathis Wackernagel'in doktora tezi olarak geliştirilmiştir. Başlangıçta, Wackernagel ve Rees, kavramı "uygun taşıma kapasitesi" olarak adlandırdı. Fikri daha erişilebilir kılmak için Rees, yeni bilgisayarının "masadaki küçük ayak izini" öven bir bilgisayar teknisyeninden esinlenerek "ekolojik ayak izi" terimini buldu. 1996'da Wackernagel ve Rees, Ekolojik Ayak İzimiz: Dünyadaki İnsan Etkisini Azaltma kitabını yayınladılar .
Ekolojik ayak izini tanımlamanın en basit yolu, belirli bir yaşam tarzını desteklemek için gerekli mal ve hizmetleri üretmek için gerekli çevre miktarıdır.
Model, tüketim ve yaşam tarzlarını karşılaştırmanın ve bunu biyokapasiteye karşı kontrol etmenin bir yoludur . Araç, bir ulusun kendi topraklarında mevcut olandan ne ölçüde daha fazlasını (veya daha azını) kullandığını veya ulusun yaşam tarzının dünya çapında ne ölçüde tekrarlanabileceğini inceleyerek politikayı bilgilendirebilir. Ayak izi, kişisel davranışları değiştirmek amacıyla insanları aşırı tüketim konusunda eğitmek için de yararlı bir araç olabilir . Ekolojik ayak izleri, birçok mevcut yaşam tarzının sürdürülebilir olmadığını savunmak için kullanılabilir . Ülke ülke karşılaştırmalar , bu gezegendeki kaynak kullanımındaki eşitsizlikleri gösteriyor.
Sera izi ya da daha dar bir karbon ayak izi ekolojik ayak izi bir bileşenidir. Genellikle, yalnızca karbon ayak izi bildirildiğinde, CO2 ağırlığı olarak ifade edilir.
2(veya GHG ısınma potansiyelini (GGWP) temsil eden CO2e), ancak ekolojik ayak izleri gibi kara alanlarında da ifade edilebilir. Her ikisi de ürünlere, insanlara veya tüm toplumlara uygulanabilir.
metodoloji
Ekolojik ayak izi muhasebesinin odak noktası yenilenebilir kaynaklardır. Bu modele göre gezegenin ürettiği bu tür kaynakların toplam miktarına biyokapasite adı verilmiştir. Ekolojik ayak izleri herhangi bir ölçekte hesaplanabilir: bir faaliyet, bir kişi, bir topluluk, bir şehir, bir kasaba, bir bölge, bir ulus veya bir bütün olarak insanlık. Ayak izi değerleri karbon, gıda, konut, mal ve hizmetler için kategorize edilmiştir. Bu yaklaşım, bir ürünün imalatı veya bir arabanın sürülmesi gibi bir faaliyete uygulanabilir. Bu kaynak muhasebesi, enerji , biyokütle ( gıda , lif ), yapı malzemesi , su ve diğer kaynakların tüketiminin küresel hektar (gha) adı verilen normalleştirilmiş bir arazi alanı ölçüsüne dönüştürüldüğü yaşam döngüsü analizine benzer .
2003 yılından bu yana, Küresel Ayak İzi Ağı , bir bütün olarak dünya için ve 200'den fazla ülke için (Ulusal Ayak İzi Hesapları olarak bilinir) BM veri kaynaklarından ekolojik ayak izini hesaplamaktadır. Dünya nüfusunu bu tüketim düzeyinde sürdürmek için gereken Dünya'nın toplam ayak izi sayısı da hesaplanır. Her yıl hesaplamalar, eksiksiz BM istatistikleriyle birlikte en son yıla güncellenir. BM istatistikleri bazen geçmiş veri kümelerini düzelttiğinden, zaman serileri de her güncellemede yeniden hesaplanır. Sonuçlar açık bir veri platformunda mevcuttur. Lin et al. (2018), veri güncellemelerine rağmen ülkeler ve dünya için eğilimlerin tutarlı kaldığını tespit ediyor. Ayrıca, İsviçre Çevre Bakanlığı tarafından yakın zamanda yapılan bir araştırma, İsviçre eğilimlerini bağımsız olarak yeniden hesapladı ve çalıştıkları süre boyunca (1996-2015) %1-4 arasında yeniden üretti. 2006 yılından bu yana, hem iletişim hem de hesaplama prosedürlerini detaylandıran bir ilk ekolojik ayak izi standartları seti mevcuttur. En son sürüm, 2009'dan itibaren güncellenen standartlardır.
Ulusal düzeyde ekolojik ayak izi hesaplama yöntemi, Küresel Ayak İzi Ağı'nın web sitesinde veya Borucke ve diğerleri dahil olmak üzere akademik makalelerde daha ayrıntılı olarak açıklanmaktadır .
Ulusal Hesaplar İnceleme Komitesi, hesapların nasıl iyileştirileceğine ilişkin bir araştırma gündemi yayınladı.
Ayak izi ölçümleri
2017 için Küresel Ayak İzi Ağı, insanlığın ekolojik ayak izini 1.73 Dünya gezegeni olarak tahmin etti. Hesaplarına göre bu, insanlığın taleplerinin gezegenin ekosistemlerinin yenilediğinden 1,73 kat daha fazla olduğu anlamına geliyor.
2007 yılında, dünya çapında kişi başına ortalama biyolojik olarak üretken alan, kişi başına yaklaşık 1.8 küresel hektar (gha) idi. ABD kişi başına düşen ayak izi 9.0 kha'ydı oldu ve o İsviçre'de ise 5.6 kha'ydı oldu Çin'in 'ın 1.8 kha'ydı oldu. WWF insan ayak izi aştığını iddia biyokapasitesini % 20 gezegenin (doğal kaynakların mevcut arz). Wackernagel ve Rees, başlangıçta, o zamanlar Dünya'daki 6 milyar insan için mevcut biyolojik kapasitenin, kişi başına yaklaşık 1.3 hektar olduğunu tahmin ediyordu; bu, 2006 için yayınlanan 1.8 küresel hektardan daha küçüktü, çünkü ilk araştırmalar ne küresel hektar kullandı ne de biyolojik üretkenliği içeriyordu. deniz alanları.
Ulusal ayak izi hesaplarının 2018 baskısına göre , insanlığın toplam ekolojik ayak izi, 1961'den beri artan bir eğilim sergileyerek yılda ortalama %2,1 (SD= 1,9) büyümüştür. İnsanlığın ekolojik ayak izi 1961'de 7,0 milyar kha iken 2014'te 20,6 milyar kha'ya yükseldi. 2014'te dünya ortalama ekolojik ayak izi kişi başına 2,8 küresel hektardı. Karbon ayak izi, ekolojik ayak izinin en hızlı büyüyen kısmıdır ve şu anda insanlığın toplam ekolojik ayak izinin yaklaşık %60'ını oluşturmaktadır.
Dünyanın biyolojik kapasitesi, ekolojik ayak izi ile aynı oranda artmadı. Biyolojik kapasitedeki artış yılda sadece %0,5'tir (SD = 0,7). Tarımsal yoğunlaştırma nedeniyle , biyolojik kapasite 1961'de 9,6 milyar kha iken 2016'da 12,2 milyar kha'ya yükseldi.
Wackernagel ve örgütüne göre, Dünya, 1970'lerden beri insanlığın daha fazla kaynak kullandığı ve ekosistemin yenileyemeyeceği bir hızda atık ürettiği " aşma " içinde . 2018 yılında Dünya Aşma Günü , insanlık tüm yıl içinde yenileyebilirsiniz fazla gezegenden daha doğadan kullandı tarih, çünkü nedeniyle COVID-19 lockdowns, Dünya'ya kaynak talebindeki azalmanın, 2020 yılında Ağustos 1. olduğu tahmin edilmiştir Limit Aşım Günü 22 Ağustos'a ertelendi. Artık insanlığın %85'inden fazlası ekolojik açık veren ülkelerde yaşıyor.
Rees'e göre, "ortalama bir dünya vatandaşı, yaklaşık 2,7 küresel ortalama hektarlık bir eko-ayak izine sahipken, dünyada kişi başına yalnızca 2,1 küresel hektar biyo-üretken toprak ve su var. Bu, insanlığın küresel biyokapasiteyi şimdiden %30 oranında aştığı ve artık 'doğal sermaye' stoklarını tüketerek sürdürülemez bir şekilde yaşıyor."
Ülkeye göre ayak izi
2013 yılında dünya ortalama ekolojik ayak izi, kişi başına 2,8 küresel hektardı. Ülke başına ortalama, kişi başına 10 ila 1 küresel hektar arasında değişmektedir. Bireysel yaşam tarzına ve ekonomik olanaklara bağlı olarak ülkeler arasında da yüksek farklılıklar vardır.
Batı Avustralya Çevre Raporu hükümeti Devlet 2007 yılında gezegende kişi başına ortalama Batı Avustralya yedi kat ortalama ayak izi için bir Ekolojik Ayak İzi tedbiri, yaklaşık 15 hektarlık bir yer.
Birleşik Krallık'taki Çalışmalar
Birleşik Krallık'ın ortalama ekolojik ayak izi, bölgeler arasında 4,80 kha (Galler) ile 5,56 kha (Doğu İngiltere) arasında değişen farklılıklarla kişi başına 5,45 küresel hektardır (gha).
Güney Londra'da 96 konutluk karma gelirli bir konut geliştirme olan BedZED , Peabody Trust için Bill Dunster Architects ve sürdürülebilirlik danışmanları BioRegional tarafından tasarlandı . Nispeten ortalama insanlar tarafından doldurulmasına rağmen, yerinde yenilenebilir enerji üretimi, enerji verimli mimarisi ve Londra'nın ilk araba paylaşım kulübünü içeren kapsamlı bir yeşil yaşam tarzı programı nedeniyle BedZED'in 3.20 gha (ziyaretçiler hariç) ayak izine sahip olduğu bulundu. . İskoçya'nın Moray kentinde bulunan kırsal amaçlı bir topluluk olan Findhorn Ecovillage , hem çok sayıda misafir hem de topluluğa seyahat eden ziyaretçiler dahil olmak üzere toplam 2,56 gha'lık bir ayak izine sahipti. Bununla birlikte, tek başına sakinlerin ayak izi 2.71 gha, Birleşik Krallık ulusal ortalamasının yarısından biraz fazlasına ve sanayileşmiş dünyada şimdiye kadar ölçülen herhangi bir topluluğun en düşük ekolojik ayak izlerinden birine sahipti. Cornwall'daki bir organik tarım topluluğu olan Keveral Farm'ın, topluluk üyeleri arasında ayak izlerinde önemli farklılıklar olmasına rağmen, 2.4 gha'lık bir ayak izine sahip olduğu bulundu.
Bireysel düzeyde ekolojik ayak izi
2012 yılında 'yeşil' ve 'kahverengi' davranan tüketicilerin (yeşil insanların 'kahverengi' tüketicilere göre önemli ölçüde daha düşük ekolojik etkiye sahip olması beklenir) yaptığı bir araştırmada, sonuç şuydu: "araştırma, karbon ayak izleri arasında önemli bir fark bulmadı. yeşil ve kahverengi tüketicilerin". Bir 2013 çalışması da aynı sonuca vardı.
İncelemeler ve eleştiriler
Erken eleştiri 1999'da van den Bergh ve Verbruggen tarafından yayınlandı ve 2014'te güncellendi. Meslektaşları Fiala 2008'de benzer eleştiri yayınladı.
Çevre Genel Müdürlüğü (Avrupa Komisyonu) tarafından görevlendirilen kapsamlı bir inceleme Haziran 2008'de yayınlandı. Avrupa Komisyonu'nun incelemesi, kavramı AB'nin Kaynak Stratejisindeki ilerlemeyi değerlendirmek için benzersiz ve yararlı buldu. Ayrıca veri kalitesi, metodolojiler ve varsayımlarda daha fazla iyileştirme önerdiler.
Blomqvist ve ark . 2013'te eleştirel bir makale yayınladı. Bu, Rees ve Wackernagel'den (2013) bir yanıta ve Blomqvist ve diğerleri tarafından bir yanıta yol açtı . (2013).
Giampietro ve Saltelli'den (2014), Goldfinger ve diğerleri, 2014'ten bir yanıt ve Giampietro ve Saltelli (2014) tarafından verilen bir yanıtla ek bir eleştiri dizisi. Eleştirel araştırmacılar (Giampietro ve Saltelli) ve savunucuları (çeşitli Küresel Ayak İzi Ağı araştırmacıları) tarafından yazılan ortak bir makale, Ekolojik göstergeler dergisi tarafından yayınlanan bir makalede tartışmanın şartlarını özetledi. Van den Bergh ve Grazi (2015) tarafından ek yorumlar sunulmuştur.
Bir dizi ulusal devlet kurumu, ekolojik ayak izi hesaplama yönteminin ve sonuçlarının güvenilirliğini test etmek için işbirlikçi veya bağımsız araştırmalar gerçekleştirmiştir. Hesapların sonuçlarını büyük ölçüde doğruladılar; neredeyse aynı sonuçlar üreten değerlendirmeyi yeniden üretenler. Bu tür incelemeler arasında İsviçre, Almanya, Fransa, İrlanda, Birleşik Arap Emirlikleri ve Avrupa Komisyonu yer almaktadır.
Global Footprint Network, web sitesinde bulunan kapsamlı bir raporda metodolojik sınırlamaları ve eleştirileri özetledi.
Bazı araştırmacılar, ekolojik ayak izi muhasebesini bir sosyal teori veya bir politika kılavuzu olarak yanlış yorumladılar, oysa gerçekte bu, gezegenin yenilenme kapasitesi için rekabet eden insan taleplerini toplayan bir ölçümdür. Bu tür karışıklıkların örnekleri arasında Grazi ve ark. (2007), ekolojik ayak izi yönteminin çevresel dışsallıkları , yığılma etkilerini ve ticaret avantajlarını içeren mekansal refah analizi ile sistematik bir karşılaştırmasını gerçekleştirmiştir . Ekolojik ayak izinin sadece bir ölçü olduğunu kabul etmeyerek, ayak izi yönteminin maksimum sosyal refaha yol açmadığı sonucuna varıyorlar. Benzer şekilde, Newman (2006) ekolojik ayak izi kavramının kentsel büyümenin yarattığı fırsatları dikkate almadığı için kent karşıtı bir önyargıya sahip olabileceğini öne sürmüştür. Nispeten büyük nüfusa sahip bir şehir veya küçük bir ülke gibi yoğun nüfuslu alanlar için ekolojik ayak izinin hesaplanmasının (örneğin sırasıyla New York ve Singapur) bu popülasyonların "parazit" olarak algılanmasına yol açabileceğini savunuyor. Ama gerçekte, ekolojik ayak izleri sadece şehirlerin kaynak bağımlılığını belgeliyor - tıpkı bir yakıt göstergesinin bir arabanın yakıt kullanılabilirliğini belgelemesi gibi. Newman metriği sorguluyor çünkü bu topluluklar çok az biyolojik kapasiteye sahipler ve bunun yerine geniş hinterlandlara güvenmek zorundalar . Eleştirmenler, ulaşım gereksinimleri ve ölçek ekonomilerinin bulunmaması nedeniyle gelişmiş ülkelerdeki çiftçilerin kent sakinlerinden daha fazla kaynağı kolayca tüketebilecekleri için bunun şüpheli bir nitelendirme olduğunu savunuyorlar . Ayrıca, bu tür ahlaki sonuçlar otarşi için bir argüman gibi görünmektedir . Bu, kullanıcının diyet seçimleri için bir ölçeği suçlamaya benzer. Hatta bazıları, ayak izinin ticaretin faydalarını reddettiğini iddia ederek bu düşünce trenini bir adım daha ileri götürüyor. Bu nedenle, bu tür eleştirmenler, ayak izinin yalnızca küresel olarak uygulanabileceğini savunuyorlar. Diğerleri, ulusal değerlendirmelerin yararlı içgörüler sağladığını gösteren tam tersi argümanda bulundular.
Bu metrik biyolojik kapasiteyi takip ettiğinden, orijinal ekosistemlerin yüksek verimli tarımsal monokültürlerle değiştirilmesi, bu tür bölgelere daha yüksek bir biyolojik kapasite atfedilmesine yol açabilir. Örneğin, eski ormanlık alanları veya tropik ormanları monokültür ormanları veya tarlaları ile değiştirmek bu nedenle ekolojik ayak izini azaltabilir. Benzer şekilde, eğer organik tarım verimleri geleneksel yöntemlerden daha düşük olsaydı , bu, birincisinin daha büyük bir ekolojik ayak izi ile "cezalandırılması" ile sonuçlanabilirdi. Tamamlayıcı biyoçeşitlilik göstergeleri bunu ele almaya çalışır. WWF 'nin Yaşayan Gezegen Raporu biyolojik çeşitliliğin Yaşayan Gezegen Endeksi'nde ile ayak izi hesaplamaları bir araya getirir. Avustralya'da kullanılmak üzere biyolojik çeşitliliği dikkate alan değiştirilmiş bir ekolojik ayak izi oluşturulmuştur.
Ayrıca bakınız
- biyolojik kapasite
- Karbon Ayakizi
- bağımlılık teorisi
- Daha önce Ekolojik Borç Günü olarak da adlandırılan Dünya Limit Aşım Günü
- Ekolojik ekonomi
- Ekosistem değerlemesi
- Çevresel etki değerlendirmesi
- sera borcu
- Sera gazı emisyonlarının muhasebeleştirilmesi
- Mutlu Gezegen Endeksi
- insan ayak izi
- Yaşam döngüsü Değerlendirmesi
- Ekolojik ayak izine göre ülkelerin listesi
- Hollanda yanılgısı
- Ortak Geleceğimiz
- Aşım (nüfus)
- Fiziksel ticaret dengesi
- Simon-Ehrlich bahsi
- sosyal metabolizma
- Büyümenin Sınırları
- Su ayak izi
Referanslar
daha fazla okuma
- Rees, WE ve M. Wackernagel (1994) Ekolojik ayak izleri ve uygun taşıma kapasitesi: İnsan ekonomisinin doğal sermaye gereksinimlerinin ölçülmesi, Jansson, A. et al. Doğal Sermayeye Yatırım: Sürdürülebilirliğe Ekolojik Ekonomi Yaklaşımı . Washington DC: Ada Basını. ISBN 1-55963-316-6
- Wackernagel, M; Schulz, NB; Deumling, D; Lineres, AC; Jenkins, M; Kapos, V; Monfreda, C; Loh, J; ve diğerleri (2002). "İnsan ekonomisinin ekolojik aşımının izlenmesi" . Proc. Natl. Acad. bilim ABD . 99 (14): 9266-71. Bibcode : 2002PNAS...99.9266W . doi : 10.1073/pnas.142033699 . PMC 123129 . PMID 12089326 .
- Lenzen, M. ve Murray, SA 2003. Ekolojik Ayak İzi – Sorunlar ve Eğilimler . ISA Araştırma Belgesi 01-03
- Chambers, N., Simmons, C. ve Wackernagel, M. (2000), Doğanın İlgisini Paylaşmak: Sürdürülebilirliğin Göstergesi Olarak Ekolojik Ayak İzleri . Earthscan, Londra ISBN 1-85383-739-3 (ayrıca bkz. http://www.ecologicalfootprint.com )
- Raudsepp-Hearne C, Peterson GD, Tengö M, Bennett EM, Holland T, Benessaiah K, MacDonald GM, Pfeifer L (2010). "Çevrecinin Paradoksunu Çözmek: Ekosistem Hizmetleri Düşerken İnsan Refahı Neden Artıyor?". Biyobilim . 60 (8): 576–589. doi : 10.1525/bio.2010.60.8.4 . S2CID 27270296 .
- Oh, B.; Kurt, S.; & Anderson, W. (2008). "Mütevazı bir öneri: ekolojik borcu ortadan kaldırmak için ekolojik ayak izinin küresel rasyonalizasyonu" . Sürdürülebilirlik: Bilim, Uygulama ve Politika . 4 (1): 5-16. doi : 10.1080/15487733.2008.11908010 .