Richter ölçeği, deprem şiddetini ölçmek için kullanılan bir yöntemdir. Bu ölçek, Charles F. Richter tarafından 1935 yılında geliştirilmiştir. Richter ölçeği, sismometre verilerini analiz ederek depremlerin gerçekte meydana gelen enerjisi üzerinden değerlendirir.
Richter ölçeği, bir logaritmik ölçek olduğu için, her bir seviye arttıkça deprem şiddeti büyük ölçüde artar. Örneğin, Richter ölçeğinde bir deprem 6.0 olarak değerlendirildiğinde, bu deprem gerçekte meydana gelen enerji 10^1.5 (31.6) kat daha büyüktür ve hasar oluşturma potansiyeli çok daha yüksektir. Richter ölçeği, 0 ile 9 arasında değerlendirilir, ancak teorik olarak sınırları yoktur ve daha büyük değerler de mevcut olabilir.
Richter ölçeği, gerçekte meydana gelen hasarın seviyesini belirlemek için kullanılmaktadır, ancak aynı zamanda deprem şiddeti hakkında genel bilgi verir. Bu ölçek, depremlerin gerçekte meydana gelen enerjisi üzerinden değerlendirilir ve dolayısıyla daha doğru ve gerçekçi sonuçlar verir.