Dişlerini sıkan Jin GuangYao, kolundaki birkaç akupunktur noktasına vurdu. Kan kaybından kaynaklanan baş dönmesinin ortasında, aniden Nie MingJue’nun ona doğru bir adım attığını gördü, gözleri ona kilitlenmişti. Hemen korkudan yarı ölüydü.
Yan tarafta, Su She biraz daha kan öksürdü ve boğazı boğuk bir şekilde bağırdı, “Sizi aptallar! Neden hala orada duruyorsunuz?! Durdurun onu! Kapıdaki şeyi durdurun!”
LanlingJin Tarikatı’nın bir süredir aralıklı olan gelişimcileri nihayet kılıçlarını aldılar ve yaklaştılar, ancak ilk ikisi Nie MingJue’nun avucu tarafından hemen uçup gitti. Sol eliyle elinin kesildiği yere ilaç serpti ama toz kanla bir anda yıkandı. Neredeyse yırtılacak bir halde, yarayı sararak kan akışını durdurmak umuduyla elbisesinin eteklerini yırttı, ancak sol eli tabutun içindeki zehirli dumanla yandı ve göğsü de güç gösteremeyecek kadar güçlüydü. Bir süre titreyerek yırttı ama yine de koparamadı, sadece acısını artırdı. Su She kendini yere attı ve yarasını sarmak için kendi giysisinden bir parça beyaz kumaş kopardı.
Aynı zamanda Lan XiChen, Nie HuaiSang’ı güvenli bir yere götürdü. Su She, onun için fazladan ilaç aradı, ama boşuna, Lan XiChen’e dönerek, “Tarikat Lideri Lan! Tarikat Lideri Lan, ilacın var mı? Ona yardım et – Tarikat Lideri sana her zaman saygılı davrandı! ona bir iyilik yapmak!”
Lan XiChen, Jin GuangYao’nun ne kadar korkunç göründüğünü, neredeyse bayılacağını gördüğünde, gözlerinden hafif bir tereddüt geçti. Bu sırada karşı taraftan birkaç çığlık geldi. Nie MingJue ağır bir yumrukla üç gelişimciyi kırmızı bir et birikintisine çevirdi!
Wei WuXian ve Lan WangJi, Jiang Cheng ve Jin Ling’in önünde durdu. Wei WuXian, “Wen Ning! Onunla nasıl karşılaştın?!”
Wen Ning kolunu yerine koyduktan sonra kırık bacağını takmak için hareket etti, “Genç Efendi… Üzgünüm… Bana geri dönüp Genç Efendi Lan’ı bulmamı söyledin. Onu handa bulamadım, bu yüzden Onu sadece sokaklarda arayabildim.Genç Efendi Lan’ı bulamadan önce, ChiFeng-Zun’u sanki bir şey arıyormuş gibi açıkta yürürken gördüm.Bir grup dilenci çocuk onu gördü ve onunla dalga geçmeye gitti. Onun ne olduğunu bilmiyorlardı. ChiFeng-Zun tamamen bilinçsizdi. Çıplak elleriyle neredeyse… Onunla ancak buraya kadar dövüşmeye devam edebilirdim…”
Wei WuXian’ın Lan WangJi’yi handa neden bulamadığını sorması tamamen gereksizdi. Lan WangJi’nin yanında uyuyamadı, bu yüzden Lan WangJi de onun yanında uyuyabilir miydi? Yardım aramak için olay yerinden kaçan Peri’yi görmeden önce onun da dışarı çıkıp etrafta dolaşması doğaldı. Ani fırtına, Wen Ning ve Nie MingJue’nun da savaşmaya başlamasından sonra başlamış olmalı.
“Ceset” gibi bir yaratık, bu olağandışı vahşi cesetlerden ikisi bir yana, her şeyden önce karanlığı kendine çekiyordu!
LanlingJin Sect gelişimcileri Nie MingJue ile rekabet edemeseler de, sürekli olarak cesaretle ileri atıldılar. Yine de kılıçları Nie MingJue’nin bedeniyle buluştuğunda, sanki en ufak bir yarayı bile açamayan saf çelikle buluşmuş gibiydiler. Nie HuaiSang, Lan XiChen’in arkasından dikkatlice baktı, sesi hem korkmuş hem de hevesliydi, “BB-Kardeş, ben…”
Nie MingJue’nun gözbebeği olmayan gözleri ona hücum etmeden önce genişledi. Lan XiChen çenesini hafifçe indirdi. Liebing’in hıçkırmasıyla Nie MingJue’nun figürü dondu.
Lan XiChen, “Kardeş, bu HuaiSang!”
Nie HuaiSang, “Kardeş beni tanıyamıyor bile…”
Wei WuXian, “Sadece seni tanımakla kalmıyor, şu anda kendisinin kim olduğunu bile tanımıyor!”
Nie MingJue zaten kızgınlığın ağır enerjisi tarafından kontrol edilen bir ceset haline gelmişti. Şiddetli ve şiddetliydi, ayrım gözetmeksizin saldırıyordu. Bir süre dinlendikten sonra Wen Ning tekrar savaşa daldı ama Wen Ning’in küskün enerjisi onunki kadar ağır değildi ve fiziği de o kadar uzun değildi. Üstelik Wei WuXian’ın flütü kırılmıştı ve herhangi bir yardım sağlayamıyordu. O biraz dezavantajlıydı. Yerde yatan Jin GuangYao sonunda yarasındaki kanamayı durdururken, Su She ayağa kalktı ve kaosun ortasında kaçmak isteyerek onu sırtına koydu. Hareket, uyanık Nie MingJue’nun onları tekrar fark etmesini sağladı. Wen Ning’i attı ve büyük adımlarla Jin GuangYao’ya doğru yürüdü.
Jin Ling, “Amca! Koş!”
Düşmanına hatırlatmak için bir şeyler söylemeye cüret ettiğini duyan Jiang Cheng, öfkeyle “Kapa çeneni!”
Jin Ling ancak tokatı aldıktan sonra fark etti. Ama ne de olsa, onun büyümesini izleyen amcasıydı. Son on yılda, Jin GuangYao ona karşı kaba değildi. Jin Ling, vahşi cesedin ellerinde ölmek üzere olduğunu görünce, haykırmaktan kendini alamadı. Yine de Nie MingJue onu duyunca kafası karışmış gibi arkasını döndü.
Wei WuXian göğsünün sıkıştığını hissetti, sesini alçalttı, “Ah hayır!”
Artık Nie MingJue vahşi bir ceset haline geldiğine göre, küskün enerjisi elbette düşmanı Jin GuangYao’ya yöneltildiğinde en yüksek seviyedeydi. Ancak vahşi cesetler, insanları gözlerinden ayırt edemiyordu!
Jin GuangYao, kan bağı açısından Jin Ling’e oldukça yakındı. Karanlığın yaratıklarına, bu iki insanın kanı ve nefesi bir şekilde tanıdık geliyordu ve yönünü şaşırmış olanlar, ikisini birbirinden ayırmakta daha da zorlanacaktı. Şu anda, Jin GuangYao’nun kayıp kolundan kan akıyordu. Zayıf nefeslerle ve o neredeyse yarı ölüydü, Jin Ling ise hala hayattaydı ve zıplıyordu. Nie MingJue’nun ölü, düşüncesiz beyni doğal olarak ona daha fazla ilgi duyuyordu.
Lan WangJi, Bichen’a doğrudan Nie MingJue’nun göğsüne saldırmasını emretti. Beklendiği gibi, bıçak iner inmez durdu. Nie MingJue aşağı bakıp parıldayan kılıcı görünce kükredi ve ona uzandı. Lan WangJi, yüksek bir çınlamayla kınına giren Bichen’i hemen geri çağırdı. Nie MingJue’nun eli boş çıktı. Hemen ardından sol elini çevirerek Wangji guqin’i çıkardı ve avucuna koydu. Hiç tereddüt etmeden, bir dizi notayı tıngırdattı. Lan XiChen de Liebing’i tekrar dudaklarına götürdü. Wei WuXian, elini sallayarak elliden fazla tılsımı Nie MingJue’ye doğru uçurdu, ama onlar daha yaklaşmadan, onun küskün enerjisiyle tutuştular ve havada kül oldular!
Nie MingJue bir kükremeyle Jin Ling’i yakaladı. Hem Jiang Cheng hem de Jin Ling, daha fazla geri çekilemedikleri için duvarın köşesine çekildiler. Jiang Cheng, yalnızca Jin Ling’i arkasına tıkabilir ve şu anda ruhani enerjiyi kullanamayan Sandu’yu kınından çıkarabilir ve kendisini saldırıyı savuşturmaya zorlayabilir. Hem guqin hem de xiao ses çıkarmış olsa da çok geç kalacaklardı!
Nie MingJue’nun ağır yumruğu bir vücuda saplandı.
Ama ceset ne Jiang Cheng’e ne de Jin Ling’e aitti.
Wen Ning, ikisinin önünde duvarın önünde durdu. İki eliyle Nie MingJue’nun demir kolunu tuttu ve arkasında büyük, içi boş bir delik bırakarak yavaşça göğsünden çıkardı. Kanama olmadı. Sadece birkaç siyah organ kırıntısı düştü.
Wei WuXian, “Wen Ning!!!”
Jiang Cheng ise orada aklını kaybedebilirmiş gibi görünüyordu. Kekeledi, “Sen mi? Sen mi?!”
Yumruk çok güçlüydü. Wen Ning’in göğsünü delmekle kalmadı, aynı zamanda gırtlağının bir kısmını da paramparça etti. Tek bir şey söyleyemedi, yere yığıldı. Durduğu yerden Jiang Cheng ve Jin Ling’in cesetlerinin üzerine düştü. Bir an hareket edemedi ama gözleri hâlâ açıktı ve gözlerini kırpmadan onlara bakıyordu.
Jin Ling, babasının kalbini delen silah olan katilden başlangıçta nefret ediyordu. Küçüklüğünden beri, fırsat bulsa Wei Ying ve Wen Ning’in vücutlarındaki etleri parça parça keseceğine defalarca yemin etmişti. Daha sonra, Wei WuXian’dan nefret etmek istemediği için, Wen Ning’den iki katı enerjiyle nefret etti. Ama şu anda, katili izlerken, silah aynı şekilde kalbini delip geçmişti, onlara yaslanmaması için Wen Ning’i kaba bir şekilde itelememişti bile.
Öldüğünü biliyordu. Vücudunda bir delik olması şöyle dursun, belinden ikiye ayrılsa bile ciddi bir sonuçla karşılaşmayabilir. Ama nedense gözlerinden yaşların akmasına engel olamadı.
Yumruğun ardından Nie MingJue’nun hareketleri de durakladı.
Lan WangJi ve Lan XiChen’den bir düet ile guqin buzlu bir nehir gibiydi, xiao ise sert rüzgarları seviyordu. Her iki ses de Nie MingJue’nun içinde nefret uyandırırken, düet ona daha çok acı verdi ve sanki biri onu görünmez bir iple bağlıyormuş gibi etrafında bir kalınlık oluşturdu. İp gerilirken, guqin çalan kişiye doğru uçarken Sound of Vanquish’in kısıtlamasından çıkmaya zorlayarak nihayet patlamadan önce öfkesi de arttı. Lan WangJi, saldırısını savuşturmak için sakince döndü. Melodi bir an olsun durmadı. Nie MingJue’nun yumruğu bu sefer duvara yumruk attı. Arkasını dönecekken birden iki parlak cıvıltı duydu.
Yumruğunu duvardan çekti ve sesin geldiği yöne baktı.
Wei WuXian iki kez daha ıslık çalarak sırıttı, “Merhaba ChiFeng-Zun. Benim kim olduğumu tanıyor musun?” Nie MingJue’nun korkunç beyaz gözleri ona dikilmişti. Wei WuXian, “Düdükleri tanıdığın sürece anlamasan da olur.”
Lan XiChen, Liebing’i hafifçe yana kaydırdı, “Genç Efendi Wei!”
Wei WuXian’a şu anki bedeninin Mo XuanYu’ya ait olduğunu ve Mo XuanYu’nun da Jin GuangYao ile Jin Ling’den bile daha yakın akraba olduğunu hatırlatmak istedi. Nie MingJue bu nedenle küskün enerjisini ona yöneltseydi, durum daha da zor olurdu. Ama devam etmeden önce, Lan WangJi’nin bakışları başka yöne kaydı. Sakin ve kendine hakim, başını salladı.
Lan XiChen ona söylediğini hemen anladı – endişelenmenize gerek yoktu.
Lan WangJi, Wei WuXian’ın iyi olacağına inanıyordu.
Wei WuXian ıslık çalarak etrafta dolandı. Düdükler hafif ve rahattı, yine de bu Guanyin Tapınağında, cesetlerle dolup taşan şiddetli bir fırtınanın ortasında, sesin netliği anormal derecede ürkütücü görünüyordu. Hala köşede Jiang Cheng ve Jin Ling’in tepesinde yatan Wen Ning bunu duyduğunda, içinde garip bir şekilde ayağa kalkmak için güçlü bir dürtü var gibiydi. İster kendini tuttu, ister hareket etme gücünü henüz toplamadı, bir süre mücadele etti ve tekrar yere yığıldı. Jiang Cheng ve Jin Ling, hiç düşünmeden onu birlikte yakalamaya gittiler, ancak onu yakaladıktan sonra, onu hemen yere atmak ister gibi aynı tereddütlü ifadeyi sergilediler.
Genişçe sırıtan Wei WuXian, elleri arkasında, sakince geri çekilirken neredeyse şakacı bir melodiyi ıslıkla çaldı. Nie MingJue olduğu yerde durdu. Wei WuXian’ın attığı ilk adımda tepkisi soğuktu; üçüncü adımda hala hareketsiz kaldı; yine de yedinci adımda, dürtüsünü daha fazla tutamayacakmış gibi göründü ve Wei WuXian’ın geri çekildiği yöne doğru bir adım attı.
Ve Wei WuXian’ın onu yürümesi için kontrol ettiği yön, tam da Guanyin Tapınağının arkasındaki neredeyse lüks boş tabuttu. İçeri girdiği sürece, Wei WuXian’ın onu mühürlemenin bir yolu vardı.
Beyaz, zehirli duman çoktan uçup gitmişti. Tehdit teşkil edemeyecek kadar zayıftı. Karanlık suratlı Nie MingJue, içgüdüsel olarak bir direnç hissetse de boş tabuta doğru götürüldü. Wei WuXian tabutun etrafında bir daire çizdi. Herkes olay yerine bakarken nefesini tuttu, özellikle Lan WangJi. Wei WuXian acele etmeden ıslık çalarken telaşsız bakışlarını oraya çevirdi. Gözleri buluşur buluşmaz sol gözünü Lan WangJi’ye neredeyse cilveli bir şekilde kırpıştırdı.
Lan WangJi’nin parmaklarıyla çalan melodide, sanki şekerden yapılmış bir iğne batmış gibi, fark edilmeyen bir dalga dalgalandı ve hızla kayboldu. Wei WuXian, kendinden biraz memnun bir şekilde arkasını döndü ve Nie MingJue’nun önündeki tabuta hafifçe vurdu.
Sonunda, Nie MingJue yavaşça eğildi. Ama tam vücudunun üst kısmını içeri doğru eğmek üzereyken Lan XiChen’in arkasından aniden bir çığlık geldi.
Nie MingJue’nun hareketleri anında durdu. Herkes gibi o da bakmak için döndü. Su She yarı baygın Jin GuangYao’yu sırtında taşıyordu, bir eliyle bacağını, diğer eliyle kanlı bir kılıcı tutuyordu. Öte yandan, Nie HuaiSang bacağını kucaklarken acı içinde yerde yuvarlanarak yerde yatıyordu.
Bununla Shuoyue’nin kılıç enerjisi, Su She’nin kılıcı tuttuğu eline çarptı. Kılıç elinden düşerken Su She’nin yüzü şokla doluydu. Bıçak zaten Nie HuaiSang’ı yaralamıştı. Kan kokusu havaya yayıldı. Wei WuXian sessizce küfretti, Bu nasıl olur… böylesine kritik bir zamanda benim için işleri nasıl alt üst eder!
Nie HuaiSang ve Nie MingJue aynı babadan üvey kardeşlerdi. Nie MingJue kanının kokusunu alırsa, içinde hiçbir öldürme niyeti harekete geçmezdi ama bu onu son derece meraklandırırdı. Ve merakla, dikkati oraya çevrildiğinde, kesinlikle Jin GuangYao’yu fark edecekti. Jin GuangYao’yu öldürdükten sonra öldürme niyeti kesinlikle güçlenecek ve boyun eğdirilmesi daha zor olacaktı!
Beklendiği gibi, Nie MingJue’nun boğazından kıkırdamalar geldi. Vücudu da boş tabuttan uzaklaştı. Bir anda Su She’nin sırtında yatan kişinin kim olduğunu anladı. Wei WuXian’ın ıslıkları da artık onu durduramazdı. Ani bir rüzgar gibi, Nie MingJue koştu, avucu Jin GuangYao’nun kafasına doğru uçtu.
Su She, güç kullanarak yana doğru kaçtı. Ayağının ucuyla yere düşen kılıcı aldı ve tüm ruhsal enerjisini tek bir hamlede Nie MingJue’nun kalbine yöneltti. Belki de korkunç durum nedeniyle, saldırı anormal derecede hızlı ve acımasızdı. Ruhsal enerjiyle dolup taşan kılıç, dönen bir ışıltıyla çevrelenmiş olarak parlak bir şekilde parlıyordu. Önceki görünüşte zarif saldırıların hepsinden o kadar iyiydi ki Wei WuXian bile onun mükemmelliğini övmek istedi. Nie MingJue de bir saldırının patlamasıyla geri adım atmak zorunda kaldı. Işık biraz kararırken Nie MingJue, Jin GuangYao’yu durdurulamaz bir şekilde tırmalayarak tekrar ileri çıktı. Su She, sol eliyle Jin GuangYao’yu Lan XiChen’e fırlatırken, o da sağ eliyle Nie MingJue’nun boğazını kesti.
Nie MingJue’nun tüm vücudu saf çelik kadar delinmezdi ama boynunu birbirine bağlayan iplik değil!