[ad_1]
Sağlıklı gebeliklerde önemli rolüne rağmen, plasenta insan vücudunda en az anlaşılan organlardan biridir. Yeni bir çalışmada, Margherita Yayoi Turco ve meslektaşları, insan plasentasının iki ana deneysel modelini karşılaştırdı. Bulgular, trofoblast organoidleri olarak adlandırılan 3 boyutlu plasental hücre kümelerinin, anne ve fetüs arasındaki etkileşimleri, hormon salgısını veya rahimdeki fetüsü enfekte eden patojenleri araştırmak için en uygun olduğunu göstermektedir. Bu tür süreçleri anlamak, hamilelik komplikasyonlarına dair yeni ipuçlarını ortaya çıkarabilir.
Döllenmeden yaklaşık dört ila beş gün sonra, insan embriyosu, bir iç hücre kütlesini çevreleyen içi boş bir hücre topudur. İç hücreler fetüse dönüşürken, trofektoderm adı verilen dış hücre tabakası plasentanın ana hücre tipi olan trofoblastı oluşturur. Plasenta oluşmaya başladığında, bazı trofoblast kök hücreleri, uterusa sızan ve fetüse kan sağlamak için maternal kan damarlarını açan ekstravillöz trofoblastlara farklılaşır. Kök hücreler ayrıca anne kanı ile temas halinde olan ve besin ve oksijen değişiminin ana yeri olan bir hücre tabakası olan sinsityotrofoblastı oluşturmak üzere farklılaşır.
Plasenta, anne karnındaki cenini besleyerek sağlıklı bir hamilelikte anahtar rol oynar. Bununla birlikte, iyi deneysel modellerin azlığı nedeniyle insanlarda plasenta oluşumunu incelemek zor olmuştur. Şimdi, FMI grup lideri Margherita Yayoi Turco ve Cambridge Üniversitesi’ndeki meslektaşları Megan Sheridan ve Ashley Moffett, insan plasentasının iki ana modelini karşılaştırdı: 2D trofoblast kök hücre kültürleri ve trofoblast organoidleri olarak adlandırılan 3D plasental hücre kümeleri.
Her iki model de plasenta dokularından türetilmiş, bir laboratuvar kabında büyütülmüş ve normal birinci trimester plasentalarına benziyor. Bununla birlikte, trofoblast kök hücrelerinden farklı olarak, trofoblast organoidleri sinsityotrofoblasta spontan farklılaşmaya uğrar ve plasentanın anne ile fetüs arasındaki besin, hormon ve oksijen alışverişine aracılık eden kısmını taklit eder. Buna karşılık, iki boyutlu trofoblast kültürleri, ekstravillöz trofoblastların türetildiği bölgede bulunan hücrelere daha yakından benzer.
Araştırmacılar ayrıca, trofoblast kök hücrelerinden farklı olarak, trofoblast organoidlerinin, bağışıklık sistemi ile etkileşimden sorumlu olan önemli hücre yüzeyi moleküllerinin ekspresyonunu sürdürdüğünü buldular. Bu, mekanik ipuçlarının plasental gelişim için anahtar olduğunu ve trofoblastın üç boyutlu olarak kültürlenmesinin, hücrelerin rahimde sahip olacakları önemli özellikleri korumalarına izin verdiğini gösteriyor.
Bulgular, yayınlanan GelişimAraştırmacılar, bilim insanlarının plasentanın nasıl geliştiğini ve çalıştığını ve bir şeyler ters gittiğinde ne olduğunu incelemek için en iyi modeli seçmelerine yardımcı olacağını söylüyor. Sonuçlar ayrıca, trofoblast organoidlerinin maternal-fetal etkileşimleri incelemek için en uygun olduğunu göstermektedir. Bu tür süreçleri anlamak, düşüklere ve diğer koşullara yol açabilecek gebelik komplikasyonlarının araştırılmasına yardımcı olacaktır.
Kök hücreler plasentanın başlangıcını yeniden üretir
Megan A. Sheridan ve diğerleri, İnsan trofoblastının birincil modellerinin karakterizasyonu, Gelişim (2021). DOI: 10.1242/dev.199749
Friedrich Miescher Biyomedikal Araştırma Enstitüsü tarafından sağlanmıştır
Alıntı: Mini-plasentalar: Erken gebelik ve komplikasyonlarını incelemek için umut verici araçlar (2021, 8 Kasım), 18 Kasım 2021’de https://medicalxpress.com/news/2021-11-mini-placentas-tools-early-pregnancy-complications adresinden alınmıştır. .html
Bu belge telif haklarına tabidir. Özel çalışma veya araştırma amaçlı herhangi bir adil işlem dışında, yazılı izin alınmadan hiçbir bölüm çoğaltılamaz. İçerik yalnızca bilgi amaçlı sağlanmıştır.
[ad_2]
Source link