bitmek bilmeyen izmir övmecelerinin aslan payını 'kadınlar sokakta rahat rahat dolaşır, mini etekle olsa dahi kimse dönüp bakmaz.' alır, duyanın da sıkı sıkıya sarıldığı bir karşı argümandır bu. fakat bir tartışma başlatma niyetindeyseniz ona, 'peki, aynı izmir sokaklarında kara çarşaflı kadınlar, aynı rahatlıkla, gözlerin üzerlerinde olmadığını düşünerek yürüyebiliyorlar mı?' diye sorun ve ekleyin 'özgürlük anlayışını siktiklerim!' bunu duyunca, muhteşem bir kibirle, 'çarşafın neresi özgürlük ki!' diyecektir. siz de ona, 'kişilerin neyi giyip giyemeyeceklerine karışmak ve hatta bunun özgürlük olup olmadığını tayin etme hakkını kendinde görmek. bunu demek istiyorsun değil mi? diye sorun. biraz geri adım atıp başa dönecektir ve, 'ama o zamanın şartları gereği yapılmak zorundaydı...'ya bağlayacaktır. bu andan itibaren tartışmayı bırakın, alay ve goygoya çevirin muhabbetin yüzünü, yoksa karşınızdaki kişi her an 10. yıl marşını hazır ol'da okumaya başlayabilir.
not: 'bunun tam tersini de islamcılar bize yapıyor, mini etekle fatih'te rahat rahat yürümek mümkün mü sanki?' diye sorup haklı bir sitemin dillendirildiği düşünülebilir; 'işte siz onlara bu yüzden yobaz diyorsunuz.' deyin ve empati yapması için makul bir süre nafile bir bekleyişe dahil olun.
(bu yazı 29 ekim 2013'te yazılmış.)