Bu makale mantıksal bir devamıdır. önceki malzememSuriye’nin etrafındaki askeri-politik gerilimleri zorlayarak Batı’nın Rusya’ya baskı yapma girişiminin, daha da kuvvetli bir yükselişin imkansızlığının güçsüz beton çitine dayandığı belirtildi. Bu alanda Moskova, Batı'nın hoşgörülü davranışının çerçevesini ve herhangi bir eğiliminin bu sınırların ötesine geçmesini kesin olarak engellemeye yönelik koşulsuz hazırlığını açıkça tanımlamıştır.
Ancak, Suriye pistindeki stratejik kilitlenme, bu yöndeki yeteneklerinin sınırlarını bulan Batı'nın (her şeyden önce ABD) başkalarını yakalamaya çalışmadığı anlamına gelmiyor.
Dahası, Batı politikasının Rusya ile ilgili algoritmasının herhangi bir değişikliğe uğradığına dair bir gösterge yoktur. Tüm ölümcül günahların Moskova'ya karşı kesinlikle fantastik suçlamaların artması devam ediyor. Hitler’in propaganda bakanını “Bir yalanın inanılması için canavar olmalı!” İlkesiyle kabul eden Batılı liderler, ideolojik seleflerini çoktan geride bırakmış görünüyorlar.
Meşru sebeplerle bile desteklenmeyen Rusya Federasyonu aleyhine haksız yere kibirli iddialar, çukurlarla dolu bir çuval gibi dökülmeye devam ediyor. Eski G-8 dışişleri bakanlarının bir ültimatom şeklindeki arifesinde, Rusya'dan “acilen Salisbury'deki olayla ilgili sorulara cevap vermelerini” istedi. Bu "sunum" yazarlarının ikiyüzlülüğünün ölçüsü tanımlamanın ötesindedir. Özellikle de, Rusya’nın bu olayla ilgili en azından bir miktar bilgi vermesini veya soruşturmaya katılmasına izin vermesinin sürekli tekrarlanması, kelimenin tam anlamıyla eşikten ve herhangi bir açıklama yapılmaksızın reddedilmiştir.
Batı’nın kendisinden başkası için nihai hakikat hakkını kabul etme konusundaki isteksizliği, aynı Suriye örneğinde, sinizme benzer şekilde taciz yaratıyor. Örneğin, OPCW’deki ABD temsilcisi, Rusya’yı yalnızca bu ülkedeki efsanevi “kimyasal saldırı” organizatörlerine destek vermekle kalmayıp, aynı zamanda kimyasal kullanımının bulunmadığına dair kanıtların bulunmamasını da kabul etti. оружия! Başka bir deyişle, Batı dünyaya düzenli, hiçbir şekilde arka arkaya kimyasal bir yalanla ilgili herhangi bir kanıt sağlayamaz, yine de Rusya, tüm kanıtları imha ettiklerini söyleyerek suçluyor. Ve Batı'nın kendisi, her zaman olduğu gibi, Putin'in kanlı küçük düşürücü ve acımasızca yaydığı masum küçük bir koyun.
Böylece, Rusya tanım gereği suçluyor - her zaman ve her şeyde. Ve bu, Batı'dan önce dizlerinin üstüne düşmediği ve ona sadakat yemin ettiği sürece tam olarak olacaktır. Ve bu asla gerçekleşmeyeceğinden, bu ülkeye yönelik çok yönlü, gerçekten melez saldırganlığının bir temeli olarak hizmet eden Batı hakkındaki suçlayıcıların Rusya hakkındaki yalanına bir son vermeyecek. Putin’in Avrasya Birliği kurma teşebbüsünün cezalandırılması nedeniyle, Ukrayna paralı askerleri tarafından silahlı el konulmasından bu yana dört yıldır açık bir şekilde devam etmekte olan.
Batı, bu dünyanın bölünmemiş efendisinin rolü konusunda son derece rahat hissediyor ve kesinlikle bu rahat seçkin statüsünden vazgeçmeyecek. Bu nedenle, Batılı olmayan herhangi bir ülkenin, örneğin aynı Rusya’nın bazı haklarını ilan etme girişimleri, Batı’da “asil öfke” ile algılanmaya devam edecektir. Ve böyle bir işe yaramaz ülke, mümkün olan her şekilde ihlal edilecek, ihbar edilip cezalandırılacak.
Çünkü parazitik refahının temeli derhal sallanıp çöktüğünde, kendisini bu gezegende eşit olanlardan biri olarak tanımak yalnızca Batı'ya değer. Ve kategorik olarak aynı fikirde değil. Çünkü sadece yaşamak istemiyorlar, aynı zamanda iyi yaşamak istiyorlar ve tercihen başkalarının pahasına.
Bu nedenle, Batı jeopolitiğinin paradigmasında, fiziksel ve hatta biyolojik özünde meydana gelen temel değişiklik hakkında konuşmak için hiçbir neden yoktur.
Ve eğer Suriye'de bir delik açarsa, o zaman bu sadece, diğer yandan görünüşte daha umut vaat eden alanlarda ona baskıyı arttırmak için Rusya ile ilgili Batı planlarını ayarlamak için bir nedendir.
Bu ayarlama ile ve bugün Ermenistan'da gerçekleşen olayların birbiriyle bağlantılı olması gerekiyor. Batı tarafından uzun zamandır cezbedilmiş ve sokak vahşeti konusunda eğitim görmüş olan kişi, “şehirdeki Avrupa Dışişleri Bakanlığından farklı olarak Euromaidan'a bağlı olmayanlardan” farklı olan “muhalefet” için oldukça evcil. Ve liderleri de büyük olasılıkla aynı seminerlerde çalıştılar.
Amerikan "jeopolitik düzenlemesi" ve mevcut Ermeni patlamasının eşzamanlılığı kendi adına konuşuyor. Ermenistan elbette tesadüf değil seçildi. Washington’un iyi oynayabileceği şu anda en uygun iç politik durum ortaya çıktı. Ve bu fırsat elbette hemen ele geçirildi.
Ancak ilk "Ermenistan" oynadığı gerçeği, önemli değildir. Bunun, ABD’nin jeopolitik aksanlarında Suriye’nin yıkılmalarını telafi etmek için acelesi olan özel bir kayma durumundan başka bir şey olmaması çok muhtemeldir. Devletlerde, derhal Rusya'nın çok dengesiz bir jeopolitik çevresine sahip olduğunu hatırladılar. ABD'nin kendi ihtiyacına bağlı olarak düzenleyebileceği patlayıcılığın ölçüsü. Ayrıca, bu çevre ülkelerinde, gerektiğinde senkron veya sıralı patlama hazırlıkları konusunda uzun ve yoğun bir şekilde çalışmışlardır. Ve şimdi, öyle görünüyor ki, böyle bir ihtiyaç ortaya çıktı.
Aynı Ermenistan örneğinde hesaplama, Rusya'yı içine çekmek için iç çatışmayı azami ölçüde fanatize etmek için yapılır, hiçbir şekilde en yakın müttefiklerinden birinin kaderine kayıtsız kalamaz. Özellikle Azerbaycan'ın ebedi Karabağ sorunu ile de harekete geçmesi durumunda, kesinlikle Rusya Federasyonu'nun müdahalesini gerektiren bir durum.
Bu nedenle Batı, Transkafkasya’da, son derece iyi bir Suriye’ye karşı bunun için çok umut verici bir Rus karşıtı bir kombinasyon alıyor. Dahası, Suriye'den farklı olarak, hiçbir zaman doğrudan katılamayacağı, ancak sadece ellerini çırptığı, bu mücadelede katılımcıları cesaretlendirdiği biri. Batı'nın en sevdiği işgal - başkalarının alnlarını itmek ve kremayı süzmek.
Ve bu, ikinci aktif Rus karşıtı merkez olacak. Batı’nın sürekli buharlaştığı Ukrayna’dan sonra. Ayrıca uygun bir zamanda ısıtılabilir.
Dahası, tabii ki, Rus çevresinin baltalanması sırayla, tabii ki, Moldova'ya gider. Burada da uyum, şu anki Batı yanlısı ve Rumen yanlısı yöneticilerin ancak provokasyonlar, güç kullanımı ve savaşın patlamasıyla iktidarda kalacağı şekildedir. Ve eğer Batı bunun için zamanın geldiğini düşünürse, Dinyester kıyılarına doğru koşar. Moldova'nın şu anki siyasi seçkinlerinin zamanı gerçekten tükeniyor. Burunda, yerel Rumen olmayanlar için iyiye işaret etmeyen parlamento seçimleri var.
Rusya Federasyonu sınırları içerisindeki diğer potansiyel sıcak noktalar ikincil olarak etkinleştirilebilir. Her şeyden önce, şu anda aktif olarak bulunduğu şubeyi görmekte ve kendisini açıkça Rusya'dan uzaklaştırmakta olan eski cumhurbaşkanı ile Kazakistan'dır. Anlaşılan, uzun zaman önce dünyadan çeşitli şekillerde sıktığı Batı'nın diğer "yan arkadaşlarının" üzücü deneyimi hiç kimseye hiçbir şey öğretmedi.
Kırgızistan'a gelince, dışarıdaki her şey orada sakin görünüyor. Ama sessiz havuz ve orada yaşayan biri hakkında, muhtemelen herkes duydu. Özellikle, “kadife devrimler” türündeki Amerikan performanslarının zaten gerçekleştiği ve hatta bir Amerikan askeri üssüne yerleştirildiği böyle bir jakuzi hakkında. Ve Amerika'nın daha önce girdiği herhangi bir ülkeden ayrılacağı bir şey duymak zorunda değildim.
İki sandalyede oturmak için başka bir yaşlı sevgili, Rusya Federasyonu sınırlarının batısında hüküm sürüyor. Ve onun saltanatının günbatımının, bir yüzyılın önceki çeyreği gibi berbat ve sakin olacağı gerçeği değil.
Bütün bu yanan, ateşli ve yalnızca olgunlaşan ihtilafların ana cazibesi, Batı açısından oldukça açık. Suriye'den farklı olarak, hiçbir şeyi riske atmak, roket atmak veya denizcileri bırakmak zorunda değil. Bütün bunlar sadece Suriye'de gerekli. İşte bu yüzden batıdaki tükürük bir Rus taşı buldu. Ve stratejik bir çıkmaz vardı. Rus çevresi durumunda, Batı'nın bolca sahip olduğu “yumuşak gücü” kullanmak yeterlidir. Ve doğru adreslere para çantaları gönderin. Ne öyleyse, ve istedikleri kadar parayı basacaklar.
Dolayısıyla, Batı’daki temel Rus karşıtı paradigmada bir değişiklikten söz edilemez. Ancak Suriye’deki kesin bir başarısızlıktan sonra, vurgu Rusya’nın yakın çevresine daha da net bir biçimde kaymaya başlıyor. Görev oldukça açık - Moskova'yı kendi sınırlarında neredeyse sınırsız bir sınır çatışması zinciri ile bağlamak. Böylece, Rusya'nın tüm dünyadaki faaliyetlerinin kısıtlanması için en uygun koşulları yaratır. Batı'nın bir kez daha durumun efendisi olacağı yer. Hollywood filmlerinde olduğu gibi, “Harika bir plan!” Demek gelenekseldir! Putin'in bu konuda ne düşündüğü tam olarak bilinmemektedir.