Zeki misin?
Bu hepimiz olumlu yanıtlamayı umduğumuz bir sorudur. Ama nasıl emin olabiliyoruz? İstihbarat basitçe tanımlanmaz ; Bilgiyi hatırlama, derin konuşma veya yüksek genel not ortalamasını koruma kabiliyeti, parlak olanın göstergesi olarak kullanılabilir ve çoğunlukla kullanılır.
Akılları hesaplamadaki güçlüğün bir kısmı, değerlendirmelerimizin çoğunun, çalışma belleği (görevleri tamamlamak için gerekli olan bilgileri geçici olarak tutan) ve uzun süreli bellek gibi farklı psikolojik süreçlere odaklanmasıdır . İstihbaratı bütünsel olarak ölçmek için, bilişsel işlemenin temellerini değerlendiren IQ testlerine geçtik. Fakat yine de problemlere giriyoruz: Bütün IQ testleri birbirleriyle tutarlı değildir ve tam olarak hangi becerileri değerlendirdiklerini belirlemek zor olabilir. Bu, akademik başarıyı tahmin etmeyle ilgili olarak IQ puanlarının düşmesinin nedeni olabilir; Bir 2012 çalışma yayınlanmış Eğitim Psikolojisi Dergisi , IQ yetisini dikte ederken kendini öğrenmek önerir
Bilişsel yeteneği daha geniş kapsamlı ve tutarlı bir şekilde değerlendirmenin bir yolu var mı? Bilim adamları, istihbarat boyutlarını anlama çabasıyla ilgili olarak şunları söylüyor: yürütme işlevi denilen şeyin ölçülmesi.
Yönetici işlevselliği üç ana alt süreç içerir: engellenme (kendini kontrol ve seçici dikkat), çalışma belleği ve bir görevin yönleri arasında zihinsel olarak geçiş yapma yeteneği (bilişsel esneklik). Sadece gerekli olan bu kombine yeteneklerdir günlük hayatın bilişsel işleme , ancak araştırmalar da yürütme işleyişinde kendine bildirilen açıkları üniversite öğrencileri arasında akademik zorluklar öngörü olduğunu göstermiştir. Bu kanıtlara göre, yürütme işlevi, geniş bir dizi disiplin ve bağlamda istihbaratı belirlemek için en iyi tek metrik olabilir.
Bunu değerlendirmek için kullanılan yöntemlerden biri olan geribildirim öğrenme paradigması oldukça basittir. Bir ekranda üç kutu gösterilir ve konulara birer birer görünen farklı öğeleri kutulara sıralamaları söylenir. Bir öğe için doğru kutuyu seçtiyse, artı işareti görüntülenir; ancak, kullanıcılar yanlış kutuyu seçerse, eksi işareti görürler. Deneklerin amacı, nesnelerin çeşitlerinin kutuların her birine sıralanması gereken olumlu ve olumsuz geri bildirimden öğrenmektir.
Yakın zamana kadar bu paradigma, laboratuar ortamında uygulanmıştı, böylece bilim adamları, akademik başarıyı önceden tahmin edip etmeyeceğinden emin değillerdi, çünkü kendi raporlarına dayanan araştırmanın bunu önerdiğini belirtti. Araştırmada bu boşluğa dikkat çeken Sabine Peters ve Hollanda’daki Leiden Üniversitesi’nden bir araştırmacılar ekibi yakın tarihte Gelişim Psikolojisi’nde rapor edilen ve laboratuvar verilerinin sınıfa nasıl dönüştürüldüğünü inceleyen yeni bir araştırma ile köprü kurmaya çalıştı .
Laboratuarda, Peters geleneksel geri besleme öğrenme paradigması ile 8-25 yaş arasındaki 228 denek sundu. Denekler, eylemleri hakkında olumlu ve olumsuz geri bildirimler aldığında , Peters her bir öznelere ait nöral etkinliği değerlendirmek için fMRI verilerini topladı ve doğru seçimler yapmak için geribildirim kullanımını izledi. Bir kontrol olarak IQ ve çalışma belleği de ölçülmüştür.
İki yıl sonra, konuların her biri matematik ve okuma değerlendirmeleri aldı. Peters, geribildirim öğrenme egzersizi sırasında hem yüksek puanlar, hem de bu egzersiz sırasında öğrencilerin beyin aktivitelerinde görülen paternlerin daha sonraki akademik testlerde daha iyi sonuçlar elde edeceğini buldu. Daha yüksek okuma puanı, özellikle, sol üst dorsolateral prefrontal kortekste artan sinirsel aktivite ile ilişkiliydi; Daha yüksek matematik skorları, ön-tamamlayıcı motor alan ve anterior singulat korteksteki aktivite ile en belirgin şekilde korele idi. Petersen, IQ veya çalışma belleği değerlendirmelerinin tek başına, kişilerin matematik ve okuma puanlarında “yürütme işlevinin diğer yönlerinin (tek başınıza çalışma belleğinin yanı sıra) hem geribildirim öğrenmede hem de matematikte ve okumada rol oynayacağını öngördüğünü” daha iyi tahmin edebileceğini belirtti.
Yönetici işlevinin bu ölçüsü, bizim ne kadar akıllı olduğumuzun en iyi göstergesi olabilir mi? Tracy Alloway, psikolog ve çalışan hafıza konusunda uzman, onu söylüyor araştırma yürütmeye noktaları IQ daha kültürler arasında daha tutarlı bir değerlendirme olarak işleyen. “Örneğin, sözel olmayan IQ testlerinin bile kültürel farklılıkları gösterdiğini gördük” diyor. “Ancak, çalışma belleği gibi diğer yönetici işlev becerileri, nispeten kültür-fuardı.” Geri bildirim öğrenme paradigması onu öğrenmeye bağlayan bir takım becerilere kulak verdiği için, “bunun, kanıtlayabileceği muhtemel Sınıfta başarıyı anlamak için etkili bir yöntem olmalı. ”
Bulgularına rağmen, Peters daha geniş kapsamlı değerlendirmeler yapmaktan yana. “İcra işleyişinin çok önemli bir yönü var, ancak zekanın her yönünü açıklamıyor” diyor. Bir kişinin ne kadar akıllı olduğu, görünüşe göre, yalnızca bir testle tam olarak değerlendirilemeyecek kadar karmaşık olabilir.
Bununla birlikte, bu bulgular istihbarat konusunda yeni bir soru ortaya atmaktadır-istihbarat nasıl ölçüleceği değil, nasıl geliştirebileceğimiz konusunda. Peters, geribildirim öğrenme görevleri uygulayarak, matematik ve okuma başarısı için gerekli olan temel becerileri eğitmek olasılığı var demektir.
Mount Allison Üniversitesi’ndeki psikoloji profesörü olan araştırması yürütme işlevinin erken gelişimi üzerine odaklanan Nancy Garon da kabul ediyor. “Geri besleme öğrenimi eğitimi kesinlikle denemeye değer” dedi. “Yönetici işlev becerilerinin plastik olduğunu ileri süren çok sayıda çalışma var; bu eğitim, çeşitli yürütme işlevleri becerilerini geliştirebilir.”
Hepimizin iyileştirme için kısayollar aradıkları bir dünyada, bu titiz bir düşüncedir. “Elbette test edilmesi gerekiyor ” diyor Peters, “ancak mümkün olabileceğini düşünüyorum.” Kirsi Goldynia
Kaynak : Hara Estroff Marano , Bugün Büyük Psikoloji Dergisi Editörlüğü ve A Nation of Wimps’in yazarı