Sabertooth kedileri ve diğer süper tokyo yırtıcıları, görünüşte, öldürmelerine yardım etmek için kullandıkları güçlü silahlara sahipti.
Etli silahlar, avcıları avlamak için görev yapacaktı ve bilim adamlarının bulduğu kırılmaya yetecek kadar kırılgan olan yırtıcı yırtıcıların vahşi görünümlü dişlerini koruyacaktı.
Bulgu diğer bıçaklı tarih öncesi etoburları da tutabilir; Sabertooth kedilerin evrimleşmesinden çok önce, bir zamanlar soyu tükenmiş dişlek avcıları bir kez Dünya'yı dolaştı. Bunlar arasında, 5 milyondan 20 milyon yıl öncesine kadar yaşayan barbourofelids olarak bilinen kedilere bir kardeş grubunun yanı sıra 7 milyondan 42 milyon yıl önce yaşamış olan nimravidler ya da sahte sabertooth kedileri de vardı.
“Eğer bu hayvanlardan birini gördüyseniz muhtemelen bir kedi olduğunu düşünürdünüz, ama gerçek kediler milyonlarca yıl öncesine kadar evrimleşmedi” diyor Durham'daki Ulusal Evrim Sentezi Merkezinde paleontolog olan araştırmacı Julie Meachen-Samuels; NC
Nimravidler ve barbourofeller, hiçbir soylu soyu bırakmadı, ancak fosiller dişlerinin geniş bir yelpazede şekil ve boyutta olduğunu gösterdi. Bazıları daha kısa ve yuvarlakken, diğerleri daha uzun ve yassıydı. Meachen-Samuels, bazılarının bir biftek bıçağı gibi tırtıklı olduğunu söyledi.
Sabertooth kedileri, zorlu görünen ama modern kedigillerle karşılaştırıldığında kırılgan olan uzun dişlere sahipti. Kıkırdak dişler kırılmaya karşı daha hassastı.
Meachen-Samuels, "Bugün yaşayan kediler, kesişme noktalarında daha kısa ve yuvarlak olan köpeklere sahipler, böylece her yönden kuvvetlere dayanabilirler." Dedi. “Bu, avlanma için elverişli bir hale geliyor - dişleri, zorlu avın stres ve zorlanmadan kırılmaya daha iyi dayanabiliyor.”
Daha önce, Meachen-Samuels ve meslektaşları sabertooth kedisini buldu Smilodon fatalis güçlü ön ayakları vardı - bugün herhangi bir kediden daha güçlü.
Meachen-Samuels, "Kalın, sağlam kemikler ön ayak kuvvetinin bir göstergesidir," dedi.
Bilim adamları, bu ağır kaslı kolların kedilerin avlarını yumuşatmasına yardımcı olurken aynı zamanda da dişlerini çürüten kurbanlarına çarparken kırılmalarını engellemelerine yardımcı oldu. Meachen-Samuels'in diğer dişlek yırtıcı hayvanların fosillerini analiz ettiği gibi, onların da silah sesleri olabileceği bir önsezi vardı.
“Bu trendi fark etmeye başladım” dedi.
Meachen-Samuels, bir zamanlar Kuzey Amerika'yı dolaşan nesli tükenmiş kediler, nimravidler ve barbourofelidlerin yüzlerce müze örneğinin üst köpeklerini ve kol kemiklerini ölçtü. Aynı zamanda konik dişleri olan kaplan gibi günümüzde yaşayan 13 kedi türünün diş ve kol kemiklerini de ölçtü. [Galeri: Dünyanın Kaplan Türleri]
Dişlerin boyutlarını kollarınkiyle karşılaştırdıktan sonra, Meachen-Samuels tüm yırtıcı gruplar için doğru olan bir şey buldu: daha uzun dişler, daha kalın kollar. Bu keşif, daha büyük türlerin genellikle daha büyük kemiklere sahip olduğu gerçeğini hesaba kattıktan sonra bile devam etti.
Bu ölümcül kombinasyon muhtemelen farklı dişlek yırtıcı hayvanlarda defalarca ortaya çıktı çünkü avı yakalayıp öldürürken onlara bir avantaj sağladı.
Meachen-Samuels WordsSideKick.com’a verdiği demeçte, “Avcıların boğazda bir ısırık ısırması yapmadan önce avlarını tutması gerekiyordu. "Bu av öldürme modu, sadece kediler değil, birçok etobur soyunda bağımsız olarak birkaç kez evrimleşmiştir. Sadece evrimleşen dişleri değil, tüm ön ayakları ve dişleri bir araya getiren bir avcı öldürme uyarlaması paketi değildi."
Meachen-Samuels, "Bu öldürme kipi, kafir kedi ile sınırlı bir şekilde sınırlı kalmadı, ancak diğer birçok etobur ve hatta bazı keseli kesimlere bile yayıldı."
Bilim adamları, Paleobiyoloji dergisinin 4 Ocak sayısında bulgularını ayrıntılı olarak anlattılar.
En son bilim haberleri ve Twitter'daki keşifler için WordsSideKick.com'ı takip edin @wordssidekick ve üzerinde Facebook.