Scott Fitzgerald, bildiğim ama daha önce okuma fırsatım olmayan, okunacaklar listemdeki yazarların başında gelen isimdi. Şans eseri bu kitabı yılbaşı hediyesi olarak geldi, bende "14 Şubat Dünya Öykü Günü" için bekletmeden okudum.
Kitap Roger Lathbury'nin kaleminden "Caz Çağı: Bir Dönemin Ruhu" başlıklı yazısında "Caz Çağı" ile Fitzgerald hakkında bilgi veriyor ve ikisi arasındaki bağı anlatıyor. Kitaptaki öyküler üç bölüme ayrılmış: "Benim Son Uçarı Kızlarım" adlı bölümde dört; "Fanteziler" adlı bölümde dört ve "Sınıflandırılmamış Baş Yapıtlar" adlı bölümde üç öykü yer alıyor. Her öykünün başında Fitzgerald öykünün yazılması hakkında bilgi veriyor ya da öyküyle ilgili bir anekdot yazmış.
Benim dikkatimi çeken konu ise; Yönetmen David Finch'in 2008 yılında Eric Roth'un senaryolaştırdığı Fitzgerald öyküsünü aynı adla filme çekmesi: "Benjamin Button'un Tuhaf Hikayesi." Brad Pitt ve Cate Blanchett'in baş rollerinde olduğu film ses getirmiş ve 4 Oscar almıştı. Buraya kadar ilginç bir şey yok. Dikkatimi çeken şey, böyle bir öykünün "Sınıflandırılmamış Baş Yapıtlar" bölümünde değilde, "Fanteziler" adlı bölümde yer alması... Bu arada filmi baştan sona seyretmek kısmet olmamıştı, öyküsünü okuduğuma göre farklı bir gözle tekrar izlemek isterim.
*Öyküleri okurken, akıp gidiyor, kitabı nasıl, ne zaman bitirdiğinizi fark etmiyorsunuz. Öyle bir dalmışım ki yorum için alıntı işareti koymadığımı fark ettiğimde kitabın yarısını geçmiştim. Dönemini, tarihi- siyasi olayları, günlük yaşamı, insan ilişkilerini öyle güzel anlatmış ki ödüllük bir dönem filmi izliyor gibisiniz. Fitzgerald, "Kayıp Kuşak"ın en saygın isimlerinden biri olarak mutlaka okunmalı.