We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Noel 1914 ve Birinci Dünya Savaşı
Birinci Dünya Savaşı ve Noel ile ilgili birçok efsane ve efsane - özellikle de Aralık 1914'teki savaşın ilk Noel'i. metrelerce ötede, yollarına çıkan her şeyi yok etmeye kararlı kana susamış psikopatlar vardı. Savaşta savaşan iki taraf arasındaki herhangi bir dostluk biçimi, bu izlenime zarar verirdi. Almanlar “kötü Hun” olarak kalırken, hükümet ve ordu kendi taktiklerini haklı çıkarabilirdi.
Ancak 1914'ün ilk Noel'i, sorumluların tasvir etmek istediği izlenimi açıkça kırdı. Uzun yıllar boyunca – savaştan sonra bile – hükümet alçak Hun imajını korumak istedi ve her iki taraf arasındaki herhangi bir kardeşliğe yapılan atıflar kısıtlandı. Orada burada fısıltılar vardı ama gerçek bir kanıt yoktu. Aynı şey İngilizler ve Almanlar arasındaki futbol maçında da oldu. Alman askerlerinin tıpkı İngilizler ve Fransızlar gibi olduğu imajı Müttefikler için işe yaramazdı. Ancak Stanley Weintraub'un yakın tarihli araştırması, kardeşlik olduğunu kanıtladı - o sırada Aralık 1914'te doğaçlama yapıldı, ancak bazı 'kurallar' hızla inşa edildi.
Weintraub, bir şeylerin tam olarak doğru olmadığına dair ilk sıçramaların, Berkshire Alayı'nın Alman Ordusu'nun XIX Kolordusu ile karşılaştığı siperlerde gerçekleştiğini buldu. XIX'ler Saksonya'dandı. Saksonlar, siperlerinin korkuluklarına Noel ağaçlarımıza benzer şekilde küçük kozalaklı ağaçlar dikmeye başladılar. Berkshires, birçoğunun XIX'in siperlerinin üst kısımlarında sıralandığını görebiliyordu. Berkshires ve Saxons grupları No-Mans Land'de bir araya geldi ve her iki taraftan da subaylar askeri kanunu çiğneyen bu kardeşliğe göz yumdu. Aslında, bu siperlerdeki memurlar Noel Arifesi ile Noel Günü arasında gayri resmi bir ateşkes yapmayı kabul ettiler.
Sonraki 24 saat boyunca Batı Cephesi'nde doğaçlama ateşkesler meydana geldi. Siperlerin 27 mil gerisinde konuşlanmış olan İngiliz Yüksek Komutanlığı dehşete kapılmıştı ama yapılabilecek pek bir şey yoktu. Aşağıdakileri belirten bir askeri yönerge yayınlanmıştı:
|“(Kardeşleşme) komutanlarda inisiyatifi caydırır ve her kademedeki saldırgan ruhu yok eder.”|
Bu göz ardı edildi. İngiliz Yüksek Komutanlığı daha sonra cephe hattına Almanların Noel arifesinde bir saldırının beklendiğini bildirdi:
|“Düşmanın Noel veya Yeni Yıl sırasında bir saldırı düşünüyor olması mümkün. Bu süre zarfında özel teyakkuz sürdürülecektir.”|
Bu da göz ardı edildi. Alman birlikleri Noel ağaçları ve hediyeleri aldığı ve İngiliz birlikleri V. “Tanrı sizi korusun ve sizi eve sağ salim getirsin” mesajıyla öne çıktı.
Noel arifesinde Batı Cephesi'ndeki birçok sektörde Aralık ayında önceki günlere kıyasla hiç yangın olmadı veya çok az oldu. Siperler arasında Noel şarkıları söylendi. Gecenin karanlığında, Alman ve Müttefik asker grupları No-Man's Land'de bir araya geldi. Bu ateşkes ve hazırlıksız görüşmeleri kimin başlattığını kimse bilmiyor ama Batı Cephesi'nin birçok bölgesinde yapıldığı kesin. 1. Kuzey Staffordshire Alayı'ndan Yüzbaşı RJ Armes, bir Alman subayıyla birlikte kendi sektöründe Noel Günü gece yarısına kadar sürecek bir ateşkes düzenledi.
Noel Günü, silahsız Alman ve İngiliz askerlerinin ölülerini No-Man's Land'den toplamasıyla başladı. Bu, ateşkes için bir ön koşuldu. Noel arifesinde, her iki taraftan askerler bir araya geldiklerinde, düşmüş yoldaşlarının cesetleri arasında buluşmuşlardı. Bir cenaze töreninde, Alman ve İngiliz ölüleri Lille yakınlarında yan yana gömüldü.
Bu görev sona erdikten sonra, her iki erkek grubu da başta yiyecek olmak üzere hediye alışverişinde bulundu. Almanlardan lahana turşusu ve sosis geldi, karşılığında çikolata verildi. Bazı sektörlerde, hem Almanların hem de İngilizlerin, Noel Günü'nün taze etle kutlanabilmesi için ortak bir tavşan avı için bir araya geldiği bildirildi. 133. Sakson Alayı'nın alay kayıtları, 3-2 kazandıkları bir futbol maçını da kaydeder. Bu puan, Medical Corps'taki bir İngiliz binbaşının “The Times” da yayınlanan bir mektubuyla da desteklendi.
Noel Günü gece yarısı yaklaşırken, her iki taraftan erkekler siperlerine geri döndüler. Adamların geri dönmesine izin vermek için önceden ayarlanmış sinyallere karar verildi. Bir işaret fişeğinin kullanılması, insanları geri dönmeleri ve ateşkesin sona erdiği konusunda uyarmak için yeterliydi.
Boks Günü'nde çekim yeniden başladı.
Mareşal Sir John French'in karargâhı, Batı Cephesi'nde ateş açılmamasının "fırtınalı hava nedeniyle nispeten bir durgunluk" olduğunu belirten bir bildiri yayınladı.
Tuhaf bir sahneydi - güzel bir mehtaplı (Noel) gecesi, üzerlerinde küçük ışıklar olan Alman siperleri ve her iki taraftaki adamlar gruplar halinde parapetlerde toplandı. Yarın gece yine aynı işte olacağımızı düşünmek tuhaf. Biri bu gösteriyi başarırsa, hafızasında yaşamak için bir Noel zamanı olacak. ” 1. Kuzey Staffordshire alayından Yüzbaşı R Armes.
"Kesinlikle şaşırtıcıydı ve eğer onu bir sinema filminde görmüş olsaydım, sahte olduğuna yemin ederdim." Teğmen Sir Edward Hulse, 2. İskoç Muhafızları.
“Cephemiz boyunca uzanan küçük Alman ve İngiliz grupları ne güzel bir manzara. Karanlığın içinden kahkahaları duyabiliyor ve yanan kibritleri görebiliyorduk. Dili konuşamadıkları yerde işaretlerle kendilerini anladılar ve herkes iyi anlaşıyor gibiydi. Burada sadece birkaç saat önce Seaforth Highlanders'dan Onbaşı John Ferguson'u öldürmeye çalıştığımız adamlarla gülüyor ve sohbet ediyorduk.
Güç dengesi
Avrupa, bir güç dengesi yaratmak için resmi ve gayri resmi ittifaklar ağı halinde örgütlendi © Avrupa'nın büyük güçleri 1914'e kadar bir nesil boyunca birbirleriyle savaşmaktan başarıyla kaçındı. Bunun yerine, Avrupa, emperyalizmin son büyük çağında, savaşlarını büyük ölçüde ihraç etti. genişleme.
Avrupa içinde, istikrarı korumak için bir dizi birbirine bağlı ittifak büyüdü. 1879'da Almanya ve Avusturya-Macaristan'dan oluşan iki imparatorluk bir araya geldi ve 1881'de İtalya katıldı. Bu, 1894'te cumhuriyetçi Fransa'nın emperyal Rusya ile doğal olmayan ittifakı ile eşleşti. Son olarak, 1904'te İngiltere, Fransa ile ve 1907'de Rusya ile bir 'Entente Cordiale' (kelimenin tam anlamıyla 'dostça bir anlayış') üzerinde anlaştı.
. herhangi bir büyük güce bir başkası tarafından yapılacak bir saldırı, genel bir Avrupa savaşı üretecektir.
Temel, her ittifakın kendi üyelerini - Fransa, Rusya ve Büyük Britanya'nın "Üçlü İtilafına" karşı Almanya, Avusturya-Macaristan ve İtalya'dan oluşan "Üçlü İttifak"ı desteklemesiydi, böylece herhangi bir büyük güce bir başkası tarafından yapılacak bir saldırı, genel bir Avrupa savaşı üretir. Britanya örneğinde bu resmi bir ittifak değil, Fransızlarla resmi olmayan bir askeri taahhüttü. İtalyanlar da 1914'teki ittifaklarında daha az güvendeydiler, tarafsız kalacaklardı ve bir yıl sonra İtilaf güçlerine katıldılar.
1871 ve 1914 yılları arasında, en az daha öncekiler kadar büyük olan daha fazla kurumsal, teknolojik ve bilimsel gelişmeler, savaşın yürütülmesinde büyük bir Avrupa savaşı olmadan test edilemeyecek farklılıklar yarattı. 1914'ten önceki sömürge savaşları ve hatta Güney Afrika Savaşı (1899-1902) ve Rus-Japon Savaşı (1904-5) gibi Avrupa dışında yapılan oldukça büyük savaşlar bile geleceğe dair yalnızca kısmi ipuçları verdi.
Tam seferberlik halinde, milyonlarca ordu mümkün hale geldi ve 1914'te Fransa, Almanya, Avusturya-Macaristan ve Rusya'nın her biri üç ila altı milyon adamı seferber etti. 20. yüzyıl yaklaşırken, elektrik ve kimyasallar endüstriyel öneme sahip demir ve buhara katıldı. İletişimde telgrafı 1876'da telefon, ardından telsiz ve radyo izledi. 1901'de Atlantik boyunca ilk radyo yayını yapıldı. Aynı tarihte trenler 160 km/s hızları aşmıştı, ilk arabalar ve kamyonlar ortaya çıkıyordu ve dizel motor okyanusta giden denizaltıyı pratik bir savaş silahı haline getirdi.
İki yıl sonra Wright kardeşlerin ilk uçuşu gerçekleşti ve potansiyel olarak savaş araçlarına hava gücü ekledi. Değişiklikler ayrıca 20. yüzyılın ilk yarısı boyunca hizmette kalacak ve sonunda bile tamamen eskimeyecek yeni nesil silahlar, tüfekler, topçular ve makineli tüfekleri içeriyordu.
Birincil kaynaklar
(1) Teğmen Edward Hulse, tabur savaş günlüğü (Aralık, 1914)
Murker adında bir izci dışarı çıktı ve bir Alman devriyesiyle karşılaştı ve bir bardak viski ve biraz puro verildi ve onlara ateş etmezsek bize ateş etmeyeceklerini söyleyen bir mesaj gönderildi.
(2) Teğmen Bruce Bairnsfather, Noel Ateşkesi'ne katılanlardan biriydi.
Karanlıkta bir ses, güçlü bir Alman aksanıyla İngilizce bağırdı: "Buraya gel!" Tam o anda, bir durgunluk içinde, çavuşlarımızdan biri, "Buraya gel!" isteğini tekrarladı.
"Sen yarıdan geliyorsun - ben yarıdan geliyorum" karanlıktan süzülüyordu.
"Haydi öyleyse!" diye bağırdı çavuş. "Çit boyunca geliyorum!"
Her iki taraftan da çok şüpheli bağırışlar ve şakacı alaylardan sonra, çavuşumuz iki siper hattına dik açıyla uzanan çit boyunca yürüdü.
Şu anda, çavuş geri döndü. Yanında birkaç Alman purosu ve sigarası vardı ve bunu birkaç Machonochie's ve yanında götürdüğü bir kutu Capstan ile değiştirdi.
Noel sabahı çok erken uyandım ve sığınağımdan sipere çıktım. Mükemmel bir gündü. Güzel, bulutsuz mavi bir gökyüzü. Sert ve beyaz zemin, alçak bir sis içinde ahşaba doğru kayboluyor.
"Bütün bu nefreti, savaşı ve rahatsızlığı böyle bir günde hayal edin! Kendi kendime düşündüm. Noel'in tüm ruhu oradaymış gibi görünüyordu, o kadar ki, "Havadaki bu tarif edilemez şey, bu Barış ve İyi Niyet duygusunun kesinlikle bugünkü duruma bir etkisi olacak" diye düşündüğümü hatırlıyorum!
Biraz sonra siperde dolaşırken, önceki gecenin ilginç olayını tartışırken, birdenbire Almanların birçok kanıtını gördüğümüzün farkına vardık. Başlar sallanıyor ve korkulukların üzerinden çok pervasız bir şekilde görülüyordu ve biz baktıkça bu fenomen giderek daha belirgin hale geldi.
Tam bir Boche figürü aniden korkuluğun üzerinde belirdi ve kendi etrafına baktı. Bu şikayet bulaşıcı hale geldi. "Bizim Bert" (önceki gün Almanlarla mal alışverişinde bulunan İngiliz çavuşun) ufukta görünmesi uzun sürmedi. Bu, daha fazla Boche anatomisinin ifşa edilmesi için bir işaretti ve bu, adamlarımız tarafından, söylenecek olandan daha kısa bir süre içinde, savaşanların her birinden yarım düzine kadarı siperlerinin dışında ve birbirlerine doğru ilerleyene kadar yanıtlandı. diğer kimsenin olmadığı topraklarda.
Korkuluğumuzun üzerinden tırmandım ve bakmak için tarlanın karşısına geçtim. Çamurlu haki bir takım elbise giymiş, koyun derisi bir palto ve Balaclava miğferi giymiş olarak, Alman siperlerinin yarısına kadar kalabalığa katıldım.
Bu onları yakın mesafeden ilk gerçek görüşümdü. İşte buradaydılar - Alman ordusunun gerçek pratik askerleri. O gün her iki tarafta da zerre kadar nefret yoktu ve yine de bizim tarafımızda onları yenme isteği bir an olsun gevşemedi. Tıpkı bir dostluk boks maçındaki rauntlar arasındaki zaman aralığı gibiydi.
Bizim adamlarımızla onlarınki arasındaki tip farkı çok belirgindi. İki partinin ruhunda zıtlık yoktu. Erkeklerimiz, kirli, çamurlu hakiden yapılmış sıska kostümleri içinde, yünlü miğferler, susturucular ve hırpalanmış şapkalardan oluşan çeşit çeşit başlıklarla, tasavvufun kasvetli tavırları ve katı görünümlerinin aksine, hafif yürekli, açık, mizahi bir koleksiyondu. Gri-yeşil soluk üniformaları, çizmeleri ve domuz turtası şapkalarıyla Hunlar.
Görebildiğim kadarıyla, bu şeytanların hepsi dostça olmak istiyorlardı ama hiçbiri adamlarımızın açık, samimi güler yüzlülüğüne sahip değildi. Ancak, herkes konuşuyor, gülüyor ve hatıra avı yapıyordu. Aniden, Boche'lerden biri sipere geri döndü ve kısa süre sonra büyük bir kamerayla yeniden ortaya çıktı. Birkaç fotoğraf için karma bir grup halinde poz verdim ve o zamandan beri bir kopyasını almak için bir düzenleme ayarlamış olmayı diledim.
(3) Teğmen Dougan Chater, annesine mektup (25 Aralık 1914)
Sanırım bugün herhangi birinin gördüğü en olağanüstü manzaralardan birini gördüm. Bu sabah saat 10 sularında korkuluktan gözetliyordum ki kollarını sallayan bir Alman gördüm ve o anda ikisi siperlerinden çıktı ve bazıları bize doğru geldi. Tüfekleri olmadığını görünce tam onlara ateş edecektik, bu yüzden adamlarımızdan biri onları karşılamaya çıktı ve yaklaşık iki dakika içinde iki siper hattı arasındaki zemin, her iki taraftan adamlar ve el sıkışan subaylarla kaynıyordu. ve birbirlerine mutlu Noeller dilemek.
(4) Teğmen J. A. Liddell, ailesine mektup (29 Aralık 1914)
Noel Günü'nde herkes kendiliğinden siperlerini terk etti ve siperlerin ortasında bir toplantı yaptı. Almanlar bize puro verdi, biz de onlara çikolata ve tütün verdik. Bizi gördüklerine çok memnun görünüyorlardı! Bazıları yıllardır İngiltere'de yaşıyordu ve İngilizcelerini tekrar yayınlama konusunda çok zorlandılar.
(5) Kaptan P. Mortimer, günlük kaydı (26 Aralık 1914)
Düşman, iki siper arasında tarafsız bir zeminde Almanlarla buluşan ve mevsimin iltifatlarını - hediyeler, sigaralar ve içecekler - değiş tokuş eden adamlarımızla aynı anda dün (Noel Günü) siperlerinden çıktı - bazı arkadaşlarımız sipere giriyor. Alman hatları ve bazı Almanlar bizimkilere girdi - tüm mesele özellikle dostçaydı ve gün boyunca Tugayımıza ateş edilmedi. Görünüşe göre düşman, hemcinslerimize bağırarak ve sonra kafalarını siperlerinden dışarı çıkararak ve nihayet onlardan tamamen çıkarak hareketi başlatmıştı.
(6) Teğmen Drummond, 1914'teki Noel ateşkesine katılanlardan biriydi.
Alman siperinden çıktı ve bize doğru geldi. Arkadaşım ve ben ona doğru yürüdük. Tanıştık ve çok ciddi bir şekilde selamlaştık. Ona daha fazla Alman katıldı ve kendi siperlerimizden bazı Dublin Piyadeleri bize katılmak için dışarı çıktı. Hiçbir Alman subayı çıkmadı, sadece sıradan askerlerdi. Çoğunlukla Fransızca konuştuk çünkü Almancam pek iyi değildi ve Almanların hiçbiri İngilizceyi iyi konuşamıyordu ama bir araya gelmeyi başardık. İçlerinden biri, "Seni öldürmek istemiyoruz, sen de bizi öldürmek istemiyorsun. Peki neden ateş ediyorsun?"
(7) Teğmen Kurt Zehmisch, günlük kaydı, (Aralık, 1914)
Uzun yıllar İngiltere'de yaşayan şirketimden Möckel, İngilizleri İngilizce olarak aradı ve çok geçmeden aramızda hararetli bir sohbet başladı.
Ardından kilometrelerce uzunluktaki hendeğimize eskisinden çok daha fazla mum ve Noel ağaçları yerleştirdik. En saf aydınlatmaydı - İngilizler sevinçlerini ıslık ve alkışlarla ifade ettiler. Çoğu insan gibi ben de bütün geceyi uyanık geçirdim. Biraz soğuk olsa da harika bir geceydi.
(8) İkinci Lt Alfred Dougan Chater, 2nd Gordon Highlanders, ebeveynlere mektup (25 Aralık 1914)
Sanırım bugün, herhangi birinin gördüğü en olağanüstü manzaralardan birini gördüm. Bu sabah saat 10 sularında korkuluktan gözetliyordum ki kollarını sallayan bir Alman gördüm ve o anda ikisi siperlerinden çıkıp bizimkine doğru geldiler.
"Tüfekleri olmadığını gördüğümüzde tam onlara ateş edecektik, bu yüzden adamlarımızdan biri onları karşılamaya gitti ve yaklaşık iki dakika içinde iki siper hattı arasındaki zemin, her iki taraftan adamlar ve el sıkışan subaylarla kaynıyordu. ve birbirlerine mutlu Noeller dilemek.
Bu, erkeklerin çoğuna siperlere geri dönme emri verildiğinde yaklaşık yarım saat devam etti. Günün geri kalanında kimse ateş etmedi ve adamlar istedikleri gibi korkuluğun tepesinde dolaşıyorlar ve açıkta saman ve yakacak odun taşıyorlar &ndash ayrıca bazı ölüler için ortak cenaze törenleri düzenledik, bazı Almanlar ve bazı bizimkiler, hatlar arasında uzanıyordu.
Ne kadar daha devam edeceğini bilmiyorum &ndash dün durması gerekiyordu, ama bugün cepheden hafif bir uzak atış dışında ateş edildiğini duymuyoruz. Her halükarda, Almanlar fotoğrafların nasıl ortaya çıktığını görmek istediği için Yılbaşı'nda bir ateşkes daha yaşıyoruz!
Çizginin bu bölümündeki Almanlar, başka bir şey değilseler bile sporcudur.
(9) Teğmen Gustav Riebensahm, 2. Vestfalya Alayı, günlük kaydı, (Aralık, 1914)
İngilizler, yeniden futbol oynayabilmeleri için ateşkese olağanüstü derecede minnettarlar. Ama her şey yavaş yavaş gülünç hale geldi ve durdurulması gerekiyor. Adamlara bu akşamdan itibaren her şeyin bittiğini söyleyeceğim.
(10) J. A. Farrell, The Bolton Chronicle (2 Ocak 1915)
Öğleden sonra, siperlerin ötesinde, düşmanın gözü önünde bir futbol maçı oynandı.
(11) Kere, isimsiz bir binbaşı alıntı (1 Ocak 1915)
NS. Alay aslında onları 3-2 yenen Saksonlarla bir futbol maçı yaptı.
(12) Ernie Williams, televizyon röportajı (1983)
Top bir yerden geldi, nereden bilmiyorum ama onların tarafından geldi - top bizim tarafımızdan gelmedi. Birkaç gol attılar ve bir adam kaleye gitti ve sonra bu sadece genel bir tekme oldu. Sanırım katılan birkaç yüz kişi vardı. Baloya gittim. O zamanlar 19 yaşında oldukça iyiydim. Herkes eğleniyor gibiydi. Aramızda herhangi bir husumet yoktu. Hakem yoktu, skor yoktu, çetele yoktu. Sadece bir yakın dövüştü - televizyonda gördüğünüz futbol gibisi yok. Giydiğimiz çizmeler bir tehditti -o büyük büyük çizmelerimiz- ve o günlerde toplar deriden yapılmıştı ve kısa sürede çok ıslanmaya başladılar.
(13) 6. Cheshire Bölgelerinden Bölük Başçavuş Frank Naden, röportaj yaptığı Newcastle Akşam Postası (31 Aralık 1914)
Noel günü Almanlardan biri siperlerden çıktı ve ellerini kaldırdı. Arkadaşlarımız hemen onlarınkinden çıktı ve ortada buluştuk ve günün geri kalanında kardeşçe yemek, sigara ve hediyelik eşya alışverişinde bulunduk. Almanlar bize sosislerinden biraz verdi, biz de onlara eşyalarımızdan verdik. Gaydaları İskoçlar başlattı ve Almanların yer aldığı futbolu da içeren nadir bir eski neşemiz vardı. Almanlar savaştan bıktıklarını ve bitmesini dilediklerini ifade ettiler. Ekipmanlarımıza büyük hayranlık duydular ve kriko bıçakları ve diğer eşyaları değiştirmek istediler. Ertesi gün düşmanla tüm iletişimin ve dostane ilişkilerin kesilmesi emrini aldık ama o gün hiç ateş etmedik ve Almanlar da bize ateş etmedi.
(14) Luke Harding, Gardiyan (11 Kasım 2003)
Bir Alman tarihçinin dün gece yazdığı yeni bir kitap, birinci dünya savaşının en olağanüstü bölümlerinden birine yeni bir ışık tuttu ve 1914 yılında kutlanan Noel ateşkesinin, cephede konuşlanmış Almanların çoğunun İngiltere'de çalışmış olması nedeniyle gerçekleştiğini ortaya koydu.
Kitap, Der Kleine Frieden im Grossen Krieg, veya Büyük Savaşta Küçük Barış, 1914 Noel Günü'nde kimsesiz topraklarda birbirleriyle ünlü bir şekilde futbol oynayan Alman ve İngiliz askerlerinin her zaman bir topları olmadığını gösteriyor. Bunun yerine doğaçlama yaptılar. Cephenin belirli bölümlerinde askerler, iple bağlanmış bir saman yığınını, hatta boş bir reçel kutusunu tekmelediler.
Jürgs'e göre, çoğunlukla Katolik Sakson ve Bavyera alaylarını içeren kardeşlik, yalnızca Alman askerlerinin birçoğunun daha önce İngiltere'de görev yaptıkları için iyi İngilizce konuşması nedeniyle mümkün oldu. "Brighton, Blackpool ve Londra gibi yerlerde taksi şoförü ve berber olarak çalışmışlardı" dedi. "Ağustos 1914'te savaş patlak verdiğinde evlerine gitmek zorunda kaldılar. Hatta bazıları İngiltere'de ailelerini geride bıraktı."
Savaş başladığında Savoy'da çalışan bir Alman askeri, görünüşe göre İngiliz askerleri yeni kazdıkları mevzilerinde "Garson!" diye bağırıyorlardı. Başka bir Alman piyade, Noel Günü'nde, her iki taraf da siperlerinden ve dikenli tellerin üzerinden tırmandığında, bir İngiliz Tommy'nin kimsenin olmadığı bir yerde geçici bir berber dükkânı kurduğunu anlattı. Bavyeralı Josef Sebald, berberin müşterilerinin Alman mı yoksa İngiliz mi olduğu konusunda "tamamen kayıtsız" olduğunu ve saç kesimi başına birkaç sigara ücreti aldığını gözlemledi. "Bu bir savaştı. ama aramızda düşmanlıktan eser yoktu" dedi.
Gayriresmi ateşkes, Belçika kıyılarından İsviçre sınırına kadar bir milyondan fazla adamın kamp kurduğu 500 millik batı cephesine yayıldı. Jürgs, ateşkesin özellikle Belçika'nın Ypres kasabası çevresindeki 30 millik bir hat boyunca sıcak olduğunu belirtiyor. Yine de herkes onaylamadı. Ypres yakınlarında görevlendirilen bir Avusturyalı asker, savaş zamanında böyle bir anlayışa "izin verilmemesi gerektiğinden" şikayet etti. Adı Adolf Hitler'di.
Batı Cephesinden Mutlu Noeller – Başa Çıkamayacak Kadar Ateşli Bir Kahraman
100 yıl önce Birinci Dünya Savaşı'nın en kahraman tank subaylarından biri tarafından gönderilen bir Noel kartı ilk kez sergilenecek.
Elliot Hotblack, Aralık 1917'de 'Advance Headquarters Tank Corps'tan gelen basit kartı muhtemelen Norfolk'taki ailesine gönderdi.
“Noel Selamları” kelimelerinin altında bir Mark IV tankından şapkasını sallayan bir mürettebatın baskısını içerir.
Hotblack'in kahramanlıkları The Tank Museum'un 'Tank Men' sergisinde yer alıyor, ancak Noel kartı yüzüncü yıl nedeniyle Dorset cazibe merkezinde sergiye daha yeni eklendi.
Kartpostal boyutundaki küçük öğe, Tank Kolordusu armasını ve savaş onuruna Somme, Ancre, Arras, Messines, 3. Ypres ve Cambrai'yi içerir.
Kartlar, özellikle bir yıldan biraz daha eski olan Tank Kolordusu için basıldı.
İmzayı kurşun kalemle yazan Hotblack, Tank Kolordusu'nun en madalyalı üyelerinden biriydi ve aldığı yaraların listesi şaşırtıcı.
100 yıl önce gönderilen Noel kartı. Fotoğraf kredisi: Tank Müzesi
Norfolk'ta bira üreten bir ailede doğdu ve ilk başta Tank Kolordusunun öncüsü olan Makineli Tüfek Kolordusuna bağlı bir istihbarat subayıydı.
Keşifte öncüydü ve bu da çoğu zaman bir tankın koruması olmadan ön hatları geçmesine neden oldu.
'Bots' lakaplı Hotblack'e DSO ve çubuk ve çubuklu Askeri Haç dahil olmak üzere dört kahramanlık madalyası verildi, sevkıyatlarda beş kez adı geçti ve altı kez yaralandı.
Elliot Hotblack, 1. Dünya Savaşı'nın kahraman tank komutanı. Fotoğraf kredisi: Tank Müzesi
Dorset, Bovington'daki Tank Müzesi'nin küratörü David Willey şunları söyledi: “Tümgeneral olan Hotblack, Tank Kolordusu subaylarının en olağanüstü erken dönemlerinden biridir.
“O bir erkek çocuğunun olağanüstü cesareti olan bir kahramanı ama aynı zamanda zeki, çok insancıl ve sevecen. Hikayesinin anlatıldığı ve gerçek boyutlu bir modelle resmedildiği bir sergimiz var ve bu Noel kartı onun ve diğer askerlerin hayatlarına başka bir açı katıyor.
Tank Müzesi küratörü David Willey, 100 yıl önce tank kahramanı Elliot Hotblack tarafından gönderilen bir Noel kartıyla. Hotblack, müze sergisinde tasvir edilmiştir (David Willey'nin arkasındaki mankendir). Fotoğraf kredisi: Tank Müzesi.
"Hala hayal etmekte veya anlamakta güçlük çektiğimiz bir savaştan eve göndermesinin üzerinden bir asır geçti, dehşeti böyleydi.
“Hotblack gibi şaşırtıcı cesaretleri tekrar tekrar tanınan adamlar sayesinde bugün göreceli huzur ve güvenliğimizin tadını çıkarıyoruz.
Tank Kolordusu'nun kahraman subayı Yüzbaşı Elliot Hotblack, karakteristik bir tarzda tankın önünde duruyor. Fotoğraf kredisi: Tank Müzesi
“Aralık 1917'de Batı Cephesinde olmasına rağmen, o ve adamları Noel'i ve ailelerini ve elbette bunun onlarla son iletişimleri olup olmayacağını veya onları tekrar görüp göremeyeceklerini düşünüyorlardı.
“Yine de kartlar neşeli, iyimser bir mesaj gönderiyor.
“O zamanlar Noel kartları genellikle kartpostal biçiminde gönderilirdi. Ayrıntılı Viktorya dönemine ait olanlar yerini daha basit sıralamaya bırakmıştı ve 1920'lerde şimdi bildiğimiz kart ve zarf türü popüler hale geldi.
"Arşivdeki bu küçük, mütevazı parça, 100 yıl önce Birinci Dünya Savaşı'ndaki adamlarımızın bayramlarını nasıl geçirdiklerini bize dokunaklı bir şekilde hatırlatıyor. Bu Noel'de onlar ve bugünün askerleri için bir düşüncemiz olmalı ve kesinlikle yapabiliriz."
Bovington, Dorset'teki Tank Müzesi'nin küratörü David Willey, 100 yıl önce Elliot Hotblack (arkada resmedilmiştir) tarafından gönderilen Noel kartıyla. Fotoğraf kredisi: Tank Müzesi
Hotblack'in savaştan sağ çıkması dikkat çekiciydi, ilk olarak Mayıs 1915'te bir keskin nişancı tarafından vurulduğunda yaralandı.
Nisan 1917'de Arras Muharebesi'nin ilk gününde başından ciddi yaralar aldı, ancak meslektaşlarına yeniden katılmak için hastaneden kaçtı.
Bandajlarından kan sızarak kar fırtınasında beş mil yürüdü ve memurları iyi olduğuna ikna etmeyi başardı.
Üç ay sonra bacağından yaralandı ve Mayıs 1918'de tekrar kafasından yaralandı ve iki hafta boyunca oturamayacak veya yemek yiyemeyecek kadar rahatsız oldu.
Tank Kolordusu'nun kahraman subayı Elliot Hotblack'in bir görüntüsü. Fotoğraf kredisi: Tank Müzesi
O yılın Eylül ayında “göze çarpan cesaret, inisiyatif ve göreve bağlılık” nedeniyle Askeri Haç ile ödüllendirildi ve tekrar yaralandı.
Bir ilerlemeyi engelleyen bir Alman mevzii buldu ve iki tankı buna karşı harekete geçirdi ve bunlardan birine kendisi bindi.
Tankı vuruldu, dört mürettebat öldü ve gözünden yaralandı, ancak birkaç saat boyunca savaşmaya devam etti, yaralıları emniyete aldı ve bir karşı saldırıya karşı savunma için piyade düzenledi. Geçici olarak kör bırakıldı.
Sonunda Ekim ayında daha fazla tedavi için İngiltere'ye geri gönderildi.
Diğer madalyaları arasında Legion of Honor ve Rus St Anne Nişanı vardı.
Hotblack, savaştan sonra ülkesine hizmet etmeye devam etti ve İkinci Dünya Savaşı'nın başlangıcında, 2. Zırhlı Tümen'in komutanı olarak yaralandı ve ordudan ayrıldı.
Siperlerde Noel Günü, 1914
Bu şimdiye kadar geçirdiğim ya da geçirme olasılığım olan en unutulmaz Noel olacak: dün çay saatinden beri şu ana kadar iki taraftan da ateş edildiğini düşünmüyorum. Dün gece çok berrak bir ay ışığı gecesine dönüştü, bu yüzden alacakaranlıktan kısa bir süre sonra bazı iyi ateşler yaktık ve birkaç şarkı ve şarkı söyledik. Almanlar işe siperlerinin kenarlarına ışıklar yerleştirerek ve bize – Mutlu Noeller dileyerek vs. gelerek başladılar. Bize birkaç şarkı da verdiler vs. bu yüzden oldukça sosyal bir parti yaptık. Birçoğu çok iyi İngilizce konuşabiliyor, bu yüzden birkaç sohbetimiz oldu. Bazı arkadaşlarımız kendi saflarına geçtiler. Sanırım hepsi ‘E’ Co'dan bir bardan geri döndüler. Onu bir hatıra olarak sakladıklarına şüphe yok. Yangınlarımıza vs. rağmen çok soğuktu ve altıda iki saat olan gözcülük nöbetleri arasında uyumak bir işti.
Bu sabah ilk iş hava çok sisliydi. Bu yüzden normalden biraz daha uzun süre silahlandık. Şanslı olan birkaçımız bu sabah erken saatlerde Komünyon'a gidebiliriz. Yaklaşık 500 yds arkamızda harap bir çiftlikte kutlandı. maalesef gidemedim. Bugün hepimiz siperlerimizin tepesinde koşturduğumuz için Noel'in ruhunda bir şeyler olmalı. Diğer günlerde ise başımızı oldukça aşağıda tutmamız gerekiyor. Yaklaşık 8,0 kahvaltı yaptık, bu da özellikle yaptığımız bazı kakaolar iyi gitti. Ayrıca bu sabah yazının bir kısmını aldık. B.G’s Dantel Bölümü'nden bir kazak, sigara, giysi altı vb. içeren bir paketim vardı. Kraliçe'den bir kartımız da vardı, lütfen ilgilenmeniz için size geri gönderiyorum. Kahvaltıdan sonra siperlerimizin arkasında bir futbol maçı yaptık! Bu sabah bizi görmeye birkaç Alman geldi. Ayrıca bir hafta içinde vurduğumuz bir keskin nişancıyı gömmek için bir ekip gönderdiler. Siperimizden yaklaşık 100 yarda uzaktaydı. Birkaç arkadaşımız dışarı çıktı ve onu gömmek için yardım etti.
10.30 sularında kısa bir kilise geçit töreni yaptık sabah ayinini vs. siperde düzenledik. Nasıl şarkı söyledik. –
‘O hepiniz sadık gelin. Ve çobanlar geceleyin sürülerini seyrederken bizim de ilahilerimiz vardı. Şu anda Noel Yemeğimizi pişiriyoruz! bu mektubu daha sonra bitireceğim.
Akşam yemeği bitti! ve iyi ki zevk aldık. Akşam yemeği partimiz kızarmış domuz pastırması ve dip ekmekle başladı: ardından sıcak Noel Pudingi. Parçamda bir maskot vardı. Menüdeki bir sonraki öğe muskatel ve badem, portakal, muz, çikolata vb. Bunu kakao ve sigaralar izledi. Akşam yemeklerini evde düşündük herhalde.
Akşam yemeğinden hemen önce birkaç Almanla tokalaşma zevkini yaşadım: onlardan bir grup bize yan yana geldi ve birçoğumuz onlara gittik. Yünlerimden birini şapkayla değiştirdim. Ayrıca tuniklerinden birinin düğmesi de var. Ayrıca sigara vs. alışverişinde bulunduk ve iyi bir sohbet ettik. Eğer yapmazsak yarın ateş etmeyeceklerini söylüyorlar, bu yüzden sanırım biraz tatil yaparız belki de. İmza alışverişinde bulunduktan ve bize Mutlu Yıllar diledikten sonra ayrıldık ve geri döndük ve yemeğimizi yedik.
Son bir iki haftadır onlara ateş ettiğimize inanamıyoruz, hepsi çok garip görünüyor. Şu anda dondurucu derecede sert ve her şey buzla #8230” kaplı.
Mektubun sonlarına doğru yazar annesine, . yılımı nasıl geçirdiğimi herkese açıklayamayacağıma göre–, lütfen bu eli uzatırmısın” der.
Mektup bitiyor: “Siperlerimizin önünde çok sayıda büyük mermi deliği, ayrıca şarapnel parçaları da var. Noel Günü'nde ateş hattı arasında Almanlarla tokalaşmayı hiç beklemiyordum ve bunu yapacağımızı düşündüğünüzü de sanmıyorum. Yani zevk aldığımız bir modadan sonra mı? bizim Noel'imiz.
George Boy da mutlu vakit geçirmenizi dilerim. Gün boyunca İngiltere'yi nasıl düşündük.
Tüm komşulara selamlar.
gelen çok sevgi ile
oğlan”.
BATI CEPHESİNİN NOEL ATEŞESİ ANITLARI
Savaşa giden erkekler için, evinin ve ailesinin bu kadar uzakta göründüğü Noel kadar yalnız birkaç kez vardır. Böyle zamanlarda çok az erkek tatil sevinci umudunu arar ve daha azı mucizeler yolunda çok şey bekler. But on December 24, 1914, in the midst of the carnage of the greatest war mankind had yet seen, English, French and German soldiers on the Western Front experienced the miracle, at least for a few days, of Peace on Earth. This was the famous Christmas Truce, the greatest, most spontaneous display of the true spirit of Christmas in wartime in history.
According to tradition, it began on Christmas Eve in the area around Ypres, in Belgium. Soldiers in the German trenches began to sing Christmas carols. Legend has it that Silent Night was the first to be crooned. They were answered by singing from the English trenches. The singing quickly spread up and down the line on both sides. An informal truce was called so that the dead lying out in no-man’s land could be collected and buried. Informally organized by the soldiers and low-ranking officers, the cease-fire came to be known as the Khaki Chums Christmas Truce. A simple cross, erected in 1999 outside of Ypres in Belgium, marks the place where the truce started.
Soldiers at the Truce (wikipedia.com)
Much to the consternation of the senior officers on both sides, the enemy combatants began to fraternize. This was especially true between the German and British soldiers. They sang carols, exchanged addresses and gifts, drank toasts, and aided each other in the burial of the dead. At several points in the line, impromptu football matches took place between the enemies. One notable game took place at Frelinghien in France between the British Royal Welch Fusiliers and the German Saxon Infantry Regiment. A memorial stone was erected on the site of this match in 2008.
Christmas on the Western Front
This image depicts British soldiers eating Christmas Dinner on the Western Front in 1916 and I found it on the Imperial War Museum webpage in the First World War Gallery.
I believe this would have been an image that may have been seen in England during World War I. Personally when I look at this photo I see war propaganda. In looking at this photo I see camaraderie, death, filth, scarcity and discomfort. But I also see guys sitting around shooting the breeze, enjoying a cigarette and generally looking peaceful. There is also an overwhelming barrenness in the trenches, but I don't see fear. I don't see "we shouldn't be in this war."
Our focus is the soldiers, sitting around in a circle eating their Christmas dinner. There is mud and rocks all around. They are eating (for the most part) on the ground sitting around a tiny makeshift table of some sort. The actual food, if you zoom in seems scarce, nothing like Christmas dinner. You see a few pieces of what looks like bread, but that's all you can really make out. There is one guy eating, or drinking out of a tin pot- I picture stew. Some of them are eating with their bare filthy hands, some with mittens on. Everything looks dirty. If you look closely you can also see a grave in the background which gives a sense of the seriousness to the war. But at the same time, there is one grave and twelve men very much alive. I would almost bet that this photo was staged. The photo seems to be asking the viewer to feel sorry for the men on the front. They have no comforts. This photo seems to be shouting "Support our Troops!" But while it's asking the viewer to take war seriously, because in war people do die, it doesn't seem to be asking them to be overly alarmed or afraid for their brothers, husbands, fathers, etc. who are there. It's asking them to reach out to the family of the one who was killed. A couple of these guys are actually smiling, sitting back smoking cigarettes. It's a hard day's work, and their filthy, but they are ok. They have a minute to sit back and relax, enjoy a smoke and a good joke with the guys.
For me, it seems like the real war story is in the background. There is nothing on that horizon, nothing but mud and rocks. War is lonely. War is barren and empty.
The Christmas Letter Of 1914
In 1914, a British private wrote five pages in pencil on notebook paper. To his mother he writes, "dear Mater. the Germans began placing . lights all along the edge of their trenches and coming over to us - wishing us Happy Christmas. since about teatime yesterday, not a shot has been fired on either side up to now."
"They also gave us a few songs so we had quite a social party. Some of our chaps went over to their lines. I think they&aposve all come back bar one from E Co. They no doubt kept him as a souvenir."
"After breakfast we had a game of football at the back of our trenches! We&aposve had a few Germans over to see us this morning. They also sent a party over to bury a sniper we shot in the week. He was about 100 yds from our trench. A few of our fellows went out and helped to bury him. About 10.30 we had a short church parade, held in the trench. How we did sing. O come all ye faithful."
For dinner on Christmas day, the enemies ate together a meal of "fried bacon and dip-bread followed by hot Xmas pudding, then muscatels and almonds, oranges, bananas, chocolate, cocoa and smokes."
". There must be something in the spirit of Christmas as today we are all on top of our trenches running about. Whereas other days we have to keep out heads well down. I had a parcel from B G&aposs Lace Dept containing a sweater, smokes, under clothes etc. We also had a card from the Queen, which I am sending back to you to look after please. "
British and German troops meeting in "No-Mans&aposs Land" between camps during the unofficial truce of 12/25/1914.
Photograph Q 50719 from the collections of the UK Imperial War Museums CC0