1850'nin Uzlaşması Neydi?
Amerika Birleşik Devletleri tarihinde, 1850’nin Uzlaşması, Kentucky Senatörü Henry Clay tarafından önerilen ve oy birliğiyle Kongre ve gazete tarafından yasalar halinde kabul edilen bir dizi yasal önlemi ifade eder. Senatör Henry Clay bundan sonra "büyük uzlaşma" olarak anıldı. Yasa, birliği çözmekle tehdit eden kölelikle ilgili olağanüstü sorunların yarattığı gerginliği azaltmak amacıyla çıkarıldı.
Uzlaşmaya Giden Yollar
Kriz, Kaliforniya'nın 3 Aralık 1849'da sendikaya serbest devlet olarak kabul edilmesini talep ettiğinde başladı. Kaliforniya ayrıca köleliği yasaklayan bir anayasaya kabul edilmesini istedi. Köleliğin Meksika-Amerikan Savaşı sırasında Meksika tarafından bırakılan alanlara yayılması krizi daha da karmaşıklaştırdı. 1848'de Zachary Taylor sendika başkanı seçildi. Taylor, Kaliforniya'nın kabulünü onayladı ve ilk yıllık mesajında, gerilime yol açan kölelik gibi konuların mahkemelere bırakılması gerektiğini belirtti. Krize yasama çözümüne karşı çıktı ve böylece Kentucky Senatörünün tasarıyı zorlamasını engelledi. 1820 yılında, senatör, Missouri’nin 1820’de Missouri’nin Uzlaşma’sı olarak bilinen durumdaki kölelik karşıtı bir devlet olarak kabul edilmesine izin veren yasaları başarıyla önerdi. Taylor, on altı ay sonra, Taylor öldü ve Millard Fillmore tarafından başarıldı. Öncülünün aksine, Fillmore, senatördeki bilgeliği gördü ve itmeye devam etmesi için onu teşvik etti.
Önerilen Yasalar
Clay, kölelik yanlısı ve kölelik karşıtı devletler arasında bir denge kurmayı umuyordu. Planı beş bölümden oluşuyordu. İlk olarak, Kaliforniya, Senato'da bir dengesizliğe yol açan bir karar olarak özgür bir devlet olarak kabul edilecekti. İkincisi, 10 milyon dolarlık Texas’ın borcunun federal hükümet tarafından, Güneybatı’daki topraklarından vazgeçmesi durumunda, hükümet üstlenilecek. Üçüncüsü, Teksas tarafından ele geçirilen alanlar daha sonra New Mexico ve Utah eyaleti oldu. Her iki devlet de köleliği kabul edip etmeme konusunda kendi yollarını seçmeye bırakıldı. Dördüncüsü, Columbia Bölgesi, Slave ticaretini kaldırmıştı, ancak kölelik tek başına devam etti. Sonunda, Kaçak Köle Yasası değiştirildi ve federal hükümet kaçak köleleri eyalet hükümetlerinden ele alma görevini üstlendi.
Sonrası
Etkili senatörler Daniel Webster ve Stephen A. Douglas 9 Eylül 1850'de çıkarılan faturaları desteklediler. Yasalar tüm ilgili taraflarca kabul edildi ve güney on yıl için ertelendi. Uzlaşma, Amerikalılara içten bir rahatlama getirdi ve Başkan Fillmore buna “son bir çözüm” olarak bahsetti. Kaliforniya kölelik karşıtı bir devlet olarak kabul edilmesine rağmen, temsilcileri kölelik yanlısıydı. Utah ve New Mexico da köle yasaları çıkardılar. Kapıları köleliğin devletlere yayılması için geniş açık bıraktılar, uzlaşma acil krizi çözmesine rağmen, gelecekteki anlaşmazlığın tohumlarını ekti, benzer bir durum Kansas’ın 1854’te kabulü sırasında meydana geldi, ancak Kaliforniya’nın aksine devlette kölelik yanlısı ve kölelik karşıtı savunucuları birbirlerine karşı silah aldılar.