İmparatorluklara boşuna imparatorluk denildi. 1. Afet’ten ‘3. Afet’ten hemen önceye kadar binlerce yıldır varlığını sürdüren Kadra imparatorluğu, Ferata dünyasının tüm gücünün toplandığı yer denebilir.
Özellikle imparator için yaptırılan kale, ‘Pajin Meccadira’ imparatorluğun tarihinin ve gücünün simgesinden farksızdı.
Yıllar boyunca pek çok büyücü güçlerini birleştirerek kale üzerinde sayısız koruyucu oluşum kurmakla kalmadı, aynı zamanda absürd güce ve imparatorluğa mutlak sadakate sahip süper insanlar da bir araya akın etti.
İmparatorluk korumalarından bahsetmiyorum bile, imparatorluk sarayını koruyan bir şövalye tarikatı ve imparatorluk ailesini koruma görevini üstlenen bir şövalye tarikatı vardı. Dünya’ya gönderilmiş olandan tamamen farklı bir ölçekteydiler.
Ama bir şekilde, diye düşündü Yu Il Han,
“Hey, bu adamlar Dünya’ya gelseler bile benim tarafımdan mahvolurlar, neden o zayıf çöpü gönderiyorlar?”
[Yani sonunda biraz kibirli olmaya başladın.] (Liera)
Liera gülerek cevap verdi. Ancak konuştuktan sonra başını Il Han’ın kucağından kaldırdı ve etrafına bakındığında tekrar içine kapandı ve sözlerini geri aldı.
[Belki kibir değildir…] (Liera)
Yanan bir kale ve yalnızca 3. sınıf varlıklardan oluşan imparatorluk koruyucu şövalye düzeninin birçok ölü üyesi. Hepsinin de tek bir kırbaç darbesiyle işi bitti! Yine de hemen Il Han’ın envanterine çekildiler. Uzaktan toplama tekniği şimdi bile gelişiyordu.
“Kibir tabu. Kendimi öznel olarak değerlendirdiğim anın sonu olacak. Öyle sandığın zaman aslında olmadığını fark etmenin dehşeti…”
[Noooooo, stahp!] (Liera)
“Evet, evet. Aslında ben yalnızım, bu yüzden bu konuda da bir deneyimim yok. Sadece daha sonra potansiyel olarak utancım olabilecek şeyi simüle ediyorum ve buna dikkat ediyorum.”
Ancak, görünüşe göre Liera bir deneyim yaşamış. Il Han ileri doğru yürürken keder içinde saçını çekerken onu nazikçe okşadı.
Bu sırada yangın yayılmaya devam etti. Kalenin birçok yerine uygulanan pahalı dekoratif zırhlar, vazolar, tablolar, çömlekler ve hatta çeşitli koruma büyüleri yakılıyordu. Bu ancak büyü gücü ve insan kanının bir araya toplanması olan kan alevinin Blaze’in yardımıyla yeniden doğması sayesinde mümkün oldu.
Tabii ki Il Han etrafta koşuşturan herhangi bir şövalye bulduğunda, boyunlarını kırmadan veya kırmadan önce onlara dikkatlice yaklaştı. Kırbaç, hızına rağmen sessiz kaldığından, gizlenmek için kullanılabilecek en iyi silahtı.
[37.346.811 deneyim kazandınız.]
[35.204.485 deneyim kazandınız.]
[Seviye 141 oldunuz. +1 Kuvvet, +1 Çeviklik, +1 Sağlık, +2 Büyü.]
İyi deneyim kaynakları sayesinde, şimdi bir kez bile seviye atladı. Öte yandan, kollarının artık daha fazla güce sahip olmasına sevinirken, biraz kafası karışmıştı.
“Ben olsam bu kaosun içinde tek başıma dolaşıp toplanmazdım.”
[Ah evet. İstilacılarının gizlenme becerisinin gelişmiş bir versiyonunu edinmiş olabileceğini düşünen pek fazla insan yok…] (Liera)
Her şeyden önce, Il Han’ın araya girdiğini fark ettiklerinde çok geçti. Eh, tabii ki bu doğaldı, çünkü gönderilen iki 4. sınıfın ortalığı temizleyeceğini düşünüyorlardı.
Sorun, kararlarının ölümcül bir şekilde yanlış olmasıydı.
Ancak kalenin dörtte biri alevler içindeyken, hükümdarlar 4. sınıf usta ve müritinin başarısız olduğunu fark ettiler ve güçlü şövalye emrini yanan yerlere gönderdiler. Tabii düşmanın nerede olduğunu bilmedikleri için şövalye düzenini birçok tümene ve takıma ayırdılar.
“Kahk!”
“Kuhuk!”
[42.101.439 deneyim kazandınız.]
[51.001.396 deneyim kazandınız.]
Ve hepsi, Il Han tarafından bölüm bölüm yok ediliyordu.
“Güzel, birçoğu da 170’lerinde. Belki bir kez daha seviye atlamak sadece bir rüya değildir.”
Yaklaşık 2000 kişi daha öldürdükten sonra seviye atlayacağını hesaplayan Il Han’ın bedeni güçle doldu. Bu sırada aklına bir şey takıldı. Doğruca içinde bulunduğu koridora doğru koşan 4. sınıf bir aura!
“Ah, bu adam ikisinden genç olanı.”
[Doğrudan buraya geliyor! Az önce öldürdüğün şövalyelerde bir sinyal cihazı olduğundan eminim!] (Liera)
Il Han’ı hedef alan bir alarm olsaydı, onu gizlemek zaten işe yaramazdı, bu yüzden olası cevap, ölümleri üzerine sinyaller gönderecek olan sinyal cihazıydı! Yu Il Han yumruğunu sıktı.
“Doğrudan buraya geliyor! Anladım!”
Yu Il Han oraya oturdu ve buraya düz bir yoldan gelen bir insan olursa kesinlikle harekete geçecek bir kara mayını yerleştirdi. Pek çok 3. sınıf büyü taşıyla yaptığı özel boyutlu bir mayın. Üstelik Il Han’ın gizlenmesinden etkilendiler ve hissedilmediler!
Kötü bir şey varsa, o da mayın patlamasının, mızrak yağmuru gibi Yu Il Han’ın saldırısı olarak görülmemesiydi, yani birisi buna yakalansa bile Il Han’ın gizlenmesi eskimeyecekti!
[Beyniniz nasıl bu kadar kötü şekillerde bu kadar iyi çalışabiliyor…?] (Liera)
“O burada. Eğer bu patlarsa tüm koridor havaya uçar, bu yüzden dikkatli olun.”
Ama sonra, buradan çıkmak için, mayın artık gizlenmenin etkilerini alamayacaktı ve adamı yalnızca mayınla öldüremeyeceği için, ek bir pusu da kurmak zorunda kaldı. Yani, Il Han’ın geldiği en iyi otomatik kontrol kalkanı Aegis oldu!
Toplamda 5 kalkandan oluşan Aegis, yayarak geniş bir alanı kapatabilen, aynı zamanda tek bir yerde toplayarak kalın bir kalkan da olabilen bir kalkandı. Gerçekten ilahi bir kalkana uygun.
“Ah, bu ilginç.”
Viiiin.
Yu Il Han mana enjekte ettiği anda Aegis, Il Han’ın önünde yan yana dizildi. Onları kontrol etmek envanterinin uzaktan toplanmasından daha kolaydı ve Il Han onları kontrol ederek kendisini ve Liera’yı koruyabilirdi.
“Sinyal buradandı!”
Bitirdiği anda adam içeri koştu. Il Han, kasıtlı olarak bazı şövalye cesetlerini mayınların yanında bıraktığı için adam aniden gözlerini açtı ve doğruca ona doğru koştu.
[Çok kötü.] (Liera)
“Preha, Icoro! Nasıl…! Kuuuuhk, SEN MOTHAFUCKAAAGGGGGGGGGGGGGHHHH”
Bbbbbbbbbbbbbooooooooooooooooooooom!
[Kritik vuruş!]
Mayın patladı. Şövalyelerin cesetlerinden bahsetmiyorum bile, patlama anında adamın giydiği miğferi ve zırhı eritti ve orada durmadı ve onu, göğsünde ve boynunda kemikler görülebilecek kadar ağır şekilde yaraladı!
“Kha, Kyahak!?”
Adam bir an durumu anlayamamış ve garip sesler çıkarmış.
Şaşırmadım. Bu kadar büyük bir patlama olsaydı, mana olmamasının imkanı yoktu ama 4. sınıf olmakla duyuları artan adam bile bunu fark etmemişti ve bu da demek oluyor ki çok fazla olan bir büyücü vardı. ondan daha güçlüydü ama Dünya’da böyle bir büyücünün var olmasına imkan yoktu.
“Cevap bir ölüm tanrısıydı, kolay değil mi?”
[Bunu kim bilebilir ki!] (Liera)
Yu Il Han, Aegis’i uzaklaştırdı ve cevabı söylemeden önce tamamen bozulmamış bir şekilde ortaya çıktı. Ancak adam onu duyamadı.
Hayır, aslında, çökmekte olan yer molozlarıyla birlikte düşerken, herhangi bir şeye odaklanabilmesinin hiçbir yolu yoktu.
“Hop!”
Zeminin çökeceğini bildiği için bir direğe tutunan Il Han kırbacını yere düşen adamın boynuna doğru savurdu.
Kırbaç, adamın boynunu kesmeyi başarmadan önce kan aleviyle onlarca metre uzanıyor gibiydi. Bununla da bitmedi ve alevler vücuda sıçrayarak her şeyi yaktı.
Il Han için, koşan bir düşmanı kaybedeceği ve bu yüzden hüsrana uğrayacağı bir durum asla olmayacaktı.
Çıkmazları kontrol etmek, cesedi yakmak, uçurumun dibine inmek ve hatta her savaştan sonra öbür dünyayı aramak gerektiğini düşündü. Henüz biriyle tanışmamış olmasına rağmen, ya düşman Il Han’ın öldürdüğü birinin vücudunu kullanıp içinden güçlü bir canavar yaratabilecek bir büyücüye sahipse? Hayal kırıklığına uğrayarak ölecekti!
“Kya, şu deneyime bak.”
[IlHan, hem sağ hem de sol duvarda devasa delikler var.] (Liera)
“Acil durum katliamı mayın yapmak için buna pek çok 3. sınıf büyü taşı döktüm. Bu doğal. Aslında, kalenin dayanmasına oldukça şaşırdım.”
[Bir ‘acil durumda’ ‘katliam’ yapma ihtiyacı hissettiğiniz için kendinizi iyi hissediyor olmalısınız.] (Liera)
Mayının patlaması büyük etkiler yarattı.
Belki de şövalye ve zırhı yukarı doğru olan tüm şoku aldığından, tavan mucizevi bir şekilde çökmedi, bunun yerine sadece zemin değil, her iki taraftaki duvarlar anında yok oldu. İmparatorluk sarayının sayısız yıl boyunca ayakta kalan bir kısmı, şu anda anında yerle bir oldu!
Kalenin dışından yangını söndürmeye çalışan askerler çeneleri açık bir şekilde patlamanın olduğu koridora doğru bakıyorlardı ve karşı taraf da pek farklı değildi. Yakında, bu üstlere doğru rapor edilecek ve burası yakında turistik bir cazibe merkezi haline gelecekti. Ancak zemin olmadığı için pek kimse giremezdi.
Mümkünse başka bir tuzak kazmak ve düşmanları katletmek istiyordu ama kazacak bir şey olmadığı için bu planı işe yaramadı. Yu Il Han, Aegis’in kalkanlarından birini çağırdı ve ondan başka bir koridora doğru sıçradı.
Kollarında az önce öldürdüğü şövalyenin başı vardı. Kan alevi kullanarak vücudu yakarken bile kafa hala sağlamdı.
[Yine de o kafayla ne yapacaksın?] (Liera)
“Elbette aggro çekerek. Bunu bir yere atalım ve hemen yanına bir mayın koyalım. Eminim buna basacak bir salak vardır.”
[…] (Lira)
Kötü, çok kötü. Bu insan mıydı?
Liera, Il Han’ın ebedi müttefiki ne kadar olursa olsun, bu planın başarısız olmasının daha iyi olduğunu düşündü ama ne yazık ki Il Han’ın planı muhteşem bir şekilde başarılı olmuştu.
“Khaaaaaaaa! Festooooooooooo!”
Şövalyelerin tanık ifadelerinden öğrencinin öldüğünden emin olan usta, kafasını görünce heyecanlandı ve düz bir çizgide koşarak mayınları muhteşem bir şekilde çalıştırdı.
“Kuhuk!?”
Ancak o anda dokunaklı bir sahne oynandı. Mayın patladığını fark eden usta, anında kafayı kucaklayıp korumak için çömelip daha fazla hasara neden oldu!
Aslında, Il Han zaten öğrencinin kafasına bir mayın yerleştirdiğinden beri bunların hepsi işe yaramazdı!
Hem içeriden hem de dışarıdan şoka giren usta, müridi için aptalca sevgisi yüzünden ölümcül bir yara aldı. Yüzü neredeyse tamamen yanmıştı, görme yeteneği gitmişti ve kalbi neredeyse görülebiliyordu.
Sadece bu da değil, omurgası arkada görülebiliyordu. 1
“Vay canına, insanlar da insan. Daha yüksek bir seviyede bile canavarlardan daha zayıflar.”
Şaşırtıcı olan, sakatlığına rağmen hala iki bacağıyla ayakta durmasıydı. Müritinin kafasının tamamen yok olduğunu ve geride hiç toz bırakmadığını gören usta çaresizlik içinde bağırdı.
“Khak! SENİ LANET, HALA HUMAAAAAAAAN MISIN!”
“Ahah, yani insan olduğun için Dünya’daki insanların derisini yüzdün mü?”
Yu Il Han, saçma sapan konuşan orta yaşlı adama kırbacıyla şiddetle saldırdı. Zamanı olsaydı onu bu kadar kolay öldürmezdi, çok yazık!
Sessiz öfkesini azgın bir dalgaya dönüştüren kırbaç, bir kılıçtan daha keskin bir keskinlikle ve saçma bir hızla boynu tamamen kesti. Yu Il Han parçalanmış bedeni yaktı ve kafasını aldı.
[11.493.018.347 deneyim kazandınız.]
“Vay!”
Tekrar onayladı ama doğruydu. Az önce yaklaşık 11 buçuk milyar deneyim kazanmıştı! Öldürdüğü adam ne kadar yüksek seviyede olursa olsun, hala 250’yi geçmemişti!
Liera böbürlenerek konuştu.
[Görmek? O oldukça harika bir insandı. Deneyim miktarı kanıttır!] (Liera)
“Karrows bile 242. seviyede olmasına rağmen bunun sadece üçte birini verdi…”
Yani verilen deneyim miktarı seviyeye göre katlanarak artıyor gibi görünüyor, diye haykırdı Il Han.
Ancak buna rağmen hala seviye atlayamamış olması daha şaşırtıcıydı.
“Seviye 141, seviye 250’yi öldürdükten sonra bile seviye atlayamaz… Bu dünya çok berbat.”
[140. seviyenin üzerinde olmana rağmen günde iki kez seviye atlamaya çalışan tuhaf olan sensin…] (Liera)
Yu Il Han orta yaşlı adamın kafasını aldı ve bir sonraki noktaya doğru ilerledi. Ancak o sırada Il Han’ın retinasında kısa, yeşil bir metin belirdi.
[Kırbaç ustalığını ve Kılıç ustalığını kaynaştırmak mümkün hale geldi!]
[1000 3. sınıf büyü taşı ve 1 4. sınıf büyü taşı kullanarak becerileri birleştirmek mümkündür. İlerlemek?]
“…vay.”
Görünüşe göre Il Han’ın öfke saldırısı Akaşik Kayda dokunmuştu.
Daha önce kılıcın gücünü mızrağa aktarmaya çalıştığı gibi, bu etki kamçıya da taşınmıştı! Bir şekilde bir silahın füzyon evrimine sahip oldu!
“Hayır, bunu yapmıyorum.”
Tabii ki Il Han anında reddetti. Kılıç ustalığını ve Kırbaç ustalığını füzyon evrimi materyalleri olarak kullansaydı, onları başka bir füzyon evriminde tekrar kullanamazdı. Yu Il Han’ın hedefi Büyük Kozmosu parçalayan Mızraktı.
“Kırbacın gücünü mızrağa aşılamam gerekiyor ama neden yani… Oooh? Sanırım alıştım.”
Yu Il Han kamçının özgür ve kontrolsüz özelliğinin kılıcın keskinliğinin yanı sıra mızrağa nüfuz ettiğini hissetti. Tabii ki, gelişmiş beceriler hiçbir şeyden doğmadı!
[Spiera bunu öğrenirse bayılır.] (Liera)
“Her neyse. Pekala, hadi gidelim. Hâlâ yok edecek ve öldürecek çok şeyim var.”
[Evet.] (Liera)
***
Bu arada bahsettikleri kişi, yani Spiera, hayatının anını yaşıyordu.
İlk başta, birkaç saat sonra mızrağını kaldırmadan önce sadece geçidi izliyordu.
Bekleyişindeki en iyi fırsat buydu ama kendisi bundan pek hoşlanmadı.
[Fuuu.] (Spiera)
İfadesi acı görünüyordu. Şu andan itibaren yapmak üzere olduğu şeyden gerçekten hoşlanmamıştı.
[Üzgünüm.] (Spiera)
Sessizce mırıldandı. Bu özür kimin içindi? Sözleri kimseye ulaşmadı ve suya dağıldı.
Ancak bir an sonra fırlattığı mızrak hedefini yarıya indirmeyi başardı!
…
[Kahak!]
Kapıya yaklaşan melek ikiye bölündü. İsim, Lupeta. Elbette bu meleğin Il Han’la hiçbir ilgisi yoktu.
Hiçbir şekilde!
[N-nasıl…? ….işaret yoktu…..] (Lupeta)
Daha yüksek varoluşlar kesinlikle şaşırtıcıydı. Yarıya indirilmiş olmasına rağmen hala direniyor muydu?
Ancak, bu boş zaman çok uzun sürmeyecekti. “Gizlenmek için pusu” kullanmaktan rahatsız olan Spiera, kibarca açıkladı.
[İnsanların meleklerin gücünü nasıl ödünç alabileceği gibi, biz de yüklenicilerimizin gücünü ödünç alabiliriz. Ancak pusu kurmak benim ilgi alanım değil. Lupeta, bir hain olmasaydın, ortaya çıkar ve seninle düpedüz dövüşürdüm.] (Spiera)
[Ne, sen …!] (Lupeta)
Tabii ki, o meleğin sınırı buydu. Beyaz ve kül rengi kana dönüştü ve Spiera mızrağını geri almadan önce içini çekti.
[Sanki Il Han’ın Ferata’nın yanına gideceğini tahmin etmişler gibi. Lütfen olmadığını söyle.] (Spiera)
Ne kadar pervasız olurlarsa olsunlar, Il Han’ı koca bir dünyayla asla tuzağa düşürmezlerdi.
Ancak, belki de ondan bazı beklentileri vardı. Etkisini de göstermedi mi? Yu Il Han, Terk Edilmiş Dünyalar ile tekrarlanan bağlantıya şüpheyle baktı ve kapıyı kapatmakla yetinmeyerek kapıya bile girdi.
“Yani düşman, Il Han’ın titiz kişiliğini hesaba katan birisine sahip mi?” Yine de dikkate alınmadığım anlaşılıyor.’
Bu doğaldı. Eylemlerinden kimseye bahsetmedi. Bu sayede onlara bir darbe indirmeyi başarabilirdi.
[Daha da endişe verici olan şu ki…] (Spiera)
Başını kaldırmadan önce mırıldandı.
Onun düşündüğü şey, Il Han’ın şu anda bulunduğu Ferata değil, Il Han’ın astlarının yola çıktığı New York savaş alanıydı.
“Hain, buraya geldiğinde Il Han’ın savaş alanında görünmediğini biliyor olmalı.”
Bunu başından beri beklemesine rağmen ortada tek bir hain yoktu. Üstelik o savaş alanında birden fazla kişi bulunuyordu.
“Kaç kişinin daha öleceği umrumda olmasa da…”
Savaş alanında Il Han’ın akrabası olan birçok kişi vardı. Flemir ve Ericia’dan bahsetmiyorum bile, Il Han onları umursamıyormuş gibi görünse de baktığı elfler ve çok değer verdiği oğlu Yumir vardı!
[…Mir’imize el koyarlarsa hepsini öldürürüm.] (Spiera)
Spiera da Mir’den oldukça hoşlanmıştı!