Analog sinyal sürekli ise, o zaman dijital sinyal belirli bir minimum değerin katları olan ayrık (büyüklük ve zamanla açıkça ayrılmış) değerler dizisi olan bir sinyaldir. Modern dünyada, bilgi aktarımı sırasında en çok kullanılan ikili akışlardır (bilgi dizileri “0” ve “1”), bu formatın sekansları kolayca ikili kodlarda kodlanabilir ve derhal elektronik olarak kullanılabilir. Dijital bir sinyali analog bir kanaldan (radyo veya elektrik) iletmek için dönüştürülür, yani modüle edilir ve alındıklarında geri demodüle edilirler.
Dijital Sinyal ve Uzaktan Kumanda Yönetimi Nedir?
Dijital bir sinyalin, tekrarlayıcıda tam olarak yenilenmesini sağlayan önemli bir özelliği vardır. Ve iletişim sisteminde iletilen dijital sinyal gürültülü olduğunda, tekrarlayıcıda belirli bir sinyal-gürültü oranına geri yüklenebilir. Yani, sinyal hafif bir parazitle geldiyse, dijital forma dönüştürülür ve tekrarlayıcıda tekrar tamamen oluşturulur. Bu şekilde geri yüklenir. Ancak, bozulma ile sinyal analog geldiyse, üst üste binmiş gürültü ile birlikte güçlendirilmesi gerekir.
Ayrıca, eğer gelen dijital sinyal, örneğin; dik bir kayanın etkisiyle, güçlü bir ses ile alındığında, parçalar tamamen kaybolacağından, tamamen geri yüklemek imkansız olacaktır. Güçlü parazit olsa bile, bir analog sinyal, zor olsa da, bir miktar bilgi elde etmek mümkün olduğunda, kabul edilebilir bir forma geri getirilebilir. AMPS ve NMT formatının analog hücresel iletişimi, GSM ve CDMA formatlarının dijital hücresel iletişimi ile karşılaştırıldığında, etkileşimli bir konuşma yürütmenize olanak sağlarken, dijital iletişimde girişim olduğunda bu başarılı olamayacaktır, çünkü, tüm parçalar konuşmanın dışına düşecektir.
Sinyaller Hakkında Bilgiler
Bu tür sorunlara karşı korunmak için, dijital sinyal genellikle rejeneratörleri hat aralarına dahil ederek, eğer yeterince uzunsa veya baz istasyondan cep telefonuna olan mesafeyi azalttığında yeniden üretilir. Çünkü, baz istasyonlarını yere daha sık yerleştirirler. Dijital sistemlerdeki dijital bilgileri kontrol etmek ve geri yüklemek için kullanılan algoritmalar, dijital bilgi iletiminin güvenilirliğini artırır.
Dolayısıyla, yukarıda belirtildiği gibi, iletimi sırasında dijital bir sinyalin en önemli özelliği, yayılma ve girişim veren bir ortamdan geçtikten sonra darbe dizisinin geri yüklenebilmesidir. Ortam bir kablo veya kablosuz alan olabilir. Rejeneratörler, hat boyunca birbirlerinden belirli bir mesafeye yerleştirilir. Kabloları ve rejeneratörleri olan arazilere yeniden üretim arazileri denir. Yenileme, alınan darbelerin şeklini düzeltir, aralarındaki zaman aralıklarını (kronikler) geri yükler ve pratik olarak tekrar puls dizisini yeniden üretir.
Önceki rejeneratörün çıkışından bir dizi pozitif, negatif impuls ve boşluk alındığını varsayalım. Ardından, bir sonraki rejeneratörün girişindeki darbeler, örneğin; kabloyla veya harici elektromanyetik etkilerden iletildikten sonra bozulmalara neden olur. Düzeltici amplifikatör, atımların şeklini düzeltir, genliklerini, bir sonraki bloğun bir atım olup olmadığını anlamasını mümkün kılacak şekilde arttırır ve mevcut anda geri alıp almayacağına karar verir. Daha sonra, aynı anda gerçekleştirilen zamanlama ve rejenerasyonun çalışmasıdır.
Ayrıca, rejenerasyon sadece rejeneratörün çözülme noktasında gelen darbenin genliğinin toplamı ve girişim, rejeneratörün çözeltisinin eşik seviyesini aştığında ve çözelti sırasındaki zamanlama sinyali doğru genlik ve polariteye sahip olduğunda mümkündür. Zamanlama sinyali, sinyal-gürültü oranının maksimum değerini yansıtan, düzeltilmiş pulsların zamandan ayrıklaştırılmasını sağlar ve ayrıca sekanstaki pulsların doğru şekilde düzenlenmesini de gerçekleştirir. İdeal olarak, rejeneratörün çıkışında, iletişim hattının bir önceki bölümünden iletilen darbe dizisinin tam bir kopyası olacak olan bir yeniden üretilen dizi elde edilecektir.
Gerçekte, geri yüklenen dizi orijinalden farklı olabilir. Ancak girişte büyük genlik enterferansı meydana gelirse, hatalar görülebilir, kodu çözülmüş analog sinyalde ses gibi görünür ve darbeler arasındaki aralıklarla ilgili hatalar çıkıştaki nispi konumlarında faz dalgalanmalarına neden olabilir.