Yaygın bilimsel görüşe göre Büyük Patlama yaşandığından beri evren genişlemeye devam ediyor. Bu görüş, yaklaşık yüz yıldır insanların kabul ettiği bir gerçek. Bir kozmolog ise bunun doğru olmadığını, evrenin genişlemediğini iddia etti.
University of Germany’den teorik fizikçi Cristof Wetterich’in iddiasına göre evren aslında genişlemiyor, her şeyin kütlesi artıyor. Araştırmacıya göre bu yorum, Büyük Patlama’ya neden olan "tekillik" olayının nasıl oluştuğunun anlaşılmasını sağlayabilir.
Astronomlar uzaydaki bir cismin Dünya’ya yaklaştığını veya Dünya’dan uzaklaştığını o cismin atomları tarafından soğurulan ya da yansıtılan ışığın renginden, dalga boyundan veya frekansından anlayabiliyorlar. Eğer cisim bizden uzaklaşıyorsa, o cisimden gelen ışığın dalga boyu artıyor ve daha kızıl görünmeye başlıyor.
Buna "kızıla kayma" deniliyor. Aslında bu etkiyi yanınızdan geçen bir ambulansın siren sesinin sizden uzaklaşırken değişmesine benzetebilirsiniz. Ses daha az bir frekansta duyulduğu için sesi size farklı gelir. Fizikte buna ‘Doppler Etkisi’ denilir.
1920’li yıllarda astronom Georges Lemaître and Edwin Hubble, gözlemledikleri galaksilerin bazılarından gelen ışığın daha kızıl olduğunu fark ettiler, bu kızıllık o galaksilerin daha uzakta olması gerektiği anlamına geliyordu. Buradan da evrenin sürekli genişlediği çıkarımını yapmışlardı.
Wetterich’in teorisinde, atomlardan yayılan ışığın karakteristiğinin atomun kütlesine de bağlı olduğu belirtiliyor:
Eğer bir atomun kütlesi artıyorsa, yaydığı fotonların daha enerjik hale gelmesi gerekiyor. Yüksek enerji seviyeleri de yüksek frekanslara neden olduğu için, yayılım ve emilim frekanslarının spektrumun mavi kısmına doğru kayması gerekiyor. Tam tersi, eğer cismin parlaklığı artıyorsa, yani kütlesi artıyorsa, frekans daha çok kızıla kayıyor demektir.
Işık hızı sonsuz olduğu için, uzak galaksilere baktığımızda sürekli ışık yaydıklarını görüyoruz. Eğer bir kereliğine tüm galaksilerin kütleleri küçülseydi, ve sonra aniden artsaydı, eski galaksilerden yayılan ışığın frekanslarının yine kızıla kayması gerekiyordu. Yine ışığın ne kadar kızıla kaydığına bakarak, o galaksinin dünyadan ne kadar uzakta olduğunu anlayabilirdik.
Aslında fikir tatmin edici fakat tek sorun asla test edilemeyecek olması. Çünkü kütle boyutsal bir nicelik ve başka bir şeye bağlı olmadan ölçülemiyor. Ama yine de bu yaklaşım kullanılarak farklı evren modelleri çıkarmak mümkün. Teorilere farklı bakış açıları getirmek bilimin gelişimi adına, evreni daha iyi anlamamız adına iyi olacaktır.