Ay sabah sabah taa 6 yıl öncesinden kalma bir hadise hortladı. İnsanlık için küçük bir hadise, onu da baştan söyliyeyim de sonradan şey olmasın.
Sabahları spora gitmeden önce gazete filan okuyorum, feysbuklara bakıyorum. Dino Merlin Bey fotoğraf eklemiş, Dubai konseri için şehre varmış:
Aaaa bir baktım Dino Bey'in arkasında Okuyan Genç Emir var! 2012'de Sotheby's Müzayede Evi'nde satışa çıktı, ben üzüntüden kafayı yedim. Buralara ağladım "Dubai'ye gidecek bu, bir daha asla kimse göremeyecek," diye.
Önce Liverpool'daki Walker Art Gallery'de sergilenen resim sandım, şans eseri görmüşlüğüm var o resmi. Email atıp "Neden satıyorsunuz Osman Hamdi Bey'i alçaklar!?" diye haykırdım, onlardan gelen cevap üzerine anladım ki Osman Hamdi Bey iki adet yapmış zamanında. Liverpool'daki genç emirin elbisesi sarı, satışa çıkan yeşil. Walker Art Gallery, "Tüm resimlerimiz halka açıktır ve asla satılık değildir," diye manifesto gibi cevap yazdı.
Sonra Pera Müzesi'ne, Kültür Bakanlığı'na filan yazdım; "GÖZ GÖRE GÖRE GİDİYOR OSMAN HAMDİ BEY!!" diye. Teşekkür ettiler bana eksik olmasınlar. Müzayede gerçekleşti, resim satıldı. Fakat ben bir türlü kim aldı, kaça aldı bilgisine ulaşamadım. Sonra da unuttum Okuyan Genç Emir'i.
Louvre almış. Ve Abu Dhabi'de açtıkları müzeye koymuş. Ülkeyi tutturmuşum, şehri tutturamamışım 6 sene önce ağlarken ama zengin birinin özel koleksiyonuna değil de bir müzeye girmesine sevindim. İsterdim ki memlekette kalsın, devlet müzesinde sergilensin. Olmadı. Niye Birleşik Arap Emirlikleri'ne şube açtı anlamıyorum ama gene de Louvre Louvre'dur. Müze müzedir diye kendimi avutuyorum.
Neyse işte sabahın köründe böyle heyecanlar yaşadım. Bir saat sonra Skype üzerinden simultane tercüme yapmam gerekiyor, kağıt-kalem hazırlayayım, duş alayım. Ya gerçekten bu aile içi tercümanlık işleriyle sömürülüyorum bence ben.