Jason Goodwin: 'Orada hiçbir şey yoktu. Sergei'nin e-postaları St Petersburg'dan gelen orijinal mesaj, teşekkür e-postası. Hepsi gitti.'
- En iyi hikaye
Köşe yazarı Jason Goodwin, Dorset'teki Ruslarla kendi fırçasının ürpertici bir hikayesini anlatıyor.
Dorset'teki Ruslar periler gibidir - onları bir aydan diğerine görmüyoruz. Demir Perde hala duruyormuş gibi.
En son aktif Rus Rusları bu şekilde geldiğinde, St Petersburg'daki bir TV araştırmacısından, uzman olduğum bir konu olan Amerikan dolarının tarihi hakkında bana röportaj yapmak isteyen bir mesaj aldım.
Sergei daha sonra aradı ve kendisini Rus haber kanalı RT için Londra muhabiri olarak tanıttı. Şaşırtıcı bir şekilde, röportajı evde yapmayı önerdi. Onun ve kameramanı için bir günlük gezi anlamına geleceğini açıkladığımda, sorunun Londra'da ailesiyle birlikte kaldığı için bir sorun olmadığını söyledi ve bir gezi hayal etti. E-posta alışverişi yaptık ve ona yolladım.
Ertesi gün geldi, sadece iki adam büyük bir araba kiraladı. Sergei otuzlu yaşlarının sonlarında, ekili aksanı ve adil, dalgalı saçları olan yakışıklı bir adamdı. Onun tarzı kibar, ama biraz uzaktaydı, benimle görüşmenin onun fikri olmadığını çıkardım.
Annesinden sonra sorduğumda, onu Dorchester'a bıraktığını açıkladı.
'Manzaraları görmek için, ' diye ekledi sürgü.
“Bu yüzden oldukça hızlı bir röportaj, ” diye yuttum.
Aslında, Dorchester'ın pek çok turistik yeri var ve annesi fosillerle veya çirkin evi Max Gate'in halka açık olduğu Thomas Hardy ile ilgilenirse iyi eğlenebilirdi. Mükemmel bir ordu müzesi ve elbette, Avrupa'nın en iyi tepe kalesi olan Maiden Kalesi var - Rus annelerin yapacağı çok şey var.
Yüksek Sokak, Dorchester
Görüşme için oturma odasına gittik. Kate, hazırlanırken onlara kahve ikram etti.
Sergei kibar ve profesyoneldi, ama biraz gergindim, bu yüzden ona annesinin gün için ne planladığını sormayı başaramadım. Örneğin Dorchester rehber kitabında mı?
Röportajı yaptık. Ruslar kahvelerini içtiler ve bisküvileri yediler, paketlendiler ve ayrıldılar. Kate ve ben biraz garip olduğunu kabul ettik ve birkaç gün sonra Sergei'den bir e-posta alıp zamanım için teşekkür edip bir video klip ekleyene kadar unuttum.
Katkım hızlıydı: Birkaç saniye boyunca wampum ve yaban kedisi bankaları hakkında konuştum ve 'Para nedir?' Doların uluslararası finanstaki rolü hakkında daha ilginç şeyleri kesmeden önce. Gösterinin doların önceliği lehine olduğunu sanmıyorum.
Belki de Dorchester çevresinde dolaşan Rus anne hariç herhangi biriyle ilgili en az uğursuz bir şey yoktu, ama Sergei'nin gerçek adını unutmuştum, bu yüzden şimdi bulmak için bilgisayarıma geri döndüm.
Orada hiçbir şey yoktu. Sergei'nin Twitter'daki orijinal mesajı, Sergei'nin toplantıyı düzenleyen e-postaları, video ile teşekkür e-postası mı? Hepsi gitti.
Videonun yalnızca bir parçası kaldı, bilgisayarımın elektronik kalbine gömüldü ve oynatmaya bastığımda videoya hayat veriyor, sonra çöküyor.
Kazayı Apple'a bildirmek isteyip istemediğimi soran bir uyarı açılır. Hayır diyorum.
Bir peri yüzüğüne uykuya dalmış, peri topunda oynamaya alınan ve uyanan, titreyerek ve kafası karışmış, yeni bir melodinin notaları dışında hiçbir şey göstermeyen uyanıklardan biri gibi hissediyorum.