IMDB : 8.4
Yön : Christopher Nolan
Baştan sona her saniyesi büyük bir dikkat, büyük bir merak ve büyük bir heyecan ile izlenen “Prestij”. Gizemli bir dış mekanda yüzlerce şapka görüntüsünün arkasına yerleştirilmiş “dikkatli bakıyor musunuz?” cümlesinden oluşturulan bir ilk sahne. Sonrasında arkada konuşan bir ses, her sihirbazlık gösterisinin üç bölümden oluşması gerektiğini söylerken, görüntüler ile bir gösterinin içerisinde buluyorsunuz kendinizi.
İlk bölüm “vaat”. Sıradan bir şey gösterilir. Olağan bir şey.
İkinci bölüm “dönüştürme”. Olağan bir şeyi olağan üstü bir şeye dönüştürmek. Nefesleri kesmek. Akılda soru bırakmak.
Ama bitmez diyor arkadaki ses. Yok etmek önemli değildir,geri getirmek gerekir. İşte o da üçüncü bölümdür : “prestij”.
Ve görüntüler bir mahkeme salonuna dönüşüyor. Cinayet ile yargılanan bir sanık. Ses devam ediyor. “Dikkatli bakıyor musunuz? Hayır. Çünkü sırrı bilmek değil, kandırılmak istiyorsunuz”.
Film beş dakika içerisinde izleyenleri kendisine çekiyor. Mahkeme salonu merak uyandırıyor. Neden sorusunu soruyor ve cevabını bulmak için dikkatli bakmanız gerektiğini anlıyorsunuz.
Merak ile dolu şölen farklı zamanlardaki kesitler ile devam ediyor. Her sahnedeki zamanı kestirebilmek için bir müddet beklemeniz gerekiyor.
Nefes dahi almadan, iki sihirbazın rekabetini izliyorsunuz. Birbirlerinin sırrını çalmak için, büyük bir hırs ve o hırsla oluşturulmuş entrikalar filmi sarıyor. Son ana kadar, son saniyeye kadar heyecanı kaybetmeden; dikkatli bakmak için izliyorsunuz.
Ve filmin en güzel tarafı : Sonuna geldiğinde dikkatli izlemediğinizi anlıyorsunuz.