ilahiyat , felsefi yönelimli disiplin kökenleri ve biçimi nedeniyle geleneksel olarak sınırlandırılan dini spekülasyon ve özür dileme Hristiyanlık ama bu da olabilir kapsamak , temaları nedeniyle, özellikle de dahil olmak üzere diğer dinler İslâm ve Yahudilik. Teolojinin temaları arasında Tanrı, insanlık, dünya, kurtuluş ve eskatoloji (son zamanların incelenmesi) bulunur.
Disiplinin konusu bir dizi başka makalede ele alınmaktadır. İlahi veya kutsal olanın sistematik yorumlarının bir incelemesi için, görmek bilinemezcilik; ateizm; deizm; dualizm; monoteizm; doğa ibadeti; panteizm ; çoktanrıcılık; teizm; ve totemizm. Belirli dinlerdeki büyük teolojik kaygıların bir araştırması için, görmek doktrin ve dogma . Yahudi-Hıristiyan teolojisinin tedavisi için bağlam geleneğin diğer yönleri, görmek İncil literatürü; Hristiyanlık ; Doğu Ortodoksluğu ; Yahudilik ; Protestanlık; ve Roma Katolikliği . İslam teolojisinin bir tedavisi için, görmek İslâm .
fotosentez süreci bir
Bir bilim olarak tüm dinlerde geçerli olan ve dolayısıyla tarafsız olan teoloji kavramının damıtılması ve belirlenmesi zordur. Sorun şu ki, teoloji bir kavram olarak kökenlerini eski Yunan geleneğine dayandırırken, içerik ve yöntemini yalnızca Hıristiyanlıkta elde etmiştir. Bu nedenle, teoloji, kendine özgü Hıristiyan profili nedeniyle, dar anlamıyla başka herhangi bir dine kolayca aktarılamaz. Bununla birlikte, daha geniş tematik ilgilerinde, bir konu olarak teoloji diğer dinlerle ilgilidir.
Kavramın ilk kez birlikte ortaya çıktığı Yunan filozofu Plato, terimle ilişkilendirilmiştir. ilahiyat polemik bir niyet - öğrencisi Aristoteles'in yaptığı gibi. Platon'a göre teoloji, efsanevi izin verdiği geçici olabilir pedagojik önemi faydalı devlete değil, tüm saldırgan ve müstehcen unsurları siyasi mevzuat yardımıyla Teoloji ve mitolojinin bu özdeşliği, daha sonraki Yunan düşüncesinde de bir gelenek olarak kaldı. Filozofların aksine, ilahiyatçılar (örneğin, 8. yüzyıl-M.Ö.Yunan şairleri Hesiod ve Homeros, Delphi'deki kahinin kült hizmetçileri ve Roma imparatora tapınma kültünün retorikçileri) ilahi olarak gördükleri şeye tanıklık ettiler ve ilan ettiler. Böylece teoloji, tanrıları ilan etmenin, onlara itirafta bulunmanın ve bu itirafı öğretme ve vaaz etme aracı olarak önemli hale geldi. Yunanlıların bu teoloji pratiğinde, daha sonra Hıristiyanlık tarihinde teoloji olarak bilinecek olanın ön-biçimlendirmesi yatar. Tüm çelişkilere ve çelişkilere rağmen nüanslar Bu kavramın çeşitli Hıristiyan itiraflarında ve düşünce okullarında anlaşılmasında ortaya çıkacak olan, resmi bir kriter sabit kalır: teoloji, bir inancın taraftarlarının inanç ifadelerini tutarlı bir şekilde temsil etme, onları inançlarının temeli (veya temelleri) dışında açıklama ve bu tür ifadelere diğer tüm bağlamlar içindeki özel yerlerini atama girişimidir. dünyevi ilişkiler (örneğin, doğa ve tarih) ve manevi süreçler (örneğin, sebep ve mantık).
İşte o zaman, yukarıda belirtilen zorluk belirginleşir. İlk olarak teoloji, inananların inançlarını açıklamaya yönelik manevi veya dini bir girişimidir. Bu anlamda tarafsız değildir ve genel bir dinler tarihinin aksine, kaldırılmış gözlem perspektifinden denenmemiştir. Ima Dini yaklaşımdan türetilen, tüm dinlerin kapsanabileceği varsayımlardan yoksun, resmi ve kayıtsız bir şema sağlamamasıdır. İkinci olarak, teoloji, bu kavramın diğer dinlere dönüştürülmesinin, tam da ortaya çıkış koşulları tarafından tehlikeye atıldığı imasıyla, Yunan ve Hıristiyan geleneklerindeki kökenlerinden etkilenir. Yine de böyle bir dönüşüme kalkışılırsa - ve o zaman ilkel dinlerin bir teolojisinden ve bir din teolojisinden söz edilirse. Budizm Bu alanlarda alışılmamış ve aynı zamanda yetersiz olan teoloji kavramının ancak çok sınırlı bir ölçüde ve çok değiştirilmiş bir biçimde uygulanabilir olduğu bilinmelidir. Bunun nedeni, bazı Doğu dinlerinin ateist niteliklere sahip olmaları ve ateist niteliklere sahip olmalarıdır. teos (tanrı) teoloji. Yine de, Hıristiyanlık veya Yunan dini dışındaki dinlerde teolojiden söz edilirse, ima edilir - resmi olarak analoji yukarıda gözlemlenenlere - diğer dinlerin temsilcilerinin kendilerini anlama biçimlerine.
hıristiyanlıkta haç ne anlama geliyor
Eğer teoloji, inananın inancını anlama biçimini açıklıyorsa - ya da inanç baskın bir nitelik değilse, bir dinin uygulayıcılarının dinini anlama biçimini - bu, iddia etmese bile, normatif olduğunu iddia ettiği anlamına gelir. de olduğu gibi Hinduizm ve Budizm , kesinlikle olma iddiasında doruğa varmak yetkili . Bu dinlerdeki normatif unsur, basitçe ilahi bir öğretmenin otoritesinden veya bir vahiyden (örneğin, bir vizyon veya işitsel vahiy) veya kişinin kendisini bağlı hissettiği başka bir tür manevi karşılaşmadan doğar. dinin akademik çalışma, hangi kapsar aynı zamanda din psikolojisi, din sosyolojisi ve din felsefesi kadar din tarihi ve fenomenolojisi de, tamamen ampirik bir analiz lehine kendisini normatif yönden kurtarmıştır. Bu ampirik moderne tekabül eden yönü, tasarım ancak nesnelleştirilebilir (deneysel olarak doğrulanabilir) varlıklar temelinde işlev görürse uygulanabilir. olarak karakterize edilmesi gereken olay türünün vahiy aşkın Bununla birlikte, hiçbir zaman böyle nesnelleştirilebilir bir varlık olarak anlaşılamaz. Yalnızca olumlu olan ve deneyimden doğan dini yaşam biçimleri nesnelleştirilebilir. Bu tür biçimlerin verildiği her yerde dindar kişi, yorumlanması gereken dinsel fenomenlerin kaynağı olarak alınır. Bu şekilde anlaşıldığında, din incelemesi sekülerleşme sürecinde gerekli bir adımı temsil eder.
Bununla birlikte, teoloji ile dinler tarihinin sadece birbiriyle çeliştiği söylenemez. Çeşitli dinlerin teolojileri -daha iyi bir terim olmadığı için- dini fenomenlerle ve daha ileri dinlerin taraftarları ile ilgilidir. kültürler kendileri -özellikle kültürel karşılıklı bağımlılığın arttığı bir zamanda- kendi dinlerinin yanı sıra başka birçoklarının da olduğu gerçeğini teolojik olarak anlamak ve yorumlamak için kısıtlanmıştır. Bu bağlamda, o zaman, sadece analitik ama aynı zamanda, özellikle belirli ilkel veya yüksek dinlerde bu tür ifadelerle karşılaşılma şekliyle ilgili olarak, dini fenomenlerle ilgili teolojik ifadeler. Bu nedenle, dinler tarihinin nesneleri ile teolojinin nesneleri birbirinden net olarak ayrılamaz. Bunlara yalnızca farklı kategorilerle yaklaşılır ve kriterler . Eğer dinler tarihi tarafsızlığından vazgeçmezse -çünkü böyle bir teslimiyet disiplini ideolojik anlamda antropolojiye indirgeyecektir (örneğin, dinin salt ruhun ya da toplumsal koşulların yansıması olarak anlaşılması)- teoloji dinler tarihini tanıyacaktır. değerli malzeme sağlayan bir bilim olarak ve bilimler evrenindeki bilimlerden biri olarak.