insan özgürlük kazandıkça, yani başlangıçtaki insanlık ve doğayla bütünlükten ayrıldıkça, 'birey' oldukça tek seçeneği kalır; o da sevgi ve üretici çalışma içinde dünyayla bağlantı kurmak ya da özgürlüğünü ve benliğinin bütünlüğünü kıran, yok eden bağlar aracılığıyla bir tür güvenlik aramaktır.Özgürlük Korkusu, Erich Fromm
Bir şeyi öğrenmek gerek,hala çok yoğrulabilir olan aklına şunu yerleştirir: İnsan yalnızlıktan dehşet duyar.Bütün yalnızlık türleri arasında en korkuncu manevi yalnızlıktır. İlk keşişler tanrıyı yaşardı, en kalabalık dünyada, ruhların arasında yaşarlardı.İnsanın ilk düşüncesi, cüzzamlı da olsa, mahkum da olsa günahkar da olsa, yatalak da olsa, şudur:kendine bir kader ortağı bulmak. Hayatın kendisi olan bu gereksinimi doyurmak için bütün gücünü, erkini, hayat enerjisini kullanır. Bu itici güç olmasa, iblis kendine arkadaş bulabilir miydi? bu konuda bir destan yazılabilir,bu da kayıp cennetin girişi olur; çünkü kayıp cennet başkaldırının savunmasından başka bir şey değildir.Özgürlük Korkusu, Erich Fromm (Balzac'ın 'kaşifin acıları kitabından alıntıdır.)
Her toplumda, kültürün bütününün zihniyeti, o toplumda en güçlü olan grupların zihniyeti tarafından belirlenir. Bunun bir nedeni, bu grupların eğitim sistemini, okulları, kiliseyi, basını, tiyatroyu denetleme gücüne sahip olmaları, böylece bütün topluma kendi görüşlerini benimsetebilmeleridir.Özgürlük Korkusu, Erich Fromm (Sayfa 104 - Doruk Yayınevi)
Ayrıca bu güçlü grupların prestiji o kadar fazladır ki alt sınıflar onların değerlerini benimsemeye ve taklit etmeye, kendilerini psikolojik olarak özelleştirmeye zaten hazırdırlar.
Başkalarına beslenen düşmanlık genellikle bilinçlidir ve açıkça ifade edilir, oysa kendine beslenen düşmanlık genellikle bilinçli değildir ve dolaylı biçimlerde ifade edilir. Bunlardan biri kişinin sürekli olarak kendi kötülüğü ve önemsizliği üzerine durmasıdır.Özgürlük Korkusu, Erich Fromm (Sayfa 90 - Doruk Yayınevi)