Neo-Klasik (Türk) Terimi Hakkında Bilgiler
Arkeoloji Terimi Olarak Neo-Klasik (Türk):
19. yüzyıl sonları ve 20. yüzyıl başlarında bir sanat akımı. Eski Türk ve İslam sanatından alınmış mimari ve süsleme öğelerinin kullanılması ile ortaya çıkan ilk ulusal akım.
Sanat Terimi Olarak Neo-Klasik (Türk):
XIX. yüzyıl sonları ve XX. yüzyıl başlarında bir sanat akımı. Eski Türk ve İslam sanatından alınmış mimari ve süsleme öğelerinin kullanılması ile ortaya çıkan ilk ulusal akım.
Benzer Arkeoloji Terimleri:
Orientalizan-Şarkkâri Üslup: İ.Ö. 8. yüzyılda gelişen kolonizasyon hareketlerinin sonucunda Doğu'ya özgü panter, aslan, geyik gibi hayvanların; lotus palmet gibi bitki ve çiçekler
Çan Kulesi: Kilise çanının bulunduğu yapı. Başlı başına bir mimari yapıt sayılabilecek örneklerine de rastlanır.
Quaestor: Roma'nın cumhuriyet döneminde hazine yöneticilerine verilen ad. İmparatorluk döneminde ise doğrudan imparatora bağlı memur durumundayken Constantinus
Civitas: Roma İmparatorluğu'nda duruma göre şehir ya da devlet anlamlarında kullanılmıştır.
Bizans Dönemi: M.S. 395-1453 yılları arasındaki dönem. Bu Batı Anadolu için 13.yy başına kadar olan dönemi içerir.
Tholos: Mykenai şehrinde örneklerine rastladığımız, Akhalara ait kubbeli mezarlara verilen ad. Kubbeli mezar. Yuvarlak yapı. Yuvarlak tapınak.
Avlulu Medrese: İç avlusunun üstü açık olan medreseler için kullanılan bir sanat tarihi deyimi.
Oikumene (Ekümen): Evren dünya anlamına gelen kelime.