Üyelere Özel
Aşağıdaki metni Anthony Robbins'in İçindeki Devi Uyandır kitabından aldım. Birçoğumuz hayatı kendi ürettiğimiz mazeretlerle yaşıyoruz. "Ama benim ailem bana bunu yaptı. Ben ondan böyle oldum" gibi... Oysa olaylar hep nötrdür. Onlara anlam yükleyen bizleriz.
Buruk ve zalimdi. Hem alkol hem uyuşturucu tutkunuydu. Defalarca kendini öldürmeye kalkışmıştı. Şu anda kendisini engellemeye çalışan bir dükkan kasiyerini öldürme suçundan müebbed hapis cezasını çekiyor. Onbir ay arayla doğmuş iki oğlu var. Bunlardan biri tıpkı babasına benzer büyümüş. Uyuşturucu tutkunu. Çalarak ve insanları tehdit ederek yaşamını sürdürmüş, sonuçta o da cinayete teşebbüsten parmaklıkların ardını boylamış. Ama kardeşi çok farklı. Üç çocuk büyütüyor, evliliğinden zevk alıyor ve çok da mutlu görünüyor. Büyük bir firmanın bölge müdürü olarak, işini ilginç ve ödüllendirici buluyor. Fiziksel açıdan sağlam. Alkol ya da uyuşturucu tiryakiliği yok!
Peki hemen hemen aynı çevrede büyüyen bu iki genç, nasıl birbirinden farklı olabilmiş? İkisine de ayrı ayrı, diğerinin haberi olmaksızın "Hayatın neden böyle oldu?" diye sorulduğunda, şaşılacak şey - ikisi de aynı cevabı veriyorlar: