“Poyun!!”
Huo Rulie'nin ani, öfkeli kükremesi, başka bir şey yapmadan önce Huo Poyun'u dondurdu ve hem Yan Wancang'ı hem de Yan Juehai'yi şok etti.
İki tarikat ustası, Poyun'a “Büyük Alem Kralı” unvanıyla değil, adıyla hitap ettiği için şok oldular.
Şu anda, Huo Rulie'nin ten rengi kan kadar kırmızı görünüyordu ve ateşli uzun saçlarının öfkesi mi yoksa çevrenin sıcak havası yüzünden mi titrediğini söylemek zordu. Kesin olan bir şey varsa, o da yakından görenler saçlarının bir kısmının ağarmaya başladığını fark ederdi.
Daha ne kadar başına buyruk ve aptal olacaksın!!?”
Sesi boğuk geliyordu çünkü her kelimesini haykırıyordu. Kendisinin önündeki adamın artık onun öğrencisi olmadığını unutmuş gibiydi ama o Alev Tanrı Alemi'nin tüm sakinlerinin boyun eğmesi gereken Alev Tanrı Alemi Kralıydı.
“Tarikat Ustası Huo!” Yan Wancang ve Yan Juehai aynı anda uyardılar.
“Kapayın çenenizi!” Huo Rulie, Huo Poyun'a dokunma mesafesine girene kadar yürümeden önce kolunu salladı. “Poyun, sen her zaman hayatımın en büyük gururu oldun. Bir anlamda seni cennetin kendisinden bir armağan olarak görüyorum.”
“Sen benim öğrencim olabilirsin ama benim için en az Ye'er kadar önemlisin. Ebedi Cennet İlahi Aleminden bir İlahi Usta olarak çıktığın ve senin önünde deli gibi güldüğüm günü hatırlıyor musun? Muhtemelen hatırlıyorsun ama yalnızken üç gün ve gece ağladığımı bilmiyorsun, değil mi?? Hatta sayısız insanın yüzüne övünerek öbür dünyaya sıfır pişmanlıkla geçebileceğimi söyledim!”
“...” Huo Poyun hala kılını kıpırdatmadı.
“Senin sayende, Alev Tanrı Alemi bir üst yıldız alemi haline gelebildi. Hepimiz seninle gurur duyuyoruz ve hepimiz seni kalbimizin derinliklerinden kralımız olarak görüyoruz. Ama Yun Che döndükten sonra ne hale geldiğine bir bak! Şu anda ne yaptığına ve hala neler yaptığına bak!”
“Altın Karga'nın varisi olarak gururun nerede, yoksa hepsini acınası egona mı yedirdin? Her sözünün ve eyleminin tüm Alev Tanrısı Aleminin kaderine karar verebileceğini unuttun mu? Alev Tanrısı Alemini ilk kez aptallığınla gömmekle tehdit etmedin, şimdi bunu tekrar mı yapacaksın!?”
“TARİKAT USTASI HUO!!” Yang Wancang patladı, sonunda Huo Rulie'nin tam boğazlı çığlığını kendi ateşli çığlığıyla aştı. “Yeter... ne olursa olsun, o hala bizim Alem Kralımız.”
“Alem Kralı, söylediğin...” Huo Rulie acı bir gülümseme bıraktı. “Hayır, bu sadece benim hatam. Alev Tanrısı Aleminin kontrolünü ona teslim etmek hayatımın en büyük hatasıydı, en gururlu anım değildi.”
“Alev Tanrısı Aleminin şu anda ayakta durmasının tek nedeni, İmparator Yun'un hala eski dostluğumuza değer vermesidir... ya da belki de şimdi onun dikkatinin altındayız.”
Hem Yang Wenchang hem de Yan Juehai aynı anda gözlerini kapattılar. Onların ifadeleri acı ve acımasız bir kabul görüyordu.
Acı, Huo Rulie sonunda kalbinde kilitli tuttuğu her düşünceyi açıklamıştı. Acımasız kabul, gerçeği söylemek çoğu zaman sonuçsuz değildi.
Huo Poyun kolunu yavaşça indirdi. Sonra tarikat efendileriyle yüzleşmek için arkasını döndü.
Şaşkınlıklarına göre, onlarla karşılaşan gözler öfkeyle değil, neredeyse onlara yabancı olan bir sakinlikle doluydu.
“Usta, Tarikat Efendisi Yan, Mezhep Efendisi Yang,” Yavaş ve yumuşak bir şekilde devam etti, “bu değersiz genç ve beceriksiz Alem Kralı, bunca yıldır sizi hayal kırıklığına uğrattığının farkında.”
Sesi ve ifadesi, beklediklerinden o kadar farklıydı ki, öfkeli Huo Rulie bile kelimeler içinde geçici olarak kayboldu. “Poyun, sen...”
“En olgunlaşmamış çocuk bile bir gün büyümeli.” Huo Poyun alayla kendine gülümsedi. “Ve uzun zamandan beri çocukça davranmaya devam etme hakkını ya da yüzünü kaybettim. Yun Che'ye olan acınası saplantımı uzun zaman önce bırakmalıydım... hayır, İmparator Yun'a.”
Huo Poyun'un beyanı üç mezhep efendisini de büyük ölçüde sarstı. Yan Wancang temkinli bir umutla bulanıklaştı” “Büyük Alemi Kralı, yoksa siz gerçekten...?”
“Mn.” Huo Poyun yüzünde küçük bir gülümsemeyle başını salladı. “Dokuz Güneşli Göğün Azabını yetiştirmeyi tamamladıktan sonra, Altın Karga'nın Yanan Dünya Kayıtlarının ilerlemesi yavaşladı. Bu yüzden bu yasaklı bölgeye ‘Dokuz Göklerin Ölü Karga Çığlığı ve Parçalanan Yeşim'e tanıklık etmek için giriyorum. .''
''Dünyayı kendi pahasına yakan yasaklı bir alev olduğunun farkındayım ama sonuçta Altın Karga'nın Yanan Dünya Kayıtlarının ve Altın Karga'nın ilahi gücünün bir parçası. Eğer onu yetiştirmezsem, Altın
Karga'nın Yanan Dünya Kayıtları asla tamamlanmayacak. Altın Karga'nın gücünün ve iradesinin halefi olarak bu kabul edilemez.”
Dokuz Göklerin Ölü Karga Çığlığı ve Parçalanan Yeşim mi?” Yun Che kaşlarını çattı.
İlk yetiştirdiği Altın Karga'nın Yanan Dünya Kayıtları, Hayali Şeytan Ülkesi'nin Altın Karga Yıldırım Alev Vadisi'nde yaşayan Altın Karga'nın kalıntı ruhundan gelmişti.
Daha sonra Mu Xuanyin, Alev Tanrı Alemiyle bahse girdi ve ona Altın Karga'nın Yanan Dünya Kayıtları'nın tam versiyonunu kazandı.
Ancak, Altın Karga'nın Yanan Dünya Rekorunun tam versiyonunda sadece “Dokuz Göklerin Ölü Karga Çığlığı ve Parçalanan Yeşim” yoktu, şimdiye kadar bunu hiç duymamıştı bile. Dahası, kaynak becerinin adı, bunun trajik kararlılığın ve acımasız kabulün ürünü olduğunu açıkça ima ediyordu.
“Kesinlikle İmparator Yun'a yönelik bir şey değil.” Huo Poyun'un yüzündeki hem gülümseme hem de kendi kendine alay aynı anda büyüdü. “Bu beceriyi kullanmak zorunda kaldığım bir zaman gelirse, bu sadece Alev Tanrısı Alemi için olacaktır.”
“Bu yüzden, endişelenecek bir şey yok, usta, tarikat ustaları.”
“...” Huo Rulie'nin bedeninden yükselen çarpık ve kaotik öfke alevleri sönüp gitti. Uzun bir süre boyunca, eski öğrencisine sadece titreyen dudaklarıyla bakabildi, tek bir kelime bile toplayamadı.
“İyi. İyi!” Yan Wancang derin bir baş sallamasıyla söyledi. Gözleri bile biraz yaşla dolmuştu. “Üçümüz de hiçbir zaman sonsuza kadar bizi hayal kırıklığına uğratmayacağına inandık.”
“Ama daha önceki aptalca hatalarımın yıldız sistemimizi büyük tehlikeye soktuğu bir gerçek. Eğer bir gün İmparator Yun kararını açıklayacak olursa, onun önünde eğileceğim ve yaptıklarımın kefaretini ödeyeceğim. Artık duygularımın kararlarımı etkilemesine izin vermeyeceğim. Alev Tanrı Alemini korumak için ödemem gereken bedel buysa kendimi bile sakat bırakırım.”
“Ama ...” Başını gülümseyerek salladı ve eşit bir ses tonuyla devam etmeden önce dedi ki, “Muhtemelen ustanın daha önce söylediği gibi. Şu anda, İmparator Yun o kadar yüksekte duruyor ki bana tepeden bakmayı bile onun altında bulabilir.”
“Poyun, kendine gelmene çok sevindim,” Huo Rulie sonunda sözlerini buldu ama dudakları kontrolsüzce titremeye devam etti. “Daha önceki patlamalarım... düşüncesiz bir öfkeyle yapılmıştı. Hala ve her zaman en büyük gururum olacağını bilmeni istiyorum.”
“Biliyorum, Usta. Ve özür dileyecek bir şey yok. Eleştirileriniz tamamen doğruydu.” Huo Poyun ustasına baktı ve içtenlikle şöyle dedi, “Dokuz Göklerin Ölü Karga Çığlığı ve Parçalanan Yeşim'i yetiştirmeyi bitirdiğimde ve sana geri döndüğümde, umarım ilerlemem seni o zamanlar yaptığın kadar mutlu bir şekilde güldürür.”
“...” Yun Che izlemeyi bıraktı. “Dokuz Göklerin Ölü Karga Çığlığı ve Parçalanan Yeşim” denilen şeyi araştırmak yerine olay yerinden uzaklaştı ve dedi ki, “Gidelim Wuxin.”
Yun Che bariyerden yeterince uzaklaştıktan sonra hızlandı. Tanrı'nın Gömülü Cehennem Hapsinden hızla çıktılar.
Her zamanki halinden farklı olarak, bu süre zarfında tek bir kelime etmedi.
“Baba... pek iyi görünmüyorsun,” Yun Wuxin usulca söyledi.
Babasıyla Huo Poyun arasındaki meseleleri az biraz biliyordu.
Yun Che öne baktı ve görünüşte kendine şöyle dedi, “Kazandığın her şey için sık sık başka bir şey kaybedersin.”
“... seni ilgilendiren bu ‘kayıp’ nedir, baba?” Yun Wuxin sordu.
“Arkadaşlar. Yaşadığım sürece asla arkadaşım olmayacak.”
Dürüst olmak gerekirse, Yun Che bunu hem kızına hem de kendisine itiraf ettiğinde kendini çok hayal kırıklığına uğratmadı ya da pişman hissetmedi. En azından, biraz bile olsa melankolinden kaçınmadı.
“Neden öyle dedin?... Bu dünyada çok yüksekte durduğun için mi?”
Yun Che devam etmeden önce biraz gülümsedi, “Bir kişiyi arkadaş olarak görmeye geldiğinde ve o kişi hayatının düşük bir noktasında olduğunda, onun için endişelenecek, onun için üzülecek ve ona yardım etmek için elinden gelen her şeyi deneyeceksin.”
“Tam tersi de aynı derecede doğrudur. Hayatının en yüksek noktasında olduğunda, başarılarından gurur duyacak ve onun için mutlu olacaksın. Ancak, ya ona yetişemeyecek kadar yükseğe tırmandıysa? Erişilemeyecek bir yüksekliğe tırmandıysa? Sonrasında keder ve hayal kırıklığı selleri açılacak, özellikle de bir gün sadece ona bakmak için boynunu zorlaman gerektiğinde. Arkadaşın seni hala bir arkadaş olarak görüyor ve eskisi gibi senin için kendini feda etmeye devam edecek. Ama sen? Artık onu arkadaş olarak göremezsin. Onun yardımını almak bile acı bir meyve yemek gibi hissettirecek.”
“Ama... neden...?” Yun Wuxin bunu hiç yaşamamıştı. Doğal olarak, babasının açıklamasını anlayamıyordu.
Yun Che, “İki insanın gerçek arkadaş olması için aralarında bir çeşit eşitlik olması gerekir.” dedi.
“...” Hala anlamayan Yun Wuxin dudaklarını oynattı ama konuşmadı.
“O adamın adı... Huo Poyun. Yüce bir dahiydi. Hayatında hiç arkadaşı olmadı çünkü çok yüce ve gerçek bir dahiydi... ta ki benimle tanışana kadar.”
“Ancak, çok hızlı ve çok yükseğe tırmandım... en gururlu Altın Karga Alevlerini bile önemsizleştirdim ve ilk aşkını ‘çaldım’ ...”
Arkadaş... güç... aşk...
“O zamanlar değişikliklerini fark ettim ama ona defalarca verdiğim kasıtsız darbeleri fark etmemiştim... muhtemelen bana kızmış olmalı, sanırım.”
Yun Wuxin dedi ki, “Ama... eğer seni gerçekten, gerçekten arkadaşı olarak görüyorsa, aşağılık duygusunu fark etmeli ve kine dönüşmesini engellemeliydi, değil mi?”
Yun Che üzüntüyle şöyle dedi, “O kadar basit değil. Bir kişinin duyguları halihazırda yeterince karmaşıktır ancak hiç kimse aynı duyguları paylaşmaz. Birçok insan kim olduklarının farkına bile varamaz.”
Huo Poyun ona kinlendi ama aynı zamanda bir şeytani olduğunda ve üç ilahi bölge tarafından avlandığında onu kurtarmak için her şeyi riske attı. Onun da bunu öğrenmesini istemiyordu.
Yun Wuxin sormadan önce biraz daha düşündü, “Peki ya Xia Amca ve Xiao Amca? Onları arkadaş olarak görmüyor musun?”
“Onlar farklı,” Yun Che devam etti, “Yuanba benimle büyüdü ve Xiao Yun ve ben aynı ebeveynleri paylaşıyoruz. İlişkimiz ailevi bir ilişkidir, arkadaşlıktan oluşan bir ilişki değil.”
“Artık İmparator Yun olduğuma göre, hiç kimse benim eşitim olmayacak. Doğal olarak, artık kimse gerçekten arkadaşım olamaz.”
“Sorun değil.” Yun Wuxin aniden gülümsedi. “Şu an flört ettiğin tüm kadınlarla iyi başa çıkabiliyorsun. Arkadaşlar sadece boş zamanını zaten olduğundan daha fazla kısaltacaktır.”
Yun Wuxin'in beklenmedik yorumu, Yun Che'nin yüksek sesle gülmesine ve kalbinde toplanan kasvetin bir kısmını kaybetmesine neden oldu. Kızının kulağını çimdikledi ve dedi ki, “Görüyorum da, gittikçe arsızlaşıyorsun. Annen bunu duyduğunda bana öyle bir sallayacak ki.”
“Hayır, bunu yapmayacak. Annemin önündeyken masumiyet ve itaatkarım, heehee,” Yun Wuxin güzel ve arsız bir gülümsemeyle söyledi.
Doğuya doğru yüksek hızda uçarken şakalaşmaya devam ettiler.
…………
Doğu İlahi Bölgesi, Kar Şarkısı Diyarı.
Yun Wuxin hayatının çoğunu Donmuş Bulut Ölümsüz Sarayı'nda geçirmişti, bu yüzden Kar Şarkısı Diyarı olan karlı dünyaya aşık olmuştu. İlahi Buz Anka Tarikatına doğru ilerlerken şaşkınlık ve hayret çığlıkları atmaya devam etti.
Ancak, tarikat nihayet görüş alanına girdiğinde aniden gerginleşti.
Çünkü saygıdeğer Mu Xuanyin ve hem annesi hem de kendisi için çok özel biri İlahi Buz Anka Tarikatında yaşıyordu.
“Baba, onunla tanıştığımda Ata Bingyun'a nasıl hitap etmeliyim?” Çok ciddi ve gergin bir şekilde sordu.
“Bir düşüneyim...” Yun Che düşünceli göründü. “Annen ona ‘Büyük Ata Usta’ diyor, bu yüzden onun örneğini taklit edebilirsin.”
“Öte yandan, İlahi Buz Anka Tarikatının öğrencisiyken ona kıdemli derdim. Ayrıca, annen ve Xuanyin artık kız kardeş oldular, bu yüzden o artık benim baldızım, senin teyzen.”
Yun Wuxin: (|||￢w￢)
“Bu nedenle, ona ya büyük ata usta, kıdemli, ölümsüz usta Bingyun ya da teyze olarak hitap edebilirsin. Ya da boşver, nasıl çağırmak istiyorsan öyle seslen. İstersen ona ‘peri kız kardeş’ bile diyebilirsin.”
“Hayatta olmaz!” Yun Wuxin son önerisini hemen reddetti. “Gençler tavırlarını unutmamalı! Çürümüş fikirlerini bana öğretme, baba.”
“Hahahaha!” Yun Che, “peri kız kardeşi” nin en ufak bir şekilde çürümüş bir fikir olduğunu düşünmemesine rağmen tüylerini diken diken etti.
“Caizhi Teyze bana Xuanyin Teyze'nin senden sonra dünyanın en güçlü insanı olduğunu söyledi, baba. Bu doğru mu?” Yun Wuxin başka bir soru sordu.
“Kaynak yetiştirme açısından, kesinlikle durum böyle."Yun Che olumlu başını salladı. ”Bunun yanı sıra, tüm evrende benim algılarımdan bağımsız beş kilometre uzağa ulaşabilen tek kişi o.”
“Aiya? Sesin neden bu kadar dertli geliyor?” YunWuxin bariz bir hınzırlıkla gözlerini kırpıştırdı. “Kötü bir şey yaparken Xuanyin Teyzenin seni suçüstü yakalayacağından mı korkuyorsun?”
“Bu en kötüsü bile değil.” Yun Che iç çekti. “Sadece varlığını gizlemekte delicesine iyi değil, aslında röntge— eyleminden hoşlanıyor gibi görünüyor.”
Birden bir şeyin farkına varmış gibi kendini kesti ve ifadesini düzeltti, “Ahem, beni gizlice korumaktan hoşlanıyor gibi görünüyor. Dürüst olmak gerekirse, beni tanıdığı ilk günden beri neredeyse bela mıknatısı oldum. Bu yüzden çevremizi gözlemliyor ve zaman zaman etrafımızdaki gizli tehditleri ortadan kaldırıyordu.”
Bunu söylediği gibi, bakışları algılanamaz bir hızla her yere gitti...
“Oh?” Yun Wuxin sırıttı. “Xuanyin Teyze'nin bu kadar sevimli bir yanı olduğunu bilmiyordum.”
“Ustamdan karıma dönüştü ve onu elde etmenin hayatımın en büyük serveti olduğunu güvenle söyleyebilirim,” Yun Che, önündeki sonsuz karlara bakarken gülümseyerek ilan etti.
“...” Yun Wuxin, en küçük sesiyle fısıldamadan önce babasının kulağının hemen yanına gelene kadar başını oynattı, “Xuanyin Teyze şu anda bizi gözetliyor mu?”
“Olabilir de olmayabilir de,” Yun Che usulca söyledi.
Yun Wuxin: (*^▽^*)