Eski Yishuv - Old Yishuv
|Eski Yishuv|
|Önemli olaylar|
|Önemli noktalar|


|Ekonomi|
|Hayırseverlik|
|Topluluklar|
|Sinagoglar|
|İlgili Makaleler|
Eski Yishuv ( İbranice : היישוב הישן , haYishuv haYashan ) güney Musevi toplulukları vardı Suriyeli ilde de Osmanlı dönemine başlangıcı kadar Siyonist Aliyah ve sağlamlaştırılması Yeni Yişuv Dünya Savaşı sonuna kadar
İlk Aliyah (1882) ile başlayan ve daha çok emek ve kendi kendine yeterliliği vurgulayan sosyalist ve / veya seküler bir ideolojiye dayanan daha sonraki Siyonist aliyah ve Yeni Yişuv'un aksine , üyeleri olan Eski Yişuv'un birçok Yahudisi Daha önceki yüzyıllarda sürekli olarak Eretz Yisrael'de ikamet etmiş veya buraya gelmiş, mali destek için dış bağışlara ( Halukka ) bağlı olan büyük ölçüde dindar Yahudilerdi .
Eski Yishuv Musevi topluluklarında ciddi düşüş döneminden sonra geliştirilen Güney Levant sırasında erken ortaçağın ve üç küme oluşturmuştur. En eski grup , Geç Memluk ve erken Osmanlı dönemlerinde Osmanlı Filistinine yerleşen Celile'deki Ladino konuşan Sefarad Yahudi cemaatleri ile İslam'ın gelişinden önce orada yaşayan ve kültürel ve kültürel olarak var olan Arapça konuşan topluluklardan oluşuyordu. dilsel olarak Araplaştırılmış.
İkinci bir grup ise 18. ve 19. yüzyılların başlarında Avrupa'dan göç eden Aşkenazi Hasidik Yahudilerden oluşuyordu. Üçüncü bir dalga, 19. yüzyılın sonlarında gelen Yishuv üyelerinden oluşuyordu.
Bu nedenle Eski Yişuv, genel olarak iki bağımsız topluluğa ayrıldı: Sefaradlar ( Musta'arabim dahil ), esas olarak Galile'deki Yahudi topluluklarının kalıntılarından ve 16. ve 17. yüzyıllarda gelişen dört Yahudi kutsal kentinden oluşuyordu; ve Avrupa'dan göçü esas olarak 18. yüzyıldan beri olan Aşkenazim.
"Eski Yişuv" terimi, 19. yüzyılın sonlarında " Yeni Yişuv " üyeleri tarafından , kendilerini esas olarak Yahudiliğin dört kutsal şehrinde yaşayan ve Yeni Yişuv'dan farklı olarak, ekonomik olarak bağımlı ve genellikle daha önceki Yahudi topluluklarından ayırmak için icat edildi. toprak mülkiyetini ve tarımı benimsememişti.
Yahudiliğin dört kutsal şehrinde, yani Kudüs , Hebron , Tiberya ve Safed'deki Eski Yişuv merkezlerinin yanı sıra, Yafa , Hayfa , Peki'in , Akka , Nablus ve Şfaram'da daha küçük topluluklar da vardı . Petah Tikva , 1878'de Eski Yishuv tarafından kurulmuş olmasına rağmen, yine de gelen Siyonistler tarafından desteklendi. Hovevei Zion tarafından 1882'de kurulan ilk yerleşim yeri olan Rishon LeZion , "Yeni Yishuv" un gerçek başlangıcı olarak düşünülebilir.
Arka fon
Canlı Musevi merkezi var olmaya devam etseydi ederken Celile aşağıdaki Yahudi-Roma savaşları , önemi artmış ile düşürülmüştür Bizans zulüm ve kaldırılması Sanhedrin 5. yüzyılın ilk döneminde. Bizans yönetimi altındaki güney Levant'taki Yahudi toplulukları 7. yüzyılın başlarında nihai bir düşüşe geçti ve Herakleios'a karşı Yahudi ayaklanması ve Suriye'nin Müslümanların fethi ile Yahudi nüfusu büyük ölçüde azaldı.
Orta Çağ'ın başlarında, Müslüman koruma statüsü altında yaşayan güney Bilad al-Sham (Güney Suriye) Yahudi toplulukları , bir dizi fakir Yahudi ile birlikte Jund Filastin ve Jund al-Urdunn askeri bölgelerinin kilit şehirleri arasında dağılmışlardı. Celile ve Yahudiye'de bulunan köyler.
Geçici canlanmaya rağmen, 8. ve 9. yüzyıl Arap Müslüman iç savaşları, Samiriyeliler dışında kitlesel dönüşümlere dair hiçbir kanıt olmaksızın birçok gayrimüslim'i ülkeden çıkardı .
Haçlı dönemi 12. yüzyıl boyunca süren en ciddi düşüş oldu. Maimonides gitti İspanya'da için Fas ve Mısır'da ve kaldı Kutsal Topraklarda Mısır'da yerleşmeden önce, muhtemelen bazen 1165 ve 1167 yılları arasında. Daha sonra , Kudüs Krallığı'na karşı savaşları boyunca ona eşlik eden Selahaddin'in kişisel doktoru olmuştu .
Haçlıların yenilgisinin ve Kudüs'ün fethinin ardından Selahaddin'i Yahudilerin şehre yeniden yerleştirilmesine izin vermeye çağırdı ve Aşkelon'un uzun süredir var olan Yahudi cemaatinin birkaç yüz tanesi Kudüs'ü yeniden yerleştirdi. O zamanlar Gazze'de ve Celile'nin yukarı ve aşağı bölgelerindeki ıssız köylerde küçük Yahudi toplulukları da vardı.
Göç 300 Yahudi bir grup başkanlığında Tosafists gelen İngiltere ve Fransa'da girişte çok sert mücadele 1211 yılında İsrail diyarındaki hiçbir mali destek ve geçim hiçbir umudu vardı. Yerleşimcilerin büyük çoğunluğu, 1219'da gelen Haçlılar tarafından yok edildi ve hayatta kalan birkaç kişinin yalnızca Acre'de yaşamasına izin verildi . Onların torunları olarak adlandırılan, orijinal Yahudi sakinleri ile harmanlanmış Mustarabim veya Maghrebim ancak daha doğrusu Mashriqes ( Murishkes ).
1260 yılında , Parisli Haham Yechiel, oğlu ve büyük bir takipçisi grubu ile birlikte Akka'ya yerleşmek üzere , Memluk İmparatorluğu'nun bir parçası olan Eretz İsrail'e geldi . Orada Talmudic akademisi Midrash haGadol d'Paris'i kurdu . Orada 1265 ile 1268 yılları arasında öldüğüne inanılıyor ve Karmel Dağı'nda Hayfa yakınlarında gömülü . Nahmanides 1267'de geldi ve Akka'ya da yerleşti.
Haham ne zaman 1488 yılında Ovadiya gelen Bertinoro Suriye Memluk etki geldi ve İtalya'da babasına düzenli mektuplar geri gönderilen, birçok diaspora mümkün olduğu Memlûk Suriye'de yaşayan konusunda geldi.
Tarih


Bir kısmı bir dizi üzerinde
|Tarihçesi İsrail|
|Tarihöncesi|
|Eski İsrail ve Yahuda|
|İkinci Tapınak dönemi (MÖ 530 - MS 70)|
|Geç Klasik (70-636)|
|Orta Çağ (636–1517)|
|Modern tarih (1517–1948)|
|İsrail Devleti (1948-günümüz)|
|Konuya göre İsrail Toprakları Tarihi|
|İlişkili|
|İsrail portalı|
Canlanma
Zaman 1492 yılında tekrar 1498 yılında, Sefarad Yahudileri edildi ihraç gelen İspanya ve Portekiz sırasıyla bazı göç etmek gökten bir çağrı olarak aldı Eretz Yisrael sonra Memluklar ve Osmanlılar arasında el değiştirdi. Don Joseph Nasi , teyzesi Doña Gracia Mendes'in mali desteği ve etkisiyle , çoğu eski Anusim olan Sefarad Yahudileriyle 1561'de Tiberias ve Safed'i yeniden yerleştirmeyi başardı .
16. yüzyılın sonlarına doğru Safed , önemli hahamların ve bilginlerin yaşadığı bir Kabala merkezi haline geldi . Bunlar arasında Rabbis Yakov bi Rav , Moses ben Jacob Cordovero , Yosef Karo , Abraham ben Eliezer Halevi ve Isaac Luria vardı . Bu sırada Kudüs'te , Mahralbach olarak da bilinen Kabalist Levi ibn Haviv'in başkanlık ettiği küçük bir topluluk vardı . 1620'de Haham Yeshaye Horowitz , Shelah Hakadosh Prag'dan geldi.
En önemli Yahudi merkezi haline gelen Celile uzun sürmedi. 17. yüzyılın başlarında, Ma'an Dürzileri, Lübnan Dağı ve Celile'de Yahudi topluluklarını aşındıran ciddi bir istikrarsızlığa yol açan bir güç mücadelesi başlattı. Ekonomik değişimler ayrıca olumsuz demografik harekete yol açtı ve Celile'deki Yahudi nüfusu büyük ölçüde azaldı.
Sonunda, 1660 yılında, Tiberias ve Safed şehirleri Dürzi savaş ağaları tarafından harabe haline getirildi ve geri kalan Yahudiler Kudüs'e kadar kaçtı. Yahudiler 1662'de Safed'e dönseler de, Osmanlı Safed Sancağı'nın çoğunluk Müslüman merkezi haline geldi.
Haham Yehuda he-Hasid
1700'de 1.500'den fazla Aşkenazi Yahudisinden oluşan bir grup aliyah yaptı ve Kudüs'e yerleşti. O zamanlar, Eski Şehir'in Yahudi nüfusu esas olarak Sefarad'dı : 200 Aşkenazi Yahudisi, 1000 kişilik bir Sefarad cemaatine kıyasla. Bunlar Aşkenaz göçmenler Haham çağırmasını göz Yehuda he-Hasid bir Maggid'i ait Shedlitz , Polonya dönüş savunan kasaba kasaba gitti Eretz Yisrael Toprağını kurtarmak.
Grubun neredeyse üçte biri uzun yolculuk sırasında zorluklardan ve hastalıklardan öldü. Kutsal Topraklara vardıklarında hemen Yeruşalim'e gittiler. Birkaç gün içinde liderleri Haham Yehuda he-Hasid öldü. Bir sinagogun inşası için yerel Araplardan borç aldılar, ancak kısa süre sonra fonları bitti ve çok yüksek faiz oranlarından daha fazla borç aldılar [tartışmalı].
1720'de borçlarını ödeyemeyince Arap alacaklıları sinagoga girdiler, burayı ateşe verdiler ve evlerini yıktılar. Yahudiler şehirden kaçtı ve sonraki yüzyılda Aşkenaz kıyafetleri giymiş her Yahudi saldırıya hedef oldu. Geriye kalan Aşkenaz Yahudilerinin bir kısmı Sefarad Yahudileri gibi giyinmeye başladı. Bilinen bir örnek, Kitov'lu Haham Abraham Gershon'dur .
Hasidim ve Perushim
18. yüzyılda Hasidim ve Peruşim grupları , o zamanlar Osmanlı'nın Güney Suriye'si olan Eretz İsrail'e yerleşti . 1764 yılında Haham Nachman Horodenka , bir mürit ve mechutan ait Baal Şem Tov yerleşti Tiberias . "Aliyos'tan Eretz'e Yisrael'e" göre, 1750'de zaten Güney Suriye'deydi.
1777 yılında, Hasidik liderleri Haham Vitebsk Menahem Mendel ve Haham Avraham Kaliski , müritleri Mezeritch Maggid'i , bölgeye yerleşmişlerdir. Mitnagdim 1780'de gelmeye başladı. Çoğu Safed veya Tiberias'a yerleşti, ancak birkaçı Kudüs'te bir Aşkenazi Yahudi cemaati kurarak Hurvat Yehudah He-Hasid'in (Yahuda He- Hasid'in yıkılmış sinagogu) kalıntılarını yeniden inşa etti .
1830'dan başlayarak, Chasam Sofer'ın (Moses Schreiber) yaklaşık yirmi öğrencisi Güney Suriye'ye, neredeyse tamamı Kudüs'e yerleşti.
İbrahim Paşa'nın kuralı
Suriye, 1831'den 1840'a kadar Mısır genel valisi Muhammed Ali'nin ve Mısır hakimiyetini etkili bir şekilde Şam'a doğru genişleten ve Osmanlıları kuzeye süren oğlu İbrahim Paşa'nın yönetimi altına girdi. Dönem boyunca, 1834 Suriye Köylü isyanlarına ve Eski Yişuv üzerinde büyük bir etki yaratan 1838 Dürzi İsyanı'na sahne olan bir dizi olay, ülkenin demografik yapısını büyük ölçüde rahatsız etti .
Can ve maldaki en büyük zarar, Safed ve Hebron'daki Yahudi topluluklarına verildi. Ek olarak, 1837 Celile depremi Safed'i tahrip etti, binlerce sakinini öldürdü ve Kudüs'ün Eski Yishuv'un ana merkezi olarak yeniden inşasına katkıda bulundu.
Genel olarak azınlıklara karşı hoşgörülü olan İbrahim Paşa, Güney Suriye'deki Yahudi ve Hıristiyan topluluklarını destekledi , ancak genel olarak çalkantılı yönetim dönemi Eski Yishuv'un gelişimi için muhtemelen en kötü aşama olarak kabul edildi.
Restore edilmiş Osmanlı yönetimi
1840'ta İngiliz ve Fransız müdahalesi ile Osmanlı idaresinin yeniden tesis edilmesiyle bölge, nüfusunda ciddi bir artış yaşamaya başladı ve 1840'ta 250.000'den 19. yüzyılın sonunda 600.000'e yükseldi. Artışın çoğu Müslüman olmasına rağmen Yahudi cemaatinin sayısı da giderek arttı.
19. yüzyılın sonlarında, İngiliz Yahudi bankacı ve hayırsever Sir Moses Montefiore tarafından 1860 yılında yeni bir Amerikan Yahudi işadamının malları tarafından ödenen bir imarethane olarak inşa edilen Mishkenot Sha'ananim de dahil olmak üzere bir dizi yeni Yahudi cemaati kuruldu. Orleans , Judah Touro ; ve 1878'de kurulan Petah Tikva.
Ekonomi
Halukka
O sırada Eski Yişuv'a göç eden dindar Yahudilerin çoğu yaşlıydı ve Kutsal Topraklarda ölmek için göç etmişken, Eski Yişuv'daki çoğu Ortodoks Yahudisi yüzyıllardır dört Kutsal şehirde - Safed, Hebron, Kudüs ve Tiberya'da yaşamıştı. . Bu sadık dindar Yahudiler dua etmeye ve Tevrat, Talmud veya Kabala çalışmalarına adanmışlardı ve aynı şekilde bağımsız bir yaşam kaynağına sahip değildi.
Bu Yahudiler, Yahudilerin Mesih'in gelişini kışkırtmak için Eretz Yisrael topraklarında yaşamaları gerektiği ve kısmen Diaspora Yahudilerinin ( Eretz İsrail'in dışında yaşayan Yahudiler) refahı için dua ettikleri Talmudik emrini yerine getirdikçe ), sonuç olarak, dünya çapında bir toplumsal destek sistemi geliştirildi; ya da Halukka adlı Yahudi hayır kurumu sistemi ("dağıtım").
Eretz İsrail'de yaşayan bir Yahudi nüfusu sayesinde , Eski Yishuv'un dindar Yahudileri, Diaspora'nın oradaki kökleriyle daha güçlü, daha derin bir bağ kurmasına yardımcı oldu ve Diaspora'nın generali ile Yahudi kimliklerini güçlendirdi. Buna karşılık, diaspora topluluklara Eski Yishuv sakinlerinin ekonomik yardımı olan mali destek sağladı. Diaspora'daki Yahudiler, Mitzvot (iyilikler) ve Tzedakah ("hayırseverlik" veya "adalet") gibi Yahudi dini geleneklerini gözlemlediler .
Gelenlerin çoğu, toplulukları Eretz Yisrael'de temsil edilmekten onur duyan ve onlara düzenli olarak ma'amodos (maaş) gönderen Tevrat alimlerine dikkat çekildi .
Kollel mali için, dünya çapında Yahudi toplumlarında uzun yıllar önce kurulmuş ve Yahudilerin yaşadığı ülkelerin yabancı hükümetlerin sivil otorite ve bakım altında, aynı zamanda kullanımını kolaylaştırmıştır ederken charitably birbirlerine özen edildi ağ halukkah sadaka ve dindar Yahudilerin yaşamak için çalışmak zorunda kalmadan Tevrat'ı okumalarına izin verdi.
Bu amaçla, dünyanın dört bir yanındaki Yahudi topluluklarında , Eski Yişuv'da, özellikle de Kudüs'te, buna uygun olarak kurulan çeşitli kollelimlere (menşe ülkesine veya topluluğuna göre) dağıtılmak üzere para toplandı .
13. yüzyıldan 20. yüzyılın başlarına kadar, Eski Yishuv'da yaşayan Yahudi toplulukları , diasporada geçim sağlamak için para toplamak amacıyla seyahat eden elçileri ( shlihim veya meshullahim ) gönderdiler.
Topladıkları fonlar chalukah olarak biliniyordu , aynı zamanda halukka olarak da yazılıyordu ve daha sonra Diaspora fonlarının daha geniş bir refah ve mali yardım şemsiyesi altında Eretz Yisrael'e aktarılmasına yardımcı olan dini cemaatin bu elçileri tarafından dünyanın dört bir yanında toplandı .
Hayırseverliğe bağımlılığı teşvik eden halukka sistemi, sonraki yıllarda, özellikle Siyonizmin Avrupa'da ortaya çıktığı dönemde (1830'lar - 1880'ler) ve Eski Yishuv ve kendileri için. Bu dönem, geleneksel hayırseverlik biçimlerinden "kendi kendine yardım" ve üretkenlik çabalarına doğru bir geçiş gördü.
Etrog ihracatı
Eretz Yisrael'de yetiştirilen etrogların ihracatı da Eski Yishuv için bir gelir kaynağıydı. Bu, Hovevei Zion'un toprağa dönüş ve Yahudi çiftçiliği fikrinden önce geliyordu ; öncesinde , Sukkot tatilinde kullanılmak üzere ağaç kavunu sadece Arap köylüler tarafından yetiştiriliyordu ve ardından Yahudiler tarafından satılıyordu .
Jacob Saphir'e göre , etrog işi 1835'ten önce bile Sefarad kolleli tarafından tekelleştiriliyordu . Balady ağaçlarının tüm soyları için Arap Ümmü Fahm yetiştiricileriyle sözleşme yapmışlardı . 1840'larda , Yahudilere ait çiftliklerde zaten yetiştirilen Yunan ağaç kavununun tanıtılmasında da etkili oldular .
1870'lerde Sephardim Yunan çeşidine geçti ve Ashkenazi Salant ortakları Balady işini devraldı. Kısa bir süre sonra kaşrut statüsüyle ilgili tartışmalar patlak verdi .
Varşova Kupat Hahamı Meir Baal HaNes Kollel Polen'in başkanı Rabbi Chaim Elozor Wax , İsrail'de yetiştirilen etrogimi Avrupa'daki Aşkenazi Yahudi topluluklarında satılabilir hale getirmede etkili oldu . Tiberias yakınlarındaki bağışlanan bir meyve bahçesine binlerce ağaç dikti ve geliri Varşova Kollel'e devretti.
Tarımsal yerleşim
Genel olarak Eski Yishuv, 1870'lerde ve 1880'lerde Doğu Avrupa'dan gelen göçmenler tarafından ciddi bir şekilde başlatılan ve büyük ölçüde Hovevei Zion'la ilişkilendirilen tarımsal toplulukların yaratılmasına katılmadı . Bu amaçla, hayırsever Isaac Leib Goldberg de dahil olmak üzere Hovevei Zion üyeleri, Osmanlı hükümetinden ve yerel halktan arazi satın aldı.
Böyle Haham olarak Avrupa'da dini Yahudilerden daha önceki bazı destek olmamasına rağmen Zvi Hirsh Kalischer ait Thorn içinde görüşlerini yayınladı -kim Drishat Zion -Hovevei Zion örneğin eski ve etkisiz İncille kabulü ısrar dini cemaat, ciddi itirazlarına karşılaştı tarım kuralları.
Gıda
Eski Yishuv'un Yahudi cemaatlerinde ekmek evde pişirilirdi. İnsanlar toplu olarak un satın alırlar ya da tuğla veya çamur fırınlarda ekmek pişirmek için kendi buğdaylarını öğütülmek üzere alırlardı.
19. yüzyılın ortalarında küçük ticari fırınlar kuruldu. Buğday unu, Challah ve bisküvi yapmak , sıradan ekmek yapmak ve yemek pişirmek için kullanılıyordu. Kıtlığı nedeniyle kurumuş ekmek, boyos de pan olarak bilinen bir puding haline getirildi .
Süt genellikle hamile kadınlar veya hastalar için ayrılıyordu. Badem sütü genellikle ikame olarak kullanılmıştır. Labne veya ekşi süt bazen Arap köylülerinden satın alınırdı . Sephardim , korumak için yumuşak peyniri tuzlu su tenekelerinde sakladı.
1870'lerde et nadirdi ve Şabat ve bayramlarda yeniyordu , ancak 19. yüzyılın sonlarına doğru daha fazla bulunabilir hale geldi; ancak, tavuk lüks bir ürün olarak kaldı. Et ağırlıklı olarak sığır etiydi, ancak özellikle ilkbaharda keçi ve kuzu eti yenirdi. Hayvanın neredeyse her parçası kullanıldı.
Kudüs'te özellikle kışın taze balık ender ve pahalı bir besindi. Tuzlu morina ıslatıldı ve ardından hem hafta içi hem de Şabat yemekleri için hazırlandı. Sephardim ayrıca gratto adı verilen balıkları ve sardalyaları tercih etti . Mevcut olan başka bir balık da bouri'dir ( gri kefal .
19. yüzyılın sonuna kadar bile , Kudüs'te hem Aşkenazim hem de Sefarad, kış için büyük miktarlarda yiyecek depoladılar. Sefarad hanelerinde bunlar arasında pirinç, un, mercimek, fasulye, zeytin ve peynir vardı. Aşkenazim, şarap, alkollü içkiler, zeytin, susam yağı ve buğdayı depoladı.
Yaz sonunda , kışın söndürülmüş kireçte büyük miktarlarda yumurta paketlendi . Çoğu Sefarad ve Aşkenazi ailesi de şarap yapmak için büyük miktarlarda üzüm alırdı. Zeytinler de salamura edildi ve Sephardim de patlıcan turşusu yaptı.
Ayrıca bakınız
- İsrail Topraklarındaki Yahudilerin Tarihi
- Siyonizmin Tarihi
- Filistinli Yahudiler
- Mea Shearim
- Yemin Moshe
- Mishkenot Sha'ananim
- Edah HaChareidis
- Yehoshua Leib Diskin
- Yosef Chaim Sonnenfeld
- Jacob İsrail de Haan
- Kudüs'ün Monsohn Ailesi
Referanslar
Kaynakça
- Parfitt, Tudor (1987) Filistin'deki Yahudiler, 1800–1882. Kraliyet Tarih Kurumu tarih çalışmaları (52). Woodbridge: Kraliyet Tarih Kurumu için Boydell tarafından yayınlandı.
- Blau, Moshe, Al Chomothecha Yerushalaim עליך ירושלים, İbranice , Bnei Brak (1968)
- Haham Gedalya, Shaali Shelom Yerushalaim , İbranice , Berlin (1726) - Haham Yehuda Hasid'in Aliyah'ındaki bir katılımcının anısı
- Rossoff, Cennetin Dünyaya Dokunduğu Dovid : Orta Çağ'dan Günümüze Kudüs'te Yahudi Yaşamı , Guardian Press, Kudüs, 6. Baskı, (2004) ISBN 0-87306-879-3
- Sofer, Yoseph Moshe, Moro DeAroh Yisroel מרא דארעא ישראל, İbranice , Kudüs (2003)
- Szold Henrietta , Filistin'deki son Musevi İlerleme içinde Amerikan Musevi Yıl Kitabı (1915-1916)
- Yehoshua, Yakov, Ha'bayit ve Ha'rechov b'Yerushalayim Ha'yeshana (Eski Kudüs'te Ev ve Sokak), İbranice , Kudüs, Rubin Kitlesi (1961)
- HaLevanon Cilt. 11 hayır 42 , İbranice , Mainz, 1875
- HaLevanon Cilt. 11 hayır 43 , İbranice , Mainz, 1875