Dürüst olmak gerekirse, bu basit bir soru. Neden bununla bu kadar mücadele ettiğini anlamıyorum.
Herkes yaratıcı çalışmanın zor kısım olduğunu biliyor ve bunu zaten yaptım! Yedi bebeğim ve oyuncaklarım için ustalıkla hazırlanmış on sayfalık çok sıkı bir diyalog oluşturmanızı istemiyorum. Yapmanız gereken tek şey, sonraki iki dakika içinde ezberlemek, hatasız tekrarlamak, her karakter için doğru sesi kullanmak ve performansın ortasında yaptığım ayarlamalara anında uyum sağlamak.
Crikey! Bu ne kadar zor?
Bu arada - tüm bu kızgınlık, göz yuvarlama ve şikâyetlere rağmen - bezelye dinozormuş gibi davranmadan köpeğe binmemek veya yemek masasına oturmamak gibi zor bir şey yapmanızı istediğimi düşünürdünüz. bok, Kaka.
Kendine ebeveyn diyorsun, değil mi? Ebeveynlerin bir şeyler yapabilmesi gerekmiyor mu? Çocuklarına özen göstermek ve onları beslemek gibi ve aslında, dev topun oyuncak bebeklerle çarpıştığını ve ayı onları dövdükten ÖNCE, "Ne oluyor!?! Buradan çıkmalıyız! "
Bazen deniyor musun merak ediyorum. Aslında, üçüncü perdede "Hey" kelimesini eklemeniz gereken bükülmeyi açıklarken telefonunuza bakarken, aslında Denzel Washington'un sizin gibi öğretici derslerini incelemiyorsunuz. sen söyle!
Demek istediğim, umarım değildir. Çünkü acınası performansınız, Bay Washington'un öğretme yeteneği için pek iyi konuşmaz.
Neyse, şimdi geri dönebilir miyiz? Tut. Tuvalete gitmem lazım. Şimdi. Şimdi. ŞİMDİ!
Üzgünüm, yanlış alarm. Bunu yapalım! Şimdi indirdiğinizi düşünüyor musunuz? Şimdi nasıl? Şimdi mi? Şimdi mi? ŞİMDİ?
AMAN TANRIM. HAYIR! Sana kaç defa ikinci Barbie'nin asla "Neden havuza gitmiyoruz?" Gibi bir şey söylemeyeceğini söylemem gerekiyor. Sudan nefret ediyor! Bu üçüncü Barbie'nin söyleyeceği bir şey, ama sadece Elsa ile kan davası olmadığı zaman! Bunu hak etmek için ne yaptım?
Doğru, bakkaldaki Üzüm Kepeği olayı mıydı? Bununla gurur duyduğumu söyleyemem ama yapılması gerekiyordu.
Dikkatimi dağıtmaya çalışmayı bırak! Bu seninle ilgili, ben değil! Özellikle, değiştirmeye devam ettiğim bu üç yüz dizeden herhangi birini ezberleyememe durumunuz. Tam iki dakika oldu!
Neredeydik? Ugh, şimdi hatırlayamıyorum. Oh peki, hadi baştan alalım. Zaten daha iyi bir açılış düşündüm. Yedi oyuncak bebek yakın dövüşünün ardından gelen bir "cehennem" turu size nasıl geliyor?
Daha fazla Çılgın drama…Çocuklar İçin Klasik Korku Filmleri Yeniden Yapıldı Baba Şarkı Sözlerine Referanslarını Takdir Etmek ve Israrcılığını Şımartmak İçin Arkadaş Arıyor ... İki Baba Okul Öncesi Çocuklarını Kukla Günü için Bırakırken Otoparkta Sohbet Ediyor
Gezegendeki çoğu insan gibiyseniz, telefonunuzdaki kişiler belirli bir adlandırma kuralına uyacaktır. Telefonumdaki kişiler, ikinci ad olarak onları nasıl bildiğimi belirtmek için ilk adları ve ardından küçük bir kısaltma veya ayrıntıya sahiptir.
Eski Hindistan'ın orijinal şehirleri dünyanın en iyi tahliye sistemine sahipti ve bu yüzden onlardan beyin göçü olmadı. Eski Hindistan, oğuldan babaya aktarılan efsanelerle doluydu.
Her zaman kendimden daha büyük bir şeyin parçası olmak istemişimdir. Çocukken, mutlu, işlevsel bir aile hayal ettiğim kadar masalsı bir düğünü hayal etmedim.
“… Artık hastalığın yayılmasını durdurmak için elimizden gelen her şeyi yapmalıyız. İngiltere'deki ilk okullar, ortaokullar ve kolejler yarından itibaren uzaktan hizmete geçmeli… ”“ Ah, ne? Aman Tanrım, lütfen hayır! " Televizyonu kapattığınızda, son kilitlemenin görüntüleri zihninizde yanıp söner.
Her yeni ebeveyn gibi, babalıkla ilgili pek çok endişem vardı. Fiziksel engelli bir baba olmak, bahçe çeşitliliğinize fazladan bir endişe katmanı ekledi, yeni ebeveyn endişeleri beni sevecekler mi? ve ne yaptığımı hiç bilecek miyim?
Asla evde doğum yapmayı düşünecek bir insan olmadım. Çoğu anne gibi ben de yıllarca hastanede yaşanan çılgın doğumları televizyonlarda ve filmlerde izledim ve bunun benim de deneyimim olacağını düşündüm - kocama hakaret etmek ve hemşirelere gölge düşürmek.