Danimarka Kraliçesi 1397'te Margarita, Kalmar Birliği olarak adlandırılan Danimarka, İsveç ve Norveç'i birleştirdi. Danimarka krallarının yetkisi altında olan bu ülkeler bağımsızlıklarını feda ettiler ancak özyönetimi korudular. Zorla sonuçlanan sendika, katılımcılarına barış ve refah getirmedi - hem dünyanın birleşik devletleri arasında hem de içlerinde sürekli küçük tefekkürler meydana geldi, bu da Danimarkalılar ve İsveçliler arasında açık bir çatışmaya yol açtı.
1514'in sonunda, İsveç başpiskoposu Jacob Ulfsson, yaşlılığı ile ilgili istifa etti. Bir Alman üniversitesinden mezun olan ve Danimarka'nın gayretli bir destekçisi olan yirmi altı yaşındaki Gustav Eriksson Trolle tarafından başarıldı. Ayrıntıları ne yazık ki tarihçiler tarafından bilinmeyen karmaşık entrikalar, adaylığının onayı üzerine sürüklendi. Anavatanı olan 1515'e geri dönen Troll, Temmuz ayında 1512’i Temmuz ayında Stockholm’de ele geçiren ve İsveç’in rızasını ilan eden Stan Stour Younger ile aktif bir mücadele başlattı.
Kilisenin nefret edilen Danimarkalıların tarafını tuttuğunu gören Sture, ülkedeki etkisini sınırlama arzusunu dile getirdi. Yeni başpiskoposla hızlı bir şekilde ilgilenmek için, Gustav Troll'ün Stack'teki kalesinden yoksun bırakılması için birtakım talepler ortaya koydu (uzun süredir Kilise temsilcilerine ait olan tüm topraklar dahil). Sturer Younger ve destekçileri bu çatışma konusundaki görüşlerini çok sayıda mektup ve broşürle, ayrıca pazarlardaki ve meydanlardaki insanlarla sürekli olarak konuşurlar. Tartışma, Sten'in babasını Troll'ü cezaevine gönderdiği noktaya kadar yükseldi. Başpiskopos Yığın duvarlarına sığınmak zorunda kaldı, ama yakında Sture birlikleri kaleyi kuşattı. Açık bir iç savaş başladı.
Sture için bir sonraki adım, tüm sınıf temsilciler meclisinin (Riksdag) desteğini alma girişimi oldu. Tüm sınıfların temsilcilerinin hazır bulunduğu ve her bir katılımcının belirli bir bölge bölgesi adına konuştuğu bu toplantılar İsveç'te uzun süre toplandı. Bununla birlikte, kalıcı bir formları yoktu ve yalnızca özel koşullar altında toplandılar. Bununla birlikte, ülkenin her türlü sosyal grubunu (mülklerini) temsil eden devlet konseyinin (Riksrod) toplantılarında önemli devlet işleri çözüldü. Bununla birlikte, on beşinci yüzyılın ikinci yarısında (ve özellikle Sture hayatı boyunca), kamuya açık toplantılarda çeşitli konuların tartışılması İsveç'in siyasal yaşamında giderek daha önemli bir rol üstlenmeye başladı. Bu devletin iki katı rejim olan Sten Sture Senior bile, vatandaşları ve köylüleri içeren genişletilmiş bir temsilci sistemi aracılığıyla, devlet konseyinin üstünde bir sandalyeye sahip yeni bir otorite oluşturmak istedi. Davasına en sevdiği sloganı kanon hukukundan sözler olan Sten Sture Genç'le devam etti: "Herkesi etkileyenler hepsinin onayını almak zorundadır."
Riksdag’ın görüşü Stur ve Gustav Troll arasındaki mücadelede çok büyük öneme sahipti. 1517’in başında Arboga’da bir temsilci toplantısı düzenlendi, Sten Sture’in silah arkadaşlarıyla birlikte başpiskoposla çatışmasında bakış açısını ayrıntılı olarak açıkladı. Sonuç olarak, toplanan "asil, madencilik ve sanayi bölgelerinin sakinleri ve ticaret şehirleri, uzak Kardeşler ve diğer köylüler" onu destekledi. Riksdag'ın onayı ile Sture, Stack'taki Troll kalesini kuşatmaya devam etti. Başpiskopos düşmanın birlikleri anatemalarına ihanet etmekten başka bir şey yapamadı. Bununla birlikte, kısa süre sonra Danimarka'nın genç kralı olan II. Birlikleri Stockholm'e yaklaştı, ancak Stour tarafından mağlup edildi ve İsveç'ten kovuldu.
Stockholm'deki 1517 yılı Kasım'ında, Gustav Troll'ün güvenli bir şekilde yürüdüğü Riksdag'ın düzenli bir toplantısı yapıldı. Burada başpiskopos üzerinde gerçek bir mahkeme yapıldı. Sonuç olarak, Riksdag, kendisini temsil ettiği herkes adına ve aynı zamanda Devlet Konseyi adına (birkaç piskopos dahil), tüm formaliteleri gözlemleyerek Staket'i imha etmeye karar vermiştir. Metin şöyle dedi: “... büyük kötülüğün sebebi olmak, tamamen tahrip edilmeli, böylece artık hainlere vatanlarına sığınacak bir sığınak olarak hizmet etmeyecek, Danimarkalılara ve yabancılara destek ve umut verecek ... Herkes oybirliğiyle yemin etti ve asla Gustav'a sahip olmayacağımıza söz verdi. İsveç Başpiskoposu Troll ". Böylece devlet ile kilise arasındaki mücadele tam da kalenin kuşatması gibi devam etti. Kalenin savunucuları cesurca savaştı, ancak Yığın yine de yakalandı ve yere tahrip edildi. Kalenin ölümüyle birlikte, duvarları içine alınmış en değerli kalıntıların tümü kayboldu. Dövülen başpiskopos cezaevine atıldı ve destekçilerinin birçoğu kafasına sokuldu ve tekerlekli sandalye sürüldü. İsveç'te tutkular kudret ve ana ile öfkeli. Kilise mülkü kaldırıldı, Sten Sture şöyle yazdı: “Hayatta olduğum sürece, kutsal kilisenin iyiliğini tüm aklımla halledeceğim. Bununla birlikte, devlet veya sıradan insanları yok etmek niyetinde olan ya da sözde olanlara müdahale etmeye niyetli değilim. ”
Danimarka bu durumla kesinlikle aynı fikirde değildi. 1518'te, Kral Christian II yeni bir kampanya düzenledi. Ancak bu kez askerleri Brennchurka savaşında yenildi. Yenildikten sonra, Danimarka hükümdarı barış hakkında konuşmaya başladı, Stour ile kişisel bir görüşme istedi ve güvenliği için altı İsveçli aristokratın rehin alınmasını istedi (bunların arasında: genç Gustav Eriksson Vaza ve Bishop Hemming Gad).
Bununla birlikte, müzakerelerin başlamasından kısa bir süre sonra, Christian’ın askerleri hiçbir şekilde uyarmadan gemilere binip Danimarka’ya gönderildi. Onlarla birlikte, kayda değer altı İsveçli tutsak olarak yola çıktı. Böylece ateşkes kırıldı, ülkeler arasındaki ilişkilerde aynı gerginliği kapattı. Fakat II. Hristiyan'ın böylesine hain bir davranışı Sture'a Danimarka karşıtı propagandası için mükemmel bir materyal verdi. Ve kısa bir süre sonra İsveç'te alışverişi organize eden papalık legat olan Jan Angelo Archimboldi'nin desteğini almayı başardı. Vatikan temsilcisinin hoşgörü satmasına izin vermek için, düzenli olarak Danimarka ve Gustav Troll'a karşı vaaz vermekle görevlendirildi.
Anavatanına geri dönen Archimboldi, Danimarka topraklarında yürüyüş yapmaya karar vererek çok büyük bir hata yaptı. Hoşgörü için topladığı tüm fonlara, özellikle yeni ordusunu donatmak için onları kullanan kral el koydu. Burada, Hıristiyanlığın İsveç üzerindeki gücün yeniden kazanılması fikrinden asla vazgeçmediği belirtilmelidir. Komşusunun topraklarında çok fazla baştan çıkardı, ama her şeyden önce Bergslagen'in devasa dağ zenginlikleri. Neredeyse tüm Avrupa bakır ticaretini elinde tutan etkili ticaret evi Fuggerov'un İsveç yataklarını elden çıkarmak istediğine dair kanıtlar var.
Hristiyan (veya Hristiyan) II, 1 yılının Temmuz 1481'inde doğdu ve Danimarka kralı John'un oğluydu. Çocukluktan itibaren zeka, enerji, cesaret ve zulüm ile ayırt edildi. Gençliğinde sık sık şehir sokaklarında ve tavernalarda sıradan insanların şirketlerinde görülebilir. Açıkçası, bu, soylulara ve din adamlarına yönelik gelecekteki düşmanlığının ortaya çıktığı yerdeyken, Danimarkalıların alt sınıfları kendisinde bir koruyucu ve koruyucu buldu. Gelecekteki hükümdarın bir testi olarak, babası onu Norveç'te bir isyanı evcilleştirmek için yolladı. Christian kandaki isyanı boğdu ve ardından yerel asilliğe karşı bu durumda neredeyse ortadan kalkması için böyle önlemler aldı. 1514'te Kopenhag'ı taçlandırdı. Birçok tarihçi zor koşullarda doğru kararları verme konusundaki üstün yeteneğini belirtti. Ayrıca inatçılık, aldatma ve şüphe gibi özelliklerle de ayırt edildi. Bergen'de Hollandalı hancı Sigbrittoy ile tanıştı ve tutkuyla kızı Duvec'e aşık oldu. 1515’te, resmî olarak Hapsburg’tan Isabella ile metresiyle evlendiğine rağmen, bağı bozmadı. Duveke'nin karanlık tarafını kısıtlayan kral üzerinde yararlı bir etkisi olduğu not edilmelidir. 1517'ta gizemli koşullar altında vefat etti ve Christiane'de daha da kötüsü için sert değişiklikler oldu. Metresinin ölümüyle ilgili soruşturmanın ardından, önde gelen bir iş adamı Torben Oaks idam edildi. Sertleştikten sonra, Hristiyan II, Sigbritta'nın (Duveke'nin annesi) etkisi altına girerek Danimarka asillerine karşı savaştı. Maliye bakanlığı başkanlığına atandı ve orta sınıfın etkisini arttırmak için elinden geleni yaptı. Sonuçta, Danimarka soyluları ve soyluların derin inancına göre, Hollanda’nın en kötü hararetine yakalanan kral arasında büyük bir memnuniyetsizlik vardı. Kralın İsveç'le mücadelesinden rahatsız olmasaydı, bütün bunların neyin sona ereceği bilinmiyordu.
Bir sonraki fetih için, Hristiyan II büyük bir (o zaman) silahlı ordusunu hazırladı. Ayrıca, ondan tüm İsveç’in kiliseden çıkarılmasıyla ilgili bir bildiriyle boğayı alan papanın desteğini de aldı. Papalık cümlesinin uygulanmasını kabul ettikten sonra, II. Hristiyanın savaşı ilan ettiğini ve neredeyse sınırsız para ve para toplama hakkını veren yeni bir haçlı seferinin yapıldığı belirtilmelidir. 1520’te Fransa, Almanya ve İskoçya’da işe alınan toprak çalışmaları Halland sınırını geçti ve İsveç ilindeki Westergotland’ı istila etti. Donmuş göl Osund'da, Hıristiyan birliklerinin köylü milisleri Wall Sture ile belirleyici savaşı gerçekleşti. İsveç takımı savaşı kaybetti ve kuzeye çekildi. Westergötland'ın köylüleri Hristiyan'a teslim oldu ve belirtilen katkısını ödedi. Bir sonraki savaş, İsveçlilerin tekrar mağlup edildiği Tived ormanlarında gerçekleşti. Fakat asıl trajedi, Tived yenilgisinden iki gün sonra gerçekleşti. Başkent yolunda, kızakta sağ bacakta ağır yaralanan Sten Sture öldü. İsveç halkı seçkin liderlerini kaybetti ve kimse onun yerine geçemedi. Bir süre sonra, İsveç kilise ve aristokrasisinin bazı temsilcileri, Danimarkalılarla anlaşmaya varmanın yollarını aramaya başladı. Gustav Troll serbest bırakıldı ve Danıştay, Hristiyan II'yi İsveç hükümdarı olarak tanımayı kabul etti. Kısa süre sonra bir ateşkes kararı verildi ve Danimarka’nın emri, Hristiyan’ın yeni emekçilerine merhametli olacağı ve anayasal bir yönetim şekli tercih edeceği inancını dile getirdi.
Ancak İsveçlilerin direnişi henüz tam olarak kırılmamıştır. Wall Sture'in dul eşi Christine Yllenscherna ve halkının Jeanne d'Arc'ı hayatta kaldı. Kalan sadık destekçileriyle, Polonya'nın desteği ve ücretsiz Danzig şehri ile, şiddetli ve umutsuz bir mücadeleye başladı. Vatanseverliklerinden ilham alan Stokholm sakinleri şehri korudu ve Christine kendini savaşlardan birinde Danimarkalıları yenmeyi başardı. Sonuç olarak, düşman kuvvetleri Mart 6'in Uppsala 1520 bölgesinde buluştu. Şiddetli savaş birkaç saat süren bir avantaj olmadan sürdü, sonunda Christine'in savaşçıları buna dayanamadı, dövüldü ve mağlup oldular. Bununla birlikte, savaşçı hayatta kaldı ve hatta yılın tüm 1520 yazında, köylü milislerinin tasfiyesi Danimarka askerlerine saldırdı. Mayıs ayında, Danimarka filosunun 1520'i İsveç kıyılarına yaklaştı ve Stockholm karadan ve denizden kuşatıldı. Yaz sonunda, Christina teslim olmaya zorlandı. Bununla birlikte, bu yalnızca Danimarka kralı kendisine sunulan bir dizi şartı imzaladıktan sonra gerçekleşti, yani: Stour destekçilerine tam af, ailesinin mal varlığının onaylanması ve kralın devlet konseyinin kararlarına sunulması.
Eylül 7’te, Danimarkalılar İsveç’in başkentini işgal etti ve Kasım’da 4 Hristiyan, eski İsveç yasalarına uyma yeminiyle Stockholm Katedrali’nde Troll’e atandı. İsveç'in yeni kralı çok kibar davrandı, yerli halk arasından seçilecek olan valiler aracılığıyla ülkeye hükmetme sözü verilen genel bir af sözünü yineledi. Eşitlik, Hıristiyan şövalyelerinin, şık ziyafetlerin ve her türlü törenin ciddi bir özveriyle sürdürüldü. Üç gün boyunca, yeni hükümdarın şerefine durmadan devam etti ve 7 Kasım'ında farklı bir tür “eğlence” başladı.
Başpiskopos yanan intikam kraldan Sture taraftarları arasından eski düşmanlarının yargılanmasını talep etti. Stockholm kale kralındaki 7 sayıları, devlet konseyi üyeleri ve çok sayıda üst düzey yetkili, Gustav Troll'un yazdığı bir şikayeti duydu. İçinde, başpiskopos asistanın yanı sıra, adaleti yeniden kurma ve "geç heretik Stan" ı cezalandırma konusunda kralın yardımını istedi. Hıristiyan tarafından vaat edilen afın üstesinden gelmek için, Troll sanık açık sapkınlığının tüm eylemlerini ilan etti. Heretiklere verilen sözler hiç de gerekli değildi.
Akşamları, Danimarka hükümdarının emriyle, birkaç askerin ayrılması şölen salonuna girdi ve birkaç kişiyi sürdü. Ardından salonun tüm kapıları bir anahtarla kilitlendi ve Gustav Troll tarafından önceden kara listeye alınan kalanlar bütün gece kendilerine bırakıldı. Ertesi gün, kralın huzurunda, ele geçirilen insanlar üzerinde hızlı bir sorgulama yapıldı. Kilise mahkemesi başpiskoposun kendisi tarafından yönetildi, ayrıca cümleyi açıkladı. “Kutsal olmayan birliğin” şüphesiz Roma kilisesine karşı olduğunu vurguladı. Mahkemenin kararı - “sapkınlık suçu” - kanuna göre sadece hükümlülere değil, destekçilerine de dağıtıldı. Ancak kilise, ceza derecesinin veya türünün bir belirtisi ile ellerini lekelendirmedi. “Seküler iktidar” bu işle meşguldü - bu durumda Hristiyan II'nin kendisi. Sture'nin destekçileri arasında şimdiye dek görülen laik ve dini kişilerin geceleri saat on ikide infaz başladı. Şehir merkezindeki ilk meydan Skara ve Strongnes piskoposları arasındaydı. Onları on dört soylu, üç burger, on dört belediye meclisi üyesi - hepsi İsveçli vatandaşları izledi. Sonra daha düşük asaletlere ve sıradan Stockholm vatandaşlarına gittiler. İdam edilenlerin mülklerine hükümdar lehine el kondu. İnfazlar ertesi gün durmadı, Stortorget meydanından sokaklardan kan akıyordu. Toplamda, çeşitli kaynaklara göre, yaklaşık yüz kişi öldürüldü, başları kesildi ve asıldı. Ancak, bu Hıristiyan için yeterli değildi. Yaşayanlarla yerleşmiş olarak, Genç ve çocuğu Stan Sture'nin cesetlerini yerden kazmaya karar verdi. Kutsal Cumartesi günü, Sturganın kalıntıları da dahil olmak üzere tüm cesetlerin atıldığı güney banliyösünde büyük bir şenlik ateşi yapıldı. İnsan katliamı tarihe Stockholm Blodbath (“Stockholm'de Kan Banyosu”) olarak geçmiştir ve o zamandan beri Hristiyan II İsveç'te “Tyrant” olarak adlandırılmaktadır. Merakla, Christine Yllensherna yoldaşlarının üzücü kaderinden kaçındı, “hayatta ölü” ilan edildi ve sonsuza dek bir zindanda hapsedildi.
Kitlesel infazın yapıldığı yer Stortorget veya “Big Square” denilen Stockholm meydanıydı. Kentin kurulduğu ortaçağ başkentinin merkeziydi. Meydanda üç cadde var: Kara Rahipler, Tüccarlar ve Başmachnaya. Her birinin genişliği beş metreyi geçmiyor. Meydanın merkezinde antik çağda bir çöküntü vardı, on yedinci yüzyılda yanında bir kuyu açılmıştır. Meydanın etrafındaki binalar farklı dönemlerde inşa edildi ve borsa binasının inşaatından sonra 1778'ta bina kompleksinin son görüntüsü elde edildi. Şimdi bu bina Nobel Müzesi ve Kütüphanesinin yanı sıra İsveç Akademisi'ne de ev sahipliği yapıyor. Stockholm Katliamının trajik olaylarından sonra, meydanın batı tarafındaki evlerden birinin dış duvarına doksan iki beyaz taş (idam sayısına göre) inşa edildi. Stortorget meydanının yakınında, 1471 yılında Danimarkalılara karşı kazanılan zaferin anısına Wall Sture Elder'ın emriyle dikilen St. George'a bir anıt bulunabilir.
Maddi eksikliğin bir sonucu olarak, bugün bu suçtaki tüm katılımcıların suçluluk oranından bahsetmek oldukça zor. Tarihçiler bu katliamın ana rolünü üstlendiğine bile karar vermediler: Başpiskopos Troll ve partisi veya danışmanları ile Kral Hristiyan. İsveç halkını cinayetler için savunmada, yeni egemenlerin, çok sayıda heretik kurgunun ortaya çıkması nedeniyle ülkenin bir papalık müdahalesini engellemesine (herhangi bir dini eylemi yasaklayan) engellemesine izin veren önleyici tedbirler olarak adlandırıldığı bilinmektedir. Ayrıca, Papa'dan iki piskopos cinayeti için özür diledi ve bu eylemin tüm suçlarını astlarına sürdü.
Böylece, Hristiyan II'nin İsveç'teki kraliyet gücü gerçekten sınırsızlaştı. Bütün Emin'lerin benzer düşünen insanları yok ettiler ve İsveç köylülüğünün asi havası ilgili yasalarla bozuldu. Ancak, kralın planları çok daha ileri gitti. Christian, ünlü Hansa Birliği'ni geride bırakma konusunda Hollandalıların yardımı ile büyük İskandinav imparatorluğu İskandinav ticaret toplumunu hayal etti. Bu düşüncelerle kral memleketine geri döndü.
Bununla birlikte, gerçekte, Sture’nin partisi hiç ezilmedi. Kurtulanlar Dalecarlia ve Småland'da bir dizi küçük ayaklanma düzenledi. Stockholm'deki katliam, ölen kişinin destekçilerinin ellerine yeni insanı çekmek için büyük miktarda malzeme verdi. Dini mahkemenin hukuki incelikleri ve “sapkınlıkların” sorgulanması halk için hiçbir şey ifade etmedi, ancak fatihlerin davranışları kalplerinde korku ve dehşete neden oldu. Hristiyan'ın ayrılmasından bu yana çok az zaman geçti ve İsveç'te genel bir ayaklanma gecikti. Tek sorun, uygun bir liderin, insanları yönlendirmeye istekli ve istekli bir insanın, bu bardağı sonuna kadar içmesiydi. Sture'nin en iyi ve en yetenekli destekçileri öldürüldü, Christina Yllensherna ve oğulları hapishanedeydi, en yüksek asalet Hıristiyanlık tarafını tuttu. Sonuna gelmeden önce bile, dul Wall Sture, çoktan Carlisian'lardan yazıldığı bir mesaj aldı: “Bize, İsveç köylülüğünü desteklemek ve düşmanları, topraklarımızı tırmanan düşmanları, kraliyet görevlilerini cezalandırmak isteyen soylu şövalyelerden hiçbir iyi insan olmadığını, oldukça sefil ve iğrenç görünüyor. soymak, yakmak ve öldürmek ... ".
Christina'nın en yakın akrabası, 1518 yılında Hristiyan'a rehin olarak verilen ve daha sonra aldatma yoluyla Danimarka'ya götürülen soylu olan Gustav Eriksson Vaza idi. Dul eşi Stena Sture anne teyzesiydi. Ayrıca, Vazov hanedanı Sture ailesiyle de ilgiliydi. 1419’te, sığır avcısı olarak gizlenen Gustav Vaza, Lübeck’te (Almanya’nın kuzeyindeki) hapishanesinden kaçtı. Danimarkalıların kaçakların iadesi talebine rağmen, şehir yetkilileri kendisine sığınma ve himaye sağladı. 1520'te Gustav anavatanına geri dönmeyi başardı. Eski arkadaşı Anders Persson'da durdu, ama yakında kaldığı keşfedildi ve Gustav tekrar kaçtı. Norveç sınırlarına taşındı ve yetkililer onu takip etti. Gün ışığından ve insanlardan saklanan Gustav, Sture taraftarlarının uzun süredir en güçlü bağlarını koruduğu Dalecarlia'ya ulaştı. O yıllarda halk arasında gençler arasında ve bilinmeyen olmasına rağmen, yerel halk derhal Gustav'ı seçtiler ve 1521 Ocak ayında Christian II onu duydu.
Tabii ki, tüm kalbi olan Gustav Waza intikam almak için istekliydi. Stockholm katliamı sırasında işgalciler, babası ve kayınpederini yürütürken, annesi ve kız kardeşi uzak Danimarka'da esaret altında kaldı. Sıcak, ısrarcı ve kararlı bir karaktere, parlak bir otoriter yeteneğe ve çekici bir görünüme sahipti. Gustav Vaz'in aday gösterilmesinde büyük önem, Wall Sture ile aile bağları oynamıştır. Bununla birlikte, hiç kimse gençliğindeki bu mütevazı asilzade'nin İsveç'in tanıdığı en önde gelen siyasi isimlerden birine dönüşeceğini düşünmedi. Çok yakında Dalecarlia'daki ayaklanma tam gücünü kazandı. Köylüler için, bakır madenlerinden madenciler ve İsveç genelinde, ilden eyalete, bir asistandan diğerine madenciler isyancıların çağrısını geçti: "Bizimle çocuklarınızı ve kendinizi, daha önce olduğu gibi, İsveç adanmışlarının kurtarması için savaşın!" Kısa süre sonra İsveç'in merkezindeki bütün kuzey bölgeleri Gustav'a katıldı, o zamanlar Baltık Denizi'ndeki Danimarkalıların Mektubu ile savaşan korsanlar tarafından da desteklendi.
1521 baharının sonunda, Gustav Vasa'nın birimleri Stockholm'e yaklaştı. Gustav Troll'un birlikleri ona doğru yürüdü, ancak yenildi ve başpiskopos kendisini başkentte kilitledi. Vermlands ve Smolanders isyancılara katıldı ve yaz başında Westergötland Gustav Vasa hareketine katıldı. Bu vilayetten bir soylu soyluya ait sözler biliniyor: “Yabancı bir ülkede sadaka istemekten ziyade, arazinizde en değerli olanın yanında durmak daha iyidir.” İsyan Linkoping'den Piskopos Hans Brask tarafından desteklendikten sonra, Gustav Vasa İsveç'in regent valisi seçildi. Çok yakında, sadece Kalmar kalesi (Kalmar Birliği'nin imzalandığı) ve İsveç'in başkenti Danimarkalıların elinde kaldı. Stockholm'ün yakalanmasını beklemeden, Kral Christian valileri (Gustav Troll dahil) Danimarka'ya kaçtı ve durumu her gün iyileşen Gustav Vasa 1522'de Lübeck'in desteğini kazandı. Uzun zaman önce Danimarka hükümdarına düşman olan özgür şehrin sakinleri, İsveçlilere insanlarla yardım etmeye karar verdiler, filo ve para. 1523'te Gustav Vasa Stockholm'ü kurtardı ve yakında tüm ülke Danimarkalılardan temizlendi (ellerinde modern İsveç - Skane'nin sadece güney kısmı kaldı). Kalmar Kalesi ayrıca bir dizi savaştan sonra İsveçlilerin eline geçti. O andan itibaren, Kalmar Birliği ortadan kalktı ve 6 Haziran 1523'te Gustav Erickson Waza resmen İsveç kralı seçildi. Böylece "Vazo dönemi" başladı.
Gustav Waza haklı olarak İsveç'in ulusal kahramanıdır. Çok sayıda yerli tarihçiye göre, karakter cetvelinde parlak ve tartışmalı olanların çoğu Peter'i andırıyor. Her ikisi de devletlerini modernize etmeye, kendi anlayışlarına göre inşa etmeye çalışıyor, büyük veya küçük herhangi bir işletmeye müdahale ediyordu.
Gustav Vasa, ünlü Reformu uygulamış olan kilise ve devlet arasındaki ilişki sistemini tamamen değiştirdi. Sonuç olarak, kilisenin mülklerinin büyüklüğü azaldı, din adamlarının (özellikle de piskoposların) geliri on kat düştü ve din adamlarının yargı yetkisi yalnızca ahlâkı gözetme hakkı ile sınırlıydı. Kral, herhangi bir kilise reformuna iradesini empoze etme hakkı verilen İsveç kilisesinin başı ilan edildi. 1544'ta Gustav, seçim monarşisi yerine kalıtsallığı onayladı (güç, erkek soyundan en yaşlı soylara devredildi) ve sonunda asaleti cetvelin bütün iradesine itaat ederek bürokratik bir sınıfa dönüştürdü. İsveç kralı İsveç sanayisinin ve ticaretinin gelişmesiyle uğraşmış, hayvancılık ve at yetiştiriciliği gelişmiştir. Özellikle kabile hayvanlar ülkeye büyük miktarlarda ithal edildi. Kalmar Birliği'nin dağılmasından sonra, Gustav Vaz’in dış politikası, restorasyon girişimlerini durdurma amaçlıydı. İsveç’in egemenliğini, ulusal bir devletin temellerini attığını şiddetle savundu. Dikkat edilmelidir ve kralın servet sevgisi. Politik kariyerine başlayan Gustav'ın sadece 20 yarısı vardı, fakat ölümünden önce onlardan beş binden fazlası vardı.
Gustav Waza 29, yılın Eylül 1560'unda öldü, ilk evliliğinden çocuğu Eric XIV, halefi oldu. Bu dönemde ülkedeki durum istikrarlıydı, yönetim sağlamdı. İsveç komşuları ile barış içindeydi ve mali durum düzenliydi. Birkaç yıl sonra, bu istikrar sona erdi ...
Gustav Vasa, ünlü Reformu uygulamış olan kilise ve devlet arasındaki ilişki sistemini tamamen değiştirdi. Sonuç olarak, kilisenin mülklerinin büyüklüğü azaldı, din adamlarının (özellikle de piskoposların) geliri on kat düştü ve din adamlarının yargı yetkisi yalnızca ahlâkı gözetme hakkı ile sınırlıydı. Kral, herhangi bir kilise reformuna iradesini empoze etme hakkı verilen İsveç kilisesinin başı ilan edildi. 1544'ta Gustav, seçim monarşisi yerine kalıtsallığı onayladı (güç, erkek soyundan en yaşlı soylara devredildi) ve sonunda asaleti cetvelin bütün iradesine itaat ederek bürokratik bir sınıfa dönüştürdü. İsveç kralı İsveç sanayisinin ve ticaretinin gelişmesiyle uğraşmış, hayvancılık ve at yetiştiriciliği gelişmiştir. Özellikle kabile hayvanlar ülkeye büyük miktarlarda ithal edildi. Kalmar Birliği'nin dağılmasından sonra, Gustav Vaz’in dış politikası, restorasyon girişimlerini durdurma amaçlıydı. İsveç’in egemenliğini, ulusal bir devletin temellerini attığını şiddetle savundu. Dikkat edilmelidir ve kralın servet sevgisi. Politik kariyerine başlayan Gustav'ın sadece 20 yarısı vardı, fakat ölümünden önce onlardan beş binden fazlası vardı.
Gustav Waza 29, yılın Eylül 1560'unda öldü, ilk evliliğinden çocuğu Eric XIV, halefi oldu. Bu dönemde ülkedeki durum istikrarlıydı, yönetim sağlamdı. İsveç komşuları ile barış içindeydi ve mali durum düzenliydi. Birkaç yıl sonra, bu istikrar sona erdi ...
Ele alınan olayların “kahramanlarının” geri kalanının kaderini izlemek ilginçtir. Anavatanına geri dönen Christian II, gelecekteki dönüşümler için iddialı planlarla doluydu. 1521'te beklenmedik bir şekilde seyahat etmeye gitti, birçok şehir etrafında dolaştı, yerel esnafları işe aldı. Gezi sırasında, Alman ressam Albrecht Dürer ve ünlü hümanist bilim adamı Erasmus Rotterdam'ı tanıyarak gelecekteki reformları onlarla tartıştı. İkincisi ile bir sohbette şöyle dedi: “Denetleme boşuna. En sağlam ve en iyi yöntemler tüm temel unsurları titretiyor. ” Eylül 5’e geri dönen Christian ciddiyetle işine başladı.
Hollandalı model temelinde "Landelove" adı verilen bir kanun kodu geliştirildi ve yayınlandı. Bu dönem için oldukça cesur kararnameler içeriyordu, örneğin: “Köylülerin satışını iptal et. ... Hristiyan olmayan, kötülük, alışılmadık hayvanlar gibi itiraf yoluyla erkeklere ve hristiyanlara alış ve verme alışkanlığı artık ortadan kalkmalı. " Köylülerin ticaret yasağına ek olarak, yüksek din adamlarının gücü sınırlıydı, büyük tüccarların sendikalarının küçüklerin zararına bırakılması yasaklanmıştı. Tabii ki, bu oldukça doğru olan reformlar, seçtikleri parlamentodan ve "köylülerinin boynu ve elinden" tam güç almaya alışkın olan Danimarka soylularından destek bulamadılar. Ayrıca, bazıları doğrudan Özgürlük Şartı'nın hükümlerini ihlal etmiştir. Ve tam da bu sırada Gustav Vaz'in isyanı İsveç'te başladı. Norveç ve Danimarka'nın olasılıkları çoktan tükendiğinden, bir sonraki savaş için fon bulmak amacıyla, Christian Zunda ücretini artırdı (Danimarka’nın Boğazı yoluyla yabancı gemilerin geçişi için Danimarkalılar tarafından uygulanan vergi), ödemeyi reddeden gemileri erteledi. Bu nedenle komşularla olan ilişkiler daha da kötüleşti, Lübeck ve Hansa'nın diğer şehirleri savaşa hazırlanmaya başladı. Son olarak, uzun sürmeyen 20 Ocak'ta, Danimarka'nın en yüksek asaleti, tahtını Danimarkalı kral Hristiyan I - Frederick Holstein'ın oğluna sundu. Destek bulmayan, Hristiyan II'nin ülkeden kaçmaktan başka seçeneği yoktu.
Danimarka'yı işgal etmeye hazırlandığı Hollanda'ya yerleşti. Burada, II. Hristiyan'ın restorasyonu için aktif olarak kampanya yapan başka bir sürgün - Gustav Trolle katıldı. Sonunda, 24 Ekim 1531. Yıl, eski kral evine yelken açtı, ancak fırtına küçük filosunu Norveç kıyılarına yakın bir yere dağıttı. Temmuz 1 Bu ülkedeki 1532 yetkilileri onu Frederick I'e verdi ve hayatının geri kalan yirmi yedi yılı boyunca Christian Sonderborg ve Kalundborg kalelerinde esaret altında yaşadı. Korunan bilgilere göre, bir soylu gibi muamele gördü ve duvarlarını terk etmeden kaleleri dolaşmasına izin verdi. Başpiskopos Trolü Norveç'te kaldı, daha sonra 1533'ta Frederick I'in ölümünden sonra Danimarka tahtına yönelik bir katliam olan “Kont Savaş” a katıldı. Exnebjerg savaşında Troll yaralandı ve 1535 yılında öldü. Danimarka kralı Hristiyan III'ün 1559'taki ölümünün ardından, Hristiyan II'nin tahtı Hete'ye geri gönderilmesinin büyük olasılıkla ortaya çıkması ilginçti, ancak birkaç gün sonra öldü ve Odense'deki onurlarla gömüldü.
Bilgi kaynakları:
http://ulfdalir.ru/literature/2704/2717
http://rushist.com/index.php/tutorials/soloviev-newtime/1087-khristian-ii-i-stokgolmskaya-krovavaya-banya
http://www.newpolitolog.ru/nepols-705-1.html
http://videostrannik.ru/ploshhad-stokgolma/