Puccini'nin kült operası La Boheme'deki, "Bu hoş kokulu sözler nasıl da ruhumda geziniyor" dizesi, Opulence'in duygu dünyasında yankı bulmuş ve unutulması imkansız bir kokuya dönüşmüştür. Sözcüklerin hoş kokması metaforu gibi, Boheme'in esansiyel notaları da sanatsal bir jesttir. Onun dramatik ve teatral heyecanı, Paris'te bir çatı katının solgun ışığını ve orada yaşayan bohemin piposundan süzülen ruhani dumanı akla getirir. Geri planda Pavarotti'nin Caruso'sunun tınıları gece yarısı şehrin gettolarına yayılır. O saatlerde sadece filozoflar, şairler, ressamlar ve aşıklar uykusuzdur.
Seyyah gibidir bohemlerin duygu dünyaları. Hayallerini yaşamayı başarırlar. Boheme parfümü de size hayallerinizi, tutkulu notaları bir araya getirerek sunar. Tonka fasulyesi, lavanta, tarçın, tensel odunsular ve psişik tütün... İlk bakışta gezgin ve maceracıların karmaşık zihinsel kodlarını çağrıştıran notalar, Boheme'in içinde ustaca ve idealistçe bir araya gelmiştir. O sadece kokular kümesi değil, spritüel seyahatin başlangıç noktasıdır. İçeriğindeki dumansı yapı, mistiklerin, zaman yolcularının ve münzevilerin yaşam döngüsünün özeti gibidir.