Romantizmi düşündüğünüzde muhtemelen ilk akla gelen şeyler köpek balıkları değildir, ancak bu beklenmedik çifti bir araya getiren yüzlerce çekiç kafalı köpek balıklarıydı.
Köpekbalıkları hakkında düşünmek çoğu zaman romantizm imgelerini çağrıştırmaz, ama Laurel’i ve şimdiki kocası Joerg’i bir araya getiren bu apeks avcıydı. Açık olmak gerekirse, bu sadece bir köpekbalığı değildi, yüzlercesiydi. Kosta Rika anakarasının 550 km batısında yer alan Cocos Adaları, dalgıçların besin açısından zengin sularda beslenmeye gelen büyük çekiç başlı köpekbalığı okullarını gözlemleyebilecekleri az sayıdaki yerlerden biridir. Hem Joerg’i hem de Laurel Robbins’i aynı 10 günlük maceraya çeken bu doğal fenomendi dalış gezisi.
İlk görüşte kesinlikle aşk değildi. Şirindi ama o kadar ciddi görünüyordu ki Laurel onun bir oyunbozan olduğunu düşündü ve ilk gün ondan kaçtı. Joerg onu çekici bulduğunu itiraf etti, ancak “Çok fazla insan vardı ve sen çok utangaçtın, seni gerçekten fark etmem birkaç günümü aldı” diye açıkladı.
Gerçek bağlantı, köpekbalığının istila ettiği sularda yüzeyin 30 m altında oluşmaya başladı. İlk dalışta, atanan dalış arkadaşı suya girer girmez yüzdü. Laurel En az deneyimli dalgıçlardan biriydi ve 80 çekiç kafalı köpekbalığına karşı tek başına olduğu düşüncesiyle panikledi.
Joerg deneyimli bir dalış ustasıydı ve rahatsızlığını görünce onu kanatları altına aldı. Orada olması rahatlamasına ve köpekbalıkları tarafından sayıca üstün olunmasına izin verdi. Tekneye döndüklerinde, etrafta dolaşmaya başladılar ve sonraki birkaç gün içinde flörte dönüştüler. Ama bir Alman olan Joerg, Kanadalılardan farklı flört ediyordu ve genellikle bu biraz kafa karıştırıcıydı.
LAUREL ROBBINS’İN AĞZINDAN
“Dalış teçhizatımızı giydiğimizde, onunla dalga geçmeye çalıştım, ancak taş gibi bir bakışla karşılaştım. Daha sonra, Almanların flört etmek için bir zaman ve yer olduğuna inandıklarını öğrendim ve görünüşe göre bu dalışa hazırlanırken değil!
Bir kez daha su altında, jestlerimizin tercümesine gerek kalmadı. Bağlantımızın romantikleştiğini biliyordum.
Daha temiz bir istasyonda bekliyorduk, köpekbalıklarının dişlerinin diğer küçük balıklar tarafından fırçalanması için geldik ve çok heyecanlandım, denizin dibinde kalmakta zorlandım. Joerg beni sakinleştirmek için elimi tuttu. Masum bir jestti, dalış ustalarının dalgıçları sakinleştirmek için sıklıkla yapacakları bir şeydi ama sonra parmaklarını benimkiyle birleştirdi. Neredeyse sekiz yıl sonra hâlâ gurur duyduğu bir hareket. Sık sık arkadaşlarına şöyle der: “Bu onu sakinleştirdi ve eğer geri çekilirse, bu konuda tuhaf bir konuşma yapmak zorunda kalmadan ilgilenmediğini anlardım.” Alman pragmatizmi en iyi haliyle!
Birbirimize itiraf etmeden ikimiz de özel bir şeyimiz olduğunu biliyorduk. Tabii ki, bizi ayıran 8.000 km ile nasıl çalışacağını bilmiyorduk. Kanada, Calgary’deydim ve o Stuttgart, Almanya’dandı. İkimizin de iyi işleri vardı ve hiçbirimiz taşınmak istemiyorduk. Hiçbir söz verilmedi, ancak ihtiyatlı bir şekilde iyimserdik. Joerg daha sonra o tatilde aşık olduğunu itiraf etti. Farkına varmam biraz daha uzun sürdü.
E-postalar ve telefon görüşmeleri, Joerg beni Stuttgart\’ta onu ziyaret etmeye davet edene kadar önümüzdeki birkaç hafta boyunca alınıp verildi. Hemen kabul ettim. Onu tekrar görmek istedim, ama tatilde olmadığı zamanlarda evde nasıl biri olduğunu da görmek istedim. (İlişkiye fazla yatırım yapmadan önce.)
Dikkatimizi dağıtacak köpekbalıkları olmadan, ilk buluşma garipti. Ancak kısa sürede bir ritim ve diğer ortak ilgi alanlarını bulduk, yürüyüş ve seyahat aşkı gibi. Önümüzdeki 18 ay boyunca Kızıldeniz ve Galapagos’ta köpekbalığı dalış gezileri için buluştuk. Joerg, bir eskimo evinde önerdiği Kanada Rocky Dağları’na kar ayakkabısıyla yürüyüş gezisindeydi. Evet dedim ve üç ay sonra onunla birlikte olmak için Almanya’ya taşındım.
Kulağa bir peri masalı gibi gelse de hayat güllük gülistanlık değildi. Dili konuşmuyordum ve Kanada’dakilerle aynı seviyede iş bulamadım. Biz evlenene kadar Almanya’da kalmanın bir yolunu bulmak için, 12 aylık yoğun bir kursa başlayarak Almanca eğitim vizesini seçtim. Aynı zamanda kariyer değişikliği zamanının geldiğini anladım ve bir macera seyahati blogu başlattım, Maymunlar ve Dağlar.
Ağustos 2011’de, Almanya’ya taşındıktan bir yıldan biraz daha uzun bir süre sonra, Kanada’da Canadian Rockies’in 180 derecelik manzarası önünde evlendik. Şimdi neredeyse altı yıldır Almanya’dayım, iyi Almanca konuşuyorum (hala akıcı olmasa da) ve blogum tam zamanlı işe dönüştü. Kosta Rika’da tüm bunlar için teşekkür etmem gereken köpekbalıkları olacağını hiç düşünmemiştim.
Bizimle diğer haberlere ve içeriklere pedallamak için kaydolmayı ve sosyal medya hesaplarımızı takip etmeyi unutmayın!