Korsan, Sırbistan | Sosyal hayattan bıkan Panda Petrovic, yaklaşık yirmi yıl önce Sırbistan’ın güneydoğusundaki bir dağ mağarasına sınır dışı edilerek korona virüs enfeksiyonu için sosyal mesafeyi seçti.
Geçen yıl şehre inerken uzun sakallı bir Septuagenarian bir salgının şiddetlendiğini keşfetti.
İnsanlarla nadiren temas etmesine rağmen, yakın zamanda aşılandı ve yoldaşlarını kendilerini korumaya çağırdı.
Yaşlı adam, zamanının çoğunu Mount Straw Planina ormanlarının sağladığı huzurun tadını çıkararak geçirir.
Sadece dik bir patikadan ulaşılabilen “evi” yaptığı mağara, şömineye ve eski paslı bir küvet tuvalete dönüştürülmüştür.
Aslen yerel Byrot şehrinden olan Petrovic, orada birkaç kez evlenerek, bugün “heyecan verici” bir hayat olarak tanımladığı kaçak bir hayat yaşadı.
AFP’ye verdiği demeçte, virüs “seçmiyor, mağarama gelecek” dedi.
Aşılarla ilgili “tartışmayı anlamadığını” ve “geçmişte birçok hastalığın ortadan kaldırılmasını mümkün kılan” sürece inandığını da sözlerine ekledi.
“Ekstra aşı da dahil olmak üzere üç aşıyı da yaptırmak istiyorum. Tüm vatandaşları da aynısını yapmaya davet ediyorum” diyor.
Panda Petrovich, yalnızlığın ona şimdiye kadar bilinmeyen bir özgürlük verdiğini yavaş yavaş keşfederek doğaya her zaman hayran kaldı.
“Lanetli Para”
Petrovich yemeğini hazırlarken, “Kasabada özgür değilim. Yolumda her zaman birileri vardı. Karınızla veya komşularınızla polisle tartışıyorsunuz” diyor.
“Burada kimse beni rahatsız etmiyor” diye ekliyor.
Esas olarak yerel nehirlerden gelen mantar ve balıklarla beslenir, ancak bazen kasaba halkı tarafından atılan yiyecekleri aramak için bir sürü olarak şehre gider.
Son zamanlarda oraya gitti çünkü kurtlar mağaranın yakınında tuttuğu birçok hayvanı öldürdü. Daha sonra “hayatta kalanları” şehrin eteklerinde inşa edilmiş bir kulübede barındırmaya karar verdi.
Böylece birçok koyun, tavuk, otuz kadar köpek ve kedi ile en sevdiği yaban domuzu kızı Mara’yı vaftiz edip oraya sığındı.
Petrovich yaban domuzunu sekiz yıl önce icat etti. O kadar küçük ki, çalıya sıkışmış. Onu biberonla besledi.
Bugün bu etkileyici 200 kilogramlık hayvan nehirlerde yuvarlanıyor ve Petrovic’in ellerinden elma yiyor.
“O benim her şeyim, onu seviyorum, beni dinliyor. Böyle alacak para yok” dedi.
Petrovic, yalnız yaşama arzusuna rağmen, bir insan düşmanından başka bir şey değildir. Yerel bir efsane olarak kabul edilir.
Kendini tecrit etmeden önce, belediyeye parasını bağışladı, bu da şehirde, hepsi kendi adını taşıyan üç küçük köprü inşa etmesine izin verdi.
AFP’ye verdiği demeçte, “Para lanetlidir, insanları yozlaştırır. Hiç kimse bir insanı para gibi yozlaştıramaz” dedi.
Petrovic, köprülerinden birinin üzerine bir güvercin kalesi inşa etti. Yaşına rağmen çöpten topladığı bir parça ekmekle kuşları beslemek için kendini yukarı çeker.
Ayrıca bakınız …
“Yemek sever. Özür dilemeyen alkol gurusu. Tutkulu internet meraklısı. Sert analist. Oyuncu.”