Ne yazık ki, korktuğumuz başımıza geldi. Sonucu hayretle karşılamak Fenerbahçe'nin oyununu bilmemekle eş değerde bana göre.
Futbolcuları ne kadar iyi olursa olsun oyun kurgusu olmayan her takım, Dünya'nın en güçlü oyuncularından oluşsa bile kazanması % 10'dur. Çünkü futbol, kollektif bir oyundur.
Bugüne kadar "takım" olma özelliğini bir türlü kazanamayan Fenerbahçe, ne yazık ki Barcelona'ya yenilmeye mahkumdu. Onun için şaşırmadım.
Sarı-lacivertli takımı hep yıldızlarıyla ön plana çıkarmak sayın Mustafa Denizli'ye önemli ölçüde sorumluluk yüklüyordu. Ama ne yazık ki o, bunu farkedemedi.
Maçtan önce Fenerbahçe'yi motive etmek her Türk medya mensubunun göreviydi. Biz, o görevi yerine getirdiğimiz sanıyoruz. Teknik ve taktik olarak bu takımı hazırlayan ben değilim, sensin Mustafa Denizli. Bir maçın senaryosu olur. O senaryonun yıldızları olduğu gibi yardımcı oyuncuları ve figuranları da olur.
Ama dün Barcelona karşısında mücadele eden Sarı-lacivertli takımın ne senaryosu, ne o senaryoda görev yapan yıldızları, ne de figüranları vardı.
Oyunun ilk yarısında işi ciddiye alıp, 2 gol atan Barcelona, maçın ikinci yarısında da yine işi ciddiye alıp nasıl savunma yaptığını gösterdi. Çünkü ikinci yarıda Fenerbahçe, gol atma isteğiyle dolu ama yine oyun kurgusundan oldukça uzaktı.
Sonuçta bu bir puan maçıydı, puan almak çok önemliydi ama Fenerbahçe, Galatasaray'ın, Beşiktaş'ın ve Trabzonspor'un yenebildiği İspanyol takımını yenemedi. Hiç olmazsa iyi oyun oynasaydı. Bunu da göremedik.
Ya oynat Mustafa, ya da el salla.
Ne yazık ki, korktuğumuz başımıza geldi. Sonucu hayretle karşılamak Fenerbahçe'nin oyununu bilmemekle eş değerde bana göre.