Neredeyse yirmi yıl önce tamamlanmasından bu yana, Alqueva barajı Alentejo'nun tarım sahnesinin yüzünü değiştirdi.
Atlantik Okyanusu'ndan İspanyol sınırına kadar uzanan ve ülkenin kara alanlarının dörtte birini oluşturan güney Portekiz bölgesi, uzun zamandan beri Portekizli geleneksel zeytinyağı üreticilerine ev sahipliği yapıyor.
Bu bizim mirasımız. Portekiz hükümeti hiçbir şey yapmazsa kaybolacak, eminim.
Burada, tepeler, mütevazı çalılıklar ve yerli ağaçların küçük bahçeleri tarafından tanımlanan bir peyzajda, yerel zeytinyağı endüstrisi bir çarpma noktasına gelmiştir.
“Alqueva barajı inşa edildiğinden beri the olive oil sector in Portugal Yeni bir boyut kazandı, ”Zeytinyağı Sanayi ve Ticaret Derneği (SICA, Portekizce harfleri tarafından bilindiği üzere) satış müdürü Manuel Norte Santo, Olive Oil Times.
“İspanya, İtalya ve Yunanistan'ın gelişimini takip etmedik, çünkü üretim kapasitemiz yoktu ve zeytinyağımız daha pahalıydı çünkü hepsi geleneksel zeytin bahçelerinden geldi” dedi.
Barajın inşasından önce, Alentejo hem kuraklığa hem de yangına meyilliydi. Bölgede birkaç büyük ölçekli çiftlik işletiliyordu ve zeytinyağı üretiminin çoğu, yalnızca Galega, Cordovil ve Carrasquenha gibi yerel çeşitler yetiştiren aile çiftliklerinden geliyordu.
“Alqueva barajı inşa edilmeden önce kooperatiflerde zeytinyağı üretimi yapıldı ve zeytinyağını şişeleyen üç ya da dört kooperatif vardı” dedi. Esporão Azeites Alentejo Zeytinyağları Araştırma ve Tanıtım Merkezi (CEPAAL) Olive Oil Times.
1997'ten bu yana bölgede zeytinyağı üretiyor ve Alqueva barajının Alentejo'yu nasıl dönüştürdüğünü tam olarak görüyor.
“Bu zeytinyağları daha sonra bazı süpermarketlerde veya değirmen mağazasında satıldı” diye ekledi. “Markalaşma onlar için önemli değildi ve çok verimli değildiler. Her yıl farklı miktarlarda ürettiler çünkü sulama yoktu, bu nedenle yıl içi ve yıl dışı fenomeninin etkisi çok yaygındı. ”
Tüm bunlar, Alqueva barajı inşa edildiğinde ve San Diego büyüklüğünde bir alan olan 2000 dönümleri su basarken, 2003'ten 240,000'e geçmeye başladı. 2020 tarafından, rezervuar ek bir 180,000 dönüm ile genişletilecektir.
Norte Santo, “Şimdi Alqueva barajıyla birlikte Alentejo, ülkenin en önemli zeytinyağı bölgesi haline geldi” dedi. “Çok daha yoğun ve çok yoğun zeytin bahçelerinin eskisinden daha ekilmesini sağladı ve onları süper etkili hale getirdi çünkü su şimdi çok ucuz.”
Alentejo şimdi Portekiz zeytin bahçelerinin yüzde 85'ine ev sahipliği yapıyor ve tüm ülkenin zeytinyağı üretiminin yüzde 77'inden sorumlu. Bölgenin meteorik yükselişinin arkasındaki dürtünün bir kısmı, 2011 mali krizinden sonra ekonomik büyümeyi artırmak amacıyla bir Portekiz hükümeti girişiminin başlatılmasıyla 2008'ta geldi.
Yeni uygulanabilir tarımsal bölgedeki yatırım için bir teşvik olarak hükümet, 500,000 € (695,000 $) harcamayı ve iş yaratmayı isteyen yatırımcılara ucuz krediler sağlamıştır. Bu başlangıçta, çoğu ucuz toprak, kolay sermaye ve bol su ile ikna edilen dev İspanyol şirketlerden bazılarını getirdi.
Norte Santo, “Portekizli üreticiler ve Portekizli yatırımcılar için bu yatırımla ilgili sorunlardan biri, birçok büyük İspanyol şirketin Alentejo'ya dönüp kendi zeytin tarlalarını ekmeye ve kendi tesislerini kurmaya başlamasıydı” dedi.
“İspanyol yatırımcılar Alentejo’nun üretiminin yarısını oluşturuyor” diye ekledi. “Bu Portekizli yatırımın ana faydalanıcılarıydılar ve bu süreçte, bu büyük İspanyol şirketleri küçük Portekizli üreticiler için haksız rekabet yarattı.”
Bu şirketler çoğunlukla Arbequina ve Hojiblanca'dan elde edilen dökme zeytinyağının yanı sıra diğer ithal yağlar kullanılarak üretilen çok çeşitli karışımları üretmektedir.
Bu büyük ölçekli üretim, geleneksel zeytinyağı üreticilerini satış fiyatlarını aşağı çekerek incitirken, hükümet herhangi bir finansal yardım sağlamamıştır, bu nedenle üretim maliyetleri aynı kalmıştır.
Carrilho, “Tabii ki büyük üreticilerle aynı fiyata üretim yapamıyorlar, çünkü yoğun ve üretkenliği yüksek zeytin bahçeleri var” dedi. “Eski üreticiler, dönüm başına neredeyse 250 ağacı olan yoğun bahçelere kıyasla bazen dönüm başına 1,000 ağaçtan daha azına sahiptir.”
Bu, birçok geleneksel çiftçinin topraklarını terk etmesine ya da bu süper yoğun üreticilere satmasına neden oldu.
Carrilho, “Düşünsene, en yüksek fiyata satmazlarsa nasıl para kazanabileceklerini” dedi. “Zeytinyağı hala bir üründür ve bu zeytinyağı şişelerini satabilecek bir yöntemleri yoktur, bu yüzden en iyi fiyata satmak zorunda kalıyorlar ve en iyi fiyat onlar için yeterli değil.”
Esporão Azeites ise, yerel çiftçilerden sadece yerel zeytin çeşitlerini satın alıyor.
“Sözleşmelerimiz var small producers zeytinlerini kendi zeytinyağımızı yapmak için satın almak için, ”dedi Carrilho. “Tabii ki daha fazla ödemek zorundayız, ancak bu şekilde işler yapıyoruz. Kendi çeşitlerimizi korumak istiyoruz, zeytinyağlarımızın farklı olmasını ve Alentejo'da neler yapabileceğimizi göstermesini istiyoruz. ”
Esporão Azeites, her yıl bir milyon litreden fazla zeytinyağı şişesi ve yağlarının raflarda öne çıkmasını sağlamak için markalaşmalarına büyük yatırımlar yapıyor. Bu, şirketin Portekiz'in önde gelen birinci sınıf zeytinyağı satıcısı olmasına yardımcı oldu, ancak bunlar normdan uzak.
Geleneksel üreticiler için sorunun bir kısmı Portekizli tüketicilerin çoğunlukla zeytinyağı fiyatlarına bakmalarıdır.
Carrilho, “İnsanlar hala fiyat ve en büyük markalara odaklanıyor” dedi. “Örneğin, Sovena markalar, çok rekabetçi bir fiyatla market raflarının her tarafındalar. Raflar iki markasıyla doludur ve geleneksel petrol için yer yoktur ve fiyat farklılıkları çok büyüktür, bazen iki kat veya daha fazladır. ”
Baraj tarafından bölgeye getirilen geleneksel üreticiler için yaşanan zorluklara rağmen, Portekizli zeytinyağı kalitesi de artmazdı.
Carrilho, “Günün sonunda, çok iyi bir şeydi çünkü insanlar daha rekabetçi ve kalitenin bir sonucu olarak yükseldi” dedi. “Zeytinyağı üretimi daha önce geleneksel bir şekilde yapıldı ve baraj geldikten sonra insanlar daha iyi kalitede frezelenmiş yağla yeni, daha modern değirmenler inşa etmenin yanı sıra farklı biçimlerde dikim yapmakla ve daha fazla dikmekle daha fazla ilgilendi”
Bununla birlikte, Carrilho ve diğer birçok yerel üretici, genel kalitedeki artışlarına rağmen, yakında süper-yoğun üreticiler tarafından rekabet edemeyeceklerinden endişe duyuyorlar. Portekiz hükümeti yakında harekete geçmedikçe, bu yerel çiftliklerin daha fazlasının kovulacağını söyledi.
“Eh, bu bizim mirasımız” dedi. “Portekiz hükümeti hiçbir şey yapmazsa, kaybolacak, eminim.”