Uyumadan önce muhabbet etmek çok hoşuma gider. Hani rüyalara dalmadan öncekardeşle kuzenle yataktan yatağa muhabbet edersin sonra mutlu sevinçli dalarsın uykuya , işte bunu seviyorum.
Oğlumu uyutmadan önce yatağa uzanıp burun buruna temas ederek, elleri kollarımı severken muhabbette çok güzel. Sevgi dolu konuşması , o küçük kahkahaları beni dünyanın en mutlu insanı yapıyor.
Dün gece yattık ve düştü çenesi. Sorular sorular yorumlar. Birden aklıma geldi.
"tospağa anne nasıl sarılır yavrusuna Kuzey Tan " dedim.
İşin içinde bir oyun olduğunu anladı kendince komik ilginç birşeyler aradı. "Böyle" diyerek sarıldı bana.
Ben de "sarılamaz çünkü kabukları tak tuk tak tuk vurur" dedim.
Kahkahaları inletti tüm evi. (başarıyla uykusunu açmış bulundum yine:)))
"Anne anne" diye sıranın kendinde olduğunu vurgulayarak en uygun hayvanı düşündü düşündü ve
"Kediler nasıl sarılır yavrusuna" dedi.
"Böyle" diyerek sarıldım oğluma.
"sarılamaz anne onun 4 bacağı var hiç kolu yokki dedi" Bu sırada kedi gibi yatakta gezindi.
Oyunumuz zürafaların boyu uzun olduğundan sarılamayacağına, fillerin hortumundan dolayı sarılamıyacağına, kaplanların hızlı olduğu için, kuşların kanatları küçük olduğundan (Uyarı: Kuzey Tan dediki "kanatlarının altında tutmak sarılmaktır anne") penguenlerin sarılmayıp ayaklarında dolaştıracağına diyerek ve farklı hayvanlarla devam etti.
Sonuçta " Anne en güzel sen bana sarılabiliyorsun" diyerek Hayvanlar aleminin EN İYİ SARILAN ANNESİ oldum.