Amsterdamlı Milena Naef'in “Fleeting Parts” (“Fani Parçalar”) adlı yeni serisinde, vücut bölümleri, ustalıkla kesilmiş mermerlerdeki boşlukları dolduruyor. Bu parçaların yaratılması, enfes bir couture ipek elbisenin tasarlanması ve dikilmesi gibi, kesin ölçümlere uyması için zihinsel olarak dikkatle planlanan bir işlem. Buna karşın elbise zamanla parçalanır, ancak Naef'in vücuduyla tek başına doldurduğu, özel olarak tasarlanmış bölümleri ile mermer levhalar, sonsuza dek kalacak. Tabii Naef, yarattığı mermer levhaların içinde sonsuza dek durmuyor. Ancak yalnızca kısa bir an için bile olsa, Milena Naef, var olan bir yapı ile insan formu arasındaki somut ilişkiyi, “zihinselden fiziksele taşımasıyla, ikisi arasında yeni bir ilişki bularak” gösteriyor.
Milena Naef “Yapılar bizi ve fiziksel formumuzu ne zaman engeller ya da özgürleştirir?” ve “Bedenlerimizin daima bir 'doldurma alanı' olduğu gerçeğinin neticesi nedir?” sorularını sorarak, bize sanat yoluyla bir cevap aramak için fırsat veriyor.
Naef'in mermer blokları, sanatçıyla bir bütünleşme yaşamasa, yalnızca mermerden bir kütle olabilirdi. Ancak Naef'in bedeni, neredeyse mermerde delik açarcasına dışarı çıkıyor ve ikisi birlikte tek bir heykele dönüşüyor. Her çalışmasında Naef'in mermerden dışarı fışkıran farklı bir uzvunu görüyoruz; bir tanesinde omuz ve baldır, bir tanesinde kol ve bacak, dirsek, diz...ve bu şekilde devam ediyor. Sanki bedeni, mermeri giyiyor veya belki tam tersine mermer, Naef'in bedenini giyiyor. Bir şekilde birbirlerinin parçası haline geliyor, bir bütünü oluşturuyorlar.
Bir eserinde mermer blok yerde dik bir şekilde dururken, Milena Naef'in kolu ve sol dizi mermerin dışına çıkıyor. Vücudunun geri kalanıysa, mermerin arkasında, onu ayakta tutuyor. Naef sadece oturuyor, ayakları yere basarak, doğal ve tamamen gündelik bir pozla oturuyor. Sanki zaman geçiyor, ancak parçası haline geldiği bu fiziksel taşı değiştirecek kadar hızlı bir şekilde değil... “Weight of Four Generations” (“Dört Kuşağın Ağırlığı”) isimli bu eserin, Naef için ayrı bir önemi var; ailesinin heykelle uğraşan dördüncü kuşağı oluşunu temsil ediyor. Kendi yoluyla, bu bağlamda bir “kişisel alan” talep ediyor.