Kaybetmekten korktuğun kişilere öncelik verirsen kendi hayatını değil, onların hayatını yaşarsın. ’’Aman şimdi bunu söyleme.’’ der ve hayatından vazgeçersin. “Değer mi, değmez mi? ” diye düşünmeden, değse de değmese de öncelikli olan şey, kendi hayatın olmalı. Önce kendi iç huzurun ve mutluluğun gelmeli ki; bir gün bunları kaybettiğinde onun boşluğuna düşmeyesin.
Peki ne olur kaybetmekten korkmayı bırakırsak? Öncelikle özgür olursun; başkası olmadan tabii. Korkun olmaz; muhattabına ne söyleyeceğin konusunda rahat olursun ve acabalardan kurtulursun. Yani sen sen olursun; ne güzelmiş böyle olmak dersin. Kaybetme korkusu olmadan daha cesur hissedersin ve daha gözü açık dolaşırsın.
Korkunun milyonlarca çeşidi var. Kimi köpekten, kimi yüksekten kimiyse bir yerde kapalı kalmaktan korkar. Korkuların nedenlerini analiz edersek o korkunun akılda olup olmadığını, gerçek kaynağını bulabiliriz. Bunları, doktor yardımıyla değil de kendi inancımızla ve kararlılığımızla da bitirebiliriz. Bu hayatta ve yaşamda imkansız olan bir şey yoktur. Burada yaşıyorsak ve aklımıza bir şey geliyorsa bu yapılabilirliği içindir. İmkansız olan hiçbir şey yoktur.