The source-page: https://pages.ucsd.edu/~dkjordan/diversions/thanksgiving.html
David K. Jordan
Arkadaşların ve ailenin eşliğinde neşeli bir ziyafetle sembolize edilen Şükran Günü, hayatın hayal kırıklığı ne olursa olsun, birçok yönden nasıl iyi durumda olduğunu düşünmenin zamanıdır.
İnsan çeşitliliğinin geniş bir yelpazesini düşünen ve dünyamızın toplumlarının bugünkü haline nasıl evrildiğini düşünen bir kişi için, işte bana öyle geliyor ki, şükran duyulması özellikle uygun. Biraz maudlin olma riskine rağmen, tatil boyunca onları düşünmek isteyebilirsin diye onları burada tavsiye ederim.
- Israrına rağmen artık köleliğe göz yummuyoruz.
(Neolitik çağdan beri çoğu toplum bunu sergiledi.)
- Tek eşliliği destekliyoruz ve haremleri ve cariyeleri kınıyoruz.
(Bu çoğu toplumda doğru değildir.)
- Kişisel özgürlüğü genel bir fikir olarak destekliyoruz ve özgürlükler gibi bazı belirli özgürlükleri ayırt ediyoruz.
- montajlama
- bir evlilik partneri seçmek
- muhalif görüşlere sahip olmak
- politik veya ekonomik hedeflere ulaşmak için
- okumak ve eğitim almak
- sanat eserleri yaratmak, sergilemek ve gerçekleştirmek
- haberleri bildirmek
(Siyasi özgürlük modern zamanlara kadar ender bir fikirdi. Dinsel hoşgörü cesaretlendirmek şöyle dursun neredeyse bilinmiyordu. Birkaç toplumda kişi kendi eşini seçiyordu. Çoğu durumda, eğitim – basit okuryazarlık bile – özellikle kadınlar için aktif olarak cesaret kırıldı. bugün bile dünyanın çoğu yerinde kısıtlanmıştır.)
- Hastalığa yaklaşımımız sihir yoluyla değil.
(İnsanlık kariyerinin başlangıcından beri çoğu toplum, hastalıkları büyük ölçüde sihir yoluyla iyileştirmeye çalışmıştır.)
- Parlamentoları destekliyoruz ve zorbaları kınıyoruz.
(Tunç Çağı’ndan bu yana çoğu eyalet zorbalar tarafından yönetiliyordu ve parlamentolardan hiç haber almamıştı. Bugün en kötü zorbalar bile yönetilenler tarafından seçildiğini iddia ediyor.)
- Yasal haklar fikrini destekliyoruz; işkenceyi kınıyoruz; büyücülük suçuna yasal statü vermeyiz.
(Herhangi bir yasal hak tanımlayan, işkence yapmayan veya büyücüleri infaz etmeyen nadir bir toplumdu.)
- Savaş uğruna savaşı nadiren yüceltiyoruz.
- Herkesin sağlığını ve fiziksel refahını sağlamaya çalışıyoruz.
(Çok az toplum bunu yapacak araçlara veya iradeye sahipti.)
- Yolsuzluk, sömürü ve ırkçılık karşısında öfke yaşıyoruz.
(Çoğu toplum, bunların kaçınılmaz olduğunu varsayar.)
- Biz insan kurban etmiyoruz.
- Okuryazarlığa değer veriyoruz ve bunu herkese yaymaya çalışıyoruz.
(Tarih boyunca, neredeyse tüm insanlar okuma yazma bilmiyordu; okuryazar olanlar genellikle okuryazarlığı sınırlı sınıf insanlarla sınırlandırmaya çalıştılar.)
- Dünyanın nasıl çalıştığına dair merakımızı bastırmak yerine destekliyoruz ve dünya hakkındaki gerçek bilgilerimizi geliştirmenin yollarını anlıyor ve takip ediyoruz.
(Çoğu toplum, açık fikirli olmak yerine parti çizgisini tercih etmiştir. Bazı insanlar hala tercih etmektedir.)
- Diğer toplumlar ve kültürleri hakkındaki merakımızı destekliyoruz ve diğer toplumlara tam bir küçümseme ile davrananları kınıyoruz.
- Espressomuz, akıllı telefonlarımız, streç filmimiz ve iç mekan tesisatımız var.
- En umut verici gençlerimizden çok azının UCSD’nin Eleanor Roosevelt Koleji’ne gitmesine ve “Modern Dünyanın Yapılışı” (MMW) dersini almasına izin veriyoruz.
- Bir tatili, minnettar olmamız için tüm nedenleri düşünmeye adadık.
Bu listenin çoğu, Princeton’da Yakın Doğu Çalışmaları Emeritus Dodge Profesörü Dr. Bernard Lewis’in bir başyazısından esinlenmiştir. Başyazı The Wall Street Journal’da çıktı (2 Mayıs 1988, MMW’nin ilk öğretildiği yıl). İçinde Profesör Lewis, modern dünyanın neredeyse tüm bu özelliklerinin bize “Batı” tarihi geleneğinden geldiğine işaret etti ve Batı tarihini ve felsefesini üniversite müfredatından çıkarmaya yönelik popüler girişimlere makul ölçüde karşı çıktı.
Başyazısı, doğru düşünme eğitimcilerinin ortadan kaldırmayı hedeflemesi gereken çirkin, sakıncalı, değer yüklü etnik merkezciliğin bir örneği olarak, bazı UCSD fakültelerine (artık bize sızlanmayan bir meslektaş tarafından) dağıtıldı.