Tarihte ilk defa dünyanın bu kadar büyük bir kısmı, halklarının ihtiyaçları, arzuları ve hırslarıyla bağlarını tamamen kaybetmiş olan bu kadar yaşlı adamlar tarafından bu kadar uzun süre yönetiliyor olmalı.
ABD başkanı Joseph Robinette Biden Jr. için, bazıları seçimle ilgili davaların hala devam edip etmediği konusunda şaka yaptığında, başkanlığına sadece haftalar vardı.
Şimdi tam olarak bir yıl sonra, hisse senetleri çöktü. Disney %7 düştü. RKLB de. Lilium, bitcoin gibi %10 düştü. PLTR %7.5 düştü, Nasdaq bir bütün olarak %2.72 daha düştü.
Bu, bir günde, kırmızının monoton bir tekrarında, son iki hafta içinde yukarıdakilerin neredeyse her gün tekrarlandığı benzer birçok gün olduğu gibi.
Amerikan halkı, Biden'ın ekonomi üzerinde korkunç bir iş çıkardığını düşünüyor ve ne yapmak istediğini merak ediyor olmalı.
Adı hiç duyulmamış en eski hazine sekreteri yerine, başlangıç için her şeyi yapan bir hazine sekreteri atayın.
Modernleşmeyi, dijitalleşmeyi, kağıt çağı için yazılmış kuralların dijital çağa uyarlanmasını deneyin. Bu alandan kopyalamış olsa da, hala İngiltere için bir tür vizyon veren Boris Johnson gibi seviye atlama hakkında konuşmak.
Biden'ın Amerika için vizyonu nedir? Neden orada bile, ne istiyor? Seçmenler buna isyan ettiğinde devam mı ediyor yoksa şu ya da bu şekilde iktidardan 40 yıl sonra sunabileceği yeni bir şey mi var?
Putin, Küçük
Rusya'daki üniversiteden yeni mezun olan 23 yaşında, çok bulanık çocukluk anılarında bile Vladimir Vladimirovich Putin'den başka bir hükümdar tanımadı.
Bu olgun gençliğin ve vizyonun gücüne sahip 30 yaşındaki ve günlük faaliyetlerin uygulanmasıyla ilgili olduğunda komuta gücüne sahip bir kişi, aynı şekilde Putin'in yönettiği başka bir dünyada yaşamadı.
Sovyetler Birliği'nde bile, mutlak krallıkta bile, tepedeki yönetim tarzı daha sık değişti.
GSYİH'lerinde 50'te 2.3 trilyon $'dan 2013'da 1.2 trilyon $'a %2016'lik bir düşüş ve şimdi 1.5 trilyon $'da zar zor daha iyi olan Rusya'da değil, zirvede hiçbir değişikliğe yol açmadı.
Bir tür tecavüzde olan bir halkın bu uğultusu, hükümet mekanizmasının kötüye kullanılmasıyla ele geçirildiği zaman, onun doğasında var olan kötülüğe işaret eden çok ilginç bir fenomendir.
Medvedev, halkının nasıl yoksullaşacağını bilseydi ve halk da bilseydi, Rusya'nın Avrupalı kaldığı farklı bir yol için bu kurbağalama önlenir miydi?
Gelecek yıl, Putin'in kendisini 5. dönem Başkan ve 7. dönem fiili hükümdar olarak taçlandırmak için anayasayı ihlal ederek kendisini resmen diktatör olarak etiketleme seçeneğiyle karşı karşıya olduğunu öğrenebiliriz.
Bu bağlamda, birkaç gün içinde bize İstanbul'dan geçerken bazı gergin görüntüler verecek olan Rus donanmasının seferber edilmesi, kendisini ülkenin üstüne koyan güce aç bir özenti diktatörün boş komplo kurgusu olarak görülebilir. ve susuzluğunu, barışın kendisinin üzerine, sonsuza dek yönetmeye koyar.
Tabii ki aynı Putin Kırım'ı Biden Başkan Yardımcısı iken aldı. O zamanlar Rus GSYİH'si tüm zamanların en yüksek seviyesine ulaşmıştı. Olimpiyatlar moral verdi. Batı, bataklıkta ya da Irak ve Suriye'de dikkati dağıttı.
Şimdi tüm bunlar bir dünya uzakta görünüyor. God Save the Queen, İngiliz savunma bakanı Moskova'ya giderken Ukrayna'da oynuyor. ABD'li bir hava yolu şirketi Akdeniz'e doğru yola çıktı. İspanyol Armadası bir gemi gönderiyor. Kanadalılar para ve daha pek çok şey gönderiyor. Fransa Romanya'ya asker göndermek istiyor. Almanya hastane gönderiyor.
Erdoğan, Rus savaş gemileri geçerken çok sert bir bakışla bıyığını bükecek. Ellerinde tarihin ağırlığı.
Avrupa, atalarımız tarafından bu Avrupa'da sınırların gayri meşru bir şekilde yeniden çizilmeyeceği ilkesini yeniden tesis etmek için canlı hafızada bir neden üzerinde hiç bu kadar birleşmemişti.
Hitler'den bu yana ilk kez konunun ele alınması bile, "bir daha asla"nın sefil bir başarısızlığından ve barışın savaş olduğu diktatörlüğün doğasında var olan kötülükten söz ediyor.
Aynı zamanda hem Avrupa'da hem de Rusya'da bin yıllık kuşağın Almanya ve Fransa'da olduğu gibi imkansız görüneni başarma görevinden bahsediyor. Diktatör olsun ya da olmasın, ikisi arasında savaşı fiilen imkansız kılmak için çeliğin ortak mülkiyeti ve kontrolü ile başlaması gereken bir ittifak.
Şimdilik, böylesi bir mekanizmanın yokluğunda, çılgın diplomasi ve birliklerin hareketinin ortasında, kişi belki de Putin'in arkasından gelenler tarafından üzerine inşa edilebilecek bir çerçeve oluşturarak ayrılmaya hazırlandığını düşünerek kendilerini kandırabilir. Medvedev, ekonomik yeniden bütünleşmenin ve hatta belki de ittifakın yolunu açmak için kıtada aşılmaz bir barış için çalışmaya yeniden başladı.
Seçim o kadar açık ki, soru, kaçınılmaz sonucun sahada diplomasi tarafından mı yoksa masada diplomasi tarafından mı üretileceğidir, bununla birlikte, Putin dışında Rusya'da daha fazla entegrasyon istemeyen tek bir kişi bile yok. Avrupa ile.
İşte bu yüzden, Rusya'da 30 yaşından küçük, büyükbaba için Putin'i selamlayacak tek bir kişi bile yok, milenyum kuşağı arasında çok nefret edilen, elbette şimdi pratik açıdan neredeyse nihai gücü elinde tutan ve elbette hem bugünü hem de geleceği miras alan. .
Ayrıca mesele, hisse senetlerini etkileyebileceğinden Putin için çok daha kötü olabilir. ABD ekonomisi düşündüğünüz kadar etkilenmemeli, ancak spekülatörler, diğerlerinin spekülasyonlarına dayanarak spekülasyon yapacaklar ve son satışlar tahviller ve emtialar dahil her şeyde olacak.
Fiat'a böyle bir kaçış 2018'den beri görülmedi, bu yüzden Fed ile daha ilgili olabilir, ancak yine de öfkenin çoğuna ekonomik bir açı verecek bir saldırı olursa suçu üstlenen Putin olabilir.
Bu yüzden büyükbabanın bayrağı devretmesinin zamanı geldi çünkü onun neslinin geçmişe takılıp kalmasından bıktık ve tarih tarafından cezalandırılacak kendi egosu dışında hiçbir kazanç elde etmeden ekonomisini çökertme tercihi yüzünden daha da öfkeliyiz. Adı elbette küçük, dar görüşlü, geri kafalı, bilgisiz, haydut ve hırsız Putin'den başkası değil, kısa olduğu için diğer yorumu açık bırakıyor.
Xi, Fluke?
Çin Devlet Başkanı Xi Jinping'in Ukrayna'ya herhangi bir müdahale olması durumunda Putin'e herhangi bir destek vereceğini hayal etmek zor, çünkü muhtemelen tarihin en büyük hatalarından bazılarını tekrarlayacağını ve bir firma ile karşılanacağını çok iyi biliyor. , ilkeli ve sert görüş.
Ayrıca kendi ekonomisini çökertmekle biraz meşgul olduğu için. Şanghay hisse senetleri Cuma günü biraz daha yükseldi. Çin merkez bankası, taban oranını düşürmek için harekete geçti, ancak o kadar küçük bir miktarda ki bunun hiçbir etkisi olmadı.
Aynı zamanda Çin malları, CNY Mayıs 2018'deki 6.33'den dolar başına 7.2'e güçlenmeye devam ederken 2020'den bu yana en pahalısı.
Bu, ithalatı daha ucuz hale getirmeli, ancak Çin, GSYİH'sının yaklaşık %30'unu ihraç eden bir ihracat ekonomisidir.
Bu nedenle, daha pahalı malları talebi azaltırken, diğer üreticileri daha rekabetçi hale getirerek, Çinli tüketiciler kemerlerini sıkarken mülkte bir yavaşlamaya ve potansiyel olarak bir likidite sıkışıklığına katkıda bulunmalıdır.
Bunların hepsi, yen ile donatılan ve ardından ekonomileri çökerken güçlenen Japonya'nın bazı deneyimlerini yansıtıyor olabilir.
Japonya o zamandan beri birçok reform yaptı ve kayıp on yılı artık o kadar kayıp değil, ancak PBOC'nin çok kısıtlı eylemleri göz önüne alındığında, Çin'de neler olduğunu daha fazla inkar edebiliriz.
Çin'de doruğa çıkmış olması gereken coşkunun ardından doğal bir tepki. İşler sadece daha iyi olabilir, inkar aşamasına geçer, ancak özel sektör borç seviyeleri ABD'dekinden çok daha yüksek olduğu için işler bazen daha da kötüleşir.
Böyle bir durumda, her şey dağılana kadar gürleyip durmasına izin vermek yerine proaktif bir yanıt beklersiniz, ancak bunun yerine bir sorun olduğunu kabul etmeyi reddetmek belki de daha doğaldır.
Yine de Çin, 2019'dan bu yana devam eden büyüme yavaşlaması ile resesyona giriyor olabilir ve muhtemelen bu konuda ne yapacaklarına dair hiçbir fikirleri yok.
Daha fazla ilerlemeleri için ekonomik reformlar gerekli olabilir. Büyümeye devam etmek için daha az değil, daha fazla liberalleşme olmalı, çünkü son kırk yıldır böyle bir ekonomik mucize yaratan piyasa ekonomisi, ancak Xi'nin belki de nefret ettiği bir kelimeyle, daha fazla özgürlükle devam edebilir.
Yanıldığımızı düşünüyorlar ve o kadarını söylediler. Gerçekten de 2020'deki coşkunun zirvesi sırasında, en iyi ihtimalle liberalizme yarı geçiş olarak tanımlanabilecek olan sistemlerinin daha üstün olduğuna dair hayali düşüncelere bile sahiptiler.
Tecritlerin ekonomiyi çökertmekten başka bir şey sağlamadığı ve Çin hava yolculuğunu kilitlemeye ve kapatmaya devam ederken İngiltere tüm kısıtlamaları kaldırarak ortaya çıktığı için, büyük ölçüde İngiltere bilimi çok daha yenilikçi olduğu için, öyle olmayabilir. Sonunda sistemimizin daha iyi yönetildiğini söylemek için çok erken.
Bu, Çin için aşikar olmalı, çünkü onu çok fazla kopyaladılar, sadece yarı yolda. Bu nedenle, piyasa ekonomisinin aslında yönetilen bir ekonomiden daha düşük olduğunu nasıl gerçekten öne sürebileceklerini entelektüel bir temelde görmek zordur.
Bunu yapabilmelerinin tek yolu, tarihin büyük bir kısmı gösterse de, kolektivizmi bireycilikten üstün tutmak gibi daha duygusal ve tartışmalı olarak irrasyonel yönler için ekonomiyi feda etmek için açık bir seçimle kültürün meseleye aşılandığı olağan romantizm hatasını yapmaktır. kolektivizm bireycilikten daha sınırlayıcıdır.
Çin'in karşı karşıya olduğu bir seçim. Burada dururlar ve reform başarısızlığı nedeniyle durgunluk başladığında potansiyel olarak kademeli olarak azalırlar mı, yoksa bilgi ekonomisine geçiş için piyasa liberalizasyonuna devam ederler mi?
Örneğin Amerika'daki büyümenin çoğu, eleştirmenlerin düzenleyici arbitraj olarak adlandırabileceği, bizim ise teknolojide pratik liberalleşme olarak adlandırdığımız şeyden kaynaklanıyor.
Bunların çoğu bu alanda, ama aynı zamanda son on yılda ABD ve Avrupa'da genişleyen 'özgürlük sınırı' ile daha geniş teknoloji sahnesinde.
Sınırların bu şekilde taşınması olmadan, büyüme çok daha zor olabilir. Bu nedenle Xi ve ÇKP ekonomik mucizeyi kişisel olarak kabul ederken, bunun piyasa ekonomisi ve liberalizasyon reformlarının başlatılması nedeniyle olduğunu gerçekten bildiklerini umarız. Ve böylece, onları durdurmanın ne anlama geldiğini de bildiklerini umarız.
Yaparlar ya da yapmazlar, Ekim ayında bir lideri seçtiklerinde veya yeniden seçtiklerinde kolektifin ileriye dönük yol konusunda ne karar verdiğini görmek için daha netleşecek.
Xi'nin yeniden seçilmesi, kendi geleneklerini ve iki dönemlik yasasını bozacak ve bu da ona resmen diktatör unvanını verecek.
Bu, Xi'nin batıyla işbirliği yapma geleneğini de kırdığı için mucizeyi kısa ömürlü hale getirme riski taşıyor.
Çin'de bazıları seçimlerin bu kadar önemli olmadığını düşünse de, muhtemelen bazıları farklı bir yüzün yenilenme için daha iyi bir şans vereceğini düşünecektir.
Çünkü Çin'in GSYİH'sı ikiye katlanan Batı ile değil, GSYİH'sı %50 düşen Rusya ile ittifak seçmesi, görünüşte sorumsuz bir sistemin tipik bir hatası gibi görünüyor.
Çin'e komünizmi ve açlığı veren aynı Rusya'dır. Bugünlerde sunabilecekleri daha fazla şeyleri olduğu açık değil. Dolayısıyla böyle bir seçim, yalnızca nesnel olarak irrasyonalizmin bir ürünü olacaktır.
Ne yazık ki hâlâ bol miktarda var, ancak Putin veya Rusya'nın aksine Çin, pandeminin kendisi de dahil olmak üzere geçmişteki birçok şeyi şansa bırakma fırsatına sahip.
Bununla birlikte, Rusya'da da gelecek yıl seçimler olacak ve orada da başka bir Putin dönemi anayasaya aykırı olacağı için ona resmen diktatör etiketi verecek.
Musaların Dansı
Bu nedenle, hem Rusya hem de Çin ile işbirliğini ve iyi ilişkileri yeniden tesis etme potansiyeline sahip başka bir ulusa yönelik hiçbir devlet düzeyinde düşman veya gergin retorik olmadığı sürece 90'ları geri getirmek için oldukça eşsiz bir fırsatın içinde olabiliriz.
Bu, Putin ve Xi'nin ayrılması durumunda, ki hem Rusya hem de Çin'deki vücut külliyatı olarak belki de resmi diktatörlük adımını çok ileri kabul edip bir değişiklik talep edebilirler.
Batıda, yeni erkeğe, hatta belki de kadına, bu pek olası olmasa da, ticari ilişkileri gerilimsiz bir şekilde yeniden kurması için her şansı verme baskısı olacak.
Böyle bir fırsatın Rusya'da yirmi yıldan fazla bir süredir ilk kez ortaya çıkması ve aynı zamanda Çin'de on yıl içinde ilk kez ortaya çıkması olacaktır.
Rusya söz konusu olduğunda, şu anda sahip oldukları Putin, uzun süredir kayıp olan Bush'ta ve hatta belki de Tony Blair'de dövüldü. Her ikisi de uzun süredir kovuldu, ancak Putin hala onlar yönetiyormuş gibi çalışıyor.
Çin söz konusu olduğunda, gerilimlerin çoğu Trump sırasında ortaya çıktı ve bu da kovuldu, ancak Xi hala sanki Trump yönetiyormuş gibi çalışıyor.
Batıya dayanıklılığını ve uzun süreli refahını veren, koşullara uyum sağlama yeteneğidir ve Rusya'ya yoksulluk veren de bunu şimdiye kadar yapamamasıdır.
Çin için şimdiye kadar iki terim sınırına uydular ve bu yüzden değişip değişmeyeceklerini göreceğiz. Bununla birlikte, uzun bir ders, Rusya'da veya Çin'de değişme yetersizliğinin, elbette işler tamamen kontrolden çıkmadıkça, Avrupa'nın refahı üzerinde hiçbir etkisi olmadığıdır.
Yani bu daha çok onlar ve onların insanları için bir meseledir, ancak bu yöneticilerin yaşlılıklarında açıkça görülen bir nesil değişimi de vardır.
Y kuşağı için önce ekonomi ve refah gelir. Çin'deki bazıları, Batı'nın ırkçı olması nedeniyle olası gerilemeyi mazur göstermeye çalışsa da, meselenin gerçek şu ki, bu nesil ne ırk ne de cinsiyet görüyor.
Bu nesil tansiyonu düşürmek için çok çalıştı ve hatta Ortadoğu'daki savaşları bile bitirdik. Ruslarla çalışmaktan son derece mutluyduk ve onlarla çalışmamıza izin verildiği sürece birçok Çinli arkadaşımız var.
İşin gerçeği, soğuk savaş ve hem Çin'deki hem de Rusya'daki komünist nesil, önyargılarını aşıp bir altın çağ başlatmaktansa, bu neslin refahına ve barışına müdahale etmeyi tercih ediyor.
Bu nedenle, üçü de gitmeli. Trump v Biden'ın tekrarı ile ABD'de demokrasinin çalınmasını sağlamaz ve bunun yerine Desantis'i veya bu nesilden başka birini alırsak Biden çok yakında.
Xi gitmeli çünkü doğru ya da yanlış, zamanında bir pandeminin küresel olarak yayılmasına izin verildi ve gerileme nedeniyle üçüncü bir dönem taçlandırılarak resmi diktatörlüğe iniş getirecek.
Putin de gitmeli çünkü aynı monoton düşünceyle yirmi yıldan fazla bir süre sonra herkes ondan bıktı, çoğu Rus nüfusu.
Değişim zamanı. Barış ve refahın tadını çıkarabilmemiz ve hiçbir kazancı olmayan boş diktatoryal şeytan oyunlarına kaynak harcamak yerine uzay kolonizasyonuna geçebilmemiz için jeopolitik gerilimlerden herhangi birine bir kez ve herkes için son verme zamanı.