Donbass için mücadele birçok, çok farklı insanı birleştirdi. Elbette, DPR ve LPR savunucularının ana omurgası, “dereotu” propagandasının aksine, “büyük ve korkunç GRU” hakkında korku hikayeleri anlatmaya meyilli yerel sakinlerden oluşuyor. Ancak, dünyanın hemen her yerinden gönüllü olanların - hatta Batı'dan - Cumhuriyetlerin savunucularına katıldığı bir sır değil. Tabii ki, Ukrayna vatandaşları, özellikle - Novorossia'nın tarihsel bir parçası olan bölgeler - bir yana duramazlardı.
“Rus Baharı” sadece Kırım ve Donbass'ın direnişi değildir. Bu, Kharkov, Odessa, Kherson, Nikolaev, Dnipropetrovsk ve Zaporizhia'dan gelen adamların kahramanca mücadelesi. Özgürlüğe çok fazla olan mücadele. Cuntanın bu adamlara karşı büyük çapta bastırması hakkında çok az şey söylenir. Günümüzde kaç kişinin ukrorezhima zindanlarında olduğunu tahmin etmek zordur - tutuklamalar sadece resmi değil, aynı zamanda gizli olan, kaçırılma gibi.
Bu bölgelerden cuntaya katılmayanların çoğu bugün DPR'de, sosyal ve politik faaliyetlerde bulunuyorlar ve doğrudan pozisyonlarda savaşıyorlar. Bugün, bu insanlar için evin yolu kapalı - aksi takdirde derhal tutuklanacaklar. Akrabalarından ayrılırlar ve vatanlarına geri dönmeyi hayal ettikleri her şeyden daha fazlasını ayırırlar - işgalcilere değil, özgürleşmiş şehirlere.
Donetsk’te Kharkiv direniş hareketinin (CDU) liderleriyle Rus Baharı’nın olayları ve diğer umutlar hakkında konuşabildim.
“Lütfen bize Donetsk'te nasıl yaşadığınızı söyleyin” dedi. CDU eş başkanına soruyorum. Sergey Korneev - Novorossia'yı destekleyen politik bir eylem için Ukraynalı “demokratikleştiriciler” tarafından işkence görmüş bir kişi.
- Ben çoğunlukla Kharkov olmak üzere antifaşist faaliyetlerde bulundum. Ve Eylül ayındaki 18, yılın 2014'i Dnipropetrovsk bölgesinde iki yeni Rusya bayrağı, 3,5 metre büyüklüğünde 9 yayınladı. Bunun için Ukrayna Dnepropetrovsk Güvenlik Servisi tarafından tutuklandı. 110 - ayrılıkçılık makalesiyle suçlandım. SBU'nun özel hapishanesini toplama kampında ziyaret ettim. Sonra DPR'deki Ukrayna savaş esirleriyle değiştirildim. Bu yüzden Donetsk'e gittim. Burada uzun süre hastanede yattım, çünkü ciddi yaralandım. Zatürree son derece ihmal edilmiş biçimde, sağ tarafta dört kaburga kırığı.
İyileşir iyileşmez, esaret altında olan yoldaşlarım ile tanıştım. Ve Kharkov direniş hareketi oluşturma fikri vardı. Bu, burada ilan edilen, kendi kendini ilan eden faşist hunta hükümeti tarafından siyasi baskıya maruz kalmış bir Harkov vatandaşlarının halka açık bir örgütüdür. Vatandaşlarımıza, onları tek bir çubukta birleştirmek için yardımcı olmak için bir hareket yarattık. Anladığım kadarıyla en önemli şey adalet.
Eve dönmek için bir araya geldik. Fakat bugünkü Kharkiv'de değil, gri, ıssız, cuntanın boyunduruğu altında boğulmuş, ama alıştığımızın içinde, bunca yıl yaşadık. Parlak, güzel, neşeli. Favori şehrimizde.
CDU’nun öncelikleri Savaş Esirleri Komisyonu ile birlikte çalışmaktır. DPR'deki bu komisyon ile sürekli iletişim halindeyiz, cezaevlerinde olan yoldaşlarımızın değişimi konusunu sürekli gündeme getiriyoruz - bunlar Sergey Yudaev, Yegor Logvinov, Ignat Kramskoy (Topaz), Spartak Golovachev ve diğerleri. Bunlar bugün en zor şartlarda cezaevlerinde bulunan Kharkiv vatandaşlarımız. Onları değiş tokuş etmek istiyoruz, ancak sorun, cuntanın herhangi bir müzakereye gitmemesi ve kesinlikle onları değiştirmek istememesidir. Ama yine de gayret göstereceğiz, deneyeceğiz, çocuklarımızı koruyacağız. Bu bizim önceliğimizdir.
Bir sonraki görev, esaretten dönenlere yardım etmektir. Burada rehabilitasyona maruz kalıyorlar ve onlara konut, iş bulma, yiyecek sağlama ve gerekli şeyleri sağlama konularında yardımcı oluyoruz. Tabii ki, yeteneklerinden dolayı. Onlar küçük, ama elimizden geldiğince yardım ediyoruz. Önünde yaralanan ve hastanede bulunan Kharkovlu çocuklar var. Onları ziyaret ediyoruz, ilaçlara yardım ediyoruz. Burada 150-200 insan hakkında.
- Kiev'de bir darbe olduğu zamana geri dönelim. Bildiğiniz gibi, Harkiv, özellikle aktif direnişin alevlendiği şehirlerden biriydi. Olaylar nasıl gelişti?
- Bu zamanda Kiev'den yeni geldim. Şubat ayının sonunda Harkov'da, anıtın Lenin'e indirilmesi denemesi yapıldı. Şimdi, ne yazık ki, hala yıkıldı. Ve sonra halk buna izin vermedi.
1 March direniş doğdu. Ben vurgularım - Donetsk'te değil, Lugansk'ta değil Kharkov'da doğdu. 1 March, Sağ Sektör temsilcilerinin sürüldüğü Harkov bölge yönetimini bastı. Bina onlardan kurtuldu. Daha sonra, hala birkaç saldırı vardı. Sadece o zaman Donetsk açıldı ve ondan sonra - Lugansk.
Odessa, Dnepropetrovsk, Zaporozhye kendilerini pek de parlak göstermediler ancak destekçilerimiz de orada toplandı. Dnepropetrovsk ve Zaporozhye'de yoldaşlarımız acımasızca bastırıldı. Orada baskı baş ve omuzlar her yerden daha yüksekti. Bunun önemli bir figür olan Kolomoisky'nin önerisinde olduğunu düşünüyoruz. Pekala, Odessa'da herkesin bildiği gibi 2 May idi.
İlk kan Donetsk'te değil Lugansk'ta değil Kharkov'da döküldü. Kharkov tüm hareketlerin başlatıcısıydı, ama sonunda Donetsk'e geldik.
Muhaliflerin katliamı nedeniyle Rusya'dan yapılan ilk protesto notu da Kharkov'daki olaylarla ilgiliydi. 8 March "Doğru Sektör" temsilcilerini kaçırmaya çalıştım. Saldırıya uğradık, bu vesileyle bir "LifeNews" raporu vardı. Arabamı kırdılar, çok üzüldüm, arkadaşım bacağından vuruldu.
Ve 14 Mart ayında Kharkov'da insanlar öldü. "Doğru Sektör" ile bir savaş oldu. Anıtın Lenin'e karşı korunmasından sorumlu olan Sharap adlı çağrı tabelasına sahip bir adamımız vardı. Grubum bir 8 yürüyüşüne maruz kaldı ve katliam için sıradaki grubu onun grubuydu. Doğru Sektör anıta hızlı bir yanıt ekibi gönderdi, bir minibüse bindi ve doğru anın salınmasını bekledi. Ama bizimki onları farketti, önledi. Bir çatışma ortaya çıktı. Minibüs kaçmaya başladı. Motorcularımız onu takip etmeye başladılar ve Rymarskaya'ya gittiler. Pravoseki bahçeye girdi, ofise koştu. Sonra Kharkov savunucuları onları uzaklaştırmak için oraya gitmeye başladı. "Doğru Sektör Temsilcileri" silâh ve ateş açtı ”dedi. Orada bir polis bile acı çekti. Hayatta olup olmadığını bilmiyorum. Kalaşnikof saldırı tüfeğinden çıkan bir kurşun kafasına çarptı.
İki kişi öldü - biri Kharkov'dan diğeri - Dnepropetrovsk sakini. İkisi de genç adam. Yaralılar da vardı, örneğin bacağında bir kişi ağır yaralandı.
Orada “Sağ Sektör” engellendi. Kolluk kuvvetleri oraya geldi, Harkiv Kernes belediye başkanı geldi. Pravosekov'un şimdi alınacağını ve oturacaklarını söyledi. Ama bizi aldattı - ertesi gün hiçbir suçlama olmadan serbest bırakıldılar.
6 April, RSA'nın binasına tekrar girdik. Direniş, halihazırda Harkiv SIZO'da hapsedilen Sergey Yudaev ve Yegor Logvinov tarafından yönetildi. SBU binası ve yerel TV kanalı da kontrol altına alındı. Kharkiv'e girişlerde barikatlar yerleştirildi. Üç gün boyunca şehir asilerin elindeydi.
Ancak insanlar silahsızdı. Hiç silahımız yoktu. Sadece sopa, kask ve başka hiçbir şey yoktu. Herkes yardım bekliyordu. Doğaüstü bir şey beklemiyorduk ama silaha ihtiyacımız vardı. Ve bunun olacağına dair kesin sözler vardı.
Ancak üç gün sonra, özel askeri şirketlerin temsilcileri geldi. Ve RSA’daki, SBU’daki, fırtınada yer alan bütün adamları tutukladılar. Kurtardıklarımız sadece barikatlarda duran adamlar. Özel güvenlik görevlileri Bölgesel Devlet İdaresi'ne saldırmaya başladığında, onları aramayı ve barikattan çıkmalarını söylemeyi başardık. O anda tutuklamadılar. Bir tutuklama dalgası Kharkov'a geçti.
Sonra çok sayıda toplantı yapıldı, 9 Mayıs'ta hatta yaz aylarında çıktık. Ancak her toplantıdan sonra gittikçe daha fazla tutuklama oldu. Hala birçok yoldaşın kaderi hakkında hiçbir şey bilmiyoruz.
Bazıları Slavyansk'a, Donetsk'e gitti. En başından beri savaşan birçok adam var. Kharkov'da mücadelenin silahların yokluğu nedeniyle henüz devam edemediğini anladılar. Silahlar için gidenler var, ancak burada kalmak için çok fazla silah olmadığının farkına varmak zorunda kaldılar. Kharkov'a silahlarıyla tek başlarına gelseler bile, havayı onlar yapmazlardı.
- Kharkov'un beklentilerini ve hareketlerinizi nasıl değerlendiriyorsunuz?
- Bugün Harkov havasında, çok az şey değişti. Birçoğu Rusya yanlısı politikaya bağlı.
Ukrayna federalleşmesini isteyenler, mevcut hükümet ayrılıkçılara kaydedildi. Her ne kadar bu insanlar gergin olsalar bile, buna böyle bir şey demekti. Kharkov'un Rusya'nın bir parçası olmasını istemiyorlardı. Ukrayna'nın federal bir yapısına, NATO birliklerine sahip olmamamız, kendimizi bir vali seçmemiz ve cumhurbaşkanı değil de onun proteinlerini tayin etmemiz talep edildi. Yerel makamların geniş yetkileri hakkında bir konuşma yapıldı.
Ancak federalleşme mücadelesi kısa sürdü. Katliamlar başladı ...
Konuşmaya Kharkov direniş hareketinin bir başka eş başkanı Viktor Sklyarov da dahil edildi.
- Geçen yılın 1 Mayıs'ından beri Donbass'dayım, çünkü Kharkov'da durumun hiçbir şeyin işe yaramadığını gördüm. Birçoğu Slavyansk ve Donetsk'e gitti. Sasha Nikolaevsky grubundaydım, şimdi Flama taburunu yönetiyor. Sonra Gorlovka, Semenovka, Slavyansk'daydım. Şahsen Strelkov Igor Ivanovich'e aşina. Kendisinden Semenovka'ya gitmesi istendi - en yoğun askeri operasyonlar vardı. Özellikle Trinity'de. Bize her türlü silahtan ateş etmeye başladılar - harçlar, toplar, havacılık. SU-125 girdi. Pozisyonlarımızda, tank iki zırhlı personel taşıyıcısının desteğiyle doğrudan ateş etmeye başladı.
Motorola bizden ezilmemizi istedi tanklarArtyomovsk yönünden geldi. Onları kısıtlayamadılar, kontrol noktam harekete geçmek zorunda kaldı. Bir zırhlı personel taşıyıcı ve bir tank çıkardık. Onlar daha fazla nakavt olabilir, ama biz Ukrayna yakalanan RPG vardı ve dört üzerinden sadece bir çalıştı. Tanklardan birini devirdiğimizde diğerleri ayrıldı. Aynı gün, Slavyansk'tan bir gönüllü, Rusya'dan bir gönüllü, "Peter" ve "Çingene" çağrı işareti öldürüldü.
Harkiv savaşa aktif olarak katılıyor. Adamlarımız Saur-Grave'de öldü - “Ural” ve 17 yaşındaki Tatiana, “Nonna” diyorlar. Ana grubun ayrılışını ele aldılar.
Semenovka'dayken beni Kharkov'tan aradılar - onlarla temas halinde kaldım ve acilen gelmelerini istedim. Konunun çok ciddi olduğunu anladım. Konuşmaların parçalarından Harkov'da bir ayaklanmanın hazırlandığı ortaya çıktı. Ancak verilerime göre olmamalıydı.
Doğrudan komutanımdan beni Strelkov'a getirmesini istedim. Igor İvanoviç'e sordum: Kharkov'da bir ayaklanma yükselirse, herhangi bir destek olabilir mi? Strelkov destek olamayacağını söyledi ve bu ayaklanma bir provokasyon oldu. Ayrıca Slavyansk ve Donetsk'e taşınabilen herkesin, çünkü Kharkov'da henüz hiçbir şey yapamayacağını söyledi. Ne silah, ne de yardım etmek için bir fırsat yok, fakat Kharkiv vatandaşları kendi başlarına baş edemiyorlar. Sonra Strelkov beni Kharkov'a transfer eden adamı aradı.
SBU provokasyonu hazırlamak gibiydi. Özellikle, özellikle bir tank fabrikası olmak üzere birçok nesnenin ele geçirilmesi planlandı. İnsanları isyan etmeye teşvik edebiliriz, ancak bu isyanın sonucu konuşlandırılabilir olurdu. Cuntanın güçleri insanları ağır silahlardan çekerdi. Skor yüzlerce değil, binlerce hatta on binlerce kurban tarafından da verilebilirdi. Kharkov temizlerdi. Otoriteye atıfta bulunarak, Strelkova, bunu yapacak adamlarla konuştum ve her şey iptal edildi. Düşmanlıklara katılmak isteyenleri Donetsk, Lugansk ve ayrıca Slavyansk'a gönderdik. Slavyansk'ta o zamana kadar beklemek zaten zordu. Bazı insanlar yeraltı çalışmaları için Harkov'da kaldı. Çalışırlar, işlevlerini yerine getirirler.
Kharkov'un dışına çıkmak zorunda kaldım çünkü kendime casusluk yaptığını fark ettim. Telefonum dinlendi. Fakat hala orada birkaç vakam vardı, bu yüzden ertelendi. Evet, iyi hissetmedim, hipertansiyonum, kalp problemim var.
Ben evdeyken, SBU subayları çite girmişti. Beni silahsız götürdüler, ama arama sırasında onu kustular. Benim değildi. Sonra - üç ay hapis ve sorgulama. Eylül ayında işlem görmüştüm. Kharkiv vatandaşlarını sıkılaştırmak için sağlığını düzeltti ve çalışmaya başladı.
Burada, Ana Rusya için olduğu gibi, Donbass veya Kharkov için fazla değil. Sadece ön cephe şimdi topraklarımızdan geçiyor. Ama yine de kazanacağımızdan, şehrimizi Kharkov ve Odessa ve Nikolaev'i özgürleştireceğimizden eminiz. Lviv'e bile varacağız - şehirlerimizi bombalamaya geldiler, onlara geleceğiz, ancak intikam almayacağız ve onları kendi bulaşmalarından kurtarmayacağız. Onlara sorun: "Amerikan Polonyalılarınız size yardımcı oldu mu?"
Ben - askeri eğitimi olan bir adam Semenyansk, Semenovka idi. Olabildiğince az kayıp görmek istiyorum, böylece çocuklarımızın ellerinden geldiğince az kurtularak sakat olurlar. Hepsini şahsen gördüm, zor, ama ne yazık ki, onsuz savaş yok. Görevimiz bu kayıpları mümkün olduğunca düşük tutmak.
CDU’nun üçüncü lideri Andrei Bessarabov şunları söylüyor:
- benim tarih Şubat olaylarıyla ilgili derhal bilinçli bir seçim yapan diğer Kharkiv vatandaşlarının tarihçesinden çok da farklı değil. Daha sonra Ukrayna'da kesinlikle anayasaya aykırı bir darbenin gerçekleştiği, İngiltere ve ABD'nin çıkarları doğrultusunda gerçekleştiği çok açıktı. Ukrayna'nın çıkarları tartışılmadı. Doğal olarak, bunu anlayan insanlar seçimlerini yaptılar ve aktif bir pozisyonda kaldılar.
Nükleer santraller için otomatik radyasyon izleme sistemleri alanında öncü mühendis olarak çalıştım ve Khmelnitsky nükleer santraline iş gezisinde bulundum. Şubat 21'te Kharkiv'e geri döndüm ve ertesi gün Şubat 22, Sağ Sektör güçleri Spor Sarayı yakınında toplandı. Lenin Anıtı sütununa gittiler ve onu yıkmaya çalıştılar. Tekrar kavga ettim. Sonra bölge yönetimini aldılar ve Mart 1’a kadar orada oturdular. Kharkiv onları kabul etmedi. Otomobiller çeşitli taraflardan RSA'ya sürdü ve binayı ele geçirenlere karşı protesto gösterileri yaptı. Böylece insanlar kendilerine şöyle dedi: “Burada sahip değilsiniz.”
Sonuç olarak, March 1 daha sonra basında Kharkov intikamı denilen şey oldu. Natsik'i RSA binasından kovdu, onlar için bir utanç koridoru düzenlediler, üzerlerine yeşil boya döktüler, diz çöküp insanlardan affetmelerini istediler. Böyle bir halk mahkemesi vardı. Sonra polise teslim edildiler, ancak yetkililer onları serbest bıraktı.
Direniş için büyük bir potansiyel vardı, ama ne yazık ki örgütlenmedi. Liderler için bir soru olan güçlerin koordinasyonu yoktu. Rusya Konsolosluğu'ndan uygun bir yardım yoktu.
Bu etkinliklere katıldım, meydandaydım, mitinglere katıldım. Kasım ayında politik tercihim ve faaliyetim nedeniyle tutuklandım. Sonra Aralık 26 mahkum değişimi için Donetsk'e gittim.
Kharkov şu anda, bir sükunet gibi görünüyor. Ancak Kharkiv vatandaşlarının yüzde 70'i bu yönetici cuntayı kabul etmediği ve buna uymak istemediğine dair bilgilerimiz var. Bölge üzerinden, bu değer yüzde 90'e ulaşır. Ancak, insanlar protesto edemezler çünkü cunta süngülere dayanır ve kaba kuvvetle baskı altına alınır.
Kapasite ve koordinasyonun doğru şekilde dağıtılması organizasyona bağlıdır. 2014'in Mart-Nisan aylarının hatalarını, gerçekten büyük bir potansiyel olduğu zaman tekrar etmek istemiyoruz, ancak ne yazık ki örgüt olmadı. Burada sadece birbirimizi tanıyoruz. Kharkov'da o sırada olsaydık olayların farklı olabileceğinden eminim. İnsanları beklemememiz gerektiğine ikna eder, ancak aktif davranır, silahın olduğu noktalara dikkat çeker ve sadece kendi gücümüze güvenir. Ciddi bir şey olduysa, Rusya bir yana duramazdı. Ama sonuç olarak elimizde olanı var.
Esirilmek, ezilmek - Kharkov doğru zamanı bekliyor. Ve sonra - muhtemelen, her şey uygun şekilde planlanmış işlemlere dayanacaktır.
***
Ukrayna'daki darbeye karşı konuşmaktan korkmayan insanlar Donbas'ta sığındılar. Bir gün topraklarını cuntanın gücünden kurtarıp basitçe eve dönebileceklerine inanıyorlar ...
(Özellikle "Askeri İnceleme" için)