İnsan kendi ölüsünden korkar mı?
Bilmem, dudağında ölüm tadıyla
Kendini görünce ne yapar insan?
Cıvıl cıvıl bir yaz günü mesela
Yığılıp kalmışsa bir köşede öğleyin
Bir kaç tokat atar mı yavaşça yanağına?
Görünce ilk ne söyler?
Yoksa kıyamaz mı uyandırmaya?
O kadar mı derin uyur ölüler?
Parçalanmışsa bir kazada sabaha karşı
Temizler mi yine de kanlı yüzünü?
Yoksa korkup kaçar mı?
Gazete mi örter hemen üstüne?
Kapatır mı açıksa göz kapakları?
Boğulmuşsa saçlarını tarar mı?
Çığ altında kalmışsa
Birkaç zaman ölüsüyle yaşar mı?
Belki sevimli görünür gözlerine
Soğuk mudur yoksa diğer ölüler kadar?
Üşümesin diye ellerini tutar mı?
Kendi kokusuna kaç gün dayanır?
Yıkamak ister mi bedenini son defa?
İmama mı bırakır?
Nasıl bilirdiniz diye sorunca
Söyleyecek birkaç sözü var mıdır?
Bilmem taşıyabilir mi tek başına tabutu?
Yoksa kendi cesedi, insana ağır mıdır?
Halil Çalışkan