Şimdiye kadar olan her şey hikayelerGizlilik akbabalarına rağmen, kural olarak, er ya da geç halka açık hale gelir. Yıllar sonra açığa çıkmayacak bir sır yoktur. Bu gerçek, Nazi Almanyasının tasarımcılarının tamamen yeni ve eşsiz gizli gelişmeleri için de geçerlidir. tanklarolumlu koşullar altında II. Dünya Savaşı'nın sonunda belirleyici bir rol oynayabilir. Üçüncü Reich'ın zirvesinin dünya hakimiyeti konusundaki planları hiçbir zaman gerçekleşmedi ve E serisinden tankları deneysel örnekler düzeyinde kaldı. Askeri araçların seri üretime başlamamasına rağmen, bugün birçok silah uzmanı onlara Alman tasarımcıların teknik düşüncesinin tacı diyor ve her nedenin olduğunu itiraf etmeliyiz.
E-50 - orta boy tank
Entwicklung programının tüm planları arasında (veya "E" olarak kısaltılır), en yüksek tank E-50 kodu altında orta boy tank üzerine sabitlenmiştir. Bu makine sadece eski Pz.IV'i değil aynı zamanda kuşkusuz tasarımcılara özel görevler yükleyen “Panter” i de değiştirmek zorunda kaldı. Bu arada, E-100 dışında, bu planın uygulamaya yakın olduğu belirtilecektir.
1944 yılında, tüm cephelerde bir dizi yenilgiye uğrayan Almanya, tam enerji ve hammadde tasarrufuna geçti. Doğru, tanklar daha önce olduğu gibi miktarlarda üretildi, ancak muhaliflerin zırhlı tekniği ile karşılaştırıldığında, savunma, ateş gücü ve sürüş performansına kadar her konuda yetersiz kaldılar. Ayrıca, şasinin “panter” in düşük güvenliği düşmanın elindeydi. Bu eksikliklerden ancak şasi tasarımını elden geçirerek kaçmak mümkündü. Daimler-Benz ve MAN - Tamamen yeni bir savaş aracı yaratma çalışmaları iki şirkete verildi. Mükemmel bir mühendis ve mükemmel bir lider - General H. E. Knikamp.
Fazla zaman kalmadı, bu nedenle bileşenlerin önemli bir kısmı, mevcut tank modellerinden ve hepsinden öte, gerçek hayattaki mücadelede kanıtlanmış “Tiger II” den kopyalandı. Toplu üretimin kolaylaştırılması için, fabrikada yeni tankların her bir geliştirme aşamasında, E-50 ve E-75 planlarının belirli bir şekilde birleştirilmesi konusunda bazı iyileştirmeler yapıldı ve çalışmalar yapıldı, ancak bunları mantıklı bir sonuca çıkarmak mümkün olmadı.
Alman tasarımcıların mümkün olan en kısa sürede çözmesi gereken kilit konulardan biri zayıf bir şasi idi. Daha önce “Panter” ve “Tiger” ta kullanılan silindirlerin kademeli olarak yerleştirildiği şasi, tankların genel mücadele kabiliyetini önemli ölçüde etkileyen bir takım dezavantajlara sahipti. Ayrıca, teknolojik açıdan benzer şema ideal olmaktan çok uzaktı ve sonuç olarak tamamen yeni bir süspansiyon sistemi türü için bir ihtiyaç vardı, daha basit.
Alman tasarımcıların bu görevle oldukça başarılı bir şekilde başa çıktığını fark etmemek mümkün değil - MAN 1944'te, genellikle “sessiz blok” olarak adlandırılan benzersiz bir süspansiyon programı önerildi. 800 mm çapında bir “Tiger II” tankından ikiz merdanelerden oluşan bir birleştirme ünitesinde birleştirilmiştir. Yol tekerlekleri yaylı kollara monte edildi ve tek paletli bir kamyonun farklı taraflarına yerleştirildi, ancak yapımlarında aynı uzunlukta miller kullanıldı. Özel bir yatak ara parçasının varlığı, tekerleğin durumunun izin tepesine göre değiştirilmesini mümkün kılmıştır. Takılı bir iç amortisöre sahip yaylar, geleneksel Bellevielle rondelalarından ve silindirlere monte edildi.
Teknenin şekli ve zırhlı savunması oldukça kısa sürede tespit edildi. Esas olarak “Tiger II” den alınmıştır, ancak ön zırh plakalarının eğim açısı hafifçe artmıştır. Bu nedenle, E-50 ve “Tiger II” nin düzeni ve genel boyutları yaklaşık olarak aynıydı.
Bir güç ünitesi olarak, HL230 adlı Maybach HL234 motorunun güncellenmiş bir versiyonunun kullanılması kararlaştırıldı. Bu model doğrudan bir yakıt enjeksiyon sistemi ile donatıldı ve kısa bir süre için mevcut 900'ten 1200 hp'ye güç artışı sağladı. Yakıt depolarının, fanların ve radyatörlerin yerleştirilmesi, gövdenin arka kısmındaki kutu bileşenlerin kurulumunu tamamen hariç tutan “Tiger II” üzerindeki yerleşime benziyordu.
Yeni tank E-50'in kulesi, zamandan ve paradan tasarruf etmek için, 1944'tan seri üretimden çıkarılan “Panther II” tankından ödünç alındı. Daimler-Benz ve Skoda'nın yapıcıları, KwK44 75-mm tabancasını kurma olasılığıyla kulenin seri üretim versiyonu sırasında uzmanları çok daha ucuz ve daha teknolojik olarak ileri sürdüğü uzmanları bu tasarımın geliştirilmesine dahil oldular. Yanların kalınlığı 60 mm'ye ve düzleştirilmiş ön zırhlı levha 120 mm'ye yükseltildi. Standart muhteşem optiğe ek olarak, Panter II kulesine Zeiss stereo mesafe ölçer, gece görüş cihazı ve hidrolik stabilizatörlerin monte edilmesi planlandı. Çalışma belgelerine göre, bu kulenin adı Schmalturm'dur.
Panzerwaffe komutunun büyük hayal kırıklığına uğramasına rağmen, cephe hattı ünitelerini yeni tanklarla tamamen donatmayı planlıyor. Doğru, Mayıs 1945'e göre, E-50 tasarımının ana bileşenleri işe yaradı ve Fransızlar, tank yapım endüstrisi tasarımlarını Alman tasarımcı ARL-44'e dayanan bu kupa gelişmelerinden tam anlamıyla yararlandı.
E-75 - ağır tank
Tek bir E tankı serisi oluşturma fikrine göre, ağır E-75'in görünüşte E-50'e benzemesi gerekiyordu. En önemli fark, daha kalın zırhın ve çok daha güçlü bir ana silahın kurulmasıydı. Hem ağır hem de orta tankın şasesi aynı olmalıdır. Bütün bunlar seri üretim sırasında tek satırda çeşitli modifikasyonlar toplamak amacıyla yapıldı.
E-100 - süper ağır tank
E-100, 2 Birinci Dünya Savaşı döneminden kalma bir Alman süper-ağır tanktır. E-100 tankın yaratılmasının tamamlanmasının ardından bitiş çizgisine yaklaşıyordu. Proje tasarımının geliştirilmesi ve ilk prototipin yapımı, Frankfurt am Main'den Adler tarafından gerçekleştirildi. E-100 tankının tasarımı için başlangıç tarihi Temmuz 30’ta 1943 olarak kabul edilir. Aralık 1944'te Hitler'in kişisel düzenine dikkat etmeyen, süper ağır tankların yaratılması konusundaki tüm çalışmaları durdurmak için, yerleşim planının tasarımı ve inşaatı, Paderborn bölgesindeki Hausenbek'te sürdürüldü. 1945'in başlangıcından itibaren, şasi ve şasi hazırdı. Testlerin başında, Maybach HL 230 motor, OG 401216 kutu şirkette kuruldu, Maybach şirket ve Henschel L 801 direksiyon dişlisi. 1000 mm iz genişlikleri Adler tarafından geliştirildi ve montaj için hazırlandı. Bununla birlikte, bu izlere sahip bir tank, yeniden yerleştirme sırasında taşımayı zorlaştıracak olan demiryolu platformunun boyutlarına uymuyordu.
E-100 tankını geliştirirken, klasik Alman şanzıman şanzımanı kullandılar - motor arkada ve tahrik tekerlekleri - tankın ön kısmında. Zırhlı koruma: 240 mm (ön kısım) ve 120 mm (yan). E-100'teki silahlar olarak, Maus Turret 150 mm silahla bir 170 kalibre silahı ya da bir mm 75 koaksiyel kurulması planlandı. Maybach HL 100 motor ve Mekydro kontrol ünitesine sahip E-234'in, 40 km / saate kadar seyir hızı geliştireceği varsayılmıştır. Prototip E-100, Paderborn bölgesinde İngiliz birlikleri tarafından ele geçirildi.
Almanya'nın II. Dünya Savaşı'nda teslim olmasıyla birlikte, Wehrmacht'ın dünyayı fethedebilecek tanklar yaratma planları çöktü!