Bir çocuk kendini yeterli olarak kanıtlamak zorunda kaldığında, sonuçlar genelde felakettir. Bir çocuğun sevgi, kabul ve anlayışa ihtiyacı vardır. Reddetme, şüphe ve devamlı sınama ile karşılaştığında harap olur.
Virginia M. Axeline
Oyun çocuğun kendini iyi şekilde ifade etmesini sağlayan bir araçtır. Çocuk merkezli oyun terapisi uzun yıllardır gerek Amerika'da gerekse Avrupa ülkelerinde uygulanan bir terapi ekolüdür. Çocuk merkezli oyun terapisinin kurucusu Virginia Axline' ye göre, her çocuk kendini duygusal olarak iyileştirecek gerekli içsel güce sahiptir. Bu bağlamda önemli olan çocuğa gerekli güven ve kabul duygusunu hissedebileceği bir ortam sunmaktır. Bu terapi ekolünde oyunun lideri çocuktur; hangi oyuncaklarla ve ne şekilde oynayacağına yalnızca çocuk karar verir. Çocuğun oyun odasında özgür olması ve aktif bir rol üstlenmesi oldukça önemlidir. Çocukla sağlıklı bir güven ilişkisi kurmak ve onu olduğu gibi kabul etmek terapistin en önemli görevleri arasında yer alır. Bu bağlamda terapist çocuğu yargılamaz, eleştirmez ve olduğu gibi kabul eder, örneğin; karanlık korkusu olan bir çocuk ailesi tarafından 'Karanlıkta neden korkuyorsun, karanlıktan korkacak ne var, artık yat ve uyu' şeklinde bir tepkiyle karşılaşabilir. Çocuğun korkuları ebeveyni tarafından kabul görmez. Kendini aile beklentileri ve baş etmekte zorlandığı korkuları arasında oldukça çaresiz hisseder. Ancak oyun odasında durum çok farklıdır. Çünkü orada onu, duygularını küçümsemeyen ve onları anlamaya çalışan bir 'oyun ablası' ya da bir 'oyun abisi' beklemektedir. Çocuk oyun odasındaki güven ve kabul ortamı sayesinde içsel çatışmalarını etkin bir şekilde dışa vurma ve çözümleme fırsatı bulur.
Ayrıca terapide çocuğun oynadığı her oyuncağın ve her oyun kurgusunun bir anlamı vardır. Bazen oyuncak bir asker, çocuğun babasını simgeleyebilir. Çocuk gerçek hayatta yaşadığı öfkeyi, üzüntüyü ya da korkuyu oyun odasında dilediği şekilde dışarı vurmakta özgürdür. Örneğin, çocuk gerçek hayatta ebeveynine duyduğu öfkeyi, oyun esnasında oyuncak bir insan figürüne aktarabilir. Çünkü terapötik süreçte oyuncaklar çocuk için bir aktarım nesnesine dönüşebilir.
Aynı zamanda terapist bir ayna görevi görmektedir. Terapist çocuğun duygu ve düşüncelerini, hiçbir yorum katmadan, geri yansıtır. Çocuk terapist tarafından anlaşıldığını ve kabul gördüğünü hissetmeye başladıkça, yıkıcı duyguların ifade etme ve çözümleme konusundaki cesareti artar. Böylelikle çocuk içsel dengesini yeniden bulmaya başlar. Ayrıca anne ve babanın desteği de çocuğun duygusal sağaltımının gerçekleşmesine önemli bir katkıda bulunur.
Kimlere Uygulanabilir?
3 ile 10 yaş arasındaki çocuklar için uygundur.
Genellikle haftada bir kez uygulanır.
Seans süresi 50 dakikadır.
Çocuk Merkezli Oyun Terapisinin Etkili Olduğu Problemler:
Özgüven Eksikliği Davranış Problemleri Öfke Kontrolü Problemleri Ayrılma Korkusu Okula Uyum Sorunları Ebeveyn ve Çocuk Çatışması Akran Zorbalığı Uyku, Yeme ve Tuvalet Sorunları Tırnak Yeme, Parmak Emme, Saç Yolma v.b. Boşanma Sonrası Sorunlar Kaygı ve Korku gibi duygusal sorunlar Zihnin cinsel davranışlarla aşırı meşgul olması Somatik Sorunlar (Fiziksel bir nedene dayanmayan karın ağrısı, baş ağrısı v.b.)