Kara delikler belki de evrendeki en gizemli nesnelerdir. Onlar, yerçekiminin ölümsüz bir yıldızı sınırsız bir şekilde parçalayarak, gerçek bir tekilliğin oluşmasına yol açan – bütün bir yıldız sonsuz bir yoğunluğa sahip olan bir nesneyi ortaya çıkaran tek bir noktaya sıkıştırıldığında meydana gelen sonuçtur. Bu yoğun ve sıcak tekillik uzay-zamanın dokusunda bir delik açar, muhtemelen hiper-uzay yolculuğu için bir fırsat yaratır. Yani, kısa sürede kozmik mesafeler üzerinde seyahat etmeyi mümkün kılan kısa bir zaman aralığı.
Araştırmacılar daha önce, bu tür bir portal olarak kara delik kullanmaya çalışan herhangi bir uzay aracının, en kötüsüyle doğayla ilgili düşünmek zorunda kalacağını düşündüler. Sıcak ve yoğun tekillik, uzay aracının tamamen buharlaşmadan önce giderek rahatsız edici bir gelgit esneme ve sıkma dizisine dayanmasına neden olacaktır.
Bir Kara Delikten UçmakUniversity of Massachusetts Dartmouth’taki ekibim ve Georgia Gwinnett College’daki bir meslektaşım tüm kara deliklerin eşit yaratılmadığını gösterdi. Kendi galaksimizin merkezinde yer alan Yay A * gibi kara delik geniş ve dönüyorsa, bir uzay aracının görünümü çarpıcı biçimde değişir. Çünkü bir uzay aracının üstesinden gelmek zorunda kalacağı tekillik çok yumuşak ve çok huzurlu bir geçişe izin verebilir.
Bunun mümkün olmasının nedeni, dönen bir kara deliğin içindeki ilgili tekilliğin teknik olarak “zayıf” olmasıdır ve bu nedenle onunla etkileşime giren nesnelere zarar vermemesidir. İlk başta, bu gerçek karşı sezgisel görünebilir. Ancak bir kişi, bir parmağını bir mumun 2000 derecelik alevi yaktığı bir alevden hızlıca yakmanın ortak deneyimine benzer bir şey olarak düşünebilir.
Fizikçi Amos Ori tarafından yapılan çalışmaların inşasıYirmi yıl önce ve güçlü hesaplama yetenekleriyle donanmış Mallary , Yay burcu A * gibi büyük, dönen bir karadeliğin içine düşen bir uzay aracı veya herhangi bir büyük nesne üzerindeki temel fiziksel etkilerin çoğunu yakalayacak bir bilgisayar modeli kurdu .
Inişli çıkışlı bir yolculuk bile değil mi?Onun keşfettiği şey, her koşulda, dönen bir kara deliğe düşen bir nesnenin, deliğin iç ufuk tekilliği denilen geçişi sırasında sonsuz derecede büyük etkiler yaşamamasıdır. Bu, dönen bir kara deliğe giren bir nesnenin etrafında manevra yapamayacağı veya önlenemeyeceği tekilliğidir. Sadece bu değil, doğru koşullar altında, bu etkiler göze çarpmayacak kadar küçük olabilir ve bu da tekillikten oldukça rahat bir geçiş sağlar. Aslında, düşen nesne üzerinde gözle görülür bir etkisi olmayabilir. Bu, büyük, dönen kara deliklerin hiper-uzay hareketi için portallar olarak kullanılmasının fizibilitesini arttırır.
Mallary ayrıca daha önce tam olarak anlaşılmayan bir özellik keşfetti: tekilliğin dönen bir kara delik bağlamındaki etkilerinin uzay gemisinde hızla artan germe ve sıkma çevrimleriyle sonuçlanacağı gerçeği. Ancak Gargantua gibi çok büyük kara delikler için bu etkinin gücü çok küçük olacaktır. Bu nedenle, uzay aracı ve gemideki herhangi bir kişi onu tespit edemez.
Mallary modeli bağlamında birkaç önemli basitleştirici varsayım ve sonuç uyarısı vardır. Ana varsayım, incelenmekte olan kara deliğin tamamen izole edilmiş olduğu ve bu nedenle çevresindeki bir yıldız veya hatta herhangi bir düşen radyasyon gibi bir kaynak tarafından sürekli rahatsızlıklara maruz kalmamasıdır. Bu varsayım önemli basitleştirmelere izin verirken, çoğu kara deliğin kozmik malzeme – toz, gaz, radyasyonla çevrili olduğuna dikkat etmek önemlidir.
Bu nedenle, Mallary’nin çalışmasının doğal bir uzantısıDaha gerçekçi bir astrofiziksel kara delik bağlamında da benzer bir çalışma yapmak olacaktır.
Mallary, bir kara deliğin bir nesne üzerindeki etkilerini incelemek için bir bilgisayar simülasyonu kullanma yaklaşımı, kara delik fiziği alanında oldukça yaygındır. Bilim adamları tahminler ve yeni discoveries.The Konuşma yaparak, bir anlayış geliştirmek için teori ve simülasyonlar başvurmak böylece yok, biz ya da henüz kara delikler neredeyse gerçek deneyler yeteneği yok, demek