Jean-Baptiste Carpeaux Kimdir,Jean-Baptiste Carpeaux Hayatı ve Biyografi
Fransız, heykelci ve gravürcü. Romantizm’i ve Gerçekçilik’i (Realizm) birleştiren üslubuyla 19. yy heykelciğindeydi özgün bir anlayış geliştirmiştir.
15 Mayıs 1827’de Fransa’da Valenciennes’de doğdu, 11 Eki m 1875’de Courbevale’de öldü. 1842’de dönemin en büyük romantik heykelcilerinden Françoi s Rude’un, daha sonra da heykelci François-Joseph D: aret’nin yanında çalıştı. 1854’de Hector adlı yapıtıyla E cole des Beaux-Arts’ın Roma Ödülü’nü kazanarak Poma’ya gitti. Orada yaptığı Ugolino ve Çocukları fıdlı yapıtıyla büyük bir ün kazandı. Paris’e döndükten sonra III. Napoleon’un kuzenlerinden Prenses Mathilda’dan destek gördü. Muhafazakârların karşı çıkmasına karışın Louvre Sarayının Pavillon de Flöre bölümünün süslemesiyle görevlendirildi.
Carpeaux’nun İtalya’dayken yaptığı Napolili Balıkçı Çocuk heykeli, ustası Rude’un aynı konulu yapıtını anımsatır. Ancak bu yapıt Rude’un romantizmine oranla Rokoko’nun ölçülerine daha yakın bir incelik ve çizıgisel bir kıvraklık içerir.
Carpeaux’nun üslubunun biçimlenmesinde Michelangelo’ya karşı duyduğu hayranlığın payı büyüktür. 1857-1861 arasında, Michelangelo’nun Son Yargısından ve Dante’nin ilahi Komedya’ Cehennem bölümünden etkilenerek gerçekleştirdiği Ugolino ve Çocukları, dramatik ve romantik havasıyla, onun neşe ve yaşam sevinci dolu yapıtlarının dışında kalan bir örnektir. Carpeaux heykellerini çoğunlukla yontarak değil, çamurla biçimlendirerek oluşturmuştur. Ancak onun bu eğiliminden gelen biçimsel özellikler, taşı yontarak yaptığı Ugolino ve Çocukların da yansımıştır. Acı içinde kıvranan insan gövdelerini birbiri içine sıkıştırırken, kütleleri mekan içindeki yönelişlere göre gereğinden çok eğip bükmek zorunda kalmıştır. Orta Çağı çağrıştıran teması ve aşırı duygusal abartmalarla yüklü biçimi ile Ugolino ve Çocukları, İtalya’da kazandığı başarıyı Fransa’da elde edememiş, “kurallara uymayan bir yapıt” olarak nitelendirilmiştir.
Dönemin akademik anlayışına ters düşen Carpeaux’nun 18. yy kökenli heykel ve süslemeleri, döneminin mimarlığıyla da kolayca bağdaştırılamaz. Bu yüzden Paris’te Tuileries Bahçelerindeki Pavillon de Flöre için yaptığı canlı ve dirimsellik duygusuyla dolu kabartmalar, içinde yer aldıkları mimarlık ortamıyla uyuşmalar. Bu yapıtın Fransız heykelci Clodion’u (1738-1814) çağrıştıran rokoko nitelikli imgeleri, Michelangelo’dan kaynaklanan contraposto (birbirine karşıt biçimsel hareketler) etkileri ile büyük bir zenginlik kazanır.
Paris Operasının ön yüzünü süsleyen Dans adlı grup heykeli Carpeaux’nun başyapıtıdır. Akademik
çevrelerde büyük tepki uyandıran bu heykel, kolay kavranabilir biçimsel simetrisi ve figürlerinin uyumlu hareketleri ile eşine az rastlanır bir anlatım gücü taşır.
- Eserleri (başlıca): Hector, 1854; Napolili Balıkçı Çocuk, 1858, Louvre, Paris; Ugolino ve Çocukları, 1860, Louvre, Paris; Dünya’nın Dört Parçası, 1867-1872, iLuxembourg Bahçesi, Paris; Dans, 1869, Louvre, Paris.