Rab Yahuda ile birlikteydi ve dağa sahipti; ancak vadi halkını dışarı çıkaramadı çünkü demir arabaları vardı.
(Hakimler 1: 19)
(Hakimler 1: 19)
Daha önce de belirtildiği gibi, Girit'teki demir parçaları XIX yüzyıla tarihlenmektedir. M.Ö. Ancak, Yunan geleneği, demirin Yunanistan'a geldiği başka bir yere işaret ediyor. Burası, Küçüklerin veya halifelerin aşiretlerinin yaşadığı, yani “çelik” anlamına gelen, Küçük Asya'nın (Karadeniz'in güney sahili) doğu kısmıdır. Diğer bir deyişle, bu alan Bronz Çağı'nda demir metalurjisinin ortaya çıktığı en az bir merkez olarak kabul edilebilir. Ve Yunanlıların demir hakkında kesin olarak Khalibs'ten bilgi alması imkansız bir şey değil. Neden kendileri hakkında yazmıyorlarsa? Hititlerden, Mitanniklerden ve aynı Kalibanlardan dolayı tam olarak demir alma sürecine hakim olmaları mümkündür. Bu varsayımı kesinlikle doğru olarak kanıtlamak mümkün olmamakla birlikte.
Minos Dönemi antik Giritinin düelloları. Şek. Giuseppe Rava. Kılıcı olan bir savaşçı, gördüğünüz gibi, rakibine kesik değil, itici bir darbe verir.
Ünlü eski Yunan tarihçisi ve filozofu Aristoteles, kalibreli demir üretme teknolojisinin bir tanımını bıraktı: “... Calibler, ülkelerinin nehir kumunu birkaç kez yıkadı, buna bir miktar refrakter madde ekledi ve özel tasarımlı fırınlarda eritti; Bu şekilde elde edilen metal gümüş bir renge sahipti ve paslanmazdı. "
Açıkça görüldüğü üzere, Khalibs, rezervleri demir olarak eritmek için bir hammadde olarak kullandı; rezervleri, tüm Karadeniz kıyılarında bol miktarda bulunan, magnetit, titanomagnetit, ilmenit ve diğer bazı kayalardan oluşan bir karışımdan oluşuyordu. görünüşe göre çok yüksek bir kaliteye sahipti.
Tunç Çağı'nın sonunda, bu tür kılıçlar çoktan ortaya çıkmıştı; bıçakları dövme ve sertleştirme ile kuvvetlendirilmişti ve bununla birlikte zaten tamamen doğramak ve delmek mümkündü. (Toulouse'daki Saint-Raymond Arkeoloji Müzesi)
Kılıcın kabuğu (büyük). (Toulouse'daki Saint-Raymond Arkeoloji Müzesi)
Bronzdan demire geçiş döneminin bimetalik hançeri. (Toulouse'daki Saint-Raymond Arkeoloji Müzesi)
Cevher dışı demir elde etmenin böylesine tuhaf bir metodu, Khalibs'in, demirin, teknolojik bir materyal olarak keşfedildiğini ancak evrensel bir üretim için bir yöntemi büyük ölçekte düşünemediğini öne sürüyor. Ancak, bunların keşfedilmesi, hiç şüphesiz, bataklık ve madenlerde mayınlı maden cevherlerinin üretimi de dahil olmak üzere, demir metalurjisinin daha da geliştirilmesi için bir itici güç olarak hizmet etti.
II. Yüzyılda. e. İskenderiyeli Clement, 21 bölümündeki "Stromats" adlı ansiklopedi çalışmasında, Yunan geleneğine göre, demirin hiçbir yerde keşfedilmediğini, ancak Truva kenti yakınlarındaki dağlık bölgede bulunan İda Dağı'nda (İlya'da, İda olarak adlandırıldığını ve zirvesinden olan Thunderer Zeus, Yunanlılar ve Truvalılar savaşını izliyor).
Çevreleyen uluslar arasında, Khalibs demirci ustaları olarak biliniyordu ve çok saygı görmeyi hak ediyordu, bu yüzden isimleri, Musevi'nin göçmenliğine katılan, Mısır'dan gelen aktif bir destekleyici ve Musanın casusuydu. Suriye, eski Hititlerin inşa ettiği Halep (modern Halep) kenti olarak biliniyordu.
Celtic War Chariot (Salzburg, Hallein Şehri Müzesi, Avusturya)
II. Yüzyılda. e. Rodoslu Apollonius, diğer antik yazarlara atıfta bulunarak şöyle yazdı: “… Khalibs, Thermodont'un ardındaki İskit halkı; onlar, demir madenlerini açmış olan, gelişmeleriyle meşguller. Halaba, Khalib'in Ares oğlu olarak adlandırılıyor. Onları ve Callimachus'u; “Calib'lerin kabilesi, bu kötü yaratığın dünyadan yükseldiğini keşfeden yok olur”
Kanıt en yakın ilgiyi hak ediyor gibi görünüyor, ancak arkeoloji henüz yeterince doğrulayamıyor. Ancak Yunanistan'da demirin dağılımının “Homer dönemine” (IX-VI yüzyıllar, M.Ö. E.) denk gelmesi, bilim adamlarından hiçbirinin uzun süredir neden olmadı. İlyada'nın bu metale sadece iki referans içermesi şaşırtıcı değil, fakat daha sonra yaratılan Odyssey'de, hala bronzla birlikte olmasına rağmen, çok daha sık bahsedilmiştir.
Antropomorfik bronz kulplu Bimetalik Kelt hançer. (Paris yakınlarındaki Saint-Germain-en-Laye Ulusal Arkeoloji Müzesi)
Demir Avrupa'ya geliyor ...
Peki demir nasıl Avrupa’ya girdi? Doğudan farklı yollar: Balkanlar yoluyla veya Yunanistan ve ardından İtalya veya Kafkaslar yoluyla, daha sonra Güney Rusya'nın bozkırlarına ve oradan Karpatlara ve ötesine. Demir eşyaların erken buluntuları esas olarak Batı Balkanlar ve Aşağı Tuna bölgesinde yoğunlaşmıştır ve MÖ 2. binyılın ikinci yarısına aittir. (az) ve VIII. M.Ö.
Celtic demir kılıcının yeniden inşası. (Salzburg, Hallein Şehir Müzesi, Avusturya)
Kelt kask IV. Morstějn'deki liderin mezarından (mezar No. 44). (Salzburg, Hallein Şehir Müzesi, Avusturya)
Orta Avrupa'da, demir MÖ VII. K v. M.Ö. bu metali sadece Romalılara tedarik etmeyen değil, aynı zamanda işleme sanatını da öğreten Keltler tarafından yönetiliyor. Yumuşak demir ve sert çeliğin nasıl birleştirileceğini ve çok sayıda yüksek mukavemetli ve çok keskin kılıç ve hançer bıçaklarının bir sonucu olarak almayı öğrenen Keltlerdir. İskandinavya'da demirle bronz, çağımızın başlangıcına, İngiltere'de ise V yüzyıla kadar rekabet etti. M.Ö. Mesela, Roma tarihçisi Tacitus, Almanların demiri nadiren kullandığını, ancak bunun nasıl işleneceğini ve işleneceğini bildiklerini yazdı.
“Liderin Mezarı” ndan “Anten Hançerleri” - çok zengin bir Celtic cenaze töreni, ca. 530 BC e. (1977'te, Eberdingen belediyesinde Hochdorf an der Enz köyü yakınında, Baden-Württemberg, Almanya'da keşfedildi) Sağdaki kın ve hançer tepesi, altın folyo ile kaplanmıştır.
Doğu Avrupa'da, kurgan'da M.Ö. 3. bin yılın çukur kültürünün mezarları. Soğuk dövme ile yapılan meteor demir ürünler de bulunmuştur. Cüruf ve demir cevheri bazen Don bölgesindeki odun kütüğünün ve Abashevo kültürünün anıtlarında, ayrıca Dinyeper bölgesindeki kataek kültürünün mezar komplekslerinde bulunur.
Eşsiz kılıç Moskova'daki Devlet Tarih Müzesi koleksiyonundan ele alıyor. Ülkemiz topraklarında bazı cenaze törenlerinde bulundu. Bıçak, uzunluğunu belirlemeye izin vermeyen kırılmış, ancak bronz kolu mükemmel şekilde korunmuştur!
Başlangıçta, demir işi basitti: bıçaklar, keskiler, yapıştırmalar, iğneler, baykuşlar, aynı zamanda dövme ve kaynak gibi teknolojiler için de kullanıldı. VIII yüzyılda. M.Ö. Doğu Avrupa'da demir, nihayet tunç yerine geçer. Karmaşık bimetalik ürünler, örneğin, bıçakların demirden yapıldığı kılıçlar ve kulplar balmumu-balmumu desenleri kullanılarak bronzdan dökülmüştür. Ayrıca, karmaşık dövme ürünlerin imalatı ile eş zamanlı olarak Doğu Avrupa kabileleri de sementasyon ve çelik üretim süreçlerinde ustalaşmıştır. Dahası, bimetalik ürünler büyük olasılıkla her iki teknolojiye de sahip, yani bronz ve demir ile çalışabilen bir usta tarafından yapılmıştır. Bu arada, bu bir kez daha demir metalürjisinin kendiliğinden ortaya çıkmadığını, ancak renk derinliklerinden kaynaklandığını gösteriyor.
Zengin bakır cevheri ve kalay birikintilerine sahip olan Sibirya'da, burada demir metalurjisinin getirilmesi biraz gecikti ve anlaşılabilir bir şeydi. Böylece, Batı Sibirya'da demir ürünleri VIII - V yüzyıllarında ortaya çıktı. M.Ö. Ancak, sadece III. M.Ö. Burada, ürünler için malzeme olarak demir üstünlüğü başladığı zaman, "gerçek Demir Çağı" başladı. Aynı zamanda, Altay ve Minusinsk Havzasında da yayılır. Şey, Batı Sibirya'nın orman kuşağında demir ile tanışma daha sonra bile başladı.
Bimetal demir hançerler. (tarihsel Bern Müzesi, İsviçre)
Umbon Shield Longobards (Bergamo Şehir Arkeoloji Müzesi, İtalya)
Umbon Kalkanı Longobards. (Metropolitan Müzesi, New York)
Eski Çin Ütüsü ve Boğucu Afrika
Güneydoğu Asya'da, huysuz demirin ve ürünlerinin üretim teknolojisi M.Ö. binyılın ortasında zaten biliniyordu ve bu binyılın demirinin ikinci yarısında ekonomide yaygın olarak kullanılıyordu. Ve burada, diğer birçok yerde olduğu gibi, örneğin demir bıçaklı, ancak bronz saplı hançer gibi bimetalik nesneler ilk başta popülerdi. Ancak daha sonra tamamen demir olanlarla değiştirildi.
Bronz Kelt Balta ve Bakır Bıçak. Jinja kültürü 2400 - 1900 BC. e., (Çin Ulusal Müzesi, Pekin)
Han hanedanlığının Çin mirası (206 BC - 220 AD) ve Çin demir kılıcı. (Hanan Eyaleti Müzesi, Çin)
II. Binyılın sonunda bulunan bimetalik cisimler Çin'de biliniyorlardı ve aynı zamanda meteorik demirden de üretiliyorlardı. Şimdiki demir üretimi, MÖ bin yılın ortalarında başladı. Ancak Çinliler, Avrupalıların aksine, sıvı metal döküm demiri eritmek için gerekli olan yüksek sıcaklığı elde etmek için fırınlarında çok erken öğrendiler ve bronz döküm konusundaki deneyimlerini kullanarak kalıplardan ürün dökmeye başladılar.
Afrika'da, çelik genel olarak metalurjinin ilk ürünü idi. Ve burada masif taşlardan yapılmış yüksek silindirik bir boynuz ve hatta içine giren havanın ısıtması gibi ilginç bir teknolojik yenilik icat edildi. Dahası, uzmanlar gezegenin diğer bölgelerinde tüm bunların o zaman hala bilinmediğine dikkat çekiyor. Bazı araştırmacılar, Afrika'da demir üretimi üretiminin herhangi bir dış etken olmadan ortaya çıktığına inanıyor. Diğerlerine göre, Afrikalılar için ilk itici güç Mısırlıların kültürüyle tanışmaktı ve sonra Nubia, Sudan ve Libya'da metallerle çalışma sanatı 6. yüzyıla yayılmıştı. M.Ö. Fakat Güney Zaire'de, aynı zamanda bakır ve demirin işlenmesi de belli oldu ve bazı kabileler doğrudan Taş Devri'nden demire döndüler. Güney Afrika'da ve en zengin bakır yataklarının bulunduğu Kongo Nehri havzasında, üretiminin demir üretiminden daha sonra başlaması ilginçtir. Ve eğer demir yapmak için kullanılmışsa оружия ve aletler, bakır sadece süslemeler için gitti.
Afrika demir bıçakları atıyor. (İngiliz Müzesi, Londra)
İngiliz bilim adamı Anthony Snodgrass, demir metalurjisinin geliştirilmesinde üç aşamanın ayırt edilmesi gerektiğini belirtti. Her ne kadar ilk önce demir bulunsa da, düzensizdir ve “çalışma malzemesi” olarak kabul edilemez. Bu bir kült, "cennet", "ilahi metal." İkinci aşamada, zaten yaygın olarak kullanılıyor, ancak tamamen bronz yerine geçmiyor. Üçüncü aşamada, ekonomik faaliyette demir baskın olan metaldir ve yapısal malzemeler olarak bronz ve bakır arka plana gider.
Afrika fırlatma bıçağı. (Tropic Müzesi, Amsterdam)
Eh, bu zamandaki savaşçıların silahlarında ve zırhında, bronz ve demirin paylaşımı aşağıdaki bölümde şekillenmişti: zırh - kasklar, zırhlar ve kalkanlar (veya bunların parçaları), daha önce olduğu gibi, bakırdan ve bronzdan, bronzdan (örneğin; Aynı İskitler) hala ok uçlarıdır. Ancak kılıç ve hançer üretimi için artık demir kullanılmaktadır. İlk önce, bıçaklarının bimetal bir tutamağı var, ama sonra deri, tahta ve kemiği plaka olarak kullanarak demirden yapmaya başlıyorlar.