Çalışmam, İrlanda’nın çok az ziyaretçinin gördüğü bir tarafına odaklanıyor: güneybatı sahiline yakın 10.200 hektarlık bir rezerv olan Killarney Ulusal Parkı’nın ılıman yağmur ormanı. Buradaki iklim – genellikle nemli ve İrlanda standartlarına göre nispeten ılık, sonbahar öğleden sonraları tipik olarak 10 ° C’yi aşan sıcaklıklar – her tür yosun, eğrelti otları ve ciğer otu adı verilen basit yosun benzeri bitkiler için ideal yetiştirme koşulları yaratır.
Burada, geçen Kasım ayında çekilen bir fotoğrafta, kutsal bir ağacın yanındaki bataklıkta büyüyen bir yosun parçasına yakından bakıyorum. Ben bağımsız, serbest çalışan bir bilim adamıyım ve hükümet beni bölgenin inanılmaz biyolojik çeşitliliğini araştırmak için sık sık tutuyor.
Buradaki bir metrekare alan, 30 yosun ve ciğer otu türünü destekleyebilir ve genellikle birini diğerinden ayırmak için keskin bir göz gerekir. Kafam karışırsa, hücre yapısını ve diğer tanımlayıcı özellikleri mikroskop altında incelemek için laboratuvarıma – aslında evimdeki boş bir odaya – bir örnek götüreceğim.
Bu parkın yakınında büyüdüm ve burada geçirdiğim bunca zamana rağmen hala sürprizler var. 2019 yazında küçük bir tropikal eğrelti otu buldum (Stenogrammitis miyosuroidler) Jamaika, Dominik Cumhuriyeti ve Küba dağlarına özgüdür. Buradaki görünüşünün en olası açıklaması, sporların atmosfere süpürülmesi, Atlantik boyunca uçması ve bitkinin yaşayabileceği bir yere inmesidir. Etrafta yüzen ve o kadar da şanslı olmayan tüm sporlar ve tohumlar hakkında düşünmenizi sağlar.
Burada, en yakın yoldan iki saatlik yürüme mesafesindeyim. Bazen kızıl geyikler geçip gider ve ak kuyruklu kartallar tepeden uçar. Yağmur yağdığında, burada ne yaptığımı merak ediyorum. Ama fırtınalar arasında olmayı tercih edeceğim bir yer yok. Sessiz ama canlıdır ve yosun gözünüz olduğunda her zaman dikkatinizi çekecek bir şey vardır.