Bu Pennsylvania sanatçısı, yakından kontrol edilen bir teknik kullanarak yerel manzarasının şiirsel resimlerini elde etmek için alkidi yağla birleştirir.
ile John A. Parks
Gene McInerney sevgili Pennsylvania kırsalının hassas manzaralarını tamamen tatmin edici bir dolgunluk ve eksiksizlikle boyar. Aksine, sessiz ve düşünceli bir duygu taşırlar - sanki sanatçı her şeyin yerine nasıl oturduğunu anlıyormuş gibi. Bu tür yapılandırılmış başarıların resimlerinden bekleneceği gibi, bunlara önemli miktarda planlama ve öngörü gelir.
|Köy Akıntısı|
2002, gemideki yağ, 20 x 28.
Özel koleksiyon.
Sanatçı, “Resim konusunda gerçekten bir mühendisim” diyor. “İşime çözülecek bir dizi sorun olarak bakma eğilimindeyim ve bu sorunları olabildiğince erken çözmeyi seviyorum.” Çeşitli ortamlarla uzun yıllara dayanan deneylerden sonra McInerney, hem alkit hem de petrol kullanmanın bu sanatsal zorluklara en iyi çözüm olduğunu bulur. Yerel bir akşam dersinde resim yapmayı öğrenen genç bir adam, sadece birkaç saat içinde figür resmini tamamlayabileceği çok ressam bir yağ yakıtı benimsedi. 1960'larda akrilik keşfetti ve ince katmanlar halinde kurulabilen hızlı kuruyan bir boya ile mümkün olan kontrolü bıraktı. Sanatçının çalışmaları yavaşladı, karmaşık formlar ve durumlar oluşturma yeteneğini geliştirdiğinden daha sıkı ve daha titiz hale geldi. Ancak uzun yıllar süren akrilik resimden sonra memnun kalmadı. “Sonunda, ne kadar kullanırsanız kullanın, akrilik hala biraz plastik bir görünüm koruyor,” diyor McInerney. “Renk yağda daha zengin ve daha görkemli görünüyor. Alkid ortaya çıktığında her iki dünyanın da en iyisini elde edebileceğimi fark ettim: hızlı bir şekilde ince tabakalar oluşturmak için ihtiyacım olan hızlı kuruma ve petrolün zenginliği. İkisini birlikte çalışarak ihtiyacım olan özelliklerin tam kombinasyonunu elde edebilirim. ”
Dikkatlice kontrol edilen sürecini kullanmadan önce, McInerney ilk olarak konuyu yerel Pennsylvania manzarasının içinden arar ve neredeyse her zaman fotoğraflardan çalışır. Sanatçı, “Benim işim burada dışarıda olanlarla ilgili.” Diyor. “Genelde evime birkaç mil mesafede nesneler çiziyorum, bu da dışarı çıkmamı ve bir şey kontrol etmem gerekirse bir çizim yapmamı sağlıyor. Fotoğrafları kullanmak değişkenleri azaltır ve kontrolümü arttırır. Işığın değişmesi, hava ya da etrafta dolanan şeyler hakkında endişelenmem gerekmiyor. ”
|Glendon şirketinde Canal Lock|
2005, gemideki yağ, 18 x 24.
Koleksiyon sanatçı.
Bir konuda karar verdikten sonra sanatçı, kompozisyonun ağırlığını ve dengesini araştırdığı, genellikle yaklaşık 4 x 6 olan küçük bir siyah beyaz eskiz yaparak başlar. “Bu aşamadaki ton dağılımına bakmayı seviyorum,” diyor ve “geniş kompozisyonda ortaya çıkması muhtemel herhangi bir sorun olup olmadığı hakkında bir fikir edinebilirsiniz.”
Çizimdeki bilgilere bakarak McInerney, resim için bir oran ve boyut belirler ve daha sonra iki veya üç kat Liquitex akrilik gesso ile kapatılmış bir Masonit paneli hazırlar. Sanatçı, “Neredeyse cam gibi bir doku elde etmek için yüzeyi hazırlamanın özel bir yoluna sahibim” diyor. “Gesso'yu kısa saplı, üç inçlik bir rulo ile uygulayarak mümkün olduğunca pürüzsüz hale getiriyorum. Kuruduktan sonra bir tıraş bıçağı alıp yüzeyi düz bir şekilde kazıyım. Bunu her katmanım için yapıyorum. Biraz zaman alıcıdır, ancak ortaya çıkan yüzey üzerinde çalışmak için mükemmeldir ve boyayı çok iyi alır. Mükemmel yapışma özelliklerine sahiptir. ”
|Ekim Altın|
2006, gemideki yağ, 15 x 24.
Koleksiyon sanatçı.
McInerney daha sonra, tüm kompozisyonun tam olarak tanımlandığı aydınger kağıdına tam boyutlu bir çizim yapar. Bunu tam olarak paneline aktarır. Daha sonra, ultramarin mavisi ile karıştırılmış yanmış umber veya yanmış sienna kullanarak kompozisyonun ince bir doğrusal çizimini boyamak için küçük bir samur fırça kullanır. “Bu çizim tamamlandığında, nadiren değiştiririm” diyor. “Bu aşamada bunun çok güvenilir bir alt boyama olmasını istiyorum - daha sonra endişelenmem gerekmeyen bir şey.”
Sanatçı bu doğrusal resmi bitirdikten sonra, gölgelere koymak için aynı ince tek renkli yıkamayı kullanarak üç boyutlu yanılsamayı elde etmek için görüntüyü çalıştırır. “Bu noktada, işte ortaya çıkacak oluşturma sorunlarını çözdüğümden emin olmak istiyorum,” diyor McInerney. “Örneğin ön planda zor bir form varsa, bu aşamada bununla başa çıkmak istiyorum.” Sanatçı, resimdeki ışıkları açık beyaz bırakmaya dikkat ediyor. “Daha sonra resimde çalışmak için beyazın parlaklığına güveniyorum” diyor. İnce çalışarak, boya filmlerinin şeffaflığını mümkün olduğunca fazla ışık üretmek için kullanır.
|Towpath üzerinde bahar|
2004, gemide petrol, 12 x 14.
Özel koleksiyon.
Bu noktada McInerney alkid ve yağ kombinasyonunu en avantajlı bulur. “İnce katmanlarda çalışmayı seviyorum” diyor ve “alkid hızlı kuruma süresi sağlıyor. İlk tek renkli katmanlarım neredeyse yüzde 50 alkid içerebilir, bu da ertesi sabah kuru bir resim üzerinde çalışmama izin veriyor. Daha sonra çalışmalarda, her bir renkteki alkid ve yağ miktarlarını ayarlayarak kurutma süresini kontrol edebilirim. ” Bu nedenle sanatçının paletinde renklerinin çoğunun iki versiyonu olacak, biri petrol ve diğeri alkid. Birinin veya diğerinin ne kadarının bir karışıma konulacağını belirlemek bir yargı ve deneyim meselesi olduğunu söylüyor.
McInerney ilk tek renkli görüntüsünü boyamaya başladığında, ilk geçişinde ihtiyaç duyacağı renge mümkün olduğunca yaklaşmaya çalışır. “Bunu yapmadığım tek renk yeşillikler” diyor. “Başlarda onları biraz daha kırmızımsı tutarsam, işlerin daha sonra daha iyi çalıştığını görüyorum.” Birçok sanatçı gibi McInerney, doymuş yeşilliklerin tablodan kolayca atlamaya başlayabildiğini keşfetti. Genellikle daha fazla miktarda dioksazin menekşesini yeşillerine karıştırarak daha gri ve daha kırmızı hale getirir.
|Ağustos Gökyüzü|
2002, yağ, 24 x 18.
Özel koleksiyon.
McInerney boyasını yaparken çeşitli fırçalar kullanıyor. İlk aşamalarda, Amerikan Ressam 4400 açısal serilerinden Loew-Cornell tarafından yapılmış eğimli bir daire kullanacak. Bu, esnekliği esneklikle birleştiren taklon adı verilen bir maddeden yapılmış sentetik bir kıl içerir. “Bu fırçanın şeklini seviyorum çünkü geniş işaretlerden küçük işaretlere hızlı bir şekilde değişmesine izin veriyor” diyor. “Bunu buldum
Onunla hızla bir detay izlenimi geliştirebilirim. ” Resim kurulduktan sonra sanatçı, daha küçük fırçalarla üzerinde çalışmaya başlar. Genellikle Winsor Newton Cotman'ı 2 ila 6 No'larda kullanır. Devam eden çalışma, detay ve ışık konusunda giderek daha hassas olmayı içerir ve resim ilerledikçe aşamalı olarak daha küçük fırçalar kullanmasını gerektirir. Bir sahnedeki ayrıntı zenginliğini önermek için renk ve ton yeteneğinden hoşlanmasına rağmen, McInerney, sonunda, konunuza gerçekten dürüst olmak istiyorsanız, önemli miktarda minutiae dikkatle gözlemlemeniz gerektiğini gözlemler. Resmin geç aşamalarında, McInerney kendini bir No. 2 Cotman turuyla çalışırken bulur. “Bu fırçanın samur ve sentetik kıl kombinasyonu var” diyor. “Bazen hepsi samur olan bir Winsor Newton Cirrus fırçası kullanacağım. Çok yakın iş söz konusu olduğunda samurun inceliği ve kontrolüyle hiçbir şey eşleşmiyor. ”
Resmin son aşamalarında sanatçı, boyadaki alkidin yağa oranını artıracak, böylece yüzey düzgün bir görünüm kazanacaktır. Resim bittiğinde, sanatçı onu tek bir alkid ortamı ile kaplar. “Alkid'in sahip olduğu biraz mat görünümü seviyorum” diyor. “Çıkarılabilir bir vernik kullanma fikri ile oynuyorum, ancak yapışkan özellikleri hakkında biraz şüpheliyim. Birkaç yıl içinde yükselmesini istemiyorum. ”
|Hint Yaz Günü|
2004, gemideki yağ, 20 x 12.
Özel koleksiyon.
McInerney’nin resim tekniği ve prosedürüne yoğun ilgisine rağmen, resimleri soğuktan başka bir şey değil. Aksine, rengin inceliklerini büyük bir dokunuşla yönetir. Dikkatli bir şekilde oluşturduğu manzaralarında zenginlik ve renk ve doku çeşitliliğini değerlendirmeye davet edildiğimiz için çalışma meditatif bir kaliteyi koruyor.
Sanatçı Hakkında
Gene McInerney büyük ölçüde özneleri hâlâ hayatları olan ve yerli Pennsylvania'sının manzaraları olan kendi kendini yetiştirmiş bir ressamdır. Uzun yıllar boyunca geniş bir sergi açtı ve Kazein ve Akrilik Ulusal Ressamlar Derneği ve Kuzey Doğu Suluboya Derneği tarafından verilenler de dahil olmak üzere çok sayıda ödül aldı. 1990'larda Winsor Newton’un ilk Sanatçı Danışma Panelinin bir üyesiydi. Sanatçı şu anda New York'taki Uptown Galerisi tarafından temsil ediliyor. McInerney hakkında daha fazla bilgi için www.uptowngallerynyc.com adresini ziyaret edin.
John A. Parks, New York'taki Allan Stone Gallery tarafından temsil edilen bir sanatçı. Aynı zamanda New York'ta Görsel Sanatlar Okulu'nda öğretmenlik yapıyor ve Amerikalı, Çizim, Suluboya, ve Atölye dergiler.
Okuduklarınızı beğendiniz mi? Ol Amerikalı Sanatçı bugün abone!