Hayır, bu verimlilik falan olamaz... Bu şekilde yapılan işten hayır gelemez.
DURDUM.
Derin bir nefes aldım ve içime sordum: "Şu anda bana ne oluyor?"
-Çabaya girdin?
-Yani?
-Herşeye yetişememe korkusu
-Zamanı iyi değerlendirememe korkusu
Altındaki korkular olağan şüpheliler: Beğenilme, başarısızlık, değersizlik, yok olma
Ama bir konu daha var. Bu bana ne hatırlatıyor?
Tam bir "çalışan anne pazarı"
Dön bak bakalım geriye? Ben bunu nerelerde yaşadım:
a) çocuk olarak
b) anne olarak
Benim hiçbir şey için acele etmem gerekmiyor. Benim her şey için yeterli zamanım var. ben kendime kendi ritmimde olma izni veriyorum.