Size daha zayıf yaratıklara bakmanın ve onları sevmenin ne kadar önemli olduğunu hatırlatacak bir hikaye anlatmak istiyoruz. Evcil hayvanlardan bahsediyoruz çünkü onlar önümüzde savunmasızlar – insanlar.
Bir köpek acımasız ve kalpsiz bir ailede yaşıyordu. Nedense evcil hayvanlarından nefret ettiler, onu bahçede zincire vurdular. Ve ağızlık yerine hayvanın ağzını koli bandıyla sardılar.
Köpek onlarla yaşadığı her zaman, sadece alay ettiler. Zavallı hayvan, acı ve aşağılanmadan başka bir şey bilmiyordu.
Komşular, sokak köpeklerini yakalamakla meşgul olan yerel servise defalarca şikayette bulundular ve polise de başvurdular. Ama kimse bir şey yapmadı.
Sonra komşular kendi başlarına hareket etmeye karar verdiler ve köpeği sahiplerinden aldılar. Bu şefkatli insanlar köpeği kurtardı ve sonunda iyi bir aile buldu. Böylece, bitkin köpeğin hayatı daha iyiye doğru değişti.
Evcil hayvanın tek kusuru köpek olmasıydı. Eski sahipler için bu, zorbalık için yeterli bir nedendi, çünkü hayvanın ağzını bantla bantladılar ve bahçede bir zincire koydular.
Köpeğin suçu neydi? Bu sokakta tek başına yaşadığı ve sık sık evin kapılarını kaşıdı. Ama neden? Evcil hayvan sadece sadakatle hizmet ettiği insanların yanında yaşamak istedi ve onu sevdiler.
Acımasız muamele, köpeğin yaşama arzusunun olmamasına neden oldu. Yüksek sesle havladı, kendisine yaklaşmak isteyen insanlara kendini attı. Bu özelliklere göre köpeğin dövüldüğü yargısına varılabilir.
Tabii komşular ev sahiplerinin zulmünü defalarca polise anlattı ama hiçbir şey yapmadılar.
Yani bir yıldan fazla zaman geçti. Köpek yavrusu depresif ve agresif bir köpeğe dönüştü.
Bazı komşular artık bu kabusu izleyemedi. Gece çöktüğünde avluya tırmandılar ve bir evcil hayvan çaldılar.
Kurtarılan köpeğe Alfie adını verdiler. İyi bir aileye sahip yeni bir ev buldular. Ve hayatında ilk kez, depresif ve bitkin bir köpek koşabilir, oynayabilir, yumuşak bir battaniyenin üzerinde uyuyabilir, çimenlere uzanabilir. Ancak asıl mesele, ilk kez sahiplerinin sevgisini hissetmesidir.
Hayvan bir daha asla namluyu veya zinciri görmedi.
Artık köpek özgürlüğün ve özenin ne olduğunu biliyordu.
Sadece güven bir günde iade edilemez. Aile, uzun yıllar zorbalıktan sonra yaraların çok derin olduğunu ve onları iyileştirmek için azami sabır, sevgi ve özen gösterilmesi gerektiğini anladı.
Sahipler yavaş yavaş Alfie’nin insanlara olan güvenini geri kazanıyor. Bunu yürüyüşlerde, antrenmanlarda ve evde yaparlar.
Bu yüzden Alfie tanınmayacak kadar değişti. Artık saldırgan değildir, gözlerinde dinginlik vardır, artık vurulacağını düşünerek her hışırtıdan korkmayı bırakmıştır. Ve tüm bunlar yeni sahipler sayesinde.
Yani köpek şimdi mutlu!