Yazar, Oxford’daki Nuffield kolejinde siyaset bilimi ve İngiliz siyaseti profesörüdür. Roosmarijn de Geus da bu makaleye ve araştırmaya katkıda bulunmuştur.
Muhafazakarlar, yaşam maliyeti krizinin hakim olduğu uzun bir genel seçim birikimine topallıyor. Oynaklık çağımızda bile, ekonominin siyasi seçimleri yönlendirdiğini biliyoruz. Ancak Boris Johnson’ın 2019’daki zaferinin formülü ve dolayısıyla partisinin bir dahaki sefere şansı yanlış anlaşıldı.
Bunun nedeni, Muhafazakarların ülkenin daha yoksul bölgelerine girişleriyle (ve işçi sınıfı seçmenleri arasında daha fazla destekle) meşguliyetin “geride kalan” yerlerin ve insanların karikatürünü üretmiş olmasıdır. Araştırmalarımız gösteriyor bu coğrafi merceğin, seçmenleri Muhafazakarlara doğru yönlendirmede daha fazla ekonomik güvenliğin rolünü ve artan güvensizlik duygularının şimdi parti için oluşturduğu tehlikeyi gizlediğini.
2018 ve 2019 İngiliz Seçim Çalışması verilerini kullanarak, ülkede kimlerin ekonomik olarak güvende hissettiğini ve bu hissi kaybederse iktidar partisine yapılabilecek seçim zararını görebildik.
Muhafazakar seçmenler, İşçi seçmenlerinden ekonomik olarak daha güvende – hatta daha düşük gelirli eski Muhafazakar seçmenlerin çoğu. 2019’da Büyük Britanya’da Muhafazakarlara oy vermeye devam edenlerin yaklaşık üçte ikisi, sözde Kızıl Duvar bölgeleri de dahil olmak üzere, bir yıl önce yapılan ankete göre, ortalamanın üzerinde ekonomik güvenlik duygularını bildirdi. Örneğin, İngiltere’nin Kuzey Doğusunda, Tory’ye oy verenlerin yüzde 30’undan azı ekonomik olarak güvensiz hissediyordu.
Ancak bu seçmenler arasında bu direnç duygusunun kaybı çok önemli olabilir ve Johnson’ın son seçim kampanyasında elde edilen bölgesel kazanımlar için bir tehlike oluşturur.
Muhafazakar oy ile güçlü bir şekilde ilişkili olan ekonomik güvenlik, gelir veya sosyal sınıf ile aynı şey değildir. Tasarruf, iş veya güvenli bir gelire sahip olmak, borç alma veya acil bir masrafı karşılama olanağı ve bir ev sahibi olmaktır. Ekonomik olarak güvenli bir kişi, şu anda yaşadığımız gibi bir ekonomik fırtınayı atlatmak için tamponlara sahiptir.
Bu, yaşlı emekliler arasında kaybedilirse, İşçi Partisi oylarının alıcısı olabilir. Joseph Rowntree Vakfı’nın 2019’daki kanıtı, özellikle kadınlar arasında emekli yoksulluğunun arttığını ortaya koydu (çalışmamızda kadınlar ve etnik azınlıklar daha fazla ekonomik güvensizlik yaşıyor).
Hem ekonomik güvenliği hem de Brexit konusundaki görüşleri nedeniyle daha önce Muhafazakar oy vermiş ev sahibi bir emekli, bu kış evini ısıtmanın maliyeti nedeniyle tasarruflarını ve yedek gelirlerini kaybederse çok affedici olmayabilir.
Muhafazakarların ayrıca, Brexit tarafından temsil edildiğini hisseden, seviye atlamanın ekonomik yararlarından umutlu ve göç üzerindeki kontrolleri onaylayan mezun olmayan genç nesiller için de endişelenmeleri gerekiyor. Mevcut yaşam maliyeti krizine (ve pandemiye) önemli ölçüde daha yüksek ekonomik güvensizlikle girdiler ve muhtemelen şimdi stresli kararlarla karşı karşıyalar.
Ekonomik güvensizliğin, oy seçimini açıklamak için Brexit, göçmenlik tutumları veya bir kişinin sosyal muhafazakarlığına nasıl oy verildiği kadar önemli olduğunu bulduk. Ve bu seçmenler, İşçi-Muhafazakar marjinaller de dahil olmak üzere kilit seçim bölgelerindeki seçmenlerin büyük bir bölümünü oluşturuyor. Aynı zamanda ülkenin her yerindeler – sadece “Kızıl Duvar”da değil.
Siyasi partilerin, hane gelirlerinde öngörülen daha fazla baskıya karşı şu anda kimin en çok ve en az korunduğunu anlaması gerekiyor. Örneğin, hükümetin en azından daha geniş bir ev sahipliği umudunu sunması politik açıdan mantıklı. Diğer pek çok şeyle birlikte bu fırsatı yerine getirememek, onların geri dönüşünü kanıtlayabilir.
Kaynak : https://www.ft.com/content/1c8ce930-5129-4cb1-a885-054ea4f409b6