Geçen gün izlediğim bir belgeselde İngiltere'de 3 milyon civarında istifçi olduğunu öğrendim.Türkiye'de bu konuda yapılmış yeterli bir istatistiki veri bulamadım.
İstifçilik,hiç bir faydası olmayan eşyaları atamama,biriktirmedir.Evleri son derece dağınık ve eşya doludur.Gördüğüm belgeselde kadın banyosunu bile eşyayla doldurmuş ve banyo yapmamaktaydı.Önceliği eşyasının varlığına vermişti.Ne kadar ilginç değil mi?
İstifçiliğe daha çok yaşlı bireylerde rastlanıyor.Çocukken sürekli israf etmemesine dair telkinler almış çocuklarda ilerleyen süreçte istifçiliğin daha fazla olduğu gözlenmiş.İstifçiliğin sebepleri şunlardır;
-Depresyon ve anksiyete,
-Sosyal izolasyon,
-Obsesif düşünceler,
-Yalnızlık,
-Şüphecilik,
-Geleceğiyle ilgili endişe,
Bu kişiler eşyayı atmaya çalıştıklarına şiddetli anksiyete yaşarlar,biriktirme nedeniyle ilişkileri sıkıntıya girer,evleri oldukça dağınık ve pis kokuludur.Eşyalarının kaybolmasından korkarlar.Eşyalarını atamadıkları için çevreye karşı agresif tavır sergilerler.
İstifleme davranışı aslında erken yaşlarda başlar. Ancak o zaman bu davranış problem olarak görülmez. 20-30 yaşlardan itibaren sorun fark edilmeye başlar. Bu kişiler biriktirdikleri eşyaları atamamalarının haklı nedenleri olduğunu düşündükleri için psikolojik destek alma konusunda zorluklar yaşarlar. Psikolojik destek süreci uzun solukludur. Tedavi edilmediğinde 40 yaşlardan itibaren ciddi bir problem halini alır.(Kaynak:Uzman Psikolog Zehra Erol)