2012’de Adrienne Moore adet döngülerinin değiştiğini fark etti. Adetleri düzensizleşiyordu ve geldiklerinde ağır kanama ve önemli kramplarla geldiler. Sağlık hizmeti sağlayıcıları kist, miyom ve hatta erken menopoz teşhisi koydu, ancak Moore kimsenin işe yarayan bir tedavi planı sunmadığını söyledi.
Sonraki dört yıl boyunca Moore cevaplar aradı. Durumunun 2003 yılında atlattığı yumurtalık kanseriyle bir ilgisi olup olmadığını merak etti, ancak ziyaret ettiği doktorlar daha fazla araştırma yapmadı. Moore’un ayrıca solunum terapisti olarak çalışmasına rağmen bir yıl boyunca sigortası yoktu çünkü bir işveren karşılayamayacağı bir plan sunarken, bir başkası deneme süresini tamamlayana kadar sigorta sağlamayacaktı. Hastalığı onu çalışmaktan alıkoyduktan sonra işini kaybettiğinde sigortasız kaldı ve ailesi, neyin yanlış olduğunu anlamaya çalışması için testler için doğrudan ödeme yapmasına yardım etti.
Mart 2016’da Moore, başından itibaren sigorta sunan bir işi güvence altına aldıktan sonra, biyopsi siparişi veren yeni bir sağlayıcı gördü. Sonuçlar sonunda ona bir cevap verdi: Moore endometriyal kansere sahipti ve 3B evresinde rahim duvarının orta tabakasına yayılmıştı.
“İlk başta uyuşmuştum, sonra sadece sinirlendim” dedi. “Bu daha önce yakalanmış olsaydı, tamamen farklı bir sonuç elde edebilirdim. Onlara neyin yanlış olduğunu anlatırken neden kimse beni dinlemiyordu? Bana dünyadaki her açıklamayı verdiler. [that] Başka bir kanser için risk altında olabilirim.”
Endometriyal kanser veya rahim iç zarı kanseri, Amerika Birleşik Devletleri’ndeki kadınlar arasında en yaygın üreme organı kanseridir. Amerikan Kanser Derneği, 2022’de 65.950 yeni rahim kanseri vakasının teşhis edileceğini ve 12.550 kadının hastalıktan öleceğini tahmin ediyor. Rahim kanserinin bir türü olan endometriyal kanser en sık menopoz sonrası kadınlarda görülür ve ortalama tanı yaşı 60’tır.
Endometriyal kanser genç kadınlarda nadir görülürken, Moore muhtemelen kanserinin gelişmekte olduğunun bir işareti olan semptomları yaşamaya başladığında 40 yaşındaydı. Daha sonra öğrendiğine göre, geçmişte yumurtalık kanseri teşhisi ve babasını öldüren bir hastalık olan kolorektal kanser (kolon veya rektumda başlayan kanser) aile öyküsü dahil olmak üzere kendisini endometrial kanser için daha yüksek risk altına sokan birkaç faktöre sahipti.
Siyah bir kadın olmak, Moore’u endometriyal kanserden ölme riskini de artırdı. Diğer birçok koşulda olduğu gibi, beyaz olmayan kadınlara kıyasla daha az teşhis konmuş olsalar bile beyaz olmayan kadınların endometrial kanserden ölme olasılığı daha yüksektir.
“Endometrium kanseri ile ilgili eşitsizlikler [have many different causes]bazen sağlayıcının tedavisindeki eşitsizlikler veya tutarsızlıklar ve bazen de hastanın semptomları eksik bildirmesi nedeniyle gecikmiş teşhis dahil,” dedi Daihnia Dunkley, Ph.D., RN, hemşirelik lisansüstü giriş uzmanlık alanında akademik öğretim görevlisi ve hemşirelik bilimi yüksek lisansı Yale Hemşirelik Okulu’ndaki programlar ve Sağlıklı Kadın Kadın Sağlığı Danışma Konseyi üyesi. “Siyah kadınlar, tıbbi güvensizlik nedeniyle semptomlara katlanabilir veya bilgi eksikliği nedeniyle semptomları normalleştirebilir.”
Bu güvensizliğin birçok nedeni var. itibaren Tuskegee frengi çalışması sağlık hizmeti sağlayıcılarının Siyah hastaların beyaz hastalardan daha yüksek bir ağrı eşiğine sahip olduğuna inandığını gösteren anketlere, ABD’deki Siyah hastalar tarihsel olarak standardın altında tıbbi bakım gördü. Miyom tedavisi için ilk seçenek olarak daha yüksek anne ölüm oranları, erken doğumlar ve histerektomiler, Siyah kadınların üreme sağlığı hizmetleri ararken karşılaşabilecekleri eşitsizliklerin örnekleridir.
Journal of the American Medical Association’da yayınlanan ve endometriyal kanserli 15 Siyah kadınla görüşülen bir çalışma, çeşitli faktörlerin Siyah toplumda teşhiste gecikmeye katkıda bulunabileceğini öne sürdü. Katılımcılar menopoz hakkındaki bilgi boşluklarını, aile ve arkadaşlar arasında vajinal kanamaya ilişkin sessizliği, vajinal kanama semptomlarının yanlış yorumlanmasını ve sağlık uzmanlarıyla diyalog eksikliğini anlattı. Dunkley, siyah kadınların aynı zamanda Tip 2 diyabet gibi onları kötü sonuçlar için daha yüksek risk altına sokan başka koşullara da sahip olabileceğini söyledi. Biyolojik ve genetik farklılıkların da bir faktör olabileceğini söyledi, çünkü endometriyal kanserli Siyah kadınlara hastalığın nadir ve daha agresif formları teşhisi konma olasılığı daha yüksek.
Moore’un deneyimi, endometriyal kanserle savaşan diğer Siyah kadınlara ulaşmak için Afrikalı-Amerikalılar için Endometriyal Kanser Eylem Ağı’nın (ECANA) elçisi olmasına yol açtı. Kendi hikayesinin ve tanıştığı diğer Siyah kadınların hikayelerinin, Siyah kadınların uygun tedavi alma konusunda karşılaşabilecekleri eşitsizlikleri vurguladığına inanıyor; endişeler.
Moore, “Bu nedenle savunuculuk gruplarına ihtiyacımız var – bu yüzden bize sadece bir uçurumdan atılıp işe geri dönmemiz söylenmiyor,” dedi. “Siyah kadınlar olarak, üreme sağlığı önyargısının neler yapabileceği hakkında konuşmak için bir elçiler topluluğuna sahip olmalıyız. Topluluğumuzda zorlu tartışmalar yapmak zorundayız çünkü pek çok Siyah kadın çatlaklardan düşüyor ve geç evre teşhisler alıyor. Adet döngülerinin bir saat içinde üç pedden sırılsıklam olmaya ya da ağrıyı ikiye katlayıp yürüyememeye benzememesi gerektiğini bilmemiz gerekiyor.”
Moore, ECANA ile çalışana kadar, endometriyal astarın kalınlığındaki artış gibi sağlık uzmanlarını kansere karşı uyarması gereken belirtileri öğrenmemişti. “Hiçbir sağlayıcı bunu bana hiç getirmedi,” dedi.
Geçmişteki kanser teşhisi de acil bir kırmızı bayrak olmalıydı, ancak herhangi birinin kanserle kurduğu tek bağlantı, Moore’un anormal döngülerinin, geçmiş kemoterapi tedavilerinin neden olduğu erken menopozun bir işareti olduğu yönündeki bir öneriydi.
Şimdi 50 yaşında olan Moore, histerektomi, pelvik radyasyon ve kemoterapi geçirdikten sonra beş yıldan uzun süredir kansersiz. Bir ECANA elçisi olarak Moore, memleketi Georgia’daki Siyah kadınlarla bağlantı kuruyor, konuşmak, eğitim materyallerini paylaşmak ve yoga ve sohbet için ayda iki kez düzenlenen bir “hayatta kalanlar sığınağına” katılmak için zaman ayırıyor.
Moore, “Hepimiz yolculuğumuzun farklı aşamalarındayız” dedi. “Fakat çoğumuz aylarca veya yıllarca ağır adet görme ve yanlış teşhis alma hikayelerine sahibiz. Önemli olan, bizi hayatta kalmaya ve gelişmeye devam etmeye teşvik eden bir topluluğa sahip olmamızdır.”
Referanslar
Bu kaynak, Eisai Inc.’in finansmanı ve desteği ile oluşturulmuştur.
Sitenizdeki Makalelerden
Web Çevresindeki İlgili Makaleler
Kaynak : https://www.healthywomen.org/condition/black-women-more-likely-to-die-from-endometrial-cancer