Tehlikeye en yakın yerde durmak veya bir sorun çıktığında suçlanacak ilk kişi olmak gibi anlamlara gelen, "topun ağzında olmak" deyimi, maalesef, geçmiş zamanların acımasız bir idam yönteminden gelir.
Topun ağzında olmak, en çok İngiliz tarihindeki 1857 Hint İsyanı ile özdeşleştirilir. Ama bundan önce Hint- Babür İmparatorluğu’nda da, özellikle politik suçluların idamı, topun ağzıyla yapılıyordu.
Bu yöntemde, suçlu topun ağzına getirilerek sırtı namluya dayanır, elleri de topun iki yanındaki tekerlerin kasnağına bağlanır ve sabitlenir. Top bu sırada doludur ancak, topun ağzında bir tür engel olduğundan, içine gülle konması bile gerekmez.
6-12 pound karabarut ile kullanılan pirinç topun, namlu içindeki basıncı ile atmosferik basınç arasında, 1000 kat kadar fark olduğundan, topun ağzında insan bedeni yerine, çelik sac bile olsa, parçalanır.