İnsanların bir araya geldiği, yeni doğumların duyurulduğu, evliliklerin yapıldığı ve ailelerin ölen kişileri andığı bir tören düşünün. İnsanın aklına bayramlar geliyor. Hani, bizim bayramlarda da küsler barışır, aramızdan ayrılanlar anılır, evliler tebrik edilir falan ya.
Potlaç da öyle bir şey işte. Avrupalılar Amerika kıtasını talan etmeden önce, Kwakwaka’wakw kabilesi başta olmak üzere Kuzey Amerika kabilelerinin yaşam biçimiydi. Chinook jargonunda kelimenin tam karşılığı “vermek” anlamına geliyordu. İngilizcesi ile “to give” (böyle daha anlamlı oldu) Kabile üyeleri, yıl boyunca çektiği sıkıntıları potlaçta atlatıyor, bol bol müzik dinleyip dans ediyordu. Yıl boyunca biriken ya da elde kalan giysiler, yiyecekler vs. potlaç zamanında bir araya toplanıyor, kabile yaşlılarının denetiminde herkese eşit biçimde dağıtılıyordu. Burada amaç, farklılığı ve eşitsizliği önlemek.
Her gün sabah iPhone’umun alarmı ile 07:20’de uyanıyorum. Önce banyoya giriyor, elimi yüzümü yıkadıktan sonra Vichy’den aldığım ürünlerle yüzümü temizliyorum. Sonra üstümü değiştirip mutfağa giriyorum. Kahvaltımı yapıyorum. Kahvaltı esnasında iPad’imden sabah haberlerini okuyorum. İşim bitince de kahvaltı bulaşıklarını makineye yerleştirip hızlıca ayakkabılarımı giyiyorum, çantamı alıp evden çıkıyorum.
Yaklaşık 15 dakikalık sabah koşturmasında kullandığım ürünlerin hemen hepsini markasıyla andım. Muhtemelen siz de benim gibisiniz. Birçoğunuz farkında ya da değil, ama hayatınızın her anında sizi tanımlayan şeyler markalar.