(this is england, 2006 - yön. shane meadows)
ingiltere, avrupa birliği'nde "media programı" gibi, televizyon ve sinema projelerine destek sağlayan sübvansiyonlara sahipti. film eleştirmeni robbie collin'in belirttiğine göre[1] geçtiğimiz 10 yılda çekilen the king's speech, slumdog millionarie, the queen, hunger ve daha birçok film, media programı'ndan 130 milyon pound destek aldı. bir anlamda, komşularının yardımı ve desteği sayesinde bugün bildiğimiz başarılı işlere imza atılmıştı. birlik içinde, komşular birbirlerine her anlamda birçok imkan sunuyorlar; en önemlilerinden biri de filmlerin dağıtımı. üye ülkeler içinde çekilen her film, avrupa'da kolaylıkla dağıtıma çıkma imkanı buluyor. brexit sonrasında, ingiliz filmleri ve ingiltere'de dağıtılacak filmler daha büyük ücret ve vergilere tabi olabilir. avrupa'nın geri kalanı için tek bir ülkede dağıtım sorunu daha aşılabilir olsa da, ingiltere için bu durum büyük bir yıkım olacaktır. avrupalı hiçbir kaynaktan finansman sağlayamayacakları gibi, dağıtım için de yüksek ücretler ödemek durumunda kalabilirler. dahası, pound'un değer kaybetmesi sonucunda ingiltere, hollywood için şu an olduğundan çok daha ucuza film çekilebilecek bir alan haline geldi. film yapımcısı jonathan weissler, verdiği bir röportajda bu durumu "ingiltere'de 200 milyon dolara mal olacak bir film, aniden 20 milyon dolar ucuzlamış oldu" şeklinde belirtti. ingiltere'de film çekmek ucuzlasa da, pound'un güçsüzlüğü ingiltere'den gelen gişe hasılatının da aynı oranda azalış göstermesine sebep olabilir.
(the king's speech, 2010 - yön. tom hooper)
buna ek olarak, macaristan gibi kimi ülkeler, hollywood yapımlarının çekileceği denizaşırı mekanlar için yeni alternatifler haline geldi. ingilizce bilen sinema çalışanlarındaki artışla beraber, yüksek vergi teşvikleri ve yerli yatırımlara sağlanan minimum %25'lik indirim nedeniyle macaristan, hollywood'un ingiltere'den sonraki gözdesi durumunda. macaristan gibi, ingiltere de %25'lik vergi indirimi sağlamasına rağmen, brexit sonrasında bu uygulamanın devam edip etmeyeceği uzun süre konuşuldu. bu uygulamanın bitmesi halinde, hollywood kendisi için daha avantajlı olan ülkelere doğru yola koyulacaktır.
küçük avrupa ülkeleri için ingiltere gibi güçlü bir rakip olmadan filmleri avrupa'da dağıtıma sokma şansının doğduğu da söylenebilir. brexit sonrasında, ingiliz filmleri dağıtımcılara ve yayıncılara satılırken "avrupa filmi" etiketiyle pazarlanamadığından, niteliklerini bir ölçüde kaybetmiş oldular. böylece, avrupa birliği'ne bağlı ülkelerde çekilmiş, "gerçek" avrupa filmleri, daha erken dağıtılma ve görücüye çıkma şansını elde edecektir. "avrupa filmi" etiketinin kattığı büyük avantajlardan biri, fransa'da uygulanan uluslararası film kotasına takılmadan geçmesini sağlamaktı, örneğin. elbette ingiltere, brexit sonrasında böyle bir imkanı da kaybetmiş oldu.
bunun yanı sıra, avrupa'dan gelen ve avrupa'ya giden iş gücü kısıtlandı. prag'daki stillking yapım şirketi'nin yöneticisi matthew stillman, ingiltere ve doğu avrupa ülkeleri arasındaki insanların, ürünlerin, hizmetlerin ve finansmanın serbest akışını olumsuz etkileyen her gelişmenin; doğu avrupa sineması'nın yaratıcı ve etkileyici filmler çıkarmasını zorlaştıracağını belirtti. buna ek olarak, uluslararası film yapımcılığının doğasındaki o dayanışmacı ruh için, böylesi korumacı ve kısıtlayıcı tavrın bir tehdit olduğunu söyledi. bugüne kadar 19 avrupa birliği üyesi ülkede çeşitli yapımlara imza atan stillman, brexit'in ya da trump'ın politikalarının doğurduğu "milli korumacılığın" sinema adına ters tepecek bir trend olduğunu da vurguladı.
(atomic blonde, 2017 - focus / universal & stillking ortak yapımı)
öte yandan, ingiltere'nin avrupa birliği'ne dahil olan her kurumundan yasal bağını tümüyle koparması uzun yıllar (2-6 yıl arası) alacağından sektöre uzun süreli bir belirsizlik hakim olacak. bu noktada, film yapımcıları ikiye ayrılmış gibi görünüyor. kimileri bu belirsizlik sürecinde ya da sonrasında ingiltere destekli yapımların ortaya çıkmasının çok pahalı ve riskli olduğunu savunurken, optimist film yapımcıları ingiltere ve avrupa ülkeleri arasında güzel mekanlarda çekim yapma imkanı ve teşvikler verilmeye devam ettiği sürece uluslarası ortak yapımların devam edeceği görüşünü öne sürüyor. ünlü yönetmen ken loach ise, avrupa birliği'nden bağımsız bir yapı olarak yönetmenler tarafından kurulmuş avrupa film akademisi'nin, insanların kolaylıkla ortak yapımlar gerçekleştirebilmesi için arabulucu görevi görebileceğini belirtiyor[2].
[1]kaynak 1
[2]kaynak 2