Bu, gülümseme ve uygun bir beden hareketiyle söylenirse gerilim azalır. Öğrenci hala yatışmamışsa sınıfta başa çıkmanın yolu bitmiştir. Onunla tartışmaya girmeyin ve asla tehdit etmeyin. Sınıf arkadaşlarının desteğini almayan öğrenci bu öneriler yapılırsa sakinleşeceklerdir. Huzur bozmuş olanlar dâhil tüm öğrenciler, lider öğretmenin tehdide başvurmadığı mesajını almalıdır. Sorunları olduğunu anlamalı ve onları çözmeye çalışmalıdır; ama kendi başlarına çözemezler. O öğrenci ile işbirliği gerekir. Öğrenci işbirliğine girmeyince, öğretmen, sınıftan çıkmasını istemelidir: “Sakinleşmeyeceğine göre, senden çıkmanı istemek zorundayım. Umarım sonra görüşebilir ve bunu çözebiliriz, ama yatışmayacaksan şimdi çıksan iyi olur.”
Bizim yönetmeliklerimiz de öğrenciyi dışarı atmak yok ama idareye ve rehberlik servisine göndermek var. Her ne kadar bu yasak olsa da birçok okulda disiplin sorunu yaşayan öğretmen bazen öğrenciyi sorundan kaçmak için sınıfın dışına çıkarabiliyor. Bu patronca bir yaklaşımdır. Bu durum bazı yönetmelik değişiklikleri ile çözülürse öğrencilerin sorunları daha kısa sürede çözülebilir.
Glasser: “Oysa liderce yaklaşım da kapı açık tutulmuştur. Ayrıca tehdit ve kargaşa da yoktur. Huzur bozucu öğrenci, sıkıntısını canlı tutmak için suçlayacak birini arıyordur. Ama hem söz hem de davranışlarıyla aşağıdaki mesajı veren öğretmene karşı kızgın kalmak zordur: “Bunu çözmene yardım etmek istiyorum. Bu yaptığın için seni cezalandırmayacağım. Sorun varsa çözelim.”
Disiplin sorunlarının tek iyi çözümü sistemli ve uzun çalışmayı gerektirir. Öğretmenler, ancak, asla bu bulunmayan kestirme çözüm arayışından vazgeçtiklerinde bunu tam olarak anlayabilirler. Sorunlar öfkenin ateşinde çözülmez. Bu yüzden ,lider öğretmen önce önündeki alevi söndürmeye odaklanır. Lider öğretmen öğrenci ile sınıf dışında görüşme yapmalıdır. Bu görüşmede söylenmesi gereken aşağı yukarı şudur: “Sorun başladığında ne yapıyordun? Bu kurallara aykırı mıydı? Yinelenmemesi için bir şeyler yapabilir miyiz? Bu durum ileride yeniden ortaya çıkarsa, hem senin hem benim ne yapabileceğimizi bulalım ki bunu bir daha yaşamayalım.”
Öğrenci başka bir öğrenci ile sorun yaşıyorsa, işleri yoluna koymak için ikisi ile de görüşmek gerekir: “İlk öğrenciye; ne yapıyordun? İkinci öğrenciye; sen ne yapıyordun? Her ikisine; bunu bir daha yaşamamak için ne yapabilirsiniz?” Kimin suçlu olduğunu bulmaya zaman harcamayın. Yalnızca, taraf olan öğrencilerin her birine, çözülecek bir sorunları olduğunu ve bunun üzerine çaba harcayabileceklerini söyleyin. Sizin yapmak istediğinizin, daha iyi geçinmelerine ve okulda daha başarılı olmalarına yardım etmek olduğunu söyleyin. Suçluyu değil çözümü arıyorsunuz. (bizde birçok öğretmen ve ebeveyn suçlu arar)
Öğrenciler işbirliğine girmeyebilirler, ama sizin yaklaşımınız değişmemeli. Öğrenci ne yaparsa yapsın, gerçekleri ortaya koyun ve bu tutumu elden bırakmayın: yapılan kurallara aykırıydı. Öğrenciler de, bu sorunun yeniden yaşanmasını önlemek için yapmaları gerekenler üzerinde ısrarla durmalısınız. Öğrenciler çok geçmeden, her fırsatı tanıdığınızı anlayacaklardır. Sınıfta bulunup öğrenimlerini sürdürmek istiyorlarsa, kurallara uymaktan başka seçenekleri yoktur. Öğrenciler sizi kendilerine ilgi duyan bir lider olarak görürlerse, büyük olasılıkla, kurallara uymanın bir yolunu bulacaklardır. Potansiyel “dert” bir öğrenciyi dinlemek için az da olsa zaman ayırmak, iyi bir lider öğretmenin ayrılmaz davranışlarındandır.”
Bizde ise birçok öğretmen şuna inanıyor eğer öğrenci ile arkadaş olursak (liderce yaklaşım) onlar bizi suiistimal eder. Evet, belki bazı öğrenciler bizim liderce yaklaşımlarımızı kötüye kullanabilir ancak bunların sayıları çok az olacaktır. Çünkü kendisi için çalışan bir öğretmene hiçbir öğrenci sorun çıkarmaz. Sorun çıkaran öğrenciler de olacaktır ama bunların sayıları az olacağından, bu öğrenciler yüzünden sayıları çoğunlukta olan öğrencilerimize liderce yaklaşımı uygulamamak adalet değildir.
İlhami FINDIK