- Yeni bir çalışma, stresli bir işte uzun saatler çalışmayı artan depresyon riskiyle ilişkilendiriyor.
- Haftada 90 saat veya daha fazla çalışmak, haftada 40 ila 45 saat çalışmaya kıyasla depresyon semptom puanlarında üç kat değişiklikle sonuçlandı.
- Stresli bir işte uzun saatler çalışan bir kişi bile ruh sağlığını korumak için bazı adımlar atabilir.
Michigan Üniversitesi’nden bir ekip tarafından bu ay yayınlanan yakın tarihli bir çalışma, New England Tıp Dergisi Bir kişi haftada stresli bir işte ne kadar fazla saat çalışırsa, depresyon riskinin o kadar yüksek olduğunu buldu.
Araştırmacılar, 11 yıllık bir süre boyunca Amerika Birleşik Devletleri’ndeki hastanelerde eğitim almış 17.000’den fazla birinci sınıf tıp uzmanının verilerini inceledi. Haftada 90 saat veya daha fazla çalışmanın, haftada 40 ila 45 saat çalışmaya kıyasla depresyon semptomlarında üç kat artış ile ilişkili olduğunu bulmuşlardır.
Çalışma, 40 ila 45 saat arasında çalışanlar için standart bir ölçekte 1.8 puanlık semptomlarda ortalama bir artış buldu, buna karşılık 90 saatten fazla çalışanlar için 5.2 puan. Asistanlığın ilk yılının başında, 20 kişiden sadece 1’i orta ila şiddetli depresyon kriterlerini karşıladı.
Çalışma ayrıca, daha uzun saatler çalışan grubun daha yüksek bir yüzdesinin, daha az saat çalışan kişilere kıyasla, orta ila şiddetli depresyon teşhisine hak kazanmak için yeterince yüksek puanlara sahip olduğunu da buldu. Sakinler haftada ortalama 65 ila 80 saat çalıştıklarını bildirdi.
Ulusal Tıp Akademisi ve Amerikan Tıp Kolejleri Birliği gibi ulusal kuruluşlar, sağlıkta artan depresyon oranlarıyla nasıl başa çıkacaklarını bulmaya çalıştıkça, çalışma zihinsel sağlık sorunları ile stresli bir işte uzun saatler arasındaki bağlantıya ışık tutuyor. işçiler.
Araştırmanın sonuçları, sakinlerin haftalık ortalama çalışma saatlerini daha da azaltma ihtiyacının açık bir şekilde altını çiziyor.
Neden daha fazla çalışma saati, artan depresyon oranları ve daha şiddetli depresyon ile ilişkilidir?
Çalışma, çalışma saatlerinin azaltılmasının teşhis edilebilir depresyon geliştiren asistanların sayısını azaltacağını kuvvetle önermektedir.
San Francisco, California’dan bir yaşam koçu ve aile terapisti olan MFT, BCC’den Tess Brigham, bunun “iş stresli olduğu ve vücudunuzdaki sürekli stresin sizi birçok yönden etkilediği” için olduğuna inanıyor.
“Sürekli çalışıyorsanız, stresinizi yönetmek veya ruh halinizi iyileştirmek için çok az zamanınız olur veya hiç zamanınız olmaz” diyor.
doktor PA Quakertown’da yerleşik lisanslı bir psikolog olan Ph.D. Jennifer Crall, “Kendinize bakmak için eşit zamanınız yok. Uyumak, iyi yemek yemek, egzersiz yapmak veya sosyal bir yaşam sürmek için fazla zamanları yok.”
çalışma saatleri ve depresyon
Çalışma birinci sınıf hekimleri incelerken, çalışmanın yazarları, benzer çalışmalar diğer yüksek stresli, uzun süreli işlerde yürütülürse, benzer olumsuz zihinsel sağlık etkileri göstereceklerine inanıyorlar.
Brigham, artan depresyon riskinden işin stresli doğasından ziyade çalışılan saat sayısının daha fazla sorumlu olabileceğine inanıyor.
Şöyle diyor: “İşiniz daha az stresli olsa bile, sosyalleşme ve eğlence için uzun saatler ve sınırlı zaman sizi olumsuz etkileyecek. Haftada 6 günden haftada 5 güne geçmemizin bir nedeni vardı – çünkü en iyi çalışanlar bile belirli bir saat sayısına ulaştıklarında sonunda odaklarını ve güçlerini kaybederler. Dünyanın en kolay işine sahip olsanız bile, kapalı bir masanın arkasında, sevdiğiniz insanlardan uzakta çalışıyorsanız, depresyona gireceksiniz.”
Krall kabul eder. “Kendinize bakmak ve kortizol seviyelerini düşürmek ve serotonin seviyelerini yükseltmek için bir şeyler yapmak için zamana ihtiyacınız var. Vücudunuzun sağlıklı kalmak için bunlara ihtiyacı var. Hayatınızın çoğunu işte geçirirseniz, o zamanınız olmaz.”
Bir insan uzun saatler çalışırken stresini nasıl yönetebilir?
Büyük kuruluşlar hala sağlık uzmanları arasında artan depresyon oranlarıyla nasıl başa çıkacaklarını düşünürken, uzun saatler gerektiren stresli bir işi olan herkes daha iyi zihinsel sağlık için çalışabilir.
Cralls, “İş yerinde sınırları belirlemek çok önemlidir. Mola vermek veya bir gün izin almak mümkün olmayabilir, ancak zihinsel sınırlar belirlemeyi ve işte çalışmayı sürdürmeyi öğrenebilirsiniz.”
Bu, işte fazladan şeylere hayır demek ya da işi kişisel algılamamak ve işten ayrılırken bu stresi üzerinizde taşımamak için nasıl duvarlar öreceğinizi öğrenmek anlamına gelebilir, diye devam ediyor.
Bu, işte harcanan saatlerin sayısına bağlı olarak dengeye ulaşılamadığında bir tür denge yaratılmasına yardımcı olabilir.
Brigham düşüncelerini tekrarlayarak, “Kronik strese neden olan bir işiniz olduğunda, kendiniz için nasıl denge oluşturacağınızı öğrenmek istersiniz. Kendinizi bir makine olarak görmeyi bırakın ve kendinizi bir insan olarak görmeye başlayın ve dinlenme, oyun ve güneş ışığı gibi insani ihtiyaçlarınız olduğunu fark edin.”
Bunu yapmak için, “işle ilgili bazı zihniyetleri değiştirmeli ve her şeye ‘evet’ demek zorundaymışsınız gibi hissetmeyi bırakmalısınız” diyor.
Brigham şöyle devam ediyor: “Ayrıca tıbbi izin alabilir ve yeniden şarj olmak ve bu teknikleri hayatınıza nasıl dahil edeceğinizi öğrenmek için kendinize biraz zaman ayırabilir ve ardından işe dönebilirsiniz. Zaten tükenmişken işte bu değişiklikleri yapmak gerçekten zor.”