Yıllar içinde birçok yazar bize incelenmiş, analiz edilmiş ve yorumlanmış eklog örnekleri bırakmıştır. Ancak, bugün bu kelime kullanılmamış gibi görünse ve geleceği olmayan edebiyatın bir parçası olsa da, gerçek şu ki öyle olmayabilir.
Bir eklogun ne olduğunu ve her şeyden önce bir örneğini bilmek istiyorsanız, aşağıda bilmek ilginç olabilecek bazılarını bulduk (henüz okumadıysanız).
Indeks
- 1 eklog nedir
- 2 Ünlü yazarlar ve ekloglar
- 3 eklog örnekleri
eklog nedir
Eklog, duyguların, ruh hallerinin, yansımaların iletilmesi gereken bir kompozisyon olarak tanımlanır.… Bazen yazarlar bunun için iki veya daha fazla karakterin katıldığı bir diyalog kullanırlar; ancak monolog olarak da yapılabilir.
Eklogun temel özelliklerinden biri, her zaman duygularla ilgili olacak ana temagenellikle aşk.
Sabe que Var olan ilk eklog Theocritus tarafından, özellikle İsa'dan önceki dördüncü yüzyılda yazılmıştır.. Adı, eski Yunanca'da "küçük şiirler" anlamına gelen "İdiller" idi. Tabii ki, Ermyrna'lı Bion, Virgilio, Giovanni Boccaccio gibi başka yazarlar da onu takip etti...
Roma döneminde çok popülerdi ve Rönesans'ta da aynı şey oldu. Bu yüzden modaya geri dönmesi şaşırtıcı olmaz.
Bir eklogun özellikleri
Bir eklogun bazı özelliklerinden daha önce bahsetmiş olmamıza rağmen, gerçek şu ki, çok daha fazlasına sahip. İşte onları özetliyoruz:
onun müzikalitesi
Bir eklog olduğunu söyleyebiliriz bir şiire benzer ve bunlar genellikle müzikaldir. Yani eklog durumunda da aynı şey olur.
Bunun nedeni bestelendiği tüm mısraların sesleri denk gelecek şekilde ünsüz bir kafiyesi vardır. ve bir ritim ve müzikalite yaratın.
Aslında, temsil ettiklerinde Müzikle okunduğunda onlara eşlik etmeleri olağandır..
Aşk teması
bu her zaman var olması gereken temel özelliklerden biridir.. Bir aşk olayı bağlantılı olduğu için, aşkı için yolundan çıktığı için ya da karşılıksız bir aşk olduğu için olabilir.
Ama herzaman, aşk her zaman ana tema olacak.
Karakterler
Bu durumda ekloglar çoban veya köylü olan karakterlere sahip olmaları ile karakterize edilirler., gerçek şu ki, geliştikçe bu değişti.
yapısı
bir eklog her biri iki heceli olabilen 30 satırdan oluşan 14 kıtadan oluşmalıdır. (on bir hece) veya heptasiller (yedi hece).
Buna ek olarak, hepsinin kafiyesi ünsüz olmalıyani ayetlerin son sözlerinin iki veya daha fazla olması fark etmez aynı sese sahiptir.
Genel bir kural olarak, ekloglar ya bir anlatıcı tarafından ya da kendi başlarına karakterleri tanıtarak başlayın. Yazarın, ondan sonra gelen her şeyin, sanki o söylüyormuş gibi onun bir parçası olması için o karakterin adını ilk sıraya koyduğunu bulmak neredeyse her zaman yaygındır.
Sunumdan sonra bu duyguların ifadesi gelir. karakter veya karakterler tarafından, her zaman şiir biçiminde.
Ve sonunda, bir eklogun sonu, yazarın karakterleri nasıl reddettiğine odaklanır ve daha sonra oluşturduğu konu hakkında bir sonuca varır.
Ünlü yazarlar ve ekloglar
Eklogların uzun zamandan beri var olduğuna şüphe yoktur ve bu nedenle geleneksel, klasik ve önemli eklogların örnekleri olarak kabul edilen bazı yazarlar vardır.
Bunların babası olduğu için Theocritus ilk isim olarak anılmalıdır.. Ancak, ondan sonra diğer eşit derecede önemli isimler ortaya çıktı.
Örnek Mosco, Smyrna'lı Bion veya Virgilio'nun gerçekten ünlü oldukları zamandaki durumu ve daha da popüler oldular.
Daha ünlü yazarlar kuşkusuz Nemesiano, Ausonio ve Calpurnio Siculo ile Giovanni Boccaccio, Jacopo Sannazaro'dur.
İspanyollara gelince, Tiyatro formüllerinde devrim yaratan Lope de Vega'yı öne çıkarmalıyız. ve "Gerçek aşık" veya "La Arcadia" gibi eserler kalan; Juan Boscán, pastoral bir tema üzerine ekloglarla; Garcilaso de la Vega, "İki çobanın tatlı ağıtı" veya "Kışın ortasında sıcacık olandır"; Juan del Encina; Pedro Soto de Rojas ve daha fazlası.
eklog örnekleri
Son olarak, daha önce bahsettiğimiz her şeyi uygulamanın sonucunun ne olduğunu görebilmeniz için internette bulduğumuz birkaç eklog örneği bırakmak istiyoruz.
Garcilaso de la Vega'nın "İki Çobanın Tatlı Ağıtı"
salise:
Ah, şikayetlerime mermerden daha sert,
ve içinde yandığım yanan ateş
kardan daha soğuk Galatea!
[...]
Nemorous:
Ah, son kullanma tarihi geçmiş, boş ve aceleci!
Burada bir saat uyuduğumu hatırlıyorum,
Uyandığımda Elisa'yı yanımda gördüm.
"İdil IV. Theocritus'un çobanları"
yarasa.
Corydon, söyle bana, inekler kimin?
Filondas'tan mı geliyorlar?
Köylü.
Hayır, Egon'dan, şimdi
Onları otlatmam için bana verdi.
yarasa.
Ve onları nerede saklanarak sağıyorsun?
Hepsi öğleden sonra mı?
Köylü.
buzağılar
Yaşlı adam onları koyar ve beni iyi tutar.
yarasa.
Ve orada olmayan çoban gitti mi?
Köylü.
Duymadın mı? onunla aldı
Milton'dan Alphaeus'a. (…)
Juan del Encina'nın "Placida ve Vitoriano Eclogue"
(...) Sakin.
yaralı kalp,
papatya senden var.
Ey büyük kötülük, zalim baskı!
merhametim yoktu
Viktorya dönemim
Eğer giderse.
Yazık, bana ne olacak?
Ah, benim hatam onu gördüm!
Ben kötü değildim,
bende yok istersen
bu kadar zor ve böyle olmayın.
Bu benim ölümcül yaram
Onu görsem iyileşirdim.
Bak ya da ne?
Bana inancı yoktu.
bıraksa daha iyi olur.
Ne gidiyor? Ben deliyim,
ne diyeyim böyle sapıklık!
Ne yazık ki çok dokunuyor,
ağzımdan nasıl çıktı
Ah, ne çılgın bir fantezi!
Dışarı dışarı!
Allah asla böyle bir şey istemez,
bu senin hayatında benim.
Hayatım, bedenim ve ruhum
güçlerinde taşınırlar,
beni avucunun içinde tutuyor;
benim kötümde asla sakin olmaz
ve kuvvetler kısalır;
ve uzarlar
benim için çok uzun süren üzüntüler
ölümle uyumlu olduğunu. (…)
Vicente Andrés Estellés tarafından “Eklogue III”
Nemorous. (…)
Bu öğleden sonra ofiste korkuyorum
bizim o öğleden sonralarımızın, o günlerin.
Belisa, dünya felakete doğru gidiyor.
telefondan aramaya başlayacağım
herhangi bir sayı: "Gel, Belisa!"
Krediler ve borçlar arasında ağlıyorum Belisa.
Bildiğin çatı katında ağlıyorum.
Belisa, dünya felakete doğru gidiyor!
Eklog Antonia de Lope de Vega
Anthony:
Dur beni burada hissediyorum yakın iç çekişler
ve bunun boş bir şüphe olduğunu düşünmüyorum
çünkü mavi safirlerden yavaşça gelir,
candida sabahının menekşeleri,
arkadaşım papaz Feliciana.
Feliciana:
Boşuna değil, yeşil çayır çiçeklerle emaye.
Antonia'm, nerede?
Garcilaso de la Vega tarafından "Claudio'ya Eklog"
Bu kadar gecikmeden sonra
barışçıl alçakgönüllülük yaşadı,
zorla ve zorla
onca saçmalıktan,
süper alçakgönüllülükler arasında ortaya çıkıyorlar
ruhun madeninden gerçekler.
[...]
Daha net ölme yolundayım
ve tüm umutlardan çekiliyorum;
sadece katıldığım ve baktığım
her şeyin durduğu yer;
çünkü bunu yaşadıktan sonra hiç görmedim
kim ilk ölmek için bakmadı.
Daha fazla eklog örneği biliyor musunuz?