Mastürbasyon programı
Mastürbasyon programı, orgazm olamayan kadınlarda uygulanan tedavi programının bütün formu değildir; ancak hem erkek hem de kadının katılımım gerektiren davranışçı, zaman-sınırlı (15 oturum) bir tedavi programının yardımcı bileşenidir. Kadın ve kocanın katılımım gerektiren, bir kadın bir erkek eş-terapi takımının yürüttüğü genel program, orgazm olamayan kadınların tedavisi için Masters ve Johnson (1970) tarafından geliştirilen prosedürü model almaktadır. Programımızın mastürbasyon bileşeni kendi çalışmamıza özeldir ve tarafımızdan geliştirilmiştir.
Mastürbasyon programının uygulanmasında, terapist, hem kadının hem de kocasının mastürbasyona yönelik tutumlarıyla açıkça uğraşmak durumundadır. Danışanlarımız tipik olarak mastürbasyona yönelik çok olumsuz tutumlara sahiptirler. Danışanlarımızın büyük bölümü aileleri tarafından mastürbasyonun akneden kansere, hatta deliliğe varan korkunç sonuçlara yol açtığı bilgisiyle eğitilmişlerdir. Adölesan döneminde mastürbasyon yapmaları nedeniyle ciddi biçimde cezalandırılmışlardır. Örneğin danışanlarımızdan biri, çocukken pantolonunun altından mayo giymeye zorlanmıştı, böylece genital organını asla doğrudan göremiyor ve ona dokunamıyordu. Böyle vakalarda, bu negatif tutumlar, korkular ve gerçeğin çarpıtılmalarıyla uğraşmadan ?eve git ve mastürbasyon yap? demenin herhangi bir terapötik etkiye sahip olacağını düşünmek aptallık olur.
Danışanların mastürbasyona yönelik negatif tutumlarıyla baş etmede yardımcı olması için kullanılan bazı teknikler vardır. Bu tekniklerden biri, danışandan, evlenmeden önce ve sonra insanların mastürbasyon yapma yüzdelerini tahmin etmelerini istemektir. İyi eğitimli danışanlar bile tipik olarak bu rakamların oldukça altında tahminde bulunur (genellikle evlilikten önce %20-30, evlilikten sonra %5-10 tahminleri verilir). Terapist, bu noktada mastürbasyonun normalliği ve yaygınlığı hakkındaki diğer hatalı bakış açılarını da düzelterek yüzde konusunda doğru bilgiyi danışana verir. Ancak, terapistin mastürbasyona dair gerçekleri aktarması her zaman danışanların mastürbasyonla ilgili irrasyonel duygusal reaksiyonlarıyla baş etmez. Mastürbasyona direncin, bilgisizliğe ve hatalı bilgiye çok fazla dayanmadığı durumlarda, terapistin kendini-açması danışanın tutumunu değiştirmede genellikle faydalı olmaktadır. Danışanın terapiste saygı duyması ve önem vermesi için yeterli zaman geçmesinin ardından, terapistin rahat bir ifadeyle ve açık biçimde kendi mastürbasyon yaşantılarını aktarması, danışanların negatif tutumlarını değiştirmede son derece etkili olabilir. Etkili olabilmesi için, elbette ki terapist bilgiyi açıklarken samimi bir rahatlık ve yalınlığa sahip olmalıdır.
Orgazm olamayan bir kadına mastürbasyon önerilirken kocasının desteğini ve işbirliğini sağlamak kritiktir. Kadının mastürbasyon görevini ihmal etmesi ve kocasının uygun görmediğini hissetmesi durumunda, mastürbasyonun orgazmı oluş-turmada etkili olması için küçük bir şans kalmaktadır. Koca, eşin yaptığı şeyin ve bunu yapma nedenlerinin tam olarak farkında olmalıdır; ve koca, terapist tarafından eşinin mastürbasyon yapmasını tam olarak desteklemesi yönünde eğitilmelidir. Tedavi programımızda biz, başlangıçta tipik olarak ayrılırız. Kadın eş terapist kadın danışanla mastürbasyonu tartışırken, erkek eş terapist aynı şeyi erkek danışanla yapar. Bu bireysel oturumlarda erkek terapist kocaya eşine uygulanacak mastürbasyon programının mantığını anlatır ve danışanda var olabilecek herhangi olumsuz bir tepkiyle uğraşır. Ardından terapist kocayı eşinin mastürbasyonunu desteklemesi için doğrudan eğitir. Model olma ve rol-oynama teknikleri kullanarak kocayı eşine ikna edici biçimde destekleyici ifadelerde bulunması için eğitiriz. Erkek danışanlarımız tipik olarak bu prosedürleri oldukça iyi yerine getirir, çünkü cinsel açıdan istekli olmaları yönünde eşlerine yardım etmede bir hayli motive olmuşlardır.
Bu bireysel oturumlarda erkek terapist, kocaya da mastürbasyon yapmasını, eğer yapıyorsa bunu eşine anlatmasını önerir. Bunu tavsiye etmemizin iki nedeni vardır: ilki, kadının mastürbasyon yapma ile ilgili gerçekten suçluluk duymaması için, sadece eşinin onayladığını bilmenin dışında eşinin de onun gibi mastürbasyon yaptığını bilmeye ihtiyaç duyar. Ayrıca, kocanın mastürbasyon yapması, Masters ve Johnson (1970)?ın orgazm olamayan kadınların tedavisinde cinsel ilişki perhizini gerektiren ilk evrelerinde olduğu gibi, kocanın işbirliği içinde tutulması için de faydalıdır. Erkek eş terapist erkek hastayla bu prosedürü takip ederken, kadın terapist de benzer biçimde kadın hastaya mastürbasyonun gerekliliğini açıklar ve onda var olan negatif reaksiyonlarla uğraşır.
Bu bireysel oturumları takiben, terapi takımı yeniden birleşir ve mastürbasyon programı, hem kadına hem kocasına detaylı olarak açıklanır. Program genel olarak danışanın her hafta bir basamağı çalıştığı dokuz adımdan oluşur. Her bir basamak, uygun vaka örnekleriyle açıklanacaktır.