GALATASARAY'da yeni bir yüz vardı; Sergen Yalçın. Sarı kırmızılı taraftarlar merakla bekliyordu yıldız futbolcuyu. Kafalarda ‘‘Yeni rengi yakışır mı, neler yapabilir?’’ gibi soru işaretleri vardı. 3. dakikada topla buluştu... Gölgesinde Ahmet vardı. Samet Aybaba, ‘‘Topu bırak, Sergen'le oyna’’ demiş. Sergen, Hakan Şükür'ün hemen arkasında yaptığı ikiye birlerle, markajdan kurtulmayla ayakta kalmaya çalıştı. Köşe atışlarına yürüyerek değil, koşarak gitti. Okan içeri girip, oyunu daraltınca, Sergen'in manevra alanı daraldı.
Sergen'in Galatasaray'ın çabuk top oynama alışkanlığına ayak uydurması gerekir. İdmanlarda çok çalışıp, sezonun ikinci bölümünde bu açığını kapatacaktır.
EMRE TEK KALDI
Galatasaray'da dün bir defans sancısı vardı. Bülent'le Fatih bir türlü anlaşamıyordu. Yedikleri gol de bunun eseriydi. Dün ilk kez kaleye geçen 19 yaşındaki Kerem hiç de sırıtmadı. Hakan Şükür, kapalı Van defansının içinde her şeyi yapmak istedi. Zor pozisyonlardan birinde kaleyi yokladı. Emre yine orta sahanın en iyi adamıydı. Bütün yük onun omuzlarındaydı. Çünkü Suat ağabeyi yoktu.
Vanspor hakikaten diri bir takım. Kendi defansının göbeğini kalabalık tutunca Galatasaray'ın oyun kurup, hücuma teşebbüs etmesini zorlaştırdı. Çok koşan bir ekip. Kolay kolay pes etmiyorlar. Hepsi ayrı bir canlılık içindeydi.
Maçın hakemi doktormuş. Doktorluk başka, hakemlik başka. Yanlış karalar verdi. Biz, bu hakemin gerçek mesleği olan doktorluğu yapmasını tavsiye ederiz.