Testimi geçtiğimden beri, otomotiv her şeye meraklı bir ilgi gösterdim. Dünyanın bazı ince arabaları için gerçek bir minnettarlık kazandım. Hatta birkaçına sahip olacak kadar şanslıydım.
Bugünlerde, birkaç klasik araba tutuyorum. Portekiz'de, Birleşik Krallık'ta ve İrlanda'da çok sayıda klasik motorlu etkinliğe katılmaktan keyif aldım. Hala bu sinir bozucu zamanlarda bile modern motorun tadını çıkarmayı başarıyorum.
Benim için klasik araçlar nostaljiyi temsil ediyor. Nadiren gerçek güvenilirlik veya bakım kolaylığı sağlarlar. Bunun nedeni, yıllar geçtikçe yedek parçaların kaynaklanması gittikçe zorlaşıyor. Bu olduğunda sabrımı kaybetmeye başlıyorum ve ilgi azalıyor. Sonunda bu şeylerden kurtuldum ve diğer bazı “hevesli meraklıların” baş ağrılarını benimsemesine izin verdim. Modern arabalar, güvenilirlik uğruna ve daha pratik günlük ihtiyaçları karşılamak için 'modern' tutmama rağmen beni pek ilgilendirmiyor.
Bugünlerde araba alıcılarının ne aradığından pek emin değilim. Herhangi birimiz gerçekten kişisel ulaşım çözümleri satın alıyor mu yoksa tekerlekler üzerinde bir çeşit mobil i-Pad 'plaything' mi alıyoruz? Modern arabaların kontrollerini rahatsız edici ve dikkat dağıtıcı buluyorum. Gösterge panoları, gerçekten yararlı bir şey yapan somut düğmeler yerine bilgisayarlı açılır menülerle 4K LED ekranların bankalarına dönüşüyor gibi görünüyor. Bu günlerde, bir gösterge panelindeki her şeye dokunduğumda, sinir bozucu bir 'avon bayan' çanı ile birlikte bir uyarı ışığı yanıp sönüyor ve yaşama isteğiyle birlikte gerçekten ihtiyacım olan tüm bilgileri kaybediyorum. Lütfen! Bana hızı, sıcaklığı, devri ve ne kadar yakıtım kaldığını göster. Karımın bana umutsuzca yemeğe geç kaldığımı bildiren kızgın mesajlarını okumama gerek yok. Kesinlikle arabamın NETFLIX'te neler olduğunu söylemesine gerek yok.
Ancak bu küçük tahrişler, otomotiv endüstrisi fosil yakıtları doğrudan yakan motorları terk etmek için acil bir ihtiyaç ile uğraştıkça, bu hattan aşağı inen şeyle kıyaslanamaz. Ancak, bana öyle geliyor ki, bir 'elektrikli araba devrimi' doğru amorsuz yürüyüşü biraz aceleye getirilmiş. Tüm yumurtalar aniden diğer tüm alternatif çözümler görünüşte terk ile bir büyük boy sepet içinde ortaya çıktı. Dünya ve köpeği EV konseptini benimseiyor ve öyle görünüyor.
Ama... Konu EVs olunca bile bedava öğle yemeği diye bir şey yoktur. İnandığımız kadar sağlıklı ve gıcırtılı temiz değiller. Çünkü eğer kendimizi içten yanmalı motorlarımızdan kurtulmaya mecbur bulursak, sadece yakında dünyanın en muazzam hurda yığınının üzerinde oturmakla kalmayacağız, aynı zamanda tüm bu hurda benzin ve dizel araçları başka bir şeyle değiştirmemiz gerekecek. Fabrikalarda yapılan ve motorlu taşıtlar gibi muazzam miktarlarda üretilen her şeyi üretmenin çok fazla enerji tüketeceğini, çok fazla kirlilik yaratacağını ve büyük miktarda kaynak tüketeceğini hepimiz biliyoruz. Sonlu kaynaklar - örneğin lityum gibi.
Peki bu işleri nasıl daha iyi hale getirebilir? Tam olarak kim için daha iyi? Bu, yenilenebilir enerjilerin tüm yönlerini incelerken sorulması gereken bir sorudur. Hiçbiri uzaktan mükemmel değil ve hiçbiri kendi karbon ayak izi olmadan gelmiyor. Büyük bir tane! Özellikle de emisyonlarımızı şimdi kesmemiz ve BÜYÜK kesmemiz söylendiğinde.
Raporlar, küresel lityum rezervinin belirlenmesinin zor olduğunu, ancak değişik rakamlar önerildiğini gösteriyor. Bu tahminler 14 ila 40 milyon metrik ton arasında gerçekleşiyor. Bunu bir tür bağlam haline getirmeye yardımcı olmak için 70 kWh Tesla Model S pil takımıyla yaklaşık 63 kg lityum bulunur. Bu zavallı, sarsılmış dünyamızda ne kadar azının var olduğunu düşününce bu oldukça fazla.
Tabii ki lityum, tıpkı kömür veya demir gibi, mayınlı olmalıdır. Bu da demektir ki, Kuzey Portekiz'dekiler gibi bu madenlerin yakınında yaşayan topluluklar, bu nadir ve değerli metal için yaptığımız canlandırılmış arayıştan potansiyel olarak olumsuz etkilenebilir. Portekiz, Avrupa'nın en büyük rezervi olan yaklaşık 60.000 metrik tonluk tahmini lityum rezervine sahiptir.
Kabarcık patlattığım için üzgünüm ama gerçek şu ki lityum madenciliği basit, kolay, ucuz ya da özellikle temiz bir süreç değildir. Aslında ondan çok uzak. Lityum çıkarmak için, madencilerin toprağa muazzam miktarda tuzlu su çözeltisi pompalaması gerekir - ilk önce pompalamak için oldukça büyük bir delik açmışlardır. Sonra o deliklerden sızan şeyi aylarca buharlaşmak için bırakıyorlar; potasyum, manganez ve diğer tatsızlıklardan oluşan lezzetli bir çorbası yaratıyorlar. Daha sonra coveted lityum karbonat üretmek için büyük bir filtrasyon sistemine gönderilebilir.
Neyse ki, lityum için madeni parçalamak için kırsal bölgeyi patlatmak zorunda kalmayacağız. Ancak sürecin diğer bazı büyük dezavantajları var. Onu çıkarmak için büyük miktarda başka bir değerli mala ihtiyacı var. Su. Ton çıkarılan lityum başına yarım milyon galon.
Tanrı onları sever - ama Gretta & Co 'yeşillendirme 'ideolojilerini teşvik ederken bu dezavantajlara fazla dikkat çekme eğiliminde değildir. Adli açıdan baktığınızda “kahverengileşmek” gibi görünebilir. Gerçek şu ki, batı toplumlarımızda yaptığımız neredeyse her şeyin çevresel bir etkisi vardır.
Rahatsız edici bir şekilde, tarih gösteriyor ki, büyük ölçekte lityum madenciliği (ve gerçekten büyük bir ölçekte olması gerekecek) kuraklık ve hatta mayınların yakınında yaşayan bazı topluluklar için gıda kıtlığı için katalizör olabilir. Su kaynaklarının kirlenmesi ciddi sorunlar ortaya çıkarabilir, çünkü gerçekten “temiz” bir süreç olmaktan çok uzaktır. Tabii ki, büyük maden şirketleri bu endişe verici dezavantajlar hakkında hiçbirimizin fazla derin düşünmesini istemeyecektir. Görünüşe göre amaç, büyük tazminat yerleşimleri olan herhangi bir nay-sözcüğü sakinleştirmeyi denemek ve sakinleştirmektir.
Portekiz'in lityum hikayesi söz konusu olduğunda, İngiltere merkezli bir maden şirketi lityum çıkarma yolunda öncülük ediyor. Etkilenen topraklar sayısız nesiller boyunca yerel topluluklar tarafından çiftçilik yapıldığı için onların önerileri son derece tartışmalı olmuştur. Bu topraklar, Barroso'daki Avrupa lityum operasyonlarının merkez üssünde yatıyor.
Ancak, yerel ortamlar hakkında çok fazla endişelenmememiz söylendi. Her şey gayet iyi. Madencilik şirketinin en iyi pirinçine göre, şirket “Portekiz'e lityum değer zincirindeki gelişmeler için bir sürü fırsat sunacak.” Şimdi, herhangi bir şekilde küfürlü ses çıkarmadan, çoğumuzun İngilizce dilini oldukça saygın bir kavrayışına sahip olduğunu sanıyorum ama bunların ne anlama geldiğini bilirsem çok şaşarım. Sen biliyor musun?