Barın kapısında durdu. Elindeki kaska baktı. İçinde bir kağıt vardı. Kağıdı aldı eline. Ancak o zaman hatırladı nereden geldiğini. Yazılar anlamsızdı. Okunmamak üzere yazılmıştı diğer tüm beyaz yakalı yazılar gibi.
İçinde kendi lisanına aşina olmayan harfi aradı. Bir X!
Durduğu yerden geri döndü ani bir hareketle. O anda arkasından geçen iki kızdan, solda yürüyene çarptı. "Pardon" deyip kızın koluna dokundu avuç içiyle. Kız gülümsedi. "Önemli değil" dedi.
Kızların yürüdüğü yönün tersi istikametine yöneldi. Arkasından gülüştüklerini duydu. Gururu okşandı ama dönüp bakmadı.
Sıralanmış eczanelerin ilk ikisini pas geçti. Üçüncü eczaneden içeri girdi. Burası diğer ikisine göre daha küçüktü, fakat daha güzel dizayn edilmişti. Estetik kaygısı bir kez daha diğer ihtiyaçlarının önündeydi. O anda anladı ilaç saatinin geldiğini.
Elindeki reçeteyi tezgahın arkasındaki kadına uzattı. Kadın kağıdı aldı. Çok ciddi bir ifadesi vardı. Gözlüklerini düzeltip, okumaya başladı. Çocuk sadece başıyla onayladı. Yalandan bir onaylama... Okuma yazması yok gibi hissetmişti kendini o kağıda baktığında. Bir tanesi hariç, diğer yazanlar için bu kadına güvenmek zorunda hissetti kendini. Başka bir çaresi olmadığını kabullenmez bir halde. Kadının dolaplardan ilaçları çıkarıp bir torbaya doldururken ki zarafetini izledi. Kadın ona torbayı uzattı. "Buyrun" dedi. Çocuk, elini cebine atıp para çıkarttı. Önemsemeksizin verdi ve gene önemsemeksizin aldığı para üstünü saymadan cebine koydu. Eczaneden çıkıp içgüdüsel olarak sola döndü.
Kendini barın kapısında buldu yeniden. Arada geçen zamanı hatırlayamadı. Işınlanmış gibi hissetti kendini. Sandığından daha kötü bir halde miydi acaba?
Kapıyı açmadan önce motoruna baktı son bir kez. Kapıyı açarken ruhunu sakin konumuna geçirdi...