Bugün Lizzie Borden'in balta alıp (muhtemelen) babasını ve üvey annesini çeşitli darbelerle öldürdüğü günün 125. yıldönümü. 125 yıl uzun bir süre, ancak yine de Lizzie Borden'ı düşünüyoruz ve çocuklar hala oyun alanında kendi hikayesini - kafiye olarak, daha az değil - anlatıyorlar. Elbette, kısmen çözülmemiş suçların her zaman itiraz etmesi nedeniyle. İnsanlar bir gizemin enayileridir. Ama aynı zamanda Lizzie Borden bir kadın olduğu için. Cinayetle ilgili son derece cinsiyetli teorilerden bazılarına bakın: gizli lezbiyen ! O idi adet kanamasıyla delirmek ! Kültür olarak, kadın katil kavramına morbid bir şekilde takıntılıyız. Ama sorabilirsiniz, neden?
Birincisi, miktar sorunu var. Şiddet suçlarının hem hayatta hem de edebiyatta erkekler tarafından işlenme olasılığı çok daha yüksektir. Bunun nedenleri, en azından hayatta, karmaşık ve tam olarak anlaşılmamış, ancak farklı cinsiyetlerin beyinlerindeki nörobiyolojik farklılıkların bir işlevi gibi görünüyor. kombine Amerika'da erkeklerin ve kadınların sosyalleşme biçimiyle. Yani burada 'donanım' yoktur - erkeklerin beyinleri onları daha fazla yapabilir savunmasız şiddet eylemlerine karşı, ancak erkek şiddeti, kültürümüzün şiddeti erkekler için olumsuz duygulara veya uyaranlara uygulanabilir, kabul edilebilir bir yanıt olarak sunması ve kadınlar için aynı şeyi yapmaması gerçeğiyle daha çok ilişkilidir. Şöyle düşünün: Televizyonda ya da filmde kaç kez bir adamı başka bir adama hakaret ettiği ya da başka bir şekilde onu kızdırdığı için yumruklarken gördünüz mü? Ciddiye alındığını kaç kez gördün? Gülmek için oynadığını kaç kez gördün? Herhangi bir nedenle bir kadının başka bir kadına yumruk attığını kaç kez gördün? Öyleyse, sizi kızdıran birine yumruk atma olasılığı daha yüksek olabilir - küçük bir oğlan mı yoksa küçük bir kız mı?
Kadın katilin görece kıtlığı bizi temel düzeyde ilgilendirir - eğer gizem çekici geliyorsa, olağandışı da öyle. Ama kadın katil sadece alışılmadık değil, neredeyse tabu —Çünkü o sadece beklenen cinsiyet rollerinin yıkılmasını değil, aynı zamanda oldukça önemli bir tersine dönüşü temsil ediyor. Onun varlığı, kökleşmiş toplumsal kadınlık kavramlarımıza karşı şiddetli (cezalandırılmış) bir ihlaldir. Ayrıca, özellikle kadın okuyucular ve tüketiciler için, ele geçirilen çok lezzetli güç duygusu, özellikle de vücut , bizim kültürümüzde kadınlar çok sık mahrum kalıyor. Amerika'daki kadınlara sürekli olarak vücutlarının başkalarının yetki alanı olduğu söyleniyor - bunu bize sokakta, yardımcılar tarafından ve hükümetimizin en yüksek seviyesi - yani bir bıçağın ucundaki o ajansı geri almakta heyecan verici bir şey var.
Beni yanlış anlamayın: Amerikan kültürü bir bütün olarak, güzel ölü kız fikrine, güzel ölümcül kızdan çok daha fazla takıntılıdır. Ve siz (veya en azından ben) “edebi katiller” deyince akla ilk gelen isimlerin listesi neredeyse tamamen erkek. Patrick Bateman, Humbert Humbert, Tom Ripley, Raskolnikov. Ama film ve edebiyatın ölü kızların bedenleriyle dolu olması, katil kadını bu kadar çekici kılıyor - sadece mağduriyetten kaçmakla kalmayıp, saldırgan rolüne adım attı ve böylece kaderini tamamen tersine çevirdi.
Bazı insanlar buna inanmak istemiyor. Evrimsel psikolog Marissa Harrison (seri katiller üzerine çalışan) Emily Anthes'e 'Toplum, kadınların bu kadar çirkinlik yapabileceklerini inkar ediyor.' Dedi. The New Yorker . Ama yine de, figürü bu kadar çekici kılan bu fantastik unsurdur. Gerçek olamaz ya da olamaz mı?
Kadınların göründüklerinde ne tür katiller oldukları sorusu da var - hem medyada nasıl tasvir edildikleri hem de kurguya nasıl yazıldıkları açısından. Suç yazarı Melanie McGrath olarak işaret etti kadın katiller, kurguda var olduklarında, hemen hemen her zaman intikam veya daha az sıklıkla delilikle motive olurlar:
Özcü varsayımları pekiştiren ve kadın şiddetini ortadan kaldıran cinsiyetli saik dilini nadiren sorguluyoruz. Şiddete yönelik 'kadın dostu' güdüler listesi büyük ölçüde tepkiseldir. Kadınların şiddete yalnızca geçmişte tahammül edilemeyen istismara son çare olarak veya hayatlarından korktukları veya akıl hastaları oldukları için başvurduklarını varsayar. Yani, bu argüman, istediğimizi elde etmek için araçsal olarak şiddeti kullanmıyoruz ya da sadece öyle hissettiğimiz için değil, ona yöneldiğimiz için. Ayrıca kabul edilen bir 'kadın' öldürme tipolojisi de var. Kadınlar evde ya da yakınında öldürüyorlar ve tanıdığımız insanları eşleri, çocukları ya da yaşlıları hedef alarak, çoğunlukla zehirleyerek ya da başka bir dolaylı yöntemle öldürüyoruz.
Bu tipolojiler, yukarıda bahsedilen Marissa Harrison’ın gerçek kadın seri katillerle ilgili çalışmalarındaki verilerle doğrulanıyor, tek istisna: gerçek hayatta, kadın seri katiller epik intikam için değil, çoğunlukla mali kazanç için öldürüyor.
Kadın şiddeti, failin cinselliğine, erkek şiddetinin sık olmadığı veya sık olmadığı bir şekilde de bağlıdır. Katharine Quarmby olarak yazar , 'Genel olarak, şiddet uygulayan bir kadın cinselliğini sapkın olarak gösterecek ve cinsel çekiciliği incelenecektir. Kadın olarak rolü de incelenecek - o kötü bir eş mi yoksa kötü bir anne mi? Kadınlığın özünü, öldüren kadınlardan ayrı ve lekesiz tutmamız gerekiyor. ' Açık cinsellik genellikle şiddete eşlik eder ve paradoksal olarak, söz konusu kadını dişileştirmenin bir yolu olabilir veya en azından onu korkunç bir mecaz haline getirebilir; Şiddet ve seks, kadınların boyun eğme, beslenme ve nezaket beklentilerini alt üst etmeleri için iki paralel yol. Yardım edemem ama Rihanna’yı düşün Kaltak paramı alsa iyi olur , ”Kan lekeli, çıplak bir Rihanna'nın nakit bir sandıkta yıkanmasıyla sona eriyor. Benim ilk düşümcem: hiç daha kötü bir şey var mı? Ama ikinci düşüncem, görüntüden duyduğum hazzı sorgulamalı - bunun sadece, inanmadığım kadınlık fikirlerini alt üst ettiği için mi havalı olduğunu mu düşünüyorum? Ve eğer onlara gerçekten inanmıyorsam, yıkılmalarından neden bu kadar içgüdüsel zevk alayım? Zaten fethedilmiş bir şeyi alt edemezsiniz.
Bu arada, bunların hepsi Rihanna’nın videosunda önemli bir faktör olan ırk konusuna ve kesinlikle Amerika’da her iki cinste hem cinselliği hem de şiddeti anlama biçimimize yaklaşmıyor bile. Dürüst olmak gerekirse, literatürde aşağıdaki listedeki parametrelerime uyan çok sayıda güzel kadın katil örneği bulamadım - ve Sax Rohmer'in çok ırkçı karakteri Sumuru dışında, sorduğum üç suç kurgu uzmanı da bulamadı. kimi dahil etmeyeceğim - eminim ki daha fazlası vardır ve onları ve türdeki kıtlıklarını inceleyen bir denemeyle çok ilgileneceğim.
Pek çok edebiyat, kadın karakterlere izin vererek, farkı cinsiyet mecazlarıyla bölmeye çalışıyor goad erkekler cinayet işliyor, bu yüzden fiilen eylemi yapmadan suçu üstleniyorlar. (Lady Macbeth, Phyllis Dietrichson ve Abigail Williams'ı düşünün.) Ama aşağıda, okuma / ava bakma / nefes nefese kalma zevkiniz için edebiyattan on gerçek kadın katili topladım. NB doğaüstü ya da bilim kurgu unsurları olan romanları dışarıda bıraktığımı, çünkü bu türlerde ölüm ve cinayet tipik olarak biraz farklı muamele görüyor ve bu potu daha fazla çamurlamak istemiyorum. Ayrıca NB Katilin kimliği bazen açığa vurulduğu için, spoilerlar aşağıda pusuda bekliyor - bu kitapların çoğu kadın ölümleri hakkında oldukça açık.
Lizzie Borden, Ne Yaptığımı Gör , Sarah Schmidt
Hepiniz nasıl gittiğini biliyorsunuz: Lizzie Borden bir balta aldı ve annesine kırk vuruş yaptı. Ne yaptığını görünce babasına kırk bir verdi. Sarah Schmidt, o kader günün hikayesini anlatan ilk romanın bu ateşli evinde, kötü şöhretli Lizzie Borden'in ve hizmetçisinin, kız kardeşinin ve gizemli bir yabancının zihnine giriyor, ama daha da önemlisi, bu mahkum ailenin tüm kesişen bağlarının, arzularının ve çaresizliklerinin hikayesi. Ayrıca Angela Carter'ın yazdığı 'The Fall River Axe Cinayetleri' ne bakın.
Katerina, Mtsensk'li Leydi Macbeth , Nikolai Leskov
Bu aklımda çünkü yeni (ve mükemmel) film uyarlaması ama aynı zamanda Katerina çok lezzetli bir pişmanlık duymadığı için (aslında kimseyi öldürmeyen ama yine de kendini buna kızdıran Lady Macbeth'in aksine). Korkunç kocası onu yalnız bıraktığında, bir sevgili bulur ve ilişkilerini korumak için kayınpederini, kocasını, küçük bir çocuğunu ve nihayetinde rakibini (kendisiyle birlikte) öldürür. Lizzie Borden hikayesi gibi, bu, gözünü kaçırmanın çılgınca zor olduğu kanlı bir peri masalı.
Cathy Ames, Cennet'in Doğusu , John Steinbeck
Cathy, Steinbeck'in klasiğinde 'Çok akıllı olduklarını düşündüler' diyor. Bana baktılar ve beni bildiklerini sandılar. Ve onları kandırdım. Her birini kandırdım. Ve bana ne yapacağımı söyleyebileceklerini düşündüklerinde - oh! işte o zaman onları en iyi kandırdım. ' Steinbeck’in en canavarca kadın karakteri — kötülüğünün yoğunluğu yalnızca cinselliğinin yoğunluğuyla rekabet eder — bir yıkım gücüdür. Diğer şeylerin yanı sıra, “bozuk ruhu” öğretmenini intihara sürüklemesine, ailesi hala içerideyken ailesinin evini yakmasına, fahişe olmasına, ardından işini almak için hanımını öldürmesine neden oluyor. O harika bir insan değil ve olmak da istemiyor. 'Ben insandan çok köpek olmayı tercih ederim' dedi. Ama ben köpek değilim. Ben insanlardan daha zekiyim. '
Annie Wilkes, Sefalet Stephen King
Annie Wilkes, arketipik Kötü Hemşire'nin en önemli örneğidir. Romancı Paul Sheldon arabasına çarptığında, garip de olsa bir tür kadın onu kurtarır. Çalışmalarının hayranı olduğu ortaya çıktı. En sevdiği karakteri öldürdüğü için aşırı derecede kızdığı ortaya çıktı. Hastalar, bebekler, babası ve 'güldüğü yere' gömdüğü eyalet polisi de dahil olmak üzere çok sayıda insanı öldüren bir seri katil olduğu ortaya çıktı. Gerçekten her cinsiyetin en korkunç karakterlerinden biri kağıda kendini adamıştır. (Kayıt için, Kral Carrie'yi de seviyorum, ama onun hikayesini doğaüstü olarak sayıyorum ve bu yüzden Annie ikisini de yerine getirmek zorunda kalacak. Eminim aldırmazdı.)
Merricat, Hep Kalede Yaşadık , Shirley Jackson
Bu roman başladığında, Merricat’ın neredeyse tüm aile üyeleri ölmüştür. Birisi şeker kasesine arsenik karıştırmış gibi görünüyor. Öfkeli kasabalılar, hatanın Merricat'ın ablası Constance'ta olduğunu düşünüyor ve kız kardeşleri bu yüzden dışlıyor, ancak dikkatli okuyuculara, onun kurt adam olmasını isteyen on sekiz yaşındaki Merricat'ın gerçek olduğu kısa sürede anlaşılıyor. katil. Garip kızlara dikkat edin dostlarım. Sandığınızdan daha fazla güçleri var.
Yayoi, Dışarı , Natsuo Kirino
Bu gerçekten büyüleyici roman, Tokyo'nun dışındaki bir bento fabrikasında gece vardiyasında çalışan bir grup kadına odaklanıyor. Bunlardan biri olan Yayoi, eve yine sarhoş döndükten sonra hile yapan, hiçbir işe yaramayan kocasını boğarak öldürür ve bu kez kumarhanelerde parasının her kuruşunu kaybetti. Yayoi, iş arkadaşlarını, yaptıkları bedeni atmasına yardım etmeye ikna eder ve hemen birbirlerine şantaj yapmaya başlar - bu arada polis sorular sormaya başlar ve başka bir katil kadınları hedef almaya başlar.
Marion Seeley, Beni Derine Göm , Megan Abbott
Abbot'un katili Marion, 1930'ların 'Gövde Katliamı' na dayanıyor - Winnie Ruth Judd adlı bir kadın, en iyi iki arkadaşı ölü bulunmuş, vücutları doldurulmuş (ve bir durumda doğranmış ve sonra doldurulmuş) iki büyük gövdeye ve Los Angeles tren istasyonunun dışında terk edilmiş. Bu roman, Judd'un hikayesini yeniden canlandırıyor, bu sözde arkadaşları ile yaşayabileceği ilişkilere ve şiddete giden yoluna dalıyor. Abbott'un kendisi olarak koymak : 'Bu' kaplan kadınları 'na başka bir bakış açısından bakacak, tabloid süslemelerden arınmış bir roman yazmak istedim - ortasına sık sık femme fatale olarak gösterilen türden bir kadını yerleştirecek bir roman , şeker babasını yakalamayı uman bir parti kızı olarak ya da evli sevgililerini mahveden intikamcı bir metres olarak. Böyle bir kadına içeriden bakmak istedim. '
Grace Marks, Alias Grace Margaret Atwood
İşte gerçek hayattaki bir katilin hikayesine dayanan başka bir roman: 1843'te yardımcı komplocu James McDermott ile işvereni Thomas Kinnear ve hizmetçisini öldürmekten mahkum edilen Grace Marks. Marks 16 yaşındaydı ve McDermott asılırken gösteri yapılmak üzere hapse atıldı. Atwood'un tekrar anlatışında, genç bir doktor tutukluyu değerlendirmeye gelir ve cinayetle ilgili hiçbir şey hatırlayamadığını iddia eder ve kendini kafasına takar.
Therese, Therese Raquin , Emile Zola
Tutkudan kaynaklanan bir başka suç - Katerina'dan farklı olarak, Zola'nın klasik kadın kahramanı, kendisinin ve sevgilisinin kocasını öldürmesi gerçeğini kötü hissediyor. Gerçekten çok kötü. Her gece yatak odasındaki varlığını halüsinasyona uğratır ve hem kendisi hem de yardımcı komplocu ve yeni kocası Laurent hızla çıldırır. Birbirlerini öldürmeyi planlıyorlar ama sonunda kendilerini öldürüyorlar. Aşk bu!
Medea, Medea , Euripides
Antik Yunan trajedisinin unutulmaz nüfuslu dünyasının en unutulmaz karakterlerinden biri, kocasının (Golden Fleece şöhretinden Jason) daha iyi bir prensesle evlenmek için onu terk etmeyi planladığını duyduğunda, barbar prenses Medea'dır. çok memnun. Rakibini, rakibinin babasını (her ikisi de aynı zehirli cüppeler sayesinde) ve kendi çocuklarını öldürür. Çocuklarının ölümlerinin kendisine acı vereceğini biliyor, ama sadakatsiz kocasını o kadar çok incitmek istiyor ki buna katlanmak istiyor. Sonra bedenleriyle kaçar ve onu sonsuza dek tamamen yalnız bırakır.