Escrima Tarihi
Escrima, Arnis ya da Kali Filipinliler tarafındanAmerika Birleşik Devletleri’ne getirilen savunma sanatı için kullanılan farklı isimlerdir.
Ancak hangi isim kullanılırsa kullanılsın, bu sanat 1521’de İspanyolların Filipin Adaları’na ilk defa gelişine kadar giden uzun ve vahşi bir tarihe sahiptir. İspanya tarafından sömürgeleştirilmeden önceescrima okuma, yazma, din ve Sanskritçe’nin yanında bir eğlence aktivitesi olarak öğretilirdi.
İspanyollar bololarını, hançerlerini ve ciritlerini öfke ve ölümcül etkinlikle kullanan yerli halk üzerinde egemenlik kurmakta oldukça zorlandı. Takviye güçler ve ateşli silahlar kullanana kadar bir nebze olsun düzen kuramamışlardır.
17.yüzyılda, İspanyol hâkimiyeti kesin olarak kurulduğunda escrima öğretimi ve çalışmaları yasaklandı (aynı Japon derebeylerinin Okinawa’daki silah mülkiyetini yasakladığı şekilde). Bolo ya da hançer taşımak da aynı şekilde yasaklanmıştı. Bu kurallar öfkeli Filipinlileri “ehlileştirmek” amacıyla dayatılmıştı.
Böylece escrima gizlice yapılan bir sanat haline geldi (Okinawa’da Karate’nin olduğu gibi). Tekrar ortaya çıktığında İspanyollar tarafından farkedilmemişti. Silahsız ve yerel bir müzikle canlandırıldığında, escrima sanatının hareketleri sadece zararsız bir dans türünü andırmaktaydı. Bu “dans”, şenlik zamanlarında yöneticiler arasında bile oldukça popüler bir hale geldi ve onların yönetiminde gösteriler düzenlendi.
Ancak gerçek Escrima sanatı ölmemişti. İspanyol askerler her isyan hareketiyle karşılaştıklarında escrimayı da karşılarında buldular. Nesilden nesile pek çok farklı bölgeye ait tarzlarla isimlendirilen Escrima yüzyıllar boyunca babadan oğula aktarılarak yaşatıldı.
1898 yılında İspanyol hükümranlığı bitip de Amerikalılar adanın yeni hâkimi olduğunda, escrima üzerindeki yasak kaldırıldı. Halka açık şenliklerde dostça yarışmalar düzenlenmiş ancak escrima hocaları asla kapılarını halka açmamışlardır ve escrima yarı-gizli bir aktivite olarak kalmıştır.
Takip eden yıllarda ülke çok farklı savunma sanatlarına ev sahipliği yapacaktı. Savaş başladığında, Japonlar Filipinler’i işgal etti ve pek çok Filipinli Amerikalılarla birlikte gerilla birliklerinde savaştı. Sayısız yakın mesafe muharebelerin yaşandığı bu savaşta, savaşçıların pek çoğu hayatlarını Escrima eğitimlerine borçludur. Dolayısıylaescrima, gerçek savaş alanında da uzun süre boyunca test edilmiştir.
Savaştan sonra, pek çok Filipinli Amerika’ya göç etti ve escrima da onlarla birlikte bu kıtaya taşındı. Göçmenlerin çoğu Hawaii ve Kaliforniya’ya gitti. Kaliforniya’ya gidenlerin büyük bir kısmı Stockton’a yerleşti ve Arnis/Escrima’nın Amerikan savunma sanatları sahnesine çıkışı da buradan gerçekleşti.
Escrimanın keşfi, Nunchaku silahının kullanımının da artmasıyla, Bruce Lee sayesinde olmuştur. Ejder’in Üç Fedaisi ve tamamlanamayan Ölüm Oyunu filmlerinde ortaya koyduğu “çifte çubuk” kullanma becerileri Filipin Sopa Dövüşleri sanatını dünyaya açmıştır. Bruce Lee escrimayı öğrencisi ve arkadaşı olan Danny Inosanto’dan öğrenmiştir. Inosanto ise Kaliforniya-Stockton’da öne çıkan bir escrimacı tarafından yetiştirilmiştir.
Filipin Savunma Sanatları, ana akım savunma sanatları dünyasına girmekte geç kaldığından dolayı genel halk tarafından görünürde çok tanınmamaktadır. Escrimanın popülerliğine, nasıl öğretildiğine dair üzerine yapışan algının da yardımı olmadı. Escrima çoğunlukla sopa olmak üzere silah kullanımını sanatın temel ilkelerinin öğrenilmesinde ilk adım olarak belirtir. Silahsız dövüş ise ikinci odak noktasıdır. Bir sopa ya da her hangi bir silah kullanma fikri korkutucu bir düşüncedir ve sanatın güzelliğini keşfetmeyi reddetmek ise daha güvenli gözükmektedir ve daha az zaman alır.