31 Mart yerel seçimleri geride kaldı ama seçim tartışması bitmedi. Nedeni de gerekçesi dahi kabul görmeyen İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı seçimlerinin iptal edilmesi.
Gerekçesi her ne olursa olsun, kim ne derse desin; belli bir kesim hariç genel manada bu seçimin iptal gerekçesini “iktidar gücü” dışında bir şeyle izah etmek mümkün değildir. Çoğunluk bu görüştedir ki, bana göre de öyledir.
Ortada bir panik, hazımsızlık, kaybetme psikolojisi vardır. Bu nedenler iktidar gücü ya da sarhoşluğu ile birleşince de sonuç bu oluyormuş, demek ki!
Bir söz vardır ki; korkunun ecele faydası yoktur, diye.
Yumuşatırsak, akacak kan damarda durmaz da diyebiliriz.
Onun için kaybetmek de insanlara ve partilere has. Önemli olan hazmetmektir.
Korkular sonucu değiştirmez…
O zaman bu haftayı da bir fıkra ile noktalayalım…
…………..
Taksicilikte ilk günü olan şoförün taksisine binen müşteri şoföre bir şey sormak için hafifçe omzuna dokunur. Şoför bir çığlık atıp, direksiyonun kontrolünü kaybeder ve kaldırıma çıkıp, arabayı zar zor durdurur ve arkaya dönüp müşteriye:
"Bir daha bunu yaparsan gözünü patlatırım!" diye bağırır.
Müşteri; "Azıcık dokunmanın sizi bu kadar korkutup sıçratacağını düşünemedim, özür dilerim," der.
Kendini toparlamış olan şoför, müşteriye dönüp:
"Haklısınız, sizin kabahatiniz yok, bugün benim ilk günüm, 25 senedir cenaze arabası şoförüydüm de…"