RBirleşik Krallık’ın bu alandaki en önde gelen akademisyenlerinden biri tarafından yürütülen geniş kapsamlı yeni bir araştırmaya göre, ABD’nin Ukrayna’ya karşı savaşı, otokratik devletlerin çatışma sırasında yaşadığı başarısızlıklar nedeniyle sekteye uğradı.
Emretmekönde gelen stratejik araştırmalar uzmanı Lawrence Freedman tarafından ikinci dünya savaşı sonrası çatışmaların geniş kapsamlı bir analizi, Küba füze krizinden Viet Minh’in Dien Bien’deki Fransız yenilgisine kadar bir dizi iyi bilinen çatışmayı inceliyor. Phu, Falkland savaşına ve Saddam Hüseyin’in Kuveyt’i işgaline, Ukrayna’daki mevcut savaşa kadar.
King’s College London’da fahri savaş çalışmaları profesörü olan Freedman, “Büyük tema,” dedi, “otokrasilerin bu konuda çok kötü olması. Felaketle ilgili kararların çoğu otokratik karar verme sürecinden gelir. Bu kesinlikle Vladimir Putin için değil, aynı zamanda Saddam Hüseyin ve hatta [the Argentine military dictator Leopoldo] Galtieri, Falkland savaşı sırasında.”
Ancak şunu ekliyor: “Demokrasiler her zaman daha iyi kararlar vermez.”
Freedman’ın kitabının ortaya koyduğu gibi, askeri ve siyasi liderler arasındaki – en iyi koşullarda bile gerilimler ve kişisel çatışmalarla karakterize edilebilen – kilit etkileşimlerde, kötü karar vermeye yol açan şey açık ve çoğu zaman eleştirel geri bildirim eksikliğidir.
“Otokrasiler geri bildirim mekanizmasına sahip değiller ve otokrasinin avantajının cesur ve kararlı karar verme olduğuna inanarak kendilerini kazıyorlar.
“Belirli durumlarda, oldukça fazla sayıda kötü karar vermeyi tolere edebilir ve iyi sonuç alabilirsiniz, çünkü çok sıkı olduğu yerlerde, üstün sayılara sahip olduğunuz için, bir kötü karar veya biraz kötü şans sizi tamamen ortadan kaldırabilir.”
Ve bir yüzyıldan fazla bir süredir Rus askeri operasyonları genellikle ezici sayıların kullanılmasına (genellikle kayıpların çok az dikkate alınmasıyla) dayanmasına rağmen, Ukrayna’da Rusya, ölçeği sınırlayan genel bir seferberlik başlatmaktan iç siyasi kaygılarla kısıtlanmış görünüyor. yerleştirebileceği kuvvetler.
Diğer analistlerin yanı sıra Freedman’ın da ilgisini çeken bir konu, Ukrayna’dan önce güç kullanımının kapsamı sınırlı olan Putin’in neden Ukrayna’da bu kadar tehlikeli ve hazırlıksız bir kumar oynadığıdır.
“Askeri güç şimdiye kadar Putin için oldukça iyiydi. Çeçenistan, Kırım, Gürcistan ve Suriye’de etkin bir şekilde kullandı. 2014’te Ukrayna’nın Donbas bölgesinde, kirli işlerini yapanların daha agresif bir yaklaşım benimsemesini istediği oldukça sınırlı bir şekilde kullandı.
“Ancak mevcut Ukrayna ihtilafına yaklaşımı açıkça aldatıldı. Yaptığı kumarın farkında olmadığını varsaymalısın. Gerçekten de Ukrayna’nın oldukça hızlı bir şekilde parçalanacağını düşündü ve nedenini bilmek zor. “Bunlar bile [foreign] Ukrayna ordusunun başarılı olmayabileceğini düşünen analistler, Ukrayna halkının yenik düşeceğine inanmıyorlardı. Ama yaptı.
Bunu özel bir askeri operasyon olarak gördü. [ the term the Kremlin has consistently used rather than “war”] bu birkaç gün sürecekti. Ve bu plan bir kez başarısız olduğunda, geri adım attılar. ”
Freedman’a göre önemli bir başarısızlık, Rus istihbaratının Ukrayna’ya geniş çapta sızmış olmasına rağmen – Kiev’in bile kabul ettiği gibi – Putin’in etrafındaki kilit figürlerin ya Ukrayna’yı anlamaması ya da onun için bir yankı odası olarak hareket etmesiydi.
“Rusya’daki Ukrayna uzmanlarına danışılmamış gibi görünüyor. Görünüşe göre Putin FSB’deki arkadaşlarıyla konuşuyormuş. [the federal security service] ve GRU [military intelligence ] Kim onun önyargılarını paylaştı. Ve 21 Şubat’ta yaptığı rant konuşması [three days before Russia invaded] yine de düşündüğüne inanmak için her şey kadar iyi bir rehberdir. Ukrayna’yı ve cumhurbaşkanı Volodymyr Zelenskiy’i ciddiye almayı çok zor bulduğu açık. Sanırım Zelenskiy’in bir anlaşma yapacağını düşündü. Yapmadı.”
Freedman, sorunun temelinde, Kremlin’in karar verme sürecinin katı hiyerarşik doğası ve en tepedekilerin hatalardan nasıl sorumlu tutulduğuna inanıyor.
“Yüksek komuta sahada gerçeği söylemek için hiçbir teşvik yok. Üst düzey ordu – savunma bakanı Sergei Shoigu ve genelkurmay başkanı Valery Gerasimov gibi insanlar – hepsi iç çemberin bir parçası. Pek çok generali kovdular, artık bir sorun olduğunu biliyorlar. Ama sorun onlar değil. Hep bir başkası.”
Ve Rusya’nın Ukrayna’yı devirmek için yaptığı ilk plandan bu yana Kiev’e yönelik darbe, Ukrayna’nın şiddetli direnişi ve Rusya’nın lojistik yetersizliği nedeniyle ilk birkaç hafta içinde çöktü, Moskova inandırıcı bir B planı bulmakta zorlandı.
“Kiev dışında toplanan ünlü konvoy olan B planını denediler ama bulamadılar. Lojistik olarak onların ötesindeydi. Çizgiler çok açıktı. Böylece Donbas’a odaklanmaya geri döndüler.
“O zaman bile, ne yapabileceklerine odaklanmak Mayıs’a kadar sürdü – dar bir cephede topçu ateşi, batılı silah sistemleri gelmeye başlayana kadar ağır kayıplar vermek dışında Ukrayna’nın kolay yanıt veremediği bir taktik.”
Şimdi bile, savaşa altı ay kala, Freedman Kremlin’in mantığını, özellikle de Kiev’e verilen desteği baltalamak için Avrupa’da kış mevsiminde bir enerji krizi yaratma taktiğini anlamak için mücadele ediyor.
“Bence şu anda Kremlin’in sahip olduğu tek ‘zafer teorisi’, enerji krizi nedeniyle batının Ukrayna’ya sırtını dönmesi. Ancak Moskova’nın şu anda ateşkes istememesi sürpriz oldu. Bu Zelenskiy’i zor durumda bırakır çünkü bir tanesini kabul edemezdi.
“Bunun yerine Putin hâlâ bu savaştan sahip olduğundan daha fazlasını bekliyormuş gibi davranıyor. Rus tarafında bazı umutsuzluk belirtileri olduğunu düşünüyorum, bazılarının bir enerji krizinin Ukrayna’ya ihanete yol açmayacağını anlamaya başlaması. Uzun vadede bu, Rusya ekonomisine derin bir zarar verme riskini işaret ediyor.”
Freedman, Rus kuvvetlerinin ikinci bir büyük aksilikle karşı karşıya kalabileceğini tahmin etme konusunda temkinli olsa da – özellikle Kiev’in Kherson’a baskı yaptığı Ukrayna’nın güneyinde – savaşın gelecekteki yörüngesini tanımlayan aynı kurumsal hayal gücü eksikliğini görüyor.
“Rus kuvvetlerinin kuşatılması ve tuzağa düşmesi gibi büyük bir şey mi olacak? [around Kherson]? Sistem Şubat sonu ve Mart başında yaşanan gibi bir şok yaşamadıkça [when Russia abandoned its effort to take Kyiv]Bence Rusya, başka bir nedenle yapacak daha iyi bir şey bulamıyorsa, inatla yoluna devam edecek. Kremlin felç oldu.”
Komuta: Kore’den Ukrayna’ya Askeri Operasyonların Politikası Lawrence Freedman tarafından 8 Eylül’de Allen Lane tarafından yayınlandı