Bu kibir dayanılmaz. Markus Söder, Karl Lauterbach, Robert Habeck – partiler arası politikacılar Daimi Aşı Komisyonu (StiKo) üzerindeki kamuoyu baskısını artırıyor ve doktorları nihayet çocuklara aşı önermeye teşvik etmek istiyorlar. Araçlar, Markus Söder’de olduğu gibi, beceriksizce küçümsemelerden oluşuyor: Avukat Söder’e göre, bilim adamları yalnızca gönüllü olarak faaliyet gösteriyorlar. Halk sağlığı uzmanı Karl Lauterbach, Stiko’nun “dışarıdan bir pozisyonu” temsil ettiğini söylüyor. Yazar Robert Habeck komisyona şunları söylüyor: “Biraz yola çıkmalılar.” Şimdi sağlık bakanları birdenbire bastırıyorlar, Stiko’yu bir kenara bırakmak istiyorlar ve kendi paylarına – tamamen yabancı ve ergo ipucu olmasa da – “çocukları aşılamayı tavsiye edin”. Stiko patronu Thomas Mertens, takdire şayan bir dinginlikle tepki gösterdi: “Bu konuda gerekli veri güvenliğine sahip olmadığımız sürece genel bir tavsiyede bulunamayız.”
Stiko, görevini “bireysel insanlar ve toplum için mümkün olan en iyi aşı önerisini geliştirmek” olarak görüyor, Mertens zaten siyasi saldırıların başında belirtmişti. Ve: “Bu, politikacıların ve ilaç endüstrisinin görüş ve isteklerine bakılmaksızın yapılır.” Umarım Komisyon, sorumsuz, vicdansız ve saldırgan politikacıların baskısına dayanabilir. Stiko, bu krizde uzmanlık, karakter ve mesleki etik gösteren son kalelerden biridir. Mertens gibi doktorlar, genellikle umutsuz görünen bu zamanda umut veriyorlar. Siyasi şarlatanlık ona neyi hak ettiğini göstermelidir: saygı ve itibar. Ve sus, hiçbir şey anlamadığın bir konuda sus.