Bölüm 1679 - Üç Yama Atası
"Heehee... Heeheeheehee... Taze et nihayet kapımıza teslim edildi.”
Bu bir insan konuşmasıydı, ancak bunun bir insan tarafından söylendiğine kimse inanamazdı.
Çünkü bu ses o kadar kısıktı ki, metale sürtünen bir metal gibi geliyordu. O kadar karanlık ve uğursuz geliyordu ki, kötü ruhların çıkardığı alçak ve ürkütücü iniltiyi andırıyordu.
"Bu bir seviye sekiz İlahi Egemen. Yan Jie'nin bahsettiği pislik Yun Che olabilir mi?"
Bu sefer farklı bir kişi konuştu, ama sesi de ilki kadar kısıktı ve anlaşılması zordu ayrıca Yun Che'nin ruhuna zarar veriyordu.
"Hehhehheh... Haklıymışsın gibi görünüyor. Ama buraya çok hızlı bir şekilde atıldı ha... Heehehheh... Bu yaşlı hayaleti gerçekten hayal kırıklığına uğrattı.”
Havada üçüncü bir ses çınladı ve dişlerin birbirine yapışması gibi ses çıkardı. Ses o kadar sert ve çirkindi ki, Yun Che'nin kulaklarına bu sözler girerken kalbinin kasılmasına neden oldu.
Ancak, auraları seslerinden çok daha korkunçtu. Okyanus kadar geniş ve sınırsızdılar, on bin dağ kadar ağır olan karanlık bir baskıcı güç yayıyorlardı.
Dahası, henüz auralarını tam olarak serbest bırakmamışlardı. Bu, bedenlerinden doğal olarak yayılan ruhsal baskıydı. Ancak Yun Che, bu üç auranın Yan Tianxiao'nun kendisine saldırdığındaki aurasından daha zayıf olmadığını söyleyebilirdi.
Hayır aslında, bu insanlardan ikisi açıkça ondan daha güçlülerdi.
Ve Yan Tianxiao, Kuzey İlahi Bölge'deki açıkça en güçlü Tanrı İmparatoru olarak kabul ediliyordu! Chi Wuyao ayrıca, Yun Che'ye gönderdiği ruh mesajında, konu sadece yetişim yapmaya geldiğinde Yan Tianxiao'dan daha zayıf olduğundan bahsetmişti.
Ancak, artık Yan Tianxiao'nun aurasının gücünü aşan iki aura vardı ve üçüncüsü de ondan daha zayıf görünmüyordu.
Bu, Kuzey İlahi Bölge'yi çok uzun süre sallayacak, dünyayı sarsacak bir keşifti. Hatta Yun Che'nin şaşkınlıktan donmasına neden olmuştu. Bu keşiften sonra gözlerine yansıyan korku olmasa da. Şiddetli bir ateş gibi yanan... Bir heyecandı.
Sonuçta, onlar orijinal gerçek iblis kanını miras almış ve yaklaşık bir milyon yıl boyunca bu antik karanlık yin enerjisinin tadını çıkarmış olan yaşlı canavarlardı. Onu birazcık bile hayal kırıklığına uğratmamışlardı!
Onu hayal kırıklığına uğratmamak yerine, bunu hoş bir sürpriz olarak adlandırmak daha iyi olurdu!
Bir insan, kendi ırkının sınırlarına ulaşsa bile, hala Ejderhaların İmparatoru Long Bai ile karşılaştırılamazlardı. İki ırk arasındaki fark buydu.
Ancak, bu üçlü arasındaki iki güçlü Yama Atası, Doğu ve Güney İlahi Bölgelerinin en güçlü Tanrı İmparatorlarından, Qianye Fantian ve Nan Wansheng'den kesinlikle daha zayıf değillerdi.
En zayıfı, Ebedi Cennet Tanrı İmparatoru Zhou Xuzi'den daha zayıf değildi.
Bu çok büyük bir güçtü!
Ama ne yazık ki, bu gücü ve uzun ömürlülüğü elde etmek için, bu yerde saklanmaktan ve gün ışığını bir daha asla görmemekten başka çareleri yoktu!
Yun Che’nin gözünde, Tanrı İmparatorları da aynı olacak şekilde, onların yaşamları evcilleştirilmiş çiftlik hayvanlarının hayatlarıyla bile kıyaslanamazdı!
Çat, çat, çat!
İblis kemiklerinin sesi yavaşça yaklaştı. Yun Che’nin kasvetli siyah gözleri karanlığı deldi ve yavaş yavaş bu kasvetin içindeki kötü ruhlara benzeyen üç figürü gördü.
Bu doğru, kötü ruhlar!
Bu üç siyah figür eşit şekilde kamburlaşmış ve solmuştu. Açıkta kalan derileri bir ceset kadar solmuş, büzülmüş kemiklerinin etrafına sıkıca sarılmış gibiydi. Dört uzuvları gerçekten de ölü bir kişinin uzuvlarından çok daha zayıf ve çürüktü... Onlarda yaşayan bir insana ait özellikleri yok denecek kadar azdı.
Aslında, yerde hareketsiz yatıyor olsalardı herkes onların çürümüş üç ceset olduğuna inanırdı.
Ancak, çürümüş olan uzuvlarının hareketi ile gözlerinde parıldayan kasvetli cehennem ışığının varlığı, onların hala hayatta olduklarını gösteriyordu! Evet, aslında hala hayatta olan üç tane “hayalet”e benziyorlardı!
"Yan Wanchi, Yan Wanhun, Yan Wangui.”
Yun Che'nin dudakları, Üç Yama Atası'nın adlarını mırıldanırken kıvrıldı.
Kuzey İlahi Bölge tarihinin erken dönemlerinde, İlkel Yama İblislerinin geride bıraktığı şeytan kanını ve Yama İblis Sanatı'nı bulan bu Üç Yama Atası'ydı. Onlar Kuzey İlahi Bölgen'in tüm tarihine hakim olacak güçlerdi, Ebedi Karanlığın Kemik Denizi'ni fethetmiş ve Yama Alemi'ni kurmuşlardı.
Hüner ve başarıları nesiller boyunca yankılanmıştı.
Bu güne kadar hayatta kalmışlardı ama bu sefil, insanlık dışı şekillere indirgenmiştiler. Bu acınası ve gülünçtü.
Üç "ceset" durdu. Gözlerindeki bakışlar değişti ve serbest bıraktıkları çok korkunç karanlık baskıcı güç hafifçe titremeye başladı.
Kendi isimlerini duymayalı çok uzun zaman olmuştu.
Yun Che yavaşça elini kaldırdı ardından avuç içini Yama Atalarına çevirdi. Elinde bir siyah ışık demeti hafifçe titredi, "Yun Che... Üçünüz bu ismi kendi ruhlarınıza kazısanız iyi olur."
"Çünkü bu ad, gelecekteki ustanızın adı!"
Bu sözleri derin bir sesle söylediğinde, onların hükmünü açıklayan göksel bir karardan farksızdı!
Üç Yama Atası, bu sonsuz karanlık tarafından solmuş ruhlar, bunu duyduktan sonra, sanki birisi ruhlarına yaşam ve canlılık enjekte etmiş gibi hissettiler. Bunun nedeni, Yun Che'nin sözlerini çok komik bulmalarıydı. Onları güldüren bir şakaydı.
"Heh heh... Hahahaha.... Heeehahahahahaha…”
Havada birbirleriyle örtüşen üç korkunç kahkaha duyuldu. Kulağa o kadar sert ve üzücü geliyordu ki Yun Che kulak zarlarına binlerce keskin bıçağın saplandığını düşündü.
Kargaşalı ve gürültülü bir şekilde güldüler. Az önce duydukları şaka, buruşuk ciltlerinin canlılıkla parlamasına neden olan, neredeyse cennetten gelen bir talih kuşu gibiydi.
"Heehahahaha… Zaten bu yerde sıkışıp kalmış üç çılgın yaşlı hayalet var, ama bizden daha da çılgın küçük bir hayaletin ortaya çıkmasını beklemiyorduk… Heeehahahaha!"
"Yun Che. Bu isim, çocukların bize bahsettiği kişinin adıyla gerçekten eşleşiyor. Cennet Cezalandıran İblis İmparatoru? Ebedi Karanlığın Felaketi? Yanan Ay Tanrı İmparatorunu tek bir kılıç darbesiyle öldürmek mi? Heeheeheehe... Sonunda, hepsi çılgın konuşmadan başka bir şey değildi.”
"Öyleyse bu küçük delinin hayati enerjisi kime ait?"
“Ancak…”
Aurası en güçlü olan Yama Atası elini uzattı. Solmuş parmaklarını bükerken, karanlık enerji anında havada dönmeye başladı. Yun Che'ye baktı, mürekkep karanlığından oluşan havuzları andıran o yaşlı derin gözler iki korkunç yarık halinde daraldı. “Bu küçük hayalet yalnızca bir İlahi Egemen'dir, ama yine de bizim karşımızda, üç yaşlı hayaletin karşısında durabiliyor. Fena değil.”
"Heehehheh, küçük çılgın bir hayalet ne zamandan beri 'korku' kelimesinin anlamını biliyor?"
Ortadaki korkunç figür yavaşça ileri doğru yürüdü. Attığı her adıma, şiddetli dalgalar gibi havada dalgalanan karanlık enerji eşlik ediyordu. "Küçük hayalet, biz üç yaşlı hayalet sekiz yüz doksan bin yıldır yaşıyoruz ve bize bu kadar saçma bir şey söylemeye cesaret eden hiç kimse olmadı... Heeheehee, aslında bu beni, seni hemen kurutmak için biraz isteksiz kılıyor ."
"Çirkin" ve "iğrenç" kelimeleri, onun uğursuz gülüşünü tarif etmeye bile yetmezdi. Eğer birine bir bakış atsa, yıllarca rüyalarına musallat olurdu.
Bu konuşan ruh, Yama Atalarının liderleriydi. İçlerinden en güçlüsü, Yan Wanchi.
"Sekiz yüz doksan bin yıl mı?” Yun Che de gülümsemeye başladı. Yan Wanchi'nin uğursuz gülümsemesiyle karşılaştırıldığında, gülümsemesi derin bir alay ve acıma ile doluydu. “Ama üç sakat vahşi köpek bile güneşin altında gururla yaşayabilir.”
"Vahşi köpeklerle bile kıyaslanamayacak kadar eski şeyler, siz gerçekten bu yerde sekiz yüz bin yıldan fazla bir süre mi kaldınız? Ne kadar trajik ve acınası. Bununla gerçekten gurur mu duyuyorsunuz? Hahahaha…”
Başını yavaşça sallarken kısık sesle kahkaha attı. Dudaklarının kıvrılmasında belirgin olan acıma, zehirli bir bıçak gibi Üç Yama Atası'nın gözlerine saplandı. “Kuzey İlahi Bölge tarihindeki en büyük ve en acıklı üç şakasınız... Ah hayır, hayır, tüm Tanrı Alemi'ni kastetmiştim. Bu dayanılmaz derecede tiksindirici yere gömülmüş üç yaşlı tahtakurusu. Yani yüzüme çılgınca gülmek için gereken utanmazlığı nerede buluyorsun, hmmm?"
Üç Yama Atası son derece uzun bir süre yaşamışlardı, ancak varoluşlarının onlara acı vermesi çok öncesinden başlamıştı. Aslında, gerçekten çok acınacak hale gelmişlerdi. Ancak, Yama Alemi'nin kurucuları, karanlık kaynak enerjisinin onuncu seviyesine ulaşmış İlahi Ustalar olarak, kim onları gerçekten tahtakuruları ile karşılaştırmaya cesaret edebilirdi ki? Kim onlara hakaret etmeye cüret edebilirdi ki!?
Yama Alemi'nin kurucu ataları olarak, geçmişteki ve şimdiki tüm Yama İmparatorları onlara son derece onurlu ve saygılı davranmak zorundaydı. Saygısızlık anlamına gelebilecek bir şey yapmaya bile cesaret edemezlerdi.
Negatif kaynak enerjisinin uygulayıcıları olarak, birkaç kelime ile öfkelenmeleri mümkün olamazdı.
Ne yazık ki, en güçlü ruh bile yüz binlerce yıl boyunca bu yerde saklandıktan sonra bükülecekti.
Üç Yama Atalarının ruhları uzun zamandan beri inanılmaz derecede çarpık ve şiddetli hale gelmişti. Buna ek olarak, Yun Che'nin hakaretleri son yıllarda duydukları en aşağılayıcı şeydi ve doğrudan bam tellerine yönelikti. Hiç şüphe yok ki, Üç Yama Atası'nın çarpık zihinlerini çalkalayarak onları bir çılgına çevirmişti.
"Sssss.... Uwaaaaaaah!” Üç Yama Atası, gözlerinden korkutucu siyah bir ışık yayılırken titredi. İnsan sesi bile gelmeyen boğazlarından, feryatlar koptu.
"Seni lanet velet!” Yan Wanchi pençeli eliyle havaya bir çizik attı, "Ölmek için biraz fazla istekli değil misin?" diye uludu.
"Heh.” Yun Che'nin gülüşü daha da alaycı bir hal aldı. “Sadece birkaç cümle sizi bir çılgınlığa çevirmek için yeterlidir. Şu çirkin görünüşlerinize bir bakın. Görünüşe göre sizi tahtakurularıyla karşılaştırmak bile size bir iyilik oldu."
"Heeaaaaaaaaaaaahhh!” Sağdaki yaşlı hayalet—Üç Yama Atası'nın ikincisi Yan Wanhun artık kendini tutamıyordu. "Onu çıplak ellerimle parçalayacağım!" diye bağırırken vücudu öne fırladı.
O küçük ve kambur figür havada daha da kamburlaşmaya başlarken, aurası o kadar geniş ve sınırsızdı ki bulutların hareket etmesine neden oluyor gibiydi, o kadar güçlüydü ki, dağları ezip denizleri devirebilirmiş gibi hissediyordu.
Yama Atalarının miras aldığı, atadan kalma şeytan kanı ve geliştirdikleri Yama İblis Sanatı, yaşam güçlerinin ve kaynak damarlarının Ebedi Karanlığın Kemik Denizi ile garip bir bağlantı kurmasına neden olmuştu. Bu aynı zamanda yıkılmazlıklarının ve ölümsüzlüklerinin kaynağıydı.
Gücü patladığında, Ebedi Karanlığın Kemik Denizi'nin tamamı sallanmaya başladı, buna sayısız huzursuz hayaletlerin ve kötü ruhların feryatları gibi gelen sesler eşlik etti.
Yun Che, Yan Wanhun ona doğru koşarken bir santim bile hareket etmedi. Ancak kan rengindeki kaynak enerjisi vücudundan ani bir şekilde patladı.
Cehennem Hükümdarı kapısını açmıştı!
Kötü Tanrı’nın Karanlık Tohumu, Cennet Cezalandıran İblis İmparatoru’unun Ebedi Karanlık Felaketi… Tek bir hareket veya düşünce yapmasına gerek yoktu. Etraflarını saran eşsiz yoğunlukta olan karanlık kaynak enerjisi doğal olarak ona çekildi ve çılgınca vücuduna doğru dalgalandı.
Burada olduğu sürece Cehennem Hükümdarı'nı süresiz olarak koruyabilirdi!
Gücünü ne kadar çılgınca kullanırsa kullansın, yine de yenilenme sırasındaki çılgın hıza erişemiyordu.
Yun Che’nin vücudundan aniden çıkan kan rengi enerji fırtınası Üç Yama Atası'nı şok etti. Yan Wanhun’un bedeni bir an için durmuş gibiydi ama Yun Che şimdi ona hamle yapma fırsatını yakalamıştı, yumruğu Yan Wanhun’un kafasını hedefliyordu.
Bang!
Yan Wanhun açıkça ilk önce saldırmış, ancak o an tereddüt ettiği için Yun Che'den bir yumruk yemek zorunda kalmıştı.
Beklentilerini fazlasıyla aşan güç bedenini geri salladı ama o hemen boğuk bir öfke çığlığı attı. Karanlık patlamalar önündeki havayı salladı ve boşluğun şiddetle içeri girmesine neden oldu.
Bir Yama Atası'nın gücü son derece korkunçtu. Yan Wanhun’un vahşi saldırılarından anında yaralanan Yun Che’nin dudaklarından boğuk bir inilti sızdı. Havada yuvarlanırken ağzından bir kan oku attı ama Yan Wanhun çoktan ona hayaletimsi bir gölge gibi koşuyordu. O kadar hızlı hareket ediyordu ki arkasında sonik patlamalar bırakıyordu. Yun Che'ye doğru atılırken pençeli elini kaydırdı.
Riiiiip!
Sonsuza kadar uzanıyor gibi görünen üç büyük siyah enerji izi havayı bölüyordu. Bu korkunç saldırı tüm dünyayı dört farklı parçaya bölmüş gibiydi.
Pfffft!
Yun Che’nin vücuduna üç derin oluk açılarak kanlı sisin dışarı çıkmasına neden oldu.
Bang!
Yun Che’nin bedeni yere çarptı… Ama Üç Yama Atası'nın düşündüğü gibi dörde bölünmedi. Bunun yerine yere düştüğü anda hemen ayağa kalktı.
"Hssss!?” Yan Wanhun havada dondu, genişlemiş yaşlı gözleri gördüklerine inanamıyordu.
Hemen ardından, koyu gri göz bebekleri tamamen genişledi.
Yun Che ayağa kalktığında vücudundaki üç kanlı oluk o kadar derindi ki, kemikleri görebiliyorlardı. Bu yaralardan biri sol kaşından göğsünün sağ tarafına kadar uzanmıştı ve neredeyse bir metre uzunluğa ulaşmıştı.
Bu bir Yama Atası'nın parçalama gücüydü! Ancak, Yun Che parçalara ayrılmamıştı. Aslında yüzünde o soğuk gülümseme vardı... Hala gülümserken elini yavaşça uzattı ve yüzündeki kanı nazikçe sildi.
Karanlık ulumuştu, sanki Yun Che'nin etrafında sonsuz sayıda fırtına toplanıyor gibiydi.
O tuhaf fırtınanın içinde, vücudunda yayılmış olan korkunç kanlı oluklar kapanmaya ve korkunç bir hızla iyileşmeye başlamıştı...
Bir nefes geçti... Sonra iki... Ve başlangıçta gösterişli ve şok edici gibi gözüken oluklar, etraflarında birkaç kan izi olan sığ yaralar haline gelmişti.
Üç nefes geçti ve vücudundaki son kan da kayboldu.
İster dış ister iç yaralanma olsun... Hepsi tamamen iyileşmişti.
En küçük yara izi bile kalmamıştı.