Barış bekleyerek gelmez, bir şeyler yapmak, mücadele etmek gerekir. Barış, bir devlet bir başka devlete getiremez. Bunu Amerika'nın Irak'a getirdiği demokrasi ve barıştan biliyoruz. Savaşları çıkaranlar, terörü yaratanların her kim olurlarsa olsunlar(devletler, dinler, politikalar, politikacılar, sermaye, çıkarlar,...,vs.)kanlı politikalarını reddediyorum. Barışı yaratacak olanlar barış için mücadele edenlerdir. İnsanlar korkularını bir kenara bırakıp, barış için mücadele etmeye başladıklarında, barışın yalnızca tüm dünya insanlarının birleşerek seslerini yükselttiklerinde kazanabileceğine inanıp mücadele ettiklerinde dünya daha yaşanabilir bir yer olacaktır.
Konak belediye başkanı çok kısa bir konuşma yaptı. Bir siyasiden dinlediğim en kısa konuşmaydı, aynı zamanda en anlamlı konuşma. Ardından sahneye Barış Atay çıktı ve şiir okudu. Şiiri bitince barış'ın nasıl geleceği ve nasıl gelmesi gerektiği hakkında düşüncelerini paylaştı, biz çimlerde oturan izleyicileriyle. Ve sahneyi Suavi'ye bıraktı. Önce Midilli'den gelen gruple bri parçayı beraber seslendirdiler. Geçtiğimiz günlerde kaybettiğimiz Vedat Türkali anısına, şiirinden bestelenmiş olan Bekle Bizi İstanbul'u seslendirdi. Benzersiz Sesiyle o güzel şarkıların seslendirirken aramızda kimler yoktu ki? Mustafa Kemal'den Che'ye, Pir Sultan'dan Nazım'a, Tuncel Kurtiz''den Sabahattin Ali'ye bütün yitirdiklerimiz eserleriyle aramızdaydı.
Barışa yakışan bir geceydi, ama barış yoktu.