Personel yönetimi olarak adlandırılan insan kaynakları yönetimi (İKY), işgörenlerin tedarik ve seçimi, yeteneklerine uygun işlere yerleştirmeleri ile yükseltilmeleri gibi konulara ilişkin yöntem, politika ve uygulamaları içermektedir. Stratejik yönüyle ise, insan kaynaklarıyla (İK) ilgili politikalar ve uygulamalar, planlar, işçi-işveren ilişkileri, eğitim ve geliştirme, çevresel ve örgütsel gelişmeler karşısında çalışanların durumu gibi daha geniş kapsamlı stratejileri öngörmektedir.
Günümüzde İKY’ye büyük önem verilmektedir. Neredeyse çoğu işletmede İK birimi mevcuttur ve eksikliği büyük sorunlar doğurmaktadır. İK kapsamında bulunan bütün konular birbiriyle bağlantılıdır ve hepsi birbirinden önemlidir. Ama bir tanesi vardır ki, ben onu birinci sıraya koymakta bir mahsur göremiyorum.
Ücret; mal ve hizmet üretimine doğrudan ya da dolaylı olarak katkıda bulunan tüm zihinsel ve/veya bedensel emeğin karşılığıdır. Ücretler, bir taraftan emeği karşılığında çalışan insanların gelirlerini ve yaşam düzeylerini belirleyici bir öğe, diğer taraftan gerek endüstrinin gelişmesine etki eden bir maliyet öğesi, gerekse milli gelirin çeşitli gelir grupları arasındaki dağılım tarzını göstererek, söz konusu toplumdaki sosyal adaletin ortaya çıkma oranını ifade eden çok yönlü bir içerik arz etmektedir.
Ücret yönetimi, İKY’nin diğer işlevleriyle doğrudan ilişkilidir. Seçim ve tedarik sürecinde, ücret, yüksek nitelikli ve yetenekli insanları örgüte çekmede önemli bir faktör olabilmektedir. Yöneticiler ücret yönetimini etkin bir şekilde kullanmalıdırlar. Çünkü işgörenlerin performanslarını sürekli olarak iyileştirmeleri, arzu edilen işgören davranışını güçlendirmeleri ve sendika ile ilişkilerde işveren ücret programının esasını açıklayabilmeleri buna bağlıdır.