Adolf Hitler'in Nazi Almanyası Müttefiklere karşı tek başına savaşmış olsaydı, II. Dünya Savaşı çok farklı bir şekilde sonuçlanabilirdi. Almanya'nın kendine ait birkaç güçlü müttefiki vardı ve İngiltere ile Fransa Avrupa cephesinde savaşa girdiğinde, Hitler çoktan Japonya İmparatorluğu ile bağlar kurmuştu.
National WWII Museum'un da belirttiği gibi, Japonya İmparatorluğu ve Nazi Almanyası'nın ırksal üstünlük duygularının birbiriyle çelişiyor gibi görünmesi çok ilginçtir. Her iki ideoloji de en iyi olduklarından emindi, elbette farklı şekillerde. Oysa öyle olmadı ve Hitler Almanya ve Avrupa'da gücü ve toprakları ele geçirirken, Japonya da Çin'de aynı şeyi yapıyordu.
Nazilerden Joachim von Ribbentrop ve Japon Hiroshi Oshima'dan büyük ölçüde etkilenen iki ülke 1936'da bir pakt imzaladı. Anti-Komintern Paktı başlangıçta iki ülkenin Komünist düşmanlarına -yani Sovyetler Birliği ve Çin'e- karşı bir ittifak oluşturmak üzere tasarlanmıştı. Sembolik niteliği en önemli kısmı oldu ve görünüşte savunma amaçlı bir ortaklık olmasına rağmen, kısa süre sonra II. Dünya Savaşı'nı tamamen başka bir cephede başlatacaktı: Pasifik
18 EYLÜL 1931: MUKDEN OLAYI
Adolf Hitler'in Polonya'yı işgali II. Dünya Savaşı'nı başlatmış olsa da, savaştan önce Japonya'da neler olup bittiğine bakmakta fayda var çünkü garip bir şekilde benzerlik gösteriyordu. Ulusal Arşivlere göre Japonya 1931 yılında Mançurya'yı işgal etmiş ve Çin'in büyük bir bölümüne doğru ilerlemiştir.
Her şey 18 Eylül 1931'de ciddi bir şekilde başladı. Uzun süren çatışmalar, bombalamalar ve bir cinayet girişiminin ardından Çin ordusunun bir treni bombalamaya çalıştığı söylendi. Olanlardan sonra, Tokyo hükümetinin kontrolü altında olmayan Kwantung Ordusu o zamanki adıyla Mukden'i (ve şimdiki adıyla Shenyang'ı) ele geçirdi.
Ne olduğu hala net değil, ancak U.S. State Department's Office of the Historian, bombanın Japon ordusu tarafından Mançurya'yı ele geçirmek için oraya yerleştirildiğinin uzun zamandır söylendiğini belirtiyor. Öyle olsa bile, Japonya'nın daha sonra çok önemli hale gelecek olan birçok kaynağı sıkı bir şekilde ele geçirmesini sağladı ve bunu çok fazla müdahale olmadan yapabildiler. Batı büyük bir depresyonun ortasındayken, ekonomik yaptırımlar bile desteklenmedi ve Japonya'yı durdurmak için yapılanların çok az etkisi oldu ya da hiç olmadı.
27 EKİM 1940: 731. BİRİM NİNGBO'DA BİYOLOJİK SİLAH DENEMESİ YAPTI
Atomic Heritage Foundation, 731. Birim'in 1937 yılında halkın sağlığının nasıl daha iyi hale getirilebileceği konusunda araştırma yapılabilmesi için inşa edildiğini söylüyor. Gerçekte ise biyolojik ve kimyasal silahlar üzerinde çalışmak için çoğunlukla Çinli ve Rus insanlar denek olarak kullanılıyordu.
Biyolojik savaş konusunda uzman olan Tsuneishi Keiichi, çok gizli birim ve Çin'de yapılan biyolojik savaş testleri hakkında araştırma yaptı. Bulguları çok korkutucuydu. İlk testte patojenler Holsten Nehri'ne bırakıldı, ancak suda çalışmayı kestikleri için istenen etkiyi yaratmadı. Ertesi yıl, 27 Ekim 1940'ta 731. Birim ilk denemelerinden birine başladı.
Veba bakterisi taşıyan pireler Ningbo şehrine bırakıldı, bu hem işe yaradı hem de yaramadı. Atıldıktan dört gün sonra ilk kişi öldü ve 2 Kasım'da şehir karantina altına alındı çünkü hastalıklar hızla yayılıyordu. Sonunda 106 kişi test nedeniyle hayatını kaybedecekti. En ölümcül saldırılardan biri olmasına rağmen, pirelerin gönderilmesi için harcanan çaba askeri bir başarısızlık olarak görüldü.
II. Dünya Savaşı sırasında bu birim canlı hayvan kesimleri, ampütasyonlar ve diğer planlı enfeksiyonlar gibi korkunç olaylarla ilişkilendirilecekti. Çinliler yıllarca işlenen savaş suçlarına dikkat çekmeye çalışmış olsa da Japonya 1988 yılına kadar bu birimin varlığını kabul etmedi.
TEMMUZ 1941: JAPONYA FRANSIZ ÇİNHİNDİ'ni İŞGAL ETTİ
Temmuz 1940'ta ABD hükümeti Japonya'nın çelik ve uçak yakıtı gibi kilit kaynaklara erişimini kestiğinde işler iyice karışmaya başladı. Japonya'nın Fransızların elindeki Çinhindi (Fransız Hindiçini)'ne girerek İngiliz Malezya'sına saldırmasının ardından FDR (Franklin D. Roosevelt) hükümeti listesine petrolü de ekledi. İşte o zaman uzun bir oyun oynamaya koyuldular. Berkeley's Cross-Currents'a göre, dünyanın öbür ucunda Fransa, ilerleyen ve işgalci Nazi ordusuyla uğraşıyordu ve bu da Japonya'ya Vichy hükümeti altındaki değerli toprakları ve kaynakları kontrol altına almak için ihtiyaç duyduğu şansı veriyordu.
Bunun üzerine FDR, Japonya'nın ABD'deki petrol dahil tüm varlıklarını dondurdu ve Japonya'dan son 10 yılda ele geçirdiği bölgeleri terk etmesini talep etti. Japonya bunu reddetti ve görüşmeler devam ederken hem Singapur'daki İngiliz tesislerine hem de Pearl Harbor'daki de dahil olmak üzere Amerikan üslerine büyük saldırılar planlamaya başladı.
7 ARALIK 1941: PEARL HARBOR
Pearl Harbor saldırılarından sonra çoğu insan tarihin, ABD'nin artık II. Dünya Savaşı'na doğrudan katılmaktan kaçınamayacağı bir şekilde ilerlediğini biliyordu. Ancak o andan önce yaşananlar genellikle Amerikan merkezli hikayelerin dışında bırakılır.
Saldırıdan önceki günlerde Japonya ve ABD, gerçekleşmesi giderek daha muhtemel görünen bu saldırıyı nasıl durduracakları konusunda çokça konuşuyordu. National Geographic, ABD'nin bu görüşmelerin başarısız olması halinde Japonların yakında saldıracağını söyleyen şifreli mesajların anlamını çözdüğünde, FDR'nin her şeyi durdurduğunu söylüyor. Saldırı gücü 26 Kasım'da yola çıkarıldı ve 1 Aralık'ta şifreli emirlerini aldılar: "Niitaka Dağı'na tırmanın." Pearl Harbor'a giden ve Hawaii'deki Japon konsolosluğunda çalışan Takeo Yoshikawa gibi Japon casuslar tarafından dikkatle haritalandırılmış ve kaydedilmiş az kullanılan bir kuzey rotasını izledikten sonra üssü şaşırttılar ama bu bir saldırı beklenmediği için değildi.
Pearl Harbor sadece Japonya'dan çok uzakta olduğu için bir sürprizdi. Guam ve Midway gibi daha yakın adalar yüksek alarmdaydı çünkü saldırının buralara yapılması bekleniyordu. Saldırı sona erdiğinde 19 gemi hasar görmüş ya da yok edilmiş, 3.500 Amerikalı ölmüş ya da yaralanmıştı.
10 NİSAN 1942: BATAAN ÖLÜM YÜRÜYÜŞÜ
Pearl Harbor'dan kısa bir süre sonra Japonya gözünü Pasifik'teki bir başka Amerikan ileri karakolu olan Filipinler'e dikti. Temmuz 1941'de Uzak Doğu'daki ABD Ordu Kuvvetleri (USAFFE) kuruldu ve çok zorlu bir sınava tabi tutulacaklardı.
National World War II Museum, Bataan Muharebesi başladığında USAFFE birliklerinin zaten aç, yorgun ve hasta olduğunu, bunun da onları zayıflattığını söylüyor. Savaş daha yeni başlamıştı ve Japonların Manila Körfezi'ne girmesini engellemesi gereken birlikler 9 Nisan 1942'de pes ettikten sonra Bataan Ölüm Yürüyüşü başladı.
Yaklaşık 80,000 savaş esiri, tutulacakları kamplara doğru 105 km yürümek üzere Bataan Yarımadası'ndan ayrıldı. Yol boyunca yaklaşık 20,000 kişi öldü. Açlık ve hastalık pek çok insanın ölümüne neden oldu ve bu süreci yaşayan Ernest Miller bunun nasıl bir şey olduğunu şöyle anlattı "Bazı adamlar o kadar susamıştı ki neredeyse çıldıracaklardı. Çaresizlik içinde, yol kenarlarında oluşan su birikintilerinden su almaya çalışıyorlardı. Oysa uzun süre hareketsiz kalmış bir su birikintisi dizanteri mikroplarıyla doluydu." Savaş esirlerinin yolda ve kamplarda öldürüldüğünü gören diğer insanlar da dehşet verici hikayeler anlattılar. Asker ve sağ kurtulan John Jacobs, "[Amerikan askerleri] çılgına döndü, birbirlerini kollarından ve bacaklarından kesip ısırdılar ve kanlarını emdiler" dedi.
18 NİSAN 1942: DOOLITTLE BASKINI
Naval History and Heritage Command, ABD ordusunun Pearl Harbor'dan hemen sonra Japonya'yı yaşadığı yerden vurmaya karar verdiğini söylüyor. Aslında bu ilk başta göründüğünden daha zordu. Bunun gerçekleşmesi için bir uçağın bir uçak gemisinden kalkması, geri dönmesi ve tekrar oraya inmesi gerekiyordu. Bu büyük bir işti ve Yarbay James Doolittle bu işi yönetmek için doğru kişiydi.
National Museum of the United States Air Force, planın oldukça basit olduğunu söylüyor: Japonya kıyılarının 1050 km açığında bir uçak gemisinden havalanacaklar, askeri tesisler, yakıt depoları ve fabrikalar gibi kilit hedefleri bombalayacaklar ve ardından dost Çin'e uçarak ineceklerdi. Ancak hedef pistlere ulaşamadılar ve yakıtları bittikçe 16 bombardıman uçağının mürettebatı ya düştü ya da Çin üzerinden kaçtı. Çoğu Çinli sivillerin yardımı sayesinde hayatta kaldı, ancak bu yardımın korkunç bir bedeli oldu.
Amerikalı pilotlara yardım ettikleri için yaklaşık çeyrek milyon Çinli sivil öldürüldü. Çoğu hayatta kaldı ama sekizi esir alındı. Üçü Şanghay'da idam edildi, biri hücre hapsinde öldü ve dördü 1945'te serbest bırakıldıklarında hala hayattaydı. Onlara nasıl davranılacağından sorumlu olan kişiler savaş suçu işlemekle suçlandı ve mahkum edildi.
4 HAZİRAN 1942: MIDWAY MUHAREBESİ
Eğer II. Dünya Savaşı'nın Avrupa cephesi bir meydan muharebesiyse, Pasifik cephesi daha çok bir satranç oyununa benziyordu. Bunun nedeni adalar arasındaki saldırıların çok fazla stratejik manevra gerektirmesiydi. 1942'nin ortalarında ABD, 4 ya da 5 Haziran'da "AF" adı verilen bir yere yeni bir saldırı planlandığını bilecek kadar Japon mesajlarını çözmüştü. National WWII Museum'a göre, Midway'deki üsten su sıkıntısı çektiklerini belirten bir mesaj gönderildiğinde ve aktarılan (ve ele geçirilen) bir mesaj da "AF" hakkında aynı şeyi belirttiğinde gizli konumu keşfettiler. 4 Haziran'da Japonya sabahın erken saatlerinde saldırıya geçti.
ABD deniz gücünün bir parçası olan USS Yorktown, USS Enterprise ve USS Hornet hazır ve bekliyordu. Gemiler, bombardıman uçakları ve askerler Japon ordusunun geri kalanının kaçmasını sağladı. Bu muharebe daha sonra II. Dünya Savaşı'nın en önemli muharebelerinden biri olarak anılacaktı çünkü gidişatı ABD'nin lehine çevirmişti.
O sırada Malaya, Filipinler ve Guam, Japon ordusunun yaptıkları sayesinde güvendeydi. Midway'i ele geçirmiş olsalardı, ABD anakarasına giden yolda bir sonraki mantıklı adım Hawaii olacaktı, ancak bu gerçekleşmedi. Bunun yerine, daha sonra bir Japon tanık şöyle diyecekti: "Mantıklı değildi. Yenilmez uçak gemisi gücümüz birkaç saniye içinde paramparça oldu."
7 AĞUSTOS 1942: GUADALCANAL HAREKATI
Bazıları Midway Muharebesi'nin Pasifik'in havasını değiştirdiğini ve Japon ordusunun durmaksızın ilerlemesini engellediğini söylese de, diğerleri işleri asıl değiştirenin Guadalcanal Muharebesi olduğunu söylüyor.
Pasifik'teki Müttefik saldırısı Guadalcanal'da başladı. Midway'deki çatışmalar ve yaklaşık bir ay önce 7 ve 8 Mayıs 1942'de gerçekleşen Mercan Denizi'ndeki çatışmaları Japon ordusuna çok zarar vermiş ve savunmaya geçmek zorunda kalmışlardı. Yine de Guadalcanal'daki harekât kolay olmaktan çok uzaktı. Bir dizi muharebe ve çatışmadan oluşuyordu ve hava, arazi, hastalık ve zaten sınırda olan birliklerin ikmal sorunları işleri daha da zorlaştırıyordu.
Çatışmalar aylarca sürdü ve Japonya Şubat 1943'e kadar adayı terk etmedi. Amerikan kuvvetleri Guadalcanal'ı sağlam bir şekilde ele geçirdikten sonra "adadan adaya atlama" adı verilen bir stratejiye başladılar. Bu, Müttefik kuvvetlerinin iyi savunulmayan küçük adaların peşine düşmesi ve buraları ele geçirip ellerinde tutması anlamına geliyordu. Bu sayede Japon kalelerine ikmal ve erişim kesilecekti. Amerikan ordusu Pasifik'te yollarını kesmeye başladığında, bu kaleler açlığa terk edildi.
20 KASIM 1943: TARAWA MUHAREBESİ
Pasifik'teki tüm muharebelerden bahsetmek için Britannica Ansiklopedisi büyüklüğünde bir kitap seti gerekir. Yine de bu savaşların her birinin belirli bir hedefi vardı ve 1943'ün sonlarında bu hedef Gilbert Adalarına saldırmaktı. National WWII Museum, bu adanın ABD'yi Japonya'ya ulaşabilecek bombardıman uçaklarını fırlatabilecek kadar yaklaştıran bir seriden biri olduğunu söylüyor. Bunun ne kadar önemli olduğunu söylemeye gerek yok.
Chester W. Nimitz gözünü Tarawa'ya diktiğinde ABD ordusunun mevcudu Japonların yaklaşık 10 katıydı. Ancak Japonlar Tarawa'ya iyice yerleşmişti ve adadaki mercan kayalıkları büyük bir sorundu. Bu da sahile saldıran askerlerin yoğun ateş altında yaklaşık 800 metre suda yürümek zorunda kalması anlamına geliyordu. 76 saat süren çatışmaların ardından ABD Deniz Piyadeleri adanın kontrolünü ele geçirmeyi başardılar ama altı ay süren Guadalcanal harekâtı boyunca kaybettikleri kadar adam kaybettiler. Diğer tarafta, 17 Japon savunmacı çatışmadan sağ çıkmayı başaran tek kişilerdi.
28 ARALIK 1943: TIME MUHABİRİ ROOSEVELT'i SAVAŞTAKİ GERÇEĞİ SÖYLEMEYE İKNA ETTİ
ABD'nin Tarawa Muharebesi'nin kolayca kazanması bekleniyordu… ta ki kazanamayana kadar. Pasifik'teki savaşı takip ederken yaklaşık 185.000 kilometre yol kat etmiş olan Time muhabiri Robert Sherrod, Tarawa'da ön saflardaydı. Tarawa'dan sonra Hawaii'ye döndüğünde, Amerikan medyasının savaşı tam olarak planlandığı gibi gidiyormuş, beklenenden daha kolaymış ve yakında bitecekmiş gibi gösterme eğilimi onu oldukça şaşırtmıştı. Adeta çantada keklik olduğunu düşünüyorlardı.
Sherrod 28 Aralık 1943'te Washington D.C.'ye giderek FDR ile halkın ne kadarını bilmesi gerektiğini konuşmak üzere bir araya geldi. Olayları bir perspektife oturtmak gerekirse, ölen insanların ilk fotoğrafları sadece birkaç ay önce, Eylül ayında haberlerde gösterilmişti. Sherrod, ölen üç adamın dünyanın öbür ucundaki bir plajda olmasının yeterli olmadığını söyledi. Halkın savaşın tüm boyutlarını bilmesi gerektiğini söyledi.
Tarawa Muharebesi filme alındı ve "With the Marines at Tarawa" (Denizcilerle Tarawa'da), uzun tartışmalar ve Sherrod'un onayının ardından 2 Mart 1944'te gösterime girdi. Dehşet verici ve korkunç olan bu film, savaşı aylar ya da yıllar önce sevdiklerine veda etmiş olan insanların evlerine taşıdı.
2 EYLÜL 1944: CHICHIJIMA OLAYI
Pasifik'teki savaş devam etti, devam etti ve devam etti. II. Dünya Savaşı'ndan, 2 Eylül 1944'te Chichijima Adası üzerinde vurulan bombardıman uçağı mürettebatınınki gibi bireysel hikayeler, rakamlardan daha anlamlıdır.
Bombardıman ekibinin pilotu vurulmasına rağmen yine de hedefi bombalayabilmiştir. Uçak düşmeden önce uçaktan atlamıştı çünkü uçak gemisine geri dönmek istiyordu. Yaklaşık dört saat sonra bulunan pilot George H.W. Bush'tu. O sırada muhtemelen Amerika Birleşik Devletleri Başkanı olacağını bilmiyordu. Bush savaş boyunca toplam 58 görevde daha uçmaya devam etti. Mürettebatının geri kalanına ne olduğunun hikayesi yıllar sonrasına kadar anlatılmadı.
Birkaç mürettebat üyesi uçaktan atladıklarında ölmüştü. Diğerleri Japonlar tarafından esir alındı ve 2003 yılında "Flyboys: A True Story of Courage" adlı bir kitap çıkana kadar dünya esir alındıktan sonra yem olduklarını, süngülendiklerini ve işkence gördüklerini öğrenemedi. Savaş suçlarından yargılanan bir Japon görevli, Amerikalı esirlerin ciğerlerinin ve kalça etlerinin adanın üst düzey liderlerine servis edildiğini gördüğünü söyledi. Uzun bir süre sonra Bush şunları söylemiştir: "Neden ben? Neden kendimi şanslı hissediyorum? Neden hala bir bedenim var? Bu beni rahatsız ediyor."
19 ŞUBAT 1945: IWO JIMA
Müttefikler Iwo Jima'ya saldıracaklarını uzun zamandır biliyorlardı. Naval History and Heritage Command'a göre bu karar Eylül 1944'ün son haftasında yapılan bir toplantıda alınmıştı. Neden Iwo Jima? Bunun nedeni, Japonya'ya gittikçe yaklaşan B-29'ları kovalayan ve taciz eden Japon avcı uçakları için bir operasyon üssü olmasıydı.
İlgili: Iwo Jima Muharebesi
Adaya inen ve iç kısımlara ulaşmaya çalışan birliklerin işini zorlaştıran ince, dik, küllü kum tepelerinden başlayarak hiçbir şey planlandığı gibi gitmedi. Çatışmalara ara verilmesi birliklere sahte bir güvenlik hissi vermiş, ancak bu his dağların dört bir yanındaki istasyonlardan açılan topçu ateşiyle paramparça olmuştur. Adaya yaklaşık 70.000 ABD askeri ulaştı. Japon savunmacılara oranla yaklaşık üç kat daha fazla Amerikalı olmasına rağmen, 25 Mart'ta adadaki son büyük savaştan önce 25.000'den fazla Amerikalı öldü. Ertesi gün adanın güvenli olduğuna karar verildi, ancak küçük Japon asker grupları 1949'a kadar orada kaldı.
Peki işe yaradı mı? Bu konu uzun süre konuşuldu ama bir sonuca varılamadı. Adanın bir üs olarak kullanılması düşünülüyordu ama bu hiçbir zaman gerçekleşmedi. Ancak acil bir durumda bombardıman uçaklarının inebileceği bir yer olarak kullanıldı. Savaşın son günlerinde 2,200'den fazla bombardıman uçağı buraya iniş yaptı.
1 NİSAN 1945: OKINAWA'NIN İŞGALİ
Naval History and Heritage Command, Okinawa'nın Müttefik ordusunu Japonya anakarasına saldıracak kadar yaklaştırmak için son adım olduğunu söylüyor. Bunu yapmak için USS Indianapolis öncülük etti ve kazandıklarının söylendiği gün Iwo Jima'dan ayrıldı. Okinawa Muharebesi sona erdiğinde yaklaşık 350.000 kişi ve 1.600 gemi savaşa katılmıştı. İngiliz Kraliyet Donanması'nın yardımı çok önemliydi.
Avrupa cephesinde D-Day bu savaştan çok farklı bir şekilde gerçekleşmişti. Sahiller neredeyse boştu ve Japonlar sahilleri korumak yerine adanın sık ormanlarla kaplı iç kesimlerine yerleşmişti. Japon savaş gemisi Yamato'nun batırılması, Hacksaw Ridge'de göğüs göğüse çarpışmalar ve Müttefik gemilerine yapılan kamikaze saldırıları şiddetli çarpışmaların örnekleriydi. General Ushijima ve Cho, savaşı sona erdirmenin bir yolu olarak kendilerini öldürdüler. Çatışmalar nihayet sona erdiğinde 110.000 Japon askeri, 150.000 kadar sivil ve 49.000 Müttefik öldürülmüştü. Müttefikler artık Japonya'ya ulaşabilecek kadar yaklaşmışlardı ama bunun maliyeti ağırdı, moralleri düşüktü ve hala anakarada bekleyen milyonlarca Japon askeri vardı.
6 AĞUSTOS 1945: HİROŞİMA'NIN BOMBALANMASI
Paul Tibbets isimli pilot tarafından taşınan Enola Gay, 6 Ağustos 1945 günü saat 02:45'te küçük Tinian adasından ayrıldı. Uçağın resmi kayıtlarında "Bomba Atıldı – 09:15 – Mishima'da, Hedefin E. Çevresinde [Mishima, Hiroşima olarak yazılıyor]" yazmaktadır.
Daha fazlası için: Hiroşima: Atom bombasının atılması ve yaşananlar
Başkan Harry Truman, FDR ölüp de görevi devralana kadar Manhattan Projesi'nden haberdar bile değildi. Bilim adamları çok tehlikeli bir silah yaptıklarını testlerle kanıtladıktan sonra Truman, Potsdam Deklarasyonu adı verilen bir uyarı yayınladı. "Anında ve tamamen imha" tehdidi Japonya tarafından ciddiye alınmadı, bu nedenle çağrıda bulunuldu.
Bomba Hiroşima'ya düştüğünde 80,000 kişinin öldüğü düşünülmektedir.
Yoshito Matsushige gibi orada bulunan insanların sözleri en güçlü olanlardır. Matsushige, tamamen yok olan sıfır noktası bölgesine çeyrek kilometreden daha az bir mesafede yaşıyordu ve bombanın anlık etkilerinin tek fotoğrafını o çekmişti. Daha sonra, gördüğü bazı şeyleri fotoğraflayamadığını söyleyecekti. Yanlarından geçen lise öğrencileri gibi şeyleri hatırlıyordu: "Sırtlarında, yüzlerinde, omuzlarında ve kollarında golf topu büyüklüğünde kabarcıklar vardı. Kabarcıklar açılmaya başlamıştı ve derileri paçavra gibi aşağı sarkıyordu. Bazı çocukların ayaklarının altı bile yanmıştı. Ayakkabılarını bulamadıkları için ateşin içinde yalınayak koştular."
9 AĞUSTOS 1945: NAGAZAKİ'NİN BOMBALANMASI
Birincisinden hemen sonra ikinci bir atom bombası atma kararı çok özel bir nedenle alındı. Plana göre ikinci bir bomba Amerikalıların sonsuz bir silah kaynağına sahipmiş gibi görünmesini sağlayacak ve bu da düşmanın çabucak pes etmesine neden olacaktı.
- Hiroşima ve Nagazaki saldırılarının sonuçları ve sonrası
- Nagazaki: Nasıl bombalandı ve neler yaşandı?
9 Ağustos 1945'te Nagasaki'ye Fat Man adı verilen bir bomba atıldı, ancak asıl hedef bu şehir değildi. Hedef, birçok fabrikanın kimyasal silah ürettiği Kokura'ydı. Fat Man'i taşıyan B-29 önce Kokura'nın üzerinden uçtu, ancak bölgenin ünlü değişken hava durumu ve bulut örtüsü Kokura'yı kurtardı ve Nagasaki'yi yok etti.
Başkan Harry Truman'ın bombayı atmaya gerçekten ihtiyacı olup olmadığı konusunda uzun süredir devam eden bir tartışma vardır. Dwight D. Eisenhower da dahil olmak üzere pek çok kişi Japonya'nın zaten pes etmeye yakın olduğunu, dolayısıyla Hiroşima ve Nagazaki'yi bombalamanın masum hayatları boşa harcamak olduğunu söylüyor. 2020 yılında The Guardian Truman'ın torunu Clifton Truman Daniel ile konuştu ve dedesine herhangi bir pişmanlığı olup olmadığının sorulduğunu belirtmiştir. "Büyükbabam 'Kesinlikle evet' dedi." dedi. " İnsan düşünmeden böyle bir şey yapmaz." Ancak Truman bu kararın sonunda hem Amerikalıların hem de Japonların hayatını kurtardığı konusunda ısrarlıydı. Daniel, Japonya'nın Müttefikler tarafından işgali için önceden 500.000 mor kalp yapıldığını fark etti. Bu kalpler bugün hala dağıtılmaktadır.
2 EYLÜL 1945: JAPONYA TESLİM OLDU
Japonya'nın resmen teslim olması ve II. Dünya Savaşı'nın sona ermesi USS Missouri'de Dışişleri Bakanı Mamoru Shigemitsu ve General Yoshijiro Umezu'nun ABD, İngiltere, Çin ve Sovyetler Birliği bayrakları altında resmi teslimiyet belgesini imzalamasıyla gerçekleşti. Müttefiklerin lideri General Douglas MacArthur ve diğer Müttefiklerin temsilcileri belgeyi imzaladıktan sonra güneş gerçekten de doğdu.
Japonya İmparatoru Hirohito, barışın birbirlerini öldürmeye devam etmekten daha iyi olduğu bir noktaya ulaştıklarını söyledi. Çok zor bir karardı. Olimpiyat Operasyonu adı verilen Japonya'nın işgali çoktan planlanmış ve Kasım ayına ayarlanmıştı. Normandiya'dakinden 10 kat daha fazla ölüme yol açacak bir felaket olması bekleniyordu. Bu Japonya'daki Müttefik varlığının sonu değildi ve Office of the Historian'a göre MacArthur Japonya'yı işgal etme planına liderlik etmekten, reform ve yeniden inşa etme planına liderlik etmeye geçti. Müttefik ülkelerden gelen danışmanların yardımıyla, sonraki yedi yıl ekonomiyi istikrara kavuşturmak, Japonya hükümetini yeniden düzenlemek, toprak reformuna ve kadın haklarının genişletilmesine odaklanan yeni yasalar çıkarmak ve Müttefik güçlerin çekilmesi için net bir yol belirlemekle geçti. Ordu 1952'ye kadar yönetimi devraldı.