Chanel Robbins, 7 yaşındaki büyükannesi ailesinin Ontario’daki çiftliğinden bir ineği bir midilli pazarındaki takaslarından beri, insanların büyük bir bölümü ata biniyordu.
Tarlalarda midillisinin üzerinde dört nala koşan Star, kendisine yük olan düşüncelerden – örneğin biyolojik ebeveyniyle bir ilişkisi olmadığı veya mahalledeki tek Siyahi kız olduğu – düşüncelerinden bir kaçış önerdi. kız kardeşi.
Yaklaşık sekiz yıl önce Jamaikalı babasıyla yeniden bağlantı kurdu. İkisi yakınlaştıkça, Bayan Robbins’in saçlarını babası gibi rastalı saçlarla çekmeye karar verdi. Ancak bir sorun vardı: Binicilik kaskı artık ona uymuyordu ve ona uyan bir kask bulamıyordu.
Alliston, Ontario’dan 27 yaşındaki Bayan Robbins, gözyaşlarını bastırırken, “Nihayet kendim gibi yayın ve şimdi toplumdan değişmemi istiyor” dedi. “Sadece binebilmek istiyorum.”
Siyah Biniciler, ezici bir favori beyaz kalan bir sporda uzun süredir yaşayanlar neredeyse görünmez hissettiler. Gruplar için bir gurur ve Siyah kimlik beyanı olan doğal saça sahip olanlar için, uygun şekilde oturan bir kask bulmak neredeyse imkansız olabilir ve bu da tam kurulumun önünde başka bir engel oluşturur. Bazıları, ata binmenin spora bağlı travmatik beyin hasarının önde gelen nedenlerinden biri bilgi bilinci olarak değiştirmek için lobi yapıyor. Kask şirketi basit bir düzeltme olmadığını söylüyor.
27 yaşındaki Bayan Robbins, saçlarını rasta bukleler takan Jamaika yerlisi ana babasıyla yeniden bağlantı kurduktan sonra saçını konakçısı. “Sonunda kendim gibi yapabilmek ve şimdi toplumdan değişmemi istiyor” dedi. Kredi… The New York Times için May Truong
Sosyal çevre planlama yöneticileri arasında, aile Wendell, NC’deki çiftliğinde ata binerek büyüyen Caitlin Gooch da var. düşünceleri, çünkü babasının takmadığı sırada attan düşerek boynunu yaraladı. Yaklaşık iki ayda bir oturma saçını yeniden yaptırdığında, hala üzerinesını sağlamak için binicilik kaskını yanında getiriyor.
2015’e yaklaştığında binicilik dersleri vermeye başladığında, çocuklar tam olarak uyanan bir kask yoksa ata binemeyeceklerini söylemek zorunda kaldı. 2021’de dikkat çekmek için #saddleuphelmeton hashtag’i başlattı.
Bayan Gooch, “bir bebeğe uymayan bir araba koltuğuna sığdırmaya çalışmaktan” farklı olarak, uymayan bir kaska kafa sıkıştırmaya yönelik bir güvenlik riski oluşturduğunu söyledi. “Kask yapmasını gerekeni yapmıyordu.”
“İnsanlar Farklı, Saçlar Farklı”
The New York Times’ın temasa geçtiği birkaç önde gelen binicilik kaskı üreticisi, pek çok Siyah sürücülerin kask takma konusunda sorun yaşadığının sahibi olmadığını söyledi. Diğerleri, bunun bir sorun olduğunu anladıklarını ve ortaya çıktıklarını için çalıştıklarını söylerken, yeni bir kaskı piyasaya sürmenin yıllarında sürebilecek bir girişim olduğu konusunda uyarıda bulundular.
Times, yaklaşık bir düzine Siyah sürücüyle konuştu; Bunların birçoğu, aylarca hatta zincirleri süren düzgün oturan kask aramalarını anlattı. Bazıları, kendilerine yardım edemeyeceklerini söyleyen çalışanlar tarafından binicilik mağazalarından geri çevrildiklerini söyledi. Birkaçı, kaskları doldurarak veya astarını keserek manipüle hepsini söyledi.
Sol üstten saat yönünde: Caitlin Gooch, Wendell, NC’deki çiftliğinde; CREW Urban Youth Equestrians’tan bir akıl hocası, Minn, Hastings’de grup atlarından çalışıyor; Hollandalı örgülerini binicilik kaskının içine sığdırmak için iki kullandığı bir rutini takip eden 10 yaşındaki Aderes James; ve bir avcı yarışmasında Isabella Tillman. Kredi… Caitlin Gooch, CREW Urban Youth Equestrians, Rena Baxter James, Isabella Tillman.
Saçlarını yazın doğal, canlı bukleler halinde yapan, süre ise düzleştiren Isabella Tillman, 20 yıllık binicilik kullandığı kaskları düşününce dehşete düşüyor.
Biri trafik konisi gibi başının üstüne oturdu, dedi. Bir diğeri o kadar küçüktü ki başını ağrıtıyordu. Biri o kadar büyüktü ki maksi pedlerle oturmak zorunda kaldı.
Veterineri olmak için çalışan Detroit’ten 29 yaşındaki Bayan Tillman, “Sektörde bu ihtiyaçlara yönelik hiçbir şey yok” dedi. “İnsanların gittiği, saçların gittiği ve kafaların gittiği.”
‘Az Sayıda İnsan İçin Büyük Bir Sorun’
Kaçak evlerin etkilendiği tam olarak belli değil. Rekabetçi sporlarını denetleyen en büyük yönetim organlarından biri olan Amerika Birleşik Devletleri Binicilik Federasyonu, 447.000 yarışlarını açıklamasını zorunlu tutmuyor ve sadece yarısını yapıyor. Oldukları yaklaşık yüzde 92’si beyaz, Siyah Biniciler ise yalnızca yüzde 0,5’ini oluşturuyor.
Siyah Biniciler, kask kapsayıcılığının önemli olduğunu, çünkü bunun yaşam ve ölüm arasındaki farklı anlama gelebileceğini söyledi. Sports Medicine dergisinde yayınlanan 2019 tarihli bir araştırma, tüketici iniş çıkışlarının yüzde 70’inin kafa travmasına neden olduğunu buldu. Çalışma, uygun şekilde oturan bir kask takmanın, kafa kırıkları gibi daha ciddi yaralanmaları yardımcı yardımcı buldu.
Binicilik kaskı gezileri araştıran ve geliştirme ortak yazarlarından biri olan mühendis Dr. Thomas A. Connor, birçok Siyah Binicinin kaskını bulmakta yaşadığı zorluklarda “az sayıda insan için büyük bir sorun” olduğunu söyledi.
“Bunu ele almak için gerçek bir ihtiyaç var ve bunu yapmak için kesinlikle sıfır arzu var” dedi. “Bir kask şirketiniz olması durumunda, bu sorunu çözmeye karar verebilirsiniz.”
Diğer sporlarda kullanılan ekipman yapan kıyafetleri, siyah atletlerin doğal saçlarına uyum sağlamak için kaskları ve diğer teçhizatı uyarlamak için kaydetti.
NFL oyuncularının kullandığı kaskların önde gelen yapısından biri olan Riddell, saç stilinin sığmasını sağlayan “hassas uyumu” dolgulu bir kask geliştirdi. Geçen yıl, Uluslararası Yüzme Federasyonu, Soul Cap’i büyük yarışmalarda kullanılmak üzere yürüten daha kalın, daha kıvrımlı lifler.
Hızlı Düzeltme Yok
Binicilik kaskı cihazları, güvenlik standartları ve sertifikasyon testi gereklilikleri diğer sporlardan çok farklı olduğu için bunların kendileri için o kadar basit olmadığını söylüyor.
Tipperary Equestrian’ın işletme müdürü Laura Qusen, Ontario’dan binici Bayan Robbins Ocak tanıdığı şirkete yazana kadar Siyah binicilerin kaskını bulduklarında karşılaştıkları zorlukların sahibi olmadığını söyledi.
Bir röportajda Bayan Qusen, bunun için “açıkça tek kişilik bir sorun olmadığını” kabul etti ve konuyu daha fazla araştırmayı taahhüt etti. Ancak yeni bir kask geliştirmenin yeni güvenlik standartları gerektireceğinden ve potansiyel olarak fazla talep olmayan bir üreticinin azaltacağından borularıydı.
Bayan Qusen, “Gerçekten bir üretim sorunuysa, her şey mümkündür, ancak kaçış süren bir gelişmeden elde ediyoruz” dedi.
Bayan Qusen ile değiş tokuş, Bayan Robbins’i gözyaşları içinde bıraktı. Gelecek önemliymiş gibi hissettirecek yeni bir spor bulma zamanının gelmediğini merak etti.
Şirketin pazarlama direktörü Alex Burek, Olimpiyat atletlerine sponsorluk yapan popüler bir kask şirketi olan Charles Owen’ın, saç alışkanlıklarında sık sık karşılaştığı ve bu yıl onları piyasaya sürmeyi izleyen bileşenlerin yardımcı olmak için “çeşitli çözümler” üzerinde çalıştığını söyledi. Daha fazla yorum kuşatmaktan kaçındı.
Ancak ana merkezlerin kaygıları, çeşitli şekilleri ve örnekleri, nihai astarlı kasklar da dahil olmak üzere binicilik ürünleri üretilen bir pazar lideri olan Back on Track’e henüz ulaşmadı. Bir röportajda, genel müdür James Ruder, şirket kasklarının çoğu yolcusunu barındırabileceğini söyledi. Kask takmakla mücadele eden bir Siyah Binici hakkında “önceden hiç duymadığını” ekledi.
“Bir ‘tuhaflığınız’ varsa – ve tuhaf saç davranışları olan insanlara saygısızlık etmek istemiyorum – ama kaskın görünümlerini bir saç stiliniz varsa, onu kapsaması muhtemel.” dedi Ruder.
Bir takip röportajında, Bay Ruder, binicilerin saç modeli seçimlerinin kasklarını sürdüreceklerinin farkında olmayabileceklerini savundu ve yorumlarıyla kimsenin gücendirme hedeflerinde olmadığını ekledi. “Kelim ve bazı insanlar bunu garip buluyor” dedi. “Hepsi izliyor.”
“Bu Spor Bizim İçin Tasarlanmadı.”
Siyahi yaptırımların, tepkilerinin neyle karşı karşıya kaldığını söylüyor.
Bayan Robbins, “Spor yalnızca beyazlar için yetenekler ve beyaz yolcuları devam ediyor” dedi. “İnsanların, doğanın ve kapsayıcılığın her yerde, özellikle de spora ait yönetimleri varması gerekiyor.”
Bethesda, Md.’den 10 yaşındaki Aderes James için yeni bir kask yeterince hızlı gelemez.
Yarışma sabahlarında, avcı gösteri ekibindeki diğer kızlar, jüriyi sonucu temiz bir görünüm yaratmak için saçlarını kasklarının içine sokar. Aderes, önceki gece saç kremleri ve dolaşık açıcı sprey ile iki tanesini bir rutini takip ediyor. Annesi daha sonra kalın saçlarını gösteri yüzüğü için miğferinin altına sığan iki Hollandalı örgüye ördü.
Aderes, “Beni biraz dışlanmış hissettiriyor” dedi. “Ama sağlıklı, kıvırcık saçların maliyeti.”
Annesi Rena Baxter James, evli ve kocasının Aderes için doğal saçlarını kucaklamayı bir rakibi haline getirdiklerini, ancak bunun genellikle bir engel gibi gittiğini söyledi.
“İnsanlardan saçlarının yapılarının nasıl düzgün bir şekilde oturtacaklarını öğrenmek yerine değiştirmelerini sağlayacak yer” dedi ve “bu spor çoğundaki şey bizim için tasarlanmadı” dedi.
‘Her Seferinde Bir Yarayı Yeniden Açmak Gibi’
Chauntel Smith ve Jenny Benton, genç binicilerin kafalarını manipüle ederek kask yapma konusunda oldukça ustalaştılar.
İkili, 2021’de Minnesota’da kar amacı gütmeyen bir kuruluş olan CREW Urban Youth Equestrians’ı kurdu. Çalışmak için bir kask almanın genellikle zaman alıcı bir iş olduğunu ve bunun da göz zamanından uzaklaşabileceğini söylediler.
Black olan Bayan Smith, “Her seferinde bir yarayı yeniden açmak gibi,” dedi. “Ve güvenli bir alana sahip olmak için burada, depolamada olma amacına çok ters etki ediyor.”
Detroit’ten hevesli bir at veterineri olan Bayan Tillman, sonunda maksi pedlerle doldurduğu kaskını yenisiyle konukları ve akşam yemeğinden oturmaa kadar astarı bitirdi. Ama şimdi endişeleniyor.
“Bunu sadece kendim yapıyor olmam, kaskın güvenliği konusunda kendimi daha az rahat hissetmeme neden oluyor” dedi. “Kesinlikle dahil etmek veya benimki gibi saç yapısına sahip insanların önemli olduğunu hissettirmiyor.”