Ancak karbon giderme hassas bir konu haline geldi. Sera gazını azaltmaya yönelik artan odaklanmanın hükümetleri ve işletmeleri iklim değişikliğini ele almanın en bariz ve doğrudan yolunu ertelemeye ve hatta bunlardan kaçınmaya teşvik edebileceğine dair gerçek endişeler var: emisyonların ilk etapta atmosfere ulaşmasını önlemek.
Gelecekte büyük miktarlarda karbondioksiti dışarı pompalamaya ve basitçe atmosferi temizlemeye devam edebileceğimize dair uygun algı, “ahlaki tehlike” olarak bilinen duruma bir örnektir. Fosil yakıtların kullanımını sürdürme ve iklim değişikliğiyle uğraşmanın maliyetlerini gelecek nesillere aktarma riskini taşıyor.
Bu meşru bir endişedir. Bazı şirketler var yanlışlıkla önerildi karbon giderme, mevcut küresel seviyelerin neredeyse yarısında emisyonu sürdürmemize izin verebilir. Ancak bu, karbondioksiti emmeyi ve neredeyse kesinlikle teknik, çevresel veya ekonomik olarak mümkün olmayan seviyelerde veya muhtemelen yukarıdakilerin hepsinde depolamayı gerektirecektir.
Bununla birlikte, ahlaki tehlike endişeleri üzerinden karbon uzaklaştırma işleminin damgalanmasının daha da büyük bir tehlike yaratması gibi gerçek bir risk de vardır: çok ihtiyaç duyulan yatırımı ertelemek ve gelecekteki iklim hedeflerine ulaşma yeteneğimizi tehlikeye atmak. Ne yazık ki, onlarca yıllık gecikmeden sonra, hem bugün emisyonları azaltmayı hem de önümüzdeki on yıllarda büyük miktarlarda karbondioksiti emecek kapasiteyi oluşturmayı gerektirmeyen iklim hedeflerimize ulaşmanın yalnızca birkaç yolu var.
Emisyon kesintileri yeterli değil
Neden ilk etapta karbon gidermeye ihtiyaç duyuluyor ve neden “mutlak sıfır” emisyona ulaşarak iklim değişikliğini durduramıyoruz? Yakın tarihli BM raporu, 2100 yılına kadar ısınmayı sanayi öncesi seviyelere göre 2 ˚C’nin çok altında sınırlayan iklim modelleme senaryolarında karbon giderme için dört farklı rol tanımlıyor.
Birincisi, ekonominin çoğunda fosil yakıtlar temiz enerji alternatifleri ile değiştirilebilirken, karbondan tamamen arındırılması zor sektörlerden kaynaklanan bazı devam eden karbondioksit emisyonları olacaktır. Bunlar havacılık, çimento ve çelik üretimi gibi uygun maliyetli, ölçeklenebilir karbonsuz teknolojilere sahip olmadığımız büyük endüstrilerdir. Karbondioksit emisyonlarımızın ne kadar düşük olabileceğini anlamak için daha fazla çalışma yapılması gerekirken, bu tür sektörler muhtemelen karbon giderme yoluyla nötralize edilmesi gereken yılda birkaç milyar ton üretmeye devam edecek.
İkincisi, gezegeni ısıtan tek sera gazı karbondioksit değil. Sığır, hayvan atıkları ve gübre kullanımı gibi kaynaklardan gelen metan ve nitröz oksit de dahil olmak üzere diğerlerini tamamen ortadan kaldırmak çok daha zordur.
Son BM raporu, mevcut teknolojilerin muhtemelen bu gazların emisyonlarını yaklaşık %50 oranında azaltabileceğini ve diyet değişiklikleri gibi ek davranış değişikliklerinin bunu %66’ya çıkarabileceğini buldu. Bununla birlikte, karbon giderme, kalan büyük miktardaki miktarı dengelemek zorunda kalacaktı.