İşte Gürkan Hacır'ın yazısı:
Anne babalar son yıllarda çocuklarına pek rastlanılmayan isimler koymak için yarıştalar. Tüm yaşam boyunca “farklı” olabilmek için girişilen amansız yarışta, daha ilk günden avantaj sağlayabilmek için akla hayale gelmeyen isimleri çocuklarına veriyorlar. Alya, Pusat, Ares, Korberk bunlardan bazıları.
Peki eskiden nasıldı? Anne babalar neye göre çocuklarına isim veriyorlardı?
Ünlü vatan şairi Namık Kemal’le başlayalım. Namık Kemal birçok çocuğun isim babasıydı. Asıl adı Mehmet Kemal’di. Kemal ismi Namık Kemal’le birlikte furya halini aldı. Oğlu Ali Ekrem Bolayır, doğan çocuğuna babasının bir romanının ismini koydu: Cezmi! (Cezmi intihar ederek yaşamına son verdi.)
Yemen’de kalan veya esir düşen onlarca şehidimizin çocuklarına Veysel Karani’den hareketle Veysel ismi verildi. Bugün Veysellerin birçoğunun ailesinde Yemen’de şehit düşmüş birilerini bulabilirsiniz.
1908’den itibaren Enver rüzgârı esmeye başladı. Hele 1913’te Edirne’nin geri alınması ve Bab-ı Ali baskınıyla neredeyse doğan her üç çocuktan birine Enver ismi konuldu. Bugün orta yaştaki Enverlerin birçoğu dedesinin ismini taşır ve o da Enver Paşa’nın hürriyet kahramanlığı yıllarının etkisiyle verilen isimlerdir.
Sadece Türkiye’de mi?
...