1939'da SSCB ve Almanya tarafından Saldırganlık Paktı imzalandıktan sonra, taraflar arasındaki ticaret ve ekonomik anlaşma üzerinde anlaşmaya varıldı. Almanlar belirli hammadde türleri karşılığında, endüstriyel ekipman, modern takım tezgahları, makineler, askeri ekipman modelleri, havacılık.
Ekim ayının sonunda, 1939, I.F. Tevosyan. Uçak tasarımcıları A.S. Yakovlev ve N.N. Polikarpov, fabrika müdürü P.V. Dementiev, Birinci Halk Komiser Yardımcısı, Motor Mühendisliği Uzmanı V.P. Balandin, hem de tasarımcıların A.D. Shvetsov, V.P. Kuznetsov, test pilotları S.P. Suprun, I.F. Petrov. Grup, General A.I. Gusev. Heyetin havacılık teknolojisine aşina olması ve yerli işletmeleri incelemek ya da donatmak için en ilginç örnekleri satın alması gerekiyordu.
İlk Sovyet delegasyonundan biri Alman Havacılık Bakan Yardımcısı Albay-General Udet tarafından kabul edildi. Çok ünlü bir pilottu. Birinci Dünya Savaşı sırasında, Havacılık Bakanı Hermann Goering gibi, tanınmış bir as oldu. Udet hala uçuyordu, o zamana kadar Heinkel uçağına yeni bir dünya rekoru kırmıştı ve Goering’in yardımcısı olarak Luftwaffe’in teknik bölümünden sorumluydu.
General Udet, Moskova'dan gelen heyet hakkında iyi bir izlenim bıraktı. Almanya'nın tüm askeri teçhizatını - ve uçaklarını, motorlarını ve en son havacılık teçhizatını göstereceğine söz verdi. bombardıman uçağı Ju-87, çift motorlu bombardıman Ju-88 ve Do-215, savaşçı He-100, Bf.109, Bf.110, -reconnaissance uçak FW-187: Berlin yakınlarındaki havaalanı Ioganistal anda, uzmanlarımız gerçekten Luftwaffe'nin savaş aleti çok gördük.
Almanlar hiçbir şey saklamadı. Sovyet heyetine, savaş uçaklarının seri üretiminin yanı sıra fabrika atölyelerinin teknolojik ekipmanlarını tanıma fırsatı verildi. Uzmanlarımız Rostock'ta Heinkel Uçak Fabrikası, Dessau'da Junkers, Friedrichshafen'de Dornier, Regensburg'da Augerschmitt ve Augsburg, Bremen'de Focke Wolfe, Schönefelde'de Henschel'i ziyaret etti. Daimler Benz motorları Stuptart ve Bisdorf, Dessau'daki Junkers, Münih'teki BMW'de gösterildi. Almanlar uçak ve motor parçaları ve ekipmanları tedarik eden fabrikaları bile saklamadılar: Stuttgart'ta Bosch, Berlin'de Schwartz, Magdeburg'da Junkers, Jena'da Karl Zeiss, Berlin'de Scania Werke ve diğerleri . Fabrikaların ve işletmelerin incelemesi sonucunda heyetimiz yalnızca mevcut savaş araçlarının yapılarını değil aynı zamanda daha fazla gelişme umutlarını da tanıdı.
“Berlin’e döndükten sonra, söz verdiğim gibi Sovyet delegasyonu tekrar Udet’i aldı” diye hatırlattı. Yakovlev. “Ancak, General Gusev'in Sovyet uzmanlarına gösterilen uçağın ilgi çekici olmadığını ve ilgi çekici olmadığını belirten inceliğinin açıklanmamasından sonra, Alman Havacılık Bakan Yardımcısı'nın tavrı çarpıcı biçimde değişti” dedi. Sesinde keskinliği olan Udet, bir subay olduğunu söyledi ve sözlerinden sorumluydu ve eğer delegasyon temsilcileri gösterileni beğenmediyse, kimse onları almaya zorlamazdı. Böylece uzmanlarımız vatanlarına geri döndü.
Kırk yılın Mart günlerinde, ikinci bir ticaret ve ekonomi heyetini Almanya'ya gönderme kararı alındı. Ivan Fedorovich Petrov, ayrılmadan hemen önce Stalin'in onu Kremlin'e çağırdığını hatırladı. Ivan Fedorovich, Hava Kuvvetleri Araştırma Enstitüsü başkanlığına yeni bir asistan olmuş ve havacılık grubunun başkan yardımcısı olarak Almanya'ya gönderilmişti. Stalin, Yakovlev'i lider olarak tanımladı; Petrov'un o sırada lider resepsiyonunda olduğunu söyledi. Alexander Sergeevich, yoldaşlarına günlük harcırahını arttırma isteği ile Stalin'e temyiz etti. Berlin ve diğer şehirlerdeki uzmanlarımızın kötü otellerde yaşadıklarını, ulaşımda, ipuçlarında tasarruf sağladığını ve böylece yurtdışında kendilerini tehlikeye attığını söyledi. Stalin, Mikoyan'ı aradı, kaç Sovyet görevlendirilmiş çalışanının günlük geçim yardımını aldığını sordu ve on iki işareti olduğunu öğrendikten sonra, yirmi beşe çıkarılmasını önerdi.
Takım lideri Stalin'e destekleri için teşekkür etti ve hemen başka bir sorunu çözdü. Gerçek şu ki, devlet bürokratik sistemi, savaştan önce tam olarak kurulmuş görünmeden önce, yıldan yıla geliştiriliyor. Mesela, Almanlardan uçak almaya karar verdiler. Başvuru, ticaret misyonuna yazılır, Moskova'ya, Dış Ticaret Komiserliği'ne havale sanayiine gönderilecek ve Havacılık Endüstrisi Halk Komiserliği'ne ve Hava Kuvvetleri Müdürlüğüne bir başvuruda bulunacaktır. Orada, bir şeyi çözmek için düşünmeleri gerekir ve bu da zaman içinde sürüklenir. Yakovlev, Stalin'den, heyetin, sorumluluğunda gerekli gördüğü şeyi anında satın almasına izin vermesini istedi. Stalin, bu tür para alımları için ne kadar para alacağını kabul etti ve sordu. Alexander Binevevich mütevazı bir şekilde “Bin yüz belki iki yüz” dedi. Stalin derhal Mikoyan'ı tekrar aradı ve heyete bir milyon puan ayırma emri verdi. Kullanıldığında, bir milyon daha.
Sovyet temsilcileri o zamanlar çok sayıda değerli ve gerekli havaalanı ekipmanı, arazi araçları, küçük boyutlu grup araçları, teknik literatür satın aldı. Ivan Fyodorovichi, Kullman’ın çizim tahtalarını üretme teknik sürecini bile aldıklarını hatırladı. Her şeye sadece yarım milyon marka harcandı.
Ve Petrov'un kendisine, Almanya'ya ayrılmasının arifesinde, Stalin kişisel bir görev verdi. Mümkün olduğu kadar - Alman uçaklarının bize uçak ve motor satma iznini uygulamak istedi. Uçağı denetlerken, Alman sanayi potansiyelini belirlemek gerekliydi. Stalin, savaş zamanında Almanların günde ne kadar savaş aracı üretebileceğini bulmamızın çok önemli olduğunu vurguladı.
Petrov'un aldığı zor görev, Sovyet delegasyonlarından hiçbirinin bir dakika boyunca yalnız bırakılmadığı gerçeğiyle karmaşıktı. Sürekli olarak Alman tarafının temsilcilerinden biri eşlik etti, görüş alışverişinde bulunma ya da bir şeyler yazma fırsatı vermedi. I.F. Petrov önce Gestapo'nun albayına kadar eşlik edildi ve sonra general eklendi. İvan Fedorovich, bu günkü dikkatini, Sovyet basınında Kızıl Ordu’da genel ordu rütbesini tanıtan bir kararnamenin getirilmesiyle ortaya çıktığını açıkladı. Bu unvanın verildiği ilk 16 arasında I.F. Petrov. Pravda on altı portresini yerleştirdi. Ivan Fedorovich, heyetin belgelerinde sunulduğu gibi Almanlar, sıradan bir TsAGI mühendisine lampas atama konusunda sessizce sessiz kaldılar, ancak Gestapo generali ona atandı. Almanlar sinsi insanlardır.
219 havacılık noktaları, heyet üyelerini bu seyahatte denetledi. 200'ten fazla telgraf Kremlin'e transfer edildi. Almanya'nın başlıca havacılık işletmelerini ziyaret ettikten sonra, P.V. Dementiev, A.S. Yakovlev, N.N. Polikarpov ve havacılık grubunun diğer üyelerinin çoğu Moskova'ya geri döndü ve Alexander Sergeyevich tüm dikkatini muharebe araçları satın alma ve yardımcılığına yollama görevini verdi. Petrov, test pilotu S.N. Suprun, Almanya'daki SSCB Ticaret Misyonunun mühendisi V.K. Mikhin ve çevirmen N.N. Perloff.
Ivan Fedorovich, yine Udet, Willy Messerschmitt ve Heinkel ile tanıştı. Udet, Alman uçak endüstrisi tarafından Sovyet delegasyonu üzerindeki izlenimine ilgi gösterdi. Petrov, Almanların modern bir düzeyde güçlü bir sektöre sahip olduğunu ve görünüşte, belirlediği planları yerine getirme yeteneğine sahip olduğunu söyledi. Udet düşündü, sonra şunları söyledi: "Fakat planla ilgili büyük zorluklarımız var ... Sorun metalin olmaması." Ancak Udet’e göre Alman liderliği çok az kafa karıştırıyor çünkü yıldırım savaşının üç aydan fazla sürmemesini bekliyor. Bu nedenle, ayın gelecek 2-2,5'i için planlar yapıldı ve bunlara göre, Almanya'daki savaş döneminde, günlük 70-80 savaş uçakları üretilecek. Ve sonra her şey savaş ve metal tarafından belirlenecek. Gördüğünüz gibi, uçak üretimini aylık olarak (SSCB ile savaşın başlaması durumunda) ve 70 - 80 aylık sınırlı bir süre için ayda 2 - 2,5 kopyalarına çıkarmaktı. Aslında, Alman uçak endüstrisi o kadar çok otomobil üretmedi ve bu seviyeye ulaşırsa, onu uzun süre koruyabilecekti.
Bir sonraki toplantı, Ruslar tarafından pek beğenilmeyen Willy Messerschmitt ile yapıldı. Nazi partisinin bir üyesi, Sovyetler Birliği ile dostluk hakkında hiçbir özel yanılsama kurmadı ve yeni uçağına geldiğinde, Messerschmitt-209, bu aracı hemen göstermedi. Henüz getirilmedi. Rus mühendisler tasarımcıya görüşlerini dile getirdiler ve sonra uzun boylu, zayıf olan Willy Messerschmitt kısa bir sıraya girdi: “Bundan hoşlanmıyorum?! Ancak bence harika bir araba! ”
İlk uçak Ivan Fedorovich Petrov, Heinkel'den almaya karar verdi. "100 Dışı" o zamanlar dünyanın en hızlı savaşçısıydı. Almanlar, baş tasarımcının ofisinde bulunan heyetimizle pazarlık yaptı, arabanın fiyatını belirledi ve elleriyle eşyalara dokunmak için hava alanına gitti. Stepan Suprun kabine oturdu, aletleri profesyonelce inceledi, uçağın kontrolünü yaptı ve Petrov'dan kontrol etmesini istedi. Ivan Fedorovich Supruna'yı dinledi, test edicinin bilmediğim bir makinede anladığını anladım. Ve her ikisi de zaten Almanlardan başlamak için izin istedi. Koştukları havaalanında yaygara kopmaya başladı. Şirket temsilcilerine bu aracı uçuşta göstermeleri önerilmedi. Yarım saat sonra, yalnızca bu uçakta üç aylık bir eğitim almış olan pilotların 100 Dışı Uçuşa uçmalarına izin verilen sıkı bir Goring talimatı olduğunu yaklaştı ve ilan ettiler. Rus delegasyonu Suprun'un bir test pilotu olduğunu, hiçbir fiyatı olmadığını ve böyle bir hava üstadı için ne tür bir eğitim olduğunu açıklamaya başladı ... Şirket temsilcileri yine telaşlanmaya başladı. Yarım saat sonra, yeni bir talebin, izin için uçağın tüm ücretini ödemesinin gerekli olduğu bildirildi - bunun için ... Petrov ilgili belgeyi imzaladı.
Zaman geçiyor, fakat uçak piste çekilmiyor. Uzun süre bekledikten sonra, Ivan Fyodorovich şahsen bir mektup aldı, felaket durumunda şirketin pilotun ömründen sorumlu olmadığını bildirdi. Ve bu zorunluluk Petrov da imzaladı. Suprun, elbette, göstermedi - uçuştan önce böyle psikolojik testler değil. Sonuçta, Heinkel nihayet piste çekildi. Stepan havaya uçtu ve havaalanı üzerinden akrobasi uçurdu.
Suprun indiğinde, Alman pilotlar arabaya koştu, Stepan'ı kabinden çıkardı ve yemek odasına götürdü. Şirketin sahibi Heinkel, Petrov'un anılarına göre, hala güçlü bir yaşlı adam, orada gerçek bir ziyafet vermişti. Ünlü uçak tasarımcısı, uçakta öylesine heyecanlıydı ki, Rus bir pilot uçağında, kristal bardaklarla selam vermeyi teklif ettiğini gösterdi. Almanlar kalın bir havacılık kontrplak levhası çekti ve her tosttan sonra, boşaltılan şarap kadehi o duvara uçtu. Ziyafetin sonunda, bütün bir kırık Bohemya kristali kayması büyüdü. Ruslara çok güzel sözler söylendi. Heinkel Stenka Razin hakkında bir şarkı söyledi. “Rusları gerçekten seviyorum. Uzun zamandır süren rüyam, kişisel olarak Rusya'yı ziyaret etmek. ”Tanınmış bir uçak üreticisinin sahibi, Ivan Fedorovich'e birkaç kez tekrarlandı. Ancak Rusya'da Heinkel'i ziyaret etmek mümkün değildi. Bir yıldan biraz daha uzun sürecek ve bomba yüklü Heinkel savaş araçları doğuya yönelecek.
Havacılık grubunun tahminlerine dayanarak, daha sonra beş adet 100, Bf.110 ve Bf.109E avcı uçağı, ayrıca Ju-88К1 avcı uçağı (dalış versiyonu), Ju-87 ve Do-215 avcı uçağı (iki adet otomobil) satın almaya karar verildi. Deneyimli Do-217 bombardıman uçakları ve FW-190 avcısı, hala test aşamasında oldukları için satın almaya karar vermedi.
Ivan Fedorovich, Stalin'in kendisini kişisel olarak cezalandırdığını ve Alman sanayi potansiyelinin olanaklarını çözdüğünü hatırladı. Hesaplamaları, Udet'in her gün 70-80 uçağında dile getirdiği rakamlarla çakıştı. Moskova'ya geri dönen Petrov, bir mesaj yaptı ve hesaplarını uçak endüstrisindeki Halk Komiserliği yönetim kurulunda verdi. Meslektaş, halk komiseri A.I. Shakhurin tarafından yönetildi. Mesajdan sonra toplantıyı kapattı ve CPSU Merkez Komitesi sekreterini aradı (b) G.M. Malenkov. Hemen ona gelmesi emri vardı. Petrov ofise girer girmez Malenkov Petrov'dan hesaplanan rakamı onaylamasını istedi. Sonra Stalin'i aradı ve ona rapor etti. Doğal olarak, Almanya’ya Stalin’e yapılacak bir ziyaretin sonuçları, bir başkasının programında değil, görevi verilen kişiden duymak için daha uygun oldu. Böylece Stalin çağrısından sonra Malenkov, Petrov ve Shakhurin onun kulübesine gitti. Stalin, General Petrov'un kısa raporunu dinledi. Shahurin, toplantı boyunca gergindi. Tepkisi anlaşılırdı. Sonuçta, o zaman sadece günlük 26 savaş uçakları ürettik ve buna bağlı olarak Alman uçak endüstrisi 80: 26 oranının uçak endüstrisinin liderleri lehine konuşmadığı açıkça belirtildi.
Rapor dinlendikten ve hesaplamaları inceledikten sonra Stalin Malenkov'a, uçak endüstrimizi, Alman savaşından daha az olmayan günlük savaş uçakları üretmek için, yani günde 70-80 makinelerinde dağıtmanın gerekli olduğunu söyledi. Bu toplantıdan birkaç gün sonra Stalin, havacılık endüstrisinin gelecek bakanı Peter Vasilyevich Dementyev ile birlikte birçok uçak fabrikasını denetledi. İki fabrikada, General Petrov onlarla birlikteydi ve XXUMX Fabrikasını ziyaret ederken aniden kendisine döndüğünü hatırladı: “Sovyet gücü nedir, biliyorsunuz?” Petrov, akılda kalıcı akademik formülasyonlardan bir şeyler öğütmeye başladığını itiraf etti. Ve Stalin dinledi, dinledi, sonra umutsuzca vazgeçti ve şöyle dedi: “Fizik, mekanik ve kimya yasalarına aykırı olmayan bir sorun varsa ve çözümü Anavatan için gerekliyse, o zaman çözülecektir. Sovyet gücü budur. ” Demansiev, havacılık sorununu çözmek için ek üretim alanlarına, makinelere ve insanlara ihtiyaç duyulduğunu belirterek, doğru andan hemen faydalandı. Stalin, “Tabii ki ihtiyacımız var” dedi. “Orada, odanın hemen karşısında otur ve ihtiyacın olan her şeyi yaz ve hemen bana ilet.” Böylece General Petrov'un gizli görevi sona erdi.
Ivan Fedorovich tarafından raporun sonuçlarının çeşitli değerlendirmeleri vardır. Verilerinden de anlaşıldığı gibi, Almanlar aylık olarak 2100-2400 uçak üretebildi ve bir yıl boyunca - 25000-28000 kanatlı araba. Aynı verilere göre, yeteneklerimiz ayda 780 ve yılda 9350 idi. yani oran, Almanya lehine 1: 3 idi. Bu sonuçları temel alırsak, o zaman hava kuvvetlerimizin ve uçak endüstrisinin felaket durumuyla ilgili sonuç önerilmektedir. Bununla birlikte, kanıtlar aksini öne sürmektedir.
Anlaşılan Petrov, ülkenin liderliğini yanlış yönlendiriyor. Bir yandan, savaş yıllarında meyve veren Sovyet havacılık endüstrisinin üretim kapasitesinin daha da geliştirilmesi ve genişlemesini başlattı. Öte yandan, “Alman faktörünün” etkisinin sonucu, Sovyet havacılık endüstrisinin, ortaya çıkmadığı gibi, varolan niceliksel bir gecikmeyi ortadan kaldırmak için, eski hacimli yapıların uçaklarını büyük hacimlerde ortadan kaldırmak, ancak yönetim tarafından istenen nicelik endeksini artırmak için harcadığı gerçeğiydi. Bu nedenle, Petrov'un gizli görevinin sonuçlarının kesin bir değerlendirmesini vermek bugün mümkün değildir.
Kaynaklar:
Stepanov A. General Petrov'un Misyonu // Öykü havacılık. 2001. №2. C. 38-46.
Petrov I. Stalin / Anavatan görevini yerine getirdim. 1992. №5. C. 32-34.
Petrov I. // Mucit ve rasyonelleştiriciyi söylemek benim görevimdir. No. 4 C. 28-34.
Gribanov S. Stalin'in Gizli Düzeni // Sivil Havacılık. 1993. №8. C. 36-37.
Shahurin A. Zaferin kanatları. M.: Politizdat, 1990. C. 102- 106.