Ahmedia, Fransa'ya 4167 numarası altında bir toplama kampı tutkunu olarak geldi - adı olmayan, geleceği olmayan bir adam. Fakat oldukça zaman geçti ve sömürülerinin ihtişamı Fransa'nın işgal ettiği güneyi boyunca gevşedi. Yabancı bir kulak için alışılmadık olan adı, farklı yorumlarda çok sayıda ortak ve düşmanın dudaklarını bırakmadı.
Savaş, ağır bir sırtla evlerine girdiğinde 16 yaşındaydı. Baba ve ağabeyler öne çıktı.
Şeki uzak bir diyardaydı, kabukları onun üzerine çarpışmadı, bombalar patlamadı, ama buradan bölge sakinleri kendi ana vatanlarını savunmaya gitti. Shekin’in 14334’i orduda savaştı, 12515’i evlerine böyle dönmedi.
1942’ta, babanın ve Ahmed'in kardeşlerinin ölümünün haberi geldi. Dün olmuş gibiydi. Onlara sık sık haber veren postacı, o gün Jebrailov'un avlusuna girmeye cesaret edemedi - o yetim bir annenin ve oğlunun gözlerini aynı anda görmek istemedi. Okuma yazma bilmeyen komşu çocuk mektubu geçmeyi kabul etti, neşe getireceğini düşünerek
Ahmed gönüllü olarak cepheye girdi. Savaş boyunca sadece bir "üçgen" oğlundan bir anneyi aldı: "Anne hayatta ve iyi, savaşta. Her şey yolunda gidiyor. Ahmedia."
Etrafı sarıldıktan sonra ağır yaralandı ve toplama kampındaydı. Kader Ahmedia'yı Güney Fransa'nın küçük bir kasabasına attı - Montauban. Acımasız faşist kıyma makinesi isimleri bile olmayan hiçbir şey bırakmadan insan kaderini kırdı. Fakat kaderi Azerbaycanlı çocuğa merhamet etmişti. "Sevgili Zhanna! Unutulmaz Madam Zhanna! Hayatımı geri döndürdün, bu benim annem olduğun anlamına geliyor. Bir kişinin bir annesi olduğunu söyleseler de, bende iki tane var" (A. Jebrailov'dan Madame Jeanne'ye).
Kamp temizleyici, en nazik Madame Jeanne, Ahmedia'nın kaçmasını sağladı. (Cenazesini dramatize etti, ölüler için ona ihanet etti). Azerbaycan askerini partizan bir misyonuna götürdü. Böylece, 1942'un düşüşünde Ahmedia Jabrailov, Fransız Garonne Bölümü'nün Ön-Turner Kolordu'nun 4 filosunun bir savaşçısı oldu.
"Sovyet Anavatanına olan görevimi yerine getirirken aynı anda Anavatanımın çıkarlarını koruduğum Fransız topraklarının çıkarlarına dürüst ve sadık bir şekilde hizmet vermeyi taahhüt ediyorum. Bütün gücümle, ortak düşmanımıza karşı savaşan Fransız kardeşlerime - Alman işgalcilere destek vereceğim", - Ahmedia, partizan müfrezesinde yemin etti.
Ahmed Michel'in adı, Fransız haşhaşları arasında efsane oldu - o, bir Alman kaptan şeklinde, Almanya'ya götürülen beş yüz Direniş çocuğunu kurtarmak için bir partizan operasyonu başlattı. Çocuklar kurtarıldı ve yaralı, başarılı bir operasyondan bir gün sonra bir Alman devriyesi tarafından tutuklandı. Alman formu ve memurun belgeleri tarafından kaydedilen Ahmedia, tedavi için bir Alman hastanesine gönderildi. Partizan trenine yapılan baskın sırasında boşaltıldı ve kahramanlık için Ahmed, Toulouse yakınlarındaki Albi kasabasındaki Alman garnizonunun komutanı olarak atandı. Kırk yıl Şeki'deki ziraat mühendisliği okulundan mezun olan Fransız şehir Ahmed Dzhabrailov'un Alman komutanı sekiz ay kaldı. Üstler ve astlar arasında otoriteyi kullandı. General de Gaulle liderliğindeki Fransız Direnişinin liderliği, Alman komutanı olarak faaliyetlerini yakından takip etti. Elinde toplama kamplarına ve yeraltındaki partizanlara götüren onlarca iplik var. Büyük miktarlarda Komutan Albi'nin isteği üzerine kentsel yolların onarımı için savaş esirleri toplama kamplarından çıkarıldı, çoğu ormanlara kaçtı. Komutanın dikkatsiz gardiyanları cezalandırması ve yeni bir mahkum partisi partisi için toplama kampına gitmesi gerekiyordu. Fransız Direniş öncesi Ahmed Dzhabrailov'un eserleri, Albi Alman garnizonunun komutanı olarak o kadar yüksekti ki, General de Gaulle tarafından çok beğenildiler. Ancak Almanların sabrını bu kadar uzun süre test etmek imkansızdı ve bir başka ele geçirilmiş Sovyet askeri partisi saldırarak Ahmed partizanlara kaçtı. Dzhabrailov'u (Hargo) yakalamak için Almanlar, 10 000 markaları sundu!
Askeri Haç, Gönüllü Hizmet Haçı, Fransa Askeri Madalyası - savaş sırasında her Fransız bu ödülleri kazanamadı. Azerbaycan gençliği, onları efsanevi Charles de Gaulle ve Maurice Thorez'in elinden aldı. Ahmed'in çok özel bir ödülü daha var - Onur Lejyonu'nun Yüksek Nişanı, kendisine, askerin, en seçkin generallerin önünde Fransa'nın bütün askeri geçitlerine gitme hakkı. Sovyet generallerinin ve marşallarının hiçbiri Fransız rütbesine sahip değildi. Ayrıca G.K. Zhukova.
Zafer Geçidi. Askeri konvoy'a, Fransa Kahramanı Ahmed Jabrailov başkanlık ediyor.
Savaş sona erdi. Armed Michel, Fransa'daki Gaulle Cumhurbaşkanı ofisinde çalışıyor. Bir Fransız kadınla evli, iki oğlu var, Paris'te güzel bir apartman dairesi. Ahmed - Ahmed Michel, Direniş Gazileri Birliği'nin en saygın üyelerinden biridir. Bu, cumhurbaşkanının, muhafızının ve seçimin desteği. Tıpkı Ahmed gibi, kavga eden arkadaşları katı pozisyonlarda. Aslında, Fransa'nın iktidar partisi. Hayat güzel, Ahmed sadece yirmi yedi yaşında, Direnişin bir efsanesi, General de Gaulle'un güveniyle yatırım yapıyor, Fransa'nın seçkinleri. Dijon'da, kendisinden sonra adı geçen devlete ait bir oto işletmesi var. Aniden, 1951’te Armed Michel, tekrar Ahmediya Dzhabrailov olmaya karar verdi ve Sheki’ye beş kilometre uzaklıktaki yerel Ohud köyüne geri döndü. İkna eden arkadaşlar ve yetkililer yardımcı olmuyor. Amerikalılar doğuştan istihbarat subayı olarak Amerika Birleşik Devletleri’nde çalışma ve vatandaşlık teklif ediyorlar - bu “direniş”. Fransız hükümeti ona sahip olduğu aynı Dijon fabrikasını teklif etti - hepsi işe yaramaz. Ayrılma sırasında, General de Gaulle silahlı yoldaşına fahri bir bilet verir - Fransa'daki her türlü ulaşım aracı için ücretsiz seyahat izni. Fransa’da yalnızca bir kişinin yararlanması bir ayrıcalıktı - cumhurbaşkanı. Vazgeçtim, özgür bir ülkede yaşıyoruz, ancak olağandışı bir hediye, istediğiniz zaman geri dönebileceğiniz anlamına geliyordu.
"Fransa'da sık sık ülkemizi hayal ediyorum, şişiyor, canlı ve çiçek açıyor." Hiçbir cömert vaat onu yabancı bir ülkede tutamazdı. Ahmedia anavatanına döndü, şiddetli bir sürpriz onu bekliyordu - Sovyet vatanı onları oğullarının en iyisini sunmaya bayılırdı. Sibirya'ya on yıllık bir sürgün - bu "yüksek hükümet ödülü", misafirperver Fransa'dan hevesle koptuğu kendi ülkesinde Ahmedia Jebrailov'a verildi. Bilinçsiz olarak yakalandığı için on yıl kamp (hain anlamına gelir!), Toplama kamplarının cehennemini geçtiğinde (askere alınmış!), Sonunda düşmana karşı cesurca mücadele etti (komplo sinsice!).
"Serbest bırakıldıktan" sonra Şeki'ye döndü, agronomist oldu. 30, Ahmedia’yı hiçbir savaş arkadaşından görmedi - eski mahkum “ayrılmakla sınırlı” oldu. Ve sadece Sovyetler Birliği Charles de Gaulle'yi ziyaret ettiğinde Ahmedia'nın generalin davetini kabul etmesine izin verildi - Fransa'yı ziyaret etmek, arkadaşları ile buluşmak.
"1000 Mücadele Günleri" filmi, Jabrailov'un 1975 yılında Fransa'ya yaptığı ziyareti yakalayan Azerbaycan Devlet Film Arşivi'nde saklandı. Dokunmadan sahneleri gözyaşı olmadan izlemek mümkün değil.
“Seni hemen şimdi tanımak isterim. Ama görünüşün eskisi gibi olmadığını anlıyorum. Kırmızı buklelerinin beyazladığını, kalbinin yaramaz olduğunu hayal edemiyorum. Benim için o zaman aynı kaldın. 1942 yılında. " (Arkadaş Shampar Jabrailov'dan bir mektuptan).
"Bordo bölgesinin kurtarılması en zor ve tehlikeli savaşlardan biri. Grubumda sadece gönüllüler aldım. Üç ölümden sonra, bataklıkta belden yukarı yükseldikten sonra düşmanın kampına gittik. Ani görünümümüz Almanları şaşırttı ve vahşi bir paniğe neden oldu. Paris'i o günlerin yakılmasında hatırlıyorum. Ne yazık ki, bir zaferle yürüdüğümüzde, arkadaşlarımla birlikte gidemem, "- Ahmedia Jabrailov, partizanların ayrılmasından gelen yoldaşlarının bulunduğu yere oturdu. Akasya yakınlarda çiçek açmış. İşte toplantıydı. Belirlenen saatten çok önce geldi, çok endişeliydi: "Başka kim gelecek? Savaş arkadaşlarından kim kurtuldu?"
"Bordo bölgesinin kurtarılması en zor ve tehlikeli savaşlardan biri. Grubumda sadece gönüllüler aldım. Üç ölümden sonra, bataklıkta belden yukarı yükseldikten sonra düşmanın kampına gittik. Ani görünümümüz Almanları şaşırttı ve vahşi bir paniğe neden oldu. Paris'i o günlerin yakılmasında hatırlıyorum. Ne yazık ki, bir zaferle yürüdüğümüzde, arkadaşlarımla birlikte gidemem, "- Ahmedia Jabrailov, partizanların ayrılmasından gelen yoldaşlarının bulunduğu yere oturdu. Akasya yakınlarda çiçek açmış. İşte toplantıydı. Belirlenen saatten çok önce geldi, çok endişeliydi: "Başka kim gelecek? Savaş arkadaşlarından kim kurtuldu?"
Otuz yıl önce olduğu gibi, Zafer Bayramı'nda, yine bu en unutulmaz akasyada şampanya içtiler.
General Charles de Gaulle, Fransa Kahramanı Ahmed Dzhebrailov'un gelmesi onuruna bir ziyafet verdi. Ve ilk tost Azerbaycan'ın onuruna geldi: "Minnettar Fransa, Sovyet askerinin büyük başarılarını asla unutmayacak."
Fransa'ya gitmeden önce Ahmedia, yanına bir miktar toprak aldı. Bunu Azerbaycan partizanlarının mezarlarına dağıttı. Jeyran Khanum, Michael Huseynov, Veliy Veliyev, Feyzulla Kurbanov ... "Canım, bir avuç yerli toprağı kabul et." Hiç kimse bu toprakların fiyatını kendisinden daha iyi bilmiyor - bir pullukçı ve bir savaşçı Ahmedia Jabrailov.
1943’te Fransa’daki anti-faşist hareket gün geçtikçe hız kazanıyordu. Azerbaycanlılar büyük bir rol oynadı. Mart-Nisan ayında, vatandaşımız Mirzahan Mammadov liderliğindeki bir yeraltı örgütü olan 1944, partizan müfrezelerine hemen katılan tutsaklıktan çok sayıda Azerbaycanlıyı serbest bıraktı.
Ağustos ayında 1944, Azerbaycan yeraltı savaşçıları kampta bir ayaklanma düzenledi. Fransız partizanların Alman garnizonundaki baskınlarına denk gelmesi gerekiyordu, ancak Ağustos ayının akşamında kampın dini bakanı, faşist Gestapo'nun provokatör ve vekili yaklaşan ayaklanmanın farkına vardı. Bütün telsizler tutuklandı ve acımasız bir işkenceden sonra açık bir arabada infaz yerine gönderildi. Birçoğu ellerini yolda çözmeyi başardı. Yoldaşlarını zincirlerinden kurtardıktan sonra, faşistlerle eşitsiz bir savaş başlattılar. Yeraltından beşi: Mirzakhan Mamedov, Mirzali Mamedli, Hasan Aliyev, Kurban Mamedov ve Paşa Jafarkhanli öldü. Gerisi partizanlara gitmeyi başardı.
17 Ağustos 1944, Fransız ve Azeri partizanlar tarafından Nazilerden Rodez kentinde serbest bırakıldı.
Ağustos’ta, Guseinrza Mamedov’un komutasındaki bir grup Azerbaycanlı, Fransızlarla birlikte, Pandezarl’daki Alman garnizonunu imha etti ve 18 mahkumlarından daha fazla kurtardı. Kurtarılan Azerbaycanlı mahkumlar, Azerbaycan partizan alayında birleşmişlerdir.
Bu alay, Larzakh, Courses, Maid, Nim ve diğer şehirlerin kurtarılmasında aktif rol aldı.
Azerbaycan partizan müfrezeleri diğer ülkelerde Almanlar tarafından işgal edildi!
Fransa'daki 1 Azerbaycan gerilla birimi,
komutan Guseinrza Mamedov.
2 Azerbaycan partizanının İtalya'daki "Ruska çifti" takası
Komutan Javad Hakimli
8 inci Azerbaycan partizan müfrezesi - "Kırmızı Partizan"
Komutan Mamed Aliyev
Partizan dekolmanı sabotaj grubu
Belarus'ta "Gerçek"
İtalyan Komünistlerin lideri Palmiro Tolyatti, 1952’te Moskova’da CPSU’nun XIX Kongresi’ne geldi. Stalin'e, İtalya ve Yugoslavya dağlarında faşizme karşı mücadelede tezahür eden Sovyet askerinin kahramanlığından bahsetti - bu, Azerbaycan Mehdi Huseynzade idi. Stalin, özel ajanslara Mehdi Hüseynzade'nin anısını sürdürmek için mücadele biyografisini netleştirmeleri talimatını verdi. Bu kadar yüksek bir eğitim seviyesine rağmen, sadece 1957 tarafından toplanan tüm bilgiler mevcuttu ve Mehdi Huseynzade, Sovyetler Birliği Kahramanının rütbesine ölümünden sonra sunuldu. Öykü Mehdi Hüseynzade ayrı bir hikaye gerektirir ve bir sonraki makalede sizleri onunla tanıştıracağım!
Uzak İtalya'da böyle bir şehir var - Pistoia. Az sayıda insan, bir zamanlar Azerbaycanlıların Nazi işgalcilerinden kurtuluşuna katıldığını da biliyor. İkisi - Sovyet Ordusu'nun savaşçılarından Alman esaretinden kaçmayı ve faşist karşıtı direniş hareketine katılmayı başarmış Mamit Bagirov ve Mirza Shahverdiyev daha sonra en yüksek İtalyan askeri ödülüne layık görüldü - altın Garibaldi Yıldızı.
Bagirov ayrıca İtalya'nın * Şeref Madalyası'nı da aldı!
Azerbaycan Ulusal Kahramanı Ahmed Dzhabrailov'un oğlu Mikayil Dzhabrailov'un Karabağ'da öldüğü, bölge bütünlüğünü ve Azerbaycan Cumhuriyeti'nin bağımsızlığını koruduğu belirtilmelidir.
Ahmedia Jabrailov, bir araba kazası sonucu Şeki'de yılın 10'inde 1994'te öldü - bir kamyon bir Direniş kahramanı içeren bir telefon kulübesini düşürdü!
Bir kahramanın gülünç ölümü!
Sıkça sorulduğunda, Neden Paris'ten ayrıldı, bir gülümsemeyle cevap verdi: - La fortune est une franche courtisane ((Fortune gerçek bir fahişedir)
Kullanılan malzemeler:
http://az-love.com/viewtopic.php?id=262