Dışarıda Ekim sabahı serin yağmurlu bir hava vardı. Yağmur pencereye ve çatıya yüksek sesle vuruyordu. Rüzgârın ritmik bir şarkısı eşliğinde döndüğünü duyabiliyordunuz. Arada sırada, yolculuğuna devam etmeden önce sonbahar renginde bir yaprağın pencereye çarptığını görebiliyordunuz. Havada sıcak Earl Grey çayı ve reçelli sıcak tereyağlı tost kokuyordu.
Ellie kahvaltı tepsisini yatağın yanındaki tuvalet masasına koyarken, "Bu nefis bir kahvaltıydı, canım, teşekkürler," dedi. Çay fincanıyla birlikte komodine geri taşınıyor ve yatağa düşmeden önce yavaşça yere bırakıyor. Başını Ben'in göğsüne dayadı ve ayaklarını kenardan tekmeledi.
"Teşekkür ederim, çay ve tost benim spesiyalitelerimden biridir," dedi sırıtarak. Tabletinden başını kaldırıp yatağa nasıl uzandığını görünce sırıtmak zorunda kaldı. Ellie ne yaparsa yapsın her zaman rahat ve rahat görünüyordu.
Yatak odasının kapısı biraz daha açıldı ve içinde dişleri oyuncak olan Mia koştu. Pencerenin önündeki kanepeye atladı. Metresinin her zaman rahat olma yeteneğine dikkat çekici bir şekilde sahip olan kedi Leo'nun yanında tünemiş. Mia onu oynamaya ikna etmek için elinden gelenin en iyisini yapıyordu. Dev esnemesi, eğlenmediğini anlamasını sağladı.
Ellie gülerek, "Tekerlek evinde gıcırtılı oyuncakların olduğunu sanmıyorum Mia," dedi. Ayrıca, bu mükemmel bir uyku havası.
Leo sanki ipucunda uzanmış gibi uzanmış, çok büyük, kabarık beyaz vücudunu sadece bir kedinin yapabileceği gibi koltuk minderi içinde eritti.
"Yemin ederim sen ve o kedi bir akıl bağı paylaşıyor." Ben güldü.
"Yağmurlu bir Pazar, herkes biliyor ki doğanın relaxxxx deme şekli ." Kurarken, gererken ve yastıkların arasına çökerken son heceyi abartıyordu. Tabletini kapmadan hemen önce gözündeki yaramaz parıltıyı yakaladı.
Hadi, geri ver onu. Onu geri itip kahkahayla başının üzerinde tutarken cihazına uzandı.
Sen istiyor musun? Hayır, hayır, bugün bu senin için yeterli iş. Bu hafta zaten çok fazla saat koydunuz. Bir adamın dinlenmeye ihtiyacı var. " Bir eliyle onu geri ittiğini ve diğer kolunu olabildiğince yükseğe ve gerisine uzattığını söyledi.
Bu adamın tabletine ihtiyacı var. Tüm gücüyle ona uzanarak itiraz etti.
"Nuhn-uh. Yarına kadar değil. " azarladı.
O zaman beni kirli savaşmaya zorluyorsun. Gülerek yanıtladı. Uzanmayı bıraktı ve gıdıklamaya başladı, Ellie gülmemeye çalışırken yere düştü.
Adil değil, ben kirli havuz diyorum. Tableti göğsüne sıkıştırarak midesinin üstüne dönerken güldü.
Yanlarını gıdıklamaya devam ederek onunla birlikte geldi.
"Dur dur." "Artık yok" diye güldü.
"Emin misiniz? Hoşuna gidiyormuş gibi konuşuyorsun. " Ben ayaklarını tekmelediğinde güldü. Kaçmaya çalışıyordu ama çok da fazla çabalamıyordu.
"Evet eminim. Artık gıdıklama yok nefes alamıyorum. " Yüksek sesle güldü.
Durdu ve kulağına fısıldadı, "Ve tabletimi geri mi alacağım?" Şakacı bir şekilde sordu.
Onunla yüzleşmek için döndü. "Teklifinizi değerlendireceğim Bay Archer." Ellie nazikçe gülümsedi.
Ben kurulurken onu yanına çekerek güldü. “Pekala Bayan Archer, tabletimi geri alamazsam, üzerinde çalıştığım şeyi bitiremem…” Durdu. Ve sana planladığım sürprizi ver. Ayağa kalktı ve çay fincanını alıp tekrar doldurmak için servis tepsisine doğru yürürken bilerek ona sırtını döndü. Yemi yutmasını bekliyorum.
Ellie anında ayağa kalktı ve dizlerinin üzerine oturdu, tabletini hala göğsüne dayadı. "Ne sürpriz, ben sürprizleri severim."
Sırıttı ve omuz silkti. "Oh, sadece küçük bir şey." Çayını dökerken sırıttı. Hâlâ ona bakmıyorum.
Ayağa kalktı ve yatağın sonunda onu takip etti. Tableti asla bırakma.
Çay fincanını bıraktı ve bornozunu aradı. Onu ona verdi.
Ah, işte orada, teşekkür ederim. Bornozu alıp giyiyor. Ben etrafındaki havada vızıldayan heyecanını hissediyordu. Başka bir şey söylemedi, sadece bornozunu giyip çayını aldı ve yatağına geri döndü. Kayıtsız bir şekilde arkasındaki yastıkları kabartmak.
Ellie buna bir saniye daha dayanamadı. Yanına oturdu ve kollarından birini tuttu. "Pekala, bana şimdiden söyle!" Bıkkınlıkla içini çekti ve dramatik bir şekilde başını omzuna düşürdü.
Kazandığını bilerek, kanaryayı yiyen kedi gibi gülümsedi ve ona "Dilediğin gibi canım" dedi. Asla hayır diyemeyeceği o büyük gri gözlere baktı. "Tabletimi geri ver, sana göstereyim."
Ellie neşeyle gülümsedi ve tereddüt etmeden tableti hızla uzattı. "Bana göster!"
“The Fault in Our Stars”ı yaklaşık 11 yıl önce bu ay ön sipariş verdim ve okudum. Doğru zamanda doğru yerde bulduğum için hayatımı değiştiren üç kitaptan biri.
Tek bir "aha!" olduğundan emin değilim. an, çünkü onlardan çok fazla var. Ama gruptan birini seçmek zorunda kalsaydım, bu saha olurdu, o büyük saha, aynı anda hem kazandığım hem de kaybettiğim en büyük saha.
Albert Einstein'ın ilk karısı olan Mileva Maric, kocasının fizik alanındaki çığır açan çalışmasına yaptığı potansiyel katkılarla ilgili olarak uzun süredir spekülasyon ve tartışma konusu olmuştur. Görelilik ve kütle-enerji denkliği teorileriyle evren anlayışımızı sonsuza dek değiştiren Einstein, geniş çapta 20. yüzyılın en etkili bilim adamlarından biri olarak kabul edilirken, Maric'in çalışmalarındaki rolü genellikle göz ardı edildi veya küçümsendi.
Bir süredir Cillian Murphy'nin çalışmalarının hayranıyım. Amerika Birleşik Devletleri'ndeki popülaritesindeki patlamadan çok önce İngiliz ve İrlanda film sahnesinde bir isim yaptı.
Altı yıl sonra ilk kez geri döndüm. Bunu ne kadar zamandır beklediğimi size anlatamam.
Tarih kitapları bana iki dünya savaşı öğretti: I ve II. Akademisyenler, politikacılar, yorumcular, medya kuruluşları bir sonraki Dünya Savaşı hakkında uzun süredir spekülasyonlar yapıyor ve tahminlerde bulunuyor: Kontrolden çıkan bölgesel bir çatışma, hakimiyet için dünya güçlerinin çatışması, geleneksel savaşa dönüşen felç edici bir siber savaş.