Ben bu kitapta bugünkü korona salgını gibi bir dönem var sanıyordum. İnsanlar evlerindedir, karantina vardır, salgın hastalık nedeniyle herkes ölüyordur, böyle bir ortamda yaşanan aşkı anlatıyordur. Yuooo değilmiş.
Kolera Günlerinde Aşk
Kitap geçmiş ve bugün arasında yolculuk yaparak bize Doktor Urbino, Fermina Daza ve Florentino Ariza’nın ilişkisini anlatıyor.
Kolera Günlerinde Aşk: Florentino Ariza
Biraz bu adamdan bahsetmek istiyorum.
Aşk meşk bunlar güzel şeyler. Ancak hikayede çok tadımı kaçıran kısımlar var. Bu Florentino Ariza tecavüzcü aslında. Kitabın akışı içinde bu algılanmayabiliyor ama ben algılarım:
“…hizmetçi kızlardan birine, evin merdiveninin arkasında, ayaküstü, giyimli, saldırmış, bir Filipin horozundan daha kısa bir sürede gebe bırakmıştı onu. Şerefine leke sürenin, onu bir kez bile öpmemiş olan pazarları buluştuğu bir sevgilisi olduğuna yemin etsin diye, dayalı döşeli bir ev armağan etmek zorunda kalmıştı ona; yaman şekerkamışı biçicileri olan kızın babasıyla dayıları da kızla evlenmeye zorlamışlardı oğlanı.”
Bir vukuatı daha var.
Akrabalardan biri, on dört yaşındaki kızlarını okul okusun diye Florentino’nun yanına gönderiyorlar. Kız yatılı okula gidecek, hafta sonları Florentino amcası (ya da dedesi) onunla ilgilenecek. Florentino puştu bu kızcağıza da tecavüz ediyor:
“…önce ayı kardeşin hatırı için şu ayakkabıları, sonra köpek kardeşin hatırı için şu gömleği, sonra tavşan kardeşin hatırı için şu çiçekli donu; şimdi de babacığının kutucuğuna kondurduğu bir öpücük…”
Bu olaylarla ilgili olarak kitabın genel havası “Ne olacak ki?” Bir terslik ya da anormal gibi yansıtılmıyor bunlar. “Olabilir, ne var?” gibi yansıtılıyor.
Kolera Günlerinde Aşk: Tecavüz
Kitapta bir de tecavüz güzellemesi var. Bir kadın daha önce tecavüze uğramış, kadın hayatı boyunca kendisine tecavüz eden adamı aramış, hayır cezasını çekmesi için değil, bir daha tecavüz etsin diye.
“Çok gençken, yüzünü hiç görmediği güçlü, kuvvetli, becerikli bir adam, onu ansızın dalgakıranın üstüne yıkmış, paralarcasına soymuş, bir an çılgınca sevişmişti onunla. Taşların üstüne uzanmış, her yanı yara bere içinde, o adamın hep orada kalmasını, onun kolları arasında aşktan ölmeyi istemişti. Yüzünü görmemişti, sesini işitmemişti ama binlerce erkek arasında, biçiminden, yapısından, sevişme tarzından onu tanıyacağından emindi. O zamandan beri, kendisini dinleyecek kimi bulursa, şöyle diyordu: ’Bir on beş ekim gecesi saat on birlerde, Escollera de los Agogados’ta oturan zavallı bir zenci sokak kızının ırzına geçen iriyarı bir adam hakkında bir şey biliyorsanız, söyleyin ona, gelip beni bulsun.’”
Bir erkek yazar elinden çıkma olduğu anlaşılan satırlar. Gabriel Garcia Marquez, bugün çıksa bu “saygın” üne kavuşamazdı sanırım. Çünkü artık tacizlerin taciz olduğu ve bunun da suç olduğu konusunda bir farkındalık var. İyi ki de var.
Kolera Günlerinde Aşk: Film
Kitabın filmi de var, izledim. Kitabı okuduktan sonra varsa filmini izlemek o-la-laa, çok zevkli oluyor.
Benim burada şöyle tecavüzcü, böyle pis iğrenç adam dememe sebep olan kısımlar filmde yok. Filmde daha sempatik bir adam olarak canlandırılmış Florentino. Aslında kitapta da öyle canlandırılıyor ama benim gözümden kaçmıyor, fark ediyorum böyle tatsızlıkları, keyfim kaçıyor. Belki başka okuyucu fark etmeyecek, keyfi de kaçmayacak, ama ben şimdi bunları yazarak sizin de keyfinizi kaçırmış olabilirim. ☹️
Saygılar,
Hülya Erarslan