David Swanson tarafından, Aralık 15, 2020
Batı kültürünün kanseri önlemekten çok yok etmeye odaklandığını ve bir düşmana karşı savaşın tüm diliyle konuşup konuşmadığını hiç merak ettiniz mi, çünkü bu kültür işleri böyle yapıyor mu yoksa kansere yaklaşım gerçekten insanlar tarafından mı yaratıldı? gerçek bir savaş mı veriyor?
Bu hikaye artık bir sır değildi, ancak okuyana kadar onun hakkında pek bir şey bilmiyordum Büyük Sır Jennet Conant tarafından.
Bari, Noel Baba'nın (Saint Nicholas) gömülü olduğu bir katedralin bulunduğu şirin bir Güney İtalya liman kentidir. Ancak Noel Baba'nın ölmesi, Bari'nin tarihindeki en kötü açıklama olmaktan çok uzaktır. Bari, bizi İkinci Dünya Savaşı sırasında ABD hükümetinin kimyasal silah araştırma ve üretimine büyük yatırımlar yaptığını hatırlamaya zorluyor. Aslında, ABD'nin İkinci Dünya Savaşı'na girmesinden önce bile, İngiltere'ye büyük miktarlarda kimyasal silah sağlıyordu.
Sözde bu silahlar, Almanlar kendi silahlarını ilk kullanana kadar kullanılmayacaktı; ve kullanılmadılar. Ancak kimyasal silahlanma yarışını hızlandırma, kimyasal silah savaşı başlatma ve kazara meydana gelen talihsizlikler nedeniyle korkunç acılara neden olma riskiyle karşı karşıya kaldılar. Bu son parça, en korkunç şekilde Bari'de oldu ve acı ve ölümün çoğu önümüzde yatıyor olabilir.
ABD ve İngiliz orduları İtalya'ya taşındığında, kimyasal silah malzemelerini yanlarında getirdiler. 2 Aralık 1943'te Bari limanı gemilerle doluydu ve bu gemiler, hastane ekipmanından hardal gazına kadar çeşitli savaş araçlarıyla doluydu. Bari'deki siviller ve orduların çoğunun haberi olmadığı halde, bir gemi, John Harvey, 2,000 100 lb hardal gazı bombası artı 700 kutu 100 lb beyaz fosfor bombası tutuyordu. Diğer gemiler petrol tutuyordu. (Conant bir yerde "200,000 100 lb. H [hardal] bombaları" hakkında bir rapordan alıntı yapıyor, ancak diğer her yerde diğer birçok kaynakta olduğu gibi "2,000" yazıyor.)
Alman uçakları limanı bombaladı. Gemiler patladı. Bir parçası John Harvey Görünüşe göre patladı, kimyasal bombalarından bazılarını gökyüzüne fırlattı, suya ve komşu gemilere hardal gazı yağdırdı ve gemi battı. Geminin tamamı patlasaydı veya rüzgar kıyıya doğru esiyor olsaydı, felaket olduğundan çok daha kötü olabilirdi. Bu kötü oldu.
Hardal gazını bilenler, sudan kurtarılanların hayatlarından daha çok gizliliğe veya itaate değer veren tek bir söz söylemediler. Su, yağ ve hardal gazı karışımına batırıldıkları için çabucak yıkanması gereken insanlar battaniyelerle ısıtıldı ve marine edilmeye bırakıldı. Diğerleri gemilerle ayrıldı ve günlerce yıkanmadı. Hayatta kalanların çoğu, on yıllar boyunca hardal gazına karşı uyarılmayacaktı. Çoğu hayatta kalamadı. Çok daha fazlası korkunç şekilde acı çekti. İlk saatlerde veya günlerde veya haftalarda veya aylarda, sorun hakkında bilgi sahibi olunan insanlara yardım edilebilirdi, ancak acı ve ölümlerine terk edildi.
Yakındaki her hastaneye doldurulan kurbanların kimyasal silahlardan muzdarip olduğu inkar edilemez hale gelse de, İngiliz yetkililer Alman uçaklarını kimyasal bir saldırıda suçlamaya çalıştı ve böylece bir kimyasal savaşın aniden başlaması riskini artırdı. ABD'li doktor Stewart Alexander araştırdı, gerçeği buldu ve hem FDR hem de Churchill'e telgraf çekti. Churchill, herkese yalan söyleme emri vererek yanıt verdi, tüm tıbbi kayıtların değiştirilmesi, tek bir söz söylenmeyecek. Tüm yalanların nedeni, genellikle olduğu gibi, kötü görünmekten kaçınmaktı. Alman hükümetinden bir sır saklamak değildi. Almanlar bir dalgıç göndermiş ve bir ABD bombasının bir parçasını bulmuştu. Sadece ne olduğunu bilmekle kalmadılar, yanıt olarak kimyasal silah çalışmalarını hızlandırdılar ve radyoda tam olarak ne olduğunu duyurarak Müttefikleri kendi kimyasal silahlarından ölmekle alay ettiler.
Alınan dersler, bombalanan alanlarda kimyasal silah depolamanın tehlikelerini içermiyordu. Churchill ve Roosevelt tam da bunu İngiltere'de yapmaya başladı.
Alınan dersler, gizlilik ve yalan söylemenin tehlikelerini içermiyordu. Eisenhower, 1948 anılarında, Bari'de herhangi bir kayıp olmadığını bilerek yalan söyledi. Churchill 1951 anılarında bilerek kimyasal silah kazası olmadığı konusunda yalan söyledi.
Alınan dersler gemileri silahla doldurma ve onları Bari limanına paketleme tehlikesini içermiyordu. 9 Nisan 1945'te bir başka ABD gemisi, Charles Hendersonbomba ve mühimmat yükü boşaltılırken patlayan, 56 mürettebat ve 317 liman işçisini öldürdü.
Alınan dersler kesinlikle dünyayı silahlarla zehirleme tehlikesini içermiyordu. İkinci Dünya Savaşını izleyen birkaç yıl boyunca, balık ağları batıktaki bombaları yerinden çıkardıktan sonra hardal gazı zehirlenmesi bildirilen düzinelerce vaka vardı. John Harvey. Ardından, 1947'de, yedi yıllık bir temizleme operasyonu başladı ve Conant'ın sözleriyle “yaklaşık iki bin hardal gazı kutusu. . . . Denize çekilip batırılan bir mavnaya dikkatlice transfer edildiler. . . . Yine de zaman zaman çamurdan dışarı çıkıp yaralanmalara neden olan bir teneke kutu. "
Ah, pek çoğunu aldıkları ve "dikkatlice" yapıldığı sürece. Küçük sorun, dünyanın sonsuz olmaması, hayatın bu özel kimyasal silahların çekildiği ve batırıldığı denize ve dünyanın her yerinde çok daha büyük miktarların da bulunduğu denize bağlı olmasıdır. Sorun, kimyasal silahların onları içeren muhafazalardan daha uzun sürmesi. Bir İtalyan profesörün "Bari limanının dibindeki saatli bomba" dediği şey, artık dünya limanının dibinde bir saatli bombadır.
1943'te Bari'de meydana gelen küçük olay, Pearl Harbor'daki 1941'dekine benzer ve ondan daha kötü, ancak propaganda açısından çok daha az yararlıdır (kimse Bari Günü'nü Pearl Harbor Gününden beş gün önce kutlamaz), yıkımının çoğuna sahip olabilir. hala gelecekte.
Alınan dersler, önemli bir şeyi, yani kanserle "mücadele" için yeni bir yaklaşımı içerir. Bari'yi araştıran ABD askeri doktoru Stewart Alexander, Bari kurbanlarının maruz kaldığı aşırı maruziyetin beyaz kan hücresi bölünmesini bastırdığını hemen fark etti ve bunun, kontrol dışı hücre büyümesini içeren bir hastalık olan kanser kurbanları için ne yapabileceğini merak etti.
İskender'in en azından birkaç nedenden ötürü bu keşif için Bari'ye ihtiyacı yoktu. İlk olarak, 1942'de Edgewood Arsenal'de kimyasal silahlar üzerinde çalışırken aynı keşif yolunda ilerliyordu, ancak yalnızca olası silah gelişmelerine odaklanmak için olası tıbbi yenilikleri görmezden gelmesi emredildi. İkincisi, I.Dünya Savaşı sırasında, Edward ve Helen Krumbhaar da dahil olmak üzere Pennsylvania Üniversitesi'nden - Edgewood'a 75 mil uzaklıkta - benzer keşifler yapılmıştı. Üçüncüsü, Yale'den Milton Charles Winternitz, Louis S. Goodman ve Alfred Gilman Sr. dahil olmak üzere diğer bilim adamları, İkinci Dünya Savaşı sırasında benzer teoriler geliştiriyorlardı, ancak askeri gizlilik nedeniyle yaptıklarını paylaşmıyorlardı.
Bari, kanseri iyileştirmek için gerekli olmayabilir, ancak kansere neden oldu. ABD ve İngiliz askeri personelinin yanı sıra İtalyan sakinleri de bazı durumlarda, on yıllar sonra hastalıklarının olası kaynağının ne olduğunu ve bu rahatsızlıkların arasında kanser de vardı.
Hiroşima'ya nükleer bombanın atılmasından sonraki sabah, Manhattan'daki General Motors binasının tepesinde, kansere karşı bir savaşı duyurmak için bir basın toplantısı düzenlendi. Başından beri, dili savaş diliydi. Nükleer bomba, bilim ve devasa fonların bir araya getirerek yaratabileceği muhteşem harikalara bir örnek olarak gösterildi. Kanserin tedavisi, aynı doğrultuda bir sonraki muhteşem mucize olacaktı. Japonları öldürmek ve kanser hücrelerini öldürmek paralel başarılardı. Tabii ki, Hiroşima ve Nagazaki'deki bombalar, tıpkı Bari'de olduğu gibi, savaş silahlarının Irak'ın bazı bölgeleri gibi yerlerde kurbanlarla on yıllardır artan bir hızla yaptığı gibi, büyük miktarda kanserin ortaya çıkmasına neden oldu. Hiroşima'dan çok daha yüksek kanser oranlarına sahip.
Conant'ın anlattığı kansere karşı savaşın ilk on yıllarının öyküsü, Vietnam'a karşı savaş, Afganistan'daki savaş vb. Modellerinde, sürekli olarak yaklaşan zaferi tahmin ederken, çıkmazları takip etme konusundaki yavaş ve inatçı ısrarlardan biridir. 1948'de New York Times kansere karşı savaştaki bir genişlemeyi "C-Day Landing" olarak tanımladı. 1953'te, birçok örnekte, Washington Post "Yakın Kanser Tedavisi" ilan etti. Önde gelen doktorlar medyaya artık sorunun kanserin tedavi edilip edilmeyeceğini değil ne zaman tedavi edileceğini söylediler.
Kansere karşı bu savaşta başarılar yok değil. Çeşitli kanser türleri için ölüm oranları önemli ölçüde düştü. Ancak kanser vakaları önemli ölçüde arttı. Ekosistemleri kirletmeyi bırakma, silah üretmeyi bırakma, zehirleri “denize taşımayı” bırakma fikri hiçbir zaman bir “savaş” çekiciliğine sahip olmadı, asla pembe kaplı yürüyüşler yaratmadı, oligarkların finansmanını asla kazanmadı.
Bu şekilde olmak zorunda değildi. Kansere karşı bir savaş için erken dönemde sağlanan fonların çoğu, silah ticaretinin utancını yazmaya çalışan insanlardan geldi. Ancak, Naziler için silah üreten ABD şirketlerinin utanç kaynağıydı. ABD hükümeti için aynı anda silah üretmekten gurur duyuyorlardı. Yani savaştan uzaklaşmak onların hesaplarına girmedi.
Kanser araştırmalarının kilit fon sağlayıcılarından biri General Motors adlı şirketi, Naziler için savaş boyunca zorla çalıştırma da dahil olmak üzere silahlar üreten Alfred Sloan'dı. GM'nin Opel'in Londra'yı bombalayan uçaklar için parçalar yaptığını belirtmek popüler. Aynı uçaklar, Bari limanındaki gemileri bombaladı. Bu uçakları ve GM'nin tüm ürünlerini inşa eden araştırma, geliştirme ve üretime yönelik kurumsal yaklaşım, şimdi kanseri tedavi etmek için uygulanacaktı, böylece GM'yi ve dünyaya yaklaşımını haklı çıkardı. Ne yazık ki, İkinci Dünya Savaşı sırasında küresel olarak ortaya çıkan ve hiçbir zaman azalmayan sanayileşme, madencilik, kirlilik, sömürü ve yıkım, kanserin yayılması için büyük bir nimet olmuştur.
Kanseri Nazilerle tam anlamıyla karşılaştıran (ve tam tersi), kansere karşı savaşın kilit bir bağış toplayıcısı ve destekleyicisi Cornelius Packard "Dusty" Rhoads'du. Kansere yeni bir yaklaşım olan kemoterapi için bütün bir endüstri yaratmak için Bari ve Yale'den gelen raporlardan yararlandı. Bu, 1932'de Porto Rikolular'ın imhasını savunan ve onları "İtalyanlardan bile daha düşük" olarak ilan eden bir not yazan Rhoads'la aynıydı. 8 Porto Riko'yu öldürdüğünü, birkaç kişiye kanser naklettiğini ve doktorların deney yaptıkları Porto Rikolulara işkence yapmaktan ve taciz etmekten zevk aldıklarını iddia etti. Bu, daha sonraki bir soruşturmada bilinen iki nottan daha az saldırgandı, ancak her nesli canlandıran bir skandal yarattı. 1949'da Time Dergisi Rhoads'a kapağını “Cancer Fighter” olarak koydu. 1950'de, Rhoads'ın mektubuyla güdülenmiş olduğu iddia edilen Porto Rikolular, Washington, DC'de Başkan Harry Truman'a suikast düzenlemeyi neredeyse başardı.
Conant'ın kitabında, Japonya'nın Hiroşima bombalamasından sonrasına kadar barış istemediği iddiasını sürdürmesi talihsiz bir durumdur ve bombardımanın barış yaratmakla bir ilgisi olduğunu öne sürer. Tüm savaş girişimini sorgulamaması talihsiz bir durum. Her şeye rağmen, Büyük Sır Pentagon için 740 milyar dolar ve yeni bir ölümcül salgını tedavi etmek için 0 dolar bulan şu anki Amerika Birleşik Devletleri'nde yaşayan bizler de dahil olmak üzere bulunduğumuz yere nasıl geldiğimizi anlamamıza yardımcı olabilecek zengin bilgi sağlar.