Uzun, yavaş sıkma esnasında, bir boa dalgacısı yakaladığı hayvanın son kalp atışlarını hissedecektir. Bu sürünen avcı, yeni bir çalışmanın gösterdiği gibi, daralmayı bırakmanın güvenli olduğuna karar vermek için onun kalp atışlarını kullanır.
Araştırmacılar, yılanların, kertenkelelerin, kuşların ve memelilerin dahil olduğu avlarını aşırı sıkmaktan daha az endişe duyuyorlar - bu da bir mantar yemeğine ve daha çok ölüm örtüsünün sahip olduğu enerji konusunda endişeleniyor.
"Constriction enerjik olarak maliyetli ve potansiyel olarak tehlikeli bir aktivitedir," Carlisle, Pa. Dickinson Koleji'nden araştırmacılar, 18 Ocak tarihli Biyoloji Mektupları dergisinde yazıyorlar. "Bu yüzden, yılanlar, avların ne zaman başa çıkmadığı ve artık misilleme veya kaçış yapamadığı zaman kesin ve kesin bir şekilde belirlemesi için büyük ölçüde avantajlı olacaktır."
Sık sık geçirilen zamanın ve çabanın değişmesi, bu hayvanlarda doğuştan gelen bir yetenek gibi görünmektedir, ancak bu çalışma onların doğal yeteneklerini geliştirebildiklerini göstermektedir. [Yılan Yılan Yılan Videosu]
Lab tarafından oluşturulan av
Yabandaki bir boa, bir sıçana, beslenmeden önce yaklaşık 20 dakika boyunca katılaşmaya eğilimlidir. Boas'ı test etmek için araştırmacılar, sahte ama kalp atışlarını kalplerine ölü ama hala sıcak sıçanlara soktuklarını söylüyorlar. Araştırmacılar, boasların deneysel avda serbest kalmasına izin verdiğinde, kalp atışının tüm zaman boyunca devam etmesini sağladılar, 10 dakika sonra kapattılar ya da bütün zamanını bıraktılar.
Devam eden bir kalp atışıyla av verildiğinde, yılan, her zamanki 20 dakikadan biraz daha uzun bir süre boyunca sabit bir basınç uyguladı, vazgeçmeden önce yeterli sıkma sağlamak için vücudunun bobinlerini periyodik olarak ayarladı. Kalp atışı olmayan avlar verildiğinde, yılanlar yaklaşık olarak yarısını sertçe sıkıştırdı, görünür bobin ayarlamaları yapmadı ve yaklaşık 10 dakika sonra sıkmayı bıraktı.
Kalp yaklaşık 10 dakika daralmayı bıraktığında, boas birkaç dakika boyunca sıkmaya devam etti, fakat sonra da geri çekildi. Boas genellikle bu avı yaklaşık 17 dakika boyunca sıktı, kalp atışı ve kalp atışı yapmayan gruplar için kullanılan aralığın ortasında ölçülen basıncı uyguladı.
Araştırmacılar, "Elimizdeki sonuçlar, yılanların kalp atışlarını kalplerinde kullandıkları ve daralma çabalarını modifiye etmeye çalıştıkları ve avlarını ne zaman bırakacaklarına karar verdiklerini gösteren ilk örneklerdir."
Doğuştan gelen bir yeteneği mükemmelleştirmek
Daha önce hiç canlı yememiş yılanlar bile, kalp atışı deneylerinde aynı şekilde tepki göstermişlerdir, bu da onların daralma basıncını ve süresini değiştirmesi anlamına geldiği için muhtemelen doğdukları bir beceridir. Araştırmacılar, vahşi yakalanmış yılanların, esir-doğmuş akrabalarının yaptıklarından daha uzun süre zorlandıklarını ekliyor.
Yazarlar, "Bir kalp atışına tepki verme yeteneği doğuştan gelen bir şey iken, yanıtın büyüklüğü deneyim tarafından yönlendirilir." “Öğrenme performansını arttırmak için kapasitenin, yılanların değişken ve öngörülemeyen av hayvanlarının verimli yırtıcıları olmasına olanak sağladığını düşünüyoruz.”
Araştırmacılar yılanın sıcak kanlı avın aksine kertenkelelerle uğraşmanın bir yolu olarak avının kalp atışını hissetme yeteneğini geliştirmiş olabileceğini söylüyorlar. Zaten yavaş olan bir metabolizma ile, kertenkeleler squish saatlerce hayatta kalabilir. Hareketleri durduktan sonra bile kalpleri yenecek.
Araştırmacılar alternatif olarak yılanın ekstra hassas cildinin, bacaklarını kaybettiklerinde, çevrelerini hissetmelerine yardımcı olmak için ayrı olarak geliştirilebileceğini ve yılanların avı dağıtmaya yardımcı olmak için bu hassasiyeti kullanabileceğini düşünüyorlar.
WordsSideKick.com ekibi yazarı Jennifer Welsh'i Twitter'da takip edebilirsiniz.microbelover. En son bilim haberleri ve Twitter'daki keşifler için WordsSideKick.com'ı takip edin @wordssidekick ve üzerinde Facebook.