ve sonunda ışıklar yandı…
kulaklarımı tıkayan yankıları boşaltmak için başımı sertçe salladım.
uzun süren seyrin neden olduğu göğüs ve omuz ağrıları yüzünden hafifçe gerildim.
gerek karakterlerin şaşırtıcı olmaması
gerek senaryonun bilinen klişeleri aşamaması
gerekse sonunun tahmin edilebilir olması-na rağmen,
çekilen hasrete saygı babında,
geri geri uzaklaşarak ve onurla alkışlayarak
vatandaş kane-vari bir gururla sloganımı bıraktım.
"bravo aşk bravo! çok güzel oynadın kalbimle."