Rusya'ya büyük fayda sağlayan büyük bir devlet adamı olarak kabul edilen Sergei Yulievich Witte, daha yakından incelendiğinde, “etki ajanları” kategorisinden bir rakam olarak ortaya çıkıyor. Sadece finans ve Rusya-Alman ilişkileri alanında pek çok şüpheli eylemde bulunmadı, aynı zamanda Rusya'yı Uzakdoğu'daki sorunlara çekmeye aktif olarak katıldı.
1891’te, Trans Sibirya Demiryolunun (Transsib) inşa edilmesi kararı alındı. İnşaatı Vladivostok ve Chelyabinsk'ten eşzamanlı olarak başladı, kamu fonlarıyla finanse edildi ve o zamana kadar görülmemiş demiryolu inşaatı oranları gösterdi - 10 yıllarında 7,5 bin kilometre yeni demiryolu hattı inşa edildi. Batıdan, demiryolları Transbaikalia'ya getirildi. Doğudan, Sibirya Demiryolları Demiryolları Vladivostok'tan Habarovsk'a getirildi, burada Amur'da büyük bir köprü inşa etme ihtiyacı nedeniyle iş yavaşladı.
Trans Sibirya Demiryolunun döşenmesi çalışmalarına başlarken, Transbaikalia'dan doğuya geçişi için iki kavram ele alınmıştır. En makul seçeneğe göre, yolun Amur sahilinde ve Rusya-Çin sınırında Khabarovsk'a uzanan bir Rus bölgesi geçmesi gerekiyordu. İkinci seçeneğe göre, yol Mançurya'dan Pasifik Okyanusu'na gitmek zorunda kaldı. Mançu seçeneğinin en aktif destekçisi Maliye Bakanı S. Yu.
Rusya toprakları boyunca yol döşeme savunucuları, Doğu Sibirya ve Uzak Doğu’ndaki Rus bölgelerinin sosyo-ekonomik gelişimine duyulan ihtiyaçtan bahsetti. Transsib'in bu bölgelerin kalkınmasına önemli bir ivme kazandırması gerekiyordu. Amur Nehri boyunca demiryolu hattı inşaatının önde gelen destekçilerinden biri, Priamursky Genel Valisi ve Amur Askeri Bölgesi birliklerinin komutanı Sergey Mikhailovich Dukhovsky idi (bu yazı 1893 - 1898'te yapıldı). Enerjik bir yönetici olduğunu kanıtladı: Avrupa Rusya ve Uzak Doğu arasında düzenli vapur seferleri kurdu; Vladivostok limanı ile donatıldığında; Vladivostok, Habarovsk demiryoluna bağlı; Bölgenin kuzey bölgelerinin kolonizasyonu başladı ve Okhotsk ve Kamçatka Denizi kıyıları boyunca bu sınırlarla iletişim kuruldu.
Dukhovsky, Mançurya'nın Rusya'ya eklenmiş olmasına rağmen, Amur Nehri boyunca demiryolunun “sömürgeleştirilmesi ve temel inşa etme öneminin” çok büyük olduğunu vurguladı. General, Witte projesinin Rusya için tek kelimeyle tehlikeli olduğunu düşünerek, demiryolunun Çin topraklarından geçeceği ve Primorye'yi Avrupa Rusya ile sıkı bir şekilde bağlamayacağına dair kesin kanıtlar ortaya koyduğunu açıkladı.
Mantıksal akıl yürütme Dukhovsky açıktır. Neden yabancı bir çöl boyunca bir Rus stratejik demiryolu inşa etmelisiniz? Evet ve onu sonsuza dek yabancı topraklarda kullanmama koşulu ile ve 80 yılı (veya daha doğrusu, 36 yılı, çünkü böyle bir dönemde Çinlilerin yolu satın alabileceği).
Ancak, Witte dünya çapında düşündü. CER Mançurya'nın barışçıl kolonizasyonuna katkıda bulunmalıydı (bu, neredeyse gelişmemiş Doğu Sibirya ve Uzak Doğu ile!). Ayrıca ona göre, Mançurya versiyonu Rus imparatorluğunun Asya-Pasifik bölgesinde yeni pazarlara girmesini mümkün kıldı. Witte, Çin Doğu Demiryolunun yardımı ile Rus birliklerini doğuya transfer etmenin mümkün olacağını; Çin'in kuzeyindeki ve gelecekte güneydeki demiryolları inşaatı üzerindeki kontrolünü kurmak; Avrupa ve Asya-Pasifik bölgesi arasındaki iletişimde bir devrime neden olmak; Batı'dan Uzak Doğu'ya gelen kargo trafiğinin Süveyş yoluyla bir kısmını çekmek; demiryollarını CER ile bağlayarak Çin'in iç bölgelerinde Rus ticaretine açık; Çin ihracatının yarısına kadar Rusya’yı cezbetmek ve Çin’i Rus metal ve tekstil ürünleri için bir satış pazarı yapmak; Rusya'ya "Pasifik sularındaki tüm ticari hareketin egemenliği ...". Bu nedenle, Witte’nin düşünceleri çok geniş, Asya-Pasifik bölgesindeki ve Rusya’daki gerçek durumları göz önünde bulundurarak hayalperest olduğunu söylemedi.
Sonuç olarak, Witte resmi Petersburg'u büyüledi. 1904-1905’in Rus-Japon savaşı bu hatanın bütün ihtişamını çoktan göstermiştir. Bu maceradaki son rol finansal dünya temsilcileri tarafından oynanmadı. Witte’nin arkasında Rus bankacılar ve “uluslararası finansal” temsilcileri vardı. CER yapımı için özel sermaye artırıldı. Aralık ayında, 1895, ilk sermayesini 6 milyon ruble olan Rus-Çin Bankası tarafından kuruldu. Fonlar, 3 / 8'in oluşumu için, St. Petersburg Uluslararası Bankası'na (direktörü, Witte'nin ajanı Adolf Rotstein'dı) aktarıldı ve kalan fonlar, Fransız bankalarından 4'tan geldi.
Rusya ve Çin’in Japonya’ya karşı sendikalaşmasına ilişkin gizli Rus-Çin anlaşmasının bir parçası olarak, Mayıs 22 ve 3’te 1896’te imzalanan Petersburg, CER’i kurma hakkını aldı. Moskova'da, anlaşma S. Yu Witte ve Dışişleri Bakanı A.B. Lobanov-Rostovsky tarafından Çin tarafından imzalandı - Li Hongzhang.
Ağustos ayında, 1897 yılı Çin Doğu Demiryolu inşaatına başladı. Aynı anda üç noktadan inşa edilmiştir: Primorye'deki Grodekovo istasyonu, Transbaikalia ve Arthur Limanı. Haziran 1898’te, Rusya İmparatorluğu, CER’in güney şubesinin inşası için bir imtiyaz aldı, Güney Mançurya Demiryolları’nın, Liaodong Yarımadası’ndaki Dalniy (Dalian) ve Port Arthur’un CER Demiryolu limanlarına erişim sağlaması gerekiyordu. CEL'in, sorunun nasıl başladığı hakkında zamanım olmadı. Çin'de, "boksörlerin" (ikhetuani) ayaklanması başladı. İsyancılar Rus inşaatçılara saldırdı ve yolun önemli bir bölümünü tahrip etti (genellikle Çin'deki bütün demiryollarını parçaladılar). Saldırılarından kaynaklanan kayıplar 71,7 milyon ruble, yolun toplam maliyeti ise 374,9 milyon rubleydi. Sonuç olarak, bankacılar CER'de çok iyi ve bir kereden fazla yaşadılar (Rus hazinesi Çinliler için değil, kayıplar için ödedi).
Temmuz ayında, 1901 CER tüm uzunluğu boyunca geçici bir tren trafiği ve kargo taşımacılığı açıldı. Ihetiuan ayaklanmasının bastırılmasına Rusya katıldı ve Kuzeydoğu Çin'e asker gönderdi. Ancak, bu bölgede ilave faydalar alma umutları gerçekleşmedi, Pekin 1902’te imzalanan Rusya-Çin konvansiyonuna göre, Rusya herhangi bir yardım almadan askerlerini geri çekti. CER'in resmi açılış tarihi, CER Yapı Kurulunun Operasyon Direktörlüğü'ne geçtiği sırada 1 (14) Haziran 1903 idi. CER'in inşasının, eski seyrek nüfuslu Mançurya'yı, Çin'in geri kalmış topraklarını Göksel İmparatorluğunun ekonomik olarak gelişmiş bir parçası haline getirdiği belirtilmelidir. Bölgede, 1908 ile, bitmemiş 7 yıllarında, nüfusun girişi başladı ve Mançurya'nın nüfusu, 8,1'ten 15,8 milyon kişiye yükseldi. Gelişme o kadar hızlıydı ki Harbin, Dalniy ve Port Arthur, nüfus bakımından Rusya'nın Blagoveshchensk, Habarovsk ve Vladivostok kentlerini devraldı. Çin nüfusunun Mançurya’daki büyümesi, onbinlerce Çin’in yazında yıllık olarak hala nüfussuz olan Rus bölgesinde çalışmaya başladığı gerçeğini ortaya koydu. Böylece, Rusya, Uzakdoğu'yu geliştirmek yerine, Petersburg Çin'in gelişimine katkıda bulundu.
Rusya'yı Çin meselelerine çeken Witte, çitin üzerinden gölge düşürmeye, kendini yıkamayı ve diğerlerini suçlamaya başladı. Öyleyse, Witte'nin 26'in Haziran ayındaki 1900 yazdığı Kont Sergey Sheremetev'e bir mektup yazdı: “Kont Muravyov'un ölümünde (Mikhail Nikolayevich Muravyov - Rusya İmparatorluğu'nun Dışişleri Bakanı 1897 - yazar, 1900, yazar) sadece ölümcül bir şeydi. Dört yıl önce, General Vannovsky (Peter Semenovich Vannovsky - 1881 Savaş Bakanı - 1898 - yazar) tarafından desteklenen tavsiyesini takiben, bu adımı atmamaya dair acil tavsiyemin aksine Port Arthur ve Dunlavan'ı ele geçirdik. Doğru, (bilgimizle birlikte) bir örnek bize Almanya tarafından verildi, o zamandan beri Çin'de püresi ... ”. Bu mektup sadece aldatma şaheseridir. Witte “Mançu projesi” ndeki kaderini başkalarına çevirmeyi başardı, kendini yıkamak için. Ve "püresi" demeden Rusya ve Almanya'yı kararttı. Zengin ilaçlarla tatlandırılan "Çin püresi" olmasına rağmen, İngilizler uzun süredir demlendi.
Bilindiği gibi, Port Arthur'un rantı, Çin-Japon savaşını sona erdiren ön Simonosek antlaşmasının ardından Çin için “öne çıkan” Rusya, Almanya ve Fransa’nın ortak askeri-politik gösterisinin bir sonucu olarak mümkün oldu. Bu eylemin başlatıcısı Rusya. Rusya'nın bu konudaki çizgisi, ona başkanlık eden Dışişleri Bakanı Lobanov-Rostovsky'nin katılımıyla, Deniz Bakanı Chikhachyov, Savaş Vannovsky Bakanı ve Maliye Witte Bakanı'nın katıldığı özel bir toplantı belirledi. Japonya'nın Mançurya'ya girmesini engelleme gereğini şiddetle savunarak, savaşın ilanına kadar bu konuda hareket etmesini öneren Witte idi. Akademisyen E.V. Tarle'nin bildirdiği gibi: “... Witte o zaman (1895'te), Rusya'nın“ Çin imparatorluğunun bütünlük ilkesini ”desteklediğini ve nihayetinde Japonya'nın Liaodong Yarımadası'ndan vazgeçmesini istedi. Witte acil eylemde ısrar etti ”(Tarle E.V. Graf S.Yu.Witte. Dış politika özelliklerinin deneyimi). Witte'nin baskısı altında, Dışişleri Bakanı Lobanov-Rostovsky eylemi Almanya ve Fransa'ya çekti.
Rusya ve Japonya arasındaki ilişkilerde bir dönüm noktası haline gelen bu eylemdi. O andan itibaren, Japonlar düşmanı Rusya'da görmeye başladı. Bu yüzden, Witte yalnızca Rus toprakları boyunca bir yol inşa etmek yerine CER'i inşa etmeye başlaması için Petersburg'u teşvik etmedi, aynı zamanda bu çok kısa görüşlü eylemin yazarıydı. Lobanov-Rostovsky sadece bir kapak figürü idi. Witte, gelecekteki Rus-Japon ihtilafının temelini atma görevini tamamladı. Görünüşe göre Çin'in savunması sırasında Port Arthur'u Japonlardan zorlu bir şekilde ele geçiren Witte, daha sonra CER ve ilgili projeleri inşa etme fikrini zorladı. Bütün bunlar Japonya ile savaşa neden oldu.
Rusya İmparatorluğu’nda ve o zamanlar, CER’in ve Port Arthur’un işgalinin Japonya’yla savaş için zemin haline geldiğini anlayan insanlar vardı. Özellikle, General Alexei Kuropatkin (1898'taki Savaş Bakanı - 1904), “... Uzakdoğu'da kendimizi yalnızca Mançurya yoluyla kuzey yoluyla sınırlayacağız - ve Japonya ile savaş olmayacağımızı belirtti. Sadece Port Arthur'un işgali ile Mukden ve özellikle Kore'deki faaliyetler savaşa yol açtı ... ”. Ayrıca, eğer Rusya demiryolunu mülkiyeti boyunca yönlendirirse, Mukden ve Liaodong Yarımadası'nın güneyini işgal edemeyeceği ve Japon İmparatorluğu ile savaş olmayacağı düşünülmeyeceğini belirtti. Bu nedenle, CER'i yerleştirme fikri ve Arthur Limanı'nın işgalleri en azından suçlu aptallıktı. Bununla birlikte, Witte ve arkadaşlarının “finansal uluslararası” ile olan bağlarını göz önünde bulundurarak, bu, Rusya'nın stratejik olarak zayıflaması ve Japonya ile kanaması için iyi düşünülmüş bir planın uygulanmasıydı.
Witte ve Uzak Doğu Tuzağı Rusya İçin
- Yazar:
- Samsonov Alexander
Ctrl girmek
Bir hata fark ettim Metni vurgulayın ve tuşuna basın. Ctrl + Enter