Çoğu insan yanlışlıkla ilk Hugo Schmeisser makineli tüfekinin MP-28 olduğuna inanıyor. Olmamasına rağmen çoğu insan Hugo Schmeisser'in kim olduğunu bile bilmiyor, ateşli silahlarla ilgilenenler silahAlman silah ustalarının çalışmalarına aşina. Tarihsel olarak, tasarımcı silah modellerini II. Dünya Savaşı'ndan önce ve onun sırasında yarattı, bu nedenle silahına yönelik olumsuz tutum en çok düşmanın elinde kullanıldı. Ama mantıklı bir şekilde mantık yürütelim, ne öldürür, bir kişi mi yoksa bir silah mı? Herhangi bir silah örneği, bir adam eline geçene kadar işe yaramaz bir demirdir. Daha gelişmiş bir silah modeliyle bir insanın düşmana karşı bir üstünlüğü olduğu başka bir şey, bu yüzden her şey istediğim kadar net değil. Yine de, silahın milliyeti olmadığına ve ne olursa olsun, silahın kendisinin yanında olamayacağına inanıyorum. Ama ilk hafif makineli tüfek Hugo Schmeisser'a geri dönelim.
Yukarıda da belirtildiği gibi, genellikle bu silah ustasının ilk hafif makineli tüfek MP-28 olduğu kabul edilir. Kendi başına, MP-28 oldukça pratiktir ve sırayla hem otomatik hem de bekar ateş edebilen mükemmel bir silahtır. Silahın ortaya çıkışı, İkinci Dünya Savaşı’nın hafif makineli tüfekleri ile uyumlu, serbest kapıya dayanan bu model, dakikada 600 atışlarında ateş etme oranına sahip ve özellikle saldırı operasyonlarında zamanı için mükemmel bir silah. Gerçekten de, Bay-28, Hugo Schmeisser adını taşıyan PP'nin ilk modelidir, ancak daha önce, daha sonra, Birinci Dünya Savaşı'na, hatta daha sonra Bergman adıyla MR-18'e (MR) katılmayı başaran, hafif makineli tüfek bir başka versiyonuydu. ve birçok tabanca sevgili yanıltıcı.
Birinci Dünya Savaşı'nın sonunda, Almanya saldırı birliklerine bir teklifte bulundu ve boşuna değildi. Doğru, burada bu ayrılmaların 25 yaşına kadar olan insanlardan alındığı, bunun gönüllü bir mesele olduğu, ancak çok fazla gönüllü desteği olduğu için çok fazla para desteği almanın yanı sıra, hizmet için daha iyi koşullar olduğu da belirtilmelidir. Doğal olarak, “fırtına birlikleri” görevlerine uygun bir silaha ihtiyaç duymaları da dahil olmak üzere insanları uygun şekilde donatmak gerekiyordu. Başlangıçta, insanlar bir 32 kartuş kapasitesine sahip olmak için Blum dükkanındaki Parabellum tabancalarını kullandılar, ancak bu açıkça yeterli değildi. Bu ayrılmadan önce yapılan görevler için bir tabancadan daha hızlı bir silaha sahip olmak gerektiğine bakıldığında, atıcı sadece böyle bir silah taşıyamaz, aynı zamanda etkili bir şekilde kullanabilmek için makineli tüfek ateşi yoğunluğu olan bir şey oluşturmak gerekliydi. . Genç Hugo Schmeisser'in önüne geçen bu görevdi ve bu görevi tamamladı.
Özünde, MP-18 hafif makineli tüfek, serbest cıvata düzenine göre inşa edilmiş, otomatik olan en basit silah türüdür. O kadar basit ve ucuz bir silahtı ki, o zamanlar Almanya'nın ihtiyacı vardı, çünkü karmaşık bir örnek üretmek için zaman yoktu. Birincisi, Birinci Dünya Savaşı'nın sonunda, 35'ten daha fazla serbest bırakılmış olmasıdır: Bu PP'nin binlerce birimi hacimlidir ve savaştan sonra, Almanya'nın getirdiği kısıtlamalara rağmen, 50'in binlerce birimi daha kısa sürede serbest bırakıldığını, hafif makineli tüfek basitliği açıkça konuşuyor. Ve aslında MP-18 hafif makineli tüfek, İngiliz Duvarı ve yerli Korovin hafif makineli tüfekle aynı seviyeye getirilebilecek örneklerden biri. Hafif makineli tüfek alıcı kutusu, magazin, deklanşör kolu ve tetik mekanizmasını yerleştirmek için kesikli geleneksel bir çelik boru idi. Atış, PP'nin tasarımını büyük ölçüde basitleştiren ve ayrıca silahın ateşlenme oranını azaltan ve nispeten güçlü 9x19 kartuşlarının kullanımına izin veren açık bir deklanşörle yapılır. Silahın poposu ile birlikte yatağı ahşaptan yapılmış, hafif makineli tüfek tetiği içine yerleştirilmiş. Namlu kutusu, namlu ve içerisine sabitlenmiş namlu kapağı ile birlikte içerideki geçit ile birlikte monte edildi. Alıcı ve namlu kasasına yerleştirilmiş ön görüş ve ayarlanabilir arka görüşden oluşan yerler. Aparat, Parabellum tabancalarında kullanılan Blum inşaatının ayrılabilir mağazalarından beslendi. Daha sonra, çift sıra mühimmatlı kartuş taşıma kapasitesi 32 olan kutu depolar kullanılmaya başlandı. Dükkanın kendisi silahın solunda, sağında kullanılmış kartuşların atılmasını sağlayan bir pencere var.
Hafif makineli tüfek uzunluğu 810 milimetre iken, silah namlusunun uzunluğu sadece 200 milimetreye eşittir. Buna rağmen, silah, saldırı birliklerinin eksik kaldığı 150 metre mesafelerinde oldukça etkiliydi. Silahın tetik mekanizması sadece otomatik ateşe izin veriyordu, ancak bazı deneyimli atıcılar tek atış yapmayı başardılar. Gerçek şu ki, bu makineli tüfek, dakikada 450 atışlarına eşit nispeten düşük bir ateş oranına sahip, bu nedenle belirli bir el becerisi ile tek bir ateşe adapte olmak oldukça mümkünken, silahın kendisi sadece otomatik olabilir. MP-18 hafif makineli tüfek tabancasının düşük ateş hızı, oldukça sert bir geri dönüş yayının yanı sıra cıvata grubunun büyük bir kütlesi sayesinde elde edilir. Yangın oranındaki azalmaya tam olarak neyin neden olduğunu söylemek zor, görünüşe göre tasarımcı başlangıçta tetiğe kısa süre basarak tek bir yangın olasılığını planladı, ancak bu sadece bir tahmin. Bunun gibi hiçbir güvenlik cihazı yoktur, bunların rolü, tutacağı başlatmak için silahın cıvatasının sapı için bir oyukturma tarafından gerçekleştirilir. Bu nedenle, deklanşör arka pozisyonunda kilitlenir ve hiçbir koşulda çekim yapılamaz.
Bu hafif makineli tüfek orijinal ismiyle İsviçre'de ve ayrıca diğer isimler altında Estonya ve Çin'de de üretildi. Tabii ki, silahın kendisi ilkeldir, fakat bunda da ucuz olması nedeniyle avantajlarını düşünebilirsiniz. Unutmayınız ki, bu örnek esasen o kadar büyük bir şekilde üretilmiş olan normal formdaki ilk hafif makineli tüfek. Bu nedenle eksiklikler için herhangi bir modelin affedilmesi mümkündü ve o zamanlar için örneğin avantajları dezavantajlardan çok daha büyüktü. .
İlk hafif makineli tüfek Schmeisser MP-18
- Yazar:
- Karasik Kirill
- Kullanılan fotoğraflar:
- www.opoccuu.com
Ctrl girmek
Bir hata fark ettim Metni vurgulayın ve tuşuna basın. Ctrl + Enter