J. M. Coetzee`s Foe writing back to canonical pre-texts
Abstract
Bu çalışma, J. M. Coetzee'nin Foe adlı romanının, bu romanın metinlerarası düzlemdeilişkili olduğu öbür bazı yazın yapıtları ile karşılaştırmalı olarak incelenmesindenoluşmaktadır. Coetzee'nin romanı bir yandan Daniel Defoe'nun Robinson Crusoe veRoxana adlı romanlarının, sömürgecilik sonrası, feminist, yapısökücü ve postmodernkuramlar bağlamında gerçekleştirilmiş bir yeniden yorumlanmasıdır; öbür yandan da,bu iki on sekizinci yüzyıl romanı ile kurduğu belirgin metinlerarası ilişkiye ek olarak,birçok başka metne de, daha dolaylı olmasına karşın süreklilik gösteren göndermeleryapmaktadır. Coetzee yapıtında hem, yeniden yorumladığı bu metinlerden yolaçıkarak, her türlü (ırksal, cinsiyete ilişkin, sınıfsal, vb.) ayrımı, eşitsizliği, baskı veşiddeti eleştirel bir gözle açığa vurmakta; hem de, sürekli olarak kendisinin (ya da tümmetinlerin) işleyiş süreçlerine dikkat çeken üst-metin/kurmaca özelliğiyle, tüm buolumsuz yaklaşımların bir aracı, bir tür işbirlikçisi olarak işlev gören dil, söylem,anlatma, yazma ve yorumlama eylemlerinin işleyiş biçimini ve gücünü açığa çıkaranve tartışan bir tarzda ortaya koymaktadır yapıtını. Bu çalışmada, Foe'da ortayakoyulan bu karşı-söylem etkinliği karşılaştırmalı bir incelemeye konu olmaktadır.This study consists of a comparative analysis of J. M. Coetzee?s Foe in relation tosome other literary works that it is intertextuality related with. Coetzee?s novel is, onthe one hand, a postcolonial, feminist, deconstructive, and postmodern revision ofDaniel Defoe?s Robinson Crusoe and Roxana; and on the other hand, in addition toits overt intertextual relations with those two eighteenth-century novels, it also makesmore indirect yet constant allusions to many other texts. Coetzee, taking the themes ofthose texts that it reinterprets as a starting point for his arguments, critically disclosesand negotiates not only all sorts of (racial, gender, class, etc.) discrimination,inequality, oppression, and violence but also, through its self-reflexivity and metatextuality/fictionality that constantly draws attention to its own (or any) text?sworkings, the mechanisms and power of language, discourse, narration, writing, andinterpretation which function as instruments of or accomplices with those violatingattitudes. The study presents a comparative analysis of this act of counter-discoursethat is presented in Foe.
Collections