Aile hayatına ve çocuklarına çok düşkün bir baba olan İnönü, müsait vakitlerini onlara ayırır ve özellikle ders durumlarıyla yakından ilgilenirdi.
Örneğin, 15 Nisan 1942’de defterine şöyle bir not almış: “Ömer’in analitikten imtihanı iyi geçmedi, çok üzüldük.”
İnönü, çocuklarının diğer herkesle eşit koşullarda, başarıyı hak ederek kazanması konusuna büyük özen gösterirdi. Emsallerinin aksine, çocuklarının okuldaki durumuna sıkıştığında müdahale eden türden bir devlet adamı değildi. Çocuklarının not ve ders durumlarını takip eder, onlara zayıf oldukları noktalarda daha çok çalışmalarını telkin ederdi.