1924’te New York Daily Mirror’daki bir yarışma reklamı, “New York’taki en evsiz kız kim?” Sorusunu sordu. Talihsiz kazanan bir plastik cerrahın “onun güzelliğini yaratacağı” sözü verdi. Kâğıtların sanat departmanı, yayınlandıklarında fotoğraflarına “maskeler” çizeceği için, katılımcıların utanmalarından kurtulacaklarına dair güvence verildi.
Estetik cerrahi içgüdüsel olarak modern bir fenomen gibi gözüküyor. Yine de, çoğu insanın hayal edebileceğinden çok daha uzun ve karmaşık bir geçmişi var. Kökenleri, sifilitik deformitelerin düzeltilmesine ve “sağlıklı” ve kabul edilebilir yüz özelliklerine dair ırksallaştırılmış fikirlerin düzeltilmesinde ya da simetri ile ilgili tamamen estetik fikirlerin yanı sıra yatmaktadır.
Sosyolog, güzelliğin toplumsal ayrımcılıkla ve önyargıyla nasıl ilişkili olduğunu araştırmasında Bonnie Berry tahminleri Amerikalıların% 50’in “görünüşlerinden mutsuz” olduğunu. Berry bu yaygınlığı kitle iletişim araçlarına bağlar. Bununla birlikte, insanlar uzun süredir, anestezi ve antiseptik prensiplerin keşfedilmesinden önce bile, yüz özelliklerini ve vücut parçalarını “düzeltmek” için acı veren cerrahi önlemlere yöneldiler.
İlk kaydedilen ameliyatlardan bazıları, 16. Yüzyılda İngiltere ve Avrupa'da gerçekleşti. "Berber-cerrahlar" Tudor, tıbbi tarihçi olarak yüz yaralanmaları tedavi Margaret Pelling açıkladı, bozuk ya da çirkin yüzlerin biçimsiz bir içsel kendini yansıttığının görüldüğü bir kültürde çok önemliydi.
Bu zamanda, herhangi bir ameliyatın doğasında meydana gelen acı ve yaşam riski, kozmetik prosedürler genellikle, travma veya salgın sifiliz yoluyla burun kaybı gibi ciddi ve damgalanmış şekil bozukluğuyla sınırlandırılmıştır.
16. Yüzyıl Avrupa'sında yeni burun modası yaratan ilk pedikül flebi grefti yapıldı. Derinin bir kısmı alından kesilir, katlanır ve dikilir veya hastanın kolundan toplanır.
Bu prosedürün daha sonra temsili, Richard Barnett’de çoğaltıldığı gibi, 1841’te yayınlanan Iconografia d'anatomia’da Önemli Müdahaleler, greftin iyileşme döneminde, kaldırılmış kolu hala yüzüne sıkıca tutturulmuş olan hastayı gösterir.
Toplumsal olarak sakatlanma yüzde olduğu gibi sakatlık yaratabildiği ve bazı bireylerin onları çözeceği kadar çaresiz olduğu için, ameliyatlar acımasızca acı vermeden ve hayatı tehdit edinceye kadar tamamen kozmetik cerrahi olağan değildi.
E-posta ile son alın
1846'te, ilk “ağrısız” ameliyat olarak sıklıkla tanımlanan şey, Amerikan diş hekimi tarafından yapıldı. William Morton, bir hastaya eter veren. Eter, bir mendil veya körükler yoluyla soluma yoluyla uygulanmıştır. Bunların her ikisi de, aşırı doza neden olabilecek ve hastayı öldürebilecek kesin olmayan doğum yöntemleridir.
İkinci büyük engelin kozmetik cerrahiye kaldırılması, 1860'lerde meydana geldi. İngilizce doktor Joseph ListerFransa, Almanya, Avusturya ve İtalya'da aseptik veya steril ameliyat modeli alındı, enfeksiyon ve ölüm şansı azaldı.
1880'lerle, anestezinin daha da iyileştirilmesiyle kozmetik cerrahi, çekici olmayan sağlıklı insanlar için nispeten güvenli ve ağrısız bir olasılık haline geldi.
Derma-Featural Co, İngiliz dergisi 1901 dergisindeki World of the dergisindeki “kambur, depresif veya kötü şekilli burunlar”, kulakları ve kırışıklıkları (“Zamanın parmak izleri”) “tedavilerini” ilan etti.
Bir 1908 davasından bir rapor Firmaya dahil olanlar, rinoplastiler için koldan toplanan ve koluna tutturulmuş derileri kullanmaya devam ettiklerini göstermektedir.
Rapor ayrıca, sıcak, sıvı balmumu burun içine enjekte edilen ve daha sonra "operatör tarafından istenen şekle kalıplanır" cerrahi olmayan "parafin balmumu" rinoplastisini ifade eder. Balmumu potansiyel olarak yüzün diğer kısımlarına göç edebilir ve şekil değiştirebilir ya da “sebep olabilir”paraffinomas”Veya balmumu kanserleri.
Derma-Featural Co'nun beğenisine yönelik ilanlar, 20. Yüzyılın başlarında kadın dergilerinde nadirdi. Ancak, yalnızca cerrahi müdahaleden makul bir şekilde beklenebilecek dramatik yüz ve vücut değişiklikleri sunmayı vaat eden sahte cihazlar için sık sık yayınlanan reklamlar vardı.
Patentli “Ganesh” markası gibi çene ve alın kayışlarının çeşitli modelleri, göz çevresindeki çift çeneleri ve kırışıklıkları gidermek için bir araç olarak ilan edildi.
JZ Hygienic Beauty Belt gibi büstü düşürücüler ve kalça ve karın düşürücüler de vücudu yeniden şekillendirmek için cerrahi olmayan yollar vaat ettiler.
Bu reklamların popüler dergilerdeki sıklığı, bu cihazların kullanımının sosyal olarak kabul edilebilir olduğunu göstermektedir. Buna karşılık, rouge ve kohl eyeliner gibi renkli kozmetik ürünler nadiren tanıtıldı. Mevcut olan “toz ve boya” reklamları, kozmetik ve yapay ürünler arasında olumsuz bir ilişki kurmamak için ürünün doğal görünümüne vurgu yaptı.
Kozmetik cerrahinin ırksal kökeni
20. Yüzyıldan önce talep edilen en yaygın kozmetik operasyonlar, “beyaz” insanlar için tipik olmadığı için “çirkin” olarak sınıflandırılan kulak, burun ve göğüsler gibi özellikleri düzeltmeyi amaçlıyordu.
O zamanlar ırksal bilim, beyaz ırkın “iyileştirilmesi” ile ilgileniyordu. Amerika Birleşik Devletleri'nde artan Yahudi ve İrlandalı göçmenler ve Afrikalı Amerikalılar ile “pug” burunları, büyük burunları ve yassı burunları ırksal farklılık ve dolayısıyla çirkinlik belirtileriydi.
Sander L. Gilman beyaz olmayan burunların “ilkel” ilişkilerinin “çok düz olan burun kalıtsal sifilitik burunla ilişkilendirildiği için” oluştuğunu öne sürüyor.
Amerikalı kulak burun boğaz uzmanı John Orlando Roe 'Burnun içindeki rinoplastilerin, masal dış yara izi bırakmadan yapılması için bir yöntem keşfi 1880'lerde çok önemli bir gelişme oldu. Günümüzde olduğu gibi, hastalar “geçmeyi” (bu durumda “beyaz” olarak) ve ameliyatlarının tespit edilememesini istedi.
2015 olarak, 627,165 Amerikan kadınlarıveya 1'te şaşırtıcı bir 250, meme implantları aldı. Estetik ameliyatın ilk yıllarında, göğüsler asla büyütülmedi.
Göğüsler tarihsel olarak “ırk işareti”. Küçük, yuvarlak göğüsler genç ve cinsel olarak kontrol edildi. Daha büyük, sarkık göğüsler “ilkel” ve dolayısıyla bir deformite olarak kabul edildi.
Sineklik çağında, 20. Yüzyılın başlarında, meme küçülmeleri yaygındı. 1950'lere kadar küçük memelerin tıbbi bir soruna dönüşüp kadınları mutsuz ettiği görülmedi.
İstenilen göğüsler hakkındaki görüşlerin kaydırılması, güzellik standartlarının zaman ve mekan içinde nasıl değiştiğini göstermektedir. Güzellik bir zamanlar Tanrı'nın verdiği, doğal olduğu, sağlık işareti veya bir insanın iyi karakteri olduğu düşünülmüştü.
Güzellik her insanın dışında olduğu ve değişebileceği anlaşılmaya başladığında, özellikle daha fazla kadın, giderek daha fazla ameliyat olmaya başladıkları için güzellik ürünleri aracılığıyla görünüşlerini iyileştirmeye çalıştılar.
Elizabeth Haiken'in belirttiği gibi Venüs Envy, 1921 yalnızca bir Amerikan plastik cerrahi uzmanları derneği ilk toplantısını değil, aynı zamanda Atlantic City'deki ilk Miss America yarışmasını da kutladı. Finalistlerin tümü beyazdı. Kazanan, on altı yaşındaki Margaret Gorman, bir metre yüksekliğinde beş metre uzunluğunda günümüzün çekici modellerine kıyasla kısaydı ve meme ölçümü kalçalarından daha küçüktü.
Estetik cerrahi eğilimleri ile kültür olarak değer verdiğimiz nitelikleri arasında, ırk, sağlık, kadınlık ve yaşlanma ile ilgili fikirleri değiştirmede yakın bir bağlantı vardır.
Geçen yıl kutlanması Bu alandaki bazı kişiler tarafından, modern kozmetik cerrahi ameliyatının 100. Yeni Zelandalı Dr Harold Gillies sakatlanan askerlerin yüzlerini yeniden inşa etmek için I. Dünya Savaşı sırasında pedikül flep greftini icat etmekle suçlandı. Yine de, iyi bir şekilde belgelendiği gibi, bu tekniğin ilkel versiyonları yüzyıllar boyunca kullanılıyordu.
Bu ilham verici bir hikaye, modern kozmetik cerrahinin 19. Yüzyılın sonlarında gerçekten doğmuş olduğunu ve savaş kahramanlarının burunlarını ve çenelerini yeniden inşa edecek kadar sifilise ve ırkçılığa borçlu olduğu gerçeğini gizliyor.
Cerrahi kardeşlik - ve bir kardeşlik estetik cerrahların% 90'inden fazlası erkektir- kendisini yaralı savaşın yüzlerini ve iş fırsatlarını yeniden inşa etmeye başlayan bir tarihe uygun bir şekilde yerleştirir.
Gerçekte, estetik cerrahlar, çekici olan şey hakkındaki kaprisli kaprislerin enstrümanlarıdır. İnsanların bir zamanlar hastalıklı, etnik açıdan farklı, “ilkel”, çok kadınsı ya da çok erkeksi olarak öne çıkmasını sağlayacak özellikleri gizlemelerine ya da dönüştürmelerine yardımcı oldular.
İnsanların “normal” olarak geçmek veya hatta çirkinliğin “talihsizliğini” geçmek için koşmaya istekli olmaları, en kutsal kız yarışması tarafından ortaya atıldığı gibi, insanların güzel olan hakkındaki fikirlerini ne kadar güçlü içselleştirdiğini gösterir. .
Estetik ameliyatın çirkin tarihine baktığımızda, bize kendi güzellik normlarımızın ırkçılık ve cinsiyetçilik de dahil olmak üzere önyargılarla nasıl şekillendiğini daha iyi düşünmemiz için yol gösterici olmalı.
Yazar hakkında
Michelle Smith, İngiliz Edebiyatında Araştırma Görevlisi, Deakin Üniversitesi
İlgili Kitap: