Yeni bir çalışma, otizmli çocukların kardeşlerinin, dil bozukluğu ve bozukluğu olmayan çocukların kardeşlerine göre otizm özelliklerine sahip olma olasılıklarının daha yüksek olduğunu göstermektedir.
Tanınmayan kardeşlerin otizmden etkilenmediğine dair altta yatan bir varsayım var. Araştırmacı Dr. John Constantino, St. Louis, Missouri'deki Washington Üniversitesi'nde çocuk ve ergen psikiyatrisi müdürü. Ancak yeni bulgular kardeşlerin günlük yaşamı etkileyebilecek otizm özelliklerine sahip olabileceğini, ancak bir tanıya uyacak kadar ciddi olmadıklarını göstermektedir.
Constantino, MyHealthNewsDaily'ye "Onunla ilgili zorluk, bunların hepsi ya hiç" özellikleri değil, "dedi. “Bu çocukların aslında otizmle tanışmaları için konuşmalarında otistik özellikler vardı, ama asla yeterince kötü olmadı”.
Çalışma Amerikan Psikiyatri Dergisi'nde 30 Eylül'de çevrimiçi olarak yayınlandı.
Etkilenen aileler
Otizm, başkalarıyla iletişimde güçlük ve sosyal durumlarda uygun davranamama ile karakterizedir. Hastalık Kontrol ve Önleme Merkezlerine göre, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki 110 çocuktan yaklaşık 1'inde otizm vardır.
Çalışmada 1.235 aileden 3,000 ABD çocuğu incelenmiştir. Tüm çocukların otistik olan en az bir kardeşi vardı. Ebeveynler, otizmle ilişkili özellikleri belirleyen bir anketi tamamladı.
Constantino, otizmli çocukların ailelerinin yüzde 20'sinin diğer çocuklarında dilin geciktiğini bildirdiklerini söyledi. Tipik olarak, genel nüfus raporundaki ailelerin yaklaşık yüzde 7'si çocuklarında dilin gecikmesine neden olur.
Otizm özellikleri de, aileleri birden fazla otizmi olan çocuklarda daha şiddetliydi. Araştırmada, bu ailelerin ankete katılanların yüzde 11'ini oluşturduğu belirtildi.
Constantino, genetik ve çevresel faktörlerin bir arada otizm gelişiminde rol oynadığı düşüncesindeydi.
Önceki çalışmalar, artan otizm riski ile ilişkili yaygın gen varyasyonlarını tanımlamıştır ve genellikle, bozukluğu tanısı konan kişilerin bu varyasyonların yüksek bir sayısı vardır.
Constantino, yeni çalışmanın bu varyasyonlardan sadece birkaçına sahip olduğunu ve bir otizm teşhisi için eşiğe ulaşmadığını buldu.
Erkekkardeşler ve kızkardeşler
Bozukluğun, erkekleri kızlardan dört kat daha fazla etkilediği düşünüldü ve yeni çalışma nedenini açıklayabilir, Constantino dedi. Araştırmacılar, kızların sık sık daha az ciddi rahatsızlık belirtileri gösterdiğini buldu. Constantino, bu, otizmli kızların tanısında daha düşük bir semptom eşiğinin kullanılması gerektiği anlamına gelebilir.
"Çocuklar teşhis edilir, ama kızlar yapmaz" dedi. "Bir kız asla ulaşamayacağı bir mutlak çubuktan ziyade, toplumsal cinsiyet referansı normlarına tanı koymalı mıyız?" Bir kız çocuğu fazla kilolu olana kadar beklemeliyiz mi, yoksa yapmalı mıyız? diğer kızlara göre? ''
Constantino, bulguların aynı zamanda, otizm gelişmekte olan bir çocukta aile üyelerinin otistik özelliklerinin nasıl rol oynadığını inceleyerek gelecekteki araştırmalarda da yardımcı olabilir.
Bilim adamları artık otizm için kardeşleriyle aynı kalıtsal "sorumluluk" sahibi olan, ancak tanınabilir otizm geliştirmeyen çocuklar olduğunu biliyorlar. Constantino, bu çocukları neyin koruduğunu ve niçin tam sendromdan koruntuklarını öğrenmek için önemli.
Constantino, "Tam olarak etkilenen çocukların ilk etapta nasıl etkilendiğini bulmakta yardımcı olabilir," dedi.