Dün CHP'de önseçim yapıldı. Bazı tanıdıklarım listelerde ön sıralara yerleştiler. Mutlu oldum. Onlardan beklentilerim var. Görüştüğümde dile getirdim. Bu demektir ki, önümüzdeki dönemde, parlamentoda, uzun bir aradan sonra, gerçek sosyal demokratik kanattan bazı milletvekilleri CHP sıralarında oturacak.
Gözüm üstlerinde olacak. Bakalım, bu ideolojiden, sosyal demokrasiden tamamen uzaklaşmış, onunla hiç ilgisi kalmamış CHP'nin dümen suyunda mı kalacaklar, yoksa ağzına bugüne değin tek kelimeyle olsun sosyal demokrasi kavramını almamış Kemal Kılıçdaroğlu'nu o çizgiye mi çekecekler.
Parti siyasetinin doğrusu budur. Elbette siyasal partilerin bir 'yönetici elit' sınıfı olacaktır. Bürokratlar, akademisyenler, o güne değin kendisini parti tabanına anlatma fırsatı bulamayıp, parti ideolojisi yönünde faaliyette bulunan insanlar belli kontenjanlarla siyasete alınır. Fakat bu sadece bir dönem için geçerlidir. İkinci dönem de siyasette kalmak istiyorsa kişi, dört yıl boyunca kendisini tabana anlatma olanağını da bulmuş olarak, gidip önseçime girmelidir. Üç dönem, dört dönem milletvekilliği yapmış, hâlâ kontenjan bekleyenlere ne demeli?
Tepeden inmeci, piramidal, haddinden fazla katı bir hiyerarşiye dayalı Leninist parti modeli bugün artık dünyada geçerli değil. Hatta bugün değil, 1990'larda bile dünya aşağıdan yukarıya örgütlenen, geniş katılımlı, gevşek hiyerarşili, demokratik, katılımcı parti modellerini benimsiyordu. Bu o kadar böyle ki, iş önseçime geldiğinde dahi, bütün parti üyelerinin oy kullanması önerilirdi, herhangi bir tefrik olmasın diye.
Siyaset bir toplumun kaderine doğrudan müdahale edilen tek alandır. Siyasal parti bunun aracıdır. Belki artık eski bir mekanizmadır ama hâlâ çok işlevsel olabilir. O zaman kimin milletvekili olacağına da, belirttiğim o sınırlar dışında, bu mekanizmanın unsurları, yani tabanı karar versin. Ancak o milletvekili kısmen de olsa temsili mekanizmayı aşıp doğrudan demokrasinin kapısını aralayabilir.
Demiri en iyisi örsünde dövmektir...