9 Kasım 2010 Salı
Balinaların karada yaşayan ataları
1. Balinaların karada yaşayan ataları
Fosiller evrim için kritik ipuçları sunar, çünkü Dünya'dan uzun süredir yok olmuş olan çoğu olağandışı görünümlü canlı türlerini ortaya koyarlar. Hatta bu fosillerin bazıları, bir ortamdan diğerine geçen canlıları kaydederek, evrimi hareket halinde belgelerler.
Örneğin balinalar, sudaki yaşama milyonlarca yıldır harika bir biçimde uyum sağlamışlardır. Ancak tıpkı bizler gibi memelidirler. Havayı solurlar, doğururlar ve bebeklerini emzirirler. Oysa ki balinaların aslen karada evrimleştiğine dair kuvvetli veriler vardır. Eğer bu doğruysa, balinaların atalarının belli bir noktada suya geçmiş olması gerekiyor.
Nitekim, balina evriminin aşağı yukarı ilk on milyon yılından kalma çok sayıda fosile sahibiz. Bunların içinde Ambulocetus ve Pakicetus gibi suda yaşayan ve sadece balinalara has -özellikle kulak anatomisi- özellikleri olan, ama bunun yanısıra türedikleri apaçık olan kara hayvanlarına has bacakları olan canlılara ait pek çok fosil vardır. Teknik olarak, bu hibrit canlılar aslında balina idiler. Kayıp olan, öykünün başlangıcı idi: yani balinaların evrimleştiği karada yaşayan canlılar.
2007'de yayınlanan bir çalışma bu grubun tam olarak yerini belirlemiş olabilir. Raoelidler (raoellids) diye adlandırılan ve bugün soyu tükenmiş olan bu canlılar yaşasalardı küçük köpeklere benziyor olurlardı ama çift toynaklılara daha yakındılar - bu çift toynaklılar grubu günümüzde yaşayan inekleri, koyunları, geyikleri, domuzları ve suaygırlarını içeriyor. Moleküler veriler balinaların ve çift toynaklıların derin bir evrimsel bağlantıyı paylaştıklarını önermektedir.
Rootstown'daki "Northeastern Ohio Universities Colleges of Medicine and Pharmacy"den Hans Thewissen ve ekibinin yaptığı detaylı çalışma, Indohyus diye adlandırılan balinalara benzeyen bir raoelidin kulak ve diş yapısının, kemik kalınlığının ve dişlerinin kimyasal yapısının diğer çift toynaklılardan farklı olduğunu göstermiştir. Bu veriler rakun büyüklüğündeki bu canlının zamanının çoğunu suda geçirdigini önermektedir. Oysa ki tipik raoelidlerin, balinalarla ilgisi olmayan bir diyeti vardır, bu da Indohyus'u suya yönlendiren güdünün bir diyet değişikliğinden kaynaklandığını önermektedir.
Bu çalışma fosil kaydındaki potansiyel ara formların varlığını işaret etmektedir. Başka bir çok buna benzer örnek gösterilmiş olabilirdi, ve özellikle fosil bulgularındaki pek çok diğer grubun keşfedilmeyi beklediğini düşünmek için her türlü neden vardır.
Referanslar
Thewissen, J. G. M., Cooper, L. N., Clementz, M. T., Bajpai, S. & Tiwari, B. N. Nature 450, 1190–1194 (2007).
Ek Kaynaklar
Thewissen, J. G. M., Williams, E. M., Roe, L. J. & Hussain, S. T. Nature 413, 277–281 (2001).
de Muizon, C. Nature 413, 259–260 (2001).
Novacek, M. J. Nature 368, 807 (1994).
Zimmer, C. At The Water’s Edge (Touchstone, 1999).
Thewissen’s araştırması üzerine video: www.nature.com/nature/videoarchive/ancientwhale
Pharyngula: Indohyus
Yazarın web sitesi
Hans Thewissen: www.neoucom.edu/DEPTS/ANAT/Thewissen