ROMA – Papa II. John Paul’un Aziz Petrus Meydanı’ndaki cenazesinde, yas tutanların denizinden “Santo Subito” veya “Bir Defada Aziz” yazan pankartlar yükseldi. “O, yirminci yüzyılda devasa bir kilise deviydi, dünyaya yayılan, gençlik çekiciliğiyle, o zamanlar yaşlanmış sakatlığıyla inanan nesillere ilham veriyordu ve Polonyalı papa olarak, 26 yılı aşkın saltanatı boyunca Komünizmin yıkılmasına yardım etti. .
2005’teki ölümünden günler sonra, muhafazakar politikalarını sürdürmeye hevesli kardinaller, onu azizliğe hızlı bir şekilde sokmayı tartışmaya başlamışlardı; Roma ve ötesindeki adanmışlar, onun acil kanonlaştırılması için haykırıyorlardı ve cinsel istismardan kurtulanların ve tarihçilerin uyarı notlarını boğuyordu John Paul kilisesindeki suçlara ısrarla göz yummuştu.
Şimdi, on yılı aşkın şüphenin ardından, itibarı şimdiye kadarki en karanlık bulutunun altına düştü, onu kanonlamak için acele eden Vatikan, bu hafta, azizin ayağına, gözden düşmüş eski kişinin ilerlemesinin suçunu yükleyen olağanüstü bir rapor yayınladıktan sonra. prelate Theodore E. McCarrick.
2014 yılında John Paul’ü kutsayan Papa Francis tarafından yaptırılan soruşturma, John Paul’un, pedofili dahil, Bay McCarrick’e karşı uzun süredir devam eden cinsel istismar suçlamalarına nasıl inanmamayı seçtiğini ve hiyerarşinin merdivenini tırmanmasına izin verdiğini ortaya çıkardı.
Bulgular, onlarca yıllık bürokratik şaşkınlığı ve bir dizi üst düzey papazın hesap verebilirlik eksikliğini ayrıntılı olarak açıkladı ve üç papanın beyaz cüppesini kirletmekle tehdit etti. Ancak eleştirmenler, en önemlisi, kilisenin John Paul’u kanonlamak için pervasızca hareket ettiğine ve şimdi kendi enkazına yakalandığına dair çarpıcı kanıtlar sağladığını söylüyor.
“A Saint of Our Own” adlı kitabın yazarı ve Notre Dame Üniversitesi’nde ABD Katolikliği üzerine bir merkezin başkanı olan Kathleen Cummings, “Çok hızlı kanonlaştırıldı” dedi. Rapordaki “gerçekten lanet olası kanıtlar” göz önüne alındığında, kilisenin kanonlaştırma sürecini başlatmak için sadece gün değil en az beş yıl beklemiş olsaydı, “muhtemelen John Paul II için başlamazdı, çünkü din adamları cinsel istismar skandalı. ”
Tarihçilerin her zaman yaşanmakta olduğunu hatırlamak için mücadele ettiği kanonlaşmanın tersine çevrilmesi mantıksızdır. Bazı tarihçiler, McCarrick raporunun, John Paul II’nin bizzat hızlandırdığı bir süreci frenleme olasılığının daha yüksek olduğunu söylüyor. Ancak rapor, kilisede cinsel istismar belası patladığında, 20. yüzyılın sonlarında ve 21. yüzyılın başlarında kilise hiyerarşisinin tepesinde yer alan diğerlerinin kanonlaşma şansını karmaşıklaştırabilir.
Vatikan raporu, Papa XVI. Benedict’in, 2005’te daha fazla taciz iddiası ortaya çıktığında, Bay McCarrick’e düşük bir profil çizmesini söylediğini gösteriyor. Papa Francis, üst düzey teğmenlerinden taciz söylentileri duymasına rağmen, seleflerinin davayı düzgün bir şekilde incelediklerine inanıyordu ve onu yalnız bıraktı, rapor bulundu.
Francis, piskoposların kurbanlar üzerinde olduğuna inanmakta kendi başarısızlıklarını kabul etti. Bay McCarrick’i rahiplikten aldı ve son yıllarda hesap verebilirliği artırmak için yeni kilise politikaları oluşturdu.
Birçok kilise uzmanı, II. John Paul döneminde meydana gelen ihlallere ve kilise liderlerinin neredeyse kasıtlı bilgisizliğine yönelik bu yeni kural düzeltmelerini dikkate alır.
John Paul II’nin savunucuları, raporun yalnızca Bay McCarrick’in Papayı kandırdığını, yarım yüzyıldır Katolik Kilisesi’nin en yüksek rütbelerine yükselişi sırasında pek çok kişiyi yaptığı gibi gösterdiğini ve kahraman Hıristiyanla hiçbir ilgisinin olmadığını söylediğini söylüyor. onu bir aziz yapan erdem.
Polonyalı piskoposlar konferansı başkanı Stanislaw Gadecki yaptığı açıklamada, John Paul’un Bay McCarrick ve diğer Amerikan piskoposları tarafından “alaycı bir şekilde aldatıldığını” söyledi.
Papa II. John Paul’un biyografisini yazan George Weigel, “Azizler yargı hataları yaparlar, bu açıkça bir yargı hatasıdır” dedi. McCarrick patolojik bir yalancıydı. Ve patolojik yalancılar, azizler dahil insanları kandırır. ”
Bay Weigel, mükemmellik, azizlik için bir ön koşul olsaydı, Aziz Petrus’un bu işi yapmayacağını söyledi. Nitekim, bazen papalara atfedilen yanılmazlık, gerekli bir aziz niteliği değildir ve tarih, yaşamları boyunca tam olarak aziz olmayan azizlerle doludur.
Kurtuluş ve azizliğe giden yolda şeytani bir rahip, fahişeler, hırsızlar ve daha pek çok şey var. 1969’da Papa Paul VI, 93 azizeyi kilisenin evrensel ayin takviminden çıkardı, ancak çoğunlukla omuzlarında taşıyan St. Christopher gibi, her adımda dünyanın ağırlığıyla daha da büyüyen bir bebek olan St. ama bir erkekten çok bir efsane olarak kabul edilir. Diğerleri ise yüzyıllarca kesin olarak söylenemeyecek kadar örtülü olarak görülüyordu.
Ancak II. John Paul hakkında çok şey biliniyor ve bazı eleştirmenler bunun onu kutlamamak için yeterli neden olduğunu savunuyorlar.
National Catholic Reporter’da Cuma günü yayınlanan bir başyazısında, John Paul’un dünyanın dört bir yanındaki çocukları riske attığını söylediği “felaketli, duygusuz karar verme sürecinden” alıntı yaparak, Amerikan piskoposlarını önümüzdeki hafta yıllık konferansları için ” Vatikan resmen ”John Paul’u bastırıyor ya da onu kutlamayı bırakıyor. “İstismar mağdurları daha azını hak etmiyor. ”
Bu, kiliseyi verimli bir kanonlaştırma fabrikasına dönüştüren bir papa için muazzam bir ironidir. John Paul, güzelleştirme kriterlerini iki mucizeden bire indirdi ve aynısını kanonlaştırma için yaptı. 1983’te, bir kişinin ölümü ile kanonlaştırma sürecinin başlaması arasında gereken süreyi 50’den beş yıla düşürdü.
480’den fazla aziz üretti ve 16. Benedict’in puanları daha fazla kutsayabileceği kadarını boru hattına koydu. Papa Francis de aynı şeyi yaptı, ancak Papa VI. Paul ve şehit olan Salvador Başpiskoposu Oscar Romero gibi daha pastoral ve daha az doktriner olan kilisenin vizyonuna daha yakın insanları kanonlaştırmayı seçti.
Üç papa da azizlerin hala aramızda olduğu fikriyle sadıkları güçlendirmek için bir araç olarak ve aynı zamanda emülasyonu hak edenlerin misyon beyanları olarak kanonlaştırma sürecini benimsedi. Kilisedeki ideolojik bölünmeler göz önüne alındığında, bu yaklaşım hıza önem veriyor.
“Bir süreç, normalde Tanrı’nın Hizmetkârının ölümünden beş yıl sonra ve ölümünden en geç 30 yıl sonra başlar,” Rahip Pascual Cebollada, postülatör veya kanonizasyon için bir dava sunan kişi, Cizvit tarikatı açıklandı. “Son koşul için elbette haklı gösterilmesi gereken birçok istisna var. Birincisi için ”diye ekledi. “Daha az istisna oldu. ”
John Paul onlardan biriydi. 16. Benedict beş yıllık şartı salladı ve kanonizasyon davasının ölümünden sadece günler sonra başlamasına izin verdi. McCarrick raporunun Salı günkü yayınlanmasından önce bile, bir hata olabileceği yönünde büyüyen bir his vardı.
Mayıs ayında muhabirler Msgr’ye sordu. John Paul’un azizliğini savunan Slawomir Oder, kanonlaşmaya bağlı kalmanın daha akıllıca olup olmayacağını. Zaten o zamana kadar, John Paul’un Bay McCarrick’le olan ilişkisi ve daha sonra babalık yaptığı anlaşılan zengin ve güçlü dini düzenin Meksikalı kurucusu Rahip Marcial Maciel Degollado ile yakın bağları üzerine bir bulut büyüdü. birkaç çocuk ve seri tacizci.
Monsenyör Oder, tacizle ilgili olarak “bahsettiğiniz sorular da dahil olmak üzere tüm sorularla karşı karşıya kaldı” dedi. John Paul II herhangi bir sübyancıyı örtmedi. ”
Ancak raporun yayınlanmasından sonra yorum talebini geri göndermeyen Monsenyör Oder, aynı zamanda, Vatikan’ın John Paul’un kanonlaştırılması için davayı araştıranlara arşivlere doğrudan erişim izni vermediğini ve Dışişleri Bakanlığının araştırdığını da söyledi. soruları ve cevapları sağladı.
Vatikan’ın Amerika Birleşik Devletleri’ndeki büyükelçisi olan Dışişleri Bakanlığında eski bir yetkili olan Başpiskopos Carlo Maria Viganò, kısmen 2018 yılında Papa Francis’i Bay McCarrick’in tacizini örtbas etmekle suçlayan dikkate değer bir mektup yayınlayarak raporu harekete geçirdi.
Başpiskopos Viganò, Bay McCarrick’in terfileri sırasında iktidarda olan II. John Paul’ü korumak için, hasta papazın 2000 yılında Parkinson’dan sorumlu tutulamayacak kadar hasta olduğunu savundu.
Ancak Başpiskopos Viganò’nın kendisiyle röportaj yapmadığını söylediği Vatikan soruşturması, John Paul’un şahsen suçlamaları reddetme ve Bay McCarrick’i atama kararını verdiğinde aklı başında olduğunu söylüyor.
Raporda, “Kayıt, Papa II. John Paul’un kararı şahsen verdiğini açıkça gösteriyor,” diyor ve papalık hanesinin eski valisi James Harvey’in ifadesini alıntılayarak, John Paul’un “tüm kararlarını tam olarak verebilme yeteneğine sahip olduğunu söylüyor. 2000 yılında. ”
Raporda da ifade edilen John Paul’un daha sık savunması, Polonya’da Komünizmle karşılaşma deneyiminin, rahiplere ve piskoposlara yönelik yanlış suçlamaların inanca karşı siyasi bir silah olduğuna inanmasına yol açmasıdır.
Ancak raporlar, papanın Bay McCarrick’e inanmasına neden olan diğer, daha az asil faktörlere, yani Vatikan’ın, piskoposların her zaman şüpheden yararlandığı eski bir erkek çocuk ağı gibi işlediğine dair nadir bir fikir veriyor.
John Paul, Bay McCarrick ile ilk kez 1976’da tanıştı. Raporda, “bazı Katolik ailelerden gelen gençlerle Bahamalar’da bir balık gezisindeydi” diyor, bir telgraf ona yardım etmek için hemen geri gelmesini söyledi. Papa II. John Paul için tercüme, daha sonra kilisede yükselen bir yıldız olan Karol Jozef Wojtyla olarak bilinir. Bay McCarrick, Kardinal Wojtyła’nın tatilini mahvettiği ve bir dostluk kurduğu konusunda şaka yaptı.
Çeyrek yüzyıl sonra, Bay McCarrick bir mektupta John Paul’ü kendisine yöneltilen suçlamalara inanmamaya çağırdı.
Raporda, Papa II. John Paul, McCarrick’in inkarının “gerçeğine ikna olduğunu” belirtiyor ve şu anda bir Kardinal olan Stanislaw Dziwisz’in, Papa John Paul II’nin de “McCarrick’i Washington’a aday göstermenin yararlı olacağına inandığını, çünkü Beyaz Saray ile iyi ilişkiler. ”
Rapordaki diğer olayların yanı sıra bu olaylar, bazı tarihçilerin kilisenin kanonlaşma enerjilerini hiyerarşinin tepesinden uzağa yönlendirdiğini öne sürmelerine yol açtı.
“Papa sensin,” diye Prof. Cummings. Bu yeterince iyi olmalı. “