-
insanı nefret oldurmez, korku oldurur.
korkmamak gerekiyor. aptal cesaretine sahip ol demiyorum, kendini sakın, ama korkma. ölümlü dunya. her sey olacagına varır. bol bol dua et.
bende hep korunma istegi var. sanki erk bir adamı sevsem o beni korur ve dunya daha guvenli bir yer olur benim adıma.
oysa yasam deneyimimin bana ogrettigi kimse seni koruyamaz. sen kendini korumakla yukumlusun. bol bol dua et. kendini sakın. yanına elinden tutmak isteyen bir adam gelirse ne mutlu.
kendi kendine soylenip durulası telkin.
-
facebook üzerinden halen hayatta olduğunu haber vermeye yarayan bir statü güncellemesi. sen güvendesin de, beş dakika sonra başka bir şeyin olmayacağı ne malum?
ama, alakasız yerlerde de kullanılıyor. diyelim ki, ankara'da bir terör eylemi oldu. istanbul ve izmir'deki facebook kullanıcıları da "ben güvendeyim" diyorlar (onlara bu uyarı çıkmasa da, elle yazıyorlar).
aslında, facebook, çok da güzel bir amaçla hazırlamış bu hizmeti. faydalı da. güvendeysen, bir şey olmamışsa, bir düğmeye basıyorsun ve seni takip eden yakınların rahatlıyor. özellikle telefonların kilitlendiği ama internet'in bir şekilde işlediği panik anlarında faydalı bir uygulama gibi gözüküyor.
ama, sosyal medyanın "yabancılaştırıcı" etkisi burada da kendisini hissettiriyor bence.
"ben güvendeyim. geri kalan da sikimde değil" mesajını veriyor sanki. ben güvendeyim. geri kalanlar acı çekmeye veya ölmeye devam edebilir. ben kurtuldum. kendi gemimi kurtardım, eyooo! iyi de, sen de başka bir saldırıda ölür veya acı çekerken, başkası da kendisini "ben güvendeyim" diye işaretlemeyecek mi?
this is yabancılaşmadır, my friend. yabancılaşmanın overloaded halidir.