1942'de SSCB'ye otomatik ve zırhlı araçların toplu teslimatı Lend-Lease kapsamında başladı. Binlerce Amerikan, İngiliz, Kanada tanklarkamyonlar, cipler ve motosikletler Kızıl Ordu cephaneliğine girmeye başladı. Bu aslında Sovyet birliklerini yeniden motorize etmeye, 1941 yaz sonbaharındaki ağır kayıpları telafi etmeye ve yeni tank ve mekanize oluşumlar oluşturmaya başladı. Ve tank Lend-Lease, Sovyet üretiminin% 13'ünü aşmasa da, zırhlı araç türlerinden birine yapılan teslimatlar% 100'ü oluşturdu.
Müttefik tekerlekli, paletli ve yarı paletli zırhlı personel taşıyıcılarından bahsediyoruz.
15 Eylül'de, 1916'in arkasına uçan, Somme Nehri'nin etrafında uçan bir İngiliz keşif uçağı derhal dünya basına girdi: "Tank, Fleur köyünün ana caddesi boyunca ilerliyor ve İngiliz askerleri onu iyi bir şekilde izliyor" dedi. Bu bir tank MK-1 idi.
32'in arkadaşı Almanlara saldırdı ve gün içinde 5 km'deki Alman savunmasının derinliğine ilerlemeyi başardı ve İngiliz kayıpları normalden X kat daha azdı. Böylece, Birinci Dünya Savaşı sırasında yeni bir zorlu ortaya çıktı. silâh. Psikolojik etkisinin fazla tahmin edilmesi imkânsızdı, ancak yakında tankların piyade ile etkileşiminin büyük oranda acı çektiği açıkça ortaya çıktı. Piyade adamlarının, kraterlerle karaya oturmuş tanklar için zamanı yoktu, piyade makineli tüfek ve topçu ateşi ile kesildi, ağır kayıplar verdi.
Askerler bir şekilde zırhla örtmek ve bağımsız olarak hareket edecekleri siperlere "teslim" etmek zorunda kaldılar, başarıyı güvence altına aldılar ve tankları korudular. Bu nedenle, 1917 kasım ayında Cambrai savaşından sonra İngiliz tank kuvvetlerinin emri ve özel bir tasarıma sahip bir tank - piyadelerin taşıyıcısı.
İlk olarak hikayeler Zırhlı personel taşıyıcıya MK-9 adı verildi. Silahları ve havadan gelen kaşıkları söken ilk tank MK-1'in tasarımına dayanıyordu. Gövde hafifçe uzatılmış ve her iki yanda tüfek çekimi için kapaklı iki oval şekilli kapı yerleştirilmiştir. Makine 30 piyade veya 10 ton yüke kadar gemide kalabilir. Modern sınıflamaya göre, ağır zırhlı personel taşıyıcısıydı, ancak kurşun karşıtı rezervasyon yapıldı. Bu tür makinelerin toplam yaklaşık 35'i piyasaya sürüldü, ancak ateşkes imzalamadan önce düşmanlıklara katılmak için zamanları yoktu.
Tankların yoğun kullanımı zırhlı silahların oluşumuna yol açtı. Birinci Dünya'nın en büyük tank savaşı sırasında, yılın Amiens 1918 operasyonu sırasında Müttefikler "ürün çeşitliliğini" çoktan genişletmişlerdi ve taşıyıcılar, radyo tankları, köprü döşeme tankları, mühendislik eskrim tankları, tanklar - topçu silahları kullanıyorlardı.
MK-5 tankının yeni modelinin büyüklüğü nedeniyle küçük bir iniş kuvveti üstlenmesini sağlamıştır. Amiens operasyonu sırasında, MK-5 tankları, iki Lewis makineli tüfeği ve iki Hotchiss makineli tüfeğini, sınır sınırlarına getirdi, bunun yanı sıra, tanktan indikten sonra Alman karşı saldırılarını yansıttığı hesaplamaları yaptı.
Bu savaştaki tanklar art arda geri dönüp düşman siperleri temizlemek zorunda kaldı ve piyadeyi arkasına sürükledi. Muazzam olmaları şartıyla, savaşın genel karakterini kökten değiştirdiler, aniden geniş bir cephede derinlik ayrımlarıyla kullanıldılar. Ancak tankların, düşman silahlarının ateşini ve tanksavar silahlarının ateşini bastırmak için topçu desteğine ihtiyacı vardı; güvenlik sağlayacak ve araziyi işgal edecek piyadelere eşlik etmek gerekiyordu; engellerin üstesinden gelmek için gerekli kapanlar; gerekli motorlu zeka ve arka servis edildi. Bütün bu birimlerin zırhlı kuvvetlerin bileşimine dahil edilmesi gerektiği açıktı, ancak birliklerin diğer kolları da makineli araçlar olmadan tanklarla başarılı bir şekilde etkileşime giremedi ...
İngiliz yolu
20 - 30'lerde mekanize kuvvetleri geliştirme girişimi İngiltere'ye aitti. İngiliz ordusunda makineleşmenin destekçileri, generaller B. Liddel Garth, J. Martel, D. Fuller, özel zırhlı araçlarda piyade ve topçu ile zırh birimlerini güçlendirmeyi ve iletişim, arka, keşif ve teslim hizmetlerini tam olarak mekanik hale getirmeyi önerdi. Ancak görüşler ayrılmıştır. Bazı saygın bir ordu, tankların ordunun diğer kollarının desteğiyle işleyeceği büyük karma bileşiklere ihtiyaç duyulduğuna, bağlantıların yalnızca tanklardan ve zırhlı araçlardan oluşacağına, tam bir mekanizasyon konusunda ısrar eden diğer eşit yetkili uzmanlara inanıyordu. Bu arada, ikinci yön, Kızıl Ordu'nun önderliği tarafından da benimsendi.
1927'te, tarihte ilk taktik ittifak, yalnızca içten yanmalı motorlar kullanarak, İngiliz askeri test sitesi Salisbury Plain'de kuruldu. Bu deneysel mekanize tugay denirdi. Tatbikatlarda, kısa sürede tekerlekli araçların engebeli arazideki tanklara eşlik edemediği anlaşıldı. Zırhlı makineli tüfek, zırhlı tabanca taşıyıcısı, zırhlı tedarik konveyörü ve piyade gibi yardımcı paletli araçların gerekliliklerinin revize edilmesi gerekiyordu.
Ve 1928'in sonunda, dünyadaki hafif zırhlı araçların gelişiminde büyük etkisi olan bir araç ortaya çıktı. Bu, İngiliz mühendis D. Cardin ve bir çok ülkede ve birçok tadilatta kök salmış olan V. Lloyd "Cardin-Lloyd MC-6" şirketinin ortağı. Tanket kullanma tecrübesi, Vickers-Armstrong şirketinin tasarımcılarının yeni makineli tüfekler için konveyörler yapmaya başlamasını sağladı: ağır Vickers ve 1936'taki Vickers-Cardin-Lloyd amfibi tankının serisine girmeyen hafif Bren. 10 tonlu ve tepesinde açık olan 3,7 m yüksekliğe sahip hafif zırhlı araçta (1,58 mm), 8 - 60 hp ile 85 - 48 kilometre hızlarına ulaşmasını sağlayan 180 silindir karbüratörlü motor vardı. Silahı 225 - 1 makineli tüfek ve 2-mm tanksavar tabancası “Boyce” ve mürettebat - 14 - 2 adamının inişine bağlı olarak - 3 - 3. 4 kg / cm0,45 siparişindeki düşük zemin basıncı nedeniyle, zırhlı personel taşıyıcısı yüksek manevra kabiliyetine sahipti.
1937'te araba “Universal-Carrier” olarak seçildi ve İkinci Dünya Savaşı'nın ilk ve en popüler hafif çok amaçlı paletli zırhlı personel taşıyıcısı oldu. İngiliz Milletler Topluluğu'nun ana zırhlı personel taşıyıcısıydı, 1945'in İngiltere'de 57 000 birimlerinin etrafında, Kanada'da - 29 000 birimlerinin Avustralya'da - yaklaşık. 5000 birimleri, Yeni Zelanda'da - yaklaşık. 1300, ABD'de - yaklaşık. Değişikliklerin sayısı da aynı kadardı. Bunlar arasında bir zırhlı personel piyade birimi taşıyıcısı, bir silah taşıyıcısı, bir mühimmat taşıyıcısı, bir topçu traktörü, bir keşif aracı, bir alev makinesi, bir ambulans aracı vb.
İngiliz ordusunda bu makinelerin ilki, 28 hafif tanklar ve 44 zırhlı personel taşıyıcılarının bulunduğu silahlı keşif (eski süvari) alaylarıydı. Mayıs ayında Fransa'daki İngiliz Seferi Gücü 1940, 7 gibi alayları (308 üniteleri artı tank ünitelerinde 31 üniteleri) içermekteydi. Ancak İngilizler bu makinelerin neredeyse tamamını esas olarak Dunkirk bölgesindeki kaybetti.
Bu araçlar ilk olarak Lend Lease kapsamında SSCB'ye gönderildi. 1941 üniteleri 330, 1942'teki 903, 1943'teki 408, 1944'teki 351, 1945 g içindeki 16 üniteleri ile geldi. Toplamda, hem İngilizce hem de Kanadalı olan 2008 zırhlı personel taşıyıcıları savaş yılları boyunca alındı.
"Polutank"
“Poluutank” veya “Rus tipi tank” - Avusturya büyük Fritz Heigl, Birinci Dünya Savaşı “Austin Kegres” in yarı paletli zırhlı otomobilinin 1936 sürümündeki “Tanklar” kitabında çok popüler ve referans kitabına koydu.
Zırhlı bir arabanın pervanesinin tasarımı, emperyal garajın teknik bölümünün başı ve aynı zamanda Fransız-Rus mühendis Adolf Kegres, Nicholas II'nin kişisel şoförü tarafından 1914 kadar erken patentlendi. Arazi ve süratte, bu zırhlı araç ilk İngiliz ve Fransız tanklarını bile aştı. 1917'te Rusya'dan göç ettikten sonra, Kegres, icatını Fransız şirketi Citroën'e sattı ve Avrupa'da kullanımını hızlı bir şekilde buldu.
Yarı takip edilen itme ünitesi tipi, takip edilen itme biriminin yüksek maliyetinden ve düşük hız yapısından kurtulmayı mümkün kılmış ve aynı zamanda tekerlekli araca iyi bir verim sağlamıştır. Yapısal basitlik de önemliydi çünkü tekerlekli arabada sadece arka aks izlenen tahrik ünitesi ile değiştirildi.
Onları Birinci Dünya Savaşı'nda kullanma tecrübesine sahip olan Almanya, bu tür makinelere büyük ilgi gösterdi. Versay Antlaşması uyarınca, Almanya'nın zırhlı paletli araçlarla savaşması yasaklandı, bu yüzden Almanlar ordunun gelecekteki motorizasyonu sorununa odaklandı. 20-lerin ortasındaki deneysel deneyler sayesinde, 1, 3, 5, 8, 12, 18, 1934, 1945, 50, XNUMX, Çekme kuvveti olan bir yarı-yollu traktör sistemi benimsemenin gerekli olduğu sonucuna vardılar. O zamandan XNUMX'e kadar, Almanya'da her türlü XNUMX binden fazla traktör üretildi.
Tank savaşı teorisyenleri L. Eymansberger ve G. Guderian, “Tank Savaşı” (1934) ve “Dikkat, Tanklar!” (1937) çalışmalarından etkilenerek, ülkede bir piyade biriminin taşınması için evrensel bir orta zırhlı personel taşıyıcısı ve ünitenin daha hafif bir yarısını oluşturmak için bir program geliştirildi. Bunlar Sd.Kfz ailesinin zırhlı personel taşıyıcılarıdır. 251 ve Sd.Kfz.250, bunların üretimi için yarı paletli traktörlerin temelleri kullanılmıştır: üç tonluk Sd.Kfz.11 ("Hanomag" firması) ve tek renkli Sd.Kfz.10 (firma "Demag"). İkinci Dünya Savaşı’nda Alman Panzergrenan’ların damgası haline gelen bu makinelerdi, 22 binden fazla ünite üretildi ve 40’den daha fazla modifikasyon yapıldı. Birincisi 1938'te üretime girdi, ikincisi 1940'in düşüşünde.
Almanlar, yalnızca 68 Sd.Kfz.251'a sahip olan ve Fransa'nın işgali sırasında - 300'ten daha fazla olmayan, Polonya'da savaşa başladı. Daha sonra bir taburdaki bir taburu zırhlı personel taşıyıcılarıyla, daha az alay ile donatmaya çalıştılar. Alman tank bölümündeki 1935’teki bir devlet tarafından, 421 zırhlı personel taşıyıcısının olması gerektiğine dikkat edin;
"Demokrasinin Arsenal"
Blitzkrieg'in 1940 yazındaki başarısı, Wehrmacht'ın motorlu piyadelerinin hareketliliği ve güvenliğindeki avantaj, okyanusun ordusunu ciddiye almaya zorladı. İlkel Amerikan tank kuvvetleri acil modernizasyon ve motorizasyon istedi. Dünyanın ana otoritesi, ne tür bir zırhlı aracın ordusunu donatacaklarına ve gerçekte “demokrasinin bir cephaneliği” haline gelmek için ne tür üretime geçeceğine karar vermelidir.
Her ne kadar Amerikalılar yarı paletli makineler üzerinde çalışıyor olsalar da, ya da 1932’ten bu yana “yarı kamyonlar” olarak adlandırdıkları halde, Fransız şasi Citroen Kegres С417’i satın aldıklarında, ilk olarak, 1941’in seri üretimi başlatıldı. düz altı motor gücü karbüratörlü 3 hp ve tekerlek formülü 1 h1937 ile 5,62 makine ağırlığı 110 ile küçük partiler halinde dışarı imal tekerlekli zırhlı keşif şirketi "Beyaz" M4 A4 "izci", bir marj ile hız otoyol 81 km / h geliştirdi 400 km kadar seyahat. 12 mm'de zırhla donatılmış ve bir adet 12,7-mm ve bir adet 7,7-mm Browning makineli tüfekle donanmış, bir kişilik mürettebatı ve 5 - 7'ten birlikleri vardı. Makine keşif devriyesi, komutan ve personel, sıhhi, taşıyıcı harç, hafif zırhlı personel taşıyıcı ve hafif silah çekici olarak kullanılmıştır.
1942'ten İzciler, keşif taburları piyade birimleri, tank bölümleri ve zırhlı süvari birimleri ile hizmet veriyordu. Toplam 1941 - 1944 20994 izciler serbest bırakıldı. Bu zırhlı personel taşıyıcıları aktif olarak Lend-Lease (11 bin adet) kapsamında tedarik edildi. 1942'ten itibaren Sovyetler Birliği, 3034 makineleri aldı.
kaput ve zırhlı M3 A1 "Scout" sürücü kabinini, tekerlek formülü 8 h4 ve kauçuk tırtıl "Timken'in" ile kamyonun, "Ford v 2" parçalarını kullanarak şirket "Elmas T Motor Company", yarım parça zırhlı topçu traktör M2 "Haf- yayınlandı kamyon araba "ve yarı zırhlı zırhlı araç M3" Yarım kamyon Personel Taşıyıcı ". Çoklu makine önemli ölçüde farklı ağırlığı (M2-8 -98 t, M3-9,06 t) bir uzunluğu (M3 250 olduğu uzun mm), mürettebat (M2-2 kişi, birey-3 M3 ..) iniş (M2-7 cel ., М3 - 10 insan.), Ve М3 birliklerin inişi için sert bir kapak yaptı. Aksi takdirde, aynı zırh (13 mm), silahlanma (1 x12,7 ve 1 x7,7-mm makineli tüfekler), her iki aks, altı silindirli karbüratör motor gücü 147 l / s ile 72 km güç rezervine sahiplerdi. .
1940'in sonbaharında, her iki araba da hizmete girdi ve seri haline getirildi. Toplam 1941 - 1945 M2, 13 bin birimin üzerindeki tüm sürümlerinde ve M3 ve M5 ve М9'in tüm sürümlerinde geliştirilmiş olan sürümünün tümü - İkinci Dünya Savaşı'nın en büyük yarı paletli zırhlı personel taşıyıcıları haline gelen M31 ve XNUMX bin üniteden daha fazla sürümüyle piyasaya sürüldü.
Amerikan tank bölümünün tüm bölümlerinde, 733 “yarım ray” (!) Kadar olmalı. “Yarım Kamyonlar”, Lend-Lease kapsamında, SSCB dahil olmak üzere çeşitli ülkelere de sağlandı, ancak bunlardan pek fazla değil: Toplam olarak, VARNUMX - 1158, М2 - 342, М3 A - 2, М5 - 401 birimleri. Doğru, yarı izlere dayanan birkaç çeşit kendinden tahrikli topçu sistemi Sovyetler Birliği'ne teslim edildi. Bunlar, Kızıl Ordu’da SU-9 (413 birimleri) ismini alan M57-T3’e dayanan 48-mm anti-tank ACS; M57-m650 (37 ünite) 'e dayalı 3-mm uçaksavar silahı; M15-m100 (12,7 üniteleri.) Esas alınarak 5-mm dört makineli tüfek uçaksavar uçağı SAU
Kızıl Ordu Kendi yolu
"Tank Kulübü" ne diğer katılımcılardan daha sonra katılmış olan SSCB hızlı bir şekilde yetişmeye başladı. Ülkenin zorla sanayileşmesi, güçlü bir tank endüstrisinin yaratılmasına izin verdi.
Bir grup Sovyet askeri teorisyeni V. K. Triandafilova, K.B. Kalinovsky, S.N. Ammosova'yı kritik alanlarda yoğunlaştırılmış askerlerin kitlesel kullanımını öngören “derin taarruz operasyonu” kavramını geliştirmeye iten nitel bir sıçrama oldu. Zaten 1932'ta, 500 tankları ve 200 araçlarını içeren ilk mekanize kolordu kuruldu. Şüphesiz, 1933'ten 1937'e kadar olan dönemde, Mareşal M.N. Tukhachevsky ve ortaklarının girişimi üzerine Kızıl Ordu, tank kuvvetlerinin teorik olarak kullanılması ve tank kuvvetlerinin bir bütün olarak operasyonel ve taktik olarak kullanılması sorunlarının ardındanydı. Bu, Ukrayna'da 1935'taki Kızıl Ordu'nun ve Belarus'taki 1936'ın büyük ölçekli manevraları ile doğrulanmaktadır.
1937’in sonunda Kızıl Ordu’da 4 tank kolordu, 24 ayrı ışık ve 4 ayrı ağır tank teçhizatı ve 3 ayrı zırhlı tugay bulunuyordu. Ne yazık ki, 17 bin tanklarındaki ve zırhlı araçlardaki dev armada tek bir zırhlı personel taşıyıcısına sahip değildi. Bu, İç Savaş deneyimine dayanan ve at makineli grupların kullanımını savunan (bu arada, İkinci Dünya Savaşı sırasında kendilerini haklı çıkardılar), ciddi bir süvari lobisinin varlığından kaynaklandı. Elbette, zırhlı kuvvetlerin liderliğini pratik olarak yok eden baskılar ve İspanya'daki savaştan elde edilen hatalı sonuçlar olumsuz rol oynadı. Ve ayrıca, açıkça yerli zırhlı personel taşıyıcılarının geliştiricileri başarıya sahip olamazdı.
30'in ortasında. Seri hafif tank T-26 temelinde, prototip TR-26 ve TP-4 araçlar, sırasıyla 14 ve 15 paraşütçüler üzerine inşa edildi. Makineler ağırlıklı ve iniş için son derece rahatsızdı. Sonuç olarak, onlar kabul edilmedi. Ayrıca, tekerlekli sıhhi taşıma zırhlı personel taşıyıcısı B-22'in, 1938'ta oluşturulan Gaz-AAA üssüne tasarımı da başarısız oldu.
Savaş öncesi yıllarda hafif zırhlı araçların geliştirilmesinde daha başarılı bir adım, 1937 makinelerinde 20'tan önce üretilen 1941'ta izlenen T-7780 ile izlenen Komsomolets zırhlı topçu oldu. 38 ton ağırlığındaki T-3,5 tankını temel alan ve 10 mm zırhı olan bu araç, bir DT makineli tüfek ile silahlandırılmış ve 50 km / s güç rezerviyle 250 km hızda gelişti, 6 ekip üyeleri ve iki mürettebat üyesi taşıyabiliyordu. Komsomolets traktörleri, çoğunlukla tanksavar, tabur ve alay topçularını motorize etmeye izin verdi. Ancak Kızıl Ordu, savaşa kendi zırhlı personel taşıyıcısı olmadan girmiştir ve bu, zırh üzerinde bir tank iniş kuvvetini toplu olarak kullanmayı gerekli kılmıştır ...
Zırhın üzerinde kırmızı bir yıldız var.
İlk Lend-Lease zırhlı personel taşıyıcıları, 1941, İngilizce ve 1942'in sonbaharında SSCB'ye gelmeye başladı; Amerikan araçları zırhlı araç kabul bölümlerinden önce Arkhangelsk ve Murmansk, daha sonra Bakü ve Vladivostok'ta, savaşın sonunda ve Odessa'da geçti. Mart ayında, her türlü zırhlı personel taşıyıcısının eğitim ekibine yönelik 1942-th ayrı eğitim tankı alayı Mart ayında Uryupinsk'te daha sonra Ryazan'a devredildi. 20-e Saratov zırhlı araçlar okulu ve zırhlı personel taşıyıcıları komuta ve teknik personelin eğitimine odaklandı. SAU T3, М48, М15 mürettebatı özel eğitim aldı. Zırhlı personel taşıyıcıları esas olarak Moskova'daki 17 no.lu tamir üssünde tamir edildi.
İlk zırhlı personel taşıyıcıları (İngiliz "Üniversiteler") Moskova yakınlarındaki karşı saldırının başlamasından önce savaş birimlerine girdiler. Kural olarak, 3 - 10 makinelerini kullanarak tank keşif firmalarıyla hizmete girdiler. Daha sonra, tank ve mekanize kolordu keşif ve motosiklet taburları ve bazı durumlarda tank ordularının bireysel motosiklet alayı (5 birimleri) ile hizmet ediyorlardı.
Mayıs ayına kadar, Kızıl Ordu'nun bir parçası olarak, 1945 ayrı alaylar ve ithal zırhlı personel taşıyıcılarla çalışan çeşitli derecelerde bir 11 motosiklet taburu vardı. Örneğin, Perekop Tank Kolordu 41'inin 91 ayrı motosiklet taburu, Universal Carrier zırhlı personel taşıyıcılarının Valentine 19, 2 BA-10 ve 64 zırhlı araçlarını içeriyordu.
Zırhlı personel taşıyıcı, güvenilirlik, manevra kabiliyeti ve manevra kabiliyeti için Sovyet askerlerinin saygısını kazandı. Genelde Sovyet silahları şu araçlara takıldı: DT, DShK makineli tüfekler, tanksavar silahları ve tanksavar silahları.
“Evrensellerin” mücadelesinin en meşhur örneği, Perekop bölgesindeki Tavria'daki 1943'un sonunda meydana geldi. Teğmen Galyamov'un iki "istasyon vagonunun" bir parçası olarak komuta ettiği 19 Ukrayna Cephesi 51 Ordusu'nun keşif grubu, geri çekilen Alman birimlerinin hareketini takip etti. Genel merkez sütununun mahkumun yeri hakkında bilgi alan Novosychevka köyünün güneyindeki 4'teki keşif grubu, dağ tüfek bölümünün komutan yardımcısı, personel şefi ve sıhhi hizmet başkanı ...
Ancak M3 A1 Scout, SSCB'de tedarik edilen en büyük model haline geldi. Gösterişsiz çıktı ve şikayetlere neden olmadı. Kızıl Ordu'da keşifciler keşif birliklerinin cephaneliğine girdi ve personel aracı olarak da kullanıldı. Tank tugayının keşfi 3 - 4 İzci, kolordu keşif 6 - 8 ve tank ordusu 13 - 16 makinelerinin motosiklet alayını aldı.
1944’te, tank ve mekanize teçhizatların keşfi, 6 “izciler” ve 4 SU 57’in (T 48) bir parçası olarak oluşmaya başladı. Tank birimlerinin keşifleri her zaman ana saldırı noktasındaydı, ilk önce şehirlere koşan, köprüleri ve geçişleri yakalayan, mahkumları yakalayanlar. İzci'deki Sovyet istihbarat subayı, yalnızca ülkemizde değil, Doğu Avrupa'da da kurtarıcı-savaşçının sembolü oldu.
25 Nisan 1945 Muhafızlarından Makineleşmiş Tugay I. Matushkina, 4 Muhafızları Mekanize Kuvveti Mekanize Tugayının keşif şirketi 2, ilk önce Çek kenti Brno kentinin doğu ucuna girdi. Düşmanın önündeki engelleri ve kuvvetli ateşi yenen Çavuş B. Bayaziev'in “izciliği” kendi dışından koptu. Aniden, çavuş, hesaplamanın pozisyonda konuşlandırıldığı PTO silahını fark etti. Hızlı bir manevra ve ardından bir makineli tüfek kuyruğunda, hesaplama tahrip edildi. İzciler daha da ilerlemiş ve 4 mekanize tugayının ana güçleri şehre girebilmiştir.
M2, М3, М5, М9 zırhlı personel taşıyıcıları, ağırlıklı olarak tanksavar topçularında topçu traktörleri olarak kullanılmış, 118 araçları ise personel olarak kullanılmıştır. Özellikle, Aralık ayında, 1943 Muhafızları Tank Ordusu Genelkurmay Başkanı N. K. Popel askeri konseyinin bir üyesi, zırhlı bir personel taşıyıcısı üzerine 2 X'e taşındı. Tabanlarında daha aktif olarak kullanılan kendinden hareketli topçu. 1 ACS (T57), 48 ve 16 ile 19 ve 22 korumalı tank zırhına tutturulmuş 60, 65, 3 ve tugaylı kendinden tahrikli topçu tüfekleriyle hizmet ediyordu. 1 Temmuz'dan 4 Ağustos 15'e kadar, 31-I Sabr, 1944 makineli tüfek, 19 silah, 18 harç, 16 tank, 4 zırhlı araç, 36 araç ve 13 askerlerini imha etti. Ancak, esasen, 33'in SU'su, güçlendirilmiş silahlı bir zırhlı personel taşıyıcısıydı, bu nedenle araçların geri kalanı keşif birimleri aldı. Bu nedenle, bir tank tugayının keşifinde, bir aküye (230 SAU) ve ayrı bir motosiklet alayına veya tabur bölümüne (57 SAU) sahip olması gerekiyordu.
Kural olarak, araçlar bir DT makineli tüfek ve üç PPSh ile donatıldı ve başarılı bir şekilde keşif gruplarının bir parçası olarak kullanıldı. 14 Ocak 1945, Polonya'daki Odzhuvol Nehri'ni geçme alanında, 6'in keşif grubu olan 1'in 1 Muhafızları Tank Ordusu'nun ayrı motosiklet alayı için düzenlenen Büyük Maymun komutasındaki Beyaz Rusya Cephesi'ndeki ayrı motosiklet ayağı ve altı ayının keşif grubu 8 SU 57 gemideki topçuların saldırısı ile yandaki sütunu atladı, beklenmedik bir şekilde köprüyü yakaladı ve düşmana ateş açtı. Sonuç olarak, 5 km boyunca uzanan bir konvoy yıkıldı ...
M15 ve M17'in uçaksavar topçu silahları, Kızıl Ordu'ya makineleşmiş ve tank kolordu uçaksavar topçu alayları veya tank ordularının uçaksavar topçu bölümleri hizmetinde bulundu. 7 Muhafızları Tank Kolordu, 10 ZSU M17 ve 8 Muhafızları Mekanize Kolordu 19 ZSU M 17'e sahipti. 2000 V / m'ye çıkan yüksek ateş hızı, ilerleyen birlikleri etkili bir şekilde örtmeyi ve sık sık onları ateşle desteklemeyi mümkün kılmıştır. Çok sık olarak, ZSU tank birimlerinin ileri birimlerine ayrıldı.
Mayıs ayındaki 2 1945 359 Muhafızları Ordusu Komutanlığı'ndan Komiser Teğmen Surkov'un bataryası, 4 Muhafızları Tank Ordusu'nun uçaksavar topçu alayına, Berlin'in eteklerinde bulunan büyük bir Alman grubu tarafından saldırıya uğradı. Dört büyük kalibreli makineli tüfeklerin ağır ateşiyle kurtardığı ZNU М17 filosu durumu kurtardı. Sadece öldürülen Almanlar, 138 askerlerini ve subaylarını kaybetti ve 76 hemen teslim oldu.
SSCB’de yüzen araçların arzından bahsetmiyorum bile. Savaş yıllarında, ABD özel motorlu özel taburlar için hizmete giren 3500 yüzer arabalardan - 0,25 tonlu Ford GPA ve 586 3,5 tonlu DUKW 353 6 x6'i aldık. Özellikle Doğu Avrupa ve Mançurya'daki nehirleri geçerken çok faydalı oldular.
Tabii ki, bize ödünç verilen 6442 zırhlı personel taşıyıcıları ve 1802 SAU'ları, savaş sırasında salınan 90 bin İngiliz, 41 bin Amerikan ve 22 bin Alman zırhlı taşıyıcıya kıyasla çok ikna edici görünmüyor. Ancak, savaşın ikinci yarısında bir taarruz için gerekli olan, mobil keşif birimleri oluşturabilecek, kendi ülkelerinde bu tür zırhlı araçların geliştirilmesinde bir itici güç olarak hizmet ettiler.
Zaten 1943'in başında, Moskova'daki “ZiS” tesisinde yarı zırhlı araç ZiS 42 temelinde bir zırhlı personel taşıyıcısı TB 42 modeli oluşturulmuş, ancak şasinin güvenilmezliği nedeniyle çalışma durdurulmuştur. XSUMX’te, ZiS tasarımcıları, ZiS 1944 kamyonu ve 3 insanlarından yapılmış bir iniş partisine sahip T 5 T’ye dayanan deneysel bir yarı-izlemeli model B-70 yarattı, ancak düşük hız ve güvenilmezlik nedeniyle de kabul edilmedi.
M3 A1 “İzci” zırhlı personel taşıyıcısını kullanma deneyimi, 1947'teki savaştan sonra Gaz-63 kamyonu temelinde ilk Sovyet seri BTR-40 zırhlı personel taşıyıcısının oluşturulmasına neden oldu. Dışarıda bile, Amerikan mevkidaşının etkisi içinde açıkça izlendi. Gelecekte BRDM-1, —2 ve BTR-60 gibi makinelerin oluşturulmasında temel teşkil eden bu makinenin doğuşuydu. Bu noktadan itibaren, tekerlek itiş gücü esas oldu ve Sovyet ve Rus zırhlı personel taşıyıcılarının ulusal bir özelliğine dönüştü.
Zırhın üzerinde kırmızı bir yıldız var.
- Yazar:
- Evgeny Muzrukov
- Orijinal Kaynak:
- http://www.bratishka.ru/