34.10: Işık Edinimi
Glikoz üretmek için bitkilerin yeterli ışık enerjisini yakalamaları gerekir. Birçok modern bitki ışık edinimi için uzmanlaşmış yaprakları gelişti. Yapraklar, çevreye bağlı olarak sadece milimetre genişliğinde veya onlarca metre genişliğinde olabilir. Güneş ışığı için rekabet nedeniyle, evrim giderek daha büyük yaprakları ve uzun bitkilerin evrimi tahrik etti, kök mimarisi ve su ve besin taşıma mekanizmaları kirletici detaylandırma ile komşuları tarafından gölgeleme önlemek için.
Büyük yaprakları daha fazla su kaybına duyarlı olduğundan, en büyük yaprakları genellikle yağış bol olduğu bitkilerde bulunur. En kurak ortamlarda, etli etli kloroplastlar buharlaşmayı en aza indirerek bitkinin sapında bulunur. Yaprakların güneşe yönelme yönü de ışık alımını etkileyebilir. Son derece güneşli ortamlarda, yatay odaklı yaprakları aşırı dehidratasyon duyarlıdır. Bu ortamlarda, otlaklar gibi, yapraklar güneş gökyüzünde düşük olduğunda ışık yakalamak için dikey olarak yönlendirilmiş olabilir, böylece güneş hasarı azaltarak.
Işık yakalama da kök göre bitki yaprakları konumlandırma ile optimize edilebilir; bir kök üzerinde yaprakların düzenlenmesi phyllotaxy denir. Alternatif phyllotaxy hangi tek bir yaprak kök üzerinde tek bir konumdan ortaya çıkan senaryo açıklar. Bazı bitkiler, iki yaprağın aynı yerden zıt yönlerde ortaya çıktığı zıt phyllotaxy'yi gösterirler. Whorled phyllotaxy birkaç yaprak bir kök üzerinde aynı noktadan ortaya zaman. Bitki hormonu auxin hangi yaprakları bitki kök ortaya desen kontrol eder.
Yaprak Alan Endeksi (LAI), ışık yakalama verimliliğinin bir temsilidir. Bir bitki üzerindeki yaprakların tek taraflı, yatay yüzey alanı ölçülerek ve bitkinin kapsadığı yatay zemin alanına bölünerek bir oran oluşturulur. Genellikle, daha yüksek bir LAI daha verimli ışık yakalama gösterir. Ancak, yediden büyük bir LAI üzerinde gölgeleme ve alt yaprakların budama neden gibi görünüyor, ışık edinimi üzerinde ek bir etkisi olan. Uygulamada, LAI ölçümü genellikle uydu görüntüleme yoluyla gerçekleştirilir ve bir ekosistemin verimliliğini ölçmek için kullanılır.