- Araştırmacılar, Japonya'daki demans ve kırılganlık oranlarının zamanla nasıl değişeceğini araştırdı.
- Eğitim başarısının demans riskini tahmin edebileceğini buldular.
- Araştırmacılar, halk sağlığı politikasının, nüfusun yaşlanmasına hazırlanmak için komorbid demans ve kırılganlıkta cinsiyet ve eğitim eşitsizliklerini ele alması gerektiği sonucuna vardılar.
Japonya dünyanın en yaşlı nüfusuna sahip.2021'de nüfusunun yaklaşık %29,2'si, yani yaklaşık 36 milyon kişi 65 yaşın üzerindeydi ve tahmini olarak 3,5 milyon kişiydi.
2050 yılına kadar,
Nüfusun yaşlanmasıyla birlikte hastalık yükünün nasıl artabileceğini öngörmek, politika yapıcıların yaşlılar için sağlık hizmetlerini iyileştirmesine yardımcı olabilir.
Son zamanlarda araştırmacılar, 2043 yılına kadar Japonya'da demans, kırılganlık ve yaşam beklentisi oranlarının nasıl değişeceğini tahmin etmek için bir mikro simülasyon oluşturdular.
Pasifik Sinirbilim Enstitüsü, CA için Geriatrik Bilişsel Sağlık Direktörü MD, Scott Kaiser, çalışmaya dahil değil, Medical News Today'e şunları söyledi:
"Simülasyon, bunamadaki […] şiddetli artışların, yaşlanan bir nüfusun kaçınılmaz bir yan ürünü olması gerekmediğini vurguladı."
Simülasyon ayrıca, yaşlanan bir nüfusa hazırlanmak için ele alınması gereken derin eşitsizlikleri de vurguladı.
Çalışma yayınlandı
mikro simülasyon
Araştırma için araştırmacılar, 2043 yılına kadar yaşlılar arasında kırılganlık ve bunama oranlarını tahmin etmek için yeni geliştirilmiş bir mikro simülasyon modeli kullandılar.
Modellerini ülke çapındaki kesitsel araştırmalardan, ölüm kayıtlarından ve mevcut kohort çalışmalarından oluşturdular.
Verileri, yaş, cinsiyet, eğitim düzeyi ve aşağıdakiler dahil sağlık göstergelerini içeriyordu:
- Kalp hastalığı, diyabet ve kanser dahil olmak üzere 11 kronik hastalığın insidansı
- depresyon insidansı
- Günlük yaşamda işlev
- Kendi kendine bildirilen sağlık
Araştırmacılar, yaşam beklentisinin 2016'da 23,7 yıldan 2043'te kadınlar için 65 yaşından sonra 24,9 yıla ve erkekler için 18,7 yıldan 19,9 yıla yükselebileceğini belirtti.
Aynı dönemde demansla geçirilen yılların kadınlarda 4,7 yıldan 3,9 yıla ve erkeklerde 2,2 ila 1,4 yıla düşmesi bekleniyor.
Bu değişikliğin, modelin hafif bilişsel bozulmanın şimdikinden daha ileri yaşlarda başlayacağını öngörmesiyle açıklanabileceğini söylüyorlar.
Bununla birlikte, tüm eğitim gruplarında kırılganlık oranlarının kadınlarda 3,7 yıldan 4 yıla ve erkeklerde 1,9 ila 2,1 yıla yükseleceğini de bulmuşlardır.
Ayrıca yaş, cinsiyet ve eğitimin kırılganlık ve bunama oranlarını etkilediğini buldular.
2043 yılına kadar, 75 yaş üstü ve lise eğitimi olmayan kadınların %28,7'sinin hem zayıf hem de demansa sahip olacağını ve bu nedenle karmaşık bakıma ihtiyaç duyacağını bulmuşlardır.
Bu arada, 75 yaş ve üstü, kolej veya daha yüksek eğitim almış kadınların sadece %6.5'inin kırılgan olması bekleniyor.
Daha az bunama
Japonya'da demans oranlarının zamanla neden düşebileceğini anlamak için MNT, Dr.Hideki Hashimoto, DPH, Tokyo Üniversitesi Sağlık ve Sosyal Davranış Bölümü'nde profesör ve çalışmanın ortak yazarı.
Dr.Hashimoto, artan eğitim başarısının genel olarak azalan demans oranlarını açıklamada önemli bir faktör olabileceğini söyledi.2035 yılına kadar erkeklerin %60'ından fazlasının üniversite mezunu olacağını kaydetti.Bu arada, 2016'da 55-64 yaş arasındaki erkeklerin sadece %43'ü üniversite mezunuydu.
2013'te yayınlanan bir Ekonomik İşbirliği ve Kalkınma Örgütü (OECD) Yetişkin Becerileri Araştırması'nın, Japonya'da lise diploması olanların Avrupa ve ABD'deki üniversite mezunlarından daha fazla işle ilgili becerilere sahip olduğunu bulduğunu ekledi.
Dr.Böylece Hashimoto, “benzersiz eğitim geçmişi değişikliğinin” muhtemelen modelinin sonuçlarına önemli bir katkıda bulunduğu sonucuna varıyor.
bunamanın önlenmesi
Bu sonuçların diğer ülkeleri yaşlanan bir nüfusta bunama konusunda nasıl bilgilendirebileceği sorulduğunda, Dr.Kaiser, MNT'ye bulguların, yaşam boyu değiştirilebilir risk faktörlerini ele almaya yönelik halk sağlığı planlama çabalarını vurguladığını söyledi.
"Uzmanlar, demans için on iki "değiştirilebilir risk faktörünü" (düşük eğitim, hipertansiyon, işitme bozukluğu, sigara, orta yaş obezitesi, depresyon, fiziksel hareketsizlik, diyabet, sosyal izolasyon, aşırı alkol tüketimi, kafa travması ve hava kirliliği” dedi.
"Benzer şekilde, demansı önlemeye yönelik nüfus düzeyindeki çabalarla birlikte, erken müdahale için erken teşhise odaklanma, etkiyi önemli ölçüde azaltabilir ve sağlıklı yılları uzatabilir. Alzheimer hastalığı (veya diğer bunama türleri) hakkındaki en büyük efsanelerden biri, “yapabileceğimiz hiçbir şey olmadığıdır. [Ama] hiçbir şey gerçeklerden daha uzak olamaz” dedi.
“Belirtilen çok çeşitli değiştirilebilir risk faktörleri ve hatta ilişkilerimiz veya yalnızlık seviyelerimiz, demans semptomlarının başlangıcını veya şiddetini geciktirebilecek erken bilişsel değişiklikleri olan kişilerde çok modlu bir stratejinin parçası olarak ele alınabilir” diye ekledi.
Araştırmacılar, halk sağlığı politikasının, nüfusun yaşlanmasına hazırlanmak için komorbid demans ve kırılganlıkta cinsiyet ve eğitim eşitsizliklerini ele alması gerektiği sonucuna vardılar.
Çalışmanın sınırlamaları sorulduğunda, Dr.Hashimoto, modellerinin sağlık ve yaşlanma üzerinde büyük etkisi olan sigara, egzersiz ve beslenme alışkanlıkları gibi davranışsal risk faktörlerini hesaba katamadığını söyledi.
Bulgularının eğitim düzeylerinin demans prevalansını neden ve nasıl etkilediğini açıklayamadığını da sözlerine ekledi.
Dr.Kaiser, modelin gelecekte demansı önleme, tedavi etme ve hatta iyileştirmeye yönelik sürekli yenilik ve çaba olasılığını hesaba katamadığını da sözlerine ekledi.