Bir Numara Olarak Çin?
TomDispatch.com'dan: Alt Dolarınıza Bahis Yapmayın
Tom Engelhardt tarafından | 2 Mayıs 2011
Afganistan'dan ve Orta Doğu’daki dağınık ve petrol savaşlarından bıktınız mı? Tek bir şeye güvenin: ABD ordusunun bir kısmı tam olarak sizin tarzınızı hissediyor, özellikle de büyük ölçüde sürünmüş bir Donanma - ve bu şüphesiz ki birkaç ay önce Çin'in bu ülkenin gelecekteki düşmanı olarak tekrar tekrar ortaya çıkmasına neden olan nedenlerden biri. çirkin kafa.
Elbette, 11 Eylül’den önce Çin, Savunma Bakanı Donald Rumsfeld’in ve Yeni Amerikan Yüzyıl Projesi’ne imza atan ve daha sonra George W. Bush’un idaresinde olan tüm neocons’ların tercih ettiği gelecekteki uber düşmanıydı. Ne de olsa, uzun vadeli yaptırmak için karşılaştırmanın ötesinde bir ordu kurmak istiyorsanızPax Americana gezegende, yatırım yapmayı planladığınız tüm gelişmiş silah sistemlerini haklı çıkaracak kadar büyük bir kabusa düşküne ihtiyacınız vardı.
2005 yılının Haziran ayının sonlarında, neocon gazeteci Robert Kaplan halaAtlantik Bu kışkırtıcı alt başlığın yazdığı “Çin ile Nasıl Mücadele Edilir” konulu bir makale: “Ortadoğu sadece bir işaret. Pasifik'teki Çin ile Amerikan askeri yarışması yirmi birinci yüzyılı tanımlayacaktır. Ve Çin, Rusya’nın olduğundan daha zorlu bir rakip olacak. ”Ancak herkesin bildiği gibi,“ patlamanın ”Bush yönetimi için çok fazla olduğu kanıtlandı.
Büyük Orta Doğu “anakarasının” her iki ucunda bezgin isyan hareketleriyle iki temel savaşta kendisini umutsuzca boğarak bulmak, Canavar-Düşman Çin'in dalgaların altına kaymasına izin verdi. Bu süreçte, Deniz Kuvvetleri ve bir dereceye kadar Hava Kuvvetleri Orduya (ve Deniz Kuvvetlerine) bağlı hizmetler haline geldi. Örneğin Irak ve Afganistan'da, ABD Donanması personeli, herhangi bir su kaynağından uzakta, kendilerini kamyonları ve personel hapishanelerini sürdüler.
Amiraller için zamanın en kötüsüydü ve özellikle de Savunma Bakanı Robert Gates, pilotsuz dronları geleceğin gerçek gücü olarak itmeye başladıktan sonra, muhtemelen uçaklar için çok da iyi değildi. Doğal olarak, ABD ordusunun sonsuza kadar önemli hava kuvvetleri olmayan düşmanlarla meşgul olduğu bir it dalaşı olmayan dünya, gelecekteki Hava Kuvvetleri bütçelerini önermek için sorunlu bir temel oluşturmaktadır.
Irak'taki savaşın 2009-2010'da düşmeye başlamasıyla, “Çin deniz tehdidinin” sessizce yeniden ortaya çıkmaya başlamasından dolayı şaşırmak için hiçbir neden yok. Ne de olsa, Çin son derece ekonomik açıdan başarılıydı ve kaslarını yerel karasu sularında esnetmeye başladı. Askeri tiplerin veya onlarla ilişkilendirilen cezacıların çaldığı alarmlar, 2011 yılının ilk aylarında güçlendi (gelecek Çin hava ve deniz gücü ile başa çıkmak için geliştirilen silah sistemlerinin haberleri gibi). “Amerika’ya dikkat edin, zaman tükeniyor!”, Çin’in ilk deneysel gizli jet uçağı olanı anlatırken emekli Hava Kuvvetleri teğmen general ve Fox News’in yazarı Thomas G. McInerney’i uyardı.
Diğerleri Çin’in “inciler dizisine” odaklandı: Hint Okyanusunda bir gün (özellikle canlı bir hayal gücünüz varsa) bu ülkenin petrol şeritlerini kontrol etmesini sağlayabilecek potansiyel bir askeri üs kümesi. Bu arada, o okyanustaki rekabete ilişkin kitabı 2010'da ortaya çıktı ve tekrar eyerde kaldı: “Şimdi Birleşik Devletler, ABD ordusunun savaş alanını zorlamak isteyen yükselen Çin'den yeni bir meydan okuma ve potansiyel tehditle karşı karşıya kaldı. Hawaii’ye dönüş operasyonları yapıyor ve dünyanın en hızlı büyüyen ekonomileri üzerinde hegemonya uyguluyorlar. ”(ABD Pasifik Komutanı Amiral Robert Willard, Çin’in 2011’in başlarında denizde bir şeyleri düşürdüğünü iddia etti. gücü).
Aşırı ısınan uyarıların ardında, bütçe endişeli askeri türlerden çok daha fazlası tarafından paylaşılan ve bunlar hakkında yazanların daha derin bir şekilde (genellikle belirsiz) bir hesaplaması yapılır: ABD'nin geç, büyük süper güç durumuna ve bunlardan birine doğru gittiğini çizginin çok aşağısında olmayan yıllar boyunca Çin, denizlerde ve gezegende bir numaralı nokta için bizi zorlar.
Büyük Düşmanın Yararlılığı
Buradaki arka planı biliyorsunuz: Soğuk Savaş’taki muzaffer, kendi kendini ilan eden “tek süper güç”, Roma İmparatorluğu olacak olan yükselen toprakları (hiç) zorlayabilecek hiçbir milleti ya da ulus bloğunu kabul etmeye hazır değil. İngiliz İmparatorluğu ve Vulkanlar bir araya geldi. Eh, bu rüyalar zaten tarihin çöp tenekesinde. Eğer kamuoyu yoklamalarına inanılacaksa, kasvetli bir Amerikan popülasyonu şimdi güneşin rekor hızda görünen gibi Amerikanın nihai baskınlık fantezilerine dayandığını algılıyor. Bugünlerde ABD, hala şaşırtıcı askeri gücüyle çok az şey yapabiliyor ancak Pashtun gerillalarıyla uzak Afganistan'da bir çekilişe karşı mücadele edebiliyor ve hava gücünü ve füze silahlı uçaklarını “beşeri bir güçle” insancıl bir jestle atıyor. olağan yıkım ve öngörülebilir sonuçsuz.
Açıkça bozulan - çürüyen altyapı, Washington'da mali engel, yüksek işsizlik, önemli yerel hizmetlerdeki kesintiler ve genel bir felç, depresyon ve kafa karışıklığı havası - ve Çinliler sadece bir mothballed 1992 Ukrayna uçak gemisini yenilediğinde bile ilk kez imparatorluk büyük zamanına taşınmak, onları Dünya gezegenindeki bir sonraki “tek süper güç” olarak hayal etmek gerçekten de mantıksız mıdır?
Ne de olsa Çin, 2010 yılında dünyanın iki numaralı ekonomisi olarak Japonya'yı geçti, aynı yıl resmen ABD'nin dünyanın bir numaralı sera gazı yayıcısı olması için atladı. Büyüme oranı, 2008 yılının en büyük finansal erimesiyle% 10'a yakın bir değerde geldi ve onu dünyanın en hızlı büyüyen büyük ekonomisi haline getirdi. 2010 yılının ortasına kadar 477.000 milyoner ve 64 milyarder (yalnızca ABD’nin ikincisi) vardı ve her zaman daha iyi şeyler için bir dürtü uyandırıcı bir orta sınıf olarak lanse ediliyordu. Aynı zamanda dünyanın en büyük otomobil pazarına sahipti (ABD ikinci oldu) ve şaşırtıcı trafik, komşuları denizlerin kontrolünü tehdit etmeye başlamaya istekli olmaktan bahsetmediği için kanıtlamak için sıkıştı. Kısacası, klasik gelecek emperyal başarısının tüm belirtileri.
Ve ABD ordusunun etrafındakiler alarmı çalmak için yalnız değiller. Daha geçen hafta, Uluslararası Para Fonu (IMF), 2016'da “Amerika'nın yaşının” sona ereceğini ve en azından bir ölçüyle Çin ekonomisinin ilk sırada yer alacağını belirten bir rapor yayınladı. Amerikalı olan.
Pentagon bütçesinin gelecekteki askeri-sanayi kompleksindeki artan korku ile (şu an hala artmaya devam etse de), şüphesiz ki askeri turtanın dilimleri için silahlı hizmetler arasında jokeyleme artmış olacak. Bu, her bir hizmetin çaresizce istediği şekilde silah sistemlerini ve güç seviyelerini haklı çıkaracak düşmanlar ve başa çıkma zorlukları için artan bir ihtiyaç anlamına gelir.
Ve etkileyici oranlarda artan bir güce sahip olmak, ordusuna bir miktar para batırmak gibisi yoktur (toplamlar ABD'ye kıyasla utanç verici derecede küçük olsa bile). Çin örneğinde, o ülkenin Doğu Çin Denizi'ndeki toprak suları konusundaki anlaşmazlığı nedeniyle Japonya'yı tehdit etmek için nadir toprak metalleri üzerindeki kontrolünü kullanması, açık denizlerdeki komşuları kasıtlamaya başlamasına yardım eder. Tayvan adasını fetheden Qing Qing Hanedanı amirinin ardından, bu yaz piyasaya sürülen yenilenmiş uçak gemisini adlandırmaya hazırlanıyor.
Çin'in Tahmin Edilemezliği
Yine de, Amerikan gücünü bir başa vurma gezegeninden çıkarmak ve karaya koymak isteyen tüm deniz ve hava gücü türleri için, gerçekte, tüm bu cezalandırıcılar ve analistler için bir süper güç düşmanlığı çağına dönmek isteyenler için Dünyanın bir sonraki süperstarı veya süper kötü niyetli olarak Çin'i seçen şerit ne olursa olsun, küçük bir önerim var: derin bir nefes alın. O zaman bunu bir öneriye alınız: bunun bir versiyonunu çoktan geçtik. İkinci seferde daha alçakgönüllülükle bu bir numaralı tahmine yaklaşmaya değmeyebilir mi?
Başlangıç olarak, hadi bir hafıza şeridinde dolaşalım. 1979'da Harvard profesörü ve Asya uzmanı Ezra Vogel, yeni bir küresel gücün zenginlik ve şerefinin yükselişini yakalamak için vaktinden çok ileride bir kitap ortaya koydu. O hakettiBir Numara Olarak Japonya: Amerika için Dersler, Japon endüstrisinin işleyiş biçimlerini ve sonuçta ortaya çıkan “Japon mucizesini” öven, ünvanda sadece ünlem işareti yoktu. Vogel kesinlikle zamanın huzuru yakaladı ve bilimsel analizini, 1980'lerde, bir gün gerçekten de bir Japon dünyası olacağını tahmin eden (hayranlık veya dehşet içinde) bir tuhaf makale ve kitap seli izledi.
Şimdi bildiğimiz gibi tek sorun: 'öyle değildi. Japon ekonomik balonu 1990'larda patladı ve hiçbir zaman sonlanmayan “kaybedilen on yıl” takip edildi. Sonra, elbette, ülkeyi daha fazla sakat tutan 2011 deprem cum-tsunami cum cum nükleer felaketi yaşandı.
Peki yaBir Numara Olarak Çin: Amerika için Dersler? Sonuçta, ekonomisi Japonya'yı toz içinde bırakmakla tehdit ediyor; Eğer komşularından biriyseniz, çeşitli yerel denizler altındaki maden zenginliğine ilişkin denizaşırı iddialarınız hakkında gerçekten endişeleniyor olabilirsiniz; ve herkes biliyor ki Şangay şimdiBıçak koşucu olmadannoir, görebildiğiniz kadarıyla sadece 40 katlı kuleler. Peki ne yanlış gidebilir?
Bir uzmanlık alanı olarak, istihbarat servislerimiz, mevcut eğilimleri nispeten sorunsuz bir şekilde makul bir geleceğe yansıtmak suretiyle dünyaya gelecek yeni yönetim öngörüleri sunmaktadır. Ve neden bu ilerlemenin mantıklı bir yolu olmamalı? Bu yüzden, Çin'in büyüme oranlarını geleceğe yansıtırsanız, IMF'nin yaptığı gibi, bir başarı canavarı (ve genel olarak erişebileceği bir ordu) ile bitirdiniz. Başka bir deyişle, ABD Donanması'nın kabus düşmanı ile sonuçlanmak o kadar da zor değil.
Fakat şu andaki gezegenimizde, istikrarlı, evrimsel gelişim dünyasında değil, ani sıçramaların ve süreksiz değişimin “kesikli denge” dünyasında olduğumuzu gösteriyor. Daha sonra başka bir mükemmel mantıksal senaryo düşünün: Çin gibi, Çin gibi, Çin karayolu üzerinde bir numaralı büyük hızlı darbelere çarptıysa?
Bunu düşündüğünüz gibi, aklınızda başka bir şey saklayın. Çin'in geçtiğimiz yüzyıl artı öyküsü hakkındaki hikayesi şimdiden modern anımızın süreksiz enerji patlamalarından birini temsil ediyor. Bükülmelerin ve dönüşlerin çoğunu tahmin etmek imkansızın yanında olurdu. 1972'de, Mao Zedong'un altı yıl önce harekete geçirdiği Kültür Devrimi'nin ardından, bir örnek, istihbarat servisi, görevlilerin, hiçbir Amerikan’ın bugün Çin’i veya bu konuda bir tahminde bulunmadığını tahmin etmişti. Komünist Partisi kontrol eden kapitalist endüstriyel yayılmacılığın üç buçuk yılda bir patlaması. O zaman böyle bir öngörüde bulunan korsan, analistlerin cesetlerinden çıkarılmış olacaktı.
O zamanlar hiç kimse dev, bağımsız ama yoksul komünist toprakların bugünün iki numaralı kapitalist ekonomisi olacağını hayal edemezdi. Aslında, geçen yüzyılın başından itibaren Çin’in Asya’nın sepet davası olduğu ve kombine bir Japon / Batı gücünün Pekin’e yürüdüğü, ardından çeşitli büyük güçlerin ülkenin kendi mülkü veya “imtiyaz” olarak yer alması ve ardından savaşlorizmi, milliyetçiliği, devrimci mayayı, Japonya ile savaşı, iç savaşı ve nihayet ülkeyi birleştiren bir komünist rejimin zaferini, Çin'in hikayesinin özünü tahmin edilemez hale getirdi.
Öyleyse, özellikle geleceğe bakarken, o ülkeyi tek hileli bir midilli gibi göründüğü için, aynı şeyleri daha fazla kabul eden Çin hakkındaki tahminlere ne kadar güvenmemiz gerekiyor? Ne de olsa, iktidardaki Komünist Parti, devlet kapitalizmi ve on yıllardır çözülemeyen büyüme için kesin bir zar attı ve şimdi potansiyel bir volkanın üzerinde oturuyor. Şüphesiz ülke liderlerinin bildiği gibi, mevcut sistemi güvenli bir şekilde yerinde tutabilecek tek bir şey var: daha da fazla büyüme.
Çin ekonomisi düştüğü an, bazı baloncukların patladığı dakika, aşırı ısınan bir ekonomi yoluyla veya başka nedenlerden dolayı, ülkenin yöneticilerinin ellerinde Arap Baharı'nı kıyaslamada potansiyel olarak ılımlı gösterebilecek bir sorunu var. Burada çoğunun büyümekte olan “orta sınıf” olarak adlandırdığı şey hiçbir şeyden başka bir şey değil - ve Çin'in başarı öyküsünü bir sevinçten daha az bulan yüz milyonlarca unutulmuş köylü ve göçmen işçi var.
Çağlar İçin Devrimci Bir Gelenek
Çinli işçilere ve tüketicilere, o ülkeyi büyük ölçüde sulandırmak için çok az söz veren bir dönem sadece önemli bir ekonomik kriz alabilir. Sonuçta, çarpıcı büyüme oranlarına rağmen, bir şekilde fakir bir arazi olmaya devam ediyor. Ve bir kaç faktörün, aklımızın pek azının göz önünde bulundurduğu bir göz önüne alınması gerekir. Çin'in, gezegendeki diğer milletlerden ve hatta bölgelerden farklı bir devrimci geleneğe sahip olduğunu söylemek abartı olmaz.
Taoist bir tarikatla ilişkili üç kardeşin önderlik ettiği, en azından 184 yılında Sarı Türban İsyanı'nın başlamasından bu yana ülke, içlerinden dışkıda vahşi enerji ile patlayan bin yıllık köylü hareketlerini defalarca tecrübe etti. Bunun gibi başka bir kayıt yok. Bunların sonuncusu şüphesiz Mao Zedong'un komünist devrimi idi.
Diğerleri, on yedinci yüzyıldaki Ming Hanedanlığı'nın sonundaki köylü isyanını ve Amerikan İç Savaşı sırasında Taiping İsyanı'nı kesinlikle içerecektir. Bugün, Çin dinleri ve Hristiyanlığın sözdizimsel bir karışımını yaratan (ve kendisini İsa Mesih'in küçük kardeşi olarak kabul eden) külteci olarak adlandıracağımız bir adam tarafından yönetildi. Qing Hanedanlığı güçleri sonunda onu bastırmadan ve bir dizi başka isyandan önce, yaklaşık 20 milyon insan öldü.
Çinli liderler yasaklandı ve ardından hızla yayılan Falun Gong hareketini bastırmaya çalıştıklarında, - burada bildirildiği gibi - sadece “dini bastırmak”; Kuşkusuz korktuklarını bastırıyorlardı, bir sonraki Taiping İsyanı olabilirdi. Batıda birkaç istihbarat analisti bunun hakkında bir şeyler düşünüyor olsa da, Çin Komünist yöneticilerinin kendi tarihlerini bildiklerinden emin olabilirsiniz. Arap Baharı benzeri gösterilerde bu kadar çabuk çökmelerinin nedeni budur.
Ek olarak, ekonomist olmasam da, bu gezegene baktığımda, hepimizin büyüme sınırlarını (Çin'in dediği gibi) ama kesinlikle enerji ve diğer hammaddeler için umutsuz bir ülke için merak etmeye devam ediyorum. Yaşlanan bir nüfusa sahip ve kontrol edilmemiş son 40 yıllık endüstriyel genişleme ile çoktan kirlenmiş bir ortam. Çin’in ordusuna yatırım yaptığı, güçlü (büyük ölçüde savunması varsa) donanmasını bir araya getirdiği, komşularına denizaltı maden haklarının kontrolü ile ilgili sorular yönelttiği ve gelecekteki enerji kaynaklarını ve kilit kaynakların kilitlenmesi için küresel bir araştırma başlattığı sorusu yoktur. malzemeler.
Bununla birlikte, eğer öngörüler yapılacaksa ve eğilimler geleceğe yansıtılmışsa, nüfusunu kontrol altında tutmaya ve iç sorunların geniş çaplı bir emperyalizden daha zahmetli çözümünü çözmeye odaklanan temkinli bir Çin hükümetini tahmin etmek çok daha makul olabilir. Gelecekte, Çin’in, 1945’te İngiliz İmparatorluğu’nun yıkılmasıyla ABD’nin oynadığı rolü oynayabileceği ya da oynayabileceği düşünülemez. Çin’i ABD’yle büyük bir küresel mücadelede başka bir Sovyetler Birliği olarak hayal etmek bile zor.
Ve tarihin konjonktüründen bahsedersek, işte ABD Donanması için başka bir düşünce: Ya bu artık bir emperyal gezegen değilse? Kaynak kıtlığından küresel ısınmaya kadar, insanlık daha önce tanımlanamayan büyüme üzerindeki önceden tahmin edilemeyen sınırlarını aşmaya çalışıyorsa? En azından on yedinci yüzyıldan itibaren, art arda büyük güçler, genişlemenin sonsuza dek oyunun adı gibi göründüğü bir dünyanın geniş alemlerinin kontrolü üzerinde mücadele etti. Yüzyıllar boyunca, önceki büyük emperyal iktidar ya da güçler dizisi düştüğü zaman, bir ya da daha fazla büyük güç her zaman el altında olmuştur.
II. Dünya Savaşı’nın ardından, Japon ve Alman imparatorluklarının çöküşüyle birlikte, isimlere layık sadece iki güç kalmıştı, öyle ki her ikisi birlikte “süper güçler” olarak adlandırılacaklardı. 1991’den sonra, sadece biri göründü, öyle kaldı. bazen “hiper güç” olarak adlandırılan ve çoğu kişinin Dünyayı miras aldığına inanıyordu.
Aslında, aslında ABD gerçekten de son imparatorluksa? Ya kaynak kıtlığına yönelten bir gezegende rekabet dünyası, doğada emperyalisten daha az olduğu ortaya çıktıysa? Veya eğer - ve beni burada bir şeytanın avukatı olarak düşünün - bu, hiçbir zaman acımasız rekabetlerin emperyalist bir dünyası değil, beklenmedik şekilde zor zamanlar, bir ortaklık gezegeni karşısında ortaya çıktı?
Olası olmayan? Tabii ki kim bilir? Bu geleceğin büyük cazibesi. Her durumda, sadece güvende olmak için, Çin yüzyılı için hazırlanmaya oldukça hızlı bir şekilde başlamak ya da Çin'deki bir dolar olarak en düşük dolar değerine bahis oynamak istemeyebilirsiniz. Sadece henüz değil.
Tom Engelhardt, ortak kurucusu Amerikan İmparatorluğu Projesi ve Zafer Kültürünün Sonu yazarı, Ulus Enstitüsü'nü işletiyor TomDispatch.com. En son kitabı Amerikan Savaş Yolu: Bush Savaşları Obama'nın Nasıl Oldu? Haymarket Kitapları. Bu parça son yazılanın takipçisi.“İmparatorluk Karanlığında Uyurgezerlik.”
Amerikan Muhafazakarının okuyucuların desteğine ihtiyacı var. Lütfen bugün abone olun veya katkıda bulunun.