Neil Armfield'in yönetmenliğini yaptığı "Candy" eroin dolu bir aşk hikayesi. Dolayısıyla her eroinli aşk hikayesi gibi acılar yumağını kolunuza dolayıp film boyu sarmalanıyorsunuz! Bu gece izlediğim bu film beni yıprattı. Evet gerçekten! İçinde bulunduğum psikolojik dönemden kaynaklanan bir vaziyet de olabilir, bilemem! Yalnız ben "yıpranmak"tan hoşlanmam.
Sadede gelmem gerekirse bundan önceki 5 satırı sadece aşağıda şiirimsi hale getirdiğim ve filmde Candy'nin (Abbie Cornish - ben bu kadının yanaklarını ısırırım, pek güzel- ki bir de ben sarışın kadın sevmem!) sesinden dinlediğimiz şu satırlara varabilmek maksadıyla yazıyorum. Bu cümlelerin bilimum renkteki oje ve ruj ile depodan bozma bir evin tüm duvarlarına yazılmış olması terkedişin tepik etkisini katmerlemişti tabii...
Bu kısmı üç kere geriye alıp izledim...
****
Bir zamanlar,
Candy ve Dan yaşardı.
O yaz çok sıcaktı!
Balmumu,
Ağaçların içinde eriyordu.
Oğlan, balkonlara tırmanır,
Kız için her yere tırmanır,
Her şeyi yapardı.
Benim Danny'im.
Binlerce küçük kuş,
En küçükleri bile
Kızın saçlarını süslerdi.
Her şey altındandı.
Bir gece yatak
tutkuyla alevlendi.
Çok yakışıklıydı
Ve çok iyi bir suçlu!
Güneş ışığı ve çikolata ile beslendik.
Sınırsız haz dolu
öğleden sonraydı.
Gözüpek Danny!
Candy kayıplara karıştı.
Günden kalan son güneş
Köpekbalıkları gibi yüzüyor.
Bu sefer senin gibi yapmak istiyorum!
Hayatıma çok hızlı girdi
ve bu çok hoşuma gitti.
Kendi neşemizin çamurunda
Yuvarlanıyorduk!
Baldırlarım teslimiyetten ıslaktı...
Bir zamanlar,
Candy ve Dan yaşardı.
...