Fakat kötü olması akımı başlatıp durduran küçük elektrik devreleri için çok iyidir. Tabitha Watson tarafından, Chemistry World, Ağustos 7,2017
Tekrarlanan silikon ve oksijen birimlerimden oluşan, yeni bir moleküler tel tipinin şu ana kadar kaydedilmiş en iyi direnç olduğunu kanıtlaması, onları moleküler devreler için ideal yalıtkanlar haline getirdi.
Nanoölçek elektroniğinin gelişim göstermesi için, hem yalıtkan; hem de iletkenler gerekmektedir. Bilindiği üzere, çoğu araştırma giderek artan bir şekilde yüksek verimli yalıtkanlar geliştirmeye odaklanmıştır. Buna rağmen, Danimarka ve Birleşik Devletler’deki araştırmacılar bugüne kadarki nanoölçekte en yalıtkan malzemeyi -siloksan telleri- geliştirmeyi başardılar.
Moleküler tellerin iletkenliği, her bir molekülün kalınlığı ve 20 Å’a kadar uzunluğu, tarama tünelleme mikroskobu tabanlı ara bağlantı yöntemiyle belirlendi. Aynı uzunluktaki alkanlar, prototipik moleküler yalıtkan ve silanlar kıyaslandığında, siloksan tellerin ikisinden de daha düşük iletkenliğe sahip olduğu bulunmuştur.
Silikon-oksijen bağı içeren organik moleküler malzemelerin, ümit veren dielektrik özellikler sergiledikleri bulunmuştur ve en yüksek dolu moleküler orbital (HOMO) ve en düşük boş moleküler orbital (LUMO) arasındaki boşluğun, siloksanın iletkenlik eksikliğinden en azından kısmi olarak sorumlu olduğu düşünülmektedir. Hesaplanan HOMO–LUMO boşluklarının, molekülün omurgası boyunca zayıf elektron bağlaşmasını göstermede, aslında uzunluktan bağımsız olduğu bulunmuştur. Bu, üstün yalıtım özelliklerine yol açan, yükün lokalizasyonunu kolaylaştırır.
Kaynak : scientificamerican.com