Kamnemet, kalın bir ahşap kalkanla örtülü, şarjlı bir kutuydu. Kalkanın üstüne yığılmış taşlar vardı ve sonra hepsi gömüldü. Bir pilot kablo veya tel şarjı pozisyona bağladı. Kamnemety, 150-200 mesafesinden belirli bir mesafeden oluşturulmuş. Düşman kamufle edilmiş taş atıcılara yaklaştığında, bir patlama oldu.
Atıldı ve bombalar. Bir taş fırlatıcısından farkı, taş ocağındaki taşlarla barut taşlı bir kutunun döşenmesiyken, bir mayın tarlasında toprakla kaplıydı.
Oldukça sık, kirpi ve kablo bariyerleri arasında dağınık kirpi. Kirpi 3'in kazıklarından (her biri uzunluk 107 cm) yapılmıştır ve 3-m dik yönlerinde sıkışıp kalmaları için birbirlerine bağlanmıştır.
Tel kirpi Ordunun tüm dalları için askeri mühendislik el kitabı. Petersburg, 1910.
Düşmanın yapay engellerle mücadele etmesini zorlaştırmak için onları mümkün olduğunca araziye adapte etmeye, dalgalı veya şaşırtmalı bir şekilde yerleştirmeye çalıştılar. Yerleşimleri için en uygun pozisyon, arazinin kıvrımları, alçak alanlar, yüksekliklerin ters eğimleri olarak kabul edildi. Savunucu, tel engellerin üzerine harç, bombardıman ve makineli tüfekle donatılmış özel komutlar ve gözlem direkleri yerleştirdi.
Yapay engeller ayrıca arka savunma hatlarının önüne inşa edildi.
Konumsal savunmanın (saldırı) saldırısının çok zor olduğu ve sadece yapay engellerin aşağı yukarı ciddi şekilde tahrip edilmesi şartı altında başarı şansı olduğu açık.
Engeller yavaş yavaş saldırganı zayıflattı - ve saldırısı tükendi. N. Kapustin'in dediği gibi: “Her piyade biriminin saldırgan gücü ... sınırlıdır. Bir alayın karşılaşılan engellere karşı düşmesi durumunda, iki ya da üç alayın istenen başarıya ulaşmasını beklemek imkansızdır ... Hem sıradan savaşçılarda hem de komuta kadrosunda meydana gelen kayıpların önemi, savaş birimlerinin karıştırılması, birimin dağınıklığını kademeli olarak arttırmak, saldırganlığın saldırılarını azaltmak; Sonunda, bir kısmı, yeterli kuvvete sahip olmayan, üstesinden gelmek için bir engele ulaşıyor, kendisini tüketti ve taarruza devam edemiyor ” [Kapustin N. Kararnamesi. Op. C. 206-207].
Ancak tüm yapay engeller, savunucunun fiili yangının koruması altındaydılar, dikkatlice gözlendi ve iyi gizlenmiş durumdaydı, ciddi bir engeldi. Bu nedenle savunmasız ve pasif savaş alanlarında en güçlü yapay engellerin yaratılması ve katlanabilir engeller (sapanlar, kirpi) tarafından engellenen aktif savaş alanları önünde geçişler bırakılması önerildi. Ancak aktif alanlar özellikle savunucunun güçlü ateşinde bulunmalıdır.
Direnç birimleri, önden ve yanlardan gelen engellerle kapatıldı ve her taraftan redoubts yapıldı.
Uzaktan engellerin ortadan kaldırılması bir topçu meselesidir (bu işin bir kısmı tel kesiciler, alıcılar, kazık makineli tüfek ateşi ile kesilmiş olabilir, vb.). Zırhlıları zayıf olan veya mühimmatla ilgili zorluk çeken saldırgan için zordu. Mevcut standart, 1 hafif silahının bir tel çit içinde bir metre geçişi delmesi şartıyla. Ancak, tel ağlar genellikle en büyük kalibreli kabuğun bile kabukları için yetersiz şekilde üretilir. Bu nedenle, saldırıdan önce, saldırgan tel tellerde geçiş yapmak (veya yeniden döşemek) için özel komutlar göndermek zorunda kaldı. Ancak bu tür grupların eylemleri ancak savunucuların makineli tüfeklerinin imhasından sonra mümkün oldu.
Barikatlarda açılan geçiş sayısına bağlı olarak saldırganın saldırı sütunları da oluşturuldu.
Konumsal düşmanlıklarda savunmanın gücü, geniş ve geniş bir alanda birbirine bağlı bir savunma sisteminin geliştirilmesidi. Bu bağlamda, arazinin özelliklerinin araştırılması ve savunma pozisyonunun tüm unsurları (2 ve 3 savunma hatları dahil) arasındaki etkileşimin yetkili bir şekilde düzenlenmesi büyük önem taşıyordu. Her bir direniş düğümü, derinlemesine katmanlı olan, inatçı savunmanın, tamamen çevreleme koşulu altında yapılmasına izin vermeliydi - savunma unsurlarının yangın bağlantısı mümkün olduğu kadar uzun süre tutulabildi. Bu nedenle atış noktaları ve sığınaklar kademeli bir sırayla yerleştirilmeye çalışıldı. Ancak, derinlemesine sağlamlaştırılmış pozisyonlar geliştirerek, birliklere manevra için mümkün olan en yüksek kolaylığı sağlamak gerekir.
Aynı zamanda savunma kuvveti, dağıtılan birimler ve savunucunun birimlerinin düşmanın topçu hazırlıklarını beklerken ciddi kayıplardan kaçınması için gerekli sayıda güçlü sığınağın varlığında da görüldü. Bu gibi sığınaklar inşa edilirken betonarme yapılara öncelik verilmiş ancak kapıları oluşturmak için raylar, kirişler, oluklu demir vb. Kullanılmış, betonarme konstrüksiyonun temel avantajı (mukavemetin yanı sıra) kombine bir koruma sisteminin varlığındadır. Bu nedenle, ilerleyen kişi betonun sığınaklarla doldurulmasından sonraki ilk günlerde aktif faaliyete geçerse, henüz kurumamış olan beton güvenilir bir kapama işlevi göremez - yapının demir kısımları koruma görevi görür. Dökmeden sonraki ilk ayın sonunda beton güvenilir bir savunma haline geldi. Barınaklara ek olarak, betonarme makineli tüfek noktaları (kapaklar), binaları çevreleyen gözlem noktaları özel savunma gücü sağlamıştır. Savunma sistemine serpiştirilen bu tür barınakların birleşimi, saldırgan için aşılmaz bir engeldir. Sadece önceden belirlenmiş hedeflerdeki yoğunlaştırılmış ateş topçu büyük kalibreleri bu tür nesneleri etkisiz hale getirebilir.
Defans oyuncusu ne kadar uzun süre uygun pozisyondaysa - geliştirdiği savunma o kadar güçlü oldu - güçlü noktalar bu gibi noktaların gruplarına dönüştürüldü, ateş noktaları topaklandı ve kör edildi, aralarına ek makineli tüfekler yerleştirildi, yeraltı hatları açıldı ve yapay engeller arttı.
Savunucular tarafından uygulanan ana kural, savunma konumunu iyileştirme çalışmalarının durdurulmaması gerektiğiydi çünkü mükemmellik için bir sınır yoktur.
Sürekli pozisyonda saldırı bekleyin - düşünülemez. Bu nedenle pozisyon savaşında güvenlik özel bir öneme sahipti. Savunmayı işgal eden birliklerin ana güçlerini sürekli gerginlikten kurtardı ve bir saldırı durumunda, alarmı zaman içinde kaldırdı. Gece saatlerine özellikle dikkat edildi - aydınlatma fişekleri, ışıldaklar, vb. Kullanılan eskortlar. Projektörler (ayna çapı 45-90 cm), 5-7 km üzerindeki araziyi aydınlatan en etkili aydınlatma aracıydı.
Hem piyade hem de topçu birimlerinde, görevli birimler öngörülmüş, saldırganı durduracak ve geri kalan birimlere savaş pozisyonlarını almak için zaman verecek barajı açacak ilk sinyale hazırlanmıştır.
Düşmanın gözleminde bağlı balonlar kullanılmış - aslında, gözlem kuleleri. 200 - 1000 m yüksekliğine kadar yükselen XDUMX-10 km mesafesindeki açık havalarda dürbünle görüşmelerine izin verildi. Asker hareketleri, 12 km'ye kadar bir mesafede, tahkimatlar ve insan yapımı engeller 8-4 km ve mühendislik yapılarının parçaları 5-2 km'den alınmıştır. 3 saat boyunca hidrojene bağlı bir balon gözlemlenebilir.
Sonuç olarak, Kural Yönü'nün haklı olarak belirttiği gibi, güçlendirilmiş bölge, 3-x koşullarının varlığında zorlu bir güçtü: en fazla uyanıklık, asker sayısını savundukları pozisyon için yeterli olduğu sürece, son dakikaya kadar mümkün olduğunca fazla insanı tutma kabiliyeti Her piyade bölünmesi için 5'tan 10 km'ye kadar bir savaş sektörü olması şartıyla).
Elbette, savunma örgütlendiğinde, askerlerin yanı sıra, yüzleşmenin gerçekleştiği cephenin de savunmayı işgal eden özellikleri büyük önem taşıyordu. Bu nedenle, savunmanın örgütlenmesi ve doygunluğuna aynı yaklaşımla, Alman ve Avusturya uygulamaları birinde önemli ölçüde farklılık gösterdi. Brusilovsky atılımının bir üyesi olarak, 409 Piyade Alayı Novokhopersky'nin tabur komutanı, personel kaptanını (Sovyetler Birliği'nin gelecekteki Mareşali) hatırlattı. Avusturyalılar ana çabalarını tam olarak ilk önce yoğunlaştırdılar. Kır ve ön tarafa geç! ” [Vasilevsky A. M. Yaşamın Meselesi. Vol. 1. M., 1989. C. 27].
Rus ordusunda, savunma örgütlenmesinde, sadece cephe özellikleri değil, belirli bir birimin veya oluşumun özellikleri değil, aynı zamanda komutanın kişiliğinin önemi de büyüktü. Ön cephe komutanı şöyle hatırladı: “... hizmet etmem gereken ordulardan birinde, rahipler yetkililerin dikkatini kullanmamış ve iş için değil, dinlenmek için memurlar ve askerler düşmüştür. Bu resim, General-mühendisi kolordu başında durduğunda çarpıcı bir şekilde değişti: bütün alaylar Rus tipinde büyük redoubts inşa etmek için çıkarıldı; Daha sonra topçu bu redoubts ve onların garnizonları hedef olarak tasvir vurdu. Mühendisin yerini alan yeni kolordu komutanı, mayın temizlemeye daha az dikkat etti, ancak bir bakıma yeni bir akış ortaya koydu: tahkimatların önündeki yapay engellerin Alman ve Avusturya tarzında düzenlenmesi gerektiğini ve tüm birimlerin bu engellerin çeşitli şekillerde nasıl aşılacağına ... pratik yapmasını istedi. Tüm patronlardan uzak, bize pahalıya mal olmayan pozisyonlar ... aynı ölçüde alındı: aynı cephede, kampanyanın ortasında, Güney-Batı, Siper hattının doğru taslaklarına, hızlı bir şekilde kurulmasına ve kademeli olarak iyileştirilmesine, kapakların düşünceli bir şekilde düzenlenmesine, saldırıya devam etmek için köprü başlarının, vb. Bir diğerine, ilkbaharda ve hatta yılın 1917 yazında en ciddi dikkat gösterildi. yetkililerin özel dikkatine neden oldu ve açık kusurlar dokunulmaz kaldı. Batı Cephesi ... Kuzey ile Güney-Batı arasındaki orta bölgeyi işgal etti " [Klembovsky V. Tahkim Edilen Görevler Hakkında // Askeri İşler. - 1918. - Hayır. 16. C. 4].
Savunma yapılarının tipolojisine ve hatta inşaat düzenine yaklaşımlar farklıydı. Bu nedenle, mühendisler tahkimatı kapattı (redoubts, taş malikaneler, vb.) Olumlu bir şekilde nitelendirilirken, bu tür dövüşçülere savaşçılar tarafından "kardeşçe mezarlıklar" deniyordu - böyle bir tuzaktan doğru zamanda atlamak neredeyse imkansızdı.
Batı Cephesi mühendisleri, 1915'in sonbaharında yola çıktılar ve cephenin baş komutanı pozisyonu güçlendirirken şu kademeli çalışmayı onayladı: a) yapay engellerin montajı; b) hendeklerin yapımı; c) ateşleme pozisyonlarının önündeki alanı temizlemek; d) yolların ve geçitlerin inşası. Ancak askerler böyle bir diziye itiraz ettiler, haklı olarak ilk siperlerin yapılması gerektiğine inandılar - işçilerin ateş desteği olmadan, düşman yapay engellerin kurulmasına izin vermeyecekti.
Konumsal bir savaşta manevranın kaybedilmediğine dikkat etmek önemlidir - başka biçimler de kazanmıştır. Savunucu için güç gruplarının ve araçların koparma bölgesine ve aynı zamanda grupların uygulanmasına aktarılmasından ibaretti. Böyle bir manevra için temel gereksinimler - gizli ve hızlı. Taktik düzeyinde, savunucunun etkinliği keşif aramaları, saldırılar ve karşı saldırıların üretiminde ortaya çıktı. Yenilen bir düşmanın takibi, kural olarak, ateş tarafından gerçekleştirildi.
Rus cephesinde, müstahkem pozisyonlar, savaşın sonuna kadar doğrusal karakterlerini korudular. Bu hem Ruslarda hem de Almanlarda Avusturyalılarla birlikte gözlendi. Güçlendirilmiş bandın derinliği 1-2 km'yi geçmedi ve ikinci arka bantla birlikte güçlendirilmiş bölgenin tüm derinliği 6-8 km idi. Böyle bir pozisyona genellikle bir grevle hakim olabilirdi. 1916'te Almanlar nehrin dönüşünden aşağı vurdu. Styr, kaçınılmaz olarak nehir üzerinde sıçramak zorunda kaldı. Stokhid; Avusturyalılar s. Strypa, nehrin üzerinden geri dönmek zorunda kaldı. Koropets ve sonra da Altın Kireç'e. Almanlar, Rus pozisyonlarını tekrar tekrar ve bir kural olarak aynı başarı ile geçti.
Sonuç olarak, aşağıdakilere dikkat edilmelidir.
1914 operasyonlarının saldırgan doğası, “kendi kendine kazma” nın yaygın şekilde kullanılmasına yol açtı: her bir tetikçi, bir zincirin içinde yatan, kendisi için ayrı bir oyuk, bir diz, daha sonra yavaş yavaş iyileşen bir hücre, yıpratmak için “dizden” durmak için siper profilini çıkardı. çukurun dibi. " “Hücre” veya “yuva” açması şekli yaygındır. 1914’in sonbahar savaşları, Ekim ayından itibaren Rus komutanlarının pozisyonlarını güçlendirme konusundaki görüşlerinde bir dönüm noktası olduğuna ve sağlamlaştırılmış pozisyonların hazırlanmasına önceden başlanmasına neden oldu. Böylece, Güney-Batı Cephesinde, Sandomir, Gora Kalwaria, Ivangorod, Novo-İskenderiye, Solts, Yuzefov, Annopol köprü pozisyonları güçlendiriliyor; Kuzey-Batı Cephesi'nde nehir boyunca bir dizi pozisyon inşa ediliyor Çar: Zegrze, Serock, Pułtusk, Rožan, Ostroleka, Novogrod, Lomza, Wizna, Tykocin'de.
İlk başta, bu pozisyonlar sadece doğada doğrusaldır ve sivri profil şeklinde kuvvetli noktalarla değişen sıradan tüfek açmalarından oluşur (bazen Japon-Japon Savaşının deneyiminden etkilenen), bazen halka ve sıradan siperlerden oluşan gruplar şeklinde, kuvvetli şekilde gelişmiş bıyıklarla tekrar çıkar önden ve yanlardan tel ağ ile çevrilidir. Doğrusal yapılarını korurken, Kuzey-Batı Cephesinin pozisyonları, çoğu durumda, birbirlerinden aralıklarla aralıklı ayrı tüfek gruplarından oluşur (bazen grupların düzenlenmesi bile 2 serisinde gözlenir) —Pultus, Serock, pozisyon Ivangorod alanında, hatta Kozienica - Polichno - Janovec.
Lodz operasyonundan sonra, Kuzey-Batı Cephesi'nin emri, Vistül'ün sol kıyısında ve Pilica'nın sağ kıyısında (geri tepme direkleri, sığınaklar, 1) dağınık siperlerdeki grup taburları için oluşturulan savunma hatlarının “grup karakterini” emretti. 500 adımlarında geride kalanlar ve grup rezervleri, grubun toplam uzunluğu 800 km'ye kadardır, gruplar arasındaki mesafe 1-1 km'dir). Her grup pozisyonu, yan ateş altında siperlerden alınan bir tel ağ ile çevrilidir. Bunlar Varşova, Groitskaya, Radomskaya ve Narevskaya köprübaşı pozisyonları.
1915'in ilk yarısında, savunma pozisyonları yaratırken, kuzey-batı cephesinde sürekli doğrusal bir düzeneğe eğilim eğilimi gözlenmiştir, taktik olarak daha önemli alanları düğümlere veya gruplara taktiksel olarak daha fazla tahsis etmeden, ancak bazı yerlerde savunma derinliklerinin ayrılması fikri açıkça ortaya çıkarılmıştır. ve hatta önceki iletişim hatları ile bağlantılı üçüncü kanal açma hatları.
Savaşın Chronicles 1916, No. 80.
Güney-Batı Cephesinde, Şubat ortalarına kadar hemen hemen bütün pozisyonlar 1915 hala katı lineerdi. Daha sonra karışık bir karakter pozisyonları dikmeye başladılar - bir kilometreye kadar aralıklarla düğümler veya gruplar oluşturdular ve bu boşluk birkaç geri çekilme çizgisiyle doluydu.
Rus savunma pozisyonlarının diyagramı. Konumların güçlendirilmesi için yönergeler. Ed. 2. Yüksek Komutanın Genel Merkezi, 1916.
Kuzey-Batı Cephesi'nde, emir tüm askeri pozisyonları düğüm olanlara çevirebildi.
Güçlendirilmiş pozisyon. Şema. Müstahkem gruplar için savaşmak için el kitabı. Ed. 6., H. 1, 1917.
Gelecekte, katmanlı konumlarla birlikte, eski “düğüm” veya “grup” türlerinin konumları da yükseltilir. Bunlar Golden Lipa, Stryp, Zbruchu ve 1915’ta inşa edilen Böcek ve Dinyester’in kolları. 1915'in sonundan itibaren, belirli bir mesafeden birbiri ardına takip eden ve her bir 3 - 4 siper hattından oluşan, güçlendirilmiş bir şerit sistemi başlatıldı; Siperler önünde en az 3-x tel engel şeridi vardı (her biri 7-10 genişliğinde, her biri 15-50 basamaklarında şeritler arasında boşluklar vardı). Siperlere bol miktarda “tilki deliği” barınakları sağlandı ve birbirlerine ve iletişim hatlarının arka kitlesine bağlandı; bunların çoğu savunma için uyarlandı ve arkalarındaki siperlerle birlikte saldırganın bir ateş torbasına alınmasına izin verildi - bu ilk defa oldu t. "Kesme sistemi". Ek olarak, makineli tüfekler ve topçuların yanlarına ve çapraz ateşine savunma pozisyonları yerleştirmeyi mümkün kılan çok sayıda yan kanat yapısı vardı.
Müstahkem pozisyon çeşitleri. Müstahkem gruplar için savaşmak için el kitabı. Ed. 6., H. 1, 1917.
Şubat 1916’tan itibaren, Güney-Batı Cephesi’nin pozisyonları yukarıda belirtilen derinden özdeşleşmiş bir karakter kazanmaya başlarken, Batı Cephesi’nde doğanın gruplaşmasının daha muhtemel olduğu pozisyonları oluşturmaya devam ettiler ve Kuzey - pozisyonları karışık niteliktedi. 1916'un sonbaharından bu yana, “güçlü düğümler ve direnç merkezleri” ile güçlendirilmiş bir bant sistemi nihayet tanıtıldı.