Saatler neden geri alınıyor?
Saatler neden geri alınıyor?
Türkiye’de yaz saati uygulaması ilkbaharda başlıyor ve sonbaharın ortasında bitiyor. Böylece 7 ay süresince ileri saat uygulaması yapılıyor. Yani saat için esas alınan 30 nolu meridyenken 45 nolu meridyen oluyor.
Kış mevsiminin başlamasına 1 ay kala ulusal saatlere esas meridyen, 45 nolu meridyen yerine 30 nolu meridyen olarak belirleniyor. Saatlerin geri alınması ise 5 ay sürüyor.
Saat değişiminden beklenen fayda ve tasarruf yaz saati uygulamasında gerçekleşiyor. Bütün bu değişimler, yaz saati uygulamasını kullanan başta AB ülkeleri olmak üzere diğer ülkelerle beraber yapılıyor.
Yaz saati uygulaması (YSU) herhangi bir ülkede veya bölgede gün ışığından, sabahları daha az, öğleden sonra daha çok yararlanmak üzere, periyodik olarak, saatlerin belirli bir miktarda değiştirilmesidir. Genellikle, bu uygulama kapsamında saatler ilkbahar başlangıcında bir saat ileri, sonbaharda ise bir saat geri alınır. Çağdaş yaz saati uygulaması ilk defa 1895 yılında Yeni Zelandalı bir böcek bilimci olan George Vernon Hudson tarafından önerildi. O günden sonra birçok ülke bu uygulamayı benimseyerek kullanmaya başladı. Bununla birlikte, yaz saati uygulamaları ülkeler arasında farklılık gösterebilir.
Yaz saati uygulaması tartışmalıdır. Gün ışığından daha çok yararlanmak için gündüz saatlerine bir saat eklenmesi satış, spor ve iş saatlerine bağlı çeşitli etkinlikleri olumlu yönde etkilerken tarım, gece eğlenceleri gibi güneş ışığıyla beraber biten etkinliklere olumsuz etki yapar. Öte yandan, öğle saatlerine bir saat daha eklemek, trafik kazalarından kaynaklanan ölüm oranlarını da azaltmaktadır. Ne var ki, uygulamanın sağlık ve suç oranları üzerindeki etkisi daha az belirgindir. Her ne kadar uygulamanın ilk hedeflerinden biri akşam saatlerindeki aydınlatma enerjisi tüketimini kısmak olsa da, günümüzde çağdaş ısıtıcı ve serinletici cihazların yaygınlaşmasıyla birlikte bu amacından sapmaya başladı. Öyle ki, 20. yüzyıl başlarında elektrik temel olarak aydınlatmada kullanılıyordu. Teknolojik gelişmeler yeni elektrik kullanım alanları yaratınca buradan elde edilen tasarruf azaldı. Bu bakımdan bu uygulamanın kullanılması çelişkili ve tutarsız bir hal almaya başladı.
Leyla Çal
!3 Nisan, Feza Gürsey'in 22'nci ölüm yıldönümüydü. Gürsey 20'nci yüzyılın en önemli bilim insanlarından biri, Türkiye'nin seviyesi ve ihtiyaçlarının üzerinde çalışmalara imza atmış bir bilim adamıydı...
"Bu dünyada pek çoğu bir düzey eşyaya tekabül eden ve elde edilmeye değer bulunan pek çok şey sayabiliriz, ama artık uğruna yaşamaya; daha patetik olarak söyleyelim; ölmeye değer ne kaldı acaba? Ne adına ne kadar "şeyi" gözden çıkarabiliyoruz? Kim ne kadar, ne adına nelerden vazgeçebiliyor?"
Einstein, bir seferinde, çılgınlığı, “bir hareketi tekrar tekrar, her seferinde öncekilerden farklı sonuç almayı umarak, ısrarla yapmaya devam etmek” olarak tanımlamıştı. Günümüzde uygarlığı yönetmeye çalışanların akıl durumu bu tanıma çok uyuyor.
Toplulukların ve onu oluşturan bireylerin kendilerine tanınan özgürlüklerin yükü altında ezilmesi mümkün mü? Ve aslında hayatın her alanında sürekli olarak aradığımız özgürlüklerden kendi elimizle vazgeçebilir miyiz?
Bilim, idealize edildiği gibi kendisine hayatını adayanlara, ve özellikle kadınlara iyi niyetle, romantik bir şekilde bilgiye ulaşma, ya da dünyayı kurtarma kapısı açmıyor; hakeza bu hevesi cezalandırırmışcasına hayatın diğer acımasız taraflarından hiç de geri kalmayacak şekilde türlü engellerle kendisini gösteriyor.
Kadın ölüm haberleriyle gazetelerde, televizyonlarda ya da internette karşılaşmadığımız gün yok gibi. Ne kadar acı ki yakın çevrelerine keder ve yas bırakan bu hayatlar kimileri için sadece bir rakamdan ibaret.
13 Kasım 1985'te, volkanik yanardağ "Nevado del Ruiz" faaliyete geçmiş ve patlamıştı. Yerel halk ona "Uyuyan Aslan" diyordu. Çünkü en son 1845 yılında faaliyete geçmiş ve 130 yıldır hiç hareket etmemişti. Aslında uyuyan yanardağ değildi, onu önemsemeyen devlet yetkilileriydi.
Bentham’ın tasarladığı mükemmellikte bir Panopticon henüz inşa edilmedi ama bugün neredeyse tüm toplumsal yaşama Panopticon ilkeleri uygulanmaya çalışılıyor. Kışlalar, okullar, ibadet mekânları, fabrikalar, hatta sosyal medya birer Panopticon hâline dönüşüyor. Tüm dünya devasa bir Panopticon’a dönüştürülüyor.
- Gorilden Al Öğüdü
- Türkiye’nin özür borçlu olduğu bir bilim adamı: Feza Gürsey
- Medeniyet ve Boş Zaman
- Çılgınlığın Tanımı
- Özgürlüklerin Otoriteye Teslimi
- Atom Bombası, Soğuk Savaş ve Bilimde Kadınlar
- Yeryüzü Halleri
- Adı konulmamış ölümler: Kadın Cinayetleri
- Omayra Sanchez : Hayata masumiyetle bakan gözler…
- Panoptikon’dan Günümüze: Zindan
Slavoj Zizek, zamanımızın gösteri merkezlerinin, AVM'lerinin aslında şehrin "artıklarının" dışlandığı ütopik mekanlar olduğunu, her ne kadar eşitlikçi görünse de bu mekanlara erişimin gizlice filtrelendirildiğini ileri sürer. Bu alanların görkemli yüce özelliklerinin arkasında tabii ki kapitalist ticaret zihniyeti yatmaktadır.
1. Dünya savaşı...Tüm dünyayı şekillendiren, 16 milyon civarında insanın öldüğü, bir o kadarının da yaralandığı dünyayı şekillendiren en kanlı muharebelerden biri. İskoçyalı fotoğrafçı Peter Macdiarmid trajedinin 100. yılı nedeni ile, yaşanan trajediyi anımsatmak için savaş esnasında çekilen fotoğraflar ile bugünkü modern görüntüleri birleştirerek ilgi çekici bir çalışmaya imza atmış. İşte o çalışmadan bazı örnekler.