Ebû Hüreyre (r.a) şöyle buyurur:
“Bir defasında namaz için kâmet getirildi. Herkes ayakta iken saflar düzeltildi. Ondan sonra Rasûlullâh Efendimiz (s.a.v) hücrelerinden yanımıza geldiler. Namazgâhında durunca cünüp olduklarını hatırladılar. Bize: «Yerinizde durun!» diye işaret buyurdular. Sonra odalarına dönüp yıkandılar. Başlarından su damlayarak yanımıza geldiler. Tekbîr aldılar. Biz de O’nunla birlikte namaz kıldık.”(Buhârî, Gusül, 17)
Şerh:
İmâm Buhârî, bu rivâyetten, mescide girince gusül abdesti olmadığını hatırlayan kimsenin hemen geri çıkabileceğini, teyemmüm yapması gerekmediğini çıkarıyor.
Tâbiînden bâzı âlimler ise bu durumda hemen teyemmüm yapıp mescidde gusülsüz yürünmemesi gerektiğini ifade etmişlerdir. Gusülsüz namaza yaklaşılmaması emrinden, namaz kılınan yerlere de yaklaşmamayı anlamışlardır.
Ebû Hanîfe’ye göre bir yolcunun gusül abdesti alması gerekse ve su da mescidin içinde olsa, önce teyemmüm edip öyle mescide girer ve suyu alıp çıkar.
Bazı âlimler, mescidde uyurken ihtilâm olan kimsenin de hemen bulunduğu yerde teyemmüm alıp öyle dışarı çıkması gerektiğini söylemişlerdir.
Namaza dururken safları düzeltmenin müstehap olduğunda icmâ vardır.