Suriye'de Esad rejimini yıkmak için savaşan yüzlerce örgütün, gerçekte hangisinin kime karşı savaştığı artık tamamen karmakarışık bir hal almış durumda. ABD'nin bu örgütlere önemli ölçüde destek vermekle birlikte son dönemde IŞİD tehdidiyle yeni bir taktiksel değişikliğe gittiğini biliyoruz. Amerikan istihbarat elemanları ise bu İslamcı gruplar içinde cirit atıyor.Bir başka husus ise bir taraftan selefi terör örgütü olarak adlandırılan bu çetelerin Amerikan basınında inanılmaz derecede yer alması. Eleştirel anlamda değil, kucaklayıcı anlamda.Mesela duyunca inanamayacaksınız: Suriye'deki önemli çetelerden biri Ahrar-üş Şam. Bu silahlı örgütün önemli bir elemanının bir yazısı Amerika'nın etkin gazetelerinden Washington Post'ta yayınlandı. Gazete, Suriye'de acımasızca insan öldüren bu Sünni çetenin temsilcisine sayfalarını açtı, onu adeta kucakladı ve yazısını yayınladı. Peki, kimdi bu isim ve ne istiyordu?Bu isim Ahrar-üş Şam Dış İlişkiler Başkanı Lebib Nahhas'dı. Washington Post'ta yayımlanan "Suriye'nin devrimcilerini yanlış etiketlemenin ölümcül sonuçları" başlıklı yazısında örgütün el-Kaide'den de IŞİD'den de farklı olduğunu anlatıyor ve Amerikan yetkililerine "Bize gerçek anlamda destek verin, biz de istediğinizi yapalım, Esad'ı devirelim" diye yalvarıyordu.Ahrar Şam'dan Lebib Nahhas özetle şöyle yazıyordu: "Aralık ayında Dışişleri Bakanı John F. Kerry şöyle dedi: 'Suriyeliler bir diktatörle teröristler arasında tercih yapmak zorunda olmamalı.' Kerry'nin ilan ettiğine göre, üçüncü bir seçenek vardı: 'Her gün hem köktencilerle, hem de [Suriye Cumhurbaşkanı Beşşar] Esad'la savaşan ılımlı Suriye muhalefeti.' Maalesef, bu takdire şayan görüş çöktü; çünkü ABD 'ılımlı' terimini öyle dar ve gelişigüzel bir şekilde tanımladı ki ana akım muhalefetin büyük çoğunluğunu bu tanımın dışında bıraktı.Benim bulunduğum grup, Ahrar-üş Şam, bir örnektir. Grubumuzun adı 'Suriye'nin Özgür İnsanları' anlamına gelir. Kendimizi Suriyeliler tarafından yönetilen ve Suriye için savaşan ana akım bir Sünni İslamcı grup olarak görüyoruz. Kendi fanuslarına tıkılıp kalmış olan Beyaz Saray'daki siyasetçiler, Suriye'deki sözde 'ılımlı' güçleri destekleme yolunda başarısız kaldılar. Ama bu 'ılımlı' gruplar, neredeyse her adımda, en önemlisi de IŞİD'le yüzleşmede hayal kırıklığına sebep oldular.Dahası, IŞİD'e karşı savaşı Esed'i iktidardan düşürme çabalarından kökten farklı ve bazen taban tabana zıt düşündükleri bu bindiği dalı kesen politika, iki savaşa da bir son getirmedi. IŞİD'in köktenci ideolojisi, ancak yerelden yetişen bir Sünni alternatifle yenilebilir; 'ılımlı' terimi CIA idarecileri tarafından değil, Suriyelilerin kendileri tarafından tanımlanmalıdır.Gözünüzü açıp bizi görünUluslar arası toplumun samimi ilgi eksikliğinin verdiği hayal kırıklığına rağmen, biz diyalog fikrine bağlı kalıyoruz. Görüşülmesi gereken konular, Esed rejimine nasıl son verileceği, IŞİD'in nasıl bertaraf edileceği ve Şam'da istikrarlı ve temsiliyeti olan bir hükümetin Suriye'yi barış, uzlaşma ve ekonomik toparlanma yoluna koyarken devletin çözünmesinin önüne nasıl geçileceğidir.ABD'nin gidişatını değiştirmesi için çok geç değil. Kerry'nin 'üçüncü seçeneği' mevcut; ancak yalnızca Washington gözlerini açıp onu görmeye gönüllü olursa."Yazı oldukça uzun... Ben kısaltarak verdim. Ahar Şam'ın Sünni yöneticisi bugün kadar ki Amerikan desteğini sözümona eleştirerek "bugüne kadar bizi tam anlamıyla görmediniz. Suriye'de sonuca gidecek olan Sünni örgüt biziz.Tam destek verin işi bitirelim!" diye yalvarıyor.Gerçek amaç ise Suriye'nin geleceği değil Amerika'dan biraz daha finans sağlamanın çabası.Ve bu yazı Amerika'nın en önemli gazetlerinden birinde yayınlanıyor.At izinin iti izine karıştığı, Şam'da patlayan bombaları atan elin Washington Post'ta yazı yazdığı bir dünyada biz ne diyelim ki!