Bir gün gözü pek bir adam Afrika’ya gitmeye karar verir. Yanında ona eşlik eden hamallardan başka kimsesi yoktur. Hamallar ellerindeki palalarla sık ormanlarda yolu açarak ilerlemesine yardım eder çünkü tek bir amaçları vardır, o da ne olursa olsun yürümeye devam etmektir.
Karşılarına bir nehir çıkarsa, mümkün olan en kısa sürede geçeceklerdir. Eğer karşılarına bir tepe çıkarsa zaman kaybetmemek için çabucak yolu değiştireceklerdir. Ama hamallardan biri aniden durur. Kâşif buna şaşırır. Yalnızca birkaç saattir yürüyorlardır. Bu yüzden kâşif sorar: “Neden durduk? Birkaç saat yürümeyle hemen yoruldunuz mu?”
Hamallardan biri ona bakar ve cevap verir: “Hayır efendim, yorulmadık. Ama o kadar hızlı ilerliyoruz ki ruhlarımızı geride bıraktık.
Şimdi beklemek zorundayız ki ruhlarımız bize yetişebilsin.
-Alıntıdır