İhtiyaçlarımızı, çıkarlarımızı ya da haklarımızı düşünürken bağlı olduğumuz dil, özgürleşme itkisini sürekli olarak tahrip eder, bizi ya o/ya bu ikiliklerine geri çeker; toplumsal cinsiyetten arınmış bir eşitlik yanılsamasında ayak direr ve sonra onu sağlam bir şekilde kafamıza kazır. Erkekler gibi kadınlar da bu ikiliklerin elindedir; mesele yalnızca ne istediğimizi "bilmek" değil, sesimizi duyuramamaktır. Oy kullanmak tek başına bu sorunu çözmez, çünkü daha acil ve zor olan görev, algılarımızı ve gündemlerimizi değiştirmektedir. Bu nedenle, feministlerin çoğu, tartışma, konuşma ve aktif katılıma hayati bir önem vermeye başladı ve bu ölçüde katılımcı kampa yaklaştı.