1890’ta Alfred Marshall arz ve talep kanunu belirledi - tüketici parası var ve bir şey satın almak istiyor, üretici ürünü var ve satmak istiyor. Malların fiyatı, arz ve talebin oranına bağlı olarak belirlenir. Herhangi bir uyuşturucu mafyası, varlığının maddi ve ideolojik temeli olan bu yasayı bilir. İlaç satıcısı “Eh,” diyor: “Kirli işler yapmaktan vazgeçeceğim, toptan ayçiçek yağı tedarik edeceğim, ne olmuş? Müşteriler rakiplerime gidecek, ancak aslında hiçbir şey değişmeyecek. ”
Kısacası, donuk gözlü yeşil yüzlü uyuşturucu bağımlıları suçlu. Talep yaratırlar. Diğerleri ise tüketicilerin ihtiyaçlarını karşılamaktadır. Hiç kimse ikincisini herhangi bir boşluğu kullanmaya zorlamaz, değil mi?
Bir nüans var. Ne ecstasy, ne LSD veya aynı eroin doğada özgürce büyür ve mağaralarda tuz birikimi olarak işlev görmez. Hepsi, tamamen yasal bir şekilde, farmakolojik kurumların parasıyla kurulan laboratuvarlarda ve hatta devlet fonlarıyla geliştiriliyor. Kötü ruh hali ve burun akıntısı tedavisi olarak ortaya çıkmadan önce, bunlara talep yoktu. Başlangıçta bir teklif vardı. Ecstasy, sarhoş ücretsiz kişilikler için övgüler ve diğer kültürel unsurlarla birlikte gece dans kulüpleri aracılığıyla kitlelere gitti. Esrar ve eroinin modaya nasıl geçtiğini hatırlayın. Burada da bir müzikal kurnaz altında da girdiler.
Ecstasy'nin giriş şeması şu şekildedir (kimse kimseyi bulamadı, kesin olan). İlk başta, Dow Chemical çalışanı, biyokimyacı, farmakolog ve “psikoaktif madde testçisi” Alexander Shulgin, Anton Kelish (Merck çalışanı) tarafından icat edilen MDMA ilacının etkisini tecrübe etti, ilacı mükemmel buldu ve bilimsel topluluktaki arkadaşları arasında ilan etmeye başladı. Açıkçası, ikincisi ayrıca periyodik olarak psikoaktif maddelerin etkisine maruz kalmıştır. Psikoterapistleri uygulamak, bilimsel topluluğun dosyalanmasıyla ilacı pratikte kullanmaya başladı. Hastalara şöyle bir şey söylediler: "Tüm korkularını kafamdan at, sana en yeni ilacı yazacağım ve tüm kötü ruh halin beş dakika içinde kaybolacak."
Aynı zamanda, Ecstasy olarak da bilinen MDMA vakası arasında, 1950'lerde, ABD Ordusunda, doğal olarak hayvanlar üzerinde ya da Amerikan generallerinin kimler atadığı konusunda test edildi. Açıkçası, test denekleri ilacı da mükemmel olarak tanıdı. Kapsamlı klinik denemeler, biliyorsunuz ki, hiçbir tıbbi ilaç satılmamaktadır ve Pentagon'da ciddi adamlar çalışmaktadır. 1980'in başlangıcında, özgür basın ve ecstasy, Amerikan gençliğinin yeni mucizevi ilacın özellikleriyle ilgili en iyi arkadaşlarından biri haline geldi. 1985’te ABD İlaç Uygulama Dairesi MDMA’yı yasakladı. Sonunda bir kez yapmak zorunda kaldı ve yaptı. Ancak talep zaten yaratıldı.
Ne ABD hükümeti kuruluşlarının ne de ilaç şirketlerinin Ecstasy'nin geliştirilmesine ve tanıtımına dahil olmadığını iddia ederseniz, hiçbir şeyle ilgilenmezsiniz ya da son 20 yıldır Antarktika'dan ayrılmadan penguenlerin davranışlarını inceliyorsunuz.
İlaç şirketleri ile, prensipte, her şey açıktır. Bunlar, insan sağlığı da dahil olmak üzere her şeyden kâr etmeye hazır olan kapitalist avcılar. Fakat Birleşik Devletler devleti, özgürlük, hümanizm ve tüm demokrasinin dayanağı, uyuşturucu kaçakçılığına nasıl katılabilir? Yapabileceği konusunda bir şüphe var ve çok geniş hacimlerde, yani. yüzlerce ton ve milyarlarca dolar.
Britanya İmparatorluğu'nun Çin'deki afyonda işlem yaptığı cennet gibi zamanlara dalmayacağız. Bu ticaret ÇKP'nin ve kişisel olarak Yoldaş Mao Zedong'un ortaya çıkmasıyla sona erdi. Zavallı, sefil İngiltere, Çin uyuşturucu bağımlılarının ıslah tesislerinde işkence görmesini izlerken acımasızca acı çekti, ama ne yazık ki, yardım edemedi. Komünistler, işçi sınıfının ve kültürel işçilerin ihtiyaçları hakkında kendi fikirlerine sahipler. Komünist dünya görüşünün bu bölümünün ABD ordusunun Vietnam’a saldırmasının asıl nedeni olması muhtemel.
Evet, ABD hükümeti, komünizmin Çinhindi'nde yayılmasını durdurmaya çalıştığını iddia ettiğinde yalan söylemez. yani Özel Jones tüfek almak, New Jersey'den binlerce mil uzaklaşmak ve Vietnamlıları öldürmek zorunda kaldı, çünkü komisyonlar kötü ve Karl Marx'ın kitaplarını okuyordu.
“Amerika Birleşik Devletleri ne gibi yararlar için Vietnam'a ulaştı?” Sorusu modern siyaset araştırmalarında hala çözümsüzdür. Bu arada, cevap basit. Komünizm gerçekten de genişleyici bir ideolojidir ve Vietnamlılar kendilerini cesur ve yetenekli bir savaşçı olarak kurmuşlardır. O andaki sorun aşağıdaki gibiydi.
Sözde hakkında ne biliyorsun. Altın Üçgen?
Afganistan, ham afyon ve eroin üretimi için tasarım kapasitesine ulaştıktan sonra, Altın Üçgen unutuldu. Bu bölge şimdi eski önemini yitirdi, ama neden birden bire anlasın ki? Yani burada. “Altın Üçgen” dağlarda, Güneydoğu Asya'nın üç devletinin sınırlarının birleştiği yerde bulunan bir coğrafi alandır: Tayland, Myanmar ve Laos. Burada bir zamanlar çok büyük miktarda dünya eroin üretti.
Ve yüzlerce milyar dolarlık bu korsan kutusuna yakın bir yerde, yalnızca burjuvaziye değil, aynı zamanda uyuşturucu ticaretine de düşmanca sert bir komünist rejimin olduğunu hayal edin. Ne çarpışma!
“Altın Üçgenin” nüfusu, bir besin çözeltisi kavanozunda siliat kolonisi olarak yaşadı. Afyon koleksiyonu ve eroin üretimi yerel generallerin elindeydi, ama tüm bunların arkasında kimin olduğu ve kontrol ettiği belli değildi. yani saf ve özgür bir demokratik pazar vardı, nihayet, plantasyonların hemen yakınında komünizmin hayaleti ortaya çıktı. İlk olarak, Güney Vietnam hükümeti, ABD'nin teknik desteğiyle bu işareti gömmek için tek başına çabaladı. Bununla birlikte, ikincisi korkunç derecede titizdi. Ve sonra çiçek bahçesi gerçek sahibi sahnede ortaya çıktı - Amerika Birleşik Devletleri. 2 Ağustos 1964, Amerikan ve Kuzey Vietnam Donanması gemileri arasındaki ilk silahlı olay Tonkin Körfezi'nde gerçekleşti. Savaş başladı.
ABD ordusuna emir, bu ülkenin cumhurbaşkanı tarafından verilir. Amerika Birleşik Devletleri başkanları son derece saygın insanlar, uyuşturucular hakkında hiçbir şey bilmiyorlar ve esrar bile denemediler. Onlar kutsaldır. Bunlar generalleri kötü ve yolsuzluğa meyilli.
Eroin Altın Üçgenden Amerika Birleşik Devletleri'ne nasıl teslim edildi? ” Buna inanmayacaksınız, ancak bunu bilmek isteyen herkes bunu biliyor - askeri nakliye uçağı havacılık ABD Hava Kuvvetleri. 2007'de Ridley Scott'ın Amerikan Gangster filmi, Amerikan hava üslerinden küçük toptancılara ve perakende perakendecilere büyük ölçekli toplu eroin gönderilerinin organizasyonunu detaylandırarak dünyaya sunuldu. Film gerçek olaylara dayanarak çekildi.
Rusya'da özel çalışmalar ve ABD - Hollywood filminin başyapıtlarından alıntı yapmak gelenekseldir. Özgür Amerikan basını olarak gireceğiz. Filme göre, eroin balyaları Vietnam'dan ABD'ye nakliye uçakları ile taşındı, mafyadan gelen küçük toptancı tüccarları doğrudan askeri üslerin topraklarına geldi, sonra da yeraltı işletmelerindeki küçük kaplara malları topladı ve perakende ağıyla susayanlara eroin dağıttı.
Amerikan Gangster filmi iki Oscar aldı ve Ridley Scott, orduyu ve ABD devletini hakaret etmek için adalete teslim edilmedi.
“Altın Üçgen”, tüm dünyada afyon haşhaş yetiştiriciliği için uygun tek bölge olduğu ortaya çıkarsa, Vietnam'daki savaş tamamen farklı bir dönüş yapmış olabilir. Ancak, dünya bir kez daha küçük bir nükleer bombardıman olmadan gerçekleşti. Uyuşturucu ticaretinden elde edilen karların paylaşımında yer alan herkesin memnuniyeti için afyon haşhaşları dünyanın pek çok yerinde büyüyor. Bu köşeler yoksulların yaşadığı ve bu nedenle de çok fazla ayrımcı olmayan nüfusun içinde. Ek olarak, afyon uyuşturucu bağımlılarının aşağılık gerçeklikten kaçması için tek yol değildir.
Amerika Birleşik Devletleri askerlerini 1973 yılında Vietnam'dan geri çekti, kuzey komünistler 1975'e kadar Saygon kukla rejimini bitirdiler, peki bu ne değişebilirdi? Yanlışlıkla ya da değil, geçen yüzyılın 70-90'lerinde Güney Amerika kokain kartellerinin faaliyetlerinin genişlemesi düştü. Bu genişleme, ilham verici elektro gitar akorları altında geçti (kim Cocaine ve Nazareth'i hatırlamıyor?) Ve ABD yönetiminin tüm bu çirkinliğe son vermesi için verdiği yüksek sözler. Bu arada Hollywood, riskleri artırdı ve acımasız Muchachos'un sınıfta bazı bozulmaz Amerikan polislerine karşı verdiği mücadeleyi ayrıntılı olarak ele aldı. Pop kültürünün figürleri birbirlerini kokain bağımlılığına itiraf etmeye başladı ve bazılarının aşırı dozdan ölmesi bile bir rock müziği efsanesi haline geldi.
İyi bilinen epik tarih Medellinsky Cartel'in doğuşu, mücadelesi ve ölümü. 70-90-ler'de, Kolombiya'daki kokain üretimini pratikte tekelleştirdi. Ve burada önemli olan. Her tekel, yüksek fiyatlardan sağlanan süper karları getirir ve ikincisi, rekabet yetersizliğinden dolayı büyümektedir.
Bir zamanlar, uyuşturucu kartelinin liderliği, koka hammaddelerinin toplanması ve paketlenmesi konusunda teknik kontrolden başka bir şey için talepte bulunmaya karar verdi. Aktif olarak devlet adamlarını ve politikacıları almaya başladı. Sonuncusunun Latin Amerika'daki gelenekleri, bilindiği gibi, basit ve gösterişsizdir. Para verilirse alırlar ve seçimlerde bütün yozlaşmış yetkilileri vurmaya söz verirler. Escobar'ın bir anlamda bir anlamda yatırımlarını savundukları açıktır.
1984’te kötü kokain imparatorluğuna karşı bir “haçlı sefer” ilan etmeye karar veren Beyaz Saray’ın idaresi bundan pek hoşlanmadı. Meydan atıldı.
Medellín Cartel'in vahşi köpekleri, ABD yönetimi ve sözde tarafından yürütülen stratejik girişimlere cevap olarak kuyruklarını kuyruğa sokmadı. Andean Üçgeni, insan hayatının hiçbir şeye mal olamadığı birkaç yıl cehenneme döndü. 1990'in başında. Bir bütün olarak “kokain savaşı” demokrasi için koşulsuz bir zaferle sonuçlandı. Medellín Kartelinin tüm liderleri ya öldürüldü ya da tutuklandı. Ve ne olmuş yani? Amerikan istihbarat servislerinin Amerika Birleşik Devletleri'ne dökülen kokain akışına karşı güvenilir bir engel oluşturduğu anlaşılmalıdır? Hiç de değil.
Yuri Latov (Rusya Federasyonu İçişleri Bakanlığı) tarafından yapılan bir araştırmaya göre, kokain için perakende fiyat dinamikleri kartel savaşının şüpheli etkinliğini gösterdi: 1984-1988. ABD'de bir kilogram kokain beş kez düştü - kilogram başına 300 bin dolardan 60 bin'e kadar Amerika Birleşik Devletleri'nde bu ilaç eskisinden çok daha uygun hale geldi. Bu nasıl olabilir? Arzdaki bozulma ve mal kıtlığı, fiyatların düşmesine neden oldu mu? Olamaz.
Bu konuyla ilgili uzman literatüründe genellikle bir açıklama vardır - Washington en iyisini istedi, ancak her zaman olduğu gibi çıktı. kaçırdıkları bir yer, başka bir yerde vurulmamışlar ya da ihtiyaç duyduklarını vurmamışlardı, “savaştık, değil mi?”
Evet, CIA savaştı, bu kesin.
Yukarıda belirtildiği gibi, Medellinsky kartelinin 70-s'deki tekeli - geçen yüzyılın 80'lerinin başlangıcı ABD'deki tüketiciler için yüksek fiyatlara dönüştü, bu durum ilacın yayılmasını engelledi ve müşteri tabanını düşürdü. Kartel isyanı neye yol açtı?
Yuri Latov, 1990'in sonuna gelindiğini belirtti. And üçgeninde paradoksal bir durum gelişti: aşağı yukarı büyük ilaç kaçakçılarının neredeyse tamamı hapsedildi ya da öldürüldü, kokain ihracatı akışı azalmadı ve bu ilaç kültürünün mahsulü de azalmadı. Bu arada, burada paradoksal bir şey yok. Bu, cunta ve tekellere eğilimli toplumlarda pazar fiyatlandırmasının nasıl yapıldığını açıklar. Sakallı haydutlar, dizüstü bilgisayarlarla ve beyaz gömleklerle katiplerin yerini aldı. Bu bir medeniyettir ve bu sayede ceza kanunsuzluğundan farklıdır.
Birisi CIA'in etkisiz olduğunu söyleyebilir mi? En azından değil. Açıkçası, tam olarak bu elde edilen sonuç oldu. Uygun fiyata kaliteli ürünler - bu, piyasa ekonomisinin ideal çalışmasıdır. Pablo Escobar daha az çekim yapmayı denedi ve bir piyasa ekonomisinin ilkelerini inceledi, şirketin stratejisini radikal bir şekilde değiştirdi ve kıyaslanamayacak kadar uzun yaşadı.
Kolombiya kartelinin öyküsü, Latin Amerika'daki ABD devlet kurumları tarafından yapılan büyük çalışmaların bölümlerinden sadece bir tanesidir.
Latin Amerika hükümetlerinde CIA çalışanlarının Langley’den çok daha az olduğunu söylemek abartı olmaz. Örneğin, General Noriega'ya ne oldu? CIA ajanıydı, ondan para aldı. Fransa geneline Onur Lejyonu Nişanı'nı verdi, burada emlak satın aldı. Philadelphia Dış Politika Çalışmaları Enstitüsü müdürü Harvey Sickerman, “CIA hizmetlerini reddetti ve Noriega, Panama'daki Amerikan vatandaşlarına baskı yapmaya başladı. Aynı zamanda uyuşturucu kaçakçılığı yapmaya devam etti ve оружия. Ve Başkan Bush onu askeri güçle iktidardan uzaklaştırdı. ”
İşte burada. Sadece bir düşün. CIA bir generalin hizmetlerini reddetti ve o da bir tür erkek evlat olarak silah ve uyuşturucu kaçakçılığı yapmaya devam etti. Washington’un hizmetinde ne yaptığını. Ama sen anlayabilirsin. Bush Sr. sadık bir CIA görevlisini adil olmayan bir şekilde kovdu, aynı zamanda açık bir şekilde kıdem tazminatı ödemesini yapmadı. Generali her zamanki çalışmasını kazanmaya devam etmem gerekiyordu.
Peki emekli bir CIA ajanı hapiste nasıl yaşıyor?
Harvey Sickerman, General Noriege'in cezaevinde özellikle elverişli koşullar yarattığını ve çok fazla konuşmayacağını belirtti, çünkü bu adam çok şey biliyordu. İlginç olan ne? Çin istihbaratının faaliyetleri hakkında mı, ne?
Hepsi bu kadar.
15 Kasım 1996, Los Angeles Uyuşturucu İcra Kurulu Başkanı (burada 20 yıllarında çalıştı) Michael Ruppert, CIA direktörü John Deutch'ın önünde bir kamuoyuna açıklama yaptı ve bu örgütü ABD'ye ilaç teslim etmekle suçladı. Bir ay sonra, John Deutsch görevinden ayrıldı. Hayır, CIA direktörü Washington'daki çalışma toplantılarında arkadaşlarına kokain tedavisi görmedi. Bazı gizli erişim problemleri bilgisayarlarında bulundu.
Kaliforniya Üniversitesi'nde profesör olan eski bir Kanadalı diplomat olan Peter Dale Scott, La Tribune'de, CIA'nın küresel uyuşturucu trafiğine katılımının ve sorumluluğunun siyasi çevrelerde, seçim kampanyalarında ve medyada tabu bir konu olduğunu yazıyor. Gazeteci Gary Webb gibi bu yasağı çiğnemeye çalışanlar bunun için kariyerini ödediler. Bu konuda kesin bir hamle TomDispatch 30 Mart 2010'te yayınlanan Alfred McCoy tarafından yazılmış büyük bir makaleydi.
Sorun tamamen açık. CIA'nın dahil edildiği milyarlarca dolarlık ilaç işlemleri giderek daha fazla artmakta ve dünyanın tek süper gücünün yetkililerinin kibirleri giderek daha keskinleşmektedir. Buna bir örnek Afganistan'daki durumdur.
CIA’daki servis zor ve tehlikelidir. İyi İmparatorluğunun paladinlerinin görevlerinden biri, ihanet yoluna çıkan eski meslektaşlarını sistematik olarak aramak, yakalamak, vurmak ve asmaktır. Öyleyse tüm özel hizmetleri onların isimleriyle yapın. Bu arada, ABD dış politikasının merak uyandıran bir özelliği var. Mesela Washington’un Afganistan’da “demokrasi” kurması gerektiğinde, CIA ajanı Usame bin Ladin hemen kendini keşfetti ve İyi İmparatorluğa karşı mücadelesini hayatının hedefi olarak ilan etti. Bay Usame yakalandı, öldürüldü ve ABD Ordusu Seferi Kolordu, hem Afganistan'da hem de ayakta durdu.
Görevin tamamlandığı, kötülüklerin yenildiği, Amerikalı savaşçıların kişisel eşyalarını toplayıp Afgan dostlarına veda edebileceği anlaşılıyor. Ve hayır. Öyle bir şey yok. Evet, keşif şartının sayısı azalıyor, bakım maliyetleri azalıyor ve bunlar ABD’nin dengesiz mali durumunu göz önüne alarak kusursuz bir şekilde makul tedbirler. Ancak, tüm bunlar Amerikalıların Afganistan'dan ayrılacağı anlamına gelmiyor. Bir gün, belki, bu olacak, ama yakın gelecekte.
Washington neden askerlerini Afganistan'dan çıkarmaya istekli değil? Bu soruyu cevaplamak için başka bir soru sorulmalı - ABD'nin bu ülkeyi işgal etmesinin asıl nedeni nedir?
Bazı sayılara bakalım. Tacik Uyuşturucu Kontrol Ajansı'nın eski bir çalışanı olan Aidar Makhmadiyev'e göre, Afganistan'daki 1999'ta, 4565'te 2000 ton ham afyon üretildi (Bu yılın Temmuz ayında Taliban haşhaş ekimi yapıldı) - 3276 ton üretildi; 2001 yılında (yasaklama yılı) - 185 ton, 2002'te (ABD Afganistan'a ve Taliban rejiminin çöküşünden sonra) - 2700 tonu. - 2003 vb.
Bu serideki en dikkat çekici tarih, Afganistan'daki afyon üretiminin neredeyse Taliban liderliği kararıyla sınırlandırıldığı 2001. Sonra ne oldu?
Hepiniz bu hikayeyi yılın Eylül ayının 11’inde havaya uçuran iki gökdelen ile tanıyorsunuz ve saldırının arkasında farklı sürümleriyle tanışıyorsunuz. George Bush Jr., Bay Usame ve El Kaide’nin (şu anda Suriye’de demokrasi için mücadele eden) bunu yaptığını, Taliban’dan iade edilmelerini talep ettiklerini, ancak Taliban’ın Bush’u daha genç olarak reddettiğini veya sadece nerede olduğunu bilmediklerini belirtti. Tüm bu insanlar, kısaca, Ekim 2001 7, seyir füzeleri, stratejik bombardıman uçakları ve Daisy Cutter süper ağır bombalar harekete geçti. Tüm bu ekipmanlar patladı, gürledi, kükredi, ıslık çaldı ve diğer şaşırtıcı sesler çıkardı. Afgan köylüler, Amerika’nın büyüklüğü karşısında şok oldular.
Doğal olarak, Taliban süvari ABD Ordusunun şok mega gücüne dayanamadı. Taliban'ın hala havacılık, hava savunması ve tanklarfotoğraflanmayı sevdikleri. Öyle ya da böyle, eski silahların kullanımdan kaldırılması ve en son silahların test edilmesi için ABD tarihinin en büyük operasyonlarından biri başarılı oldu.
Taliban rejimi ezildi, sonra Campbells geldi, yaşasın, yaşa! Demokrasiden ilham alan Afgan işçiler, ham afyon üretim oranını çarpıcı biçimde artırdı. Afganistan'daki eroin tüketimi de doğal olarak artmıştır. Bugün, Rusya'ya göre Bugünün muhabiri Gayane Chichyakyan, 300 Afganistan'da binlerce çocuk uyuşturucu kullanıyor.
Afgan eroininin ana kısmı (% 70'in üzerinde), Kosova'ya, daha doğrusu Kosova Arnavutları mafya grupları yoluyla Avrupa'ya gidiyor. Rusya Federal İlaç Kontrol Servisi direktörü Viktor Ivanov'a göre, 15 hakkında büyük uyuşturucu kartelleri Kosova'da çalışıyor. Hem Afgan eroininin hem de Latin Amerika kokainin Avrupa'ya geçişini sağlarlar. Avrupa'ya ilaç temininde özellikle önemli olan, Afganistan'dan Kosova'nın kilit bir geçiş merkezi olduğu Balkan rotası. Avrupa ülkelerine daha sonra teslimat için eroinin satış öncesi hazırlığı ve paketlenmesi. Kosova’da, 2011’te bir kilogram eroin 10 bin avroya değiyordu, Batı Avrupa’da fiyatı zaten 150 bin avroya (Tacik-Afgan sınırında 1-2 bin dolar) ulaştı. Kosova mafyalarının uyuşturucu kaçakçılığı konusunda çok parası var (nispeten tabii ki), gelirlerinin yıllık 3 milyar dolar olduğu tahmin ediliyor ve gelirlerini kurtarmak için ustaca hizmet etmeleri ve Medellín kartelinin hatalarını tekrar etmemeleri gerekiyor. Fakat Arnavutluk “Pistoleros” un asıl sahibi kim?
Şimdi bazı gerçeklere bakalım.
2008’te, Kosovalı Arnavutlar tek taraflı olarak (doğal olarak, ABD ve AB’nin desteğiyle), Kosova’nın Sırbistan’dan bağımsızlığını ilan ettiler. Bu nedenle, Sırp polis teşkilatlarının bölgedeki operasyonları yürütmek için kabul edilmelerine izin verilmedi. Ama mesele bu değil. Yeni kurulan uyuşturucu bağımlısının askeri gücü ve siyasi etkisi yok. Onun sözde “Egemenlik” ABD'nin doğrudan askeri desteğine dayanıyor.
Belki de bu, Washington mizahının tarzıdır, ancak Afganistan, zaman dilimlerindeki fark göz önüne alındığında Kosova’nın Kosta Rika’dan daha erken bağımsızlığını tanıyan ilk devletti. Açıkçası, eroin balyası olan eşekler durgun, fakir hayvanları boşaltmak için acil durumdaydı.
Amerika Birleşik Devletleri Kosova'da iki askeri üs tutuyor. Bunlardan ilki, Urosevac kasabası yakınlarında bulunan, Avrupa'nın en büyüklerinden biri olan Camp Bondsteel. 1999 yılında inşa etmeye başladı. Camp Bondsteel, ABD'nin emrindeki Çokuluslu Operasyonel Grup "Doğu" nun merkezidir. İkinci üs Camp Monteith.
2008 ile yapılan bir röportajda, o sırada Rusya'nın NATO büyükelçisi olarak onaylanan Dmitry Rogozin'e “Kosova'nın neden Amerikalılar için en önemli bölge olduğu ortaya çıktı” sorusu içtenlikle ve duygusal bir şekilde cevap verdi: “Kendimi anlayamıyorum. Neden Basklar, Korsika değil, Kürt değil, Kafkas cumhuriyeti, Kuzey İrlanda değil, Tibet değil ... neden Kosovalı Arnavutlar?! ”
Çok basit arkadaşlarım. Konuşma ne olursa olsun, her zaman paradan bahsediyor.
Sence, Beyaz Saray'ın planları var mı, yoksa tek hücreli bir varlık çerçevesinde mi çalışıyor? Bu nedenle, “Kosova projesi”, Avrupa'nın en büyüğü olan (bir dispanser değil) ilaç dağıtıcısının inşaat ve organizasyon projesidir. Kosova, uyuşturucu kaçakçılığından ve vergi iadesi doldurmadan yüzlerce milyar dolar. Burada zor olan ne?
Arnavutlar fakir bir millettir, kirli işlerden kaçmazlar. Kriminal klanları Washington’a her şeyi borçlu - güç, para, Avrupa pisliği içinde prestij ve sakinleri arasında korku. Ve en önemlisi, intikam konusundaki korku, onları itaat altında tutar. Beyaz Saray Kosovalı Arnavutları askeri ve siyasi destekten mahrum bırakırsa, Sırplar nasıl tepki verecek?
Bazı sonuçları özetleyelim. Eski bir Kanadalı diplomat olan Profesör Peter Dale Scott'a göre, CIA’nin Afganistan’ı dünyayı eroin trafiğine sokması için harekete geçirme çabaları Burma, Laos ve Tayland’da 1940’tan 1970’e kadar geçenlerin tekrarıydı. Bu ülkeler aynı zamanda CIA desteği sayesinde uyuşturucu kaçakçılığına en büyük katılımcılar olmuştur.
Peter Dale Scott “Dünyadaki uyuşturucu sorunlarının ana kaynağı Kabil'de değil, Washington'da” diyor.
Öyleyse kendimize tekrar soralım: Amerika Birleşik Devletleri'nin dünya uyuşturucu ticareti organizasyonundaki rolü nedir?