Burada 1980'de Moskova'da konuşurken gösterilen Başkan Ronald Reagan, ABD'de neoliberalizmi erkenden benimseyen biriydi. Dirck Halstead/İrtibat
Neoliberalizm, birçok insanın farklı ve çoğu zaman çelişkili şekillerde kullandığı ve aşırı kullandığı karmaşık bir kavramdır.
Peki, gerçekten nedir?
Öğrencilerimle neoliberalizmi tartışırken Güney Kaliforniya Üniversitesi'nde, olgunun siyasi düşüncedeki kökenlerini, özgürlüğü teşvik etme konusundaki iddialı iddialarını ve sorunlu küresel sicilini açıklıyorum.
'Piyasalar çalışır; hükümetler yapmaz'
Neoliberalizm piyasaların kıt kaynakları tahsis ettiği, verimli büyümeyi desteklediği ve bireysel özgürlüğü hükümetlerden daha iyi güvence altına aldığı.
İlerici gazeteciye göre Robert Kuttner, “neoliberalizmin temel argümanı bir tampon çıkartmasına sığabilir. Piyasalar çalışır; hükümetler yapmaz.”
Böyle bir perspektiften bakıldığında, hükümet bürokratik şişkinliği ve siyasi dayatmayı temsil eder. Devlet israftır. Sınırlı bir demokratik siyasetle birlikte kapitalizmin coşkusu, insanlığı rahatsız eden her şey için neoliberalizmin merhemidir.
Tampon çıkartma mantrasını tamamlayan Kuttner, “iki sonuç var: Piyasalar insan özgürlüğünü somutlaştırıyor. Ve piyasalarla, insanlar temelde hak ettiklerini alırlar; piyasa sonuçlarını değiştirmek, yoksulları şımartmak ve üretkenleri cezalandırmaktır.”
Neoliberalizmin Evrimi
“Neoliberalizm” takma adı, 1938'de Avusturyalı iktisatçılar Friedrich von Hayek ve Ludwig Von Mises tarafından icat edildi. Her biri 1944 kitaplarında bu kavramın kendi versiyonunu detaylandırdı: “Serfdom'a Giden Yol"Ve"Bürokrasi," sırasıyla.
Neoliberalizm tarafından desteklenen hakim ekonomik stratejilere aykırıydı. John Maynard Keynes, hükümetleri ekonomik talebi teşvik etmeye teşvik eden. Büyük hükümet sosyalizminin tam tersiydi, ister Sovyet tezahüründe ister Avrupa Sosyal Demokrat versiyonunda. Neoliberalizmin savunucuları kucakladı bırakınız yapsınlar gibi klasik liberal ilkeler – piyasalara müdahale etmeme politikası.
1970'lere gelindiğinde Keynesyen politikalar bocalıyordu. Hayek'in organizasyonu, Mont Pelerin Topluluğu, zengin Avrupalı ve Amerikalı hayırseverleri saflarına çekmiş ve finanse etmişti. American Enterprise Institute ve Cato Institute gibi güçlü düşünce kuruluşları. Bu gruplar neoliberalizmin mesajını rafine ederek onu uygulanabilir ve çekici bir ideoloji haline getirdi.
E-posta ile son alın
1980'lere gelindiğinde neoliberalizm, Başkan Ronald Reagan gibi Cumhuriyetçiler. Demokratik cumhurbaşkanlığı yönetimlerinde üst düzey yetkililer Jimmy Carter ve sonra, Bill Clinton neoliberalizmi de benimsedi.
Neoliberalizm, Britanya Başbakanı Margaret Thatcher gibi muhafazakarlar tarafından da desteklendi. Dünya Bankası ve Uluslararası Para Fonu gibi uluslararası kuruluşlar.
Ancak serbest piyasaları kuralsızlaştırmanın bazı talihsiz siyasi sonuçları oldu. terfi etti ABD ve İngiltere'deki finansal ve işgücü krizleri ve şiddetlendi yoksulluk ve siyasi istikrarsızlık. Kriz, Küresel Güney'den ABD'nin Kuzeybatısına kadar hissedildi ve sıklıkla Dünya Ticaret Örgütü'ne karşı protestolarda kendini gösterdi. "Seattle Savaşı." gibi eleştirmenlere Frantz Fanon ve David Harveyneoliberalizm, neoemperyalizm veya neokolonyalizme daha yakındır. Temel olarak, eski amaçlara – küresel işçi sınıfını sömürerek – yeni yollarla ulaştığını iddia ediyorlar.
Bu eleştiri ateşler başka bir argüman: neoliberalizmin barındırdığı anti-demokratik duygular. Ya vatandaşlar hükümet düzenlemesini ve gözetimini tercih ederse? Tarih gösteriyor ki neoliberal gözüpekler hala piyasa ortodoksisini popüler görüşe itmek.
Bunun uç bir örneği, Hayek'in Şili'deki baskıcı Pinochet rejimini desteklemesiydi. Augusto Pinochet, 1973'te Salvador Allende'nin popüler sosyalist hükümetini devirdi. Nixon yönetimi tarafından ihtiyatla karşılandı ve baktı hem Reagan tarafından olumlu ve Thatcher. Onlara göre, Pinochet'nin neoliberalizme bağlılığı, onun anti-demokratik karakterini gölgede bıraktı.
Bu tarih, Şili'nin 36 yaşındaki cumhurbaşkanı Gabriel Boric'in geçen yılki seçimini açıklamaya yardımcı oluyor. Borik derin bir değişim için bir gündemde koştu Pinochet dönemi politikaları üzerinde bir kargaşa döneminin ardından. Kampanya sloganı “Şili neoliberalizmin beşiğiyse, mezarı da olacaktır” idi.
Kusurlu, çelişkili bir ideoloji
1980'lerden başlayarak ve uzun bir süre sonrasına kadar, birçok Amerikalı için neoliberalizm, bireysel özgürlük, tüketici egemenliği ve kurumsal verimliliği çağrıştırdı. Pek çok Demokrat ve Cumhuriyetçi, politikalarını haklı çıkarmak ve seçmenleri çekmek için bunu savundu.
Ama bence bu, derinden kusurlu bir ideolojinin yalnızca popüler yüzüydü.
ABD bankalarındaki kuralsızlaştırmanın sonuçlarını, 2008 küresel mali krizi ne olduğunu görmek için hükümet piyasaların kendilerini yönetmesine izin verdiğinde. Anahtar Amerikan ekonomik göstergeler sınıf eşitsizliği gibi, denetlenmeyen pazarların korkunç hikayesini de anlatıyor.
Ancak birçok Amerikalı için, mitoloji of bireysel özgürlük güçlü kalır. Sözgelimi daha fazla düzenleme veya artan sosyal harcamalar önererek, bunu kısmayı ima eden ABD'li politikacılar genellikle "" olarak damgalanıyorlar.sosyalist".
Nihayetinde neoliberalizm, zamanının bir çocuğuydu. Bu, Soğuk Savaş döneminden doğan, toplumun sorunlarına kapitalist piyasaların gücü ve hükümetin kuralsızlaştırması yoluyla çözüm bulduğunu iddia eden büyük bir anlatı.
Sözünü yerine getirmediğini gösteren makale sıkıntısı yok. Muhtemelen, sahip işleri daha da kötüleştirdi.
Yazar hakkında
Önerilen kitaplar:
Yirmi Birinci Yüzyılda Sermaye
Thomas Piketty tarafından. (Arthur Goldhammer tarafından çevrilmiştir)
In Yirmi Birinci Yüzyılda Sermaye, Thomas Piketty, kilit ekonomik ve sosyal kalıpları ortaya çıkarmak için, on sekizinci yüzyıla kadar uzanan yirmi ülkeden eşsiz bir veri toplamasını analiz ediyor. Ancak ekonomik eğilimler Tanrı'nın eylemleri değildir. Thomas Piketty, siyasi eylemin geçmişte tehlikeli eşitsizliklere yol açtığını söylüyor ve tekrar yapabilir. Olağanüstü bir hırs, özgünlük ve titizlik çalışması, Yirmi Birinci Yüzyılda Sermaye ekonomik tarih anlayışımızı yeniden canlandırıyor ve bugün için ayık derslerle karşımıza çıkıyor. Bulguları tartışmayı dönüştürecek ve zenginlik ve eşitsizlikle ilgili gelecek nesil düşünce için gündemi belirleyecektir.
Buraya Tıkla Daha fazla bilgi için ve / veya Amazon bu kitabı sipariş etmek.
Doğanın Serveti: Doğaya Yatırım Yaparak İş ve Toplum Nasıl Gelişir?
Mark R. Tercek ve Jonathan S. Adams tarafından.
Doğanın değeri nedir? Geleneksel olarak çevresel terimlerle çerçevelenmiş olan bu sorunun cevabı, iş yapma biçimimizde devrim niteliğinde. İçinde Doğanın Serveti, Doğa Koruma CEO'su ve eski yatırım bankacısı Mark Tercek ve bilim yazarı Jonathan Adams, doğanın yalnızca insan refahının temeli olmadığını, aynı zamanda herhangi bir işletme veya hükümetin yapabileceği en akıllı ticari yatırım olduğunu savunuyor. Genellikle hammadde veya ilerleme adına silinmesi gereken engeller olarak görülen ormanlar, taşkınlar ve istiridye resifleri, aslında teknoloji veya hukuk veya iş inovasyonu olarak gelecekteki refahımız için önemlidir. Doğanın Serveti dünyanın ekonomik ve çevresel refahı için temel bir rehber sunar.
Buraya Tıkla Daha fazla bilgi için ve / veya Amazon bu kitabı sipariş etmek.
Öfkenin Ötesinde: Ekonomimizde ve demokrasimizde neyin yanlış gittiğini ve nasıl düzeltileceğini -- Robert B. Reich tarafından
Bu zamanında kitabında, Robert B. Reich, vatandaşlara enerji verilmeden ve Washington’un kamu yararı için harekete geçmesini sağlamak için örgütlenmedikçe, Washington’da hiçbir şeyin iyi olmadığını savunuyor. İlk adım, büyük resmi görmektir. Öfkenin Ötesinde, gelir ve servetin artan oranının zirveye çıkmasının neden herkes için iş ve büyüme yarattığını, demokrasimizi baltaladığını; Amerikalıların halk yaşamı hakkında giderek daha alaycı olmalarına neden oldu; ve birçok Amerikalıyı birbirine karşı çevirdi. Ayrıca “gerileme hakkının” önerilerinin neden yanlış olduğunu açıklıyor ve bunun yerine yapılması gerekenler konusunda net bir yol haritası sunuyor. İşte Amerika'nın geleceğini önemseyen herkes için bir eylem planı.
Buraya Tıkla Daha fazla bilgi için veya Amazon'da bu kitabı sipariş etmek için.
Bu Her Şeyi Değiştiriyor: Occupy Wall Street ve% 99 Hareketi
Sarah van Gelder ve YES personeli tarafından! Dergi.
Bu her şey değiştirir İşgal hareketinin insanların kendilerini ve dünyayı görme şeklini, mümkün olduğuna inandıkları toplum türünü ve sadece% 99 için% 1 için çalışan bir toplum yaratma konusundaki katılımlarını nasıl değiştirdiğini gösteriyor. Bu ademi merkeziyetçi, hızlı gelişen hareketin güvercin deliğine girişimleri kafa karışıklığına ve yanlış algılamaya neden oldu. Bu ciltte editörlerin EVET! dergi Occupy Wall Street hareketi ile ilgili sorunları, olasılıkları ve kişilikleri iletmek için protestoların içinden ve dışından gelen sesleri bir araya getirin. Bu kitap Naomi Klein, David Korten, Rebecca Solnit, Ralph Nader ve diğerlerinin yanı sıra başından beri orada bulunan Occupy aktivistlerinin katkılarını içeriyor.
Buraya Tıkla Daha fazla bilgi için ve / veya Amazon bu kitabı sipariş etmek.