SUSTANON TARİHİ
1786'te, John Hunter ilk önce insan testislerinin işlevselliğini “keşfetmeye” başladıkları zaman, onları tilkilere (tüketim için “şişmanlatılmış” bir tavuk çeşidine) nakletmeye başladıklarında.
Açıkçası, çok az bir etki elde edilecekti (ve belgelendirilmiş yararlı bir yapının hiçbiri), ama bu örnekte gerçekten düşünülecek bir düşünce süreci, çünkü hemen hemen gerçekleşecek olan gelecekteki deneyler için öncü bir unsurdu. yüzyıl sonra 1849'te Adolph Berthold tarafından.
Berthold'un deneyleri transplantasyonu içeriyordu. Testisler çıkarıldığında, hem psikolojik hem de fizyolojik kapasitede davranış kalıpları üzerinde fark edilebilir bir etkiye sahip olduğunu fark etti. Bertholds, testislerin şüphesiz belirli davranış kalıplarına bağlı olduğunu iddia ettiğinden, testis preparatları terapötik kapasitede kullanılmaya başlanmıştır.
Birkaç on yıl sonra (1889), Charles-Edouard Brown-Sequard, günümüzde organoterapi alanı olarak bilinen şeyi doğurdu. Bu yeni hareketin bir parçası olarak, kendi cilt altı dokusuna testis özleri enjekte etmeye başladı. Bu sırada, Sequard 70'leriydi ve (kendi girişiyle) tipik bir günlük çalışmanın ardından patlamaya başlıyordu. Genel hareketliliği ve gücü azaldı ve zamanın ellerine karşı çalıştığını biliyordu.
O iddia etti Bu enjeksiyonlar onu hem zihinsel hem de fiziksel kapasitede yeniden canlandırdıve bundan sonra izlenecek şekilde formüle edilmişlerdir.
İki aylık bir süre zarfında, bu "iksirden" en az on doz verdi. Sequard ruminasyondan muzdarip olsa da kas romatizmasıGenel tükenme ile bağlantılı olarak, endişe verici şekilde tüm güç, dayanıklılık ve zihinsel berraklık gelişmiş. O, “saatlerce” için ayakları üzerinde çalışabileceğini ve zorlu işlerden sonra “artık bitmediğini” iddia etti. Hatta, merdivenleri laboratuarına “aktarabileceğini” söyleyen kadar ileri gitti ve bu testler gücünde “şaşırtıcı” artışlar gösteriyordu.
Bu gerçekten endişe vericidir, çünkü artık testislerin içeriğini (insan olmayan başka bir konakçıdan) insan vücuduna enjekte etmenin muhtemelen olumlu bir etkiye (plasebodan başka) sahip olamayacağını (veya ÖNERMESİ GEREKTİRMESİ) biliyoruz. ama yüzyıllar önce John Hunter'da olduğu gibi, alanı yavaş yavaş haline gelen duruma dönüştürmeye gerçekten yardımcı olan düşünce süreciydi… ve Sequard'ın kendi raporlarıyla tartışmak zor.
İlginç bir şekilde, bu ileri düşünce olsa da “enjeksiyon”Süreç o sırada oluşuyordu, testis nakli gerçekten de 1920'lere kadar oldukça yaygın bir yerde kaldı, Sergio Voronoff bu sürecin tanınmış bir savunucusu ve uygulayıcısıydı.
Neyse ki, Royal Society of Medicine, bu prosedürün 1927'te rapor edilen faydalarını (arttırılmış güç, bedensel işlev ve psikolojik açıklık) elde etmek için herhangi bir biyolojik kapasitede işe yaramayacağını kanıtladı.
Steinach ve Niehans, nihayetinde eksojen testosteron haline gelen alan içinde bir başka yukarı ve gelecek kuvvetti; Vasoligasyon, deri greftleri ve hücresel enjeksiyonlar gibi prosedürleri formüle ettiler. Nihayetinde yukarıda bahsedilen ikinci bileşen (hücresel enjeksiyonlar) burada gerçek bir atılım olarak sona erdi. Bu, “sinerjize” yaklaşımın yolunu açmaya yardımcı olurken, hücreler, enjeksiyonlar ve testislerin içerikleri bir araya gelmek için birleşti. Sentezlenen testosteronun ilk şekli ne oldu.
Serbest bırakılmasından önce, büyük tartışma konusu olmuştu bununla birlikte, hormon kullanımının ilerlemesinde “kesintisiz” bir ilerleyiş olduğu ortaya çıkmış olsa da, bu ilerleme kontrol edilmedi. Sequard'ın ilk iddialarını takiben, “yaşam iksiri” yaratıldı ve oldukça geniş bir ölçekte dağıtıldı. İnsanlar ilk başta heyecanlandıklarında, bazı testler Sequard tarafından yapılan iddiaların büyük ölçüde “debunk” (veya testçilerin düşündüğü gibi) olmasına yardımcı oldu.
Nihai olarak, elde edilen herhangi bir olumlu yararın sadece “zihinsel heyecan” nedeniyle olduğu ve sonuç olarak iksirin dolaşımdan çok hızlı bir şekilde düştüğü kabul edilmiştir.
Sustanon Kullanıcı Deneyimi
Fred Koch adında bir beyefendiye gitmemiş olsaydık, o zamanlar testislerin içeriğiyle ilgili olarak sahip olduğumuz oldukça ilkel anlayış düzeyinin ötesine geçemezdik.
Avcı, Berthold ve Sequard'ın öncülük ettiği düşünce sürecine inanıyordu ve o zamanlar neredeyse sınırsız hayvansal malzeme tedariki konusunda Chicago'nun stoklarına erişebiliyordu.
40 kilo boğa testisleri elde etti ve Chicago Üniversitesi'nde malzemeden 20 mg “saf madde” çıkarmayı başardı. Daha sonra büyük miktarda kısırlaştırılmış tavuk elde etti ve bu yeni bulunan maddeyi kullanarak testlerini onlar üzerinde yapmaya karar verdi.
Bu tabiattaki tavukların (kastrasyonlarının bir sonucu olarak) hiçbir cinsel özellik gösterme ile eşanlamlı olmaları (örneğin, örneğin), o, doğurganlığı test edecekleri “deneklerin” mükemmel bir yığınına sahipti.
Onları çıkardığı saf madde ile uyguladıktan kısa bir süre sonra, bolca kalabalıklaştıklarını duymuşlardı. Bu hiç kuşkusuz ki, bu “madde” nin gerçekten gerçek bir makale olduğu.
Bu “mucize” madde üzerinde testler yapıldı ve tıbbi alanın onunla birlikte çalınmasından çok uzun sürmedi. İlk gerçekten ticari ve gerçekten kullanışlı formu. Sentezlenen bu varyant 1935'te ilk kez doğdu. Aldolf Butenandt ve Leopold Ruzicka, yeni adı verilen “testosteron” un (1930'te adıyla gelen Ernest Laquer'un bir sonucu olarak) kolesterolden sentezlenmesiyle yönetildi.
Steroidler şimdi çok gerçekti.
Testosteronun bu “basitleştirilmiş” versiyonu, uluslararası ilaç şirketi Organon'un çok sayıda “esterleştirilmiş” versiyonunu ürettiği 1970'lere kadar tıp alanında yaygınlaştı. Bu sustanon ilk geliştirildiği zaman.
O zaman mevcut “standart” testosteron varyantlarının düzenli (ve uygunsuz) doz uygulamalarıyla mücadele etmek için yaratılmıştır. Vücuttaki daha uzun “aktif” yaşamı (ve hızlı entegrasyon) nedeniyle büyük bir etki yarattı ve bu süre içinde popüler deca-durabolin steroidinin gelişmesine de yol açan uzun süreli esterlerle deneyler yapıldı. Organon'dan ve decanoate ester ile yapılan deneylerin bir sonucuydu.)
O zamandan beri sustanon, en popüler testosteron karışımı ürününü ve propiyonat dışında genel olarak en popüler testosteron ürününü korumuştur.