Hepimiz gördük, hepimiz ona sindik, hepimiz kendimiz yaptık: bir bebekle sanki bir bebekmiş gibi konuştuk.
“Ooo, merhabaoooo bebeğim!” Sesiniz, coşkulu bir şekilde uzlaşmacı bir Walmart çalışanı gibi titriyordu. Bebek, anlaşılmaz cıvıltılarınız ve utanmazca aptal sırıtışınız tarafından tamamen şaşkına döndü, ama “bebek çok cuuuuuute!”
Bilmeye yardımcı olup olmadığına bakılmaksızın, araştırmacılar kısa süre önce, daha teknik olarak “parentese” olarak bilinen bu şarkı söyleyen bebek konuşmasının – dünyadaki insanlar için neredeyse evrensel gibi görünüyor. Türünün en geniş kapsamlı çalışmasında, 40’tan fazla bilim insanı, altı kıtadaki 410 ebeveynden, farklı topluluklardan 18 dilde 1.615 ses kaydının toplanmasına ve analiz edilmesine yardımcı oldu: kırsal ve kentsel, izole ve kozmopolit, internetten anlayan ve uzak olmayan. Tanzanya’daki avcı toplayıcılardan Pekin’deki şehir sakinlerine kadar.
Nature Human Behavior dergisinde yakın zamanda yayınlanan sonuçlar, bu kültürlerin her birinde, ebeveynlerin bebekleriyle konuşma ve şarkı söyleme biçimlerinin yetişkinlerle iletişim kurma biçimlerinden farklı olduğunu ve bu farklılıkların gruptan gruba derinden benzer olduğunu gösterdi. .
Yale Üniversitesi’ndeki Haskins Laboratories’de psikolog ve çalışmanın baş yazarı Courtney Hilton, “Bu yüksek perdede, yüksek değişkenlikte konuşma eğilimindeyiz, ‘Ohh, heeello, sen bir baaybee’sin!’ gibi” dedi. Kaliforniya Üniversitesi, Merced’de bilişsel bilimler okuyan bir yüksek lisans öğrencisi ve diğer baş yazar olan Cody Moser şunları ekledi: “İnsanlar ninniler üretmeye veya bebekleriyle konuşmaya meyilli olduklarında, aynı şekilde yapma eğilimindedirler. ”
Bulgular, bebek konuşması ve bebek şarkısının kültürel ve sosyal güçlerden bağımsız bir işleve hizmet ettiğini göstermektedir. Gelecekteki bebek araştırmaları için bir başlangıç noktası sağlıyorlar ve bir dereceye kadar psikolojide çeşitli temsillerin eksikliğini gideriyorlar. İnsan davranışı hakkında kültürler arası iddialarda bulunmak, birçok farklı toplumdan araştırma yapılmasını gerektirir. Şimdi, büyük bir tane var.
Los Angeles California Üniversitesi’nde bilişsel bilim adamı olan Greg Bryant, “Muhtemelen bu konuda şimdiye kadar en çok makaleye sahip olan yazar benim ve bu sadece benim eşyalarımı uçuruyor” dedi. Araştırma. “Dünyada nereye giderseniz gidin, insanların bebeklerle konuştuğu her yerde bu sesleri duyarsınız.”
Ses, hayvanlar alemi boyunca kullanılır. duygu iletmek ve gelen tehlike ve cinsel çekim dahil olmak üzere sinyal bilgileri. Bu tür sesler türler arasında benzerlikler gösterir: Bir insan dinleyici mutlu ve hüzünlü sesleri ayırt edebilir bülbül ve timsahlardan domuzlara ve pandalara kadar hayvanlar tarafından yapılmıştır. Bu nedenle, insan seslerinin de yaygın olarak tanınabilir bir duygusal değer taşıması şaşırtıcı olmayabilir.
Bilim adamları uzun zamandır insanların bebekleriyle çıkardıkları seslerin bir dizi önemli gelişimsel ve evrimsel fonksiyonlar. Yeni çalışmayı tasarlayan Haskins Laboratories’deki Müzik Laboratuvarı’nın psikoloğu ve yöneticisi Samuel Mehr’ın belirttiği gibi, yalnız insan bebekleri “hayatta kalma işlerinde gerçekten kötü”. Yeni doğmuş bir bebeğe bakarken seslerimizle yaptığımız garip şeyler sadece hayatta kalmamıza yardımcı olmakla kalmaz, aynı zamanda dil ve iletişimi de öğretir.
Örneğin, ebeveyn dili bazı bebeklere yardımcı olabilir kelimeleri daha iyi hatırlave onların bir araya gelmelerini sağlar ağız şekilleri ile sesler, bu da etraflarındaki kaosa anlam verir. Ayrıca ninniler ağlayan bir bebeği sakinleştirebilir ve daha yüksek perdeli bir ses onların dikkatini daha iyi çekebilir. Dr. Mehr, “Havayı ses yolunuzdan geçirebilir, bu tonları ve ritimleri yaratabilirsiniz ve bu bebeğe analjezik vermek gibidir” dedi.
Ancak, çoğunlukla Batılı, gelişmiş ülkelerdeki bilim adamları, bu argümanları yaparken, büyük ölçüde, farklı kültürlerdeki ebeveynlerin bebeklerle konuşmak için seslerini değiştirdiğini varsaydılar. Princeton Üniversitesi’ndeki Bebek Laboratuvarı’nın psikoloğu ve yöneticisi olan ve yeni çalışmaya katkıda bulunmayan Casey Lew-Williams, “Bu riskli bir varsayımdı” dedi. Dr. Lew-Williams, bebek konuşmasının ve şarkının “dil öğrenimi için bir rampa sağlıyor gibi göründüğünü” ancak “yetişkinlerin çocuklarla çok sık konuşmadığı ve onlarla çok konuştuğu bazı kültürler var. ” Teorik tutarlılık, güzel olsa da, “kültürlerin zenginliğini ve dokusunu yıkama” riskini taşıyor.
Akademisyenler arasında giderek daha popüler hale gelen bir şaka, psikoloji çalışmasının aslında Amerikan üniversite mezunlarının çalışması olduğunu söylüyor. Şehirde yaşayan beyaz araştırmacılar psikolojide aşırı temsil edildiğinden, sordukları sorular ve çalışmalarına dahil ettikleri insanlar genellikle kültürleri tarafından şekillendirilir.
Yeni çalışma için Ekvador’daki Shuar’dan kayıtlar toplayan Berkeley’deki California Üniversitesi’nden antropolog Dorsa Amir, “İnsanların bunun davranışları nasıl anladığımızı ne kadar etkilediğinin farkında olmadığını düşünüyorum” dedi. “Ama insan olmanın çok farklı yolları var.”
İçinde önceki çalışmaDr. Mehr, müziğin evrensel özelliklerini araştırmaya öncülük etti. İncelediği 315 farklı toplumdan her birinde müzik vardı. Doğrulayıcı bir bulgu ve zengin bir veri seti, ancak daha fazla soruyu gündeme getirdi: Her kültürdeki müzik ne kadar benzer? Farklı kültürlerdeki insanlar aynı müziği farklı mı algılıyor?
Yeni çalışmada, ebeveyn seslerinin dünyadaki yetişkinlerin konuşma ve şarkılarından 11 şekilde farklı olduğu bulundu. Bu farklılıklardan bazıları bariz görünebilir. Örneğin, bebek konuşması yetişkin konuşmasından daha yüksek perdelidir ve bebek şarkısı yetişkin şarkısından daha yumuşaktır. Ancak, insanların bu farklılıklar konusunda doğuştan gelen bir farkındalığa sahip olup olmadıklarını test etmek için araştırmacılar bir oyun yarattılar — Kim Dinliyor? – 187 ülkeden 199 dil konuşan 50.000’den fazla kişi tarafından çevrimiçi olarak oynandı. Katılımcılardan bir şarkının mı yoksa bir konuşma parçasının mı bir bebeğe mi yoksa bir yetişkine mi hitap edildiğini belirlemeleri istendi.
Araştırmacılar, dinleyicilerin sesleri bebeklere yönelik olduğunda, onları yapan kişinin diline ve kültürüne tamamen yabancı olsalar bile, yaklaşık yüzde 70 doğrulukla söyleyebildiklerini buldular. Ball State Üniversitesi’nde bir kabile olan Jenu Kuruba’dan kayıtların toplanmasına yardım eden antropolog Caitlyn Placek, “Müziğin tarzı farklıydı, ancak bilimsel bir terim olmadığı için müziğin havası aynıydı” dedi. Hindistan. “Öz orada.”
Yeni çalışmanın akustik analizi, bebek ve yetişkin iletişiminin bu dünya çapındaki özelliklerini yeni soruları ve kavrayışları beraberinde getirecek şekilde sıraladı.
Örneğin, Bay Moser’ın dediği gibi, insanlar bebeklerle konuşurken “sesli harf boşluğunu keşfederken” birçok farklı sesli harf ve kombinasyon denemeye eğilimlidirler. Bu, yetişkinlerin dünyanın her yerinde birbirlerine şarkı söylemelerine oldukça benzer. Bebek konuşması aynı zamanda şarkının melodisiyle de yakından eşleşir – “isterseniz konuşmanın ‘şarkıya dönüştürülmesi’” dedi Dr. Hilton.
Bu, potansiyel olarak gelişimsel bir müzik kaynağına işaret edebilir – belki de “müzik dinlemek, insanların yapmaya hazır olduğu şeylerden biridir” dedi Dr. Mehr.
Ancak jüri, bu kültürler arası benzerliklerin mevcut kalkınma teorilerine nasıl uyduğu konusunda hala kararsız. Dr. Lew-Williams, “İleriye dönük alan, bu çamaşırhane listesindeki şeylerden hangilerinin dil öğrenimi için önemli olduğunu bulmak zorunda kalacak” dedi. “İşte bu yüzden bu tür işler çok havalı – yayılabilir.”
Dr. Mehr aynı fikirde. “Psikolog olmanın bir parçası da geri adım atıp ne kadar tuhaf ve inanılmaz olduğumuza bakmaktır” dedi.
Kaynak : https://www.nytimes.com/2022/07/24/science/parentese-babies-global-language.html