İşte on anahtar bulgu:
1. Yükseköğretim mezunları şimdi sadece üst orta öğretimi tamamlamış genç yetişkinlerden daha fazladır.
Yükseköğretim yüz milyonlarca gencin yaşam yolunun bir parçası haline geldi. 2017 yılında, OECD ülkeleri arasında ortalama olarak, 25-34 yaş grubunun% 44'ü yüksek öğrenim niteliği kazanırken,% 41'i en yüksek yeterlilik derecesine sahip bir lise veya lise sonrası yükseköğretim programını tamamlamıştır. Bazı ülkelerde, bu yaş grubundaki kişilerin yarısından fazlası artık daha yüksek bir eğitim niteliğine sahiptir.
2. Öğrenci başına yüksek öğrenim harcaması OECD ülkelerinde% 20 arttı.
2005-2015 arasında OECD ülkelerinde yükseköğretimdeki öğrenci sayısı% 10 arttı. Aynı dönemde, öğrenci başına yüksek öğrenim harcaması% 20 oranında artmış ve toplam harcamaların% 30'dan fazla artmasına neden olmuştur. Artan harcama, yükseköğretim kurumlarına harcanan harcamaların üçte ikisini hala finanse eden hükümetlere mali yük getirmektedir (Japonya, Birleşik Krallık ve Amerika Birleşik Devletleri dahil olmak üzere bazı ülkelerde bu yükün çoğunluğunu taşıyan öğrenciler)
3. Kazanım oranlarının iki katına çıkmasına rağmen, yükseköğretim hala iyi ekonomik ve sosyal sonuçlara yol açmaktadır.
Yüksek öğretim derecesine sahip yetişkinlerin payı 1991 ve 2017 yılları arasında ikiye katlanırken, yükseköğretim mezunlarının ortalama istihdam primi bu dönemde sabit kalmıştır: lise veya lise sonrası olmayan bir yeterlilik derecesine sahip olanlardan 10 puan daha yüksektir. Bu, yüksek öğrenim mezunlarına yönelik işgücü piyasası talebinin ortalama olarak arza ayak uyduğunu göstermektedir. OECD ülkelerindeki genç mezunlar daha fazla kazanıyor ve iyi bir okuryazarlık ve aritmetik becerisine sahip olma olasılıkları daha yüksek. Ayrıca, gönüllü olma, sağlık durumunun iyi olma ve diğerlerine güvenerek, lise veya lise sonrası eğitimsiz eğitim alanlara kıyasla daha muhtemeldir.
4. Yüksek öğrenimi tamamlamak, her zaman yüksek becerileri garanti etmez.
OECD ülkelerindeki yükseköğretim mezunlarının yaklaşık üçte biri bilgi işlem becerisi zayıf. OECD Yetişkin Becerileri Anketine katılan ülkelerde, yükseköğretim mezunlarının yaklaşık% 30'u orta derecede karmaşık bilgi işlem görevlerini yerine getirmek için gereken okuma yazma becerisine sahip değildir.
5. Her 10 lisans öğrencisinden sadece 4'ü çalışma programını zamanında tamamlar ve 10'dan 2'si hiç tamamlamaz.
Eğitim programını tamamlamadan yüksek öğrenimden ayrılan öğrencilerin yüzdesi,% 10 ile% 40 arasında değişen ülkeler arasında değişmektedir. Yüksek düzeyde tamamlanmayan veya ciddi derecede gecikmeli mezuniyet, rehberlik sürecindeki zorunlu eğitimden yüksek öğretime kadar olan başarısızlıkların, yetersiz öğrenci destek mekanizmalarının ve / veya esnek olmayan program tekliflerinin bir sonucu olabilir.
6. Ebeveynleri yüksek öğrenimi tamamlamayan gençlerin yüksek öğrenime kendi başlarına girme olasılıkları daha düşüktür.
Birçok toplum, yeteneklerini tam anlamıyla geliştirmek ve modern ekonomiye katılmak için herkesin aynı fırsatlara sahip olduğu fikrini sürdürür. Ancak, yüksek öğretime erişim OECD üye ülkelerinde eşitsizliğini korumaktadır. 2015 yılında, ebeveynleri yüksek öğrenimini tamamlamayan 18 ila 24 yaşındakiler, ebeveynlerinin yüksek öğrenimini tamamlayanlara kıyasla lisans düzeyindeki bir programa girme olasılıkları% 40 ile% 60 arasında daha azdı. Benzer şekilde, yabancı doğum yapan ebeveynlerin çocuklarının lisans düzeyindeki bir programa girme olasılıkları% 10 ile% 60 arasında daha azdı.
7. Yükseköğretim sektörü genç doktora sahiplerine ekonominin diğer sektörlerinden daha düşük iş güvenliği sunmaktadır.
OECD ülkelerinde doktora sonrası ve erken kariyer araştırmacıları giderek standart dışı istihdama katılıyor. Bu özellikle genç doktora sahipleri arasında geçerlidir. 45 yaşın altındaki doktora sahiplerinin yaklaşık dörtte biri, OECD ülkeleri arasında yüksek öğrenimde çalışmaktadır ve diğer sektörlerde çalışanlardan daha kalıcı bir şekilde istihdam edilmelerinin yaklaşık 2,5 katıdır. Bununla birlikte, genç doktora sahiplerinin istihdam oranının yaklaşık% 90'a ulaştığını ve yüksek işgücü piyasası talebini gösterdiğini göz önüne alarak, yükseköğretimde çalışanların bunu seçerek yaptıkları ve bu nedenle daha az istikrarlı istihdama daha açık olabileceği de iddia edilebilir.
8. OECD üyesi ülkeler, akademik personel arasında cinsiyet dengesine yaklaşmaktadır.
Kadınlar, 2016 yılında akademik personelin% 45'ini, ortalama olarak OECD ülkeleri arasında oluşturuyordu, ancak ülkeler arasında önemli farklılıklar var. Liderlikteki cinsiyet dengesi veya akademi'deki idari pozisyonlarla ilgili karşılaştırılabilir veriler bulunmamakla birlikte, bazı veriler kadınların üst düzey pozisyonlarda yeterince temsil edilmediğini, karşılık gelen yazar olma ihtimalinin düşük olduğunu ve risk sermayesi fonlarından fon alma ihtimalinin düşük olduğunu göstermektedir.
9. Ticari inovasyonda işletme ve yüksek öğrenim arasında sınırlı işbirliği vardır.
Teknolojik gelişmeler ve yenilikçilik, ekonomik büyümeyi teşvik etmeye ve yeni endüstriler yaratmaya yardımcı olur. Yükseköğretim, çığır açan yenilikler yaratan araştırmacıları eğiterek bu sürece katkıda bulunur. Özel sektörün yüksek öğrenim araştırmalarına dahil edilmesi, çeşitli paydaşlar arasında maliyetlerin paylaşılmasına yardımcı olur ve araştırmaları doğrudan inovasyon süreci ile ilişkilendirir. Ancak, özel sektörün yüksek öğrenim araştırma ve geliştirme için maddi desteği, inovasyon işbirliğinin kapsamı kadar sınırlıdır. İşletmeler ve kar amacı gütmeyen özel sektör birlikte yüksek öğrenim araştırma ve geliştirme fonlarının yaklaşık% 10'una katkıda bulunurken, işletmelerin sadece% 15'i yenilikçi ürünler veya süreçler geliştirmek için yüksek öğrenim sektörüyle işbirliği yaptıklarını söylüyor.
10. Büyük ölçekli uluslararası araştırmaların olmayışı, yükseköğretim politika analizini sınırlamaktadır.
PISA , TALIS ve PIAAC gibi anketler yoluyla OECD ve diğer uluslararası kuruluşlar, eğitim sistemlerinde birçok ülkede daha iyi politikaların geliştirilmesine katkıda bulunan karşılaştırmalı bir kanıt zenginliği oluşturmaktadır. OECD üyesi ülkeler, öğrenci memnuniyetini araştırmak, öğrenmeyi değerlendirmek veya lisansüstü işgücü piyasası sonuçlarını analiz etmek için kendi yetki alanları dahilinde çalışmaktadır; Ancak, şu anda karşılaştırmalı politika analizini önemli ölçüde kısıtlayan, yüksek öğrenime ilişkin büyük çaplı uluslararası anketler bulunmamaktadır. Uluslararası bir kanıt tabanı oluşturmak, OECD üye ülkeleri için kilit bir zorluk olmaya devam etmektedir.