Kapadokya'yı 70'li yıllardan bu yana hep çizmek ve kitap yapmak istedim. Tabii sonra da sergilemek. Ama bir işi yapıp bitirmek için önce başlamak lazım. Bu heyecanlı proje de o yıllardan bu yana savsaklandı durdu. Birkaç dostum olmasaydı Kapadokya'ya hala başlamamış olacaktım.
Masabaşı karikatürcülüğünün bir yere kadar olduğunu çok iyi bilenlerdenim. İnsanı masaya, bulunduğu şehre ve mesleğinde bir yere mıhlar. Bunu mutlaka kırmak lazımdır. Kırmazsanız ne olur? Ne olacak “Masabaşı“ dedik işte... Masabaşında kalırsınız. Gezip dolaşmakla hem siyasal karikatürünüz gelişir, hem de çizginiz.
Neden Kapadokya? Her karikatürcü çizgisine neyin gidip neyin gitmeyeceğini herkesten çok iyi bilir. Çünkü, kağıt ve kalemle o baş başadır. Kağıt kalemle o savaşır.
Çeyrek asır önce “Kapadokya“ derken daha oraları görmemiştim. Sadece fotoğraflardan ve okuduklarımdan kestiriyordum. Ama defalarca gidip görünce ne kadar haklı olduğumu anladım. İnanılmaz güzellikteki duvar resimleriyle bezenmiş kiliseleri, tarihi, doğası, insanı, halıcılığı, kilimciliği, şarapçılığı, çanak çömlekçiliği ve tabii o güzelim peribacaları ve yeraltı şehirleri insanı gerçekten büyülüyor. Bu güzelliklerin sadece fotoğraflarda değil, çizgimle de kalmasını istedim.
Kitabı hazırlamam uzun bir zaman aldı. Zor bir konuydu. Bunu da bilerek ve seve seve ben istedim. Önümde bir tek örnek yoktu. Ne yaparsam o gidecekti. Yüzeysel bir çalışma olmaması için yapılabilecek her türlü çalışmayı yaptım.
(Önsöz)