Kısacası, bir ülkenin borçları o kadar büyüdüğünde, sadece borcunu ödemek ve faiz ödemelerini karşılamak için borçlanmak zorunda kaldığında bir borç bombası oluşur. Bu, teorik olarak, faiz oranlarının yükselmesine neden olarak bir hükümeti daha da fazla borç biriktirmeye zorlar. Bir anlamda borç bombası bir ülke için ölüm sarmalıdır. Çıkış yolları var ama hepsi acı verici. Bu zararlı döngü bir kez başladığında, durdurulabilmesinin tek yolu vergilerde keskin bir artış, harcamalarda eşit derecede keskin bir düşüş veya temerrüde düşmektir. Üçüncü senaryo, dünyanın birincil rezerv para birimini denetleyen ABD için düşünülemez. Kongre, temerrüde düşmeyi önlemek için gerekli adımları şüphesiz atacaktır, ancak vergilerdeki hızlı artış ve harcamalardaki düşüş, ülkeyi ciddi bir durgunluğa veya daha kötüsüne sürükleyecektir.
Peki işler nerede duruyor? Bakılması gereken temel istatistik, gayri safi yurtiçi hasılanın yüzdesi olarak federal faiz ödemeleridir. 2022’de bu tür harcamalar GSYİH’nın %1,87’sini oluşturdu. Bu, son 20 yıldaki herhangi bir zamandan daha yüksek olmasına rağmen, 1991 zirvesi olan %3.16’dan biraz daha düşük. Gerçekten de, 1980’den 2001’e kadar olan tüm dönemden daha düşük.
Bu, bugün ile 1980’den 2001’e kadar olan dönem arasında benzerlikler olmadığı anlamına gelmez. En bariz olanı Federal Rezerv politikasıdır. Tıpkı şimdi olduğu gibi, o zamanlar da merkez bankası kasıtlı bir dezenflasyonist politika izliyordu. Politika yapıcılar, ekonomi enflasyonu ortadan kaldırmayı umuyorsa, faiz oranlarını ekonominin büyüme hızına göre yüksek tutmalıdır. Böyle bir stratejinin dezavantajı, iyi zamanlarda bile, hükümet gelirlerinin arttığı zamanlarda bile, mevcut borca olan faizin de artması ve bütçe açığının çok fazla daralmasını engellemesidir.
Farklı olan, o zamanlar hem Beyaz Saray’ın hem de Kongre’nin hükümetin küçültülmesine öncelik vermesi. GSYİH yüzdesi olarak federal harcamalar, 1983’teki %22.9’luk zirveden 2001’de %17.7’ye geriledi. Düşüş doğrusal değildi, 1980’den 1983’e kadar harcamalar biraz arttı, çünkü yüksek faiz oranlarının etkisi olmayan bir düşüşü bastırdı. -faiz harcaması.
Buna karşılık, CBO federal harcamaların 2023’te GSYİH’nın %23,7’sinden 2033’te %25,3’e çıkacağını tahmin ediyor. Ayrıca CBO, harcamaların 2044’ten sonra GSYİH’nın %29’una ulaşarak bu eğilimin süresiz olarak devam edeceğini tahmin ediyor. , federal faiz ödemeleri 2033’e kadar GSYİH’nın %3,6’sına ve 2044’e kadar %6,2’ye ulaşma yolunda ilerliyor. İkinci rakam, ABD’nin savaş sonrası dönemde gördüğü her şeyin iki katı. Bu tahminler doğruysa, ABD önümüzdeki 10 ila 20 yıl içinde bir borç bombası senaryosuna karşı savunmasız hale gelecek.
Asıl endişe verici olan, CBO’nun tahminlerinin aslında iyimser olabileceğidir. Sorumlu Federal Bütçe Komitesi (CRFB), CBO temel çizgisine göre doğruluğu kanıtlanmış alternatif projeksiyonlar üretir. Senaryolarına göre faiz, 2033’te GSYİH’nın %3,9’una ve 2044’te %4,4’üne ulaşıyor. CRFB’nin yüksek maliyetli senaryosu doğru çıkarsa, federal faiz ödemelerinin GSYİH’ya oranı 2025’e kadar rekor seviyelere ulaşacak. 2030’ların başında gerçekçi bir olasılık.
Daha yüksek gelirlerin sorunu hafifletebileceği umulabilir, ancak bu tarihe aykırı olur. CBO, federal gelirlerin 1974’ten 2022’ye kadar GSYİH’nın ortalama %17,4’ünü oluşturduğunu tahmin ediyor. 2022’de, artan varlık fiyatları ve şirket kârları sayesinde %19,6’ya ulaştı. Bu nedenle, gelirler zaten tarihsel normların oldukça üzerindedir ve muhtemelen gelecekte düşecektir. Gerçekten de CBO, 2032 yılına kadar ortalama %18,1 olacağını tahmin ediyor.
1980’ler ve 1990’larda federal bütçe dengeye getirildiğinde gelirler yalnızca küçük bir rol oynadı. 1981’de gelirler, sonraki 20 yılın büyük bölümünde küçülmeden önce, kabaca tarihsel ortalamayla eşleşerek, o zamanlar GSYİH’nın %19,1’i kadar rekor bir seviyedeydi. Açık açığını yalnızca gelirlerle kapatmak, düşen varlık fiyatları karşısında vergi gelirlerinde benzeri görülmemiş artışlar gerektirecektir. Biden yönetiminin yılda 400.000 dolardan az kazanan hiçbir ailenin vergilerinin artmayacağına dair sözünü tutarken bunu başarmak son derece zor.
Bu, Amerika’nın önümüzdeki on yılda mali gidişatını değiştireceğine dair çok az umut bırakıyor. Kongre ve Beyaz Saray keskin bir geri dönüş yapmadıkça ve mucizevi bir şekilde açığı azaltmak için bir plan yapmadıkça, ABD çok geçmeden yıkıcı bir borç bombası riskini göze alacak.
Bloomberg Opinion’dan Daha Fazlası:
• Açık Ekonomisinin Geri Dönüşüne Hazır Olun: Karl W. Smith
• Eksiklik Tartışması Amerika’nın İhtiyacı Olan Şey: Matthew Yglesias
• IRS’nin Trilyonlar Kazanması İçin Milyarlara İhtiyacı Var: Alexis Leondis
Bu sütun, yayın kurulunun veya Bloomberg LP’nin ve sahiplerinin görüşlerini yansıtmayabilir.
Karl W. Smith, bir Bloomberg Opinion köşe yazarıdır. Daha önce, Tax Foundation’da federal politikadan sorumlu başkan yardımcısı ve North Carolina Üniversitesi’nde ekonomi profesörü yardımcısıydı.
Bunun gibi daha fazla hikaye şu adreste mevcuttur: bloomberg.com/opinion
Kaynak : https://worldnewsera.com/news/entrepreneurs/analysis-todays-debt-ceiling-is-tomorrows-dreaded-debt-bomb/