1237’te korkunç bir felaket, Rusya’yı doğudan vurdu - bir Moğol-Tatar istilası. Batu'nun ilk kampanyasında, kuzeydoğu Rus beylikleri tahrip edildi. 1239’teki ikinci kampanya sırasında, Kiev Rus’un güneyi perişan edildi.
Bir bütün olarak Rusya çok zayıfladı. Ve bu zamanda batıdan Rus topraklarına yapılan saldırı yoğunlaştı. Uzun zaman önce Alman şövalyeleri Baltık Devletlerine yerleşti. İlk başta, açıklanan olaylara göre çok ciddi bir yenilginin ardından var olmaktan çıkmış olan Kılıç Emriydi. Teutonic Order ile değiştirildi ve doğrudan modern Letonya ve Estonya topraklarında, Teutonic Order'ın - Livonian Order'ın bir vasasıydı. Bunlar, Alman şövalyesinin manevi emirleri, yani, bir kılıç yardımı ile putperestlerin Katolik inancını yayma görevini çözen güçlü askeri örgütlerdi. Aynı zamanda, örneğin, Rus topraklarının Hıristiyan, Ortodoks olduğu gerçeğiyle de ilgilenmediler. Onların bakış açısına göre, bu hiçbir şeyi değiştirmedi.
Ve böylece, Rusya'nın zayıflamasının avantajlarından yararlanarak, Livonian Düzeninin birlikleri İzborsk'u aldı ve sonra Pskov'un kendisine yaklaştı. Pskov şövalyeleri ihanetin yardımı ile ele geçirdi. Posad Tverdiloy liderliğindeki Pskov’un bir kısmı Almanların eline geçmeye karar verdi. Almanları Pskov'un askeri yöneticileri olarak davet ettiler. Vogts kente yerleştirildi (bunlar Livonian Düzeninin valileriydi). Ve aslında Pskov'a dayanan şövalyeler, Novgorod'u zayıflatmak ve mümkünse onu yakalamak için Novgorod'a karşı savaş açmaya başladı. En azından ilk aşamada ticaretini durdurmak için.
Livonyalılar, Koporye mezarlığında bir kale inşa ettiler ve Neva boyunca Finlandiya Körfezi'ne giden Novgorod tüccarlarını engellemelerini sağladılar ve hem Neva kıyılarına hem de Volkhov kıyılarına ve hatta Novgorod çevresine basmalarına izin verdiler. Novgorod'un konumu çaresiz kaldı. Novgorod bundan kısa bir süre önce - 1240 yılında - Prens Alexander'ın yardımıyla, İsveçlilerin Birger'in kulağının kırıldığı Neva'ya çıkarılması Prens Alexander tarafından desteklendi. Fakat Novgorod bu savaştan sonra İskender ile kavga etti ve Novgorod'dan ayrıldı. Aksine, tüm Novgorodiyanların Novgorod boyarları değildir. Ve şimdi, Novgorod Livonyalıların yenilgileri çekmeye başladığında, Oda, o zamanlar çoktan haklı bir takma adı olan Nevsky’yi İsveçliler’e karşı kazanmış olan İskender’e dönmeye karar verdi. İskender yine Novgorod'da hüküm sürmeye davet edildi.
Yaptığı ilk şey 1241 yılında Kopor'e gitmesiydi, yani Novgorod ticaret yollarını açtı ve Almanların doğrudan Novgorod'a basmasını imkansız hale getirdi. Sonra, 1242 yılında, Alexander Nevsky, daha sonra söylendiği gibi, Pskov'u sürgün olarak aldı, yani hareket halindeyken ele geçirdi. Hainler idam edildi, Alman seçmenleri Novgorod'a gönderildi, Pskov yine bir Rus şehri oldu. Ardından Alexander Nevsky Izborsk'u aldı ve savaşı düzenin bölgesine getirdi. Buz Savaşı'nın gerçekleştiği ana direk geldik.
Simeon Chronicle'da nasıl yazılır? “Bunu duymuş olan Üstat, kendi piskoposları ve ülkelerindeki birçok insanla, ancak ülkesinde birçok insan vardı ve Danimarka Kralı'nın yardımıyla onlara karşı çıktı. Ve Chudskoye Gölü'ne indiler. Büyük Dük Alexander geri döndü. Almanlar ve Chud onu takip etti. Büyük Dük, Peipsi Gölü'ne, Uzmen'e Karga Taşı'nda raflar kurdu. Haç gücünden esinlenerek savaşa hazırlandı, onlara karşı çıktı. Birlikler Peipsi Gölü'nde birleşti. İki tarafta da birçok savaşçı vardı. ”
Ve burada, aslında, en ilginç olan nedir? Şimdi, Buz Savaşı'nın gerçeğini sorgulayan insanlar var. Peipsi Gölü'nün dibinde, Crow Stone'u bulmakta başarılı olamayan büyük metal birikimlerinin bulunmasının mümkün olmadığı gerçeğinden bahsediyorlar. Geleneksel olarak okullarda bile çalışılan Buz Savaşı'nın açıklaması daha sonraya kadar uzanıyor. Bu, Alexander Nevsky'nin Peipsi Gölü'nün buza nasıl asker koyduğu, pusuya alayı seçtiği, savaşa nasıl hazırlanacağı, Livonyalıların buza nasıl düşebileceği umuduyla ve şövalye süvarisinin ona nasıl saldırabileceği söylendiğinde " domuz ", piyade destekli, direklerden oluşur. Bu tanımlamanın neredeyse doğru olmadığı açıktır. Buzda kapalı şövalye süvari kitlelerini Nisan ayında hayal etmek zor.
Almanlar intihar değil bizim de. Fakat savaşın gerçeğini inkar etmek aptalca ve anlamsız.
Gerçek şu ki, sadece Rus kaynaklarında tarif edilmemiştir. Sadece Alexander Nevsky'nin Yaşamında değil, yalnızca yıllıklarında değil, daha sonraki Rus tarihçilerinin yazılarında da bahsedilmiştir. Bu savaş Livonian kaynaklarında da belirtilmiştir: örneğin, The Rhymed Chronicle'da. Doğru, orada açıklama biraz farklı görünüyor. Bu kronikliğe göre, birlikler Livonian Nişanı'nın efendisine Alexander Nevsky'e karşı değil, en büyük vagonlarından biri olan Dorpat Piskoposu Hermann'a karşı savaştı. Ve bu birlikler, kesinlikle konuşursak, Dorpat Piskoposunun şövalyelerinin, düzenin kardeşlerinin ve düzenin konuklarının şövalyelerinden oluşuyordu. Siparişin konukları, manastır ayini kabul etmeyen, kısaca keşiş olmayan ve yine de emrin hizmetinde olan laik şövalyelerdir.
Ayrıca bunlar şövalyelerin savaşçılarıydı. Gerçek şu ki, her şövalye bir mızrak komutanıydı, genellikle yedi ila on asker. Şövalyenin kendisi, şövalyedir (eğer Düzenin şövalyesiyse, o zaman bu kareler genellikle düzenin acemiydi, ayrıca ağır silahlı bir süvaridir) ve piyade şövalyeleriydi. Ve bu piyadelerin yanı sıra, ağır silahlı şehir piyadeleri olan Dorpat şehrinin şehir milisleri de vardı.
Emrin ordusu yeterince güçlüydü ve Alexander Nevsky güçlerine gerçek bir darbe vurmaya çalıştı. Ve askerlerini Peipsi Gölü yakınında tuttu. Savaş oldu. “Rhymed Chronicle” nın atların toynaklarının altındaki çimlerden bahsettiği ve buzda kavga etmekten bahsetmediği gerçeği, gerçekleşen savaşın özünü değiştirmiyor. Ve bu savaşın özü, güçlü, iyi silahlanmış ve mükemmel bir şekilde hazırlanmış olan emir birliklerinin Peipsi Gölü'ndeki savaşta tamamen yenilmiş olmasıdır.
Ve eğer ülkemizde bu yalnızca birliklerimizin cesaretine, ustaca manevralara ve Alman şövalyelerinin altına düşen buza bağlıysa, Almanlar, şövalyelerin tam bir yenilgisini görmüş, savaşmayacağına karar vermiş (muhtemelen doğru karar verilmişse) o zamana dek şövalyeler tamamen yenilmişti) ve Rusların kurnaz ve kurnazlığında. Almanlar kendileri için bir bahane bulmaya çalıştılar, ancak ordusunun tamamen mağlup edildiği gerçeğini inkar etmeye cesaret edemediler. Bunun üzerine Novgorod topraklarına karşı saldırganlık emri durduruldu.
Buz üzerindeki savaşın tanımı nereden geliyordu, bu şövalye kama, gittikçe daha fazla şövalye çizgisinin kademeli olarak durduğu yer: beş şövalye, yedi, dokuz ve diğerleri; ve başı ve kenarları süvari olan kama, içi kirişlerle doldurulur. Bu açıklama daha sonraki bir savaştan alınmıştır. Gerçek şu ki, sipariş askerlerinin Ruslar tarafından mağlup edildiği başka bir büyük savaş daha oldu. Bu ünlü Rakovor Savaşı. Şimdi güvenli bir şekilde unutuldu, ama görünüşe göre bu savaşın tanımından anlaşılıyor ki, tarihçilerin derleyicileri Buz Savaşının tanımını aldı, çünkü çağdaşları ayrıntılı bir açıklama yapmadı. Bu nedenle, doğrudan Peipsi Gölü'nde, yani su yüzeyinde ve Crow Taşında arama yapmak, su altındaki batık şövalyelerin “deposu” nu daha az aramak anlamsızdır. Bu büyük olasılıkla orada değil. Fakat Peipsi Gölü'nün kıyısında, şövalyeler, Rus birliklerinden ezici bir yenilgiye uğradılar: Novgorod, Alexander Nevsky liderliğindeki Suzdal.
En azından bir ulusal askeri tarih fikrine sahip olmak için Fomenko-Nosovsky veya komplo teorilerini okumamalısınız. Rus Askeri Tarihinde Okuyucu gibi kitaplar okumak gerekiyor. Bu temel almak için önemli bir ilk okumadır. Burada - sizin için daha fazla sonuç çıkartabileceğiniz esas belgeler, belgeler.