Cora, kurgusal kahramanı Colson Whitehead 2016 romanı Yeraltı Demiryolu Kuzeye giden bir vagona biner, trenin kondüktörü ona alaycı bir tavsiyede bulunur: Bu milletin ne olduğunu görmek istiyorsanız, her zaman derim ki, raylara binmelisiniz. Hızlanırken dışarıya bakın ve Amerika'nın gerçek yüzünü bulacaksınız.
Whitehead, arabanın çıtalarından bakan Cora'nın kilometreler boyunca yalnızca karanlığı gördüğünü yazıyor. Daha sonra, kölelikten ürkütücü kaçışının sonuna doğru, genç, kondüktörün yorumunun bir şaka olduğunu anlar… başından beri. Yolculuklarında pencerelerin dışında yalnızca karanlık vardı ve yalnızca karanlık olacaktı.
Antebellum Amerika'da geçen Whitehead's Pulitzer Ödülü – kazanan kitap şunları öngörüyor: Yeraltı Demiryolu kölelik karşıtları ve güvenli evler ağı olarak değil, kuzeye doğru özgürlüğe doğru uzanan gizli aktivistlerin görev yaptığı yeraltı istasyonları olan gerçek bir tren olarak. Karanlık, bu alternatif gerçekliği kaplar ve Cora ve onunla aynı Georgia plantasyonunda köleleştirilmiş genç bir adam olan ve özgürlüğü bulmak için demiryolunu kullanan Cora ve Caesar'ı bulur. Trenin durduğu her durumda, Whitehead karakterlerinin önüne yeni, sinsi bir ırkçılık tezahürü yerleştirir.
Yeraltı Demiryolu , Amazon Prime Video'dan bu hafta çıkan on bölümlük sınırlı bir dizi, Ay ışığı yönetmen Barry Jenkins'in Whitehead'in beğenilen çalışmasını yorumlaması. Güney Afrikalı aktris sahip Mbedu'ya yardım et Cora, Caesar rolünde Aaron Pierre ve köle avcısı Ridgeway rolünde Joel Edgerton, uyarlama ulusal bir hesaplaşmanın ortasında geliyor. sistemik adaletsizlik , ayrıca bir yenilenen tartışma bitmiş kültürel tasvirler Siyah bedenlere karşı şiddet.
Jenkins - dizinin kaynak materyalindeki Whitehead gibi - köleliğin tasvirine korkusuz bir yaklaşım benimsiyor. yazar Camonghne Felix olarak ayrıntılar içinde Vanity Fair , Jenkins Siyah travmanın bu hikayenin yol gösterici aracı olmasına izin vermeyi reddediyor. Bunun yerine, anlatısı Siyah zaferinden biridir.
Çok incelikli bir şekilde, travmanın ortasında bile insanlar, karakterler hala insanlıklarını koruyorlar. Jenkins, Felix'e bu yüzden kişiliklerinin bozulmadan kaldığını düşünüyorum. Kölelik durumu, sabit veya durağan olan ya da kişi olarak onlara bağlılığı olan bir şey değildir. Bu şeyler onlara ziyaret ediliyor.
The Underground Railroad'un 14 Mayıs'taki ilk çıkışından önce romanın ve yayın uyarlamasının temelini oluşturan tarihsel bağlam hakkında bilmeniz gerekenler. (Önümüzdeki roman için spoiler.)
Colson Whitehead üssü mü Yeraltı Demiryolu gerçek bir hikayede?
Whitehead'de kendi kelimelerim , romanı gerçekleri değil, şeylerin gerçeğini aktarmaya çalışır. Karakterlerinin tümü kurgusaldır ve kitabın konusu, tarihsel gerçeklere dayansa da benzer şekilde epizodik biçimde hayal edilmiştir. (Kitap, Cora'nın özgürlüğe kaçışını, Georgia'dan Carolinas, Tennessee ve Indiana'ya yaptığı uzun yolculuğunu anlatıyor. Yolculuğun her adımı Cora'nın kontrolünün ötesinde benzersiz tehlikeler oluşturuyor ve karşılaştığı kişilerin çoğu şiddetli sonlarla karşılaşıyor.)
Yeraltı Demiryolu Tarihten en büyük ayrılışı, kendi adını taşıyan ağı mecazi olmaktan çok gerçek bir ulaşım sistemi olarak tasvir etmesidir. Whitehead'in dediği gibi Nepal Rupisi 2016'da bu değişiklik, çocukluğunun Yeraltı Demiryolu fikrinden ilham aldı - yerin altında gerçek bir metro olarak - şaşırtıcı bir şekilde yaygın yanlış anlama .
Charles T. Webber'in 1893 tarihli Yeraltı Demiryolu tablosu( Wikimedia Commons aracılığıyla kamu malı )
Gerçekte, diyor Pulitzer ödüllü tarihçi Eric Foner Yeraltı Demiryolu, kölelik karşıtı dava için para toplamaktan davaları mahkemeye çıkarmaya ve kaçakları güvenli evlerde saklamaya kadar çeşitli şekillerde kaçaklara yardım eden hem Siyah hem de beyaz kölelik karşıtı insanlardan oluşan yerel ağlardan oluşuyordu. İsimler kesin kökenler belirsizdir, ancak 1840'ların başında yaygın olarak kullanılıyordu. Akademik tarihçiler, onlarca yıldır Yeraltı Demiryolunun önemini görmezden geldi, bazıları varlığından şüphe etti ve diğerleri beyaz adamları eylemin merkezine yerleştirdi.
Manişa Sinha , yazar Kölenin Nedeni: Kaldırılma Tarihi , Yeraltı Demiryolunun daha doğru bir şekilde Abolisyonist Yeraltı olarak tanımlandığını söylüyor, çünkü içinde çalışan insanlar sadece sıradan, iyi niyetli Kuzey beyaz vatandaşları değil, [ama] aktivistler, özellikle özgür Siyah toplulukta. Bu kondüktörler, özellikle demiryolunun en aktif olduğu kuzeyde kaçaklara yardım etti, ancak Foner'in belirttiği gibi, inisiyatifin çoğu, tehlikenin çoğu, kaçan Siyahların omuzlarındaydı.
Kölelikten kaçtıktan sonra yaklaşık yedi yıl boyunca bir tavan arasında saklanan Harriet Jacobs'un 1894 fotoğrafı( Wikimedia Commons aracılığıyla kamu malı )
Kölelik Karşıtı Frederick Douglass, 1847-1852 dolaylarında( Wikimedia Commons aracılığıyla kamu malı )
Foner, Whitehead'in geç dönemlere benzer bir şekilde tanınabilir tarihsel anlar ve kalıplar üzerine inşa edildiğini söylüyor. Toni Morrison . Yazar, romanını yazmadan önce kapsamlı bir araştırma yapmış, çizim üzerinde sözlü tarihler 1930'larda kölelikten kurtulanlar tarafından sağlanan, kaçak reklamlar antebellum gazetelerinde yayınlandı ve başarılı kaçışlar tarafından kaleme alınan hesaplar Harriet Jacobs ve Frederick Douglass .
Sinha, Cora'nın yolculuğunda bu etkilerin belirgin olduğunu belirtiyor. Douglass bir tepeye atlayarak kuzeye gitti. hareketli tren ve özgür bir adam olarak poz verirken, Jacobs neredeyse Yedi yıl tavan arasında saklanmak; Cora, bir demiryolu hattında kölelikten kaçar ve birkaç ayını bir kölelik karşıtının tavan arasında saklanarak geçirir.
2015 kitabının yazarı Foner, bu tarih hakkında ne kadar çok şey bilirseniz, Whitehead'in geçmişle bugünü birleştirmek veya belki de kölelik tarihini köleliğin sona ermesinden sonra olanlarla birleştirmek konusunda ne yaptığını daha fazla takdir edebilirsiniz, diyor. Özgürlüğe Açılan Kapı: Yeraltı Demiryolunun Gizli Tarihi .
Ne zaman dilimi yapar Yeraltı Demiryolu örtmek?
Caesar (Aaron Pierre) ve Cora (Thuso Mbedu), Güney Carolina'da güvenli bir sığınak bulduklarını düşünürler, ancak beyazların üstünlüğüne olan inanç, yeni tanıdıklarının eylemlerini yalanlar.(Kyle Kaplan / Amazon Stüdyoları)
Yeraltı Demiryolu etrafında gerçekleşir 1850 , yılı Kaçak Köle Yasası ' geçidi. Açıkça bahseder acımasız mevzuat özgür devletlere yerleşen kaçakları tuzağa düşürmeye ve kaçanlara yardım edenlere sert cezalar vermeye çalıştı. Foner ve Sinha'ya göre, Yeraltı Demiryolunu caydırmak için tasarlanan eylem, bunun yerine kölelik karşıtı hareketi harekete geçirdi ve radikalleştirdi. Beyaz bir karakterin küçümseyici bir şekilde belirttiği gibi, kanun kaçakları teslim etmemiz ve yakalanmalarını engellemememiz gerektiğini söylüyor - yaptığımız her şeyi sırf bir köle avcısı onun lütufta olduğunu düşündüğü için bırakmamalıyız.
Whitehead, NPR'ye göre 1850'yi teknoloji ve argo için bir tür zihinsel kesinti olarak kullanırken, kronolojiden çok Siyah Amerikalıların yaşanmış deneyimlerini iletmekle ilgilendi. Yazar, kişinin farklı bir duruma geçtiği her seferinde kitabın yeniden başlatıldığını açıkladı. [Bu yaklaşım] 1850'de olmayan şeyleri -gökdelenler, öjeni hareket, zorla sterilizasyon .
Cora'nın özgürlüğe yolculuğu, kurtuluş sonrası tarihteki mihenk taşlarına üstü kapalı göndermelerle doludur. Tuskegee Frengi Çalışması 20. yüzyılın ortalarından beyaz çetelerin müreffeh Siyah topluluklara yönelik saldırılarına Wilmington, Kuzey Karolina (1898'de hedeflendi) ve Tulsa, Oklahoma (1921'de yerle bir edildi). Bu kronolojik karışıklık, diyor Spencer Mürettebatı , eski başkan Ulusal Yeraltı Demiryolu Özgürlük Merkezi ve Smithsonian'ın emekli direktörü Ulusal Afrika Amerikan Tarihi ve Kültürü Müzesi , köleliğin sona ermesinin ırkçılığın ve ırkçı saldırıların sonunu getirmediğini hatırlatıyor. … Bu sorunlar, Afrika kökenli Amerikalı toplumu üzerinde paralel etkilerle farklı biçimlerde varlığını sürdürmeye devam ediyor.
Gerçek hayattaki olaylar ne yapar Yeraltı Demiryolu dramatize etmek?
İlk bakışta, Whitehead'in hayali Güney Carolina'sı, kölelik karşıtlarının yeni özgürleşmiş insanlara eğitim ve istihdam sunduğu ilerici bir sığınak gibi görünüyor. Ancak Cora ve Caesar'ın çok geçmeden fark ettikleri gibi, yeni tanıdıklarının beyazların üstünlüğüne olan inancı, tatlı sözleriyle çelişir. (20. yüzyıl Amerika'sında, öjenistler ve savunucuları bilimsel ırkçılık genellikle bu kurgusal karakterler tarafından dile getirilenlere benzer duyguları ifade eder.) Yeraltı Demiryolu şefi olarak ay ışığını aydınlatan beyaz bir barmenle sohbet eden sarhoş bir doktor, Siyah hastaları için bir plan açıklar: Stratejik sterilizasyon ile - önce kadınlar ama zamanla her iki cinsiyet - bizi uykumuzda doğrayacaklarından korkmadan onları esaretten kurtarabiliriz.
Doktor devam ediyor, Kontrollü kısırlaştırma, bulaşıcı hastalıklarla ilgili [etik olmayan] araştırmalar, sosyal açıdan uygun olmayanlar üzerinde yeni cerrahi tekniklerin mükemmelleştirilmesi - ülkedeki en iyi tıbbi yeteneklerin Güney Carolina'ya akın etmesi şaşırtıcı mıydı?
Bu arada Kuzey Carolina, Whitehead'in dünyasında şu şekilde var: tamamen beyaz bir devlet bu, köleliği ve ayrıca herhangi bir Siyah sakinin varlığını yasakladı - yankılanan bir distopya 19. yüzyıl Oregon . Devlet Birliğe 1859'da girdi ve sınırları içinde köleliği kaldırdı, ancak siyahların devlet anayasasına dışlanmasını açıkça yazdı, ancak 1920'lerde bu ırkçı kısıtlamaları yürürlükten kaldırdı.
Whitehead'in hayali Güney Carolina versiyonu, etik olmayan Tuskegee Frengi Çalışmasını yansıtıyor. Resimde, 20. yüzyılın ortalarında kanını alan bir Tuskegee hastası.( Wikimedia Commons aracılığıyla kamu malı )
İçinde Yeraltı Demiryolu , beyaz göçmenler, daha önce Kuzey Carolina'da köleleştirilmiş insanlar tarafından gerçekleştirilen görevleri yerine getirerek, Amerikan toplumunda gururla yerlerini almadan önce, seyahat, araç gereç ve konaklama borçlarını sözleşmeli hizmetkarlar olarak çalıştırıyorlar. Siyahların eyalete ayak basması yasaklandı ve bu yasayı ihlal edenler - Kuzey Carolina'dan ayrılmak için kaynakları olmayan eski köleleştirilmiş birçok kişi de dahil olmak üzere - haftalık halka açık törenlerde linç ediliyor. Cora'yı çatı katında saklayan demiryolu kondüktörüne göre, öldürülen Siyah insanların cesetleriyle dolu bir yol olan Özgürlük Yolu, onu besleyecek cesetler olduğu yere kadar uzanıyor.
Romanın sonuna doğru Cora, köle avcısı Ridgeway'den kıl payı kurtulduktan sonra Indiana'daki bir çiftliğe gider. John Valentine adında özgür bir Siyah adama ait olan arazi parçası, beyaz yerleşimcilerin yanında barış içinde yaşayan, gelişen bir kaçaklar ve özgür Siyah insanlardan oluşan bir topluluğa ev sahipliği yapıyor. Bununla birlikte, çok geçmeden, sakinler, toplumun geri kalanı için büyük risk altında olan kaçakları barındırmaya devam edip etmemeleri veya demiryolu, sonsuz ihtiyaç sahibi [insanlar] ve bitmek bilmeyen akışı ile ilişkilere son verip vermemeleri konusunda anlaşamadıkları için, gerginlikler zirveye ulaşır. çiftliğin uzun ömürlü olmasını sağlamak. İki taraf arasında son bir tartışmanın olduğu gece, yabancılardan oluşan bir beyaz çete çiftliğe saldırır, onu yerle bir eder ve çevredeki masum insanları ayrım gözetmeksizin öldürür.
Whitehead, kitapta Cora'nın Valentine çiftliğinin imkansız hazinelerini o kadar çok sevmeye başladığını ve bunların ne kadar imkansız olduğunu unutmuş olduğunu yazıyor. Çiftlik ve renkli çıkarların işlettiği komşular çok büyük, çok zengindi. Genç eyalette bir siyahlık cebi.
1921'de beyaz Tulsan'lar, Greenwood'un müreffeh Black mahallesini yerle bir etti ve yaklaşık 300 kişiyi öldürdü. Yeraltı Demiryolu bir Indiana çiftliğine benzer (hayali) bir saldırıyı ayrıntılarıyla anlatıyor.( Wikimedia Commons aracılığıyla kamu malı )
Tim Madigan'ın bildirdiği gibi Smithsonian dergi Bu yılın başlarında, Haziran 1921'de Tulsa'nın Greenwood semtinde (gayri resmi olarak Black Wall Street olarak bilinir) benzer bir dizi olay yaşandı. Siyah sakinlerin başarısıyla tehdit edilen yaklaşık 10.000 beyaz Tulsalı vahşice Greenwood'a saldırdı 300 kadar insanı öldürdü ve müreffeh mahalleyi yerle bir etti. Madigan, katliamın münferit bir olay olmaktan çok uzak olduğunu belirtti: 1921'e giden yıllarda beyaz çeteler Chicago, Atlanta, Duluth, Charleston ve başka yerlerde düzinelerce kez Afrikalı Amerikalıları öldürdü.
Sinha, Whitehead'in köleliğin sonunu tarihlendiren olayları dahil etmesinin, kurumun zararlı ve uzun vadeli dokunaçlarının altını çizdiğini söylüyor.
Size çeşitli olasılıkları gösteriyor, diye ekliyor Foner, özgürlüğün gerçekte ne anlama gelebileceğini veya kölelikten sonra gelen özgürlüğün sınırları [ne]?
Foner, [Kitap] hakkında … köleliğin mirası, köleliğin tüm toplumu çarpıttığı yol hakkında diyor.
Nasıl Yeraltı Demiryolu yaşanmış kölelik deneyimini mi yansıtıyor?
Whitehead'in roman üzerinde çalışırken kendi kendine psikolojik olarak inandırıcı bir plantasyonu nasıl yapabilirim? Bir pop kültürü plantasyonunun olduğu yerde tasvir etmek yerine Tom Amca ve herkes birbirine gerçekten yardımcı oluyor, dedi Muhafız , yazar tüm yaşamları boyunca travma geçirmiş, vahşileştirilmiş ve insanlıktan çıkmış insanları düşünmeyi seçti.
Whitehead ekledi, Herkes sabahları fazladan bir lokma yemek için savaşacak, küçük mülk parçası için savaşacak. Bana göre bu mantıklı; tecavüze uğramış ve işkence görmüş insanları bir araya getirirseniz, böyle davranırlardı.
Çocukken, görünüşe göre Ridgeway'in pençelerinden başarılı bir şekilde kaçabilen tek köleleştirilmiş kişi olan annesi tarafından terk edilen Cora, dışlanmışlara ayrılmış terkedilmiş bir bina olan Hob'da yaşıyor - gözetmenlerin cezalarıyla sakat kalanlar ... Whitehead'in tanımladığı gibi, sizin görebileceğiniz ve göremeyeceğiniz şekillerde emekle [ve] akıllarını yitirmiş olanlarla.
Mbedu, Cora (ortada) olarak rol alıyor. Solda Zsane Jhe ve sağda Aubriana Davis, Cora ile birlikte Randall plantasyonunda köleleştirilmiş kadınları canlandırıyor.(Atsushi Nishijima / Amazon Stüdyoları)
Bir gece, yaşlı bir köleleştirilmiş adamın doğum gününü kutlayan nadir bir kutlama sırasında Cora, yanlışlıkla kölelerinin koluna bir damla şarap döken genç bir çocuğu korur. Adam onu gümüş bastonuyla dövüyor ve ertesi sabah, tarlanın nazırı kırbaçlanan ağacın acımasız dallarının altında bir kırbaç dağıtıyor. Birkaç hafta sonra, Cora, Sezar'ın özgürlüğe kaçışına katılmayı kabul eder, cezasıyla ve kölelik altında devam eden yaşamının kasvetiyle dayanma noktasını geride bırakır.
Yeraltı Demiryolu Crew, kölecilerin köleleştirilenler üzerinde ne tür bir güce sahip olduklarına ve köleleştirilmişlerin [bu koşullar altında ne tür direnişlere] girişmeye çalıştıklarına dair gerçekten bir fikir verdiğini söylüyor. Kaçanlar acımasız bir ceza ile karşı karşıya kaldı, diye ekliyor, bu yüzden insanların dikkatli bir şekilde vermesi gereken çok tehlikeli ve tehlikeli bir karar.
Whitehead, Cora'yı ana karakteri olarak seçerek, köleleştirilmiş kadınları etkileyen konulara değiniyor, özellikle tecavüz tehdidi ve yalnızca başka yerlerde köle olarak satılmalarını görmek için çocuk doğurmanın acısı gibi. Kitabın Cora'nın cinsel saldırısına ilişkin açıklaması, yürek parçalayıcı bir şekilde özlü ve Hob kadınlarının onu diktiğini belirtiyor.
[Whitehead] bunu gerçekten etkili bir şekilde, bir nebze kelime ile yazıyor, ancak gerçekten köleleştirilmiş bir kadın olarak hayatın dehşetini uyandırıyor, diyor Sinha. Sanki her köle kadın tecavüze, tacize veya tacize uğramıyor ama sürekli tehdit altındaydılar. Bu onların yaşadığı gerçekti.
The Good Place'den (solda) William Jackson Harper, Cora'yı köle avcısı Randall'dan kurtaran özgür bir Siyah adam olan Royal'i canlandırıyor.(Atsushi Nishijima / Amazon Stüdyoları)
Sinha, romancının Yeraltı Demiryolu tasvirinin, bu girişimin hem son derece cüretkar hem de son derece tehlikeli olduğunun özüne indiğini savunuyor. Kondüktörler ve kaçaklar, her an ihanete uğrayabileceklerini, [kendilerini] yapmadıkları durumlarda [kendilerini bulabileceklerini] söylüyor. Cora ise kaçakların eşik durumunu yerinde bir şekilde özetliyor. Aylarca bir kölelik karşıtının tavan arasında kilitli, diye düşünüyor, Bu nasıl bir dünya… yaşayan bir hapishaneyi tek sığınağınız yapan şey. Esaretten mi çıktı yoksa ağında mı?
Cora devam ediyor, Özgür olmanın zincirlerle ya da sahip olduğunuz alanla hiçbir ilgisi yoktu. Tarlada özgür değildi, ama araziyi gezerek havanın tadına baktı ve yaz yıldızlarının izini sürdü. Yer küçüklüğünde büyüktü. Burada efendisinden kurtulmuştu ama ayakta duramayacak kadar küçük bir bataklığın etrafında gizlice dolanıyordu.
Crew, yeni Amazon uyarlamasının köleleştirilmiş bireylerin maruz kaldığı fiziksel istismarı basitçe tasvir etmek yerine köleliğin psikolojik bedelini vurgulamasını umduğunu söyledi.
Ceza hakkında konuşmanız gerekiyorsa, ekran dışında görmek isterim, diyor. Belki de bunu uzun yıllardır okuyorum ve bu yüzden çok korkuyorum. Ve [köleliğin vahşeti] duygusuna sahip olmayanlar için bunu görmeleri önemli olabilir, ama benim... algım bunun biraz gereksiz olduğu yönünde. Köleliğin dehşetini ve acısını tasvir etmenin başka yolları da var.
ile konuşmak New York Times Bu ayın başlarında, akış dizisinin direktörü Jenkins, Crew'in endişelerini ele alan projeye yaklaşımını özetledi. İşimin, şiddeti psikolojik etkileriyle eşleştirmek olduğunu fark ettim - bu şeylerin görsel tasvirinden uzaklaşmak değil, karakterler için ne anlama geldiğine odaklanmak, dedi. Nasıl geri atıyorlar? Kendilerini nasıl bütünleştiriyorlar?