bu fotoğrafları görünce çok heveslendim..
evde benim de var bir tane lubitelim.. gerçi çalışır mı bilmiyorum.. hiç denemedim.. belki hatıra olduğu için.. belki de çalışırsa bozulur diye..
babamın babasından, onunla çekilmiş fotoğraflarla birlikte kalan tek şey heralde..
önce dedem öldü sonra babaannnem.. dedemi çok az hatırlıyorum.. babaannemi de çok otoriter olarak..
ama lubitel'in eve nasıl geldiğini hiç hatırlamıyorum..
babaannemler başka bir şehirde otururlardı..
babam cenazeden sonramı getirdi acaba..?
ne acaip bir şey çocukluğunun, gençliğinin geçtiği bir evden sadece bir fotoğraf makinası ile dönmek.. ve şimdi o fotoğraf makinasının, kızının evinde en nadide hatıra olarak sergilenmesi..
şimdi denemek istiyorum..
umarım çalışır..
bu gün nina ramsby'nin sesine takılmış durumdayım..
fazla melankoli durumundayım sanırım..
dinleyelim.. sevelim..
baxter-ballad of behaviour