Yun Che'ye bu sözü verdikten sonra, He Ling'in ruh hali çok daha az ağırlaştı.
He Ling'in ince vücudu Yun Che'nin önünde görünmeden önce göz kamaştırıcı bir yeşil ışık kısa bir süre parladı. Her iki elini de yukarı kaldırdı ve içlerinde yavaşça dönen son derece yoğun ve gizemli bir beyaz ışık kümesi görüldü.
“Ebedi Cennet İncisi mi?” Yun Che'nin gözlerinden bir ışık parladı. “Bir çeşit değişime mi uğradı?”
Yun Che, Ebedi Cennet İncisinin Efendisi olmasına rağmen onun üzerindeki ustalığı, Gökyüzü Zehir Sedefi'nin üzerindeki ustalığından farklıydı. Gerçekte, daha çok dolaylı sahibi gibiydi.
Ebedi Cennet İncisi'nin gerçek efendisi ve denetleyicisi He Ling'di. Ancak, Yun Che He Ling'in efendisi olduğu ve onunla bir varlığı paylaştığı için, Yun Che'yi Ebedi Cennet İncisi'nin efendisi yaptı. Bu nedenle, basit komutlar verebilir ancak herhangi bir değişiklik olup olmadığını hissedemezdi.
He Ling parlak bir sesle cevapladı, “Bu süre zarfında, Ebedi Cennet İncisinin gücünün kalıntılarını kurtarmak ve birleştirmek için elimden gelenin en iyisini yapıyorum. Ebedi Cennet İncisi, Ebedi Cennet İlahi Alemini açtığından itibaren yıllar geçmesine rağmen sonunda son kez kalan gücünü kullanmıştı. İlkel Kaos içindeki mevcut ortam nedeniyle inanılmaz yavaş hızda iyileşmesi de başka bir olguydu. Çabalarıma rağmen gücünün sadece çok küçük bir kısmını geri kazanabildim.”
“Ancak, bu küçük enerji miktarı, Ebedi Cennet İlahi Alemini kısa bir süreliğine açmam için yeterli.”
Yun Che'nin yüzünde bir şaşkınlık belirdiği gibi kalbine de bir sıcaklık yayıldı.
Hayatını onunla ilişkilendiren bu orman ruhuna sahip kız, her zaman sessizce ona eşlik etti ve onun için kendini feda etti.
Ebedi Cennet İncisi'nin kalan gücünü toplamak kulağa yeterince basit gelebilirdi ama aslında büyük miktarda enerji, konsantrasyon ve ruh gücü gerektiriyordu. Ne de olsa, Ebedi Cennet İncisi birkaç ay öncesinde ele geçirilmişti, bu yüzden He Ling onu mükemmel bir şekilde kontrol edemedi. Dahası, ilk etapta Ebedi Cennet İncisi seviyesinde bir gücü kontrol etmek basit bir görev değildi.
“Ne kadar süre açık tutabilirsin?” Yun Che nazik bir sesle sordu. Onu doğru bir şekilde reddetmeye dayanamadı.
“Üç yıl,” He Ling yanıtladı. “Ancak gücü büyük ölçüde zayıfladığı için, Ebedi Cennet İlahi Alemi, zamanın yasalarını son kez olduğu kadar büyük ölçüde bükemeyecektir. Bu sefer sadece yüz kat daha yavaş olacak.”
“Bunun anlamı...Ebedi Cennet İlahi Alemindeki üç yıl, gerçek dünyada yaklaşık on bir gün olacak ve tüm faktörlerin aynı kalmasını istiyorsak, Ebedi Cennet İlahi Alemine sadece iki kişi girmeli. Her ek kişi, incide harcanabilecek süreyi ciddi şekilde azaltacaktır.”
Doğu İlahi Bölgesinde Kaynak Tanrı Toplantısını sona erdikten sonra, Ebedi Cennet Tanrı İmparatoru, Ebedi Cennet İlahi Alemini inanılmaz derecede güçlendirmek için Ebedi Cennet İncisi içerisinde bulunan tüm gücü tüketmişti. Bu Ebedi Cennet İlahi Aleminin bin kişilik bir kapasiteye sahip olacağı ve tam üç bin yıllık süre potansiyelini kullanabileceği anlamına gelmişti ve gerçek dünyada sadece üç yıllık bir süre eşdeğerinde olacaktı.
Sadece çok uzun bir süre aktif kalmakla kalmadı, aynı zamanda zamanı bin kat yavaşlatmıştı.
Şu anda, He Ling en iyi ihtimalle sadece üç yıl boyunca açabiliyordu ve zamanı sadece yüz kat yavaşlatabiliyordu... bu yüzden Ebedi Cennet İlahi Alemi çökmeden önce gerçek dünyada sadece on bir gün sürecekti.
“Üç yıl son derece kısa bir süre ve pek çok kaynak gelişimci bu durumdan faydalanmayacaktır. Ancak, usta farklı. Bu süre, güç açısından ileriye doğru çok büyük bir adım atman için fazlasıyla yeterli. Bu süre zarfında İlahi Usta Alemine kararlı bir şekilde geçebilirsin. Eğer bu olursa, Usta da mucizevi bir dönüşüm geçirmeli ve Ejderha Tanrı Alemi'nin senin için yarattığı tehdit büyük ölçüde azalacak... büyük ölçüde, büyük ölçüde azalacaktır.”
“Ayrıca, gerçek dünyadaki bu on bir gün, ustanın da verdiği komutu değiştirmeyecek.”
He Ling, Yun Che'yi ikna etmek için elinden geleni yapıyordu. Gözleri umutla parıldayan soluk ilahi ışık kümesini bile ona doğru tuttu.
Bununla birlikte, bu zümrüt gözler de içlerinde ışık kırıldığı için hafifçe titriyordu. Reddedileceğinden çok korkuyordu... ve bu onun Efendisi için en saf bakım ve endişeden kaynaklanıyordu.
Ancak, sonunda başını hafifçe sallayabilirdi.
“He Ling, bunu biliyorsun. Bekleyemem... bir gün bile bekleyemem,” Yun Che sağlam bir sesle ama aynı zamanda toplayabileceği tüm yumuşaklığı da içeren bir sesle söyledi.
Genç kızın gözlerindeki umutlu ışık, usulca fısıldadığında karardı, “Ama sadece on bir gün…”
“Ama benim içim, üç yıl gibi hissettirecek.”
İleriye doğru bir adım attı, elleri yavaşça He Ling'in ince ve zayıf görünümlü belinin etrafında dolandı. “Yeterli sebep ve sabrım olsaydı, kendimi uzun yıllar boyunca Kuzey İlahi Bölgesine gömerdim. Sahip olduğum Kötü Tanrı ve İblis İmparatoru mirası göz önüne alındığında, bir gün Ejderha Hükümdarını tek başıma ezebileceğim. Aslında, tüm Ejderha Tanrı Alemini tek başıma ezebilirim.”
“Ama bekleyemem. On binlerce yıl bir kenara, on yıl bile bekleyemedim. Bunu biliyorsun. Doğu İlahi Bölgesinden kaçtığım andan Kuzey İlahi Bölgesinden çıktığım ana kadar... sadece dört yıl geçti.”
“Nefret, bu dünyadaki en korkunç ve ürpertici olan şeydir. Bir zamanlar kendi nefretimin ve kızgınlığımın labirentinde kaybolmuş olmama rağmen aklımdaki korkunç etkilerine bir kez daha katlanabilmemin bir yolu yok.”
“Bu dört yıl boyunca, ruhumun her geçen saniye arafın cehennem ateşinde eritildiğini hissediyorum. Gözlerimi her kapattığımda, rastgele derin bir uykuya dalmaktan korkuyorum. Çünkü intikamımı alıp, öldürmeyi hak eden herkesi öldürene kadar, ailem, Wuxin, Caiyi, Xue'er ve sayısız diğerleriyle yüzleşemeyeceğim. Rüyalarımda bile.”
“Nefretim yüzünden kaç kez delirdiğimi bile sayamıyorum… ve beni her ele geçirdiğinde bu arzuyu bastırmak için tüm gücümü kullanmak zorunda kaldım.”
Bu konuda, Qianye Ying'er'e sahip olduğu için, Leydi Tanrıça'nın kendisine sahip olduğu için şanslıydı, her seferinde tekrar tekrar duygularını bastırmak için onu kullanmıştı.
“Kuzey İlahi Bölgesinden çıkmaya ve bu evreni kanla boyamaya karar verdiğimde, bunun nedeni de dayanabileceğim sınıra ulaşmamdı.”
“Anlıyorum, her zaman anladım,” He Ling, soluk beyaz ışığı aceleyle geri çekerken söyledi. Hemen tüm gücüyle Yun Che'yi kucaklamak için öne eğildi. Ayrıca bir zamanlar hem ruhunu hem de zihnini yiyen bir nefretle tüketilmişti, bu yüzden böyle yaşamanın ne kadar dolambaçlı olduğunu biliyordu...
Büyük intikamını alan o, şimdi Yun Che'yi zorlamak için endişeyi kullandığı için inanılmaz bir suçluluk hissetti.
Yun Che dedi ki, “Endişelenme. Şu anda ne kadar aklı başında olduğumu tahmin etmeye cesaret edemiyorum ama nefretle tamamen tüketilsem bile, hedeflerime ulaşmak için bana bir şans vermesine izin vermeyeceğim. Ne de olsa, şu anda benim için yerine getirilmemiş intikamdan daha kötü olan tek şey aptalca bir ölümle ölmek.”
“Ayrıca, sonunda beni intikamın şeytani pençelerini uzatmaya ikna eden şey sadece senin için bilinen bir şey, He Ling. İblis Kraliçesi ve Qianye bile bunun farkında değil.”
He Ling, Yun Che'nin göğsüne dayanırken başını hafifçe salladı.
Yun Che, gözlerinde siyah bir ışık parlarken başını kaldırdı. “Batı İlahi Bölgesi'nin altı kral aleminden beşi ejderha ırkının bir parçası. Sonunda ‘bu güç’ ile tamamen birleştiğime göre, şimdi onlar için ‘hediyemi’ hazırlayabileceğim. Bu delikteki gerçek asım.”
“İblis Kraliçesine her şeyi açıklayamıyorum ama sadece Long Bai'yi öldüreceğime dair tam bir güvenim yok, aynı zamanda Ejderha Tanrı Alemini yok edebileceğimden yüzde yetmiş eminim!”
“Mümkün olan en kötü sonuç ortaya çıksa ve mağlup olsam bile, bilinmeyen bir değişken tamamen yönlendirilmeme neden olsa bile, Kuzey İlahi Bölgesine geri çekilebilir ve güç toplamaya devam edebilirim. O zaman, işler ne kadar dolambaçlı olursa olsun, yanımda olduğun sürece intikam almak için bir sonraki fırsatıma kadar kesinlikle dayanabileceğim.”
“Bu yüzden...” Yun Che eğildi, sıcak nefesi genç kızın kulağını hafifçe okşadı. “Endişelenmene ve kendini tamamıyla çalışmana zorlamana gerek yok. Tek yapman gereken sessizce bana eşlik etmek ve bana bakmak.”
Yun Che'nin göğsüne yaslandığında, He Ling gözlerini kapattı, uzun kirpikleri hafifçe titriyordu.
“Pekala.”
————
Güney İlahi Bölgesi ve Doğu İlahi Bölgesinin arka planında birçok şey sessizce hareket ediyordu ve hepsi nihayetinde On Yön Derin Deniz Alemine geri akıyordu.
Batı İlahi Bölgesi, Kızıl Yıkım Ejderha Tanrısı'nın yenilgisinden bu yana derin bir sessizliğe düşmüştü ve bundan daha fazla haber gelmedi. Herkes Ejderha Hükümdarının dönüşünü beklediklerini tahmin ediyordu.
Böyle aşağı bir kayıp aldıkları için, Ejderha Tanrı Alemi büyük olasılıkla dişlerini sıkacak ve Ejderha Hükümdarı dönene kadar dayanacaktı. Bu sırada, kuzeyin şeytanilerine karşı herhangi bir eylem başlatmaları pek olası değildi.
Günler yavaş yavaş geçti ve On Yön Derin Deniz Alemi'nin etrafındaki aura giderek daha karanlık ve baskıcı hale geldi. Kral aleminin etrafındaki alanda huzursuz ve hevesli bir karanlık enerji dolaşmaya başladı.
Yun Che'nin Ejderha Tanrı Alemine saldırdıkları kader günü olarak belirlediği tarihe sadece yedi gün kaldı. Bu süre zarfında, Chi Wuyao savaşı düzenlemekten sorumluydu ve Qianye Ying'er henüz Doğu İlahi Bölgesinden dönmemişti. Bu sırada, tüm iblis ırkı savaş için kendini hazırlıyordu. Vücutlarının en iyi durumda olduğundan ve tüm kaynak eserlerinin tamamen güçlendirildiğinden emin oldular.
Bu gün, On Yön Derin Deniz Alemine küçük bir kaynak gemi indi ve iki seçkin misafir daha ağırladı.
“Büyük Kardeş Yun Che!!”
Kaynak sandığın kapıları açıldığında, sahibi ortaya çıkmadan önce bir bahar rüzgarı kadar geçici ve güzel bir ses çaldı. Sahibinin dürüstlük konusundaki eksikliğini açıkça ifade eden son derece cıvıl cıvıl ve parlak bir sesti. Sesini kimin duyduğunu umursamadığı belliydi ve sadece kendi mutluluğunun tadını çıkarıyordu.
Shui Meiyin siyah bir kelebek gibi kaynak gemiden fırladığında siyah elbisesi havada çırpındı. Sadece Yun Che'nin aura ve figürünün kaldığını hissettiği anda, hemen kollarına daldı ve kollarını beline sıkıca sardı. Onu şiddetli bir güçle kucakladı, yüzü tanıştıkları günden beri olduğu gibi büyüleyici ve güzeldi.
“Neden geldin?” Yun Che, Shui Meiyin'in yüzünü yavaşça eline aldı. Esnek ve hassas cildi ellerini doldururken, göğsüne yayılmış yumuşak bir sıcaklık hissetti.
Aslında tahmin etmesine bile gerek yoktu. Bunun nedeni kesinlikle Qianye Ying'er'in Shui Meiyin'e bir ses iletimi göndermesiydi.
“Tabii ki gelmek zorunda kaldım.” Shui Meiyin, Yun Che'nin gözlerine bakmak için başını kaldırdı sanki bu yıldız dolu gözler onunkinden uzaklaşmak istemiyordu. “Ve gelen tek kişi ben değilim.”
Göksel bir güzellik kadar güzel ve zarif bir figür yavaşça kaynak gemiden çıktı. Güzel kadın, esintiyle hafifçe çırpınan gök mavisi elbiseler giymişti. Eteğinin yıldızları, ay ışığı suyu gibi akarken alaycı bir şekilde dans etti.
Aurası her zamanki gibi zarif ve nazikti. Güzel yeşim boynu uzun ve gururluydu, saçları Shui Meiyin gibi beline aktı. Göz alıcı bir ışık dans etti ve güzel gözleri bir aynadan yansıyormuş gibi parladı. Onun sakin ve bestelenmiş ifadesi, ona enfes bir uhrevi hava verdiği gibi büyük güzelliğine katkıda bulundu.
“Sırlanmış Işık Alemi Kralı?” Yun Che, göksel güzelliğin yavaşça yere süzülmesini izlerken oldukça şok edici bir sesle söyledi.
Shui Meiyin'in gelişine gerçekten şaşırmamıştı. Ancak, Shui Yingyue'nin Ejderha Tanrı Alemine saldırmak üzere oldukları haberini aldıktan sonra gelmesini kesinlikle beklemiyordu.
Shui Yingyue onu selamladı, “Majesteleri. Doğu İlahi Bölgesi her ne kadar bu güne kadar korku içinde yaşıyor olsa da ve Güney İlahi Bölgesi göz açıp kapayıncaya kadar sizin tarafınızdan ezildi. Majesteleri, hiç kimsenin tahmin edemeyeceği düşünceleriyle gerçekten yüce bir yetenektir.”
“Sırlanmış Işık Alemi Kralı.” Yun Che'nin gözleri odaklandı ve sesi biraz önseziyle doluydu. “Haberleri halihazırda aldığından, kiminle savaştığımı tam olarak bilmelisin. Sırlanmış Işık Alemi'nin yenilme ihtimalizin önünde bu kan denizine itmekten korkmuyor musun?”
Shui Yingyue hafifçe gülümsedi ve bu son derece nadir an ilk kez Yun Che'nin hafızasına kazındı. “Meiyin uzun zaman önce seninle nişanlandı ve o zamandan beri iblis ırkının bir parçası olarak kabul edildi. Bana gelince, ben Shui Yingyue olarak buradayım ve Sırlanmış Işık Aleminden yanımda getirdiğim tek şey bu Yeşim Dere Kılıcı, benim güvenilir ömür boyu arkadaşım.”
“Şu anda Sırlanmış Işık Alemi Kralı değilim, sadece küçük kız kardeşinin güvenliği konusunda endişelenmeyi bırakamayan bir ablayım. Eğer Majesteleri için bir sakıncası yoksa, beni sadece Yingyue olarak çağırabilirsin.”
“...” Yunn Che başını salladı ama cevap vermedi.
“Ayrıca, bu aynı zamanda babamın isteği ve iradesi.” Shui Yingyue kendisini Yun Che'den ayırmayı reddeden Shui Meiyin'e uzun ve derin bir bakış atarken bu çok nadir gülümsemeden biri daha parladı.
Ejderha Tanrı Alemi ile savaş çözülmeden ve gelecek taşa yerleştirilmeden önce, Sırlanmış Işık Alemi gerçekten bir insanın topraklarına aitti. Bununla birlikte, Yun Che'nin yanında durmak, Shui Meiyin'i saf ve çocuksu bir sevinçle doldurdu ve onu ne umurunda ne de üzüntü bilmeyen bir peri gibi görünmesini sağladı.
Geçmişte, Shui Yingyue sessizce iç çeker ve kız kardeşinin davranışı karşısında başını sallardı. Ama şimdi, onun için garip bir hayranlık duymaya başlamıştı.
Tüm duygularını özgürce ifade ederken, şu anda tek bir pişmanlık duymadan tamamen yaşıyordu. Belki de anlamlı bir hayat yaşamanın en iyi yolu buydu.
“Sırlanmış Işık Alemi'nin bana olan sevgisini ve değerini her zaman hatırlayacağım,” Yun Che Shui Yingyue'ye doğru bakarken konuştu. Hafifçe gülümsedi ve sözlerine devam etti, “Ve bu sevgini ve şefkatini de içerir.”
“...?” Shui Yingyue bir an için dondu, yüzünde şaşkın bir bakış belirdi.
Shui Meiyin bu aradan geçen süre boyunca ona çok garip şeyler söylemişti. Bu, Yun Che'nin ani gülümsemesiyle birleştiğinde, Yun Che'nin platonik bir şekilde “sevgi ve şefkat” anlamına gelip gelmediğini söylemesini zorlaştırdı.
Kısa bir süre garip bir sessizlikten sonra, cevap vermesinin tek yolu bakışlarını ondan uzaklaştırmaktı. Yun Che, fısıldadığı gibi güzel ve yeşim beyaz figürüne baktı, “Övgüleriniz çok cömert. Ancak Ejderha Tanrı Alemiyle olan savaşın sonucu ne olursa olsun, Majestelerini en azından kendi hayatını koruyacağını umuyorum.”
“Elbette koruyacağım,” Yun Che bir gülümsemeyle cevap verirken Shui Meiyin'in minik elini kavradı. “Kader çok acımasız olsa da, bu dünyada hala çok güzel şeyler var. Tıpkı Meiyin ve Yingyue'nin gülümsemeleri gibi. Savaşın sonucu ne olursa olsun ölmeye razı olmayacağım.”
“...” Belki de çok hassas olduğu içindi ama Shui Yingyue, Yun Che'nin sözlerinin platonik olup olmadığını söyleyemedi.
Kalbi dalgalanmaya başladığında bilinçsizce yeşim parmaklarını kıvırdı ama sadece başını salladı ve “O zaman bu iyi.” Bunu söylediğinden, Meiyin artık çok daha az endişelenmeli... sanırım İblis Kraliçesini ziyaret etme zamanım geldi, bu yüzden şimdi iznini alacağım. İzninle.”
Kaynak enerjisi bir okyanus dalgası gibi dalgalandı.
“Heehee!” Shui Meiyin aniden kucaklaşırken cilveli bir kahkaha attı.
“Bu kadar komik olan ne?” Yun Che yüzünü nazikçe okşarken sordu Onu bırakmak istemediği belliydi.
“Hmph, aslında kız kardeşimle tam önümde flört ettin ve bana neyin komik olduğunu mu soruyorsun?” Burnunu ona çevirdi ama “kızgın” sesi hiç öfke içermiyordu. Aslında birkaç mutluluk ve memnuniyet notu içeriyordu.