Bölüm 1054: Boynuzlu Ejderha Görünür
Huo Rujin ve Huo Rankong'un bedenleri sanki daha öncesinden ayarlanmış gibi hareketsizdi. Huo Rujin'in ağzı hala çok hafif açıktı ve sanki bir şey söylemek için elinden geleni yapıyordu, ancak uzun bir süre geçtikten sonra bile hiçbir kelime çıkmadı.
Şu anda, her iki alın da ter damlacıkları ile kaplıydı... her damla onların kalplerinde hissettikleri korku kadar soğuktu.
Yun Che'nin söylediği şeylerde en ufak bir yanlış yoktu. Huo Rujin ve Huo Rankong'un İlahi Buz Ankası Tarikatı'na karşı kinleri son derece köklü ve nefret doluydu ancak bunları sadece Mu Xuanyin'in yokluğunda Yun Che üzerinden göstermişlerdi. Eğer on kat daha cesur olsalardı bile, yine de onun önünde böyle sözler söylemeye cesaret edemezlerdi. Aslında, muhtemelen hiçbir şey söyleyemezlerdi.
Sonuçta, Mu Bingyun'un durumu, Mu Xuanyin'in geçmişte Altın Karga Tarikatı'nın kan içinde yıkanmasına ve Alev Tanrı Alemi'nin sahip olduğu yıldız krallıklarının hepsini yok etmesine neden olmuştu… Huo Rulie'ye gelince, Mu Bingyun'un durumu hakkında kesinlikle hiçbir şey bilmiyormuş gibi davrandığından, bin yıldır öfkesini yutmaktan başka bir şey yapamamıştı. Onların mezhep ustası böyle olduğu için doğal olarak tarikatta böyle hissedecek ve buna uygun davranacaktı.
O yıl, Mu Xuanyin tarafından öldürülenler içerisinde, doğal olarak Huo Rujin ve Huo Rankong'un öğrencileri ve akrabaları da vardı. Ancak, Mu Xuanyin'in sahip olduğu güç, onların karşı koyamayacağı bir seviyedeydi... çaresizliklerini bin yıldan daha uzun bir süredir içlerine gömdüler ve bugün nihayet Mu Xuanyin Alev Tanrı Alemi'ne doğrudan öğrencisini savunmasız olarak bırakmıştı. Tabii ki egolarını tatmin etmek için bu fırsatı kullanmak zorunda kaldılar.
Sonuçta böyle bir fırsat çok nadirdi ve keskin dillerini kullanmak için çekinmemişlerdi... ancak Yun Che'nin onlara diklenerek, karşı çıkmalarını hiç beklememişlerdi. Sonuçta, bu ikisi de Altın Karga Mezhebi'nin üst düzey figürleriydi. Kesinlikle o kadar aptal ve pervasız değillerdi, özellikle de Alev Tanrı Alemi'nin geleceğini etkileyecek bu büyük mesele varken.
Bu yüzden, Yun Che acımasızca onları aşağılamaya cesaret etti.
Ancak... Mu Xuanyin'in aniden gelişi tüm atmosferi değiştirmişti.
Yun Che'nin karşısında öfkeli ve otoriter bir şekilde duran Huo Rujin ve Huo Rankong ikilisi, Mu Xuanyin'i gördüğünde, dehşete kapılmaktan kendilerini kurtaramamışlardı, eski cesaretleri tamamen yok olmuştu.
Altın Karga Tarikatı'nın elder seviyeli figürleriydiler, ikisi de doğal olarak ödlek değildi, lakin... ortaya çıkan kişi Mu Xuanyin'den başka birisi değildi.
Kendi seviyeleri nedeniyle, Mu Xuanyin'in gücünün ne kadar korkunç olduğunu daha da net bir şekilde biliyorlardı. Aynı zamanda onun ne kadar acımasız olduğunu da biliyorlardı... hayatlarında karşılaştıkları en korkunç figürdü ve aynı zamanda kesinlikle öfkelenemedikleri bir insandı.
Yun Che'nin ağzının köşeleri, istediğini söyleme dürtüsüne direndi. Sadece sessizce kendin kendine düşünebildi… Siz ikiniz kibirli olduğunuz için bunu elde ettiniz. Şu anda, tanrılar bile sizi kurtaramaz.
Yalnızca... şu anda devam eden antik boynuzlu ejderhanın avlanma meselesinden dolayı, eğer Mu Xuanyin onları ciddi bir şekilde yaralarsa ya da onları öldürme noktasına gelirse, durum hızla bozulacaktı… bu her iki diyar için de sadece kötü sonuçlar doğururdu.
"Kar Şarkısı Diyar’ının... Alem Kralı..." Huo Poyun cesaretini elinden geldiğince topladı ve ileriye doğru ilerledi, görünüşte hayatlarını savunmaya çalıştı.
Fakat onun sözleri artık çok geçti, buz rüzgarları tarafından kaplanan arazinin üzerinde artık ısıdan bahsetmek imkansızdı.
Bomm!!
Mavi ışığın oluşturduğu buz kristalleri havada oluşmaya başladı. Yakıcı arazinin tepesinde, sayısız yıldır orada olan ısı, görünüşte sonsuz bir soğukluk yaymaya başladı. Şok ve dehşetin trajik çığlıkları ortasında, Altın Karga Tarikatı'nın iki elderi, patlayan buz alanının merkezinden dışarıya doğru uçtukları için saman demetleri gibiydiler. Son derece uzak bir mesafeye uçtuktan sonra yere ağır bir şekilde çarptılar. Hiçbiri tekrar ayağa kalkamadı. Bunun yerine, ikisi de indikleri yere serildiler ve cenin pozisyonunda kıvrılmaya başladılar. Bedenleri büyük bir ölçüde titriyordu, sanki bir elekten kum eliyorlardı.
Kaynak enerjilerinin tamamını harekete geçirmelerine rağmen, vücutlarına giren kaynak buzu hiçbir şekilde dağıtamıyorlardı. Hayatlarında ilk kez, soğukluğun ne kadar korkunç bir seviyede olabileceğini fark ettiler. Sanki vücutlarında bulunan her hücre buzlu bir iğne tarafından deliniyormuş gibiydi. Bu acı, bildikleri en acımasız işkenceyi bile aştı. İkisi ölmekte olan iki larva gibiydi. Tüm bedenleri kontrolsüz bir şekilde titremeye devam etti. Hayatta kalamazlardı, ancak ölemezlerdi de.
“Lütfen... Kar Şarkısı Diyar’ının Kralı, lütfen bize merhamet gösterin!” Huo Poyun korkunç bir şekilde bağırdı. Huo Rujin ve Huo Rankong Altın Karga Tarikatı'nın sıradan büyükleri değildi, onlar aynı zamanda on yedinci ve sekizinci seviyeli elderlerdi! İlahi Alem içinde, son derece yüksek statülere sahip figürlerdi... ancak Mu Xuanyin'in önünde, tek bir saldırıya dayanamayan böceklerden başka bir şey değillerdi.
Mu Xuanyin, Huo Poyun'u tamamen göz ardı etti. Yeniden Huo Rujin ve Huo Rankong'a dönerek, bir kabustan daha korkunç gelen sesiyle kayıtsız bir şekilde konuştu, "Şimdi söylediğin şeyi, tekrar söyle.”
Huo Rujin yavaş yavaş titreyen sağ kolunu kaldırdı, birkaç son derece acı verici sözler ağzından kanlarla birlikte geldiği için soğuktan dolayı neredeyse tamamen ruhunu kaybetmişti, “Merhamet… gösterin...”
Ateş ve buzun çatışmasıyla birlikte ortaya çıkan kuvvetler, üzerine bastırılan basıncın iki katına çıkmasına neden oldu. Altın Karga'nın kan soyuna ve onun üzerinde yetişim yaptıkları kaynak sanatlarına rağmen vücutlarına nüfuz eden kaynak buz tabanlı soğuk enerjiyi def edememişlerdi. Sadece acının verdiği his kadar basit olmadığı açıktı. Devam ederse, kaynak damarlarında onarılamaz bir hasara neden olabilirdi.
Hangi kaynak gelişimcisi olursa olsun, herkesin tek korkusu kaynak meridyenlerinin kalıcı zarar görmesiydi.
“Hahahaha, hahahaha… hmm??”
Güçlü bir kahkaha uzak bir mesafeden onlara doğru yankılandı lakin kahkahayı atan kişi, anormal bir şeyler hissetmiş gibi aniden yerinde durdu. Daha sonra, son derece güçlü ve fırtınalı bir enerji onlara doğru yaklaşmaya başladı. Herkesin döndüğü zaman, enerji kaynağı halihazırda zaten onların önlerinde ortaya çıkmıştı.
“Usta!” Huo Poyun mutlu bir şekilde ağladı.
Huo Rulie'nin gülümsemesi ortaya çıktığında biraz çarpık olduğu için çok sert gülüyormuş gibi görünüyordu. Gözleri yerdeki iki figürü süzdü. Sadece bir süre sonra, trajik bir şekilde yere kıvrılmış olan bu iki insanın Huo Rujin ve Huo Rankong'dan başka birisi olmadığını fark etti. O anda, Huo Rulie'nin gülümsemesi aniden sertleştiği gibi çabucak uçtu ve Altın Karga alevlerini ateşledi ve ikisini sardı, içlerinde bulunan soğuk enerjiyi dağıttı. Kaşları çatılmış halde Huo Poyun'a bakarak sordu, "Burada neler oldu?”
Huo Poyun aceleyle yanıtladığı gibi hızla ileriye doğru yürüdü, "B-büyük bir şey değil. Sadece, iki elder biraz ön yargılı konuştu ve bu yüzden Kar Şarkısı Diyarı'nın Alem Kralı tarafından cezalandırıldılar Çoktan bitti. Cidden sorun değil.”
Huo Rulie on binden fazla yıldır yaşamış biri olduğu için, anında nedenini anladı. Huo Rujin ve Huo Rankong'un kişiliklerini bildiği için; yüz kat daha cesur olsalar bile, hala Mu Xuanyin'in önünde "önyargılı kelimeler" konuşmaya cesaret edemezlerdi. Muhtemelen Yun Che ile yalnız karşılaşmışlardı ve sonrasında Mu Xuanyin'den intikam alamadıkları için Yun Che ile uğraşmışlardı.
Bu iki kaprisli adam... cidden çok şansız.
Huo Rulie'nin Altın Karga alevlerinin güçlü enerjisi altında, Huo Rujin ve Huo Rankong'u saran buz tabanlı enerji dağıldı. İkisi titrek bir şekilde ayağa kalktı ama bir şey söyleyemeden önce, Huo Rulie ayağını Huo Rujin'in karnına geçirmişti. Huo Rulie'nin tekmesi Huo Rujin'i onlarca metre uzağa göndermişti. Huo Rujin'in kafası yere çarptı. Vücudu soğuktan uyuştuğu için uzun bir süre ayağa kalkmayı başaramadı.
"Seni çöp! Kar Şarkısı Diyarı'nın Alem Kralı, davet etmekte çok zorlandığımız ve aynı zamanda bizim için çok değerli bir konuktur. Benim mezhebimin iki elderi olarak, nasıl olurda böyle saygısız kelimeler söylemeye cesaret edebilirsiniz, ikiniz de yaşamaktan sıkıldınız mı!?”
Huo Poyun, “...”
Yun Che: “...”
Mu Xuanyin: “??”
Tekmelenen Huo Rujin ve Huo Rankong'un dilleri şaşkınlıktan tutulmuştu... tüm mezhepte, Mu Xuanyin'den en çok nefret eden kişi kuşkusuz Huo Rulie'di ve bazen onu tek bir günde üç yüz kez lanetleyebilirdi… Bu sözler gerçekten Huo Rulie'nin ağzından mı çıkmıştı?
“Mezhep... Mezhep Ustası,” Huo Rankong, bir şeylerin açıkça gizlenmek istendiğini hissetti, “Biz... kesinlikle Kar Şarkısı Diyarı'nın Kralı'na saygısızlık etmeye cesaret edemeyiz. Bizim sadece... sadece Yun lakaplı veletle küçük bir sorunumuz vardı…”
Bang!!
Huo Rankong daha konuşmasını bitirememişken Huo Rulie'nin tekmesi onun kalçasına inmişti, ve yine lastik top gibi uçmuştu. Huo Rankong bok yiyen bir köpek gibi, Huo Rujin'e benzer bir şekilde yere indi. Onun arkasında, Huo Rulie'nin tehditkar sesi şöyle dedi: “Yun lakaplı velet!? Kimi Yun lakaplı velet olarak çağırdığını sanıyorsun!? Genç Yun Kar Şarkısı Diyarı Kralı'nın doğrudan öğrenicisi ve aynı zamanda Alev Tanrı Alemi'mizin değerli bir konuğudur. Ona hitap etmek için ne tür bir aptalca yöntem kullanıyorsunuz!? Ailenizden hiç kimse size gelen konukları nasıl karşılamanız gerektiğini öğretmedi mi!?”
Huo Poyun, “...”
Yun Che: “...”
Mu Xuanyin: “???”
"Mezhep Ustası, biz... biz..." Huo Rujin büyük zorluklarla sürünerek biraz ilerlemişti ancak bir ayak bir kez daha sırtına sertçe çarptı ve onu tekrar gökyüzüne yuvarladı.
"Sen hala konuşuyor musun? S-s-sen, bu cesareti nereden alıyorsun??”
Bang!!
Ben sizi Cehennem Hapsi'ni korumanız için yollamamış mıydım!? Benden izin almadan geri dönmenizi kim söyledi!?”
Bang!!
“Neden oraya bakıyorsun sen, neden acele etmiyorsun, defolun burdan!”
Bang!!
"Siz ikiniz de değerli misafirlerimize saygısızca davranmaya cesaret ettiğiniz için, Kar Şarkısı Diyarı önünde yüz kaybetmemize neden oldunuz!!”
Bang!!
"Bu yaklaşmakta olan meselenin ne kadar önemli olduğunu bildiğiniz halde, ikiniz de hala babanız için sorun çıkarmaya cesaret ettiniz. Eğer gerçekten bir şeyler yanlış gitmiş olsaydı, sizi öldürmeyeceğimi sanmayın!”
Bang!!
"Benim neşeli ruh halim bugün tamamen ikiniz tarafından harap olmuştur!”
Bang!!
“Kim sana kalkmanı söyledi! Çabuk toz ol! Defol! DEFOLUN!"
Bang!!
Bang!!
Bang...
Huo Rulie'nin sesi olağanüstü güçlüydü ve yüksek sesle bağırıyordu. Hakaretlerinin her biri gökyüzünün titremesine neden oldu. Altın Karga alevleriyle çevrilmiş her biri bir gök gürlemesi gibi patlayan tekmeleri, elderlerin zıplayan top gibi uçmalarına neden oluyordu. Yüzlerce metre ileriye fırlatıldıktan ve ondan daha fazla tekmelendikten sonra nihayet Huo Rulie elderleri serbest bırakmıştı ve diğerlerine dönüp konuştu, "Kar Şarkısı Diyarı Kralı, benim hatam, samimi olarak cidden benim hatam, ha. Bütün bunlar bittiğinde, bu ikisinin senden tekrar özür dilemesi gerekecek... benim hatam, benim hatam.”
Mu Xuanyin, “?????”
Huo Poyun'un ağzı uzun bir süreden sonra yavaşça kapanmaya başladı ve boğazından 'gulp' sesli bir yutkunma geldi.
Yun Che'ye gelince, içten içe derin bir nefes bıraktı... Huo Rulie sadece ikisini kurtarıyordu. Aksi takdirde, efendisinin mizaç ile, Huo Rujin ve Huo Rankong tamamen ölü değilse, en azından yarı ölü olurdu.
Mu Xuanyin aniden Yun Che'ye bakarken başını çevirdi ve sordu, "Neler oluyor?”
Huo Rulie'nin davranışı şu anda anormal olmaktan çok daha fazlaydı; sanki tamamen yeni bir insan olmuş gibiydi.
“Bu ... " Yun Che sadece itaatkar bir şekilde itiraf etti, "Daha demin bu öğrenciniz... öğrenciniz Huo Ye'yi kurtarmak için daha düşük bir alemden öğrendiği bazı tıbbi teknikleri kullandı. İki kez daha tedavi edildiği sürece, Huo ye önümüzdeki birkaç yıl içinde tamamen iyileşecektir.”
Mu Xuanyin'in bakışları Yun Che'nin yüzüne sabitlendi... Huo Ye'nin yaralarının ne kadar şiddetli olduğunu çok iyi biliyordu. Bin yıl önce o yaraların iyileşmeleri zaten imkansızdı, bu yüzden şimdi, bin yıl sonra, onları iyileştirmek daha da imkansız olmalıydı… ve bunu özellikle bazı basit tıbbi teknikler ve tıp bilgisiyle yaptığını söylemişti.
“Bu konulara müdahale etmemeliydin!” Mu Xuanyin, aniden döndüğü ve hiçliğe yayılan bir buz ruhu gibi ortadan kaybolduğu için soğuk bir şekilde söyledi.
“Ah... Usta!!” Yun Che aceleyle konuştu ama artık çok geçti. Sadece ellerinin çaresizce geri onun yanına düşmesine izin verdi. Darkya Aleminden Orman Ruh Özü'nü satın alma olasılığı hakkında Mu Xuanyin ile konuşmak istemişti.
Mu Xuanyin ayrıldıktan sonra, Huo Poyun'un gergin sinirleri nihayet rahatlamıştı. Sürekli derin nefes aldıktan sonra bile, kalbinde ki korku duygusundan kurtulamadı. "Kardeş Yun, Ustanın aurası çok korkunç.”
“Uh… mn.” Yun Che başı ile onayladı. Mu Xuanyin'in öfkelendiğini ilk gördüğünde, Huo Poyun ile aynı şekilde hissetmişti, ancak daha sonra...
Geçen iki günle birlikte, Yun Che Huo Ye'yi tedavi etmek için her gün gitti. İkinci günden sonra, Huo Ye'nin bilinci ve konuşma yeteneği mucizevi bir şekilde geri döndü. Yine de çok uzun bir süre yerinde oturabilmiş değildi.
Üçüncü günden sonra, bazı duygular açıkça Huo Ye'nin yüzüne geri dönmüştü ve gözleri gittikçe aydınlanıyordu... en azından, önceki zayıflığın en ufak bir kısmı görülmüyordu.
“Gerçekten Mezhep Ustası Huo'nun oğlu olmaya layıksın, vücudundaki Altın Karga kan soyu çok saf. Kardeş Ye'nin iyileşme derecesi önceki beklentilerimi aştı. Böyle devam ederse, belki de üç yıl bile sürmez, iki yıl içinde tamamen iyileşebilirsin,” Yun Che hafif bir gülümseme ile dedi.
Huo Ye, Yun Che'nin parlayan gözbebeklerine baktı ve cevapladı, “Kardeş Yun, sana teşekkür dileklerimi iletmek için sarf edeceğim kelimeler, maalesef yeterli nitelikte değiller. Bu hayatta Kardeş Yun gibi harika biriyle tanışmak için son on hayatımdaki en nazik insan şu anda ben olmalıyım.”
“Hahaha!” Huo Rulie yürekten güldü, "Ye'er, tamamen iyileşene kadar teşekkür etmek zor olacak, bu yüzden önce iyileşmeye odaklanmalısın. Yun Che'ye daha sonra nasıl teşekkür edeceğini düşünürsün.''
Konuşma bittiğinde, Huo Rulie Yun Che'ye bakarken başını çevirdi ve konuştu: "Sen sadece benim Ye'er'imin hayatını kurtarmadın, aynı zamanda benim soyumu da kurtardın! Bu nezaket... gerçekten benim için büyük bir baş ağrısı oluyor. Birkaç gündür kafa patlatıyorum ama yine de sana borcumu ödemenin bir yolunu bulamıyorum. Buna ne dersin, bana herhangi bir istekte bulanabilirsin. Ne istediğine veya ne yapmanı istediğine bakılmaksızın, lütfen dile! Eğer ben, Huo Rulie, tereddüt edecek bir insan olsaydım, Huo soyadını hak etmezdim!''
Yun Che yavaş yavaş başını salladı, içtenlikle şöyle dedi: "Bu küçük hala önceki sözlerinin kalıcı olduğunu düşünüyor. Bu küçük için Mezhep Ustası Huo'nun herhangi bir ödemesi gereken bir şeyi yoktur. Bu küçük sadece Mezhep Ustası Huo'nun artık bu küçüğün efendisine karşı kin aramayacağını umuyor.”
“...” Onların hemen üstünde, yüksek gökyüzünün içerisinde, aşağıdaki sahneyi izlerken Mu Xuanyin'in gözbebeklerinde büyük bir karmaşıklık ortaya çıktı.
Ama bir sonraki anda, bakışlarını güneye çevirirken kaşları aniden battı.
“Nihayet çıkıyor.”
Sessizce konuştu. Sonrasında, bir hareketiyle birlikte vücudunda bulunan ses iletim yeşimini parçaladı ve onun önündeki boşlukta uzun bir gözyaşı belirdi.
Vücudu çatlağa girdi ve doğrudan güneydeki öfkeli alevlere doğru uçtu.
[Sefix N: Nedense dram kokusu alıyorum..]