We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Ben Hayes ve Nick Buxton tarafından
Dünyanın siyasi liderleri, uyarılmadıklarını söyleyemediler. 2012 Aralık ayı başlarında Katar'da BM iklim müzakereleri başlamadan kısa bir süre önce, iklim değişikliğinin tehlikeli seviyelerini tahmin edenler sadece Dünya Bankası, Uluslararası Enerji Ajansı ve uluslararası muhasebe şirketi PWC değildi. New York'u ve Karayipler ile Filipinler'deki bazı adaları harap eden sezon dışı kasırgalarla doğa bile alarm vermiş gibiydi. Böyle bir senaryoyla karşı karşıya kalan herkes, dünya hükümetlerinden kararlı bir yanıt bekleyebilirdi. Bunun yerine, BM zirvesi uluslararası medya tarafından neredeyse hiç fark edilmedi ve Dünya Dostları'na göre, "her yönden başarısız olan" bir "sahte" olan başka bir boş ifadeyle sonuçlandı.
Gezegenimizin ve halklarının karşı karşıya kaldığı en büyük zorluklardan biriyle karşı karşıya kalan siyasi liderlerimizin başarısız olduğu açıktır. Bu nedenle, bankaları kurtarmak ve finansal sistemi canlandırmak için büyük koordineli eylemin tam tersine, bu durumda hükümetler kenarda kalmayı seçmiş, piyasalara ve fosil yakıt devlerine bir dönüşümü planlamaktan ziyade açık söz vermişlerdir. karbon emisyonlarına dayalı ekonomilerimiz.
Hükümetler dedikleri gibi boş yere oturmaya karar vermiş değil, ama aktif olarak iklim değişikliğinin bir gerçeklik olduğundan emin oluyorlar. Ve Çin'de inşa edilen her bir kömür fabrikası, Kuzey Kutbu'nda açılan her bir petrol kuyusu ve Amerika Birleşik Devletleri'nde petrol için hidrolik kırılmadan yararlanılan her bir gaz sahası, en az bin yıl boyunca atmosferdeki karbonu sabitler ve bu, Önümüzdeki birkaç yıl içinde, emisyonları azaltmak için radikal önlemler alınacak, küresel ısınmanın kontrolden çıkmasını önlemek için hiçbir şey yeterli olmayacak.
Dünya Bankası Başkanı Jim Yong Kim, yönettiği kurumun hazırladığı raporda, yüzyılın sonundan önce 4 derecelik bir sıcaklık artışı öngördüğüne ve bunun "çok rahatsız edici" bir dünya yaratacağına işaret etti.
İlk defa, dünyanın en yoksul ve en savunmasız insanları arasında iklim değişikliğinin neden olduğu "kayıp ve zararın" nasıl karşılanacağı sorusu, Doha'da ilk kez gündeme geldi. İklim değişikliğinin nasıl durdurulacağı ve buna nasıl hazırlanılacağına ilişkin tartışmaların (BM jargonunda 'hafifletme ve uyum' olarak bilinir) artık tazminat talepleri ve artan endişeler tarafından gölgede bırakılması trajik bir paradokstur - sigorta endüstrisi, örneğin - iklim değişikliğinin neden olduğu zararı kimin veya neyin ödeyeceği.
Bu anlatılar son derece endişe verici ve hareketsizleştirici. Artık insanların çocukları için distopik bir gelecek hayal etmeleri, iklim değişikliğinin en kötü etkilerinden kaçınmak için güçlerini birleştiren bir dünyadan çok daha kolay. Bu nedenle, kitlesel eylemi tetiklemekten uzak, korku ve güvensizlik, insanları konudan kopmaya veya komplo teorilerinde rahatlık aramaya yönlendiriyor gibi görünüyor.
Ne için ve kimin için güvenlik?
Bu ilgisizlik, güvensizlik siyasetini memnuniyetle karşılayan ya da bundan kazanç sağlamaya çalışan ve Pentagon'un "sonuç çağı" dediği şey tarafından sömürülüyor. Dünyanın her yerinde - ve genellikle kapalı kapılar ardında - sekurokratlar ve askeri stratejistler, siyasi patronlarının aksine, iklim değişikliğini hafife alan ve sunduğu risklere ve fırsatlara uyum sağlamak için seçenekler ve stratejiler geliştiren 'öngörü tatbikatları' yapıyorlar.
Doha iklim müzakerelerinden sadece bir ay önce, ABD Bilimler Akademisi, CIA tarafından “iklim değişikliği ile ulusal güvenlik hususları arasındaki olası bağlantılar hakkındaki bilimsel kanıtları değerlendirmeyi” amaçlayan bir rapor yayınladı. Çalışma, "güvenlik analistlerinin önümüzdeki on yılda, izole edilmiş beklenmedik ve potansiyel olarak zarar verici olaylar ve aynı anda veya ardışık olarak meydana gelen olayların bir araya gelmesi gibi iklim sürprizleri beklemelerinin ihtiyatlı olacağı ve bunların giderek daha ciddi ve büyük olasılıkla daha sık olduğu sonucuna varmıştır. giderek hızlanan bir oranda ”.
İklim değişikliğini bir adalet veya insan hakları sorunu olarak değil, bir güvenlik sorunu olarak çerçevelemenin sonuçları nelerdir?
Ordu ve istihbarat topluluğunun iklim değişikliğini ciddiye alma eğilimi, herhangi bir eleştirel analiz yapılmadan çevre topluluğu tarafından sıklıkla memnuniyetle karşılandı. Uzman güvenlik kurumları ise, kendilerini işlerini yapmakla sınırladıklarını onaylıyorlar. Bununla birlikte, çok az insanın sorduğu soru şudur: iklim değişikliğini bir adalet veya insan hakları sorunu olarak değil, bir güvenlik sorunu olarak çerçevelemenin sonuçları nelerdir?
Halihazırda 'ikincil hasar' gibi kavramlarla küçültülmüş bir dünyada, bu yeni iklim savaşı oyunlarına katılanlar neyin peşinde oldukları hakkında dürüstçe konuşmak zorunda değiller, ancak söylemlerinin arka planı her zaman aynı: ülkeler nasıl Kuzey sanayileşmiş ülkeler - potansiyel kıtlığın arttığı ve huzursuzluğun arttığı bir zamanda - ana stratejik kaynakların ve tedarik zincirlerinin kontrolünü sürdürürken, kendilerini iklim mültecilerinin, kaynak savaşlarının ve başarısız devletlerin 'tehdidinden' koruyun. Örneğin, AB'nin iklim değişikliği ve uluslararası güvenlik konusundaki önerdiği stratejinin sözleriyle, “iklim değişikliğini görmenin en iyi yolu,“ Avrupa'nın çıkarlarını doğrudan etkileyen siyasi ve güvenlik riskleri ”taşıyan bir tehdit çarpanıdır.
Korku işi
Gelişen endüstriler Realpolitik Uluslararası güvenlik yetkilileri de iklim değişikliğine hazırlanıyor. 2011'de, savunma sanayi konulu bir konferansın reklam kopyası, enerji ve çevre pazarının, savunma sektörünün kendisinden en az sekiz kat daha değerli olduğunu ileri sürdü. Bu, yılda bir trilyon dolar olarak tahmin ediliyordu. Aynı metin aynı zamanda “havacılık, savunma ve güvenlik sektörünün, bu fırsatın dışında bırakılmasının ötesinde, sivil / iç güvenlik sektörünün güçlü acil durumundan bu yana en önemli bitişik pazarı haline gelmeye mahkum görünen şeyi ele almak için harekete geçiyor. on yıl önce ".
Bu yatırımlardan bazıları yararlı ve önemli olabilir, ancak iklim güvenliği söylemi aynı zamanda gerçek bir Boom yüksek teknolojili sınır kontrol sistemlerine, kalabalık kontrol teknolojilerine, yeni nesil saldırı silah sistemlerine (ör. dronlar veya insansız hava araçları) ve 'daha az ölümcül silahlar' olarak bilinenler. Demokratik devletlerin iklimin değiştiği bir dünya için kendilerini bu şekilde donatmaları düşünülemez, ancak her yıl daha fazla uygulama test ediliyor ve piyasaya sürülüyor. Son on yılda dünya çapında askeri sınırların sağlamlaştırılması düşünüldüğünde, 2012'de kimse iklim mültecisi olmak istemez; bırakın 2050.
Gelecekle ilgili korkulardan yararlanmak için kendilerini konumlandıran sadece baskı endüstrileri değildir. Hayatın dayandığı hammaddeler, kıtlık, aşırı nüfus ve eşitsizlik korkularına dayanan yeni güvenlik anlatılarına dahil ediliyor. Tam olarak neyin kime ve kimin pahasına güvence altına alındığına dair derinlemesine bir analiz yapılmadan 'gıda güvenliği', 'enerji güvenliği' ve 'su güvenliği' gibi konulara giderek daha fazla önem verilmektedir. Ancak Güney Kore ve Suudi Arabistan'da algılanan gıda güvensizliği Afrika'da toprak gaspı ve sömürüsünü körüklediğinde ve artan gıda fiyatları yaygın sosyal huzursuzluğa neden olduğunda, alarm vermek zorunda kalacaklardı.
İklim güvenliği söylemi bu sonuçları hafife alıyor. Kazananlar ve kaybedenler - sigortalı ve hükümlü - fikri etrafında inşa edilmiştir ve temelde bunun yerine tek kullanımlık insanlar olduğunu düşündüğü "teröre karşı savaş" tarafından çarpıtılmış bir "güvenlik" vizyonuna dayanmaktadır. Geleceğe adil ve işbirlikçi bir şekilde bakmak için gerekli olan uluslararası dayanışmayı teşvik etmek.
İklim değişikliğine karşı çifte savaş
Geleceğimizin artan güvenlikleştirilmesiyle başa çıkmak için, fosil yakıtlara olan bağımlılığımızı bir an önce sona erdirmek için savaşmaya devam etmeliyiz, Kuzey Amerika'daki petrol kumlarının sömürülmesine karşı çıkanlar gibi hareketlere katılmalı ve belediyelere baskı yapan geniş yurttaş ittifakları kurmalıyız. devletler ve hükümetler ekonomilerinin temellerini dönüştürmeli ve karbon ayak izlerini en aza indirmelidir. İklim değişikliğini durduramayız - zaten oluyor - ama yine de en kötü sonuçlarından kaçınabiliriz.
Zor kararların alınması gerektiğinde geleceğimizi sekurokratların ve şirketlerin ellerine bırakmayı göze alamayız.
Bununla birlikte, iklim değişikliğine uyum gündemini, mülksüzleştirme yoluyla edinime ve güçlülerin kendi kendine hizmet eden güvenlik gündemlerine dayanmamasını talep ederek ve tüm insanların evrensel insan hakları ve haysiyetine odaklanmaya hazırlanmalıyız. Zor kararların alınması gerektiğinde geleceğimizi sekurokratların ve şirketlerin ellerine bırakmayı göze alamayız.
İşgal hareketinin krize verdiği yanıtla birlikte federal hükümeti ifşa ettiği Sandy Kasırgası'nın son deneyimi, halk hareketlerinin yerel felaketlere olumlu tepki verme gücünü vurguluyor.
Her şeye rağmen yerel tepkiler tek başına yeterli değildir. Kurumsal ve askeri gücü kontrol eden ve aynı zamanda dayanıklılık için araçları küreselleştiren daha geniş uluslararası stratejilere ihtiyacımız var. Bu, gıda, su ve enerji gibi konularda ve hükümetlerimiz tarafından tercih edilen piyasa temelli ve güvenlik takıntılı yaklaşımlara uygulanabilir alternatifler sunan aşırı hava koşullarıyla nasıl başa çıkılacağı konusunda ilerici çözümler önermek anlamına gelir.
Ama belki de en önemlisi, bu fikirleri gelecek için olumlu vizyonlarla çerçevelemeye başlamalıyız, bu, insanların distopiyi reddetmesine ve herkes için adil ve yaşanabilir bir gelecek talep etmesine yardımcı olacak bir şey.
Nick Buxton ve Ben Hayes, 2013 yılında Transnational Institute tarafından yayınlanacak olan iklim değişikliğini güvence altına alma konulu bir kitabın editörleridir. EcoPortal.net
Çeviri Beatriz Martínez