Adana ve İlçelerinde kırık havalardan ziyade uzun havalar rağbet görür.
Kozan ve İmamoğlu yöresinde bozlakların harman olduğu yer olarak bilinir. Daha
çok Karacaoğlan (Türkmen) ve Dadaloğlu (Afşar Bozlağı) havaları okunur. Feke,
Saimbeyli ve Tufanbeyli yöresinde daha çok Kayseri ve Orta Anadolu havalarının
etkisi görülür.
Karaisalı, Aladağ, Pozantı'da kırık havalar, Topuk havası veya Henk havası
bilinir.
Topuk Havaları ezginin hareketli ve oynak olduğunu, Henk Havası ise genelde
kadınların düğünlerde leğençe çalarak söyledikleri ezgi olarak bilinir. Yeşillim
ve Gide Gide Bir Söğüde Dayandım en yaygın olanıdır.
Ceyhan, Yumurtalık, Karataş İlçelerinde bozlak, kırık ve uzun havalar yaygındır.
Adana Merkezinde ise göçlerden dolayı kozmopolit bir kültürün oluşmasını
sağlamıştır. Bu nedenle yöre türkülerinin merkezi haline gelmiştir. Ayrıca
ağıtlar önemli bir yer tutar, savaş, kıtlık, yokluk, ayrılan sevgililer için
söylenir.
"Ne Karaymış Şu Alnımın Yazısı", "Karabahtım Kem Talihim", "Şu Dünyada Üç
Nesneden Korkarım", "Yalandır Şu Dünyanın Ötesi", "Yalan" ve "Ala Geyik Gibi
Boyun Sallarsın" önemli halk türküleridir.