Mandallardan Voltran'ı oluşturduğum günlerdi...
Çocukluk işte! Gelişen bedenin hücrelerindeki devasa potansiyel, hayalleri de devleştirir. Mardibel, tasarladığım hayali ülkede bir bölgenin adıydı. Ülkenin adı ise, Grönland ile aynı olduğunu sonradan öğreneceğim Greenland'tı; yani Yeşil Ülke. Metafiziğin, fiziksel görünüşü olan büyük bir ada. Sanırım on yaşlarındaydım. O sıralar elime bir atlas alır, uzun süre ülke coğrafyalarını incelerdim. Hayali ülkemi, Pasifik Okyanusu’nun güneyinde konumlandırdım. Haritasını da çıkarmıştım. Sanırım eski Batı Almanya'nın haritasına benziyor :) Bölgelerinin ve şehirlerinin isimleri vardı. Sürrealist bir vatan olunca, her yönden kusursuz olması da çok kolaydı. Eğitim, sağlık, iktisat, sanat, kültür, bilim ve askeri güçte bütün dünyanın en iyisiydi; ve zalimlere bela, mazlum insanlara deva olacak enternasyonal bir politika... Gülünç gelebilir, ama o zamanlarımda benim için o ada sanki gerçekti. Burada yeri gelmişken konuyla alakalı olarak Vertigo°'dan bir alıntı yapmadan geçmek olmaz:
Yoo Khann:
— "Gerçek nedir ki Profesör? Gerçek de, hayal de, rüya da hep bu beynimizdeki aynı varlık veya yokluk değiller mi?"
Benim dünyam da böyle... Düşünce sanatlarının, dövüş sanatlarından üstün olduğunu biliyorum. Belki de bu nedenle - kendi çapımda - en iyi yaptığım şey olan düşünmeyi ve hayal kurmayı (ki hayal kurmakla hayal dünyasında yaşamak farklı şeylerdir) bırakamadım. Orada her şey masum. Her şey yolunda; distopya da ütopya da.
Fehmi YILMAZ