Muhafazakarlar Donald Trump'ı Nasıl Yenebilir?
Andrew Sullivan New York Magazine’de Donald Trump’ın kampanyasının demokrasimizin çöküşünün ve muhtemel sonunun habercisi olduğuna dair kanıt olduğunu gösteren uzun bir eseri ile geri döndü. Onun her zamanki seviye başlı, ılıman benliğini gördüğüne sevindim. O şöyle sonuçlanır:
Kasım ayında bir Clinton heyelanını neşeyle öngören Demokratlar, hem rahatlarını kontrol etmeli hem de Trump sorununun artık partizan Schadenfreude için bir neden olmadığını anlamalıdır. Bundan çok daha tehlikeli. Hala soldaki demagogu destekleyenler, Bernie Sanders, Clinton'un deneyim ve uzmanlık eleştirilerinin - ve bunun yolsuzlukla olan kolay bir şekilde birleştirilmesinin- sadece Trump'ın elleriyle oynadığını yansıtmak isteyebilir. Clinton’ın partisinin hırslarını izlemekten rahatsızlık duyacağının düşmesi, çünkü uzlaşma ve eşzamanlı olma isteği tam olarak pek çok Amerikalı'nın bu kadar güven verici bulduğu şey. Ve yine de yakında tehdidi önlemek için elimizde kalan tek şey olabilir. Düşkünlüğünün ölümcüllüğünü kavraması, istemeden güç veren kimlik politikalarını ılımlılaştırması, tecrübe ve ılımlılığın aldatıcı olmadığı, beyaz işçi sınıfının kaygılarını doğrudan dile getirmesi ve Demokratların dinlemesi gerektiği gibi, iddiasız bir durumda.
Dahası, bu Cumhuriyetçiler umutsuzca, bu canavarı engellemek için kendi aday gösterme süreçlerinin uzun süredir devam eden kurallarını kullanmaya çalışıyorlar, küçümsememizi değil tutkulu desteğimizi hak ediyorlar. Bu onlara kendilerine kısmen getirdiklerini hatırlatma zamanı değil. Bu, özellikle oranlar onlara karşı istiflendiği için dayanışma sunma zamanıdır. Ted Cruz ve John Kasich, 3 Mayıs'ta Indiana'daki belirleyici savaşlarıyla yüz yüze geliyorlar. Fakat ellerinde herhangi bir taktikle acı sonuna kadar savaşmaları gerekiyor. Partilerini yabancı bir demagogun kaprislerinden korumak isteyen Cumhuriyetçi delegeler, şu anda sivil ve ırksal huzursuzluğu, uluslararası bir çatışmayı ve anayasal bir krizi önlemek için yapmaları gereken şeyi yapıyorlar. Bu GOP seçkinleri, toplayabilecekleri her türlü kuralları veya usule kapalı engelleri kullanma hakkına sahiptir ve korkutmayı reddetmeleri gerekir.
Ve Indiana ya da Cleveland'da başarısız olurlarsa, muhtemelen yapacakları gibi, partilerinin adaylarından vazgeçmeleri gerekiyor. Adayı sadık bir şekilde destekleme ya da bu seçimleri yerine getirme yönündeki cazibe karşı koymalıdırlar. Mücadeleyi her fırsatta Trump'a götürmeli, Demokratlar ve Bağımsızlarla kendisine karşı birleşmeli ve partilerini ve ülkelerini kurtarmak için bir seçimi feda etmeye hazırlıklı olmalılar.
Çünkü Trump, çok sağın tuhaf bir politikacısı ya da perçinli bir televizyon gösterimi ya da Twitter fenomeni ve tuhaf işçi sınıfı kahramanı değildir. Diğer herkesle aynı nefeste TV uzmanları tarafından ayrıştırılıp analiz edilecek başka bir aday değildir. Liberal demokrasimiz ve anayasal düzenimiz açısından Trump, nesli tükenme düzeyinde bir olaydır. Uzun zaman önce ona böyle davranmaya başladık.
Sullivan'ın Trump tehdidi konusunda haklı olup olmadığına bakılmaksızın, demokrasiye yol açtığı (ve sanırım Mussolini'den daha fazla Berlusconi olduğunu düşündüğüm gibi, gerçek bir risk oluşturduğunu düşünüyorum), çünkü bu pek iyi düşünülmedi. seçmenlerin franchise konusundaki uygulamalarını engelleme girişimlerine nasıl tepki vereceğini düşünmeyin. Bu noktadaki delil, prosedürsel püf noktalarının kullanılmasının geri tepme olduğunu ve Trump’ı güçlendirdiğini ezici olmalıdır. Ted Cruz, tüm delegelerin seçim yapmadan Colorado’dan ayrılmasını başarır ve Trump, New York ve Pennsylvania’da “sistem bana karşı teçhiz edilmiştir” platformunda koşar - ezici toprak kayması zaferleri kazanır. Cruz ve John Kasich bir Trump karşıtı anlaşma imzaladılar ve Trump'ın sayıları arttı; Görünüşe göre, Kasich seçmenleri adaylarını yalnızca “Trump karşıtı” seçmenlerin aksine seçti - ve seçmenlerin net bir çoğunluğu bu anlaşmayı şiddetle reddetti. Sullivan'ı, daha fazla Şengenan'ın Trump'ı daha da güçlendirmeyeceğini düşündüren nedir?
Burada bir tahmin yapacağım. Eğer Trump 2016'da usule ilişkin püf noktaları nedeniyle adaylığı reddedilirse - en son deneme balonu delegelerin kimlik bilgilerini reddediyor - 2020'de Cumhuriyetçi olarak veya Cumhuriyetçilerin yerini alan yeni bir partinin pankartı altında Cumhurbaşkanı seçilecek. Yine 1828 olacak.
Peki Trump nasıl durdurulabilir?
Pasif olarak durdurulabilir. Cumhuriyetçiler cılız bir biçimde kampanya yapabilir ve demografinin Hillary Clinton için çalışmasını sağlar. Ardından, Trump toprak kayması kaybından sonra geri gelin ve parçaları toplayın. Kurumsal Cumhuriyetçi Parti'nin planladığı şey kesinlikle budur: çok çalışarak kaybetmek.
Bu planla ilgili birkaç sorun var. İlk olarak, eğer Cumhuriyetçi kampanya genel olarak yetersizse, o zaman yukarı ve aşağı ofis sahipleri işlerini risk altında göreceklerdir. Bu onların çıkarlarının ulusal partinin liderlerinin çıkarlarıyla aynı hizada olmayacağı anlamına gelir - ve anlaşmazlığı gördüklerinde kendi çıkarlarını takip edeceklerini sanırım. İkincisi, eğer GOP cılız bir şekilde kampanya yaparsa, bu Clinton'a daha özgür bir el verir, bu da sırayla sinirlenebilecek GOP seçmenleri için açık olacaktır. Sinirlendiklerinde Trump'a oy verebilirler. Ve son olarak, bu, Trump’ı birincil olarak yenmeyi planladıkları gibi değil mi? Bu onlar için nasıl çalıştı?
Eğer Sullivan haklıysa ve Trump cumhuriyetimiz için “nesli tükenme düzeyinde bir olay” ise, sert önlemler alınması istenir. Fakat prosedürsel püf noktaları geri teperse, başka ne yapılabilir?
Neyse ki, demokrasinin kendisi Donald Trump'ı yenmek için iki mükemmel saygıdeğer ve etkili yol sunar. Ancak ikisi de Cumhuriyetçi Partiyi yok etmeyi içeriyor.
İlk seçenek, partiyi kilitlemek ve bağımsız olarak koşmak için muhafazakar bir hizipte bulunmak. Trump'ın hiçbir şekilde muhafazakar olmadığı konusunda çok açık bir iddiada bulunabilirler: sadece hareketin her yerinde muhafazakar muhafazakâr sapkınlıkları ihlal etmekle kalmıyor, aynı zamanda Anayasa'ya da kesinlikle saygı duymuyor. Bazı konularda Clinton'dan daha iyi olmayacak, bazılarında ise daha kötü olacak ve ayrıca kişisel bir rezalet. Vicdanınızı oylayın ve oy verin - Bilmiyorum, Cruz / Fiorina.
Bu tartışmasız Hillary Clinton'ı bir sonraki Başkan olarak seçecekti. Ancak muhafazakarların argümanı bunun Trump'ı seçmekten çok daha az kötü olacağı yönünde olacaktır. Ve 2020'de partiyi nasıl geri alabileceklerini, gerçek bir muhafazakâr yönetebileceklerini ve kazanabileceklerini anlatan mutlu bir hikaye anlatırlardı. 1828'i korkutmak yerine, 1920'yi dört gözle bekliyorlardı.
Ne yazık ki, bu hikaye bir yalan olacak. Bunun yerine, böyle bir felaketten sonra, tam bir iç savaş görecektik, çünkü hem Trump kalıpları hem de kurucu Cumhuriyetçiler, muhafazakarların affedilmez bir rubiconu geçtiklerini düşünüyor. Onları geri almak, hareket muhafazakârlarının her büyük parti kararında açıkça veto hakkı olduğunu kabul etmek olacaktır. Trump'ın partizanlarına, 2020'de aynı oyunu oynamaya açık bir yetki verildiğini, erkeklerinin tekrar başını sallamadığı takdirde cıvatalama tehdidinde bulunduğunu ve yeniden bir maçta adil bir atış yapılacağından bahsetmiyorum bile. Cumhuriyetçiler, güçlenmek ve geri dönmek için bir seçim yapmak yerine, cumhurbaşkanlarını partilerini kalıcı olarak ikiye bölebilir ve Demokratlara Cumhurbaşkanlığı'nın neslinin kontrolünü verebilir.
İkinci seçenek, tanınmış Cumhuriyetçilerin Hillary Clinton'a destek vermesini sağlamaktı. Ya Cumhuriyetçi Partiyi terk edin ya da “Hillary için Cumhuriyetçiler” i kurun ve parti üyelerinin ideolojik bir kesitiyle doldurun. Grup ancak “Trump'a dayanamayız” diyemezdi - ilkellerin fazlasıyla gösterdiği gibi, hiçbir şey olmadan bir şeyi yenemezsiniz. “Hillary Clinton bu kadar kötü olmayacak” demek zorunda kalacaktı. Ekonomiyi anladığını söylemesi için bir grup üreticiyi satın alın ve gerçek bir Cumhuriyetçiyi görmeyi tercih ederken, Clinton'u Trump'a tercih etsinler. Clinton’ın Amerikan çıkarları ve yetenekleri hakkında net bir anlayışa sahip olduğunu ve hizmetlerle iyi bir ilişkiye sahip olduğunu ve altında hizmet etmekle gurur duyacakları şef olarak mükemmel bir şekilde kabul edilebilir bir Komutan olduğunu söylemesi için bir miktar emekli askeri pirinç edin. Oysa Trump… Clinton ideal olmasa da, kesinlikle yeterli bir Başkan olacağına - zor bir felaket olur. Karışırdı ve ülke karışırdı ve bu yeterince iyi.
Bu stratejiyle ilgili sorun elbette GOP mesajlaşmasının tamamını çöpe atmasıdır. Amerikan partizanlığının bu gün ve yaştaki sözleşmeleri, karşı tarafla ilgili tamamen apocalypticism gerektiriyor. Demokratlar bu konuda yanlış anlaşılmazlar - Amerika Birleşik Devletleri'ni imha etmeyi amaçlayan düpedüz olmalılar. “Hillary için Cumhuriyetçiler”, bir kalp atışı içinde nesiller boyu şeytanlaştırmayı terk etmek zorunda kalacaktı.
Birçok Cumhuriyetçi onları takip eder mi? Partinin tam olarak ne kadar Orwellian olduğunu, liderlerinin böyle olduğunu söyledikten sonra Avrasya ile her zaman savaşta bulunduğumuzu ne kadar güvenilir bir şekilde ilan edebileceğimizi bir test ederdi. Trump’ın şu ana kadarki performansından yola çıkarak “çok değil” derdim. Bu öfkeyi ifade etmek için açıkça gerçekten kızgın ve ofise uygun olmayan birini seçmeye hazır olan ülkenin büyük bir kısmı var. Ancak bu çoğunluk değil. Bir başlangıç 50-50 milletinde, #NeverTrump birliği bile bir seçim yapabilir.
Sorun daha sonra gelir, tekrar eve gitmeye çalıştıklarında. Çünkü partiyi terk ederken, onu tamamen Donald Trump'a bırakmış olacaklar. Ve onu geri kazanmak için açık bir mekanizmaya sahip olmayacaklar, özellikle de bu büyüklükteki bir ihanetin ardından.
Bu yüzden GOP’ın liderliği kendisini Trump’la buluşturuyor. Zaferinin ya vassalage ya da sürgün anlamına geldiğini biliyorlar ve bu çok lezzetli bir seçenek değil. Bu yüzden ya kendilerini olduğuna ikna ediyorlardeğil “nesli tükenme düzeyinde bir olay” ya da dünyanın yaklaşmakta olan bitmesine rağmen, ekmeğinin hangi tarafında tereyağını sürdüğünü biliyorlar.
Ve tam da özet olarak, Trump’ın zafere götürdüğü seçkinlerle ilgili bir problem var.