Gıda Güvenliği'nin bu sayısında Katmandu'da düzenlenen konferansın bir raporundan ve konferanstan çıkan iki makalenin ve iki kitap eleştirisinin yer aldığı özel bir bölüm olmak üzere üç inceleme yazısı, 11 orijinal makale, özel bir bölüm yer alıyor.
Roger Leakey tarafından yapılan değerlendirmelerin ilki, arazi bozulumunun, aşırı yoksulluğun ve sosyal yoksunluğun Afrika'daki küçük çiftlik çiftliklerinde gıda üretiminin ana kısıtları olduğunu anlatıyor. O, çiftçileri açlık ve yoksulluk içinde tuzağa düşüren aşağı yönlü spirali tersine çevirmek için üç adımlık bir çözüm önermektedir. Bu, toprak verimliliğini geri kazandırarak, geleneksel olarak önemli, son derece besleyici, yerli gıda ürünlerinin gelir üretimi ve iş gelişimi için yetiştirilmesi ile ticarileştirilmesi ve ticarileştirilmesi yoluyla temel mahsulün verimini arttırmayı içerir.
Piverjeet Dhillon ve Beenu Tanwar, ikinci incelemede, Hindistan ve Nepal'deki küçük bir mahsul olan Pirinç Çekirdeğinin ( Vigna umbellata ) iyi beslenme özelliklerine sahip ve fakir toprakta yetişebilen yüksek verimli bir baklagil olarak faydalarını ortaya koymaktadır. Ancak, performansını artırmak için çok az şey yapıldı. Yazarlar, yüksek verimli çeşitler geliştirmek için daha fazla araştırmaya ihtiyaç duyulduğunu ileri sürmektedir, böylece ürün, küresel protein ve enerji yetersizliği sorununu hafifletmeye yardımcı olan bitki bitkileri arasında yerini alabilmektedir.
Üçüncü incelemede Patrick Keys ve Malin Falkenmark yeşil su ve Afrika sürdürülebilirliğini tartışıyorlar. Yeşil su, nehirler, göller ve akiferlerdeki sıvı su olan mavi sudan ziyade buharlaşma ve çökeltme akışlarını içeren sudır. Temel olarak peyzaj ölçeğinde gıda üretimi için kullanılan yeşil suyun yönetimi, zaman, mekan ve politika açısından hem küçük hem de büyük ölçekte kaldıraç sağlamak için en iyi giriş noktasıdır. Yazarlar, Sürdürülebilir Kalkınma Hedefleri (SDG'ler) için zaman ufku sadece 12 yıl (2030) olduğu için eylemin aciliyetine dikkat çekiyorlar.
Diyet hammaddelerini ele alan iki makalenin ilkinde, Sékou Traoré ve ortak yazarlar Güney Mali'de farklı sığır ırklarının gıda güvenliğine katkısını tartışıyorlar. Bunlar endemik N'Dama cinsi, Fulani Zebu cinsi ve onların haçlarıdır. Yazarlar, N'Dama'nın sürmekte olan Fulani Zebu cinsi ve haçlarının yer değiştirmesinin gıda güvenliğini iyileştirdiğini bulmuşlardır.
Faith Manditsera ve ortak yazarlar - böcekler tarafından oldukça farklı bir gıda kaynağı araştırıldı! Böceklerin birçok ülkede yaygın olarak tüketildiğini ve kırsal ve kentsel Zimbabve'de pratiğe yönelik bir çalışma yaptığını belirtiyorlar. Kırsal kesimde, eğitimle, ana geçim kaynağıyla ve aylık gelirle olumsuz ilişkili olduğu kasabalarda olduğundan daha fazla böcek tüketimi olmuştur. Yazarlar, entomofonun pazarlamayla, geleneksel olarak böcek işleme ile ilgili bilgileri muhafaza ederek, lezzetli ürünler sunarak ve besinsel faydalarını ileterek teşvik edilmesi gerektiğini ileri sürüyorlar.
Sonraki iki makale, bitkiler ve onların hayvanları ile ilgilidir. Megan Mucioki ve ortak yazarlar, Hanehalkı Güvencesizlik Değerlendirme Ölçeği'ni (HSIAS) geliştirdiler ve Doğu Kenya'nın yarı kurak bölgesine uyguladılar. Bölgede hafif ve kronik tohum güvensizliğinin devam ettiğini ve HSIAS'ın daha fazla gelişmeyle birlikte hükümetlerin tohum sistemlerini ve tohum politika yanıtlarını izleme potansiyeline sahip olduğunu ileri sürmüşlerdir.
Batı Asya ve Kuzey Afrika ülkeleri (WANA) 2008 yılının ilk aylarında Mısır'daki ekmek kıtlığıyla örneklendiği gibi buğday ithalatına büyük ölçüde bağımlıdırlar. Bu da gıda isyanlarına yol açmıştır (bkz. Naomi Hossain'ın makalesi ve Norman Clark'ın kitap incelemesi Bu konuda).Buna göre, artan üretim ile bu bağımlılıkta azalma memnuniyetle karşılanacaktır. Jeffrey Alwang ve ortak yazarlar Mısır'da mekanik yükseltilmiş yataklar üzerinde başarılı buğday üretimi bildirdiler. Daha yüksek verim,% 50 daha düşük tohum maliyetleri, su kullanımında% 25 azalma ve daha düşük işçilik maliyetleri nedeniyle teknolojinin% 25'lik bir artışla ilişkili olduğunu bulmuşlardır. Ülkeye 2025 buğday ithalatının% 25'ten fazla azalacağı tahmin edilmektedir.
Uttam Khanal, 'Nepal'de çiftçiler kültivat edilebilir toprakları niçin tutuyorlar? Nepal'in Kaski ilçesindeki 240 çiftlikte yaşayan hane halkının örnekleminde, çiftlik arazilerinin yaklaşık% 28'inin nadasa sahip olmasına rağmen, hanehalkları yılda 7 ay boyunca aileleri için yeterli miktarda yiyecek ürettiler. Yazar, aile üyelerinin dışarı göçünü ve bu nedenle mevcut işgücünü azaltma, arazi mülkiyeti güvensizliği, siyasi istikrarsızlık, artan tarımsal maliyetler, vahşi hayvanların zarar görmesi ve karadan erozyona karşı savunmasızlığı içeren arazi terk edilmesinin çeşitli nedenlerini listeler. Küçük ölçekli çiftçilere, ürünlerine yönelik fiyat tabanlarının belirlenmesinden yardım edilmesi ve çiftçilerin tarımsal girdilere daha iyi erişimleri ve tarımsal ürünler için daha iyi pazarlama mekanizmaları ile gıda güvenliğinin artırılması gerektiği sonucuna varmıştır.
Nepal'den ikinci bir çalışmada, Nasim Akhter ve ortak yazarlar, 2005 ve 2008 yıllarında, ülkenin kırsal bir bölgesi olan Dhanuşa'da sosyo-ekonomik gruplar arasındaki geleneksel ve yeterli diyetlerin maliyetini ve maliyetlerini araştırdı. Dört tipik gıda sepetinin fiyatları% 19-26 ve besin değeri düşük diyetin% 28 arttı. Zavallı hanehalkları her iki yılda da beslenme açısından yeterli beslenmeyi karşılayamadılar.
Eucabeth Majiwa ve ortak yazarlar, başka bir kaynaktan alıntı yaparak, son 30 yılda tarımda yapılan araştırma yatırımlarının yaklaşık% 95'inin artan çiftlik verimliliğine, ancak hasat sonrası kayıpları azaltmak için sadece% 5'ine işaret ettiğine dikkat çekiyor. Bunlar, bazı durumlarda,% 30 kadar olabilir. Yazarlar, Kenya'nın pirinç işleme endüstrisini incelemek için iki aşamalı bir Ağ Veri Zarf Analizi (NDEA) kullandılar. Bu, ilk adımda kurutmanın ölçülmesi ve ikinci aşamada öğütülmeyi içeriyordu. Kurutma teknolojilerine ve depolamaya yatırım yaparak kurutma verimliliğinin artırılması gerektiği ve ikinci aşamada değirmencilerin daha iyi teknolojilere ve güvenilir enerji kaynaklarına erişebilmeleri gerektiği sonucuna varmışlardır.Ayrıca, kayıpları azaltmak için hasat sonrası atölye çalışmalarını savundu.
Shannon Doocy ve ortak yazarlar, hanehalkı gıda güvensizliğinin iyileştirilmesine yönelik uzun vadeli yaklaşımların geniş çapta araştırılmamış olduğunu belirtmektedir. Dört müdahalenin etkinliğini araştıran Güney Kivu, Kongo Demokratik Cumhuriyeti'nde beş yıllık Kalkınma Gıda Yardımı Programını değerlendirdiler: Kadınların Güçlendirilmesi Grupları (WEG); 2 Yaklaşımda Çocuklarda Malnütrisyonun Önlenmesi (PM2A); Çiftçi Saha Okulları (FFS);Çiftçiye Çiftçi yaklaşımı (F2F). Hanehalkı Diyet Çeşitlilik Puanlarında (HDDS), üç müdahale, FFS, WEG ve PM2A için önemli gelişmeler kaydedilmiştir ve dört müdahalede, Hanehalkı Gıda Güvenliği Erişimi Ölçeği (HFIAS) üzerindeki puanlar önemli ölçüde artmıştır, yani F2F en az etkili olmasına rağmen daha düşüktür.
Jenny-Ann Toribio ve ortak yazarlarına göre kırsal topluluklar için tarımdan elde edilen sağlık sonuçlarını iyileştirmek için disiplinlerarası araştırmalar gerekmektedir. Bu yaklaşımın birçok engelini bulmuşlardır: izole edilmiş ve parçalanmış örgüt kültürleri ve kabiliyetleri, disipline odaklı yaklaşımlar, programlamada çok sektörlü işbirliğinin eksikliği, etkinin bilimsel çıkışın ötesinde nasıl ölçüldüğünün sınırlı değerlendirmesi, yetersiz entegre izleme ve değerlendirme yaklaşımları ve başarısızlık. Kadınların ve gençlerin ekonomik güçlenmesini ele almak . Bu engellerin üstesinden gelmek için örgütsel becerilerin gelişimini, disiplinler arası yaklaşımları, program planlamasında çok sektörlü işbirliğini ve entegre etki değerlendirme yaklaşımlarını önermektedirler.
Naomi Hossain, uluslararası medyanın 2007-12 küresel gıda krizi döneminde gıda ayaklanmalarını nasıl çerçevelediğini tartışıyor. Büyük bir haber veritabanına, 'aç bir adamın sinirli bir adam' kavramının basit bir şekilde olduğunu göstermek için çizer. Bununla birlikte, makalelerin medyayı bilgilendirmek, analiz etmek veya savunmak için tasarlanıp tasarlanmadığına bağlı olarak medyada farklılıklar bulunduğunu belirtmektedir. Bununla birlikte, genel olarak, gıda ayaklanmalarının raporlanması, küresel eylem gerektiren küresel bir soruna dikkat çekti.
Joe Yates, Beş Yıllık Yem Gelecek Beslenme İnovasyon Laboratuvarı Bilimsel Sempozyumu ve 2. Yıllık Tarım, Beslenme ve Sağlık (ANH) Akademisi Haftası başlıklı konferansın özel bir bölümünü Tarımda Köprü ve Dekonstrüksiyon Yolları başlıklı bir rapor ile tanıtıyor , Beslenme ve Sağlık . Bunu konferanstan üç makale takip ediyor.
Bunlardan ilki, Ebu İslam ve ortak yazarlar tarafından ve Bangladeş'te çiftlik çeşitlendirmesi ve gıda ve beslenme ile ilgilidir. Yazarlar, 2011/12 ve 2015 yıllarında toplanan Bangladeş Entegre Hanehalkı Anketi'nden (BIHS) iki ulusal temsilci paneli verisi kullandılar. Çiftlik çeşitliliği ve diyet çeşitliliği arasında olumlu bir ilişki için sağlam kanıtlar buldular. Diğer faktörler, kadınların pazara giriş, çiftlik ticarileştirme ve gelir çeşitlendirmesi ile güçlenmesinin önemini ortaya koymaktadır.
Brian Chisanga, Zambiya'daki gıda harcamalarının değişen modelinin yükselen gelirler ve hızlı kentleşmeyle ilgili olduğunu buldu. Hem kırsal hem de kentsel hanelerde 1996 ve 2015 yıllarında mısırda gıda harcamalarının payında büyük düşüşler olmuştur. Bununla birlikte, daha zengin olan iki tür hane halkı tarafından satın alınan gıda maddeleri arasında, et ve daha zayıf olanları satın almalarını artırarak sebze harcamalarını artıran eşitsizlikler vardı.
Timor-Leste'deki hayvansal kaynaklı gıdaların (ASF) tüketimi Johanna Wong ve ortak yazarlar tarafından araştırıldı. Bu ülke, 24 yıllık işgalden sonra 1999'da Endonezya'dan bağımsızlığını elde etti. Daha fazla ASF tüketme arzusu olmasına rağmen, bu genellikle küçük hayvancılıkta düşük gelir, morbidite ve mortalite gibi faktörler tarafından engellenmiş ve satış ve tören için çiftlik hayvanlarını ayırmıştır. Buna karşılık, avlanan yabani hayvan popülasyonları ile ormanlık alanların yakınında bulunan köyler, ASF tüketimini teşvik etti. Buna ek olarak, çok sayıda uzun seremoni ve hanehalkı önemli sayıda küçük hayvan barınağına sahip olan köylüler, özellikle kadınların hayvancılık varlıklarıyla ilgili özerk kararlar alabildikleri yerlerde, ASF tüketiminden yanadır. Hanehalkı beslenmesindeki gelişmelerin kadınlara odaklanması ve küçük hayvanların üretim ve sağlığını iyileştirmesi gerektiği önerilmektedir.
İki kitap incelemesinin ilkinde Norman Clark, Gıda Güvenliği ve Patta Scott-Villiers'ın bu sayısında yer alan bir gazetenin yazarı olan Naomi Hossain tarafından düzenlenen Gıda Rezervleri, Gıda Hakları ve Hükümler Politikalarını tartışıyor. Clark, kitabın akademik açıdan yararlı bir çok bilgiyi içerdiğini, ancak bunun daha kolay erişilemediğini, özellikle de hükümet, yardım ve ilgili kurumların personeli için üzücü olduğunu düşündü. Bunlar, acentelerini gün geçtikçe karşılayan zemin üstü pratik problemlerle başa çıkmak için yardıma ihtiyaç duyan insanlar.
Malcom Blackie, Uluslararası Ticaret ve Gıda Güvenliği kitabını buldu : Asya'daki toplu gıda güvenliğinin araştırılması, Michael Ewing-Chow ve Melanie Slade tarafından düzenlenen, ticaret ve gıda güvenliği ile gıda politikası ile ilgili tüm ilgili konuların zamanında ve kapsamlı bir analizi. ve beslenme.