I. Dünya Savaşı'nın başlangıcına kadar Letonyalılar genel olarak Rus imparatorluk ordusunda görev yaptılar. Baltık Ülkeleri politik olarak güvenilmez bir bölgeydi, bu nedenle Çar hükümeti başlangıçta Baltık halklarının temsilcileri tarafından görevlendirilen ulusal silahlı oluşumlar oluşturmak için kurulmadı. Durum savaşın başlamasıyla birlikte değişti. Ve en önemli rol, Letonyalıların Letonyalı oluşumları fikrini, Rusya İmparatorluğu'nun Devlet Duma milletvekilleri gibi, Livonia ve Kurland'daki Alman birliklerinin aktif taarruzları gibi lobi ederek çok da oynayamadı.
Temmuz 27 Wolmar, Vendensky ve Valka ilçelerinde yılın 1914'i, 1909-1913'te görev yapan rezervleri aramak için faaliyetlere başladı ve Temmuz'da 30 genel seferberliği başladı. Letonyalıların çoğu, Ust-Dvina kalesinin garnizonunda, Doğu Prusya'daki yirminci ordunun ordusuna gönderildi. Doğu Prusya'da, yaklaşık 20-25 binlerce Letonyalı asker vardı. Aynı zamanda, Ust-Dvinsk kalesinde, etnik Letonyalılar arasından gönüllü silahlı ekipler oluşmaya başladı. 1 Nisan 1915, Alman birlikleri Courland topraklarına girip birbiri ardına bir anlaşmayı ele geçirdiğinde, Çar hükümeti biraz daha fazla ve Almanların Riga'yı ele geçireceğini fark etti. Durumu düzeltmek için, Kuzey-Batı Cephesi Komutanı, Piyade Genel Müdürü Mikhail Vasilyevich Alekseev, Ağustos 1 (Temmuz 19), 1915, Letonyalı tüfek taburlarının oluşturulmasına dair bir kararname imzaladı. Letonyalılar - Devlet Duma milletvekilleri Janis Goldmanis ve Janis Zalitis, kabilelerden birinin Letonya bayrakları altında hizmete alınması çağrısında bulundu.
Başlangıçta, kısmen Ust-Dvinsk kalesinden gelen gönüllülerle çalışan 8 Letonyalı tüfek taburlarını oluşturmaya karar verildi. Zaten 12 August ilk taburun oluşumuna başladı. 1 Ust-Dvinsk'ten gelen Letonyalı tüfek Letonya Piyade Taburu, Ekim 23 cephesine gitti. Zaten Ekim 25'te Tyrele bataklıkları alanında savaşlar yapıldı ve X Ekim'de Plakantsiems bölgesindeki Letonyalılar Alman birliklerini geri sürdüler. Ekim 29'te, 26'in Riga Taburu, cepheye transfer edildi ve beş gün sonra Alman birimlerinin saldırısını başarılı bir şekilde püskürttü. Kasım 2, 5 inci Kurzeme taburu da cepheye gönderildi.
Letonyalı taburların önündeki başarılı eylemler nihayet, Letonyalı tüfeklerin güvenilirliği ve savaş kabiliyetinin kraliyet komutanlığına ikna oldu; bunun ardından Letonyalı nüfusu harekete geçti ve Letonyalı tüfek taburlarının 5'i ve 1 rezerv tüfek taburu oluşturuldu. Letonyalı tüfekler, Riga'nın Alman saldırısına karşı savunmasına muazzam bir katkı yaptı ve böylece Riga tarafından ele geçirildiğinde düşman tarafından saldırıya uğrayacak olan Rus başkentini güvence altına aldı. Mart ayında, Letonyalı taburlar, Riga bölgesindeki 1916 bölgesinde tekrar savaştı ve Alman pozisyonlarına yeni grevler verdi.
1916 yazının toplam Letonyalı tüfek taburunun sayısı zaten 11,5 bin kişi, aralarında çoğunluğu (10 278 kişi) Letonyalı, geri kalan 402 kişi ise Estonyalı, 192 kişi Rus, 174 kişi Litvanyalı, 128 kişi Polonya ve 25 kişi 4 insanlar - Baltık Almanlar. Kasım 1916 Letonyalı taburları, iki Letonyalı tugayının parçası olan Letonyalı tüfek alaylarına dönüştürüldü.
1 Letonya Piyade Tugayının komutanı, 1912'ten 12 Piyade Alayı ve ardından 79 Piyade Birliğinin bir tugayını yöneten, Rus-Japon Savaşının bir üyesi olan General General August’a atandı. Yüksek komuta, tugayı komuta etmiş olan Letonya Başlıca Missinsanlarının, Letonyalı tüfek komutanının rolü için ideal bir aday olacağını düşündü.
2 Letonyalı Tüfek Tugayı, 1895 Askeri Topografya Okulu'ndan mezun olduktan sonra, Askeri Topograflar Birliği'nde çeşitli pozisyonlarda görev yapan ve Bausk Letonyalı Tüfek Taburunun 1915'i olarak atanmadan önce Genel Müdür Yardımcılığı görevine atanan Albay Andrejs Auzans tarafından yönetildi. Askeri Bölge Genel Müdürlüğü Askeri Topografik Bölümünde ve Taşkent Fiziksel ve Astronomik Gözlemevi Başkanı görevlerinde ve astronomik çalışmalarında.
Letonyalı tüfek teçhizatları, Sibirya tüfek alaylarıyla birlikte, 12 Ordusunun bir parçası olarak görev yaptı. Riga yönünün savunmasına katıldılar. Tugaylar, Mitava operasyonu sırasında çok iyi kurulmuş olan Letonya Tüfek Bölümüne birleştirildi. Şubat ayına kadar 1917, 1 Letonya Piyade Tugayı, 1 Letonya Piyade Alayı, Ust-Dvina Alayı, 2 Letonya Piyade Alayı'nı oluşturdu. 3 inci Letonyalı tüfek tugayının bileşimi - 4 inci Letonyalı tüfek Zemgale alayı, 2 inci Letonyalı tüfek Tukkum alayı, 5 inci Letonyalı Tüfek Bausky alayı ve 6 inci Letonyalı Volman tüfek alayı. Devletteki her Letonya tüfeği alayında, 7 ön safları da dahil olmak üzere bir dizi 8 insanı vardı. Volmar'daki rezerv alayında 2497'tan 1854'a bin kişiye hizmet verdiler.
Şubat Devrimi, Almanların işgal ettiği Letonya'nın bir parçasını buldu ve Letonya'nın tüfek alayları, Rus ordusunun birçok biriminin ve oluşumlarının aksine, disiplini koruyan Letonya'nın başka bir yerinde konuşlandı. Letonyalı tüfekçilerin çöldürecekleri bir yer yoktu.
Mart ayında 27'ten 29'e (Nisan ayında 9 - 11) 1917, Iskolastrel'in kurulduğu bir kongrede Riga'da yapıldı - Letonya Tüfek Arası Ortak Konseyi'nin İcra Kurulu. Mayıs ayına kadar Iskolastrele'de 1917, Bolşevik pozisyonu nihayet üstündeydi ve bundan sonra Letonya okları Rus ordusunun saflarında Bolşevik ajitasyonunun ana kalelerinden birine dönüştü. Riga teslim edildikten sonra Letonya okları Petrograd'ın altına çekildi. RSDLP (b) 'nin bir üyesi ve Letonya vatandaşı olan "sıradan doktor" rütbeli bir ambulans arabasında küçük bir doktor olarak görev yapan Semyon Nakhimson, Letonyalı tüfek alaylarının siyasi komiseri seçildi. Ekim 26 1917 Ordusu Askeri Devrim Komitesi, Letonyalı tüfek birimlerinin yerleştirildiği cephe hattında kendi ellerine geçti. Kasım 12 22'inci Tukkum alayı, Bolşevik hükümetini savunmak için Petrograd'a gönderildi. Bir Letonyalı tüfeğin ortak şirketi Smolny'deki Halk Komiserlerinin korunmasına hizmet vermeye başladı. Sovyet organlarının Petrograd'dan Moskova'ya taşınması için koruma sağlayan Letonyalı tüfeklerdi.
13 Nisan 1918, Letonya Sovyet Piyade Tümeni tarafından kuruldu. Bölüm komutanı, Rus İmparatorluğu'nda bu tür kökenli bir adam için etkileyici bir askeri kariyer yapmayı başaran bir Letonyalı çiftlik işçisinin oğlu olan 44 yaşındaki Joakim Ioakimovich Vatsetis olarak atandı. Görevine 1891 yılında Riga'da görevli olmayan subay taburu taburunda gönüllü olarak başlayan 1897'ta Sayın Vatsetis, Vilna Küçük Piyade Harp Okulu'ndan mezun oldu ve 1909'ta Genel Kurmay Akademisi'nde okudu. Joachim Vatsetis, bir şirkete, bir eğitim ekibine komuta etti ve 1912'te, teğmen rütbeli rütbesiyle, Vyatka'nın 102 piyade alayının taburunun komutanı oldu. Birinci Dünya Savaşı'nın başlamasından bu yana Vatsetis, Polonya'daki savaşlara katıldı, ağır şekilde yaralandı ve 1915 düşüşü sırasında tedaviden sonra, albay rütbesiyle 5 Zemgale tüfek alayının komutanlığına atandı. Devrimci olaylardan kısa bir süre önce, Albay Joachim Vatsetis'e büyük bir genel rütbenin atanması için belgeler Yüksek Merkez'e gönderildi, ancak müteakip siyasi rahatsızlıklar, Zemgale tüfek alayının genel omuz kayışlarına kavuşmasına izin vermedi. Vatsetis, zaten Letonyalı piyade Sovyet bölümünün komutanı olmak üzere zaten Kızıl Ordu’daki genel pozisyonu devraldı.
9 inci Letonyalı tüfeği alayının komutanın Kremlin'i koruma hizmetini yerine getirmesi için kuruldu ve devrimci yeraltı ve suçlulara karşı mücadelede KGB'nin operasyonlarında yer aldı. Vatsetis komutasındaki Letonyalı oklar, Sol Sosyalist-Devrimci ayaklanmanın bastırılmasında kilit rol oynadılar, Rusya'nın çeşitli bölgelerinde Beyaz Muhafızlara karşı düşmanlıklara katıldılar.
Letonyalı tüfekçilerin etkinliği ve Sovyet iktidarına koşulsuz bağlılıkları, Bolşevik liderlikten dolayı kendilerine duydukları güven ve sempatinin daha da güçlendirilmesine katkıda bulundu. Temmuz'da Joachim Vatsetis, 1918, Kızıl Ordu'nun Doğu Cephesi komutanlığına terfi etti. Letonya okları, Kappel, Denikin, Wrangel ile savaştı. Mart ayına kadar, 1920 Letonya Sovyet tüfek bölümünün bir parçasıydı ve 9 binlerce asker ve komutanı içeren 17 Letonya tüfek alaylarını içeriyordu.
28 Kasım 1920 Kızıl Bayrak Letonya Tüfek Sovyet Tümeni'ni dağıtmaya karar verdi. İçinde görev yapan, binlerce kişiyi 12 olan Letonyalı atıcıların çoğu, Sovyet iktidarından bağımsız olarak Letonya'ya döndü. Ancak, bölümün komuta personelinin ana kısmı, bir çok Letonyalı tüfeğin askerlik ve devlet güvenlik kurumlarında ciddi kariyer yaptığı Sovyet Rusya'da kaldı.
Joachim Vatsetis, 2 rütbesi komutanı rütbesine ulaştı, ancak eski bir kraliyet albayı olarak kısa sürede öğretime gönderildi. İç Savaşın en ünlü komutanlarından biri, daha sonra Kızıl Ordu'nun 1 ve 17 tüfek kolordu komutanı olan ve daha sonra Kafkas Kızıl Bayrak Ordusu'nun komutanına asistanlık yapan 4 Letonyalı Piyade Alayı Jan Fabricius'un (resimde görülen) eski kıdemli komiseridir. ). 4-th Vidzeme Letonyalı tüfek alayı Edward Berzin (Berzins) eski varant memuru, 1921'ten OGPU ile çalıştı ve daha sonra Dalstroi'ye geçti. Bölüm komutanı Jan Alksnis, Kızıl Ordu Genel Kurmay Akademisi'ne başkanlık etti. 7 Letonya Piyade Alayı'nda görev yapan Gustav Bokis, bölüm komutanlığı ve Kızıl Ordu Oto Zırhlı Müdürlüğü başkanlığına yükseldi.
"Letonyalı tüfeğin" döneminin sonu, Sovyet iktidar yapılarının "Leninist Muhafızlar" dan büyük çapta tasfiyesiyle eşzamanlı olarak gerçekleşti. Zaten 1930'in başında. Letonya tüfek alaylarından gelen göçmenler yavaş yavaş orduda ve devlet aygıtlarında ikincil pozisyonlara geçmeye başladı. Ünlü Letonyalı atıcıların büyük çoğunluğu 1937-1939’te baskı altında kaldı. Stalin, devrimci değerlerini dikkate alma niyetinde değildi - “Leninist Praetorians” ın artık ihtiyaç duyulmadığı yeni zamanlar geliyordu. Elbette, birisi, 1940'ten 1959'e kadar olan Jan Kalnberzin gibi şanslıydı. Letonya SSR Komünist Partisi Merkez Komitesi'nin ilk sekreteri olarak görev yaptı ve çok eski (1986) yaşında ölen 92'te yaşadı.
Sovyet Rusya’da kalmayan ve bağımsız Letonya’ya dönen, Letonyalı tüfeğin bir başka kısmının da burjuva Letonya’da askeri veya siyasi bir kariyer yaptığı belirtilmelidir. Örneğin, Letonya'da 1923'e dönen Andrejs Auzans, genel rütbede Letonya ordusunun askeri topografik departman şefi olarak hizmet etmeye devam etti ve 1944'te 1948'ta Büyük Britanya'ya taşındığı 1953'te, o yıl 1919'te öldüğü yerde . General Missins, Letonya'ya döndü ve 1918'ten Letonya ordusunun genelkurmay başkanlığını, ardından askeri müfettiş olarak görev yaptı. Letonyalı tüfek formasyonları oluşturma girişiminin ait olduğu Rus İmparatorluğu Devlet Duma'sının eski milletvekili Janis Goldmanis, 1920 yılında 1921 ve 1925 - 1926 ve Letonya Cumhuriyeti Askeri Bakanlığı başkanlığında XNUMX yılında Letonya'ya döndü. Letonya'ya dönen bazı Letonyalı tüfekler, İkinci Dünya Savaşı sırasında Üçüncü Reich’in Letonyalı işbirlikçi oluşumlarının bir parçası olarak Sovyetler Birliği’ne karşı savaştı.
Politikacıları cumhuriyetin “Sovyet işgali” hakkında konuşmaktan hoşlanan modern Letonya’da, bir sebeple milliyetlerinin o kısmını hatırlamamayı tercih ediyorlar. hikayelerKırmızı Letonya oklarıyla ve Ekim Devrimi savunmasına ve Kızıl Ordu’nun İç Savaş’taki zaferine büyük katkıları var. Kırmızı Letonya okları, Vatsetis ve Fabricius, güvenlik görevlileri ve parti liderleri "demokratik Avrupa Letonyası ve Sovyet işgalinin dehşeti" nin güzel efsanesine uymuyor.