Yaralı bir samurayın gözünden bir oku çıkarmak. İncir. Angus McBride
Çiçekler arasında - kiraz, insanlar arasında - bir samuray.
Japonca söyleyerek
Japonca söyleyerek
Zırh ve silâh Japonya samuray. Birkaç yıl önce, Japon silahları ve zırh teması VO'da oldukça belirgin bir şekilde duyuldu. Birçoğu onları okudu ve görüşlerini ifade etme fırsatı buldu. Ama zaman geçtikçe daha fazla okuyucu ortaya çıkıyor ve eskileri çok unutmuş, bu yüzden düşündüm: neden tekrar bu konuya dönmüyoruz? Dahası, resimler artık tamamen farklı olacak. Bu şaşırtıcı değil, çünkü birçok Japon zırhı hayatta kaldı.
Bu yüzden, bugün bir kez daha unutmaya çalışırken, insan elinin ve fantezilerin bu gerçekten şaşırtıcı yaratıklarına hayran olacağız, tüm bunların bir insanı diğeriyle öldürme amacına hizmet ettiğini. Ve katilin kendisinin hiç öldürülmek istemediği ve bu nedenle vücudunu yüzyıldan yüzyıla kadar sürmekte olan zırhın altına sakladığı açık. Bugün buradayız ve bu sürecin Japonya'da nasıl gerçekleştiğini öğreniyoruz. Metni gösteren resimler olarak Tokyo Ulusal Müzesi'nden fotoğraflar kullanılacaktır.
Öncelikle, Japon samurayının zırhının bizi ne kadar çektiğini ve çektiğini hatırlıyoruz. Her şeyden önce, parlaklık ve renklilik ve elbette, herkes gibi olmamaları gerçeğiyle. Savaş özelliklerinin toplamı olmasına rağmen, pratik olarak Batı Avrupa'nın daha prosaik görünümlü zırhlarından farklı değiller. Öte yandan, esas olarak, içlerinde giyinmiş samurayların yabancı adalarında birbirleriyle savaştığı habitatlara tam olarak uyarlandıkları içindir.
Yayoi döneminin eski savaşçıları (MÖ XNUMX. yüzyıl - MS XNUMX. yüzyıl)
Japonya her zaman dünyanın kenarı olmuştur, insanlar hareket ettiklerinde büyük olasılıkla sadece acil durumlarda muhtemeldir. Muhtemelen, aynı zamanda kimsenin onları oraya götürmeyeceğini düşündüler! Ancak, karaya girer girmez, derhal aborjinlerle savaşa girmek zorunda kaldılar. Bununla birlikte, genellikle yerel işleri daha yüksek düzeyde askeri işler geliştirerek yenmelerine izin verildi. Böylece III. Yüzyıl arasındaki dönemde. M.Ö. ve II c. AD Asya kıtasından başka bir göçmen grubu da onlarla birlikte çok önemli olan iki yenilik getirdi: demir işleme becerileri ve ölülerini büyük höyüklere gömme geleneği (kofun) ve eşyaları, takıları ve ayrıca ölülerin bedenlerine silah ve zırh koyma geleneği.
Keiva zırh bir savaşçı tasvir Khaniva heykelcik. Gunma Prefecture, Ota şehrinde keşfedildi. VI. Yüzyıla tarihlenmektedir. Kofun dönemi. Yüksekliği 130,5 cm, Japonya'nın ulusal bir hazinesidir.
Arkadan görünüm
Ve kilden heykel yaptılar ve bir haniv figürü yaktılar - eski Mısırlıların bir tür ushebti. Sadece burada Uhebti, tanrıların çağrısında ölenler için çalışmak zorunda kaldı ve chanibas, güvencelerinin muhafızlarıyken. Mezarlık alanlarına gömüldüler ve genellikle sadece kimseyi değil, silahlı askerleri tasvir ettiklerinden, arkeologların bu rakamları ve bu höyüklerde bulunan silah ve zırh kalıntılarını karşılaştırması zor değildi.
Aynı şekil yakın çekim. Silahların en küçük detayları açıkça görülebilir
Yayoi adlı çağda, Japon savaşçıların kayışlarda cuurasses görünümü olan ahşap veya deri zırh giydiğini keşfettik. Soğukta, savaşçılar dışarıya kürkle dikilmiş ayı ceketleri giyiyorlardı. Yaz aylarında kolsuz bir gömlek ile bir cuirass giydiler ve pantolon dizlerinin altına çekildi. Bazı nedenlerden dolayı, cuirass'ın arkası omuz seviyesinin üzerinde çıkıntı yapan tahtadan yapılmışken, deriden cuirass deri şeritlerden yapılmış omuz kayışları ile desteklenmiş veya omuzlarında bir çakışma vardı. Savaşçılar, güneş ışınları şeklinde bir umbonu olan tarih panolarından kalkanları, spirallerden uzaklaşan ışınlar ile kullandılar. Bu başka hiçbir yerde olmadı. Bunun ne anlama geldiği bilinmiyor.
Yanakları ile kask. Görünüşe göre, figürü şekillendiren usta, zırhta insan yüzünün anatomisinden daha iyi bir ustalıktı.
Aynı kask. Yan görünüm
Tasarımdan yola çıkarak, kask, bir yama plakası şeklinde takviyeli perçinli dört segmentten monte edildi. Baş deriydi ve plakalarla güçlendirildi. Yanaklar da deridir, ancak dış kısımda kalın deri kayışlarla güçlendirilmiştir.
Yayoi döneminin savaşçıları, Çin'de açıkça ödünç alınan hoko mızrakları, düz tekuto kılıçları, yayları ve klevtsy ile silahlandırıldı - farklı uzunluklardaki kulplu saplar. Askerler savaşa çağrılmalı ve zil sesleri de kötü ruhları korkutması gereken bronz bir çan sesi ile teşvik edilmelidir. Demir zaten biliniyordu, ancak IV yüzyıla kadar. AD birçok silah hala bronzdan yapılmıştır.
Chokuto kılıcı
Çin halberd bıçak
Savaş çanı
Yayoi dönemi mızraklarının bronz ucu. Uzunluk 82,2 cm
Yamato dönemi savaşçıları (MS III. Yüzyıl - 710) ve Heian dönemi (794-1185)
IV'ün sonunda - V yüzyılın başında hikayeler Japonya, başka bir önemli olay oldu: atlar adalara getirildi. Ve sadece atlar değil ... Çin'de, yüksek sele ve üzengi kullanarak ağır silahlarda binicilerden süvari vardı. Artık göçmenlerin Aborjinlere göre üstünlüğü belirleyici oldu. Piyadeye ek olarak süvariler de onlarla savaştı, bu da anakaradaki uzaylıların yerlileri başarılı bir şekilde daha ileri ve daha kuzeyde itmesine izin verdi.
Eyer ve üzengi ile at haniva
Ancak buradaki savaşın özellikleri, örneğin, XNUMX. yüzyılda, Japon askerleri kalkanlarını terk etti, ancak mezarlarda ortaya çıkan at koşum takımı bize daha fazla binici olduğunu söylüyor! Dahası, bu sırada Japon binicinin ana silahı bir mızrak ve kılıç yerine asimetrik bir şekle sahip büyük bir yay (bir “omuz” diğerinden daha uzun) - yumi. Bununla birlikte, bir kılıçları da vardı: bir tarafta kılıç gibi keskin bir doğrama.
Japonya'ya gelen ilk üzüntüler, arkeologların Çin'de bulduklarından çok farklı değildi.
Ama sonra kapalı bir ayak parmağı şeklini aldılar!
Ve son olarak, Avrupa üzengi tekneleri için kesinlikle hayal edilemez hale geldi!
600'lü yıllara dayanan Çin kayıtları, oklarının demir ve kemikten yapılmış ipuçlarına sahip olduğunu, tatar yaylarının Çin'e benzediğini, kılıçların düz, uzun ve kısa mızrakların ve deriden zırhın olduğunu bildiriyor.
Ok uçları, yakl. 600 g
Tanko veya mizika-yoroy zırh ve çıkıntılı bir "gaga" ile shokaku kask şematik gösterimi
Savaşçı zırh tanko. Sujim Sue: Modern Çizim
Japonların onları zaten cila ağacı suyundan ünlü vernikleri ile örtmeye başlaması ilginçtir, çünkü Japonya çok nemli bir iklime sahip bir ülke olduğundan, neme karşı koruma amacıyla vernik kullanımı ihtiyaç tarafından belirlendi. Yüksek rütbeli kişilerin zırhı da yaldızla kaplandı, böylece kimin kim olduğu hemen anlaşılacaktı!
Tank Zırhı Göğüs Plakası
Zırh tanko. Shokaku-tsuki-kabuto kask (“butting ram”), cuirass-do ve akabe-yoroy plaka yaka detayları
Shokaku-tsuki-kabuto kask
Ama hiç kimse o zamandaki askerlerin samuraylarını aramadı! Zaten bir kelime bulmuş olmalarına ve bir samuraydan çok daha yüksek olmasına rağmen, - bushi, Rusça'ya “savaşçı”, “savaşçı”, “savaşçı” olarak tercüme edilebilir. Yani, mesleklerinin profesyonel doğası bu şekilde vurgulandı ve savaş rahatsızlıklara dayanmadığı için, bushi'nin koruyucu ekipmanı sürekli olarak geliştiriliyordu. Ayak askerleri için zırh, tanko (IV - VIII yüzyıllar) denilen demir şeritlerden yapılmış ve savaşçı uyluğunun ortasına kadar etekli bir plaka cuirass gibi görünen binici zırh keiko (V - VIII yüzyıllar) için daha uygun. Uzun ve kavisli içe dönük plakalar, görünüşte burada da kuşaklı olan zırhın belini oluşturdu. Savaşçının vücudunda, keiko, üstte yaka ve omuzları da kapsayan geniş pamuklu kumaştan omuz askıları (çeteleri) ile tutuldu. Ellerden dirseklere kadar eller, kordonlarla bağlanan dar uzunlamasına metal plakaların desteklerini kapladı. Sürücünün dizlerinin altındaki bacakları da zırh plakaları ve kalçalarını ve dizlerini kaplayan aynı tozluklar ile korunuyordu. Böyle bir zırh, geniş bir "etek" ile birlikte çok modern bir bezelye ceketine benziyordu ve belden bir kemerle çekildi. Omuzlar tasma ile bir yaka oluşturdu, böylece savaşçının kendisi tüm bunları hizmetçilerin yardımına başvurmadan yapabilirdi.
Keiko zırh şematik gösterimi
Keiko zırh kask - mabizashi-tsuki-kabuto. Bu kaskların bir özelliği, desenlerle delikli bir vizör ve taçtaki tüy için bir fincandı.
VIII.Yüzyılda dört bölümden oluşan başka bir keiko varyantı ortaya çıktı: ön ve arka bölümler omuz kayışlarıyla bağlanırken, iki yan bölüm ayrı olarak giyilmelidir. Görünüşe göre, tüm bu hilelerin önünde bir hedef vardı - attan bir yayla ateş eden askerlere maksimum rahatlık ve maksimum koruma sağlamak!
Kamakura dönemi savaşçıları (1185-1333 gg.)
Heian döneminde, emperyal iktidarda eşi görülmemiş bir düşüş ve ... Bushi mülkünün zaferi vardı. İlk shogunate Japonya'da yaratıldı ve tüm boncuklar iki sınıfa ayrıldı: gokenin ve hokenin. Birincisi doğrudan shoguna bağlıydı ve seçkinlerdi; ikincisi - onlara para veren herkese hizmet eden paralı askerler oldu. Büyük mülk sahipleri onları silahlı hizmetçi olarak işe aldılar ve böylece samuray oldular, yani Japonlara “hizmet eden” insanlar oldular. Gerçekten de, “samuray” terimi, “saburau” (“hizmet etmek”) fiilinin bir türevidir. Tüm savaşçılar çiftçi olmayı bıraktı ve köylüler sıradan kölelere dönüştü. Her ne kadar oldukça sıradan değil. Her köyden belirli sayıda köylü askerlere hizmetçi veya mızraklı asker olarak tahsis edildi. Ve samuraylara eşit olmamalarına rağmen asigaru (aydınlık "hafif ayaklı") olarak adlandırılan bu insanlar, yukarı çıkmak için kişisel cesaret yardımı ile hala fırsat yakaladılar. Yani, Japonya'da her şey şövalye (şövalye) kelimesinin Eski İskandinav terimleri olan “hizmetçi” ve “hizmet” kelimelerinden geldiği İngiltere'dekiyle aynıydı. Yani, başlangıçta samuraylar tam olarak büyük feodal beylerin hizmetkarlarıydı. Mülklerini ve mülklerini ve kendilerini korumak zorunda kaldılar ve ustalarına adanmış oldukları, onunla savaşa gittikleri ve çeşitli görevlerini yerine getirdikleri açık.
Kusari-Tati Kılıcı, Heian, 104,0. Yüzyıl İnci ve altın kaplama ile dekore edilmiştir. Sap köpekbalığı derisi ile kaplıdır. Uzunluk XNUMX cm.Japonya ulusal hazinesi statüsüne sahiptir
Yesugi-tachi olarak bilinen kılıç, Kamakura dönemi, XIII yüzyıl. Hyogo-gusari-tachi tarzında dekore edilmiştir. Hyogo-kusari bakır tel kolye. Uzunluk 105,4 cm.Japonya ulusal hazinesi statüsüne sahiptir
Bu kılıcın bıçağı
Heian döneminde askeri sınıftaki insanların giydiği (veya her halükarda giymeye çalıştığı) zırh, sadece kordonlar için delinmiş deliklere sahip plakalardan yapılmıştır. Kordonlar deri ve ipekten yapılmıştır. Tabaklar oldukça büyüktü: 5-7 cm boyunda ve 4 cm genişliğinde, demir veya deri olabilirler. Her durumda, onları nemden korumak için verniklendi. Kozane adı verilen her diskin sağındaki diskin yarısını kaplaması gerekiyordu. Her sıra daha fazla mukavemeti için plakanın bir yarısı ile sona erdi. Zırh çok katmanlıydı ve bu nedenle çok dayanıklıydı.
Heian dönemi plakaları. Metalden yapılmış, astarlanmış ve daha sonra siyah vernik ile kaplanmış oldukları açıkça görülmektedir. Metropolitan Sanat Müzesi, New York
Ve böylece birbirleriyle örtüştüler
Ama aynı zamanda ciddi bir dezavantajı vardı: en dayanıklı kordonlar bile zamanla gerildi, plakalar kendi aralarında saptı ve sarkmaya başladı. Bunun olmasını önlemek için, silah ustaları farklı boyutlarda üç tip plaka kullanmaya başladılar: üç, iki ve bir sıra delik ile, bunlar daha sonra üst üste bindirildi ve olağanüstü sert bir yapıya bağlandı. Bu tür zırhların sertliği arttı, koruyucu nitelikler daha da arttı, ancak ağırlık da arttı, bu nedenle bu tür plakalar deriden daha sık yapılmaya başlandı.
Belirgin perçinli çıkıntılı başlıklar ile Hashi Kabuto Kask Tulia
Yeniden oluşturulmuş aynı kask
XIII yüzyılda, yёzane olarak adlandırılmaya başlayan yeni kayıtlar ortaya çıktı, kozane'den daha genişlerdi. Yatay şeritler onlardan toplanmaya başladı ve sonra bir kebiki-odoshi'nin dikey bağlanmasıyla bağlantılı. Aynı zamanda, ana bağcık renginden farklı olan özel bir kordon (mimi-ito), zırhın kenarlarını ördü ve böyle bir kordon genellikle diğer tüm kordlardan daha kalın ve daha güçlüdür.
Aka-ito-odoshi zırhı kırmızı (aka) kordon (odoshi) ile tutturulmuş plakalarla Heian'ın o-yo dönemidir. Meiji döneminde bu ekipman restore edildiğinden çok eski görünmüyor. Koltuk altlarını kaplayan sandan-no-ita ve kyubi-no-ita'nın asimetrik göğüs plakalarına dikkat edin. Daha sonra terk edildi
Sürücünün zırhı, o-yoy, Heian döneminde zaten ana zırh türü oldu: dayanıklı, bir kutuya benziyor ve ön zırh plakası, seleğin yayına alt kenarını dayanacak şekilde düzenlenmiş, bu da savaşçının omuzlarındaki yükü azalttı. Bu zırhın toplam ağırlığı 27-28 kg idi. Ana görevi sahibini oklardan korumak olan tipik bir atlı "zırh" idi.
Edebiyat
1. Kure M. Samurai. Resimli hikaye. M.: AST / Astrel, 2007.
2. Turnbull S. Japonya Askeri Tarihi. M.: Eksmo, 2013.
3. Shpakovsky V. samuray Atlası. M.: "Rosman-Press", 2005.
4. Bryant E. Samurai. M.: AST / Astrel, 2005.
Devam edecek ...