AHDE VEFA Ahde vefa, söz vermek, verdiği sözde durmak, yaptığı her işte sadık kalmaktır. Kısacası, özünde ve sözünde bir olmaktır. İnsanoğlunu insan yapan en önemli karakter belki de ahde vefadır. İnsanoğlunun en eski ve hatta yaratılışından da önce Allah’a itaat edeceğine dair bir sözü vardır. İlahi kitapta buna açıkça işaret edilir: “Kıyamet günüde, biz bunlardan habersizdik demeyesiniz diye rabbin ademoğullarından, onların bellerinden zürriyetlerini çıkardı. Onları kendilerine şahit tuttu ve dedi ki: Ben sizin rabbiniz değil miyim? (Onlar da) Evet buna şahit olduk (sen bizim rabbimizsin), dediler.” (Arâf, 7/172) Kur’an’da Allah’ın emirlerini kabul etmeyen ve O’nun gönderdiği elçiyi dinlemeyen müşrikler açık bir şekilde tenkit edilir: “Biz onların çoğunda, sözünde durma diye bir şey bulmadık. Ama gerçekten onların çoklarını yoldan çıkmış kimseler bulduk.” (Araf, 7/102) Hayatı Müslümanlar için örnek olan Rasûlullah (s.a.s.) insanlık için bir vefa timsali idi. O, verdiği sözde durmuş, yaptığı antlaşmalara bağlı kalmıştır. Dostuna verdiği bir sözde durduğu gibi, ne pahasına olursa olsun düşmanıyla yaptığı antlaşmalara da sadık kalmıştır.