4-I Sırp ordusunun kralı piyade tugayı Krajina, bağlantılarının en ilginçlerinden biri. En küçük ve zayıf silahlardan biri olan o, yine de, düşmanlıklarda aktif bir rol oynadı ve daha güçlü Krai birimlerinin övünemediği yüksek mücadele kabiliyeti ve dayanıklılığı gösterdi. 4 tugayının açıklamasıyla birlikte Krai ordusunun oluşumları üzerine bir dizi makaleye başlayacağız.
4-7 Savaşı sırasında 1991 Birliği'nin 1995 Tugayı Obrovac kasabası yakınlarında savundu. Savaştan önce ve çevresindeki yerleşim bölgelerinde, tugay personelinin çoğunluğu da yaşadı. Şehir, zaten 1990 yazında, Hırvatistan'daki Sırp hareketinin merkezlerinden biriydi ve sakinleri, Krajina Sırp Özerk Bölgesi'ne katılmak için çıktı. Yılın 1991 sayımına göre, Obrovac'ta Sırplar nüfusun% 75'ini oluşturdu. Belediye içindeki payları bir miktar olarak biraz daha düşüktü - yaklaşık% 65 (7572 11 557 insan). 4 tugayının oluşturulmasından önce, Obrovac'taki Sırpların askeri örgütünü kısaca değerlendirin.
Obrovac ve çevresi Sırp Krajina haritasında. Kaynak: krajinaforce.com
Sırpların Obrovac'taki ilk silahlı birimleri, 1991 yazında kurulan Bölgesel Savunma (MTR) şehir merkezine bağlı birimlerdi. Oluşumunun kesin tarihi bilinmiyor. Komşu Benkovac'ta da benzer bir karargah Temmuz 17'te faaliyete geçti, böylece Temmuz ayında Obrovac'ta da kurulduğu varsayılabilir. Bu versiyonun lehine, temmuz ayında milis sayısının ilk tahmininin yapıldığı gerçeğine de hizmet edebilir. Daha sonra, 256 kişilerini numaralandırdı ve bu rakam Krai İçişleri Bakanlığı yerel personelini de içeriyordu. Ekim ayına kadar, Obrovac bakım ekibi iki filo (tabur), 1991 ve 280 erkeğinin yanı sıra birkaç ayrı müfreze düzenlemeyi başardı. Merkezin ilk başkanı Zeljko Kalinic oldu. 180 Eylül 15, birinci sınıf kaptan Jovan Dopuj ile değiştirildi.
Krainskaya THAT, savaşın tarifinde genellikle hafife alınmakta ve gölgede bırakılmaktadır. Bir yandan, federal Yugoslav Halk Ordusunun (JNA) bir parçası olmaktan çok daha kötü bir şekilde örgütlenip silahlanmıştı. Onun personeli çok daha zayıf bir disipline bağlıydı. Ancak, tam olarak TO'nun oluşumları, ilk olarak, JNA kuvvetlerinin bir tarafsızlık politikası izlediği ve savaşan taraflar arasındaki savaşları önlemeye çalıştığı, 1991'in ilkbahar ve yaz aylarında Hırvat özel kuvvetleri ve gardiyanlarıyla olan mücadelelerde yer aldı. Ordunun, aynı yılın yazının sonlarında başlayan Hırvat kuvvetlerine karşı büyük çaplı savaşlara katılmasına kadar, savaşçılar katlanır cephe hattını tuttu ve Hırvat saldırılarını engelledi.
Kuzey Dalmaçya'da, tüm Krai oluşumları, şok kuvvetleri 9 ve 180 motorlu teçhizatları olan JNA 221 Kolordu'na gönderildi. Bu birimlerde, çoğunluğu TO’nun bir parçası olarak savaşlara katılan yerel Sırplar’dan rezervleri harekete geçiren büyük bir personel yüzdesi vardı. Bu iki ekip ve bir dizi başka birlik, Krayan oluşumlarının Yugoslav askerlerini desteklediği Zadar, Drniš, vb. Bölgedeki sınırlı sayıda operasyon için yeterliydi.
1991'in sonbaharında, JNA emri, Krai TO birimlerini yeniden düzenledi ve birleştirdi. Bu dönüşümler çerçevesinde, Obrovac’taki Sırp oluşumları, Kuzey Dalmaçya’nın karargahına bağlı olan Obrovac TO kadrosunda kuruldu. Üç piyade şirketi ve bir karargahtan oluşuyordu. Numaranızın 428, şehir merkezinde 190 çalışanı olması planlandı. Ancak, onlara yalnızca% 70'ten biraz daha fazla bir oranda personel vermek mümkündü.
Ocak ayında 1992, Hırvatistan ve Yugoslavya bir anlaşma imzaladı. Barış anlaşmasının temeli, Yugoslav kuvvetlerinin Krajina ve Hırvatistan'dan çekilmesini, BM barış gücünün konuşlandırılmasını, Krajina oluşumlarının silahsızlanmasını ve barış görüşmelerini gerektiren Cyrus Vance'ın planıydı. Vance planının hükümlerine göre, Yugoslav Genelkurmay Başkanı Sırp Krajina'nın tüm bakımının yeniden düzenlenmesini gerçekleştirdi. Obrovac TO filosu, daha sonra Teğmen Albay Sretko Lakiç'in yerini alan Teğmen Albay Gojko Ivetić'in komutasındaki 4 Tugayı TO'ya dönüştürüldü. Aynı zamanda, diğer MOT birimlerinde olduğu gibi, personeli terhis edildi ve BM barış gücü gözetiminde ağır silahlar saklandı. Tugaydan geriye kalanlar merkez ve depolanan ekipmanı takip eden savaşçılardan ibaretti. Bu arada, bu durum Krajina'yı tehdit altına soktu ve Belgrad'daki Genelkurmay bu duruma aşağıdaki çözümü getirdi. Temas hattını kontrol altına alan sekiz polis memuru (PKO) kuruldu. Resmen, Vance planı, bölgedeki polis kuvvetlerinin konuşlandırılmasına izin verdiği için ihlal edilmedi. Bu nedenle, OPM savaşçıları mavi polis üniforması giydi ve sadece küçük bir tüfek silahı vardı. silâh ve zırhlı personel taşıyıcıları. Kuzey Dalmaçya'da iki OPM ekibi oluşturuldu - 75-I Kninskaya ve 92-I Benkovacskaya. Obrovac savaşçıları 92 tugayı doldurdu. OPM tugayı, haziran sonunda oluşumunu tamamladı ve Kasım ayının sonuna kadar vardı 1992. Buna paralel olarak, Obrovac bakım ekibi ve 4-I bakım ekibi de çalışmaya devam etti. Baharın yeniden yapılandırılmasından sonra, şehir merkezinde çalışan personel sayısı önemli ölçüde azaldı. 8 August, Marinko Vrankovich'in yerine eski karargah komutanı Jovan Dauduja'nın yerine geçti.
1992'in ilkbahar ve sonbaharında, Hırvatistan'ın Miljevac platosuna düzenlediği saldırının dışında (1'in TO tugayının sorumluluğunda) Dalmaçya'da büyük bir düşmanlık yoktu. Şartlı ateşkes, periyodik topçu bombardımanı ve her iki taraftaki keşif gruplarının düşmanın arkasına düzenlenen saldırısı ile bozuldu. Haziran-Temmuz 1992’te, Obrovac’tan az sayıdaki TO ve OPM savaşçısı, komşu Bosna-Hersek’teki savaşlarda yer aldı ve Bosnalı Sırp kuvvetlerini 92 Koridorunda Operasyonda destekledi, bu sırada Krajina ve Batı Bosna arasındaki toprak bağlantısı bir taraftan kuruldu diğer yandan Doğu Bosna ve Yugoslavya, daha önce Bosna'da faaliyet gösteren Hırvat birlikleri tarafından kesilmişti. Bu dönemde 4 tugayının tam organizasyon yapısı bilinmemektedir. Ayrıca bilinmeyen silahların miktarı. Tugaydaki küçük kolların yanı sıra az miktarda harç, geri tepme silahı ve МХNUMX uçaksavar silahı olduğunu söylemek güvenlidir.
Ekim ayında, Krainsky askeri komutası 1992’e Cumhuriyet’in iktidar yapılarında sürmekte olan kaosun üstesinden gelmeye ve TO ve OPM yerine düzenli bir ordu kurmaya karar verdi. Nihai askeri reform projesi Kasım 27'in 1992'inde onaylandı. Uygulanması için üç ay tahsis edildi. Ona göre, OPM teçhizatları dağıtıldı ve bakım teçhizatları yeni oluşumların temeli oldu. Reform sırasında, 4-TH tugayı, Sırp Krajina ordusunun 4-Kolordu'nun 7-th hafif piyade tugasına dönüştürüldü. Komutan Binbaşı Jovan Popuj olarak atandı. Tüm ordunun içindeki üç ışık ekibinden biri, diğeri ise Vrlik'te ve 1-I'de genel merkezi Donji-Lapac'da bulunan 103-I oldu.
4. tugayın neden sadece hafif piyade haline geldiği sorusunun cevabını bulamadık. Belki de rol, Obrovac ve çevresindeki yerleşim yerlerinde piyade tugayının üç veya dört taburunun seferberlik kaynağı olmadığı gerçeğiyle oynandı. Ayrıca, yeterli ağır silah yoktu - toplar ve tanklar. Ocak 1993'te tugayın İSG'leri şöyle görünüyordu: karargah, beş hafif piyade şirketi, iki obüs batarya, iki harç grubu, karışık bir tanksavar topçu bataryası, hafif hava savunma topçu müfreze, bir iletişim müfrezesi, bir lojistik destek müfrezesi. Tüm bu birimler personel ve silahlarla doldurulurken, dağılmış 92. tugaydan gardiyanlar temas hattını korumaya devam ettiler. Resmi olarak, yeni oluşumların bir parçası olarak hizmet ettiler, ancak sınır ve güvenlik şirketlerinin eski durumları hala iletişim hattında geçerliydi. Ağır silahlar hala BM barış güçlerinin kontrolü altındaydı.
4-I hafif piyade tugayı, 7-Corps'un sağ tarafında pozisyon aldı. Sorumluluk alanındaki ön cephe Maslenitsa köyünün kuzey-batısına başlamış, daha sonra Rovansk köyünün eteklerine doğru ilerlemiş ve Velebit dağ silsilesi ile son bulmuştur. Daha sonra, 9 tugayının sağ komşusu olan 15 Corps SVK'nın 4 inci motorlu tugayının pozisyonları vardı. Sol komşu 92-I motorlu tugaydı. 4 Tugayının pozisyonlarının çoğu yayladaydı, deniz seviyesinden 500'tan 1182 metre yüksekliğe kadar.
Birimlerin yeniden düzenlenmesi sırasında, tugay komutanlığı birçok sorunla karşı karşıya kaldı. Bunlardan en önemlileri, çok az miktarda iletişim ekipmanının yanı sıra ağır silahların personel subaylarının feci bir kıtlığıydı. Takımın oluşumunu tamamlamaları gerektiğinde, Şubat 15 1993’e kadar onları çözmeyi planladığı bilinmiyor. Gelişme süreci, 22 Ocak'ında başlayan büyük bir Hırvat taarruzunu durdurdu.
Hırvat ordusunun hedefleri, daha önce tahrip edilmiş Maslenitsky Köprüsü'nün ve JCB'nin Zadar'a yakın konumlarının bulunduğu Maslenitsa köyü idi. Shrovetide, 4-I SVK hafif piyade tugayını savundu ve 92-th motorize SVK tugayının taburları Zadar'ın yanına yerleştirildi. Onlara karşı, Hırvat Genelkurmay Başkanlığı büyük kuvvetler görevlendirdi: birkaç gardiyan ve piyade ekibi, zırhlı araç alayı taburları, zırhlı araç ve topçuların desteğiyle İçişleri Bakanlığı'nın özel kuvvetleri. JMC'nin 4'inci Tugayının pozisyonları, 6'in Muhafızlarının ve 112'inci Piyade Tugaylarının bazı kısımlarına, içişleri bakanlığının özel kuvvetleri olan homebran taburuna saldırdı. Bu bölgedeki rezerv, Hırvat ordusunun 118-I ve 133-I piyade birliklerinindi.
JMC'nin merkezi, Hırvat kısımlarının temas hattı boyunca güçlendirilmesinden haberdardı, ancak bilinmeyen nedenlerden dolayı buna hiçbir önem vermedi ve önceden uygun önlemler almadı. Sonuç olarak, sabah erken saatlerde 22'ta başlayan saldırı tam bir sürpriz oldu. 7 Corps SVK'nin teçhizatları ve alayları önceden harekete geçirilmedi ve daha önce dağınık olan sınır şirketlerinin küçük kolları ve harçları olan savaşçıları, Dinara dağından Velebit dağ aralığına kadar tüm savunma hattı boyunca görev yapıyordu. Saldırı, güçlü bir topçu hazırlığının ardından başladı. Hırvat komutası dağınık Sırp birimlerininkinden daha zayıf bir direnç bekliyordu ve operasyonun ilk gününde rezervlerini savaşa sokmaya başladılar. Sırplar aynı zamanda personeli harekete geçirmeye başladı ve derhal saldırıyı engelleyen depolardan top ve zırhlı araçlar aldı. Daha sonra, 4 hafif piyade tugayının sorumluluk alanındaki savaşların seyrini kısaca gözden geçiririz.
Şiddetli direnişe rağmen, Ocak ayındaki 22 akşamına kadar Hırvatlar Rovanska ve Velebit’te bazı görevler üstlenerek Maslenitsa’ya geldiler. Ayrıca, sırtın yamaçlarından geçen İçişleri Bakanlığı Özel Kuvvetleri, içinde 9 Sırplarının öldürüldüğü SVN'nin 22'inci tugayından askerli kamyonlar konvoyunu küçümsemiştir. Ertesi gün, Hırvatlar, çoğu püskürtülen saldırılarına devam ettiler. Ancak bazı yerlerde tugayların pozisyonları tekrar doğuya doğru hareket etti. Ocak ayında 24, diğer Krajina bölgelerinden ve Sırp Cumhuriyeti'nden gelen takviyeler Kuzey Dalmaçya'ya gelmeye başladı. Ancak arka tarafta konuşlandırıldıkları sırada ön hattaki durum hakkında bilgi sahibi oldular, karşı saldırı için planlar yaptılar, vb., Hırvat birimleri saldırıyı sürdürdü. Ocak 24, Maslenitsa Operasyonunda Obrovac için en kritik gün olarak değerlendirilebilir. Bujonich ve Trnova madenleri için yapılan şiddetli savaşlarda, Hırvatlar UMC'nin savunmasını kıramadılar, ancak 4 tugayı ve Polis birimlerinin bir kısmı panik içinde kaldı ve birçoğunun eve gittiği Obrovac'a gitti. Sonuç olarak, Hırvat birlikleri Maslenitsa'yı tamamen işgal etti ve Obrovac'a doğru ilerledi. Bu, şehri tehlikeli bir konuma soktu ve yerel yetkililer sivilleri tahliye etmeye başladı. Şehrin batısındaki konumlarda, o gün dört Sırp öldürüldü ve on bir kişi ele geçirildi. Ayrıca, kırılmış bir tank atıldı. İçişleri Bakanlığı yerel departmanı Knin’e, akşamları 4 Tugayının komutanı Binbaşı Dopuju’nun henüz şehir savunmasını tam anlamıyla organize etmeyi başaramadığını ve gece boyunca Hırvat birimlerinin şehri ele geçirebileceğini bildirdi. Ocak ayının sabahı, 25, Obrovac’ta, savaşçıların arasında paniklenenler ve bir gün önce pozisyondan kaçanlar, tugay merkezinde toplanmaya başladı. Sabahları, Hırvatlar Jasienice'yi işgal etti ve öğleden sonraları Hırvat birimleri, dövülen şehir yönünde bir saldırı başlattı. Bundan sonra, Obrovac ayrım gözetmeyen topçu bombardımanı geçirdi.
Dağ silahları 4. Yılın Şubat 1993. Kaynak: gettyimages.com
JMC Ana Personeli'nin tahminlerine göre, Ocak ayında 26 sabahına kadar Hırvat ordusu, Benkovac'ın batısındaki bir dizi köy olan Maslenitsa'yı, Zemunik havaalanını işgal etmeyi ve Zadar-Maslenitsa yolunu engellemeyi kaldırmayı ve 4 ekibini Obrovac'tan geri çekmeyi başardı. Buna ek olarak, General Novakoviç Belgrad'a BM barış gücü savunucularının açıkça düşmanca davranış örneklerinden bahsetti. Bu gün büyük bir savaş olmadı ve Sırplar ve Hırvatlar yeniden bir araya geldiler. Obrovac'ta askerlerin bir kısmı tekrar eve döndü ve sadece yerel 95 yerel milisleri şehrin pozisyonlarında kaldı. Öğleden sonra, Zeljko Razhnatovich “Arkan”, şehre, 4 tugayının askerlerinin bir bölümünü toplamalarını ve pozisyonlarına geri dönmeyi başaran Erdutlu bir grup Sırp gönüllü muhafız savaşçısı ile şehre geldi.
Ocak 27 sabahı, Obrovac’ın sakinleri, geceleri bir helikopterden dağıldığı iddia edilen Hırvat propaganda broşürlerini bulmaya başladı. Onlardan biri şöyle dedi: "Krajina halkı! Hırvatistan Cumhuriyeti vatandaşı olacağız, Anavatanımız olacak ve bölgelerimizin özel statüsünün Sırp halkının gelişmesini mümkün kılacağından emin olacağız. Ayrı statü uluslararası toplum tarafından garanti edilir - İngiltere, Fransa, Rusya ... İmza: Sırp Krajina Cumhuriyeti'nin Sırp Demokratik Birliği ”. Başka bir broşürde teslim olduğu iddia edilen ve Hırvatistan’daki hayatın zevklerini renkli bir şekilde anlatan teslim edilmiş bir savaşçının temyiz başvurusu vardı, akrabalarının şimdi doldurduğunu yediklerini ve diğer savaşçıları aileleriyle birlikte Hırvat tarafına gitmelerini istedi. Günün ilk yarısında Obrovac ağır topçu bombardımanına maruz kaldı ve savunma hattını kırmaya çalışmadan temas hattı boyunca silahlı çatışmalar vardı. Bu alandaki 27 sayısından sonra, dövüşün yoğunluğu önemli ölçüde azaldı. Atışlar devam etti, iki taraf da birkaç kez düşmanın savunmasını test etmek için küçük girişimlerde bulundu, harçlar ve toplar aktif olarak kullanıldı, ancak büyük çapta saldırılar yoktu. Mart ayının sonunda, bombardımanın yoğunluğu da önemli ölçüde azaldı.
SVK'nın ocak ayındaki 27 genel merkezi, daha önce kaybedilen bölgelere geri dönme amaçlı bir saldırı planı için bir plan hazırladı. Günün ortasında, 92-I tugayının ve diğer SVK birliklerinin topçu desteği, düşman pozisyonuna bir saldırı başlattı. Hırvat birliklerinin birçok yerde geri çekilmesine rağmen, karşı saldırıların temel hedeflerine ulaşılamamıştır. Bununla birlikte, üç hafta boyunca Sırp kuvvetleri daha önce kaybedilen pozisyonlarını yeniden ele geçirmeye ve Hırvat gruplandırmasını yenmeye yönelik girişimlerini sürdürdüler. Daha önce kaybedilen yerleşim yerlerinden bazıları gerçekten iade edilebildi, ancak Novigrad ve Zemunik Havaalanı hala Hırvat ordusunda kaldı. Mücadelenin yoğunluğu Şubat ayının ortasında bir miktar azaldı ve Mart ayı başlarında durum zaten konumsal savaşlar, topçu bombardımanı ve her iki taraftaki sabotaj gruplarının baskınlarıyla nitelendirildi. Mart ayının sonunda, çatışma bölgede azaldı.
Hırvat saldırganının 4'inci hafif piyade tugayı yenilginin eşiğine getirmesinin birkaç sebebini belirtmek gerekiyor. İlk olarak, bu bileşik hala biçimlendirme aşamasındaydı. Şirketleri tam olarak yönetilemedi, savunma, iletişim planları vb. Hazır değildi.İkinci olarak, Hırvat ordusu hem personel hem de zırhlı araç ve topçu sayısında çok büyük bir avantaja sahipti. Operasyonun ilk gününde, 4 tugayının yaklaşık iki firması, Hırvat ordusunun güçlendirilmiş iki piyade taburunun yanı sıra, 800'teki İçişleri Bakanlığı'nın özel kuvvetlerinin az sayıda avcıyla bir araya getirilmesiyle karşı karşıya kaldı. Hepsi 2000 asker ve subayları. Saldırıları birkaç düzine top mermisi, çok sayıda roketatar ve harçla desteklendi. 4-I tugay iken, o zaman hizmette sadece beş uğur böceği ve on dört harç vardı. Üçüncüsü, belirli bir gevşeme, uzun süredir aktif bir mücadelenin olmamasından sonra Sırplar arasında ortaya çıkan bir rol oynadı. Periyodik topçu bombardımanı ve arka arkaya düşman RDG baskınları zaten olağan kabul edildi. Büyük çaplı saldırı kimse beklenmiyor.
Şubat ayında, 1993, Jovan Doduja, tugay komutanı olarak Binbaşı Albay Pawao Samardzic ile değiştirildi. Onun altında, tugay, oluşumunu tamamladı ve Velebit'teki pozisyonuna dikkat ederek yeni savunma hattını güçlendirdi. Burada 22 March, Tulove-Greda'nın (deniz seviyesinden 1120 metre yüksekliğinde) yüksekliği için bir savaştı. Sırp askerlerin 15'ini savunması saldırıyı engelleyemedi ve Hırvat özel kuvvetleri zirveye düştü. Bundan sonra, 4 Tugayının Velebit'teki kuvvetleri artırıldı. Nisan ayının başında, iki hafif piyade şirketi (2-I ve 4-I), Obrovaclı bir harç takımı ve bir grup polis tarafından güçlendirilen sürekli olarak orada konuşlandı. Başka bir önemli alan, boyunca yeni bir savunma hattının sürdüğü Zrmani Nehri kanyonu olarak kabul edildi. Burada konuşlandırılan piyade tüfekleri, tanksavar silahları ve harçlarıyla güçlendirildi. Yine aynı yılın Mart ayında, bir tank şirketinin kurulmasını mümkün kılan 92 motorlu tugayından birkaç T-34-85 tank alındı. Bir ay sonra, altıncı hafif piyade şirketi, tugayda kuruldu ve yenilendi. Aktif dövüş komutanlığı askerlerin eğitimi için kullanılıyordu. Bazı çavuşlar ve varant memurları, Banja Luka'daki Bosnalı Sırp Ordusu Eğitim Merkezine gönderildi.
4 Tugayında gönüllü olun. Yılın Şubat 1993. Kaynak: gettyimages.com
Nisan ayında, 1993 yerini Teğmen Albay Sretko Lakic, Pavao Samardzic aldı. Yeni komutan tugayı şirket örgütünden tabura aktarmaya çalıştı, ancak girişimi Kolordu Komutanlığı'ndan destek bulamadı. Lakiç’in tugay komutanı olarak yaptığı faaliyetler Obrovac belediyesindeki genel durumla ciddi şekilde karmaşıktı. Şehirde ve çevre köylerde yaşayan yetişkin erkeklerin çoğu, tugayın hizmetçileriydi, bu nedenle onlar ve ailelerinin üyeleri, çeşitli meseleleri çözerken, sivil makamlara değil, tugay komutasına gitmeyi tercih ettiler. 7 Kolordu'nun karşı duyuruları, raporlarında, şehir sakinlerinin orduya, Temyiz için kötü tepki gösteren ve suçla mücadelede etkisiz olan yetkililerden daha fazla güvendiğini belirtti. Bu zamanda tugay için bir başka sorun da personelin önemli bir kısmı arasında düşük bir disiplin seviyesiydi. 1993'in ilkbahar ve yazında, pozisyonlara gitmeyi reddetme yaygınlaştı. Velebit'te pozisyon sahibi şirketler arasında özellikle dikkat çekiciydi.
Eylül ayında, 1993 yeni tugay komutanı olarak atandı - daha önce karargahının eski başkanı Kıdemli Teğmen Radiva Paravinia. İlginçtir ki, Paravin atadığı sırada yılın 24'iydi ve ordunun en genç tugay komutanı oldu. Obrovac vatandaşıydı, araziyi iyi tanıyordu ve 1993'in ilkbahar ve yaz aylarında şahsen Hırvat birliklerinin arkasına yapılan baskınlar da dahil olmak üzere savaşlara katıldı. Radivaya Paravinya ve Teğmen Albay Lakiç, tugayı tabur yapısına devretmenin gerekli olduğunu düşünüyordu. Ancak bu kararın derhal merkez ofisi tarafından onaylanmasını sağlayamadı. Sadece 1994'in ilkbaharında, 4-I hafif piyade tugayı önerilen İSGS'ye geçti. O zamana kadar, yeni komutan çabalarını pozisyonlara yönelik mühendislik ekipmanlarına, bir tugay topçu grubunu örgütlemeye ve bileşime yiyecek, ilaç vb. Sağlama konusundaki sorunları çözmeye odaklandı. Tugaydaki radikal değişikliklerden bahsetmek imkansız, ancak 1993-1994'te. onun savaş yeteneği önemli ölçüde artmıştır. Bileşime tahsis edilen gıdaların kalitesi artmış, malzemeler düzenli hale gelmiştir. Personelin bir kısmı yeni bir üniforma ve ayakkabı aldı. Askeri polis, tam olmasa da, doğrudan görevlerini yerine getirmeye başladı ve yedek bir eğitimli piyade grubu görevi görmedi. Bütün bunlar savaşçılar arasında disiplinin gelişmesine katkıda bulundu.
Radivoy Paravinya. Yazarın kişisel arşivinden fotoğraf
Ocak ayında, 1994, bir keşif töreni müfredatında ortaya çıktı. Yaratılışı önemli bir olaydı, o andan itibaren, tugay karargahı düşman hakkında oldukça doğru bilgiler aldı. Önceden, sadece karargah merkezindeki verilere ve savaşçıların pozisyonlardan doğrudan rapor verebileceklerine erişebiliyordu. 1993 yılındaki tugay raporlarında, sık sık "Velebit’ten gelen devriyeler bir araç konvoyu izledi", "bir grup 15 düşman savaşçısı tespit edildi" gibi mesajları görebilirsiniz. Kurulduktan sonra keşif birimi derhal harekete geçti ve Obrovac'taki cephe hattının önündeki birkaç baskından sonra, Hırvat ordusunun hangi birimlerinin cephenin diğer tarafında olduğunu ve hangi ağır silahlanmaları olduğunu zaten biliyorlardı. Hırvatların pozisyonlarını gözlemlemenin yanı sıra, keşif müfreze savaşçıları, düşmanın birimlerini sağladığı ve personelini döndürdüğü birkaç yol mayını da dahil olmak üzere bir dizi sabotaj gerçekleştirdi. Adil olmak gerekirse, Hırvatların sık sık RDG'leri 4 tugayının arkasına fırlattıkları, özellikle Velebit'te aktif oldukları belirtilmelidir.
1994'in baharında, İSG Tugayı değiştirildi. Şirketler ve bataryalar tabur ve bölümlerin bir parçası oldu. Yeni yapının kesin onay tarihi bizim için bilinmemektedir, ancak yılın 1994'inde şu şekilde görünüyordu: karargah, iki piyade taburu, karışık topçu bölümü, karışık tanksavar topçu bölümü, karışık topçu-füze hava savunma bataryası, tanker, karışıklık, lojistik şirketi , iletişim müfredatı, askeri polis müfredatı, keşif müfredatı. Her piyade taburu bir karargah, üç piyade şirketi, bir harç aküsü, bir tank karşıtı müfreze, bir arka destek müfrezesi ve bir irtibat bürosundan oluşuyordu. Tabur sayısı, 400 avcıları hakkında ulaştı. Ayrıca, OSG heyetleri bir RCBZ müfredatını üstlendi, ancak personel arasında gerekli askeri mesleki özelliklere sahip hiçbir asker olmadığından hiçbir zaman oluşturulmadı. Takımın kendisi, 1400 çalışanlarının sırasını veya devlet sayısının% 95'ini oluşturuyordu. Dört T-34-85 onunlaydın donanmış üç zırhlı personel taşıyıcılar M-60, iki havan D-30 birkaç obüsler M-56, dağ tüfek M48AB-1, pil anti-tank silahları ZIS-3, geri tepmesiz tüfekler, uçaksavar silahları pil M55, MANPADS ve harçları 60-mm, 82-mm ve 120-mm kalibreli.
Tugayın yeni komuta ve kontrol sistemine göre dönüştürülmesinden sonra komuta personel eğitimine ve sur inşaatlarına dikkat etmeye devam etti. Topçuların eğitimi düzensizken, sürekli bir piyade, tanksavar karşıtı ve uçaksavar teçhizatı hesaplamaları yapmayı başardı. Ekip, ekipman pozisyonları açısından birçok büyük başarı elde etti. 1994 boyunca mühendislik ekipmanları ve yakıt sıkıntısı olmasına rağmen, bir mühendislik şirketinin askerleri, diğer birimlerden gelen personeli kullanarak, 57 barınaklar, beş bunkerler, 28 hendek hatları inşa ettiler ve üç kilometre yol açtılar. Bu sayede, tugata yedek savunma hattı vardı.
1994-1995 içinde 4 Tugay savaşçıları, düzenli olarak konsolide grupların bir parçası olarak gönderildikleri Dinara Dağı'ndaki savaşlara katıldılar. Dinara, 1 Corps SVK'nın 7'inin hafif piyade tugayının sorumluluğundaydı, ancak kendi kuvvetleri burada çalışan Hırvat muhafızlara dayanmakta güçtü. Bu nedenle, 7 kolordu tüm bileşiklerine Dinar üzerindeki konumlarını güçlendirmek için personel tahsis edildi. Aynı yerde, Krajina Militia'nın en verimli birimleri görevdeydi.
1995 Yılın Yazları 4 ekibiyle iyi bir kadroyla karşılaştım ancak iletişim, ilaç ve yakıt sıkıntısı vardı. Tugayın teçhizatı, özellikle de motorlu taşıt, kaynağını büyük ölçüde geliştirmiştir veya acil onarımları gerektirmiştir.
Hırvat liderliği, Krajina'yı zorla kontrol altına almaya karar verdi ve Ağustos 4'te Fırtına Operasyonu, 1995'te başladı. Hırvat Ordusu'nun Bölünmüş Kolordu, İçişleri Bakanlığı'nın özel kuvvetleri ve Gospic Kolordu birimlerinin bir kısmı 7 Kolordu SVK'ya karşı hareket etti. Doğrudan 4-th tugayının pozisyonları, 2-th-ev alayının 9-th-taburu, 7-th-ev-alayının, 2-134-ev-alayının 2-taburu ve İçişleri Bakanlığı özel kuvvetlerinin taburuna saldırdı. Ana darbeyi Velebit'teki 4 tugayının XNUMX'inci taburu pozisyonlarında vurdular.
05’de: 00 4 August, tugay’ın savunma hattı Obrovac ve bir dizi başka yerleşim büyük bir bombardımana maruz kaldı. Hırvat birlikleri mevcut tüm silahları kullandılar - howitzers, MLRS, harçlar. Bunkerler, tanksavar kompleksi "Baby" için hesaplamalar yaptı. Bombardımanın başlamasından birkaç dakika sonra, 4 Tugayı topçu birliği, önceden belirlenmiş hedeflere Hırvat birliklerinin pozisyonlarında ve arkalarında geri vurdu. Sonra taburlardan gelen talepler üzerine hareket etti. Kolordu topçu da tugata birkaç kez destek verdi. Hırvat raporlarına göre, Sırp direnişi inatçıydı ve harç ve topçu kullanımları büyük ve oldukça doğruydu. Fakat buna rağmen, birkaç saat sonra, savunma, 2-brigade'nin 4 inci taburu ile Mali-Alan geçişini elinde tutan 1-brigade 9. 2 Taburu, Hırvatların ilerlemesini durdurabildiği yerdeki savunma hattına çekildi. Komşusu daha zor bir pozisyondaydı ve uzun bir savaştan sonra Hırvat polisinin özel kuvvetlerinin dayandığı Mali-Alan'dan ayrıldı. JMC'nin pozisyonlarında bir ihlal oldu, bu nedenle Radiva Paravinya, 4 tugayının sağ kanadının takviyesine iki tank ve iki zırhlı personel taşıyıcı gönderdi. Doğrudan Obrovac'a düşman saldırısı yapılması durumunda iki tank ve bir zırhlı personel gemisi yedek kaldı.
Velebit savunmasının atılımı Sırplar için tehlikeliydi ama yine de kritik değildi. Onlar için gerçek yıkıcı olaylar, Ağustos ayının 4 gününün ortasındaki iki Hırvat Muhafız ekibinin konsolide bir milis grubunun ve 7 kolordu askerlerinin savunmasını kırıp Knin'e koştuğu Dinar'da gerçekleşti. Bu durumda Sırbistan Cumhurbaşkanı Krajina Martić, Obrovac da dahil olmak üzere Kuzey Dalmaçya topluluklarından sivilleri tahliye etmeye karar verdi. Bu düzen askerlerin durumu üzerinde son derece olumsuz bir etki yarattı, çünkü birçok savaşçı ailelerini kurtarmak için görevlerini bırakmaya başladı. Bu fenomen, bazı askerlerin birimlerini zaten 4 Ağustos gecesi terk ettikleri 5 Tugayı'nı atlamamıştır.
Ağustos 4’in akşamı, SVK Komutanı General Mrksiç, 7 Gücü’nün komutanı ve tugayı ile bir toplantı yaptı. Kolordu, genel olarak, düşmanların saldırılarını püskürttüğü gerçeğine rağmen, Dinar'daki bir atılım nedeniyle, pozisyonları ayırmak için kişisel olarak karar verilmesine karar verildi. Birimler sivil atıkları kapsayacak görevi aldı. Ancak, yoğun personel terkinden dolayı, yeni bir savunma hattı düzenlemek artık mümkün değildi. Ağustos 5 sabahına kadar, 7 kolordu ile bazı bağlantılar savaşma yeteneklerini yitirdi. Bütün birlikleri olan askerler, Hırvat birlikleri gelmeden önce sevdiklerini almak için zaman ayırmak için evlerine kaçtılar. Doğru pozisyonlara atılan teknik. Sonuç olarak, birliklerin kalıntıları yalnızca mültecilerin sütunlarını koruyabildi ve Sırp Cumhuriyeti topraklarına çekilebildi.
General Mrkshich'e göre, 7 Kolordu'nun tüm bağlantılarından 4-I hafif piyade tugayı en uzun savunmayı yaptı. Onun taburları bir nebze emir verdi ve Ağustos 5 sabahında mültecilerin tahliyesini kapsayan pozisyonlarını bıraktı. Nakliye ve yakıt yetersizliği nedeniyle, zırhlı araçların ve topçuların bir kısmı ile cephane ve teçhizat depolarının bir kısmı tahrip edildi. Tugay komutanı Radivoy Paravinia, 13 Ağustos'ta konvoyun arkasına yürüyen 5-6 konvoyunun arkasına yürüyen ve Hırvat keşif ve sabotaj gruplarının saldırılarına iten bir grup savaşçı topladı.
Tahliye edilen silahların Bosnalı Sırplara devredilmesinden sonra, 4 Birliği'nin diğer oluşumları gibi, 7 Tugayı da neredeyse ortadan kalktı. Diğer bölgelerdeki Krajina için mücadele Ağustos'ta 10'e kadar devam etmesine rağmen, Dalmaçya'daki Sırp savunmasının ve Krajina'nın başkenti Knin'in yıkılmasını ve Hırvat taarruzunun genel sonucunu önceden belirleyen hızlı yıkım oldu. Hırvat "Fırtınası", Sırp Krajina'nın tasfiyesiyle sona erdi ve Bosnalı Sırp ordusunun saflarında hizmet vermeye devam eden Krajinsky askerleri, o yılın sonbaharında hala Batı Bosna'daki Hırvat birlikleriyle savaşmak zorunda kaldı.
4-I Sırp ordusu Krajina'nın Tugayı: örgütlenme ve savaş yolu
- Yazar:
- Vadim Sokolov