Nehir Naz parkda sallanırken mızmızlanmaya başladı. Bişey istiyor onu anladık da, ne olduğunu çözmemiz biraz zaman aldı. Çocuğun elindeki dondurmayı işaret ediyor. Allah'ım benim kızım büyümüş de dondurma istiyormuş,
eeeee çocuk bu yiyecek tabii ki... Kaçış yok.
Neyse...
Aldım salıncaktan tamam gidip alalım kızım dedim. Tabi ben anneyim giderkende boş durmam.
"Bak kızım o dondurma. Dondurma, havalar sıcakken yenir, kışın dondurma yemek yok hasta olursun ve.... dondurma yerken arada su içmen lazım. Tamam mı bir tanem?"
Nehir Naz'dan cevap geldi:
-hıııııııııııııııı
Bu arada dondurmacıyla aramda geçen diyalog:
-Hoşgeldin abla
-Hoşbulduk... bize biraz dondurma
-Ne kadarlık olsun?
-Çok az bişey kızım için
-Bir milyonluk veriyi mi?
-Tamam
O an öğrendim ki bir milyonluk dondurma kızım için biraz fazla:))) Miktarı biraz azaltıp verdim Nehir'in eline.
Yerim ben seni minik yavrum yemesini bilmiyor... Dudağına değdiriyor bırakıyor, ama öğrenmesi uzun sürmedi.