We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Thomas Wolfe, "Bir daha eve gidemezsin," diye yazdı. Sizi emziren o yere, sizi dünyaya göndermeden önce biçimlendiren o yere geri dönmenin ruhsal deneyiminden bahsediyordu. Yaşlanmış ve kırışmış eller aracılığıyla dokunabileceğiniz ve hissedebileceğiniz fiziksel şeylerden bahsetmiyordu.
"Buralarda bir yerlerde," dedim oğluma kenara çekip kamyonu Texas, Crystal Beach'te Fisherman Drive olduğunu sandığım yere park ederken.
Durduğum yerden bir zamanlar kum tepelerinin durduğu yere kadar olan mesafeyi araştırıyorum. Kuzeye, otoyola bakıyorum.
Belki sahile biraz daha yakın. Güneye yürüyorum, hiçliğin ortasında bir şey bulmaya çalışıyorum - bir dönüm noktası, bir yapı, Ike onu düzleştirmeden önce bu yerde var olan sabit herhangi bir şey. Tanıdık hiçbir şey yok.
Belki burası hakkında. Sanırım garaj yolumuz buradaydı. "
"Demek senin evin ..."
"Hemen şu tarafta. Bence. Odam diğer taraftaydı, arka taraftaydı. "
Beyaz süslemeli kırmızı, küçük, iki katlı bir sahil eviydi. O zamanlar umursamadım ama şimdi özlüyorum. Yıkıma son bir kez baktık ve kamyona geri tırmandık, bir zamanlar benim araba yolum olabilecek bir yerde geri dönüp şehre doğru yola çıktık.
Hala onarıma ihtiyaç duyan bir yol boyunca çarpıştığımızda, "Orada bir yerde bir gençlik kulübü vardı," diyorum. "Ve eskiden köşe dükkanının olduğu yer burasıydı."
Enkaz yığınlarının yanından geçerken, Bu üzücü, dedi.
Wolfe haklıydı. Tekrar eve gidemezsin. Bazen onu bulamazsın bile.
Kasırga Ike memleketimi mahvetti. Hava şartlarından etkilenmiş vitrinler, tuzlu havayla buruşmuş evler, taze deniz mahsulleri ve bataklık otlarının kokusuyla ilgili hatıralarımın ötesinde çok az şey kaldı. Bunların yerini, tuzlu su nemi ve rüzgârla savrulan kum kokmayan lüks tatil evleri ve yeni işletmeler aldı. Fırtınadan geri dönüyor ama farklı. Aynı şey değil. Asla eskisi gibi olmayacak.
Kapandıklarında, kendi başlarına kapandıklarında kapıları sesler çıkaran yağlı kaşıklar gitti. Artık hiçbir şeyi dışarıda tutmayan kırık çitler geride kaldı, her şeyi içeride tutan yeni çitler geçti. Yarımada'da bir hayat kurmak için savaşan kavgacı insanlar gitti. Yerlerini tatil yapan ve yeni çitler inşa eden insanlar aldı. İyi insanlar. Çalışkan insanlar tıpkı değiştirdikleri gibi - ama farklı.
Bolivar Yarımadası geri gelecek diyenler var daha iyi olduğundan daha. Haklı olabilirler. Ama beni üzen şey asla geri gelmeyecek olması gibi öyleydi. Küllerden bir anka kuşu gibi yükselebilir, mülkiyet değerleri fırlayabilir ve ticari gelişme, güzel yemek yemekten hoşlanan ve güçlü çitlere değer veren insanları getirebilir, ancak bir daha beni emziren, beni göndermeden önce biçimlendiren o yer olmayacak Dünyaya.
Wolfe haklıydı. Bazen onu bulamıyorsun bile.
* MatadorU'da sunulan seyahat gazeteciliği kursları hakkında daha fazla bilgi edinin.