Takımlar ona sayısız kere önlem alsalar da, her şekilde sayı bulmayı başardı. Bazen bütün maç oyunda kaldı, çünkü yorgun Landry Fields, Landry Fields’ın sahada hiç olmamasından daha iyiydi. Rakip takımlar bütün oyun planlarını onun etrafında kurdular; ancak Fields Stanford’daki son senesinde her sahaya çıktığında durdurulamaz bir oyuncu oluyordu.
Kolejdeki ilk 3 senesinde ortalaması 7.1 sayı, 3.7 ribaunt idi. Lopez kardeşler tarafından gölgede bırakılan sınırlı bir oyuncuydu; ancak takımın ona ihtiyacı olduğunda Stanford’ın yıldızı oldu.
Son senesi Stanford’ın en iyisiydi. Sayı ortalamasında 22 sayıyla sekizinci sıradaydı ve Pac-10 oyuncuları arasında 20+ sayılı maçlarda (21), double-double’da (13) ve oynadığı dakikada (36.3 maç başına) liderdi.
Maç başına 8.8 ribauntla ligde ikinciydi ve Stanford’ın en çok çizgiye giden ve serbest atış sayısı bulan (257-179), en çok blok yapan (25), en çok top çalan (251) oyuncusuydu.
All-Pac-10 İlk Beşinde manşetlerdeydi ve İletişim bölümünde okurken 3.03 Ortalama Notuyla Pac-10 Erkek Basketbolu Yılın Basketbolcusu ödülünü aldı.
Fields bir yılda yavaş yavaş tanınmaya başlamıştı ancak gözlemciler Fields’ın son yılının ne kadar harika olduğunu gözden kaçırmışlardı.
Fields hem içeride hem dışarıda oynayabiliyordu, gözlemciler onun asıl oynadığı pozisyonun NBA’deki pozisyonlarla açıklanamayacağını düşünüyordu. Stanford taraftarları onun tek başına, sakatlıklarla boğuşan takımı taşıdığını biliyordu.
Üstün yetenekleri sayesinde takım arkadaşları ona “Yetenek” demeye başladı; ancak NBA çevreleri tarafından çok yavaş olduğu, atletik olmadığı ve oyununun tahmin edildiği şeklinde eleştiriler aldı.
Stanford koçları ve çalışanları herkese Fields’ın NBA kalibresinde bir oyuncu olduğunu anlatmaya çalıştılar, sahada çok çalıştığını, saha dışında hatalarının üzerine gittiğini, etrafında iyi oyuncular olması halinde onu daha iyiye götürülebileceğini söylediler.
Çok az insan dinledi, daha da azı ikna oldu. Konferansının en skorer oyuncusu Fields, ikinci tur 39. sıraya kadar düştü ve New York Knicks tarafından draft edildi.
Fields’ın sonunda birileri farkına varmıştı ve çaylak sezonundaki iyi oyunuyla birçok kişiyi şaşırtmıştı. Çok yönlülüğü maç istatistiklerine de yansıdı ve 10.2 sayı, 6.9 ribaunt, 1.8 top çalma ve 2.0 asist ortalamaları tutturdu. Bu sezon her maçta oynayan tek Knicks oyuncusu. Kasım, Aralık aylarında Doğu Konferansı Ayın Çaylağı seçildi.
Knicks, Carmelo Anthony’i New York’a getirmeye çalışırken, Fields’ı vermeyi reddettiler. Madison Square Garden’ın ünlü yüzü Spike Lee maçlarda Fields’ın 6 numaralı formasını giyiyor. Ona bir şans verilmesini isteyen Stanford çalışanları bile onun ilk beş başlayacağını, Blake Griffin’in Yılın Çaylağı favorisi olduğu bir sezonda sürpriz olarak gösterileceğini düşünmemişlerdi.
Fields saha dışında da dikkat çekiyor. Stanford – Virginia maçına iki kulağında elmas küpe, tasarımcının elinden çıkan kot ve yüksek yakalı bir ceketle geldi, bu Stanford zamanlarında genelde giydiği takım elbiseden oldukça farklıydı; ancak biraz pırıltıyı hak ediyor.
Knicks’in antrenman salonuna yakın olmak için Manhattan yerine White Plains’te yaşamayı seçti. Beladan uzak duruyor, çok çalışıyor, SAT (bizdeki ÖSS) sınavına, Stanford’a gitmek için 4 kere giren bir çocuk için hiç de şaşırtıcı özellikler değil.
Arizona ve Gonzaga’dan burs tekliflerini reddetti ve Stanford’a başvurmak için baharı bekledi; ancak Stanford’a akademik saygınlığı sebebiyle gitmek istedi.
Fields, eleştirileri haksız çıkardı ve NBA’i şaşırttı, Knicks bundan daha mutlu olamazdı. Fields için sorun artık draft edilip edilmeyeceği ya da en iyilerle oynayıp oynamayacağı değil, bu gelecek vaat eden çaylağın nereye kadar gidebileceği.
Çeviridir.