El Yayınları’ndan Şubat 2019’da basımı gerçekleşen “Yeni-Emperyalist Ülkelerin Ortaya Çıkışı Üzerine” isimli çalışmasında yazar ve MLPD’nin eski başkanlarından Stefan Engel şu kritik saptamaları yapıyor:
Diyalektik ve tarihi materyalizm, hem nicel hem nitel türlü toplumsal değişimlerin başlıca nedenlerinin egemen politikacıların kafalarında veya programlarında ya da ortaya çıkan yeni fikirlerde veya felsefelerde bulunamayacağını kanıtlıyor. Toplumsal değişimlerin maddi dayanağı, aslında toplumun ekonomik temelinde, üretim tarzının çelişkili gelişmesinde yatmaktadır. Bir dizi yeniemperyalist ülkenin ortaya çıkması, günümüzde temel bir sorundur.
Bu gerçeği ve de onun derin nedenlerini ve etkilerini kavramak gerekiyor –aksi takdirde şu sıralar dünyada yaşanan değişimleri anlamak ve bundan sınıf mücadelesi ile insanlığın geleceği için doğru sonuçları çıkarmak mümkün değildir.
Almanya Marksist-Leninist Partisi (MLPD), analizinde başlıca 14 ülkeden oluşan bir grubu yeni-emperyalist olarak tanımlıyor; yüzölçümleri ve ulaştıkları gelişim aşaması farklıdır, sosyo-ekonomik yapıları ve geçmişleride farklıdır: BRICS ülkeleri Brezilya, Rusya, Hindistan, Çin ve Güney Afrika; MIST ülkeleri Meksika, Endonezya, Güney Kore ve Türkiye ve ayrıca Arjantin, Suudi Arabistan, Katar, Birleşik Arap Emirlikleri ve İran. Bu ülkelerin yeni-emperyalist niteliği belirli bir dönem esnasında ve en son toplumsal gelişmeler bağlamında oluştu. 3,7 milyar insan, yani dünya nüfusunun yarısından fazlası bu 14 ülkede yaşamaktadır. Bir dizi diğer ülkede de belirlemeye başlayan yeni-emperyalist ülkeye dönüşme süreci bu araştırma için önem taşımaz…