Yeni bir araştırmaya göre, iki ayak üzerinde yürüyen insanlar, şempanzelerin kullandığı enerjinin sadece dörtte birini, dörtlüde de "parmak arası yürüyüş" yaparken tüketiyor.
Derginin 17 Temmuz sayısında yer alan bulgu, Ulusal Bilimler Akademisi Bildiriler Kitabı, erken insanın hareket etmeyle ilişkili enerji maliyetlerini azaltmanın bir yolu olarak iki ayaklı olduğu fikrini desteklemektedir.
St. Louis'deki Washington Üniversitesi'nde antropolog olan çalışma grubu lideri Herman Pontzer, “İki ayak üzerinde dik durmak bizi insan yapan bir özelliktir” dedi. "Bütün soylarımızı diğer tüm maymunlardan ayırır."
Bu teoriye göre, dik duruşla kurtarılan enerji, antik atalarımıza, yiyecek aramalarının maliyetini azaltarak, diğer maymunlara göre evrimsel bir avantaj sağladı.
Bu fikir, pek çok bilim insanından sadece birinin, insanların iki ayak üzerinde yürümesinin nedenleri olarak eğlendiğidir. Son zamanlardaki çalışmalar, milyonlarca yıldır, yaygın olarak inandığı gibi kamburlaşmış bir konumdan evrimleşmek yerine, atalarımızın, ağaçlardan aldıkları anda ayakta durma ve dik durma yeteneğine sahip olduklarını da öne sürmüştür.
Bir koşu bandı üzerinde şempanze
Araştırmacılar beş şempanze hem dümdüz yürüyebildiler hem de dörtlüde bir koşu bandında yürüyebildiler. Hayvanlar maskeler giydi ve enerji tüketimi, egzersiz sırasında ne kadar oksijen tüketildiğinin bir fonksiyonu olarak ölçüldü. Şempanze sonuçları, koşu bandında dik duran dört insanla karşılaştırıldı.
Sonuçlar, belirli bir ağırlık için insanların şempanzeler olarak enerjinin sadece dörtte birini kullandığını gösterdi. Ortalamada, şempanzeler, dört ayak üzerinde yaptıkları gibi iki ayak üzerinde yürüyen aynı miktarda enerji kullandılar. Ancak, daha uzun bir adımda olan bir şempanze, dik yürümeyi daha verimli oldu.
Ekip, şempanzeler arasındaki performans farklılıklarını, adımlarının uzunluğundaki farklılıklara ve her adımda aktive ettikleri kas miktarına bağlayabildi. Bunlar, şempanzelerin metalik bir kuvvet plakası boyunca yürüdüklerini ölçtüler.
Pontzer, "Temelde pahalı bir banyo ölçeği." "Uzuv tarafından yere ne kadar kuvvet uygulandığını ölçer."
Biyomekanik denklemler, enerji tüketiminin daha kısa adımlarla veya daha aktif kas kütlesiyle arttığını öngörür. Bembeda yürümeye daha az enerji harcayan şempanze, bunu ortalama bacaklardan daha uzun sürdüğü için yaptı. Biz insanlar nispeten uzun bacaklarımız ve modifiye pelvik yapılar nedeniyle her iki faktörü de azaltabiliyoruz.
Atalarımızın yürüyüşünü yeniden inşa etmek
Ekip, bulgularını erken evrim fosillerine de uyguladı. “Bizim sonuçlarımız bize ne yapmamıza izin verdi, fosil kayıtlarına bakmak ve fosil homininlerin iki ayaklı enerji harcamalarını azaltacak uyarlamaları gösterip göstermediklerini görmek,” diyor Arizona Üniversitesi'nden çalışma ekibi üyesi David Raichlen. “Biz ve diğer birçokları, erken evrelerde bu uyumları [örneğin arka bacak uzamasında veya uzunluğunda hafif artışlar gibi) bulduk. Bu bize enerjilerin iki ayaklılığın evriminde oldukça büyük bir rol oynadığını gösteriyor.”
Yeni bulgular, atalarımızın, yaklaşık 7 milyon yıl önce orman kanopisinden aşağıya inen ve dört ayak üzerinde yürümekten dik yürümeye uzun bir geçişe başladığını belirten iki ayaklılığın kökenine ilişkin geleneksel teori ile uyumludur. Ancak, son çalışmalar bu fikre meydan okumaya başladı.
Bir takım geçenlerde, vahşi orangutanların genellikle ince dallar üzerinde dengelemek için dik durduğunu buldular. Bir diğeri ise, orman kanopisinden tırmanma ve sallanma için kullanılan kasların çengellerin de iki bacak üzerinde koşmak için yararlı olduğunu ve bu nedenle, atalet atalarımızın daha önce düşünülenden daha dik yürümeye daha hazırlıklı olabileceğini keşfetti.
"Bu farklı bir görünüm olurdu," dedi Pontzer WordsSideKick.com. "Ağacın içinden gelen [bipedalizm] hakkında düşünmemize gerek yok. Zeminden başlayacağı çok makul gibi görünüyor."