Beyaz karanlığı aydınlatan siyah lider
Bundan tam 15 yıl önce 10 Mayıs 1994'te Güney Afrika'da devlet başkanı seçildiğinde, ömrünü ırkçı beyaz rejimine karşı mücadele ederek geçirmiş Nelson Rolihlahla Mandela, sömürgeci güçlerin egemenliğindeki yerli halklar tarafından zafer kazanmış muzaffer lider' olarak ilan edildi.
ÇEYREK ASINDAN FAZLA HAPİS HAYATI YAŞADI
Mandela, beyaz ırkçılığının en acımasız şekilde yaşandığı ve siyahların insan yerine bile konulmadığı Güney Afrika'da, 50 yıl önce 1944'te başlattığı mücadelesinin meyvelerini tam 50 yıl sonra 1994'te ırkçı beyaz egemenliğine son vererek taçlandırdı. On yıllarca süren hapis hayatı, onu halkı için mücadele etmesine engel teşkil etmedi.
MÜCADELE BENİM HAYATIMDIR
1990 yılında 27 yıl kaldığı hapisten çıktığı zaman 71 yaşına basmış olan Mandela, Mücadele benim hayatımdır. Hayatımın sonuna kadar siyahların bağımsızlığı için mücadele edeceğim" sözleriyle, beyazlar tarafından ırkçılığa ve ayrımcılığa (apartheid) tabi tutulmuş siyah çoğunluk arasında büyük yankı uyandırdı. Mandela, 1994'te 75 yaşına geldiğinde, Güney Afrika'da yapılan ilk seçimlerde ülke tarihinin ilk siyahi devlet başkanı olarak, Batı sömürgeciliğine karşı mücadele eden halklar arasında sembol bir isim olmaya başladı.
KENDİ KORKULARIMIZI ÖZGÜRLEŞTİRİRSEK, DİĞERLERİNİ DE ÖZGÜRLEŞTİRİRİZ
Kendi korkularımızdan özgürleştiğimizde, varlığımız otomatik olarak diğerlerini de özgürleştirir sözleri, çeyrek asırdan fazla hapis hayatı yaşayan Mandela'nın, ırkçı beyaz egemenliği altındaki halkının kurtuluşu için verdiği mücadeleyi özetliyor. Sömürgeci Batı'nın 15. yüzyıldan başlayarak köleleştirdiği Afrika, 1994'te önce korkularını özgürleştiren 75 yaşındaki genç' bir siyah tarafından özgürleştirildi.
71 YAŞINA KADAR IRKÇI REJİM ALTINDA YAŞADI
Bugün 91 yaşında olan ve 71 (1990'da serbest bırakılana kadar) yaşına kadar beyaz azınlığın ırkçı rejimi altında yaşayan Nelson Mandela, ya da kendi kabilesinin kendisi verdiği isimle Madiba, 18 Temmuz 1918'de Güney Afrika'nın Transkei kentinde dünyaya geldi. Tambu kabilesinden olan Mandela, daha lise yıllarında siyasi olaylara karıştı ve beyazlara karşı yapılan bir öğrenci boykotu nedeniyle Fort Hare Üniversitesi'nden kovuldu. Doğduğu Transkei kentinden ayrılarak Transvaal'a giden ve burada kısa bir süre polis memurluğu yapan Mandela, yarıda bırakmak zorunda kaldığı yüksek öğrenimini mektupla öğretim yoluyla tamamladı ve 1942'de Witwaterstand Üniversitesi'nin hukuk bölümünden mezun olarak avukatlık yapmaya başladı.
İLK SİYAH BAŞKANDAN ÖNCE İLK SİYAH AVUKAT OLMUŞTU
1994'te Güney Afrika'nın ilk siyah devlet başkanı seçilmeden 50 yıl önce 1944'te bu ülkenin aynı zamanda ilk siyah avukatı unvanını alan Mandela, ırkçı beyaz rejimine karşı mücadele eden Afrika Milli Kongresi'ne (ANC) katıldı ve burada Kongre'nin Genlik Birliği başkanı seçildi. Afrika Milli Kongresi'nin askeri kanadı olan Milli Mızrağı (UMkhonto we Sizwe) kuran Mandela, 1961'de bu örgütün de başkanı oldu.
CIA'NIN BİLGİ VERMESİYLE TUTUKLANDI
Mücadelesini dünyaya duyurmak için 1962 yılında Afrika ve Batı ülkelerine giden Mandela, Afrika ve diğer üçüncü dünya ülkelerinden silah ve para yardımı aldı. Mandela, geri döndüğünde ise izinsiz yurtdışına çıktığı, halkı kışkırttığı ve suikastler düzenlediği gerekçesiyle, CIA'nin de yardımıyla tutuklandı ve ömür boyu hapse mahkum edildi. Güney Afrika'daki ırkçı rejimin kendisini hapse atmasından sonra bir anda tüm Afrika halkları ve üçüncü dünya ülkeleri arasında ırkçılığa karşı mücadelenin sembol bir isim haline gelen Mandela, ırkçılığa karşı yükselen tepkiler üzerine 1990 yılında 27 yıl hapis yattığı Fok adasından serbest bırakıldı. Hapisten çıktığı zaman 71 yaşına basmış olan siyahların genç lideri' Mandela, "Mücadele benim hayatımdır. Hayatımın sonuna kadar siyahların bağımsızlığı için mücadele edeceğim" sözleriyle, siyahlar arasında popüleritesini arttırdı.
360 YILLIK BEYAZ İKTİDARA SON VERDİ
1994'te yapılan ilk bağımsız seçimlerde ırkçı beyazların Ulusal Parti iktidarına son veren Mandela, 360 yıl boyunca ırkçı beyaz rejimi altında kalan Güney Afrika'yı özgürleştirdikten ve görevini bıraktığı 1999'dan sonra birçok ülkede ırkçılıkla mücadele konferanslarına katıldı.
BENİM İDEALİM, UĞRUNA ÖLMEYE HAZIR OLDUĞUM BİR İDEALDİR
Beyazların ırkçılık yaptığı siyah halkı için mücadele ederken hiçbir zaman ırkçılık yapmayan Mandela'nın 1962'de yargılandığı mahkemedeki şu sözleri bu düşüncesini en açık şekilde ortaya koyuyor: Hayatım boyunca kendimi Afrika halkının mücadelesine adadım. Ben, beyaz egemenliğine karşı mücadele ettim ve siyah egemenliğine karşı mücadele ettim. Ben demokratik ve özgür bir toplumda herkesin barış ve eşit fırsatlar içerisinde yaşama idealini taşıyorum.Bunun için yaşadığım ve başarmayı umduğum bir idealdir. Eğer gerekirse, uğruna ölmeye hazır olduğum bir idealdir.
BEN BİR PEYGAMBER DEĞİLİM, SİZLERİN HİZMETKARIYIM
Halkının gönlünde taht kurmuş olan Mandela, hiçbir zaman popüleritesini kötüye kullanmamış ve mütevaziliğini korumuştur. Kendisini yücelten halkına karşı söylediği bu sözler onun kişiliği hakkında ipuçları sağlıyor: Hepinizi barış demokrasi ve özgürlük adına selamlıyorum. Ben burada sizin önünüzde bir peygamber olarak değil, sizin bir hizmetkarınız olarak duruyorum. Sizin bitmek tükenmek bilmeyen kahramansı fedakarlıklarınız benim bugün burada olmamı mümkün kıldı. Bu yüzden, hayatımın geri kalanını sizin ellerinize bırakıyorum
NEFRET ÖĞRENİLİRSE, SEVGİ ÖĞRENİLİR, SEVMEK DAHA DOĞALDIR
Hayatını ırkçılıkla mücadeleye adamış olan Mandela, ırkçılık ve nefretin sonradan öğrenilen birer duygu olmadığını Long Walk to Freedom kitabında şu sözlerle açıklıyor: Hiç kimse derisinin renginden, geçmişinden ya da dininden dolayı başka birine nefret ederek doğmaz. İnsanlar nefreti öğrenmeli. Ve eğer nefreti öğrenebilirlerse, o zaman sevmek onlara öğretilebilir. Sevme duygusu insanın kalbine kendi karşıtından daha doğal bir şekilde gelir.
NOBEL BARIŞ ÖDÜLÜNÜ ALDI, ATATÜRK BARIŞ ÖDÜLÜNÜ REDDETTİ
Geçtiğimiz yıl 90. yaş gününü 27 yıllık hapis hayatının son 14 ayını geçirdiği hapishanede kutlayan Mandela, 1993 yılında, Güney Afrika'nın apartheid rejiminde son beyaz devlet başkanı olan, beyaz azınlık rejiminin sona erdirilmesinde gerekli yasaları çıkaran Frederik Willem de Klerk ile birlikte Nobel Barış Ödülü'nü kazandı. Mandela, 1992 yılında kendisine verilen Atatürk Barış Ödülü'nü, aynı ödülü 1990 yılında alan Kenan Evren'i kastederek "Darbeci bir General'e verilen ödülü alamazdım" diyerek reddetmişti.
vakit