Medium'da popüler bir mizah yayını olan The Belladonna'nın komedyen ve editörü olarak , birçok kızgın mizah eseri okuyup yazıyorum . Ama her müthiş hiciv parçası için, başarısız olan en az 4-5 deneme okudum. Niye ya? Çünkü komik değiller.
Mizah yazarlarının bir yayınla şanslarını artırabilmelerinin en iyi yollarından biri, öfkeli, mizahsız bir rantın, esprili, jilet gibi keskin bir zamanlama ile düşünceli, kasıtlı bir parçaya nasıl dönüştürüleceğini öğrenmektir.
Kendi hiciv yazımda izlediğim yönergeler ve bir editör olarak aklımda tuttuklarım şunlardır:
Hiciv, sistemleri eleştiren ve iktidara gerçeği söyleyen bir mizah türüdür. Hiciv genellikle “öfke komedisi” olarak tanımlansa da, birçok yazar yanlışlıkla uzun, öfkeli bir rantın = hiciv olduğuna inanır. Bu doğru olsa da , öfke kendi başına komik bir öfke değildir; sadece kızgın öfke.
Komik öfkeyi başarılı bir şekilde kullanan hiciv, basit bir öncül ile başlar: "Algılanan bazı problemler, meseleler, önemsiz veya meraklı davranışlar hakkında kızgınım." Daha sonra okuyucuları yazarın tarafına çekmek için mizah enjekte eder.
Wendy Molyneux'un viral McSweeney'in parçasına bakın, Oh My Lanet Tanrım, Kahrolası Aşıyı Hemen Alın, Sizi Sikikler :
"Lanet aşı seni çekici yapmaz. Şaka mı yapıyorsun? Olmayacak. Bu lanet olası bir şey bile değil ve aşı varmış gibi davranmaya çalışan o kadın lanet manyetikini gerçek bir lanet olasıca ve salak gibi gösteriyordu, o yüzden aşı ol. İsa. Kahretsin."
Bu parça işe yarıyor çünkü Molyneux'un öfkesi içgüdüsel ve derinden bağdaştırılabilir olmakla kalmıyor, aynı zamanda kahkahaları iletmek için abartı, tekrar ve komedi zamanlaması da ustaca kullanıyor.
Alt satır: iyi hiciv, kızgın öfkenin (şaşırtıcı bir rant) aksine, komik bir öfke (mizahi bir yapısöküm) olarak karşımıza çıkar.
Bu sadece, herhangi bir mizahtan yoksun, öfkeli bir rant. Bu, öfkeli kelime kusmuğunun ilk taslağı ile, anlaşılmaz teğetler yerine gerçek şakalar ve kötü tasarlanmış küfürler ve hakaretler yerine zekice kelime oyunları içeren ikinci, üçüncü veya dördüncü taslak arasındaki farktır.
Lanet sözler kendi başlarına öfkeli öfkedir, hiciv değil. Başarılı hicivde küfretmek, parçadaki diğer mizahı yükseltmeli veya George Carlin'in TV'de Söyleyemeyeceğiniz 7 Söz'deki gibi daha hicivli bir noktaya değinmelidir .
“Ama Alice,” diyorsunuz, “mizah özneldir! Bence kızgın tiradlar ve küfürler komik ."
Serin! Size kesinlikle neye güleceğinizi söylemiyorum. Sadece hiciv olmadığını söylüyorum - hatta genel olarak komedi olarak kabul ediliyor - ve çoğu mizah editörü, içinde mizah ve şakalar olmayan bir parçayı reddedecektir.
Öfkeli öfkenin bir alt kümesi “zımbalamak”tır - birinin kimliğinin mihenk taşı olduğu kötü ruhlu komedi. Irkçılık, cinsiyetçilik, engellilik, homofobi, transfobi, İslamofobi vb.? Bunların hiçbiri hiciv değil.
One caveat: some excellent satire can use hateful language if AND ONLY IF it is delivered with the specific intention of criticizing those hateful beliefs. For example, see Carlos Greaves’ McSweeney’s piece As a Republican, I Believe White Men Are Boys, Boys of Color Are Men, and Underage Girls Are Consenting Adults. Irony is a great satirical tool for critiquing the hypocrisy of those in power, and seasoned humorists like Greaves know when and how to use that tool for maximum effect.
In the words of a Tumblr user who accidentally wrote a now-famous fake Terry Pratchett quote:
“Satire is meant to ridicule power. If you are laughing at people who are hurting, it’s not satire; it’s bullying.”
Overwhelmingly, satire is most effective when authors consider the following questions:
Writing a list is the most straightforward way to generate ideas for a satire piece. Comedy institutions like The Second City teach this method, and you can tweak it to fit your style. I use my own version of this process when I get stuck:
Example #2: When restaurant owners began complaining about the labor shortage, I thought of all the reasons I’ll never return to the service industry, turned them into jokes, and created a BINGO card:“Why Doesn’t Anyone Want To Work In My Restaurant?” BINGO
Senses of humor can fall anywhere on the Rage-O-Meter, which is a thing I just made up (but it’s fairly intuitive).
Not all anger meets the level of rage, and satire doesn’t require readers to be just as angry about the topic as the author. There exists a whole world of apathetic-leaning people who I do not understand, because I fall on the opposite end of the Rage-O-Meter: almost any person, place, and thing has the potential to make me incandescently irate. If I’m not actively angry, I’m usually at least mildly irked.
Figure out if you’re the kind of person who threatens to walk into the ocean at the slightest inconvenience (me), or if you save your anger for something objectively more worthy (healthier people).
Now it’s time to answer the big question: would you prefer to write a humor piece that complains, critiques, or both?
Some anger resonates with audiences because it’s cathartic, and the release of laughter helps readers relax and lean into a premise. Then the author builds and rebuilds tension through exploring different avenues of rage — throwing in small humorous asides along the way — until the next big tension-relieving laugh line, and the cycle repeats. The best example of this kind of anger in satire is The Onion’s 9/11 issue.
“If you’re trying to change someone’s mind with your satire, coming at it in a combative way might make them put their guard up. But coming at it with humor gives them a chance to consider what you’re saying.”
— The Belladonna Editors Explain: “Angry Anger” vs. “Satire Anger” in The Belladonna Comedy Newsletter
Other anger lures readers into the author’s deranged cave of bizarre and deeply-held irritants:
Satire that successfully employs funny anger in any form is an absolute joy to read, and humor editors love receiving these submissions.
Rejection is inevitable in humor writing, and that’s OK! Sometimes good pieces are rejected because they just aren’t what the editor is looking for at that time. However, reading a publication’s submission guidelines before submitting will hugely increase your likelihood of acceptance.
Brevity is the soul of wit. Get in, make your point, tell your jokes, and get out. A good editor will know when you’ve gone too far and either pull you back or pass on the piece altogether.
Editors want to accept good, interesting writing, so don’t be afraid to take big swings!
“Bence yazmanın tamamen yaratıcı hayal gücü aşamasındayken, pratik meselelere bakmaksızın sadece 'sonra olabilecek en komik şey nedir' veya 'sonra olabilecek en ilginç şey ne' ile ilgili olmalı. henüz."
- Nate Dern (Alex Baia tarafından Tüm Durumlar İçin Komedi Nasıl Yazılır bölümünde röportaj yaptı )
Gezegendeki çoğu insan gibiyseniz, telefonunuzdaki kişiler belirli bir adlandırma kuralına uyacaktır. Telefonumdaki kişiler, ikinci ad olarak onları nasıl bildiğimi belirtmek için ilk adları ve ardından küçük bir kısaltma veya ayrıntıya sahiptir.
Eski Hindistan'ın orijinal şehirleri dünyanın en iyi tahliye sistemine sahipti ve bu yüzden onlardan beyin göçü olmadı. Eski Hindistan, oğuldan babaya aktarılan efsanelerle doluydu.
Ölçekte görüntü veri kümelerinin küratörlüğünü yapmak için yeni bir ücretsiz araçla tanışın Amir Alush, Danny Bickson, Ben Lorica TL; DR: Görsel veri yönetim sistemleri her açıdan eksik: depolama, kalite (tekilleştirme, anormallik tespiti), arama, analitik ve görselleştirme. Sonuç olarak, şirketler ve araştırmacılar ürün güvenilirliğini, çalışma saatlerini, boşa harcanan depolamayı, hesaplamayı ve en önemlisi verilerinin tüm potansiyelini ortaya çıkarma yeteneğini kaybediyor.
Sorgulama sanatı üzerine. Geçenlerde bir rahip tarafından bir seminere katıldım.
Dil ve epistemoloji felsefesi bize cinsiyet kimliği ve ayrımcılık hakkında ne öğretebilir?
Geliştirme yığını gelişiyor. Scott Hanselman, Juraci Paixã ve Ilai Fallach'a geliştirici araç kutularındaki yenilikleri sordum.