Bir şekilde duyuruldu. Açıklandığı andan itibaren Ferrari 250GTO 1962-1964 yılları arasında sadece 36 adet üretilen modelin açık arttırmaya çıkarılması durumunda yeni bir satış rekoru kırma ihtimali her zaman gizlidir.
Ve daha da fazlası, satılan araç kadar çok özelliğe sahip bir birimse, çünkü 1962’de yapılan ve resmi olarak takıma araba olarak katılan tek birimdi. başıboş at.
Müzayede evi RM Sotheby’s, bu 250 GTO’yu New York City’deki geleneksel yıl sonu Güzel Sanatlar müzayedesinde lotların arasına yerleştirdi ve sonuçta Tarihin en pahalı Ferrari’si açık artırmayla satıldı.
İhale sona erdiğinde ve çekici indirildiğinde Ferrari 200 TL’ye satıldı. 51,7 milyon dolar, ücretler ve komisyonlar eklendikten sonra. Son sahibinin 1985’te ödediği 500.000 $ referansını alırsak, bugün 1,4 milyon $’a eşdeğer olan stratosferik bir değer.
Bu miktar, 2018’de Monterrey’de 250 GTO için 48,4 milyon dolar da dahil olmak üzere Ferrari modellerinin açık artırmada daha önceki satışlarını gölgede bırakıyor; Stirling Moss tarafından kullanılan ve 2016’da 35,8 milyon dolar toplayan 1957 yapımı bir 335S ve 2014’te Monterrey’de 38 milyon dolara satılan başka bir 250 GTO.
Açık artırmada satılan Ferrari rekoruna rağmen, Nihai tutar önceki tahminden daha düşükÇünkü 60 milyon doların üzerinde bir rakam bekleniyordu.
Bu aynı zamanda son on yılda özel olarak satılan diğer 250 GTO için söylentilerdeki işlem değerlerinin oldukça altında bir rakam. Bunlardan en pahalısının 70 milyon dolardan fazla olduğu söyleniyor.
Ve tarihin en pahalı otomobili olan Mercedes-Benz 300 SLR Coupé Uhlenhaut’tan hâlâ çok uzakta. 143 milyon dolar.
Eşsiz bir Ferrari
“Spor otomobil panteonunun kutsal kâsesi” olarak sunulan Porselen Kırmızısı rengine boyanmış bu Ferrari 250 GTO, güç sağlayan üç Works GTO ünitesinden biridir. 4,0 litre 12 silindirli V motor Maranello evi, spor müsabakalarına ilişkin yeni düzenlemeleri dikkate alarak geliştirdi.
3765 numaralı şasiye tahsis edilen motor (SA numarası 42), kuru karterli yağlama sistemine, özel karbüratörlere ve değiştirilmiş eksantrik millerine sahipti.
Bu Ferrari 250 GTO, sürücüler Mike Parkes ve Willy Mairesse’nin yardımıyla 1962 yılında Nürburgring’in (Almanya) 1.000 kilometrelik yarışında spor görünümüne çıktı ve sınıfında birinci, genel klasmanda ise ikinci oldu.
Başarılı ilk yarışın ardından Ferrari, dikkatini mükemmel bir dayanıklılık yarışı olan 24 Saat Le Mans’a odakladı. Bu yüzden onu yükledi altı Weber 42 DCN karbüratöre dayanan yeni bir motor yaklaşık 390 beygir gücü geliştirmek için üç yerine.
Şirket ayrıca yeni motora uyum sağlamak ve otomobilin ilk yarışı sırasında meydana gelen “küçük hasarı” onarmak için ön uçta bazı değişiklikler yaptı.
Ancak yarışın başında araba kumsala çarptı ve takımın aracı tekrar hazırlaması yaklaşık 30 dakika sürdü. 250 GTO yarışmaya 53. sıradan geri dönerek 42. sıraya yükseldi ancak 56 tur sonra yarışı bırakmak zorunda kaldı.
Aynı yılın sonunda 3765 şasi numaralı Ferrari, İtalya’da özel bir alıcıya satıldı. Hemen Üçüncü ve mevcut motoru yerleştirildi: 3,0 litrelik V12.
Bu mekanizma ile küçük yarışmalara katılmış, İtalya ve Amerika Birleşik Devletleri’ndeki birçok sahibinin elinden geçerek Ağustos 1974’te AMC motor tasarım ekibinin yöneticisi ve Ferrari Club of America başkanı Fred Leydorf tarafından satın alınmıştır.
On yıl sonra Leydorf onu Ohio eyaletinde (Amerika Birleşik Devletleri) ikamet eden bir koleksiyoncu olan mevcut sahibine sattı.
Üretilen 36 GTO örneğinden biri ve orijinal olarak 4 litrelik motorla donatılmış üç 250 GTO Works’ten biri olan bu Ferrari, marka yayınlarında ve Sports Car Graphic, Road & Track ve Autosport gibi motor sporları dergilerinde birçok kez tasvir edildi.