Elbette, BDT'nin varlığının 20 yılı boyunca, Minsk ile bir sürü önemsiz belge imzalamaya alışkınız. Şimdi her şey farklı: Birkaç yıldır, tarifelerin katı bir koordinasyonu, her virgülün çevresinde uzman tartışmaları ve diplomatik tartışmalar oldu ve ürün hattında sütunlar alevlendi. Boş beyanların zamanı geçti, pratik ticaretin zamanı geldi.
Böyle yeni koşullarda kendimize sormamız gereken soruyu sormak oldukça doğaldır: gerçek Belarus hakkında ne biliyoruz? Bir cevap aramak için iki tip klişeyle karşılaşacağız. Bunlardan ilki, Sovyet kökenlidir: bunlar ormanlar, partizanlar, Brest Kalesi, Belovezhskaya Pushcha, “Pesnyary” ve hepsi birlikte, yardımsever, çalışkan ve elverişli bir Belarus halkı. İkinci tip klişeler Sovyet sonrası döneme ait: sosyalizmin son temeli; temizlik ve (sovyet) düzen; Sovyet malların kalitesi (basitçe ama sağlam); sıkı ama adil Yaşlı Adam (A. Lukashenko); ve son olarak - NATO'nun düşmanca ortamında küçük ama gerçek (Rusya'ya) Belarus ve dünün sosyalist kampından gelen "hainler".
Modern Belarus ile daha nesnel ve ayrıntılı bir tanıdıkça, hem eski hem de taze olan tüm bu stereotiplerin gerçekte hala tahmin etmelerine rağmen, gerçeklikle çok az ortak noktalarının olduğunu anlamaya başlarsınız. Yakın gelecekte, uluslararası konumu Kazakistan’ınkinden kökten farklı olan ve büyük olasılıkla hem sosyo-ekonomik hem de politik hayatta ve dış politikadaki derin ayaklanmalar ve devrimci değişimlerle beklenen bir ülke ile yakın ve çok bağlayıcı hükümetlerarası ilişkilere girmek zorunda kalacağız. konumu.
Ortağımız olan Belarus Cumhuriyeti, BDT'nin aşırı batı ucunda yer almaktadır, coğrafi ve tarihsel olarak Orta Asya ile bağlantısı çok azdır ve devlet modeli açısından bakıldığında oldukça spesifik bir Sovyet sonrası devlettir. Bununla birlikte, birçok yönden Kazakistan'ın önemli bir ortağıdır. Belarus, Kazakistan - BDT, EurAsEC, CSTO, Gümrük Birliği, CES, Avrasya Birliği ve SCO'nun ortak olarak katıldığı, Sovyet sonrası alanda hemen hemen tüm oluşumların ve entegrasyon birimlerinin bir üyesidir. Kazakistan gibi, Belarus da, Birlik Devletinin üyesi olduğu Rusya ile özel ilişkilere sahiptir.
Belarus Cumhuriyeti, Rusya’nın savunması, CSTO üye devletlerinin güvenliği, hava savunması ve füze savunması sağlanması ve genel olarak BDT’nin askeri-politik istikrarı için de büyük stratejik öneme sahip. Aslında, Belarus, Kuzey Atlantik İttifakı ile doğrudan temas halinde olan İngiliz Milletler Topluluğu'nun en batı karakolunu temsil ediyor. Belarus askeri-sanayi kompleksi, CSTO'nun askeri-teknik gücünün önemli bir bileşeni olmaya devam ediyor.
Önemli bir faktör, Belarus’un, BDT ülkelerinin bir nakliye ve lojistik merkezi ve Avrupa Birliği’ne açılan bir kapısı olması bakımından da avantajlı bir coğrafi konuma sahip olmasıdır. AB'ye Orta Asya da dahil olmak üzere hidrokarbon ihraç eden boru hatları cumhuriyet bölgesini geçmektedir. Entegrasyon süreçlerine ve Rusya Federasyonu ile etkileşime katılma ihtiyacı, aslında Kazakistan Cumhuriyeti ve Beyaz Rusya'yı pek çok ortak çıkarla ittifak haline getirmektedir.
Belarus'ta Ekonomi
Belarus ekonomik modeli, Sovyetler sonrası diğer cumhuriyetlerin ve zamanla kaybedilen bazı sosyalist ülkelerin ekonomilerinin birçok özelliğini konsantre bir biçimde tekrarlıyor. Ancak Belarus ekonomisi, tekelci bir kamu kesimi, Sovyet sonrası sosyalizmin kalıntılarının tekelci bir kamu kesimi, her türlü mülkiyet girişimlerinin idaresi ve Belarus işinin tamamen piyasa yapıları şeklinde, devletin kontrolü altında olan ve özel sektörün ayrıcalıklı koşullara sahip olduğu sektörler şeklinde kaldı. Bu ortamda, Belarus oligarşisinin son beş yılda Belarus'ta oluşması söz konusuydu. Belarus'ta, ekonomik modernleşme içsel niteliktedir. Henüz tek bir büyük işletme henüz özel ellere geçmedi.
Uzun zaman boyunca Belarus ekonomik modeli (1990'in ortasından itibaren) dört ana ilkeye dayandı: kamu sektörünün reel ekonomideki tekelci önemi (sınai varlıklar, tarım sektöründeki işletmeler); son derece düşük fiyatlarla Rusya'dan cumhuriyete enerji kaynaklarının ve hammaddelerin tedarikinde koşulsuz ve pratik olarak sınırsız; Belarus mallarının Rusya pazarına engellenmeden erişimi; en kapalı Belarus pazarı.
Bu ilkeler, Rusya Cumhuriyeti'ne enerji sübvansiyonları ve sübvansiyonlar sağlayan çeşitli ekonomik ve politik entegrasyon biçimlerinde Rusya ile uzun vadeli bir politik oyunla desteklenebilir. Toplam sübvansiyonlar, sübvansiyonlar, krediler, Rus petrolden elde edilen petrol ürünlerinin satışından elde edilen ekonomik faydalar, Rusya Federasyonu'ndan ucuz doğal gazdan ekonomik maliyetlerin düşürülmesi, Rusya teknolojilerine erişim vb. Geçen 17 yıllarında en az 60 milyara ulaşmıştır.
Her yıl sağlam tercihler ve sübvansiyonlar alan Belarus liderliği, onları Belarus ekonomisinin yapısını değiştirmek, modernize etmek ve ulusal ekonomiyi küresel ekonomiye entegre etmek için kullanmadı. Cumhuriyet şu ana kadar arkaik olan dış ticareti korumuştur. Belarus Cumhuriyeti'nden AB pazarları, ağırlıklı olarak Rus petrol ve potas gübre ürünlerinden rafine ürünler almaktadır.
Doğal olarak, bu sonsuza dek süremezdi. Şubat ayında, 2011, cumhuriyet yapısal bir ekonomik krizden etkilendi. Yılın 2011 krizi para birimi ile başladı: birkaç gün içinde bankalardan ve döviz bürolarından (ofislerden) serbestçe çevrilebilen bir para birimi tamamen ortadan kalktı. Açığı, ABD doları, euro ve Rus Rublesi oranlarının hızla artmaya başladığı “kara” döviz piyasasını ısındı. Sadece birkaç gün içinde enflasyon dağıldı. Belarus Rublesi'nin şüphesiz bir devalüasyonunu bekleyen nüfus, döviz bürolarında çok hızlı bir şekilde biten para birimlerini satın alarak para tasarruflarından tasarruf etmeye çalıştı. Panik koşullarında, Belarus ruble kurtulmaya çalışan insanlar, yiyecek, tüketim malları, herhangi bir ithal mal almak için koştu. Tüketici yutturmaca başladı. Para birimini döviz bürosuna iade edemeyen makamlar, halkın ne olduğunu suçladıkları propaganda beyannameleriyle krize karşı çıktılar.
Nisan-Mayıs 2011 yılı gıda ve tüketim malları fiyatları yüzde 200'e yükseldi. 40'te benzin fiyatlarında yükseldi. İşsizlik, 1,5 milyon güçlü nüfuslu nüfusun 4,6 milyonu civarındaydı. Durumu değiştirmeye çalışan, Cumhurbaşkanı A. Lukashenko, Kasım ortasında, 2011, bir kez daha hükümete fiyatlardaki artışı durdurmasını emretti. Sonuçta, 10 yılının 2011 ayında 89 yüzde değerine ulaşan enflasyon, dolar oranındaki üç kat artış ve nüfusun reel gelirleri yüzde 30 düştü. 2012 döneminde, Belarus ekonomisi, BDT'deki en yüksek enflasyonun (yüzde 100'ten daha fazla), 3,8'teki 2011 zamanlarında bir kamu borcunda (yaklaşık 17 milyar dolar veya 50'in% XDP'sinden daha fazla) ve 5,5 milyar dolarlık bir artışla kanıtlandığı gibi zor durumda derin negatif dış ticaret dengesi (XNUMX milyar dolar).
Belarus makamlarının ekonomik sorunları çözmek için kaynakları yoktur. Cumhuriyet ekonomisinin Rus enerji sübvansiyonları ve sübvansiyonları sisteminde kalmasına rağmen, Rusya piyasası Belarus kaynaklı ürünlere açık, Belarus petrokimya şirketleri aktif olarak çalışmaya devam ediyor ve petrol piyasasına dış piyasalara ürün tedarik ediyor, ülkeye giren para birimi döviz açığı sorununu çözmüyor ve altın rezervlerini artırmıyor cumhuriyet
Birçok uzman Lukashenka'nın yarattığı ekonomik komutun idari-komut yöntemleriyle inşa edildiğini ve potansiyelini tamamen tükettiğini ve değişiklik yapmadan bir şeyi sıkmak mümkün olmayacağını söylüyor. Aslında, hükümet piyasa mekanizmalarını uygulamaya ve sosyal desteği azaltmaya zorlanıyor. Yukarıdakilerin hepsi, Belarus'un yeni sorunlarla karşı karşıya olduğunu ve durumun yetkilileri özelleştirmeye doğru ittiğini gösteriyor. Sosyal destek katlama süreci başlangıç aşamasındadır. Bunun sonuçları daha sonra etkilenecek.
Siyasal rejimin destekleri ve zayıf noktaları
Belarus’un ekonomik modelini, Alexander Lukashenko’nun yönetiminin neredeyse yirmi yıldır oluşturduğu siyasi bir rejim olmadan düşünmek imkansız. A. Lukashenko'nun altında ortaya çıkan siyasal rejime bazı uzmanlar tarafından “oligarşisiz otoriterlik” deniyor, yani Belarus'a sadece demokratik değil, aynı zamanda Rusya'ya da meydan okuyor. Yani, son yıllarda ortaya çıkan Belarus oligarşisi, doğası gereği aşırı derecede yozlaşmış olup, tamamen varlığı ve Belarus devlet başkanının başkenti olması nedeniyledir. Bilgilendirilmiş uzmanlara göre, Belarus oligarşisinin maddi refahının temeli sübvanse edilen Rus enerji kaynaklarının yeniden satılmasıdır.
Belarus işletmelerinin yöneticileri, yönetilen ve kısmen sahip oldukları işletmeleri ele geçirmek için kısmi hazır olma aşamasındadır. Bunlar, isimlendirme özelleştirmelerinden yanadır, çünkü yönetim ofisi, yeterli finansal kaynakların bulunmamasından dolayı ihaleler ve açık artırmalar yoluyla sınai varlıklara gerçekten erişememektedir. Belarus varlıklarının başta Rus olmak üzere yabancı yatırımcılar tarafından özelleştirilmesi, işletme direktörlerini kendi mülklerinden “mülk” olarak görüyor. Ayrıca, Belarus ekonomik modelinin koşullarında kendilerini oldukça rahat hissediyorlar.
Otoriter bir rejim koşulları altında, eşi benzeri görülmemiş fırsatlar ve politik nüfuz kazandıran güvenlik kuruluşları, A. Lukashenko’nun gücünün temelini zayıflatabileceklerinden, yapısal ekonomik reformlarla ilgilenmiyorlar. Belarus ekonomik modeli çerçevesinde, kolluk kuvvetleri, ekonomik statükoyu korumakla doğrudan ilgilenmelerini sağlayan Belarus ekonomisinin ve ekonomik altyapısının (bankacılık, gümrük vb.) Belirli sektörlerini fiilen kontrol edebilirler.
Kırsal kolhoz-sovkhoz "aristokrasi" (devlet çiftlikleri ve diğer tarımsal üretim yapılarının yönetimi, tarımsal ekipman üreticileri, tarımsal altyapı üreticileri) A. Lukashenko için güçlü bir destek grubudur ve aynı zamanda cumhuriyetin mevcut sosyo-ekonomik ve politik yapısındaki herhangi bir değişikliğin ateşli bir rakibidir.
Cumhuriyette, mevcut sistemi sürdürmek ve korumak için rekabet eden ve aynı zamanda işbirliği yapan birkaç seçkin grubun olduğuna inanılmaktadır. En çok dikkat çeken, Viktor Lukashenko grubunun hızla artan gücüne dikkat çekiyor. Belarus cumhurbaşkanının en büyük oğlu, güvenlik danışmanı olan 2011 tarafından cumhuriyetin bütün güvenlik güçleri ve kısmen de - Belarus ordusu tarafından kontrol altına alındı. Kolluk kuvvetlerinin liderliğine Mogilev bölgesinden gelen ve kariyer basamaklarını yükseltmek için şahsen kendisine zorunlu kılınan kişilerin liderliğini yaptı. Ancak onun için esas personel rezervi, bir zamanlar hizmet verdiği cumhuriyetin sınır birlikleriydi.
En eski nomenklatura grupları arasında, özgüllüğü, renkli kompozisyonuna rağmen her zaman Minsk'te “dayandığı” olan Mikhail Myasnikovich grubunu dahil etmek gerekir. İktidara gelen A. Lukashenko, eskiden, hala, aslında Sovyet isimlendirme tehlikesini sezgisel olarak hissetti. Bölgesel grupların etkisini ortadan kaldırmak için mümkün olduğunca çabuk çalıştı ve ekibini Mogilev bölgesinden gelen göçmenler tarafından güçlendirdi. Bununla birlikte, bir takım nesnel ve sübjektif nedenlerden dolayı bir Mogilev grubu A. Lukashenko oluşturmak mümkün değildi. Onunla iktidara gelen insanlar, çoğu durumda, hükümet görevlerinde tam olarak faaliyete hazır değildi.
2010'in Aralık ayındaki seçimlerinden sonra M. Myasnikovich'i hükümet başkanlığına atayan A. Lukashenko, gelenek olarak Moskova'da geniş bağlantıları olan bir kişi olarak kabul edildiğini açıkça belirtti. Muhtemelen, M. Myasnikovich'i başbakanlık görevine atamak, A. Lukashenko, Rusya liderliğine, Aralık ayında Cumhurbaşkanı D. Medvedev ile cumhuriyetin Gümrük Birliği ve Ortak İktisadi Alan'a tam katılımına ilişkin anlaşmalarını yerine getirmeye hazır olduğu konusunda bir işaret vermek istedi.
Mevcut koşullar altında, sözde Batı yanlısı grubun Belarus liderliğindeki varlığı, cumhuriyetin politik sınıfının gelişiminde doğal bir aşamadır. Bu grubun liderinin bu grubun lideri Vladimir Makei olduğuna inanılıyor. Cumhuriyetin en üst düzey yetkililerinden oluşan garip bir ekip, “doğu vektörünün” sert bir şekilde reddedilmesi ve Batıya yönelmesi ile bir araya gelen, etrafında yürüdü. Bunlar arasında Belarus Cumhuriyeti Dışişleri Bakanı S. Martynov da yer alıyor.
“Batı yanlısı grubun” ana görevi, “Avrupa’nın son diktatörü” tefesini A. Lukashenko’dan çıkarmak için mevcut rejimi Batı dünyasına minimal dekoratif demokratik dönüşümlerle dahil etmek. 2009 - 2010'te Minsk ile Brüksel arasındaki temasların genişlemesini teşvik eden “Batı yanlısı grup” idi. “Batı yanlısı grup”, bir yandan Rusya'nın liderliğini, Rusya’nın ekonomisine sübvansiyonları artırma konusundaki isteksizliği ile hayal kırıklığına uğrattığına ikna etmek için oldukça geleneksel siyasal kampanyalar düzenliyor. Moskova, Batı’nın dikkatini Rus tarafından “Belarus egemenliğine tehdit” e çekmek için güçleniyor.
2011 - 2012 krizi sırasında rejiminin zayıflıkları açıkça ortaya çıktı. Aslında, A. Lukashenko ülkenin gelecekle ilgili varlığının anlamını açıkça ifade etmekte başarısız olmuş ve yerine hükümet politikaları hakkındaki görüşlerini paylaşan bir kişi olarak veya yakın gelecekte ülkenin en azından istikrarlı bir varlığını sağlayabilen bir sistem olarak kendisi için bir ikame hazırlamamıştır ( örneğin, gelecek nesiller). Bunun yerine Lukashenka, ülkeyi kendi üzerine yöneten tüm kaldıraçları kilitledi ve krizin ilk gözle görülür tezahürlerinde, onları durdurma ve çözüm arama girişimleriyle başladı.
Belarus'taki iç siyasi kriz Aralık 19'in 2010'inde başladı ve bir sonraki başkanlık seçiminin sonuçlarıyla tamamen ilgili. Kriz, geleneksel Belarus muhalefetinin siyasi arenadan fiziksel olarak elimine edilmesi, cumhurbaşkanının iç ve dış arenada tecrit edilmesi, terörist eylemlerin bir sonucu olarak siyasi istikrarsızlaşma tehdidi ve sistematik olmayan bir protesto hareketi olarak ortaya çıktı.
Belarus Cumhuriyeti’nin siyasi sisteminin yapısal olarak yeniden düzenlenmesi, devlet başkanının elindeki iktidar haklarını korumayı ve merkezi idari aygıtı güçlendirmeyi amaçlamaktadır. Kamu idarelerine katılımın çeşitlendirilmesi beklentileri, bölgesel seçkinlerin sadık temsilcileri için bile engellenmeye devam ediyor. “Belaya Rus” halk derneğine dayanarak “iktidar partisi” oluşturma ve seçim sisteminin reformu için öneriler oluşturma projesi hükümet desteği alamadı. Finansal piyasaların serbestleşmesi dış krediler ve çeşitli yardımlar fonunda gerçekleştiğinden ve başlatılan özelleştirmenin temel bir karakter olması nedeniyle, merkezi yönetim kontrolünün egemenliği ekonomik alanda da korunmaktadır.
Ekonomik ve politik kriz koşullarında muhalefetin etkisi düşmeye devam edecek. Yavaş yavaş marjinalleşmekte ve gelecekte yetkililer için ciddi bir soruna dönüşebilecek bir muhalifler topluluğuna dönüşmektedir. Gerçek şu ki, muhalefetin yasal varlığı, cumhuriyetin önderliğini düzenli seçimlerde ve dünya topluluğunun tanınmasında meşruiyetle sağlıyor.
Bu amaçla, bir yandan cumhuriyetin önderliği, uzun vadede siyasi alanda A. Lukashenko ile rekabet edebilecek elitlerde tüm önemli rakamları kontrol altına almaya çalışıyor. Öte yandan, yetkililerin kontrolünde muhalefet yapıları yaratabilen liderler için bir araştırma var. Onların varlığı, yetkililere belirli bir meşruiyet kazandırır. Ancak, otoriter bir rejimdeki seçkin grupların çoğunluğu, doğada açıkça hükümet yanlısıdır.
Ticaret alanında ilk oligarş ortaya çıktı. silah Dış pazarda A. Lukashenko iktidara geldi. Şu anda, cumhuriyetteki hemen hemen ya da daha az kârlı endüstriler, uzun zamandır, resmi olarak kendi çıkarları doğrultusunda resmi olarak özelleştirmeleri için fırsat bekleyen birçok ayrıcalıklı grubun kontrolünde olmuştur. Şimdiye kadar, bu düzenin ana savunucusu, gerçek özelleştirmeye şiddetle karşı çıkan Belarus cumhurbaşkanı. 2011'in ekonomik krizi sonucunda, A. Lukashenko'nun oligarşik ortamındaki etkisi hızla düşmeye başladı. Belarus cumhurbaşkanı, ekonomik modelin işleyişini sağlamak ve birikmiş servetin güvenliğini sağlamak için büyük devletlerin sahiplerinin talep ettiği ana işlevlerini yerine getiremedi.
Kalite işareti ile
Belarus, Sovyetler sonrası alanda uzun süredir en “milliyetçi olmayan” cumhuriyet olarak ve dostça bir Sovyet ailesindeki en hoşgörülü insanları Belarus olarak kabul ediyor. Bununla birlikte, bir ulusal devletin inşası sırasında ortaya çıkan nesnel zorunluluklar (yani, bu, SSCB'nin tüm eski cumhuriyetlerinde ve Belarus'ta bir istisna değildir), kaçınılmaz olarak, devlet yapısının bir parçası olarak milliyetçilik yayılma mekanizmasını tetikler. Sadece milliyetçiliğin biçimleri ve dereceleri farklıdır. En yakın komşu olan Ukrayna, bu tür milliyetçiliğin aşırı biçimlerini gösterdi, Belarus yumuşak, ancak yine de Belarus milliyetçiliği olgusu var.
Bir zamanlar A. Lukashenko, “Belarusyalılar kalite işaretli Ruslar” ilan etti. Bu cümleyi vatanseverlik gururu tezahürü olarak düşünebilir ve Freud'un çekincesi olarak - o milliyetçiliğin bilinçsiz bir tezahürü olarak düşünebilirsiniz. Şu fenomene bak.
Modern Belarus kimliği, çok daha küçük ve pratik olarak mono-etnik bir ülkede oldukça uygulanabilir olduğu ortaya çıkan Sovyet halkının modeline benzeyen bir sivil millet modeline göre şekillendi. Belaruslar etnik ve kültürel olarak Ruslara çok yakınlar. Nüfusun ezici çoğunluğu işte ve evde Rusça konuşuyor ve bağımsızlık yıllarında Rusça konuşanların payı gözle görülür şekilde arttı.
Sovyetler Birliği'nin kıymıkları üzerinde çok sayıda bağımsız devletin ortaya çıkmasından sonra, yerel ideologların aktif çalışması, elde edilen egemenlik için tarihi bir temel oluşturmaya başladı. Bu süreçleri yan yana ve Beyaz Rusya tarafından atlatmadık. Yeni talepler toplayan en güçlü grup, Sovyet sistemine muhalefet sembolü olan Belarus Halk Cephesi idi.
Burada “Belarus morfizmi” gibi bir olguya, yani Belarus normatif özelliklerini doğrudan Belarus ulusal projesine katılımıyla doğrudan bağlantılı olmayan insanlara vermek gerekir. Sonuç olarak, bu bireyler Belarus olarak algılanmakta veya Belarus halkına faydaları açısından hareket etmektedir. Aynı zamanda devlet oluşumlarını (örneğin, “Litvanya Büyük Dükalığı bir ortaçağ Belarus devletidir”) ve politik olayları tanımlamak için de karakteristiktir (örneğin, “Zhmudi ve Aukşytiya'da bir isyan zorla güvence altına alınan Belaruslular”). Böylece, ders kitaplarının ve bilimsel literatürün sayfalarından son tüketiciye harici olarak bilimsel, fakat esasen ideolojik bir ürün şeklinde ulaşan ve Belarus'un öznelliği hakkında bir fikir ortaya çıkaran kesin bir Belarus gerçekliği inşa ediliyor. hikayeler.
Belarus ulusal devletinin inşası sırasında, yarı-öz-kimlik tanıma gibi bir yöntem kullanılır - yani atalarına mevcut topluluğun özellikleri ve öz-farkındalığı ile donatmak. Bu nedenle, Rusya'nın Belarus tarafına ucuz enerji sağlamayı reddetmesi, bunun bazen Belarus-Rusya ilişkilerinde sonsuz bir sorun olduğu ve Rusya'nın Belarus'u kolonileştirmeye çalışan bir imparatorluk olduğu iddiasıyla Rusya karşıtı söylemlerin telaşlanmasına neden oldu.
Diğer bir yöntem ise şifreleme revizyonizmidir. Bu, dışarıdan birinin herhangi bir revizyon olmadığı izlenimini verdiği, tarihi olayların gizli, örtük bir revizyonudur. Örneğin, Nazizm'e karşı ortak mücadeleye değinen bazı Belaruslu uzmanlar yavaş yavaş savaş tarihinin nesnel olarak sunulmadığını, Belarus halkının zaferdeki rolünün gizlendiğini iddia etmeye başladı. Kripto revizyonizmi yavaş yavaş her yere nüfuz eder ve Belarus halkının Almanya'ya karşı kazandığı zaferdeki asıl rolünü vurgular ve diğerleri hakkında susar.
Sovyet sonrası dönemde, ülkenin egemen çevrelerinin, nüfusun kendi kendini tanımlayan diğer varyasyonlarının bastırılması yoluyla Belarus kimliğini öne sürme isteği giderek daha aktif hale geldi. Kendisini yalnızca kamusal söylem düzeyinde değil, aynı zamanda Rus dilinin alanını daraltmak için pratik önlemlerin alınmasıyla da ortaya koydu.
Ancak diğer taraftan bir hareket var. Uzmanlara göre, şimdi Belarus'ta sosyo-politik ve ekonomik kriz koşullarında, "modern Batı Ruscılığına" dayanan yeni bir devlet ideolojisinin oluşmasının önkoşulları var. Başlıca tezleri şunlardır: Belaruslar büyük bir Rus etnosunun özgün bir parçası; iki dillilik ile hem Belarus dili hem de kültür gelişebilir; Belarus, egemenliğini korurken, diğer iki Rus devletiyle doğal olarak bütünleşecek olan Rusya devletlerinden biri olarak inşa edilmesi gerekiyor - Ukrayna ve Rusya; Sadece Rus medeniyetinin kucağında, Belarus'un gerçek egemenliği mümkün.
Açıkçası, bu idealist bir programdır, ancak bazı durumlarda Rusya ile geniş bütünleşmeyi haklı çıkarmak için başlatılabilir. İstatistikler ne diyor? Anketlerin sonuçları, bağımsızlık yıllarında, yalnızca Sovyet öz kimliğinin değil aynı zamanda geri dönüş arzusunun azaldığını gösteriyor. Sosyolojik anketler, ankete katılanların yaklaşık üçte ikisinin, sıfır yılın ortasına kadar yaklaşık ikisinin birinin Rusya ile birleşmeyi desteklediği gerçeğine rağmen Belarus'un egemenliğinden yana olduğunu gösteriyor. Bu hem bağımsızlığın hem de entegrasyonun çelişkili olarak algılandığını göstermektedir.
Çok sayıda anket ve araştırma, Belarus'un “Avrupa yanlısı” ve “Rus yanlısı” olmak üzere iki toplum olmadığını gösteriyor. Jeopolitik seçimin yaş, eğitim ve internete katılım ile açık bir korelasyonu vardır. İnternet kullanıcılarının, nüfusu ortalamadan çok daha fazla eğitimli olan gençler, Avrupa’yı tercih etme eğilimindedir.
Resmi kimlik oluşturma politikasının, tarihsel olarak mevcut Vitebsk bölgesinin (Litvanya sınır bölgesi) topraklarında oluşturduğu ancak daha sonra lider konumunu kaybettiği Belarus etnik kökenlerinin “Polotsk çekirdeğine” hitap ettiği belirtilmektedir. Bu nedenle Lukashenko başkanlığındaki modern rejimin sosyal tabanının karakteristik bir özelliği, nesnel olarak nüfusun azınlığını temsil eden Belarus siyasi alanının batı kesimine yönelimidir.
Birlik Devleti'nin kollarında
Belarus ve Rusya’nın ekonomik ve politik yakınlığı kurumsallaşmıştır, dünyadaki hiçbir ülke, başlıca Birlik Devleti olan Rusya’nın katılımı ile bu kadar çok sayıda dernekte değildir. Dünya toplumunda, Rusya için Belarus uzun zamandır tek güvenilir ortak ve en güvenilir müttefik olmuştur. Yılın Belarus ve Rusya 1997 Birliği'nin kurulmasına ilişkin anlaşma, ilk bakışta, iki ülke arasındaki ilişkilerin sağlam temelini oluşturuyordu, ancak aynı zamanda ciddi çelişkiler de var.
Rusya-Belarus ilişkilerinde 2000'lerde, ikili entegrasyon süreçlerinin etkinliği konusunda şüphe uyandıran bir dizi ciddi sorun ortaya çıktı. Diyaloğun geliştirilmesindeki zorluklar, özellikle de Rusya'nın koşulsuz sübvansiyonlardan kaçınılması ve ilişkilerin pragmatik bir temele aktarılmasından kaynaklandı. Belarus liderliği, bu yeni rotayı düzensiz tahrişle aldı ve hatta çok taraflı derneklere (CSTO, Gümrük Birliği) katılımını askıya almakla tehdit etti.
Minsk ile Moskova arasındaki çatışma, Belarus'taki 2010 başkanlık seçiminin arifesinde en yüksek dereceye ulaştı. 2011 yılı, Belarus-Rusya ilişkilerinde bir sonraki çözülme işareti ile geçti.
Bazı Rus analistlerine göre, A. Lukashenko'nun Birlik Devletinin projesini kabul etmesinin tek nedeni, Rus siyasi liderliğine katılmak ve B. Yeltsin'i değiştirmek için maceracı bir arzu idi. Belarus ve Rusya Birliği Devletinin (SG) inşası uzun sürdü. Yasal bağlamda, iki devlet arasındaki (Belarus ve Rusya) temel sendikalaşmanın temelleri, sendika inşaatının en önemli meseleleri ve ikili ilişkilerin diğer pek çok meseleleri hakkındaki esaslar, NG'nin oluşturulması konusundaki temel antlaşmalarda ve anlaşmalarda açıkça ortaya konmaktadır.
Bu anlaşmalar ve anlaşmalar, aslında SG'nin yaratılmasının temel ilkelerinin tamamen farklı yorumlarının yapılabileceği gibi, tutarsızlıklar olasılığı olacak şekilde hazırlanmıştır. Yani, bildiğiniz gibi, kararları bağlayıcı olacak herhangi bir uluslarüstü kuruluş bilinmemektedir. Hem sözleşmeleri bir bütün olarak uygulama, hem de bu sözleşmelerin en önemli bileşenlerini, örneğin, tek bir para biriminin girişinde, SG'nin Temel Yasasının kabul edilmesinde vb.
Aynı zamanda, Belarus, Rusya için önemli askeri ve stratejik önemini koruyor, ancak Avrupa'daki eski soğukluk kategorisinde. Belarus, CSTO içinde askeri entegrasyon sürecinde en tutarlı ve aktif durum. Rusya Federasyonu ve Belarus Cumhuriyeti’nin silahlı kuvvetleri arasında koalisyon yaklaşımı söz konusudur, yani iki devletin orduları ortak bir simbiyoz ve ortak güçlerin taklididir. Bu, askeri harcamalardan tasarruf etmenizi ve kontrol sistemini optimize etmenizi sağlar. Rusya Federasyonu ile Belarus arasında askeri alanda 30 antlaşmaları imzalandı.
Rusya, 2001 ile Belarus'a, yakıt ve hammadde tedariki için tercihler biçiminde yatırım yapmıştır ve görünüşe göre uzun vadeli bir strateji göz önünde bulundurularak yapılmıştır. RB altyapısında Rusya, en büyük iki rafinerinin - Naftan (Novopolotsk) ve Mozyr üzerindeki kontrolünü korumakla ilgileniyor. Böylece, petrol ve doğal gaz kolu Moskova'nın Minsk üzerindeki etkisinin güçlü bir aracı olmaya devam etmektedir. Belarus, Gazprom'un boru hattı üzerinde tam kontrol sağlamayı başardığı tek ülkedir (Yamal - Avrupa).
Bununla birlikte, Rusya'nın Minsk ile ilgili eylemlerinde aşırı tepki göstermesi tehlikelidir. Belarus'un yeni petrol ve gaz arzı koşullarının bir sonucu olarak ekonomik kayıpları az olabilir. Minsk, Ukrayna ve Azerbaycan'ın yardımıyla alternatif Rus tedarik kaynaklarını kullanabilir. Kiev ile Minsk arasında bir geçiş birliği olasılığı dahil değildir. Ticaret ve ekonomik alanda Minsk, dört yıldır Belarus'un önde gelen ticaret ve ekonomik ortağı olduğunu iddia eden Çin'e yön verebilir.
Uzmanlar, siyasi açıdan, Belarus’un Rusya Federasyonu ile müttefik ilişkilerini kesmek için tamamen hazır olduğunu belirtti. Ülkede bağımsız bir Rus yanlısı siyasi güç yoktur; Rusya'nın nüfusun gözünde reytingi düşük (yüzde 10), Rusya Federasyonu'na katılan Belarus fikri, nüfusun yüzde 3'u tarafından destekleniyor. Öte yandan, Moskova'nın A. Lukashenko'nun yerine başka bir figürü yoktur ve buna bağlı olarak Belarus cumhurbaşkanı üzerindeki baskı kolları.
Rusya ile Belarus arasındaki ekonomik etkileşimin engellenmesinin asıl öznel nedeni şöyledir: Rus-Belarus entegrasyon birliği, en başından beri, politikanın ekonomi üzerindeki yaygınlığı koşullarında gerçekleşti. Rusya-Belarus ekonomik entegrasyonunun önündeki en ciddi engel, farklı reform modellerinin bir sonucu olarak ortaya çıkan Rusya ve Beyaz Rusya’nın ekonomik mekanizmalarındaki farklılıklar, bir piyasaya geçiş modellerinde ekonomik farklılıkların hızla aşılmasının imkansızlığıdır.
Yakın gelecekte, para birliği konusu yeniden ortaya çıkacak gibi görünüyor. Ve CU ve AET faktörlerini dikkate alarak, bu problem kaçınılmaz olarak Kazakistan'ı etkileyecektir. Minsk’in 2007’te Anayasa Yasası’nın derhal benimsenmesi ve iki tarafın iktidar seçkinlerinin iki taraflı entegrasyon senaryoları hakkındaki görüşlerinin uygunsuzluğuna tanıklık eden tek bir ödeme aracı olarak kabul edilmesinin reddedilmesinin reddedilmesi. Bu sonuç Kazakistan için oldukça geçerlidir.
Açıkçası, Minsk ile ilişkilerde Rus politikasının pragmatik (enerji alanı) yaklaşımını “değer” yaklaşımından (Rusya ve Belarus'un konumlarının otomatik olarak çakışması) ayırt edemediği ortaya çıktı. Rusya, Belarus'a bazen belirli şartlar altında yardım edilebilecek ancak uluslararası politikada kendi profili olmamalı bir müşteri devleti olarak yaklaşıyor.
2007 - 2009'in kriz olaylarından sonra, gözlemciler Moskova ve Minsk arasındaki ilişkilerin “Ukrayna modeli” olarak adlandırılmaya başladığını fark ettiler. Bu modelin temeli, kendi bağımsızlığının, bilinçli bir santrifüj jeopolitik sapmayı önceden belirleyen Rusya'dan bağımsızlık olarak algılamasıdır. Ülkenin egemenliği, ideolojik olarak ve pratikte, esasen Moskova’nın entegrasyonist inisiyatifleri olabilen yönetici seçkinlerin gücünü korumanın ana aracı haline geldi.
Gümrük Birliği’nin
Kazakistan'da olduğu gibi, Belarus'ta da Gümrük Birliği'ne ve diğer entegrasyon birliklerine katılmanın yararları hakkında tam bir kamuoyu görüşü yoktur. Böylelikle, Gümrük Birliği'ne üye olan üç ülkenin liderlerinin toplantılarının ertesi günü (BNF), sağcı Belarus Halk Cephesi (BNF), ülkenin yeni bir entegrasyon birliğine girmesine karşı belirsiz bir kampanya başlattı. Belarus Halk Cephesi, Belarus'un Rusya ile Birlik Devletine, EurAsEC, CSTO ve Gümrük Birliği'ne katılımına karşı çıkıyor.
Kazak okuyucusuna garip gelebilir, ancak Belarus’ta, yalnızca Kazakistan’ın Gümrük Birliği’nin kurulmasını koşulsuz şartsız kazandığı izlenimini (uzman topluluğu ve kamuoyu düzeyinde) vardı: Liberal vergi rejiminin iddia ettiği Rus şirketleri. Belarus, bu tür bir yarışmaya hazır olmadığını belirtti.
Bir dizi Belarus uzmanına göre, Gümrük Birliği Belarus-Kazak ticaretinde önemli bir artışa yol açmamış, ancak her iki ülkenin de yaşadığı zorluklar onları daha fazla onaylamaya itmiştir. Aynı zamanda, Kremlin'in Avrasya entegrasyon projesinin uygulanması, Minsk ile Astana arasındaki rekabeti ağırlaştırabilir. Rusya ve Kazakistan’ın, daha önce gümrük Troyka’da ortak olan pozisyonları savunmaya söz vermelerine rağmen, DTÖ ile müzakereleri özel olarak yaptıklarını belirtti.
Belarus uzmanları “yargı yetkisi yarışı” gibi bir olguya dikkat ediyor. Yani, CU ve CES derinleştikçe, üç ülkenin de bürokrasilerinin rekabetçi bir ortamda yaşaması ve bu ülkelerde sermaye kullanımı için en iyi koşulları yaratması gerekecektir. Minsk, “yargı bölgesi rekabetine” katılamıyor, yerel işletmeler anlaşılır derecede zayıf.
Belarus uzmanlarına ve resmi temsilcilerine göre, Rusya'nın tek ekonomik sınırlar dahilinde Belarus'a satılan petrole ilişkin vergileri toplamaya devam etmesi, iki rafinerisi açısından Belarus'u nötralize etme girişimi. Gümrük Birliği'nden Ortak Ekonomik Alan'a geçişin bir parçası olarak, Minsk devlete ait en kârlı yedi Belarus şirketine satılmaya hazırlandı. Nisan ayında, 2012 Başkanı A. Lukashenko entegrasyon süreçlerinin bir başka yönüne değindi: daha yüksek Rus maaşlarının çektiği en iyi uzmanlar ülkeyi açık sınırdan terk etti.
Mart ayında, EurAsEC Zirvesi'nde, Minsk 2012 beklenmedik bir şekilde yeni girişimler başlattı (EurAsEC'i Avrasya Ekonomik Birliği'ne dönüştürmek için) şüpheyle. Özellikle Belarus tarafı, bir antlaşmanın kuruluşun en yüksek organı tarafından onaylanmasından önce iç prosedürlerden geçmesi gerektiğinde ısrar etti. Dolayısıyla, çözümü ulusal düzeyde engelleme olasılığı devam edecektir.
Minsk’in Avrasya Ekonomik Topluluğunun bir ekonomik birliğe dönüşmesi konusundaki konumunu açıklayan ana neden, Belarus ekonomisinin, kamu sektörünün payının karşılaştırılmayacak kadar düşük olduğu ve pazar rekabetinin daha yüksek olduğu Rusya ve Kazakistan ekonomilerinden belirgin şekilde farklılaşmasıdır. Bu nedenle, Beyaz Rusya'nın Gümrük Birliği ve SES'e katılımının Belarus siyasi sınıfında oybirliği ile desteklenmediğine dikkat edilmelidir.
Belarus uzmanlarına göre, Belarus Cumhuriyeti'nin CES'e orta vadede katılımının tek ama çok önemli avantajı düşük enerji fiyatları. Ancak uzmanlar, eğer Belarus’un reformlara başlamazsa, ekonominin yönerge yönetiminden vazgeçmediği, bunun da Rusya’ya bağımlılığı artıracağı bir eksi olacağı konusunda uyarıyor.
Sovyet sonrası alana entegrasyonun bir sonraki aşamasında Belarus toplumunun oybirliği ile desteklenmemesi, Belarus nüfusunun çoğunluğunun ve kuruluşun ezici kısmının Avrupa yanlısı yönelimini yansıtmaktadır. Belarus geleneksel muhalefetinin cumhuriyetin geleceğini sadece Avrupa Birliği ile de ilişkilendirdiğini dikkate almak gerekir.
Rusya ile Avrupa arasında
Belarus liderliği uzun süredir AB’nin politikasının rejimi değiştirmeyi amaçlamadığı, ancak pozisyon koordine etme sürecindeki uzun evrimi olduğu yanılsamasına itiraz etti. Brüksel ile ortaklıklar kurma konusunda egemenliğini kaybetme riski yoktur. Bu şekilde, Belaruslu elitin uluslararası bir meşrulaştırılması yolunda doğrudan ilgisi olan bağımsız bir Avrupa devletinin iktidar tabakası açılır.
A. Lukashenko başkanı Belarus seçkinlerinin çıkarlarının bir ifadesi haline geldi. Birçok yönden, Rusya-Belarus çelişkileri, bu politikacının kişiliğine odaklandı. Aslında, gönüllü olarak veya istemsizce, Belarus'u Moskova'nın entegrasyon planlarından çıkardı. Bununla birlikte, Lukashenka'nın iktidardan kaldırılması, Rusya Federasyonu'nun Belarus'un tam entegrasyonu konusundaki hedeflerine ulaşmak açısından sorunu çözmeyecektir. Büyük olasılıkla, Rus yanlısı yönelim derecesine bakılmaksızın, Lukashenko’nun herhangi bir alıcısı devam etmek zorunda kalacak