Luana Oliva Oliva itibaren Thandige, Karnataka 577429, Hindistan
Bu kitap üstesinden gelmek için bir mücadeleydi, ama yine de keyif aldım. Bu kalbin zayıflığı için değil ve sadece güçlü bir okuma arzusu olanlara tavsiye ederim.
Pratik kullanım için oldukça iyi. Gelişmiş tekniklere girmez, ancak PHP için oldukça iyi bir astardır. MySQL'e de giriyor.
Bu kitabı daha önce okumuştum ama tekrar okumaya başlayana kadar bunu hatırlamıyordum. Bütün diziyi okuduğumu sanmıyorum. Devam etmeyi planladığım gibi sanırım öğreneceğim. Bu, dünya dışı Flint hakkında bir hikaye. Yüksek zekalı bir mağara, eidetik hafızası ve en önemlisi 200'lük bir kirilya aurasıdır. Kirilian bir aura genellikle kitaptaki bir ruhla karşılaştırılır ve bu onu tanımlamanın en kolay yoludur. Sol hükümet tarafından androdan tehdidini durdurmak için diğer gezegen kümelerine Kirilian Aura'yı Host organlarına aktarma yeteneği vererek işe alındı. İlginç bir kitap, çok barbar Conan bir bakıma. Serinin geri kalanını okumak için sabırsızlanıyorum.
Bu kitap komik, esprili, şehvetli, göz kamaştırıcı Joyceean pasajları, tek gömlekleri ve zany çizgi roman aksiyonuyla dolu. Şeffaf chutzpah için dört yıldız alır. Bazıları diğerlerinden daha üç boyutlu olan karikatür karakterlerinden bahsetmiyorum bile. Kim ana gelir kaynağı halkın deliliklerinden kaynaklanan Zoyd adlı şaşkın ve şaşkın, yaşlanan bir hippi tükenmişliğini takdir edemeyen; gizlice güçle açılan kırmızı bir bebek bezi bebeği (tam anlamıyla ve mecazi olarak); Weed Atman adında bir priapik matematik profesörü; zaman zaman hileler çeviren ve adlandırılan dışa dönük bir celibate kadın ninja - bekleyin - DL Chastain! Villian, CIA megalomaniac / frat-boy filistin Brock Vond, midenizi çevirmek için yeterli derinliğe sahip uygun derecede aşağılık bir yaratımdır. Tüm karakterler işareti vurmadı: Chicano ekstraksiyonunun TV bağımlısı federal ajanı Hector, biraz fazla basmakalıp; Takeshi, Japon "karmik ayarlayıcı" -cum-lounge şarkıcı derinliği yoktur. Kabul edelim - Pynchon ABD merkezli ve erkeklikçi. Ama bu eğlence değeri için, bu roman kıçını tekmeliyor. Sıklıkla Pynchon'un en kötü olarak adlandırılmasının nedeni olabilecek roman ile ilgili en büyük sorun, göreceli yapı eksikliği ve tematik gelişimidir. Bir patlama ile (veya gerçekten bir çarpışma ile) başlar, her yere gider ve hiçbir yerde bitmez. Alt doruklarla sonuçlanan baş döndürücü bir dizi alt parsa sahiptir, ancak gevşek uçları herhangi bir tutarlı çözünürlüğe gerçekten bağlamadan biter. Başka bir deyişle, Fordist bir tarih anlayışına, yani “birbiri ardına lanet bir şey” i takip etme eğilimi vardır. Ortadan alıp "ana karakterin" kökenini açıklamaya yönelik ayrıntılı flashbacklerden herhangi birini okursanız, Zoyd'in zekice ve güvenilir kızı Prairie, bu flashbacklerin her biri neredeyse kendi başına bir hikaye olarak çalışır. Sadece bu da değil, her geri dönüş ütopik-devrimci-hedonistik '60'ların mutluluğundan yanmış, muhafazakar-cum-faşist' 70'lerin "Nixonian tepkisine", gönül rahatlığına ve gizliliğe kadar, hayal kırıklığı yaratan, genellikle dehşet verici geçişin farklı bir yönünü açıklıyor 80'li yılların saldırısı ve "Uyuşturucu Savaşı". Ancak Pynchon bize nostalji vermiyor - 60'ların karşı kültürünü ahlaki saflık, yüzeysel ruhsal özlemler ve entelektüel boşluklarla dolu olarak tanımlıyor, ancak herkes tarafından iyi bir zaman geçirilmişti. Eğer 60'ların lore hayranı iseniz, bu kitap tam size göre. Whiz-bang eylemini ve adrenalin-acele yazmayı seviyorsanız, bu kitap tam size göre. Dikkatli bir şekilde inşa edilmiş, her şey doğru yerde olan Flaubertian romanları, bu şeye on metrelik bir kutupla dokunmayın. Şerefe!
Bu gerçekten garip bir kitap. Ben bir tür ilginç bir aile, hafif gösterişli bir görünüm bekliyordum. Ama Odyssey'in dönüşmesini beklemiyordum. Geriye dönüp düşünürken, tüm yolculuğun altında yatan korku ilgi çekiciydi. Yazarın okuyucunun doğaüstü güveni ve gerçek dünyanın bilgisi arasında bir çatışmaya sahip olmasını istediği gibi.