Biri yakın, otuzunda, o çok aradığı sözde hakikati incitmemek için kendi ruhunun uçurumuna eğilip baktı ve göçtü, diğeri yirmisinin ortasında, eğri mendiller ve yığınlarla uğraşıyor ve hala bıçak koleksiyonunu genişletip sahneye çıkıyor. (İnanmayabilirsiniz ama onları üst üste yuttuğu oluyor.) Hakikat avında hiçbiri, tesadüf kelimesini genişletemiyor. Üstelik tüm bunların bir seçim sorunu olması da gerekmediği için geriye şeylerin hali, sarkacın salınım ilkesi kalıyor.