O zamanlar, Shen Qingqiu’nun durumu hakkında dağılması için sayısız neden ortaya çıkmıştı.
Bu nedenler, Luo Binghe’nin gözleri önünde patlayıcı bir kaçış yapmış olması değil, o salisede son derece tanıdık ve nefret dolu bir ses duymuş olmasıydı.
Google Çeviri gibi mekanik aksanlı bir ses.
Bunu çoktan temizlediğimi sanıyordum. Donanımı değiştirmenin virüsten kurtulacağını kanıtladığımı sanıyordum?! Yeni bir sayfa açtığımdan beri insan denizinde eriyebileceğimi ve bir kuş gibi geniş gökyüzünde uçma özgürlüğüne sahip olabileceğimi?
Kulakları kapalı çan hırsızı gibi kulaklarını tıkayan1 Shen Qingqiu, Huang Ling’den dış sınırlara kadar bir kasırga gibi koşarak iblisler aleminden insanlar alemine şimşek hızıyla koştu. O şeytani ses, zihninde kamp kuruyormuşçasına sürekli olarak zihnine akıyordu.
[…Etkinleştiriliyor…Etkinleştiriliyor…Ruh bağlama…]
[…Hata ayıklama…Müşteri hizmetleriyle bağlantı kuruluyor…]
Luo Binghe ile karşılaştıktan sonra Sistemin yeniden etkinleştirilmesinin nedeni bu “ruh bağlama” mıydı?
Gövde değiştirdikten sonra bağlantı mı koptu, bu nedenle programda hata ayıklamak için müşteri hizmetleriyle iletişime geçmeniz mi gerekti?
Luo Binghe gerçekten hayatının şeytani yol gösterici yıldızı!
Neyse ki, bu birkaç anahtar kelimeyi yarı ölü bir şekilde tekrarlamak dışında, en azından Sistem tam cümlelerle konuşamıyordu. Shen Qingqiu tüm yol boyunca kafasını şapırdatıyordu ama ileride insan yerleşimi belirtileri gördükten ve görünüşünü düşündükten sonra adımlarını yavaşlattı ve garnizon kasabasına geri döndü.
Bu küçük sınır kasabası gündüzleri geceden daha canlı görünüyordu. Gelişmekte olduğu söylenemezdi -sokaklar ne genişti ne de evlerle çevriliydi ve yayalar ne çok ne de azdı- ama vitrinler açıkken, kendi başına gelişen olarak adlandırılabilirdi.
Çay dükkanının yanında, rüzgarda dalgalanan işaret bayrağı2, genç bir erkek ve kadın ellerinde kılıçlarla uzaklara bakıyorlardı. Shen Qingqiu yürüdü ve sordu, “Neden hala Cang Qiong Dağı’na dönmedin?”
Liu Mingyan ona küçük bir selam gönderdi. Yang Yixuan aceleyle, “Diğer mezheplerden öğrenciler çoktan geri döndüler. Kıdemlinin kaçmayı başardığını görünce artık endişelenmemize gerek kalmayacak” dedi.
Shen Qingqiu oturmak için bir masa bularak onlarla birlikte çay dükkanına gitti. Yan tarafta, başlangıçta boş boş sohbet eden bazı insanlar, onu bir an gördükten sonra aniden panik içinde haykırdılar. “Ah, bu… bu…”
Shen Qingqiu bakmak için döndü. Yerden sürünerek çıktığı gece kurtardığı sınır muhafızları olduğu ortaya çıktı. Onu ilk gören kişi, bir isim söyleyemeden kekeledi. Lu Liu aceleyle, “Sizsiniz, Bay Eşsiz…!” dedi.
İsmin “Eşsiz”den sonraki son iki karakterini söylemişti ama kulağa son derece belirsiz geliyordu, dilinin altına bastırınca çok belirsiz hale geldi. Diğerleri, biraz aceleyle, birbiri ardına onun izinden gittiler: “Sensin, Kıdemli Eşsiz…!”
Shen Qingqiu başını salladı ve içten içe başka bir unvan alması gerektiğine karar verdi ve hiçbir gecikmeye tahammülü yoktu. Yang Yixuan boş boş konuştu, “Yaşlı, soyadın Huang (Sarı) mı? Huang Hua (Sarı Çiçek)? Guang Hua (Muhteşem Işık)?”3
Shen Qingqiu iki kez içini çekti ve ayrıca belli belirsiz, “Bu…” dedi. Bu kimliği uzun yıllar kullandıktan sonra, sonunda ilk kez biraz utanmış hissetti.
Sert bir ifade takındı ve şöyle dedi: “Dün gece, siz çeşitli mezheplerden öğrenciler beni Chi Yun Mağarasında gördünüz. Orada kendimi gizleyemedim, bu yüzden başkaları beni sorarsa, benim hakkımda mümkün olduğunca az konuşun. Çenenizi tamamen kapalı tutsanız daha iyi olur.”
Yang Yixuan, “Neden? Kıdemli, ustamı tanımıyor musun?” dedi.
“Ah, biz gerçekten çok tanıdık…”
Shen Qingqiu, yan taraftaki masa konuşmalarına devam ettiğinde hala ne diyeceğini bilmiyordu. Bir kişi kavun çekirdeği kabuklarını tükürürken sordu, “Liu-ge, neden detaylandırmıyorsun – ne tür bir alternatif açıklama olabilir?”
Lu Liu, “Bu alternatif açıklama çok ilginç. Bu görüş içerideki insanlardan yayılmış gibi görünüyor. Bu Luo Binghe ve Shen Qingqiu…” dedi.
Bu iki ismi duyduğunda, Shen Qingqiu’nun kalbi güm güm atmaya başladı. İstemsizce duruşunu düzeltti ve dinlemek için kulaklarını dikti. Elindeki fanın sallanması yavaşladı. Cang Qiong Dağı tarikatından ikisi de bakmaya karşı koyamadı.
Lu Liu bir ağız dolusu çay içti ve “Bu Luo Binghe ve Shen Qingqiu usta ve öğrenciydi, değil mi? Bu Luo Binghe fakir ve mütevazı bir aileden geliyordu ve gençliğinden beri dünyanın zorluklarına katlandı. Öğrenci olduktan sonra Cang Qiong Dağı mezhebinden, bir süreliğine hala yeterince takdir edilmedi ve akranları tarafından dövüldü ve küçük düşürüldü. Neyse ki, Shen Qingqiu ona cömertlik ve derin bir şefkatle davrandı.”
Görkemli ve müzikal bir tonlamayla konuşuyor, her kelimeyi canlı bir şekilde canlandırıyor ve profesyonel hikaye anlatıcılarına paralarının karşılığını veriyordu.4 Shen Qingqiu kurnazca başını salladı. Doğru, Luo Binghe’yi Sonsuz Uçurum’a atmadan önce oldukça iyi kalpli olduğuna bahse girersiniz.
Yang Yixuan homurdandı ve “Bu cömertliğin ve şefkatin ne yararı oldu? Yine de…” dedi.
Bir kişi şaşkın bir şekilde, “Olayların bu versiyonu, Shen Qingqiu’nun öğrencilerine baskı yaptığı söylentisinin tam tersi değil mi?” dedi.
Lu Liu, “Buna zaten şaşırdın mı? O zaman ben bu usta ve öğrenci çiftinin gizlice doğan samimi duygularla gece gündüz birlikte olduklarına dair söylentileri açıklamaya devam ettiğimde ne yapacaksın?”
Shen Qingqiu’nun masasındaki üç kişi bir ağız dolusu çay almıştı ama bu cümleyi duyunca Shen Qingqiu ve Yang Yixuan aynı anda çayı tükürdüler. Liu Mingyan ağzını tükürmemesine rağmen eli titriyordu, çay fincanını devirdi ve çayı masanın her yerine döktü.
Tüm masa orada burada derin bir nefes aldı: “Böyle bir söylenti mi var?!”
Lu Liu, “Bu doğru! Ama doğrusunu söylemek gerekirse, Shen Qingqiu’ya karşı tek taraflı saf olmayan düşünceler besleyen Luo Binghe’ydi, kendi hüsnükuruntularıydı.”
Kendi hüsnükuruntuları mı? Kendi hüsnükuruntu mu?
“Shen Qingqiu nasıl bir insandı? Qing Jing Zirvesi’nin Zirvesi Lordu. Qing Jing Zirvesi’nin yolu neydi? Kalbin dinginliği ve arzudan vazgeçmek, kişinin kalbini kendini yasal xiulian yoluna atmaya odaklaması. Shen Qingqiu, yolun ötesini gördü. ölümlü dünya ve normal insanların aptalca duygularına karışmadı. Bunun nedeni, Luo Binghe’nin elde edemediği bir şeyi aramasıydı, nefret sevgiden doğdu!”
Shen Qingqiu’nun alnında ve ellerinin arkasında mavi damarlar belirdi.
Yang Yixuan hayretle, “Aşktan doğan nefret mi?” dedi.
Lu Liu devam etti, “Bunu bu şekilde düşünürsek, diğer her şeyi açıklamak çok kolay. Ölümsüz İttifak Konferansı’ndaki tüm olaylar dizisi kesinlikle şöyleydi:
“Qing Jing Peak’in baş öğrencisi olarak Luo Binghe, yarışmak için gönderildi. Olağanüstü performansı nedeniyle, kendine olan güveniyle doluydu. Tam o sırada, iblisler mühürlü dağın içine kaçtı ve Shen Qingqiu, Jue’ye girdi. Di Gorge destek sağlamak için. Luo Binghe o anda yakalandı ve Shizun’una gerçek duygularını itiraf etme fırsatını yakaladı.”
Shen Qingqiu acı içinde yüzünü avuçladı.
Neden, neden bu kişiye hep öyle geliyor ki, her on cümleden dokuzu fena değil ama kulağa çok tuhaf gelen hep sonuncusu oluyor?
Ayrıca, tüm olayın anlamını çok garip bir şeye dönüştüren tam da bu cümledir!
Lu Liu ciddi bir şekilde, “Shen Qingqiu’nun asil ve lekesiz bir karakteri vardı ve doğal olarak kesin bir şekilde reddetti” dedi.
Shen Qingqiu hafifçe duygulandı. Zhangmen Shixiong’undan5 başka, şahsına “asil ve lekesiz karakter” ifadesini uygulamaya istekli bir yabancı bulmayı asla beklemiyordu. Hikayenin hemen ardından dramatik bir dönüş yapacağını kim düşünebilirdi? Lu Liu duygu dolu bir sesle şunları söyledi: “Reddedildikten sonra Luo Binghe’nin çaresiz kalacağını kim tahmin edebilirdi? Shen Qingqiu’yu zorla boyun eğdirmeye çalışsın!”
Shen Qingqiu, parmaklarını dağınık saçlarına daldırdı, derin bir umutsuzluğa kapıldı.
Yang Yixuan’ın dili tutulmuştu. O genç adama yepyeni bir dünyanın kapıları açılmış, yeni bakış açıları onu hırpalıyordu. Liu Mingyan ise yumuşak bir “Ah” dedi.
Sadece dikkatlice, “Demek öyleydi,” dedi.
‘Yani öyleydi’ ne?!
Hangi ‘o’, ‘o’ ile kastediliyor?!
Sırf kadın kahramansın diye seninle dövüşmeyeceğimi sanma!
Onlar farkına varmadan, Lu Liu’nun masasında dedikoduları, kavun tohumlarını ve yeri kaplayan tahta bankları dinlemek için bir seyirci kalabalığı toplanmıştı. Kendinden geçmiş bir dikkatle dinleyerek, bu noktada hepsi içini çekti, “Ne canavar bir insan…”
“Yalnızca bir canavar değil, bir canavardan bile beter…”
Bu iç çekişlerin sesinde, hepsi eşsiz bir ilgiyi tatmin etmiş gibiydi.
Ağabey, sınır devriyesi ekibinin mi yoksa dedikodu ekibinin mi kaptanısın?!
Lu Liu aniden çay fincanını bir tokmak gibi yere vurdu.6
“Shen Qingqiu’nun boyun eğmeye istekli olmasının hiçbir yolu yok! Usta ve mürit kılıçlarını çaprazladı. Sonuç, Shifu’nun fazladan bir fiş kazanması ve Luo Binghe’nin yenilgiyle geri çekilmesi ve ne yazık ki çıkışını yapmasıydı.
“Sert bir tartışmaya girip birbirlerini parçalasalar da, Shen Qingqiu sevgili öğrencisinin itibarını zedelemeye hâlâ dayanamadı. Olayları net bir şekilde açıklamak için yeterli olmayacaktı, bu yüzden Luo Binghe’nin kaçtığı bahanesini kullandı. İblis Irkının ellerinde ölümüyle karşılaşmıştı.Bu öğrencinin itibarını korumasına rağmen aşırıya kaçmaya istekli değildi.
“Öyleyse, Ölümsüz İttifak Konferansı’ndan sonra Luo Binghe’nin yıllarca ortadan kaybolmasının ve ölmemiş olmasına rağmen neden Cang Qiong Dağ Tarikatına dönmemesinin ardındaki gerçek bu.
“Görmek istemediğinden değil, Shizun’unu görecek yüzü olmamasından!”
Bu noktada, hikayesi tüm hızıyla ilerliyordu. Sonunda, Shen Qingqiu kalbini gözyaşlarıyla ıslatıyordu.
Ne yoğun bir hikaye!
Saldırgan ve beyaz nilüfer çiçeği Meryem Ana!?
Kilit nokta, kendini zorlamayı başarıp başaramadığıdır – bu, lanet olası acil bir sorunun önemini gerçekten azaltıyor. Bu Luo Binghe’ye nasıl olabilir? Kendini birine zorlamak isteseydi, kim itaatkar bir şekilde bacaklarını açmaz ki?!
Lu Liu, “Ölümsüz İttifak Konferansı’nın sinir bozucu duygusal olaylarından sonra, Luo Binghe başka bir tesadüfi toplantı yaptı. Tepeden tırnağa olağanüstü başarılar elde edene ve hatta Huan Hua Tapınağı’nın Eski Saray Ustasının beğenisini kazanana kadar eğitim aldı. Ama, o hala Shen Qingqiu’dan vazgeçmek istemiyordu.Bir toz girdabı içinde geri döndü ve ardından Hua Yue Şehrindeki olaylar meydana geldi.
“Cang Qiong Dağ Tarikatı Luo Binghe’nin İblis Irkından olduğu konusunda ısrarcı değil mi? Benim görüşüme göre, ille de boş bir mağaradan gelmiyor. Büyük olasılıkla, onun İblis Irkıyla işbirliği yaptığına dair küçük ipuçları keşfettiler. Shen Qingqiu’nun itibarına iftira atmak için.7 Shen Qingqiu mesafeli ve dokunulmazdı ve Luo Binghe onun görüş alanına giremiyordu, bu yüzden Shen Qingqiu’yu yüksek atından çekmek istedi. Tam bir bedensel yenilgi ve gözden düşme onun kibrini yok ederdi!”
Shen Qingqiu neyi bıraktığını bilmiyordu. Kısacası, bir anda bedeninin ve zihninin gevşediğini hissetti. Hiçbir şeyi dinlemek, hiçbir şeyi umursamak istemiyordu.
Diğer ikisine hoş bir yüz ifadesiyle, “Yemeklerimizi sipariş edelim,” dedi.
Lu Liu, “Bay Eşsiz… masanızı hesabıma göre sayabilirsiniz.”
Sonra arkasına dönerek keder ve sızlanma dolu bir ses tonuyla devam etti:
“Luo Binghe, Shen Qingqiu’yu Huan Hua Tapınağı’nın su hapishanesine kapatmak için mümkün olan her yolu düşündü. Neyin peşinde olduğunu mu soruyorsunuz? Açgözlü planları açıkça görülüyordu. Huan Hua Tapınağı uzun süredir cebindeydi, böylece rüzgara ve Elini sallayarak bir bulut.Dört mezhebin ortak soruşturmasına kadar Shen Qingqiu’yu geçici olarak gözaltında tuttuklarını iddia ettiler, ancak bir kaplanın ininde bir kuzu tutmaktan çok az fark vardı.Su hapishanesinde kapatılan o birkaç gün içinde, Shen Qingqiu, Ölümsüz Bağlayıcı Kablolarla bağlanmıştı. Ruhsal enerjisi tamamen olmadan, bu sapık öğrencinin ona ne yaptığını kim bilebilirdi?!”
Kalabalık tek bir sesle tiksintiyle araya girdi, “Ne sapık bir öğrenci!”
“Bir kaplan yetiştirmek felakete davetiye çıkarır!”
Shen Qingqiu, menüsünü bir kenara attı. “Başka bir yere gidelim ne dersin?”
Lu Liu, “Shen Qingqiu bu aşağılanmaya dayanamadı ve kaçmak için tüm gücünü topladı. Luo Binghe’nin gönderdiği arama ekibi tarafından Hua Yue Şehrinde yolunun kesileceğini kim bilebilirdi? Cang Qiong Dağ Tarikatındandı. tek yürek ve Bai Zhan Zirvesi’nin Zirvesi Lordu Liu Qingge doğal olarak yardım sağlamak için ilerledi.Bu yardım girişimi Luo Binghe tarafından kafa kafaya karşılandı.
“Luo Binghe’nin kıskançlık denizleri gökleri alt üst edebilirdi. Herhangi bir açıklamaya izin vermeden, Liu Qingge’yi sırılsıklam yere indirdi, eli acımasız bir öldürücü vuruş için kaldırdı. Başka çıkış yolu olmayan Shen Qingqiu, olay yerinde yalnızca kendi kendini yok edebildi… .bundan böyle….”
Bundan sonra devam etmedi, çalışmasında derin bir boşluk bırakarak, izleyicilerinden bir koro halinde iç çekmelerini istedi.
Sonunda, Lu Liu sonuca vardı. “Bu tam olarak gizlice yayılan alternatif açıklama. Kulağa biraz saçma gelse ve bazı insanlar tarafından tamamen saçmalık olarak görülebilse de, üzerinde düşünülmesi gereken pek çok ayrıntı içeriyor. Beyler, ne pahasına olursa olsun resmi tarihlerin gizli olduğunu unutmayın. resmi yazarlar tarafından sık sık beyazlatılır veya süslenir, gerçek gerçekler gizlenir ve birçok durumda popüler tarih resmi olarak alınır!”
Ayrıntılar biraz bile güvenilir değil, tamam mı!
‘Resmi tarih’ ablanız!
Ağabey, yirmi yıldır hiç kız kardeş bulamamaktan daha büyük bir trajedi yaşasam bile, kolsuz olmaya başvurmazdım! Erkek kahramanla takılmayı bırakın!
Genç garson tabakları teslim etmek için zarif bir şekilde ilerledikten sonra, Yang Yixuan ve Liu Mingyan hala boş boş uzaklara bakıyorlardı. Shen Qingqiu azarladı, “Acele et ve yemeğini ye. Bitirdikten sonra gecikmeden dönmelisin.”
Bu tür tehlikeli bir yerde daha fazla kalmak – bu iki çocuğun hayatlarına, dünya görüşlerine ve değerlerine karşı kim bilir ne tür saldırılara maruz kalacağını!
İki gence sınır bölgelerinin dışına kadar eşlik ettikten sonra, Shen Qingqiu onların yönünün tersi bir yön seçti.
Ay gökyüzünde yükselene kadar yürürken, son derece keskin işitme duyusu, belirsiz bir şeytani çan sesine odaklandı.
Shen Qingqiu, başını bile çevirmeden, “Sen gerçekten ölümden sonra dağılmayan ruhsun” dedi.
Bulunduğu yer keşfedildiğinden, Sha Hualing saklanarak kalmayı planlamadı. Bileklerinde kırmızı muslinle kendinden emin bir şekilde görüş alanına girerken gülümsedi. “Ling-er’i bu kadar meraklandırmayı size kim öğretti, efendim? O ikisine bu kadar dikkatli davranmak için, seçkin benliğinizin Cang Qiong Dağı ile ne tür bir ilişkisi var?”
Shen Qingqiu arkasını döndü ve parmağını sallayarak, “Seninle dövüşmeyeceğim ve benimle dövüşme konusunda herhangi bir fikir edinmemelisin” dedi. Sha Hualing’in şu anki önemi düşünüldüğünde, onu yenemezdi. Tam onu korkutmayı düşünüyordu ki aniden tüm vücudu sarsıldı. Sanki bin bacaklı bir çıyan organlarını delip geçiyormuş gibi hissetti.
Sha Hualing’in gülümseyen ifadesi kurnazca bir bükülme aldı. “Evet, senin dengin değilim ama bu seni kontrol etmenin bir yolu olmadığı anlamına mı geliyor sence?”
Shen Qingqiu bacaklarının bir süre yumuşadığını hissetti ama yine de sağlam bir şekilde durdu. Dişlerini sıktı ve “Bana onu ne zaman yedirdin” dedi.
Sha Hualing cilveli bir şekilde, “Bugün yediğin yiyecek ve içecekler nasıldı? Garson kız kardeşler güzel miydi? Neyse ki yedin – eğer yüksek bir durumdaysan ve oruç tutuyorsan, ağzına bir şey sokmayı reddediyorsan, gerçekten Ling-er’in başını ağrıttı.”
Dikkatsiz. O sırada, tüm dikkatini dedikodu ekibi kaptanının canlı ve duygusal performansı çekmişti. Dedikodu insanı öldürür, ah!
Shen Qingqiu’nun etrafında bir daire çizdi ve son derece kendinden memnun bir şekilde, “Şu anda vücudunda ne olduğunu biliyor musun? Bu kesinlikle sıradan bir zehir değil” dedi.
Şaka yapmıyorum! Bu yaşlı ona senden daha aşina. Zaten iki kez Heavenly Demons’ın kanını yedim, iki kez!
Normalde bir kez yersin ve bir kez ölürsün. Bu piyangoyu benden daha çok kim kazandı!
Orijinal usta dışında kimse Heavenly Demons’ın kanını kontrol edemez ve şimdi kan parazitleri vücudunda karışmaya başlamıştı. Bunun tek bir anlamı olabilir.
Sha Hualing aniden Shen Qingqiu’nun arkasındaki bir şeye eğilerek, “Bu astınız sizi yüzüstü bırakmadı. Bu kişiyi az önce yakaladım.”
Shen Qingqiu sertçe başını çevirdi.
Kara şimşek havada yarılmış, yavaş yavaş kapanan bir yarık yaratmıştı.
Arkasında uzun ve ince bir silüet duruyordu. Shen Qingqiu başını çevirdiğinde, sonunda yüz yüze görüştüler.
Luo Binghe onun üzerinde yükseldi. Bakışları ifadesiz olsa da, iki soğuk havuza benzeyen o bakışların altında, bir kat daha sakal veya maske bile hiç gizlenmemiş gibi görünürdü.
Shen Qingqiu bakışlarını ona dikti.
Eski Luo Binghe soğukken sıcak güneş ışığının taze kar üzerindeki yansıması gibiydi. Jin Lan Şehrinde ve su hapishanesinde bile, biraz insanlık izleri, bazı zayıf yüz ifadeleri vardı ve öfkeyle kontrolünü kaybederdi. Ama bu genç adamın ifadesi sanki bin yıldır donmuş gibiydi, doğrudan çekirdeğindeki kar ve buzul tarlalarını taşıyor ve diğerlerinin içini korkudan donduruyordu.
Buna rağmen, Shen Qingqiu’nun şu anki ruh hali beklediği gibi değildi. Aklında her türlü duygu birbirine karıştığı için açıklaması zordu ama çoğunun deneyimleyebileceği tek duygu eksikti: korku.
Belki de en iyi planının onu saklamayı başaramaması ve yıldızların onları orijinal yerlerine döndürmek için sıraya girmesiydi, ama üzerine bir sükunet ve kayıtsızlık hali çöktü.
Luo Binghe’nin yüzünde bir anlığına şaşkın bir ifade belirdi ve yüzünün biraz yumuşamasına neden oldu. Ancak bu yumuşaklık izi hızla dağıldı ve iz bırakmadı. Gözbebekleri aniden küçüldü ve alnının ortasında karmaşık kırmızı bir işaret titreşti.
Kolları daha sallanmadan, Sha Hualing aniden havaya kaldırıldı, sanki cansız bir el onu boynundan yakalamış gibi acıyla öksürüyordu.
Aynı zamanda, Shen Qingqiu’nun iç organlarındaki Cennetsel İblis kanı damlası çılgınca binlerce ipliğe ayrıldı ve onun içini delip geçti. Soğuk ter sırtını ıslattı.
Luo Binghe hafifçe, “Kesinlikle biraz cesaretin var,” dedi.
Ses tonu hafif olmasına rağmen, herkes yüzeyin altında saklı olan şiddetli öfkeyi hissedebiliyordu.
Biraz cesaretin var mı? Kiminle konuşuyor – onunla mı yoksa Sha Hualing ile mi?
Shen Qingqiu’nun beyni yüksek vitese geçti. Luo Binghe, bu mevcut yüz Shen Qingqiu’nun orijinaline biraz benzese bile onu tanımamalıydı. Luo Binghe’nin algısı o kadar titiz olsa bile, bir bıyık katmanından en küçük farklılıkları kolayca tanıyabilirdi. Görünüşe göre bir başkasına benzerliğini fark etmişti… gerçi bu düşünce tarzı meyve vermedi. Tanınması kesinlikle felaket olurdu, ancak tanınmaması da iyi bir yere götürmedi!
Reika’nın Notları: