Korgeneral Vladimir Fyodorovich Dzhunkovsky, biyografi trajik ve komik unsurlarının iç içe geçtiği bir insandı. Eski bir Küçük Rus ailesinin soyundan, efsaneye göre, Tatar Khan Junke'den soyundu. Rus İmparatorluğuna gardiyan süvari subayları ve ... Genel Vali - temin eden ayrıcalıklı Sayfa Kolordu mezunu, ... Genel Vali - Bu, ünlü hatıraların yazarı tarafından mezun edilen eğitim kurumu olan “50 yıllarında” Kont Ignatiev. Uzun süredir, kırk yıl boyunca kaptanın üstüne çıkamayan Büyük Dük Sergei Aleksandroviçich ve Birinci Dünya Savaşı sırasında 15 Sibirya Tüfek Bölümü'nün muharebe komutanı.
Sarhoşluğa ve Moskova yakınlarındaki Borodino Savaşı Müzesi'nin kurucusuna karşı bir savaşçı. Arıcı ve jandarma. İkna monarşist ve danışman Felix Dzerzhinsky. Gerçekten kimdi? Ve Tanrı bilir! Şahsen, Rus İmparatorluğu'nun ayrı jandarma birliklerinin son komutanlarından birini kınama ya da yüceltme gücüm ya da gücüm yok. Ancak biyografisi, devrim öncesi Rusya'nın en yüksek bürokrasisinin bürokrasisinin yazılı olmayan yasalarını daha iyi anlamayı mümkün kılıyor ve “kadroların” görevlerini işgal eden yetenekleri sayesinde gizli polise ve arılara, alkoliklere ve Sibirya'daki atıcılara eşit başarılarda liderlik ediyor. Bu, aynı tanıma ve "olay" uyarınca, bağımsız SSCB’nin durgun SSCB’nin parti terminolojisinin ve şu anki bağımsız Ukrayna’nın siyasi “seçkinleri” nin oluşturulması konusunda daha öğreticidir.
Ortak bakışta hiçbir şey yok gibi görünüyor; ilk bakışta, lüks apoletlerdeki devrim öncesi teğmen general ve modern "yönetici" arasında, üst düzey yöneticiler şaka yaparak, takım elbise ve kravatla söz konusu değil. Her ikisinin de posttan post'a nasıl atladıklarına, kalıntılarını arkalarında bıraktıklarına ve anlıyorsunuz: dürüst insanlar, iyi olanlar, ama onları bir zincirde tutmak ve herhangi bir nedene izin vermemek daha iyi olur!
Diğer şeyler arasında tarih Rusya'da Vladimir Dzhunkovsky, Rasputin'i kraliyet çevresinden uzaklaştırmaya çalışan ve jandarmanın faaliyetlerini samimiyet ve asalet temelinde yeniden organize eden bir adam olarak girdi. Jandarma kolordu komutanlığı için 1913'e girdiğimde, kahramanımız gelecekteki faaliyetlerinin ilkelerini ilk sıraya tabi tuttu: “Jandarma Kolordu'nun başlangıcındaki ana liderlere dikkat ederek, subay ortamında Rus ordusunun gurur duyduğu nitelikleri karşılayacağımı umuyorum. yani, camaraderie'nin ruhu, karşılıklı güven ve üstleriyle, birbirleriyle ve astlarıyla olan soylu dürüstlük. Bu ilkelerden sapmalar tolere etmeyeceğim. ”
Dzhunkovsky'nin biyografisine adanmış olan son zamanlarda çekilen Rus belgeselinin yaratıcıları, kahramanlarına hayran kalıyorlar. Diyorlar ki adam neydi! Bu arada, yeni şef jandarmanın faaliyetleri tüm bölümünün istihbarat çalışmalarını felç etti. Zorlukla göreve başlayan Dzhunkovsky, gizli polis ajanlarının Devlet Duma'nın milletvekillerine bile sıkça saygı duyduğunu belirtti. Gerçek bir jandarma için bu, astlarının çalışmalarının yüksek kalitesinin bir göstergesi olacaktır. Ama amatör bir jandarma olarak Vladimir Fedorovich için değil. “Bozukluk!” Kararını verdi ve derhal Leo Tolstoy’nun komşusuna olan sevgi yöntemlerine dayanarak gizli polisin faaliyetlerini yeniden inşa etmeye başladı.
Jandarma komutanlığı komutanı görevine ek olarak, Dzhunkovsky ayrıca içişleri bakan yardımcısıydı. Sonra bu yazı "Yoldaş Bakanı" denilen komikti. Daha önce sadece Moskova genel valisi olarak ve Büyük Dük’ün komutanı olarak görev yapan yeni şef, astlarına astlarına tavsiyelerde bulunabilirdi? Hiçbir şey! O zaman aklı nasıl gösterelim?
Doğal olarak, çalışmadaki kusurları bulmak - bilgi toplamak değil. Ve hatıralarında, eski yüksek dereceli dürüst aptallar gibi, Dzhunkovsky bunu, hırsızlıktan daha kötü olan büyüleyici sadeliği ile itiraf ediyor: “Beletski'den“ Ix ”den bu tür bilgilere sahip olduğunu bildirdiği raporlarında sık sık bahsettim. Ama bu “X” un Malinovsky'den başka bir şey olmadığını bana hiç söylemedim, ama Beletsky'ye bu “X” in kim olduğunu sormak için, kendim için gereksiz olduğunu düşündüm ve gizli çalışanlarının ne olduğuna hiç ilgi duymadım. buna küçümsemeden. "
Söz konusu Stepan Beletsky, Polis Departmanının yöneticisidir. General'in pozisyonu! Polis Departmanı, Rusya İmparatorluğu'nun tüm güvenlik departmanlarının dahil edildiği bir departmandır. Devlet sistemini ajitasyon ve terörle değiştirmeye çalışan devrimcileri yakaladılar. Devrimciler ayaklanmaları düzenledi, yıkıcı literatür yayınladı, valileri ve bakanları "boğdu". Bu arada, Kremlin'i bir kızak üzerinde 1905'ta bir kızağa bırakan eski Dzhunkovsky Şefi Grand Duke Sergei'yi yırtan onlardı.
Doğal olarak, polis devrimci yeraltı ortamında ajanlara sahip olmaya çalıştı. Bu gizli çalışanların bazıları, devrimci hiyerarşide iyi bir şekilde büyüdü ve Polis Departmanına “dövülen” parti yoldaşlarının güvenini ve onlardan biri olan Roman Malinovsky (Lenin'in kendisi tarafından kınayan bir adam!) Lenin RSDLP'nin yardımcısı oldu bile. Yasal seçimler ve bağımsız bir mahkeme ile liberal bir demokratik Çarlık Rusyasıydı!
Devlet Duma milletvekili Malinovsky, yeraltı işçilerinin tüm işlerinden haberdarsa ve onları düzenli olarak polis amirlerine bildirirse yanlış olan ne? Evet, böyle bir kişiyle tozun üflenmesi gerekir! En değerli ajan! Ancak tamamen farklı bir görüş bu durum hakkında yeni bakan yardımcısı oldu. Onunla gizli ajanlardan sorumlu olan Polis Departmanı müdürü Beletsky arasında yakında bir çatışma çıktı.
Beletsky, Dzhunkovsky'nin tam karşıtıydı. Onları birleştiren tek şey Ukrayna kökenliydi. Ancak General Dzhunkovsky'nin oğlu gümüş bir tepsiye getirildi ve Beletsky, sıradan Chernigov burgher'larından gelen polis kuvvetinde generalin pozisyonuna terfi etti. Kiev Üniversitesi Hukuk Fakültesinden kendi pahasına mezun oldu. Kiev Genel Valisinin ofisine giren Vladimir, uzun süredir çeşitli pozisyonlarda bir hizmet askısı çekti, tanınmış niteliklerini içişleri bakanı ve aynı zamanda Başbakan Peter Arkadyevich Stolypin'i sevinceye kadar yavaşça yükseldi. Böylece, hukuk eğitimi ile bağlantılı olarak kendisine yakın olan Polis Departmanına gitti ve orada en büyük reformcu oldu.
Telefon görüşmelerinin durdurulmasını organize etmekten onur duyan Beletsky'dir. Rus polisi, 18. yüzyıldan beri mektupların açılmasıyla meşguldü, yabancı meslektaşlarının gerisinde kalmadı. Büyükelçiler, komplocular ve casusların yazışmalarını okudu. Lenin'in abisinin katıldığı Alexander III'ü öldürmek için bir komplo ortaya çıkarmayı mümkün kılan normal postayla gönderilen mektuplardan birinin kesişmesiydi. Ancak, telefon konuşmalarını gizlice dinleme fikrine gelen, ulusal telefon rehberliğinin babası olan memurumuz Petrovich Beletsky idi.
Yeni şefde, bakan yardımcısının adjuvanlarından tesadüfen, sadece etkileyici bir yarı-tanık gördü. Ayrıca, polisin tamamen yetersiz olması nedeniyle de tehlikelidir. Ancak Dzhunkovsky tam bir aptal değildi. Beletsky'de pozisyonu için muhtemel bir aday olduğunu görünce, bölüm müdürünün görevinden kovulmaya başlandı ve devrimci bir ortamda bilgi edinme yöntemleri ahlaksız ilan edildi.
Dzhunkovsky'nin bir sonraki kurbanı Beletsky'nin en değerli muhasebecisi olan Devlet Duma Malinovsky idi. Dzhunkovsky, “Beletsky Polis Bölümünün müdürünün“ X ”adı altında kişisel bir çalışanı olarak listelendi” dedi. - Beletsky Polis Departmanının yöneticisi iken zaman geçti; Onunla ayrılmayı ve onu bir erkek tarafından tertemiz ve kristal saflıkla değiştirmeyi başardığımda - V. A. Brun de Saint-Hippolytus, bölümün sırrı bana açıklandı. "
Dzhunkovsky, Malinovsky'den Duma milletvekili görevinden ayrılmasını istedi. Üstlerinden düşünülemez maruz kalma tehdidi altında, gizli Bolşevik ajanı sürgüne gitti. Hepsi harika görünüyor. Ama öyleydi!
Bu arada, jandarma memurunun bilgi uçağıyla çalışma konusunda yönlendirilmesi gereken ana ilke, Spyridovich’in bir Fabulist’in soyundan geldiğini düşünürken, neredeyse şiirsel bir şekilde, şaşırtıcı olmayan, Dzhunkovsky ve Beletsky’nin meslektaşlarından biri - Genel Alexander Spiridovich tarafından formüle edildi. Krylova: “Siz baylar, çalışana yasadışı bir ilişki içinde olduğunuz sevgili bir kadın olarak bakmalısınız. Ona gözünüzün elması gibi onunla iyi bakın. Dikkatsiz bir adım ve onu utandırıyorsun. Bunu hatırlayın, bu insanlara size tavsiyede bulunduğum gibi davranın ve sizi anlayacaklar, size güvenecekler ve sizinle dürüst ve özverili olarak çalışacaklar ... Asla çalışanınızın adını, amirlerinizi bile söylemeyin. Gerçek soyadınızı unutun ve sadece takma adıyla hatırlayın. ”
Spiridoviç, çok fazla deneyime sahip gerçek bir kadro jandarması gibi, gizli polisin genç memurlarını, neredeyse her muhbirin yapacağı psikolojik çöküntü konusunda uyardı: “Bir çalışanın çalışmasında, size ne kadar sadık olursa olsun, sizin için ne kadar dürüst çalışırsanız çalışsın, unutmayın. Er ya da geç, bir miktar psikolojik değişim yaşanır. Bu anı kaçırmayın. Bu, çalışanınıza katılmak zorunda olduğunuz an. Artık çalışamaz. Onun için zor. Bırak gitsin. Ondan ayrıl. Onu devrimci çevreden dikkatlice dışarı çıkarın, yasal bir yere yerleştirin, bir emekli maaşını çıkarın, insanın gücüne elinden geleni yapması için elinden geleni yapın. Unutmayın, devrimci bir ortamda çalışmaktan vazgeçerek, toplumun barışçıl bir üyesi olmak, bir çalışan olmasa da, devlet için faydalı olmaya devam edecektir; Zaten yeni pozisyonda faydalı olacaktır. Bir çalışanı kaybedeceksiniz, ancak bir toplumda devlet için bir arkadaş, devlet için yararlı bir insan olacak. ”
Hiçbir durumda, Spiridovich'in böyle bir coşkuyla konuştuğu gizli memurları, sıradan isimsiz yazarlar veya gönüllü bilgi verenlerle, meslektaşları hakkında üstlerine rapor vermeleriyle karıştırmayın. Genel jandarmanın ifadesi, emperyal iktidar ve devrim yaşam için değil ölüm için savaştığında bir döneme aittir. Her muhbir, kelimenin tam anlamıyla ve mecazi olarak değil, maruz kalma durumunda başını tehlikeye attı. 1918'teki devrimden sonra aynı Malinovsky, polis için yaptığı çalışmaları öğrenen muzaffer Bolşevikler tarafından vuruldu. Ve Spiridovich, sadece jandarma zanaatının iyi bir teorisyeni değil, Kiev jandarma bölümünün muhabir şefidir. Kariyeri, en tehlikeli Sosyal Devrimci terörist Gershuni tarafından yakalandığı 1903 yılında yaralandıktan sonra başladı.
Tüm bu Dzhunkovsky, hiçbir zaman operasyonel bir işe girmedi ve tek bir ajanın hayatına girmedi, anlayamadı. 12 jandarmalarının kolordu olarak görev yapan 700, görevleri “devlet suçlarını tespit etmek ve soruşturmak” olan bir adamdı, hizmetinin temellerini bile bilmiyordu. Ataması, İmparator II. Nicholas'ın en büyük personel hatalarından biriydi. Fakat ne kral ne de yeni jandarma bunu bile anlamadı.
Dzhunkovsky'nin jandarma dairesi başkanı olarak bir sonraki adımı daha az çarpıcı değildi. Rus devrimciler spor salonundaki öğrenciler ve öğrenciler arasında yer alan personeli arıyorlardı. Öğrenci gençliğinin Marksist fikirleri yaymak için en uygun araç olduğuna inanıyorlardı - gelecekteki devrimin yakıt unsuru. Doğal olarak, polis öğrencileri takip etti. Gizli bilgi kaynakları kendi ortamlarından toplandı. Ancak, “bu üniformanın prestijini yükseltmek” ve “ona karşı düşmanca bir tavrı doğuran her şeyi ortadan kaldırmaya çalışmak” gibi bir amaç için gümüş omuz askılı üniforma giyen Dzhunkovsky, özünde değil, sadece bir jandarma idi. "Gençleri yozlaştırmamak için" öğrencilerden bilgi almayı yasaklamayı emretti. Şimdi polis, gençler arasındaki devrimci faaliyetler hakkında hiçbir şey bilmiyordu, ancak liberal halk hala jandarma sevgisini eklemiyordu.
Bununla birlikte, bu tür bir anlamsızlık ödemesi, bürokratik koridorun bir sonraki dönüşü için Dzhunkovsky'yi çoktan bekledi.
Jandarma Kolordu liderliğindeki Binbaşı General Dzhunkovsky, astlarının sefil gözyaşlarını kurutmasını istedi.
Yani, I. Dünya Savaşı arifesinde, jandarma kolordu başında, garip bir tesadüf eseri, saygın ve onurlu bir adamdı - Vladimir Dzhunkovsky. Bundan daha fazlası! İmparatorun kendisi hariç, Rusya’nın en iyi insanı olduğundan şüpheleniyorum. Hiç kuşkusuz, devrimcilere ve gericilere nazaran daha terbiyeli davrandı, o ve başkalarını sinirlendirdi.
Öncelikle, Vladimir Fedorovich hizmet yerinden kesinlikle memnun kaldı ve daha iyi bir şey aramıyordu. Bu onun doğasıydı. Uzun zamandır Moskova valisine komutan olan Vali Büyük Dük Sergei Aleksandroviç, rüşvet almadı, yetkililere bakmadı, zam istemedi. Diğerleri 40 yıllarında alaycı komutanlar olmayı başardı ve 40 yıllarından önceki bu da kaptanlarda gerçekleşti ve kârlı bir şekilde evlenemedi. Patron Vladimir Fedorovich'in teröristleri onu öldürmez, emekli olana kadar adjuvan olur! Allah’tan!
Vali tarafından öldürülen Dzhunkovsky yerine atanan II. Nicholas da gitmesine izin vermedi. Paskalya'da ateş açmış, uzak köylerde köylülere yumurta getirmiş, Napolyon ile ünlü savaşın 100 yıldönümünün şerefine Borodino'da bir anıt düzenlemiştir ve bu anıt için sadece köylülerden toprak almamıştır. Kamu parası için değil, kendin için yap! Şimdiye kadar, Borodino Savaşı Müzesi, ataları Rus asaletini kazanan ve imparatorluğun seçkinlerine girmeyi başaran Poltava'dan basit bir Ukraynalı rahip soyundan Dzhunkovsky'nin coşkusu sayesinde varlığını sürdürüyor.
KRAL KİŞİLİK PORTVAİN KİŞİSELDİR. Dzhunkovsky'nin gözetiminde 1912'te kutlanan Borodino jubilee'nin kapsamı ve örgütlenmesiydi ve kralı ona bıraktı. Nicholas II sadık ve dürüst insanları arıyordu. Dzhunkovsky'de kesinlikle hiçbir kir yoktu. Ayrıca, çekiciliği ve etrafındaki manevi rahatlık atmosferini yaratma kabiliyeti, imparator üzerinde karşı konulmaz bir izlenim bıraktı. Son Rus çar, en çok sevilen, sadece böyle insanlar - hiçbir şey istemeyen ve kendisi için herhangi bir psikolojik sorun yaratmayan.
Ukrayna Kazakları'nın bir başka soyundan olan Kiev Genel Valisi Vladimir Sukhomlinov da bu güçlerin doruklarına ulaşmayı başardı. Nicholas II'yi şakalarıyla nasıl eğlendireceğini ve kralın kendisini savaş bakanı olarak atadığı neşe ve iyimserlik duygusu yaratacağını biliyordu. Dahası, imparatorun kendisi de sadık hizmetkarları aynı samimiyetle geri ödeyebildi. Bardağını Muhafız memurlarıyla devirmeyi, genellikle bir alay veya diğerine düşmeyi ve gece geç saatlere kadar sonsuz tostların altında kalmayı severdi. Ve Dzhunkovsky, jandarma birliklerinin komutanlığına atanmasından kısa bir süre önce, kendisiyle içen Nicholas II'nin kişisel olarak sevilen porto şarabını içme arkadaşına döküldüğünü hatırladı.
Petersburg'da, yeni görev istasyonunda, Dzhunkovsky, eskisi gibi mütevazı bir yaşam tarzını yönetti. Her zaman devlete ait bir dairede yaşadı, kendi mülküne sahip değildi, ancak göreve geldiğinde, jandarmanın atanmasını belirleyen "Bence sefiller!" İfadesiyle, jandarmanın atanmasını belirleyen Nicholas I kelimelerinin astlarına hatırlattı. Bu yüzden, efsaneye göre, bu kral Benkendorf, en yüksek talimatların talebine cevap olarak bir jandarma teşkilatı kurarken tavsiyede bulundu. Ve Dzhunkovsky, savaşçılara, bölümlerinin kurucusunun bu cümlesini seçmelerine karşı hatırlatan hatırlattı: “Kaza gözyaşlarının kurumasını isteyen kutsal merhamet sözleşmesi, her birimiz için aynı slogan olmaya devam ediyor!”
O zamanki konuşma özgürlüğünün derecesi, baş jandarmanın "Morning of Russia" gazetesinin bu konuşmasından hemen sonra buna cevap verdiği gerçeğiyle gösterilebilir: “Yeni şef yeni bir şarkı söyledi ve jandarma ormanının karanlık derinlikleri dikkatlice dinledi. Son notlar susturulduğunda, orman tüm dalları ile hışırdıyordu - sert sesi ile cevap verdi: “Biz Ekselansları dinliyoruz. Yerine getirmeye çalışacağız. Daha fazla VF ne söyleyecek. Dzhunkovsky, bunu söylemek zor. Her halükarda, koyu karanlık bir orman yeni emirlerini dört gözle bekliyor ve biz, bizler, biz kim, birisini kendi tarzına göre kimin yeniden kazanacağını tahmin etmeye çalışacağız: şeflerinin jandarmaları veya jandarmalar şefi. ”
Bolşeviklerin vahşi Cheka’sı şikayetçi kraliyet jandarmasının yerini aldığında, bu özgürlükler birkaç yıl sonra düşünülemezdi. Ne feuilletonist ne perestroyka zamanları hakkında, ne de Cheka'yı, GPU'nun mirasçıları, NKVD, MGB ve KGB'yi kazanan kurumların adresi hakkında böyle bir şey yazmazdı. Rusya'nın "Sabah" özgürlüğü, hiçbir durumda jandarmaların "karanlık ormanı" olmadığını söyledi. Cezaları geçmedi ve soruşturulan bütün davalar mahkemeye getirildi ve kitlelerinde Bolşevikler ve Sosyal Devrimciler olan soygunları ve katilleri nasıl cezalandırmaya karar verdi. Bu rakamlara karşı verilen cezaların ılımlılığı, Lenin'in hücrelerinde Lenin'in çocuklukta söyledikleri gibi sütle özgürce gizli notlar bıraktıkları sera rejimi ve Sibirya'da tüm koyunları pirzola biçiminde patlattı, en iyisi ne tür Rusya'yı kaybettik ve ne tür kırmızı bunun karşılığında kötüler-enternasyonalistler tarafından bir canavar inşa edildi.
Dzhunkovsky yerine diz kanında gerçek oprichnik ve bel için daha iyi olurdu. Ama işe yaramadı - kral nazikti ve bu nedenle yumuşak astları seçti. Tarihsel deneyime dönecekti - Büyük Peter'e şahsen nasıl işkence ettiğini ve Kızıl Meydan'daki okçu kafalarını nasıl kestiğini hatırlamak için. Ancak II. Nicholas atalarından dolaşımda basitlik vardı, bir zulüm damlası değil. Neden, yaşamı boyunca, haksız yere Kanlı olarak adlandırıldı ve ölümünden sonra taht üzerindeki çalışmasını zorlaştıran bir aziz olarak kullanıldı. Kral bir asa ile değil, bir baltayla olmalı! Asayı sadece tatil günlerinde elinize almak için - dikkatsiz boyarların ve sorunluların kafalarını kesin, bu rahatlayabileceğiniz ve elmasla süslenmiş hafif bir çubuk tutan bir doğrayıcı yerine kafa tutabileceğiniz anlamına gelir.
Mordu'da Rasputin Verildi mi? Bilinçaltında, Rusya'nın devrim arifesinde istediği tam bir kraldı. Ve aynı kraliyet görevlileri, Peter Prince Romodanovsky’yi gizli işler düzeninin başında hatırlatıyor. Ayrıca, soruşturmayı şahsen yaptı ve devlet suçlularının ruhu rafa nasıl açtığını gözlemledi. Bu, Dzhunkovsky jandarma başkanlığına gelir gelmez St. Petersburg’a yayılan söylentilerle kanıtlanıyor. Bir söylenti okumak: Yeni şef jandarma Rasputin'in yüzünü doldurdu.
Pikul'un “Kirli Gücü” adlı romanında, başkentte dolaşan bu dedikodu şöyle ifade edildi: “Skandalla ilgili tüm belgeler, jandarma şefi Dzhunkovsky'nin şefinin kasasında toplandı; kralın bir raporuyla, imparatorun yanlışlıkla ofisine Rasputin'e rastladığı resepsiyon ofisine geldi.
- Oh, buradasın ... sana ihtiyacım var!
Tüm boks kuralları ile gergin general iliak'a keskin bir kanca vurdu. Rasputin ağzını acıyla açtı, ama ... sessiz kaldı. Çene için bir salıncak başını sol omzuna eğdi. Dzhunkovsky onu aşağıdan düzeltti ve sağ omzuna astı. Kesin bir üst yol vardı - Zemine doğru Rasputin çantası "...
Zevkle yazılmış! Ama gerçeklikle ilgisi yok. Renkli resim, Dzhunkovsky’nin anılarından yalnızca bir paragraf ile çürütüldü. Göreve başladıktan sonra, en yüksek kişilerin hepsinin ziyaretine katlanmak zorunda kaldı: “Davaların alımı ve personel ile tanışırken aynı zamanda resmi ziyaretler de beni çok zaman aldı. Ek olarak, imparatorluk evinin tüm insanları kendilerini tanıtmak zorunda kaldılar ve büyük düşkünler ve yaşlı büyük Dükler arasında, yüksek mahkemelerinin başkanları aracılığıyla özel bir resepsiyon talep etmek istediler. Kendimi tanıtmak için zamana kadar birkaç hafta geçti. ” Sadece Çar’ın karısı Alexandra Fyodorovna, onu, İmparator’un raporunda göreceğini söyleyerek generali kabul etmedi: “Majestelerinin benden kaçtığını, özellikle de o sırada Rasputin’e yakın çevrelerde karşısına çıkacağımı anladım. Rasputin’e çarptığım ve bana geldiğinde onu ittiğime dair bir söylenti yayıldı. Fakat bu doğru değildi, Rasputin beni hiç ziyaret etmedi ve ben de onunla hiç karşılaşmadım. ”
Genel olarak hayırseverlerin yalnızca jandarmaların başkanlığına başkanlık ettiği, Rasputin tarafından Dzhunkovsky'nin atıldığına dair söylentiler, 1913'un başlangıcıyla ilgili. Vladimir Fedorovich hâlâ kraliyet resepsiyon salonundaki yaşlı adamı yenmek için “kutsal hat” üzerinde hiçbir uzlaşmacı malzeme toplayamadı. Oysa gerçekte, çarpışmaları ancak yüz yüze değil, ancak yokluğunda, gizli, sadece iki yıl sonra gerçekleşti - Birinci Dünya Savaşı'nın zirvesinde. O zamana kadar Dzhunkovsky tam güç hissetti. İşlere alışmış, halkını Polis Teşkilatına yerleştirmiş ve sadık kraliyet hizmetkarının amacını anladığı gibi davranmıştır.
Rasputin yaşlı kadını aradı. Çünkü Rasputin gizli polis gözetimi kurdu. “Faaliyetleri” ile ilgili raporlar, Dzhunkovsky’nin masasına bağlı polisler tarafından astları tarafından sürekli olarak ortaya kondu. Temelde, çeşitli restoranlarda yaşlı Gregory'nin pitoresk skandalları ve kavgaları bu dosyaya düştü. Kraliyet ailesine yakın bir insanın maceralarını içeren klasör dolgundu, ancak şimdilik Dzhunkovsky bu konulara gözlerini kapattı. Bir Moskova polis karakolunun polis memurundan bir rapor geldiğinde saygın bir jandarmanın sabrı patladı Teğmen Albay Semyonov: “Mart 26, 1915, 10 çevresinde, güçlü bir sarhoşluk Grigory Rasputin aşamasında Yar restoranına gitti. Ayrı bir ofise sahip olduktan sonra, Moskova gazetesi Semyon Lazarevich Kagulsky'nin editör-yayıncısını aradı ve kadın korosunu davet etti. Dahası, Rasputin'in davranışı tamamen çirkin bir karaktere büründü. Soyundu ve koro şarkıcılarıyla çıplak konuşmaya devam etti. ”
Rapora göre. Kaptan Martynov'un Moskova güvenlik departmanı şefi: “Kesinlikle sarhoş, Rasputin açıkça bu tür şarkıcıyla konuşmaya başladı:“ Bu kaftan bana “yaşlı bir kadın” verdi, onu dikti. Eh! Beni şimdi burada görseydi ne derdi? Pevicheklerden birinin sorusuna, hangi yaşlı kadınla konuştuğu hakkında, Rasputin şöyle cevapladı: "Kraliçe hakkında, seni aptal."
Martynov'un raporu şahsen Dzhunkovsky'ye yönelikti. Kraliyet ailesini hakaret eden Rasputin'in çirkin davranışı hakkında bilgi fazlasıyla biriktiğinden, general raporda II. Nicholas’a gitti. En yakın gizlilikteki ziyaretine en yakın insanlar dışında kimseye hiçbir şey söylemediğini belirtti: “Bütün günü 1’ta akşama kadar geçirdim, yukarıda verilen tüm bilgileri verdiğim en genel notu yazdım. Rasputin'i en olumsuz taraftan karakterize etmek, her şeyi kendi adıyla çağırmak ... Akşam 6 saatlerinde not hazırdı, onu okudum, düzelttim ve sadık sekreterim Senko-Popovsky'ye şahsen yeniden yazdım, sonra taslak oldu. Nuh yok edildi - Kimseyi bu işe adamak ve işlerinde herhangi bir iz bırakmak istemedim. Sadece Polis Bölümünün yöneticisi Bruin de Saint-Hippolyte ve jandarma birliklerinin genel müdürü Nikolsky bana hem sadık hem de çok sadıktı. Notu bakana tanıtmak zorunda kaldım, çünkü kendimi hükümete izinsiz bir şeyler sunma hakkına sahip olmadığımı düşünmedim. ” Dzhunkovsky'ye göre, İçişleri Bakanı Maklakov, "niyetimi onayladım, öptüm ve büyük bir heyecanla gitmeme izin verdim."
Dzhunkovsky'nin egemenliğe rapor vereceği durum buydu! İçişleri Bakanlığı'nda ölümüne savaşçı olarak eşlik etti. Yoksul general, “raporun olumsuz bir sonucunu kolayca bekleyebildiğim ve ondan manevi destek almak istediğimden” beri, kız kardeşini “feat” konusunda uyarmıştı.
Nicholas II Dzhunkovsky'yi aynı gün, Haziran 1 1915, Tsarskoye Selo'daki gece yarısı 10'in gece yarısı saatinde aldı. “İlk başta, bana, tutarsız bir şekilde, heyecandan açıkça görünüyordu” dedi, “Rasputin'in Tsarskoe Selo dışında nasıl vakit geçirdiğini egemenliğe rapor etmeye başladım, ama sonra, egemenliğin beni dikkatle dinlediğini yavaşça ilham ve ilham verici buluyorum. Rasputin'in hanedanlara getirdiği tüm kötülükleri ve bu gerçeği Rusya'ya bildirmeye başladı. Bittiğimde, egemen benden alçak sesle şöyle sordu: “Bunların hepsine sahip misiniz, muhtıra var mı?” Olumlu cevap verdim. "Onu bana ver." Devlet aldı, masasının orta çekmecesini açtı ve oraya koyarak çekmeceyi bir anahtarla kilitledi. ”
Dzhunkovsky, notu Jandarma Kolordu'nun komutanı olarak değil, şahsen sadık olarak yazdığı, taslağın kendisi tarafından imha edildiği, ancak bakanlar işlerinin envanterinde görünmediği ve “Rasputin’i ziyaret eden tüm ziyaretçileri ve ziyaret ettiklerini kesin bir şekilde gözlemlemelerini önerdi” şeklinde uyardı. ve özellikle de en yüksek isme transfer edilmek üzere dilekçesini kendisine iletenlere. ” Nicholas II cevapladı: "Senden bunu yapmanı bile istiyorum, ama tüm fark edeceğin her şey, doğrudan benimle konuşacaksın, hepsi aramızda olacak, çok teşekkür ederim."
Bundan sonra, Nicholas II Rasputin'in iki ay boyunca Tsarskoye Selo'ya girmesine izin vermedi. Ancak Alexandra Feodorovna onu Moskova restoranında yürüyen yaşlı adam değil, “kutsal adamın” kötü niyetli isteklilerince yollanan iki katı olduğuna ikna etti. Bütün bunların sonucu, Dzhunkovsky'nin Jandarma Birliği'nin komutanlığının görevinden alınmasıydı. Karısının görüşü sayısız gerçeklerden ağır basmıştı. Dürüst general de orduya girdi ve bir Sibirya atıcı tugayının komutasını aldı.
Devrimden sonra Dzhunkovsky Rusya'da kaldı. Bolşevikler onu birkaç kez tutukladı ama serbest bıraktı. Eski şef jandarmaya çarlık rejiminin sırlarını farklı ve karşı-devrimci bir taraftan sorgulamayı seven Dzerzhinsky ile bir araya geldi. Sonra acımasız zamanlar tekrar geldi ve 1938'te, 73'inci yıl olan eski general, Moskova yakınlarındaki Butovo'da vuruldu. Görünüşe göre çok fazla şey biliyordu.
Böylece, jandarma bölümündeki zirvelere ulaşan Hetman Polubotka'nın soyundan öldü, ancak kendisi böyle bir kariyeri hayal etmemişti. İyi ve saf Vladimir Fedorovich, dürüstlerin şeytanlar kadar kolay öldüğünün ve Rab'bin yollarının anlaşılmaz olduğu gerçeğinin açık bir örneğidir.