Bu herif yetti gayri, 50 yıldır bıktırdı yaşamdan… Sonra uzunca bir sessizlik hakim oldu, mahkeme salonunda… Sessizlik, bu tür haberleri hergün manşet yapan gazetecilerden birinin flaşıyla bozuldu…
Kim bilir nasıl bir manşet atacaklardı, yaşanmış 50 yılın ardından? birçok haberci izliyordumahkemeyi… Kadın neler diyecekti? Herkes, onu dinliyordu… Yaşça büyük olan kadının gözleri doldu ve devam etti:
– Bizim bir sedef çiçeği vardı, çok sevdiğim… O bilmez… 50 sene önceydi. O çiçeği ben temel verilen çiçekler arasından kopardığım bir yaprağı tohumlamıştım, öyle büyüttüm. Yavrumuz olmadı onları yavrum bildim. Bir vakit sonra çiçek kurumaya başladı. O vakit adak adadım.
Devamı için bir sonraki sayfaya geçiniz.