Çarpan dalgaların ve çağıran balinaların sesleri okyanus yüzeyinin altında patlıyor, ancak orada dolaşan tek ses bunlar değil. Aslında, geçtiğimiz birkaç yüz yıl boyunca, insanlar bir kakofoni ekledi. yeni sesler deniz sesine, birçok deniz türüne zarar veriyor Hayatta kalmak için sese güvenin.
yunuslar sese bağımlı bu türlerin önemli bir bileşenini oluşturur. Ve yakın tarihli bir habere göre kağıt yayınlanan Güncel Biyolojibu hayvanlar giderek daha gürültülü çevreleri üzerinden birbirleriyle iletişim kurmaya çalışsalar da, “bağırma” girişimleri her zaman en başarılı olanı değildir.
Yunus Din
Çeşitli silahlarla donanmış ıslık ve tıklamalaryunuslar sesleri kullanır tanımlamak ve iletişim kurmak çiftleşmek, avı yakalamak, yırtıcı hayvanların etrafından dolaşmak ve sualtı çevrelerinde gezinmek için. Ancak, ses üretme ve algılama yetenekleri tür olarak en büyük güçlerinden biri olsa da, yunusların yaşam alanlarına yeni seslerin getirilmesi gibi insan faaliyetleri sayesinde. nakliye ve sondaj işbirliği yapma ve hayatta kalma yeteneklerini azaltır.
Daha fazla oku: Yunuslar İsimlerini Nasıl Seçerler?
Bristol Üniversitesi’nde bir çalışma yazarı ve davranış biyolojisi öğrencisi olan Pernille Sørensen, “Hayvanlar için sesi bu kadar avantajlı kılan aynı nedenler, aynı zamanda onları çevredeki gürültüden rahatsız olmaya da duyarlı hale getiriyor” diyor. basın bülteni. “Son birkaç on yılda, insan yapımı gürültüde çarpıcı bir artış gördük ve okyanuslardaki gürültü kirliliği de bir istisna değil.”
Bu yeni çalışmada, Sørensen ve bir araştırma ekibi, sesin iki tutsak yunusun işbirlikçi bir görevi tamamlama becerisi üzerindeki etkisini araştırdı.
Sonunda, iki yunusun aramalarını değiştirdi ve birbirleriyle daha iyi iletişim kurmak ve işbirliği yapmak için vücut konumlarını değiştirdiler. Ancak, bu taktiklere rağmen, yunusların başarılı bir şekilde iletişim kurma becerileri, doğal olmayan seslerin varlığından dolayı yüzde 85’ten yüzde 63’e düştü.
Daha fazla oku: Yunuslar Ne Kadar Zeki?
Sørensen bir basın açıklamasında, “Bu bize, bu telafi edici mekanizmaları kullanmalarına rağmen iletişimlerinin gürültüden etkilendiğini gösteriyor” diyor. “Telafi etme girişimlerine rağmen, […] gürültü, başarılı bir şekilde koordine olma yeteneklerini hala engelledi.
Yunuslar Denizde Neden Bağırırlar?
Ekip, yunus iletişiminin sınırlarını test etmek için iki şişe burunlu yunusu geçici olarak küçük, hoparlörlerle dolu bir arenaya hapsetti; burada hayvanlardan, arenanın iki ayrı tarafındaki iki ayrı düğmeye aynı anda basmak için sesli iletişimi kullanmaları istendi.
Daha fazla oku: Şişe Burunlu Yunuslar İnsanlara Benzer İttifaklar Kuruyor
Takım suni miktarını artırınca, “antropojenik” Konuşmacılardan, yunusların iletişim çağrılarını seslerini ve aralıklarını artırarak ayarladıklarını tespit etti. Ekip ayrıca yunusların iletişim kurarken birbirlerine döndüklerini veya bazen kendilerini geliştirmek için arenanın karşı tarafına yüzdüklerini keşfetti. birlikte çalışabilme yetenekleri.
Bununla birlikte, bu ayarlamalardan bağımsız olarak, yunusların görevi tamamlama yeteneği, yapay sesin hacmi arttıkça, en yüksek ses seviyesinde yüzde 85’lik bir başarı oranından yüzde 63’e düşerek duraksadı.
Bir başka çalışma yazarı ve Bristol Üniversitesi’nde davranış biyolojisi profesörü olan Stephanie King, bir basın açıklamasında, “Çalışmamız, bu ayarlamaların, gürültünün bireyler arasındaki iletişim üzerindeki olumsuz etkilerinin üstesinden gelmek için mutlaka yeterli olmadığını gösteriyor” dedi. “Bu, nihayetinde nüfus sağlığını etkileyen bireysel sağlığı olumsuz yönde etkileyecektir.”
Kaynak : https://www.discovermagazine.com/planet-earth/heres-why-dolphins-have-to-shout-underwater