Herhangi bir cismin yörüngeye girdiği hıza “yörünge hızı” denir. Yeryüzünden yaklaşık 160 Km. kadar yükseklikte yörünge hızı saatte yaklaşık 28.000 Km. kadardır. Yükseklik arttıkça, yörünge hızı da giderek düşer. Çünkü yerçekimi azalır. Örneğin, 1.600 Km. yükseklikte yörünge hızı saatte 25.300 Km.’ye düşer. Bir uydunun yörüngede kalabilmesi için yörünge hızını koruması gerekir. Çünkü uydunun hızı yörünge hızının altma düşerse, uydu da yeryüzüne doğru düşmeye başlar. Çoğu yapay uydular Dünya’nm 160 Km. yükseğinde yörüngeye oturacak biçimde uzaya fırlatılır. Uyduların bu denli yükseğe atılmasının nedeni, havanın ya da atmosferin direncinden sakınmak içindir. Uydu daha aşağıya atılacak olursa, havanın direnci uydunun hızını keserek yörünge hızının altına düşürür. O zaman uydu düşmeye başlar. Aşağı doğru düştükçe havanın direnci de artar. Havanın uyduya sürtünmesi dolayısıyla meydana gelen büyük sıcaklık, sonunda uydunun yanmasına neden olabilir. Uzaydan büyük bir hızla Dünya atmosferine giren meteorlar (göktaşları) da sürtünme dolayısıyla yanar. Meteor yanarken alevli bir yol meydana getirir ki biz bunu yerden bakınca bir akanyıldız biçiminde görürüz.
Elbet atmosfer Dünya’mn üzerinde belli bir noktada birden bire sona ermez. Dünya’dan yükseldikçe giderek incelir, en sonunda da uzaya karışır. Yeryüzünden 800 Km. yükseklikte bile zayıf bir atmosfer tabakası vardır. Ancak bu zayıf atmosferin uzay uçuşları üzerinde pek etkisi olmaz.
Bir uydunun Dünya çevresindeki tam bir dönüşüne o uydunun “devir süresi” denir. Dünya’ dan 160 Km. yükseklikteki bir uydunun devir süresi, yaklaşık 1,5 saattir. 1.600 Km. yükseklikteki bir uydunun devir süresi ise yaklaşık 2 saattir. Öte yandan, yeryüzünden 35.700 Km. yükseklikteki bir uydunun devir süresi 24 saattir. Bu,,elbet çok ilginçtir; çünkü günümüz de 24 saattir. Bir yapay uyduyu Ekvator üzerinden Dünya ‘nın hareket ettiği yöne doğru 35.700 Km. yükseklikte yörüngeye oturacak biçimde uzaya fırlatırsak, dünyanın bir dönüşünü tamamladığı süre içinde uydunun Dünya çevresinde bir tur atmığını görürüz. Başka bir deyişle, Dünya’dan bakan bir gözlemci uyduyu gökyüzünün belli bir noktasında durur gibi görür. Bundan ötürü, 35.700 Km. yükseklikteki yörüngeye “durağan yörünge” adı verilir. Bu yörüngenin haberleşme uyduları için özel bir önemi vardır.
Uyduların Dünya çevresinde bir yuvarlak çizerek döner ama, bu tam doğru sayılmaz. Çünkü uyduların yörüngeleri pek ender olarak daire biçimindedir. Çoğu uydular “elips” biçiminde bir yörüngede dönerler. Bu yörünge biçiminden dolayı, uydu Dünya’dan her zaman aynı uzaklıkta olmaz. Yörüngenin Dünya’ya en yakın olduğu noktaya “perigee”, en uzak olduğu noktaya ise “apogee” (tepe) denir. Öte yandan, elips biçimi bir yörüngede uydu hep aynı hızla da yol almaz. Dünya’ya en yakm olduğu noktada en hızlı yol alır, Dünya’dan uzaklaştıkça hızı azalır. Tepe noktasında hızı en aza düşer; sonra yeniden hızlanmaya başlayarak, perigee noktasında doruğuna varır.