Bahisler yüksek, mücadele kötü ve yenilecek olan merkezci Başkan Emmanuel Macron’un partisi. Ancak uzaydan gelen bir ziyaretçiye, Fransa’da Haziran ayında yapılacak parlamento seçimleri, aşırı sağ ile aşırı sol arasında bir rekabet gibi görünebilir.
İlk tur oylamadan bir ay önce, Fransa’nın alt meclisindeki 577 sandalye için yapılan kampanya acımasızdı. Nisan ayındaki başkanlık seçimlerinden bu yana, Macron’un ikinci bir görevi kazanması ve ikinci turda aşırı sağ lider Marine Le Pen’i geçerek üçüncü iş teklifini iptal etmesinden bu yana baskı artıyor.
Le Pen’in siyasi düşmanı, aşırı sol lideri Jean-Luc Melenchon, Haziran ayında hem Le Pen’i hem de Macron’u geride bırakacak şekilde konumlanarak bir grup sol partiyle ittifak kurduğunda pota yükseldi.
Dolayısıyla Le Pen, Ulusal Ralli partisini parlamentoda iyi bir performans göstererek siyasi olarak alakalı tutmaya çalıştığı için Melenchon’u ana rakibi olarak görüyor.
Partisinin kampanya sloganı “Macron’a Karşı Tek Muhalefet”, onun aşırı sol liderle rekabetini kanıtlıyor.
İttifaklarıyla güçlenen Melenchon’un kendisi, Macron’un çoğunluğunu çalarak Fransa’nın bir sonraki başbakanı olacağını ilan ederek gözünü daha yükseklere dikti – bu sadece cumhurbaşkanı tarafından yapılan bir atama.
Le Pen’in umutları daha az görkemli: göçmen karşıtı partisine daha fazla konuşma süresi ve başka ayrıcalıklar tanıyacak, böylece sesini duyurabilecek ve güçlüleri taciz edebilecek “güçlü” bir meclis grubu -en az 15 milletvekili- yaratmak.
Le Pen, Melenchon’u asla başbakan olamayacak bir “mahkeme soytarısı” olarak alay ediyor. Ancak bu hafta RTL radyosuna yeterli oyla Melenchon’un Ulusal Meclis’i bir gecekondu solcu davalar cennetine dönüştürebileceğini söyledi: “(anarşist) Kara Blok savunucuları, burkini savunucuları, polisi silahsızlandırmak isteyenler, hapishaneler hoş olmadığı için hapishane açmak isteyenler.”
Partisinin geçici başkanı için Melenchon “Cumhuriyet için bir tehdit” teşkil ediyor.
Jordan Bardella düzenlediği basın toplantısında, Fransız basınının kendi aşırı sağ partisi için tercih ettiği etiketi kullanarak, “Bence bugün aşırılık, Bay Melenchon’un tarafında yer alıyor” dedi.
Le Pen ve Melenchon uzun süredir siyasi düşmanlardır. Ancak Le Pen için düşmanlık, Melenchon’un Sosyalistler, Komünistler ve Yeşiller ile imzaladığı ve elini güçlendiren sol ittifakla açıkça derinleşti. Le Pen’in partisi, partisinin bilinen bazı isimlerini çalan ancak oyların sadece %7’sini alan yeni başlayan aşırı sağ başkan adayı Eric Zemmour ile ittifak yapmayı reddetti.
Paradoksal bir şekilde, Le Pen başkanlık yarışında Melenchon’un üçüncü sırasına kıyasla ikinci sırayı alırken ve aşırı sağı eşi görülmemiş bir seçim performansına yükseltirken, partisi 12 ve 19 Haziran yasama seçimlerine Melenchon’dan daha zayıf bir konumda giriyor, onun ittifakları.
Fransa’nın yasama oylama sistemi cumhurbaşkanını destekliyor ve Le Pen’in partisinin çoğunluğa derinlemesine nüfuz etmesini neredeyse engelliyor. Son seçimde sadece sekiz Ulusal Ralli milletvekili sandalye kazandı. Koltuğunu yenilemek isteyen Le Pen, partisinin Fransa çevresinde yürüttüğü 569 aday arasında yer alıyor.
Aşırı sağcı uzman Jean-Yves, “Bu çok acımasız bir kampanya… Aynı zamanda, gerçek bir tartışma görmediğiniz, birçok Fransız’ın günlük sorunlarının ele alınmadığı izlenimine sahip olduğu bir kampanya” dedi. Camus. Ayrıca, “Bay Melenchon’un ‘Ben, başbakan’ dediği oldukça gerçeküstü bir kampanya” diye ekledi.
Macron’un partisi ve merkezci müttefikleri, giden parlamentoda 300’den fazla sandalyeye sahip. Yine de Hareket Halindeki Cumhuriyeti adını Rönesans olarak değiştirdi ve diğer merkezcilerle ittifak kurdu.
Başkan bu hafta partisinin adaylarını “Bu en zorlu kampanya olacak” diye uyardı. “Ülkemiz bölündü”
Bölünmeler, drama ve sert söylemler Fransa seçimlerinde yeni değil.
Camus, “Fransa, siyasi geleneğin son derece bölücü olduğu bir ülkedir” dedi. “Ülkenin konuşmakta zorlanan iki parçası izlenimine sahipsiniz.”