İlk başta oldukça kişisel bir şekilde konuşarak, bu Şükran Günü'nün, yeterli sayıda Amerikalı dostumun korku ve izolasyonun ötesine geçme ve öyle durma davetiyesine 'evet' diyebildiğine yürekten teşekkür edeceğimi söylemeliyim. yeni umudun eşiğinde tek bir insan ailesi. Bu dünya için lezzetli bir an, yeni bir başlangıcın mucizesi ve bunu tüm ciddiyetle kutluyorum.
Açıkça iyi ve cömert bir şey olduğunda, minnettarlıkla karşılık vermek doğaldır. Ama bir bakıma, bu tepkinin doğallığı, şükran duygusunun önceki bir eylem tarafından uyandırılan bir yanıt olduğu fikrini doğruladığı için, olumsuz tarafına sahiptir. Ve tüm geleneklerin büyük ruhani öğretmenlerinin sürekli olarak meydan okuduğu tam da bu kavramdır. Ve tam da bu meydan okumada özgürlüğümüz yatıyor.
'Ama hiç minnettarlığı bir tepki olarak değil, kendi başına bir güç olarak, dış koşullara bağlı olmayan, daha çok insan ruhunun doğuştan gelen bir gücü olan başlatıcı ve iyileştirici bir enerji olarak düşündünüz mü?'
Evet, sizin için iyi bir şey yapıldığında minnettar olmak kolaydır (ne yazık ki, bu sağlıklı insan tepkisi bile günümüzde yükselen yetki ve mağduriyet kültürümüzde giderek daha fazla zorluk altında görünmektedir). Ama hiç minnettarlığı bir tepki olarak değil, kendi başına bir güç olarak, dış koşullara bağlı olmayan, daha çok insan ruhunun doğuştan gelen bir gücü olan bir başlatıcı ve iyileştirici enerji olarak düşündünüz mü? Bu şekilde anlaşıldığında ve kullanıldığında, bizi kendine acıma ve kıskançlık hapishanelerinden özgürleştirme ve koşullarımızın enerji alanlarını (ve dolayısıyla sonucunu) fiilen değiştirme gücüne sahiptir.
Basitçe söylemek gerekirse, önce bir tepki olarak değil, doğuştan varoluş biçimi olarak minnettar olarak gerçekliğimizi değiştirebiliriz.
Bu harekete alışmak, 'şükretmek yerine minnettar TOWARD' hareketini öğrenmek biraz pratik gerektirir. Spiritüel olan çoğu şeyde olduğu gibi, duyum alanında hissetmekten daha kolay öğrenilir. Pek çok insan sana hayatında minnettar olman gereken şeylerin bir listesini yapmanı söyleyecektir ('kutsamalarını saymak' dedikleri gibi). Ama saymanın bazen koyun saymaktan daha fazla ilham verici olmadığını hiç fark ettiniz mi? Duygularınızı mantıksal tepkilerle kandırmak zordur. Duygular mantıklı değildir.
Bunun yerine, içeride sessiz kalmanızı, nefesinizin yükselip alçalmasına, kalp atışınıza, ayaklarınızın yerde hissine veya yanağınıza çarpan esintiye dikkat etmenizi öneririm. Öykünüzün tüm istek ve ihtiyaçlarıyla birlikte birkaç dakikalığına gitmesine izin verin ve 'ne olduğunuza değil' (bir ortaçağ Hıristiyan mistikinin sözleriyle) 'ama BU sensin.' Varlığınızda yankılanan bu derin “BEN'İM” hissi, diğer tüm canlı varlıklarda ve tüm yaşamın kendisinde yankılanan “BEN'İM” ile bağlantılıdır. Onun aracılığıyla, Varlığın kendisine bağlanırsınız ve bu bağlantıda, bolluğunuzun gerçek kaynağı ve minnettarlık kaynağı yatar.
Tanınmış bir çağdaş Sufi öğretmeni olan arkadaşım Kabir Helminski, bu öğretiyi iyi bir şekilde özetliyor: “Tüm bakımları tek bir bakımda yapmayı öğrenirseniz, sadece mevcut olma özeni, o Varlık tarafından bakılacaksınız, kendisi de yaratıcı Güç ve Sevgi. ' İçinizdeki canlı Varlık akışına ayak uydurduğunuz ve nasıl hareket ettiğine dikkat ettiğiniz için kendinizi şükran duymaya ikna edecek şeylerin listelerini uydurmanıza gerek yok. Yavaş yavaş, minnettarlığın bir cevap olmadığını, her zaman içinizden akan bir nehir olduğunu ve akmayı öğrenebileceğiniz bir nehir olduğunu göreceksiniz. Dış koşullarınız nereye gidiyormuş gibi görünse, sizi her zaman içten dolgunluğa ve sevgiye doğru taşıyacaktır.
Proaktif minnettarlığın sırrını öğrenen kişi, Yeni Ahit'te anlatılan ve hem kendi yaşamı hem de tüm dünya için bir şifa kaynağı haline gelen o meşhur 'canlı suya' girer.
–Cynthia Bourgeault
Cynthia Bourgeault bir Episkopal rahip, yazar ve geri çekilme lideridir. Colorado'daki Aspen Wisdom School'un kurucu müdürü ve Victoria, BC, Kanada'daki Contemplative Society'nin ana misafir öğretmenidir.