Dostluk etmek: Yakınlık kurmak, dost gibi candan davranmak: Lokanta müşterisi hanımlardan kendi kendine tanıştığı, konuştuğu, dostluk ettiği hanımlar var! -M. Ş. Esendal. Düğün aşıyla dost ağırlanmaz: Ağırlamanın değeri, özel olarak hazırlanmasında, bir fedakârlık yapılmasındadır anlamında kullanılan bir söz. Deyim Düğün pilavıyla dost ağırlamak: Başkasının kesesinden veya elinden ikramda bulunmak. İyi gün dostu olmak: Sadece iyi günlerde görünmek. İçtikleri su ayrı gitmemek: Sıkı fıkı dost, arkadaş olmak: İçtikleri su ayrı gitmez, her derdini onunla paylaşırdı. -H. Topuz. Dostlar başına: Bir şeyi dostları için de dilemek amacıyla kullanılan bir iyi dilek sözü: Doğrusu böyle bir düğün dostlar başınaydı. Arkadaşları arasında, günlerden beri hep bunun lafı ediliyordu. -R. Çalapala. Bir dostluk kaldı!: Mal azaldığında satıcıların kullandığı bir müşteriyi özendirme sözü. Dost edinmek: Dost kazanmak: Yolda iki dost edinip on gün birisinin, on gün ötekinin erzak torbasından karnını doyurdu. -F. R. Atay. Dost tutmak: Erkek veya kadın evlilik dışı ilişki kurmak. Dosta düşmana karşı: Dostlara üzüntü vermemek, düşmanları da sevindirmemek için, ele güne karşı anlamında kullanılan bir söz. Deyim Dostlar alışverişte görsün (diye): Gösteriş olsun, iş görüyor densin (diye) anlamında kullanılan bir söz. Dostlar şehit, biz gazi: Alay tehlikeli işleri başkalarına bırakıp kendileri sonuçtan yararlanmak için bir kenara çekilenlerin bencilliğini anlatan bir söz.