Tanrı, Salgın Hastalıklar ve Zararlı Hastalıklar - Tarih, Pandemiyle Yaşamak Hakkında Bize Ne Öğretebilir?
Anthony Van Dyck'in Saint Rosalie'si Palermo'nun veba salgınına müdahale ediyor / The Conversation (özür dileriz)
Çoğumuz yaşamlarımızda eşi görülmemiş bir yıl yaşıyoruz. İspanyol gribini hatırlamak için çok gençtik, Batılı mucize ilaçları ve hayat kurtaran aşıları doğal olarak aldığımız bir dünyada büyüdük. Hastalıkların dünyayı durma noktasına getirdiği veya tüm ekonomileri kapattığı bir zamanı hatırlamıyoruz. 2020'de Melbourne'de yaşamın 5 kilometrelik bir seyahat sınırı veya sokağa çıkma yasağı içereceğini tahmin edemezdik.
Daha uzun bir tarih görüşü, bir veba veya pandemi döneminde yaşamı deneyimleyen ve üzerine düşünen ilk topluluk olmadığımızı hatırlatır. Öyleyse, bir pandemi sırasında yaşamda gezinmeye devam ederken tarihten ne öğrenebiliriz?
Birini suçlamak istiyoruz
Tarih boyunca pek çok insan topluluğunda dinin her yerde bulunduğu düşünüldüğünde, salgınlara ilişkin düşüncelerin genellikle Tanrı ile başlaması şaşırtıcı değildir. Böylesi bir ölçekte salgın hastalıklar ve hastalıklar, normların ötesinde oldukları ve dolayısıyla bir şekilde doğaüstü oldukları için "İncil'e ait" hissederler. Modern bilim bize COVID-19 hakkında fikir verirken, varlığından dolayı suçlayacak birini, herhangi birini arıyoruz.
Antik çağda, bu kişi genellikle Tanrı idi.
Vebaların en eski kayıtlarından biri İbranice İncil'den gelir. Fısıh'ı kutlayan, İncil'deki Mısır'dan Çıkış kitabını okuyan ya da Mısır Prensi Dreamworks'ün animasyonlu filmini izleyen herkes, Firavun köleleştirilmiş İbranileri serbest bırakmadığı zaman Musa'nın (ya da Tanrı'nın) Mısır'da saldığı belalara aşina olacaktır.
Vebaların hepsi hastalık değildi, ama hepsi yıkım ve potansiyel ölüm getirdi. Bu eski anlatıda, bir veba iki işlevi yerine getirdi: adaletsizlik için ilahi bir ceza ve Mısır'ın tanrıları ile İbranilerin tanrısı arasındaki savaşta dini güç iddiası. İbranice İncil metinlerinde Firavun'un köleleri serbest bırakmayı reddetmesi suçludur. Bu onun hatası.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Tarih boyunca insanlar, normal kontrolümüzün veya anlayışımızın dışında kalan şeyler için açıklamalar aradılar. Tanrı sık sık vebaların veya salgın hastalıkların göndericisi olarak anılırken - genellikle bazı ahlaki dersler vermek için - gazabımızı insan günah keçilerine odaklama eğilimindeyiz. 1980'lerde, HIV-AIDS viral salgını eşcinsel topluluk veya Haiti'de, bu tür görüşlerin arkasındaki ırkçılık ve homofobiyi ortaya çıkarıyor.
ABD Başkanı Donald Trump'ın sürekli olarak COVID-19'a “Çin virüsü"Benzer bir günah keçisi arzusunu yansıtıyor. En kötü haliyle, suçlama oyunu yol açar yaygın intikam o grupla özdeşleşmiş herhangi birine karşı.
Devletin rolü, toplumu korumanın anahtarıdır
Geçmişle başka bir bağlantı, hükümetin hastalığı kontrol altına almadaki rolüdür. Hükümetler, halk sağlığını korumanın bir yolu olarak, genellikle büyük bir başarıyla karantinayı yüzyıllardır kullandılar.
Yine de, zorunlu karantinaya karşı direnişin, tecrit altında olanların raporlarıyla aynı derecede uzun bir geçmişi vardır "asi" olmak ve sırasında muhafaza edilmesi gereken Büyük veba 17. yüzyıl İngiltere'sinde. Bu dönemde karantina prosedürleri belirgin bir fark yarattı şehirleri karşılaştırırken ölüm oranına.
Bireysel özgürlüğü tüm toplumların sağlığı ile dengelemek zor bir iştir. Karen Jillings 17. yüzyıl İskoçya'sında vebanın sosyal tarihi üzerine yapılan çalışmalar, doktorların, yargıçların ve vaizlerin hepsi vebayı doğaüstü olarak görürken (ya doğrudan Tanrı'dan ya da doğa aracılığıyla çalışan Tanrı tarafından), inançlıların tepkilerinin farklı olduğunu gösteriyor.
Jillings anlatıyor 1603'te İskoç bir vaizin, hükümetin sağlık önlemlerine uymayı reddettiği için tutuklanması, çünkü bunların hiçbir faydası olmadığını düşündüğü için Tanrı'ya kalmıştı. Vaiz, tehlikeli görüldüğü için hapsedildi: bireysel özgürlükleri ve inançları bir bütün olarak toplumun güvenliğinden daha az önemli görülüyordu.
Dindar olmak bilim karşıtı olmak demek değildir
Bununla birlikte, inançlı bir kişi olmak, ille de bir bilim karşıtı yapmaz.
COVID şüphecileri, din karşıtı komplo teorisyenleri de dahil olmak üzere çağdaş kültürde çok çeşitli biçimler alır. Yine de bilim karşıtı görüşler, kısmen şimdi bazılarına teşekkürler, genellikle inançlı insanlarla ilişkilendirilir. trajik örnekler Kuzey Amerika'dan.
Wikicommons
İnancı akla karşı koymayan bir din adamının bir örneği, 16. yüzyıl teolog ve reformcu Martin Luther'di. Luther, veba ile yaşamak hakkında bir broşürde yazdı. Ölümcül Bir Vebadan Kaçabilir mi?.
Oxford Üniversitesi profesörü Lyndal Roper 1527'de veba başladığında birçok kişi Wittenberg'den kaçarken, Luther'in hemşireye yardım etme ve ölen kişilere bakma görev duygusundan uzak kaldığını yazar. Bütün liderlerin yapması gerektiğini düşündüğü şey buydu.
Kalması bir şehidin kararı değildi, ne de Tanrı'nın onu mutlaka kurtaracağı ya da koruyacağına dair saf bir fikirden doğmuştu. Luther, Roper yazıyor, "Sosyal mesafeyi savunuyor", hastanelerin kullanılmasını ve çağının ilmine göre gerekli önlemleri alıyor. Nihayetinde kontrolün Tanrı olduğuna inanırken, aynı zamanda insan sorumluluğunu da onayladı. Luther, hasta olduklarını bilip hastalığı yayanları sert bir şekilde kınadı.
Tarihsel bir bakış açısı, bir pandemiyle yaşamayı kolaylaştırmaz. Ancak, bu tür zamanlarda yaşayan ilk topluluk olmadığımızı ve son da olmayacağımızı fark etmenin belki de küçük bir rahatlığı vardır.
Dengelemekte zorlandığımız şeyler - gruba karşı bireysel özgürlükler, suçlamaya karşı sorumluluk, bilim ve kişisel inançlar - asırlık ve derin bir insan.
Ve geçmiş yüzyıllardaki diğerleri gibi bizler de hasta ve savunmasızlar uğruna inanılmaz bakım ve fedakarlık yapma yeteneğine sahibiz.
Yazar Hakkında
Robyn J. Whitaker, Yeni Ahit Kıdemli Öğretim Görevlisi, Hacı İlahiyat Fakültesi, İlahiyat Üniversitesi