Bay Speer, süper ağırlığınız olduğunu biliyoruz tanklar, yüksek otonom denizaltılar, kızılötesi manzaralar, balistik füzeler, Dr. Zenger'in suborbital bombardıman uçağı, gizli “diskler” ve Antarktika'daki üsler ... faşist piçler Tibet'e bir sefer gönderdi ve Alpha Centauri'nin dünya dışı uygarlığıyla temasa geçti.
Ayrıca, Üçüncü Reich'in kalıntıları arasında, işletilen tek bir nükleer reaktör bulunmadığını da biliyoruz. Alman atom projesi başkanı Werner Heisenberg (1933 Nobel Ödülü sahibi), Alman bilim adamlarının silah sınıfı plütonyum elde etme teknolojisi hakkında hiçbir fikrinin olmadığını kabul etti. Wasserfal uçaksavar füzeleri tek bir uçağı düşürmedi, Alman süper ağır tankları ise sonsuza dek dünyada kaldı hikayeler, teknolojinin sağduyu üzerindeki zaferinin bir sonucu olarak. Bir kelime "Vundervafli".
Nükleer reaktör B VIII'in Haigerloch şehrinde yerleşimi. Alman reaktörünün sadece az çok gerçekçi tasarımı. Ne yazık ki, toplandığında, Almanların yanlış hesapladığı, 750 kg tarafından arttırılması gereken uranyum miktarının ortaya çıktığı ortaya çıktı.
Zaferden sonra, Hitler karşıtı koalisyonun müttefikleri zengin ödüller kazandı. Dahil - fantastik teknik yenilikler, gelecekten gelen ürünler. Pek çok tasarımda, doğa yasaları tamamen göz ardı edildi, “vundervaffe” birimleri düşmanlıklarda yer almayı başardılar, müttefiklerin daha az devrimci olan, ancak köklü ve seri üretim teknolojisi karşısında toplam tutarsızlıklarını kanıtladılar. Bununla birlikte, bu tür projelerin varlığının gerçeği, Üçüncü Reich'in teknolojide devrim niteliğindeki bir atılımın yakınında olduğunu vurguladı ve önerdi. Faşistlerin büyük başarılarının efsanesi, sağlıksız duyumlarda nasıl para kazanılacağını bilen basın tarafından hevesle seçildi.
Aslında, Üçüncü Reich’in teknik üstünlüğü hakkında konuşmak için hiçbir neden yok, aksine, Alman biliminin savaşın sonunda rakiplerinin gerisinde kaldığını kabul etmek adil. Fantastik Alman projelerinin çoğu “super-оружия»Yansıyan niyetler, fırsatlar değil. Aynı zamanda müttefikler, en azından Alman vundervaffe'lerinin aksine seri üretime sokulmuş ve savaşta verimlerinin yüksek olduğunu kanıtlayan gelişmiş ekipman modelleri ortaya çıkardılar. Bu birkaç örnekte kolayca görülür.
LuftWaffe
25 Şubat yılın 1945. Hilberstadt hava üssünün yakınında, jet Me.262 bir uluma ve bir kaza ile düştü - Amerikan Mustang'lar kalkışta bir gruba yaslandı ve hızlanmayı başaramayan altı kişiyi vurdu, çaresiz Messerschmitts, yakın mesafeden vuruldu ...
İlk kez, Müttefikler Temmuz 25'ta 1944'te bir Alman savaş uçağı ile bir araya geldi: o gün Me.262 Kraliyet Hava Kuvvetleri'nin keşif sivrisineğine başarısız bir şekilde saldırdı. İki gün sonra - Temmuz 27 1944'te, Gloucester - Meteor jeti, ilk savaş rotasını uçtu ve seyir füzesi V-1'i Kanal Tüneli'ne çarptı. İngiliz uçağının Alman mevkidaşından çok daha mükemmel olduğu ortaya çıktı, Meteorlar Kore Savaşı'na katıldılar ve 70'lerin sonuna kadar dünyanın dört bir yanında kullanıldılar. Ancak halk yüksek sesle duyguları seviyor - tüm şöhret Messerschmitt'e gitti.
Yine Alman makinesi mi? Hayır, bu İngiliz savaşçı "Gloucester Meteor"
262'a ek olarak, Alman uçak endüstrisi bir dizi jet uçağı projesi hazırladı:
- Arado-234 hava saldırısı bombacısı
- "insanların savaşçısı" Henschel-162 "Salamander"
- geriye doğru süpürülmüş kanatlı "bombardıman uçağı" Junkers-287 "
- "Uçan Kanat" Horten kardeşler Ho.229
ABD testinde Jumo 004 TTRD
Tek sorun, güvenilir ve yüksek güçlü jet motorlarının olmamasıydı. Almanların varlığında sadece iki tür elektrik santrali vardı: BMW 003 ve Jumo 004 - "süper uçak" projelerinin tümünü sürdürdüler. Her ikisi de aşırı derecede tehlikelidir ve gerekli uçuş özelliklerini sağlamamıştır. Normal motorlar olmadan tüm planlar anlamsız hale geldi - ve aslında, Alman "süper uçaklarının" çoğu deneysel modellerin ötesine geçmedi.
Gümüş kuş
9 Mayıs 1946, Berlin-Gatov hava üssü. Me.262'in ince sıraları boyunca, Maybach limuzin treni hareket ediyor - Hermann Goering'in kendisi Amerika-Bombacının açılışında hazır bulunacak. Spot ışığında devasa bir üst geçit görülebilir - çelik makasların birbirine geçmesi depolama sahasının doğu kısmından kaynaklanır ve hızla yükselir, batıdaki bulutlu gökyüzü üzerinde durur. Orada, ufukta nefret edilen Amerika'nın yayıldığı yer. Üst geçide monte edilmiş yörünge gemisinde bir güçlendirici blok ile. Bir an sonra, toplam 5 tonluk 600 motorların yangın emniyet kemeri, reklam panosunu parçalayan bir kasırga gibi uzay aracını koparacak ve mekanın kadife karanlığına götürecektir.
8 dakika boyunca “America-Bombacı”, 260 kilometre yüksekliğe yükseldi ve New York'a 22 bin km / s hızında gitti. Başlangıç noktasından 3500 kilometre sonra, suborbital bombardıman uçağı ilk inişi yapar ve atmosferin yoğun katmanlarından 40 km yükseklikte iterek tekrar dünyaya yakın bir yörüngeye yükselir. Bir saat sonra, radyo operatörleri pilotun aralıklı sesini duydular: “Benim Führer, adınızla! .. ABD toprakları! .. dalış! .. elveda, onurla ölmek! ..”. Ateşli göktaşı ufku çizdi ve Manhattan'ın gökdelenlerine çarptı ...
Savaşın ilk gününden itibaren, Reich liderliği dişlerini iktidarsız öfkeyle gıcırdattı, New York, Washington, diğer büyük ABD şehirleri, Urallar ve Sibirya'nın askeri-endüstriyel kompleksleri - Almanlar için ulaşılamaz hedeflerde grev için bir yol bulmaya çalıştı. havacılık. “Yaklaşık 2 km menzile sahip olan operasyonel taktik kompleksi Fau-300, bu sorunu çözmek için işe yaramadı. Werner von Braun savaş boyunca A-9 / A-10 projesi altında kıtalararası bir balistik füze yaratmaya çalıştı, ne yazık ki, o yıllarda Alman endüstrisinin teknolojik seviyesi V-2'den daha büyük bir şeyin yaratılmasına izin vermedi ve araştırma merkezlerinin düzenli bombalanması ve Peenemuende füze menzili işi daha da yavaşlattı. Ta.400 dört motorlu uzun menzilli bombardıman uçağı da beklentileri karşılamadı - tüm hesaplara göre, Amerika sahillerine ulaşma şansı yoktu.
Faşist liderliğin son umudu bir doktor Zenger suborbital bombacısıydı. Şimdi bile büyüleyici proje şaşırtıcı.
“100 ton katı ateş! Uçak, cehennemdeki motoru tarafından korkunç bir yüksekliğe fırlatılıyor ve süpersonik bir şekilde düşüyor, ancak atmosferi kesmiyor ve su yüzeyinden düz bir taş gibi etrafını dolaştırıyor. Vur, atlar ve uçar! Ve böylece iki ya da üç kez! Güçlü bir fikir! ”- İlk Rus BI-1 roket uçağının yaratıcısı Tasarımcı Alexey Isaev, Alman projesi Silbervogel'i anlatıyordu. Neyse ki, bu projenin tam olarak gerçekleştirilemezliği Reich'in liderliğinden en inatçı şizofrenler için bile belliydi.
İnovasyon bakış açısından, Dr. Zenger'in bombacısı bir bilim kurgu romanı için iyi bir komplo olabilir. Sadece güzel bir fikir rüyası. Zenger’in cihazı, “Andromeda Bulutsusu” romanından uzay gemisinden daha gerçekçi değil - görünüşte pratiklik ile, detaylı bir hesaplama yapılmadı.
Kriegsmarine
Yılın nisan ayının 30'inde 1945, denizaltı U-2511'ın as A. Komutası altındaki Komutanlığı (kariyeri 21 gemisine battı) askeri bir kampanyaya girdi. Faroe Adaları bölgesinde, tekne bir grup İngiliz kruvazörü ve yıkıcısı ile bir araya geldi, ancak nedense savaşın sona ermesinden birkaç gün sonra saldırmayı reddetti ve üsse geri döndü.
"Vundervaflya" Kriegsmarine
Böylece daha iyi "Elektrikli Tekne" olarak bilinen XXI tipi denizaltıların ilk ve son savaş yürüyüşü sona erdi. Gelişmiş radyo-elektronik cihazları ve 15 düğümü hızında batık bir konumda saatlerce hareket etmelerini sağlayan yeni tipte şarj edilebilir pillere rağmen, gerçek bir savaşta bulunan Elektrikli Tekne, avcılar ve denizaltı avcıları tarafından korkmuştu. Bazen, U-2511 Electroboat'ın iyi niyetlerden dolayı bir torpido saldırısını reddettiği için bir bahane var - 4'in 1945'inde, Amiral Doenitz, düşmanlıkların sona ermesini emretti. Belki öyleyse ... bu hikayenin trajik bir devamı olsa da: Mayıs ayının başında Norveç'e girmeye çalışan on "Electroboats" 1945, Müttefik uçağı tarafından keşfedildi ve battı. Almanlar en son gelişmelerine yardımcı olmadı ... Sadece bir gemideki nükleer bir reaktör sorunu çözebilirdi, ancak yaratılmadan önce Almanların birkaç yıl daha ihtiyacı vardı.
Alman denizaltıları İkinci Dünya Savaşı sırasında muazzam bir başarı elde ettiler - deniz zaferlerinin% 50'sini oluşturdular. Toplamda, denizaltı katilleri toplamda 2759 milyon brüt kayıt tonu ve 14'ı petrol gemileri, mayın tarama gemileri ve tüccarlar resmi olarak orduya atanan 123 savaş gemisiyle 60 gemi battı filo).
Burada ilginç bir durum ortaya çıkıyor: Savaşın ilk yıllarında, yalnızca 50-60 botlarını kullanan Alman denizaltılar, toplam 2 milyon tonluk yer değiştirmeyle düşman gemilerini batırmayı başardılar. 1944 yılında, 500 savaşa hazır teknelere sahip olan Kriegsmarine, gemileri batırmak için toplamda "sadece" 700 bin tonluk bir yer değiştirmeyle büyük zorluk yaşadı! Aynı zamanda, 1940'ta Almanlar denizaltı 21'i kaybetti, 1944'te bir yıl içinde 243 denizaltılarını kaybetti! Elli eskort uçak gemisi, sürekli hava devriyeleri ve İngiliz Asdic sonarı, Alman gemi yapımcılarının tüm gelişmiş gelişmelerinden daha zorlu "süper silahlar" haline geldi.
Not. Savaş yıllarında toplam olarak, Kriegsmarine 768 denizaltılarını kaybetti. 28 000 Alman denizaltılar sonsuza dek okyanusa gömüldü.
Fritz ve kızı Rhine
Almanlar, roket teknolojisiyle ilgili her konuda gerçekten büyük başarılar elde ettiler (belki de başardıkları tek bölge budur). Faşist Almanya'da tanınmış V-1 ve V-2'e ek olarak, faşist Almanya'da gemi karşıtı füzelerin ve güdümlü hava bombalarının gelişimi "Fritz X ”ve“ Henschel-293 ”, X-4 havadan havaya güdümlü füzenin yanı sıra Wasserfal tipi 3 füze sistemleri (Alman şelalesi), Schmetterling (Alman kelebeği) ve Reintochter (Almanca) Ren'in kızı).
Güdümlü bombalar en büyük başarıyı elde ettiler - kullanımları düzinelerce geminin ölümüne neden oldu ve havadaki müttefiklerin toplam üstünlüğü Normandiya'da iniş günlerinde büyük bir pogromdan kaçınmayı mümkün hale getirdi.
Havadan havaya güdümlü füze, seri üretime sokuldu ve teorik olarak, savaşın son haftalarında kullanılabildi, ancak bu silaha güvenilir referanslar yoktu. Bu tür bir 1000 füzesi bir yeraltı kasasında bulundu.
Schmetterling projesi çok ilginç - bir uçaksavar füzesi değil, 35 kilometre menzili olan bir bütün insansız hava aracı (İHA). Ancak, Almanlar asıl şeyi yaratmayı başaramadı - doğru ve güvenilir bir kontrol sistemi. Pervanelerin akustik gürültüsüyle ilgili füzelere yol gösterme girişimleri ve termal radyasyon tamamen başarısız oldu. Sonuç olarak, Almanlar iki temel radar kullanarak radar rehberliği yöntemini durdurdu, ancak sistemi iyileştirmek için yeterli zaman yoktu. Bu arada, 1944'ta yapılan testler sırasında, 59 33 “kelebek” start-up'larının acil olduğu ortaya çıktı. Mantıksal sonuç, tek bir uçağın Alman uçaksavar füzesi tarafından vurulmaması.
Demir Kaput
"Eğer" Kraliyet Kaplanı "hakkında konuşuyorsanız, Otto Carius'un (en iyi tank aslarından biri olan)" Kirli Kaplanlar "adlı kitabından Otto Carius'un" en iyi tank aslarından biri "kitabından gerçek bir gelişme görmüyorum - daha ağır, daha az güvenilir, daha az manevra kabiliyeti var." 150 zırhlı araç imha edildi).
Süper ağır tank Maus, 188 ton ağırlığında. Deliliğin özeti.
Nitekim, Alman tank inşası havacılık endüstrisi ile benzer bir problem yaşamıştır. Almanlar herhangi bir proje yaratabilir:
- 105 mm tabanca ile süper ağır tank "Lion", ağırlık 76 ton
- iki adet eşleştirilmiş (!) 100 mm tabanca ile uçaksavar tankı E-88 "Timsah"
- 128 mm tabancalı ağır tank avcısı “Jagdtigr”
Tek sorun, uygun bir iletim ve süspansiyonun olmamasıydı, durum savaş araçlarının kütlesinin aşırı büyümesiyle ağırlaştı - Alman tank üreticileri, kompakt tasarımlar yaratmayı ve savaşın sonuna kadar güç ve kaynakları korumayı öğrenmediler.
Yukarıdakilerin hepsinde, küçük çaplı üretimdeki “vundervaffe”, yalnızca en ağır Alman zırhlı araç türü olan aynı isim tankının şasi üzerinde (70'ten 79 makinelerine bırakılan) sadece ağır kendinden itmeli silah “Jagdtigr” lanse edildi. 75 ton - böyle bir kütle, güçlü Tiger şasisine bile zor dayanabiliyordu, araba açık bir şekilde aşırı yüklendi ve muazzam bir ateş gücü bile (Yagdtigr, 2500 mesafesinden m alnına Sherman tankını yumrukladı) durumu kurtaramazdı. Jagdtigr gözlerinin önünde dağılıyordu. Kısa bir yürüyüşün ardından silah dengesizdi, süspansiyon kırıldı ve vites kutusu devasa yüklere dayanamadı. Komik, ama her arabada 2 patlayıcı şarjı aslen arızalı bir ACS'nin imhası için sağlandı. Almanlar, Jagdtigr’in herhangi bir köprüyü sürdürmeyeceğini doğru bir şekilde tahmin ettiler, bu yüzden hemen tüm araçları nehirlerin dibinde dolaşmak için bir şnorkelle donattılar. Bu "vundervaflya".
Ağır tank IS-3. Ne süper bir silah gibi görünmeli
Soruşturma sonuçları
Düzinelerce ülke ve halkı soyan, sertleşmiş olan Aryanlar, kökten yeni ve sıra dışı bir şey değil, tek bir devrimci teknoloji örneği yaratmadı. Tüm "süper silahlar" projelerinin en iyi ihtimalle şüpheli mücadele değeri vardı ve en kötüsü gerçekçi olmayan fantezilerin bir koleksiyonuydu.
Savaş, ilerlemenin motorudur. Alman endüstrisi de özünde yapması gerekeni yaptı. Diğer bir husus, Anti-Hitler Koalisyonu ülkelerinin askeri-sanayi komplekslerinin gelişme hızının, faşist Almanya'nın askeri-sanayi kompleksinin gelişme hızını aştığıdır. Almanlar, karmaşık, ancak işe yaramaz roket yapmayı öğrendi. Yüksek kaliteli optik, jiroskop ve radyo elektroniği üretmeyi başardılar. Motor yapımı iyi gelişti (jet motorları sayılmadı), havacılık endüstrisi, elektrik mühendisliği, kimya endüstrisi yüksek seviyedeydi; çok sayıda denizaltı inşa etti. Almanlar inanılmaz bir organizasyona ve verimliliğe sahipti; Ama! Burada fantastik bir şey yok - çok gelişmiş bir sanayi ülkesi sanayisinin çalışması gerekiyordu.
Aslında, savaşın başlangıcında, Almanlar, tüm rakiplerinin silahlarına göre daha üstün bir büyüklük sırası olan bir dizi başarılı silah yaratmayı başardı. Junkers-87 “Stuka” dalış bombacısı, ağır “Tiger” tankı - karmaşıklığı ve yüksek maliyetine rağmen güçlü, iyi korunan ve manevra kabiliyetine sahip bir araçtı. Orta tanklara dayanan iyi kendinden tahrikli topçu bağları - Stug III, Stug IV, Hetzer (bir Çek tankına dayanarak), Jagdpanther ... Alman tasarımcıların göze çarpan başarıları, ilk saldırı tüfeği için tek bir MG34 makineli tüfek ve bir ara kartuş 7,92х33'in oluşturulmasıydı. Kesinlikle basit ve ustaca silah "Panzerfaust" binlerce tankın hayatına mal oldu. Gördüğünüz gibi, bu listede “vundervaffe” yok - en iyi silah türleri, kaliteli performans ve doğru kullanımı ile başyapıt haline geldi.