Herkes aslında yanında onu anlayabileceği birini ister. Söz veren birini değil de, ona güvendiğini hisseden birini.
Öyledir işte. Kimileriyle aylarca konuşursun, binlerce söz verir, yine de içinde bir kuşku kalır hep. Kimisi de ilk konuşmada verir o güveni. Anlarsın, bu güvenebileceğim insan dersin. Yalan söylemeyecek biridir, bilirsin. Aklında sürekli seni rahatsız eden sorular dolaşmaz. Kafayı yemezsin düşünmekten. Kötü bir şey yapmaz o çünkü hissedersin. Bu rahatlıkla uyursun geceleri.
Tek bir bakışı dersin, tarihe gömer geçmişteki tüm heceleri...
Bazı yerlere yetişemezsin. Bazı yerlere yetişmek istemezsin. Bazı yerlere yetişmeye gücün yoktur. Bazı yerlere yetişmeye hevesin yoktur. Bazı yerlere geç kaldığından yetişme telaşın yoktur. Bazı yerlere erken gittiğinden, geç kalma korkun kalmamıştır.
Bazı şarkıları gece dinleyemezsin. Bazı şarkılar sadece gece dinlenir. Bazı şarkıların son saniyesinde, elin tekrar tuşunda bekler. Bazı şarkıları tekrar etmekle elinin son saniyesinde beklemesi aynı şey değildir.
Bazı sokakta yürüyemezsin. Bazı sokakta yürünmez. Bazı sokakların çıkmayacağını bildiğinden yürüyemezsin. Bazı sokakların çıkmaz olduğunu bilsen de yürürsün.
Bazı geceler ani kararlar verilir. Bazı geceler karar verme güdünü kaybedersin. Bazı geceler karar vermek istemezsin. Bazı geceler kararların öncesi ve sonrası umurunda olmaz. Sadece sabah olması için dua edersin. Bazı geceler bitmez. Bazı geceler yüzünü gömdüğün yastık mezarın olur. Bazı geceler yumruğunu sıkıp göğsüne vurduğunda bir silah sesi duyulur -intihar değil, belki bir ihtimal...- Bazı geceler bazı şeyler olur Bazı geceler bazı insanlar ölür
Çünkü bu hayat böyledir
Belki o yoldan geri dönülmez ama o yol başkasıyla da yürünmez.