King Lear , birçok karakteri, kılık değiştirmesi ve şaşırtıcı sonuçlarıyla William Shakespeare'in yazdığı en karmaşık oyunlardan biridir. Çoğu Shakespeare trajedisinin tipik bir örneği olan eski Kral Lear, trajik bir kusurla mahvolur ve sonunda ölüme götürülür: aptallığı gururundan kaynaklanır. Shakespeare, aptallığın ve manipülasyonun tehlikeleri, açgözlülüğün sonuçları ve kurtuluş ve uzlaşmanın acı tatlı mutluluğu gibi birçok evrensel temayı ve ideali inceler. Shakespeare ayrıca çalışmalarına özgü bir şekilde, monarşiye fakirlerle serveti paylaşma konusunda bazı ahlaki talimatlar verme fırsatını kullanır. King Lear , karmaşık olsa da, kararlarımızı vermek için mantığımızdan ziyade gururumuza ve egomuza güvendiğimizde ne olacağı konusunda izleyicilere basit bir uyarıda bulunur.
Shakespeare'in oyununa ilham kaynağı, Geoffrey'in 1136'da yayınlanan Britanya Krallarının Tarihi adlı kitabından geliyor. İddiaya göre, İngiliz Kralı Leir, MÖ 8. yüzyılda hüküm sürüyordu, bu da aynı zamanda Roma'nın kurulduğu zamana denk geliyordu. Bu çakışan dönüm noktaları, Shakespeare'in oyunu neden Roma tanrılarına ve tanrıçalarına bu kadar çok atıfta bulduğuna katkıda bulunabilir. Oyunun ana konusu, tarihi yakından takip ediyor: Kral Leir'in, ikisi krallıktan paylarını aldığı için gurur duyan ve onu gerçekten seven ancak oyunlarını oynamayı reddeden üç kızı var. Leir ayrıca, mahallesi için sadece 100 şövalye ister, kötü kızları birkaç yıl sonra sıfıra indirir. Sonunda, damadları bir araya gelir ve onu devirir, bu yüzden Leir Fransa'ya kaçmak zorunda kalır. O, Cordelia ve güçleriyle birlikte İngiltere tahtına saldırır ve yeniden ele geçirir. Bununla birlikte, Monmouth'un hesabından Geoffrey, Leir tacını geri kazandıktan sonra üç yıl hüküm sürüyor ve ardından Cordelia onun yerini alıyor. Shakespeare, Lear ve Cordelia'yı öldürerek ve bunun yerine krallığın şüpheli geleceğini Kent'in ve Edgar'ın ellerinde bırakarak bu olaylardan kaçar.
Birçok Ortaçağ ve Rönesans insanının kalbine yakın ve değerli olan bir kavram, Büyük Varlık Zinciri fikridir. Büyük Varoluş Zinciri, Ortaçağ dünyasının insanları için, en tepede Tanrı'dan başlayarak ve sonunda hayvanlara ve bitkilere doğru hareket eden bir rol hiyerarşisi sağlar. Bu roller arasında krallar ve kraliçeler, din adamları, şövalyeler ve soylular ve nihayet köylüler var. Bu hiyerarşi, kral ile başlayan ve serflere kadar inen feodal sistemde de modellenmiştir. Ortaçağ zihniyetine göre, bu zincirde, genellikle hiyerarşinin daha yüksek seviyelerinde (bir kraldan tahtı gasp eden bir soylu gibi) bir bozulma olursa, evren ve doğanın denge sağlanana kadar şiddetle tepki vereceğini savunuyordu. Bu inanç pek çok sanat eserine ve edebiyat eserine yansımakta, ancak özellikle Shakespeare'in oyunlarında bulunmaktadır. Örneğin, Julius Caesar'da vatandaşlar, Roma kentinde, erkeklerin elleri yanıyor ama yanmıyor, başkentte dolaşıp saldırmayan bir dişi aslan ve Kongre Binası'na kan yağan tuhaf olayları rapor ediyorlar. Calpurnia, Sezar'a uyarıda bulundu:
Dilenciler öldüğünde hiçbir kuyruklu yıldız görülmez;
Göklerin kendisi prenslerin ölümünü ateşler.
Calpurnia'nın uyarısı gerçekleşir, çünkü Sezar çok az şey bilir, en yakın arkadaşı ertesi sabah ona suikast düzenlemeyi planlamaktadır. Büyük Zincir'deki bu bozulma, Sezar'ın suikastı Roma için bir kaos ve kan dökülmesine neden olduğu için Brutus ve Cassius ve tüm Roma için de sonuçlar doğurur ve Brutus ve Cassius'un ölümleriyle sonuçlanır. King Lear'da , Lear'ın eylemlerinin neden olduğu aksaklık, III.Perde'de tasvir edilen vahşi fırtınada yansıtılır.
Büyük Varlık Zinciri'nin öğrenciler tarafından kolayca araştırılabilecek birçok ilginç tasviri var. Bazı yorumlar, melekler ve şeytanlar gibi doğaüstü unsurları içerir; diğerleri, "daha yüksek" ve "daha düşük" hayvanlar dahil olmak üzere kendi hiyerarşileri sınıflandırmalarında çok belirgindir. Bununla birlikte, öğrenciler monarşinin her zaman en tepede, Tanrı'nın yanında ve bazen sadece Papa'nın altında olduğunu fark edecekler. Bunun, mutlakiyetçi monarşilerin Avrupa'nın çoğunu yüzlerce yıldır kontrol etmesine yardımcı olan başka bir kavram olan Kralların İlahi Hakkı ile ilgisi var.
|Not|


İronik bir şekilde, Shakespeare'in patronu Kraliçe I. Elizabeth, Zinciri bozan hikayeli bir aile geçmişine sahipti. Babası, Kral VIII.Henry, 1534'teki Üstünlük Yasası ile kendisini İngiltere Kilisesi'nin Yüce Başkanı olarak atadı. Bu, hiyerarşiyi bozdu çünkü Kral Henry, Tanrı tarafından atandığına inanılan Papa'nın yerini aldı. dini ve siyasi işler.