Aim: Oral food challenges (OFCs) and drug provocation tests (DPTs) are currently the gold standards for evaluating food and drug hypersensitivity, respectively; however, use of these tests on children may generate anxiety and depression among their parents. Our aim was to explore depression and anxiety level among parents of children who were undergoing clinical evaluation via a DPT or OFC.
Methods: This cross-sectional study included parents of patients diagnosed with food or drug hypersensitivity reactions in the pediatric allergy clinic between September 2018 and October 2019. Children in Group 1 were subjected to DPT, Group 2 underwent OFC, and Group 3 were healthy controls. Before a child underwent an OFC or DPT, all parents (one parent per child) completed the Hospital Anxiety and Depression Scale, which is a serial assessment for symptoms of depression and anxiety.
Results: The study included parents of 105 children, among which Group 1 (n=50 children) were subjected to DPT, Group 2 (n =35 children) underwent OFC, and Group 3 (n=20 children) were healthy controls. In all three Groups, parents were primarily female (62.9%). Anxiety and depression scores were significantly higher among the parents of children in Groups 1 and 2 vs. those of children in Group 3 (P=0.002 and P=0.028, respectively). Anxiety scores were significantly higher among parents of children in Group 2 than those of children in Group 1 (P=0.017).
Conclusions: DPTs and OFCs have a significant impact on the emotional status of parents. Parents of children with suspected or documented food allergy experience particularly elevated levels of anxiety and depression before an OFC.
Amaç: Oral besin ve ilaç provokasyon testleri, günümüzde besin ve ilaç aşırı duyarlılığını değerlendirmek için altın standart testlerdir; ancak bu testlerin çocuklar üzerinde kullanılması ebeveynleri arasında anksiyete ve depresyon oluşturabilir. Amacımız, bir provokasyon testi aracılığıyla klinik değerlendirmeye giren çocukların ebeveynleri arasındaki depresyon ve anksiyete düzeylerini araştırmak idi.
Yöntemler: Bu kesitsel çalışmaya Eylül 2018 ile Ekim 2019 tarihleri arasında çocuk alerji kliniğinde gıda veya ilaç aşırı duyarlılık reaksiyonları tanısı alan hastaların ebeveynleri dahil edilmiştir. Çalışma çocukların ebeveynlerini içeriyordu; grup 1 DPT'ye, grup 2'ye OFC'ye tabi tutulan ve grup 3 sağlıklı kontrollerden oluşmakta idi. Bir çocuğa provokasyon testi uygulanmadan önce tüm ebeveynlerden (çocuk başına bir ebeveyn) depresyon ve anksiyete belirtileri için seri bir değerlendirme olan Hastane Anksiyete ve Depresyon Ölçeğini doldurmaları istenmiştir.
Bulgular: Çalışmaya 105 çocuk alındı, grup 1 (n=50 çocuk) ilaç provokasyonu yapılan, grup 2 (n=35 çocuk) besin provokasyonu yapılan ve grup 3 (n=20 çocuk) sağlıklı kontrollerdi. Her üç grupta da, ebeveynler esas olarak kadındı (%62,9). Grup 1 ve 2'deki çocukların ebeveynlerinde anksiyete ve depresyon puanları, grup 3'teki çocukların ebeveynlerine göre anlamlı olarak daha yüksekti (sırasıyla P=0,002 ve P=0,028). Grup 2'deki çocukların ebeveynlerinin anksiyete puanları, grup 1'deki çocuklarınkinden anlamlı derecede yüksekti (P=0,017).
Sonuçlar: Çocuğa yapılan ilaç ve besin provokasyon testlerinin ebeveynlerinin duygusal durumu üzerinde önemli bir etkisi vardır. Özellikle şüpheli veya belgelenmiş besin alerjisi olan çocukların ebeveynleri, besin provokasyon testi öncesinde, daha yüksek düzeyde anksiyete ve depresyon yaşarlar.