YENİ DELHI – Pradeep Paswan haftalarca, bazen aylarca okulu asardı. Teneke tavanlı sınıfları yazın çok sıcaktı. Banyolar pis.
Şimdi sabah 7’de mavi bir gömlek ve pantolonla giyiniyor, temiz tuvaletleri olan yeni bir binada okula gitmek için can atıyor. 12. sınıfa giden ve Hindistan’ın seçkin bürokrasisinde üst düzey bir subay olmayı hayal eden 20 yaşındaki Bay Paswan, “Okula geliyorum çünkü bir şeyler olabileceğimi biliyorum.
Milyonlarca ailenin yoksulluk döngüsünü kıracak bir eğitim istediği Hindistan’da, devlet okulları uzun zamandır harap binalar, kötü yönetim, kötü eğitim ve hatta kirli öğle yemekleri ile ünlüdür. Bay Paswan’ın Delhi’nin işçi sınıfı mahallesindeki okulu, kampüsteki düzenli kavgalar ve üniformalarının rengi nedeniyle “kırmızı okul” olarak biliniyordu.
Bugün, Delhi’nin eğitim sisteminin daha geniş dönüşümünden yararlanan, oldukça aranan bir okuldur. Geçen yıl okulda 10. ve 12. sınıflar için standart sınavlara katılan öğrencilerin yüzde 100’ü, 2014 yılında bu gösterge yüzde 89’u ve yüzde 82’yi aştı. Kırmızı üniformaların yerini lacivert ve lacivert aldı.
Aam Aadmi Partisi, sağlık, elektrik, su ve eğitim gibi temel hizmetleri iyileştirme vaadiyle Delhi’de iktidara geldi. 2015 yılında Delhi’nin başbakanı olan partinin lideri Arvind Kejriwal, sistemi hükümet bakanlarının çocuklarını devlet okullarına gönderme konusunda kendilerini rahat hissedecekleri bir noktaya “yeniden inşa etmek” istediğini söyledi.
Bay Kejriwal, yakın zamana kadar bir kısmı içme suyu olmayan veya yılanların istila ettiği okulları elden geçirmek için ek milyarlarca dolar tahsis etti. Okul sistemi, yeni müfredat geliştirmek için en iyi uzmanlar ve üniversitelerle işbirliği yaparken, günlük işlemleri iyileştirmek için veliler, öğrenciler ve öğretmenlerle birlikte çalışır.
Mumbai’deki Tata Sosyal Bilimler Enstitüsü’nde eğitim profesörü olan Padma Sarangapani, “Delhi’nin işaret ettiği ilk güçlü şey, çocuklarımızın buna değer olduğu, okullarımızın ve öğretmenlerimizin buna değdiğidir” dedi.
Bazı okulların yüksek öğrenci-öğretmen oranlarına sahip olduğu ve birçok binanın hala büyük iyileştirmelere ihtiyacı olduğu için okul sistemi hala devam eden bir çalışmadır. Ancak Bay Kejriwal, Aralık ayında 250.000 öğrencinin son beş yılda devlet okullarında okumak için özel okulları terk ettiğini açıklamayı başardı. (Bazıları pandemi nedeniyle aile gelirinin kaybı nedeniyle devlet okullarına taşındı.)
Delhi hükümetinden alınan verilere göre, lise son sınavlarına giren öğrencilerin neredeyse yüzde 100’ü geçen yıl başarılı olurken, bu oran 2012’de yüzde 87’ydi. Telangana ve Tamil Nadu da dahil olmak üzere diğer eyalet hükümetleri şimdi “Delhi modelini” benimsemeye çalışıyor.
Eğitim üzerine yapılan çalışmalar, partinin Mart ayında Hindistan’ın en büyük ikinci eyaleti olan Pencap’ta sağlam siyasi zaferler kazanmasına yardımcı oldu. Parti, bu yıl Himachal Pradesh ve Gujarat’taki eyalet seçimlerinde eğitim ve temel hizmetler platformunda kampanya yürüterek ülke çapında yaklaşımını sürdürüyor.
Delhi’deki okulların dönüşümü, 2015 yılında Bay Kejriwal’ın eğitim bakanı Manish Sisodia ve o zamanki baş eğitim danışmanı Atishi’nin sürpriz ziyaretleriyle başladı. İkisi okul yetkililerini sorgulayacak, yıkık sınıfları, yanıltıcı kayıtları ve sızdıran muslukları işaret edecekti.
Bayan Atishi, “Bir okula girer ve 50 metre öteden tuvaletin kokusunu alırsınız” diyor. “Mesaj şuydu, hükümet okulları bile temizleyemiyorsa, hükümet eğitim konusunda nasıl ciddi?”
Hükümet, yüzlerce okulu temizlemek için özel şirketlerle anlaştı. Emekli savunma personelini, tadilatları denetleyen “mülk yöneticileri” olarak işe aldı. Mülk yöneticileri, okul müdürlerini akademik çalışmalara odaklanmaları için serbest bıraktı.
2015 ve 2021 yılları arasında Delhi hükümeti, 1.8 milyon öğrenciye hizmet veren 1.037 okula yaklaşık 10 milyar dolar (769 milyar Rs) harcadı. Delhi hükümetinin verilerine göre bu, önceki hükümetlerin önceki yedi yılda harcadıkları miktarın iki katından fazlaydı ve bu da eğitimi seçimleri kazanan bir konu olarak görmedi.
Yeni para, yeni sınıflar, laboratuvarlar ve koşu parkurlarının yanı sıra müfredat geliştirme ve yeni bir eğitim kurulu oluşturulması için kullanıldı.
Yetkililer ilaveten önemli bir problemu çözmeye çalıştılar: öğrenciler, öğretmenler ve veliler arasındaki güvensizlik.
2016 yılında Delhi hükümeti, endişeleri dile getirmek ve hükümeti sorumlu tutmak için bir platform oluşturan okul yönetim komiteleri, ebeveynler, öğretmenler ve yerel yetkililerden oluşan gruplar oluşturdu.
Aylık toplantılarda, okul liderleri ve öğretmenler başarıları ve problemları tartıştılar, yeni satın almalar veya onarımlar için onay istediler. Hükümet, komitelerin uzun süredir devam eden kadroları kalıcı olarak doldurmaları için öğretmenleri geçici olarak işe almalarına izin verdi.
Ayrıca öğretim kadrosuna da yatırım yaptı. Hükümet yetkililerine göre, bazıları gün ortasında okulu atladı veya bıraktı ve hatta ders sırasında kazak ördüğü görüldü.
Eğitim Bakanı Bay Sisodia, uzun süredir durgun olan bir sistemde tutum değiştirmenin farklı bir yaklaşım gerektirdiğini söyledi.
2016 yazında hükümet 25.000’den fazla öğretmene eğitim verdi. Düzenli konu eğitimine ek olarak, öğretimin temelleri konusunda eğitim vermek için devlet okulu sistemi içinden öğretmenleri işe aldı.
Bu oturumlar öğrencilerle kişisel bir ilişki kurmaya odaklandı. Örneğin, öğretmenler, sınıf çalışmalarına odaklanma yeteneklerine engel olup olmadığını anlamak için öğrencilerle aile geçmişleri hakkında konuşmaya teşvik edildi.
Kursu alan bir devlet okulu öğretmeni olan Anita Singh, “Güçlenmiş hissettim” dedi. “Bir öğretmen olarak, eğer dikkatlice düşünürsem ve onu günlük öğrenmenin bir parçası yaparsam, öğrenciler gerçek öğrenmeyi elde edeceklerdir.”
Bir yıl sonra hükümet, Cambridge Üniversitesi ve Singapur Ulusal Eğitim Enstitüsü de dahil olmak üzere birinci sınıf kurumlara ileri eğitim için şehirdeki hemen hemen her okuldan bir öğretmen gönderdi.
Londra’da bir haftalık eğitime katılan Atul Kumar, “Teslim olduk ve daha fazla güven kazandım” dedi.
Altı ay öncesine kadar Dr. Kumar, Bay Paswan’ın okuduğu bir devlet okulu olan Sarvodaya Vidyalaya’nın müdürüydü. Dr. Kumar, okulun şimdi başvuruları reddettiğini söyledi. Müdür yardımcısı Zennet Lakra, başvuranların okulun 3.500 öğrenci kapasitesini çok aştığını söyledi.
Yakın zamanda bir öğleden sonra, ebeveyn Indu Devi, 17 yaşındaki oğlu Sanjay Kumar’ı yaklaşık iki yıl sonra okuldan kabul ettirmek için Bayan Lakra’nın ofisine gitti. Evi temizleyen Devi Hanım, pandemi döneminde ailenin çalışmasına ihtiyaç duyduğunu açıkladı.
“Bir adı olduğu için bu okula gitmesini istiyorum” dedi. “Benden daha iyi olmasını istiyorum.”
Öğrenciler, normal derslerin yanı sıra, “insani değerleri” teşvik etme ve ezberci öğrenmenin önemini azaltma çabasının bir parçası olarak, bahçecilik ve nasıl mutlu ve dikkatli olunacağını öğrenirler.
Uzmanlar, Delhi’nin eğitim sisteminin çalıştığını söylüyor. Eğitim Bakanlığı anketlerine göre, şehrin öğrencileri 2017 ve 2021 yıllarında İngilizce, fen bilimleri, matematik ve sosyal bilimlerde ulusal düzeydeki akranlarından önemli ölçüde daha iyi performans gösterdi.
Yine de problemlar devam ediyor. Öğretmenler ve personel, yıllardır artırılmayan maaş ve yan haklardan şikayet ediyor. Pandemiden iki yıl sonra çocukları okula geri göndermek de zordu.
Yaklaşık 150 öğrenci Bay Paswan’ın okulundan ayrıldı. Bayan Lakra, geri dönenlerin çoğunun “isimlerini yazmayı unuttuğunu” söylüyor.
Bir okul gecesi saat 1 civarında, ailesine para kazanmak için çöp toplayıcı olarak çalışan Bay Paswan, karton ve plastikle dolu bisiklet arabasını ailesinin yaşadığı küçük kulübeye götürdü. Yaklaşık 6 saat boyunca metro istasyonlarında, salonlarda ve spor salonlarında çöp kutuları toplayıp eledi.
Vücudu yorgundu, gözleri kan çanağıydı ama sert yatağına girmek yerine Sanskritçe defterini açıp okumaya başladı.
Okula 20 yaşında geç başladığı ve bir yıl tekrar ettiği için sınıf arkadaşlarının çoğundan daha yaşlı olan Bay Paswan, “Okulum bana yardımcı oluyor” dedi. “Harika bir iş, saygın bir iş yapmayı hayal edebilirim.”