Mart ayının sonunda Savunma Bakanı Guy Parmelen, Air2030 (“Air-2030”) adlı iddialı bir program uygulama planlarını duyurdu. Böyle bir atamanın takip ettiği gibi, program ordunun "hava" potansiyelinde bir artış sağlar ve bir sonraki on yılın sonuna kadar uygulanmalıdır. Zaten böyle bir program ve sonuçları için temel gereksinimleri oluşturdu. Önümüzdeki birkaç yıl boyunca, Savunma Bakanlığı yeni bir hava savunma sisteminin nasıl kurulacağını ve ana unsurlarının nasıl seçileceğini belirlemeyi planlıyor. Gelecekte, idari konular çözülmeli ve ardından yeni malzeme kısmının satın alımı başlayacaktır.
Anlaşılır önkoşullar
Air2030 programının en basit ve en açık nedenden dolayı ortaya çıktığı hemen belirtilmelidir: İsviçre hava savunmasının mevcut durumu orduya uymuyor ve gelecekte durum kendi başına iyileşmeyecek. Mevcut haliyle, Hava Kuvvetleri ile ilgili bu sistem mevcut gereklilikleri karşılamamaktadır ve bu nedenle yeniden oluşturulmalıdır. Bu tür yapıların mimarisi belirli değişikliklerden geçmelidir, ancak modernizasyonun ana yöntemi yeni örneklerin satın alınması olacaktır. havacılık ekipman ve yer tabanlı uçaksavar sistemleri.
Son dizine The Military Balance 2018'e göre, İsviçre hava savunması özellikle güçlü ya da sayısız değil. Ülkeyi hava saldırısından koruma görevleri altı avcı filosuna verilmiştir. Hava Kuvvetlerinin bir parçası olarak ayrı bir yapıya monte edilmiş birkaç tane de toprak aküsü var. Havacılık ile mücadele ve İsviçre hava savunmasının temel unsurlarının ortak sorunları var. Silahları ve teçhizatları azdır ve nispeten büyük yaşlarda ve sınırlı savaş niteliklerinde de farklılık gösterir.
Askeri Denge, Hava Kuvvetlerinde 25 avcı-bombardıman uçağı F / A-18C ve 6 makinelerin F / A-18D sırada olduğunu gösteriyor. Ayrıca parçalarda yaklaşık dört düzine F-5E hafif avcı uçağı vardı, ancak bu uçakların yaklaşık yarısı şimdiye kadar rezervine çekildi.
Kara savunmasında durum daha iyi değil. Hava Kuvvetleri birimlerinde, eşleştirilmiş 63 mm makineli tüfeklere sahip 50 adet Oerlikon GDF / Flab Kanone 90 / 35 çekti uçaksavar silahı bulunmaktadır. Aynı sayıda İngiliz yapımı Rapier mobil uçaksavar füzesi sistemi de var. Nesne ve askeri hava savunması geçmişte ABD'den satın alınan yüzlerce insan taşınabilir hava savunma sistemi olan FIM-92 Stinger silahlı ve depolandı
Federal Savunma Bakanlığı böyle bir durumu kabul edilemez buluyor. Askeri uzmanlara göre, F / A-18 ailesinin uçağı artık gereklilikleri tam olarak karşılamıyor ve öngörülebilir gelecekte de fiziksel olarak kullanılmayacaklar. Eski F-5E'ler zaten modası geçmiş durumda ve bu nedenle bu uçakların sadece yarısı saflarda kalırken, diğerleri şimdi yedek parça kaynağı olarak hizmet ediyor. Askerlerde diğer tip savaşçılar eksik. Sonuç olarak, İsviçre Hava Kuvvetleri, geleneksel düşmana sınırlı savaş yeteneği olan elliden fazla dövüşçüye karşı çıkamaz.
Kara savunması potansiyeli küçük bir ülke için bile yetersizdir. Oerlikon markasının varil sistemleri yalnızca yakın bölgedeki düşman uçaklarına ve helikopterlere saldırabilir. Rapier füzelerinin atış menzili, 10 km'den daha fazla olmayan maksimum yükseklikle 5 km'yi geçmez. İki bininci yılların başına kadar, İsviçre, İngiliz BL-64 Bloodhound hava savunma sistemini, 50 km'ye kadar bir atış menzili ile işletti. Ancak, daha sonra görevden alındı ve görevden alındı. Birkaç sorumluluk bölgesi olan Echeloned uçaksavar savunması aslında sona erdi. Ondan sadece echelon yakın.
Avcı uçağı ve kara savunma durumuna bakılmaksızın, tespit araçlarıyla durum oldukça kabul edilebilir görünüyor. 2004'te, FLORAKO radarı, önceki FLORIDA kompleksinin bir başka geliştirmesi olarak kullanıldı. Büyük bir kompleksin yapısı yönlerini izleyen dört ayrı radar istasyonundan oluşur. Gerekirse, topraktaki nesneler havadan erken uyarı uçakları ile desteklenir. Birlikte çalışarak FLORAKO sisteminin çeşitli algılama sistemleri, 470 km yarıçapındaki hava durumunu izleyebilir, hedefler bulabilir ve bunlar hakkında çeşitli tüketicilere bilgi verebilir.
FLORAKO kompleksinin durumu şu an için orduya uyar ve öngörülebilir gelecekte büyük bir modernizasyon olmadan yapabilecek. Eğer güncellenecek veya değiştirilecekse, sadece planlanan Air2030 programının tamamlanmasından sonra olacaktır.
Askeri arzular
Savunma Bakanlığı mevcut hava savunma sisteminin sorunlarını anladı ve hatta harekete geçmeye çalıştı. Örneğin, birkaç yıl önce Saab JAS 22 Gripen 39 İsveçli avcı uçağını almaya çalıştı. Tedarikçi ile görüşmeler başarıyla sona erdi, ancak sözleşme halk tarafından onaylanmadı. Mayıs 2014'ta, konularından biri uçak alımı olan bir referandum düzenlendi. Oyların yarısından fazlası bu tür bir sözleşmeye karşı kullanıldı.
Bununla birlikte, savaş uçağı ve kara savunma sisteminin iyileştirilmesi ihtiyacı ortadan kalkmadı. Air2030 programı, bir kaç yıl içerisinde belirli eylemlerin uygulanması için bir plandır. Şimdiye kadar sadece son tarihlerin tespit edilmesi ilginçtir. Programın maliyeti şu anda yalnızca yaklaşık olarak belirlenmiştir. Gelecekte rekabetçi bir şekilde seçilecek olan yeni materyal alımlarının hacmi de sadece danışma niteliğindedir.
Air-2030 planına uygun olarak, hava kuvvetlerinin şimdiki zamanın ve yakın geleceğin gereksinimlerini karşılayan 40 modern avcı uçağı alması gerekecektir. Bu uçaklar hava savunma sisteminin ilk aşaması olacak ve yer komplekslerinin dışındaki hava hedeflerini engellemek zorunda kalacaklar. Ordu, savaş uçaklarının aynı anda havada en az dört uçak olacak şekilde uzun bir vardiya değişimi düzenlemesini istiyor.
Program, hizmete göre önemli avantajlara sahip, gelişmiş özelliklere sahip yeni kara tabanlı uçaksavar komplekslerinin konuşlandırılmasını sağlar. Yeni hava savunma sistemleri yelpazesi 50 km'yi geçmelidir. Lezyonun yüksekliği - 12 km. Arazi komplekslerinin yardımı ile ordu, 15 bin metrekareden fazla korumayı planlıyor. Ülkenin km - toplam alanın yaklaşık üçte biri. Yer savunma bir dizi önemli alanı kapsayacak ve diğer alanların korunması da savaşçılara verilecek. Satın alınan komplekslerin tam sayısı, teknik özellikleri ve müşterinin finansal yetenekleri temelinde belirlenecektir.
Hava savunma geliştirme programı çoktan çalışıldı, ancak henüz uygulama için kabul edilmedi. Bununla birlikte, resmi verilere göre, bu yöndeki ilk adımlar çok yakın bir zamanda atılacak. Zaten bu yaz, Savunma Bakanlığı birkaç ihale açacak ve sonrasında karlı bir İsviçre siparişi almak isteyen tüm şirketler tekliflerini sunabilecekler. Önümüzdeki birkaç yıl, ordu önerileri incelemek ve en karlı olanı bulmak için harcayacak.
Yayınlanan planlara göre, yeni silah ve teçhizat arayışı birkaç yıl sürecek ve yirmili yılların başlarında askeri departman kararını verecek. Aynı zamanda, programın kaderi vatandaşlara emanet edilecektir. Bir sonraki referandumda ülkenin yeni uçak ve hava savunma sistemlerine ihtiyacı olup olmadığına karar vermek zorunda kalacaklar. Vatandaşlardan sadece yeni bir malzeme satın alma gereği hakkında soru sorulacakken, belirli örneklerin seçiminin Federal Savunma Bakanlığı uzmanları tarafından devam edeceği belirtiliyor.
Halk, işin devam etmesini onaylarsa, o zaman geçici olarak 2025 için geçiciyse, yıl, istenen türde ekipmanın seri örneklerinin tedarikine ilişkin sözleşmeler olacaktır. Ordu çok sayıda ürün satın almayı planlamıyor ve bu nedenle tüm teslimatların 2030 yılı tarafından tamamlanması bekleniyor. Aynı zamanda, kaynaklarını tüketen uçak ve uçaksavar sistemlerinin hizmet dışı bırakılması gerçekleştirilecektir.
Küçük İsviçre standartlarına göre, önerilen program oldukça büyük ve iddialı. Ek olarak, buna karşılık gelen bir değere sahip olacaktır. Mevcut askeri tahminlere göre, uçak ve uçaksavar kompleksleri satın almak için toplam 8 milyar frank (8,35 milyar ABD dolarından biraz daha az) harcanması gerekecek. Karşılaştırma için, ülkenin cari yıl için savunma bütçesi sadece 4,8 milyar frank olarak eşittir. 2019’te ülke 200’i milyonlarca kişiye savunma için harcayacak. Açıkçası, tedarik maliyetleri birkaç yıl içinde dağıtılacak, ancak bu durumda program çok pahalı görünebilir.
Air2030 projesinin detaylarının açıklanmasından birkaç gün sonra bilindiği üzere, Savunma Bakanlığı, bazı alımlar için ödeme yapma fırsatı buldu. Yer tabanlı uçaksavar silahlarının alınması, 1,3-1,5 milyar frank harcanmasına izin verdi. Ancak, bu miktarın da birkaç yıllık bütçeye bölünmesi beklenmektedir.
İsviçre Ordusu, gelecekteki sözleşmeler için potansiyel tedarikçileri ilave koşullar konusunda uyardı. En yüksek finansal getiriyi elde etmek için, müşteri sözde ısrar etmeyi planlıyor. sayaç yatırımları. Yabancı bir ülkeye belli bir miktar ödedikten sonra, İsviçre makamları, zaten ekonomilerine yatırım yapmak için benzer paralar geri almak istiyor.
Potansiyel kazanımlar
Air-2030 programının rekabetçi aşaması sadece birkaç ay içinde başlıyor, ancak katılımcılarının muhtemel bir çevresi zaten belirlendi. İsviçre askeri departmanı, plan ve şartlar oluşturulurken hangi silah ve askeri teçhizat modellerinin değerlendirildiğini belirtti. Anlaşıldığı üzere, önemli havacılık teçhizatı üreticileri ve roket silahlandırması sözleşmeler için başvurabilir. Potansiyel teklif vericiler arasında İsviçre'den hiçbir şirket bulunmaması dikkat çekicidir.
Görünüşe göre Savunma Bakanlığı, birkaç yıl önce seçmenlerin reddettiği İsveçli savaşçı JAS 39 Gripen'e hala ilgi gösteriyor. Ayrıca Eurofighter Typhoon, Dassault Rafale, Boeing F / A-18E / F Süper Hornet ve Lockheed Martin F-35A Yıldırım II otomobillerini izledi. Aslında, yeni bir programın oluşturulmasından sorumlu uzmanlar, çok amaçlı savaşçıların uluslararası pazarındaki neredeyse tüm teklifleri incelemiştir. Aynı zamanda, isimlendirilmemiş sebeplerden dolayı, İsviçre, Rus malı ekipmanı düşünmedi.
Bu durum uçaksavar kompleksi tedarikinde de benzer. Son değişiklikteki Amerikan sistemi Raytheon Patriot ve Avrupa Eurosam SAMP / T çalışıldı. Ayrıca İsviçre, İsrailli Raphael şirketi olan Kela David kompleksine ilgi gösterdi. Bu askeri teçhizat modelinin sadece uçaklara ve helikopterlere saldıramayacağı aynı zamanda balistik hedeflerle de savaşabileceği söyleniyor. Lockheed Martin ve MBDA arasında Amerikan-Avrupa işbirliğinin bir parçası olarak oluşturulan TLVS projesi de göz önüne alındı, ancak yetersiz atış menzili nedeniyle bu sistem neredeyse hemen reddedildi.
Teorik olarak, İsviçre ordusunun sözleşmesi uluslararası piyasada çok görevli savaşçılar veya uçaksavar füzesi sistemleri sunan şirketlerden herhangi birini alabilir. Ancak uygulamada her şey biraz farklı olacak. Olası tekliflerden bazıları potansiyel müşteri tarafından zaten reddedilmiştir. Ayrıca, tüm üreticiler yeni yarışmalarla ilgilenmeyebilir ve başvurularını sunabilir.
Son olarak, Air2030 programının geleceğinde kamuoyu önemli bir rol oynayacaktır. Ülke güvenliğini etkileyen konuların önemli bir kısmı ülke çapında bir tartışma için sunulmuştur. Vatandaşın sesi ve planlanan referandumun sonuçları, en önemli programın gerçek geleceğini etkileyen kilit bir faktördür.
Planlar ve gerçeklik
Federal Savunma, Sivil Savunma ve İsviçre Spor Bakanlığı, hava savunması alanındaki mevcut durumu görüyor ve her şeyi olduğu gibi bırakmaya niyetli değil. Geçtiğimiz birkaç yıl boyunca, bazı birlik türlerini güncelleyerek durumu iyileştirmek için girişimlerde bulunulmuştur. Birkaç yıl önce eski olanları değiştirmek için yeni uçak satın alma girişimi başarısız oldu. Şimdi havacılık ve yer tabanlı uçaksavar sistemlerinin paralel olarak güncellenmesini sağlayan bütün bir programdan bahsediyoruz.
Önerilen program Air2030 birçok belirgin özelliğe sahiptir. Böylece, eski malzemenin "bire bir" oranında değiştirilmesini sağlar. Aynı zamanda, birkaç düzine uçak ve aynı sayıda kara tabanlı hava savunma sisteminin eşzamanlı olarak satın alınması önerilmiştir. Hava savunmasını tespit etme ve kontrol etme araçları aynı kalacaktır. Belki de yalnızca 2030 yılından sonra yükseltiliyorlar.
Önerilen planlar oldukça karmaşık, fakat oldukça gerçekçi görünüyor. İsviçre, çabalarını yoğunlaştırarak hava savunma sistemini geliştirebilecek ve gerekli savaş kabiliyetlerini geri kazanabilecek. Doğal olarak, 40 uçaklarının satın alınması ve belirli sayıda hava savunma füzesi sisteminin orduya ciddi miktarda mal olması bekleniyor, ancak bu tür harcamalar hızlı bir şekilde kendini haklı çıkaracak. Şu anda, savaş uçakları ve ülkenin hava savunması gerçekten modern ve gelişmiş olarak adlandırılamaz. Bu nedenle, önemli sayıda yeni numunenin temini, savunma kapasitesinde belirgin bir artışa yol açabilir.
Bununla birlikte, Air2030 programının riskleri sadece finans ve teknolojide olmayabilir. İddialı bir projenin kaderi, geleneksel bir İsviçre referandumunun yardımı ile halka açık olarak belirlenecek. Savunma Bakanlığının seçmenleri planlı tedarik ihtiyacına ikna etmekte başarılı olup olmadığını söylemek için henüz çok erken. 8 milyar frank (bir buçuk yıllık askeri bütçeden fazla) harcama ihtiyacı, seçmenleri korkutabilir ve programa karşı oy kullanmasını sağlayabilir. Aynı zamanda, para yatırımlarla geri gelecek ve ülke olası bir saldırıya karşı modern koruma alacaktır - bu tezler vatandaşı önerilen planın bir destekçisine dönüştürebilir.
Ancak, nüfusun onayını almak için gerekli olan ajitasyon ve propaganda konularının yalnızca uzak gelecekte çözüleceği belirtilmelidir. Şimdi Federal Departmanın gelecekteki ihaleler için hazırlıkları tamamlaması ve onları başlatması gerekiyor. Daha sonra, birkaç yıl boyunca ordunun gerçek silah ve teçhizat örneklerini incelemesi ve kendi hava savunma sistemlerini geliştirme bağlamında umutlarını belirlemesi gerekecek. Ve ancak bundan sonra satın alma sorunu referanduma sunulacak. Bu zamana kadar Air2030 programının ayarlanması ve gözden geçirilmesi, bunun ordu için daha karlı ve seçmenler için daha cazip hale gelmesi oldukça olası.
Temel tarafsızlığına rağmen, İsviçre'nin yeterince gelişmiş bir silahlı kuvvetlere ihtiyacı var. Hava kuvvetlerinin yetkisi altındaki devletin hava savunma durumu, uzun zamandan beri tatmin edici değildi. Bu sorunu çözmek için uygulanması çok zaman alacak, karmaşık bir plan geliştirilmiştir. Savunma Bakanlığı yeni planları yerine getirebilirse, ülke savunmayı yenileyecek ve olası bir hava saldırısına cevap verebilecek.
Göre:
http://vbs.admin.ch/
https://defensenews.com/
http://globalsecurity.org/
http://airrecognition.com/
Askeri Denge 2018