Greg Jaffe bu kitabın bir incelemesini gazetenin Görüşler bölümünde yayımladı. Washington Post. Bir savaş muhabiri olarak, Jaffe Gates'i yaklaşık beş yıldır korudu. Gazeteci ve yazar, okurlara hatırı sayılır bir şey değil, yılın Aralık ayında 2010’ta Afganistan’daki askerlerle konuşan Robert M. Gates’in alışılmadık askeri hisler gösterdiğini söyledi.
Çamurla sıçrayan askerlere çalışmayı durdurmaları emredildi ve Pentagon'un başının önünde konuştu - düzgün bir şekilde düzenlenmiş gri saçlı, nişastalı bir gömlekli gömlekle, genel olarak başka bir gezegenden uçuyor gibiydi.
Gates, “Her birinizden kişisel olarak kendimi sorumlu hissediyorum,” dedi Gates aniden. - Fedakarlıklarınızı, ıstıraplarınızı ve kayıplarınızı sandığınızdan daha fazla hissediyorum. Sadece sana teşekkür etmek ve seni ne kadar sevdiğimi söylemek istiyorum. ”
Gazeteci, eski ABD savunma bakanlarının, örneğin Donald Rumsfeld, Dick Cheney veya Robert McNamara'nın ordularına kendilerini sevdiklerini söylediklerini hayal etmek imkansız.
Bununla birlikte, Beyaz Saray'da, Dışişleri Bakanlığı ve Pentagon'da Gates, her zaman kişisel görüşlerini geri tuttu. Fikrinin belirsizliği gücünün kaynağıydı: son anda rakiplerine saldırdı ve anlaşmaya, onun için en uygun şartlar üzerine bir kural olarak aracılık etti. Seleflerinden farklı olarak, astlarının hatalarına cevaplarını soğukkanlı ve acımasızca yapan bir adam olarak ün yapmış.
R. Gates, Washington'u dış politika kuruluşunun sakin ve mantıklı bir üyesi olarak ün kazandıran 2011'ta bıraktı. Sekiz başkan altında görev yaptı; hem Cumhuriyetçiler hem de Demokratlar tarafından eşit olarak takdir edildiler. Ancak, Gates'in bir dahaki sefere başkenti ziyaret etmesi durumunda, o rahatça alınabiliyor. “Borç”, eski bakanın anılarının ikinci kitabıdır, gazeteciyi hatırlatır ve bu sefer rahminin gerçeğini keser.
Kongre, çıkmaz durum ve propaganda için bakandan geldi. Senatörler Gates “artan öfke ile” diye dinledi. Bu insanlar çılgınca epitelleri "ikiyüzlü" ve "aptal" hale getirdiler. Gates’e göre, Temsilciler Meclisi Dış İlişkiler Komitesi’nin üyeleri “kaba, iğrenç ve aptal”.
Başkan Yardımcısı Joe Biden’dan nefret edenler kitabının açıklamasından memnun kalacaklardır: Gates’in görüşüne göre, Başkan Yardımcısı politikaya takıntılı yüksek sesli bir konuşmacı. Peki bu politikacı nedir? Gates şöyle yazıyor: "Son kırk yılda dış politika ve ulusal güvenlik konularının hemen hemen hepsinde yanlış olduğunu düşünüyorum." Peki ya Başkan Obama? Obama’nın generalleriyle olan ilişkisini zehirleyen başkan yardımcısı olduğu ortaya çıktı: “Biden, Obama’ya her gün“ orduya güvenilemez ”diyerek Obama’yı Çin su işkencesine maruz bıraktığını düşünüyorum.
Gates, Obama'dan daha fazlasını bekliyor: “Ben kendim, komutanlarımız ve birliklerimiz daha fazla bağlılık ve daha fazla tutku bekliyorlar ...” Gates’e göre Bush, işgalin de dahil olduğu “Irak’a uzun sürmedi”.
Obama'daki eski bakanın öfkesi, Kongre ve hatta bazı Pentagon yetkilileri bile, tüm bu insanların Gates'in Afganistan'daki görevle ilgili hissettiği hissine karşılık gelmediği inancından kurtulmuş görünüyor. Sonuçta, Irak ve Afganistan’da Gates’de daha fazla 3800 askeri ve denizci öldü. Gazeteci, bu kayıpların iç savaşta, II. Dünya Savaşında veya Vietnam'daki ölüm sayısına kıyasla daha küçük olduğunu belirtti. Ancak Gates'i taşımak son derece zordu. Savunma Bakanı olarak, akşamlarının çoğunu mağdurların ailelerine başsağlığı mektubu yazdı. Görevlilerinden mesajı daha kişisel hale getirmek için her askerin fotoğraflarını ve memleketinden birkaç gazete kupürü bulmasını istedi.
Askeri harekatlara gelince, R. Gates, Amerikan ordusunun Irak'taki kaosu durdurma çabalarından “tarif edilemez bir şekilde gurur duyduğunu” söylüyor ve Afganistan'daki Amerikan askeri çabalarının başarıya giden yolda olduğuna inanıyor.
Ve birkaç yıl önce, bir arkadaşına e-posta göndererek, Gates şöyle itiraf etti: “İnsanlar bu işe ne kadar tahammül edemeyeceğimi bilmiyorlar” ...
Blogda Wall Street Journal Dion Nissenbaum, eski ABD Savunma Bakanı’nın ilk 10’in “keşiflerini” açıkladı.
№1: Kongre için hor. Sayın Gates, Kongre ve yasa koyucular için açık bir hor olduğunu ifade ediyor. İkincisinin çoğu, medenileşmemiş, temel anayasal görevleri yerine getirme konusunda yetersiz (örneğin, ödeneklerle ilgili konularda), manipülasyona yatkın, eğitimsiz, ikiyüzlü, bencil, savunmasız, sadece yeniden seçilmeye ve çıkarlarını ülkenin çıkarlarının üstüne koymaya zorluyor.
No.2: Başkan Yardımcısı Biden'e saygısızlık. Biden'i dış politika ve ulusal güvenlik konularında neredeyse her zaman “haklı olmayan” bir kişi olarak nitelendiriyor. Özellikle, Gates, Biden’in Afganistan’daki sınırlı stratejisine itiraz ediyor ve Kabil’de hızlı bir Taliban geçit törenine yol açacağına inanıyor.
№3: Beyaz Saray'da şüphe. Gates, Beyaz Saray'ın çok fazla kontrole sahip olduğuna inanıyor, bu yüzden Obama'nın iç çemberiyle çelişmiyor. 2011'teki Oval Ofis'teki toplantılardan birinde, Gates, bir tür Beyaz Saray stratejisine dönüşen küçük vesayetten dolayı istifasını düşündüğünü belirtti.
No.4: Ulusal Güvenlik Konseyi ile sürtünme. Ulusal Güvenlik Hizmetinin saha faaliyetlerine ve savaşçı generallere müdahale etmesi Gates'den hoşlanmadı. Yani, bu müdahale Obama ile birlikte yaygınlaştı.
#5: Beyaz Saray ve Pentagon'a karşı. Bir toplantıda, Bay Gates, Obama'nın ulusal güvenlik danışmanı olan Joe Biden ve Thomas Donilon'a, cumhurbaşkanı adına emir vermeye çalışırken meydan okudu. Gates onlara “hiçbirinizin emir komuta zincirinde olmadığınızı” söyledi. Savunma Bakanı, doğrudan cumhurbaşkanından emir almayı beklediğini açıkladı.
№6: Peacemaker gibi kapılar.Gates’e göre, “Başkanlar diğer ülkelerin zor politika sorunlarıyla karşı karşıya kalıyor” ve Amerikan dış politikası çok militarize oldu, güç kullanımı başkanlara çok kolay bir şekilde verildi. “Çok fazla insan için,” diyor Gates, “savaş bir tür video oyunu ya da aksiyon filmi haline geldi: kan olmadan, acı çekmeden ve kokmadan.”
№7: Irak'taki savaş. Bay Gates savaşın asgari hedeflerine ulaşıldığına inanıyor.
№8: Afganistan’da savaş. Gates şöyle yazıyor: “Obama ve danışmanlarının öfkeli olduklarını düşünüyorum, çünkü Savunma Bakanlığı siyasi bir süreci ele geçirdi ...” Ayrıca Obama'ya Afgan meselesinde kararsız diyor.
No.9: Obama'nın iç politikası. Gates, Obama ve Clinton arasında, cumhurbaşkanının 2007’te ifade edilen Irak’taki askeri tırmanışa yönelik olumsuz tutumunun siyasi bir hesaplama olduğunu kabul ettiğini söylediği bir konuşmaya tanık olduğunu iddia ediyor. Bay Gates bu değiş tokuşu “dikkat çekici” olarak nitelendirdi.
№10: Kamu hizmetinden hoşlanmamak. Bay Gates açıkça şöyle yazıyor: “Savunma Bakanı olmak istemedim.” Kızgınlığını ve tefeciliğini sürekli saklamak zorunda kaldı.
Dolayısıyla, Amerika’nın egemen sınıfını, yani yasama ve yürütme güçlerini oluşturan şeylerin nahoş bir resminin Amerikalılara ve tüm dünyaya açık olduğu sonucuna varıyoruz. Prensip olarak, yeni ve şaşırtıcı hiçbir şey. Aptal, ikiyüzlü, kaba ve karanlık egoistler, “hesaplama” nın rehberliğinde ve sadece bir sonraki dönem için nasıl “seçileceğini” düşünerek ABD'nin politik elitlerinin psikolojik portresi.
Gözlemlendi ve tercüme edildi Oleg Chuvakin
- özellikle topwar.ru
- özellikle topwar.ru