Şair olmak ya da olmamak... Sanırım Nesin için hayattaki bir mesele de bu olmuş.
Dünyaca ünlü mizah yazarımız Aziz Nesin'in öykü, roman, oyun, gezi, anı ve sütun yazarlığını hepimiz biliriz. Ancak görünen o ki o gençliğinden yaşlılığına şair de olmak istemiş.
Bu içeriğe de kaynaklık eden "Seviye On Ölüme Beş Kala" kitabı ise Ekim 1986'da ilk basımını yapar ve Aziz Nesin bu kitabının hemen başına cesurca kendisine gelen eleştirileri ekler.
Bu arada Aziz Nesin ilk şiir kitabına gelinceye kadar tabii ki çeşitli dergilerde şiirlerini yayımlar. Ve eleştiriler gecikmez... Belki de en sert eleştiri "ödünsüz eleştirmen" olarak tanınan Fethi Naci'den gelir.
80'lerde İzmir'de çıkan ve Türk edebiyatına etki eden Dönemeç adlı edebiyat dergisinde de "topa koyulur" Aziz Nesin.
Sıra Oktay Akbal'da... 80'de Aziz Nesin'in dergide çıkan şiirleri, 84'te ise "Sondan Başa" kitabı için oldukça keskin eleştiriler yazar Akbal.
Çok mu üstüne gelmişler acaba Nesin'in? Bu soruya cevap verecek yetkinlikte değilim sanırım ama bana biraz öyle geldi. Neyse gelin biraz daha olumlu sayılabilecek iki eleştiri okuyalım da bir nefes alalım.
Söylenenlere göre Aziz Nesin şairliği hakkında yazılıp çizilenlere kızar. Ve 1982'de Dönemeç dergisinde yayımlanan bir konuşmasında "Yaratıcılık" hakkında şu görüşleri her zamanki "Nesin mizahı" ile ortaya koyar:
Uzun lafın kısası dostlar, ben bütün bu eleştirilerden şunu anladım: "Sayın Aziz Nesin lütfen üretmeye devam edin fakat şiir değil." Sizin de tahmin edeceğiniz üzere yazar bunu dinlemez ve 3 şiir kitabı daha çıkarır.