İsktiler, MÖ 7. yüzyılda batıda Tuna Nehri havzasından, doğuda Çin’e kadar uzanan geniş Avrasya steplerinde yaşamış ve göçebe hayat tarzını benimsemiş olan bir halktır.
İskitler hakkındaki bilgilerin edinilen bilgilerin ekseriyeti Yunan kaynaklarından elde edilmiştir. Bu kaynaklara ve özellikle Herodot’a göre İskitler Asya’dan gelmişler ve Massagetlerin baskısı ile Batı’ya göç etmeye zorlanmışlardır.
İskitler, tarihi kayıtlara göre, ilk önce MÖ 680 yıllarında Kafkas geçitlerinden geçerek, Kür Irmağı boylarına yayılmışlar daha sonrasında da hemen arkadan gelen yeni ve daha güçlü Saka göç kolları Aras boylarını da ele geçirip Urmiye Gölü’ne varınca Azerbaycan’a yerleşmek durumunda kalmışlardır. Kısa bir sure sonra Suriye, Filistin ve Anadolu’ya doğru yayılmışlardır. Doğuda Çin’den batıda Tuna boylarıyla Karpatlar’a, kuzeyde Sibirya’dan, güneyde Mısır kapısı Sina’ya kadar olan Asya ve Avrupa topraklarına hakim olarak; dünyanın bilinen ilk en büyük ve en geniş imparatorluğunu kurmuşlardır. İskitler’in soyu günümüze dek tartışma konusu olmuştur. İskitlerin Türk olduğunu iddia edenler de olmuştur ancak bilim adamlarının büyük bir çoğunluğu İskitler’in İran kökenli oldukları görüşünde birleşmiştir.
MÖ 2. yüzyıla kadar çeşitli savaşçı devletlerle mücadele içinde olmuşlardır.
MÖ 6. yüzyılda Asur topraklarına akınlar düzenlemişlerdir. MÖ 612 yılında Asur başkenti Ninive’yi yerle bir etmişler ve Ön Asya’nın en büyük devletlerinden biri olan Asur İmparatorluğu’nu ortadan kaldırmışlardır. Yine Ön Asya’da Asurlardan sonra yeni bir güç olan Medler’le savaşmışlar ve onları mağlup ederek Ön Asya’ya egemen olmuşlardır. Asur İmparatorluğu’nun yıkılışını Urartu Krallığı’nın yıkılışı izlemiştir. Urartu Krallığı’nın İskitler tarafından yıkıldığını ya da bunda İskitler’in önemli bir rolü olduğunu Urartu yerleşim merkezlerindeki İskit buluntuları açıkça göstermektedir. Urartu Krallığı’nın MÖ 6. yüzyılın başlarında yıkılmasından sonra İskitler Filistin sahili boyunca Mısır sınırlarına kadar hızlı bir yağma seferi yapmışlardır
Grek kolonistleriyle İskit yüksek sınıfı arasındaki yakın ilişki karşılıklı kültürel etkileşimi arttırmış, sosyal yaşamda ve sanat eserleri üzerinde Grek etkileri belirginleşmiştir. Ancak İskitler’in özellikle Grekler’le olan kültürel etkileşimleri sonucunda toplum yaşamındaki değişim geleneksel göçebe sosyal sistemini bozmuş ve bunun sonucunda İskitler, politik ve askeri açıdan zayıflamışlardır. İçten zayıflayan İskitler’e son darbe Sarmatlar’dan gelmiştir. MÖ 300’lerde yine bir Avrasya atlı savaşçı ulusu olan Sarmatlar’ın etkisi ile İskitler önce Kırım Yarımadası’na çekilmişler, daha batıdakiler ise güneye doğru inerek daha çok Tuna Vadisi’ne yayılmışlardır. Ancak bu İskitlerin yaklaşan sonlarını engelleyememiştir. Bu bölgelerde MÖ 2. yüzyıla kadar zayıf da olsa varlıklarını sürdüren bu savaşçı halk özellikle Güney Avrupa’ya doğru ilerleyen Gotlar’ın saldırılarından kurtulamamışlar ve tarihten silinmişlerdir.