Afganistan'daki savaş 1979-1989 İkinci Dünya Savaşı örneğinde, Arap-İsrail savaşlarında veya Basra Körfezi'ndeki operasyonlarda yapılabileceklere benzer şekilde, zırhlı araçlarla mücadelede tanksavar silahlarının kullanımının geniş bir analizi için gerekli verileri sağlamıyor. Bununla birlikte, tüm taraflar kitlesel olarak tank karşıtı yakın dövüş silahları kullandı. Bu tür partilerden biri Afgan muhalifinin düzensiz silahlı oluşumları, öte yandan Sovyet birliklerinin ve Afganistan Silahlı kuvvetlerinin Sınırlı birliğinin birimleri ve birimleriydi. Ancak, bu partilerden sadece biri olan silahlı bir Afgan muhalefetinin kurulması, düşmanın zırhlı araçlarına karşı savaşmak için amaçlarına yönelik tanksavar silah sistemleri kullandı. Öyleyse, taraflarca kullanılan çatışma karşıtı sistemlerin kalitesi nedir?
Bu sorunun cevabı basittir. Anti-tank silahları, piyade birimleri için ateş destek silahları olarak kullanıldı. Buna roketatarlarımız ve bomba atar (RPG), ağır makine anti tank bombaatarlar ve recoilless silahlar (LNG ve BO) uygun olarak taşınabilir bir anti tank füze sistemleri (ATGM) idi. El ve tüfek tanksavar bombaları gibi özel tanksavar silahlarını dikkate almayacağız. Birincisi - 1979-1989’te Afganistan’da nadir kullanıldıkları için. İkincisi - belirtilen dönemde savaşçı taraflarla hizmet verememeleri nedeniyle.
Afganistan'daki elle tutulan tanksavar bombaatarlarının piyade ateş destek silahları olarak kullanımının analizi özellikle dikkat çekicidir. 40'ların sonunda dünyanın önde gelen ordularının cephaneliğinde ortaya çıkan bu silah sınıfı, tanksavar silahlarında gerçek bir devrim yarattı. Ancak savaş alanında RPG'lerin ortaya çıkmasıyla, sadece tanklarla ve diğer zırhlı nesnelerle savaşmak için etkili bir araç değil, aynı zamanda düşmanın çeşitli ateş silahlarını ve alan ve şehir tipi barınaklarda bulunan insan gücünü yok etmek için güvenilir bir silah haline geldiler. El tipi bir tank karşıtı bombaatar gibi bir silah sınıfının ortaya çıkması, dinamo-reaktif (modası geçmiş) silahların tasarımında ve içinde kümülatif bir savaş başlığı olan tank karşıtı mühimmat kullanımında teknolojik bir atılım ile kolaylaştırıldı. Elde tutulan tank karşıtı bomba atarları, piyade savaş silahlarını zırhlı araçlardan, topçu dışında ve havacılık destek. RPG'lerin düzensiz silahlı oluşumlar (partizanlar, isyancılar ve isyancılar) tarafından kullanılmasının analizi, RPG'lerin "partizanların topçusu" olduğunu ve bu da operasyonlarının düzenli birliklere karşı etkinliğini niteliksel olarak artırdığını göstermektedir.
RPG ve diğer tanksavarların melee kullanmadan dağlık ve vadiler sulanan alanın (sözde yeşil yem) içinde mücahit birliklerinin OKSVA ve hükümet askerlerine karşı "Afgan savaşı" etkili eylem mümkün görünmemektedir. Afgan direnişçilerin oldukça hızlı "Afgan Savaşı" boyunca Sarf muharebe grupları ve birimler tanksavar silahları, ana olanları kurmaya silahlı Afgan muhalefet liderliğini zorla tanklar, piyade savaş araçları ve zırhlı personel taşıyıcıların oluşturduğu tehdit, kapsamını değerlendirildi 40 mm roket güdümlü el bombası RPG oldu -7 Çince versiyonunda 69. 80'in ilk yarısında kural olarak çok daha az sıklıkta. Afganistan üzerindeki kollar 40 mm bombaatar RPG-2 (Tip 56, Çin) ve gerçek RPG-7 yerli, Çince, veya Mısır İran üretimini buluştu mojaheds. Afganistan'da düşmanımızın tanksavar silahlarının ayrı sınıftır bir geri tepmesiz tüfek tipi 56-2 (American geri tepmesiz M75 silah 20 mm Çince versiyonu) ve (Sovyetler BW-65 temelinde gelişen 82 mm'lik tabanca DKZ-82K65,) 10 tipi ve Sovyet ağır bombaatarlar SG-82. Ayrı, tank karşıtı mücadelenin görevlerinden ayrı olarak, silahlı muhalefet gruplarının topçu desteği görevi verildi ve bunun için mühimmat "geri tepmesiz" de bir parçalanma bombasıyla ateş edildi.
Elde tutulan tanksavar el bombası fırlatıcıları, silahlı muhaliflerin en yaygın savaş karşıtı tanksavar araçları haline geldi. Afganistan'da 80-s in başındaki savaşın analizi gösterildiğinde, RPG yoğunluğu 8-12 erkeğinde bir el bombası fırlatıcısıydı, fakat 80-ler'in sonunda. savaş gruplarının doygunluğu neredeyse ikiye katlandı. 1986-1987'tan muhtelif geri tepme silahlarıyla muharebe müfrezelerinin doygunluğu da keskin bir şekilde artmaktadır. Üstelik bu eğilim, 1989’ta Sovyet birliklerinin Afganistan’dan çekilmesine kadar devam etti. 80-25 erkekten oluşan her bir organize savaş grubu, 30-mm geri tepme tabancaları Type 82 ve 65-4 RPG ile silahlandırıldı. Ek olarak, 6-3 savaş "piyade" gruplarından oluşan her bir dekolmanda, 4-mm silahları, Tip 75-56, harçlar ve roket sistemleri ile donanmış bir silah grubu vardı.
TTX RPG-7
Прицельная дальность стрельбы гранатой, м
PG-7В, PG-7ВМ
500
PG-7L
350
PG-7VR
200
Penetrasyon, mm
PG-7В, PG-7ВМ
500
PG-7L
350
PG-7VR
600
El bombasının maksimum uçuş hızı PG-7В, m / s
300
Масса гранатомёта с прицелом ПГО-7, кг
6,2
Hesaplama, pers.
2
TTH LNG-9M
Nazır el bombası, m
PG-9V ve PG-EMU (doğrudan ateş)
1300
OG-9 (ayrı hedefleme)
4200
Yangınla mücadele oranı
6 rpm'ye kadar
İlk hız bombası PG-9, m / s
435
İlk hız bombası FG-9, m / s
316
Teleskopik bir görüşle LNG kütlesi, kg
50,5
Savaş pozisyonundaki uzunluk (max), mm
2110
hesaplama
4 kişi (komutan, topçu, yükleyici ve taşıyıcı)
Bu kadar etkileyici bir anti-tank silah cephanesi, Mücahidlerle hükümetin ve Sovyet birliklerinin zırhlı araçlarıyla savaşmak için gerekli değildi. Afganistan'daki birliklerimiz tarafından kaybedilen 147 tankları ve 1314 BTR (BMP), yüzde 20'ten daha düşük oranda tank karşıtı silahlarla imha edildi. “Maden savaşı” sırasında tank karşıtı kara mayınlarından kaynaklanan zırhlı araçların ana kayıplarını yaşadık. Belki de Afganistan’daki tanksavar bombası atıcıları, kendilerini ana ateş silahı olarak ilan eden ilk kişilerdi. Rakibimiz, dağlarda ve yeşilde savaş kullanımına ilişkin kendi taktiklerini bile geliştirdi. Her şeyden önce, Sovyet birimlerinin ana kozlarını kaybedecekleri muhaliflerde, muharebe üzerindeki üstünlüğü ve havacılığın egemenliğini yitirdiklerinde, muharebe karşıtı el bombası fırlatıcılarının büyük miktarda kullanılmasından oluşuyordu. Gerilla taktikleri "kemer kapma", arazi bilgisi, karşı tarafın eylemlerinin taktikleri ve teknikleri kullanılarak isyancılar topçu ve havacılık ateşine karşı savunmasız kaldı. Başlangıçta, Sovyet birimleri, yalnızca ahlaki ve psikolojik anlamda değil, aynı zamanda “maddi” olarak da, bu tür savaş koşullarına hazırlanmadı. OXVA’nın piyade birimlerinin silahlanmasında "Afgan savaşı" nın ilk yıllarında, tüfek bombası rampaları, RPG'ler ve diğer yakın dövüş silahı destek sistemleri yeterli değildi.
Aslında maddi sorun, öznel nedenlerden - tedavi tecrübesi eksikliğinden ve dolayısıyla savaşta “hacimli” silahları kullanma isteksizliğinden kaynaklanıyordu. Daha sonra, askerler bir taşıyıcıdan diğerine aktarılacak olan “hendek” deneyimine sahip olacak ve “ilginç” rakibe daha sofistike karşılaşma yöntemleri edinecekler. O zaman bir anlayış ortaya çıkacaktır, savaşa uymak zorunludur ve onsuz da yapamazsınız. Ne yazık ki, askeri bilim o zaman Afgan deneyimine dikkat etmedi. Stratejicilerimiz, askeri akademilerin öğrencilerine karla kaplı eğitim alanları boyunca alay ve bölümlere liderlik etmeyi öğretmeye devam ettiler ve taktikler, askeri okulların öğrencilerinin lineer bir saldırıda eşit bir savaş emri vermelerini istedi. Yasal olarak, Afgan deneyimi yalnızca Türkistan Askeri Bölge Komutanı ve 40'in kombine silah ordusu düzeyinde, 80'lerin ortasından genelleştirilmeye başlandı, ancak savaş düzenlemelerine geçmedi. Ancak, "Afganistan'da" memurlar ve çavuşlar, ihlali, er ya da geç haksız yere zarar gelmesine neden olabilecek kendileri için bir takım kurallar öğrendi. Bunlardan biri, kendi topçu ateşi veya havacılığının ateşi düşmanın ateşinden daha büyük bir tehlike oluşturduğunda düşmanın bir mesafeye yaklaşmasına izin vermemektir. Halen piyade ile hizmet vermekte olan harçlar, ağır makineli tüfek ve el bombası fırlatıcıları, düşmanın savaş oluşumlarından önemli bir mesafede tutulmasına izin vererek, bu koşulları ortadan kaldırmak için tasarlandı. roketatarlarımız ve roket bombası ve aşırı durumlarda ve el parçalanma bombası - rakip "kemer yakalama" ve uzaklık muharebe metre birkaç onlarca düşürülmüştür icra edildiğinde, topçu ateş böylece savaş "manuel topçu" girdiğini tehlikeli oldu . Küçük silah mermilerinden etkilenmeyen çok sayıda doğal ve yapay engel içeren yaylalarda ve kishlak bölgesinde, yalnızca topçu mühimmatı düşmana ciddi hasar verebilir. Bu gibi durumlarda, RPG piyade için vazgeçilmez bir silah haline gelir. Elde tutulan bir anti-tank bombası fırlatıcısına ek olarak - düzenli bir roketatar silahı - piyade birimlerinin ateş gücü, popüler olarak atılabilir bir bombalı fırlatıcı olarak adlandırılan reaktif anti-tank bombasıyla önemli ölçüde arttırıldı. Afganistan’da, birliklerimiz kitlesel olarak RPG-18 “Fly” tanksavar bombasını kullandı ve 80’lerin ortasında belirdi. RPG-22 "Net". Ve el bombası fırlatıcıdan farklı olarak, herhangi bir piyade bunu kullanabilir. Bir defalık el bombası fırlatıcı, ok makineli bir topçunun ilave bir silahı veya daha kesin olarak, bireysel bir tank karşıtı silah oldu.
Sovyet birimleri, “Afgan savaşının” ilk günlerinden RPG-18 tanksavar bombası “Fly” ile silahlandı. Bununla birlikte, birçok asker için yeni silah kullanma pratiği eksikliği, genellikle tedavi kurallarının ihlali sonucunda trajik sonuçlara yol açmıştır. Bunların en karakteristik özelliği, ateşleme fırlatma cihazını ateşleme için seyreltme girişimi ve el bombasının kesilmiş makatının vücudun bölümlerine veya diğer nesnelere karşı direncidir. Ancak, bunun nedeni, yüksek savaş etkinliğini gösteren el bombası değil. 80'in ilk yarısının sonunda. SSCB Silahlı Kuvvetleri, RPG-22 "Net" üretiminde daha teknolojik olanı benimsedi.
Tek kullanımlık el bombası fırlatıcılarının mevcudiyeti, kullanım kolaylığı ve savaşın etkinliğinden kaynaklanan ilk öfori, çeşitli savaş türlerindeki etkililikleri konusunda sade bir değerlendirme ile değiştirildi. Evet, uygun ve etkili bir ateş silahıydı, ancak yalnızca yakın bir savaş yaparken. RPG-200'te 18 m'ye ve RPG-250'te 22 m'ye kadar olan atış menzili, bu silahın orta ve uzun mesafelerde yangınla mücadelede kullanılmasına izin vermedi. Zelenka’da veya Kishlak’taki tank karşıtı silahlardan vazgeçilmez bir bireysel piyade, dağlarda ve çölde biri olarak, Mücahidlerin RPG ve BO'ları ile rekabet edemedi. OXVA birimlerinde tanksavar bombası rampalarının varlığını açıklayan, atışlarının yetersiz hedefleme aralığıydı. Bir takım veya grubun silahlanmasının kompozisyonunu esnek bir şekilde değiştirme kabiliyetine sahip olan komutanlar, savaş misyonunun şartlarına uygun olarak silahlandırdılar. Genellikle, elde tutulan tanksavar el bombası fırlatıcıları ve reaktif tanksavar el bombaları kapsamlı bir şekilde kullanılmıştır. 12-6 RPG-8 (18) ve RPG-22 (Tip - Örneğin, uçuş depo silahlı muhalefet sırasında bir miktar 4 askeri zelyonkoj grup SWAT yakalama silahlı 6-18 RPG-22 (7) ve bir grup sağlamak oldu 69-16 cephaneyle 5 veya RPG-10). Bunlara ek olarak, SPG İhtisas Kuvvetleri silahlı grubu da RPO-A Yaban Arısı Piyade Alev Silahları'nı silahlandırdı, ancak bu özel silah sınıfı makalede ele alınmadı.
TTH DKZ-82K65
Birikmeli parçalanma bombası ile atış menzili, m
1000
Penetrasyon, mm
180
Yangınla mücadele oranı
5-6 rpm'ye kadar
Kütle BO, kg
29
hesaplama
4 kişi (komutan, topçu, yükleyici ve taşıyıcı)
İlk Sovyet RPG-18 "Fly" askerlerde şikayetlere neden olmazsa, daha modern RPG-22 "Netto" beğenilmemiştir. Tasarımcılar geniş bir nişangah aralığı (250 m) koydu, kalibreyi 72,5 mm'ye ve buna göre zırh penetrasyonuna yükseltti. Bununla birlikte, RPG-22'in çalışma deneyiminin gösterdiği gibi, bu tanksavar silahının güvenilirliği en iyisiydi. 10 bombalarının toplu halinde, birkaç el bombası mutlaka kırılmadı veya başlatıcının kanalını hiç bırakmadı. Sovyet askerlerinin RPG-22'i yalnızca atış mesafesindeki antrenman amacıyla kullanarak dağlara "fazladan balast" atmayı reddettiği noktaya geldi. Bunun bir partinin evliliği değil, sistemik bir kusur olması karakteristiktir.
Tüm basitliği için, reaktif el bombası belirli bir tedavi deneyimi gerektiriyordu. Ancak, birkaç saat süren eğitim ve atış pratiğinin gerçekleştirilmesinden sonra, asker sadece RPG korkusunu kaybetmekle kalmadı, aynı zamanda bu silahın onunla savaşta olmasını arzu etti. Ne yazık ki, ciddi bir savaş görevi ile karşı karşıya kalındığında böyle bir arzu, birimdeki RPG rezervinin sınırlı olması nedeniyle her zaman tatmin edilememiştir. Tüm etkinliği için, reaktif tanksavar el bombalarının önemli bir dezavantajı vardı - nispeten kısa etkili, doğru okunan ateş. Bu bakımdan, RPG-7 el bombası fırlatıcısı, personel personel listelerini oluşturan “hafif eller” ile Afganistan'da “gereksiz” olduğu ortaya çıktı, çok yönlü bir silahtı. OKSV'nin özel amaçlı birimlerinde, RPG-7 bombası fırlatıcı genellikle personelinin dışında tutuldu. “Uluslararası görevi yerine getirme” gerçeklerini göz önünde bulunduran istihbarat görevlileri “69” tipi ele geçirilmiş el bombası fırlatıcılarını kullanmak zorunda kaldılar. Çin "Granik" yerli RPG-7 için çok daha kolay, ama 150 m onun nişan atış aralığı kaybetti. Ancak, nişan aralığı 350 m Çinli RPG etkili menzil tanksavar roket bombası karşılamak için yeterli oldu.
RPG 69 yakalanan özel kuvvetler birimi aynı sorunları çözmek için kullanıldığını Rus tanksavar roket bombası RPG-18 ve 22-RPG yanı sıra standart dışı roket güdümlü el bombası RPG-16. Komandolar barınaklarda taşıma karavan düşman insan gücü ve ateş gücünü yok etmek farklı RPG kullanılan - kaya yarıkları, kayaların arasında mağaralarda kil çitler (duvalami), taş ve kerpiç binalar duvarlar), için (PCA kaya makineli tüfek tesisat) ve dağ geçitleri. El ile yapılan tanksavar silahlarının, ateşleme doğruluğu ve yakın dövüşlerde yangın güvenliği konusunda topçulara karşı tartışılmaz bir avantajı vardı. RPG'nin bir diğer önemli görevi, binaların ve çitlerin kapıları veya duvarları, çok sayıda kanal veya depolama odası üzerindeki yaya köprüleri olsun, çeşitli engellerin ve mühendislik yapılarının imha edilmesiydi.
TTX RPG
69 türü
Тип 56
Прицельная дальность стрельбы, и
350
150
Zırh, mm
180
110
Uzunluk, mm
950
650
Kütle, kg
5 hakkında
2,83
Atış ağırlığı PG-2, kg
2,2
1,84
İlk el bombası hızı, m / s
120
103
Yangınla mücadele hızı, rds / dak
4-6
4-6
Çeşitli malzeme araçlarının ve asilerin silahlarının (mühendislik ve güç ekipmanları, otomotiv teknolojisi, ağır silah sistemleri ve mühimmat) imhası için RPG ateşi kullanıldı.
Saldırı sırasında, RPG ateşi duvarlara delikler açmış, daha sonra binalara kırılgan el bombaları atılmış ve yakalama grubu delinmiştir. Bu yüzden, eğer bir serf tipi hanehalkının kalın bir çamur duvarına sokulması gerekliyse, RPG ile bir atış yapıldı, sonra, kümülatif hibelerde bölünmüş olarak belirlenen dar bir açıklıkta, patlayıcı bir yük takıldı ve patlayıcı bir şekilde bir patlama yapıldı. Belirli bir saldırı grubunun yeteneği ile bu operasyon bir dakikadan az sürdü.
Ağır silahların, çeşitli binaların ve depoların ateşleme pozisyonlarının saldırı ve tutuş sırasında, RPG'nin pratik kullanım alanı 50-100 m'yi aşmadı, RPG-18 ve RPG-22 roketatarları bu tür savaş koşulları için oldukça uygundur. Asi operasyonlar için isyancı araçların 69 m'den daha büyük mesafelerde imha edilmesinin gerekli olduğu durumlarda, birliklerimiz Rus RPG-200 ve RPG-7 bombalarını 16 optik kepçe ile kullanmayı tercih etti. Özellikle doğru olan, doğrudan atış 2,7 m olan RPG-16 “Strike” el bombası fırlatıcısının ateşiydi. RPG-540'ten 16-500 m mesafesinden ateş eden deneyimli el bombası rampaları, kolayca araba veya motorun içine düştü; Duvale (pise çit) ilk el bombası. RPG-800'in hedefleme menzili, geri tepme silahlarının menziline yaklaşık olarak eşitti ve çekimin doğruluğu ikincisinin hassasiyetinden çok daha yüksekti. Askerlerimizin RPG-16 "manuel makarasız" olarak adlandırılmalarına şaşmamalı.
Tank karşıtı geri tepme silahları veya monte edilmiş el bombası fırlatıcıları (her iki terim de bir silah sistemine atıfta bulunur), 80'lerin ortasında Mücahidlerin ellerinde müthiş bir yangın silahı oldu. Bu dönemden itibaren silahlı muhalif birliklerin ateş gücünü ağır silahlarla doyurarak artırma eğilimindeydi. Piyade birimlerinden ve Sovyet birliklerinin dağ savaşı konusunda deneyim kazanmış olan özel kuvvetlerinden önemli kayıplar alan Mücahidler artık onlara karşı sadece küçük silah ve RPG kullanamadılar. Gerilla savaşının taktiklerini karşılayan mobil topçu silahlama sistemlerine ihtiyaçları vardı. Bu işler için en iyisi geri tepmesiz tüfekler ve küçük ve orta kalibreli harçlar idi. Hit-box'lar eski dekhkaanlar ve zanaatkârlar için okuma yazma bilmeyen, çoğu insan için menteşeli atış verisinin hesaplanmasında kullanılan matematiksel formüller bilgisini gerektiren harçlardan daha anlaşılırdı. Bezotkatka'nın nişan alma aletlerini kullanmak, küçük kolların mekanik çekimlerinden daha zor değildi.
TTX RPG-16
Nişan aralığı, m
800
2м zincir yüksekliğinde doğrudan atış menzili, m Savaş konumunda uzunluk, cm Katlanmış konumda uzunluk, cm
+520 110,4 64,5
Kütle, kg
10,3
Atış ağırlığı PG-16, kg
2,05
İlk el bombası hızı, m / s
250
Maksimum el bombası hızı, m / s
475
Yangınla mücadele hızı, rds / dak
4-5
hesaplama
2 insan (roketatar ve yardımcı roketatar)
Afgan Mücahidlerle birlikte hizmet veren geri tepme silahlarının, 800 ve 1000 ve (Tip 52 ve 65 Tip 2, 3 Tip 75, 40 Tip 300 ve XNUMX zamanları) için amaçlanan bir dizi anti-tank bombası bulunuyordu. XNUMX'lerin sonunda SSCB'de geliştirilen ahlaki olarak modası geçmiş SG-XNUMX ağır hizmet bombası fırlatıcı, tüm XNUMX m'nin hedeflenen tanksavar bombası ürün yelpazesine sahipti ve Afgan Mücahidleri tarafından nadiren kullanılıyordu.
Zırhlı hedeflere ve piyadelere 800-1000 m mesafeden herhangi bir taktik olmadan ateş açma şansına sahip olan Mücahidler, artık düzenli birliklerin kaçınılmaz kayıplarıyla nitelenen, ancak güvenli bir mesafeden ateş açtılar. Sapsız bir atış pozisyonunu zekice yoğun yeşil çalılıklar veya taşlar arasında maskelemek, zili arkasında suyla ıslatmak ve silahların namlularının önünde zemini ıslatmak, savaş alanında savaş alanının savaşçı pozisyonunun kararlılığını sağladılar. Geri tepme pozisyonunun maskelenmesi ve ateşleme sırasında toz oluşumunun azaltılması, bir dizi atıştan sonra isyancıların fark edilmemesine veya tespit edilmeleri durumunda ateşleme pozisyonunu gizlice değiştirmelerine izin verdi.
50-60-ler örneğinin yangın geri tepme tabancaları. İlk dinamo reaktif silah türlerinin tasarımı ve teknik özellikleri ve öznel nedenleri nedeniyle, modern el bombası fırlatıcılarının ateşi kadar kesin değildi, fakat birliklere zarar verdi. Her şeyden önce, birliklerin moralini olumsuz yönde etkiledi. "Gıdıklama sinirleri" ve artan cephane hışırdatmalarından önce gelen bombaların BO patlamaları, zırhlı araç ve piyade ekiplerini daha güvenilir sığınaklar aramaya, belirli manevra tiplerini terk etmeye ve gözetimsiz önleyici ateş açmaya zorladı - "bu yönde". Askerlerin kargaşasından faydalanan mücahitler, geri tepme silahlarından çıkan ateş yardımı ile birimleri tutmayı ve düşmanın karışıklığını kullanarak, piyadelerini askerler tarafından engellenen arazi bloklarından çekmeyi veya diğer türden manevralar (zarflar, saldırılar, karşı saldırılar, vb.) İçin koşullar yaratmayı başardı. "Kemeri yakalama" taktiğinde, tam olarak, asilerin top ve topçu ve keskin nişancı ateşi, bloklanmış birimlerle yakınlaşmaları için koşulları yarattı. Bu tür “Afgan gazileri” nin düzinelerce örneği var. Şahsen benim uygulamamda bu tür birkaç bölüm vardı. BW isyancılarının silahlanmalarında tanksavar yangınının etkinliği ile ilgili olarak, BMP ve BTR’nin ayrılmamın yenilgisine ilişkin bilinen beş olaydan hiçbirinde, makinelerin hiçbiri bir geri tepme silahından av tüfeği tarafından çarpılmadı - sadece bir RPG yangını. Buna rağmen, geri tepme silahlarının bombalanması altında, zırhlı grubun oldukça sık düştüğü gerçeğine rağmen.
Geri tepmesiz düşman silahlarının hesaplanması tüm ateş silahlarıyla imha edilmesinde öncelikli hedef haline geldi. Geri tepme kutusunun ateşleme pozisyonu açılmışsa, hemen şaşırmıştı. Buna güzel bir örnek Mart 13'taki Laghman 1987 eyaletindeki Alishang köyüne yakın savaş, isyancıların geri tepme silahlarının hesaplanması bize verilen Karandzhgar sırtının güney yamacından T-62M tankına ateş açtı. Geri tepmenin ateşleme pozisyonu hedefin 600-700 m'inde, 300 m'yi aşan bir hedeftir. “Ruhlar” sadece üç atış yapmayı başardı ve sabit bir hedefe çarpmamaya çalışırken, tank mürettebatı ve harçlar tepki ateşi ile açığa çıkardığım hesaplamayı bastırmadı.
BO'nun ateşleme pozisyonlarının uzaklığı ve küçük silahların kendileriyle savaşma konusundaki etkisizliği göz önüne alındığında, piyade birimleri, piyade ateş ateşi silahlarıyla geri tepme silahlarının hesaplanmasıyla savaştı. Afganistan'daki piyade ve özel kuvvetlerimizin ana ağır silahları, 12,7-mm ağır makineli tüfek NSVS-12,7 (“Silah No. 12, 2009” dergisine bakınız), 30-mm otomatik el bombası fırlatıcı AGS-17 ve ... İkincisi, ağır silahlar için, yalnızca Afganistan'daki kullanım özelliklerinden kaynaklanmaktadır. Bu, özellikle Afganistan'da piyade desteğinin vazgeçilmez bir silahı olan RPG-16 “Kick” bombası fırlatıcı için geçerlidir. Ne yazık ki, Sovyette
TTX RPG-18 "Uçmak"
Nişan aralığı, m
200
Hedef yükseklikte direkt atış menzili 2 m.
135
Savaş pozisyonunda uzunluk, cm
105
İstiflenmiş pozisyonda uzunluğu, cm
70,5
Kütle, kg
2,6
RPG-18 bir kişi tarafından servis edilir, seyahat pozisyonundan (kemer üzerinde) savaş pozisyonuna (dizden veya ayakta durma) transfer süresi birkaç saniye içinde hesaplanır.
askerleri, yakın zamanda SSCB Silahlı Kuvvetleri ile hizmetten çıkarıldığı için son günlerini yaşadı. Bunun nedeni “modern tanklara ateş ederken tank karşıtı el bombasının yetersiz zırh nüfuzu ...” idi. Dolayısıyla bu karar yanlıştı, sadece “Afgan savaşı” nı değil, aynı zamanda Kuzey Kafkasya’daki savaşı da doğruladı. PG-16 bombasının zırh delme kabiliyeti, hafif zırhlı araçları imha etmek için yeterliydi; çok kuvvetli bir m ile m, sonra 800'in üzerindeki PG-1000 bombası bir noktaya kadar düştü. Savaş özellikleri bakımından, RPG-16 “Grev” hiçbir şekilde aşağı değildi ve birçok bakımdan Mücahidlerin geri tepme silahlarından üstündü. Özel kuvvetlerin keşif birimleri OKSVA, RPG-800 yangının etkinliğini hızla değerlendirdi. Bazı ayrı özel kuvvetlerde (SPGN) standart olmayan RPG-16 “Grev” vazgeçilmez bir ateş destek silahı haline geldi. Özellikle, oOSpN'deki 16 ve 16'te, her özel güç şirketinde RPG-154'in düzensiz bir hesaplaması yapıldı.
Ancak, Afgan isyancılarının benzer silahları ve reaktif tanksavar bombaları gözlenmedi. Oldukça etkin bir şekilde kullandıkları hafif X -UMX ve Type 56 tipinde hafif tank tanksavar el bombası fırlatıcıları vardı. İran ve Pakistan'daki çok sayıda kampta ve eğitim merkezinde RPG çekiminde eğitilen Mücahid bombası rampaları, elde tutulan bir anti-tank bombası fırlatıcısının yakın dövüş savaşında ne kadar etkili olabileceğini kanıtladı. Bazen "ruhlar" piyade birimlerinde veya açıkta hareket eden tüccarlarda bile RPG'leri ateşledi. Böyle bir yangının savaşın kritik anlarındaki etkinliği onları utandırmadı ve cephanede herhangi bir eksiklik yaşamadılar. Grubunun alanındaki her roketatarın, gizli bir 69-5 orijinal el bombası paketine yerleştirildiği bir sırrı vardı. Genellikle, roketatar ve asistanı, 10-4 atışlarından giyilebilir bir cephane taşıyorlardı. El bombalarından biri mutlaka el bombası fırlatıcısının namlusundaydı ve geri kalanı özel çantalara yerleştirilmişti ya da bir kayış üzerindeki küçük kollar gibi bir ipe giyilmişti.
Sovyet askerleri, en ağır güvenlik önlemleri geleneğinde komuta ettikleri babaları tarafından başlatılanlar ve ateş etme süreleri, bir RPG taşırken bir silahın namlusunda bir el bombası bulunması kafa karışıklığına neden oldu. Neyse ki, çok hızlı bir şekilde geçti ve askerlerimiz, subaylarımızın isteği üzerine, bir el bombası fırlatıcısını namluya attı ve el bombası fırlatıcısını, bir emniyet mandalının düşürdüğü tetiği ile taşıdı. Bir atış için gereken tek şey silahı güvenlikten çekmek, tetiği çekmek, silahı hedefe doğrultmak ve atışı ateşlemekti. Bundan sonra, el bombası fırlatıcısı asistanının açtığı ikinci atışı gönderin ve duruma göre hareket edin.
Afganistan'daki asilerin el bombası fırlatıcıları tarafından geliştirilen RPG'lerin savaşta kullanılma yöntemleri dikkat çekmeyi hak ediyor. RPG-7 dolaşımda oldukça basit olduğu için, herhangi bir askeri eğitim almayan ve hatta okuma yazma bilmeyen insanlar tarafından hızla ustalaştı. Afgan isyancıları, roket güdümlü el bombaları ve taktik ders kitaplarında El Kitabında açıklananlardan çok, RPG'lerle mücadele için kendi yöntemlerini ve yöntemlerini geliştirdi. Dahası, farklılıklar halihazırda Çekimin sadece üç pozisyonla sınırlı kaldığı çekim için yöntemlerden görülebilir - dizden yatarak ve dururken. Afganistan'da RPG kullanma yöntemlerinde aşağıdakiler ortaya çıkmıştır: çoklu roketatarların başlatılması; bir bronetseli üzerinde odaklanmış ateş 2-3 RPG; havadaki helikopterlere ateş etmek; düşmanlara yükseklikleri ters yamaçlarında, dağ geçitlerinde ve engellerin arkasında (avlu, bina, çit, bahçe vb.) monte edilmiş bir yörüngeye sahip RPG'lerden çekim; el bombası parçaları ve taş duvarları ile düşmanı yenmek amacıyla dağ yamaçlarındaki sığınaklar duvarları kırmak ve kapıları kapatmak; nişan almanın ötesinde bir mesafeden ateş etmek. Böyle bir yangının savaş etkinliğinin sıfıra yaklaştığını söyleyebiliriz, ancak el bombaları zırhlı araçların kolonu üzerindeki havada veya helikopterlerin savaş oluşumlarında yırtılmaya başladığında olaylar farklı bir hal alıyor. Havadaki bir el bombasının menzili, kendini öldürenin tepki süresine bağlıdır. Çin'de yapılan Afganların PG-7 el bombalarında kullanıldı, 30-45 açıyla ateşlendiğinde, 700-900 m ile ilgili idi.
“Afgan” savaşının sona ermesinden sonraki son yirmi yıl, elde tutulan anti-tank silahları ve piyade ateş ateşi silah filosunu önemli ölçüde değiştirdi. Öncelikle, RPG-7B mühimmatı ve sonraki değişiklikleri ile yapılan çekimler, TBG-7 parçalanma ve termobarik el bombası, PG-7BR tandem savaş başlığı ve kalibre parçalanma OG-7 bombası ile geliştirilmiş zırh tanksavar bombası ile yapılan çekimleri gösterdi. Bu el bombası fırlatıcı savaş yeteneklerini önemli ölçüde genişletti. "Tek kullanımlık el bombası rampaları" sınıfında, yeni jet anti-tank ve saldırı bombası (RSHG), küçük boyutlu jet alev makineleri (MPO) ortaya çıktı. Yeni bir yerli tanksavar silah sınıfı ortaya çıktı - NPO Bazalt 105-mm RPG-29 Vampir uzmanları tarafından geliştirilen ağır el bombası fırlatıcı.
Modern savaş operasyonlarının ancak hassas güdümlü silahlarla yapılabileceğine inanmak hatalı. Ellerinde tanklarda kullanılan el bombası el bombası fırlatıcıları için hala büyük bir niş var. Modern savaşta geri tepme silahları veya ağır el bombası rampaları da talep edilmektedir. Ateşleme menzili açısından modern anti-tank sistemlerinin ve özellikle de zırh penetrasyonunun “geri tepme yok” den önemli ölçüde üstün olmasına rağmen, onları bir tank karşıtı silah olarak bırakmak için henüz çok erken. Onların sayısı, özellikle üçüncü dünya ülkelerinin kollarında, bu tanksavar tank sınıfını ele almayı daha ciddi hale getiriyor.
TTX RPG-22
Nişan aralığı, m
250
Hedef yükseklikte direkt atış menzili 2, m
160
Savaş pozisyonunda uzunluk, cm
85
İstiflenmiş pozisyonda uzunluğu, cm
75,5
Kütle, kg
2,7