Tematik bölümden yeni bir çağrı aldılar ve antenimizin Dubna'daki tesiste başarısız olduğu söylendi. Hata bizim değil, montaj sırasında işçilerin dikkatsizce taşınması sırasında, koaksiyel kablo koptu. Yavaş yavaş, tüm bunların zaten gerçekleştiğine dair tuhaf bir his var, tek kelimeyle - "deja vu".
Yıllar önce 40, daha sonra ben - bölümün genç başkanı - Birliğin hemen her yerine acele ettim ve ekibime liderlik ettim. Bazı dönemlerde ayda dört misyona ulaştı. Şimdi sadece her şey için nasıl bir gücün olduğunu merak ediyorsun. Ve sonra düşünecek zaman yoktu, planlananı yapmak için bir ihtiyaç vardı ve bir noktaya değinmek gerekiyordu. Gençliğin en büyük sebebi, ne yazık ki, bunu sekizinci ondaki kalp krizinden sonra anlıyorsunuz.
Ben sık sık yerel antennchiki ve fuar uzmanları ile dostça ilişkiler vardı, ünlü "Gökkuşağı" Dubna'da oldu. Masallarımdan birinde, bundan daha önce bahsetmiştim (bkz. "Anten ve kaporta arasındaki çizgi"). Ve burada bir sonraki iş gezisinde, idari binadan ölçümlerin mikrodalgada yapıldığı “yüksek bölgelere” gidiyorum. Uzaktan bile olsa, bana doğru atlayan shnogo çağındaki meslek lisesinin bir arkadaşını farkettim ve her birinde anten boyunca sallanıyor. Bu antenler benim için çok iyi biliniyor, çünkü adamlarımla birlikte gelişimine çok güç ayırdım. Baskı devresine göre yapılmışlardır, ancak büyük bir radyo saydam kapak sayesinde kütleleri yaklaşık 2,5 kg'dir. Yerleştirme şartları uyarınca, standart açılı bağlayıcı onlar için uygun değildi ve küçük boyutlu bir montaj birimi geliştirmek zorunda kaldım, yani; 0,5 m etrafındaki koaksiyel kablo antene bağlandı ve bunun ayrılmaz bir parçasıydı. Ve böylece çocuk böyle iki anteni sürüklüyordu, antenleri yere sürüklemeyecek şekilde onları ellerinde sardığı kablolarla tutuyordu. Bu barbarlık, dayanamadım.
“Peki, bekle evlat. Onları nereye götürüyorsun?” - Montaj dükkanına .- “Bu şekilde taşımaman gerektiği söylenmedi. Kabloyu montajdan çekeceksin.” “Evet, ona hiçbir şey yapılmayacak, ilk giydiğimde ben değilim.” “Kimse seni durdurmadı?” “Hayır, ilk sizsiniz.” “Bunu bir daha asla yapmayın, antenleri kasanın yanında tutun. Daha da iyisi, onları bir konteynere taşıyın, her antenin kendine ait var.” - Yani iki kat daha zor. - “Ama daha güvenli, kulaklarımı tekrar göreceğim.”
Gördüklerim karşısında hayal kırıklığına uğradım, VAK'ı izlemeye karar verdim, şahsen tanıdığım en yüksek patrondu. Ofisinin kapısını çalıp açarak, önünde bir hayalet duruyormuş gibi yüzündeki ifadeye şaşırdım. “Nereden geldin?” - Evet, şirketinizde ikinci günüm var, "Bir saat önce, seni hatırladım, çok ihtiyacım var ve işte buradasın, harikalar ve sadece." - Antenler mahvolmamışken, sadece ilk önce bana yardım edin, mağazalardaki siparişleri geri yükleyin. Sonra ona resimden bahsettim. Görünür derecede karartdı, not defterinde notlar aldı. “Neden bahsettiğin ve şimdi sana ne soracağım, tek bir yerden - gevşekliğimizden büyüyeceğim”. Bu kelimelerle, neredeyse söylediğim antenle neredeyse aynı anteni masadan aldı, ancak bir monoblok üzerine monte edildiği gibi, radyo saydam bir kılıfı ve kablosu yoktu. Tamir etmek zorunda kaldığım başka bir ürüne kuruldu. “Ne öğrendiğimi anladım, şimdi daha yakından bak ve bana söyle, bu anten çalışabilir mi?”
Bana anteni verdi ve soludum: tasarımın yarısı ustura gibi kesildi. “Bu nasıl oldu?” Çok fazla bir şey söylemek zorunda değildim: az önce izledim aynı bungling. Bir monoblok kurarken, çarpık kılavuzların üzerinde durdu ve ambar anteninin kenarına yaslandı. Neden yerine düşmediğini kontrol etmek yerine, bütün kötü gücü kullandılar. Sonuç olarak, anten evlilik sepetindeki yerine umutsuzca hasar görmüştür.
Beni dinledikten sonra Vladimir Antonovich yumruğunu sıkıntıyla masaya vurdu. Dikkatli bir şekilde ittim ve hareketime dikkat eden o güldü: “Hala hatırlıyor musun?”. İki ay önce, aynı ofiste, şirketimizin tasarımcısı PK ile birlikteydim. Raduga'da tasarım belgelerinin yayınlanmasını geciktiren altimetremizin boyutsal çizimlerindeki gecikmenin nedenlerini ona açıkladı. Genel olarak, şaraplar karşılıklı idi, ancak meslektaşım yerel tasarımcıları cehaletle yaraladı ve suçladı. Burada, Vladimir Antonoviç'in Ukrayna mizacı tam bir güçle ortaya çıktı: "Evet, Tenzoru girişimini hala hatırlıyorum (Gökkuşağının yanında) girişimi yaptım, ve sonra başkalarına her şeyi attı" ve masaya yumruk attı. Masasında on beş milimetre kalınlığında bir pleksiglas levha bıraktı. Böyle bir darbeden sonra pleksiglas birkaç parçaya bölündü ve masaya bakarak hepimiz dondu. Yarım dakika boyunca tam bir sessizlik oldu ve sonra kahkaha başladı ve dahası Vladimir Antonovich başladı.
Hemen kasvetli, VA konunun neden bu kadar ciddi olduğunu açıkladı. Hızlıca bir roket hazırladıkları testleri tamamlamak için bir kez daha fırlatmaya ihtiyaç duyulduğu ortaya çıktı. Acele felaketle sonuçlandı. Şirketinizi aradım, dedi ki, birkaç hafta içinde kalite kontrol departmanını ve müşteriyi orada üretip teslim etmeye söz verdiler. Ve bu iki haftayı da alamam, en fazla beş gün içinde bir lansman yapılmalı, eğer vaktimiz yoksa yavaş ilerleyebilirsin. “Ama anten yok, perişan bir saplama var.” Ve ne yapman gerekiyor, o yüzden otur ve düşün, söylediğin her şeyi yapacağız. - Yarım saat ver, sigara içeceğim, belki düşüneceğim - Burada duman - Hayır, seni zehirlemeyeceğim, yarım saat içinde geleceğim. İdari binadan çıkan ağaçların gölgesinde bulunan sigara içme alanına yürüdüm. Dürüst olmak gerekirse, durum berbattı ve ilk önce V.A. Benden sadece birkaç yıl daha yaşlı ve ölçülemez derecede daha fazla sorumluluğu var.
Sigara içerken, çılgınca “Belki de anteni geri yüklemeyi denersin?” Diye düşündüm. Daha fazla dönmeye başladı, yavaş yavaş kendimin bunun mümkün olduğuna inanıyordum. Ofise döndüğümde, hemen plazma püskürtme ünitesinin bulunduğu laboratuvara gitmeme izin verdiğimi açıkladım. Gerçek şu ki, birkaç yıl önce bu özel laboratuvarın uzmanları, teknoloji uzmanlarımıza basılı antenler püskürtme yöntemlerinde uzmanlaşma konusunda tavsiyede bulundular. Ayrıca birkaç kez bu laboratuvardaydım. İkincisi, şirketimizle irtibata geçerek, cihazları kabul etme belgelerini imzalama hakları için bana vekaletname göndermelerini istedi. Üçüncüsü, V.A. adına Anten departmanındaki meslektaşlarını aradı ve anteni yapılandırmak için panoramik bir montaj hazırlığı istedi: Р2-35. Söylemeye gerek yok, V.A. her şey en yüksek hızda döndü.
Yarım saat sonra püskürtme laboratuarındaydım ve ihtiyaç duyduğum uzmanlara açıkladı. Ve bir resim koymak gerekliydi çinkodan antenin çalışma yüzeyine. Stencil, elbette, bu değildi ve onu klasörden kartondan kesmeyi önerdim. Adamlar güldü, ama benim büyüklüğümde çok hızlı oldu. Yaptıklarında, tel yerine, çinko tozu brülöre beslendi, bunun sonucunda uygulanan desen çok dayanıklı olduğu ortaya çıktı, metalin dielektriğe yapışması mükemmeldi: çocuklar işlerini çok iyi yaptılar. Doğru, şablon eldivenli bir el ile bastırıldı (erimiş metal düşmedi), böylece kenarlarda çizimin sınırlarının dışına düşen bir metal vardı. Ancak, kurulum sırasında düzeltilebilecek küçük şeyler zaten vardı. Bir saat sonra Р2-35 kurulumunun ısındığı "yüksek bölge "'deydim.
Neşterden bir kesici yapmış, kendimle çalıştığım gibi, anteni ayarlamak için ilerledim. Deseni rezonant boyutlarına kademeli olarak keserek VSWR'yi ayarlamak gerekliydi. Acele etmemek, VSWR'yi daha sık kontrol etmek, fazlalığı gidermemek için önemliydi ve daha sonra metali kumlamak ve tekrar püskürtmek zorunda kalacaksınız. Bir saat sonra, anten boyama için zaten elektro dükkanındaydı. Ertesi günün sabahında 9'e iade sözü verdiler. Sabahları anten zaten dış kabul görmüştü, her şey şaşırtıcı derecede sorunsuz geçti. Sonra müşterinin temsilcisi müdahale etti. "Gözlerimi, teknolojik sürecin üretim işletmesinde kullanılanlardan farklı olduğu gerçeğine kapatıyorum, ancak yönlendirme modelinin genişliğini ve bana kazanç faktörünü sunuyoruz." Bir ölçüm tekniğiyle gelmek için yarım günlük bir zaman aşımı süresi almak zorunda kaldım. Ölçme ekipmanı ile ilgili herhangi bir problem olmamalı, ancak döner bir cihaz ile bir şey icat etmek zorunda kalmıştır.
VA sayesinde Şimdi gittiğim montaj dükkanına giriş yaptım. Neredeyse hemen bir roket tökezledi konaklama, yani Ürünleri toplayan ve taşıyan kızak Tekerlekten çekişindeydi, bu yüzden bu yere bir referans anteni olan bir tripod takmak için hızla yana doğru yuvarlanabiliyordu. Rulonun düzleminde grafiğin genişliğini belirlemek için ürünün uzunlamasına eksen etrafında nasıl döndürüleceğini belirlemeye devam etmektedir. Ürünü stokta yatan ürünü çevirmek için iki elimle denedim. Ne yazık ki, hareket etmedi, görünüşte kitle birkaç yüz kilogramdı. Ürünü ayrı bölmelere çıkarın ve ekipmanı onlardan çıkarın - bu muhtemelen bir hafta olacak. Başka bir şey için gerekliydi. Sonra anten odamda yaptığım gibi bir şey hatırladım. Bana eşlik eden atölye işçisine döndüğümde, 2 kalınlığında bir floroplastik levha elde etmenin mümkün olup olmadığını sordum ... 3 mm. Anlaşıldı - sorun değil. Metal için makasla donanmış, hemen iki şerit genişliğinde keserim
200 ve 700 uzunluk mm. İki işçinin yardımına tıklayarak ürünü kaldırdık ve floroplastik levhaları destek yüzeylerinin altına yerleştirdik. Bundan sonra, bir yandan halkın önünde, hiçbir zorluk çekmeden, tüm ürünü her iki yönde de 30'e çevirdim. Bu numara üç asistanım tarafından gözle görülür bir zevkle yapıldı. Bir çizim kağıdından bir derecelik işaretleri olan bir ölçek çizmek on beş dakika sürdü. Öyle görünüyor ki ölçümler için hazırız. Ürünle birlikte konaklama teslimi konusunda anlaşmaya vardıktan sonra, bir ölçüm prosedürü hazırlamak ve onu müşteriyle koordine etmek için "yüksek bölgeye" gittim. Zaman ve ölçüm ekipmanı hazırlamak.
Her şey şaşırtıcı derecede iyi ve oldukça hızlı geçti. VA müşteri forma imza attığında yaklaştı. Konaklamaya gitti ve ürünü çevirdi. Sonra şaka yaparak, bana şöyle dedi: "İdealinizin ne ile sonuçlanacağını biliyor musunuz? Tekneler için tüm floroplast atölyede sürüklenecek." Teknelerin neden bahsettiğini anlamadım. “Rezervuarın kıyılarında ve Volga Nehri'nde hangarlar görmediniz mi? Orada da orada motorlar ve tekneler var. Onları tahtadaki sudan çekip çıkardılar. Ve şimdi tahtalar floroplastik ile kaplanacak ve hatta çocuk botu sürükleyebilecek.” Dün kıyaslama yapmadan iyi bir ruh hali içinde olduğu belliydi. Bana ne kadar süredir onların şirketinde olacağımı sordu. Yarından bir gün sonra ayrıldığımı söyledim. “Teşekkür etmek istiyoruz, organize edeceğiz ve şirketinize vereceğiz?” Bunu yapmamamı istedim çünkü özünde yapmamam gerekeni yaptım. Fakat antenlerin dikkatlice işlendiğinden emin olmak için tekrar sordum.
O zamandan beri otuzdan fazla yıl geçti. Hem şirketim hem de Raduga, Sovyet işletmelerinden anonim şirketlere dönüştü ve şu anda Taktik Füze Silahları Şirketi'nin bir parçası. Küçük miktarlarda olmasına rağmen, yine de yukarıdaki anteni "Gökkuşağı" içinde teslim ediyoruz. Bu arada, anten kabloları bugüne kadar yırtılmadı ve işte buradasınız. Bir sonraki masadaki tartışmayı dinlerim. Bu, bir daha yaşanmaması için alınması gereken önlemleri zaten tartışıyor. En popüler olanı Valuev'in portresini antenin üzerine koymak ve “Kabloyu çekeceksin! Diğer aptal koruma, yani. kırılmasını önlemek için kabloyu kabloyla sabitleyin. Ve son olarak, en son sürüm hiçbir şey yapmamaktır, antenler ne kadar çok kırılırsa, o kadar karlı olur.
Uyuşmazlığa karışmam ama bana sorarlarsa, antenlerimizde sadece bilgimize değil, ruhun bir kısmına da yatırım yaptığımızı cevaplayacağım. Yarattıklarımızın nasıl yok edildiğini kayıtsızca bakmak suçtur ve onu herhangi bir şekilde engellemek gerekir.