Ya büyük kalabalıkları hiçbir şey etkileyip harekete geçiremiyorsa? Böyle anların, insan yüreğini doğrudan kavramayı amaçlayan herkese –sanatçılara, siyasetçilere, düşünürlere, reformculara, hatta azizlere bile– geldiği olur.
Aslında belki en ateşli devrimciler bile eylemleriyle, bir bakıma tüm öteki insanlar gibi huzur aramaktan –okşanan boş gururların, doyuma ermiş isteklerin, hatta yatışan vicdanların sağladığı huzuru aramaktan– öte bir şey yapmıyorlar.