Uluslararası Kriket Konseyi (ICC) neredeyse bu yıl Temmuz ortasında düzenlenen 78. yıllık genel toplantısında üç yeni ortak üyeyi ağırladı. Bunlardan ikisi – Moğolistan ve Tacikistan – ilk kez katılırken, İsviçre 2012’de üyeliğini kaybettikten sonra yeniden kabul edildi.
Bu, on iki tam ICC üyesine ek olarak, şu anda 94 ortak üye olduğu, Zambiya’nın 2019’da ihraç edildiği ve Rusya’nın belirli üyelik kriterlerine uymadığı için 2021’de askıya alındığı anlamına geliyor.
Kriketin ilk coğrafi yayılımının İngiliz İmparatorluğu’nun bir işlevi olduğu yaygın bir varsayımdır. Denizciler ve askerler, tüccarlar, misyonerler, hükümlüler, yerleşimciler, yöneticiler, Kuzey Amerika, Hindistan, Avustralya, Yeni Zelanda, Karayipler ve Afrika’nın bazı bölgelerinde, özellikle güney ve doğuda oynanmasına katkıda bulundu.
2017’de Amerika Birleşik Devletleri Kriket Birliği’nin ihraç edilmesinin ardından 2018’den beri oyunu yöneten USA Cricket’e göre, burada kriket oynandığına dair ilk referans 1709’daydı. İlk uluslararası maç ABD ve Kanada arasında oynandı. Eylül 1844. 1800’lerin ortalarında, kriket 22 eyalette bine yakın kulüpte oynanıyordu; İç Savaş sırasında, daha kısa bir oyun olan beyzbol, birlikler arasında daha popüler hale geldi ve o zamandan beri egemen oldu.
Hindistan’da oyun oynamak için ilk referansın 1721’de Doğu Hindistan Şirketi’nin denizcileri arasında olduğu bildiriliyor. Hiç şüphe yok ki, kriket Hindistan’ın sömürge yerleşim bölgelerinde oynandı, ancak 19. yüzyılın ortalarına kadar organize maçların raporları başlamadı. görünmek. İngiltere’de kriket gelişimi kırsalsa, bunun aksine, Hindistan’da kentseldi ve başlangıçta İngiliz değerlerini günlük yaşam tarzlarında özetlemeye çalışan Bombay’daki Parsis tarafından yönlendiriliyordu.
Aynı zamanda, uluslararası turlar, profesyoneller tarafından oynanan sık ticari girişimler haline geldi. Böylece, bir İngiliz partisi 1859’da ABD ve Kanada’yı, bir diğeri ise 1861-62’de Avustralya’yı gezdi. 1868’de Avustralyalı bir Aborijin tarafı İngiltere’yi gezdi ve 1877’de İngiltere, oyunun en eski rekabetine başlamak için Avustralya’ya karşı ilk Test maçını oynadı.
İngiliz kriket kuruluşu devlet okullarının üst sınıf ürünlerinden giderek daha fazla etkilenmeye başladığından, bu turların profesyoneller tarafından hakimiyeti azalmaya başladı. Önde gelen ışıklardan biri, Bombay valisi olarak kriketi takım ruhu ve karakter yaratan birleştirici bir güç olarak teşvik eden, ancak her şeyden önce amatör bir uğraş olan Lord Harris’ti.
Lord Hawke da benzer düşüncedeydi. 1892 ve 1903 yılları arasında amatörlerden oluşan partileri Hindistan, Güney Afrika, Batı Hint Adaları, Avustralya ve Yeni Zelanda’ya götürdü. Bu turlar yumuşak diplomasinin malzemeleriydi, oyun İngilizce konuşulan her yerde etkisini genişletmeyi, belirli ahlaki kuralları ve “emperyal” amacı desteklemek.
Oyuna amatör ve profesyonel yaklaşımlar arasındaki bu farklılık, 20. yüzyılın ikinci yarısına kadar yankı buldu. Baskı altında zarif ve zarif bir şekilde oynanan, üstün bir stilin yetiştirilmesinin, Harris ve Hawke gibilerinin teşvik ettiği kriket modeli, birçok kişinin oyun oynamasını engellemeye hizmet etti.
Bunun da ötesinde, kriket hegemonik düzeni korumak için bir araç olarak kullanılmakla suçlandı; bir kontrol ve onaylama aracı. Batı Hint Adaları’nda, siyah bir adamın kaptan olarak atanması 1948’e kadar sürdü, ancak sadece bir maç için. 1889’dan beri Test oynayan bir ulus olan Güney Afrika’da, beyaz olmayan bir adamın kaptan olarak atanması 2006’ya kadar sürdü. Hindistan’da oyun, bağımsızlık sonrasına kadar dini ve toplumsal çizgiler etrafında düzenlenmiştir.
Beyazların, özellikle İngiliz erkeklerin oyunun kontrolü, son 50 yılda yavaş yavaş gevşetildi. Bu kontrolün bir sembolü, İngiltere, Güney Afrika ve Avustralya’nın kurucu üyeler olduğu, oyunu öncelikle İngiliz bir bakış açısıyla yönetmek için 1909’da kurulan İmparatorluk Kriket Konferansı’nda somutlaştırıldı. 1965’te “İmparatorluk” “Uluslararası” oldu; 1989’da “Konsey”, “Konferans”ın yerini aldı ve 2005’te ICC merkezi Londra’dan Dubai’ye taşındı.
Bu hareketin, ICC’nin kendi perspektifinde çok daha uluslararası olması için itici güç sağladığını ve daha fazla sayıda ulusal kriket yönetim organını, kriketi daha geniş bir gençlik düzeyinde ve kadın kriketini teşvik etmeye teşvik ettiğini iddia etmek mantıklıdır. Oyun şu anda dünyanın en popüler ikinci sporu, büyük ölçüde Hindistan, Pakistan ve Bangladeş ile birlikte toplam nüfusu 1,5 milyara yaklaşıyor.
Yine de, kriket, İngiltere’nin Fransa’yı yendiği 1900 Oyunlarında ilk ve tek görünümünü yapmış olan Olimpiyatlardan yoksundur. 2028’de Los Angeles’ta yer alabileceğine dair umutlar var ve ICC onu araştırmak için bir komite kurdu.
T20 ve T10’un tartışılmakta olduğuna inanılan önemli bir konu, hangi formatın en uygun olduğudur. İkincisi, 2017 yılında BAE’de, ardından Katar, Malezya, Fiji ve 10’dan fazla Avrupa ülkesinde tanıtıldı. Diğer bir konu da, şu anda doğrudan kriketle beslenen gelir akışları üzerindeki etkisinin ne olabileceğidir. Bu sorunların üstesinden gelinebilirse, olimpiyatlardaki kriket, kriketin önceki dar, emperyal, yayılmacı aşamasından çoktan uzaklaşmış olan küresel ve giderek daha kapsayıcı çekiciliğinin genişlemesi için büyük bir destek olacaktır.