|MÜCADELE SURESİ / 544|


12.Ey iman edenler! Siz Peygamber'e gizli bir şey arzedeceğiniz zaman gizli konuşmanızdan önce sadaka verin. Bu sizin için daha hayırlı ve daha temizdir. Eğer bulamazsanız, Allah bağışlayandır, rahmet edendir.


13.Gizli konuşmanızdan önce sadakalar vermekten korktunuz mu? Madem ki yapmadınız, Allah da sizin tevbelerinizi kabul etti; şu halde namaz kılın, zekât verin, Allah'a ve Peygamber'ine itaat edin. Allah yaptıklarınızdan haberdardır.
14.Allah'ın kendilerine kızdığı bir topluluğu dost edinenleri görmedin mi? Onlar ne sizdendirler, ne de onlardan. Bile bile yalan üzere yemin ediyorlar.
15.Allah onlar için şiddetli bir azap hazırlamıştır. Onların yaptıkları gerçekten ne kadar kötüdür!
16.Yeminlerini bir kalkan edindiler de böylece Allah'ın yolundan alıkoydular. Artık onlar için aşağılayıcı bir azap vardır.
17.Onların malları ve çocukları Allah katında onlara bir şey sağlamayacaktır. Onlar ateş halkıdır. Orada sürekli kalacaklardır.
18.O gün Allah, onların tümünü diriltir, size yemin ettikleri gibi O'na da yemin ederler ve kendilerinin bir şey üzere olduklarını sanırlar. İyi bilin ki, onlar yalancıların tâ kendileridir.
19.Şeytan onları kuşatmış ve kendilerine Allah'ı anmayı unutturmuştur. İşte onlar şeytanın taraftarlarıdırlar. İyi bilin ki şeytanın taraftarları, zarara (hüsrana) uğrayacakların kendileridirler.
20.Şüphesiz Allah'a ve Peygamber'ine karşı gelenler (var ya), onlar, en aşağılar arasındadırlar.
21.Allah: "Elbette ben ve peygamberlerim galip geleceğiz" diye yazmıştır. Şüphesiz Allah güçlüdür, yücedir.
Nüzul Sebepleri
12.İbnu Cerir`in Abdullah bin Abbas (r.a.)`tan rivayet ettiğine göre, insanlar Resulullah (a.s.)`a sık sık bir şeyler soruyor, onunla gizli konuşmak istiyorlardı. Bu ise Resulullah (a.s.)`ı sıkıyordu. Yüce Allah, Resulullah (a.s.)`ın sıkıntısını gidermek için bu ayeti kerimeyi indirerek Resulullah (a.s.)`ın üzerindeki yükü hafifletti (yani Resulullah (a.s.) ile gizli konuşulmasını bir şarta bağladı). Bundan sonra sadece ihtiyaç sahipleri soru sorar ve konuşur oldular. Ancak bir sonraki ayeti kerime ile bu ayeti kerimenin hükmü neshedildi.
Bununla birlikte 12. ayeti kerime ile bu konuda belli bir intizam sağlanmış oldu. Dolayısıyla insanlar Resulullah (a.s.)`a soru sorarken ve onunla özel konuşmak isterken daha dikkatli davranmaya başladılar.
14.İbnu Ebi Hatim`in Suddi`den rivayet ettiğine göre bu ayeti kerime Abdullah bin Nebtel hakkında inmiştir. Bu kişi Resulullah (a.s.)`tan aldığı bilgileri yahudilere götürürdü.
18.Ahmed bin Hanbel ve Hakim`in Abdullah bin Abbas (r.a.)`tan rivayet ettiklerine göre Resulullah (a.s.) bir gün odasında oturuyordu. Bir ara yanındakilere: "Biraz sonra yanınıza bir adam gelecek ve şeytan gözleriyle bakacak. O geldiğinde siz onunla konuşmayın" diye buyurdu. Çok geçmeden mavi gözlü şaşı bir adam içeri girdi. Resulullah (a.s.) onu yanına çağırarak: "Sen ve arkadaşların niye bana sövüyorsunuz?" diye buyurdu. Adam: "Beni bırak onları (yani arkadaşlarımı) getireyim" dedi. Adam çıktı ve arkadaşlarını çağırdı. Onlar da bir şey demediklerine ve yapmadıklarına yemin ettiler. Bunun üzerine bu ayeti kerime indi.