İşgücü arbitrajı (emek arbitrajı, işçi arbitrajı), bir şirketin daha ucuz olduğu yerlerde uzaktan işgücü kiralayarak elde edebileceği finansal tasarrufları ifade eder. İşgücü arbitrajı genellikle yurtdışında işçi çalıştırmayı içerir ve ekonominin küreselleşmesiyle yakından bağlantılıdır.
İşçi arbitrajı genellikle dış kaynak kullanımı veya “offshoring” ile ilişkilendirilir. Buradaki fikir, belirli bir dizi becerinin farklı bir pazarda (başka bir şehir, bölge ya da ülkede) daha ucuza kiralanabilmesidir. İşçilik maliyetlerindeki fark, konumun coğrafi konumunu yeniden değerlendirmek için bir teşviktir. Söz konusu emek, üretim, yazılım mühendisliği veya şirketin işgücü maliyetlerini ödemesini gerektiren başka herhangi bir şekilde olabilir.
İşgücü arbitrajı terimi, iki veya daha fazla pazarda iki benzer veya aynı ürün veya hizmet arasındaki maliyet farkını belirlemeyi ve maliyet farkından yararlanmayı ifade eden bir finansal kavramdan gelir. İşçi arbitrajı geniş bir terimdir, bu nedenle nasıl çalıştığına dair ayrıntılar önemli ölçüde değişebilir. Bir şirket, finansal kaygılar nedeniyle işgücünü çalıştırdığı yeri yeniden değerlendirdiğinde, bu iş arbitrajına bir örnek olabilir.
Kaynaklar
- https://www.thebalance.com/how-companies-benefit-from-labor-arbitrage-2552891