Herakles, Atlas ve diğerleri
Hera, Euristeu'ya kahramanı , Gaia'nın düğün hediyesi olarak verdiği ağaçtan alması gereken üç altın elma getirmesi için göndermesini söyledi . Hera, Herakles'in asla elma ağacını bulamayacağından ve onu bulursa, ağaca yaklaşma çabasında hayatını kaybedeceğinden emindi, çünkü ölümsüz ejderha Ládon onun koruyucusuydu.
Kahraman, kaderi hakkında hiçbir fikri olmadan bir sonraki işine gitmek zorunda kaldı. İstediğim kadar önemli bir bilgi alamadım. Amaçsız gezintileri, onu Ares'in kana susamış oğlu Cynno'yla ve ardından savaş tanrısının kendisi ile tanıştığı Teselya'ya götürdü. Onları savaşta yendi, Cicno'yu öldürdü ve acı çeken dizlerine düşen Ares'i yaraladı.
Ondan sonra Herakles, Po nehrine ulaşana kadar Illyria ve Italik yarımadasının kuzey bölgesini geçerek yoluna devam etti. Orada, nehrin kıyısında bir grup periyle tanıştı ve daha önce olduğu gibi Hera'nın elma ağacının nerede olduğunu bilip bilmediklerini sordu. Beklendiği gibi, ağacın nerede bulunacağını söyleyemediler, ancak nerede olduğunu bilen tek kişinin, büyük gören, eski bir deniz tanrısı Nereus olduğunu ve yerini asla açıklayamayacağını söylediler. Şimdi Herakles'in sorunu Nereus'un sırrını kapmaktı.
Kahraman nehir perilerine hoşça kal dedi ve Nereus'u aramaya başladı - bir şey alma umuduna sahip değildi, ama yapacak başka bir şey yoktu. Onu mağarasında yattığını buldu ve yaşlı sahneyi önce yumuşak bir şekilde, onu uyandırmak için değil, daha sonra uykusundan uyandıracak şekilde bağlama fırsatını buldu.
Nereus ayağa kalkmaya çalıştı, ancak bir inç hareket edemedi. Vücuduna bakarak, kendini tepeden tırnağa kıvrılmış olarak buldu. Sonra neler olup bittiğini ve hangisine bağlamaya cesaret ettiğini sordu.
“Benim adım Heracles, ve bana altın elmalı ağacın nerede olduğunu söylemeni istiyorum, Anne Gaia'nın Zeus'la evlendiğinde tanrıça Hera'ya verdiği hediye.”
“Sana bunu asla söylemeyeceğim!”
“O zaman gitmesine asla izin vermeyeceğim.”
Aslında, Nereus o kadar sıkı bir şekilde bağlandı ki kasını hareket ettiremedi. Kaçmaya çalıştı, ama imkansızdı ve kendini çözme söz konusu değildi. Bir süre öfkeyle hiçbir şey söylemedi. Sonra durumunu düşünmeye başladı. Kahramana ne istediğini tekrar sordu, aynı cevabı aldı ve tekrar konuşmayı reddetti.
- O yüzden bağlı kal! Mağaranıza girişi taşlarla kapatıp sizi kapatıyorum!
Bunu söyleyerek, kahraman mağara girişine devasa bir kaya atmaya başladı. Nereus başka ne yapabilirdi? Konuşmaktan başka seçeneği yoktu.
“Aradığın ağacı Hesperides'in Bahçesinde, dünyanın sonunda, Prometheus'un kardeşi Atlas'ın omuzlarının üzerindeki göksel kubbesini tuttuğunu göreceksin. Ancak üç atomu diğerinden almak imkansız, çünkü elma ağacı iğrenç tek başlı ejderha Ládon tarafından korunuyor. Ve sen de beni uyurken yakalayamazsın, çünkü benim gibi, yüz başlarıyla aynı anda, sadece bir seferinde yarısı kadar uyumuyor. Böylece, her zaman yüksek tutulan elli kafa vardır ve cayır cayır gözler açıktır, Hesperides'in bahçesine yabancı yabancı ayak basmaz. Farkında olmadan yaklaşamazsınız ve yaparsanız canlanmayacaksınız, çünkü Ládon inanılmaz derecede güçlü ve kesinlikle yenilmez. Tanrılar ona iki kez bugünkü gücünü vermiş olsalar bile, Ládon ölümsüz olduğu için faydası olmazdı.
Nereus'un tüm söylediği buydu. Herakles onu çözdü ve depresyonda kaldı. Ağacın nerede olduğunu biliyordu, ama böylesine korkunç bir canavar tarafından korunuyorlarsa, snitch'i nasıl elde edeceğini bilmiyordu. Ne yapmalı? İlk defa görevini yapma arzusu yoktu. Çok cesareti kırılmış, ayak izlerinin ona rehberlik etmesine izin verdi ve sonra kendini engebeli kayalık Kafkasya'da buldu.
Dağlarda dolaşırken, Herakles uzaktan korkunç inliyorlardı. Onları dikkatlice dinlemeyi bıraktı. Hiç kimsenin en acı verici işkenceye maruz kaldığı ve yardıma ihtiyacı olduğu konusunda hiçbir şüphe yoktu. Sonra, hala yabancı olan kahraman, onun ismini çağıran kadın seslerini duydu.
Herakles seslere doğru koştu ve daha iyi görüş için bir kayaya tırmandı. Kollarını ona doğru uzanmış, yardımını isteyen bir grup kadın gördü. Sonra kahraman onları tanıdı, onlar Okyanuslar'dı: sakallı ve gümüş saçları olan Okyanusun kızları. Onlara doğru yürüdü, ancak birkaç adım attı ve önünde korkunç bir şey vardı: Kayaya çivilenmiş zincirlerle asılmış, en sadık erkek arkadaşı olan Titan Prometheus, korkunç ve sonsuz bir işkence yaşıyordu: gökten düşen büyük sular ve , acımasız ağzı gagasıyla Prometheus'un vücuduna atıldı.
Kahraman kartalı öldürdü ve hasta titanını alıcılarından kurtardı. Hayatının en asil ve güzel eylemiydi. Herakles Titan'a nereye gittiğini ve ne yapacağını söyledi ve kahramana tavsiyesini hazırlama sözü verdi:
- İyi dinle Herakles. Ben bir görenim ve her şeyi biliyorum. Nereus'un dediği gibi, snitch'i koruyan ejderha yenilemez, o gerçekten ölümsüzdür. Denemeyin, çünkü yaparsanız hayatınızı kaybedersiniz. Ancak gökyüzünü omuzlarınızın üstünde tutabiliyorsanız, bu güne kadar sadece Atlas'ın yapabileceği bir şey varsa, pompayı alabilirsiniz. Dünyayı Atlas'a götür ve senin için ponponları getirmesine izin ver. O ejderhaya yabancı değil ve zarar görmeyecek. Ama bizi izlemeye devam edin! Atlas akıllıdır - biliyorum ki o benim erkek kardeşim. Sonsuza dek gökyüzünü destekleyerek bırakmamaya dikkat edin!
Prometheus'un tavsiyesi, momentumu kahramana geri verdi. Kurtarıldı, uzun bir yolculuğa çıktı - dünyayı doğudan batıya geçti. Her zamanki gibi, onu yolda bekleyen birçok tehlike var. Mısır'ın bir yerinde, bir ağacın altına yattığı zaman tükendiğinde, onu bağlayan ve kralı Busiris'e getiren askerler tarafından şaşırdı.
Kahramanı baştan ayağa teftiş ettikten sonra, Busiris onlara daha sıkı bağlamalarını emretti, yarın Zeus Amon sunağında kurban edilecek.
Dokuz yıl önce, büyük bir talihsizlik Mısır'ı vurdu. Toprak artık mahsul vermedi ve çirkin bir açlık insanları öldürmekle tehdit etti. Kıbrıs'tan, bu vebadan kurtulmak için her yıl bir yabancıyı Zeus Amon'a feda etmeleri gerektiğini söyleyen Phrasius adında bir akran geldi. Böylece, fakir gören ilk feda edilen kişi oldu.
Ertesi gün kurban törenleri yapıldı. Öfkeyle dolu Herakles, iplerden kurtuldu ve önce rahip, ardından Busiris ve sonunda oğlu oldu. Üçü öldü. Herkes kahramanın gücünden korktu ve kimse ona karşı çıkmaya cesaret edemedi.
Herkül ve Anteu, Gregorio di Ferrari (1690) tarafından
Herkül ve Anteu, Gregorio di Ferrari (1690) tarafından
Yine özgür, Herakles batıya, her gece güneşin battığı bölgelere doğru yöneldi. Libya'yı geçerken, ismi Anteus olan güçlü bir devle karşılaştı . İnanılmaz derecede güçlüydü ve tüm yabancıları onunla ölümüne savaşmaya zorladı. Gaea'nın oğlu, savaşlar sırasında ona yardım etti. Anteus'un vücudu dünyaya ne kadar dokunursa, güçleri o kadar fazla yenilenir; Bu şekilde hiç yorulmadı ve sonuç hiç bir zaman bir kavgayı kaybetmemesiydi.
Herakles meydan okundu. Anteus'un Gücü Ana Gaia'dan aldığını bilmediği için, uzun süre onunla cesurca savaştı, ama boşuna. Zaman ve tekrar tekrar kahraman onu yere attı ve dev ayağa fırlarken daha da kötüleşti. Herakles bundan şüphe ediyordu: dev bir an önce, yenilmeye yakın, toz içinde gezinirken yakın olan bu ani güç patlamalarını yapabilen dev nasıldı? Sonra kahraman, rakibinin Gaea'nın oğlu olduğunu hatırladı. Devi tuttu, havaya kaldırdı ve dünyaya dokunmasına izin vermedi. Çaresiz kaçma mücadelesinde, bütün güçleri tükenmişti ve korkunç devi kaderini karşıladı.
Anteus'u mağlup ettikten sonra Herakles, batıya doğru yolculuğunu dünyanın en uzak noktalarına sürdürdü. Orada, sayısız yaş için, Titan Atlas gökyüzünün ezilme ağırlığını taşıyordu. Tek yoldaşları Hesperides, Hesperus ve Nix'in kızlarıydı. Yakınlarda, bahçesinde, altın elmalar ile Hera'nın ağacı vardı.
11. işgücü ile Kahraman Atlas ile tanıştı ve ona kimin geleceğini söyledi. Sonra Herakles, gökyüzünü Titan'ın yerine üç atomun peşindeyken tutmasını teklif etti. Atlas ağırlık kaldırmanın kendisini kaldırdığını hissetti ve özgürdü. Sayısız çağda ilk kez, Atlas özgürce nefes alabilirdi. Bir kuş gibi hafif hissederek, Hesperides'in bahçesine hava uygulayarak doğdu. Çok geçmeden güneşte parlayan üç elma ile geri döndü. Ama görevine dönmek için acelesi yoktu. Aklımda başka bir plan vardı.
“Dinle, Herakles” dedi. "Neden snitch'leri Avrasya'ya kendim götürmüyorum?" Uzun sürmeyecek ve geri döndüğümde sizi yükünüzden kurtaracağım.
Cevap beklemeden ayrılmak için döndü. Heracles, Prometheus'un uyarısını hemen hatırladı ve görevi Atlas'a geri götürmek ve snitch'lerini almak için bir yol bulamazsa, gökyüzünü tutarak sonsuza dek orada kalacağını fark etti. Ve dedi ki:
- Neyse onları al. Bu kiloyu bile almayı seviyorum ama omuzlarıma zarar vermek istemiyorum. Üstlerine bir yastık koyarken gökyüzünü bir anlığına tutar mısın?
Şüphesiz, Atlas atomlarını yere koydu ve göksel kasasını omuzlarına geri kaldırdı. Herakles atomları alıp yoluna devam etti ve Atlas'ı sonsuz yüküyle birlikte bıraktı.
Sonunda Hesperides'in altın elmaları güvenli bir şekilde ellerinde olmasını sağladı, kahraman Yunanistan'a geri döndü. Dönüş yolculuğu uzun olmasına rağmen, şimşek hızıyla geçiyor gibiydi.
Kahraman davet edilmeyi beklemeden saraya girdi. Altın meyvelerini taşıyan kendisini krala sundu. Euristeu sersemledi ve sinirlendi.
Kahraman, "Bu snitch'leri istemediğini biliyorum." Dedi. Her seferinde olduğu gibi başka bir şey bekliyordun. Sadece benim için tasarladığın bir sonraki işin ne olduğunu bilmek istiyorum.
“Onu hiç kimsenin dönmediği derinliğin diyarına göndereceğim.” Gittiğin yer orası!
Herkül'ün 11. İşçiliği - Hesperides'in Elmaları, Pierre Salsiccia
Pierre Salsiccia'dan Hesperides Snitch
Referans :
STEPHANIDES, M. Herkül . Tic. MICHAEL, Marylene P. Sao Paulo: Odysseus, 2005.
Herakles, Atlas ve diğerleri