Phalacrocorax harrisi
Phalacrocorax harrisi
Korunma durumu: Korunmasız (VU)
|Bilimsel sınıflandırma|


|Phalacrocorax harrisi |
Rothschild, 1898
|Dış bağlantılar|


Phalacrocorax harrisi karabatakgiller (Phalacrocoracidae) familyasından bir kuş türüdür. Galapagos Adaları'na endemiktir. Karabatakgiller familyasında uçma yeteneğini kaybetmiş olan tek türdür. Önceleri monotipik Nannopterum ya da Compsohalieus cinsleri altında sınıflandırılmış olsa da günümüzde diğer karabatak türlerinin çoğu ile birlikte Phalacrocorax cinsi içinde sınıflandırılmaktadır.
Fiziksel özellikleri[değiştir | kaynağı değiştir]
Tüm karabataklar gibi ayakları perdelidir ve deniz içinde avlanmak için daldığında kullandığı bacakları güçlüdür. Deniz tabanında balıklar, omurgasızlar ve diğer küçük canlılarla beslenirler ve avlanmak için kıyıdan 100 m.'den fazla açılmazlar.
Boyu 89 ila 100 cm. arasında, ağırlığı ise 2,5 kg ila 5 kg. arasındadır. Kanatları kendi boyutlarındaki bir kuşun uçabilmesi için gereken büyüklüğün üçte biridir. Kuşların uçması için gereken büyük kasların bağlandığı göğüs kemiğindeki bölüm de oldukça küçülmüştür.
Kısa ve tıknaz kanatları dışında görünüş olarak daha çok ördeğe benzerler. Üst kısımları siyah alt kısımları ise kahverengidir. Uzun gagalarının ucu kanca şeklinde kıvrıktır ve gözleri turkuvaz rengindedir. Ayaklarında dört parmakları birbirine perde ile bağlıdır. Erkek ile dişi görünüş olarak birbirine benzer ancak erkek kuşlar kısmen daha büyüktür. Genç kuşlar erişkinlere benzer ancak tüyleri parlak siyahtır ve gözleri koyu renklidir. Erişkinler pes perdeden homurtu sesleri çıkarırlar.
Diğer karabataklar gibi tüyleri su geçirmez değildir ve daldıktan sonra kanatlarını güneşin altında açarak kuruturlar. Kanat tüyleri diğer karabataklara benzer ancak gövde tüyleri daha kalıni yumuşak ve yoğundur. Üropigial bezlerinden çok az yağ salgılanır ve yoğun tüylerinde hapsolan hava sayesinde tüyleri çok ıslanmaz.
Dağılımı ve yaşam alanı[değiştir | kaynağı değiştir]
Uçamayan tek karabatak türü olan bu kuş Ekvador'a bağlı Galapagos Adaları'na endemiktir ve burada çok sınırlı bir bölgede yaşar. Yalnızca iki adada bulunur: Fernandina Adası'nın doğu kıyısı ile Isabela Adası'nın kuzey ve batı kıyıları. Popülasyonları 1983 El Niño olayından sonra %50 düşerek 400 bireye kadar düşmüştür. 1999 yılında yaklaşık 900 birey olduğu tahmin edilmektedir.
Volkanik adaların kayalık kıyılarında yaşarlar. Sığ sularda avlanırlar.