Ailem beni anlamadı.
Annem ben gençken bu şarkıyı Willemientje söyledi. Korkunç acınası bir şarkı. Bu şarkıyı duyduğumda hep üzgün ve çaresiz hissettim. Partiler ve partiler sırasında kız ve erkek kardeşlerim için bunu oynamak zorunda kaldığımda acım daha da kötüleşti. Duyguları önerilen metinden daha da büyük hale getirmek için tercihen bağcıklarla ve bolca bağırarak.
Daha sonra daha içe dönük bir versiyon yaptım. Ancak benim versiyonum ailemin sevdiği çekme çantası kalitesine sahip değildi, daha çok bu hikayeyi bu kadar kötü bir sonla dinlerken nasıl hissettim. Belki sessiz bir umutla bile "öbür dünyada" biraz daha iyi olacağına dair.
Hala bu versiyon. Çünkü bu şarkının çocukluğuma getirilme şekli acımasız ve zalimceydi. Ben asla çocuklarıma vermedim.
Ailem beni hala anlamıyor. Ama evet, her şeye sahip olamazsın.
Büyükanne Els versiyonu:Çok küçük güzel bir evdeOraya bir bakÇok küçük bir hasır yatağa uzanırYaklaşık on yaşında bir kız Willemientje bir keresindeŞimdi son kezBenimle bir saat daha oturÇünkü yarın gitmiş olacağım Bebeğimi Marietje'ye verVe ayı kardeşim Koos'aWillemientje bunu söylediğindeGözlerini sonsuza kadar kapattı Ah o zavallı anne nasıl ağladıAh o zavallı kadın nasıl ağladıÇünkü o onun tatlı Willemientje'siBir daha asla Dünya'da öpüşmeyeceğim
İnternet versiyonuÇok küçük güzel bir evdeOraya bir bakÇok küçük bir hasır yatağa uzanırYaklaşık on yaşında bir kız Bu sevgili WillemientjeGözleri üzgün olanVe onun pembe, pembe renkleriYanaklarından yürüdü Bir gece annemi aradıBeni son kez öpBenimle biraz daha oturÇünkü yarın gitmiş olacağım Bebeğimi Marietje'ye verVe ayı kardeşim Koos'aWillemientje bunu söylediğindeGözlerini sonsuza kadar kapattı Bir, iki, üç, dört gün sonraKutundaykenSessiz mezarlığa götürüldüMezarına getirdi Ah o zavallı anne nasıl ağladıAh o zavallı kadın nasıl ağladıOnun küçük Willemientje'siBir daha öpüşüp öpmeyeceğini asla görme