Allah Tövbe Edeni Sever
Bakara sûresi 222. ayette : ―Allah tövbe edenleri sever‖ buyrulur. Eğer günah işleyen, tövbe ederse, Allah onu af eder; o, Allah’ın sevgili kulu oluverir. Kutsal zamanlarda ―Yok mu tövbe eden‖ diye melekler nida eder durur.
Kur’an’da : ―Kim kötülük yapar ve kendine zulmeder de sonra Allah’tan af dilerse, Allah’ı çok bağışlayıcı ve merhametli bulur.‖ (Nisa:110)
Eğer kul, Allah’ın bol olan rahmetinden istifade edememişse, suç kulundur.
Kul Allah’ı af edici olarak bilmelidir. Bir kutsi hadiste : ―Kulum beni nasıl bilirse öyle muamele ederim. Ben kulumun zannına göreyim‖ buyrulur. (K. Sitte:3/289) İeytan kovulunca yemin ederek Allah’a :
- ―Kullarını saptıracağım‖ demiştir. Allah da :
- ―Tövbe ettikleri takdirde ben de kullarımı affedeceğim‖ buyurmuştur.
- Kutsi hadiste : ―Ellerini bana kaldırıp yalvaran kulumun ellerini boş çevirmekten haya ederim‖ diyor Allah. (H. H. Erdem İlahi Hadisler:14)
- ―Bana bir karış yaklaşana, ben bir arşın yaklaşırım. Bir arşın yaklaşana bir kulaç yaklaşırım. Bana yürüyerek gelene, koşarak varırım‖ (Age:25) buyurur.
İki günahkârdan biri, günahları ter ederek tövbeye koyulur. Arkadaşı :
- ―Seni tanıyorum, yaşadığın hayatı biliyorum. Bu kadar günahtan sonra Allah sen nasıl af edecektir?‖ der. O da:
- ―Öyle deme. Allah’ın rahmeti boldur. Bir dilenci kapını defalarca çalsa ne yaparsın?
Bir şeyler verip hiç olmazsa gitmesini sağlamaz mısın?‖
―Sonra dilenci senin kapından, alamasa başka kapıya gider. Ya ben nereye giderim? Benim kapım tek‖ der.