Uzun yıllardır, düşük bant genişliğine sahip analog ve dijital bilgileri konut, ticari ve yüksek voltajlı güç hatları üzerinden iletmek için sistemler geliştirilmiş ve kurulumları yapılmıştır.. Elektrik hatları geçmişte elektriğin iletimi için düşünülmüştür.
Bununla birlikte, geniş bant dahil olmak üzere modem ağ teknolojilerinin ortaya çıkmasıyla birlikte, hizmet sağlayıcıların ve hizmet sağlayıcıların, hizmetleri tüketicilere minimum maliyet ve maksimum performansla sunabilen çözümler keşfetmesine her zamankinden daha fazla ihtiyaç duyulmaktadır.
Ancak son zamanlarda şirketler, veri ağı oluşturma amacıyla elektrik hatları üzerinden iletişim kurmaya ciddi şekilde yöneldiler.
Güç hattının yalnızca elektrik veya kontrol sinyallerini değil, aynı zamanda tam çift yönlü yüksek hızlı veri ve multimedya içeriğini de iletebilecek güçlü bir ortam olarak potansiyeli şimdi araştırılıyor.
Enerji hattı ağı alanındaki gelişmeler oldukça yeni olduğundan, bilgi çoğunlukla dağınıktır ve enerji hattı taşıyıcı iletişiminde mevcut teknolojileri, mevcut çözümleri ve teknoloji eğilimlerini özetleyen toplu referans materyali eksikliği vardır.
Teknik ayrıntıların derinliğine girmeden önce, elektrik güç dağıtımının kısa bir tanıtımı aşağıdadır. Bu tezin tartışılması için, elektrik hattı taşıyıcı iletişim (PLCC) sistemleri veya konut elektrik hattı devresi (RPC) veya dağıtım hattı iletişim (DLC) sistemleri terimleri, elektrik enerjisi dağıtım şebekesinin alçak gerilim kısmını ifade eder.
Temel olarak, bu, dağıtım trafosunun ikincil tarafına bağlı olan her şeyi, yani tüketicinin/müşterinin mülkündeki alçak gerilim şebekesi ve buna bağlı tüm yükler dahil olmak üzere orta gerilimden (OG) düşük gerilime (AG) trafodan oluşur.
Şekil 1, bir Avrupa şehri için tipik bir elektrik dağıtım ağını göstermektedir.
Dünyanın diğer bölgelerindeki güç dağıtım devreleri benzer bir yapıya sahip olsa da, RPC ile ilgili olarak bazı farklılıklar görülebilir:
Avrupa'da:
3 fazlı sistem, fazlar arası 400 V; yükler tipik olarak bir faz ile sıfır (≥ 240V) arasında bağlanır. Ağır yükler iki faz arasına bağlanır. Bazı eski RPC'lerde fazlar arasındaki voltaj 240 V'tur. Bu durumda yükler iki faz arasına bağlanır.
Çalışma frekansı: 50 Hz.
Tipik olarak 400 ev, bir şehir ortamında tek bir dağıtım transformatörüne bağlanır. Bu evler, ortalama yarıçapı 400 m olan bir daire içinde bulunabilir.
Amerika Birleşik Devletleri'nde:
2 fazlı sistem, fazlar arası 220 V; yükler tipik olarak bir faz ile sıfır (≥ 110V) arasında bağlanır. Ağır yükler iki faz arasına bağlanır.
Çalışma frekansı: 60 Hz.
Tipik olarak, tek bir dağıtım transformatörüne yaklaşık 5 ila 20 ev bağlanır. Bu evler, bu dağıtım transformatörünün yakınında yer almaktadır.
Japonya'da:
2 fazlı sistem, fazlar arası 200 V; yükler tipik olarak bir faz ile sıfır (≥ 100V) arasında bağlanır. Ağır yükler iki faz arasına bağlanır.
Çalışma frekansı: doğu kesimde (Tokyo) 50 Hz; batı kesiminde 60 Hz
Burada paylaştığımız tezin konusu, Avrupa tarzı konutlardaki güç sistemlerine dayanmaktadır.