Bu Yazıda:
Yeşil gübre, belirli bitki türlerini kullanarak sebze bahçesinde toprağı önemli ölçüde iyileştirmeye katkıda bulunur. Çünkü onlar sadece toprağı gevşetmekle kalmaz, aynı zamanda humusla zenginleştirir. Bitkiler ya malç olarak kullanılır ya da toprağa karışır.
Bununla birlikte, bu bitki türlerinin bazıları, onları toprağa salgılayan ve zararlı böcekleri öldüren besin maddeleri de oluşturabilir. Tipik yeşil gübreleme tesisleri i.a. Sarı hardal, turp yağı, fhacelia, lupinler, yaz burçları ve bezelye, çok hızlı bir büyüme ile karakterize edilir ve sebze bahçesinde bir kültür öncesi ve sonrası olarak harikadır.
Yeşil gübreleme böyle işler
Yeşil gübre bitkisi, hala kullanılmamış veya hali hazırda hasat edilmiş sebze yataklarında yoğun bitki halısı formunda ön veya ara ürün olarak görev yapabilir. Bu, yabancı ot alanların gelişmesini engellerken, nadasa kalan araziyi şiddetli yağışlardan korur. Ancak yeşil gübre daha da avantajlıdır:
- Böylece kökler toprağı derinden gevşetir ve bazı bitkilerde toprak sıkışmasını bile bozabilir.
- Yeşil gübre biçilirse ve yatakta kalırsa, malç tabakası olarak işlev görebilir.
- Bu bitki örtüsü daha sonra bir bulamaca karşı koyar ve bahçe toprağını ekler.
- Daha iyi havalandırma, organik maddeler ve dengeli bir toprak iklimi sayesinde toprak ömrü aktive edilir
- humus içeriği artar ve daha fazla su depolanır
- Bahçe toprağı, kelebeklerin nodül bakterileri aracılığıyla azotla zenginleştirilmiştir.
- ve hatta zararlıları bile topraktaki bazı yeşil gübre bitkileri içerebilir.
- Örneğin, Tagetes (Marigolds) nematodları (yuvarlak kurtları) dağıtabilir.
Yeşil gübreler için hangi bahçe alanları?
Kendi mülkü üzerinde bir sebze bahçesi oluşturmak isteyen hobi bahçıvanları, ilk önce, istenen etkiye ve toprak türüne göre seçilen 2 ila 4 farklı bitkiden oluşan yeşil bir gübre ekmelidir. Bunun için uygun olan kış tecavüzünün yanı sıra fakeli veya sarı lupindir. Zaten hasat edilmiş sebze yataklarına ek olarak, sebze sıraları arasında kadife çiçeği veya kadife çiçeği gibi uygun bitkilerin kullanılması tavsiye edilir.
Hardy ve hardy olmayan bitkiler
Bahçede yeşil örtü için ideal ve sert bitkilerin arasında:
- Alman çimi - Kuruluktan hoşlanmaz ve ince taneli bir toprak sağlar, daha sonraki mahsullerde turp karası ve lahana fıtığının istila edilmesini önleyebilir
- ıspanak - hızla büyüyen ve humusun su tutma özelliğini artıran, ancak pancar, pazı, ıspanak ve eritmeden önce veya önce büyütülmemesi gereken bir nitrat tutucu olarak
- kıpkırmızı Yonca - bir azot toplayıcıdır, yabani otların gelişimini baskılar, yavaş büyür ve Kohlweißlinge ve Kohlfliegen'i dağıtır, ancak yataktaki bezelye ve topraktan önce veya sonra olmamalıdır
- kuzu marul - sadece ince taneli bir toprak bırakmakla kalmaz, her türlü sebzeye uygundur
Donmayan yeşil gübre tesisleri:
- Faselya / arı aşığı - Hastalığı iletmeyen ve hızla büyüyen, çok sayıda ince kök olarak bir anaç olarak oluşan ve tüm bitkisel ürünler için uygun olan bir nitrat alıcıdır.
- Tagetes / kadife çiçeği - domatesler, pırasalar, havuçlar ve patatesler arasında ideal ekim, ancak güller için de tavsiye edilir, toprağı iyileştirir ve 4 ay içinde nematodları (yuvarlak kurtları) etkin bir şekilde azaltır
- kadife çiçeği - ince taneli topraklar üretir, nematodlardan sonra toprağın geri kazanılmasını destekler ve bazal aleyhine hareket edebilir
- ayçiçeği - Papatya ailesinin derin kökleri nedeniyle, toprak derinlemesine gevşetilir, ağır metalleri topraktan alır ve lahana ve çilek ve patates ve bezelye için faydalıdır ancak salata, domates, biber, kereviz ve salatalık için uygun değildir
Yeşil gübre bitkisi, mart - ekim aylarında ekilebilir. Bu şu şekilde yapılır:
- Alanı düzenleyin ve yabani otlardan ve daha büyük taşlardan kurtulun
- tohumları süpürme hareketi ile yayma
- Gerekirse, kuşlardan koruyun
Yeşil gübrenin büyümesine izin verildiği sürece
Tohum hazır olmadan önce, bitkiler alternatif olarak yatakta bir malç olarak biçilir veya çürür. Bu durumda, bitki türlerine göre 5 ila 10 hafta bitki örtüsü planlanmalıdır.
- Yeşil gübre daha erken biçilmişse, maksimum etki elde edilemez
- Mısır salatası, su teresi ve diğer bitkiler tekrar dikimden önce kısa tohum olarak mükemmel
- bahçe zeminine yerleştirilmiş 5 cm yüksekliğe ulaştılar
- Sert olmayan yeşil gübre, kışın daha sonra ekim için yatakta kalmalıdır
- tohumun olgunlaşmasından önce donarlar
- İlkbaharda kalanlar biçmek ve düz çalışır
- yeni bir yatak siparişi sonra 3 ila 4 hafta sonra mümkündür
- Kışa tecavüz ve sert sonbahar tohumu olarak kış çavdar ilkbahara kadar yatakta kalır
Yeşil gübre bitkileri daima amaçlanan çeşitten farklı bir aileye ait olmalıdır. Özellikle sarı hardalla, lahananın yetiştirileceği bir yatağa ekilmemesi sağlanmalıdır (lahana fıtığı)! Kerevitleri ve acı baklagilleri içeren kelebek çiçeklerinin ekiminde, taş tozu veya yosun kireci dahil edilmelidir, böylece kök nodüllerinde nitrat oluşumu aynı anda desteklenebilir.
Sebze bahçesinde yeşil gübre bakımı ipuçları
- Havalandırılmış yeşil gübre: toprak kültürünü rahatlatır ve geliştirir
- Toprak, bitkilerin kökleri organik madde ile zenginleştirilmiştir.
- sonuç: daha fazla humus içeriği
- Bitkilerin yaprakları güneş ışınlarına, buharlaşmaya (toprak) ve erozyona karşı korur
- ayrıca yabancı ot oluşumunu azaltırlar
- Köklerdeki nodüler bakteri toprağa azot sağlar
- Sert ve don içermeyen çeşitlerin özelliklerini not alın
Yeşil bir gübrenin gerçekleştirilmesi için, birinin sebze bahçesine "ekilmiş" demek için farklı bitkilere ihtiyacı vardır. Ama burada hangi bitkileri seçersiniz? Hangi bitkiler amacını yerine getirir, hangisini bu şeyden almak ister?
- Genellikle acı bakla denir. Bu bitkiler özellikle sebze bahçeleri için uygundur ve ekimi kolaydır.
- Bu bitki türlerine ek olarak, kolza tohumu, hardal, kızıl yonca veya kış fiğini yeşil gübre olarak da kullanabilirsiniz.
Kolza tohumu, örneğin, çiçekleri temel olarak sapın sonunda bulunan sarı bir bitkidir. Bu bitki sadece güzel görünmekle kalmaz, aynı zamanda bazı yağları çıkarmak için de kullanılabilir. Bu yağlar yemeklik yağ olarak kullanılabilir. Ve ayrıca hardal yetiştirilebilir, bu baharatlı bir baharattır, varoluşu, siyah hardalın yanı sıra beyaz ve kahverenginin tohumları olarak korurdu. Zaten 3000 yıl önce, bu baharat Çin'de hoş bir yemek hazırlığıydı. Kızıl yonca, adından da anlaşılacağı gibi baklagil ailesinin bir üyesi ve bir yonca cinsidir. Bu yoncanın görünümü, güle benzemektedir, bu nedenle bu yonca, genellikle bir gül yoncası olarak veya bir kan yoncası olarak kırmızı renk nedeniyle tanımlanır. Aslen bu yonca İtalya'dan gelir ve hem yazın hem de kışın yetiştirilebilir. Bu nedenle, bu cins özellikle yeşil gübre için bir sebze bahçesi için uygundur.