1) Hiçbir şekilde keskin veya sivri uçlu herhangi bir nesne ahırda bulunmamalı.
2) Ahırın ebadı atın büyüklüğüne göre değişir; Ahır ebadı en az atın yüksekliğinin iki misli olmalıdır. (At 180cm ise 3,60x3,60m asgari ölçülü bir ahır gerekir ve bundan büyük olmasının bir zararı yoktur).
3) Ahır, atın doğal barınak değildir ve her gün birkaç defa dışarı çıkmıyorsa ahırdan ziyade Barınaklı Ahır mantıklı olabilir. (At doğal şartlarda günde 6500 adım atmaktadır, ata bir saat binmek ortalama 5800 adım demektir). Bunlar üstü ve en as üç yan kapalı atların sayısı kadar geniş açık arazi ile çevirirmiş yerlerdir.
4)At, ahırda, yan komşusu ile irtibatlı olabilmelidir. Bu aygırlar arasında çelik çubuklu bir pencere olabilir, geri kalan iğdiş ve kısrakların arasındaki duvarı cidago yüksekliğinde olursa yeterlidir.
5) Muhakkak uygun kapanmayan havalandırmalar yapılmalıdır. Mesela kapıların üstünü ve karşı duvara rüzgârın içere basmayacak şekilde bırakılır. Hava girişin m2nın üç katı havalandırma Bacası yapılmalıdır.
http://www.equinecentre.unimelb.edu.au/index.html ziyaret ederek konuyu ilişkin daha ayrıntılı bilgilere ulaşabilirsiniz.
6) Kapıların genişliği en az 120cm. Yüksekliği de 240cm olmalıdır.
7) Ahır zemini ve dış zemin aynı seviyede olmalıdır.
8) Ahır zemini düz, geçirimli, kuru ve kaygan olmayan malzemeden olmalıdır. (En uygun malzeme atın sidiğini bıraktığı köşesi Hollanda tuğla, geri kalan ahır kilit taşı gibi döşenen ahşap takozlarla (10x12x12cm.) döşenebilir).Beton veya benzer geçirimsiz malzemelerden sakınmalıdır.
9) Yemlik ve sulukların yüksekliği en fazla atın göğüs seviyesinde olmalıdır.
10) Duvarların iç kısımları darbeye dayanıklı ve düz olmalıdır.
11) Çatı yalıtım malzemesi ile tamamlanmalı (isocam, polypropylen vb.) Böylece bu tip ahırların havalandırması daha iyi ayarlanabilir ve kış aylarında duvarların donma riski azalmaktadır.
12) Her yer bağımsız aydınlanabilir halde olmalıdır.
13) Bütün elektrik aksesuarları atın ulaşamayacağı noktalarda olmalıdır.
14) En iyi yangın söndürme donanım, ahırlara yakın ve çabuk ulaşılabilir olanıdır. . Genellikle en az bir büyük yangın söndürme tüpü ve yeterli kadar uzun, kalın ve yanmayan bir hortumdan oluşmaktadır. Hortumu kesinti uğramayan bir yere bağlı olmasında fayda var (yüksek kurulu bir Su depo).
15) Su boruları yalıtımlı olmalı. Yoksa duvar içinden geçen her yer rutubetlenir. Bu da mantar, yosun vb. problemleri yaratabilir. Ayrıca kışın suyun donma tehlikesiyle karşılaşılabilir. Suluklara gelen hat yukardan aşağı döşenirse ve ahırın sonunda hat ile aynı hizada bir musluk bırakılırsa, kış aylarında donmaya karşı hafif açık bırakıldığında ne suluk ne hat donabilir.
16) Sulukların en iyisi sürekli su olanıdır. Çatının altına bir su deposu ayarlanmalıdır.
17) Ahırda bağlama yeri; atın cidago yüksekliğinde olmalıdır. Bağlama yerindeki halka menteşeli olmalıdır.
18) Atlar için ot ve yem saklama alanları da iyi hesaplamalıdır. 1 adet ot balyası yaklaşık 15 kg. ve 100x20x30cm. ebadındadır. At, günlük ağırlığının %1.5 – 3 arası kaba yem tüketir. Örneğin 600 kg.lık bir at günde 9 kg, 10 günde 6 balya, 1 yılda 220 balya ot tüketir. Yaklaşık 15 balya 1m³ civarındadır. 220 balya için bu rakam 15 m³ olarak düşünülmelidir. Tabi ki bu rakamlar günlük çalışmaya göre değişir Çok ağır çalışan 600 kg.lık bir ata günde yaklaşık 6 kg. yem verilir. 50 kg lık bir yem çuvalı 8.5 günde tüketildiği hesaplanırsa yılda 45 çuval eder ve yaklaşık 3-3.5 m³’lük depolama alanına tekamül eder. Aynı şekilde kaba talaş veya saman için de depolama alanı olarak 4.5-13 m³ arası düşünülmelidir. Demek ki bir at başına en az 35-40m³ lük depo alanına ihtiyaç vardır.
19) Ahırın kısa yüzü kuzeye bakmalıdır. Ahırlar dolayısıyla gün içerisinde maksimum güneş ışığını almalıdır.
20) Nal çakım yeri olarak kapalı ve en az 3x8m’lik düz ve kaygan olmayan zemine sahip bir alan yapılmalıdır.
21) Genelde ahırlardan çıkan altlıklar at çiftlikleri için sorun teşkil eder. Yani gübre işini yönetmek çok önemlidir. Sineklerle ancak depolama alanlarıyla baş edilir. Gübre çürütmek için at başına ..1.5 m. yüksekliğinde 4m² lik (2x2cm) bir alan gerekir. Böylelikle gübre buralara dökülüp ve hafif nemlendirerek tarla gübresine dönüştürülebilir. Ayrıca solucan kullanılarak verimli toprağa dönüştürülebilir. Solucanlar toprağın içindeki mikroorganizmalara besin sağlayarak yedi hafta gibi kısa bir sürede mikroorganizmaların sayısını beş katına çıkartırlar. Bu yola yoluyla üretilen gübreye kireç veya mermer tozu eklemek gübrenin kalsiyum oranını yükseltir.
22) Mutlaka her çiftlikte bir bağlama tırabzanı bulunmalı
23) Atların yanlarında bir kişi kalmalı ve o kişinin temel ihtiyaçları için bir sosyal mekân yapılmalıdır. (Mesela kötü bir örnek görmek isteyen yarış sahalardaki seyis odaları ziyaret edebilir)