tanrı sana bir hediye verdi.. bir gece bir sabaha bağlanırken.. sen dünyanın dışına adımlar atmaya başlamışken.. eskimiş bütün fotoğrafları, gizlendikleri köşeden bile çıkartıp atmışken sen... bir gece, her zamanki gibi yeni bir güne akarken usulca.. kendi toprağında usulca büyümüş bir çiçeği kucaklayıp da sana getirdi tanrı bir gece..
sen onu sev diye.. sen onu severken, şiirleri daha çok sev diye, şarkılar dilinin ucundan kalbine insinler diye, aldığın nefes çam koksun diye.. yağmurlu gecelerde kendini yalnız hissetme diye.. yaralarının kendilerine edindikleri kabuk düşsün de, sızlanmalarının bir sonu gelsin diye.. karanlık bir kış gecesi kalbinin yerli yerinde durduğunu anlayasın diye.. tanrı, hiç üşenmeden, seni bütün diğer kullarından ayrı tutup da, seni sadece biraz gülümsetmek için, kendi elini uzatamayacağını farkedip, sana birinin elini verdi.. üzülme artık diye.. bütün üzülmelerini unut diye.. mutluluğun artık bir tanımı olsun diye..
sonra, kork diye.. hiçbir şeyin sonsuza kadar sürmemesini hatırlayıp biraz üzül diye..