Necdet Topçuoğlu
Her sorunun çözümüne örnek olacak olaylar doğa da mevcuttur. Doğadan ders alanlar, çalışmalarını doğal gerçeklik üzerine kuranlar asla kaybetmezler. Kazanacak kadar gücü olmadığını anlayanlar, rakibin gücünü bölmek veya birleşerek güçlenmesini engellemek için entrikalara başvurmaktadırlar. Seçim sürecine girdiğimiz son günlerde Türkiye de bu yapılmaktadır. Birleşerek kazanmanın mümkün olduğunu, doğadan aldığımız bir örnekle açıklayalım.
Yıl 1934 aylardan Haziran...
Leylek yavruları yumurtadan çıkalı henüz bir ay olmuştur. İrileşmişlerdir ama henüz uçamıyorlardı. Yuvada anne ve babanın getirdiği yiyeceklerle beslenmek zorundaydılar.
Marmara’da sıcak bir ikindi vaktiydi...
Uludağ zirvelerinden inen 6 kartal, Bursa Orhangazi'de bir leylek yuvasına saldırır. Anne ve baba leylekleri öldürüp, 4 yavruyu kaçırırlar.
Aradan birkaç gün geçer...
Yine bir grup kartal, yine Orhangazi'de başka bir leylek yuvasına saldırır. Ancak bu kez yuva boştur. Nasıl haberleştiler ise, leylekler yavrularını güvenli bir yere gizlemişlerdi.
Sonra her yerden haberler gelmeye başladı.
Kartallar gruplar halinde leylek yuvalarına saldırıyordu.
Bir kaç gün sonra ülkenin dört yanından Bursa, Aydın ve Trakya'ya yüzlerce leylek akın etti. Aynı şekilde kartallar da toplanıyordu. İnsanlar çevrelerinde leylek ve kartal sayısının olağanüstü arttığının farkındaydı.
Gökyüzünde bir hareketlenme vardı.
Bir şeyler oluyordu.
Bu kuşlar neden toplanıyorlardı?
Bu neyin habercisiydi?
Leyleklerin ve kartalların toplanması iki ay sürdü.
Aylardan Ağustos...
Aydın'da Menderes deltasında inanılmaz bir savaş başladı.
Bir tarafta leylekler, diğer tarafta kartallar.
Halk başı yukarıda bu savaşı izliyordu.
Kartallar güçlü pençeleriyle, leylekler de uzun gagalarıyla savaşıyordu. İnsanların gönlü leyleklerden yanaydı. Köylüler yaralanıp yere inen leylekleri tedavi etmeye çalışıyorlardı.
Nineler yaralı leyleklerin başında dua ediyordu.
Hatta o zamanki şefkatli Kızılay'ı göreve çağıranlar bile oluyordu.
Kimileri ağaçlara tırmanıyor, yuvalardaki yavru leyleklere yiyecek ulaştırıyordu.
Ülkenin Genelkurmay Başkanı Mareşal Fevzi Çakmak'ın bu savaşa müdahale etmesini isteyenler bile vardı.
Ama günler geçiyor, savaş sürüyordu.
İki taraf da kayıplar veriyordu.
Daha da ilginci hem leyleklere, hem de kartallara ülkenin değişik yerlerinden sürüler halinde takviye geliyordu.
Herkes birbirine soruyordu.
Bu savaşı kim kazanacak?
Kartallar güçlüydü ama leylekler sayıca üstündü. Üstelik daha organize idiler. Genç leylekler kartalları yoruyor, tecrübeli yaşlılar ise yorulan kartala öldürücü gagayı vuruyordu.
Ayrıca insanların yardımı nedeniyle leylekler yerleşim birimlerine yakın bölgelerde savaşıyordu.
Kartalların savaşı ormanlık, dağlık alanlara çekmesine izin vermiyorlardı.
Her yerden ölü ve yaralı haberleri geliyordu.
Sayıları yüzlerle ifade ediliyordu.
Neyse ki günler sonra savaş bitti.
Kazanan, sayıca üstün olan leyleklerdi.
Kartallar bölgeyi terk etmek zorunda kalmıştı..
Bu bir kurgu değil.
Bir öykü de değil.
Zaytung haberi hiç değil.
Yaşanmış bir olay...
Bu 1934 yılında yüzlerce insanın izlediği ve Cumhuriyet dahil pek çok gazeteye konu olmuş bir savaştı.
Hatta, o günlerde Türkiye'de bulunan New York Times Gazetesi muhabirinin Amerika'ya bu haberi geçtiği söylenmektedir.
Derler ki, leyleklerin ve kartalların savaşı birkaç yıl sonra Kara Harp Okulu'nda havacılık dersinde işlenmiştir.
İki tarafın savaş taktikleri öğrencilere anlatılmıştır...
İşte size kıssadan hisse.
Yıllar önce yaşanan bu leylek ve kartal savaşı, bize tarihi bir gerçeği hatırlatmaktadır...
Unutmayalım, "Birleşenler kazanır."
Birleşe birleşe kazanacağız derken, karşı tarafın bölme ve parçalama oyunlarına gelinmemelidir.
Rakip oynayamadığı için, oynatmamayı tercih etmektedir. Kendi oyununu oynayan kazanacaktır.
(27, Mart, 2023-Ankara)