Bölüm 526: Yeniden Bir Araya Gelme
Yun Che ve Yun Qinghong'un arasındaki konuşma sırasında iki silüet onların önüne indi. Bunu ılık bir kahkaha takip etti: "Hoho, Yun Qinghong uzun zaman oldu.
Bu kişi Göğün Altında Emsalsizdi ve çok geçmeden Göğün Altında Bir Numara da inmişti. Göğün Altında Emsalsiz tarafından söylenen 'uzun zaman oldu' sözleri birçok farklı anlam içeriyordu. Aynı şehirde olmalarına rağmen görüşmeyeli uzun zaman olmuştu.
"Kardeş Göğün Altında, gerçekten uzun zaman oldu." Yun Qinghong başıyla onayladı, ifadesi derin bir ağırlık ortaya çıkarıyordu: "Helian Peng nerede? Onu yakalamayı başardınız mı?"
"O piç gerçekten hızlı kaçtı ama kıçına iyi bir tekme atmayı başardım, birkaç gün acı çekmesi için bu yeterli. Bu en azından kızgınlığımı biraz indirdi. Hahaha!" Göğün Altında Emsalsiz güldü.
Göğün Altında bir Numara öne çıktı ve bir küçük gibi selamladı. "Patrik Yun'un eski şanına dönmesi neşeli bir olaydır. Patrik Yun varken Yun Ailesinin geri dönüşünün de eli kulağındadır."
"Söylediğin gibi olmasını umuyorum." Yun Qinghong bir gülümseme ile onayladı. Ardından bir kez daha ciddileşti ve konuştu: "Dük Huai'nin hırsı çoktan ortaya çıktı. Küçük Şeytan İmparatoriçenin Büyük Seremonisi kesinlikle huzurlu olmayacak. Lütfen beş gün içinde bizzat gelip önemli meseleleri konuşacağımızı Kıdemli Kardeş Göğün Altında'ya iletin."
"Patrik Yun kesinlikle hoş karşılanır. Ancak korkarım ki Patriğimizin beş gün bekleyeceğini sanmıyorum ve sizin iyileştiğinizi duyduğunda bir ziyaret yapacaktır." Göğün Altında Emsalsiz güldü. Onun sözleri yalan değildi, yıllar önce Göğün Altında En Büyük İhtiras'ın en çok boyun eğdiği kişi Yun Qinghong idi. Yun Qinghong sakatlandıktan sonra o bin kez iç çekmese bile en azından sekiz yüz kere iç çekmişti.
"Patrik Yun, aileniz içinde büyük bir olay olduğundan mutlaka meşgulsünüzdür. Biz sadece veda etmeye geldik, yani daha fazla burada kalmayacağız. Patrik Yun'un sözlerini ileteceğim. Boş olduğunuzda Göğün Altında Klanımıza ziyarete gelebilirsiniz." Göğün Altında Emsalsiz ellerini kenetledi. Her ne kadar meraklı olsa da küstah bir şekilde Yun Qinghong ve karısının ne zaman ve nasıl iyileştiğini sormamıştı.
"Kesinlikle!" Yun Qinghong benzer bir şekilde karşılık verdi.
"Kardeş Yun, senin iyiliğin için gerekli teşekkürü ifade edecek sözler yok." Göğün Altında Bir Numara Yun Che'ye doğru güçlü bir şekilde onayladı.
"Kardeş Göğün Altında çok kibar. Bir ay sonra yeniden karşılaşacağız." Yun Che gülümseyerek konuştu. "Ayrıca bunu söylediğim için beni affedin ama Küçük şeytan İmparatoriçenin Büyük Seremonisinin eli kulağında. O zaman muhtemelen başka bir fırtına daha çıkacak, bu yüzden şimdilik Helian Ailesi ile aranızdaki meseleye zaman olmadığını düşünüyorum. Öncelikler doğru şekilde seçilmeli ve intikam soğuk yenilen bir yemek olduğundan kişisel sorunlar şu anlık kenara bırakılmalı."
Yun Che'nin sözleri onları mutsuz etmedi. Göğün Altında Bir Numara yavaşça başıyla onayladı ve Göğün Altında Emsalsiz hayranlık belirtisi ortaya çıkarırken konuştu: "Patrik Yun, sizin vaftiz oğlunuz gerçekten olağanüstü."
"Hoşçakalın."
Göğün Altında Bir Numara ve Göğün Altında Emsalsiz gitti. Yun Ailesinde bugün olan şeyleri gizli tutmak mümkün değildi ve belki de akşam vakti çoktan tüm şehre yayılmış olacaktı. Dük Huai'nin hırsı da büyük ölçüde öğrenilecekti. Bu süre zarfında Şeytan İmparatorluk Şehri gergin olacaktı ve On İki Koruyucu Aile de oldukça tedirgin bir durumda olacaktı.
Küçük Şeytan İmparatoriçenin Büyük Seremonisinin olacağı bir ay sonra kesinlikle ülke tarafından kutlanan bir seremoni olmayacaktı ve muhtemelen Hayali Şeytan Ülkesinin geleceğini belirleyen bir dönüm noktası haline gelecekti.
İkisi gittikten sonra Mu Yurou ve Yun Xiao döndü. Mu Yurou döndüğünde hemen Yun Qinghong'un yanına koştu ve gergince sordu: "Patriğin İbiği ile ne oldu? Onu nereden buldun?"
Yun Qinghong da Patriğin İbiğinin nereden geldiğini merak ediyordu. Yun Che'ye baktı ve cevapladı: "Che'er onu bana verdi."
"Che'er?" Mu Yurou şok içinde döndü, yüzünde inançsızlık ortaya çıktı.
"Che'er Patriğin İbiği hakkındaki konuyu bize anlatma zamanın gelmedi mi? Bu daha önceki sözündü." Yun Qinghong sakince konuştu ama bakışları çoktan endişesini ortaya çıkarıyordu. Çünkü Patriğin İbiği yüz yıl önce kaybolmuştu ve o Yun Canghai'nin üzerindeydi... Yun Ailesinin en önemli eşyası olduğundan Yun Canghai onu asla kendinden ayırmamıştı.
Yun Che dudaklarını biraz ısırdı, kendini sakinleştirdi ve konuştu: "İçeri girelim... Her şeyi size anlatacağım."
"Güzel!" Yun Qinghong başıyla onayladı. Yun Che'nin ifadesine baktığında söyleyeceklerinin kesinlikle ezici olduğunu söyleyebiliyordu. Mu Yuruo'nun elinden tuttu ve odalarına doğru yürüdü.
Yun Xiao Yun Che'nin yanına yürüdü ve şok içinde sordu: "Ağabey, Patriğin İibiği'ni gerçekten sen mi babama verdin?"
"Yup," Yun Che başıyla onayladı: "Onu nasıl elde ettiğimi anlatacağım. Sonuçta o Yun Ailesi’nin bir eşyası.
KOnuşmayı bitirdiğinde Yun Xiao'ya baktı ve sordu: "Yun Xiao, hala olanları mı düşünüyorsun?"
"Yun Xiao kafasını eğdi, yarı pişman yarı, kendini küçümser bir şekilde konuştu: "Şu ana kadar ben hala Yun Xinyue konusu kabul edemiyorum. En çok saygı duyduğum kişi aslında... Böyle biriymiş... Ben onun için ağabeyimden bile şüphelendim. Ben gerçekten... Çok aptalım!"
"Bu yıllarda babam ve anneme bir şey yapmak için çok çalıştım ancak Yun Ailesi çıkmaz içindeyken bir şey yapamadım ve neredeyse klan yoldaşının ölümüne sebep olacak bir adamı aptal gibi destekledim... Eğer ağabeyim olmasaydı kim bilir Yun Ailesine ne olurdu... Ben ve ağabeyim aynı yaştayız ama... Ben ağabeyimin oldukça arkasındayım... Ben tamamen işe yaramazım, kim bilir ne zaman ağabeyim gibi olabilirim."
Yun Che yürümeyi kesti, arkasını döndü ve Yun Xiao'nun omuzuna dokunurken ciddi şekilde konuştu: "Kendini küçümseme. Sen babam ve annem için tüm bu yıllarda sıkı çalışarak onlar için gelen her şeye dayandın. Senin ailene olan saygın diğer her şeyden değerli. Yun Xinyue'ye gelince yüz yıldır yaşayan büyükler ve hatta bin yaşına yaklaşmışlar bile karanlıkta kalmadı mı? Kenini suçlamana gerek yok. Aşırı hassas içgüdü ve öngörü yeteneği senin yaşında sahip olunacak şeyler değil."
"Uh, ama ağabey, sen de benimle aynı yaştasın..."
"Ben farklıyım." Yun Che kafasını salladı: "Yun Xiao, benim deneyimlediklerimi deneyimlemendense kişiliğini sonsuza kadar böyle yaşamanı ve dediğin gibi 'işe yaramaz' olmana tercih ederim."
Yun Xiao ona şaşkın bir şekilde baktı ve ne dediğini anlamadı.
Onlar usulca konuşsa da bu Yun Qighong’un kulaklarından kaçmadı. Yun Chenin söylediğini duyduğunda bir anlığına dururken yüzünde karmaşık bir ifade ortaya çıktı... Bu doğruydu, yirmi iki yaşında böyle bir olgunluk ve öngörü yeteneği kesinlikle yaşına uygun değildi; neler yaşadığını düşünemiyordu.
"Yun Xiao, eğer hızlıca olgunlaşmak istiyorsan, bugün bir fırsat olacak." Yun Che aniden söyledi.
Yun Xiao sersemledi: Gerçekten mi? Ne fırsatı? Ne fırsatı!"
"Kader bazen bize her türlü şakayı yapar; bazen arkadaşçadır, bazen kötücül ve bazen de acımasız. Bir erkek olarak boyun eğmez ve özgür olmak istiyorsan ilk öğrenmen gereken kaderin getirdiği değişikliklere karşı sakin kalmayı öğrenmek! Bunun için geniş bir zihin ve yeterli cesaret gerekir. Eğer bunu yapabilirsen o zaman hayatın gelişir, babam ve annemin güveneceği daha fazla güce sahip olursun ve tabii ki Yedinci Kardeş için de..."
"Sakince... Kalmak..." Yun Xiao yine biraz şok oldu ve tam olarak ne demek istediğini anlamasa da bu sözlerin oldukça güçlü olduğunu hissetti!"
"Şimdi olacaklar senin için bir tür test olacak." Yun Che pozitif bir şekilde konuştu:" Benim kardeşimin kaderin oyunu tarafından kolaylıkla yıkılmayan, boyun eğmez bir adam olduğunu görmeme izin ver!"
Yun Che'nin dediklerini tamamen anlamamış olsa da onun sözleri yine de Yun Xiao'nun moralini yükseltmişti: "Ben, Yun Xiao, zayıf bir zihne sahip değilim! Her ne kadar ağabeyim ile kıyaslanamayacak olsam da ağabeyimin beni küçümsemesine izin vermeyeceğim!"
"Pekala, bunları sen dedin... İçeri girelim."
Onlar içeri girdiklerinde kapıyı kapattılar. Yun Qinghong Patriğin İbiğini çıkardı. Gerginliğini bastırıp endişeli bir şekilde sordu: "Che'er, bunu nereden bulduğunu söyler misin?”
Bu soru geldiğinde Yun Qinghong, Mu Yurou ve Yun Xiao ona baktı, endişeli ve gergin bir şekilde cevap bekledi. Onların bakışlarının karşısında yun Che cevap vermedi ve Yun Qinghong ile Mu Yurou'ya bakarken yavaşça diz çöktü... Üstelik, o iki dizinin üzerine çökmüştü.
"Che'er, ne yapıyorsun... Hemen kalk." Mu Yurou panikledi ve hızlıca ona yardım etmek için ileri çıktı.
Yun Che kalkmadı ve onun yerine kafasını kaldırıp onlara baktı... Öz ailesine. Yavaşça avucunu açtı...
"Anne, baba... Bu şeyi hala hatırlıyor musunuz?"
(Ç.N: OOOOO geliyor ???? )
Yun Che'nin avucunda bakır renkli eski bir kolye vardı.
Kolyeyi gördükleri an Yun Qinghong ve Mu Yurou yıldırım çarpmış gibi olurken tüm bedenleri şiddetlice titredi. Mu Yurou aniden çıldırmış gibi öne atıldı ve Yun Che'nin avucundaki kolyeyi yakaladı, onu kaldırarak dikkatlice baktı. Elleri çılgınca titremeye devam etti: "Samsara Aynası... Bu Samsara Aynası... Bu gerçekten Samasara Aynası!!"
Her zaman nazikçe konuşan ve su gibi olan Mu Yurou'nun böyle dehşete düşmüş bir şekilde konuştuğu ve sesinin titreyerek boğuklaştığını gören Yun Xiao şok olurken endişeli bir şekilde sordu: "Anne, ne... Ne oldu..."
Yun Qinghong'a döndü ve onun tüm yüzünün bozulup eciş bücüş olduğunu fark etti.
(FN: Çevirmene 3 dakikalık saygı duruşu lütfen :D)
"Bu Samsara Aynası... Sen... Bunu nereden buldun..." Zeki ve gururlu Yun Qinghong için bu kısa cümleyi söylemek aşırı zordu. Ancak, zihniden geçen ani düşünce nedeniyle bedeni çok daha şiddetlice titredi: "Yoksa... Sen..."
Yun Che cevap vermedi. Sadece sol kolunu kaldırdı ve kolunda Kaynak Kulpu İşareti canlı bir şekilde parladı.
"Ahhh! Kaynak... Kanyak Kulpu!!" Yun Xiao şaşkınlık içinde haykırdı. Kaynak Kulpuna sahip olmasa da yirmi küsur yıldır Yun Ailesinde olduğundan nasıl olur da bunu tanımazdı?
Ellerindeki Samsaara Aynasını tutarken ve parlayan Kaynak Kulpu işaretine bakarken Mu Yurou sersemledi. Elleri ve dudakları şiddetle titredi ancak tek bir ses bile çıkaramadı. Bir anda göz yaşları akmaya başladı ve zihni dönerken doğrudan geriye doğru düştü.
"Anne!!!" Yun Xiao ona yardım etmek için ileri koştu: "Anne! Ne... Ne oldu! Beni korkutma!"
Yu Qinghong'un gözleri odaksızdı. Nefesi tamamen durmuştu ve tamamen yanan bedenini bile hissedemiyordu. Kaynak Kulpu parladığı an kan kafasına hücum etmiş ve halüsinasyon görmesine neden olmuştu. Neredeyse kan kusup bayılacaktı...
Yun Che'nin gözleri puslanırken usulca konuştu: "On altı yaşından önce benim soyadım Yun değil Xiao idi. O zaman bana Xiao Che derlerdi... Ben Hayali Şeytan Ülkesinden değilim. Benim büyüdüğüm yer Kaynak Gökyüzü Kıtasının yedi ulusundan biri olan Mavi Rüzgar Ülkesi. Yaşadığım şehir Yüzen Bulut Şehri. Benim üvey babamın ismi Xiao Ying ve büyükbabamın ismi de Xiao Lie idi."
---------------ÇEVİRMEN NOTU----------
Ulan söyledi. Sonunda geldi beklediğimiz bölüm.
Neler konuşulacak? Yun Che neler diyecek? Ailesi ne tepki verecek? Yun Xiao neler diyecek? Merak mı ediyorsunuz? O zaman... Bekleyin, okuyun ve öğrenin ????