Tıkınırcasına yeme bozukluğunun olası semptomlarını ve nedenlerini ve ayrıca iyileşme seçeneklerini inceliyoruz.
Tıkınırcasına yeme bozukluğu, yeme bozuklukları olarak bilinen bir grup akıl hastalığının parçasıdır. Anoreksiya nervoza , bulimia, kaçınan/kısıtlayıcı gıda alım bozukluğu (ARFID) ve diğer tanımlanmış beslenme veya yeme bozukluğu (OSFED) ile gruplandırılır; bunların tümü, hastaların gıda ile sağlıksız ilişkiler ve düzensiz beslenme örüntüleri sergilediği durumlardır.
Yeme bozukluğu olanlar kendilerini çok fazla veya çok az yemek yerken ya da kilo veya vücut imajı hakkında aşırı endişe duyarken bulabilirler. Herkes yaşamın herhangi bir döneminde yeme bozukluğuna yakalanabilirken, tıkınırcasına yeme bozukluğu en çok onlu yaşların sonlarında ve yirmili yaşların başlarında olanlarda görülür.
Tıkınırcasına yeme bozukluğu, kısa sürede çok miktarda yemek yeme ile karakterizedir. Bu sözde ‘binges’ genellikle önceden planlanır, ‘özel’ veya genellikle kısıtlı yiyecekleri içerir ve tek başına yapılır. Bir tıkınırcasına seansla bağlantılı olarak genellikle çok fazla utanç ve duygusal kargaşa vardır ve bir tıkınırcasına, “yoluna geri dönme” girişiminde bir kısıtlama dönemi izleyebilir.
Burada tıkınırcasına yeme bozukluğunun semptomlarına, tedavilerine ve teşhis süreçlerine ve ayrıca mevcut desteğe bakacağız. Bu makale yalnızca bilgilendirme amaçlıdır ve tıbbi tavsiye verme amacı taşımamaktadır. Bir tıp doktoru veya pratisyen hekim, yeme bozukluğunun ciddiyetini değerlendirmede ve destek sağlamada her zaman ilk adım olmalıdır.
TIKINIRCASINA YEME BOZUKLUĞUNUN BELİRTİLERİ NELERDİR?
New York’taki Cohen Çocuk Tıp Merkezi’nde Yeme Bozuklukları Programı’ndan tıp doktoru ve geçici sorumlu doktor olan Marianna Ashurova, yeme bozukluğu uzmanları için bayrakları yükselten semptomları açıklıyor. “Aşırı yeme bozukluğu, eğitimli bir sağlayıcı tarafından yapılan ve ortalama bir kişinin bir oturuşta alabileceğinden daha fazla miktarda yemek yemesi ve tüketim üzerinde kontrol eksikliği hissi gibi semptomları içeren klinik bir teşhistir” diyor.
İnsanlar genellikle daha önce yemek yemeyi rahat bir şekilde doygunluk, hızlı veya gizlice yemek yeme ve yiyecek tüketiminden iğrenme hissi olarak tanımlayacaklardır. Bu, üç ay boyunca haftada bir kez gerçekleşir. Tıkınırcasına yeme bozukluğu, aşırı kilolu olma, beden imajından yüksek memnuniyetsizlik ve diyet davranışları gibi farklı risk faktörleriyle ilişkilidir. Duygusal veya fiziksel istismar öyküsünün yanı sıra çocuklukta gıda güvensizliği ve mevcudiyet eksikliği de risk faktörleri olarak görülmektedir. Birçoğu için tıkınırcasına yemek, duygusal olarak daha savunmasız popülasyonları daha yüksek risk altına sokarak bir duygusal düzenleme yöntemi olarak kullanılabilir.
Woodward, gizliliğin genellikle tıkınırcasına yeme bozukluğunda bir unsur olduğunu açıklar. “Bu, aç olmadığında yemek yemeyi ve yalnız veya gizlice yemek yemeyi içerebilir” diyor. “Bazen insanların aşırıya kaçmak için belirli veya favori bir yiyeceği olabilir. Binges genellikle üzücü olabilir ve kişinin yemek istediği daha fazla miktarda yemek yemeyi içerir.
TIKINIRCASINA YEME BOZUKLUĞU NASIL TEŞHİS EDİLİR?
Woodward, “Aşırı yeme bozukluğu en yaygın yeme bozukluklarından biridir” diyor. “Hem erkekler hem de kadınlar bunu alabilir, ancak genellikle genç yaşlarda veya biri 20’li yaşlarındayken başlar.
“Aşırı yeme bozukluğunun herkesi farklı şekilde etkilediğine dikkat etmek önemlidir; davranışlar aynı olmayacak ve bir spektruma girecektir. Bu, yeme bozukluğu olarak sınıflandırılabilecek sık, sıkıntılı ve kompulsif tıkınırcasına yemeye ‘yeme davranışı’ olarak sınıflandırılabilecek seyrek duygusal aşırı yeme olabilir. GP veya tıp doktoru, desteğin ciddiyetini ve bir sonraki adımını değerlendirmeye yardımcı olan ilk adım olacaktır. Bu, bir psikiyatrik değerlendirme için psikiyatriye sevki içerebilir. Bu, yeme alışkanlıklarınız ve nasıl hissettiğiniz hakkında soru sorulmasını içerecek ve potansiyel teşhis ve desteğe yol açacaktır.
TIKINIRCASINA YEME BOZUKLUĞUNUN RİSKLERİ NELERDİR?
Annals of the New York Bilimler Akademisi’nde bir inceleme tıkınırcasına yeme bozukluğunun genellikle obez olmayan bireylerde görülmesine rağmen, genellikle zamanla kilo alımı ve daha yüksek diyabet riski ile ilişkili olduğunu gösterir. Düzensiz yeme alışkanlıkları genellikle olumsuz vücut imajı ile sıkı sıkıya örüldüğü için, tıkınırcasına yeme bozukluğu olanlarda kilo yönetimi özellikle zordur ve altta yatan psikolojik durumu tedavi etmek, zorla kilo vermekten daha önemlidir.
Woodward, tıkınırcasına yeme bozukluğunun genellikle diğer zihinsel sağlık koşullarıyla el ele gittiğini söylüyor. “İnsanlarda tıkınırcasına yeme bozukluğu varsa, depresyon , kaygı ve düşük öz değer gibi başka zihinsel sağlık sorunları da olabilir ” diyor.
“Aşırı yeme bozukluğu bu semptomların kötüleşmesine katkıda bulunabilir. İnsanlar, kendilerini daha depresif hissettikleri veya daha düşük öz saygıya sahip oldukları anlamına gelebilecek, sıkıntılı ve zorlayıcı aşırı yemek yeme döngüsünde kapana kısılmış hissedebilirler. Sıklıkla, ancak her zaman değil, kilo alımına neden olabilir ve bununla ilişkili bir dizi sağlık riski vardır – örneğin yüksek tansiyon, yüksek kolesterol, tip 2 diyabet.”
Besinler üzerine bir incelemede ayrıca, uyumsuz duygu düzenlemesinin tıkınırcasına yeme bozukluklarının gelişiminde önemli bir rol oynadığını belirtmektedir. Tıkınırcasına yeme bozukluğu belirtileri yaşayanlar duygularını bastırma eğilimindedir ve yeme bozuklukları, madde kötüye kullanımı ve kendine zarar verme gibi diğer uyumsuz duygu düzenleme stratejileriyle ilişkilendirilmiştir.
TIKINIRCASINA YEME BOZUKLUĞUNUN TEDAVİ SEÇENEKLERİ NELERDİR?
Annals of Internal Medicine’de bir incelemede tıkınırcasına yeme bozukluğu olanlar için etkili bir tedavi olarak bilişsel davranışçı terapiyi (CBT) destekler ve ayrıca tıkınırcasına yemeyi azaltmaya yardımcı olmak için lisdexamfetamin, SGA’lar ve topiramat gibi ilaçların yararlılığını gösterir. İlaç ve terapinin bir arada kullanılması genellikle en etkili yaklaşımdır, ancak tek başına terapi de tıkınırcasına yeme bozukluğunu tedavi etmede güçlü bir araçtır.
Cohen Çocuk Tıp Merkezi’ndeki Yeme Bozuklukları Günü Tedavi Programının klinik direktörü ve psikoloji doktoru Lauren Salvatore, bilişsel davranışçı terapi (CBT) ve diyalektik davranış terapisinin (DBT) mevcut en iyi tedavi seçenekleri olduğunu söylüyor.
“En iyi tedavi seçenekleri, tıkanıklıklarla ilgili düşüncelerinizi ve davranışlarınızı değiştirmenize yardımcı olan CBT veya tıkanıklıklara yol açabilecek altta yatan duygu düzensizliğini tedavi edebilen DBT’dir” diyor. “Bu terapiler, lisanslı ruh sağlığı uzmanları tarafından bireysel veya grup formatında verilebilir. En önemlisi, güvendiğiniz ve sizi rahat hissettiren bir sağlayıcı bulmaktır.”
Woodward, tedaviye başlamadan önce teşhis için doktorunuza gitmeniz gerekebileceğini söylüyor. “GP ile randevu alarak başlayın. Bu ilk adımı atmak zor olabilir, çünkü bazen insanlar bazı şeyleri zor bulduklarını kabul etmekte zorlanabilirler” diyor.
“Bazı insanlar ek destek için randevuya bir arkadaşını veya aile üyesini getirmeyi yararlı buluyor. Spesifik tedavi seçenekleri söz konusu olduğunda, bazı insanlar rehberli kendi kendine yardım programlarını keşfetmeyi tercih edebilir: buna bir terapistle seansların yanı sıra kendi kendine yardım kitapları üzerinde çalışmak da dahildir. Diğerleri için TCMB en iyi seçenek olabilir. Bu, bire bir veya bir grup oturumunda gerçekleşebilir. Bu, tıkınırcasına yeme bozukluğunuza yol açabilecek düşünce, duygu ve davranış kalıpları hakkında bir terapistle konuşmayı içerecektir. Bu aynı zamanda tetikleyiciler, yemek planlaması ve olumsuz düşüncelerin değiştirilmesi ile ilgili tartışmaları ve yeni alışkanlıklar oluşturmayı da içerebilir ”diyor.
TIKINIRCASINA YEME BOZUKLUĞUNA DESTEK
Salvatore, uzman, yargısız destek için Ulusal Yeme Bozuklukları Derneği’ni (NEDA) önerir. “Orada tedavi, sağlayıcılar ve ne zaman yardım isteyeceğinizi nasıl bileceğiniz konusunda kaynaklar bulabilirsiniz” diyor.
NEDA’nın ayrıca akut kriz yaşayanlar için bir yardım hattı vardır veya isterseniz mesaj atabilirsiniz. Kendileri veya sevdikleri biri için profesyonel yardım arama zamanının gelip gelmediğini görmek için hızlı bir tarama aracı vardır. Ulusal Anoreksiya Nervoza ve İlişkili Bozukluklar Derneği(ANAD) ayrıca bir yardım hattına sahiptir ve iyileşme yolunda adımlar atmanıza yardımcı olmak için size bir yeme bozukluğu destek grubu veya akıl hocası kurabilir.
Bu makale yalnızca bilgilendirme amaçlıdır ve tıbbi tavsiye verme amacı taşımamaktadır.