Eski çağlarda filler, Asya’daki savaşlarda birinci derecede rol oynarlardı. Özel olarak yetiştirilen savaş filleri, zafer kazanmanın en önemli faktörüydü.
Bir savaş fili, hareketli bir kale gibi kullanılır, vücudu demirden ve boynuzdan yapılan zırhla korunur; hortumuna da eğri bir kılıç bağlanır, bununla üzerine gelen atlar ve develer ikiye biçilirdi. Hind hükümdarları kuvvet ve kudretlerini, sâhip oldukları fillerin çokluğu ile gösterirlerdi.
Meselâ hükümdar Hüsrev Perviz’in bin tâne fili vardı ve bunlardan bahsederken: “Benim ordumu yenecek hiçbir kuvvet yoktur”, derdi. Moğol Hâkanı Timur, Hindistan’ı istilâ ettikten sonra ordusunu çok sayıda fil ile güçlendirmişti.
Anadolu’ya yürüdüğü zaman otuz iki fili bulunuyordu. 1402’de yaşanan Ankara Meydan Savaşı’nda alaylarının önüne filleri koymuş ve Osmanlı Ordusunda dehşet yaratmak istemişti.
Filler Geçmiş çağların tankları diyebileceğimiz filler, antik çağda pek çok kez savaş meydanlarında en önde yer aldı. Fillerin görevi ise devasa cüsseleri, kalın derileri ve kontrolsüz güçleriyle düşman ordusunun içine bodoslama dalmak ve önüne geleni ezmekti.
Özellikle Hintlilerin çokça kullandığı bu hayvanların üstlerine okçu birlikleri yerleştirilerel karşı konulamaz bir güç oluşturuyordu. Fakat teknolojinin gelişmesiyle, fillerin yerini daha sonra tanklar aldı.