Sodyum ve Potasyum Elementinin Ayrışması
1807’li yıllarda günümüzde elementler olarak kabul edilen otuz sekiz madde biliniyordu; bunların çoğu metallerdi. Oksitler olarak bilinen (oksijenin bir metalle birleşimleri) bazı maddeler de vardı; fakat bileşim bozulamıyor ve serbest metal ayrılamıyordu; çünkü diğer metalleri ayırmak için kullanılan sıradan kimyasal yöntemlerden hiçbiri işe yaramıyordu.
Ancak daha alışılmış kimyasal yöntemler işe yaramadığında, bir elektrik akımının su moleküllerini hidrojen ve oksijene ayırdığı biliniyordu. Öyleyse bir elektrik akımı inatçı oksitlerde de aynı etkiyi yaratabilirdi. Davy bu
meseleye ilgi duydu ve zamanının en kuvvetlisi olan ve iki yüz elliden fazla metalik plakadan oluşan bir pil yaptı.
6 Ekim 1807’de erimiş potasyum karbonatın içinden bir elektrik akımı geçirdi ve potasyum adını verdiği bir metali serbest bıraktı. Parlayan metal kürecikleri suya eklendiğinde, metal büyük bir istekle tekrar oksijenle birleşirken su molekülünü parçaladı ve serbest bırakılan hidrojen de alev alana dek ısıtıldı. Bir hafta sonra Davy, sodyum karbonattan (adi soda) metalik sodyumu ayırdı.
Ertesi yıl ise benzer yöntemlerle Davy baryum, stronsiyum, kalsiyum ve magnezyum elementlerini de ayırdı. Bunların hepsi de oksijene sıkı sıkı tutunan ve elektriksel olmayan tekniklerle kolay kolay ayrılamayacak olan aktif elementlerdi. Bu keşifler bilim dünyasında müthiş bir heyecan yarattı ve dektrakimya araştırmalarını büyük ölçüde destekledi.