Çavdar Tarlasında Çocuklar – J.D. Salinger
Posted by savaska Nisan 23, 2010
“…Her neyse, hep, büyük bir çavdar tarlasında oyun oynayan çocuklar getiriyorum gözümün önüne. Binlerce çocuk, başka kimse yok ortalıkta -yetişkin hiç kimse, yani- benden başka. Ve çılgın bir uçurumun kenarında durmuşum. Ne yapıyorum, uçuruma yaklaşan herkesi yakalıyorum; nereye gittiklerine hiç bakmadan koşarlarken, ben bir yerlerden çıkıyor, onları yakalıyorum. Bütün gün yalnızca bu işi yapıyorum. Ben ÇAVDAR TARELASINDA ÇOCUKLAR yakalayan biri olmak isterdim. Çılgın bir şey bu, biliyorum, ama ben yalnızca böyle biri olmak isterdim. Biliyorum, bu çılgın bir şey.”(s.165)
Okuldan atılan, atılmak için elinden geleni yapan, sisteme, alışılımışa karşı, zeki ama uyumsuz, çevresinde olup bitenleri sorgulayan, gördükleri kendini karamsarlığa iten, küfürbaz, dobra Caulfield’in ailesinin yanına dönmeden yaşadığı bir haftalık deneyim. Karanlık, karamsar, uyumsuz bir kaçma-başlama serüveni…. Caulfield’in ağzından okuyoruz bütün hikayeyi, anlatıcı-kahraman. Samimi, akıcı, insanın kendini bulduğu bir biçemi var yazarın. Bir solukta okunacak romanlardan. Bol argo… İçinde bulunduğumuz okul-sistem-kişiler var sanki romanın sayfalarında…
Jerome David Salinger (1 Ocak 1919, New York – 27 Ocak 2010, New Hampshire), ABD’li yazar. J. D. Salinger olarak tanınır.
1951’de yayımlanan, yarattığı anti-kahraman Holden Caulfield‘ın birkaç gününü anlatan “Çavdar Tarlasında Çocuklar*” en iyi bilinen eseridir. 1965’te yayımlanan “Hapworth 16, 1924″‘dan beri, yaklaşık 40 yıldır bir şey yayımlamamakta, münzevi bir hayat sürmekte, 1974`ten beri röportaj vermemektedir.
Salinger, Yahudi baba ve İrlandalı Katolik annenin çocuğu olarak New York City’de dünyaya geldi. Kariyerine New York’taki dergilere kısa hikâyeler yazarak başladı. Özellikle, “A Perfect Day for Bananafish”, kariyerinin başlangıcında önemli yer tutar. Daha sonra, Çavdar Tarlasında Çocuklar’da da yer alacak iki serüven (I’m Crazy ve Slight Rebellion Off Madison) daha yayımladı. Çavdar Tarlasında Çocuklar’da Pencey Prep adını alacak olan Valley Forge Military Academy’de okudu. Daha sonra Ursinus Fakültesi’nde bir dönem okudu, hocaları tarafından okul tarihinin en başarısız öğrencilerinden biri olarak görüldü.
II. Dünya Savaşı sırasında havacılık eğitmeni olarak orduda bulundu. Daha sonra görev aldığı U.S. 4. Piyade Tümeni’nde savaşın vahşi yüzünü içinde yer alarak gördü. Hemingway ile tanıştı, savaş bitip geri döndüğünde psikolojik olarak çökmüştü. Hemingway’e savaşta yaşadıklarına bağlı olarak hastanede kaldığını yazdı.
Başyapıtı Çavdar Tarlasında Çocuklar (The Catcher in the Rye) 1951 yılında basıldı. Eser, başlangıçta eleştirmenler tarafından pek tutulmasa da, daha sonra hem okurların hem de önceleri burun kıvıran eleştirmenlerin hayranlığını kazanmayı başardı. Kitap, asi ve muhakeme yeteneği genelden farklı gelişmiş bir çocuğun, Holden Caulfield`ın ağzından yazılmıştır. Olay örgüsü sadedir. Bazı ülkelerde kullandığı argo dil yüzünden yasaklanmıştır. Yazar tarafından hiçbir zaman doğrulanmamasına rağmen, kitaptaki bazı olayların ve Holden`ın insanlara bakış açısının Salinger`a ve yaşadıklarına benzediği, Holden`ın aslında Salinger`ın kendisi olduğu söylenir.
Salinger, daha sonra ise, Franny ve Zooey (1961), Dokuz Öykü (1953), Yükseltin Tavan Kirişini Ustalar (1963) ve Seymour: An Introduction (1959) adlı kitapları yayımladı.
Salinger, 29.01.2010 tarihinde New Hampshire’daki evinde vefat etii.
Çavdar Tarlasında Çocuklar`la ünlü olan Salinger, toplumun ilgisinden kaçmaya başladı. New York`tan taşınarak New Hampshire`a yerleşti. Kaçtıkça daha çok ilgi görmeye başlayan Salinger samimi davranmamaya, fotoğraf çektirmemeye, röportaj vermemeye çalıştı.
Salinger, Çavdar Tarlasında Çocuklara gösterilen ilgiye herkesten kaçarak, sosyal hayattan uzaklaşıp inzivaya çekilerek cevap vermiştir. Buna paralel olarak da popülaritesi genişleyerek yayıldı.
1965’ten bu yana, herhangi bir şey yayımlamayan, meraklı gözlerden giderek kaçan yazar, kendisi hakkındaki yayınları hukukî yollarla engelemeye çalıştı.
Ortak anılarını kamuoyu ile paylaştığı için eski sevgilisi Joyce Maynard ile öz kızı Margaret Salinger’i hayatından çıkardı.
Kapalı ve gizli kalmaya önem veren Salinger, hayatı boyunca samimiyetsizlik ve ikiyüzlülük içine düşmemeye çalıştı. Çavdar Tarlasında Çocuklar`da toplumdan kaçışına dair ipuçları bulunur:
Ortalık oldukça sessizdi, çünkü bizim Ernie piyano çalıyordu. Herifin piyanoya oturması bile, Tanrı aşkına, kutsal bir şeydi sanki. Yani, hiç kimse onun kadar iyi çalamazdı. Piyanonun önünde kocaman lanet bir ayna vardı, Ernie`nin suratına da iri bir spot lamba çevirmişlerdi, böylece o piyano çalarken suratını seyredebiliyordunuz, parmaklarını değil ama; o kocaman moruk suratını yalnızca. Yemin ederim, ben bir piyanist ya da aktör filan olsaydım ve bu sersemler de benim olağanüstü biri olduğumu düşünselerdi, bu durumdan nefret ederdim. Beni alkışlamalarını bile istemezdim. Ben piyanist olsaydım, gider bir kenefe kapanır, öyle çalardım örneğinde olduğu gibi.
Jerome David Salinger da “Ernie” olmaktan hep kaçmıştır. Kendisini bir bakıma kenefe kapamıştır.
Yapılan bir biyografi çalışmasına açtığı dava sırasında, yayımlamadığı en az iki romanı ve birçok hikâyesi olduğu ortaya çıktı. Davayı, sözü geçen biyografide, tanıdıklarına yazdığı mektuplar da yer aldığı için açmıştır.
2000`de ikinci karısı Claire Douglas`dan olan kızı Margaret Salinger “Dream Catcher: A Memoir” adında bir otobiyografi yayımladı. Kitapta babasının kendi idrarını içtiği, annesiyle çok az seviştiği gibi iddialar yer aldı.
Türkçe’ye çevrilen eserleri: