Köpekler, 1950-1980 arasındaki atom bombası testi döneminde, özellikle insanların kazara mesleki olarak radyasyona maruz kalmasının beklenen etkilerine ilişkin veri oluşturmak için kullanılan çalışmalarda sıklıkla laboratuvar denekleri olarak kullanıldı.
Yapılan çalışmalar köpeklerde iyonlaştırıcı radyasyona maruz kalmanın etkileri üzerine çalışmalar, 1940'ların sonlarında radyasyonla çalışan insanlar için güvenlik yönergelerini belirlemek amacıyla büyük ölçüde başlatıldı ve bugün biyologlarla ilgili olmaya devam ediyor. Yerli köpek, kemirgenlere kıyasla daha büyük vücut boyutları ve daha uzun ömürleri ve ayrıca yaygın olarak bulunmaları nedeniyle radyasyon araştırmaları için seçildi.
Köpeklerde radyasyona maruz kalmanın sık görülen etkileri arasında hematolojik değişiklikler, kısırlık ve kemik, karaciğer, akciğer ve kan kanseri sayılabilir. Etkiler radyonüklide, maruz kalma yöntemine, maruz kalma yaşına, doz hızına ve toplam maruz kalma dozuna bağlıdır.
Radyonüklidlere maruz kalmanın en olası yolunun inhalasyon olduğuna inanılıyor ve bu, araştırmacıları hayvan çalışmalarında bu maruz kalma modunu uygulamaya yönlendiriyor. Radon, evlerde sıklıkla karşılaşılan ve insanlarda akciğer kanserinin sigaradan sonra ikinci önde gelen nedeni olduğu düşünülen, doğal olarak oluşan bir radyonükliddir.
Evlerdeki radon seviyeleri yerel toprağa veya kayaya bağlı olarak değişir ve hatta yapı malzemelerinden yayılabilir. Uranyum madencileri gibi radon seviyeleri yüksek, doğal olarak oluşan malzemelerle çalışanlar, zararlı maruziyet için özellikle yüksek risk altındadır. İlk zamanlarda, Argonne Ulusal Laboratuvarı'nda insanlar üzerinde radon çalışmaları yapıldı, ancak bu çalışmalar sınırlı sayıda katılımcıyı içeriyordu ve radon maruziyetinin fizyolojik etkilerine odaklanmadı. Bunun yerine araştırmacılar, çevresel olarak emilen radon ile maruz kaldıktan sonra radyum bozunması sonucu vücutta üretilen radon arasında ayrım yapmaya çalıştılar.
Birkaç çalışma, radon soluma maruziyetinin köpekler üzerindeki etkilerini araştırdı ve maruz kaldıktan sonra solunum sıkıntısı ve solunum yolu tümörlerini bildirdi. Her gün radon, radon yavruları, uranyum cevheri tozu ve/veya sigara dumanına maruz kalan köpeklerde, 50 aylık maruziyetten sonra akciğer tümörleri bulundu. İlginç bir şekilde, günlük olarak radon, radon kızları ve uranyum cevheri tozuna maruz kalan 19 köpekten sekizi solunum yolu tümörü geliştirirken, günlük olarak radon, radon kızları, uranyum cevheri tozu ve sigara dumanına maruz kalan 19 köpekten sadece ikisinde solunum yolu tümörleri gelişti. Araştırmacılar bunun, sigara içmenin bir sonucu olarak artan mukus üretimi veya klirensi ile ilişkili olabileceğini, bunun da bronşiyal ve bronşiyoller çoğalan epitel hücrelerinde daha küçük bir radyasyon dozuna neden olabileceğini öne sürüyorlar.
27 çalışmada köpekler 239pu, 238pu, 144CE, 90Bay, 90Y, 91Y, 241Radyonüklidler içeren solunan aerosoller tarafından Am, Rn veya U. Akciğer tümörleri ve solunum hasarı yaygın zararlı sonuçlardı ve bu maruz kalma yöntemine özgüydü. Radyasyona maruz kalmanın neden olduğu bir akciğer iltihabı olan radyasyon pnömonisi, gözlenen baskın neoplastik olmayan hastalıktı.
Akciğerlerde kısa bir süre tutulduktan sonra, bazı radyonüklidler köpeğin vücudunda yer değiştirme eğilimi gösterir, bu da birikim ve uzun süreli maruz kalma ile ilgili çeşitli etkilere neden olur. İlk maruziyetten sonra radyonüklidlerin translokasyonu muhtemelen sadece ani değil, aynı zamanda gecikmiş etkilere de neden olur ve kronik maruziyet, ilk maruziyetten çok sonra organlara ve dokulara sabit bir yüksek doz üretir.
Örneğin, maruz kaldıktan bir yıl sonra 238Pu, köpeklerin karaciğerinde ve iskeletinde retansiyon kalıcıdır ve maruziyetten sonra 1000 gün boyunca hala mevcuttur. Kıyasla, 239Pu, maruz kalan kişilerin akciğerlerinden ortalama 1192 gün yarılanma süresi ile temizlenir ve maruziyetten 10 yıl sonra toplam nihai vücut yükünün %65'i torasik lenf düğümlerinde bulunur.. Gecikmiş tümör oluşumu, sürekli radyonüklid maruziyeti olmadan bile meydana gelir.
Tek bir inhalasyona maruz kalan köpeklerle ilgili iki ayrı çalışmada bildirilen önde gelen ölüm nedeni 238Pu aerosoller kemik tümörleriydi, ardından hepsi maruziyetten yaklaşık 3 yıl sonra ortaya çıkan akciğer ve karaciğer tümörleriydi.. 144Ce benzer şekilde, daha sonra karaciğer ve kemik tümörlerinin oluşumunun kaydedildiği, maruz kalan köpeklerin karaciğerine ve iskeletine yer değiştirir.. Solunanların uzun süreli tutulması 90Sr, uzun süreli maruz kalmaya yol açan maruz kalan köpeklerin iskeletinde en yüksek seviyedeydi.. Sonuç olarak, maruz kalan köpeklerin %47'sinde birincil kemik tümörleri görüldü.
Araştırmalar Köpekler ve Radyasyon Hakkında Neleri Ortaya Çıkarıyor?
Köpeklerde radyasyona maruz kalmanın sık görülen etkileri arasında hematolojik değişiklikler, kısırlık ve kemik, karaciğer, akciğer ve kan kanseri sayılabilir. Etkiler radyonüklide, maruz kalma yöntemine, maruz kalma yaşına, doz hızına ve toplam maruz kalma dozuna bağlıdır.
Radyasyondan Korunmak İçin N95 Maskesi Kullanılabilir mi?
N95 Maskeleri duman, kül, alerjenler, bakteri ve küf gibi şeylerden korunmak için tasarlanmıştır. İyi haber şu ki, havadaki radyoaktif parçacıkların solunmasını azaltabiliyorlar. Ancak koruma sınırlıdır, çünkü bu, köpeklerin radyoaktif maddeleri vücutlarına alma yollarından yalnızca biridir. Ayrıca deri, gözler ve yutma yoluyla da emerler.
Alfa, Beta ve Gama Radyasyonu Arasındaki Fark Nedir?
Bir hava filtresi maskesi, Alfa ve Beta radyasyonundan bir miktar koruma sağlar. Sizi Gama radyasyonundan KORUMAZ. Air filtre maskesi nükleer bir patlamanın ardından radyoaktif serpinti solumanızı önlemek için yararlıdır.
Gaz Maskesi Radyasyondan Nasıl Korur?
Aşınmaya neden olacak iki radyasyon türü hava filtresi maskesi Alfa ve Beta parçacıklarıdır. Bu tür radyoaktif parçacıkların her ikisi de bir gaz maskesi ile kolayca durdurulur.
Alfa radyasyonu, kaynağından hareket ederken hızla enerji kaybeden düşük enerjili bir parçacıktır. Bir inçten biraz daha fazla hava, çok az miktarda su (.008") ve hatta kırılmamış bir cilt tarafından durdurulabilir.
Alpha'nın ortaya çıkardığı ana sorun, onu yayan malzemeleri soluduğunuzda ortaya çıkar. Cildiniz, vücudunuzun dışındayken Alfa'yı durdurabilir, ancak iç organlarınız aynı şeyi yapamaz. Bu, bir kez soluduğunuzda, Alfa parçacıklarının vücudunuzu içten dışa sürekli olarak yaymasını sağlar.
Beta radyasyonu, nispeten düşük enerjili başka bir parçacıktır. 10' hava, 2" su, ince bir metal veya cam tabakası ve ağır giysiler tarafından durdurulur.
Beta radyasyonunun tehlikeleri Alpha'ya çok benzer. Onu soluduğunuzda, sahip olabileceğiniz herhangi bir dış koruma ortadan kalkar ve ciğerlerinizi ve diğer organlarınızı doğrudan yayarsınız.
An hava filtresi maskesi havadaki kirlenmiş katıları filtreleyecektir. Ayrıca herhangi bir Alfa veya Beta parçacığını solumanızı da engelleyecektir. Tam yüz maskesinin gözden kaçan faydalarından biri de gözünüzü aynı malzemeden korumasıdır!
Hava Filtresi Maskesi Gama Radyasyonundan Korur mu?
Kendinizi Gamma radyasyonundan korumaya çalışıyorsanız, o zaman koruyucu gözlük takmaktan başka bir şey yapmanız gerekecek. hava filtresi maskesi. Sadece sizi Gama radyasyonundan korumaz.
Gama radyasyonu, durdurulması için önemli ölçüde korumaya ihtiyaç duyan çok yüksek enerjili bir parçacıktır (bir x-ışınına benzer). Ne kadar kalın ve yoğun malzeme o kadar iyi. Gama radyasyonunu durdurmak için neredeyse 14" su, 6.6" fit beton veya 1.3" kurşun gerekir.
Bu, Gamma'nın sizi etkilemesini önlemenin tek yolunun kaynaktan mümkün olduğunca uzağa gitmek olduğu anlamına gelir. Bu mümkün değilse, içeri girip Gama kaynağı ile aranıza mümkün olduğunca çok toprak, beton ve çelik koymalısınız!
Nükleer Radyasyon Serpintisi Ne Kadar Kötü?
Nükleer serpinti, atmosfere toprak ve enkaz atmak için yere yeterince yakın bir nükleer patlama meydana geldiğinde meydana gelir. Bu, birçok nükleer patlamada olur, ancak en kötüsü bir yüzey veya yer altı patlaması sırasında olur.
Patlamaya yakın serpinti, yaklaşık 30 dakika içinde dünyaya geri düşmeye başlayacak. Diğer serpintiler, yerçekimi ve yağmur gibi şeyler tarafından dünyaya geri getirilene kadar atmosferde çok daha uzun süre asılı kalabilir. Bu gerçekleştiğinde, serpinti patlamadan çok uzun bir mesafe kat etmiş olabilir.
Serpinti, üzerine veya içine düştüğü her şeyi kirletecektir. Buna, serpinti alanındaki alanlarda yiyecek ve su bulmayı zorlaştıran ekinler ve su kaynakları da dahildir.
Radyasyon Vücuda Nasıl Zarar Verir?
Alfa, Beta ve Gama'nın tümü iyonlaştırıcı radyasyon olarak kabul edilir. Bu, DNA'yı zayıflatan ve parçalayan radyasyon türüdür. Bu hasar ya hücreleri öldürebilir ya da onları kanser hücrelerine dönüşecek kadar değiştirebilir.
Hücreler başlangıçta radyasyondan zarar gördüğünde, radyasyon hastalığına neden olurlar. Bu, hücrelerin çoğalamadığı ve ölmeye başladığı zamandır. Bu, vücudun şişmesine, saç dökülmesine ve mide bulantısına neden olur. Ölmeyen hücreler mutasyona uğrayarak kontrolsüz çoğalmaya başlayıp kansere dönüşebilir.
Radyasyona Maruz Kalmayı Nasıl Sınırlayabilirim?
Radyoaktif maddelere maruz kalma endişe vericiyse, harici radyasyon kaynaklarından maruz kalmayı sınırlamanın en iyi yolları şunlardır:
- maruz kalma süresini sınırlayın;
- radyoaktif malzemeden mesafeyi artırmak;
- uygun koruyucu kullanarak radyasyonu engelleyin.
Radyoaktif malzemeye dahili maruziyet şu şekilde azaltılabilir:
- solunum korumasının doğru kullanımı;
- gıda ve suyun kontaminasyon açısından izlenmesi;
- emilimi ve yara kontaminasyonunu önlemek için uygun cilt koruması kullanmak.
Bireyler ve köpekler, partiküllere, gazlara veya buharlara maruz kalma yoluyla radyoaktif maddelerle temasa geçebilir. Üreticinin talimatlarına göre uygun şekilde seçildiğinde, takıldığında ve kullanıldığında, hava filtreli maskeler partiküller de dahil olmak üzere havadaki kirleticilere maruz kalmanın azaltılmasına yardımcı olabilir, ancak tüm maruziyetleri ortadan kaldırmaz. Ayrıca, hava filtreli maskeler harici beta ve gama radyasyon kaynaklarına karşı koruma sağlamayacaktır.