Rus edebiyatı profesörü olarak, gerçek hayatın Fyodor Dostoevski romanına benzemesinin asla iyi bir işaret olmadığını farkettim.
Donald Trump’ın cumhurbaşkanlığı kampanyası, gösterişli söylemleri ve istikrarlı skandal akışlarıyla Dostoyevski’nin en politik romanı akla geliyor “şeytanlar, ”1872 ile yazılmış. İçinde, yazar, okuyucuları demagoji ve denetlenmeyen söylemlerin yıkıcı gücü ve büyük ölçüde 19. Yüzyıl Rus siyasi kaosundan etkilenen uyarıcı mesajları hakkında uyarmak istedi - şimdiki siyasi iklimimizde.
Okurlarına, dikkat etmeselerdi işlerin ne kadar kötü olabileceğini göstermek için, Dostoyevski siyasi kabusunu kesiksiz dürtülere ve alçakgönüllülüğün bozulmasına bağladı.
Yıkım tutkusu
Dostoyevski, bazılarımız sosyal medyada olduğu gibi gazetelere de bağımlıydı ve kurguları için onları yeniden şekillendiren başlıklardaki krizleri ve şiddet olaylarını sık sık yakaladı.
1860 ve 1870'lerde Rusya - yazarın kariyerinin asıl meselesi - büyük sosyoekonomik istikrarsızlık yaşıyordu. Çar Alexander II Sırpların Kurtuluşu Rus köylüleri bir tür sınıf esaretinden kurtarırken, ardından gelenler Büyük Reformlar yürütme ve yargı kollarının yanı sıra askeri, vergi kanunları ve eğitim sisteminin de yeniden yapılandırılması amaçlandı. Reformların ülkeyi kast benzeri mülk sisteminden ve yasal imtiyaz dışına sürükleyerek modernize etmesi gerekiyordu. Ancak köylülerin ekonomik alanını iyileştirmek için fazla bir şey yapmadı.
Amerika'nın şu anki siyasi manzarasının tersi oldu. Bugün sağdan kaygısızlık duyulmasına rağmen, 19. Yüzyılda Rusya, öfkeli kalan solculardı. Reformlar yeterince ileri gitmediği için kızdırdılar ve hükümetin anlamlı değişim üretme kabiliyetinde umutlarını kaybettiler.
Dönemin daha radikal solcu siyasi fraksiyonları arasındaki tek birleştirici fikirlerden biri, çarlık rejiminin ortadan kaldırılması gerektiğine olan inançtı. Rus anarşisti gibi önemli kamuoyuna açık isimler Mikhail Bakunintüm ideolojilerden daha büyük bir sonuç olarak statükonun imhasını savundu. Ünlü olarak Bakunin öğütlenen: “Yıkım tutkusu da yaratıcı bir tutku.”
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Bakunin'in yeni bir dünyanın ancak çarlık küllerinden doğabileceği konusundaki inancı, bir kerelik öğrencisi tarafından uygulamaya kondu. Sergei NechaevDostoyevski'nin kahramanı için “Şeytanlar” daki ilham kaynağı Pyotr Verkhovensky.
Eylemsizlikten şiddete doğru kaygan bir eğim
1869'ta Nechaev cinayeti düzenledi Genç bir öğrencinin, Dostoyevski'yi “Şoklar” temeli haline getirecek kadar şok ve kızdıran bir olay.
Roman, orta yaşlı insanlar ve efektif olmayan genç liberallerin yaşadığı sıkıcı bir il suyu ile başlıyor ve hepsi de romantik yaşamlarıyla meşgul. Pyotr Verkhovensky bu karakterlerin çoğunu yeraltı devrimci toplumuna katılmaya ikna eder ve ikna eder. Tutkular karıştırılır ve kasaba, kundakçılık ve birkaç cinayetle sonuçlanan aşağıya doğru bir spiral girdiğinde dengesizleşir.
“Şeytanlar” daki zamanımızla en alakalı şey, onun ideologları değil, Pyotr isyanının entelektüel ve dürtüsel esaslı doğasıdır. Pyotr'da Dostoyevski, insanların temel isteklerine hitap eden bir siyasi figür olan demagog ve saf bir nihilist yarattı. Etkisi altında, kasaba halkı tüm dürtü kontrollerini kaybeder ve dikkatsizce büyür, iyi bir kahkaha için bütün aldatmacalara isyan eder. Bir noktada, kutsal bir ikonu küçümserler; diğerinde neşeyle intihar etmiş birinin vücudunun etrafında toplanıyor ve geride bıraktığı yemeği yiyorlar.
Şakaları, hakaretleri ve rahatsızlıkları zararsız görünüyorsa, kamusal söylem seviyesindeki düşüş, romanın sonundaki şiddetli ve yıkıcı eylemlerin bir öncüsü olarak hareket eder. Yetenekli bir psikolojik yazar olan Dostoyevski, şiddeti hiçbir zaman normal insan davranışından boşanmış olarak görmedi. Çalışmalarına en çok dikkat çeken şey, sıradan insanların olağanüstü derecede korkunç şeyler yapmaktan ne kadar yakın oldukları.
“Şeytanlar” ta anlatı gerilimleri kasten kademeli bir şekilde artmaktadır. Küçük bir kabahatsizlik olarak başlayan şey skandal, kundaklama, cinayet ve intihar olur. Dostoyevski, temel olarak, suç eylemlerinin sosyal transgresyona dayandığını söylüyor; sivil olmayan davranışlar günah çıkarma, insanlık dışı bırakma ve nihayetinde şiddeti kolaylaştırıyor.
'Amerika'yı Tekrar Büyük Yap!'
Donald Trump'ın cumhurbaşkanlığı için konvansiyonel olmayan kampanyası, Dostoyevski'nin romanını şiddetle çağrıştırıyor. Silah yanlısı ve göçmenlik karşıtı konumlarının yanı sıra, Trump çok somut siyasi planlar sunmuyor. İlkeleri 14 milyon Amerikalıyı oylamaya iten şeyleri değerlendirirken, düşünebiliriz. yeni araştırma gösterimi Adaylığının, ideolojik veya ekonomik çekiciliğinden ziyade, öncelikle duygusal temelli olduğu söylenebilir. Destekçileri arasında kayda değer kuruluş karşıtı düşünceler var; birçoğu Amerikan kurumlarının kendi adına çalışmadıklarına inanan hoşnutsuz, orta yaşlı beyaz insanlar.
Ünlü kampanya sloganı “Tekrar Büyük Amerika Yap” sloganı olumlu bir şekilde çerçevelenmiş olsa da, aslında Bakunin'in yaratıcı yıkımının bir versiyonunu oluşturuyor. Kuruluşun tasfiye edilmesi, Amerika'nın geçmişinde kaybedilen bazılarının nostaljik bir versiyonunun yeniden yaratılması anlamına geliyor. Bu yıkıcı sürüşü, birçok insanın olduğu Trump mitinglerinde daha Nechaevist, alçak kaşlı formunda gördük. saldırdı.
Trump’ın popülerliğini, Dostoyevski’nin “Demons” ına bağlayan başka bir yönü daha var. Trump, kendisini taşıdığı şekilde, romanda gördüğümüz dürtü kontrolünün tamamen reddedilmesini içeriyor. Çoğu siyasi adayın aksine, kelepçelerden söz ediyor, aynı anda destekçilerinin öfke ve karamsarlığını yansıtıyor ve stok yapıyor.
Örneğin, “vurmak” istediğini söyledi onu Demokratik Ulusal Sözleşmede eleştiren konuşmacılardan bazıları; Onun sözleriyle, öfke var, kışkırtma ve derin oturuşta saygısızlık. Onun destekçileri bu güçlenmiş hissediyorum. Politikalarına ağırlık vermeden, yarattığı dedikodu ve skandalları memnun eden “Şeytanlar” da Pyotr Verkhovensky'yi takip eden kasaba halkı gibi adaylarının gösterisine açıkça çizilmişler.
Paralelini tamamlamak için, romanın sonlarına dönebiliriz; bu da ayıltıcı bir etkiye neden olabilir. Temel inovasyon, anarşik bir yaratıcı yıkım vizyonuna yol açar; birçoğu Pyotr'un işleyişi nedeniyle zihinlerini kaybediyor ya da kaybetti. Bir noktada, görünüşte düşünmeden, kalabalıklar kadın karakterini ölüme mahkum eder, çünkü yanlışlıkla şehirdeki şiddetten sorumlu olduğuna inanıyorlar.
Trump’taki izleyiciler miting yaparken şiddeti sözlü olarak “çığlık atarak”Kilitle onu"Ve"Onu öldürmek, ”Veya ne zaman Donald Trump - ister istemeyerek ister istemeyerek - İkinci Değişiklik şiddetini savunuyor, “Şeytanlar” ın ilk şiddetine tehlikeli bir şekilde yaklaşmayacaklarını merak ediyorum.
Yazar hakkında
İlgili Kitaplar
{AmazonWS: searchindex = Kitaplar; anahtar kelimeler = Dostoyevski; maxResults = 1}