Kuşlar ve Güvercin Ölülerini Neden Göremeyiz?
Güvercinlerin asıl ana yurdu Kuzey Afrika’dır. Bu yüzden yuvalarını kayalıkların üst noktalarına iç güdüsel olarak öğrenmişlerdir. Böylece gelebilecek tehlikeleri görüp tedbir alabiliyorlardı. Daha sonra başka bölgelere göç eden güvercinler bu içgüdüsel davranışlarını devam ettirdiler, yüksek binalara, çatı katlarına, ağaçların en yüksek noktalarına yuvalarını kurmaya devam ettiler. Yavrularını da böylece daha rahat koruma alanı sağladılar.
Güvercin yavruları çabuk büyümektedir. Kısa zamanda kanat gelişimini sağlayacak tüy ve teleklere kavuşurlar. Birinci ayın sonunda uçmayı öğrenek anne ve babalarını izlerler. Yani yavrular boyut olarak ebeveynlerine ulaşırlar. Üç aşağı beş yukarı aynı ebata ve boyuta sahip olurlar. Bu yüzden güvercinlerin yanında yavru güvercinler göremeyiz.
Hayvanlar aleminde, hayvanlar ölmeye yakın ölümü beklemek için bir yerlerde gizlenirler. Bunlar ağaç kovukları, kayalık araları, saklanabilecek ve tehlikelerden uzak olunabilecek herhangi bir yer olabilir. İçgüdüsel olarak hayvanın kendisini güçsüz hissetmesi nedeniyle düşmana karşı koyamama ve kaçamama korkusu ve dürtüsü bu hareketi gerçekleştirmesine neden olur.
Serçe, güvercin, karga gibi hayvanları etrafımızda çok görmemize rağmen bu hayvanların ölülerine pek rastlamayız. Bunun nedeni yukarıda belirtilen husustur, saklandıkları yerlerde ölen kuşlar öldükten sonra da bir başka hayvan ya da böcekler tarafından yenilir, ayrıca kendi kendine çürüyerek toprağa da karışabilirler.