Üç yıl önce, bir hikaye yazdım kapasite, performans ve maliyete dayalı olarak sabit disk sürücülerinin katı hal sürücüleriyle (SSD'ler) karşılaştırılması. Üç yılda çok şey değişti. Birincisi, dizüstü bilgisayarlar hızla gölgede kalıyor tabletler Anakartlarına gömülü NAND flash belleğe sahip olan. Ayrıca işletim sistemleri, SSD I/O performansından yararlanmak için optimize edilmiştir. Günümüzde SSD'ler 2009'a göre çok daha güvenilir, daha dayanıklı ve daha iyi (bazı durumlarda iki ila üç kat daha iyi) performans gösteriyor.
Ayrıca yeni SSD kategorileri de var. Örneğin, hibrit sürücüler NAND flaş sabit sürücü form faktöründe dönen bir diske sahip önbellek. Ayrıca, Intel'in yeni ultrabook bilgisayar özellikleri , üreticiler, biri sabit sürücü için diğeri ise önyükleme ve uygulama yükleme sürelerini hızlandırmak için sabit disk sürücüleriyle çalışan düşük kapasiteli bir önbellek SSD için olmak üzere iki sürücü yuvasına sahip dizüstü bilgisayarlar üretmeye başlıyor.
Belki de en büyük değişiklik fiyattır. 2009'da SSD'ler gigabayt başına yaklaşık 3 dolara mal oluyordu. Bu, 120 GB'lık bir SSD'nin 300 dolardan fazla maliyeti anlamına geliyordu. Bir dizüstü bilgisayar için 700 dolar ödüyorsanız, yeni bir sürücü için bunun neredeyse yarısını ödemeyi beklemek mantıklı değil.
Ancak bugün SSD'lerin maliyeti 2009'da yaptıklarının üçte birine yakın - çoğu durumda gigabayt başına 1 dolardan az. Örneğin, Temmuz ayında çok önemli açıklandı 128 GB modeli için 100 ABD Doları ve 256 GB modeli için 190 ABD Doları olan yeni düşük maliyetli v4 SSD. Bu beklenmedik değil; Ocak 2012'de araştırma firması IDC, SSD fiyatları bu yıl batacaktı. (Elbette, sabit disk fiyatları da düştü. Bu günlerde, 100 dolardan biraz daha fazla bir 7200 rpm, 1 TB dizüstü bilgisayar sabit diski alabilirsiniz.)
Yine de değişmeyen bir şey var: Sabit diskleri fiyat açısından asla geçemeseler de, SSD'lerin her zaman önemli bir avantajı olacaktır: Hareketli parça olmaması. Bu, bir makine itilip kakıldığında veya düşürüldüğünde bile mekanik aksamın kırılmaması anlamına gelir. SSD'ler, özellikle mobil uygulamalar söz konusu olduğunda, sabit sürücülerden doğal olarak daha dayanıklıdır.
SSD'leri ve sabit sürücüleri karşılaştırma
Performans, maliyet ve genel kullanılabilirlik açısından nasıl derecelendirildiklerini görmek için bir SSD'yi ve popüler, iyi performans gösteren bir tüketici sabit diskini test ettim: Intel Solid-State Drive 520 Serisi (240 GB kapasite; 275 - 415 $) ve Western Digital'in 500 GB WD Black'i (önceden Scorpio Black olarak anılırdı), 16MB DRAM (112 - 262 $) ile 7200 rpm 2,5 inçlik bir sabit disk sürücüsü. Ayrıca bir hibrit diske de baktım: Seagate'in SATA 6 Gbps arabirimli 7200 dev/dak 2,5 inç disk içeren Momentus XT Katı Hal Hibrit Diski (750 GB; 195 - 324 $). Momentus'un 500 GB'lık bir sürümü 90 dolara kadar satıyor.
(Test birimleri talep ederken, şirketlerden en yüksek kapasiteli inceleme modellerini istedim. Kapasite SSD performansını etkilerken, sabit disk performansını gerçekten etkilemez - en azından disk dolana kadar.)
Karşılaştırma testleri için, 8 GB RAM ve 2.3 GHz Intel Core i7 işlemci ile OS X Mountain Lion çalıştıran bir Apple MacBook Pro kullandım.
Okuma/yazma performansını ölçmek için Blackmagic Disk Hız Testi . Dosya aktarım hızlarını belirlemek için 327 jpeg görüntü tutan 1.19 GB'lık bir klasör kullandım. Dosya bir masaüstü klasöründen sabit sürücüye aktarıldı. Ayrıca, 10MB'lık bir PowerPoint sunumu ve 372 sayfalık, 300KB'lık bir Microsoft Word belgesi açarak uygulama yükleme süresini test ettim.
Intel 520 Serisi SSD
Üreticinin özelliklerine göre Intel 520 Serisi SSD, test ettiğim üç sürücü arasında en iyi performans potansiyeline sahipti. SSD aslında iki ayrı platformda test edildi: İlk olarak, SATA 3.0 dahili sürücü arayüzüne sahip MacBook Pro'mu kullanarak yukarıda açıklanan testleri çalıştırdım. Bununla birlikte, SSD'ler kutudan çıkar çıkmaz, verilerle doldurulduktan sonra olduğundan daha iyi performans göstereceklerinden, SSD'yi, disk satıcıları ve sistem üreticileri için diskleri kıyaslayan profesyonel bir disk test hizmeti olan Calypso Systems'a da göndermeye karar verdim.
Intel 520 Serisi SSD
Microsoft Word yaklaşık 2 saniye içinde açıldı; bu, kullanıcının boyutu ne olursa olsun bir belgenin üstüne yazmaya veya okumaya başlamasına olanak tanır. Ancak, Word belgesinin 372 sayfanın tümünü yüklemesi 57 saniye sürdü, bu nedenle yükleme bitene kadar sonraki sayfalara erişemezsiniz. 10MB'lık bir Power Point sunumunun açılması 2 saniye sürmüştür. 327 jpeg görüntüsünün kopyalanması 15 saniye sürdü. Blackmagic kıyaslama yazılımı, 4KB blokları kullanarak maksimum 456 MBps okuma hızı ve 241 MBps yazma hızı kaydetti.
Intel'in teknik özellik sayfası, 520 Serisi SSD'nin 550 MBps'lik sıralı okuma/yazma hızlarına sahip olduğunu belirtir. ve sırasıyla 520 MBps. Bu özelliklerin depolama dizisi gibi üst düzey donanımlar kullanılarak elde edildiğini tahmin ediyorum.
Ayrıca Intel 520 SSD'yi SATA 2.0 3 Gbps arabirimli bir MacBook'ta test ettim. Okuma/yazma hızları önemli ölçüde düştü; bu durumda 520 Serisi SSD, 280 MBps maksimum sıralı okuma ve yazma hızı sundu.
Intel'in sürücüsü ayrıca dizüstü bilgisayar pillerini de rahatlattı, çalışırken maksimum 5,25 volt ve boştayken yalnızca 600 miliwatt yudumladı.
Calypso Industries, sürücü performansını değerlendirmek ve karşılaştırmak için Katı Hal Depolama Girişimi Performans Test Spesifikasyonunu (SSS PTS) ve standart bir donanım platformunu kullanır. Storage Networking Industry Association tarafından geliştirilen, sürücüleri test etmek için daha doğru bir yöntem yoktur.
SSS PTS yöntemi, sürücülerin testten önce koşullandırılmasını gerektirir, yani performans seviyeleri düşene kadar veriler SSD'ye yazılır. Yeni SSD'ler, kullanılanlardan daha iyi performans gösterir, çünkü denetleyici yongaları, yeni veri yazma işlemlerine uyum sağlamak için mevcut verileri hareket ettirmek zorunda değildir. Verileri düşünmeden herhangi bir yere yapıştırabilirler.
Bununla birlikte, bir SSD'nin tüm blokları bir kez kullanıldığında, işlemler daha karmaşık hale gelir ve sürücü performansı yavaşlar ve ardından düzleşir. Dolayısıyla, SSS PTS metodolojisi, sonuçların gerçek dünya performansını yansıtması için, test edilmeden önce tüketici sınıfı bir SSD'nin kapasitesinin yüzde 75'ine kadar doldurulmasını gerektirir.
Calypso'nun çıktı testleri, Intel SSD'nin hem hibrit sürücüden hem de şaşırtıcı olmayan bir şekilde sabit sürücüden kolayca daha iyi performans gösterdiğini gösterdi. SSD, 505 MBps'lik son derece hızlı bir üst rastgele okuma verimine ve yaklaşık 225 MBps'lik bir rastgele yazma hızına sahipti. Daha da önemlisi, Intel SSD'nin ortalama 223 MBps sabit durum verimi vardı. Bu, çoğu okuma ve yazma işleminin 223 MBps'de gerçekleştirileceği anlamına gelir.
Western Digital WD Siyah sabit disk
Test ettiğim diğer iki sürücünün aksine, WD Black bir SATA 3.0 (6 Gbps) bağlantısı değil, bir SATA 2.0 (3 Gbps) arabirimi kullanıyor. Sürücülerin performansı bir SATA 2.0 arabirimini tam olarak kullanamadığından, üreticiler dizüstü bilgisayar sabit disklerini SATA 3.0 arabirimine sahip yapmazlar.
Batı Dijital Siyah sabit disk
MacBook Pro'ma yükledikten sonra sürücü 20 saniye içinde açıldı. Yeniden başlatma sadece 21 saniye sürdü. Bu SSD veya hibrit sürücü yükleme süresi olmasa da, o kadar da geride değil; hız, gemideki bol miktarda DRAM'a bağlanabilir. Sürücü zamanla doldukça, bu açılışların önemli ölçüde yavaşlamasını beklerdim.
300KB, 372 sayfalık bir Word belgesini açmak 10 saniye sürdü, ardından tüm sayfaları yüklemek için 38 saniye daha sürdü. Belgeyi ikinci açtığımda, RAM önbelleği açıkça devreye girdi. Word belgesi 2 saniyede açıldı ve 372 sayfanın tümünün yüklenmesi yalnızca 25 saniye sürdü. Üçüncü kez açtığımda, Word 2 saniyede yeniden yüklendi ve tüm belge 7 saniyede yüklendi, hem SSD'yi hem de hibrit sürücüyü yendi. Bunu beklemiyordum. 10 MB'lık bir PowerPoint slaytını açmak, hibrit sürücü ve SSD ile aynı anda sadece 2 saniye sürdü.
Blackmagic Disk Speed Test'i kullanan WD Black, 122,2 MBps'lik bir sıralı okuma/yazma performansı gösterdi. ve sırasıyla 119.6 MBps. Rastgele performans, sürücünün düştüğü yerdir: diskin rastgele yazma performansı 67.6 MBps ve rastgele okuma performansı 34 Mps idi. Sürücü verilerle dolmaya başladığından ve istediğiniz bilgiyi bulmak için okuma/yazma kafasının dönen disk boyunca hareket etmesi gerektiğinden, rastgele performans özellikle önemlidir. Sürücüyü daha fazla veri doldurduğundan bu, daha fazla zaman gerektirir.
Seagate Momentus XT Katı Hal Hibrit Sürücüsü
Hibrit sürücüler, sabit sürücüler ve SSD'ler arasında bir köprü olabilir. Önyükleme ve uygulama yükleme süreleri gibi kritik işlemlerde SSD performansı sunarlar ve bir SSD'den çok daha yüksek kapasiteler sağlarlar.
IHS iSuppli analisti Fang Zhang, 700 dolarlık bir PC veya dizüstü bilgisayar satın alan çoğu tüketicinin bir SSD'ye yüzlerce dolar harcamayacağını söylüyor. Hibrit sürücüler ise gigabayt başına 14 sente kadar düşük bir fiyata sahip olabilir. Örneğin, 500 GB'lık bir Seagate Momentus XT, Amazon'dan 70 ABD Doları karşılığında satın alınabilir. Zhang, 700 dolarlık bu dizüstü bilgisayarın sahibinin, önemli bir depolama performansı yükseltmesi için fiyatın onda birini harcamaya çok daha istekli olacağını ileri sürüyor.
Öte yandan, tüketicilerin en çok endişe ettiği şey bu mu? sanmıyorum. Ortalama bir tüketicinin performanstan çok kapasiteyle ilgilendiğine inanıyorum. Ve hibrit bir sürücü ile her ikisini de elde edersiniz.
Ancak hibritler, sabit sürücüler gibi geleneksel sabit sürücülere göre önemli performans iyileştirmeleri sunarken, mekanikleri (hareketli parçalar) vardır. Dizüstü bilgisayarınızı açıkken düşürürseniz, hibrit sürücünün sabit sürücü bileşenine zarar verme şansınız vardır. Bu, ne tür bir sürücü alacağınıza karar verirken düşünülmesi gereken başka bir faktördür.
Seagate Momentus XT Katı Hal Hibrit Sürücüsü
İlk işletim sistemi kurulumu sırasında Momentus XT, önyükleme dosyalarını yakalar ve bunları sürücünün ömrü boyunca kalacakları NAND flash'ın özel bir bölümüne yerleştirir. Bu özellik, sürücünün dönen diskten değil, her zaman flaştan başlatılmasını sağlar.
Sürücüde ayrıca, hangi uygulamaların ve verilerin başlangıçta bir sisteme yüklendiğini izleyen ve ardından performansı hızlandırmak için bu verileri SSD'ye yerleştirmeyi öğrenen bir Uyarlanabilir Bellek algoritması bulunur. Üç önyükleme boyunca, sistem performansı her kullanıcının tercihlerine göre optimize edilir.
Momentus XT'nin kıyaslama testlerimde, ilk açılış, WD Black sabit diskiyle aynı şekilde 20 saniye sürdü. Sonra yeniden başlattım ve Uyarlanabilir Bellek bellenimi devreye girdi ve sürücüyü sistemim için optimize etmeye başladı. İkinci önyükleme 15 saniye sürdü; üçüncü önyüklemede, sürücü 12 saniyeye düştü. Çok etkileyici.
327 jpeg görüntüsünün kopyalanması 29 saniye sürdü. 300KB, 372 sayfalık bir Word belgesinin açılması 1 saniye sürdü ve ardından 372 sayfanın tümünü indirmek için ek 57 saniye sürdü. İkinci denemede, Word belgesinin açılması yine 1 saniye sürdü, ancak 372 sayfanın tümü yalnızca 15 saniyede yüklendi. Üçüncü denemede, önbellek gerçekten devreye girdi ve 372 sayfanın tümünü 10 saniyede yükledi.
Sıra Blackmagic kıyaslama yazılımını kullanmaya geldiğinde, bariz bir sorun vardı: Yazılım sadece Momentus XT'nin sabit disk performansını gösteriyor ve bu, diskin gerçek yeteneklerini gerçekten yansıtmıyor. Bunu akılda tutarak: Sıralı okuma/yazma için Momentus XT sırasıyla 106 MBps ve 114 MBps gösterdi. Rastgele okuma/yazmalarda, sürücü sırasıyla 99 MBps ve 90 MBps ile geri geldi. Bu sonuçlar, SSD'nin bu işlevler için kullanılmadığını göstermektedir; bu okuma/yazma hızları, sürücüdeki dönen diskten geldi. Ve bir sabit disk için çok saygın olsa da, sonuçlar SSD'lerin 200 GBps ile 250 GBps arasında değişen sonuçlarının yakınından bile geçmiyor.
Hibrit bir sürücü arıyorsanız, orada çok fazla seçenek yok. Seagate ve Seagate var. Geçen yıl SSD üreticisi OCZ, RevoDrive hibrit sürücüsünü tanıttı, ancak bir dizüstü bilgisayarda kullanılamayan bir PCIe kart form faktöründe geldi. RevoDrive, iş istasyonları ve video prodüksiyonu gibi yüksek bant genişliğine sahip uygulamalarla çalışan kişilerin yanı sıra üst düzey, yüksek fiyatlı bir masaüstü sisteminin sunduğu performansı seven oyuncular için hedeflenmiştir.
Hem Toshiba hem de Western Digital'in hibrit sürücüler geliştirdiği söyleniyor, ancak her iki şirket de herhangi bir şeyin yolunda olduğunu doğrulamadı.
Hiçbir zaman büyük bir şekilde yakalayamasalar bile, hibrit sürücülerin ortalama bir dizüstü bilgisayar kullanıcısına sunacak çok şeyi olduğunu ve bir dizüstü veya masaüstü sistemini yükselten herkes tarafından dikkate alınması gerektiğini düşünüyorum.
Sonuç olarak
2009'da SSD önermiştim. Şimdi 2012'de daha da büyük bir hevesle yapıyorum. Başlangıç olarak, fiyatlar önemli ölçüde düştü. 128 GB'lık bir SSD'ye bile birkaç yüz dolar harcayabiliyorsanız, 1 TB'lık bir sabit sürücüden bile üstün bir teklif. Niye ya? Son kullanıcıların ezici çoğunluğu asla 1 TB'lık bir dahili sürücüyü dolduramazken, hemen hemen herkes bir SSD'nin sağladığı inanılmaz performans artışını takdir edebilecektir. Para için, size bir SSD'nin performans artışını sağlayacak başka bir sistem yükseltmesi yoktur. Bu hem tüketiciler hem de veri merkezleri için geçerlidir.
Yine de bir uyarı: Bazıları SSD'lerin sabit diskler gibi çalışmayı bırakmadığını veya zamanla yavaşlamadığını söyleyebilir. Kişisel bilgisayarlarımda yıllardır SSD kullanıyorum. Bazıları ölür ve tıpkı bir sabit disk gibi zamanla yavaşlar. Kimsenin size farklı söylemesine izin vermeyin.
Bir SSD almaya karar verirseniz, sisteminizi ilk satın aldığınızda sipariş etmeniz en iyisidir. Bu şekilde, üretici tarafından doğru bir şekilde yapılandırılabilir, bu da performansı optimize edecek ve sisteminizin garantisinin geçersiz olmamasını sağlayacaktır.
Ancak, yükseltme olarak mevcut sisteminize bir SSD atmaya karar verseniz bile, özellikle açılış ve uygulama yükleme sürelerinde performansta önemli bir artış yaşayacaksınız.
Bir SSD'ye harcayacak birkaç yüz dolarınız yoksa, hibrit bir sürücü mükemmel bir alternatiftir. Elbette, sürücü çalışırken dizüstü bilgisayar düşürülürse kırılabilecek bir mekanik sürücüyle uğraşıyorsunuz, ancak yine de bir sabit sürücüden çok daha üstün performans elde edeceksiniz.
Ancak çok yakın bir gelecekte, yeni ultrabook'lar ve diğer hafif sistemler piyasaya girdikçe kendi SSD'nizi satın almak tartışma konusu olabilir. Bu noktada, tüm sistem yükseltmesini düşünebilirsiniz.