Bakteriler Nasıl Sınıflandırılır? XIX. yy'da biyolojinin gelişmesiyle, bakterilerin bitki de, hayvan da olmadıkları ortaya konmuştur. Bakterilerin de, gerçek bitkiler gibi sert hücre çeperleri vardır; ama birçok bakteri türü hareket ederler ve enerjilerini gelişmelerini organik besinlerden sağlarlar (yalnızca birkaç bakteri türü ışılbireşimden yararlanır). Eski iki evrenli sınıflandırma sisteminde bakteriler, bitkiler evrenine yerleştirilmişse de, günümüzde kullanılan beş evrenli sistemde, birhücreli prokaryotlar (bakteriler, kinobakteriler ya da mavi-yeşil suyosunlari) Moneralar evrenine, bir hücreli ökaryotlarsa (protozoa) ise Protistalar evrenine yerleştirilmiştir. Biçimlerine göre üç tip bakteri hücresi tanımlanmıştır: "Kamçılılar" adı verilen, hücrenin çevresini saran kirpiklerin ya da kamçıların yardımıyla hareket eden silindirimsi ya da çomak biçimi basiller; zincirler halinde gelişerek "streptokoklar" ve salkımlar biçiminde yığılarak "stafilokoklar" oluşturan küre biçimli koküsler (ya da mikrokoklar); spiroket denilen sarmal biçimli bakteriler (spiriller). "Mikoplazma" adı verilen bakteri türleriyse, öbürleri gibi sert hücre çeperleri bulunmadığından, biçimsizdirler. Mikoplazmalar, insanlarda ve sığırlarda bulaşıcı zatürreye yol açarlar; bakterilerin en küçükleridirler. Son yıllarda türleri, genetik yapılarna göre düzenleyen bir sınıflandırma sistemi hazırlanmıştır. Bu sistem de, son derece farklılaşmış bir bakteri öbeği Archaebacteria öbeği, RNA dizilimi temel tutularak bakterilerin büyük bir çoğunluğunu kapsayan Eubacte- ria ayrılmıştır. Bakterilerin saptanmasında yaygın olarak kullanılan gram boyama yöntemi, 1884'te, Danimarkalı bilim uzmanı Hans Christian Gram tarafından kusursuzlaştırılmıştır. Bu işlemde bakteriler, özel boyarmaddelerle ya da öbür kimyasal maddelerle boyanırlar. İşlem den geçirilen bakteriler iki gruba ayrılır, koyu menekşe rengine dönen bakterilere "gram-pozitif bakteriler kırmızıya dönüşenlereyse "gram-negatif bakteriler" adı verilir. Hekimler, bakteri enfeksiyonlarını tedavi etmek için kullanacakları uygun antibiyotiği belirleyebilmek için, gram boyama yöntemine çok sık başvururlar. Gram-pozitif bakteriler daha çok penisiline, gram-negatif bakterilerse streptomisin gibi öbür antibiyotiklere daha çok duyarlıdırlar. Bakterilerin boyama işleminde farklı renkler almalarının nedeni henüz tam anlamıyla eldeki veriler, bu farklılığın bakteri hücre çeperinin yapısındaki özelliklerden kaynaklandığını göstermektedir.