Peygamber Efendimiz (Sallâllâhu Aleyhi ve Sellem) beyaz ile kırmızı arasında son derece güzel renkli, göz bebekleri koyu siyah, gözleri iri, gözlerinin akında hafif kırmızılık, kirpikleri uzun ve sık, yüzü aydınlık, kaşları ince uzun ve kavisli, burun kemiği kalkık ve düzgün, ön dişleri seyrek, yüzü uzuna meyilli yuvarlak, alnı geniş, göğsünü dolduracak şekilde gür sakallı, göğsü ve karnı eşit seviyede manen ve madden göğsü geniş, omuzları geniş, genel olarak kemikleri iri, pazuları kol ve bacakları kalın, avuçları ve ayakları geniş, el ayak ve parmaklarının uzunluğu gayet uyumlu, bedeninden çıkardığı giysiler parlak, göğsündeki kıllar göbeğine kadar ince bir hat şeklinde, boyu ne aşırı şekilde uzun nede çok kısa olmayıp orta boylu olduğu halde uzunluğu ile bilinen her hangi bir kimse onunla yürüdüğünde Peygamber Efendimiz (Sallâllâhu Aleyhi ve Sellem) o kimseden uzun gelirdi, saçları (ne düz ne kıvırcık olmayıp) dalgalı, (dişleri görünecek şekilde) tebessüm ettiğinde, dişleri şimşek gibi parlak, bulutlar gibi beyaz görünürdü, konuştuğunda ön dişlerinin arasından nur gibi bir aydınlığın çıktığı görülür idi, boyun bakımından da insanların en güzeli olup, boynu ne kalın ve yağlı nede yüzüne bitişik şekilde kısa idi, beden azaları (sarkık ve gevşek olmayıp) birbirlerine kuvvetle bağlı, eti (kuru veya yoğun olmayıp) hafif ve latif idi (Sallâllâhu Aleyhi ve Sellem).
Buhârî ve Müslim