Ebeveyn-çocuk ilişkinizde gerilim var mı?
Yoksa çocuğunuzla iletişim kurmak sizin için zor mu?
Eğer öyleyse, cesaretiniz kırılmasın.
Hepimiz ebeveynler olarak elimizden gelenin en iyisini yapmaya çalışırız, ancak işler her zaman sorunsuz değildir.
20.000’den fazla aralarla ve gençlerle konuştum ve çalıştım. Ebeveyn-çocuk ilişkilerinin ne kadar kolay zarar görebileceğini ilk elden gördüm.
İşte ebeveynlerin çocuklarıyla ilişkisine zarar vermesinin yedi yolu – bu yüzden bunları ne pahasına olursa olsun yapmaktan kaçının.
1. Çocuğunuza kendi potansiyeline göre yaşamadığını söyleyin.
Ebeveynler bazen düşük performans gösteren çocuklarına şöyle der:
- “Potansiyelinizi maksimize etmiyorsunuz.”
- “Zekisin, ama bundan en iyi şekilde yararlanmıyorsun.”
- “Potansiyelini boşa harcıyorsun.”
- “Daha çok çalışırsan, potansiyelini gerçekleştirirsin.”
Çocuklar böyle şeyler duyduklarında motive olurlar mı? Maalesef etmiyorlar.
Çocuklar, potansiyellerini yerine getirmedikleri söylendiğinde, kendilerini geliştirmek için ilham olmadıklarını benimle paylaşıyorlar.
Neden?
Çünkü ebeveynleri, performanslarını bir kişi olarak kim olduklarından daha çok önemsiyorlarmış gibi hissediyorlar. Daha fazlasını başarırlarsa, ebeveynlerinin kendilerini daha “eksiksiz” olarak göreceklerini hissederler.
Bu, onların davranışlarını değiştirmek istemelerine bile engel olan kızgınlığa neden olur.
Çocuğunuzun keşfedilmemiş potansiyeline odaklanmak yerine, onun iyi davranışlarını kabul edin. Örneğin, okul çalışmalarında daha gayretli olduğunu gözlemlerseniz (sadece küçük bir gelişme olsa bile), bu değişikliği kabul edin. “Son zamanlarda daha fazla odaklandığını fark ettim” diyebilirsiniz.
Ya da küçük kardeşine karşı nazikse, “Çok düşüncelisin” diyerek ona iltifat edin.
Çocuğunuzun iyi davranışına ne kadar çok dikkat ederseniz, o davranış o kadar çoğalacaktır. Yavaş yavaş, ebeveyn-çocuk ilişkiniz de gelişecektir.
2. Çocuğunuza, sevginiz şartlıymış gibi hissettirin.
Birçok ebeveyn, notların önemini aşırı vurgulayarak bunu istemeden yapar.
Aslında çocuklar bana sık sık “Okulda başarılı olduğumda ailemin beni daha çok seviyormuş gibi hissediyorum” diyorlar.
Bu çocukların ebeveynleri, aşklarının çocuklarının notlarına bağlı olmadığını iddia ederler. Ancak bu çocukların duyduğu mesaj değil.
Tanıdığım bir baba, ebeveynlerin çocuklarına olan sevgisinin şartlı olması gerektiğine inanıyor. Ebeveynlerin sevgiyi ancak çocukları çalışkan ve itaatkar ise uzatmaları gerektiğine inanıyor.
Sert tavrı göz önüne alındığında, çocuklarının çalışkan ya da itaatkar olmamasına şaşırmadım.
Çocuklarınızın uzun vadeli başarı ve tatmin bulmasını istiyorsanız, onlara olan sevginizin koşulsuz olduğunu hatırlatın.
3. Geçmişteki olayları ortaya çıkarın.
Anın sıcağında, geçmişten gelen tatsız olayları gündeme getirmek kolaydır: Çocuğunuzun yalan söylediği, saygısız davrandığı, güveninize ihanet ettiği veya okulda başı belaya girdiğinde.
Ebeveynler bunu yaptığında, acıya ve kızgınlığa neden olur.
Klişe gelebilir, ancak geçmişte kalanların geçmiş olmasına izin verin. Ebeveyn-çocuk ilişkisi söz konusu olduğunda bu özellikle önemlidir.
Bir tartışma sırasında geçmişe ait bir olayı gündeme getirirseniz, çocuğunuzdan özür dileyin.
Deneyimlerim bana bunların bir çocuğa söyleyebileceğiniz en güçlü kelimeler olduğunu söylüyor: “Üzgünüm, yanılmışım. Beni affedecek misin?”
4. Çocuğunuzu eleştirin.
Çocuklarımızın kibar, dürüst, kibar, dayanıklı ve başarılı olmasını istiyoruz. Bu nedenle, mevcut davranışları, olmasını istediğimiz kişiyle uyumlu olmadığında onları eleştirmek doğaldır.
Bu nedenle, ebeveynler çocuklarını…
- İş etiği
- Tutum
- Görgü
- Arkadaş seçimi
- Saç stili
- Giysi seçimi
- Kişisel temizlik
- Beslenme alışkanlıkları
- Müzik zevki
- Boş zamanlarında veya okul tatillerinde ne yapacaklarının seçimi
Liste devam ediyor.
Ancak sürekli eleştiri, ebeveyn-çocuk ilişkisine zarar vermekten başka bir şeyi nadiren başarır. Hatta ebeveynlerin çocuklarını “tembel” veya “motivasyonsuz” olarak nitelendirerek eleştirdiklerini bile duydum.
Çocuklara bu kadar olumsuz etiketler verildiğinde, “tembel” veya “motivasyonsuz” olarak ünlerini kazanmaya devam edecekler. Sonuçta, değişmeleri için hiçbir sebep yok, çünkü ebeveynleri onlar hakkında bu güçlü görüşü çoktan oluşturmuş durumda.
Alternatif nedir?
Çocuğunuzun iyi davranışını kabul edin (1. Maddeye bakın) ve ona olumlu etiketler verin. Bu şekilde yaşamak için iyi bir adı olacak.
Zamanla, onunla olan ilişkiniz ve onun davranışları iyileşecektir.
5. Çocuğunuzla konuşun.
Çocuğunuzun doğduğu andan itibaren, onun birincil bakıcısı oldunuz. Bezini değiştirdiniz, sütünü yaptınız, yıkadınız, yemek verdiniz, okula götürdünüz, gözyaşlarını sildiniz… ve çok daha fazlasını yaptınız.
Çocuğunuz büyüdükçe, her alanda ondan daha iyi biliyormuşsunuz gibi hissetmek kolaydır. Bazen haklı olsanız da, onunla aşağıdan konuşmak etkili değildir.
Çocuğunuzun küçümseyici olarak algılayacağı aşağıdakileri söylemekten kaçının:
- Senin için en iyisinin ne olduğunu biliyorum.
- “Büyüdüğün zaman anlayacaksın…”
- “Sen sadece bir çocuksun…”
- “Hiçbir şey bilmiyorsun…”
- “Çünkü öyle dedim!”
Yukarıdan aşağıya yaklaşımı idareli kullanın. Bunun yerine çocuğunuzun fikrini sorun ve onun bakış açısını anlamaya çalışın.
Bu tür bir karşılıklı saygı ile, ebeveyn-çocuk ilişkiniz kesinlikle iyileşecektir.
6. Çocuğunuz İçin müsait olmayın.
Rekabetçi, hızlı tempolu bir dünyada yaşıyoruz. Bu nedenle ebeveynler, çocuklarının kullanımına açık olma konusunda bilinçli bir seçim yapmalıdır.
Sürekli iş ve diğer sorumluluklarla meşgulseniz, çocuklarınız ihmal edilmiş hissedebilir. Bu, güçlü bir ebeveyn-çocuk ilişkisi kurmayı zorlaştırır.
Çocuğunuz için daha ulaşılabilir olmanın bazı yolları nelerdir?
İşte bazı öneriler:
- Çocuğunuzla düzenli bire bir tarihler planlayın
- Aile olarak birlikte yemek yiyin
- Çocuğunuzun oyunlarına veya hobilerine ilgi gösterin
- Ayak işlerini yaparken çocuğunuzu da yanınızda getirin
- Çocuğunuzla birlikte kırık bir fanı tamir edin veya bir boruyu açın
- Aile olarak ev işlerini yapın
- Akşam yemeğinden sonra birlikte yürüyüşe çıkın
Çocuğunuz için ne kadar müsait olursanız, geri çekilme veya isyan etme olasılığı o kadar azdır.
7. Varsayımlarda bulunun ve sonuca gidin.
Bunu yapmak, ebeveyn-çocuk ilişkinizi yok etmenin en hızlı yoludur.
İşte varsayımlarda bulunan ve sonuca atlayan ebeveynlere iki örnek:
Örnek 1
Ali, bilim sınavında üst üste ikinci kez başarısız olur.
Ali haberi ailesine verdiğinde, “Neden sınava çalışmadın? Nasıl bu kadar tembelleştin bilmiyorum. “
Örnek 2
Bir Cumartesi gecesi Benjamin, sokağa çıkma yasağından iki saat sonra eve gelir. Bu sokağa çıkma yasağını üçüncü kez ihlal ediyor.
Ön kapıyı açar açmaz ailesi öfkeye kapılır: “Zamanı unuttun, değil mi? Arkadaşlarınızla ne tür bir sorun yaşadınız? “
Bu örnekler abartı gibi görünebilir, ancak araların ve gençlerin benimle paylaştıklarına bakılırsa bunlar değil. Aslında, bazı ebeveynler daha da abartılı varsayımlarda bulunur.
Yukarıdaki örneklerde gerçekte ne olmuş olabilir?
1. Örnekte, Ali çok çalışmış olabilir, ancak sınav sırasında kafası karışmış olabilir. Ek olarak, akademik başarı için gerekli organizasyon becerilerine sahip olmayabilir. (Bu, birlikte çalıştığım öğrencilerin çoğu için geçerlidir.)
2. Örnekte Benjamin, tıbbi bir acil durum nedeniyle arkadaşını hastaneye götürmek zorunda kalmış olabilir. Telefonunu yanında getirmeyi unutmuş olabilir, bu yüzden onları bilgilendirmek için ailesiyle iletişim kuramadı. (Bu duyduğum gerçek bir hikaye.)
Öyleyse varsayımlarda bulunmayın veya sonuca atlamayın. En azından hikayenin kendi tarafını duyana kadar çocuğunuza şüphenin faydasını sağlayın.
Bu, iletişim hatlarının açık kaldığı, güvenen bir ebeveyn-çocuk ilişkisinin geliştirilmesine yardımcı olacaktır.
Özetle
Bu makalede listelenen hatalardan bazılarını yaptığınızı fark ederseniz, kendinize fazla yüklenmeyin.
Alkışlamak iki elinizi gerektirir ve çocuğunuzun da ebeveyn-çocuk ilişkisinin yürümesinde oynayacağı bir rol vardır.
Ama ebeveynler olarak evimizin liderleriyiz.
Bu nedenle, sevgi dolu bir ev ortamı geliştirmede proaktif, mütevazı ve cesur olmalıyız.
Lütfen bu makaleyi “beğen” ve arkadaşlarınla paylaş.