MAÇ öncesi Beşiktaş üzerinde yoğunlaşan şüpheler, bazı soruları da beraberinde getiriyordu. Barcelona zaferinden sonra Beşiktaş bir lig maçına motive olabilir mi... Ya da A.Gücü karşısında gerçek performansını zorlar mı... Açıkçası, tadı hala damağında bir Barcelona maçından sonra böyle bir oyuna ciddi bakabilir mi?
Beşiktaş, bu gibi soruları yanıtlayacak ya da düşünecek fırsatı bulmadan erken iki gole kavuştu. Bu goller Barcelona yorgunu Beşiktaş için bulunmaz bir rahatlıktı. Belki de daha sonra gelecek zorlu dakikalar için gerekli bir moral nedeniydi. Oysa, bu gibi düşüncelerin ötesinde sahada disiplinden kopmayan, yardımlaşmayı esirgemeyen, koşan, savaşan bir Beşiktaş gözleniyordu.
Sahayı şöyle bir tarıyorum... Nihat'ın deparlarına, çabukluğuna doyum olmuyor. Karhan'ın ciddiyetini bir oyun boyu izliyorum. Ayağındaki her topu ustalıkla gol bölgelerine taşıyor.
RİSKLİ DAVRANIŞ
Khlestov, artık Beşiktaş'ın bir parçası. Beklenen özgüveni yakalamış... Ve Scala, böylesine rahat bir ortamda Nouma'nın yerine Fazlı'yı, Shorunmu'nun yerine Fevzi'yi alıyordu. Sarı kartlı Nouma'nın yerine Fazlı'nın alınmasını olağan karşılamak mümkün. Ancak, savunmanın garantisi Shorunmu'yu kenara çekmek gibi riskli bir davranış ve düşünceye katılmıyorum.
Fevzi'nin yediği gol için ‘‘kaleci şanssızlığı’’ diyorum. Henüz oyuna ısınmadan gelen top, Fevzi'yi fena yakaladı. Ve bu gol Beşiktaş'ı gereksiz bir telaşa sürükledi. Oyun disiplininden koptu, kısa bir süre de olsa kontrolü rakibe kaptırdı.
Beşiktaş gibi bir takımın böylesine bir korku krizine yakalanmasına bir anlam veremiyorum. Rahatlaması için, Şifo'nun penaltı golünden önce kendi büyüklüğünü hatırlasaydı, korkusunun ne kadar yersiz ve gereksiz olduğunu daha iyi anlardı.