Curaçao'daki kiralık dairemde gördüğüm petrol rafinerisi, gelecek şeylerin habercisiydi.
Karayipler, beyaz kumlu plajlar, palmiye ağaçları, mercan resifleri ve tropikal içeceklerin görüntülerini çağrıştırıyor. Bu yaz Karayiplerin çoğunu gezmeyi planladım (spoyler uyarısı: Ben yapmadım). Ziyaret edilecek yerlerin en üstünde, Hollanda'nın bir parçası olan ve Hollanda'nın kumarhaneleri, gece hayatı ve saygın mavi likörü ile ünlü Curaçao vardı.
Curaçao'ya uçarken, bütün Karayip havzasını hayal ettim ve elimde bir piña colada ile uzun, beyaz kumlu plajlarda kendimi dinlendirdiğimi hayal ettim. ABC (Aruba, Bonaire ve Curaçao) adalarının en büyüğü ve en sağlam olanı olan Curaçao, iyi yürüyüş ve plaj dışı aktiviteler vaadinde de bulundu.
Ama hemen hemen geldikten sonra hayal kırıklığına uğradım.
Broşürlerde göstermedikleri şey, şehrin kenarındaki petrol rafinerisidir. Curaçao'nun ünlü olduğunu gösteren bu güzel, renkli, sahil fotoğrafını biliyor musun?
Pekala, hemen yanında siyah dumanı havaya uçurmayan harika bir petrol rafinerisi var - ve şehirden çok görülebilir.
Bu rafineri haftanın tonunu belirledi.
Curaçao, dediğimiz gibi, “meh” dendi. Bu kötü bir yer değildi, ama aklımı uçurmadı. Ülkeyi kayıtsız bıraktım. Ada’nın vibe ve ben hiç ağlamadım. Onu sevmek istedim, ama uçuşumun evine bindikçe, Curaçao'daki hiçbir şey beni ayrılmak için üzüntüyle ya da kalmak arzusuyla doldurdu.
Plajlarla başlayalım: güzel, ama bu harika değil. Ana kasabanın yakınındakiler tüm tatil plajlarıdır, yani tatil köylerinden birinde kalmıyorsanız, bunları kullanmak için ödeme yapmanız gerekir. Dalgalara karşı korumak ve sakin bir yüzme alanı yaratmak için insanlarla, şezlonglarla ve yapay kırıcılarla boğuşuyorlar. (Sakin bir yüzme alanı kötü değil, fakat kesiciler su akışını azaltıyorlar ve çoğu tatil beldesinin tekneleri ve rıhtımları olduğundan, suyun en temiz olduğunu hissetmedim.)
Kuzeydeki plajlar halka açık, daha geniş ve daha doğal, ama yine de hayal ettiğimiz uzun, beyaz kumlu plajlar değiller. Ayrıca kıyı şeridi ölü mercan ve kayalarla doludur. Güzel miydi? Evet. Orada oturup gittim mi “Lanet olsun, bu güzel” mi? Emin. Onlar tarafından mı uçtum? Hayır gerçek değil. Daha iyi.
Ben de uygun fiyatlı ve erişilebilir toplu taşıma eksikliği ile hayal kırıklığına uğradım. Otobüsler sadece iki saatte bir çalışır ve taksiler inanılmaz derecede pahalıdır (15 dakikalık bir taksi yolculuğu için 50 USD). Adayı görmek istiyorsanız, konaklamanız sırasında gerçekten bir araba kiralamak zorundasınız. Sahip olmamanız, görebildiğinizi gerçekten sınırlıyor.
Üstüne çıkmak için, kasabalar bile bu kadar güzel değil. Willemstad’ın ünlü sahilinin dışında manzara, bina veya evlerden çok etkilenmedim. Tatil köyleri bile modası geçmiş görünüyordu. Curaçao'da biraz cazibeli ve yıpratıcı bir şey yok, ama bir şehir çekiciliğini yitirir, fakat curaçao'da sadece bir ihmalkarlık duygusu ekledi.
Yine de sevdiğim bir şey yerlilerdi. Yolculuğu yaptılar. Arkadaş canlısı, yardımsever ve harika konuşmacılardı. Airbnb kiralama içinde kaldı ve Milly, ev sahibi, süper samimi ve yararlı oldu. Hatta ekstra mil gitti ve bana bazı yerlerde sürdü, bu yüzden taksiye binmem gerekmeyecek. Curaçao'ya geri dönersem, yine onun yerine kalırdım.
Yemek için yerler ararken, dairemin yanında yer alan, aile tarafından işletilen bir restorana rastladım ve oradaki yemeklerin çoğunu yedim. Her yürüdüğümde, beni yıllardır tanıdıkları gibi karşıladılar (muhtemelen orada yer alan tek yerel halkım). Jack, başka bir restorandan, eğer bir şeye ihtiyacım olursa ve beni gördüğünde, beni her zaman hatırladı ve limonatasını gerçekten sevdiğimi söylemesi için telefon numarasını verdi.
Ve sonra şehir etrafında bana rehberlik eden otobüs şoförleri, otobüs gelmediğinde onlarla gezintiye çıkmama izin veren yerliler, ve dostça sohbetin diğer küçük anları ve benim seyrimi sırasında gerçekleşen yardımlar vardı. hafta.
Geri dönmeyi seçtiysem, o yer değil insanlar için olurdu.
Curaçao korkunç değildi, ancak daha iyi destinasyonlar yaşadım. Belki de beğenmedim çünkü yüksek beklentilerim vardı - yakındaki Aruba ve Bonaire'yi düşündüğünüzde, Karayipler cennetini düşünürsünüz ve Curaçao'yu bunlara ekledim. Beklentiler, kafamızdaki yerleri oluşturduğumuzda genellikle hayal kırıklığına yol açabilir.
Curaçao'dan geri dönmek için hiçbir yanma arzusu olmadan yürüdüm. Gittiğim için mutluyum ve başkalarının gitmesini teşvik ediyorum, ancak Curaçao'da başka yerlerde daha iyi ve daha ucuz bir yer bulamayacağınız bir şey yoktu.
Her hedefi sevemezsin. Bu imkansız. Genel olarak her yerde iyiyi bulabilirim (hatta Vietnam!), Ancak insanların fikirleri, duyguları ve tercihleri vardır ve benimkiler Curaçao'yu desteklemez.
Adaya kendin gitmelisin. Beni orada bulamazsın.