İş güvenliği ve sağlığı prosedürleri, işçilerin istihdamından kaynaklanan hastalık ve yaralanmalara karşı nasıl korunacaklarını belirten ilkeleri tümüdür. Bu kuralların tamamı işçileri korumak için anayasa gibi olmalıdır. Ancak milyonlarca işçi için gerçek çok farklıdır.
Dünya da her gün 6.300 kişi, meslek kazaları veya işle ilgili hastalıkların sonucu olarak ölmektedir. Bu yılda 2.3 milyon ölüm denk gelmektedir. İşyerinde yılda 317 milyon kaza meydana gelmektedir. Bunların birçoğu işten uzun süre devamsızlıkla sonuçlanır. Bu günlük devamsızlıktan kaynaklanan sıkıntıların maddi ve manevi maliyeti de çok büyüktür. Zayıf iş güvenliği ve sağlığı uygulamalarının ekonomik yükü, her yıl gayri safi yurt içi hasıla ürününün yüzde 4'ü olarak tahmin edilmektedir. İşverenler, işle ilgili kazalar ve hastalıklar yüzünden maliyetli erken emeklilik, nitelikli personel kaybı, yüksek sigorta primleri ile karşı karşıya kalmaktadır.
Bununla birlikte, bu trajedilerin birçoğu, koruyucu önlemler, raporlama ve denetim uygulamalarının uygulanması yoluyla önlenebilir.
İş sağlığı ve güvenliği ile ilgili ILO ( Uluslararası Çalışma Standartları) standartlarının uygulanması, işverenler ve işçiler için bu gibi uygulamaları yapmak ve işyerinde maksimum emniyet sağlamak için gerekli araçları sağlamaktadır.
2003'te ILO, koruyucu bir güvenlik ve sağlık kültürü, ilgili araçların geliştirilmesi ve geliştirilmesi ve teknik yardımın getirilmesini içeren iş sağlığı ve güvenliğini iyileştirmek için küresel bir strateji benimsemiştir.
Türkiye tarafından da ILO standartlarına ait 59 Sözleşmeden 53'ü yürürlüktedir,