Tropikal ve subtropikal okyanuslardan kaynaklanan dönen fırtına sistemlerine tropikal siklonlar denir. Tropikal bir kasırga yoğunluk kazandıkça kasırga olur. Bir kasırganın içinde, okyanus yüzeyindeki barometrik basınç son derece düşük seviyelere düşer. Bu merkezi düşük basınç, ılık, nemli okyanus havasını çeker ve gök gürültülü fırtınalar, bu büyük fırtınaların merkezinde girdaplanır.
Kasırgaların Oluşumu
Tropikal bir kasırga kasırga gücüne ulaştığında, düşük basınç merkezine fırtınanın “gözü” denir. Fırtınaya daha fazla enerji besleyen bir yakıt gibi davranan ılık sudan gelen nem, gözün etrafında dönen yağmur bantlarında ısıya dönüşür. Hava göze çekildiğinde hızla yükselir ve daha sonra yoğunlaşır, soğur ve hava alçalmadan ve döngüyü yeniden başlatmadan önce atmosfere büyük miktarda ısı verir. Bu kasırgayı giderir, okyanus yüzeyindeki barometrik basıncı düşürür, bu da içeri ve yukarı doğru daha fazla hava çekerek kasırgayı güçlendirir. Fırtınanın merkezindeki barometrik basınç ne kadar düşükse, kasırga o kadar güçlüdür ve bunun tersi de geçerlidir.
Yıkıcı güç
Çok az başka doğal afet, bir kasırganın yıkıcı gücüyle karşılaştırılabilecek yıkıma neden olur. Yaşam döngüleri boyunca bu fırtınaların her biri 10.000 nükleer bomba kadar enerji tüketebilir. Saatte 249 kilometre (155 mil / saat) veya daha fazla sürekli rüzgar hızları, şiddetli yağmurlar ve fırtına dalgalanmaları ile kasırgalar kıyı bölgelerini yerle bir edebilir. Kategori 3 ve üstüne ulaşan kasırgalar, büyük kasırgalar olarak kabul edilir.
Kasırgaların Sınıflandırılması
Saffir-Simpson kasırga yoğunluğu ölçeği, milibar cinsinden rüzgar hızı, fırtına dalgalanmalarının yüksekliği ve merkezi barometrik basınç ölçümlerine dayanmaktadır. Saffir-Simpson ölçeği, minimum hasara neden olan 980 milibardan daha yüksek barometrik basınca sahip Kategori 1 kasırgalarından, merkezi basıncı 920 milibardan az olan Kategori 5 kasırgalara kadar değişmektedir. Kategori 5 kasırgaları felaketle sonuçlanabilecek hasara neden olabilir.
Büyük Kasırgalar
Yalnızca 892 milibarlık merkezi barometrik basınçla, İşçi Bayramı Kasırgası 1935’te Florida Keys’e çarptı ve Kategori 5 olarak sınıflandırıldı. 909 milibarlık merkezi bir basınçla bir başka Kategori 5 fırtınası olan Camille Kasırgası, 1969’da Mississippi’de karaya çıktı. Kasırga. Andrew, 922 milibarlık bir merkezi baskı ile Kategori 5’ti ve 1992’de güneydoğu Florida’yı vurdu. Kategori 5 Charley, Florida, Punta Gorda’da 2004’te 941 milibarlık bir merkezi basınçla karaya çıktı. Güçlü bir Kategori 3 fırtına olarak sınıflandırılmasına rağmen, 920 milibarlık Katrina Kasırgası, Körfez Sahili’nin orta kesimindeki birçok yüksek nüfuslu bölgede geniş çaplı bir yıkıma neden oldu ve şimdiye kadar kaydedilen üçüncü en düşük merkezi basınca sahipti.
Tropikal fırtına
Ulusal Kasırga Merkezi, tropikal fırtınayı, 32,8 fit yükseklikte saatte 39 ila 73 mil hızla bir dakikalık sürekli rüzgarlar üreten bir sistem olarak tanımlar. Tropikal bir fırtına, okyanus ve atmosfer koşullarına bağlı olarak 12 ila 48 saat içinde bir depresyondan gelişebilir. Fırtına, bu aşamada tipik dairesel bir kasırga şeklinde organize olur. Tropikal fırtınalar, ılık ve nemli deniz havasının yoğunlaşmasından aşırı derecede şiddetli yağmurlar üretir. Fırtınalar, zararlı, sert rüzgarlarla karakterizedir.
Tropikal Siklon
Tropikal siklonlar, 74 mil / saat maksimum rüzgar hızlarını sürdüren büyük, organize fırtına sistemleridir. Kasırgaların göz adı verilen sakin bir merkezi vardır ve en kuvvetli rüzgarlar göz çevresindeki bir bantta eserler. Saffir-Simpson Kasırga Rüzgar Ölçeği, tropikal siklonları rüzgar hızı, barometrik basınç ve fırtına dalgalanma seviyesine göre sınıflandırır. Bir kasırga, rüzgar hızı 18 fitten fazla fırtına dalgası ile 155 mph’yi aştığında felaket olarak sınıflandırılır. Tropikal siklonlar karaya vardıklarında zayıflar ve dağılır