Et üretimi yaşam kurtaran ilaçları daha azca etkili hale getiriyor. FDA nerede?
ABD Besin ve İlaç İdaresi (FDA), ABD’nın et endüstrisinin bir uyuşturucu problemi bulunduğunu biliyordu.
On senelerdir, tavukların, domuzların ve sığırların daha süratli büyümelerine ve yapınak çiftliklerinin kalabalık koşullarında hayatta kalmalarına destek olmak için yaygın olarak antibiyotik kullanımının bakterilerin mutasyona uğramasına ve antibiyotiklere karşı direnç geliştirmesine niçin olduğuna dair kanıtlar birikmişti. 2009’a gelindiğinde, ABD ziraat şirketleri, tıbbi açıdan mühim olarak adlandırılan antibiyotiklerin – insan tıbbında kullanılanların – üçte ikisini satın alıyordu. Bu da, bu kıymetli, yaşam kurtaran ilaçları insanoğlu için daha azca etkili hale getirdi.
Zaman içinde, sepsis, idrar yolu enfeksiyonları ve tüberküloz benzer biçimde bir zamanlar kolayca tedavi edilebilen insan enfeksiyonlarını tedavi etmek daha zor yada kimi zaman olanaksız hale geldi. Çağıl tıbbın temel bir bileşeni parçalanmaya başlıyordu. Sadece 2010’ların ortalarına kadar FDA, çiftçilerin antibiyotikler için baytar reçetesi almalarını mecburi kılan ve hayvanları daha süratli büyütmek için antibiyotik kullanımını yasaklayan temel adımları – bazı Avrupalı düzenleyicilerin on yıl yada daha uzun bir süre ilkin atmış olduğu adımları – nihayet attı. önceki.
Yalnızca bu iki fiil yardımıyla, hayvancılık için tıbbi açıdan mühim antibiyotiklerin satışı 2015’ten 2017’ye yüzde 42 düştü. neredeyse yeterince uzağa git. Şimdi, yeni bir FDA raporuna bakılırsa, kaygı verici bir gidişatın tersine dönmesiyle, çiftlik hayvanlarında kullanım için antibiyotik satışları 2017’den 2021’e kadar yüzde 7 arttı. Çiftliklerde antibiyotik kullanımının azaltılmasına öncülük eden tavuk endüstrisi, 2021’de 2020’ye bakılırsa yüzde 12 daha çok antibiyotik satın aldı.
Bu, hayatta kalma tesirleri olan olayların ayıltıcı bir dönüşü. 2019’da antibiyotiğe dirençli bakteriler, 35.000 Amerikalı da dahil olmak suretiyle 1,2 milyondan fazla insanı direkt öldürdü ve 3 milyondan fazla şahıs de antibiyotik direncinin rol oynadığı hastalıklardan öldü; Sıhhat Örgütü, antibiyotik direncini “günümüzde küresel sıhhat, besin güvenliği ve kalkınmaya yönelik en büyük tehditlerden biri” olarak nitelendirecek.
Halk sağlığı savunucuları, FDA’nın tehdidi fazlaca daha ciddiye aldığını görmek istiyor ve çoğu zaman Avrupa’yı bir rol model olarak gösteriyor. 2011’den 2021’e kadar, Avrupa Birliği’nde çiftlik hayvanlarında kullanılan antibiyotik satışları neredeyse yarı yarıya düştü ve hayvan başına kullanım şu anda ABD’dekinin yarısı civarında. Geçen yıl, AB kim bilir şimdiye kadarki en mühim reformunu gerçekleştirmiş oldu: Antibiyotiklerin hastalıkları önlemek için rutin kullanımını yasaklamak ve bunların kullanımını yalnızca hayvanlar hakikaten hasta olduğunda kullanmak suretiyle ayırmak. Bu tehlikeli sonuç adımın kıtanın antibiyotik kullanımını daha da azaltması planlanıyor.
FDA’nın kısa sürede Avrupa’nın ayak izlerini takip etmesi pek ihtimaller içinde değil. Önleyici antibiyotik kullanımına ilişkin AB seçimi bir yasak sorulduğunda, bir FDA sözcüsü şu yanıtı verdi: “ABD’deki yasalar ve besi hayvanı nüfusumuz AB yada öteki ülkelerinkiyle aynı değil. FDA’nın makul kullanımı teşvik etme ve AMR’yi azaltma girişimleri [antimicrobial resistance] ilaç sponsorlarının, veterinerlerin ve hayvan üreticilerinin etkinliğini ve işbirliğini en üst düzeye çıkarmak amacıyla ABD ve karşı karşıya olduğumuz koşullar için hususi olarak tasarlandı.”
FDA ve ABD besin endüstrisi bu mevzuda ilerleme kaydedebileceklerini kanıtladı – sadece antibiyotiklerin çalışmaya devam etmesi için daha fazlasını yapmaları gerekiyor. Bu, ABD’nın et sisteminin daha inatçı ve karmaşık sektörlerinden ikisi olan ve antibiyotikleri bırakamayacak benzer biçimde görünen sığır eti ve domuz eti ile savaşım etmelerini gerektirecek, bundan dolayı bunu yapmak hayvanların besin için iyi mi yetiştirildiğine dair mühim değişimler gerektirebilir.
Olmayan Amerikan antibiyotiksiz devrimi
Çiftlik hayvanları için antibiyotik satışlarının iki senelik bir süre içinde düşmesine yol açan yalnız FDA’nın yeni kuralları değildi – Big Chicken da bir rol oynadı.
2000’li yılların başlangıcında, ülkenin dördüncü en büyük tavuk üreticisi Perdue Farms, 2016 senesinde tavukların rejimlerini değiştirerek ve antibiyotikleri aşılar ve probiyotiklerle değiştirerek, kuşlarını antibiyotiklerden uzak tutma çabalarına başladı. İlk başta, antibiyotiksiz yetiştirilen tavuğun maliyeti yüzde 50 daha fazlaydı, sadece şirket o zamandan beri maliyet farkını neredeyse tamamen kapatabildiğini söylüyor.
2010’ların ortalarında, Perdue ilerleme kaydederken, aktivistler ivmeyi kullandılar ve McDonald’s’ı tıbbi açıdan mühim antibiyotikler olmadan yetiştirilen tavukları tedarik etmeye ikna ettiler. Wellington, ülkenin en büyük kümes hayvanı eti üreticisi olan Tyson Foods’un ondan sonra antibiyotik kullanımını azaltma taahhüdünde bulunarak üreticilerin ve restoranların kümes hayvanlarında antibiyotikleri azaltmak için daha çok taahhütte bulunmuş olduğu bir “domino etkisine” katkıda bulunduğunu söylemiş oldu.
Bir sektör araştırmasına bakılırsa, 2020 yılına kadar ABD’da eti için yetiştirilen 9 milyar tavuğun yarısından birazcık fazlası antibiyotiksiz yetiştirildi.
Tavuk üretimindeki büyük değişim, çiftçilikte antibiyotiklerin ölçeğini süratli bir halde azaltmanın mümkün bulunduğunu gösterdi, sadece tavuk endüstrisi 2016’da tarımda antibiyotiklerin yalnızca yüzde 6’sını kullandığından, genel kullanımı azaltmak için fazla bir şey yapmadı. Beraber çiftlik hayvanlarına verilen tıbbi açıdan mühim antibiyotiklerin yüzde 80’inden fazlasını oluşturan sığır eti ve domuz eti benzer biçimde et işinin öteki bölümlerine yayıldı.
Sığır eti ve domuz etindeki ilerleme eksikliğinin bir kısmı, domuzların ve sığırların tavuklardan değişik yetiştirilmesi gerçeğine dayanıyor. Tavuklar yalnız altı yada yedi haftalıkken kesilir, bu yüzden hastalanma şansları, altı aylıkken katledilen domuzlardan yada ortalama üç yaşlarında katledilen sığırlardan daha düşüktür.
Tavuk endüstrisi de dikey olarak entegre edilmiştir, doğrusu Tyson yada Perdue benzer biçimde bir şirket tedarik zincirindeki neredeyse her bağlantıyı denetim eder, bu yüzden antibiyotikleri kesmek benzer biçimde büyük değişimler yapmak, daha merkezi olmayan sığır eti tedarik zincirinden daha kolaydır. Mesela, tipik bir dana, kesimden ilkin birkaç kez el değiştirecek, bir yetiştiriciden mera otlatmaya ve bir besi yerine geçecek, bunların tümü antibiyotiksiz bir rejimi koordine etmeyi zorlaştırıyor. Yaşamlarının son birkaç ayında sığırlar ek olarak, sindirmeye adapte olmadıkları yüksek tahıllı bir rejimle beslenirler, bu da karaciğer apsesi geliştirme şanslarını artırır, bu durum – tahmin ettiniz – antibiyotiklerle önlenir.
Kümes hayvanları benzer biçimde domuz eti sektörü de dikey olarak bütünleşmiştir, sadece sanayi büyük seviyede hayvan refahı, çevre ve antibiyotik reformlarına karşı çıkmıştır. Domuz üretiminde antibiyotikler 2017’den 2021’e yüzde 25 arttı.
Perdue’nin tavuk için yapmış olduğu benzer biçimde antibiyotik içermeyen sıçramayı gerçekleştiren domuz yada sığır eti devi de yok. Bu durum gelecek yıllarda değişebilir: Dünyanın en büyük sığır eti alıcısı olan McDonald’s, 2022’nin sonunda sığır eti tedarik zincirinde antibiyotik kullanımını azaltmayı planladığını duyurdu. Sadece duyuru, Wellington benzer biçimde savunucuları endişelendiren bir vakit çizelgesi ile gelmedi ve şirket öteki vaatlerde başarı göstermiş olamadı.
Düzenleme olmadan gönüllü değişiklik iğneyi hareket ettirebilse de, endüstrinin antibiyotikleri korumak için ihtiyaç duyulan acıklı indirimleri yapmak için fazlaca azca teşviki var. FDA, et üreticilerinin büyümeyi hızlandırmak için antibiyotik kullanmalarını yasaklamış olsa da – tarımdaki aslolan amaçları – büyümeyi destekleyen bazı antibiyotiklere, mesela tylosin, hastalıkları önlemek için hala izin veriliyor, bu da üreticileri antibiyotikleri azaltmaktan caydıran bir boşluk, dedi Wellington. : “Bizim endişemiz daima aynı tür kullanıma değişik bir ad koymalarıydı, bu bir problem.”
Bu endişeye cevap olarak bir FDA sözcüsü, “Veterinerler ön saflarda ve reçete yazanlar olarak, hem tıbbi açıdan mühim hem de tıbbi açıdan mühim olmayan antimikrobiyallerin uygun şekilde kullanılmasını sağlamak için en iyi konumdalar” dedi.
Wellington, hastalığı önlemek için tıbbi açıdan mühim antibiyotiklerin rutin kullanımını tamamen yasaklamanın yanı sıra, FDA’nın üç eylemde bulunduğunu görmek istediğini söylemiş oldu: 2025’in sonuna kadar antibiyotik kullanımını yüzde 50 azaltma hedefi belirlemek (2010 seviyelerine bakılırsa) ; yalnız satış değil, antibiyotik kullanımına ilişkin verileri yayınlayın; ve çiftlik hayvanları için antibiyotik kurslarının süresini sınırlayın.
Bir FDA sözcüsü, spesifik azaltma hedeflerinin mümkün olmadığını, bundan dolayı kurumun çiftçilerin kaç antibiyotik kullandığını bilmediğini söylemiş oldu: [a] taban çizgisi ve vakit içindeki eğilimlerin değerlendirilmesi.” Ajans şu anda yalnızca satış verilerini topluyor ve gerçek dünyadaki kullanım verilerini toplamak ve raporlamak için gönüllü bir kamu-özel yaklaşımını araştırıyor.
Bazı eyaletler federal düzenleyicileri beklemedi: Maryland ve California, çiftliklerde antibiyotik kullanımını kısıtladı.
Avrupalılar – ve bazı Amerikalılar – çiftlikte antibiyotiği iyi mi bırakıyorlar?
Iowa domuz çiftçileri Tim ve Deleana Roseland’ın hikayesinin de gösterdiği benzer biçimde, sığır eti ve domuz eti üretiminde antibiyotikleri azaltmanın zor olması bunun olanaksız olduğu anlamına gelmez.
2005’te, domuzları geleneksel yöntemle -sıkıca sıkışık ve tertipli bir antibiyotik rejimiyle besleyerek- yetiştirmekten, şu anda Perdue’ye ilişkin olan daha yüksek refah düzeyine haiz bir et şirketi olan Niman Ranch için domuz yetiştirmeye geçtiler. Bu, Roselands’in rutin antibiyotik kullanımını bırakmasını gerektirdi.
Tim Roseland, “İlk başta bu mevzuda gergindim, sadece sonradan mühim bir şey olmadığı ortaya çıktı,” dedi. Sadece eski düzeniyle bunun mümkün olamayacağını da sözlerine ekledi: “Aşırı kalabalık, minik ağıllar, minik bir alana fazlaca fazla domuz tıkıştırılmış.”
Daha yeni sistemleri, her domuza yapınak çiftliklerinde birbirlerini çiğnemek yerine, daha büyük bölmelerde ve derinlemesine kök saldıkları ve çiğnedikleri yataklarda daha çok alan sağlar. Ek olarak domuzlara daha çok aşı veriyorlar ve onları probiyotiklerle besliyorlar.
Ve Avrupalılardan öğrenilecek fazlaca şey var: Kıtanın en büyük ikinci domuz eti üreticisi olan Danimarka, Big Meat’in antibiyotiklerden iyi mi vazgeçileceği mevzusunda fiilen olay emek harcaması haline geldi. 1990’ların başlangıcında, sanayi üstünde fazlaca azca tesiri olan domuzlarda antibiyotikleri aşamalı olarak kaldırmaya başladı. 1992’den 2008’e kadar domuz başına antibiyotik kullanımı yüzde 50’nin üstünde düştü ve domuz ölümleri kısa vadede artarken, 2008’de 1992 seviyelerine geriledi.
Minik ülkenin dönüşümü bir roket bilimi meselesi değil, bir takım akıllı yönetim uygulamasıydı: daha sık ahır temizliği, daha iyi havalandırma, daha geç sütten kesim, domuz başına daha çok alan, fazladan aşılar ve yem ve katkı maddeleriyle deneyler.
Tüm bunlar sıkıntılı ödünleşimlerle beraber gelir: antibiyotiksiz domuz eti daha pahalıya mal olur ve daha çok arazi gerektirir, bu da karbon ayak izini artırır. Sadece, halk sağlığına bir maliyeti olmadan sonsuza kadar ucuz ete haiz olmayı bekleyemeyiz; bu, birçok çevre ve halk sağlığı grubunun “daha azca fakat daha iyi” et mesajını savunmasına neden olan rahatsız edici bir gerçektir.
Minnesota Üniversitesi Bulaşıcı Hastalık Araştırma Merkezi direktörü Francesca Chiara, “1995’ten beri fazlaca düşük antibiyotik kullanımına karşın Danimarka’nın hala dünyanın en büyük domuz eti ihracatçılarından biri olduğu gerçeğinin aslına bakarsanız kendi adına konuştuğunu düşünüyorum” dedi. ve Siyaset.
Ziraat için küresel antibiyotik satışlarında öngörülen artış göz önüne alındığında, Danimarka örneği yeterince yüksek sesle konuşmayabilir. Fakat şimdi dinleme zamanı – insan tıbbının geleceğinden daha azı tehlikede değil.