Profesyonel fotoğrafçı Mihail Ryzhov modellerle çalışmanın ve samimi portreler yaratmanın sırlarını paylaşıyor.
Bir keresinde, işimin şafağında, mankenlik ajanslarından birine geldim ve kızları vurmak istedim. Bana gülümsediler ve hemen ertesi gün hevesli bir model, birkaç ışık kaynağı ve sonsuz hırsla stüdyodaydım. Açıkçası o zamanlar ilk stüdyo çekimimdi. Ve genel olarak – ilk portre çekimi. Hiçbir deneyimim, büyük bir teknik bilgim, çalışma planım yoktu. Ama içimde bir tutku, vahşi bir çekim isteği ve bir sürü soru vardı: ışık nasıl kurulur, model nasıl yönetilir, ne söylenir, nasıl davranılır, nereden başlamalı? Yanımda duran bir akıl hocası yoktu, arkamda fotoğrafçılık kursları yoktu ve bilgi birikimim hala şekilleniyordu. Sadece ben ve model, tıpkı deneyimsiz ve acemi. Dürüst olmak gerekirse, hayatımın en iyi deneyimiydi. Onları paylaşmak istiyorum.
Kendinizi bir stüdyo ortamında ilk bulduğunuzda, büyük ihtimalle heyecanla üstesinden geleceksiniz. Algılanabilir veya algılanamaz, ancak bir kişi daha önce bilinmeyen ve hatta bağımsız olarak yeni bir şey denediğinde kendini hissettirir. Bu harika! Heyecanın sizi geçmesine izin verin ve bir noktada onu zaten unutacaksınız, sadece sezgi ve merak sizi harekete geçirecek.
Stüdyoya ilk kez geliyorsanız, bir kamera almak için acele etmeyin. İçeriğe aşina olun – aydınlatma armatürlerine dokunun, onları bir yerden bir yere yeniden düzenleyin, sadece elinizde tutun. Onlara alışmanız biraz zaman alacak. “Dürtme yöntemini” kullandığınızdan emin olun – yine de fazladan düğmelere basmayacaksınız, ancak hangi düğmenin neyden sorumlu olduğunu kendiniz anlayacaksınız. Ve en önemlisi – birden fazla cihaz almayın, ilk defa bu fazlasıyla yeterli.
Gereksiz ışık kaynaklarını bir kenara bırakarak birine konsantre olun. Modelin farklı taraflarına koymaya çalışın, bakın nasıl bir siyah beyaz desen veriyor. Nozullarla deney yapın – softbox, reflektör, perdeler – her şeyi kullanın (sadece sırayla!), Birinde durmayın. Işığın doğasını hissetmeniz gerekir. Stüdyoda bir süre kaldıktan sonra en iyi arkadaşın olacak.
Kaynağa karar verdikten sonra, çekim için bir arka plan seçin. Bununla ilgili herhangi bir sorun olamaz – kural olarak, modern stüdyoların herhangi bir renk çözümü vardır. Siyah beyaz fotoğraflar çekmeyi planlıyorsanız, siyah bir arka planda, beyaz veya nötr gride durmak yeterlidir. Siyah beyaz fotoğrafçılık, kontrastlarda muhteşem görünüyor. Örneğin, beyaz arka plan ve siyah giysiler.
Çekim sırasında ihtiyaç duyacağınız ayarlar: diyafram değeri ve enstrüman gücü. Elbette, poz ölçeri kullanabilirsiniz, ancak (zaman sizi sınırlamıyorsa) her şeyi manuel olarak ayarlamayı denemek daha iyidir. Bu şekilde ilişkiyi daha iyi anlayacaksınız. Ve şimdi en ilginç şey, doğrudan modelinizi çekmek.
İlk başta, bir modelle çalışmak birçok soruyu gündeme getirir: nasıl söylenir, ne sorulur, gerekli pozisyonu nasıl bulunur, vb. En başından anlaşılması gereken en önemli şey, model, ne olursa olsun, modelin kendisi olduğudur. sizinle aynı kişi, benzer sorunlar ve sorularla. Ve duygusal bir bağlantı kurarak başlamak iyi olur: bir sohbet başlatın. Modeli insan olarak heyecanlandıran bir konu bulun – birlikte izlediğiniz harika bir film vizyona girdi ya da hakkında konuşmak istediğiniz ilginç bir kitap okudunuz ya da model yeterince uyumadı ve bundan şikayet etmek istiyor. Bütün gece gürültü yapan ve uyumanıza izin vermeyen komşular. Sor ve iletişim gelişecek. Kesin olarak cevaplanamayacak açık uçlu sorular sorun, modelin size daha fazlasını anlatmasına izin verin. Bir süre sonra fotoğrafçıya alışacak ve özgürleşecektir. Ama önce, onunla ilgilendiğini bilmesini sağla. Bu önemli.
Kural olarak, modeller iki tiptir – aktif ve pasif. Belirlemek kolaydır. Birincisi çok hareketli, proaktif ve sürekli dışarı atmak istedikleri büyük bir iç enerji kaynağına sahipler. Onlarla çalışmak çok kolay – model sizi mükemmel bir şekilde anlıyor, iletişim kurmak kolay ve çekim yapmak kolay. Ana şey, modeli doğru yöne yönlendirmek, hareket etmesi gereken vektörü ayarlamaktır. Ona çekimden ne beklediğinizi en başından açıklayın, kız yavaş yavaş doğru ritme girecektir. Sadece hareketlerini hafifçe ayarlamanız ve çekimin ritmini yavaşlatmamanız gerekecek. Genellikle sonucun beklentileri aştığı görülür. Ve bu harika!
Pasif modeller biraz farklı bir tutuma sahiptir. Dinamik olmaktan çok statiktirler. Böyle kızlarla, belirli bir poza, çerçevedeki konuma ihtiyacınız olduğunda önceden tasarlanmış, sahnelenmiş bir hikaye çekmek harika. Siz “çerçeve inşa ederken” belli bir pozisyonda uzun süre kalabilirler. Kural olarak, bu tür bir model, fotoğrafçıdan açık ve doğrudan talimatlar bekler. Stüdyoda ustalaşmaya yeni başlıyorsanız, ışık verin ve insanları çekerken kendinizi deneyin – bu model sizin için ideal olacaktır. Bununla birlikte, yaşayan bir insanı aydınlatmak, alçı kafalara göre çok daha öğreticidir. Ana şey cesur olmak!
Ne yazık ki, bazen setteki model sıkılmaya başlar. Bunun birçok nedeni olabilir, ancak her durumda, yemin etmemeli ve kızı kendine gelmesi için “zorlamaya” çalışmamalısınız. Bu faydasız. “Ama sonra ne yapmalı?” Çıkarmak! Çok ve sık sık çekmeye başlayın! Bu fotoğrafları daha sonra kullanmanız veya silmeniz önemli değil. Ana şey, bunun modeli istenen ruh haline döndürmesidir. İster inanın ister inanmayın, bu kırmızı bir bezden daha kötü çalışır! İkinci bir şansınız olmayabileceğini unutmayın, bu nedenle çekimden her şeyi alın: mümkün olduğunca fotoğraf çekin, açıyı sürekli değiştirin, ışıkları yeniden düzenleyin, ekleri değiştirin, istediğiniz gibi döndürün ve sonra kendinizi aşacaksınız ve sonuç gerçekten beklenmedik olacak. Cesur olun, ancak önlemi bilin. Gerçek sanatçılar böyle çalışır.
Stüdyoda modelle çalışmak için bir plan çıkarmaya çalışırsanız, mantık aşağıdaki gibi olabilir:
- Bu stüdyodaki cihazları inceleyin. Açın, bakın nasıl bir ışık veriyorlar. Modeli indirin ve bir fikstürle başlayın. Aşırı yüklemeyin! Yavaş yavaş zorlaştırın.
- stüdyo tarafından sağlanan sahne malzemelerini inceleyin. Sandalyeler, tabureler, arka planlar, büyük karton kutular, tahta parçaları, bardak altlıkları, tek kelimeyle, olan her şey ve onu çekimlerinizde kullanıp kullanamayacağınızı düşünün. Fikirler size gelecek, birçok fikir. İlkinde durma, devam et, analiz et, düşün. Ve sonra her şeyden vazgeçin ve çerçeveye en gerekli olanı girin. Algının yalnızca çerçeveye koyduğunuzdan değil, aynı zamanda göstermediğiniz şeylerden de etkilendiğini unutmayın.
- şimdi kamerayı al. Sanırım biraz zaman geçti ve model size alışmayı başardı. Onunla duygusal temas kurmak için kalır. Sohbet edin, konuşun ve en önemlisi daha fazlasını sorun. İnsanlar onlarla ilgilenmeyi sever.
- çok, sık ve hızlı bir şekilde ateş edin. Tek bir şansınız olduğunu ve çekimden her şeyi sıkıştırmanız gerektiğini hayal edin. Ama modeli unutma – yorulabilir. Ve sonra bir mola verin. Ve iletişim kurun. Ya da sadece izle. Bazen bu yeterlidir.
- Fotoğrafları seçmek için acele etmeyin. Eski izlenimlerin sizi bırakması için zaman tanıyın. Bir sürü yenisini başlatın – sinemaya gidin, parkta yürüyüşe çıkın, alışveriş yapın veya market. Müzik dinleyin, genel olarak, o çekimi unutun. Ve ancak o zaman fotoğraflara bakın. Bu en objektif seçim olacaktır.
Sana başarılar diliyorum!