Kimse çocuk büyütmenin kolay olduğunu söylemedi. Birçok durumda, hiç bitmeyecekmiş hissi veren karmaşık bir süreç haline gelebilir. Ancak, çocuk yetiştirmenin onunla duygusal olarak bağ kurmak anlamına geldiği unutulmamalıdır. Bu yüzden sabrınızı kaybetmemeye veya tehditlerle eğitmemeye çalışın.
Ve tehditler, çaresiz ebeveynleri çocuklarını uygun şekilde eğitmek için araçlardan yoksun gösteriyor. Ve inanmasak bile, otorite ve tehdit aynı şey değildir. İkincisi, çocuk için duygusal geri çekilmeye yol açabilecek önemli bir olumsuz pekiştirmedir.
Tehditlerle eğitin
Bazı ebeveynlerin veya velilerin tehdidi küçükleri eğitmek için bir kaynak olarak kullanması o kadar da garip değil. Sonunda, Büyükanne ve büyükbabalarımızın ebeveynlerimizi nasıl yetiştirdiği ve aynı zamanda ebeveynleri onları nasıl yetiştirdiğidir..
Ve Guerrero Otonom Üniversitesi’nden bilişsel-davranışçı psikolog Maricela Fonseca Analco’ya göre, tehdit kalıtsal bir kaynaktır. “Çoğu yetişkin bunu kendi deneyimlerinden yola çıkarak yapıyor” diyor. Ayrıca “onların da çocukluklarında veya ergenliklerinde tehdit edildiğini” hatırlıyor.
“Çocuklardaki tehdit, kendisine, ailesine veya değerli bir nesneye kötü ve çok ciddi bir şey olacağı anlamına gelir.”
-Maricela Fonseca Analco, bilişsel-davranışçı psikolog-
Dikkate alınarak Tehdit öncelikle korkutmayı amaçlıyorBir eğitim aracı olmaması gerektiği açıktır. Fonseca, “Çocuklarda, başlarına, ailelerine veya değerli bir nesneye kötü ve çok ciddi bir şey olacağı anlamına gelir” diyor.
İlginç bir şekilde, tehditlerin çocuklarımızın eğitimi üzerinde ters etki yaratması daha olasıdır. Aklınızda bulunsun”tehdit edilen şeyle ilgilenmek için savaşmaları, savaşmaları veya ihlal etmeleri gerektiğini hissettirebilirler.“.
Çocuklar küçükken tehditler işe yarayabilir, ancak bu yanlış bir otorite duygusundan başka bir şey değildir. Çocuklarda tehditlerin neden olduğu şey korkudur., tüm iyi eğitime karşı olan değerlerden biridir.
Tehdit kullanmanın sonuçları
Ancak tehditlerin kullanılmasının çocuklarımızın eğitimi üzerinde ne gibi gerçek sonuçları olabilir? Farklı çalışmalar, esas olarak, ebeveynlerle duygusal yabancılaşmaya neden olur. Hiç kuşkusuz, eğitimin daha sonraki aşamalarında gelişmesini ve büyümesini engelleyecek bir faktördür.
- Çocuğunuzun özgüvenini etkilerler. Ve şu ki, tehditler ilk başta bir etkiye sahip olsalar da oğlumuzun özgüvenini baltalıyor. Küçük olan kendini değerli hissetmeyecektir, bu da daha sonra ebeveynlere karşı saldırgan davranışlara neden olabilir.
- Strese neden olurlar. Bir tehdidin yaratabileceği stres, çocuğumuzun kişiliğini olduğu kadar karakterini de etkileyecektir.
- Sorumluluk taşımazlar. Çocuğunuzun kınamalarla öğreneceği tek şey cezadan kaçınmak ve onu dayatan düşmandan uzak durmaktır. Yani tehditler sorumluluk kavramını öğretmez. Günün sonunda, küçüklere belirli bir görevle ilgilenmeleri gerektiğinde aşılamak istediğimiz şey budur.
- Saldırganlığı normalleştirirler. Tehdit şiddet ve saldırganlıktır. Ve onları sık kullanırsak, çocuk etrafındaki insanlarla düzgün bir şekilde ilişki kurmasını zorlaştıracak bir dizi davranışı normalleştirecektir.
- Otorite eksikliği üretiyorlar. Hata yapma, korku otorite ile aynı şey değildir. İyi bir tehdidin bize oğlumuz üzerinde yetki vereceğine inanıyoruz, ama daha fazlasını değil. Korkunun yol açtığı tek şey küçüklerimizden uzaklaşmaktır.
Asla yerine getirilmeyen bir tehdit
Tehditlerle eğitimin bir başka dezavantajı, ilan edilen ceza nadiren uygulanır. Ve bu ne anlama geliyor? Oğlumuzun önlemimizi alması uzun sürmez.
“Çocuk, kendisini tehdit edenin gözdağı vermediğini anladığında, artık bu disiplin yöntemine inanmayacaktır.”
-Maricela Fonseca Analco-
Fonseca’ya göre, “ilk birkaç sefer işe yarayacak” olabilir, ancak tabloların tersine dönmesi uzun sürmez. Ve bu,”Çocuk, kendisini tehdit eden kişinin kendisine yapılan zorbalığa uymadığını anlayınca, artık o yönteme inanmayacaktır. disiplin”.
Bu tür bir durumda çok yaygın bir fenomen, küçük olanın “tehdit altında olanı korumak için daha fazla savaşabileceğine veya savaşması gerektiğine” inanmasıdır.
Pozitif disiplin, alternatif
Fonseca, “İlk adım, yetişkinlerin bu ebeveynlik biçimini iptal etmeyi ve yeni stratejiler öğrenmeyi kabul etmesidir” diyor. Ve onun gibi, diğer birçok uzman tavsiye ediyor çocuklarımızı belirli bir görevi tamamlamaya ikna etmek için pozitif disipline başvurmak.
- Uzun süreli hedefler. Çocukların dişlerini her gün fırçalasınlar biz olsak da olmasak da ceza vermek istiyoruz. Bu nedenle baştan uzun vadeli hedefler belirlemek önemlidir.
- Sıcaklık. Sıcakkanlı ve arkadaş canlısı olmaktan vazgeçmeden emir verebilir ve davranışlarınızı sağlam bir şekilde yönlendirebiliriz. Ek olarak, oyunlar ve çizimler onlara karmaşık kavramları açıklamak için harika birer müttefik olabilir.
- Çocuklarınızla empati kurun. Empatiyi geliştirmek istiyorsak, onlarla pratik yaparak başlamak en iyisidir. Büyüyorlar ve bir yetişkinin sahip olabileceği olgunluğa ve vizyona sahip değiller. Küçüklerin ne düşündüğünü ve hissettiğini anlamak, onları daha iyi anlamamıza ve iletişimi çok daha akıcı hale getirmemize yardımcı olacaktır.
- Problem çözme. Bir baba ve oğul arasındaki ilişki, sorunları üretmeye değil çözmeye dayanır. Bu yüzden küçük çocuğunuza sorunlarına ne kadar küçük olursa olsun çözümler sunmalısınız. Çatışma yaratmaktan, azarlamaktan veya vurmaktan ibaret değildir.
Erken çocukluk eğitiminde birçok uzman, çocuklarımıza tehditlerle değil sonuçlarla atıfta bulunmayı önermektedir. “Dişlerinizi fırçalamazsanız ağzınız kötü kokar; södevini yapmazsan arkadaşlarınla oynamaya vaktin olmaz”. Demek ki: İstedikleri bir şeye zarar vermekle tehdit etmek yerine, belirli bir görevi yapmanın veya yapmamanın gerçek sonuçlarını ortaya çıkarır.. Zamanla, çocuk, tüm bunların oluşturduğu eylemlerin sonuçlarını kendisi için bilecektir.
Eğitmek için hiçbir şaplak vaktinde değil, aşk her zaman
Tokatlamak, tokat atmak, bağırmak veya vurmak, ebeveynlerin başka bir şekilde eğitmek için bilgi veya tutum eksikliğinin yalnızca kanıtıdır. Devamını oku “
Tehditlerle eğitmek: ebeveynlerin yaptığı bir hata girişi ilk olarak 1 İpucun’da yayınlandı.