Lillias White kirayı ödeyebilir ama kurtarıcı köpeği LaKee, Harlem'deki bir binanın en üst katındaki tek yatak odalı kalabalık bir daire olan evin sahibi ve yıldızı olduğu inkar edilemez.
Bir Chihuahua karışımı olan LaKee (“Şanslı” olarak telaffuz edilir), kapı çalındığında Bayan White'dan veya Bengal kedisi Bay Jaxson Ifya Nasty'den çok önce yanıt veren ilk kişidir. Ve giriş alanında ziyaretçileri ilk karşılayan kişidir. Bolca.
Açıkça söylemek gerekirse, Tony Ödüllü müzikal “Hadestown”un yıldızı olan 72 yaşındaki Bayan White sıcak ve misafirperverdir. (Şovu şimdi izleyin; 17 Mart'ta ayrılıyor.) Ancak Bayan White'ın Broadway'de sayısız kez sahneye çıktığı göz önüne alındığında bile bu, LaKee'nin gölgesinde kalmaması gereken günlük bir mücadeledir (“Fela!”, “Gerçekten Denemeden İş Hayatında Nasıl Başarılı Olulur?”, ” “Bir Zamanlar Bu Adada” ve “Chicago” diğerleri arasında); ödülleri, özellikle de 1997 yapımı “The Life” müzikalindeki sokak fahişesi performansıyla Tony ödülü; ve solist olarak deneyimleri (Mart başında 92. Cadde Y'de kabare ustalık sınıfı öğretecek).
Bayan White, 30 yılı aşkın bir süre önce, hayatının zor bir döneminde bu daireye taşındı. “Brooklyn'deki dairemi kaybettiğim için iki çocuğum ve ben annemle birlikte Coney Island'da yaşıyorduk” dedi. “Boşandım ve her şeyimi kaybettim.”
Lillias Beyaz, 72
Meslek: Aktör
Güverteleri temizleyin: “Birkaç blok ötede bir depom var. Dağınıklıktan rahatsız olduğumda yeğenim gelip eşyalardan kurtulmama yardım ediyor.”
“Birkaç aydır oradaydık,” diye devam etti, “ve başka bir yere, bu binaya taşınmak için başvurdum.” Burada birini tanıyan birini tanıyordum, dolayısıyla benim adım listede yer alıyordu ve arkadaşım şöyle dedi: 'Onlar senin için bir dairem var.' Kontrol etmek için buraya gelmelisin.'”
Dağınık mutfakta eski dolaplar ve eski hamamböceği pislikleri vardı. Bayan White iki yatak odası istiyordu ama mevcut tek daire tek yatak odalı olanıydı. Yine de büyüklüğü iyiydi ve kira düzenliydi. Ayrıca bir teras da vardı ve pek de bulutlu olmayan bir günde bile sonsuza kadar görebilecekmiş gibi görünüyordu.
“Manzara beni ikna etti. Bu eski moda bir New York perspektifiydi” dedi Bayan White. “Bunun çocuklarım ve benim için iyi bir yer olacağını hissettim. İnsanlara “Alacağım” dedim ve birkaç hafta sonra anahtarları aldığımda çocuklarımı anneme bırakıp temizlik için buraya geldim. Ve temizledim. Ve dua ettim.”
Çalışmadığı ve işsiz kaldığı dönemler oldu; bu bir aktrisin hayatıdır. “Bu daireye sahip olmak bir lütuftu” dedi, “çünkü kira makuldü ve hayatta kalabildim ve çocuklarımın geçimini sağlayabildim.”
Mobilya ve temel ev eşyaları boşanmanın kurbanı oldu. Bayan White'ın annesi birkaç battaniye dağıttı ve yerel Goodwill mağazasından yuvarlak ahşap bir yemek masası ve dört uyumlu sandalye, bir kitaplık ve pleksiglas cepheli bir dolap geldi. Hepsi hâlâ burada.
Bayan White daha sonra Costco'dan iki kahverengi deri kanepe satın aldı. Bir tane kaldı. Ve yakın zamanda La-Z-Boy'un cazibesini keşfetti. Yeni krem rengi deri çekyat için “Şimdiye kadarki en rahat şey bu” dedi.
Mutfağın zeminini yeniledi, dolaplarını değiştirdi – “Ikea ama çok kullanışlı.” Ayrıca yeni bir ocak da aldı. Birkaç yıl önce bir marangoz, radyatör kapağı olarak kullandığı ağaç parçalarından Afrika kıtasının kesitlerini yaptırmıştı.
Şurada burada gösteri posterleri, vitrin kartları ve Bayan White'ın “Chicago”, “Fela!” filmlerinde görünen fotoğrafları var. ve hayat”. Ancak tutkuları sahne önü'nün çok ötesine uzanıyor. Denizkızlarına karşı zaafı var. Duvarlarda iki metal mozaik karo asılı. Bir diğeri kitap rafında.
Filleri de çok seviyor. August Wilson'ın “Joe Turner's Come and Gone” adlı oyunu Los Angeles'ta sona erdiğinde, oyuncu Bayan White setin bir kısmını destekledi: kalın derili bir hayvanı tasvir eden vitray ayna.
Oturma odasının pencere kenarında, Bayan White'ın Hell's Kitchen'daki bir fırın olan Amy's Bread'in tezgahında gördüğü ve hayranlık duyduğu yumuşacık bir kadın figürünün yanında duruyor. “Onları düzenli olarak ziyaret ettim çünkü satılmayan ekmekleri yerel tiyatrolara gönderip sahne arkasında dağıtıyorlardı” dedi. “Güleryüzlü ve misafirperverdi. Mağazaya girdim ve sahibinin bu heykeli her zaman orada bulundurduğunu gördüm.
“Sanatçının kim olduğunu ya da figürün neyi temsil ettiğini bilmiyordu” diye devam etti, “ama bana göre güç ve dayanıklılığı temsil ediyordu çünkü bu, dişlerden yapıldığını düşündüğüm halesi olan bir kadın.” Ve geniş kalçaları var. ve bazı donanımları elinde tutuyor. Gerçekten hoşuma gitti ve sahibi öldüğünde onu bana bıraktı.”
Ocak ayı sonlarında bulutlu bir günde, verandada birkaç gül perişan halde asılı kalmıştı. Kendini işine adamış bir bahçıvan olan Bayan White, “Bahar mı yoksa başka bir şey mi olduğunu bilmiyorsunuz” dedi.
Ayrıca seslendirme çalışması için kayıt stüdyosuna dönüştürmeyi planladığı dolabın içindeki yabani otları temizlemekle ve temizlemekle meşguldü. “Bir süredir buradayım, bu yüzden karışıklık var” dedi oturma odasına bakarken.
Kanepeler ve kitap rafları arasındaki bir tür ara sokak, egzersiz ekipmanları, vantilatörler, elektrikli süpürge, hava temizleyici, LaKee için Wee-Wee ped yığınları, düz ekran TV ve Bayan White'ın çöpten kurtardığı bir illüstrasyonla kaplı: Bir polis memuru ve siyahi bir çocuk birlikte sandviç keyfi yapıyor. “Bu bana birbirimizi sevebileceğimizi hatırlatıyor” dedi.
Battaniyeler şu anda bir arkadaşımın hediyesi olarak tek kişilik saunada saklanıyor. “Hizmetçime 'Bir muhabir geliyor' dedim. Bayan White, “Eşyaları bir kenara koymalıyız” dedi.
Dolapta saklanan kese kağıdına baktı. Şampanya, dedi sesinde şaşkınlıkla. “Bunun burada olduğunu bilmiyordum.”
Bayan White genel olarak bu yığılmadan yılmıyor ve kesinlikle yenilmiyor.
“Lillias kazandı çünkü kendimi iyi hissediyorum, tamam mı?” dedi. “Öyle. Bu konuda stres yapmayı bir süre önce bıraktım. Burası benim rahatlık alanım. Burası benim sığınağım.”
Konut emlak haberleriyle ilgili haftalık e-posta güncellemeleri için buradan kaydolun.