“Transforming Spaces”, bazen beklenmedik yerlerde değişimi yönlendiren kadınlarla ilgili bir dizi.
Geena Davis ve ailesi, küçük Massachusetts kasabalarındaki akşam yemeğinden dönerken, 99 yaşındaki büyük amcası Jack karşıdan gelen trafik şeridine doğru sürüklenmeye başladı. Bayan Davis, arka koltukta ailesi tarafından kuşatılmış, yaklaşık 8 yaşındaydı. Nezaket arabaya, aileye, belki de döneme yayıldı ve uzaktan onlara doğru hızla gelen başka bir araba göründüğünde bile kimse ne olduğunu fark etmedi.
Sonunda, çarpmadan birkaç dakika önce, Bayan Davis’in büyükannesi yolcu koltuğundan nazik bir öneride bulundu: “Biraz sağa, Jack.” Santim farkla kaçırdılar.
67 yaşındaki Bayan Davis, bu hikayeyi 2022 tarihli “Dying of Politeness” adlı anı kitabında, çocukken özümsediği ve diğer pek çok kızın da özümsediği güler yüzlü aptallaştırıcı değerlerin bir özeti olarak aktardı: ertele İyi geçinmek için birlikte gidin. Herşey yolunda.
Elbette, iki kez Akademi Ödüllü aktris, bu esnekliği uzun zaman önce terk etti. İtibaren “Thelma ve Louise” Ve “Kendilerine ait bir lig” bu yılın reşit olma dramasına, “Masallar ülkesi,” arka koltuk uysallığı bir seçenek değildi. Gerçekten de kendine hakim olmak onun işiydi. (Ya da onun şeylerinden biri. Birkaç profil onun Mensa üyeliğinden, İsveççe akıcılığından ya da olimpik kalibreli okçuluk hünerinden bahsetmedi.) Ancak kendi cüretkarlığını geliştirmek sadece 1. Aşamaydı.
Gelecek yıl, kuruluşundan bu yana geçen yirmi yılı işaret edecek. Medyada Cinsiyet Üzerine Geena Davis Enstitüsü. Kızı yürümeye başlayan çocukken Bayan Davis, çocuk dizilerinde ve filmlerinde erkek karakterlerin kadın karakterlerden çok daha fazla olduğunu fark etmekten kendini alamadı.
“Dünyada her şeyin tamamen dengesiz olduğunu biliyordum. dünyadedi geçenlerde. Ama bu hayal dünyasıydı; neden 50/50 olmasın?
Sadece rakamlar değildi. Nasıl kadınlar, özlemleri, genç kızların cinselleştirilme biçimleri temsil ediliyordu: Çocuk programlarında, Bayan Davis, etkilenebilir zihinlere ışınlanan şaşırtıcı derecede çarpık bir gerçeklik vizyonu gördü. “Çeşitlilik, eşitlik ve kapsayıcılık” sözlüğe girmeden çok önce, ne zaman bir endüstri toplantısı düzenlese bu cinsiyet ayrımından bahsetmeye başladı.
“Herkes ‘Hayır, hayır, hayır’ dedi. kullanılmış Öyle olması, ama düzeltildi’” dedi. “Ya bu konuda haklı olduğumu kanıtlayacak verilere sahipsem?” diye merak etmeye başladım.
Hollywood’un kulaktan dolma davaları arasında, Bayan Davis sessizce veri toplamayı görev edindi. Tam olarak ne kadar kötü dır-dir bu bölünme? Başka hangi yollarla ortaya çıkıyor? Cinsiyetin ötesinde, başka kim marjinalleştiriliyor? Bayan Davis’in araştırma ekibi, konuşma ve kurdeleler yerine ve Google’dan Hulu’ya kadar çeşitli sponsorlarla makbuz üretmeye başladı.
Popüler eğlencedeki eşitsizlikleri ilk vurgulayan Bayan Davis değildi. Ancak itibarından ve kaynaklarından yararlanarak – ve soruna teknolojiyi patlatarak – puslu bir gerçeği somutlaştırdı ve suçlulara kefarete giden gizli bir yol sundu. (Enstitü ilk önce cinsiyet verilerine odaklanırken, analizleri artık ırk/etnik köken, LGBTQIA+, engellilik, 50 yaş üstü ve vücut tipini de kapsıyor. Rastgele korkunç bulgu: Aşırı kilolu karakterlerin şiddete başvurma olasılığı iki kattan fazladır.)
Buna hazır olduğunda bile, enstitünün bulguları şaşırtıcı: 1990’dan 2005’e kadar en çok hasılat yapan 101 G-dereceli filmde, konuşan karakterlerin sadece yüzde 28’i kadındı. Kalabalık sahnelerde bile — hatta animasyonlu kalabalık sahneleri — erkek karakterlerin sayısı kadın karakterlerden çok daha fazladır. 2018’in en çok hasılat yapan 56 filminde, liderlik pozisyonlarında canlandırılan kadınların çıplak gösterilme olasılığı erkeklerden dört kat daha fazlaydı. (Yüzde 15’inin vücutları ağır çekimde filme alındı.) Bir asır önce kadınlar tomurcuklanan film endüstrisinin tam anlamıyla merkezindeyken, artık seksi olsalar da ölçülebilir bir düşünceydiler.
Columbia Üniversitesi’nde Amerikan çalışmaları profesörü ve “Go West, Young Women! Erken Hollywood’un Yükselişi.” “Bu artık belirsiz bir duygu değildi. Bunun sadece feminist bir söylenti olduğunu iddia edemezsin. ‘Şu sayılara bak’ gibiydi..‘”
Bayan Davis, ekran dışında sırayla çekingen ve aptal – düşünceli bir yanıt veren, dizginsiz bir kahkaha atan. (Bir noktada “oyunculuk” kelimesini o kadar teatral bir şekilde dile getirdi ki, bu makalede hecelemenin zor olacağından korktu.) Geçenlerde Los Angeles’ta bir öğleden sonra, yazdığı çocuk kitabının resimlenmesine ara verdi: “The Sayfa İçin Çok Büyük Olan Kız.
“Sınıfımdaki en uzun çocuk – sadece en uzun kız değil – olma konusunda çok bilinçli büyüdüm” dedi. “Dünyada daha az yer kaplamak için çocukluğumdan beri bu dileğim vardı.”
Zamanla, boyunun (1.80) ötesine, bu tür bir güvensizliği pekiştiren sinsi mesajlara bakmaya başladı.
“Hollywood kültürel anlatımızı yaratıyor – önyargıları dünyanın geri kalanına da sızıyor” dedi.Bu Her Şeyi DeğiştirirFilm endüstrisinde cinsiyet eşitsizliği hakkında yapımcılığını üstlendiği 2018 belgeseli. Belgesel, adını “Thelma & Louise” ve daha sonra “Kendilerine Ait Bir Lig”in başarısından sonra sürekli duyduğu nakarattan alıyor. Sonunda kadın merkezli filmlerin gücü ve kârlılığı kanıtlandı – bu her şeyi değiştirir! Ve sonra, her yıl, hiçbir şey.
Bayan Davis hissesini burada dikti – belirli adaletsizliklerin neden devam ettiği ve bunlarla en iyi nasıl mücadele edileceğine dair bir tartışma. #MeToo gibi hareketler ve Süre doldu kasıtlı canavarlık eylemlerini hedef alırsa, onunki bilinçsiz önyargının daha yumuşacık evreni olurdu. Hiç düşünmeden o doktoru bir erkek olarak mı seçtiniz? O heteroseksüel beyaz yönetmeni senin geçmişini paylaştığı için mi tuttun? Düşünce sadece eski klişeleri pekiştirmek için filminizi çeşitlendiriyordunuz? (Ateşli Latin, kimse var mı?)
Bayan Davis’in aktivizmine güç veren inatçı bir iyimserlik – Hollywood’un gönüllü olarak reform yapabileceği inancı. Şimdi bir toplantıya gittiğinde, ekibinin en son araştırması ile silahlanmış durumda ve gelişmenin ardından geleceğine olan inancıyla.
Enstitünün başkanı ve CEO’su Madeline Di Donno, “Değişim teorimiz, içerik oluşturucuların iyilik yapmasına dayanıyor” dedi. “Geena’nın dediği gibi, asla utandırmayız ve suçlamayız. Kendi şeridini seçmelisin ve bizimki her zaman ‘Sizinle işbirliği yapıyoruz ve daha iyisini yapmanızı istiyoruz’ olmuştur.”
Kibar Davis’lerle dolu bir araba yaklaşmakta olan tehlikeye karşı uyanabiliyorsa, belki de film yapımcıları verdikleri zararı görmeye gelebilirler.
Bir film ve televizyon yapımcısı ve kurucusu olan Franklin Leonard, “Orada herkes ille de kadınları ya da Siyahları düzmeye çalışmıyor” dedi. kara liste, henüz üretilmemiş senaryolar için popüler bir platform. “Ama niyetleri hakkında neye inandıklarına bakılmaksızın, yaptıkları seçimlerin kesinlikle bu sonucu var.”
“Bu, insanların mutlaka farkında olduğu bir şey değil. Ve kağıt izi yok – yalnızca toplu olarak ortaya çıkarılabilir. Bu da Geena’nın çalışmasının değerine ulaşıyor.”
Enstitünün çabalarına özgü olan şey, senaryoları ve diğer ortamları analiz etmek için yazılım ve makine öğrenimini kullanan Güney Kaliforniya Üniversitesi Sinyal Analizi ve Yorumlama Laboratuvarı ile olan ortaklığıdır. Bu işbirliğinden doğan bir araç olan Spellcheck for Bias, komut dosyalarını klişeler ve diğer sorunlu seçimler için taramak üzere yapay zekayı kullanır. (NBCUniversal’ın küresel yetenek geliştirme ve dahil etme ekibinin dahil edilmesinden sorumlu başkan yardımcısı Janine Jones-Clark, bir televizyon programında siyahi bir kişinin başka bir karaktere karşı tehditkar bir şekilde hareket ediyor gibi göründüğü bir sahneyi hatırladı. yazılım, sahne yeniden çekildi.)
Yine de ilerleme karışık. Enstitü, 2019 ve 2020’de, en çok hasılat yapan 100 aile filminde ve Nielsen tarafından derecelendirilen en iyi çocuk televizyon programlarında kadın baş karakterler için cinsiyet eşitliğine ulaşıldığını bildirdi. Enstitünün araştırmasına aşina olan sektör yöneticilerinin yaklaşık yüzde 70’i en az iki projede değişiklik yaptı.
Ancak Center for the Study of Women in Television and Film’e göre kadınlar, 2022’nin en iyi 250 filminde çalışan yönetmenlerin yalnızca yüzde 18’ini temsil ediyor ve bu oran 2021’e göre yalnızca yüzde 1 artış; Asyalı ve Asyalı Amerikalı başlıca kadın karakterlerin yüzdesi 2021’de yüzde 10’dan 2022’de yüzde 7’nin altına düştü. 2021’de bir McKinsey raporu, film yöneticilerinin yüzde 92’sinin beyaz olduğunu gösterdi – o sırada Donald Trump’ın kabinesinden daha az çeşitlilik gösteriyor, çünkü Mr. Kara Liste’den Leonard kaydetti.
“Sektörün değişime herkesin düşündüğünden daha dirençli olduğunu düşünüyorum” diye ekledi. “Bu yüzden herkesin – ve özellikle Geena’nın geçmişine sahip birinin – bunu değiştirmeye çalışmak gibi göz alıcı olmayan şeyler yapması, Excel elektronik tablolarıyla siperlerde olması inanılmaz derecede minnettarım.”
Bayan Davis günlük işini bırakmadı. (Yakında: Zoe Kravitz’in ilk yönetmenlik denemesi gerilim filmi “Pussy Island”da bir rol.) Ancak oyunculuk, çeşitlilik odaklı kitaplarıyla aynı faturayı paylaşıyor. Bentonville Film Festivali 2015 yılında Arkansas’ta başladı – eşitlik için bindiği hız trenleri bile. (Evet, Thelma artık Disney’in tema parkları ve tatil köyleri için toplumsal cinsiyet danışmanıdır.)
“Kesinlikle doğru yönde ilerliyoruz,” dedi. “Bill Gates kendisine sabırsız bir iyimser dedi ve bu benim olduğum kişi için oldukça iyi bir duygu.”
Kaynak : https://www.nytimes.com/2023/05/25/business/geena-davis-hollywood-sexism-gender.html