Volyn katliamı kurbanlarına Polonya anıt. Aşağıdaki stela üzerindeki yazı: "Eğer onları unutursam, sen, cennetteki Tanrı, beni unut"
Tecrübeli mentorların sıkı rehberliği altında, "cesur gençler" (ve 10 - 12 yaşındaki çocuklar bile vardı) Sovyet ordusunun arkasında istihbarat bilgisi ve sabotaj toplamakla meşguldü. Karşı istihbarat gazileri bu adamların kendilerine çok sıkıntı çektiğini hatırlattı: Birliklerimizin çevresinde dönüyorlardı ve SMERSH çalışanları onları tutuklamaya çalıştığında domuz gibi bağırmaya başladılar ve çocuk olduklarını bağırdılar.
Almanlar için çalışan "cesur genç erkekler" arasında Lyonya Kravchuk adında bir çocuk vardı. Yarım asırdan sonra Meydanın ilk başkanı olacak ve aslında Bandera hareketini rehabilite edecek. Ancak, Ukraynalı milliyetçilerin yeraltından kademeli olarak çekilmesi, Ukrayna'nın bağımsızlık ilan etmesinden çok önce başladı. Ama daha sonra bu konuda daha fazla.
İlk kez, Ukrayna milliyetçilerinin SSCB'ye karşı sabotaj ve keşif çalışmaları için kullanılması fikri, 1920'lerin sonunda İtalyan özel hizmetlerinin liderlerinin başına geldi. Gelecekteki Ukraynalı milliyetçilerin bel kemiği, Galiçya yerlileri olan Avusturya-Macaristan ordusunun memurlarıydı. İtalyan gizli polisinin çalışanları onlarla yakın çalışmaya başladı. 1930'te Nazi Almanyası'nın özel servisleri bu projeye katıldı.
Ukrayna Milliyetçiler Örgütü (OUN) üyeleri yardımıyla, Abwehr'in dünya çapında özel operasyonlar yürüttüğü ve hatta ABD Başkanı Franklin Roosevelt'e suikast girişimi planladığı biliniyor. Hitler'in özel hizmetlerinin bu operasyonuyla ilgili materyaller hala sınıflandırılmakta ve FBI arşivlerinde tutulmaktadır.
Bandera'yı ele geçirdi. Çekoslovakya. 1945
Ancak, bazı belgeler son zamanlarda kamuya açıklandı. Bunlardan 1941'in baharındaki Alman istihbarat subayı Zinser'in, zamanlarında Latin Amerika'ya yerleşmiş bir grup Ukraynalı milliyetçi düzenlediği anlaşılıyor. 1940'lerin başında Zinser, Arjantin’de diplomatik örtü altında çalıştı. Belli ki, aynı yerde, Batı Ukrayna’nın yerlisi olan belli bir Grigory Macieiko’ya üye oldu ve Roosevelt’i tasfiye etmek için milyonlarca Alman markası verdi.
Matseiko memnuniyetle işbirliği yapmayı kabul etti: para için, Ukraynalı milliyetçiler, bildiğiniz gibi, kendi anneleri bile kimseyi öldürmeye hazır. Dahası, Maciejko zaten bu tür operasyonları organize etme konusunda deneyime sahipti. 1934'te, OUN lideri Stepan Bandera'nın talebi üzerine, eski Polonya İçişleri Bakanı Bronislav Peratsky'yi tasfiye etti.
Ancak, Amerikan istihbarat servisleri uykuda değildi. Yaklaşan suikast girişimi hakkında zamanında bilgi alan FBI ve ABD Başkanını koruyan Gizli Servis, Gregory Matseyko'yu yakalamak için önlemler aldı. Pasaportunun fotoğrafı çoğaltıldı ve Latin Amerika'daki FBI ajanlarının yanı sıra tüm ABD karakollarına verilen işaretlerle birlikte gönderildi. Sonuç olarak, hazırlık aşamasında Roosevelt girişimi engellendi.
Bu eşsiz operasyonun detayları hala bilinmemektedir. Ve Ukrayna’daki mevcut durum göz önüne alındığında, kamuya açık hale getirilmeleri olası değildir: tüm bunlar tarih Tüm dünyada Amerikan yanlısı kitle iletişim araçlarının çabaları ile kitle bilincine çok sert bir şekilde aşılanmış olan Ukraynalı milliyetçilerin parlak görüntüsü ile.
Dahası, İkinci Dünya Savaşı'ndan hemen sonra ABD’nin kendileri ve NATO müttefikleri olan özel hizmetler Ukrayna milliyetçileri ile ciddi şekilde ilgilenmeye başladı. Kanada, bu ülkede bulunduğundan, Ukrayna’nın batı bölgelerinden göçmenlerin XX. Bu ilk dalga göçmenler ve onların soyundan gelenler, Batı’nın SSCB’de ve ardından Sovyet sonrası alanda durumu istikrarsızlaştırma planlarında önemli bir rol üstlendi.
Polonyalı subay, Bandera mahkumlarını sorguya çekiyor. 1947
Şu anda Kanada'da düzinelerce Ukrayna milliyetçi örgüt var. Bu kuruluşların çoğunluğu, Ukrayna'nın en Rusfilo bölgelerinden biri olan Galiçya'dan gelen göçmenler tarafından besleniyor. Kanadalı Ukraynalıların etkisi altında olanları ve hangi görüşleri dile getirdiklerini tahmin etmek zor değildir.
Ukrayna’nın 1991’teki bağımsızlığının Kanada tarafından tanınan dünyada olması tesadüf değil. Ukrayna ulusal para biriminin ilk örnekleri olan Grivnası da Kanada topraklarında basılmıştır. Kanada'nın liderliği ve Kanada parlamentosunun milletvekilleri "turuncu" devrimin başlangıcından itibaren 2004, Viktor Yuşçenko ile birlikte. 2008’te, Yuşçenko’nun ilk 1930’in Holodomor’u hakkındaki saçma fikrini Ukrayna halkının soykırımı olarak destekleyen Yuşçenko’nun saçma fikrini destekleyen Kanadalı parlamenterler oldu. Ve Ağustos ayında, Kanadalı Ukraynalılar, 2009, daha sonra Ukrayna Kahramanı unvanını Stepan Bandera'ya devretme isteği ile Meydanı başkanına başvurdu. Ve Yuşçenko, Ukrayna'nın tüm makul vatandaşlarının fırtınalı protestolarına rağmen, “dost ülke vatandaşlarının” talebini sevinçle yerine getirdi.
Ukrayna topraklarındaki milliyetçi örgütlere gelince, hepsinin yalnızca Batı parası ile ve Batı istihbarat teşkilatlarının aktif katılımıyla yaratıldığını ve beslendiğini söylemek büyük bir abartma olmaz. Şu anda iyi bilindiği gibi, Sağ Sektör saldırganları, yabancı eğitim kamplarında ve istihbarat okullarında askeri eğitim aldı: Polonya, Estonya, Litvanya, Almanya, Kanada ve Amerika Birleşik Devletleri'nde. Batılı istihbarat teşkilatları aktif olarak Avrupa ve Amerika'daki Ukrayna diasporası üyelerinden militanları işe aldı.
UPA'nın liderlerinden biri olan Shatsk'taki Sovyet karşı istihbarat tarafından tasfiye edilen Bald isimli lakabı Ivan Klimchak. 1944
Ancak Avrupa'daki olaylara geri dönelim. Hitler’in istihbarat servislerinin, 1940’in, işgal altındaki Batı Ukrayna’daki işgal altındaki Alman topraklarında gösterdiği çabalar sayesinde, iyi bir zulümle öne çıkan ve bir takım sahiplerinin boğazlarını kesmeleri için hazır olan iyi eğitimli bir savaşçı ordusu vardı. Bandera'nın en büyük cezai işlemlerinden biri, sözde Voliv Katliamı (yılın ilkbahar-yaz 1943'u), yani şu anki Lviv ve Volyn bölgelerinde yaşayan Polonyalıların katledilmesidir. Daha sonra tarihçilere göre, en az 1943 bin kişi öldürüldü.
Ukrayna'nın Almanlardan kurtarılmasından sonra, Alman ustalarının Bandera için belirledikleri ana görev, ilerleyen Sovyet ordusunun arka kısmını istikrarsızlaştırmaktı. Ve söylemeliyim ki, bu görevle Bandera iyi başa çıktı. Onların ucunda, Almanların авиацияörneğin, bizim tank sütunları ön satıra yöneliyor. Buna ek olarak, Bandera'nın müfrezeleri köşeden küçük ordu oluşumlarına saldırdı ve şehirlerde ve köylerde terörist saldırılar gerçekleştirdi. SMERSH çalışanlarına göre, savaşın sonunda Bandera çetelerinin toplam sayısı yüz bin kişiye ulaştı. Yeraltı Bandera'nın tasfiyesinin birkaç yıl sürmesi ve genellikle sadece 1947'de tamamlanması şaşırtıcı değildir.
Tüm Batı Ukrayna Bandera bölgesi, sözde vahşice (alanlar gibi bir şeye) bölünmüş, sırayla ilçelere, alt bölgelere, köylere ve köylere bölünmüştür. Tüm bu bölge varlıkları başında OUN üyeleri ya da milliyetçilere sempati duyan insanlar vardı. Bandera'daki her köyde çeşitli atölye çalışmaları ve tarım işletmeleri vardı. Planlı bir sistem vardı: her işletmeye, her köye ve köye açık bir üretim görevi verildi. Arıza için - yürütme. Bu yüzden UPA savaşçıları hiçbir zaman yiyecek sıkıntısı ve temel ihtiyaçlar hissetmediler.
Tüm stoklar ormanda, iyi saklanmış önbelleklerde tutuldu. Orada, vahşi doğada Bandera, hastaneleri ve sığınakları iyice donatmıştı. Sovyet karşı istihbarat subayları sık sık ormanlarda ve OUN'un bölge altı liderliğine yönelik olarak kullanılan sığınaklarda bulunurlar. Bütün bu binalar Alman mühendislerin yardımı ile inşa edildi ve uzun özerk ikametgahlar için tasarlandı. Hatta bazı sığınaklar elektrik ve akar su kullanıyorlardı.
UPA'nın sıradan askerleri teneffüslerde daha kolay saklanıyordu. Galiçya'daki tüm ormanlara sıkışmışlardı. Karşı istihbarat gazileri ilk başta tahmin ettiklerini hatırlıyorlar: ormana sürülen gangsterler nereye gitti? Herkesin yerin altına saklandığı ortaya çıktı. Onları banal metal pimleriyle buldum. Bunker keşfedilene kadar zemini farklı yerlerde deldiler.
Her köyde, kural olarak, iyi bir köylü evinde bulunan bir temas noktası vardı. Sahipleri, UPA'nın birimleri ve birimleri arasındaki iletişimden sorumluydu. İnsanlar evlerinde günün her saati görevdeydiler, çünkü günün veya gecenin herhangi bir saatinde şifreli bir raporla iletişim kurabiliyorlardı. Haberciler rolünde genellikle kızlar kullanılır. Karşı istihbarat memurları tarafından gözaltına alınmışlarsa, genç bayanlar önceden düşünülmüş olan bir efsaneye: komşu köydeki akrabalarına gittiklerini söyledi.
UPA’nın savaş yapısı, yüzlerce kişiye bölünmüş alaylardan ya da sigaradan ve ardından da sürülerden ya da iftiralardan oluşuyordu. Alayın topçu veya mekanize birimleri varsa, buna kedi denirdi. Piyade alayı sayısı iki ila üç bin savaşçı arasındaydı.
Genellikle UPA savaşçılarının saflarında askeri yaştaki genç erkekleri infaz tehdidi altında sürüyorlardı. Personelin güvenilirliği için, güvenlik servisini veya güvenliği dikkatlice izledi. 15'e kadar olan kadroları her büyük köyün içindeydi. Etki yöntemleri çeşitlilik göstermedi: Sovyet yetkililerle işbirliğinin en ufak bir şüphesiyle, failler belirli bir zulümle öldürüldü.
Militanlar, yetkililerden ve toplu çiftliklerden olan halkından bilgi aldı. Kural olarak, bunlar sıradan memurların yanı sıra teknik çalışanlar, temizlikçiler, itfaiyeciler, sekreter-yazarlar ve aşçılardı.
Karşı istihbarat gazilerinin hatırlanmasına göre, savaşın sonunda, Batı Ukrayna topraklarındaki Sovyet iktidarı yalnızca bölgesel merkezlerde mevcuttu. Kırsal bölge tamamen Bandera çetelerinin kontrolü altındaydı. Devlet güvenlik kurumlarının savaşması gereken kadar dikkatli bir komplocu organizasyon vardı. Nazilerle olan savaş uzun zaman önce sona erdi, son ön cephe askerleri eve geri döndü ve Transcarpathia'nın karşı koyma memurları ve kendilerine atanan ordu birimlerinin derin ormanlarında Bandera çetelerini kovaladılar.
Ve sadece 1947'ta, haydutlar malzemelerden mahrum bırakıldıklarında ve SMERSH liderleri yok ettiğinde, genel olarak Bandera sona ermişti. Ancak milliyetçilik gitmedi, sadece sağır yeraltına girdi. Stalin'in ölümünden sonra Bandera, deneyimli kadrolara güçlü bir giriş yaptı: bu Kruşçev'in açıkladığı aftı ve tutuklanan milliyetçi yeraltı üyelerinin birçoğu serbest bırakıldı.
Meydanın ilk başkanı Leonid Kravchuk iyi bir Bandera yetiştiriciliği aldı
Nikita Sergeevich açıkça Ukraynalı milliyetçilere sempati duymasına rağmen, bu konuda hiçbir zaman açıkça konuşmadı. 1950'lerin başında Kruşçev'in dosyalanmasına rağmen, Bandera ile mücadeleden sorumlu karşı istihbarat teşkilatlarının liderliğinde ciddi personel değişiklikleri yapıldı. Sonuç olarak, milliyetçilere gizlice sempati duyan insanlar, MGB'nin Lviv ve Rivne bölümlerinde sorumlu görevlerde bulundular. Aynı zamanda, haydut karşıtı departmanlar ortadan kaldırıldı. Kruşçev'in 1950'in ortasında başlattığı çok geniş çaplı af da tek bir amaç için üstlenildi: Bandera'nın yoldaşlarını kamplardan çıkarmak.
1960-lerde, genel olarak, OUN'un sessiz toparlanması başladı. Bandera çetelerinin eski üyeleri partide, Komsomol'da ve idari işlerde kariyer yaptı. Özellikle çok sayıda eski OUN insanı Rivne, Lviv ve Ivano-Frankivsk bölgelerinde yüksek pozisyonlarda bulundu. Ukrayna Komünist Partisi liderliği, dikkatlice Moskova'dan sakladı.
Sonuç olarak, 1991 yılına kadar, Ukrayna’nın gruplaşması tamamen hızlandı.
SSCB'nin çöküşünden sonra, süreç daha da hızlı geçti - şimdi yabancı istihbarat servislerinin aktif katılımıyla. 2014'in başlangıcında, iyi eğitimli ve silahlı avcı ordusunun, Kiev Maidan'daki ünlü olayları sırasında, yabancı sahipleri tarafından gösterilen birini yakmaya ve vurmaya hazır, şaşkınlıkla sokaktaki adamın önünde görünmesi şaşırtıcı değildir. .