Set parçaları, patlamalar, cızırtılı hazırlıklar ve kelimenin tam anlamıyla çok hızlı gitmeyi öngören bir önermeyle dolu bir film için, Speed, işleri yavaşlatma arzusu nedeniyle en iyi şekilde çalışır. Kaygan, eğlenceli ve maksimum patlamış mısır tüketimi için titizlikle kalibre edilmiştir. Ama aynı zamanda bu tür gişe rekorları kıran filmlerin bu tür anların ve hareketlerin karakterlerini, risklerini, anlamlarını ve duygusal yansımalarını keşfetmek için hala zaman alabileceğini ve alması gerektiğini de mükemmel bir hatırlatmadır.
İLGİLİ: Speed’in Yeni 4K Sürümü Temelde Otobüsün Ekranınızdan Geçeceği Bir Sözdür
20th Century Fox ile görüntü
İlk olarak 1994 yılında piyasaya sürülen Speed, birçok Die Hard riffini hatırlattı, sadece yönetmeni, Die Hard’ın görüntü yönetmeni Jan de Bont yüzünden değil. Bruce Willis klasiği gibi, Keanu Reeves’in de özellikle içgüdüsel bir polis memuru olan Jack Traven, kendisini özellikle yoğun bir durumda bulan karakterini canlandırıyor. Speed ayrıca Die Hard’ın karakter farklılaşmasını destekleme vurgusunu da ödünç alıyor; Sadece küçük oyuncularla ilgili bu satır, aynı zamanda bu filmin senaryo yazımına yaklaşımı için de geçerlidir ve her karakterin bize tam olarak kim olduklarını tek bir satırda veya bir jestte bile söylemesi için yer verir (senaryo Justified’dan Graham Yost’a atfedilmiştir. Buffy’nin Joss Whedon’u tarafından yoğun bir şekilde yeniden yazılmıştır).
İlk eylem vuruşundan önce insan etkileşiminin basit sahnelerini sunmak için ilk perdesinde tonlarca zaman alan Die Hard’ın aksine, Speed çılgın bombardıman uçağı Howard Payne (Dennis Hopper ). Ancak bu, tehlikeye atılmak ve hemen boğazı kapmak için tipik olarak zor ve hızlı bir medya res eylemi açılışı değildir. Bunun yerine, de Bont acele etmiyor, bizi Jack ve felsefi açıdan daha muhalif, aklı başında ortağı Harry Temple (Jeff Daniels) ile tanıştırıyor ve bize kahraman olsun ya da olmasın herkesi sevme ve önemseme alanı veriyor. Her zaman hatırladığınızdan uzun olan bu sekans, biz hızlanan otobüs filminin sarkık hızlanan otobüsüne binmeden önce, olay örgüsünü, karakteri ve aksiyonu neredeyse eşsiz bir şekilde birleştiriyor ve her bir ons gücü keşfetmek için zaman ayırıyor. her harekette. Temelde bir mini film!
Ve filmin gerçek yüksek konsept öncülüne geldiğimizde – eğer otobüs saatte 50 milin altına giderse patlayacak – bu da Jack’e ayrı, devasa bir patlamadan hemen sonra açıklanıyor (özellikle 4K HDR’de çok güzel görünüyor) renk notu), de Bont ve editör John Wright cüretkar bir şeyler yapıyor. Bunu durdurmak için aksiyon dolu plandaki bir sonraki adıma geçmek yerine, zekice, yavaşça, bir tehdit hakkındaki komplo temelli bilgileri olmadan sakinleri tanıdığımız otobüsün içine giriyoruz. Bu millet, Alan Ruck, Carlos Carrasco, Daniel Villarreal, Beth Grant, Hawthorne James ve tabii ki Sandra Bullock gibi mükemmel sanatçılardan oluşan bir süvari alayı tarafından canlandırılıyor. Empati kuran konuşma ve çatışma anlarında, bir tür hassas verimlilikle işlendiğinde, bu yabancıları “Keanu’nun kurtarmasını izlemek istediğimiz öncülün kurbanları” olarak işlevlerinin ötesinde tanıyoruz. Ve gerçekten, Keanu otobüse bindiğinde bile, o ve bu sanatçılar olay örgüsü hareketleri arasında mükemmel sessiz karakter oluşturma anları yaşamaya devam ediyor; Ruck’ın, Reeves’in küfür sözlerini telefonla çevirmesini seviyorum ve Villareal’in, hem onun hem de Reeves’in karakterleri hakkında bilmemiz gereken her şeyi bize söyleyen “otobüsüne atlayan bir LA polisine” verdiği sessiz, çaresiz tepkisini seviyorum.
20th Century Fox ile görüntü
Resimdeki insanlığa vurgu yapmanın ötesinde, aksiyon vuruşlarında bir yavaşlık, derinlik ve bütünlük hissi var. Aslında, ana aksiyon vuruşunun amacını daha da ilerletmek için baştan sona mini vuruşlardan oluşan uzun bir aksiyon ritmine benziyor (Pop testi, ateşli atış: Bu, Speed’in yüksek konsept aksiyon öncülünün, kendisi, Speed filminin kahramanı mı?). Geniş bir yelpazede ve çeşitli dünya turu yapan set parçalarıyla gurur duyan çağdaş gişe rekorları kıranların aksine (bunu bir iltifat olarak kastediyorum!), Hız bunun yerine “otobüs 50’nin altına inerse patlar” şeklindeki her hareketi hesaba katılması gereken bir güç haline getiriyor. Jack’in otobüse binmek zorunda kalmasından, bombanın inşası için şasiyi kontrol etmeye, devrilmemesini sağlamak için bir tarafa yığılmış herkese, bir otoyol boşluğundan atlamaya, LAX’i daire içine almaya kadar – bunların hepsi sadece “adımlar”, ancak film sabırlı ve bu adımların yolculuğunda yanımızda olduğumuzu bilecek kadar kendinden emin, çünkü bunlar kendileri de sinematik hikayelere dönüştürülüyor.
Ve sinematik hikayeler, öncüllerinin doğasında var olan manzara ve gerilimin ötesinde, bir insan yolculuğuna izlendiklerinde en iyi sonucu verir. Böylelikle, bu mini hikayelerin her biri, bu mikro aksiyon adımları, Glenn Plummer’ın talihsiz araba hırsızlığı kurbanı olan ve gerçekten etkilenmiş yardımcısından, Bullock’un kasıtsız bir otobüs şoförü olarak özgüven yolculuğuna kadar izlenen bir karakter arkına sahiptir. kusur (arabasını hız yapmak için ele geçirmek) filmin en büyük varlığı haline geldi. Ayrıca, Bullock ve Reeves’in bu resmin tam merkezinde sinsi bir romantik komedi dizisi var ve her şeye hoş bir duygusal risk hissi veriyor – hatta ve özellikle film, metro setinin üçüncü perdesinde başka bir yüksek konseptli aksiyon seti parçası yaptığında bile!
Speed öncülünün, filmin daha sabırlı zevkleriyle örtüşen, değinmediğim önemli bir yönü var. Otobüs saatte 50 milden az giderse gerçekten de patlayacak. Ancak bu önermeyi tetiklemek için önce saatte 50 milin üzerine çıkması gerekiyor. Ve bir otobüsün gaz pedalına hemen 50 mil hızla çarpmak için çarpamazsınız. Gemideki insan sayısı, yapılması gereken iş ve keşif miktarı ile, bu hıza istikrarlı bir şekilde ulaşmak için yavaş ve sabırlı bir şekilde hızlanmalısınız. Ardından, önceki keşiflerin istikrarıyla, yalnızca deneyimi zenginleştirerek eğlenmeye başlayabilirsiniz.
20th Century Fox ile görüntü
Hız artık 4K blu-ray’de mevcut.
OKUMAYA DEVAM EDİN: ‘The Haunting’ Yönetmeni Jan de Bont, Steven Spielberg ve State of Action ile Proje Değiştirme
Özel: 40 Dakikalık Spoiler Röportajında Phil Lord, Chris Miller ve Mike Rianda’nın ‘The Mitchells vs. the Machines’i Tartışmasını izleyin
Yılın en iyi filmlerinden birinin arkasındaki film yapımcıları, benzersiz animasyon stilinden Furby sekansına kadar her şey hakkında konuşuyor.
Sonrakini Oku
Yazar hakkında
Gregory Lawrence (1113 Makale Yayınlandı)
Gregory Lawrence (diğer adıyla Greg Smith) bir yazar, yönetmen, sanatçı, söz yazarı ve komedyen. Collider’ın yardımcı editörüdür ve Shudder, CBS, Paste Magazine, Guff, Smosh, Obsev Studios ve daha fazlası için yazmıştır. Pizzayı ve Mortal Kombat filmini seviyor. Daha fazlası için www.smithlgreg.com
Gregory Lawrence’dan Daha Fazla