İtalyan fizikçisi ve bilgini Marconi, (Griffone, Bologna, 1874-Roma 1937).
Bir İtalyan işadamıyla İrlanda kökenli bir kadının oğlu olan Guglielmo Marconi genç yaşta fiziğe,özellikle de elektriğe karşı büyük ilgi duydu. Teknik konuları işleyen bir İtalyan dergisinde okuduğu Hertz deneyleriyle ilgili yazı onu Bologna Üniversitesi’nde fizik profesörü Augusto Righi’nin deneysel derslerini izlemeye, bunun doğal sonucu olarak da Hertz dalgalarını incelemeye yöneltti. Giriştiği çeşitli deneyler ve hocası Righi’nin önerileri sonucunda, Hertz dalgaları aracılığıyla, yani verici ve alıcı arasında tel ile bağlantı bulunmaksızın, bilgi iletimini araştırdı.
1895’te bir gece, evinin çatı katında düzenlediği laboratuvarında araştırmalarının ilk başarılı sonuçlarını aldı: Odanın bir ucundan öbür ucuna, tel olmaksızın bir sinyal iletebildi. Gerçekten de, bu telsiz telgraf aygıtı başka araştırıcıların yaptıkları aletlerin (Branly’nin koherörü, Righi’nin osilatörü, Popov’un anteni) bir ara getirilmesiyle gerçekleştirilmişti. Marconi’ nin kişisel buluşu,yüksek frekanslı titreşimlerin büyük uzaklıklara iletilmesini sağlayan toprak prizli bir yayınım anteninin hazırlanmasına dayanıyordu. 1896’da Cenova körfezinin La Spezia koyunda 3 km’lik bir uzaklığa.telsiz bir iletim gerçekleştirmeyi başardı. Bu tarihten başlayarak, ailesinin de desteğiyle İngiltere’ye giderek buluşunu geliştirmeye çalıştı. Burada İngiltere Postaları maşmühendisi Sir William Preece’den büyük yardım gördü.
Nobel Ödülü
Balonlar yardımıyla yükseltilmiş antenlerin kullanılması, iletimin 15 km kadar bir uzaklığa ulaşmasını sağladı ve 1898’in başlarında Marconi’nin adıyla anılan bir şirket kuruldu. Bu şirket 1899’da İngiltere ile Fransa arasında, 135 km uzaklıktan ilk bağlantıyı (Chelmsford ve Boulogne arasında), 1901 sonunda da Atlas Okyanusu’nun ötesine, 3 000 km’den fazla bir uzaklığa ilk olarak telsiz telgraf iletimini gerçekleştirdi. Bu başarı Marconi ortaklığına 32 geminin bu sistemle donatılması ve İngiliz kıyılarında istasyonlar kurulması konusunda İngiliz Denizyolları’yla birçok sözleşme imzalama olanağı verdi. Gitgide gelişme gösteren şirket kısa sürede radyo iletişim konusunda dünyanın önde gelen yatırımcılarından biri oldu. Bu arada birçok aygıt geliştirmeyi başaran Marconi de 1909 Nobel Fizik Ödülü’nü aldı.
Marconi sonraki yıllarda da aletlerini yetkinleştirmek için araştırmalarını sürdürdü. Bu çalışmalar sonucu, birleşik ve ikili verici-alıcı antenlerle, yönlendirici (içbükey aynalı) bir anten yaptı.
1915’te San Francisco ile Japonya arasında bir mesaj iletmeyi başardı. Ama Marconi’nin şirketi Fleming diyotunun getirdiği olanaklardan hiç yararlanmadı ve elektroniğin bu alanda kullanımı bakımından Amerikan şirketlerinin gerisinde kaldı. Birinci Dünya savaşı sırasında Marconi grubu araştırmalarım kısa dalgalara yöneltti ve 1920’de Bordeaux-Croix d’Hins ile çok uzak bölgeler arasmda bir bağlantı gerçekleştirdi. Ama bu tarihten başlayarak şirketin tekeli hafifledi ve mesajların iletimindeki çabukluk, nitelik ve güvenliğin zorladığı yeni gereklere uymak zorunda kaldı.
1921’de radyotelefondan ilk dinleyiş Fransa’da gerçekleştirildi, ,1924’ten başlayarak Marconi şirketi İngiliz Posta yönetimiyle, Avustralya, Kanada, Hindistan ve Güney Afrika’da kısa dalga istasyonları kurulması için önemli bir anlaşma imzaladı. 1914’te senatör seçilen Marconi daha sonra marki unvanını aldı, 1930’da da İtalya Bilimler Akademisi başkanı oldu.20 Temmuz 1937’de de öldü.