Şimdi şartlı arkadaş rütbesine geçtiler. Bizim için “şartlı düşman” gerçekten böyle bir şey olduğunda, askeri pilotlar için oldukça gerçekti.
Yarım yüzyıl önce Kore göklerinde bir hava savaşı başladı. Sovyet gönüllüleri, kardeşlere bu doğrultuda yardım etmek için gönüllü oldu. Amerikan aslarıyla çarpışmak zorunda kaldılar. Ancak hikayemiz bununla ilgili değil. En iyi Sovyet seri avcı MiG-15 Kore'nin gökyüzünde ortaya çıktı. Savaşın sonucu onun önemsiz olduğu, ancak “Sabra” üzerindeki üstünlüğüydü.
O zamandan beri MiG'ler tüm yerel savaşlara ve birçok çatışmalara katıldı. Bu uçakların tüm dünyadaki istihbarat servislerinin dikkatini çeken nesnelerden biri haline gelmesi oldukça doğal. Avı açıkladılar. Bir "canlı MiG" almak, yalnızca bir savaş aracının sırlarını ortaya koymak değil, aynı zamanda böyle mükemmel bir operasyon geliştirip uygulayabildiğinde istihbaratın neler yapabileceğini göstermek içindir.
Kural olarak, bu işlemlerde bahis hainlere kondu. Her şey yolunda giderse, “kırgın” taraf, kaçırılmanın üzücü gerçeğini susturmaya çalıştı ve “şanslı” taraf çok yayılmadı. Sır karşılıklı idi.
Ancak, bildiğiniz gibi, zamanla, tüm sırlar netleşir. MIG'lerin kaçırılması için özel hizmetlerin operasyonlarını farklı zamanlarda kamuya açıklayan birçok gerçeklerin detaylarından kurtulmaya çalıştık. Yine de bunun MiG uçaklarının biyografisinin kendine özgü bir parçası olduğunu kabul etmelisiniz.
Uçak avcıları
Kore Savaşı'ndan sonra MiG-15 artık kimseyle ilgilenmiyor. Hala tam olarak kaç tanesinin vurulduğu henüz bilinmiyor, ancak bu rakam, görünüşe göre iki yüzün üstünde. Mücadele acımasız, hız, irtifa ve kuşkusuz bunlardaki başarı değişkendi.
Savaşın başından beri Amerikan istihbarat MiG-15 için avlandı. Pilotlara, aracı karaya zorla denemeleri emredildi. Koreli pilotların yerini aldıklarını ve her şeyin katı bir güvende tutulması gerektiğini fark eden Sovyet pilotları, düşmanın havaalanındaki şerefsiz yüzeye kıyasla gökyüzünde ölmeyi tercih ettiler.
Amerikalılar, tüm uygun durumlarda, düşen MiG'lerin kalıntılarını özel bir tabana getirdi. havacılık uzmanlar onları dikkatlice inceledi. Pilotlarımızdaki askeri sansür anıları tarafından yetersiz ve cilalanmış olarak, Amerikalıların amaçlı MIG-15'i elde edip edemedikleri hakkında hiçbir şey söylenmiyor. Ancak enkaz, uzmanların makinenin savaş yeteneklerini belirlemesi için yeterlidir.
Şanslılar, İsrailliler Sina Yarımadası'nda Araplarla savaştığında 1956'ta Amerikalılar buldu. Daha sonra, tüm MiG-15 ve daha da önemlisi MiG-17 ile birkaç hava alanı yakalandı. İsrail hükümetinin ABD ile gizli ticaret kanalları vardı. Amerikalılar istihbarat verileri ve askeri teçhizat örnekleri karşılığında İsrail'e askeri teçhizat ve teçhizat sağladı. Sovyet MiG'ler gizli bir oyunun parasal karşılığı oldu.
Amerikalılar isteyerek ve herhangi bir miktarda MiG aldı. Deniz pilotunun girişimi olan Frank Ault, Avcı Silah Okulu'nu düzenledi. Size "Top Gun" kod isminden aşinadır. Neden bilirsin, muhtemelen kendin tahmin etmişsindir. Tom Cruise'un başrol oynadığı ve aynı isimdeki bir film çekildi. Bu okulda beş hafta boyunca, savaş pilotlarına mümkün olduğunca yakın koşullarda yoğun pilot eğitimi gerçekleştirildi.
Okulun iki MiG filosu vardı ve bunlar neredeyse iki düzine araba.
Ortadoğu'da savaş demlendi. Mısır, Suriye ve Irak, militan İsrail'e karşı silahlanıyor. İsraillilerin acımasızca emdikleri ve kendi ilan ettikleri Arap topraklarının bir kısmının kaybı ile uzlaşamadılar.
Bu yıllarda Sovyetler Birliği ile İsrail arasında tam kanlı diplomatik ilişkiler vardı. Ve İsrail'in liderliği SSCB'ye yaklaşmaya çalıştı, ancak Moskova Arap yanlısı bir pozisyon aldı. Ayrıca, en son MiG-21 avcılarının Mısır ve Irak'a gönderdiği gizli gönderiler çoktan başladı. Bu uçaklar henüz diziye girmiştir.
Sovyetlerin yeni bir dövüşçüsü olduğu gerçeği, sadece zekası tarafından bilinmiyordu, bu da beynini bile hareket ettiremeyecek kadar tembeldi. Yenilik, gazete yayınları tarafından hesaplanabilir.
İsrail Havacılık Müzesi'ndeki MiG-21
60'lerin sonunda, Sovyet gazetelerinde, E sembolü altında saklanan uçaklara yerleştirilen yeni havacılık kayıtlarına dair sık sık raporlar vardı. Pilotlar Georgy Mosolov ve Konstantin Kokkinaki daha sonra erişilemeyen uçak yüksekliklerine tırmandı, daha sonra hızla kapalı yollardan hızla geçtiler; .
Kayıtları tesadüfen değil, dünya reklamının mülkü oldu. Son zamanlarda, Amerikan Lockheed U-2 yüksek irtifa keşif uçağının Sovyet bölgesi üzerindeki uçuşları daha da yaygınlaştı. 1 Mayıs 1960, bu açıklıklardan biri bir roket tarafından kesildi. Amerikalılar, Rusların 20 000 metreye yükselebilecek uçağı olmadığını biliyordu. Ve ortaya çıktı - işte! E-66, 34 714 metre yüksekliğe ulaştı.
Tahmin etmek için sofistike bir analist olmanıza gerek yok: Rekor kıran bir uçak olduğu için, bir üretim uçağının yakında yaklaşık olarak aynı özelliklere sahip olacağı anlamına gelir.
Ve Gorki şehri üzerinde olağandışı bir üçgen kanadı olan uçakları görmek zaten mümkündü. Havacılık tesisinin havaalanı, sadece zayıf günlerde vızıldamayı durdurdu. Yakında bütün çocuklar zaten MiG-21 markasını biliyordu. Şehirde o yıllarda casus olup olmadığı bilinmiyor, ancak uçağın seriye fırlatılması farkedilmeden geçemedi.
Yakında Irak'ta keşfedildiler.
"Penisilin" Operasyonu
İsrail Hava Kuvvetleri'nin yaratıcısı ve komutanı Dan Tolkovsky bu yıllarda şöyle dedi: Savaşın temel prensibi: Kazanmak için bilmeniz gerekenler silâhdüşmanın savaştığı karşı.
İsrail istihbarat servisleri sözlerini eylem için bir rehber olarak aldı. MiG-21'i ve konuşmacı olarak Mossad servisi olarak bilinen genç "İstihbarat ve Özel Görevler Enstitüsü" nü ele geçirmek için operasyon geliştirmeye başladı.
İstihbarat hızlı bir şekilde Mısır Hava Kuvvetlerinde, uçağın ele geçirilmesine karar veren hükümetin eylemlerinden memnun olmayan bir pilot buldu. Ve Yemen'in bombalanmasından memnun değildi. Mısır, isyanı bastırmaya çalışan rejimi destekledi.
1964’te uçak kaçırıldı, ancak orası MiG değil, müzedeki tek yer olan eski Yak. Mısır pilotu vaat edilen parayı alamadı. İstihbarat görünüşünü değiştirmesine ve Arjantin’e yerleşmesine yardımcı oldu. Ancak Mısırlı istihbarat subayları izine saldırmayı başardı, haini çıkardı ve idam etti.
Bir yıl sonra, başka bir girişimde bulunuldu, ancak son anda pilot uçağı kaçırmayı reddetti.
Bu arada, Mossad askeri birliği Suriye, Mısır ve Irak'ın bütün pilotları hakkında ayrıntılı bilgi topladı. Pilotların uçuş sırasında yaptığı eterik konuşmalar izlendi, kaydedildi ve sonra dilbilimciler, psikologlar ve diğer uzmanlar tarafından detaylı olarak analiz edildi. Dosyaya pilotların kariyeri, aile yaşamları, çevreleri, zayıflıkları ve yardımcısı hakkında bilgi verildi, zayıf noktaları elden geçirildi.
Mossad analistleri, gayrimüslim bir pilotun başına geçirilirse operasyonun başarılı olabileceği sonucuna vardılar. İşe alım için adaylar çemberi hemen daraldı. Arap pilotları arasında Hıristiyanlar çok azdı.
Listede bir Irak pilotu filo komutanı Kaptan Munir Redfi vardı. Kariyeri mükemmeldi. Yılın 23'inde Irak'ın en iyi pilotu olarak kabul edildi ve MiG-21 dahil olmak üzere çeşitli savaş uçaklarında ustalaşan hem ABD'de hem de SSCB'de uçmayı öğrendi.
İşe alım tarihçesi henüz açıklanmadı, ancak iki versiyonu var. Onlardan birine göre, manevi baba Munir için olan evin hizmetçisi kaçmasına boyun eğdi. Er ya da geç, Hıristiyanların zulmünün Irak'ta başlayacağını açıkladı. Onları zaten tüm kamu hizmetlerinden kovmaya başlamışlar ve hatta sahte suçlamalar nedeniyle tutuklanmışlardı. Pilot ihtiyaç duyulurken, dokunulmaz, ancak zamanı gelecektir - ve bunun yerine Müslüman olacaktır.
Başka bir versiyona göre, güzel bir kadın, bir Amerikalı, fakat Yahudi kökenli, eyleme geçildi. Mossad'ın ajanıydı ve işe alım için birçok aday arasından Munir Redfi'nin kendisini seçti. Aralarındaki konuşmalar daha dürüst hale geldiğinde, Kürt köylerini bombalamak için uçması gerektiğini itiraf etti. Sivillerin öldürülmesi ona barış vermedi. Vicdanı ona acı çekti - herhangi bir soykırımı ağır bir suç olarak kabul etti.
Bir gün Amerikalı bir kadın onu Paris'e gitmeye davet etti. Orada takip ettiği gerçek hedefleri öğrendi. Munir Redfi uçağı kaçırmayı kabul etti, ancak ailesi ve tüm akrabalarının Irak'tan çıkarılması şartıyla.
Her iki işe alım seçeneğinin başlatılması mümkündür. Hizmetçi pilotun direncini kırdı, Amerikalı görevi somutlaştırdı.
Paris’ten Irak ası gizlice Hazor hava üssünde İsrail’e götürüldü. Orada Mordechai Hod Hava Kuvvetleri Komutanı tarafından karşılandı. Birlikte uçağın tasarlanan rotasını tartıştılar. Irak ve Ürdün'deki izleme istasyonundan geçerek 900 kilometre uçmak gerekiyordu. 25 dakika boyunca, Munir Redfi ya İranlı ya da Ürdün savaşçıları tarafından vurulabilir. Evet ve İsrail üzerinden tehlike altındaydı: Operasyonun en katı gizliliği hava savunma servisinin önceden uyarılmasına izin vermedi.
Hava üssünün komutanı olan Albay Shlomo Bareket ile Irak pilotu İsrail üzerindeki rotanın bir bölümünü geçti.
Görüşme sırasında Redfi, İsraillilerin ev hava üssündeki siparişler hakkında ne kadar iyi bilgilendirildiğine şaşırdı. İstihbarat, en yakın dakikaya yapılan eğitim uçuşlarının planını bile biliyordu.
Bu kadar başarılı bir şekilde başlayan operasyon, bir nedenden dolayı tıbbi bir isim aldı - "Penisilin".
Mossad, faaliyeti ile şüphe çekebilecek tüm casus ağını Irak'tan uzaklaştırdı. Pilotun akrabalarının tahliyesini sağlamak için beş görev gücü gönderildi. İzciler hızla Kürtlerle anlaştı ve yardım edeceklerine söz verdiler.
Munir Redfi'nin ailesi, görünüşte oğlunun acil tedavisi için Londra'ya gönderildi.
17 Şubat Yılın 1966’i Avrupa Mossad merkezlerinden birine Irak’tan bir kartpostal geldi: “Bizimle her şey yolunda. Yakında penisilin alacağım. Yeni arkadaşlara merhaba. Yakında görüşürüz.”
Zaman geçti ... Ama uçuş ertelendi. Sovyet ordusu uzmanları uçağı ele geçirme ihtimalini öngörüyorlardı, yalnızca eğitim uçuşunun gerçekleştirilmesi için tankları yakıtla doldurdular.
Fırsat kendisini yalnızca 14 Ağustos'ta sundu. Bu günde, uçuşun uzun olması gerekiyordu ve uçakta ilave bir tank asıldı. Munir irtifa kazandı ve sonra kabinde asit duman kokusu hissetti. İnişe devam etmek zorunda kaldım. Teknisyenler elektrik devresinde bir devre keşfetti.
Sadece ertesi gün her şey iyi gitti. Sabah 7.30'te hava alanından yükselen Munir Redfi doğuya doğru yöneldi ve sonra onu kırarak MiG-21'ini yere attı.
Daha sonra ortaya çıktığı gibi, hiçbir yabancı savunma servisi davetsiz misafir tespit etmedi.
İsrail üzerinden, MiG'yi Hazor'daki hava üssüne taşıyan Mirage eskortunu bekliyordu. 7.55'te kaçırılan uçağın tekerlekleri, hava sahasının pistine temas etti.
Kaçırılma operasyonunu gizlemek için MOSSAD'in izcileri bir koz kartı hazırladı. Basın toplantısında gazetecilere, on gün önce gelen Irak pilotundan bir mektup geldi. Bu yazıda, ülkesini kişisel nedenlerden dolayı terk etmek niyetinde olduğu iddia edilmek isteniyor.
Basının hiçbir sorusu yoktu - her şey açıktı.
Sadece olanların, her şeyin ne olduğu konusunda net olmadığını farkeden çok kararlıydı. Uçağı iade etmeyi istediler. İsrailliler son defa adalet kullandılar: Amerikalıların bile uçağı incelemelerine izin vermediler.
Bu arada, bir hain emrinde olan Irak'ta memurlar vuruldu. Danışmanlarımıza ne olduğu bilinmiyor. Kısa süre sonra MiG-21, Tel Aviv'deki havacılık geçit töreninde gösterildi. İsrail Hava Kuvvetleri'nin test pilotu uçağın yüksek bir değerlendirmesini yaptı.
Arap savaşından yeni savaşçı ve diğer Sovyet askeri teçhizatının sırları açıklanmadığı takdirde, İsrail savaşının Haziran 1967’te Arap ülkeleriyle neler olacağını kim bilebilirdi. Ve böylece altı gün sürdü ve İsrailliler için tam bir zaferle sona erdi.
Her zaman ilginç hain kaderi. Munir Redfi, idam edilen Mısırlı meslektaşı kaderini paylaşmadı mı?
Daha yakın zamanlarda, Batı basında, 58 yaşında bir zamanlar MiG-21 avcısından İsrail'e kaçan bir adamın öldüğü bildirildi. Gazeteler, tüm bu yıllar boyunca oldukça mutlu ve konforlu yaşadığını, özel havayollarından birinde pilot olarak çalışmaya devam ettiğini yazdı. Doğru, uçuş rotaları çoğunlukla çöllerin çöllerine uzanıyordu. Petrol sahalarına hizmet etti. Mossad Yahuda'yı iyi sakladı.