Uluslararası bir gökbilimciler ekibi, yenilikçi bir teknik kullanarak Satürn çevresinde 62 yeni ay buldu. Bu düzensiz aylar, Jüpiter’i geride bırakarak Satürn’ün 145 olan toplam ay sayısına katkıda bulunur ve gezegenin ay sisteminin çarpışma geçmişine ilişkin içgörü sağlar.
Uluslararası bir gökbilimciler ekibinin çalışması, 62 kişinin duyurulmasıyla sonuçlandı. Satürn’ün yeni ayları, onu Güneş Sistemimizin dev gezegenleri etrafındaki ‘ay yarışı’nın birinci sırasına fırlatıyor. Ekip, Edward Ashton (şu anda Tayvan Academia Sinica Astronomi ve Astrofizik Enstitüsü’nde doktora sonrası araştırmacı) tarafından yönetilmektedir ve Profesör Brett Gladman (British Columbia Üniversitesi Fizik ve Astronomi Bölümü), Mike Alexandersen (Harvard Smithsonian Astrofizik Merkezi) içermektedir. , Jean-Marc Petit (Observatoire de Besancon) ve Matthew Beaudoin (Britanya Kolumbiyası Üniversitesi).
Geçtiğimiz yirmi yılda, Satürn’ün çevresi artan hassasiyetle aylar için tekrar tekrar incelendi. Bu son çalışmada, Dr. Ashton’ın ekibi Satürn’ün daha sönük (ve dolayısıyla daha küçük) uydularını bulmak için “kaydır ve istifle” olarak bilinen bir teknik kullandı. Bu yöntem, Neptün ve Uranüs çevresindeki ay aramaları için kullanıldı, ancak Satürn için asla kullanılmadı. Ardışık görüntülerin bir dizisini Ay’ın gökyüzünde hareket etme hızında kaydırmak, tüm veriler birleştirildiğinde Ay’ın sinyalinin artmasına neden olur ve tek tek görüntülerde görülemeyecek kadar sönük olan ayların ‘yığılmış’ görüntüde görünür hale gelmesine olanak tanır. ‘ görüntü. Ekip, 2019 ve 2021 yılları arasında Hawaii’deki Mauna Kea’nın tepesinde Kanada-Fransa-Hawaii Teleskopu (CFHT) kullanılarak alınan verileri kullandı. 3 saatlik aralıklar boyunca çekilen birçok ardışık görüntüyü kaydırıp üst üste koyarak, Satürn’ün uydularını tespit edebildiler. yaklaşık 2,5 kilometre çapında.
Orijinal keşif araması, 2019’da Ashton ve Beaudoin, British Columbia Üniversitesi’nde öğrenciyken derin CFHT’de titiz bir araştırma yaparak ayları ortaya çıkarırken yapıldı. görüntüleme o yıl elde edildi. Ancak sadece gökyüzünde Satürn’e yakın bir nesne bulmak, onun bir ay olduğunu kesin olarak söylemek için yeterli değildir; prensipte gezegenin yakınından geçmekte olan bir asteroit olabilir (bu pek olası olmasa da). Kesin olarak emin olmak için, nesnenin gezegenin yörüngesinde döndüğü kesin olarak belirlenmeden önce birkaç yıl boyunca izlenmesi gerekir. Ekip, iki yıl boyunca farklı gecelerde tespit edilen nesneleri titizlikle eşleştirdikten sonra 63 nesneyi izlemeyi başardı ve böylece bunların yeni ay olduğunu doğruladı. S/2019 S 1 olarak adlandırılan yeni aylardan biri 2021’de duyurulmuştu, geri kalanı son birkaç hafta içinde duyurulmuştu. Ekibin bağlantılı yörüngelerinden bazıları, bu uydulardan bazılarını kısa bir süreliğine görüntüleyen (ancak Satürn’ün etrafındaki yörüngelerini oluşturacak kadar uzun süre izlenmeyen) yıllar öncesine ait geçmiş gözlemlerle belirlendi.
“Bu uyduları izlemek, bana hatırlamamı sağlıyor Çocuk oyunu Dot-to-Dot oynuyoruz, çünkü verilerimizdeki bu ayların çeşitli görünümlerini geçerli bir yörüngeyle ilişkilendirmemiz gerekiyor,” diye açıklıyor Edward Ashton, “ancak aynı sayfada yaklaşık 100 farklı oyun var ve bunu yapmıyorsunuz. hangi noktanın hangi bilmeceye ait olduğunu bilin.”
Tüm yeni aylar, başlangıçta ev sahibi gezegen tarafından uzun zaman önce yakalandığı düşünülen düzensiz aylar sınıfındadır. Düzensiz aylar, normal aylara kıyasla büyük, eliptik ve eğimli yörüngeleriyle karakterize edilir. Bilinen Satürn düzensiz uydularının sayısı iki kattan fazla artarak 121’e ulaştı ve arama başlamadan önce 58’i biliniyordu. 24 normal uydu dahil, şu anda Satürn’ün yörüngesinde dönen (Uluslararası Astronomi Birliği tarafından) tanınan toplam 145 uydu var. Yeni keşifler, halkalı gezegen için çok sayıda dönüm noktasıyla sonuçlandı. Satürn yalnızca en çok bilinen uydulara sahip olduğu için tacını geri kazanmakla kalmadı (95 tanınan uyduyla Jüpiter’i geride bıraktı), aynı zamanda toplamda 100’den fazla keşfedilmiş uyduya sahip ilk gezegendir.
Düzensiz aylar kümelenme eğilimindedir. yörüngelerinin eğimine göre yörünge gruplarına ayrılır. Satürn sisteminde, isimleri farklı mitolojilerden alınan bu tür 3 grup vardır: Eskimolar grubu, Galyalılar grubu ve çok daha kalabalık olan İskandinav grubu vardır. Örneğin, Inuit grubuna üç yeni keşif düşüyor: S/2019 S 1, S/2020 S 1 ve S/2005 S 4, daha önce bilinen daha büyük düzensiz Kiviuq ve Ijiraq’ınkine benzer şekilde eğimli çok küçük yörüngelere sahip. Tüm yeni aylar, bilinen üç gruptan birine giriyor ve yine yeni aylar arasında en kalabalık olanı İskandinav grubu. Grupların, bir gruptaki mevcut ayların, başlangıçta yakalanan aylardaki bir veya daha fazla çarpışmanın kalıntıları olduğu çarpışmaların sonucu olduğu düşünülüyor. Yörünge dağılımının daha iyi anlaşılması, Satürn’ün düzensiz ay sisteminin çarpışma geçmişi hakkında bilgi sağlar.
Bu aylarla ilgili geçmiş araştırmalarına dayanarak, bu ekip, çok sayıda küçük ayın geri hareket halinde olduğunu öne sürdü. yörüngeler, nispeten yeni (astronomik terimlerle, son 100 milyon yılda) orta büyüklükte düzensiz bir ayın bozulmasının sonucudur ve şu anda İskandinav grubunda kataloglanmakta olan birçok parçaya bölünmüştür.
{6 }Profesör Gladman’ın açıkladığı gibi, “Modern teleskopların sınırları zorlanırken, Satürn’ün etrafında geriye doğru dönen orta büyüklükte bir ayın yaklaşık 100 milyon yıl önce parçalandığına dair artan kanıtlar buluyoruz.”