hint filmlerini izlerken hep "3 saatlik film, şarkıları çıkarsan bir buçuk saatte bitermiş. zaman kaybı" diye düşünürüm. barfi ise öyle filmlerden değil. şarkıların hepsi o kadar güzel ve naif ki hiç bitmesin istiyorsunuz. bu kadar geç izlemiş olmak canımı sıkmadı değil.
bazı sahnelerde "şurdan araklanmış biraz" desem de, yaşlandırma tekniği flash tv boyutunda olsa da efsane naif bir film barfi.
--- spoiler
---
hangi sahneyi en çok sevdiğimi sıralayım dedim, birini seçmeye içim elvermedi. yağmur altındaki hayal kırıklığını mı, babasının sesini en çok duyurması gerektiğinde duyuramadığı sahneyi mi, jhilmill'in "barfi" seslenmesini mi, barfi'nin shruti'ye aşkını tarif edişini mi, güven testlerini ve jhilmill'in bu sınavı nasıl geçtiğini mi, barfi ve babasının parmak-osuruk oyununu oynaması ve ses çıktı mı sorusunu mu*
hepsi efsane bence. şimdiye değin izlediğim en iyi hint filmi olabilir barfi. sanki hint filmi değil de bir fransız filmi izlemiş gibi oluyorsunuz bittiğinde.
--- spoiler
---
demem o ki izleyin bence. pişman olmazsınız.