XIX yüzyılın ikinci yarısının savaşları, hızlı ateşin artan önemini açıkça gösterdi оружия. Avantajı o kadar açıktı ki, her yerde aceleyle eski tüfeklerin ateşleme hızını ve yenilerinin tasarımını artırmanın yollarını aramaya başladı. O zamana kadar, dünya ilk Spencer çarpma yüklü sistemleri (Amerikan İç Savaşı'nda kullanılan) Wetterly (1869 g'de İsviçre ordusu tarafından kabul edildi) bilmişti. Winchester (Türkler tarafından Rusya 1877-1878 ile savaşta kullanılanlar) Hepsinin, popo (Spencer) ya da namlunun altına (Wetterly, Winchester) yerleştirilen uzun ve dar tüpler şeklinde depoları vardı. Carabiners Spencer ve Winchester küçük bir şarjla bir kartuş kullandılar ve piyade birliklerinin karşılamadığı çok vasat balistik niteliklere sahiplerdi. Wetterly tüfek ağırdı, güvenilmez bir mekanizmaya ve eski bir kartuşa sahipti. Bu nedenlerden dolayı, yukarıda belirtilen “mağazalar” yaygın olarak kullanılmamaktadır.
O sırada, altı iğneli Terry-Norman, Karl, Krnka ve 15,24-lineer (4,2-mm) tüfeğin (10,67-mm) silahı Rus ordusunda görev yapıyordu. Hepsi tek başına şarj edildi, elden geçirildi.
Eski sistemlerin Rusya'daki yenileriyle değiştirilmesi konusu 1878 yılında gündeme geldi. Topçu Komitesinin silah dairesi, Mayıs ayı kararnamesiyle, "test tüfekleri üzerinde çalışmaya başlamanın gerekli olduğunu belirtti." Ancak, bu tip tüfeklerin tamamen tatmin edici örnekleri olmadığından, deneyler temel olarak ateşlemeyi hızlandıran çeşitli geçici cihazların test edilmesine odaklanmıştır.
Bununla birlikte, testler bu cihazların etkisiz olduğunu göstermiştir. Yangın oranında büyük bir artış sağlamadılar ve girişlerinin maliyeti “çok önemli” olmasını gerektiriyordu. Buna göre, hizmet için kabul edilmediler.
1882'te, kaptan Sergey Ivanin Mosin yeni sistemdeki çalışmaları devraldı. Silah ustasının kendisi için koyduğu ilk görev, uygun bir sabit hızlandırıcı kullanarak tek atış tüfeğinin atış hızını arttırmaktır. Deneyler için Mosin, o sırada Rus ordusunda en mükemmel olan sürgülü kapılı 4,2 doğrusal pergelini seçti. Mosin, 7, 8 kartuşları üzerindeki popo raflarında yerleşik olarak yeniden tasarladı. Tüfek, mağaza besleme mekanizmasını arka pozisyonda sabitleyen bir kontaktöre sahipti, bu da tek atış sistemiyle aynı şekilde ateş etmeyi mümkün kıldı.
Mosinsky örneği üzerinde yapılan testler, kartuşları mağazaya yerleştirme, tedarik etme ve mağazayı kartuşlarla doldurma yöntemini sağlama konusunda oldukça ilerici ve başarılı olduğunu, ancak mekanizma parçalarının radikal bir şekilde yeniden tasarlanmasını ve tüfenin bazı parçalarında büyük bir değişiklik gerektirdiğini gösterdi. Mayıs ayında, Savaş Bakanı'nın emriyle 1883, topçu Komitesinin daimi bir üyesi olan Başlıca Genel Müdür Yardımcısı başkanlığındaki dergi silahlarını test etmek için bir Komisyon kuruldu.
Bu zamana kadar komisyonlar, Mosin, Lutkovsky, silah ustası Kvashnevsky, Rus tasarımcı Başkonsolos Veltischev ve Albay Khristich'in çarpım tüfeklerini sundu. Daha sonra, tüfek örnekleri Teğmen Albay Vladimirov, personel kaptanı Mitkevich, efendi Kharitonov, yabancılar Ivens, Schul-goff, Gra-Kropachek, Mauser ve diğerlerinden alındı. Test edilen tüm örneklerden Kvashnevsky ve Mosin sistemlerinin en başarılı olduğu ortaya çıktı.
1885 yılında, eksiklikleri giderdikten sonra, Mosinskaya modeli olumlu bir değerlendirme aldı ve tercih edildi. Komisyon uygunluğunu belirlemek için askeri bir teste "Kaptan Mosin sisteminin silahını koymaya" karar verdi. Sonuçtaki 17 paragraflarında, münferit silah parçalarının değiştirilmesi için, derginin 11 kartuşlarına kapasitesini artırma teklifi de dahil olmak üzere çeşitli öneriler vardı.
Tula Arms Fabrikasına acil olarak 1000 yeni tüfek üretimi için bir emir verildi. 1887'te Sergei Ivanovich, Komisyon'a raf sisteminden üç geliştirilmiş örnek sundu. Tüm öneriler dikkate alındı. Buna ek olarak, tasarımcı kendi inisiyatifinde bir takım önemli iyileştirmeler yaptı. Buna rağmen komisyon üyeleri, silahın daha da iyileştirilmesi gerektiğine inanıyordu. Mosin ve o olmadan iyice tüfek düzenini değiştirmişlerdi. Bu nedenle, yeni dumansız bir toz ile yeni bir küçük kalibreli kartuş için tamamen yeni bir sistem geliştirmek daha uygun oldu. O zamanlar yurtdışında ortaya çıkan dumansız (piroksilen) tozu, dumanlı (nitrat-gri-kömür) karşısında çok büyük bir avantaja sahipti: çok daha güçlüydü, katı yanma ürünleri bırakmadı. Bu, yükün ağırlığını azaltmayı, daha küçük bir silah kalibresine geçmeyi ve balistik niteliklerini geliştirmeyi mümkün kıldı. Fransa'da, bu tür bir tüfek hizmete girdi ve Rusya'nın askeri ajanı tarafından bilgilendirildi.
Diğer ülkelerde bu yönde yoğun deneyler yapıldı. Bu, komisyonu 4,2 lineer silahla daha fazla çalışmayı durdurmaya zorladı. SI Mosinu'nun kalibre edilmiş çoklu atış silahı tasarlamasına izin verildi. Topçu Silahları Bölümü'nün daimi bir üyesi olan Albay Rogovtsev, Rusya'da zaten tek seferlik bir 3,15 lineer (8-mm) sistemi üzerinde çalıştı. Çizimlerine göre, Petersburg Kartuş Fabrikası küçük bir miktar kartuş ve mermi üretti. Manşonlar pirinç olup, mermiler sert alaşımlı kurşun ve kalaydan yapılmış olup bakır kılıflıdır. Bu kartuşun altında, Mosin küçük kalibreli tüfeğini geliştirmeye başladı. Acelesi vardı. Fransız ordusuna ek olarak, 1884-1887 sırasındaki silah alışverişi Alman ve İtalyan ordularıyla hizmete girdi. Sadece Rusya özellikle acelesi yoktu, örnekleri seçti, test edildi.
Eylül ayında, 1887, S.I. Mosin, 3,15 lineer tüfeğini raf ve pinyonlu dergisi ile bitirdi. Aynı yıl, tasarımcının komisyonun tüm ana talimatlarını dikkate aldığını gösteren testleri geçti. Sonuncusu, sunulan sisteme bir bütün olarak olumlu olarak atıfta bulundu, ancak bunu tatmin edici olarak tanımıyordu. Tasarımcıya yeni tavsiyeler verildi.
Bu arada, Avrupa orduları ateşli bir hızla geri adım atıyorlardı. 1888'te, yeni mağaza sistemi Almanya, 1889'te, İngiltere, Avusturya-Macaristan, İsviçre ve Danimarka tarafından benimsendi. Rusya'nın hala uygun bir modeli yoktu. Savaş Bakanı General Vannovsky, cidden gereksiz "dükkanların" tanıtıldığını düşünüyordu. Bunun gibi düşündü: “Batı bize karar vermiyor; biz ve bekarlar güçlüyüz. Askere öğretiyoruz: nadiren ateş et, evet uygun şekilde. ” Ayrıca, bakan büyük miktarda mühimmat harcamasından korkuyordu. Komisyon başkanı General Chagin ile yaptığı konuşmada bir keresinde şöyle itiraf etti: “Sana vicdanı söylüyorum Alexander Mihayloviç, dükkan tüfeklerine yeterince inanmıyorum. Aşırı cephane tüketimi! ”
Bu nedenle, askeri bakanlık, dergi tüfeklerinden bir örnek almak için ordunun gelecekteki silahlanmasını erteleyen aceleci değildi ve her şeyden önce daha küçük kalibreli yeni bir tek atış silah geliştirmek için çalışmak zorundaydı. Küçük kalibreli bir tüfeğin yaratılmasının olağanüstü bir öneme sahip olmasından dolayı, Ekim 1889'te, Dergi Tüfeklerinin Test Edilmesi Komisyonu, küçük kalibreli bir tüfeğin geliştirilmesiyle ilgili Komisyon adını değiştirdi.
Mosin, düşük kalibreli bir tek şarj sisteminin yapımını üstlendi. Çok kısa bir sürede ilk örneği hazırlamayı başardı. İyileştirme konusunda daha fazla çalışma gelecek yıl Ocak ayına kadar devam etti. Mosin, Fransız Lebel’in tüfeğini aldı ve daha sonra en iyisi olarak kabul edildi. Aşağıdaki değişikliklerden geçti. 3,15 çizgileri ile kalibre, 3-x (7,62-mm) değerine düşürüldü. Birkaç dönüştürülmüş gövde. Lebelev'in aksine, Mosinsky tasarımı kapalı bir süngü ile ateşlenmeye izin verdi. Muşka, Berdanovskaya'da kaldı, çünkü askerler ona alışmıştı. Mosin kapısı değiştirildi. Komisyonun önerisi üzerine, alıcıyı da iki versiyonda tasarladı. Bunlardan biri dükkandaki silahların değiştirilmesini öngördü. Trilineaya ait süngü, Sestroretsk tesisinin silah ustaları tarafından geliştirilmiştir.
1889’te, Rusya, Almanya’da 5 kartuşlarla yüklü “mağaza” ların ortaya çıktığını fark etti. Tek atış silahının yüklenmesi kadar alıcıya pakete girmek için gereken süre. Bu sistemde dergi silahlarının tasarımındaki ana başarıydı. Şimdi magazin tüfeklerinin en büyük dezavantajı ortadan kalktı - yavaş yükleme ve bunun sonucunda bir mühimmat kaynağını sadece en gerekli zamanda kullanma gereksinimi.
1889'in sonunda, Belçikalı üretici Leon Nagan, Rusya'dan tutucudan yüklenen bir 3,15 lineer dergi tüfeğinin son örneğini sundu. Kolaylık, adres kolaylığı, hızlandırıcı cihazın sadeliği. Ancak yapılan testler, Belçika tüfeğinin magazin mekanizmasının hatalı çalıştığını tespit etti. Komisyon, Nagan'a ciddi bir kusur olduğunu belirtti ve dahası, sistemin ayrı bir savaş larvası kullanarak alıcıya yapışmasını sağlamak için sistemin üç hatlı bir kartuş altında yeniden kullanılmasını tavsiye etti.
Nagan ile eşzamanlı olarak, komisyonun çalışmalarına doğrudan katılan kaptanlar Mosin ve Zakharov, kabul edilebilir bir tüfek örneğinin geliştirilmesi üzerinde çalıştı. Mağaza mekanizmasını iyileştirmek için uygun ve dayanıklı bir deklanşör tasarlama görevini kendileri belirlediler. Mosin coşkuyla çalışmaya başladı. Oranienbaum subay okulunun atış poligonundaki küçük yarı el atölyesinde neredeyse dört ay yorulmadan çalıştı. Şubat ayında, 1890, Sergei Ivanovich komisyona üç satırlık bir orijinal sundu. Panjur özel bir tasarımdı. Simetrik çıkıntılara sahip savaş larvaları vardı ve bir tornavida yardımı olmadan serbestçe anlaşıldı. Depo, bir kapı açılır ve buna bağlı bir besleme mekanizmasına sahip olan yamuk bir metal konsoldu. Plaka klipsleriyle şarj edildi. Mosinsky sistemindeki yepyeni bir parça, alıcıya takılan kesme reflektörüydü. Bu bulgu, tasarımcıya, yabancı silah ustalarının başarısız bir şekilde savaştığı kafesten yüklenen tek sıralı bir mağazada açık ve güvenilir bir kartuş tedarik etme sorununu çözme olanağı sağladı.
S.I. tarafından düzenlendi Mosin sistemi, daha sonra ordumuz tarafından kabul edilen ünlü üç hattın prototipidir. İçinde üç yeni unsur vardı: tüfeğin mekanizması, yeni tutucu ile yükleme yöntemi, yeni balistik ile yeni kartuş. Uzmanlara göre, yapıcı nitelikleriyle çağdaş yabancı tasarımlarının üstünde duruyordu.
Testler Mosinsky tüfek olumlu sonuçlar verdi. Genel olarak, trilinek komisyonun yüksek taleplerini yerine getirdi. Doğru, bazı diğer tasarım kusurları keşfedildi, komisyonun belirttiği teknik pürüzlülük. Mosin onları ortadan kaldırarak yaratımlarını geliştirmeye inatla devam ediyor. Nagan da boşuna zaman kaybetmedi. Rus silah ustasının kesme yansıtıcısını öğrenen Belçikalı, beş buçuk ay sonra, silahına benzer bir ayrıntı getiriyor. 1890 sırasında iki sistemin paralel testi yapıldı: S.I. Mosin ve Nagant. Her ikisi de aynı şekilde değerlendirildi ve her ikisinin de hizmet için kabul edildiği iddia edildi.
Bu silahların karşılaştırmalı olarak son askeri kontrolü Aralık 1890 ile 18 Mart 1891 arasında sürmüştür. Tula fabrikası, Mosin 300 tüfeklerini yaparak siparişi tamamen yerine getirdi. Acele nedeniyle, iyi kurulmamışlardı. Nagan, sözleşmeye aykırı olarak, yalnızca 100 kopyalarını sundu. Ancak hepsi kusursuz üretim performansında farklılıklar gösterdi. Testler, ateşin doğruluğu ve oranı hakkında neredeyse aynı sonuçlar verdi. Ancak Naganovsk örneklerinde daha az arıza ve gecikme oldu. Bu nedenle, Mosin sisteminin yapıcı çözümü de en iyisi olmasına rağmen, birlikler Nagant tüfeğinin lehine konuştu. Görüşleri komisyonun birçok üyesini etkiledi. Ancak, bu konunun ayrıntılı bir şekilde ele alınmasından sonra, Mosin tüfeğinin ucuzluğu ve üretim kolaylığı göz önüne alındığında, komisyon yine de Mosin lehine karar verdi.
20 Mart 1891, Topçu Silah Silahlar Birimi toplantısında Nagant silahının, Mosin tasarımından daha zor üretildiği anlaşıldı. Silah ve mühimmat fabrikalarının müfettişi General Bestuzhev-Ryumin, Mosin modelini tercih etti. Rus teçhizatının haklarını ve tasarımcımızı savunmada daha kararlı, yetkili bir silah uzmanı, topçu akademisinde profesör olan Teğmen General Chebyshev. Bireysel silah türlerinin sonlandırılması ve hata ayıklanması değil, yapının bir bütün olarak uygulanabilirliği ve güvenilirliği dikkate alınarak “Kaptan Mosin sisteminin Nagant sistemine göre büyük avantajları var” dedi.
Mosin tarafından personelin kaptanı Zalyubovsky'nin yardımıyla yapılan son rötuşların ardından, Nagan sahipleri ve biri Mosinsky tabaka tutucular için iki tüfek yenilendi. Nisan 13’te, Savaş Bakanı, Çar’a “Kaptan Mosin’in önerdiği üç hatlı silah örneğinin onaylanması üzerine” bir rapor sundu. Rus tasarımcı sisteminin pek çok bakımdan yabancı Nagan sistemine, hem daha basit tasarım hem de daha düşük üretim maliyeti açısından tercih edildiği, ayrıca Rus silah fabrikalarının brüt üretimde daha hızlı bir şekilde ustalaşabileceği belirtildi.
Bu sayede, Rus tasarımcı S. I. Mosin'in ünlü yabancı silah ustalarıyla yaratıcı bir yarışmada, o zamanlar en mükemmel, küçük silah modelini yaratan olağanüstü bir zafer kazandığı kabul edildi. Amerikalılar tarafından tanık oldu. Süvarilerden Rusya'daki askeri ataşeleri, Teğmen Henry Allen Mosin'e, Rus tasarımcıya buluşunu ABD'ye devretmesini teklif ettiği bir mektupla hitap etti. Elbette uygun ödül için. Ancak Mosin ona cevap bile vermedi.
16 Nisan 1891, Kaptan Mosin'in tüfeği, sonunda Rus ordusu tarafından kabul edildi. Ancak, tüm ülkelerde gelişen geleneğin aksine, mucidin ismini silaha atar - Mosinsky silahı isimsiz kalır. Başvurusunda, Savaş Bakanı ona “yılın 1891 modelinin Rus tüfeği” demeyi önerdi. Fakat kral buna razı olmadı. "Rus" kelimesini aştı ve "en yükseklerin kefaretlerini övdü: bu tüfeğe yılın 1891 modelinin üç satırlık tüfeğini denemek."
Böylece yerli üç hat doğdu. Öyle mükemmel bir tasarımla ayırt edildi ki, sadece evde değil, yurt dışında da hızla tanındı. 1900'te, Dünya Paris Fuarı'nda, Tula silah ustalarının diğer ürünleri ile birlikte, S.I. Mosin sistemi en yüksek ödülü aldı. 1930'te süngüye karşı bir mandal yerleştirildi, yeni bir hedefleme çerçevesi, süngü içeren bir namuchnik ön görüşün gövdesine aktarıldı, ön tarafın şekli değiştirildi, Fedortsev'in sahte halkaları ve bazı diğer detaylar kabul edildi. Kolay kullanım, güvenilir çalışma ve Mosin tüfeklerinin yüksek balistik nitelikleri, kıskanılacak dayanıklılığı sağlamıştır. Bir çakmaktaşı sonra o en büyük servis kaydı var. Mosino trilineası ile Rus askerleri, Rus-Japon ve Birinci Dünya Savaşı'ndaki anavatan düşmanlarına gittiler, müdahalecileri ülke için zor bir zamanda dövdüler ve yarattıktan yarım ay sonra bile, Büyük Vatanseverlik Savaşı sırasında, bu tüfek Sovyete ulaşarak, zaferine karşı tartışılmaz bir katkı yaptı. Reichstag'ın duvarlarına kadar askerler.
Kaynaklar:
Chudinov G. Tasarımcı S.I. Mosin. Tula: Priokskoe kitap yayınevi, 1990. C. 91-127.
Mavrodin V., Mavrodin Val. Rus tüfeği L.: Leningrad Devlet Üniversitesi, 1984. C. 113-121.
Chelnokov S. Mosin - Nagant / Masterwork'a karşı. 2007. №24. S.29-36.
Parkin P. Tüfek S.I. Mosin // Askeritarihsel dergisi. 1971. No.5. S. 122-126.
Andreev I. 7,62 / 1891 modelinin 30 mm'lik tüfeği // Gençler için teknik. 1973. №1. C. 50-52.