Hayatımın Doğurganlık 'Bölümünü' Kapatma Kararı Verdim
Kadınların çoğu, bir partnerin girdisi ile (veya olmadan) doğurganlıklarını kontrol etmeye karar verir ve bu seçim birçok şekilde gelir. Nereden prezervatif ve Doğum kontrol hapları sezaryen sırasında tüplerimizin bağlanmasına, ailemizin tamamlandığından emin olduğumuzda, hepimiz kişisel çocuk doğurma kaderimizin efendisiyiz. Neredeyse 11 yıl önce oğluma hamile kalmadan önce, neredeyse 20 yılımı bunu yapmaya çalışarak geçirdim. değil hamile kalmak - ve bu iyi bir şeydi çünkü kocamla ilk kez korunmasız seks yaptığımızı düşünüyordum.
Bebek sonrası doğum kontrolü
OB-GYN'm oğlumun doğumundan üç ay sonra bunu bir doğum kontrol seçeneği olarak sunduğunda bir RİA aldım, çünkü çok yorgun olduğum için başka bir bebek sahibi olma fikrini bile anlayamadım. Beş yıl sonra bir değişiklik yapmam gerektiğinde, Mirena # 2'yi almakta tereddüt etmedim. Kocamla bu konuda hiç konuşmadım, çünkü o noktada tamamen aynı tek ve bitmiş sayfadaydık. Okul öncesi çağındaki bir çocuğu ve başarılı bir serbest yazarlık kariyeri olan, ben şişe ve bebek bezi dünyasına geri dönmek istemediğimden% 100 emindi.
Bir beş yıl daha geçti. Aniden 42 yaşındaydım, mutlu, sağlıklı bir 10 yaşında, üç kişilik ailemizden tamamen memnun ve oğlum daha bağımsız hale geldikçe daha fazla özgürlüğün tadını çıkardım. Bu yüzden, OB-GYN'm yeni bir RİA görüşmesi yapma zamanını başlattığında, tüplerimi bağlamayı sordum. RİA'mla hiç sorun yaşamadım ve hamilelik ve Mirena sayesinde neredeyse 12 (!) Yıldır adet görmedim, ama bu hiç de iyi değil - en azından benim için değil.
Bazen bu doğurganlıktan daha fazlasıdır
Ailemde güçlü bir meme kanseri öyküsü var ve annem bana hamileyken hastalandı (hamileliğe bağlı östrojen artışı sayesinde). Üç ay erken sezaryen ile doğumdan hemen sonra kemoterapi, radyasyon, radikal mastektomi ve histerektomi geçirdi. (Ve bu 1976'daydı.) Otuz yıl sonra annem onun BRCA gen pozitif (mucizevi bir şekilde, gen negatifim) ama yine de, her şeyin yolunda olduğundan emin olmak için her yıl bir mamografi ve MRI yapmakta ısrar eden son derece nevrotik bir göğüs cerrahım var.
Ama dahası da var ... En iyi görüntüyü elde etmek için yıllık mamogramım ve MR'ım adet döngümün çok kesin bir noktasında yapılmalıdır ve Mirena sayesinde adet görmemek bunu tam olarak tespit etmeyi çok zorlaştırdı - ben de kanatlandırdım son 11 yıldır. Meme doktorum bana son iki MRG'imin düşük olduğunu söyleyene kadar tüp ligasyonu (diğer adıyla tüp bağlama) hiç düşünmedim, bu yüzden bu büyük bir uyandırma çağrısıydı. (Ve kocamın neden sadece vazektomi yaptırmadığını merak ettiğinizi biliyorum, ama bu tamamen farklı bir hikaye.)
Ameliyatı planlamak kolaydır — sonuçta ortaya çıkan duygular
Son yıllık OB-GYN randevumdan eve geldiğimde, kocam ve ben bu konuyla ilgili üç dakikalık bir konuşma yaptık ve bir ay sonra tüp ligasyonu ameliyatı yaptırdım. Prosedürümden sonraki haftalarda muazzam miktarda düşünce ve suçluluk duyuldu. Sadece bir avuç arkadaşıma ve aileme söyledim ve aslında karar verdim değil Doğurganlıkla mücadele eden (ve şu anda hamile kalmak için çok çaba sarf eden) en yakın arkadaşlarımdan birkaçını, bitene kadar anlatmak için. Benim zihnimde, bebek yapma yeteneklerimin elimden alınmasını seçmek, onlar için küfür olarak algılanacaktı - olayın ardından kararıma saygı duyuyor gibiydiler ve hatta biri onun vekili olup olmayacağımı bile sordu. (Kayıt için, hala tüm parçalarım bende ve bir bebeği taşıyabilirim - ya da arzu edersem IVF hattını kendim de taşıyabilirim.)
Ancak planlarımı açıklamanın (veya ameliyat sonrası deneyimimi paylaşmanın) belki de en şok edici yanı, pek çok insanın tüplerinizi istediğiniz zaman bağlayabileceğinizi bilmemesidir - sadece sezaryen sırasında değil, en çok da budur. genellikle aşağı iner. Evet, genel anestezi altına girmeyi ve kendimi invaziv cerrahi ile ilişkili risklere maruz bırakmayı seçtim, böylece hamile kalmayacağımı ve yakalanma şansımın en yüksek olduğunu bilmenin getirdiği gönül rahatlığını yaşayabilirim meme kanseri erken. Kaç kişinin bunu anlamadığına inanamadım ve bu bana kendimi olabilir Kutunun çok dışına çıkıyordum.
Bebek yapma günlerim bitti
Ameliyatımın üzerinden bir aydan biraz daha fazla zaman geçti ve tamamen normale döndüm (iyileşme beklediğimden biraz daha yoğun olsa da). Doktorumu iki hafta önce bir takip için gördüm ve bana regl dönemimin yakında geleceğini söyledi. Adetimin fiziksel olarak geri dönüşüne tamamen hazırım, ancak kararımın devam eden duygusal sonuçları konusunda kesinlikle yüksek bir farkındalığa sahibim. Nihayetinde regl dönemimi tekrar aldığımda, artık doğal amacına hizmet etmediğini yeni bir yaşam yaratma amacına hizmet etmediğini tam olarak bilerek nasıl hissedeceğim? Görünüşe göre, bu en çok uğraştığım soru (en azından şimdilik) - ama kararımla ilgili herhangi bir pişmanlık duymuyorum. Aslında, geçen hafta ilgisiz bir doktor randevum vardı ve 'Hamile olma şansım yok - doğru seçimi yaptığımdan emindim' diyen kutuyu işaretlediğimde.
Ve en önemlisi, regl dönemimi tekrar geçirdiğimde, yıllık meme taramamı buna göre planlayabilirim ve kızlarımın en iyi görüntüsünü elde ettiğimizden emin olabilirim - çünkü burada olmak benim için kocam ve mevcut çocuğum için olmaktan çok daha önemli. daha fazla bebek yapma yeteneği.