Editörün notu: Aşağıdakiler The Chair’ın 1. Sezon finali olan “The Chair”dan spoiler içerir.
Netflix’in The Chair dizisinde ana karakter Dr. Ji-Yoon Kim (Sandra Oh), meslektaşı parlak ve ilerici Profesör Yasmin “Yaz” McKay’e (Nana Mensah) yalvarıyor: departman.” Yaz yorgun bir iç çekişle yanıtlıyor, “İşte bu yüzden gidiyorum.”
Netflix mini dizisi The Chair’ın tamamında yanınıza almanız gereken bir an varsa o da bu anıdır.
İLGİLİ: ‘Sandalye’ Fragmanı: Sandra Oh Yeni Netflix Komedi Dizisinde Akademik Hayatın Dağınık Tarafını Açıklıyor
Yüksek öğrenimde beyaz ayrıcalığının uzun tarihi iyi belgelenmiştir. Öyle olsa bile, seçkin sistemin, beyaz renkli öğrencileri olumsuz etkileyen ve beyaz seçkinleri destekleyen kurumsal ırkçılık tarihini ortadan kaldırmak için uzun bir yolu olduğu bir sır değil. Sandalye esprili, çoğu zaman hicivli olabilir, ancak aynı zamanda beyaz ayrıcalığının doğru bir incelemesidir.
Netflix aracılığıyla görüntü
Amanda Peet ve Annie Julia Wyman (eski bir Harvard ve Cambridge akademisyeni) tarafından yaratılan altı bölümden oluşan dizide, parlak Sandra Oh, üniversitede İngilizce Bölüm Başkanlığına getirilen ilk siyahi kadın olan Profesör Ji-Yoon Kim rolünde yer alıyor. Pembroke College, kurgusal bir “alt düzey Ivy” kurumu. Ji-Yoon, Başkan olarak yeni rolünde gezinirken, eski meslektaşlarına, özellikle de Profesör Elliot Rentz (Bob Balaban) ve Profesör Joan Hambling’e (Holland Taylor) olan kişisel yükümlülük ve sadakat duygularını uzlaştırmak için mücadele ederken, aynı zamanda kırılmak için mücadele ediyor. Bölümde sınırlar. Bu gerilim, özellikle Pembroke’un çığır açan yeni akademisyeni ve göreve hazır genç beyaz olmayan meslektaşı Yaz için zararlıdır. Ji-Yoon, bir yandan Yaz’ın görev süresini güvenceye alırken bir yandan da eski meslektaşlarını yumuşatmaya çalışırken, uzun süredir yakın arkadaşı ve meslektaşı olan ve yakın zamanda ölümünün yasını tutan popüler Profesör Bill Dobson’a (Jay Duplass) karşı duyduğu romantik duygularla sürekli dikkati dağılır. karısı.
Güçlü bir şekilde, Başkan akademide yaygın olan beyaz ayrıcalığı (özellikle beyaz erkek ayrıcalığı) ile yüzleşmekten çekinmeyi reddetmekle kalmaz, aynı zamanda akademideki kişisel sadakat ve sistemik eşitsizlik arasındaki gerilimi yakalayan bir şekilde ayrıcalığı araştırır.
Örneğin Ji-Yoon, Yaz’ı Pembroke’un uzun süredir düşük okullaşmayla boğuşan İngilizce bölümünün kurtarıcısı olarak görüyor. “Sex and the Novel” adını verdiği popüler ve ilerici Amerikan edebiyat dersini öğreten Yaz, öğrencilerin sanat ve müzik gibi tutkularından yararlanan ve aynı zamanda yakın okuma becerilerini harekete geçiren bir şekilde onlarla bağlantı kurarak öğrencilerin dışavurumlarını kutluyor. Ji-Yoon, düşük kaydı nedeniyle (bilgi eksikliğinden dolayı) Elliot’un sınıfını birlikte öğretmesine izin vermesi için Yaz’a yalvarmak zorunda kaldıktan sonra, ne yazık ki Yaz’ın görev süresi komitesinin de başkanı olan Elliot, Yaz’ın yöntemlerini “düşük asılı meyve” olarak reddeder. ”
Netflix aracılığıyla görüntü
Ji-Yoon, Yaz’ın Pembroke İngilizce bölümünün geleceği olduğunu biliyor. Yaz’ın Seçkin Öğretim Üyesi olması için savaşır ve hatta Dekan’ı Yaz’ın görev süresini hızlandırmaya çağırır. Elliot’a söylediği gibi, Yaz’ın ilerici pedagojisi, öğrencileri 150 yıl önce yazılmış edebiyat konusunda heyecanlandırıyor. Yine de Ji-Yoon, Yaz’ın geleceğinin önüne çıkan ayrıcalık kültürüne boyun eğmek ve onu geri püskürtmek için mücadele eder. Ji-Yoon, öğretim stratejilerini değiştirmeyi reddeden eski meslektaşlarına karşı hala kişisel bir yükümlülük hissediyor – öğretim yöntemleri öğrencileri göz ardı etse ve müfredattaki güç ve baskı konularını tamamen ele almasa da.
Keskin ve etkileyici bir sahnede, Elliot sınıfın önündeki podyumda duruyor ve Amerikalı yazar Herman Melville hakkında kuru, beyaz badanalı bir ders veriyor. Sınıftaki öğrencilerden biri onun sözünü keser ve “Melville’in karısını döven biri olduğu gerçeğini tartışacak mıyız?” diye sorar. Açıkça soruyla fırlatılan Elliot, yanıtında tökezleyerek, yalnızca yazar Melville ile ilgilenmeleri gerektiğini, insan Melville ile değil. Melville’in geçmişi hakkında yazan feminist akademisyenlerin çalışmalarını “kesin kanıt” olmadığını iddia ederek reddediyor. Yaz’ın araya girip Melville’in karısını dövme tarihini kendi bölümünde ele alacaklarını ve Melville’in çalışmasına kadınların yaptığı önemli katkıları kendi bölümünde anlatacaklarını söylediğinde, öğrencilerin canını sıkmak için inatçı bir kararlılıkla dersini ilerletir. hayat.
Ji-Yoon, Elliot’ın yöntemlerinin modası geçmiş olduğunu bilmesine rağmen, onu emekliliğe zorlayamayacağını düşünüyor. 30 yıl önce koridorları o kadar çok doldurduğunu söylüyor ki özel izin olmadan sınıfına bile giremiyordun. Yine de Yaz’ın keskin bir şekilde yanıtladığı gibi, bu dersleri 30 yıldır güncellemedi. Elliot, kendi gururu yüzünden bunu asla kabul etmese de, yeni, daha ilerici ve öğrenci merkezli sınıfta kendini açıkça güvensiz ve alakasız hissediyor.
Netflix aracılığıyla görüntü
İlginç bir şekilde, Ji-Yoon, akademinin derinlere kök salmış beyaz erkek ayrıcalığı geçmişine karşı geri adım atacağını, ancak yalnızca kişisel bir bağı olmayanlar söz konusu olduğunda geri adım atacağını gösteriyor. Örneğin, kendisinin kurgulanmış bir versiyonunu oynayan David Duchovny’yi ele alalım – gösterişli, en çok satan ünlü yazar ve Princeton ve Yale mezunu. The Chair’da Duchovny, acı bir şekilde cahil olan “Renk görmüyorum” mantrasının poster çocuğudur ya da dediği gibi, “Bu noktada renk, etnik köken, hatta yüz görmüyorum.” (Samuel Beckett’in ilk romanları üzerine tamamen modası geçmiş bir tez yazdığı için) küstahça, Bill’in uzaklaştırma sırasında Bill’in sınıfını öğretebileceğini varsaydıktan sonra, Ji-Yoon, onun havadar, kendi kendine hizmet eden tavrından bıkmış, ona şöyle diyor: “Disiplin, ileri gitti ve hala farklı bir çağda geri kalmışsın.” Yine de bunu Elliot’a söyleyemez – eski okul “Melville uzmanı” için aynı derecede doğru olsa da – çünkü dediği gibi, “kariyer yapar ya da bitirir.” Özellikle ufuk açıcı bir sahnede Yaz, ona, “Onlara bir borcun varmış gibi davranıyorsun. Burada olmana izin verdikleri için buradasın, hak ettiğin için değil” diyor.
Bill, Ji-Yoon’un kişisel ilişkiler ve siyasi hedefler arasındaki geriliminin belki de en bariz örneğidir. Bill, sempatik bir karakter, bir arada tutamayan karısının yasını tutan sınırda bir alkolik olarak resmedilmiştir. Bununla birlikte, Bill ayrıca mutlu bir şekilde kendi ayrıcalığından habersizdir. Absürdizm ve faşizm üzerine bir konferansın ortasında Bill, hicivli bir şekilde öğrencilerin öfkesini uyandıran Hitler selamını yapar.
Bu hikaye yanıltıcıdır; konuşma özgürlüğü, iptal kültürü ve kurtuluş arasındaki gri alana, taraf tutmadan karmaşık bir bakış. Bill’in neo-Nazizm’e bağlı gizli bir hayat yaşamadığı açık olsa da, eyleminin kısa ve kasıtsız olmasına rağmen öğrencilerine nasıl saldırgan olduğunu görmeyi reddediyor. Onlarla aynı seviyeye gelmeye çalıştığında, özür dilemeyi reddediyor ve bunun yerine öfkeli ve savunmacı olmaya başlıyor. Öğrencilerin onu “iptal etmek” için ne kadar çabuk acele ettikleri konusundaki hayal kırıklığını yaşıyoruz, ama aynı zamanda yardım edemeyiz, ancak gururunu bir kenara bırakıp özür dilemenin bu kadar zor olup olmadığını merak ediyoruz. JuJu’nun (Everly Carganilla) özrü bile yeterli olurdu, bir çocuğun bilgece, arsız sözleri: “Sana Hitler’i sevdiğimi düşündürdüğüm için üzgünüm, çünkü sevmiyorum. Onun gelmiş geçmiş en kötü insan olduğunu biliyorum.”
Netflix aracılığıyla görüntü
Sonunda, eylemleri yeterince kötü basını toplar ve kampüsten yasaklanır, bu kararı öfkeyle haksız bir kişisel saldırı olarak görür. Ji-Yoon, onun ayrıcalığını tamamen reddetmesine kısa bir öfke anında, ona sert bir çıkış yaptı, “Her yere izin var, ama–” JuJu’nun kayıp olduğunun farkına varmasıyla sözünü kesiyor, ancak mesaj açık. : Bill, akademideki beyaz olmayan kadınların her gün karşılaştıkları şeylerin tadına varıyor ve bundan hoşlanmıyor.
Gösterinin sonunda Bill resmen üniversiteden serbest bırakılsa da, deneyimden gerçekten hiçbir şey öğrenmiş gibi görünmüyor. Sandalyenin biraz zorlaştığı yer burasıdır. Bill’in hikayesi, iptal kültürünün bir eleştirisi etrafında sessizce ilerliyor. Ji-Yoon’un neden onun için savaştığını anlayabilir ve anlayabiliriz, ancak nihayetinde özür dilemeyi reddetmesi ve öğrencilerin nasıl hissettiğini sürekli olarak umursamaması, kendi ayrıcalığı hakkında çok şey anlatıyor. Bahsetmemek gerekirse, bu, The Chair’ın dramın tam olarak doğru anlamadığı bir yönüdür. Bill’in hikayesi, beyaz olmayan kadınların hikayesini, özellikle de hikayesi belki de mini dizideki en önemli hikaye olan Yaz’ın hikayesini gölgede bırakan sorunlu beyaz bir adamın bir başka örneğidir.
Sezonun sonunda, Ji-Yoon’un eski meslektaşları onu Başkanlıktan çıkarmayı başarır. Ancak pozisyonlarında kalırlar. Belki de amaçlı olan, olağanüstü derecede tatmin edici değil. Memnun kalmamalıyız. Beyaz ayrıcalığı bir zafer daha kazanmış gibi görünüyor. Ji-Yoon artık Başkan olmadığı için daha mutlu olsa da, bunun nedeni bölümün ilerlemeyi reddetmesinin tüm planlarını mahvetmesidir. Dahası, Yaz’ın Yale’den aldığı iş teklifi yüzeyde bir kazanç gibi görünüyor, ancak bazı renkli not kadınları gibi, Yale’nin Yaz’a yaptığı iş teklifi, ne kadar parlak olursa olsun genellikle teklif alamayan renkli bilginlerin karşılaştığı gerçek mücadeleleri baltalıyor. Akademide uzun süredir devam eden mikro saldırganlık ve ırkçı ve cinsiyetçi ideolojiler nedeniyle görev süresi.
Çoğunlukla, Başkan akademide beyaz ayrıcalığı üzerine keskin, zaman zaman hicivli bir yorumdur. Her şeyi doğru yapmıyor, ancak öyle olsa bile, yüksek öğrenimin perdelerini geri çekme ve ayrıcalığın sürdürülmesindeki rolü gibi çok önemli bir işi yerine getiriyor.
The Chair şu anda Netflix’te yayınlanıyor.
OKUMAYA DEVAM EDİN: Sandra Oh’un Netflix Dramasını Binge Yaptıktan Sonra İzlenecek ‘The Chair’ Gibi 7 Şov
‘Halloween Kills’, Tiyatrolara Çıktığı Gün Peacock’da Yayınlanmaya Hazır Olacak
Michael Myers gelecek ay yayında sizi rahatsız edecek
Sonrakini Oku
Yazar hakkında
Rae Torres (12 Makale Yayınlandı)
Rae Torres bir TV yazarı ve yüksek lisans öğrencisidir. Sınıfta olmadığı zamanlarda kocası, oğlu ve üç kedisi Raisin, Gollum ve Smeagol ile takıldığını görebilirsiniz. İlgi alanları arasında fantezi yazarı Brandon Sanderson’ın Cosmere ile ilgili tüm içeriğini okumak, McDonald’s’ın bitki bazlı burgerini piyasaya sürmesini beklemek ve Taylor Swift’i agresif bir şekilde savunmak yer alıyor.
Rae Torres’dan Daha Fazla