Yapay haşhaş, Yeni Zelanda'daki Waitati cenotaph'da (2009) bıraktı. Beyaz gelincik barışın sembolü olarak kullanılır. Nankai / Wikimedia Commons, CC BY-SA
1914'ten önce günlük yaşamdaki çiçekler, güzelliği, kadınlığı ve masumiyeti heceledi; kadın kültürünün bir parçası olarak görülüyorlardı. Fakat birinci dünya savaşı sırasında, bu değişti. Erkekler savaş alanlarına çiçek postları topladılar ve onları ölülerin onuruna kurutdular, resim ve fotoğraflar için motif olarak yabani çiçeğe döndüler ve mavi peygamberçiçeklerinde ve kırmızı haşhaşlarda yaşamın kırılganlığını tanıdılar.
Tarihçi Paul Fussell, kırmızı gelincikten söz etti. Papaver erzurumları, I. Dünya Savaşı'nın “sembolizminin vazgeçilmez bir parçası” olarak. Kasım 11'ta, Birinci Dünya Savaşı'nda savaşan ve ölenlerin anısına, Flanders Fields'de bol bol yetişen bir çiçek olan kırmızı gelincin sanguine rengi, savaşta fedakarlık yaşamının canlılığını hatırlatır.
Çatışma sonunda, Flanders poppy'nin yapay kopyaları Müttefik ülkelerinde ölülerin onuruna giyilmek üzere satıldı. Bozulmaya karşı dirençleri, sonsuz belleğin bir uygulaması haline geldi.
Ancak, kırmızı gelincik, eleştirilmeden daima kabul edilmedi. 1933'ten sonra, onun sembolizmine karşı, barış törenleri beyaz haşhaş. Her çiçek, savaş üzerine farklı bir görüş ifade eder: kırmızı, fedakarlığın anılmasını; beyaz, siyasi şiddete karşı çıkıyor ve tüm savaş mağdurlarını hatırlıyor.
Yaşam formları, sanat ve semboller olarak, Birinci Dünya Savaşı Avrupa’nda askerlerin karşılaştığı kır çiçekleri, savaşın düşünülemez savaşı tartışmamıza yardım ediyor ve hatıraların ciddiyetini derinleştiriyor.
'Biz Öldük'
Birinci Dünya Savaşı’nın düşmüş askerlerini resmen anan ve hatırlayan Avustralya savaş resimlerinde en etkileyici fakat en az konuşulanlar arasında George Lambert’in Gelibolu Kır Çiçekleri (1919). Lambert, Resmi Savaş Sanatçısı olarak görev yaparken, eylemde ya da ölümde gösterilen askerlerin cesetlerinin olmaması için alışılmadık bir durum değildir. Yine de, hem boş bir şapka hem de bir savaş alanı kır çiçeği kümesinin eklenmesiyle buna hitap ediyor. Çiçek dizisinin merkezinde Flanders haşhaş.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Resim çiçekli bir natürmort. Hareketsiz yaşamın melankolisini yayıyor ve çiçeklerin kadınsı, pasif ve güzel olduğu popüler düşüncelerine meydan okuyor. Lambert'in resmindeki çiçekler güzelse, insanın ıstırabının bilgisi tarafından tavlanmış güzelliktir. Ve kadınlarla değil, erkeklerle ilişki kurarak sözleşmeden ayrılıyorlar.
Gelincik’te savaşan insanların gözleri gibi, haşhaşların karanlık merkezleri bize bakıyor. İlettikleri mesaj John McCrae'in kederli şiirinin çizgisindeki haşhaşlarla iletilen mesajdır. Flanders alana (1915): “Öldük”.
Avustralya Savaş Anıtı tarafından konuşlandırılan diğer Avustralyalı sanatçılar, George Lambert'in kır çiçeği natürmortında olduğu gibi aynı gücü ve aynı sembolizmi daha az yoğun olmasına rağmen vermeye çalıştı. Longstaff, örneğin, boyalı olacak Gece yarısı Menin Kapısı (1927), Batı Cephesi'ndeki işaretsiz mezarlara gömülen ve ölülerin hayaletlerinin, vücutlarının çürüğü aynı toprakta yetişen kan kırmızısı haşhaşları arasında yükseldiği anıtsal bir anma töreni.
Çiçekler ve savaş alanı
Çalkantılı savaş bölgelerinde, kır kütleleri kaplı sahipsiz tanklar ve ölülerin yattığı toprağı örtbas etti; soğuk metali ve erkeklerin yıkıcı gücünü, doğanın organik büyümesi ve yenileyici gücüyle yan yana getirdi.
Bu tür zıtlıklar, Ağustos ayından Kasım ayının Kasım ayına kadar 1917’a kadar Flanders ve Filistin’de çalışan Avustralya’nın Resmi Savaş Fotoğrafçısı Frank Hurley’e savaşın en güçlü görüntülerini sundu. Hurley, sanayileşmiş savaşın, toplu katliamların ve ölülerin cesetlerinin ortasında özgürce büyüyen bu kırılgan güzelliğin acımasız ironisini görmezden gelemedi.
Hurley adlı Lighthorseman haşhaş toplama, Filistin (1918), dönemin nadir renkli bir fotoğrafıdır. Hurley, gelinciklerin gücünü iyi anladı. Görüntünün ulusal bir yoldaşlık simgesi haline gelmesi için, çiçeklerin kırmızıya boyanması gerektiğini biliyordu; resmi sembol feda Oysa Hurley'in fotoğrafı pastoral ve ideal yaşam vizyonuyla savaşın antitezi üzerinde durdu.
Ayrıca çiçeklerin algımız üzerinde belirli bir gücü olabilir. Elaine Scarry Çiçeklerin yüzünün yüksek renklenmesinin, görüntüleri hayal etmek ve saklamak için insanların yüzlerinden daha mükemmel olduğunu savunuyor. Resmi ve resmi olmayan WWI kayıtları Scarry'nin teorisine destek vermektedir.
Ne zaman Cecil Malthus1915'taki Gelibolu'da Yeni Zelandalı bir asker, kendisini saldırı altında buldu, etrafındaki askerlerin yüzleri hatırlamıyordu, yerdeki kendi kendine ekilen haşhaş ve papatya yüzleriydi.
Yazar hakkında
Ann Elias, Doçent, Sanat Tarihi Bölümü, Sydney Üniversitesi
İlgili Kitaplar:
{amazonWS: searchindex = Kitaplar; anahtar kelimeler = vetrans günü; maxresults = 3}