Onu daha önce hiç görmemişti.
O benim doğduğum gün sıkışmış.
Annem her zaman neden bir baba olmak için çok genç olduğunu olduğunu söylemişti.
Ama şimdi annem ölmüştü, o benim tek akrabası, ve ben taşımak zorunda ona oldu.
- Göteborg, onlar tren istasyonunda konuşanlara haykırdı. Benim tåg.Äntligen ön oldu. Anton, babam gelip beni alacağı öğrendim. Ben o yüzden elimde düzenlenen buruşuk fotoğraf gibi, gibi görünecektir oldu baktı.
Ben çıkışa doğru yürümeye başladı, ama ben, kapıları ben fotoğrafta adam likade gördüğüm olanların hiçbiri tüm yol gitti döndü.
Saate baktım, ben bu yüzden artık 1½ saat burada oturan olmuştu, 2 döndü.
Ben o gelip beni almak farz.
30'lu yaşlarında bir adam yanıma geldi.
- Senin mi? Natascha Orman? Elinde bir kart göstererek sordu.
- Evet ben bunu bana 2 yıllık eski okul yıllığı olduğunu bulduğumda ben cevap, duyuyorum. Eğer Anton Sjöberg kim mi? Sonra sordum.
Onu oldu.
Biz otomobille gitti.
15 dakika için biz şimdi gitmişti, ve tüm gezi utanç verici sessiz olmuştu.
- Nasıl Veronica mi? Sonra sordu.
- O bir dozda aldı. Benim ayakkabı baktı olarak dedim.
Her zaman senin annen bir uyuşturucu bağımlısı olduğunu kimse söylemek utandım. O 12 yaşındayken, o zaman benim hayali baba öldü ve o işten kovuldu başlamıştı. O biz normal bir hayat yaşadı, ama daha önce böyle bir şey 12 zorlandı sonra vardı başlamadan önce, o zaman rahatsız ve gece geç saatlerde eve geldi.
Gelmeden.
Gri bir daire.
Alan anne kadar iğrenç ve ölmeden kısa bir süre önce yaşamıştı.
Anton öncesinde apartman kapısına doğru gitti, o bodruma inen zemin katta bir kapı yürüdü. Ben bir koridorda aşağı geldi ve onun daire öyleydi, Anton uzak salonda bir kapıya işaret ve burada kalmak istiyorum olduğunu söyledi olduğunu gördü. Bu sadece bir yatak ve küçük bir odada bir dresser oldu. Ben çantamı aldım ve benim elbiselerimi çözdükten. Ben kira ve gıda için para almak için bu konuda bilmiyordum her şeyi anne satmıştı, ben sahip tek şeydi.
- Ben öne!
Kapı çarptı önce Anton ağladı.
Ben daireye girdi ve etrafına baktı. Büyük bir değer vardı Hiçbir tv, bilgisayar, hiçbir şey dairesinde bulundu. Orada kutular ve şişeler tüm zemin vardı ve neredeyse yemek masada oturup gitmedi. Ayrıca, buzdolabı boştu.
, Annesinin ölümünden sonra bana hallettim Olanlar ben "normal" bir eve gelmesi gerektiğini söylemişti, ama onlar bulursa bunun normal olduğunu bu yüzden uzun süre kalmak yoktu.
Bu kapıyı kapattı ve 30 yaş üç adam geldi.
Ben hızlı bir şekilde onları rahatsız değil odama gittim geldiklerinde, herkes tam gelmişti ve ben onlar ne kadar biliyordu çünkü onları rahatsız etmek istemedim.
Kapıyı kapattı hemen sonra Ama çaldı ve Anton açtı ve içeri girdi.
O yatakta beni yanına oturdu ve diğer iki çevremde durdu.
Anton yaklaştı ve bana dokunmadan başladı.
Ben üçünü karşılamak için hiçbir şansı vardı ama ben denedim. Anton Ben hala benimle gerçekten kötü gitmek mümkün değildi, ama ben onlara karşı mücadele etmeye devam ettiğini söyledi.
Baş ve her şeyi bir sert darbe siyah gitti.
Ben yine gözlerimi açtığımda parlak oldu. Ben Ayağa kalkmaya çalıştım ama baştan boğaz oldu. Sonunda beni aldı, ben, kapıya doğru topallayarak ceketimi alıp beni dışarı götürdü. Ve ben asla geri dönmeyeceğim düşündüm.
Ben uzun asfalt yola çıktı. Ben nereye gittiğini bilmiyordum ama otobüs önümde 6 metre durdu ve ben içine gitti. Ben benimle vardı yüz kron ile otobüs sürücüsü ödedi.
Altı Otobüs Ben gitti uzağa durur. Ben ICA gördüm ve gittiler. Ben gittim ve bana yiyecek bir şeyler aldım ve sonra barışçıl bahis dükkanda dışında fonlar oldu.
8 at dükkan kapalı ve beni dışarı attı.
Ben dışarıda en az -15 derece olması gerekir, sokakta yürüdü.
Ben üzerime vardı ince sonbahar ceket dondu ve sıcak, ben kendimi sıcak olabilir bir şey vardı.
Ben aynı çatı ve iki duvar vardı bir otobüs durağında, bir tezgah için yürüdü. Bedenim hala ağrıyor ve ben bankta yatıp. Ben muhtemelen geri sonra uyanmak olmaz bu yüzden soğuk dışında çünkü uyuyamadım, ama ben gidebiliriz başka hiçbir vardı. Burada bir gün olmuştu ve şehri bilmiyordum.
Benim göz kapakları ağır aldım ve o her zaman biz o kadar kötü vardı onunla yaşamak zorunda ki üzüldüm, ben annemi düşündüm ve bunu o bana bunu almak istedim gibi değildi biliyordum hissettim.
Uykuya Ve şimdi tekrar uyanmak olmaz.
Ama uyuyakaldım ve ben düşündüm son şey anne oldu.
Bugünün başlığı:
"Göteborg Bilinmeyen 17 yaşındaki kız, park bankında bulundu
, donarak dövüldü ve şüphelileri tecavüz etti. Biz şimdi onların yakınları için arıyoruz. "
- Hiçbir ilgili mesajlar