Biraz gecikmeli de olsa 26 Temmuz gününün yarışları ile devam ediyoruz Şangay yazılarına... Tabii 27 Temmuz'u da 28 Temmuz ile aynı günde yazacağız, bir günlük gecikmeyi gün içerisinde tamamlayacağım, söz veriyorum.
Günün ilk finali aynı zamanda en iyi finaliydi kağıt üzerinde: Erkekler 200 metre serbest. Havuzda birbirinden mükemmel isimler kapıştı bu dalda. Tae Hwan Park, Michael Phelps, Ryan Lochte ve Paul Biedermann dörtlüsü ile heyecan daha günün açılışında zirveye ulaştı denebilir. Yarış başladıktan sonra 100 metre dönüşüne kadar Phelps önde gitse de 100-150 arası Ryan Lochte güzel bir atakla liderliği ele geçirdi. Lochte ise bu dalda kendisi için klasikleşen 100-150 arası, yani üçüncü bölüm sprintini her zamanki gibi uygulamış oldu. Yarı finalde devleri zorlayacağı mesajını vererek finale gelen Fransız yüzücü Yannick Agnel de bu ikiliye yaklaşıp şansını denedi. Yarı finaller sırasında, yani bir gün evvel "İlk iki sıra ABD'nin olacak" açıklamasını yapan Lochte sözünü tutmaya doğru yüzerken ABD'nin stratejisi de iyi işledi. Agresif başlamalarının sebebi de bu oldu bir yerde. Önce Phelps sonra Lochte ilk sırayı Agnel, Biedermann ve Park'a hiç bırakmadı. Lochte'nin son bölümde rahat yüzüyor olması diğer favorilerin mücadelesini altından gümüşe çevirdi. Phelps-Biedermann-Park üçlüsünden madalyalara ulaşanlar ise Phelps ve Biedermann oldu. Park ise Alman rakibinin 0.04 saniye arkasında kalarak madalyayı kaçırdı. Biedermann son 50 metreye kadar ilk üç dışında kalsa da kendisi adına kötünün iyisini yapmayı başardı.
İkinci final kadınlar 100 metres sırtüstüydü. Altın madalya için açık ara favori olan bir isim yoktu ki yarışın genel profili de bunu belirler nitelikteydi. Natalie Coughlin 50 metre dönüşünde dünya rekorundan daha iyi yüzüyordu. Ancak Fransız yüzücü kalan 50 metrede rakiplerine karşı koymakta zorlandı. Rus yüzücü Anastasia Zueva ve Çinli Zhao Jing yarış bittiğinde Coughlin'i geride bırakmıştı. Coughlin 75 metre iyi yüzüp son 25 metrede felaket bir performansa imza attı. Jing de son 25 metredeki sprintinin ödülünü altın madalyayı kazanarak, hem de Zueva'nın sadece 0.01 saniye önünde bitirerek aldı. Üstelik dönüşte Coughlin dünya rekorundan iyiyken Zhao Jing beşinci sıradaydı, bu daha da değerli kılıyor ikinci bölümdeki performansını.
Kadınlar 1500 metre serbest finali için söyleyecek çok fazla sözümüz yok çünkü Lotte Friis baştan sona önde götürdü bu yarışı ve çok çok rahat bir altın madalya kazandı. Kaldı ki yarışın uzun mesafe olması kopmalara sebep oldu ve podyum daha yarışın ilk çeyreğinde netleşmişti. Bu olimpik bir dal olmasa da Friis için Londra öncesi güzel bir prova oldu. Friis altın madalyasından sonra şöyle konuştu: "Altın madalya almak her zaman güzel bir şeydir. Bu benim kişisel olarak en iyi noktam ama artık önümüzdeki yıl Londra'daki 800 metre serbeste yoğunlaşacağım." En iyi performansım dediği dalda Olimpiyat madalyası alamayacak olmak garip bir his olmalı bir yüzücü için.
Günün sondan bir önceki finali ise tarihe geçti. Erkekler 100 metre sırtüstünde yarış öncesi iki Fransız favoriydi: Camille Lacourt ve Jeremy Stravius. Lacourt geçen yılın dünyada en iyisiydi hem 50 hem 100 metrede. Budapeşte'deki iki altın madalya aldığı döneme göre daha zayıf duruyordu performans anlamında. Stravius dönüşte 0.08 saniye gerideydi ancak vatandaşı ile aradı farkı kapatıp aynı sürede yarışı tamamladı ve böylece bu dalda iki altın bir bronz madalya verilmiş oldu. Fransızlar altın ve gümüşü almak için gelip iki altın aldılar tek dalda. İşin tarihe geçen kısmıyla ilgili bilgileri verelim o halde... Daha önce erkeklerde dünya şampiyonalarında altın madalya alan bir Fransız olmamıştı. Bu dalda Fransa'nın daha önce madalyası da yoktu. Dünya Yüzme Şampiyonası tarihinde 14. şampiyonayı yaşıyoruz ve şimdiye kadar hiç aynı ülke iki altın madalyayı paylaşmamıştı. Bitmedi, sırtüstünde şampiyonluk hiç paylaşılmadı, aynı anda iki altın madalya hiç verilmedi yani. Üstelik sadece erkeklerde değil kadınlarda da sırtüstünde altın hiç paylaşılmamıştı. Tabii bu iki "hiç" içerikli bilgi bildiğimiz 50 metrelik uzun kulvar yarışları için geçerli. Lacourt da yarış sonrası şöyle konuştu: "Bu bölünmüş bir unvan değil. Burada çifte şampiyonluk var. Bu yüzden bunda üzülecek bir şey yok. Her ikimiz de dünya şampiyonuyuz, yarımşar dünya şampiyonu değiliz."
Ve günün noktalandığı finale geldik: Kadınlar 100 metre kurbağalama. Rekor konusunda şampiyonanın en kısır şampiyona olması normal, zira teknolojik mayolar yasaklandığından beri tekstil ürünü mayolar ile teknolojik mayolarla kırılar rekorları kırmak şu an için zor. Bu dal rekor beklentisinin olduğu ender dallardan biriydi. Rebecca Soni ile Leisel Jones'un mücadelesinden rekor çıkması olası görünse de Soni altın madalyayı alırken rekor beklentileri başka bir güne ertelendi. Soni dönüşü 34.35 saniye ile yaptı ki kendisi dışında hiçbir sporcu dönüşte 35 saniyenin altına inemedi. 100 metre gibi tek dönüşün olduğu, yüzme için sprint anlamına gelen bir dalda 0.65 saniyeden fazla fark atmak kalan 50 metrenin madalya kutlaması gibi geçeceği anlamına gelir. Soni için de öyle oldu.