Artık Baltık cumhuriyetlerinin herhangi birinden Moonsund takımadalarına girebilirsiniz, çünkü aralarında sınır yoktur ve üç eyaletten herhangi birine vize Baltık boyunca güvenle seyahat etmenizi sağlar. Estonya sahilindeki küçük Virtsu köyünde feribot seferleri vardır. Adalar için saatte bir kez feribot kalktığı yerden. Muhu adasında, Kaivisto limanı, yapım aşamasında olan bir limanın gürültüsü ile yolcuları alıyor. Kaivisto bir zamanlar Baltık muhriplerinin üssüydü filodüşman konvoylarına saldırgan saldırılara girdiler. 18 yıl boyunca, burası egemen Estonya bölgesidir ve adalara gelen turist akışının çoğu Finlandiya'dan gelen turistlerdir.
Karayolu üzerinde, yarım saat içinde Muhu adasını geçebilirsiniz, nüfusu azdır - yaklaşık iki bin kişi. Etrafında bir ruh yoktur, ancak ara sıra ağaçların yeşilliklerinde bir Estonya çiftliğinin arabaya veya kırmızı kiremit çatısına doğru koşarlar.
Aniden, yol Muhu adasını Moonsund takımadaları ana adası - Saaremaa ile bağlayan geniş bir baraja gider. Adanın başkentine - Kuressaare şehri - karayolu üzerinde yetmiş kilometre. Barış ve huzur her yerde ve son yüzyılda bu adaların Birinci ve İkinci Dünya Savaşları sırasında şiddetli savaşlar sahnesi haline geldiğini hayal etmek bile zor. Bu yerlerde ortaya çıkan dramatik olaylar Valentine Pikul’un romanı Moonzund’da anlatılmaktadır.
Birinci Dünya Savaşı sırasında, Baltık'taki Rus ve Alman filoları arasında şiddetli savaşlar yapıldı. Rus St Andrew’un 1914-1917’un üç yıllık dönemindeki bayrağının kredisine göre, Kaiser savaş gemileri Baltık’ta kendilerini kurmayı başaramadılar. Bu, Rus filosunun komutasının ve Baltık filosunun komutanı Amiral Yardımcısı Otto Karlovich von Essen'in yetkin eylemleri sayesinde mümkün oldu. Liderliği altında, Finlandiya Körfezi ve Riga savunması, düşman filosunun Ekim Devrimi'ne kadar giremeyeceği şekilde organize edildi.
Riga Körfezi'nin savunmasındaki kilit nokta, Riga Körfezi'ni Baltık Denizi'ne bağlayan Irben Boğazı'nda derinden öne çıkan Cape Zerel ile birlikte Svorbe Yarımadasıydı. Cape Tserel'e Kuressaare adasının başkentinden kırk dakikada araba ile ulaşmak mümkündür. Svorbe Yarımadası yaklaşık yetmiş kilometre uzunluğundadır, ancak yerlerde bir kilometreye kadar daralır. Cape Tserel'e ne kadar yakınsa denizin yaklaşımı o kadar net hissedilir. Şimdi son Mento köyü geride kaldı ve yoldaki çatalı tuhaf bir anıtın yanında durduk. Estonca ve Almanca'da bir yazıtı vardır: "Cape Tserel'de ölen askerler". Büyük olasılıkla, bu askerlerin, istilacıların veya savunucuların kimlerinden bahsetmeden, modern politik doğruluğa bir övgü. Pelerin üzerinde denizin ve denizin otlarının kokusu var, hakim rüzgarların yönünde bükülmüş küçük çamlar var. Boğaz boyunca ve işte burada yaklaşık 28 kilometre genişliğinde, Letonya kıyılarını dürbünle görebilirsiniz. Yol sola gider ve küçük tepeler ve kraterler arasında sadece bir kenara, ünlü 43 bataryasının dört tabancasının beton tabanları bulunur. Aküye giden yolda Estonca'da küçük bir işaret var. Pilin kısa bir açıklaması ve komutanının adı Kıdemli Teğmen Bartenev'dir.
Pilin kalıntıları bile bir zamanlar bu aletlere sahip olan gücü hissetti. Tüm batarya konumu, önden yaklaşık bir kilometre uzaklıktadır. Aşırı silahlar, görünüşe göre, hiçbir korumaya sahip değildi ve açık pozisyonlarda duruyorlardı, iki merkezi silah, şimdiye kadar hayatta kalan iki metre kalınlıkta kemer şeklinde arkadan korumaya sahipti. Sovyet sınır görevinin binası, üçüncü silahın konumuna yakın bir şekilde tutturulmuştu. Bina güvenli ve sağlam, pencereler ve kapılar sağlam. Bir sınır kulesi bile var. Bunun üzerine yükseliriz ve sürprizimize göre, göreceli düzenin üzerinde muhafaza edildiğini görürüz. Duvardaki belgelerin kalıntıları gemilerin siluetleri, bir ışıldak ve hatta bir askıya asılmış bir tuval askerinin paleti. Sanki Sovyet sınır muhafızları on dokuz yıl önce değil, dün buradan ayrıldılar. Kuleden, denizin ve denizin dibinde tükürük duran deniz fenerinin güzel bir manzarası var. Sadece bir yükseklikten çevreleyen alanın ne kadar huni olduğunu görebilirsiniz. Bu toprak parçası için hem 1917 hem de 1944'te çok miktarda kan aktı, akünün yanına yerleştirilen anıt işaretler ve yerel halk tarafından tutulan Wehrmacht askerlerinin cenazesi ile kanıtlandı.
Yani, birkaç gerçek. Batarya No. 43, Cape Tselle'deki en güçlüydü. Bataryaya, Kıdemli Teğmen Arteniev'in yazdığı Valentin Pikul "Moonzund" tarafından romanın ana karakterinin prototipi olan Kıdemli Teğmen Bartenev tarafından kumanda edildi.
Nikolai Sergeevich Bartenev, 1887 yılında doğdu ve eski, soylu bir aileden geldi. Dedesi, PI Bartenev, "Russian Archive" dergisinin yayıncısı olan ünlü bir Rus tarihçi Pushkinist'ti.
NS Bartenev, bir topçu subayı sınıfı dersi olan Deniz Harp Okulu'ndan mezun oldu. Memur hizmetinin en başından itibaren, Bartenev'in kaderi, Baltık Filosu ile ayrılmaz bir şekilde bağlantılıydı. 1912'ta teğmenliğe terfi etti ve Rurik zırhlı kruvazörü için küçük topçu subayı atadı. Birinci Dünya Savaşı'nın başlamasından bu yana, Aralık 1914’te, Solucanlar adasında bulunan İmparator Büyük Peter’ın deniz kalesine atandı. Mart ayında, 1915, Werder Yarımadası'ndaki 33 pil numarasının komutanı oldu ve modern Letonya kıyılarındaki Kaiser filosunun saldırılarını engellemeye katıldı. Burada Bartenev ilk askeri ödülünü aldı - St. Stanislav III derecesinin Emri. Daha sonra Temmuz 1916'ta, Birinci Dünya Savaşı sırasında Baltık kıyılarının savunmasına paha biçilmez bir katkı yapan bir gemi olan Slava savaş gemisine ikinci topçu subayı olarak atandı. Bu gemide Bartenev, kara kuvvetlerini desteklemek ve Petrograd, Riga ve Revel'e deniz yaklaşımlarını korumak için birçok operasyona katılma fırsatı buldu. Anne III derecesinin ve St. Stanislav II derecesinin kılıç ve fiyonklu emirleri, bir donanma topçu subayının cesaret ve savaş becerilerinin takdir edilmesini sağlamıştır.
Bu arada, cephelerde durum Rusya lehine değil de şekillenmeye başladı. Ülkedeki iç politik durum önemli ölçüde kötüleşti. Şubat Devrimi patlak verdi, imparator tahttan kurtuldu. Filo subaylarıyla yapılan kanlı bir misilleme dalgası Baltık Filosuna çarptı. Kurbanların çoğu ana filo üslerinde idi - çeşitli aşırılık yanlısı siyasi örgütlerin etkisinin özellikle güçlü olduğu Kronstadt ve Helsingfors'ta.
Bu çalkantılı zamanda, Komiser Teğmen Bartenev, Möonzund Takımadaları, Saaremaa adası Cape Tserel'de bulunan Batarya No. 43'in Komutanlığına atandı. Bu batarya seçkin Rus takviyesi N.I. tarafından yapılmıştır. Yılın 1916 sonbaharında başlayan Ungern ve yılın Nisan 1917 yılında faaliyete geçti. NS Dört açık pozisyon 305-mm top ve iki zırhlı silahtan oluşan, o sıra savunma topçusu kompleksi için en modern ve en güçlü emriyle Bartenev'e emanet edildi. Aküyü sağlamak için Mento iskelesi ile 4,5 kilometrelik bir dar hat demiryolu hattı kuruldu. Her kıyı topçusu tesisatı, 16 metre uzunluğunda ve 50 tondan daha ağır bir silah namlusu ile etkileyici bir yapıydı. Tesisatın yüksekliği 6 metre, toplam ağırlık - 120 tondan fazla. Her kurulum, 120'ten fazla kişiden oluşan bir ekip tarafından yapıldı. Bu durumda, merminin sadece ağırlığı 470 kg idi. Mermi, bir el vinci ile tedarik hattına çıktı ve 6 adamı bir yumrukla namluya itti. 132 kg ağırlığındaki toz yükleri de elle gönderildi. Yılın 1911 modelinin yüksek patlayıcı mermisi, bir 60 kg patlayıcı taşıdı, başlangıçta bir 800 m / s hıza ve bir 28 km hızına sahipti. Bu nedenle, Riga Körfezi'ne giden tek gemi geçidi olan tüm Irbensky Boğazı, batarya ateşi alanındaydı.
Ayrıca, Irbensa Boğazı'nın savunması için, savaşın üç yıllık Rus filosu, 10.000 mayınlarının etrafına, 1917'ta ise Almanlar tarafından Kurland kıyılarının (modern Letonya'nın Baltık kıyıları) ele geçirilmesiyle bağlantılı olarak, Rus filosu Cape Domemesnes'de (Kolkasrags) ek büyük bir mayın tarlası açtı.
Alman filosu defalarca Irbene Boğazı'ndaki mayınları işletmeye çalıştı, ancak fairway'i tuzağa düşürmek için yapılan her girişim Tserel pillerinin ateşinden yansıyordu. Almanlar, 43 bataryayı tahrip etmeden Riga Körfezi'ne büyük bir atılım yapamadıklarını anlamıştı.
Eylül 1917'de Alman akınları aküyle daha sıklaştı havacılık, 18 Eylül, bunlardan birinin sonucu olarak, bir toz mahzeni alev aldı, ardından çeşitli üst düzey memurlar da dahil olmak üzere 121 kişiyi öldüren bir patlama ve Kıdemli Teğmen Bartenev ağır yaralandı.
Ekim ayında, Rusya'da başlayan ekonomik ve politik kaostan yararlanan 1917, Almanlar, nihai hedefi Moonsund Takımadaları yakalamak ve Rus filosunu Riga Körfezi'nden çıkarmak olan Albion Operasyonunu başlattı.
1917 ekiminde, Geçici Hükümetin cezai eylemleri ile kışkırtılan ordu ve donanmada disiplinin bozulmasının doruğa ulaştığı da eklenmelidir. Silahlı kuvvetlerde disiplinin ve düzenin korunmasını sağlayan temel ilkeler kaldırıldı, subayların emirlerinin uygulanabilir olmadığı ilan edildi, komutanlara toplantılarda ve mitinglerde seçildi ve görevden alındı, her komutana, genellikle yeterli tecrübeye sahip olmadan, askerlerin milletvekilleri komitesinin temsilcisine atandı. ve savaşın liderliğine müdahale eden askeri bilgi.
Kıdemli Teğmen Bartenev çok zor bir durumdaydı. Aküsü kara cephesine ateş etmek için tasarlanmamıştı, silahları sadece denize doğru yollandı. Moonsund Adaları kıyılarını savunan birlikler arasında büyük bir felaket ve askeri disiplin eksikliğinden yararlanan Almanlar, birlikler indi ve bataryayı karadan yaklaştı, kaçış yollarını kesti. Aynı zamanda, Kaiser filosunun ana güçleri Irbensky Boğazı ile denizden bir saldırı başlattı.
Ekim 14 1917, Kıdemli Teğmen Bartenev, Cereus bataryasına ulaşan Alman savaş gemilerine ateş açma emrini verdi. Alman filosunun ana güçlerini Riga Körfezi'nin girişinde tutarak, pilinin Baltık Filosunun gerekli yeniden toplanmasını ve Rus birliklerinin ve nüfusun adalardan anakaraya tahliyesini organize etmesini sağladığının farkındaydı. İlk voleybolu başarılı oldu, birkaç isabet almış olan Alman savaş gemileri, aynı anda bataryayı ateşleyerek yola çıkmaya başladı. Dört silahtan ikisi hasar gördü, ama en kötüsü silahların hizmetkarlarının düşman ateşi altına dağılmaya başlamasıydı. Bu, Nikolai Sergeevich'in deniz fenerinde bulunan bir gözlem görevinde bulunduğu sırada savaştığı savaşı şöyle açıklıyor: "... Yakında iki silah arızalandı. Merkezden, ekibin deniz fenerinden görünen silahlardan kaçtıkları söylendi. İlk olarak, mahzenlerin görevlileri ve zift mahzenin arkasına saklandı ve sığınağın içine girdi ve daha sonra ormana girdi, daha sonra alt görevliler kaçtı, yani, nihayet durdu, önce 2 silahından, sonra da 1 silahından ve 3 otobüsünden kaçtı. Sadece 4 silahı sona erdi, benim için ekibin uçuşu beklenmiyordu. Düşmanın çekimleri berbat olduğundan, ekibimiz önceki sık sık bombardımanla vurulmuştu, pil ocağındaki bir madenci olan Savkin komitesi başkanı (Travkin’in romanı), deniz fenerimde bir telefoncu olan, ekibin davranışlarına öfkeli ve kaçakların vurulmasını istedi. "bununla kızdırdı ve bunalttı"
Ancak ne mürettebatın uçuşu ne de Alman pilinin savaş gemilerinin bombardımanı, Rus subayının cesaretini ve askerlik görevlerine sadık kalan asker ve denizcileri kıramazdı. Doğru pil ateşi Alman savaş gemilerini geri çekilmeye zorladı. Böylece, Kaiser filosunun Riga Körfezi'ne girme girişimi engellendi. Bartenev, asker kitlesine sızan provokatörlerle ilgili uyarıları göz ardı ederek asker kitlesine sızan kışkırtmalara karşı koyan boğaz savunmasının sürdürülmesini sağlamaya çalıştı: “Bütün durumla birlikte, tam bir demoralizasyon ve sistematik provokasyonun başlaması ...” dedi. Her halükarda görevimde kalıyorum ve herkesin kendi yerinde kalması gerekiyor, savaşmak istemeyen, ancak teslim olmak isteyen, istediği yere gidebilir, ertelemeyeceğim.
Bartenev'e göre, neredeyse Ezel'in tamamını ele geçirmiş olan Almanlar Knüpfer'e onurlu teslim koşullarını teklif ettiğinde, milletvekillerini kendisine getirecek ve milletvekillerini kendilerine asacak "kendi kendine arayanlar" sipariş edeceğini söyledi. Tserel pilleri sonuna kadar tuttu.
Görgü tanıklarının tanımlarına göre, Svorbe yarımadasının kıyıları, yeşilimsi patlamaların gökyüzüne sıçradığı, sürekli sarı-kırmızı bir ateş şeridi idi. Tserel'in ışıltısının sıcak ışıltısında, su üzerinde, teknelerde ve sallarda kaçan insanlar görülebilir. Gemilerde, 43 bataryanın Almanlar tarafından zaten ele geçirildiğine karar verdiler. Bu cehennemde, bu kaosta, bu neredeyse ümitsiz koşullarda, hala tutunup tutmak imkansızdır. Rus savaş gemisi "Vatandaş", Tserel bataryalarını yok etmek için bir emir aldı, böylece düşmana ulaşamadılar. Ve geminin silahları çoktan ateşlenmişti, ışıldak tahtaya yayılmış, su içinde zar zor görülebilen bir insan figürü için el salladı. Güverteye kaldırıldı, bağırmaya devam etti: “Ne yapıyorsun? Vur onları!” Tserel'in pilleri hala canlı, denizciler hala ateş ediyorlar, hala direniyorlardı.
Teğmen Bartenev, Kaiser savaş gemilerinin ateşi altında, yanında kalan birkaç subay ve denizci ile birlikte, mayınları ve mühimmatı çıkardı ve havaya uçurdu. 43 bataryanın kaybı ile Baltık, on yıllardır Rusya için kaybedildi. Ekim 17 1917, Alman filosu Riga Körfezi'ne girdi. İki gün sonra deniz savaşlarına devam etti, N.S.'ye hizmet ettiği gemi "Glory" savaş gemisini öldürdü. Bartenev. Savaş gemisinin gövdesi Moonsund Boğazı'ndaki gemilerin geçiş yolunu kapatarak dibinde durdu.
Bartenev'in kendisi, çevresinden ayrılmak amacıyla Alman tutsaklığına düştü. Esaret altında, Alman filosu komutanı Amiral Souchon tarafından sorguya çekildi. Sorgulama sırasında Almanlar, 43 bataryasının silahlarının ateşinin savaş gemisi Kaiser üzerinde ciddi hasara yol açtığını ve Alman filosunun Riga Körfezi'ne derhal atılımını bırakmaya zorladığını doğruladı.
NS Bartenev, yılın Eylül 1918'inde Alman esaretinden döndü ve Bolşevikler tarafından deniz genelkurmayında görev yapmak üzere kabul edildi. Lenin hükümeti, Baltık denizcilerinin Moonsund’un savunmasındaki başarısını takdir etti. Almanların Petrograd saldırısını erteleyerek, Bolşeviklerin ülkedeki gücünü ele geçirmelerini ve elinde tutmalarını sağladılar.
İç Savaş sırasında N.S. Askeri bir uzman olarak Bartenev, Severodvinsk nehri filosunun bir parçası olarak Kızıllar tarafında savaştı, cesaretle ve 1922'te hizmetini bırakmaya zorlayan başka bir ödül aldı. Gece bombardımanı sırasında Tserela'da yılın Eylül 18'inden 1917'in aldığı yaralanmalar da etkili oldu.
Yirmili yılların sonuna kadar N.S. Bartenev, Kızıl Ordu Yüksek Okulu'nda coğrafya öğretmeni olarak çalıştı. Ancak Çar ordusunun eski subaylarına yapılan zulüm başladı ve Nikolai Sergeevich Moskova'yı terk etmek zorunda kaldı. Pavlovski Posad'a yerleşti, tesiste mühendis olarak çalıştı.
V. Pikul "Moonund" N.S. tarafından romanın kahramanı aksine Bartenev bir aile babasıydı, üç oğlu vardı - Peter, Vladimir ve Sergey. Büyük Vatanseverlik Savaşı başladığında, Nikolai Sergeevich cepheye gönderilmek istedi. Ancak yaş ve yaralanmalar Bartenev'in savaşmasına izin vermedi. Zafer sunağında yaşadığı en sevgili şeyi koydu, üç oğlunun da anavatanlarını koruyarak cesur bir ölümle öldü. Savaştan sonra Nikolai Sergeevich Moskova'da yaşadı ve 1963 yaşında 76'ta öldü.
Ne yazık ki, modern Estonya'da savaş, başlarını bu topraklara yayan Rus askerlerimize anıtlarla daha fazla güç kazanıyor. Uzun ölü ya da ölülerle savaşmak korkutucu değildir, cevap veremez ve kendileri için ayağa kalkamazlar. Bu, Rus filosunun kıdemli komutanı Nikolai Sergeevich Bartenev'in uzak bir 1917 yılında Alman mermileri dolu altında gösterdiği cesaret ve korkusuzluğu gerektirmiyor. Rus imparatorluk filosunun son savaşıydı ...
Tserele'de Feat
- Yazar:
- Evgeny Maximov
- Orijinal Kaynak:
- http://flot.com/history/imperialwarfleet/tserel/"rel =" nofollow ">http://flot.com/history/imperialwarfleet/tserel/
Ctrl Keşfet
Fark oshЫBKU Metni vurgulayın ve tuşuna basın. Ctrl + Enter