We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
MÖ 29000 - MÖ 25000
Dolní Věstonice Venüsü de dahil olmak üzere Gravettian heykelcikleri.
16000 M.Ö.
Japonya'da bulunan bilinen en eski çanak çömlek kapları
14000 M.Ö.
Günümüz Rusya'sında Amur Nehri'nde çanak çömlek üretimi.
8000 M.Ö.
Yakın Doğu'da kullanılan fırınlar çanak çömlek üretiminde uygulanmaktadır.
5500 M.Ö.
Abydos'ta Mısır'daki en eski fayans atölyesi kuruldu.
C. 4000 M.Ö.
Uruk'ta ilk seri üretilen kaselerin yaratılması.
C. 2000 M.Ö.
Girit'te Minos uygarlığına tanıtılan çömlek çarkı.
C. 1000 M.Ö.
İlk ayırt edici Yunan çanak çömleği, Proto-geometrik tarzda üretilir.
C. 900 M.Ö.
Yunan çanak çömleklerinin Geometrik tarzı ilk kez üretilir.
MÖ 675 - MÖ 626
C. 625 M.Ö.
Korint'te oluşturulan siyah figürlü çanak çömlek.
C. MÖ 625 - MÖ 600
Yunan çanak çömleklerinin oryantalize edici tarzı Korint'te popüler hale gelir.
MÖ 625 - MÖ 575
Etruria'da geçiş bucchero çanak çömlek tarzı.
C. MÖ 620 - MÖ 600
Proto-corinthian, Yunanistan'daki en iyi çanak çömlek üreten sanatsal kalitede zirvesine ulaşır.
MÖ 600 - MÖ 480
Tavan arası siyah figürlü çanak çömlek, Yunan seramik pazarına hakimdir.
MÖ 575 - MÖ 480
C. MÖ 570 - c. 560 M.Ö.
Siyah figürlü Francois Vazo Attika'da Ergotimos (çömlekçi) ve Kleitias (ressam) tarafından üretilmiştir.
MÖ 560 - MÖ 520
Chalkidian siyah figürlü çanak çömlek güney İtalya'da üretilmektedir.
MÖ 545 - MÖ 530
Exekias, belki de en büyük siyah figürlü çömlek ressamı aktiftir.
C. 530 M.Ö.
Kırmızı figürlü çanak çömlek stili, siyah figürden önce gelir.
530 M.Ö.
Andokides Ressamı kırmızı figürlü çanak çömlek icat eder.
320 M.Ö.
Attic Kırmızı Figür Çanak Çömleklerinin son kaydedilen örnekleri.
C. 300 CE - c. 700 CE
Haniwa pişmiş toprak figürinler, Japon höyük mezarlarının veya kofunların dışına yerleştirilmiştir.
Kaliforniya çanak çömlek
Kaliforniya çanak çömlek tarihindeki önemli kilometre taşları şunlardır: İspanyol yerleşimcilerin gelişi, Devletliğin ortaya çıkışı ve ardından nüfus artışı, sanat ve zanaat hareketi, Büyük Buhran, II. Kaliforniya çanak çömlek sayısında keskin bir düşüşe. Büyük ve küçük California çömlekçileri, sofra takımı tasarımı, koleksiyon ürünleri, sanat ve mimari mirası bıraktı.
Çömlekçilik Zaman Çizelgesi - Tarih
PERAKENDE/TOPTAN DİSTRİBÜTÖRLER
2442 Ludelle Caddesi Fort Worth, Teksas 76105
Ücretsiz: 1-866-535-2651 Faks: 1-817-536-7120
“ Seramikler her yanımızda. Gezegendeki en eski endüstrilerden biridir. Seramiğin insanlığın ilerlemesinde oynadığı büyük rolü genellikle kabul ediyoruz. İnsanlar, kilin kazılıp önce suyla karıştırılarak ve ardından ateşlenerek nesneler haline getirilebileceğini keşfettiğinde, endüstri doğdu. MÖ 24.000 gibi erken bir tarihte, hayvan ve insan heykelcikleri kil ve diğer malzemelerden yapılmış ve daha sonra kısmen toprağa kazılmış fırınlarda pişirilmiştir. 10.000 yıl sonra, yerleşik topluluklar kurulurken, Mezopotamya ve Hindistan'da kiremit üretildi. İşlevsel çanak çömlek kapların su ve yiyecek depolamak için ilk kullanımının MÖ 9000 veya 10.000 civarında olduğu düşünülmektedir. Aynı zamanda kil tuğlalar da yapılmaya başlandı. MÖ 8.000 civarında, fırınların aşırı ısınması çanak çömlek üzerinde renkli bir sır ürettiğinde, camın Mısır'da keşfedildiğine inanılıyordu. Uzmanlar, camın seramikten bağımsız olarak üretilip ayrı parçalar haline getirilmesinin M.Ö. 1500 yılına kadar olmadığını tahmin ediyor. Hobi seramikleri, bugün bildiğimiz şekliyle Büyük Buhran döneminde halkın vicdanında patladı. Duncan Enterprises'ın kurucusu Erma Duncan ve Paragon Industries'in kurucusu Francis Darby, ev sanatçısının evde seramik yapmaktan zevk alması için sırasıyla sır ve fırın yapmaya başladı. Seramik üreticisi, distribütörü, geleneksel bayi ve müşteri hiyerarşisi oluşturuldu. Üretici kalıpları, rengi, fırçaları, aletleri ve fırınları yaptı. Üretici, ürünün büyük bir envanterini stoklamak için bir distribütör istedi ve distribütörü ürün hakkında eğitti. Distribütör daha sonra ürünü satıcıya veya geleneksel seramik dükkanına, okula, bitmiş ürün üreticisine veya çömlekçiye eğitti ve sattı. Halkın ürünü distribütörden satın alması gerekiyordu. Elbette, bazı distribütörler ve bayiler, son müşteriyi eğitme ve hizmet verme konusunda daha iyi bir iş çıkardıkları için satışta daha iyi iş çıkardılar. Üreticiler, distribütörlere ve bayilere sertifika programları sundu. Sertifika alanlar daha sonra halka seramik öğretebildiler. 1920'li yıllardan ve 1990'lı yıllardaki çağdaş seramik atölyesinin genel halk için tanıtımına kadar, yalnızca geleneksel seramik satıcıları ve çömlekçi atölyeleri vardı. Geleneksel seramik dükkanlarında kalıp distribütörlerinden veya üreticilerinden kalıplar satın alınırdı. Sahipleri sıvı astarı karıştırdı, kalıplara döktü, kurumasını sağladı, döktü ve yeşillikleri satışa çıkardı. Müşteriler mağazadan cila, fırça ve aletler satın alarak ya dükkanda projeler üzerinde çalıştılar ya da onları üzerinde çalışmak için eve götürdüler. Sonra onları işten atılmak üzere dükkana geri getirirlerdi. Çoğu zaman, başlangıç, orta veya ileri düzey öğrenciler için dersler verildi. Çömlekçi atölyesinde, bir veya daha fazla usta çömlekçi, güzel ve işlevsel sanat eserleri yaratmak için çömlekçinin tekerlekleri üzerinde uzun ve sıkı çalıştı, ancak bu deneyim sokaktaki müşterilere sunulmadı. Bir çömlek ustası olmak isteyenlerin tek yolu yıllarca eğitim ve çıraklıktı. Birçok çömlekçi, işleri büyüdükçe bitmiş ürün üreticileri haline geldi ve yalnızca işlevsel seramikler değil, seramik güzel sanatlar yarattı. 20'li yıllardan 1980'li yılların ortalarına kadar seramik endüstrisi patladı ve gelişti. Ancak 80'lerin ortalarında, yeni ürünlere ve yeni eğitime ayak uyduramayan bazı üreticiler satış kaybı yaşamaya başladı. Distribütörleri ve bayileri atlayarak doğrudan halka satmaya başladıklarında eğitim süreci de zarar gördü ve böylece seramik işinin gerilemesi başladı. 1993 yılında, bugün popüler olarak kendi çanak çömleğini boya (PYOP) olarak bilinen çağdaş seramik stüdyosu konsepti, genel kamuya açık boya, fırçalar, cam ve fırınlama, yeşil eşya yerine bisque - hepsini tek bir fiyata, tek bir fiyata sunmak için ortaya çıktı. çekici stüdyo ortamı. Bu yeni konsept, Amerika'daki ev ve bahçe niş pazarlarını ve 'Kendin Yap' iş türlerini içeren büyük büyüme ile aynı zamana denk geldi. Lowe's, Michael's 8217s, Martha Stewart, Home Depot, Home and Garden TV (HGTV), Home Shopping Network, Hobby Lobby ve Garden Ridge, patlayan bir zanaat endüstrisinin parçasıydı. Bugün dünya çapında yaklaşık 1800 stüdyo var, 1995'te 50 stüdyo var. 2000 yılı civarında stüdyolar Avrupa ve Asya'da İngiltere, Almanya, Fransa, Çin, Japonya, Avusturya ve diğer ülkelerde ortaya çıkmaya başladı. İnternet, DIY'in büyümesi ve kendi çanak çömlek konseptinizin yeni boyası, seramik endüstrisinde çok ihtiyaç duyulan bir sarsıntı yarattı. 2002'de ve 2006'nın sonlarında dergiler, Zanaat Trendleri ve Zanaat Raporları, Wall Street'in genel zanaat endüstrisine çok yakın ilgi gösterdiğini ve bunun iyi bir nedeni olduğunu belirtti. Michaels, Hobby Lobby ve Jo Ann's Fabrics gibi süper hobi ve zanaat mağazaları sürekli olarak şaşırtıcı karlar gösteriyordu. Her gün, sadece yeni zanaat gösterileri değil, aynı zamanda tüm zanaat ağları televizyonda ve sürekli büyüyen kablo ve uydu bayiliklerinde gösteriliyordu. Ve işte 21. yüzyılın doğuşundayız. 2015'te dünya ekonomisi en iyi ihtimalle güvensiz ve titrek görünüyor - Bu, seramik ve fırınlanmış sanatlar endüstrisi için ne anlama geliyor? Seramiğin tarihini ve özellikle son yüzyıldaki popülaritesini göz önünde bulundurduğumuzda - hatırlayın, eğlence sektörü gibi Büyük Buhran sırasında patladı - seramik ve pişmiş sanatların pek çok nedenden dolayı her zaman bizimle olacağını görebiliriz. İnsanoğlunun seramiğe İHTİYACI - işlevsel nedenlerle ve sanatsal nedenlerle. Kendimizi ifade etmeliyiz ve ellerimizle ömür boyu sürecek yaratıcı bir şeyler yapmak rahatlatıcı, teşvik edici ve kalıcıdır. Dolayısıyla, bu zor zamanlarda, diğer endüstriler hayatta kalmak için mücadele ederken, seramiğin yeni bir patlama yaşaması şaşırtıcı değil. Devamını oku - Amerikan Seramik Derneği, 1990 ve Prag Seramik Stüdyosu, 2007
Ziyaret edilecek daha fazla Seramik Tarihi sitesi:
Seramik ve tarihe genel bir bakış için en mükemmel site:
http://www.visual-arts-cork.com/ceramics.htm
telif hakkı 2005- 2018 - Connie Speer. Yukarıda belirtilenler dışında tüm hakları saklıdır.
Edgefield, Güney Karolina – Eski Edgefield Çömlekçiliği
Güney Carolina, üç benzersiz halk sanatı geleneğine sahip olduğu için bilinir: Sweetgrass sepetçiliği, Catawba çömlekçiliği ve Edgefield çömlekçiliği. 1 Bu tarihsel açıdan önemli el sanatları, başka hiçbir yerde yaygın olarak bulunmaz. Edgefield Kasabasına yakın zamanda yaptığımız bir gezi, bizi bu sanat formlarının ikincisiyle tanıştırdı.
Güney Carolina'nın Edgefield bölgesi, 200 yılı aşkın süredir, "taş eşya" adı verilen özel bir çanak çömlek türü üretimiyle tanınmaktadır. Güçlü ve gözeneksiz, taş eşyalar genellikle sırlanır ve çok yüksek sıcaklıklarda bir fırında pişirilir. Ortaya çıkan ürün çok büyük olabilir –, 40 galona kadar! – ve yüzyıllarca sürme potansiyeline sahiptir.
Güney Carolina'nın çeşitli yerlerinde daha eski çanak çömlek kalıntıları bulundu. 4.500 yıl kadar önce, Yerli Amerikalılar, eyaletimizin her yerinde bulunan zengin, kırmızı kil kullanarak çanak çömlek yaptılar. Modern gemilerde olduğu gibi çarkı döndürmek yerine, bu el biçimli kaplar sırsız bırakılmış ve daha düşük sıcaklıklarda pişirilmiştir. Sonuç olarak, çanak çömlek, seramik kadar dayanıklı değildi ve su tutamadı. Yine de, Catawba bu güne kadar, kendilerine sunulan doğal kaynakları kullanarak yiyecek hazırlama ve depolama için bu temel yöntemi uyguladıkları için iyi bilinmektedir. ( Catawba çömlekçiliği Güney Carolina'da gelişmeye devam ediyor ve Amerika Birleşik Devletleri'nde "muhtemelen bugün hala kullanılan en eski Kuzey Amerika sanat formudur"2.)
|ESKİ EDGEFIELD ÇÖMLEK STÜDYOSU||POTTER STEVE FERRELL||ESKİ EDGEFIELD Çömlek|
Edgefield, ülkede ticari olarak taş eşya üreten ilk yer değildi. Bununla birlikte, Güneydoğu'da başarılı bir şekilde üreten ilk yer olduğu düşünülmektedir. 1800'lerin başında, Landrum ailesi, o zamanlar Edgefield District – şimdi Edgefield County olarak adlandırılan yere yerleşti. Landrum'lar, bölgedeki diğer birçokları gibi, tarlalarını ve işlerini yönetmeye yardım eden kölelere sahipti. 1810'da Dr. Abner Landrum, bazen Landrumville, ancak daha sık olarak Pottersville olarak anılan, taştan çömleklerin köle üretimi etrafında bütün bir topluluk kurdu.
Pottersville sakinleri bölgedeki bol kırmızı kil ve kaolin yataklarından yararlandı. Kaolin, Kaopectate®, diş macunu ve boya pigmenti gibi bir dizi pratik amaç için kullanıldı (ve hala kullanılıyor). Taştan çanak çömleklerde, bu parlak beyaz kil, kırmızı kil çömleklere ve kavanozlara dekoratif unsurların eklenmesine izin verdi. Edgefield Bölgesi çömlekçileri, kendilerine doğal olarak sunulan kaolin, kum, çam ve feldispatlardan güzel bir şekilde yararlandılar. Tamamen bölgeye özgü olmasa da, bu unsurlar Edgefield'ın çanak çömlek üretimi için gerekliydi.
Pottersville hızla büyüyerek yaklaşık 150 nüfuslu bir köye dönüştü ve kısa sürede ucuz, sağlam ve güzel taş eşyalar üretmesiyle ün kazandı. 1840'larda, çok sayıda aile benzer operasyonlara başlamıştı ve Edgefield çanak çömlekleriyle daha fazla ün kazandı. Köle emeğine hâlâ büyük ölçüde güveniliyordu ve aralarında bir avuç yetenekli zanaatkâr göze çarpıyordu.
Özellikle bir köle tarihçiler arasında tanıdık bir isim haline geldi. Yaygın olarak bilindiği gibi "Dave the Potter" 1800 civarında doğdu ve bir tren kazasında bacaklarından birini kaybetmiş olabilir, bu da onu saha çalışması için uygun hale getiremez. Belki de ilk sahibi Harry Drake tarafından okumayı öğrettiği için, zamanının nispeten az sayıda okuryazar kölesi arasındaydı. Okuryazarlığın özgür iradeyi ve olası bir ayaklanmayı tetikleyeceği korkusuyla köleleri eğitmek hoş karşılanmasa da, birçok mal sahibi kölelerine Mukaddes Kitabı inceleyebilmeleri için okumayı öğretti. Dave'in okuryazarlığı, kaplarının çoğunu bir imza ve tarihle veya daha nadiren kafiyeli bir beyit veya kısa şiirle işaretlemesine izin verdi.
Dave'in Henry adında başka bir köle işçiyle eşleştiğine dair spekülasyonlar da var. Hikaye, Henry'nin her iki kolunu da kaybettiği ve Henry ayağını tekerleği döndürmek için kullanırken, Dave'in muazzam gücü, olağanüstü büyüklükte kavanozlar ve kaplar üretmesine izin verdi. Ortaya çıkan çömlekler sadece güzel bir şekilde işlenmekle kalmadı, aynı zamanda tarihçilerin Dave'in taş eşya üreticileri arasındaki hareketini izlemesine ve güney çanak çömlek tarihini çevreleyen teorilerin çoğunu sağlamlaştırmasına izin veren bir zaman çizelgesi sunuyor. Dave'in şiirlerinden örnekler aşağıdaki gibidir:
Bugün, bu olağanüstü gelenek, Old Edgefield Pottery'nin Old Edgefield Pottery'nin yerleşik sanatçısı Stephen Ferrell Stephen Ferrell tarafından hayata döndürüldü. Steve, tekerleğinin her dönüşünde önündeki kil yığınından bir gemiyi nazikçe çeker. Geçmişteki sayısız zanaatkarınki gibi onun eseri Edgefield County'nin karakteristiğidir. Oval şekli ve sağlam, ancak narin dudağı, deri sertliğinde bir aşamaya kadar kurur ve bu noktada, tencerenin yüzey tasarımına daha fazla parlaklık getirmek için parlak beyaz bir kaolin astarı ve zengin bir seladon cilası ile süsleyecektir. Bir kez ateşlendiğinde, gemi, Dave'inki gibi, yüzyıllar boyunca tadını çıkarabilecek neredeyse yok edilemez taş eşyalara dönüşecek.
1. SC halk sanatı gelenekleri hakkında bilgi ve rehberlik sağladığı için Stephen Ferrell'e teşekkürler.
Çömlekçilik Yeri
İnşaat Başlıyor
Minnesota Stoneware Company'nin üretimine ev sahipliği yapacak orijinal yapının inşaatına başlandı.
Bina İnşaatı Tamamlandı
Çeşitli taş eşya ürünlerinde üretim başlar.
Büyük Ateş
Binayı temellerine kadar yanan bir yangın çıkar. Kesin nedeni bilinmemekle birlikte, yeni kurulan bir gazlı fırının yangının nedeni olabileceğine inanılıyor.
Bina Tamamen Yeniden İnşa Edildi
The Pottery Place binasında üretilen keramik ürünlere olan talep o kadar yüksekti ki, 4 katlı devasa binanın yeniden inşası sadece 4 ayda tamamlandı.
Tünel Fırın İnşası
Tünel fırın inşa edildi ve o sırada ABD'deki en uzun fırındı.
İsim değişikliği
Adı resmen Red Wing Pottery olarak değiştirildi.
Stoneware Üretimi Kapandı
Mevcut malzemeler değiştikçe ve haneler ve işletmeler artık plastik kaplara ve büyük metal fıçılara yöneldikçe, çömlek kaplarına olan talep azaldı – ve The Pottery Place'de üretilen keramik hattı kapandı. Hala çömlek üretiyorlardı, bunun yerine hala evlerde yaygın olarak kullanılan yemek takımlarına odaklandılar.
Red Wing Pottery Grev Başlıyor
İşçi sorunları yüzünden Red Wing Pottery işçileri greve gidiyor. Ve bir çözüm görüşmeleri olmasına rağmen, tesis sonunda tamamen kapandı. The Pottery Place'de üretilen Red Wing Pottery üretiminin sona ermesi.
Bina Cts Boş
Bu süre zarfında bina büyük ölçüde boştu, ancak çeşitli insanlar tarafından (bunu yapmaya yetkili olup olmadıklarından emin değiller) tahıl, tekne ve diğer çeşitli şeyleri depolamak için kullanılıyordu.
Bina Yeni Bir Hayat Alıyor
Bina yenilenmiş ve modern güvenlik kurallarına uygun hale getirilmiş, bu tarihi binaya yeni bir hayat getirilmiştir. Outlet mağazaları, restoranlar, ofisler, apartmanlar ve perakende mağazaları barındırıyordu.
Mülkiyette Bir Değişiklik
Bina yeni sahipleri tarafından satın alındı, outlet mağazaları kapatıldı, ancak restoranlar, diğer perakende mağazaları, ofisler ve apartmanlar kaldı. Kısa bir süre sonra, ilave daireler eklendi ve tarihi alan vizyonu, eksiksiz ve büyüleyici bir deneyim olarak tamamen gerçekleşti.
Çömlekçilik Yeri Deneyimi
Pottery Place, Red Wing, MN'de değerli bir deneyim olarak faaliyet gösteriyor. Tarihi, güzelliği ve çekiciliği ile tanınan şirin kasabamızı ziyaret eden ziyaretçiler, Çömlekçilik Yeri'ni ziyaret ettiklerinde mutlaka görülmesi gereken bir durak! Tarih, yemek, alışveriş, konaklama (ve burada bulunan ofislerde devam eden bazı çalışmalar bile var). Bu, kaçırmak istemeyeceğiniz bir yer!
Burada 200 yıllık geçmişimize bakıyoruz.
Başlangıçtan beri…Yerel bir çömlekçi olan William Bourne, 1809'da Denby fabrikasının arkasındaki kil dikişini ziyaret etti ve niteliklerini anında fark etti. O zaman William en küçük oğlu Joseph'e çömlek işletme görevini verdi. 'Joseph Bourne' olarak bilinen çanak çömlek, kısa sürede en iyi şişe ve kavanozları üretmesiyle popüler oldu. 19. yüzyılın başlarında cam çok pahalı olduğu için, seramik şişeler ve kavanozlar bir evin olmazsa olmazıydı ve ilaçlardan mürekkebe ve maden suyuna kadar her şeyi tutmak için kullanılıyordu.
Joseph'in 1860'taki ölümünden sonra, tek oğlu Joseph Harvey Bourne, çanak çömlek işletmesini devraldı. Ne yazık ki, Joseph Harvey babasından sadece 9 yıl sonra öldüğü için değerli bir halef olduğunu kanıtlamak için çok az zamanı vardı. Sonraki 30 yıl boyunca çömlek, Joseph Harvey'in dul eşi Sarah Elizabeth Bourne tarafından yönetildi. Sarah, yeni tasarımlar ve sırlar geliştirme konusunda tutkuluydu ve dekore edilmiş sanat ürünlerinde kullanılan birçok renkli sırların yaratılmasına yardımcı oldu.
Sarah Elizabeth'in Denby'yi miras alacak çocuğu yoktu ve bu nedenle 1898'de ölümünden sonra çömleklerin kontrolü iki yeğenine geçti. Sarah'nın kendi yeğeni 1907'de işten çekildi ve kocasının yeğeni olan üçüncü 'Joseph'i bıraktı. – Joseph Bourne Wheeler tek mal sahibi olarak. 1916'da iş, Bay Bourne Wheeler'ın Yönetim Kurulu Başkanı olduğu bir limited şirkete dönüştürüldü.
Çağlar boyunca Denby tasarımları…Yıllar sonra cam daha ucuz hale geldiğinde, odak noktamız mutfak gereçleri ve sanat ürünleri üretmeye döndü. 1930'larda heykeltıraş Donald Gilbert, "Cottage Blue" ve "Manor Green" gibi güzel yeni seriler yaratmak için yeni ateşleme teknikleri kullandı - her iki tasarım da klasik oldu ve sonraki 50 yıl boyunca üretimde kaldı. Gilbert aynı zamanda bugün Denby koleksiyoncuları tarafından sevilen karakterli hayvan figürlerimizin arkasındaki tasarımcıydı.
İkinci Dünya Savaşı sırasında, üretim kısıtlamaları nedeniyle renkli cila lekelerini kullanamadık, bu yüzden Savaş çabalarına yardımcı olmak için telgraf izolatörleri ve pil kavanozları yapmaya elimizi çevirdik. Ayrıca, NAAFI çaydanlıklar ve denizcilerin rom tayınlarını tutmak için büyük şişeler gibi silahlı kuvvetler için özel olarak tasarlanmış parçaları içeren 'Utility Brown' adlı bir seramik koleksiyonu oluşturduk.
Savaştan sonra çarpıcı sırlar ve el boyaması tasarımlarla çalışmalarımıza devam edebildik. Her parçada kalite ve işçilikle, Albert College tarafından tasarlanan ve bu yeni çağın havasını yansıtan 'Glynnware' gibi etkileyici bir şekilde dekore edilmiş seriler ve 'Greenwheat' dahil yeni koleksiyonlar piyasaya sürdük.
1950'lerde ve 60'larda, Denby tasarımcıları Kenneth Clarke 'Klasik Hediyelik Eşya' koleksiyonumuzu tasarladı ve Gill Pemberton, 2016 Natural Canvas desenimizin arkasındaki ilham kaynağı olan 'Chevron' ve son derece popüler olmaya devam eden 'Arabesque' gibi ikonik serileri piyasaya sürdü. bugün toplanan sofra tasarımı. Cesur yetmişler görünümüyle 'Arabesk'
güzel ve "fırından sofra takımına" olarak da kullanılabilir. Günümüzde Denbyware'in önemli bir parçası olan bu yeni konsept, kullanıcıların tencere ve tavalardan yiyecek aktarmalarına gerek kalmaması anlamına geliyordu. Bunun yerine aynı sofra takımını kullanarak yemek pişirip servis edebiliyorlardı. Bugün, Halo , Natural Canvas ve Heritage gibi göz alıcı sırlarımızı içeren özel bir fırından sofra takımına ürün yelpazemiz var.
Bugün…Salı çay saatinden hafta sonu akşam yemeği partilerine kadar her duruma uygun seriler tasarlayarak güzelliği ve işlevi birleştirmeye devam ediyoruz. Gerçekten hayat tarafından tasarlanan Denby, çok yönlülük göz önünde bulundurularak tasarlanan her parça ile evin her yerinde kullanılabilir.
Olağanüstü tasarımcılarımızdan, yerel kaynaklı kil kullanarak İngiltere'deki Derbyshire fabrikamızda güzel ve zamansız seramikler yapmak için 200 yıllık deneyimimizi kullanan zanaatkarlara kadar koleksiyonlarımızı oluşturmak için geniş bir ekip gerekiyor.
En çok satanlarımızın yanında yer almak için her sezon yeni seriler ve ürünler piyasaya sürüyoruz. Tam bir yeniden tasarım yaptığınızda veya yeni başladığınızda kullanabileceğiniz tam koleksiyonların yanı sıra, daha küçük kapsül serilerimiz ve mevcut sofra takımınızı yenilemenize ve ilginizi artırmanıza yardımcı olabilecek tek seferlik parçalara da sahibiz. Natural Denim ve Studio Blue, Denby'nin tüm kalite özelliklerinin yanında zanaatkarlık hissi veren en yeni tasarımlarımızdır. Çömlek endüstrisinde seramik becerilerini korumamızı sağlayan Elle dekore edilmiş Kupa koleksiyonumuzu oluşturmak için el işçiliği becerileri ve tekniklerini de yeniden tanıttık. Her kupa, onu tamamen benzersiz kılan elle dekore edilmiştir.
Bu slayt gösterisi JavaScript gerektirir.
İşte karşınızda, İngiliz Denby Pottery'nin kısa tarihi. Web sitemizin yanı sıra belirli ABD mağazalarında Denby'yi bulabilir, burada daha fazla bilgi bulabilirsiniz.
Örnek olay | Çömlekçilik – Evrim ve önemi
çanak çömlek veya seramik veya seramik sanatı Metalik olmayan minerallerden üretilen sert ve kırılgan malzemeden oluşan nesnelerin, malzeme ıslakken kalıplanarak yüksek sıcaklıklarda pişirilerek oluşturulmasıdır. Genellikle kil, porselen, steatit vb.'den yapılırlar.
Çömlekçilik, kültürü incelemede ve geçmişi yeniden inşa etmede önemli bir rol oynar. Tarihsel olarak farklı kültürle birlikte çanak çömlek tarzı değişti. Arkeologların ve tarihçilerin geçmişimizi anlamalarına yardımcı olan bir kültürün geliştiği sosyal, ekonomik ve çevresel koşulları yansıtır. Yazının olmadığı veya deşifre edilmediği kültürleri anlamada önemli bir değere sahiptir. Ateşin varlığı, yemek pişirme, depolama, yerleşik veya göçmen nüfus, sosyal tabakalaşma, çanak çömlek incelenerek geliştirilebilir.
İnsanlar için çömlek, depolama, pişirme, taşıma, ticaret yapma olanağı sağladı ve esasen sanatsal yaratıcılığın bir ifadesi haline geldi.
Çömlekçilik büyük ölçüde iki tiptir
El yapımı çanak çömlek, daha çok ilk çağlarda geliştirilmiş, zamanla çarka dönüşen ilkel tarzda bir çanak çömlektir. Yüzeye çizilen farklı motifler, bir kültürü ve inançlarını anlamada önemli rol oynar.
Çömlekçiliğin Evrimi
I. Neolitik Çağ
Çömlekçiliğin ilk referansını bu çağda buluyoruz. Doğal olarak el yapımı çanak çömlektir ancak daha sonraki dönemlerde ayak çarkı da kullanılmıştır.
- Yüzeyi pürüzlü olan sırsız/perdahsız
- El yapımı kaba gri çanak çömlek
- Malzeme – mika ve kumla karıştırılmış kil
- Çanak çömlek herhangi bir resimden yoksundur
- Çoğu durumda, bükülmüş pirinç kabuğu kordonları, dekorasyon için ıslak kile basılmıştır.
- Güney dahil Hindistan'ın her yerinde bulunur. Burzahom – kaba gri çanak çömlek
- Siyah açkılı mal, gri mal ve mat pres mal dahil
II. Kalkolitik Çağ
İlk metal çağı olan Kalkolitik Çağ, Güneydoğu Rajasthan'da – Ahar kültürü, Batı MP'de Malwa kültürü, Batı Maharashtra'da Jorwe kültürü gibi ülkemizin çeşitli yerlerinde farklı kültürlerin ortaya çıkmasıyla işaretlenir.
Bu çağın insanları farklı türde çanak çömlek kullanmışlardır.
1. Siyah-kırmızı-ware-ware
Siyah ve kırmızı malın yaygın olarak kullanıldığı görülmektedir. Ahar-Muz gibi kültürler, Siyah ve Kırmızı eşya ile çömlek beyaz doğrusal tasarımlar.
2. Siyah-kırmızı mal
Jorwe kırmızı üzerine siyah boyalı ve yıkama işlemi uygulanmış mat bir yüzeye sahiptir.
3. Okra Renkli Çanak Çömlek (OCP)
OCP insanları Harappa'nın genç çağdaşları olarak kabul edilir.
Bu çanak çömlek ile tanımlanır Bakır Define Kültürü üst Ganga Vadisi ve Ganga Yamuna doab bölgesinde bulundu.
- Çömleklerin rengi turuncudan kırmızıya kadar değişmektedir.
- OCP kültürünün kapsadığı dönem kabaca MÖ 2000 ile MÖ 1500 arasına yerleştirilmiştir.
- Başlıca siteler: Jodhpura (Rajasthan), Attranjikhera (UP)
- Khetri bakır madenlerinin yakınında bulunan Ganeshwar'ın başlangıçta OCP'ye sahip olduğuna inanılıyordu, ancak araştırmalar bunu çürüttü.
III. Harappan Uygarlığı
cilalı mal Pürüzlü yüzeyli çömlek
- Cilalı ve cilasız çanak çömlek çeşitleri de mevcuttu.
- Çömlekçilik genellikle bir kırmızı yüzey ve bir tekerlek fırlatıldı olmasına rağmen el yapımı olanlar da var
- cilalı mallar NS iyi ateşlenmiş.
- Çömleklerin çoğu çok renkli yani çanak çömleği renklendirmek için ikiden fazla renk kullanılıyor.
- Çömleklerin çoğu faydacı. Bu tür çanak çömleklerde genellikle düz tabanlar
- geometrik tasarım tasvir eden resimlerle birlikte Flora ve fauna gözlenir
- Delikli çanak çömlek de bulundu likörü süzmek için kullanılabilir.
- Medeniyet boyunca çömlekçilik tek tipti (toplu atılmış) bir tür kontrol ortaya çıkarmak ve daha az bireysel yaratıcılık alanı bırakmak
- Varlığı lüks Belirli yerlerden elde edilen çanak çömlekler toplumdaki ekonomik tabakalaşmayı ortaya koymaktadır.
1. Olgun Harappa
Harappa'nın Mezar Çömlekleri
- Perdahlı ve boyalı çanak çömlek
- Mezar çömlekleri özel ve belirgin bir şekilde yapılmıştır.
- Harappanların ölümden sonraki hayata olan inancını ortaya çıkarır
- Mezar eşyalarında bu çanak çömleğin varlığı ya da yokluğu toplumsal tabakalaşmayı yansıtıyordu.
2. Geç Harappa
Okra Renkli Çanak Çömlek (OCP) – Bildiğimiz gibi geç Harappan kültürleri (MÖ 1900 – 1200BC) öncelikle kalkolitikti. Bazı özel kalkolitik siteler, geç Harappan'ın unsurlarını gösterir (yanmış tuğla kullanımı vb.). Bu sitelerde OCP var.
Siyah-gri açkılı mal yavaş tekerlek üzerinde üretildi – Swat Vadisi'nde bulundu. Bu, kuzey İran platosundaki çanak çömleklere benziyor.
Siyah-kırmızı boyalı ve çarklı çanak çömlek – Swat Vadisi'nde de bulunur. Bu, Swat Vadisi'nin Harappa ile ilişkili olduğunu gösteriyor.
Gri Mal ve Boyalı Gri Mal, genellikle Vedik insanlarla ilişkilendirilen bazı geç Harappan çanak çömlekleriyle bağlantılı olarak bulunmuştur. Zengin kültürün seyreltildiğini düşündüren erken ve olgun dönemlere kıyasla daha az karmaşık tasarımlara sahiptir.
IV. Vedik Dönem – PGW
Vedik Dönem ortaya çıkışını gördü Boyalı Gri Mal(PGW) Kültürü.
Rig Vedik sitelerinde PGW var ama demir nesneler ve tahıllar yok. Bu nedenle, PGW'nin demir öncesi aşaması olarak kabul edilir. Öte yandan, Geç Vedik siteler PGW'nin demir fazı olarak kabul edilir.
Bu çömlek bir Demir Çağı çanak çömlek bulundu Ganj ovası ve Ghaggar – Hakra vadisiyaklaşık MÖ 1200 – MÖ 600 yılları arasında sürer. Mathura en büyük PGW sitesiydi.
- Siyah geometrik desenlerle boyanmış güzel, gri bir çömlek stili ile karakterize edilmiştir.
- Birkaç coğrafi konumla sınırlıdır, yani - Pencap, Haryana ve üstGanga Vadisi. Bu kültür, köy ve kasaba yerleşimleriyle ilişkilidir (ancak büyük şehirler olmadan)
V. Daha Sonra Vedik Dönem – NBPW
Daha sonraki Vedik insanlar 4 çeşit çanak çömlek ile tanıştılar: Siyah-kırmızı mal, siyah astarlı mal, boyalı gri mal ve kırmızı mal.
VI. Sonraki Vedik Çağın Sonu – NBPW
MÖ 6. yy civarında Geç Vedik Çağın sonlarına doğru, kentleşmenin 2. aşamasının (1. İndus Vadisi Uygarlığı) ortaya çıktığını görüyoruz. Bu dönem, dönemin başlangıcını işaret etti. Kuzey Siyah Cilalı Mal (NBPW).
NBPW çömleklerinin bulunduğu alanları gösteren harita
- Parlak, parlak tip çanak çömlek.
- İnce kumaştan yapılmıştır ve daha zengin bir sınıf için sofra takımı görevi görür. Dikkate alınan lüks çömlek sadece Brahmanik hegemonyanın bir sonucu olan toplumsal tabakalaşmayı ortaya çıkaran seçkinler arasında bulunur.
- Bu çanak çömlek Mahajanapada döneminde var olmaya devam etti.
- İçinde bulunan Ahichatra, Hastinapur (her ikisi de UP'de), Navdatoli (Madhya Pradesh)
- İki gruba ayrılır - iki renkli ve tek renkli
- tek renkli çanak çömlek sahip ince ve ince kumaş. üzerinde saksı hızlı tekerlek ve bir çarpıcı parlak yüzey. %90 bu tip jet siyahı, kahverengimsi siyah ve mavimsi siyahtır ve 10% diğerleri arasında pembe, altın, kahverengi gibi renkler var.
- bikrom çanak çömlek daha az bulunur. Tüm özelliklerini gösterir tek renkli kombinasyonunu göstermesi dışında iki renk.
Bikrom çanak çömlek iki renk
VI. Megalitik Dönem
Bu kültür MÖ 3. yy ile MS 1. yy arasına yerleşmiştir. Megalitler, inşa edilmiş anıtları ifade eder. büyük (mega) taşlar (kıvılcım). Bu kültür özellikle büyük taş mezarlarıyla tanınır. Güneyde bu çağın özelliği demir kullanımıdır.
Eski Mısır çanak çömlek formlarısayısızdı. Vazolar süsleme amaçlı değil, pratik kullanım için yapılmıştır, ancak bazılarında süsleme dikkat çekicidir. Amfora, tüm antik ülkelerde olduğu gibi Mısır'da da en yaygın ve en kullanışlı vazoydu, üç inçlik yağ veya parfüm kabından su tutmak için üç veya dört ayak yüksekliğindeki devasa kavanoza kadar her boyutta yapıldı. şarap, yağ veya tahıl.
Çanak çömlek, tüm arkeolojik buluntuların tarihlendirilmesi için güvenli bir destek sağlar. Tarihlendirme çalışmaları, üretilen uygun döneme ve çevrelerindeki kültürel ilişkilere ve ekonomik yönlere ışık tutmaktadır. İnsanlar, ıslanıp küflenmesin diye buğday ürünlerini ve tahılları içlerinde tutacak bir şeye sahip olmak için çok erken zamanlarda çömlek kapları yapmaya başlarlar. Çömlekçilik, pişirme, depolama ve nakliye gibi faydacı işler için kullanıldı. Mısır'da zanaatkarlar, eski Mısır cenaze uygulamalarının büyük bir parçası olan ilginç şekiller seramik figürler, kaplar ve hatta lahitler üretti.
En erken Mısır çanak çömlek zaten üzerinde geometrik desenler vardı. Mısırlılar iki çeşit çömlek yaptılar:
– Sıradan yapılmış yumuşak çömlek.
– İri, kumlu bileşik, kohezyondan yoksun, kumlu, kolayca ufalanan, çok beyaz, ancak her zaman güçlü bir sır veya emaye ile kaplanmış.
Mısır'daki antik seramiğin ve çağdaşlarından birinin amacı, ev içi kullanım, cenaze töreni, festival ve ritüel bağlamları kapsar. Mısır birkaç çeşit sırsız çömlek üretti. En yaygın çanak çömlek, sıradan kırmızı, krem renkli ve sarı olanlardı. Seramikleri emaye ile kaplama sanatı çok erken bir tarihte Mısırlılar tarafından icat edilmiştir. Bunu hem taşa hem de çömleklere uyguladılar. Emaye çanak çömlek de süsleme işlerinde kakma amaçlı kullanılmıştır.
Seramik malzeme, daha geniş sosyo-ekonomik bağlamında yorumlanmaya izin verir. Bu çanak çömlek üzerine yapılan çalışmalar, kuzeyde Delta'dan güneyde Elephantine'e kadar Mısır'daki birçok yerleşim yerinin incelenmesinden elde edilmiş ve Eski Krallık'tan Kıpti dönemine kadar kronolojik bir aralığı kapsamaktadır.
Mısır'da yapılan cenaze amaçlı çanak çömlekler, ölülerle birlikte bırakılan çok sayıda küçük emaye çanak çömlek gösterirler, bunlar çok iyi korunmuşlardır ve çok önemli bilgiler sağlarlar. En yaygın kurulanlar, genellikle mumyaları temsil eden, şimdi Osiris figürleri olarak adlandırılanlardı. Kırmızı çanak çömleklerde ve sert, kumlu çanak çömleklerde hem sırsız hem de emaye olarak bulunurlar.
Hanedan öncesi Mısır'a tekabül eden çanak çömlek, genellikle şaşırtıcı derecede kaliteliydi. “Badarian” dönemi çanak çömlekleri, çömlekçi çarkı kullanılmadan yapılmıştı ve çömlekleri işleyen genellikle kadındı. Bu güzel parçalar parlak bir yüzey elde etmek için parlatıldı. Muhtemelen açık şenlik ateşlerinde ya da çok ilkel fırınlarda ateşlendiler, ancak Mısır'da şimdiye kadar üretilmiş en şaşırtıcı çanak çömleklerden bazıları olmaya devam ediyor.
Naqada döneminden (MÖ 4.000 – 3.000) hanedanlık dönemine kadar, kılavuzsuz resimler, tekrarlayan şablonlar veya sabit kavramlar çömleklere serbestçe eklendi. Animal’s figures, patterns, boats and human figures were depicted.
The potter’s wheel in Egypt was invented in the Old Kingdom. At first this device was a simple turntable, but later evolved into a true potter’s wheel, requiring better preparation of the clay and more control during firing. These potter’s wheels were still hand turned. With the potter’s wheel more refined kilns were constructed, this new technique allowed pottery to be made in more abundance, but did not entirely replace all other forms of pottery making. For example, bread moulds continued to be handmade around a core known as a “Patrix”.
After the pottery was formed, either by a potter’s wheel or more primitive means, it would have been left to thoroughly dry. If the surface was to be burnished, after drying the pottery would have been polished with pebbles and then painted or perhaps engraved and finally fired, probably in a not confined place during pre dynastic times, until the development of kilns.
Egyptian pottery can be divided into two broad categories dependent on the
Type of clay that was used.
– The pottery made with Nile clay, and known as Nile silt ware. This potter after being fired, it has a red-brown color, been used for common, utilitarian purposes, though at times it might have been decorated or painted. Blue painted pottery was somewhat common during the New Kingdom (1,550-1,069 BC).
– The pottery made from ‘marl clay’. This type of pottery was usually thought superior to the common Nile mud pottery, often used for decorations and other functions. Was often burnished, leaving a shiny glaze like surface although it was not a truly glace process.
Shaping Methods of Pottery Use in Egypt
– Hand-shaping pottery and finished with a turning device.
Hand-shaping methods of pottery use in Egypt
1) Forming a single piece of clay by the use of free-hand shaping,
2) Shaping with a paddle and anvil,
3) Shaping on a core or over a hump,
5) Building with a slab or coil.
It can be said in a summary that the pottery production in ancient Egypt was a significant industry that produces a variety of goods that serve well to resolve the basic needs presented to this culture of counting with appropriate containers for liquids and solids. For us today these potteries are serving another different purpose but not less important because they are providing us with a wide range of answers to multiples questions still unresolved about this ancient civilization history, their religious dogmas and their social life.
Art Pottery in Edgerton: History and Resources
What is Art Pottery?
Inspired by the Arts and Crafts movement in Britain, American art potters approached ceramics as an art form. They experimented with a variety of new glazes and decorative techniques and focused on creating vases and other ornamental wares instead of utilitarian pieces like cups and plates. There is no single style of American art pottery, but some well-known examples include Rookwood’s elegant painted landscapes, Teco’s dramatic forms, and the Paul Revere Pottery’s charming illustrations.
The Art Pottery of Pauline Jacobus
Pauline Jacobus established the Pauline Pottery in Chicago in 1883 and relocated the company to Edgerton in 1888. In creating her art pottery wares, Jacobus incorporated the forms and decorative techniques of some of the most influential potteries and ceramic designers of her time. Pauline wares were made using molds, some of which–like the long-necked pitchers and the globular vases–were similar to forms used by the Rookwood Pottery of Cincinnati, where Jacobus took classes before beginning to work in art pottery. The majority of the Pauline wares are decorated with hand-painted underglaze–paints applied with brushes after a first firing, then coated with a clear glaze and fired a second time. The most common motif–a variety of flowers in solid colors, outlined in black–is reminiscent of the work of John Bennett, a widely admired decorator for the Doulton Pottery of London who relocated to New York City in 1877. Other Pauline works show the influence of Laura Fry, a decorator for Rookwood who worked briefly with Jacobus in Chicago–including carving and gilding as well as the use of Fry’s own invention, an atomizer (airbrush), to create spattered backgrounds or smooth glaze transitions.
Timeline: Edgerton’s Art Potteries
The success of the Pauline Pottery, combined with the area’s high-quality clay beds, attracted a number of ceramic artists to Edgerton. Between 1888 and 1909, the community was home to six successful pottery companies.
Weller Pottery
The Weller Pottery was the first mass producer of art pottery. Samuel Weller was known for hiring great artists, and for his innovations. However, he also produced many so-called “mutant” pots – strange glazes and odd glazes for a given pot type.
At the March 2001 WPA meeting Chris Swart gave a wonderful presentation on Weller Art Pottery. Chris also organized our 2001 Show and Sale Exhibit on Weller and Company.
The following article appeared the WPA Press, Vol. 8, April 2001
By Kari Kenefick
The Weller Pottery was the first mass producer of art pottery. Samuel Weller was known for hiring great artists, and for his innovations. However, he also produced many so-called “mutant” pots – strange glazes and odd glazes for a given pot type.
Weller was not known for excellence in quality control. This article contains material from Chris Swart’s March presentation, as well as a few tidbits from other pottery references as listed following this article.
Samuel Augustus Weller was born on April 12, 1851 in Ohio. In 1872, the 21 year old Weller, a resident of Muskingum County, established the Weller pottery in a log cabin in Fultonham, Ohio (near Zanesville), complete with a beehive kiln. As business boomed he moved to Zanesville and built a new factory on the banks of the Muskingum River.
Weller was followed in his move to the river banks by many other potteries that went on to become household names, such as Roseville, J.B.Owens, McCoy, Watt, Hull, Brush and Robinson Ransbottom. The Weller pottery continued, as did many others, in this general location until 1931 when the Depression forced consolidations and down-sizing.
Sam Weller traveled to the 1893 World’s Fair in Chicago where he was so taken with the work of the Lonhuda Pottery of Steubenville, Ohio, that he offered to purchase the pottery from William Long. The following year Long sold his pottery to Weller and became a designer for Weller. Lonhuda pottery was continued by Weller’s firm and the incorporation of this product into the Weller pottery family is credited with launching Weller into the art pottery market.
Long’s tenure at the Weller pottery was short he left in 1896. At approximately this time Louise Weller was born and the Lonhuda pottery line became Louwelsa. As with the Lonhuda pottery, Louwelsa featured a high gloss over beautifully painted flowers and background colors of blues, reds and greens, often in a gradient of light, bright color to very dark colors.
Weller pottery lines that immediately followed Louwelsa included: i) Dickensware in 1897, which was very similar to Louwelsa except that the background color was solid versus the gradient ii) Eocean, first produced in 1898 through the 1920s, featured again the background gradient with colors of gray or olive green to ivory. Eocean Rose had a rosey tint over the ivory iii)
Turada was developed by Henry Schmidt in 1897, as the first squeezebag pottery line in the Ohio valley (Tyrano was a similar and competing product produced by Owens Pottery in 1898) iv) Dickensware II (1890) was developed by Charles Upjohn, who headed the Weller decorating department from 1895-1904.
Many other pottery lines were developed at Weller, by an impressive number of talented pottery designers, whose names are too numerous to mention here. However, readers might appreciate the dates of a few standout potters in the Weller arena, including the fact that Jacques Sicard and an assistant were enticed to travel from France to Zanesville, OH, to produce glazes for Sam Weller’s pottery.
It is recorded that Sicard arrived in Ohio around 1900, although his Sicardo line was little known until it’s exposure at the 1904 St. Louis World’s Fair. Pieces made by Sicard featured his characteristic iridescent metallic finish and were often signed Sicard on the side of the vase. The Sicardo pottery was well received at the World’s Fair and even before that was selected by Tiffany’s as one of their product lines (1903). But Sam Weller felt that the glaze was too expensive and attempted to get the recipe from Sicard’s previous employer in France. When asked to pay for the recipe Weller refused.
Sicard left for France in 1907. It is estimated that Weller spent $50,000 on the Sicard/Sicardo venture, one in which only an estimated 30% of the ware came through the complicated firing and finishing process in marketable form.
Another iridescent ware potter, John Lessel went to work for Sam Weller in 1920. Lessel had been influenced by Owensart Opalesce, J.B. Owen’s answer to Weller’s Sicardo line. The Opalesce line was introduced in 1905 but soon disappeared. Lessel had already worked producing pieces with a plain yet metallic surface in 1903–04 for Arcen Ciel in Zanesville, OH.
The Lasa line that Lessel produced for Weller very closely mimics one of the opalescent lines of Owens’. Lessel was responsible for several of Weller’s most popular pottery lines, Lasa being the best known.
As stated by Chris during his presentation, Weller was the largest producer of art pottery in the world by 1905. Sam Weller developed a reputation for hiring the best, most creative designers, but also for attempting to steal their secrets.
In 1925 Sam Weller died at age 74. His nephew Harry Weller took over as president of the company, introducing the continuous kiln process, and consolidating the multiple plants in 1931, due to the Depression.
Harry Weller died in an automobile crash in 1932. During the years 1930–32 the last freehand decorated lines were introduced at Weller. These included Stellar, Geode, Cretone, Raceme, and Bonito.
Bibliyografya
In addition to notes from Chris Swart’s presentation, the following references were used for this article: Nelson, Marion (1988) Art Pottery of the Midwest.
Sigafoose, Dick (1998) American Art Pottery.
Chris Swart used All About Weller (1989) by Ann Gilbert McDonald, Art Pottery of the Midwest (1988) by Marion Nelson, and Art Pottery of the United States (1987) by Paul Evans to prepare his talk and the Weller timeline.
Gallery
WPA members brought in some of their collection to give a preview of the Wisconsin Pottery Association’s 2001 show Weller & Company.
Zaman çizelgesi
April 12, 1851–Samuel Augustus Weller born in Ohio
1872 –Operates a one-man pottery in Fultonham, near Zanesville in Muskeegum County, Ohio
1882-1890 –Expansion to Zanesville, followed by building, buy-outs until 1931 when the Depression forces consolidation and down-sizing
1893-1896–William Long’s Lonhuda ware, Louise Weller and Louwelsa born, 1896
1897–Henry Schmidt develops Weller Turada, the first squeezebag pottery line in the Ohio valley, Owens Pottery introduces similar Cyrano line in 1898
1895-1904–Charles Upjohn heads Weller decorating department, develops Dickensware II in 1900
1902-1907–Jacques Sicard at Weller, Sicard line appears in the fall of 1903 (Clement Massier Reflets Metalliques by 1889)
1902-1905–Weller becomes world’s largest pottery and maker of mass produced Art Pottery
1903-1904–Frederick Hurton Rhead at Weller, develops Jap Birdimal line in 1904, becomes Roseville’s first art director in 1904, leaves Roseville in 1908
1904–Weller has huge display at the St. Louis Exposition
1908–Rudolph Lorber develops Dechiwo, 1908, which leads to Burntwood, Claywood, and others
1917–Weller Hudson family introduced
1916-1929–Rudolph Lorbor develops Brighton birds, Muskota, Woodcraft, Forest, Glendale and other great naturalistic lines, ending with Coppertone, 1929. Dorothy England Laughead creates Silvertone, Chase, and the Garden Animals
1920-1924–John Lessell heads the decorating department, develops luster glaze lines including LaSa, Marengo, Cloudburst, Lamar, others
July 1, 1922–Weller Pottery incorporated as “S.A. Weller, Inc.”
October 4, 1925 –Samuel Augustus Weller dies
1925-1932–Nephew Harry Weller takes over as president, introduces continuous kiln, consolidates plants in 1931 due to Depression, dies in auto crash in 1932
1930-1932–Last freehand decorated lines introduced at Weller: Stellar, Geode, Cretone, Raceme, Bonito
1932-1937–Frederic Grant, son-in-law, is president for one year, divorced from Ethel (Weller, b. 1898) Irvin Smith, another son-in-law (Louise) is president from 1933-1937
1935–Freehand decoration ends at Weller
1935-1948–Weller produces simplified embossed lines
1937-1948–Walter Hughes, a ceramic engineer and former employee at American Encaustic Tiling Company is Weller’s last president
1947-1948–Essex Wire Corporation buys controlling share in Weller, closes the pottery in 1948
1954–Minnie Weller dies at age 92, Weller house contents are auctioned
Related Sites: (These sites will open up in a new window)
Weller History – An article about Weller Pottery at Collectics.com .
Pottery Studio – A history article with links to some examples. Interesting link to information on Charlotte Rhead, the sister of Frederich H. Rhead a designer at Weller.