Vakanüvis / Okay Tiryakioğlu
Başlı başına bir destan olan M.Ö. 490 senesindeki Maraton Muharebesi’nden ağır bir yenilgiyle ayrılan I. Darius, bu savaşta Atina gibi küçük bir şehir devletine nasıl olup da yenildiğini bir türlü anlayamıyordu. Çok sayıda, disiplinli ve düzenli birliklerinin, Attika bölgesinde bir duvara çarpmış gibi dağılmalarından duyduğu üzüntü onu yatağa düşürdü. Son nefesine kadar intikam planlayan Darius, kısa sürede öldü. Oysa Darius, Yunan kaynaklarına göre, her yemekten evvel hizmetçilerine “Efendimiz, Atina’dan intikam almayı unutmayınız!” diye ikaz etmeleri emrini vermişti. Ölüm döşeğindeyken, yerine geçecek olan oğlu Kserkes’e (Serhas), Atina’dan intikamını almasını vasiyet etti.
Serhas, babasının cenazesinin ardından, derhal ordunun toplanması ve donanmanın hazır olması emrini verdi. Donanmayı denizden gönderdi ve kendisi de çeşitli rivayetlere göre 800 binden, 70 bine kadar değişen rakamlardaki büyük bir kara ordusuyla yola çıktı. Anadolu’yu baştan başa kat etti. Çanakkale Boğazı üzerine bir seyyar köprü kurdurdu ve ordusunu buradan Gelibolu’ya geçirdi. Ancak bu geçişin bir kısmı, fırtınalı bir havaya denk geldiği için Serhas çok öfkelendi. Çanakkale Boğazı’nı cezalandırmaya karar verdi ve denize üç yüz kırbaç attırdı. Kaderin bir cilvesi olarak, ilerde aynı sayıda Spartalı başına büyük bela kesilecekti. Trakya’ya geçen Pers Ordusu, Atina’ya doğru yürüdü. Donanma da ona paralel olarak kıyılardan ilerliyordu. Trakya ve Makedonya şehirleri, bu korkunç orduya karşı koyamadılar. Serhas, kısa sürede direnen tüm şehirleri yakıp yıkarak ilerleyişini sürdürdü. Atinalılar ve Spartalılar ise ne pahasına olursa olsun özgürlüklerini ve bağımsızlıklarını korumaya karar verdiler.
…
Yazının devamı; Mostar Dergisi Ocak 2017 sayısında.