Ama bu rehavete kapılma zamanında olduğumuz anlamına gelmiyor.Kırılgan Beşli olarak adlandırılan Endonezya, Hindistan, Güney Afrika, Türkiye ve Brezilya'daki yatırımcılar dün gelen parasal çıkış kararına hazırlıklıydı.
10 milyar dolarlık kesinti parasal çıkışın henüz başlangıcı. Bir yıl ya da daha uzun bir süre boyunca devamı da gelecek. En riskli gelişmekte olan ülkelerin hala kaybedecek çok şeyi var.
Güneydoğu Asya'nın en büyük ekonomisi olan Endonezya'yı ele alalım. Küresel piyasalar Eylül ayından bu yana kısmen sakin olmasına rağmen rupi dolar karşısında beş yıldan bu yana kaydedilen en düşük seviyeye geriledi. Son üç aydaki değer kaybı yüzde 7'yi geçti.
Yüksek enflasyonu suçlamak kısmen mümkün. Para biriminin iç değeri eridikçe dış değerinin de düzelmesi gerekiyor. Endonezya'nın dış sermayeye bağımlılığının da rolü yok değil. Endonezya'nın cari açığı Eylül ayını da içeren çeyrek dönemde iyileşse de hala GSYH'nin yüzde 3,8'i düzeyinde. Deutsche Bank'a göre buna bir de Endonezya'nın gelecek 12 ay içinde ödemesi gereken yükümlülükleri ve ülkenin deniz aşırı finansman ihtiyacının 2014'teki GSYH'nin yüzde 9,4'ü olduğunu eklemek gerekiyor. Merkez bankasının döviz rezervleri bu gereksinimi zar zor karşılayabilecek düzeyde.
İhracattaki iyileşme bu finansman açığının kapatılmasına yardımcı olabilir. Parasal çıkış, ABD ekonomisinin büyüdüğünü ve ithalat yaptığını göstermesi bakımından dünyanın büyük bölümü için iyi olsa da birçok gelişmekte olan piyasa gibi Endonezya da ABD'den çok Çin ile ticaret bağlantılarına sahip.
Tabii bir de siyaset var. Cakarta, Ocak ayında işlenmemiş minerallerin ihracatının yasaklanmasını öngören bir yasa uygulamaya hazırlanıyor ki bu yasa Nomura'ya göre ihracatı gelecek yıl 5.2 milyar dolar etkileyebilir.
Parasal çıkış devam ettikçe gelişmekte olan piyasaların yatırımcılarından daha fazlası için talep gelmesi mümkün.