Soru retorik değil. Ancak, bir cevap için çok ileri gitmek gerekli değildir.
... Bir yıl önce, 201 bölümünün birimleri ve alt birimleri sadece sınırı koruma alışılmadık bir görevin üstesinden geldi. Çabuk. Acil bir durum olarak, birimler görevlendirildi, savaş ve yaşamın birbirinden ayrılamayacağı askeri gündelik hayat da dahil olmak üzere ek yerlere yerleştirildi. Ancak bu temel bağımlılık bir kez daha unutulmuş görünüyordu. Askerlerin ve memurların yerleştirilmesi için uygun koşullar yaratmadılar, alandaki sabit kantinlerin ve yiyecek tesislerinin uygun sıhhi durumu, su dezenfeksiyonu hakkında rahatsız etmediler.
İnsanlar hastalanmaya başladı. Daha fazla. Sonuç olarak, çok sayıda subay, emir subayı, acil asker ve aynı sözleşmeli asker daha sonra saflarda değil bir hastane yatağındaydı. İnsanlar tam anlamıyla viral hepatit, bağırsak enfeksiyonları, sıtma biçti. Bazı durumlarda, oda ofislerle doludur, hesaplamalar, arabaları neredeyse tüm kompozisyonda tutarlar. Ne tür bir savaş eğitimi! Anlaşılan, ilk önce lojistik destek sistemi, sınırı kapsayan operasyonun gelişmesinin “ikinci kademesinde” buradaydı. Sonuç olarak, personelin büyük hastalık aldı.
Görünüşe göre bu kötü bir gelenek haline geldi. En azından “Büyük Vatanseverlik Savaşı'nda Sovyet Tıbbı Deneyimi” adlı çok ciltli bir epidemiyoloji bölümünü açın ve daha sonra günümüze kadar belirli bir bölgedeki birliklerimizin acil durum konsantrasyonuna eşlik eden tüm bu eksiklikleri okuyacaksınız. Afgan - Ayrıca daha yakın ve bölgesel olarak yakın bir 201 bölünme deneyimi yaşandı. Eğer hafızamız çok kısa olmasaydı, arka desteğindeki birçok hata önlenebilirdi. Ve ne oldu? Tacikistan, Afganistan - benzer bir resim. Orada birliklere girmeden önce Afganistan topraklarının sağlık-epidemiyolojik tanımını yaptığımız zaman, bizim için belanın viral hepatit, amip dizanteri, tifo ateşi, aşırı ısınma, sıcak çarpması olması dışında her şeyi bildirdiler. Sonra da, askerler aceleyle enjekte edildi - hızlı, çabuk, sonra, arkaları düşüneceğimizi söylüyorlar. Hem savaşın hem de yaşamın temel olarak tutulduğu Afganistan'ın özelliklerini dikkate alarak kapsamlı bir lojistik destek sistemi oluşturmak için gerçekten kahramanca çabalar, çok sayıda insan gücü ve kaynak gerekiyordu. Kaç tane koni dolu - sayılmaz, ama dersleri hatırlamak buna değer. İşte bunlardan bazıları.
Afganistan'daki birlikler, 201 bölümü gibi, aynı zamanda sık sık küçük garnizonlara da yerleştirilmişti. Donanımı ve donanımı vardı. Bu amaçla (kendi bölgelerinde ilerlememiş olmaları üzücü), maddi kaynak stokları olan depoları yerleştirdiler, gerekli şeyleri zamanında teslim etmek, birimlerinin arkasını "şişirmelerine" izin vermemek ve hareketliliklerini sınırlandırmak için optimum ayrılmalarını sağladılar.
İnsanların yemekleri, olması gerektiği gibi, günde üç kez ve dağlarda yapılan operasyonlar sırasında, eğer durum izin veriliyorsa, öğleden sonraları ılık kuru ılık, sabahları ve akşamları sıcak yemekler, çaylar hazırlandı. Genellikle, havadan havadan yiyeceklerin atılması gerekiyordu, bu yüzden zaman içinde inişe dayanabilecek özel kapların nasıl yapıldığını, bu amaçla açılan mahzenlerde yiyecek depolarına adapte edilmeyi öğrendiler.
Suyla ilgili bir sorun vardı. Kaynakların yüksek bakteriyolojik kirlenmesi, birçok hastalığa yol açtı ve özel önlemler almaya zorlandı. Pantoksit ile dezenfekte etmek için insanlara sadece kaynatılmış su vermeye başladılar. Bunun için, bölümlerin yiyecek bölümlerinde özel mutfaklar ve su depolarının depolanması vardı. Garnizonlarda, suyu depolamak için klorlama ve sarnıçların yanı sıra, durumu doktorlar tarafından kontrol edilen en yakın korunan su kaynaklarından su almak için uyarlanmış özel tanklar ile pompa istasyonları kuruldu.
Çıktı ve daha fazlası. Örneğin, konserve yiyeceklerin alay ve tabur seviyesinde bulunması, yiyeceklerin dağıtılması ve depolanması için yeterli sayıda frigorifik kamyon ve buzdolabı bulunmadığı takdirde, beslenme sorunlarını tam olarak çözmez. Ayrıca, suyun dezenfeksiyonu için klorlama tesislerinin iyileştirilmesi gerektiği ve kaynamış suyun verildiği standart şişelerin kapasitesinin dağlardaki operasyonlar için açıkça yetersiz olduğu ortaya çıktı. Ayrıca, plastik şişeler kırılgandı ve bu nedenle uygun değildi.
Ayakkabı, uyku tulumu, ekipman gibi bazı giyim eşyaları da adil şikayetleri hakediyor. Silahlanma ve kuru rasyonlar dikkate alınarak asker tarafından taşınan mülkün toplam ağırlığı, ortalama 32 kg'dir. Dağlarda böyle bir bagajla koş! Hem askerlerin hem de memurların yetersiz kaldığı uygun fiziksel eğitime ihtiyaç var. Sıcak giysiler yanlarına almamaya çalıştı: ovada sıcaktan acı çektiler ve dağlarda soğuktan sallanıyorlardı. Üşütmüşüm. Hastaydık. İklim ve arazinin alışkanlık, uyum için zamana ihtiyacı var.
Ne yazık ki, hemen değil, ancak yüksek insidansı önlemeyi öğrendim. Özellikle, insanları iklimlendirmeye, onları eğitim birimlerindeki dağ-çöl arazisinde harekete geçirmeye hazırlamaya başladılar. Gerçekten, aşırı bir durumda, bir asker çok şey yapabilmelidir. Örneğin, ayrı bir pansuman torbası kullanın, kanamayı bir turnike ile durdurun, gerdiricileri doğaçlama araçlarından çıkarın. Son olarak, kuruması, yahniyi ısıtması ve suyu kaynatması için bir ateş yakmanız yeterlidir. Evet ve bir yemekten sonra tencereyi yıkayın. Bütün bunlar ciddi bir şekilde öğretilmeye başlandı.
Görünüşe göre pek çok şey Afganistan’ı düşündürürdü. Sonuçta, bilim için bedel ödedi! Elbette, bir savaşta bir mermiye karşı kimse sigortalı değildir, ancak monoton bir diyet, pediküloz ve bulaşıcı hastalıklara karşı kendinizi sigortalayabilir ve korumalısınız. Ve barış zamanında ve daha da fazlası. Sadece bir sigorta poliçesi var - güvenilir bir lojistik destek sistemi, tüm komutanlardan ve amirlerden öncelikli dikkat, ayrıca askerlerin ve memurların iyi düşünülmüş kişisel eğitimi.
Bu savaştaki “sosyal alandaki” yanlış hesaplamalar tıbbi istatistiklerin aynasında özellikle belirgindir. Her şeyden önce, gizliliğin sıkı örtüsünden dolayı içine bakmak imkansızdı. Kapaklar gizemlerden alındığında, kimsenin şaşırmadığı anlaşılıyor. En azından, radikal eylemlere ilham vermedi. Yazık. Ne olduğunu düşünmek için.
SSCB Savunma Bakanlığı, Tıbbi Hizmet Başlıca Genel Müdürü V. Perepelkin'in eski epidemiyoloğu verilerine göre, Afganistan'da meydana gelen yaralanmalardan birinde 8'ten 12'e, akut bağırsak enfeksiyonları, viral hepatit ve tifo ateşinin baskın olduğu hastalık vakaları vardı.
Daha doğru rakamlar var. 1993'ta “Gizliliğin Kederini” kitabı vuruldu. SSCB Silahlı Kuvvetlerinin savaş, askeri harekat ve askeri çatışmalardaki kayıpları ”, Askeri Bilimler Adayı Genel Yayın Yönetmeni Genel Yayın Yönetmeni General G. F. Krivosheev. İşte ondan bazı alıntılar:
“... Aralık 25 1979 - Şubat 15 1989 arasındaki dönem için, Ermenistan Cumhuriyeti topraklarındaki birlikler askerlik hizmeti 620 bin askerini geçti ...”
“Sovyet Silahlı Kuvvetleri'nin sınırsız ve iç birliklerinin yanı sıra, 14 453 insanına verilen toplam geri dönüşü olmayan can kaybı (öldürülen, yara ve hastalıklardan ötürü, afetlerde kaza ve kaza sonucu hayatını kaybetti) öldü. 469 685 kişi sırasındaki sağlık kayıpları: yaralanan, devam eden, yaralanan 53 753 kişi sayısı. (11,44%); hasta 415 932 kişi. (% 88,56). "
Ve ayrıca (not!): “Toplam sıhhi kayıpların sayısı, çok sayıda vakayla doludur (% 89) ... Sağlık hizmeti tarafından alınan önlemlere rağmen, Afganistan'daki Sovyet birliklerinin 110 ayları boyunca, 415 932 hastaları hastalandı; hepatit - 115 308 kişi; tifo ateşi - 31 080 pers.; diğer bulaşıcı hastalıklar - 140 665 insan. "
Korkunç sayılar! Komutanların, arkadaki erkeklerin derileriyle üzücü deneyimlerini özümseyecekleri görülüyordu. Yedi değil, on kere kesilmeden önce, insanların sağlığı ve dolayısıyla birimlerin savaşa hazır olma sorunu olduğu durumlarda ölçülecektir. Ve pratikte ne görüyoruz?
Bazılarının içsel yönünü, olağanüstü bir birlik konsantrasyonuna ihtiyaç duyan vakalarda, kıyaslanabilir olmasa da düşünelim. Siyasi değerlendirmeleri bir kenara bırakalım, lojistik sorunlara odaklanalım.
Depremden sonra Ermenistan, 1988 Birliklerin lojistiğine dikkat edilmemesi nedeniyle, kurtarma askerlerini toplu hastalıklardan kurtarmak zorunda kalmadık.
Tbilisi, 1989, Kostroma'dan paraşütçü alaycığı ve Akhalkalaki'den motorlu tüfek alayı bir nevresim takımıyla ve Kutaisi'den hava saldırı tugayıyla ve bu küçüklük olmadan kışlaların çıplak zemine "iniş" yaptı.
Tiraspol, 1992: Çatışmanın sadece kısa bir süresi, 14 Ordusu'nu, tarlada içme ve yemek pişirmek için iyi su olmamasından dolayı bulaşıcı hastalık koğuşlarındaki hastane yataklarından kurtardı.
Moskova, 1993 Birlikleri, mühendislik ağları konuşlandırılabilir bir durumda olan sözde geçit alanı binalarına yerleştirildi.
Birisi diyecek: küçük şeyler. Ancak birliklerin hayatına gelince küçük şeyler mi - savaşa hazır olmalarının temellerinden biri mi? Özellikle, kalıcı güçlendirme yerlerinden ayrı olarak hareket etmek zorunda kalacak mobil güçler yaratıyorsak. Burunda bir kez ve herkes için kendini kesmek gerekir - savaşa hazırlık ve yaşam birbirinden ayrılamaz. Aksi halde, birlikler kitle hastalık kollektörleri haline geldi.
Ancak insanların sağlığı pahalıdır. Hem mecazi hem de kelimenin tam anlamıyla. 1990 fiyatlarında hastalığın cinsine, ciddiyetine ve süresine bağlı olarak bir askerin tedavisi 52 - 898 ruble bütçesine mal olmuştur. Bugün, bu rakamları minimumda tutarsak, bu rakamlara güvenle üç sıfır ekleyebiliriz. Artı sigorta. Silahlı Kuvvetler ölçeğinde, meblağlar devasa. Bir harikası askerlerin ve subayların hayatını kurtarıp kurtarmamayı düşünür? Ekonomik hesaplamanın askeri de dahil olmak üzere herhangi bir kararın temeli olduğu bir toplumda, bu sorunun cevabı açıktır. Orada birliklerin lojistiğine yaklaşım farklı. Kohl aynı gitmek, yakından bakmak için değer.
Basra Körfezi'ndeki eylemlere hazırlanırken, bildiğiniz gibi, rüzgâra para harcamak istemeyen Amerikalılar, çölde güçlü bir taban ve geniş bir arka destek birliği altyapısı oluşturmaktan tasarruf etmemenin avantajlı olduğunu düşündü. Toplu hastalıklardan kaçınmak için Amerika'dan uçaklar tarafından su almayı bile tercih ettiler. Ve çok aldı. İhtiyaç ortaya çıktığında, yürürlükteki belgeyi “ihlal” etmeye cesaretle devam ettiler: kişi başına su tüketimi, günlük olarak ABD'deki kara kuvvetlerinin kurak bölgelerde tarla suyuna verilmesine ilişkin talimatların sağladığı normların yarısı kadar olan günlük 80 litreye getirildi.
Gıda tedarikinde, yüksek kalorili içeriğe sahip hafif bir diyet için seçenekler kullanıldı. Yemek ekiplerini ısıtmak için tanklar elektrikli spiral ısıtıcılar ve piyade kaynar su için metal tanklarla donatılmıştır.
Askerler ayrıca kutuların altına monte edilmiş bir cihazla konserve yiyecekler aldılar ve bu sayede her koşulda kahvaltı, öğle veya akşam yemeğini birkaç dakika içinde ısıtdılar. Çikolata bile eritilemeyen ve 60 derece sıcağında besinsel niteliklerini kaybetmeyen erimiş ve askere verilmiştir.
“Çöl Fırtınası” yeni saha üniformalarının bir testi haline geldi - hafif, güçlü tulumlar, uyku tulumları, sırt çantaları ve çok daha fazlası, savaşta yaşamın askerlerin moralini ve savaş yeteneklerini olumsuz yönde etkileyebileceği bir test.
Çölde hareket etmek için aralarında kadınlar olan askerlerin kişisel hazırlıklarına çok zaman ayırdık. Bütün bunlar, askerlerin asgari mücadele ve sıhhi kayıplarla hedeflerine ulaşmalarını sağladı.
Peki ya askeri sanayimiz? Geçtiğimiz yıllarda savaş için çok şey yaptı ama hayat için mi? Ama bu dün. Bugün, soru neredeyse temassız geliyor - sonuçta, "savunma" nın hangi konumda olduğu bilinmektedir. Bununla birlikte, geliştiriciler boşta değildir. Yüksek termal özelliklere sahip yeni bir saha üniforması, birlikler için planlar ve şişirilebilir çadırlar, tankerler için elektrikli ısıtma ve kompakt yüksek kalorili taytlar için kıyafetler oluşturma çalışmaları devam etmektedir.
Elleriyle Orta Doğu ülkelerini Hollanda’yı yırtan su için muhteşem biyofiltreler zaten üretiliyor. Ve Savunma Bakanlığımız sipariş edilen ürünler için genellikle ödeme yapamaz. Ana tüketiciye uzun, çok uzun bir yol "yerli harikaları". Umut verici gelişmelerin cephaneliği hem ekonominin hem de askeri bütçenin kapasitesinin çok ötesinde.
Ancak, sorunun başka bir tarafı var. Komutanın görevi ve görevi, askere kazanmayı öğretmektir, bu sadece savaşmakla kalmayıp aynı zamanda hayatta kalmak anlamına da gelir. Ülkemizde, ne yazık ki, vurgu genellikle sadece zafer biliminin ilk bileşenidir. Bazen savaş ve yaşamın birbirinden ayrı olduğunu unutmak, unutkanlık, cehalet ya da ihmal yüzünden bu birliği kırmanın kaçınılmaz olarak savaşa hazır olmanın azalmasına yol açtığını öğreniyoruz.
Bu yüzden, muharebe eğitimi programında önemli değişiklikler yapma zamanı. Sadece teknikte ustalaşmayı değil silahsadece savaşmak için değil, belki de her şeyden önce, savaşa mümkün olduğu kadar yakın koşullarda yaşamayı öğretmeyi de. Ve sadece ordu açısından değil, aynı zamanda günlük yaşamda da zengin olan aşırı durumlarda sağlık kaybetmeden hayatta kalmak.
Ve bu da harika bir sanat. Ona ateş etme, araba kullanma ve kamu devleti eğitiminde ders verdiğimiz aynı düzenlilik ile öğretiyor muyuz? Bu arada, girişimci insanlar zaten “hayatta kalma okulları” açıyor ve bu alanlarda eğitim için para alıyorlar. Bu bilgi, mobil güçlerin askerleri ve barışı koruma görevlileri ve acil durumların sonuçlarının ortadan kaldırılmasına katılanlar için yararlı olacaktır. Ordudan geçenler.
Savaşın her gün yüzünü soluduğu Tacikistan'daki askerlerimiz için faydalı olurlar. Orada birliklerin düzenlenmesi ve yaşamındaki yıl için, daha iyisi için çok şey değişti. Yıl uzun zamandır ve bildiğiniz gibi zaman iyi bir öğretmendir. Öğrenilmiş, ümit edelim, Ama şimdi ne olursa olsun, gelecekte tekrar yaşanmayacak şekilde geçmişin derslerini unutmak günahtır.
Ve dahası. Günümüzde personel için lojistik destek sorunlarına dikkat çekmek, aciliyet ve sosyal önem kazanmakta ve askerlerin yurt dışından ve yurtdışından çekilmesinin tüm hızıyla sürdüğü için önem kazanmaktadır. Tüm birimler, birimler, alt birimler yerleşmek, yeni yer değiştirme alanlarında mücadele eğitimi, hizmet ve yaşam kurmak, her zaman önceden hazırlanmış ve donanımlı yerlerde oturmak zorunda değildir. Komutanların, arka uzmanların, askeri doktorların aniden diğer bölgelere yeniden dağıtılan birliklerin sıhhi-epidemiyolojik durumlarına neye dikkat edeceğini bilmeleri için, personelin yüksek bir mücadele kapasitesini korumak için yerine getirilmesi gereken farklı kurallara dağılmış olan önerileri hatırlıyoruz. ve sürekli yayılma yerlerinde ve modern savaşın aşırı koşullarında:
• Personelin görülme sıklığı tahmini ile lojistik, mühendislik ve tıbbi desteğin koordinasyonu, askerlerin vücudunun aşırı çevre koşullarına, hizmete ve hayata uyarlanma dinamikleri;
• Personelin immün korumasını oluşturmak için yeterli zamanın tahsisi, onlara bölge koşullarındaki davranış kurallarının öğretilmesi;
• Su kalitesinin laboratuvar testleri ile su kaynaklarının araştırılması;
• su temini tesislerinin korunması;
• İçme suyunun temin edilmesi ve depolanması araçlarının iyi durumda olması;
• şehir boru hattının ilave su dezenfeksiyonu;
• bireysel su kaynakları, bireysel şişeler için yeterli miktarda temizlik maddesiyle donatılması;
• Konserve su rezervleri oluşturmak;
• İlk mikrobiyal su kirliliği seviyelerini azaltmak için tesislerin teslimi (temizleme filtreleri, kaynatma tankları vb.);
• baskınlar sırasında küçük takımların içilmesi için, askeri operasyonlar sırasında, kordoda iken, korideyken, iyi huylu su tedarikinin organize edilmesi;
• su arıtma cihazlarının kullanımı da dahil olmak üzere içme suyu kullanım kuralları konusunda eğitim veren personel;
• Çevre koruma önlemlerini planlamak ve yürütmek, birliklerin bulunduğu bölgenin kirliliği ile mücadele etmek, ortak alanların önleyici dezenfeksiyonu, dezenfeksiyon;
• Uzun süreli konserve yiyeceklerden kaçının;
• Hazır yiyecekleri uzak postalara göndermek için eksiksiz bir kap seti bulunan tedarik birimleri;
• mevsim ne olursa olsun, yeniden yerleştirme siparişinin alındığı günden itibaren multivitamin preparatlarının sağlanması;
• Askerlerin kantenlerine yeterli sağlık koşullarında muhafaza etmek için gerekli miktarda su temini için ekipman temini (20 l - sıcak dahil kişi başına en az 16 l);
• Tencere yıkama ekipmanları;
• Hazır yemeklerin tüm porsiyon ağırlığının kontrolü;
• iç çamaşırların ve yatak çarşaflarının yenilenmesi;
• Her birimin ayrı bir banyosunun donatılması;
• Personelin yıkanmasını gerçekleştirmeye yönelik program veya prosedürlere uyulması;
• anti-pediküloz önlemlerinin alınması (düzenli kontroller, dezenfeksiyon);
• bulaşıcı hastalıkların odaklarında, hasta tanımlandıktan en geç üç saat sonra dezenfeksiyon;
• bulaşıcı hastaların tespit edildikten hemen sonra izolasyonu, hastaneye yatış - ilk gün;
• Personelin bulaşıcı hastalıklardan (immünoglobülin, aşılar, toksoidler, antibiyotikler) immün korunması için, askeri personelin adaptasyon sürecinin aşırı çevresel koşullara adapte edilmesi, fiziksel ve psikolojik performansın iyileştirilmesi, hastalıkların ardından iyileşme ve yaralar.