Ona göre, Rusya'nın hangi güçlere ve silahlı mücadele araçlarına ihtiyacı olduğunu anlamak için, varsayımsal da olsa, ülkenin güvenliğine yönelik askeri tehditlerin niteliğini ölçülü bir şekilde değerlendirmek gerekiyor. Gelecekte bizi ne tür savaşlar bekleyebilir? Kim o - bu kötü şöhretli "muhtemel düşman"? İşte Rogozin bu soruları yanıtlıyor.
Senaryo 1: Daha yüksek teknolojik düzeyde bir düşmanla temassız bir savaş
Gerçekçi olalım - yakın gelecekte Rusya, teknolojik gelişme seviyesi açısından lider güçleri yakalayamayacak ve geçemeyecek. Rus ekonomisi, Amerikan ekonomisinden 10 kat daha küçük. Ve bilimsel potansiyel, SSCB'nin çöküşünden sonra gerçekten yok edildi. Bugün, bir dizi kritik temel teknoloji, on yıllardır önde gelen Batı ülkelerinin gerisinde kalıyor. Böylesine yüksek teknolojili bir düşmana neye karşı çıkabiliriz? Cevap açık görünüyor - Rusya'nın güvenliğinin ana garantisi stratejik nükleer caydırıcı güçtür. Ve askeri doktrine göre Rusya nükleer kullanmaya hazır silâhdahil geleneksel yıkım yöntemlerini kullanarak saldırganlığı bastırırken. Ama bugünün gerçekliğinde sadece bir nükleer kalkan yeterli midir?
Amerika Birleşik Devletleri 10 yıldır "yıldırım hızında küresel grev" kavramı üzerinde çalışıyor. Bir saat içinde gezegenin herhangi bir yerine nükleer olmayan silahlarla saldırmayı sağlar. Aslında, Amerikalı stratejistlerin başka bir nükleer gücü "az kanla" nasıl yenebileceklerine dair bir vizyonları var ve misillemeden kaynaklanan kabul edilemez zararlardan kaçınıyorlar.
2012 yılı sonunda Pentagon, 3500-4000 hassas silahların kullanıldığı "büyük ve çok gelişmiş bir ülkeye" 6 saat içinde yapılan grev sonucunda altyapısının neredeyse tamamen yok olacağını ve devletin direnme yeteneğini yitireceğini gösteren bir bilgisayar oyunu gerçekleştirdi. Açıktır ki, Rusya'ya böyle bir darbe vurulursa, saldırganın ana hedefleri stratejik nükleer caydırıcı güçler olacaktır. Amerika Birleşik Devletleri'ndeki mevcut tahminlere göre, böyle bir saldırı sonucunda nükleer potansiyelimizin% 80-90'ı yok edilebilir. Aynı zamanda sivil kayıplar da minimum düzeyde olacak.
Batılı uzmanlar, Rusya'nın misilleme amaçlı bir nükleer saldırı gerçekleştirme fırsatına sahip olacağına rağmen, ülkemizin askeri-politik liderliğinin bunu kabul etme olasılığının düşük olduğuna inanıyor: Sonuçta, geri kalan yollarla, küresel füze savunması da engellemeye çalışacak, iddia edildiğine göre, kabul edilemez düşmana zarar verir, ancak misilleme amaçlı bir nükleer saldırı durumunda muazzam kayıplara uğrayacağız. Böyle bir saldırıya, mağdur ülkenin nüfusu üzerindeki güçlü bir bilgi ve propaganda etkisi eşlik edecek.
Bu tehdide ne karşı koyabiliriz? Bu, temelde yeni silah türlerini kullanan asimetrik bir tepki olmalıdır. Dakikalar içinde yok edilebilecek mevcut telekomünikasyon sistemlerine güvenmek zorunda değiller. Görevlerini bağımsız olarak çözebilecek özerk, kendi kendine yeten bir silah olmalıdır.
Senaryo 2: Aynı teknolojik seviyedeki bir düşmanla savaşın
SSCB'nin çöküşünden bu yana Silahlı Kuvvetlerin sayısı 4 kattan fazla azaldı. Sınırın binlerce kilometresi açıkta kaldı. Bugün Rus liderliği hızlı tepki güçlerine güveniyor, yani. Hava Kuvvetlerinin operasyonel potansiyeli ve birliklerin hareketliliği hakkında. Sonuç olarak, ülkenin diğer bölgelerinden transfer edilen birliklerden tehdit altında hızlı bir şekilde güçlü ordu grupları oluşturabildik. Fakat daha önce çatışma bölgesinde sayısal üstünlük yaratan düşmana karşı koyabilecekler mi?
Bugün, klasik askeri teoriye alternatif, böyle bir tehdidin nasıl püskürtüleceğine dair görüşler de var. Onlara göre, böyle bir savaş, uzun menzilli silahlar kullanılarak, temassız olarak sürdürülmelidir.
Senaryo 3: Yerel Savaşlar
Zamanımızın en büyük yerel çatışması olan Afganistan'daki savaş, Sovyet askeri liderliği için soğuk bir duşa dönüştü. Çatışmanın tırmanmasının ve bunun zorlu bir gerilla savaşına dönüşmesinin temel nedenlerinden biri, ordunun düşman üzerinde hedefli, hedefli bir etki yaratabilecek silahlara sahip olmamasıydı. Büyük ölçekli askeri operasyonlar için hazırlanan ordu, çoklu fırlatma roket sistemleri, ağır toplar, uzun menzilli silahlar kullanarak "alanlar boyunca" çalışmaya zorlandı. havacılık... Bütün bunlar sivil nüfus arasında yüksek kayıplara ve silahlı muhalefet taraftarlarının hızla büyümesine yol açtı.
80'lerin ortalarına gelindiğinde Afganistan'da paradoksal bir durum gelişti: Özel kuvvetler Mücahidlere karşı en etkili şekilde, düşmanlarıyla aynı taktikleri ve aynı silahları kullanarak hareket ettiler. Tek bir fark vardı - birliklerimizin arkasında güçlü bir askeri-sanayi kompleksi ve askeri bilime sahip büyük bir ülke vardı ve ortaya çıktığında Afgan meydan okumasını öngöremedi ve buna yeterince cevap veremedi. Daha sonra Kuzey Kafkasya'da da benzer sorunlarla karşılaştık.
Orduda reform yapılırken, yerel çatışmalara katılım deneyimi dikkate alındı. Örneğin, mayın korumalı hafif zırhlı araçlar, insansız araçlar vb. Hizmete girmeye başladı. Ancak yerel çatışmalarda ordunun karşılaştığı görevler düzeyinde orantısız güç kullanımı sorunu hala çözülmedi. Bugün, tıpkı 30 yıl önce olduğu gibi, emrimizde sadece bu araçlar, eğer kullanılırsa, çatışmayı daha zor bir aşamaya taşıyacak. Bir askeri doğrudan çatışmadan çıkarmamıza izin verecek, yalnızca bizim için gerçekten tehdit oluşturan hedefleri vurabilecek bir silaha ihtiyacımız var.
Senaryo 4: Devlet terörü dahil terörizmle mücadele
Bugün terör tehdidinin seviyesi askeri tehditle karşılaştırılabilir. Suçluların elinde yeni araçlar var ve bu da yeni tehditlerin ortaya çıkmasına neden oluyor. Teröristler bilgi teknolojisini benimsiyor. Siber saldırıların amacı, hem devlet sırlarına ve kişisel sırlara erişim sağlamak hem de idari eliti ve devletlerin altyapısını yok etmeye yönelik doğrudan saldırılar olabilir.
Aynı zamanda, bugün Rusya'da terörizmle mücadele, esas olarak, her zaman özel servisler ve İçişleri Bakanlığı tarafından koordine edilmeyen operasyonel arama önlemlerine indirgenmiştir. Bilgi teknolojileri yalnızca yardımcı mekanizmalar olarak kullanılmaktadır. Bu arada, bazı ülkeler, terörizmle mücadelenin etkinliğini niteliksel olarak yeni bir düzeye getirebilecek oldukça akıllı bilgi sistemleri geliştiriyor. Bu tür sistemler, sınır geçişlerinden, ulaşımdan, dış mekan video gözetim kameralarından gelen bilgi akışlarını entegre edecek. Ancak bu tür sistemlerin geliştiricileri ciddi sorunlarla karşı karşıyadır - mevcut bilgisayar teknolojisi seviyesi henüz bu kadar güçlü bilgi akışlarının işlenmesine izin vermemektedir. Görev, konturları Rusya'da halihazırda işlenmekte olan olağanüstü bir bilgi sistemi oluşturarak çözülebilir.
Senaryo 5: Arktik'te Yüzleşme
Kuzey Kutbu sahanlığının aktif gelişimi, iddialarını kaynaklarına sunan ülkeler arasında kaçınılmaz olarak bir çıkar çatışmasına yol açacaktır. Çatışmanın diplomatik olanın ötesine geçmesi mümkündür. Rus petrol ve gaz üretim tesislerinin rakip ülkeler tarafından gizli sabotaj hedefi haline gelmesi oldukça muhtemeldir. Bu tür sabotaj eylemlerinin faillerinin açıkça müşteri ülkeleriyle ilişkilendirilemeyeceği anlaşılmalıdır. Misilleme grevi yapmak ve güç kullanımının ölçeğini belirlemek için, yalnızca icracıları sabitlemek değil, aynı zamanda müşterilerini de belirlemek gerekir. Bu, hava ve su ortamlarında etkili bir şekilde çalışabilen modern izleme araçları gerektirir. Şimdiye kadar bu tür fonlarımız tam olarak yok.
Kuzey Denizi Rotasının yeniden canlandırılması da Kuzey Kutbu'na sakinlik katmayacak. NATO, ticari gemiciliği koruma bahanesi altında deniz gruplaşmasını güçlendirme planlarını uzun süredir tartışmaktadır.