Tahir Abacı, "Yahya Kemal ve Ahmet Hamdi Tanpınar'da Müzik" adlı kitabına yazdığı ÒPeşrevÓde, Yahya Kemal ve Ahmet Hamdi Tanpınar'ın, eserlerinde müziğe verdikleri yerin, sadece bizim edebiyatımız açısından değil, Dünya Edebiyatı açısından da benzersiz bir durum oluşturduğunu vurguluyor. Kitap, üç ana bölümden oluşuyor. "Yahya Kemal'in Sentezi" bölümünde şairin şiir dünyasının oluşumu, genel olarak yönelişleri ve temaları üstünde duran Abacı, "Yahya Kemal: Şiir ve Müziğin Birkaç Hali" bölümünde ise müziğin şiirin bir iç sorunu olarak hemen her şair tarafından önemsendiğini, ancak Yahya Kemal'de müziğin bir tema olarak öne çıkması, dahası bir uygarlık temsilini üstlenmesi nedeniyle bu durumun büsbütün özgül bir nitelik kazandığını vurguluyor. Yahya Kemal'in yakın çevresinde bulunmuş yazarlardan da ilginç gözlemler aktaran bölümü bitirirken, Yahya Kemal'in şiirlerinde yer alan müzikle ilgili temellendirmeleri, Tanpınar'ın romanlarında izlemek gerektiğini belirtiyor. "Güzel, Derin ve İmkânsız: Tanpınar'da Müzik" başlığını taşıyan bölümde, Tanpınar'ın romanlarında müziğin yeri, Tanpınar'a çeşitli yaklaşımlar, onun birkaç romanına birden konu olan ÒMahur BesteÓnin hikâyesi, rüya ile müzik arasında kurduğu özdeşlik ve daha pek çok ayrıntı inceleniyor. Kitapta sadece edebiyata değil, müziğe dair de pek çok saptama ve gözlem yer alıyor. Hem edebiyatla ilginenlere, hem müzik severlere seslenen bir kitap.