Okyanus tabanının, üzerinde çalışmanın büyük derinliği ve zorluğu göz önüne alındığında, insanlar için bir gizem olduğu her zaman söylenmiştir. okyanus siperleri deniz dibindeki uçurumlardır. Oluşumu, biri birleştiğinde diğerinin altına itilen tektonik plakaların aktivitesinin sonucudur. Bu şekilde okyanusun derinliklerine kadar ulaşan uzun ve dar V şeklinde bir çöküntü oluşur. En büyük okyanus çukurlarından bazıları, deniz seviyesinin yaklaşık 10 kilometre altındaki derinliklere ulaşır.
Bu yazıda size okyanus siperleri ve temel özellikleri hakkında bilmeniz gereken her şeyi anlatacağız.
Indeks
temel özellikleri
En derin okyanus hendeği, Mariana Çukuru 2,542 kilometreden uzun Deniz Adaları yakınında yer almaktadır. Bu mezarların büyük çoğunluğu Pasifik Okyanusu'nda, özellikle Ateş Çemberi adı verilen bölgede bulunmaktadır. Bu çukurda, sahip olduğu Challenger Abyss en derin kısımda 10.911 metre derinlik. Okyanusun ulaştığı maksimum derinlik olarak kabul edilir. Yani Mariana Çukuru ile Everest Dağı'nı karşılaştırırsak, derinliği 2.000 metre.
Tüm okyanus hendeklerinin sahip olduğu temel özellikler arasında, yüksek basınç ve güneş ışığı eksikliği buluyoruz. Hemen hemen tüm hendeklerde, derinlikte su tarafından uygulanan büyük miktarda basınç vardır. Ayrıca güneş ışığının buraya ulaşmadığı ve bu nedenle, sıcaklıklar da çok düşer. Mezarların tüm gezegendeki en eşsiz habitatlardan biri haline gelmesini sağlayan bu özelliklerdir.
Okyanus çukurlarının oluşumu
Tektonik plakalar, okyanus hendeklerinin oluşumunun nedenidir. Esas olarak yitim yoluyla oluşurlar. Yitim, iki veya daha fazla tektonik plakanın birbiri üzerinde birleştiği jeofizik bir süreçtir. Normalde, en eski ve en yoğun tektonik plaka, en hafif plakanın altına itilen plakadır. Bu plaka hareketi, dış kabuğun okyanus tabanının bir eğime doğru kıvrılmasına neden olur. Genelde oluşan bu çöküntü bir V şeklindedir. Okyanus hendekleri böyle oluşur.
Yitim bölgelerinin ne olduğunu bilerek daha derine ineceğiz.
Yitim bölgesi
Başka bir daha az yoğun kenarı olan yoğun bir tektonik levhanın kenarında olduğunda, daha yüksek yoğunluklu levha aşağı doğru bükülür. Nerede Daldırılan daha yoğun plaka, yitim bölgesi olarak bilinen şeydir. Bu süreç, şeyleri jeolojik ve dinamik unsurlar haline getirir. Bu okyanus hendeklerinin çoğu, denizdeki çok sayıda depremden sorumludur. Ve batma sırasında bir plakanın diğerinde oldukça güçlü bir sürtünme kuvveti oluşturmasıdır. Genellikle büyük depremlerin merkez üssü ve kayıtlardaki en derin depremlerden bazılarıdır.
Bu şeyler, kıtasal bir kabuk ve bir okyanus kabuğunu kapsayan bir yitim bölgesi ile de oluşabilir. Kıtasal kabuğun her zaman okyanus kabuğundan daha fazla yüzdüğü bilinmektedir, bu nedenle ikincisi her zaman batacaktır. En iyi bilinen okyanus nesneleri, birbirine yaklaşan plakalar arasındaki bu sınırın sonucudur. İki kıtasal levha birleştiğinde bir okyanus çukurunun oluştuğu nadir bir zamandır.
Okyanus hendeklerinin önemi
İnsanlar her zaman okyanus çukurlarının büyük önem taşıdığını beyan etmişlerdir. İç mekanı hakkındaki bilgiler, derin yaşamla çok sınırlıdır. Ayrıca varlığının uzak konumuna. Ancak bilim adamları hayatımızda oynadıkları temel rolü bilirler. Fiziksel aktivitelerin çoğu yitim bölgelerinde gerçekleşir. Bunun kıyı toplulukları ve küresel ekonomi üzerinde yıkıcı bir etkisi olabilir. Dalma bölgesinde deniz tabanında oluşan depremlerden daha görülecek çok şey var 2011'de Japonya'daki tsunamiden sorumluydular.
Bilim adamları, gezegenimizi daha iyi anlamak için okyanus çukurlarındaki özellikleri ve yaşamı inceliyorlar. Ve farklı organizmaların denizin derinliklerine adaptasyonunun çok sayıda yolu vardır. Tıpta gelişmeler elde etmek için teknolojik ve biyolojik ilerlemelerin elde edilmesi için uyarlamaların çoğu tahmin edilebilir. Çok sayıda bilimsel çalışma sayesinde organizmaların şeklini daha iyi anlamak ve bu ortamların zorlu yaşamına uyum sağlamak mümkündür. Bu adaptasyon biçimini bilmek, diğer araştırma alanlarını anlamak için yardımcı olabilir. Deterjan iyileştirmeye kadar diyabet tedavileri.
Okyanus hendekleriyle ilgili yapılan araştırmalardan bir diğeri de mikropların keşfidir. Bu mikrobun yaşam alanı derin denizlerdeki hidrotermal menfezlerde bulunur. Bu mikropların varlığı sayesinde, yeni antibiyotik formları ve kanseri önleme potansiyeline sahip oldukları keşfedildi. Tüm bu keşifler ve araştırmalar, okyanus hendeklerini büyük önem taşıyan şeydir.
Ayrıca bizi bilmeye götürebilirsiniz okyanustaki yaşamın kökenini anlamanın anahtarı. Organizmaların genetiği, yaşamın ekosistemlerden okyanus yoluyla karaya kadar izole edilmiş halde nasıl genişlediğinin tarihini bilmeye hizmet eder. Daha yeni bazı keşifler, çukurlarda büyük miktarda birikmiş karbon maddesinin keşfedildiğini gösteriyor. Bu, tüm bu bölgelerin Dünya gezegeninin ikliminde önemli bir rol oynamasına neden olur.
Flora ve fauna
Bu yerler yeryüzündeki en düşman habitatlar olduğundan, yaşam nadirdir. Var yüzeyinkinden 1000 kat daha fazla basınç ve donma noktasının biraz üzerinde bir sıcaklık. Güneş okyanus çukurlarına girmez ve fotosentezi imkansız hale getirir. Burada yaşayan organizmalar, bu soğuk ve karanlık kanyonlarda yaşayabilmek için olağanüstü adaptasyonlarla evrimleşmeyi başardı.
Fotosentez olmadan, tüm bu toplulukların ana besinleri deniz karına sahiptir. Organik materyalin su kolonundaki yüksekliklerden düşmesidir. Esas olarak dışkı gibi atıklardan ve balık ve deniz yosunu gibi ölü organizmaların kalıntılarından oluşur. Başka bir besin kaynağı gelmiyor fotosentez ama kemosentez. Bakteriler gibi organizmaların kimyasal bileşikleri organik besin maddelerine dönüştürdüğü süreçtir.
Umarım bu bilgilerle okyanus çukurları ve önemi hakkında daha fazla bilgi edinebilirsiniz.