Victoria Cross, İngiliz ve İngiliz Milletler Topluluğu askerlerine verilebilecek en yüksek cesaret ödülüdür. Kraliçe Victoria madalyayı tanıttığından beri sadece 1.355 kişiye verildi.
Birinci Dünya Savaşı'nda, ölümünden dörtte biri olmak üzere 628 VC verildi. Alıcılar arasında 16 yaşında bir denizci ve Kanadalı bir uçan as var. Tüm hikayeleri, düşman karşısında cesaret veren ilham verici hikayelerdir.
İşte Birinci Dünya Savaşı'nın 10 Victoria Cross kazananı:
1. Teğmen Albert Ball
25 Nisan - 6 Mayıs 1917 tarihleri arasında Kraliyet Uçan Kolordu'ndan Teğmen Albert Ball 26 farklı hava muharebesine katıldı. Ball, öldüğü sırada, 44 onaylanmış ve 25 onaylanmamış öldürme ile İngiltere'nin en iyi uçan asıydı. Son 26 savaşında, genellikle beş veya altı Alman uçağına karşı tek başına uçan 11 düşman uçağı imha etti.
Sonunda, 7 Mayıs 1917'de Ball, Kuzey Fransa'da Annoeullin yakınlarında, Kızıl Baron'un küçük kardeşi Lother von Richthofen tarafından komuta edilen filoya bir saldırı düzenledi. Top, mücadele sırasında vuruldu ve öldü ve ölümünden sonra Victoria Haçı ile ödüllendirildi.
Teğmen Albert Ball, VC (Görüntü Kredisi: İmparatorluk Savaş Müzeleri / Kamu Malı'ndan Q 69593 fotoğrafı).
2. Oğlan Denizci Jack Cornwell
Çocuk Denizci Birinci Sınıf Jack Cornwell, Birinci Dünya Savaşı'nda Victoria Haçı'na layık görülen en genç adamdı. 31 Mayıs 1916'da, Jutland Savaşı sırasında Cornwell, HMS'de bir silah üzerinde nişancı olarak görev yapıyordu. Chester.
Gemi yoğun ateş altında kaldı ve tüm silahlı mürettebatı öldü veya ölümcül şekilde yaralandı. Göğsündeki metal kırıkları da dahil olmak üzere ciddi yaralar almasına rağmen, Cornwell savaş süresince görevinde kaldı. Üç gün sonra yaralarından öldü, sadece 16 yaşındaydı.
Çocuk Denizci Jack Cornwell, VC
3. Naik Şahamad Han
12 Nisan 1916'da 89. Pencaplı Naik Shahamad Khan, cesaretinden dolayı Victoria Cross'u kazandığında Mezopotamya'da görev yapıyordu. Khan, İngiliz hatlarındaki bir boşluğu kapatan açık bir konumda bir makineli tüfekten sorumluydu.
Üç düşman saldırısını yendi ve adamlarının çoğu zayiat verdiğinde silahı tek başına kullandı. Silahı bayıltıldıktan sonra, o ve iki adam düşmanı tüfekleriyle savuşturdu. Birimi nihayet geri çekildiğinde, ağır yaralı bir adamı geri getirdi, sonra bölümün silahlarını ve mühimmatını çıkarmak için geri döndü.
Naik Shahamad Khan, VC
4. Teğmen Arthur Martin-Leake
Kraliyet Ordusu Tabip Birlikleri'nden Teğmen Arthur Martin-Leake, Victoria Cross'u iki kez alan üç kişiden biri. Martin-Leake ilk olarak 1902'de İkinci Boer Savaşı sırasında, üç kez vurulmasına rağmen yaralılara yardım ettiği için bir VC kazandı.
29 Ekim - 8 Kasım 1914 tarihleri arasında Belçika'da Zonnebeke yakınlarındaki eylemlerinden sonra ikinci VC'sini aldı. Sürekli düşman ateşine maruz kalmasına rağmen, Martin-Leake düşman siperlerine yakın yatan çok sayıda yaralı adamı kurtardı.
Dan, Batı Cephesi hakkında çok daha incelikli bir açıklama yapan Batı Cephesi'nin yazarı parlak tarihçi Nick Lloyd ile röportaj yapıyor.Şimdi dinle
5. Teğmen William Sanders
Teğmen William Sanders, HMS komutanı Ödül, cesaretinden dolayı 30 Nisan 1917'de Victoria Haçı ile ödüllendirildi. Scilly Adaları yakınlarında, HMS Ödül bir Alman U-Boat tarafından saldırıya uğradı ve kötü bir şekilde vuruldu.
Sanders yaralı adamlarından bazılarını küçük bir tekneyle gönderdi ve mürettebatın geri kalanıyla birlikte gemide gizli kaldı. HMS'yi düşünmek Ödül U-Boat terk edilmek üzere yaklaştı.
Yaklaştığında Sanders, sancağın kaldırılmasını emretti ve Ödül ateş açtı. U-Boat ciddi şekilde hasar gördü ve kaptanı ve diğer iki kişi suda terk edilerek kaçtı. Sanders üç Alman mahkumu kurtardı ve İrlanda kıyılarına doğru yola çıktı.
HMS Ödülü, Alman U-Boat'ı devreye sokuyor. (Resim Kredisi: Charles Edward Dixon, Ulusal Denizcilik Müzesi / Kamu Malı).
6. Er Albert Halton
Passchendaele Savaşı'nın açılış gününde, Kralın Kendi Kraliyet Alayı'ndan (Lancaster) Er Albert Halton olağanüstü bir cesaret sergiledi. Etrafındaki adamların ağır düşman makineli tüfek ve tüfek ateşiyle yere yığıldığını gören Halton, kurşun yağmuru arasından 300 metre ileri koştu.
Halton, bir Alman makineli tüfek yuvasını ve mürettebatını tek başına ele geçirdi. Sonra tekrar sahaya çıktı ve 12 mahkûm daha getirdi. Savaşın geri kalanında hayatta kaldı ve 78 yaşına kadar yaşadı.
Dan Snow, İngiliz, İngiliz Milletler Topluluğu ve Müttefik birliklerinin iki büyük savaşa nasıl hazırlandıklarını keşfetmek için MOD arkeolog Richard Osgood tarafından Salisbury Ovası çevresinde gösteriliyor.İzle şimdi
7. Kaptan William Piskopos
2 Haziran 1917'de, Kraliyet Uçan Kolordu Piskoposu Kaptan William 'Billy', düşman hatlarının gerisinde tek başına bir görev uçtu. Daha önce, Bishop, diğer dördü tarafından saldırıya uğrarken iki uçağı düşürdüğü için Üstün Hizmet Nişanı'nı kazanmıştı ve hatta Kızıl Baron ile bir çatışmadan sağ kurtulmuştu.
Bu solo görevde, Bishop üç uçağı ona saldırmak için havalanırken düşürdü ve yerde birkaç tane daha imha etti. Bu tapu için Victoria Haçı ile ödüllendirildi. 1917'de bir süre, Bishop RFC'nin en iyi pilotuydu ve daha sonra İkinci Dünya Savaşı sırasında Kanada Kraliyet Hava Kuvvetleri Direktörü olarak görev yaptı.
Kaptan William Bishop, VC (Resim Kredisi: CC - Flickr).
8. Er John Caffrey
16 Kasım 1915'te Er John Caffrey, ağır yaralı bir askerin kimsenin olmadığı bir yerde, düşman siperlerini tam olarak görebilecek şekilde yattığını gördü.
Bir Tıbbi Onbaşı tarafından desteklenen Caffrey, onu kurtarmaya çalıştı. Şarapnel ateşiyle geri püskürtüldüklerinde ilk girişimleri başarısız oldu, ancak tekrar denediler ve yaralı askere başarıyla ulaştılar. Yaralı adamı kaldırırlarken, Tıbbi Onbaşı vuruldu.
Caffrey, Onbaşıyı sardı ve onu İngiliz hatlarına geri taşıdı. Daha sonra geri döndü ve ilk yaralı askeri güvenli bir yere getirdi.
Er John Caffrey sonraki yaşamında.
9. Yarbay William Barker
27 Ekim 1918'de Kanadalı savaşçı ası William Barker, Birinci Dünya Savaşı'nın belki de en tek taraflı it dalaşında Alman çift kanatlı bir armadayı ele geçirdi. Hem Barker hem de Sopwith Snipe kurşunlarla delik deşik edilmişti, ancak Barker bilincini kaybetmedi ve dört uçağı düşürdü ve bunun için Victoria Haçı ile ödüllendirildi.
Barker, Birinci Dünya Savaşı'nda en çok madalya kazanan Kanadalı oldu. VC'sine ek olarak, Üstün Hizmet Nişanı ve Barosu, Askeri Haç ve iki Bar, Askeri Cesaret için iki İtalyan Gümüş Madalyası ve Fransız Croix de Guerre kazandı. 1930'da öldü ve Kanada'da bir devlet cenazesi verildi.
William Barker, Sopwith Camel'in yanında.
10. Lance Onbaşı William Coltman
3 Ekim 1918'de Kuzey Staffordshire Alayı'ndan Lance Onbaşı William Coltman, "cesareti, inisiyatifi ve göreve bağlılığı" nedeniyle Victoria Haçı kazandı.
Coltman, Mannequin Hill'deki bir geri çekilme sırasında yaralıların geride bırakıldığını duydu. Şiddetli düşman ateşi karşısında tek başına gitti ve üç ayrı durumda zayiatı güvenli bir yere sırtında taşıdı. 48 saat aralıksız yaralılarla ilgilendi.
Coltman ayrıca yaralı askerleri kurtardığı için hem Seçkin Davranış Madalyası hem de Askeri Madalya ile iki kez ödüllendirildi.
Dan, Richard van Emden ile yeni kitabı - Kayıp: Büyük Savaş'tan sonra kapatma ihtiyacı hakkında konuşuyor. Kayıp oğlunun cesedini arayan bir kadının amansız arayışının hikayesi. Richard ayrıca büyük resme de bakıyor: mezardan çıkarma partileri bu kadar dayanılmaz bir baskı altındayken ulus ölülerini ve ölüleri teşhis ederken yapılan hataları daha ne kadar aramalı?İzle şimdi
Manfred von Richthofen (aka Kızıl Baron) tarafından "açık ara en iyi İngiliz uçan adam" olarak tanımlanan Albert Ball, Britanya'daki ilk ünlü savaş pilotuydu. 14 Ağustos 1896'da Nottingham'da doğdu. Birinci Dünya Savaşı'nın patlak vermesinden sonra Ball, Notts ve Derby Alayı için gönüllü oldu ve teğmen oldu.
Ocak 1916'da pilot kanatlarını kazandığı Kraliyet Uçan Kolordu'na geçmeden önce özel uçuş dersleri almaya başladı. Takip eden aylarda Ball, farklı filolarla keşif görevlerinde bulundu.
İlk öldürmesini&mdashbir Alman keşif uçağının pilotu&mdashin Mayıs 1916'da kaydetti. Kısa süre sonra Ball, günde üç zafere kadar hak iddia etmeye başladı. Ağustos 1916'da 20. doğum gününde, oyunculuk kaptanlığına terfi etti. O ayın sonunda 17 kişiyi öldürdü. İngiltere'deki insanlar Ball'un savaş kahramanlıkları hakkında hikayeler duymaya başlayınca, Ball herkesin bildiği bir isim haline geldi. Genellikle Nottingham sokaklarında ne zaman izin için eve gitse mobbinge maruz kalıyordu.
Ball, ailesine yazdığı bir mektupta, hiçbir şeyin onu düşmanın uçağının düştüğünü görmekten daha fazla üzmediğini, ancak bunun ya onun ya da onlarınki olduğunu söyledi. 26 Eylül 1916'da aynı anda iki kahramanlık ödülü, Üstün Hizmet Nişanı ve bir bar aldı. 1917'de Ball'un 44 onaylanmış ve 25 onaylanmamış zaferi vardı. Ball, 6 Mayıs'ta ailesine yazdığı son mektubunda, kendisini bir katil gibi hissetmeye başladığını itiraf etti ve öldürmekten yorulduğu için savaşın yakında bitmesini umduğunu itiraf etti.
Mektubu yazdıktan bir gün sonra Ball, Fransa'nın Douai kenti yakınlarında bir it dalaşına girdi. Düşman pilotları arasında Kızıl Baron'un kardeşi Lothar von Richthofen de vardı. Top, kavga sırasında von Richthofen'in yakıt deposunu deldi ve onu zorunlu inişe zorladı. Ancak bir Alman savaş pilotu da Ball'un uçağını düşürerek onu öldürdü. Von Richthofen, Ball'un ölümüyle tanınıyordu, ancak kimse onu kimin vurduğundan emin değildi.
"Yalnız bir kurt" olarak bilinen Ball, bir zamanlar altı düşman uçağını tek başına ele geçirdi. Düşmanlarını vurmadan önce sık sık aşağıdan takip ederdi. Ball öldüğünde, İngiltere'nin önde gelen asıydı. Ölümünden sonra İngiltere tarafından Victoria Cross, Fransa tarafından Legion of Honor ve Rusya tarafından St. George Nişanı (4. sınıf) ile onurlandırıldı.
VICTORIA CROSS HEROES OF DÜNYA SAVAŞI BİRİNCİ – İnceleme Mark Barnes
her zaman daha fazlasını çekecek şeyler. Gördüğüm çoğunluk referans kitabı tarzında, her anlamda değerli ve ciddi ve çatışma öğrencilerine ve madalya meraklılarına yönelik olma eğilimindeydi. Robert Hamilton'ın bu whopper'ı daha çok bilgi-eğlence kategorisine giriyor ama yine de çok ciddi bir kitap.
Tartışılacak altı yüz yirmi sekiz ödül var ve yazar hepsine eşit saygı gösteriyor. Sizin için bir dizi örnek seçerek zaman kaybetmeyeceğim. Bu madalyaların nasıl kazanıldığına dair hikayeler genellikle heyecan verici ve şaşırtıcıdır. Bazı insanların çılgın anlarda ya da soğukkanlı bir cesaretle neler yapabildiğini düşündüğümüzde şok edici oluyor. Victoria Cross alıcılarının başarıları, Büyük Savaş ilerledikçe daha aşırı hale geldi. Birçok erken ödül, sömürge savaşı deneyimleri göz önünde bulundurularak verildi. Yeni sanayileşmiş çatışma ve onun katı ölçeği, bir adamın madalyaya layık görülmesi için ne kadar yapması gerektiği konusunda değişikliklere yol açtı. O zaman da şimdi olduğu gibi, onları kimin alacağı konusunda servisler arası ve hatta kolordular ve alaylar arası rekabet vardı. Büyük Savaş, bu kadar çok şey yapmış birçok adam için acımasızdı. Daha sonraki savaşlarda çok sayıda alıcı öldürüldü. Benim için en üzücü olanlardan biri, V Beach'te çok cesaret bulan ancak 1918'de Scapa Flow'da bir kazada ölen genç George Drewry.
Tüm bu alıcıların muamelesi, bu zengin resimli ve çekici kitapta cömerttir. Biçim, konunun özünü geliştirmek için büyük ve ağırdır. Büyük Savaş, bu yüzyıllık dönemde bir kitap kar fırtınası çekmeye devam ediyor ama bence Bay Hamilton'ın burada yaptığı şey her zaman işe yarayabilir. Başıboş konuşmalarımdan düzenli olarak muzdarip olanlar, bir fotoğraf arşivi anorak olduğumu bilecek ve bu ciltteki görüntülerin kullanımı gerçekten teknemi yüzüyor. Bununla birlikte, Büyük Savaş'ın tüm adanmışlarının, savaşın kendisini göstermek için bazı genel görüntülerin kullanılmasından hoşlanacağını sanmıyorum. Benim durumumda yanlış tarihlerde teneke şapkalar var. Sadece söylüyorum.
Bir önceki incelemede tüm erkekler için iyi niyet mevsiminden bahsetmiştim. Hızla yaklaşıyor. Bu kitap, Büyük Savaş'a ilgi duyan biri için ideal bir hediye olacaktır. Çekici, eğlenceli ve önemli. Eminim canny yayıncılar bunu çok iyi biliyorlar. Aralık ayında bana bu kitap verilirse çok mutlu olurum. Referans çalışması olarak, daha ciddi ruhların aradığı şey bu olmayabilir, ancak kitaplarının zaten ellerinde olduğunu hayal ediyorum. Buradaki en büyük artı, alıcıları hayata geçiren fotoğraftır. Arşiv görüntülerinin stili ve kalitesi onu başka bir düzeye yükseltiyor. Etkileyici.
War History Online için Mark Barnes tarafından gözden geçirildi.
VICTORIA BİRİNCİ DÜNYA SAVAŞININ KAHRAMANLARI
628 Olağanüstü Yiğitlik Hikayesi
Robert Hamilton tarafından
Atlantik Kitapları
ISBN: 978-1-909242-42-5
10. Manfred Albrecht Freiherr Von Richthofen
tr.wikipedia.org
Manfred Albrecht Freiherr Von Richthofen halk arasında "Kızıl Baron" olarak biliniyordu ve belki de zamanının en ünlü hava asıydı. Almanlara bağlılığı vardı ve 1911'den 1918'e kadar yedi yıl boyunca orduya hizmet etti. Yerine "as-of-as" olarak adlandırılan Richthofen, kendi adına aktarılan seksen hava zaferine sahiptir, Birinci sırasında herhangi bir savaş pilotu tarafından en yüksek olanıdır. Dünya Savaşı. Ulusal bir kahramandı ve düşmanları tarafından bile hayrandı.
Savaşın başında, Richthofen bir süvari olarak görev yaptı, ancak daha sonra savaşa tamamen katılmak için ayrıldı. 1915 yılına kadar orduya hizmet ettikten sonra, Mayıs ayında İmparatorluk Almanya Ordusu Hava Servisi'ne katıldı. Başlangıçta kötü bir pilot olarak, ilk uçuşunu kontrollerin yanlış kullanımı nedeniyle düştü, ancak çok çalıştı ve yavaş yavaş becerilerini geliştirdi. 23 Kasım 1916'da, yedi zaferi olan ünlü İngiliz ası Binbaşı Lanoe Hawker'ı yendi. Hızdan çok çevikliğe ihtiyaç duyduğu için birkaç kez uçak değiştirdi. 1917'de o dönemin en yüksek askeri onuru olan &ldquoBlue Max&rdquo'u aldı.
Havadaki ezici başarısının ardından, seçkin savaş filosu Jasta 11'in komutasını üstlendi. Ardından, dört Jasta'dan oluşan bir savaş kanadı oluşumu olan "Uçan Sirk"in lideri oldu.
Ölümü hala bir gizem olsa da, 21 Nisan 1918'de Richthofen'in Kuzey Fransa'daki bir Kanadalı pilotun kurşunuyla ölümcül şekilde yaralandığına inanılıyor. Avustralya İmparatorluk Kuvvetleri tarafından kontrol edilen bir sektörün hemen yanındaki yakındaki bir alana sert bir iniş yapmayı başardıktan sonra koltuğunda öldü.
8. René Fonck
Rene Fonck, Birinci Dünya Savaşı sırasında 75 düşman uçağını düşürmesiyle tanınan bir Fransız savaş pilotuydu. Hava zaferlerinin sayısına göre savaşın önde gelen Müttefik asıydı. Çok daha yüksek bir toplam, 142 olduğunu iddia etti ve büyük olasılıkla gerçek zafer sayısı 100'ü aştı. Sadece Almanya'nın efsanevi Kızıl Baron'u Manfred von Richthofen, savaş boyunca hava muharebelerinde daha fazla zafer kazandı. Fonck, hizmetlerinden dolayı, Legion of Honor (Lejyon içindeki beş ayrımın en yüksek ikincisi olan Büyük Subay olarak), Croix de Guerre ve Fransa'dan Medaille Militaire dahil olmak üzere çok sayıda ödül aldı. Müttefik hizmetler de onu ödül ve nişanlarla onurlandırdı.
Büyük Britanya, Fonck'u Askeri Madalya, Askeri Haç ve Üstün Davranış Madalyası ile ödüllendirdi. Belçika, Fonck'u Croix de Guerre ile süsledi. Savaş sırasında Fonck, rütbesi erden Albay'a yükseldi ve Fransa genelinde ün kazandı. Savaşın ardından siyasete atıldı ve Fransız Parlamentosu'na seçildi. 1919'dan 1924'e kadar bu kurumda Vosges'i temsil etti. Daha sonra 1930'ların sonlarında Herman Goering ile olan ilişkisiyle ün kazandı. İkinci Dünya Savaşı sırasında Fransa'nın Vichy hükümeti, Fonck'un çifte iş yaptığından şüphelendi ve Almanya'nın Fransa'nın tamamını ele geçirmesinin ardından Fonck, Gestapo tarafından Drancy'deki bir toplama kampına hapsedildi. Savaştan sağ çıktı, 1953'te Paris'te öldü.
Kraliçe Victoria'nın Çöpçatanlığı I. Dünya Savaşı'na Nasıl Yardımcı Oldu?
19. yüzyılın sonlarında bir kraliyet mensubuysanız, 2014 yılında Kraliçe Victoria'nın akrabası olma ihtimaliniz yüksektir ve Victoria büyükannenizse, onun bir prensi veya prensesiyle göz alıcı bir kraliyet düğünü garanti altına alınmışsınızdır. seçiyor.
Deborah Cadbury, "Victoria'nın torunları dünyanın en seçkin flört ajansına denk gelen bir şeye etkili bir şekilde otomatik olarak girmeyi başardılar," diyor. Kraliçe Victoria'nın Çöpçatanlığı: Avrupa'yı Şekillendiren Kraliyet Evlilikleri. Cadbury, torunlarının 2019 aşk hayatlarının sonuçlarının kraliçe tarafından yönetildiğini söylüyor.
Ancak bu sonuçlar her zaman mutlu olmadı ve Victoria torunlarını evlendirmekle istemeden bir dünya savaşının alevlenmesine yardımcı oldu. İşte kraliçenin çöpçatanlığının modern Avrupa'yı yaratmaya ve yok etmeye nasıl yardımcı olduğu.
Bir hükümdarın ailesinin evliliklerine karışması alışılmadık bir şey değildi. 1772 Kraliyet Evlilik Yasası, İngiltere'nin 2019 hükümdarına herhangi bir maçı veto etme şansı verdi. Ama Victoria sadece hayır demekten vazgeçmedi. Aile üyelerinin kiminle evleneceğini kontrol ederek Avrupa'yı etkileyebileceğini düşündü. Cadbury, her evliliğin bir tür yumuşak güç olduğunu söylüyor. Victoria, İngiltere'nin 2019'ları gibi istikrarlı anayasal monarşileri Avrupa'ya yaymak istedi.
Neyse ki, bunu yapacak çok sayıda aile üyesi vardı. Victoria'nın dokuz çocuğu ve 42 torunu vardı. Sonunda yedi tanesi Rusya, Yunanistan, Romanya, İngiltere, Almanya, İspanya ve Norveç'te Avrupa tahtlarına oturdu ve hepsi de I. Dünya Savaşı sırasında feci sonuçlarla taraf tutacaktı.
Victoria'nın torunlarından bazıları, büyükannelerinin 2019'daki emirlerini şikayet etmeden yerine getirdiler. Torunu Albert Victor, taht için ikinci sıradaydı ve Victoria'nın 2019'un emriyle Teck Prensesi Mary'den onunla evlenmesini istedi. Victoria, aynı zamanda kuzeni olan Alman prensesini düz başlılığı nedeniyle beğendi ve eşcinsel olduğu söylense de Albert'e evlenmesi için baskı yaptı. Görevli bir şekilde teklif etti. Sonra bir trajedi yaşandı ve 1892'de aniden gripten öldü.
Kraliçe Victoria, York Dükü ve Düşesi (daha sonra Kral George ve Kraliçe Mary) ile Wight Adası'ndaki Osborne House'da balayındayken, 1893. (Kredi: Topical Press Agency/Getty Images)
Victoria daha sonra Albert'in tahtın ikinci sıradaki kardeşi George'a Prenses Mary'ye evlenme teklif etmesi için baskı yaptı. Kabul etti ve V. George'un kraliçe eşi olarak sevilen bir hükümdar oldu.
Ancak herkes büyükannesinin uyarılarını dinlemedi. Victoria'nın 2019'un en sevdiği torunu Hessenli Alix, Rus tahtının varisi Nicholas Romanov'a aşık oldu. Victoria dehşete kapılmıştı. Rusların barbar ve yozlaşmış olduğunu düşündü ve maçı yasakladı. Büyükanne elbette haklıydı, dedi Cadbury, 𠇊ma Alix aşıktı.
Alix, Nicholas'ı iki kez reddetmesine rağmen, sonunda Victoria'nın isteksiz onayını aldı ve Nicholas Rusya Çarı olduktan hemen sonra onunla evlendi. Aşkları güçlüydü ama kaderi trajediydi: Nicholas'ın 2019 saltanatı sırasında Rusya devrime ve savaşa düştü ve İngiliz kuzeni V. İmparatorluk ailesinin 2014 Nicholas II, Czarina Alexandra ve beş çocukları 1918'de Bolşevik birlikleri tarafından idam edildi.
Çar II. Nicholas ile Hessen Prensesi Alix'in düğünü, 1894. (Kredi: Fine Art Images/Heritage Images/Getty Images)
Bu ilk kuzenler tahtlarını aldıklarında, genellikle kendilerini farklı amaçlarda buldular. Victoria'nın en çekişmeli torunu, Alman imparatorluğunun değişken hükümdarı Kaiser Wilhelm II'ydi. Victoria'nın bir zamanlar en başarılı maçlarından biri olduğunu düşündüğü şeyin ürünüydü: kızı Vicky'nin Prusya Prensi William ile evliliği. Ancak Victoria'nın birçok torununun aksine Wilhelm, büyükannesinin tek bir sözüyle kontrol edilemezdi.
Cadbury, savaşa gittikçe daha çok yaklaştıkça, annesi Vicky'nin İngiliz annesine yazdığı mektuplarda neredeyse vatana ihanete sürüklendiğini, oğlunun hareketlerinden o kadar endişelendiğini söylüyor. ‘Sanırım geleceğin korku ve dehşetiyle 1897'de annesine açmıştı.
Victoria'nın torunları, eşleri ve ülkeleri giderek daha milliyetçi ve parçalı hale geldikçe bu sefalet Avrupa'ya yayıldı. Avrupa'daki güç dengeleri bozulma tehlikesiyle karşı karşıya kalırken, bazen kendi aile üyelerine karşı taraf tuttular. V. George, Kaiser Wilhelm'in politikalarına karşı çıktı (Çar Nicholas'ın öldürülmesinden önce yaptığı gibi) ve Victoria'nın karışan çöpçatanlık ile oluşmasına yardımcı olmasını umduğu diplomatik bağlar bozulmaya başladı.
Alman İmparatoru II. Wilhelm (1859-1941), Prusya Kralı, 1911. (Kredi: Fine Art Images/Heritage Images/Getty Images)
Cadbury, sonunda I. Dünya Savaşı'na neden olacak güçlerin Victoria'nın torunlarını ezdiğinden, kraliyet kuzenlerinin bağlarının esasen güçsüzleştiğini söylüyor. Sonuç trajik olmaktan başka bir şey değildi. Cadbury, kuzen kuzenine ihanet edebilir, koca karısına ve hatta kız kardeş kız kardeşine karşı suçlanmıştır, diyor Cadbury.
Sonuçlar şaşırtıcıydı: Birinci Dünya Savaşı, tarihteki herhangi bir savaştan daha fazla insanın ölümüne ve Avrupa'nın darmadağın olmasına neden oldu. O zamana kadar, Kraliçe Victoria 17 yıl önce ölmüştü, ancak böyle bir otorite ve iyimserlikle zorladığı evlilikler hala Avrupa'da yankılandı.
Victoria'nın torunu, Saxe Coburg ve Gotha'dan Victoria Melita, 1917'de kuzeni Romanyalı Marie'ye yazdığı gibi, dört gözle bekleyecek hiçbir şey yoktu, ne gurur, ne umut, ne para ne de gelecek. Victoria'nın torunlarının çoğu için savaş, yalnızca mutluluklarının değil, saltanatlarının da sonu anlamına geliyordu: Savaşın sonunda, Türkiye, Avusturya-Macaristan, Almanya ve Rusya'nın monarşileri düşmüştü.
Bugün İngiltere'nin hükümdarı kraliyet evlilikleri üzerinde daha az güç kullanıyor. Hükümdar kraliyet düğünleri için hala onay vermek zorunda olsa da, yayılan kraliyet hanedanları artık çöpçatanlık yoluyla tasarlanmıyor. Ancak birçokları için, diyor Cadbury, kraliyet çöpçatanlığı fikri 'nihai peri masalı' gibi geliyor.
Bir prens ve prensesin gerçek aşkı bulma fikri birçok kişinin hayali olabilir, ancak Victoria'nın torunlarının çoğu için kraliyet düğününden sonra olanlar daha çok bir kabus gibiydi.
Victoria Cross Kazananlar – Netra Bahadur Thapa ve Againsingh Rai
Victoria Cross kazananları - Againsingh Rai (solda) ve Netra Bahadur Thapa (sağda)
Victoria Cross kazananları Netra Bahadur Thapa ve Againsingh Rai, tarihin yıllıklarından bugün pek fazla çan çalmayan iki isim, ancak biz Gorkhas için bu iki efsane bu güne kadar kahraman olmaya devam ediyor.
Gorkha Askerlerinin cesaret ve kahramanlık hikayelerinin dünyanın herhangi bir yerinde, hiçbir soru işareti veya inançsızlık olmadan duyulabileceği doğrudur, ancak çoğu zaman cesur yüreklerimizin cesaretini unutmak kolaydır. Burada, mirası Tarih sayfalarında cesurca kalan ve cesurca kalacak olan iki Gorkha Askerinin hikayelerini paylaşıyoruz. II.
Netra Bahadur Thapa – The Legend of “Mortar Bluff”
Netra Bahadur Thapa (VC)
Netra Bahadur Thapa 1916'da doğdu ve 1932'de Gorkha Tüfekleri'ne katıldı. Kuzey Batı Sınırında görev yaptı ve Subedar'a terfi etti, alayın 2. 17. Hint Bölümü. Mart 1944'te bölünme, Japon saldırısını ve Hint Assam ovaları ve Bengal'e doğru hareketini durdurmak için Imphal'e çekilmesi emredildi. Tiddim-Imphal Yolu olarak bilinen iletişim hattı boyunca, Japon 15. Ordusu ne pahasına olursa olsun Imphal'i zorlamaya ve almaya kararlı olduğu için çok sayıda zayiat arttı.
Bu savaş sırasında, 2/5 Gorkha Tüfekleri Bishenpur bölgesinde konuşlandırıldı ve 25 Haziran'da Netra Bahadur (daha sonra bir Subedar olarak görev yaptı), 'Mortar Bluff' adlı izole bir yamaçta 41 askerden oluşan bir garnizonun komutanıydı. Bu pozisyon, en yakın diğer pikeden 400 metre uzakta izole edilmişti ve siperden yoksundu. Aynı zamanda, daha yüksek bir yerde bulunan ve önceki gece Japon birlikleri tarafından ele geçirilen güneydeki 'Su Piquet' adlı bir mevzi tarafından da gözden kaçırıldı. Havan Bluff'un tutulması hayati önem taşıyordu ve bu nedenle pike kuvvetlerini desteklemek için (kendisi keskin nişancı ateşi tarafından taciz edildi) 18:30'da bir yardım kuvveti gönderildi.
Bir saatten biraz fazla bir süre sonra düşman saldırısı, düşman yüksek zemininde 75 mm ve 37 mm'lik topçu parçalarıyla, mevziye 10 dakika boyunca sürekli bir mermi akışı yağdırarak başladı ve bunu bir piyade saldırısı izledi. Netra Bahadur ve adamları kendilerini şiddetle savundular, Netra Bahadur adamlarını sıkı durmaya teşvik etti ve sonunda Japonları geri püskürtmeyi başardı. Netra Bahadur, adamlarının pozisyonları arasında hareket ederek, genç askerlerini cesaretlendirerek ve yaralılara yardım ederek yorulmak bilmeyen bir enerji sergiledi. Takip eden durgunlukta, Netra Bahadur durumunu komutanına saha telefonuyla bildirdi, daha fazla topçu desteği çağırdı ve bir sonraki saldırı için hazırlandı.
Orman, karanlık ve şiddetli yağmurun örtüsü altında, bir sonraki Japon saldırısı aynı derecede vahşi oldu, ancak Gorkha birlikleri, bir bölümün Hafif Makineli Tüfeği ve Ağır Makineli Tüfeği sıkışana kadar direndi. Ateş güçleri azaldı, birlik konumunu koruyamadı ve düşman savunmanın kendi bölümünü ele geçirerek 16 savunucusundan 12'sini öldürdü. Netra Bahadur, başvuracak hiçbir rezervi olmaksızın, karargah pozisyonundan ileri hücum etti ve bir el bombası dolusu ile daha fazla ilerlemeyi engelledi.
Bu noktada, mühimmatın düşük olduğu, düşmanın çevresini kısmen kontrol ettiği ve adamlarının yarısından fazlasının zayiat verdiği bu noktada, Netra Bahadur geri çekilmede haklı olabilirdi. Ancak, bir sonraki raporu C.O.'ya. tutmayı planladığını ve sadece mühimmat ve takviye istediğini belirtti. Birkaç denemeye rağmen, Netra Bahadur'un birliklerini savunma ve konuşlandırma konusundaki etkili planları nedeniyle saldırganlar daha fazla zemin kazanamadı. Sonunda, ertesi sabah saat 4'te, 8 kişilik bir grup el bombası ve mühimmat ile destek geldi. Bu, saldırganların dikkatini çekti ve çok geçmeden 8'i de zayiat verdi.
Cesur, Netra Bahadur mühimmatı ve ikmalleri kendisi aldı ve müfreze Karargahının başında el bombası ve bombalarla yeni bir saldırı başlattı. hukuri. Bu saldırıda ağzından vuruldu ve kısa bir süre sonra bir el bombası patlamasıyla vuruldu ve sonunda onu öldürdü. Cesedi ertesi gün bulundu, hala elindeydi. hukuri, ölümcül taşıyan ölü bir düşman askerinin yanında yatarken hukuri yaralar.
Netra Bahadur'un Victoria Cross'u, 23 Ocak 1945'te Hindistan Valisi Mareşal Lord Wavell tarafından genç dul eşi Nainasara Magarni'ye sunuldu.
Agansing Rai – “Su Piquet”'in Yeniden Alıcısı
Victoria Cross – Againsingh Rai
Agansing Rai 1920'de doğdu ve 1941'de Gorkha Tüfekleri'ne alındı. 1943 ve 1944'te Burma'nın Çene tepelerindeki eylemler sırasında 2. Bölüm, Japonların 15. Orduları tarafından Imphal'e ilerlemesini engellemeye çalışırken baskı altındaydı.
Tabur, Bishenpur bölgesi çevresinde faaliyet gösteriyordu ve 26 Haziran 1944 sabahı, C Gorkha Tüfekler Bölüğü'ne, daha önce onları ele geçirmiş olan Japonlardan iki mevziyi, 'Su Piquet' ve 'Harç Bluff'u geri alması emredildi. gün (ikincisi ancak bir gün önce Subedar Netrabahadur Thapa komutasındaki ve eylemleri nedeniyle ölümünden sonra VC'ye layık görülen bir dizi asker tarafından sağlam bir savunmadan sonra). Water Picquet, Mortar Bluff'u yaklaşık 200 metre öteden gözden kaçırdı ve her iki pozisyon da birbirini destekledi, bu yüzden her ikisini de yakalamak bir gereklilikti. Mevkiler bir yanda yoğun ormanla, diğer yanda ise kaygan bir tepenin yukarısındaki çıplak ve açık zeminle sınırlandırılmıştı ve son 800 yarda düşmanın tam görüş alanındaydı, ayrıca mevzilerden yaklaşık 80 yard önce, bir Sahte sırt duruyordu ve bu son mesafeyi hem bir saldırının geleceği bariz nokta hem de karşıdan saldıran herhangi bir asker için tamamen açık bırakıyordu.
Bununla birlikte, bir ön topçu bombardımanından sonra, C Bölüğü saldırdı, ancak Mortar Bluff'taki bir makineli tüfek ve ormandaki 37 mm'lik bir topçu tarafından yapılan ağır ateşle sahte krete sabitlendi. Naik Agansing Rai, herhangi bir gecikmenin sadece daha fazla zayiata yol açacağını algılayarak, bunun yerine Havan Bluff'a doğru hücum etti ve giderken ateş etti. Kendisi makineli tüfek pozisyonundaki dört askerden üçünü öldürmeyi başardı ve bundan ilham alan adamları onu takip etti ve tüm düşman garnizonunu Mortar Bluff'ta bozguna uğrattı. Bu pozisyon, 37 mm'lik topun yeniden ateşi altında kaldı, bu nedenle Agansing, kendi bölümünü tekrar silaha saldırmaya yönlendirdi. Hedeflerine ulaşmadan önce üç adam kaybetmelerine rağmen, düşman silah mürettebatı ile kapattılar, Agansing üçünü ve diğer ikisini de adamlarını öldürdü. Bölüm daha sonra Mortar Bluff'a döndü ve müfrezesinin geri kalanıyla birlikte Water Piquet'e yapılacak son saldırı için hazırlandı.
Water Piquet'in ilerleyişi sırasında, Japonlar tarafından tutulan izole bir sığınak pozisyonu, el bombası ve makineli tüfek ateşiyle daha ciddi kayıplara neden oldu, bu nedenle yine Bren Gunner'ı tarafından korunan Agansing, el bombası ve Thompson hafif makineli tüfekle tek başına ilerledi. Düşman ateşi dolusu arasında sığınağa ulaştı ve dört işgalciyi de öldürmeyi başardı. Bu sakinlik ve cesaret gösterisi, Water Piquet'teki düşmanı demoralize etti ve böylece son bir aceleyle pozisyon ele geçirildi.
Agansing Rai Victoria Haçını 23 Ocak 1945'te Hindistan Valisi Mareşal Lord Wavell'den Netrabahadur Thapa'nın dul eşiyle aynı törenle aldı.
Daha sonra Gorkha Rifles alay merkezine eğitmen olarak geri döndü ve daha sonra 1947'den sonra Hint Ordusu'nda kalacak ve orada Birleşmiş Milletler Gücünün bir parçası olarak 1962-63'te Kongo'daki taburuyla Subedar Binbaşı olarak görev yapacaktı.
Gorkhas'a dünya çapında iyi bir isim kazandıran Victoria Cross kazananları Netra Bahadur Thapa ve Againsingh Rai gibi insanların cesaretidir. Onları selamlıyoruz.
Cardiff'ten CSM Fred Barter Victoria Cross'u kazandı
Cardiff'in Birinci Dünya Savaşı'ndaki ilk Victoria Cross galibi olan Şirket Başçavuş Fred Barter bir kahramandı. Aslında öyle bir kahraman ki, ödülü kazandıktan sadece birkaç hafta sonra 5 Temmuz 1915'te kısa bir dinlenme ve iyileşme dönemi için (ve tabii ki orduya hızlı bir destek için) şehre döndüğünde, istasyonda birkaç bin hevesli seyirci ve yeni arkadaştan oluşan bir kalabalık tarafından karşılandı.
CSM Frederick Barter VC. Royal Welch Fusiliers Alay Müzesi'nin izniyle
It did not stop there – the Germans could not wound him but one over enthusiastic young lady threw a box of chocolates in his direction and hit him in the face. Sgt Barter was bruised, his nose skimmed and his eye blackened. He apparently took it all in good humour.
Frederick Barter was born at 60 Daniel Street in the Cathays area of Cardiff on 17 January 1891. Educated at Crwys Road Board School, he joined the Royal Welch Fusiliers on 4 December 1908. By the time war was declared in August 1914 he had served his time with the Regulars and was then doing his obligatory stint with the Special Reserve.
After leaving the army Barter worked in the Cardiff area as a collier and as a porter with the Great Western Railway. He was recalled to the Colours in August 1914 with the rank of Sergeant Major and was soon in France with the 1st Battalion of the Regiment.
During a “push” against enemy positions on 16 May 1915 Fred Barter gathered together a party of eight volunteers and attacked the German lines with bombs and hand grenades. He managed this so effectively that three officers and 102 men of the enemy force promptly surrendered.
By his efforts, Barter had captured 500 yards of enemy trenches and also managed to cut the wires on 11 German mines that could have caused undue havoc for advancing British soldiers.
For his bravery, Fred Barter was awarded the Victoria Cross, the award being presented to him by the King at Buckingham Palace on 12 July.
CSM Fred Barter's medals. Image courtesy of the Royal Welch Fusiliers Regimental Museum
Barter was also awarded the Military Cross and the Cross of St George, a Russian decoration. In an interesting footnote to his story, on 10 April 1918 he was involved in another award of the Victoria Cross – this time, however, not to him.
In an action at El Kefir in Palestine, Rifleman Karanbahadur Rana of his Regiment was awarded the VC – for saving Barter’s life.
A few weeks later Fred Barter was admitted, full time, to the Indian Army. Unfortunately a serious bout of fever saw him invalided home in 1919 and although promoted Captain in 1920, he retired from the army on 5 November 1922.
Married in 1925, Barter settled in the Home Counties where, during the Second World War, he acted as Major in charge of a Company in the Middlesex Home Guard. After being widowed, he died in a nursing home at Poole on 15 May 1952. His Victoria Cross is now kept at the Museum of the Royal Welch Fusiliers in Caernarfon Castle.
Fred Barter was a modest and unassuming man who little thought when he was recalled to the Colours in the summer of 1914 that the highest decoration in the land would soon be his. He remains one of Cardiff’s great heroes.
India and World War One
India played an invaluable role in World War One, fighting for the Allies in every major theatre of operations. Despite India’s vital contribution, her importance is often overlooked by those who assume that only Europeans were involved in the conflict on the Western Front.
At the start of war in 1914 the political situation in India was unstable. The Indian National Congress had grown in strength and it was campaigning for greater self-government. The Germans had tried to stir up anti-British feeling in India before the war. Some Indians thought that Indian separatists would take advantage of a British crisis to advance their cause.
However, the outbreak of war on 4 August was greeted with support for the British cause. Those who strove for Indian independence believed the best chance of achieving it was by helping out Britain. Offers of financial and military help came flooding in. Rich princes offered great sums of money, and even areas outside of British India offered help – Nepal offered help and in total sent 100,000 Gurkhas, whilst the Dalai Lama in Tibet offered 1,000 of his troops to the cause. In fact, during this time unrest subsided and Britain was able to take many troops and military equipment out of India.
By the end of 1914, Indian troops were thrown into the heat of battle on the Western Front. However, they had sustained many casualties by the end of 2015 and the British decided to withdraw the Indian Corps from the frontline.
All in all, 800,000 Indian troops fought in World War One and 1.5 million had volunteered to fight. In total, 47,746 were classed as killed or missing with 65,000 wounded. Their contribution was recognised through the 13,000 medals they won, including one Victoria Cross.
India hoped that its contribution to the war would also be rewarded through greater self-government, but Britain was unwilling to offer this. This disappointing realisation led to a more militant mood in India. During the last phases of the war Mahatma Gandhi articulated these frustrations: “Seek ye first the recruiting office, and everything will be added unto you.”
The British government’s failure to act served as a stimulus for Gandhi and the independence movement intensified.
After the war an effort was made to expand participation of Indians in the government of India. In 1919, the British introduced the Government of India Act. It gave a small percentage of the country’s richest citizens the right to vote. It also organised for a commission to be held in 1929, to decide whether India could have more reforms.
India’s role in World War One should not be underestimated. But, the war also had a significant impact on India’s politics and independence movement. Although it would be almost 30 years and another World War until they were given the freedom they wanted.
David Stevenson - professor of international history, LSE
The largest share of responsibility lies with the German government. Germany's rulers made possible a Balkan war by urging Austria-Hungary to invade Serbia, well understanding that such a conflict might escalate. Without German backing it is unlikely that Austria-Hungary would have acted so drastically.
They also started wider European hostilities by sending ultimata to Russia and France, and by declaring war when those ultimata were rejected - indeed fabricating a pretext that French aircraft had bombed Nuremberg.
Finally, they violated international treaties by invading Luxemburg and Belgium knowing that the latter violation was virtually certain to bring in Britain. This is neither to deny that there were mitigating circumstances nor to contend that German responsibility was sole.
Serbia subjected Austria-Hungary to extraordinary provocation and two sides were needed for armed conflict. Although the Central Powers took the initiative, the Russian government, with French encouragement, was willing to respond.
In contrast, while Britain might have helped avert hostilities by clarifying its position earlier, this responsibility - even disregarding the domestic political obstacles to an alternative course - was passive rather than active.