Okul Korkusu Mu, Okul Kaygısı Mı?-2
Bu noktada çocuğun kaygıya yönelik risk grubunda olup olmadığının saptanması gerektiğini söyleyen Klinik Psikolog Telmaç risk gruplarını şöyle sıraladı:
"Ebeveynleri ayrılma deneyimi yaşamamış olanlar: Çocuklar daha önce hiç anneanne veya babaannesinde yatılı kalmadıysa, ailesi onsuz bir gün bile tatile gitmediyse, hatta anne ya da baba çok korumacıysa ve çocuğun diğer ebeveynle bile tek başına bir yere gitmesine izin vermiyorsa çocuklar için bu durum, ‘güvende olmam için ailem hep yanımda olmalı’ mesajı anlamına geliyor. Bu durumda yeni ortam ve deneyimler terk edilmişlik hissi yaratabiliyor.
Kaygılı anne-babaya sahip olanlar: Ebeveynler ya da çocuğa bakan kişi aşırı kaygılıysa, takıntıları varsa, çocuğa sürekli olarak müdahale ediliyorsa ve aşırı korumacı yaklaşılıyorsa bu çocuklar tüm hayatlarında kaygılı olma riski taşıyor.
Netleşmemiş okul kararı: Eşler kendi aralarında okula başlatma konusunda net değillerse, çocuk herhangi bir ortamda 'Daha çok erken neden başlattınız?' gibi cümleler duyuyorsa, çok ağladığı için bazı günler okula gitmemesine izin veriliyorsa ağlama davranışı artıyor ve pekişir. Bu nedenle öncelikle anne babaların çocuklarını okula göndermeye hazır ve kararlı olması gerekiyor. İlk yapılması gerekense, çocuğun her ağladığında istediğinin yapılacağı izleniminden kurtulmasının sağlanması."
Adaptasyon Sürecini Kolaylaştıracak Öneriler
Klinik Psikolog Telmaç, adaptasyon sürecini kolaylaştıracak şu önerilerde bulundu:
- Güvenilir bir okul seçin.
- Kreş için 2, ilkokul için 6-7 yaşı bekleyin.
- Özellikle ilkokula, erken başlatmayın. Hayattaki önemli bir olayının üzerine okula hemen başlatmayın. Örneğin kardeşin doğumu, boşanma, şehir değişimi, kayıplar gibi durumlarda en az 2 ayın geçmesini bekleyin.
- Okulu tehdit olarak kullanmayın.
- Çocuğu öğretmeniyle korkutmayın.
- Kreş eğitiminde giderek artan zamanlama yapın. İlk günlerde 1-2 saat, sonrasında giderek artan saatlerde okulda bırakın.
- O sizi görmeden gözden kaybolmayın. Bu durumda sizi her an kaybetme korkusu yaşayabilir.
- Ağlayacağını da bilseniz, ona veda ederek ayrılın.
- Ayrılma seremonisini mümkün olduğunca kısa tutun.
- Arkadaşlarına, sınıfına dağıtacağı kraker bisküviler alın ve çocuğunuzun dağıtmasını sağlayın. Arkadaşlarıyla sıcak bağlar kurduğunda adaptasyonu hızlanacaktır.
- Ona küçük ödüller verin. Sakın cezalandırmayın ve agresif yaklaşmayın.
- Çocuğunuz ilkokula başlamakta zorlanıyorsa, rahatlaması için sınıfta onunla oturmayın. Bazı şeyler nasıl başlarsa öyle gider ve sizi hep yanında isteyebilir.
- Alışması için ona fırsat verin.
- Her çocuğun temel duygusal ihtiyacı olan nitelikli vakit geçirmeyi ihmal etmeyin. Böylece çocuk, daha doyumlu bir anne baba iletişimi sayesinde daha rahat ve öfkesiz olacaktır.
Okul Korkusu Mu, Okul Kaygısı Mı?-1
OKUL ÖNCESİ EĞİTİMİN ÖNEMİ