Uzun süreli deneylerin neden olduğu hayati tükenme psikolojik ıstırap - Bazı durumlarda fiziksel rahatsızlıkların eşlik ettiği duygusal bir acı durumu - gibi bir demans türü için risk faktörü oluşturur. Alzheimer hastalığı, Kopenhag Üniversitesi Halk Sağlığı Anabilim Dalı araştırmacılarına göre.
Bu bilim adamları 1991-1994 yılları arasında 'Kopenhag Şehri Kalp Çalışması'na katılan ve stres düzeyleri ve yaşamsal tükenme algıları hakkındaki soruları cevaplayan ortalama yaşları 607 olan Danimarkalıların verilerini analiz etmişlerdir. Ayrıca, bu insanları 2016'nın sonuna kadar takip ettiler, hastanelerini ve bunama tespit edilip edilmediğini görmek için reçete ve ölüm kayıtlarını incelediler.
Katılımcıların yaşadığı her bir ek yorgunluk belirtisi için, bunama riski% 2 arttı.
Bu şekilde, hayati tükenme semptomları-umutsuzluk, sinirlilik ve halsizlik gibi-belirgin bir yorgunluk belirtileri ile zaman içinde Alzheimer gelişme riskinin artması arasında bir doz tepkisi ilişkisi olduğunu gözlemlediler. Araştırmanın yazarlarından Sabrina Islamoska, Alzheimer Hastalığı DergisiHer katılımcı için hayati tükenme belirtisinin her bir belirtisinde, bunama riskinin% 2 arttığını belirlediklerini açıkladı.
Spesifik olarak, beş ila dokuz semptom bildiren kişilerde semptomsuz olanlara göre% 25 daha yüksek bir bunama riski vardı ve 10 ila 17 semptomları olduğunu tanıyanlar, asemptomatik olanlara göre% 40 daha yüksek bir bunama riski taşıyordu.
Stresli durumlar, demans için bir risk faktörü
Araştırma katılımcılarının bildirdiği hayati yorgunluğa yol açan psikolojik stres ve uzun süreli stres, özellikle kişi uzun süre strese maruz kaldığında, sorunların çözümü için önemli ve zor veya imkansız olarak ortaya çıkabilir ve bu duruma uyum sağlayamadım.
Kardiyovasküler değişiklikler ve çok uzun süre aşırı kortizol üretimi içeren strese verilen fizyolojik tepki, psikolojik rahatsızlığı artmış demans riski ile ilişkilendiren bir mekanizma oluşturabilir. Bu nedenle, çalışmanın bulgularına dayanarak, Islamoska, yaşamın orta çağındaki duygusal ve psikolojik rahatsızlıkların, bunamanın sonraki gelişimi için uygun olup olmayacağına dikkat çekmiştir. Nörodejeneratif hastalıkların psikolojik bozukluklarda artışla ilk aşamalarında ortaya çıkması da mümkündür.