Bir ülke komşularından çok daha güçlü olduğunda, muhtemelen uzun süre bağlı kalmayacaklardır. Daha güçlü bir orduya ve kaynaklara daha fazla erişime sahip olan ülke, sonunda daha zayıf ülkeleri zorlayacak ve muhtemelen fethetecektir.
Ya da en azından bu, güç teorisi dengesine göre dünyadır. Yunan şehir devletleri arasındaki çatışmaya dayanan güç teorisi dengesi, her ülkenin eşit güçlere ve askeri yeteneklere sahip olduklarında daha güvenli olduğunu söylüyor.
Amerika Birleşik Devletleri ve Kanada gibi birçok modern ülke devlet sistemlerine bir güç dengesi kurdu. Amerika Birleşik Devletleri'nde, Yasama organı yasalar yapar ve geçer, Yargı yasanın uygulanmasını yorumlar ve tanımlar ve Cumhurbaşkanı İcra şubesi aracılığıyla önderlik eder. Bu üç dal vardır, böylece hiçbiri diğerlerine hükmedemez.
Uluslararası Güç Dengesi
Eleştirmenleri olan iktidar teorisi dengesi, eski Yunanistan'da ve daha sonra 17. ve 18. yüzyıl Avrupa’sında yol gösterici bir teoriydi. Bu bölgeler genellikle yarı düzenli olarak birbirlerinin topraklarını ele geçirmeye çalışan birçok küçük şehir devletinden oluşuyordu.
İktidar teorisi dengesi, liderleri hiç kimsenin çok fazla gücü olmadığı takdirde barışın mümkün olduğunu kabul etmeye itmiştir. Bu dengenin sağlanmasında hayati araçlardan biri, bağlılıkların kurulmasıydı. Devletler ayrıca, kendi askeri kapasitelerini geliştirerek komşularındaki büyük askeri büyümeye cevap vermiştir.
Devlette Güç Dengesi
Her ülke kendi hükümeti içindeki güçleri dengelemek için yatırım yapmamış, ancak birçoğu bunu yapmanın faydasını görmüştür. Amerika Birleşik Devletleri ve Kanada gibi ülkeler her şubenin özerk olması ve diğer departmanların çok fazla kontrol sahibi olmadığından emin olmaları için kontrol ve denge sistemleri oluşturmuştur. ABD'de, örneğin, Başkan, Senato veya Kongre tarafından kabul edilen yasaları veto edebilir veya kapatabilir, ancak Cumhurbaşkanı bu gücü çok fazla kullanırsa vetoyu geçersiz kılma süreci de vardır.
Güç Dengesini Korumaya Yardımcı Olan Kuruluşlar
Kuzey Atlantik Antlaşması Örgütü (NATO) veya Birleşmiş Milletler (BM) gibi gruplar, ülkeler arasında barışı ve işbirliğini sürdürmek için çalışmaktadır. Bu gruplar konuşmayı kolaylaştırarak ve bazen devletlerin komşularının güvenliği için çok güçlendiği zaman araya girerek güçlenmesini sağlar. Çağdaş toplumda, devletler arasında eşitsiz bir zenginlik ve güç yoğunluğu vardır, bu nedenle bu örgütler daha az güçlü ülkelerin uluslararası politikada ses sahibi olmalarını sağlamak için çaba gösterir.