- Dikkat çekmek
- Ebeveynlere karşı güç kazanma isteği
- Bu davranışların bazı durumlarda ödüllendirilmesi
- İntikam alma isteği
- Arkadaş tarafından onaylanma
- Yetersizlik
- Vicdan veya Suçluluk duygusunda Yoksunluk: çocuk yanlış bir şey yaptığında kötü veya kendisini ceza karşısında duyduğu suçluluk dışında suçlu hissetmez, davranışların olumsuz sonuçları karşısında endişe duymaz, başkalarına zarar verdiklerinin bilincinde olmazlar.
- Şefkatsizlik-Empati yoksunluğu: Başkalarının duygularını gözardı ederler, bu durumlar karşısında soğuk ve ilgisiz olarak görülebilirler, davranışlarının başkalarına zarar verdiğini bilseler biliyor ve görüyor olsalar bile yine kendilerine olan etkilerine odaklanırlar. Terapi odağı burası olmalıdır.
- Sorunlu performans konusunda endişesizlik: Okuldaki performansları ile ilgili kaygı duymazlar, başarısızlık durumunda diğer insanları suçlama eğilimindedir. (başarısızlığı bililerle, maskedir, terapide odak nokta.)
- Sığ veya yetersiz duygusal yakınlık: diğer insanlara duygularını göstermezler, yakınlık gösteriyorsa da bir çıkarı olduğunun göstergesi olabilir.(korkutma amaçlı)
- Erken yaşta yaşanan kötü deneyimler: davranış biçimleri ve bu deneyimler arasında her zaman bir bağ vardır. Biliyoruz ki dürtüsellik, olumsuz düşünce ve duygular bu davranışları beraberinde getirir, bizler bu davranışları yapmayı seç Bu planlanan bir davranış değildir. Çocuklar olayların kendisine reaksiyon göstermez, onlar için anlamlarına reaksiyon gösterir.
0-6 yaş dönemi çocuklarda, olumsuz anne-baba tutumları, ailede istismar öyküsü, annede depresyon öyküsü, sosyo-ekonomik düzeyin düşük olması, fiziksel koşulları iyi olmayan bir evde yaşıyor olmak gibi durumlarda davranış bozukluğu geliştiren çocuklarda sık görülmektedir.
*Davranış bozuklukları ilerleyen yaşlarda Antisosyal kişilik bozukluğuna zemin hazırlayabilir.