I Got A Cheat Ability In A Different World, And Become Extraordinary Even In The Real World (LN) - Bölüm 03-2
- Ana Sayfa
- I Got A Cheat Ability In A Different World, And Become Extraordinary Even In The Real World (LN)
- Bölüm 03-2 - Başka Dünya Yolcusu
Çevirmen: Theo Düzenleyen: Arda
“Hah… Hah ……!”
Ormanda bir kız umutsuzca koşuyordu. Ancak kızın giydiği, hiç kimsenin kaliteli olarak görmediği soluk beyaz elbise koşmaya uygun değildi. Sadece bu da değildi, güneş ışığından çıkmış gibi görünen güzel sarı saçlar koşarken kirlenmişti ve parlaklığını kaybetmişti.
Yüzlerini bir kaputun arkasına saklayan birkaç kişi, böyle bir kızın peşinde koşuyordu.
“Kuh…”
Kız ormanda kötü bir şekilde çıplak ayakla koşuyordu.
“Ah!?”
Ancak koşmaya uygun olmayan elbise ve orman ortamı nedeniyle bir ağacın köküne takıldı. Gizemli grup bu şansı kaçıramadı ve hemen kızı kuşattı. Kız artık kaçacak bir şey olmadığını anladı. Ancak yeşim gözlerini keskinleştirdi ve gruba baktı.
“Siz insanlar! Kiminle kovaladığınızı biliyor musunuz? Ben Alceria Krallığı’nın ilk prensesiyim!”
Gizemli grup, alay ederken kızın boğa tavrına göz attı.
“Hahahaha! Bunu biliyoruz, Lexia Von Alceria.”
“O zaman neden…?”
“Neden söyledin? Çok saçma bir şey söylüyorsun. Hangi nedenle saldırdığımıza gelince… Vücudunuzla hatırlamanızı sağlamalı mıyım? “
“B-Bu…”
Kız Lexia, saldırganın söyledikleri karşısında kayboldu.
“Sen bir engelsin, biliyorsun. Sen” pis karışık kan!”
“Kanım kirli değil…”
“Karşılık vermeyin!”
“Kyaaa!”
Gizemli insanlardan biri sihirli bir şekilde bir toprak kütlesi yarattı ve kararlılıkla çekici olan ona ateş etti. Lexia anında yerin üzerinde yuvarlandı ancak büyü gücü görünüşte yüksekti ve etki beklenenden daha fazla hasara neden oldu.
“U-uhh …”
“Zaman için oyalamayı bırak. Başından itibaren itaatkar bir şekilde ölsen daha iyi olacak… “
“Eskortunuz da acınacak durumda, değil mi? Size eşlik etmelerinin bir sonucu olarak, bizim tarafımızdan saldırıya uğruyorlar. “
“Kaçmana izin vermek için çaresizlerdi ama bu Şövalyeler şimdiye kadar ölmemiş miydi?”
Gizemli grup acı içinde çömelmekte olan Lexia’ya hoş olmayan sözler attı. Lexia ilk prensesdi ama o şimdiki Kral ile bir cariye, bir köle arasında doğmuş bir çocuktu. Dahası, annesi bir “İnsan” değildi. Bir “Elf”in mükemmel görünümü arasında daha da iyi bir görünüme sahip olan bir “Yüce Elf” idi. Kral böyle bir Yüce Elf kölesine ilk görüşte aşık oldu ve onu bir cariye olarak sevdi ve çok geçmeden Lexia doğdu.
Ancak, Lexia’yı doğurduktan kısa bir süre sonra annesi öldü. Kral çok üzgündü ve Lexia’yı büyük bir özenle büyüttü. Ancak bir gün bir olay meydana geldi. Başlangıçta bir Yarı İnsan olarak bile yüksek sihire ve Lexia’ya sahip olan Yüce Elf, mükemmel görünümlerini ve büyüsünü miras aldı ve bir gün sihirli gücü kontrolden çıktı. Sonuç olarak, yakınlardaki ilk prens ciddi şekilde yaralandı.
Neyse ki, hiçbir etki kalmamıştı ve tamamen iyileşmişti ama… Lexia, kraliçe, ilk prensin annesi ve ilk prens hizipindeki soylular tarafından yabancılaştırıldı. Doğum kökeni nedeniyle, Kral’ın arkasından çeşitli tacizlere maruz kaldı.
“U… Uhh…”
Annesine onu doğurduğu için minnettar ve babasına kin beslemiyor. Ancak, çevresi böyle bir Lexia’ya acımasızca saldırır. Kraliyet ailesinden olsa bile, şartlara bağlı olarak talihsizlik olacaktır. Lexia böyle kaçınılmaz bir gerçeklik karşısında umutsuzca yaşıyordu ama şimdi bu şekilde öldürülmek üzere. Hayatına geri dönüyor ve istemeden gözyaşları dökülüyor.
Daha normal bir hayat yaşasaydı… Evet, düşünmüştü.
“Şimdi boş konuşup canavarların saldırısına uğramak aptalca olacak. Git, çabuk öl.”
Lexia, bu sefil ve çaresiz durumda sesini boğarak ancak hıçkırarak ağlayabilirdi. Gizemli grubun adamlarından biri, büyüsünü acımasızca Lexia’ya doğru çekmeye çalıştı ─ o anda oldu.
“Guooooooooooo!”
“Ne!? Goblin General !?”
Aniden, gizemli gruba bir canavar saldırdı. Koyu kahverengi tenli ve sürüngenlerinkine benzer altın gözlerle, yetişkin bir adam kadar uzun olan şişkin kaslar ve vücudunda çok korkutucu bir hava veren kaliteli bir zırh vardı. Büyük akuiline burnundan fışkıran burun nefesi ve sonra kendisi kadar uzun olan dev kılıcından güçlü bir sallanma saldı. Darbe muazzamdı ve sihirlerini Goblin General’de serbest bırakmaya çalışan gizemli grup, dev kılıcının önünde bir et kütlesine dönüştü.
Gizemli grup sefil bir şekilde ağladı.
Lexia’yı öldürmek üzere olanlar bir anda öldürüldü. Lexia’nın ifadesi bu gerçekle korkuyla doluydu ve aceleyle kaçmaya çalıştı ama bacaklarını hareket ettirecek gücü yok. Goblin General hareket edemezken, ezici gücü ile gizemli grubu çoktan yok etmişti. Bölgenin her tarafına çok miktarda kan ve et parçaları saçılmıştı ve goblin general kanla kaplıydı.
─ İnkar edilemeyecek mutlak bir varlıktı.
Bundan önce Lexia’nın vücudu, niyetine rağmen yaşama iradesini bıraktı. Ne kadar kaçmaya çalışsa da vücudu hiç dinlemeyecekti. Goblin General, bu gizemli grubun katledilmesini bitirdikten sonra gözlerini korku ve umutsuzluğa kapılan Lexia’ya çevirdi. Keskin bir bakışla vuruldu ve sonunda yaşama isteği bile kayboldu.
“Ah…”
Goblin General, sersemlemiş Lexia’ya sakince yaklaştı ve Lexia’nın önüne geldiğinde, dev kılıcını kaldırdı.
Goblin General kükredi.
Burada acı çekmeden ölecek. Şaşkın ölüm düşünceleriyle, gizemli grubu katleden kılıcı izledi.
“Daaaaaaaaaaaaaa!”
“Gugyaa?!”
Aniden bir şey Goblin General’e doğru uçtu. Ancak Goblin General, uçan cisim çarpışmadan hemen önce bunu hissetti ve daha önce fırlatılan dev kılıçla onu engelledi. Ancak tek saldırı bu değildi. Uçan nesneyi engelleyen dev kılıca çarpan başka darbeler. Etki muazzamdır ve güçlü bir vücuda sahip olan goblin general bile buna dayanamaz ve büyük ölçüde uçup gider. Goblin General, duruşunu geri kazandığında öfkeyle dolu bakışlarını yeni davetsiz misafirlere çevirdi.
Goblin General öfkeyle ağladı.
Ve Lexia bakışlarını Goblin General ile aynı yöne çevirdiğinde ─.
“İyi misin?”
Parlak siyah saçları ve gece gökyüzünü anımsatan gözleri olan ve bir şekilde yabancı bir ülkenin atmosferini uyandıran zarif bir genç adamın aceleyle oraya koştuğunu fark etti. Umutsuz duruma rağmen, Lexia genç adamı görünce nedense biraz rahatlamış hissetti. Böylece, bu güven duygusundan dolayı gerginlik ipi koptu ve olduğu yerde bayıldı.