Bölüm 557: Varlığım Fani Tozlardan İbaret Olsa Da, Kalbim Hala Semaları Arzular
“Bunu kabul etmek istemeyen çok insan var, ancak aramızdaki güç farkı fazla.” Xia İmparatoru başını iki yana salladı. “Kusursuz Yol'un bir Taobabası golemi var, biz de Shennong'un ilacıyla savaşı kazanmaya çalışacaktık, ancak… Artık, Taobabası'nın son emirlerini bekliyoruz.”
Ji Ning başını salladı.
“Benim hatamdı.” Ning sakince konuştu.
“Senin hatan falan değildi. Yu Wei'nin Kusursuz Yol'a ait olduğunuz bilemezdin. Meseleyi üstelemene gerek yok. Dışarıdaydım ve insanların seni rahatsız etmelerine engel oldum; bunlar Taobabası'nın bizzat verdiği talimatlardı. Taobabası hala daha sana çok önem veriyor.” Xia İmparatoru Ji Ning'e baktı.
Xia İmparatoru aniden bir şeyi hatırladı ve hemen konuştu, “Doğru ya, şu anda Ölümsüz enerjini kullanamıyor olmalısın, değil mi? Sana on damla panzehir vereceğim.”
“Yüz ver.” Ning konuştu.
“Yüz mü?” Xia İmparatoru şaşkın suratıyla Ning'e baktı. “Sen…”
Ning açıklamadı. Saf Yang Gerçek Ölümsüz olduğunu açıklasa ne olacaktı ki? Gökleri Cezalandıran'ı hala daha aynı seviyede bir güç sergileyecekti; savaşın gidişatını değiştiremeyecekti. En iyisi onlara yalandan umut vermemekti.
“Peki. Al bakalım.” Xia İmparatoru bir yeşim şişe ve sukabağı çıkardı. Sıvı damlaları yeşim şişeye akıyordu. Yüzüncü damlayı da koyduktan sonra işeyi Ning'e uzattı.
Ning şişeyi aldı, ardından dışarıya çıktı.
“Şu komutan Ji Ning değil mi?”
“Ölümsüz Karakuzey, Ji Ning!”
“Duyduğuma göre Tao Eşi Kusursuz Yol'un casuslarından biriymiş.”
“Evet, ben de aynı şeyi duydum. Zafer tam avucumuzdaydı, ancak bu Ji Ning isimli adam Tao Eşi'ne fazla güvendiği için ona Shennong'un ilacını parçalama fırsatı verdi ve bütün umudumuz da parçalanan şişeyle birlikte kayboldu. Ne zamandır savaşıyoruz… Kaç kişiyi kaybettik… Ve şimdi hepsi boşa gitti. Ölümsüz Karakuzey fazla dikkatsizdi… Tao Eşi'ne gereğinden fazla güveniyordu!”
“Taoist dostum Wangxiu, çok abartıyorsun! Tao Eşi dediğin kişinin Ölümsüzlük yolunda birlikte yürüdüğü en önemli kişidir. Tao Eşleri birbirlerine destek verir. Kaç kişi kendi Tao Eşi'nden şüphelenir ki? Eğer öyle olsaydı, zaten başında Tao Eşi olmazlardı!”
“Zavallı Ölümsüz Karakuzey, Tao Eşi'nin ihanetine uğradı.”
“Evet, zavallı alçak.”
Ning şehirde yürüdüğü ve farklı ordu kamplarını geçtiği esnada, kamplardaki çeşit çeşit Ölümsüz ona bakıyor, kendi aralarında konuşuyordu. Hikâye sürekli ve sürekli anlatıldığı için gerçek artık ayırt edilemez bir hale bürünmüştü… Ancak Habistanrılar ve Ölümsüzler meseleyi tartışmaya devam ediyordu, zira bu Alem Savaşı'nı kaybetmelerinin sebebi bu olacaktı.
“Duyduğum kadarıyla Yu Wei Ölümsüz Karakuzey'in güvenini kullanarak Shennong'un ilacını parçalamış. Ölümsüz Karakuzey o kadar sinirlenmiş ve kırılmış ki, bizzat Yu Wei'nin ruhunu parçalamış.”
“Evet, ben de aynı şeyi duydum, Ölümsüz Karakuzey bizzat o haini öldürmüş.”
“Lanet hain.”
Ning yürümeye devam ettikçe kulakları titriyor ve gözlerinde keder dolu ifadeler beliriyordu. Hikâye yayılmaya başladıkça, bunun en popüler şekli olacağını biliyordu. Kıdemli öğrenci kardeşini falan öldürmüş değildi; kadın kendi ruhunu parçalamıştı, zira daha fazla Kusursuz Yol'un kontrolünde olmak istemiyordu; lakin artık, kendisi Sonsuz Cehennemler'de işkence görüyordu. Bunu yapan Tanrıkral olsa da… Kararı Ning'in verdiği doğruydu.
Uzun bir süre yürüdükten sonra…
Genç adam şehrin surlarında ulaştı. Buraya oturdu ve tek başına duvarların arkasındaki paramparça savaş alanını izlemeye koyuldu. Ayrıca mesafede, süzülmekte olan Kusursuz Şehir'i de görüyordu.
Kusursuz Şehir. Sekiz Ejder'in Bulutşehri. Birbirlerine bakmaya devam ediyorlardı. Henüz bu büyük savaş… Bitmiş değildi.
“Ji Ning?” Gerçek Ölümsüz Dongyan yerinden çıkar çıkmaz surlarda tek başına oturan yalnız figürü gördü. Ji Ning'in şu anda ne kadar çökmüş, bunalmış olduğunu hissedebiliyordu. Geçmişteki o canlı halinden eser yoktu. Geçmişte, Ji Ning her zaman suratında bir gülümseme ve gözlerindeki parlaklıkla yürürdü; lakin artık… Ji Ning binlerce yıllık süreçte doğmuş devasa bir buz dağı gibiydi, soğuk ve ıssız bir aurası vardı.
“Ji Ning derin duyguların adamı ve sevgiye çok değer veriyor.” Dongyan'ın yanına bir figür daha geldi; kendisi Gerçek Ölümsüz Bulutozu'ydu, iç çekti. “Bu kelime, ‘sevgi’, … Yakıp yıkan bir kavram.”
“Evet.” Gerçek Ölümsüz Dongyan başını salladı. “Tao Eşi tarafından böylesine bir ihanete uğramak… Böylesine bir darbe yemek… Ah, ona yardım edebilmemiz imkansız. Doğru ya, Taoist dostum Bulutozu… Parlakızıl Alemi'nin kazanma şansı var mı?”
Gerçek Ölümsüz Bulutozu İnsan Hükümdarı Shennong'u takip ediyordu; daha detaylı bir istihbarata sahip olmalıydı.
Gerçek Ölümsüz Bulutozu başını iki yana salladı. “Umut yok denebilecek kadar az. Şu anki durumu düşünürsek… Üç Alem'in en ünlü Semavi Tanrılar'ı ve Gerçek Ölümsüzleri'ni çağırmadığımız sürece bir şey yapamayız; ancak bu figürlere her yerde ihtiyaç var, ya büyük tehditlerle uğraşıyorlar ya da spesifik düşmanları kovalıyorlar. Onları buraya gönderirsek, Üç Alem'in genelinde büyük bir sıkıntı yaşanacaktır. Nihayetinde, Parlakızıl Alemi zayıf Alemler'den yalnızca biri.”
“Biraz zayıf… Ancak yıllardır savaşıyoruz ve sayısız kayıp verdik.” Gerçek Ölümsüz Dongyan bu durumu kabullenmek istemiyordu.
Doğal olarak Parlakızıl Alemi'nin bütün Semavi Tanrılar'ı ve Gerçek Ölümsüzler'i evlerine karşı güçlü bağlara sahiplerdi. Hiçbiri kendi evini Kusursuzu Yol'a kaptırmak istemiyordu.
“Şimdilik, sadece bekleyin. Taobabası çoktan İnsan Hükümdarı'yla konuşmaya gitti.” Gerçek Ölümsüz Bulutozu ekledi, “Bakalım onun bir çözümü var mı… Ancak sanıyorum ki çözümü olsaydı, çoktan bunu söylerdi.”
Dongyan başını salladı.
“Ah… Eğer Shennong'un ilacı parçalanmasaydı… Eğer Ji Ning onu Yu Wei'ye vermeseydi…” Bulutozu iç çekti.
Gerçek Ölümsüz Dongyan iç çekti ve başını iki yana salladı. “Ji Ning Tao Eşi'ne gereğinden fazla güveniyordu.”
Savaşın şu anki gidişine bakıldığında, Büyük Xia'nın neredeyse bütün Gerçek Ölümsüzler'i ve Semavi Tanrılar'ı umutlarını yitirmişti. Aralarından bazıları Ji Ning'e küfür edecek kadar sinirliydi, ancak zamanla sakinleşiyorlardı. Artık Ji Ning'i suçlamıyorlardı… Zira hepsi Ji Ning'in işlerin böyle gerçekleşmesini istemediğini iyi biliyordu!
“Ji Ning nerede?”
“Hala surlarda.”
“Günler geçti. Kılını bile kıpırdatmadı. Acaba nereye bakıyor?”
Semavi Tanrılar ve Gerçek Ölümsüzler kendi aralarında konuşuyordu.
“İnsan Hükümdarı'ndan haber geldi. Yapabilecek hiçbir şeyi yokmuş. O ilacı üretmesi zorlu bir süreçmiş; sadece Ölümsüzleri'mizin iyileşmesi için biraz panzehir yollayabildi, o kadar.”
“Pes etti yani?”
“Ciddi ciddi pes etti…”
“O savaşta kardeşlerim öldü… Her şey boşuna mıydı?”
“Gökşarkı Klanım'ın Gökleri Cezalandıran'ı parçalandı. Saflarımızda on iki Kutsal Ölümsüz vardı, ancak aralarından sadece ben hayatta kalabildim. Büyük zaferimizin ardından klanımla zaman geçirir ve tekrar toparlamaya koyulurum diyordum; lakin artık…”
Acı. Kalp kırıklığı.
Parlakızıl Alemi evleriydi. Temelleriydi. Bu bölge klanlarına ait sayısız neslin yetiştiği yerdi, kanlarını ve terlerini döktükleri bölgeydi. Evleri, toprakları için ölümü göze alıyorlardı; hatta kardeşlerinin, ustalarının ve öğrencilerinin bile zafer karşılığında ölmelerine göz yumabilirlerdi. Hepsine değerdi! Ancak… Kazanamayacaklardı. Yenilgi karşıdaydı!
…..
Ning tek başına oturuyordu.
“Ji Ning.” Semavi Tanrı Kızılkar yanına geldi. Hafifçe Ning'in omzuna dokundu. “Kendine gel. Bu sadece Ölümsüzlük yolunda karşına çıkacak sayısız çukurdan biriydi.”
“Anladım.” Ning başını salladı.
“Bu çukurdan çıktığında… Göklerin ve denizlerin her zamanki gibi geniş kaldıklarını göreceksin.” Semavi Tanrı Kızılkar Ning'e baktı, gözlerinde umut vardı.
“Bana işleri düşünmem için biraz daha zaman ver.” Ning konuştu.
“Tamam.” Semavi Tanrı Kızılkar meseleyi üstelemedi. Ji Ning'in nasıl biri olduğunu biliyordu. Zaten bu yüzden Ji Ning'i çok seviyor, onu destekliyor ve bu adamın Yıldızkavrayan Malikanesi için en iyi veliaht olabileceğini düşünüyordu! Sadece ilişkilerine değer veren bir adam diğerlerinin güvenini kazanabilirdi. Kılıç Ölümsüzü Ebediyeşil gibi bencil insanlara… Kim güvenir, kim onlarla arkadaş olmak isterdi?
Lakin ilişkilere çok önem veren insanlar, bu ilişkiler yüzünden derin yaralar da alıyorlardı.
Aslında Üç Alem'deki bazı büyük güçler arasında bile ilişkilerinden sebep derin yaralar almış kişiler vardı… Ve aradan geçen sayısız çağa rağmen o yaralar hala iyileşmemişti.
Kızılkar gitti.
“Çıktığımda mı?” Ning kendi kendine konuştu, “Bu çukurdan nasıl çıkacağım ki?”
Ning, Yu Wei'nin öldüğünü görünce akılalmaz bir kedere boğulmuştu.
Lakin artık Yu Wei'nin ölmediğini öğrenmişti… Bu yüzden bir anlığına keyif dolmuş, akabinde bir karar vermeye zorlanmıştı. Bizzat Yu Wei'yi Sonsuz Cehennemler'e göndermeye karar veren kişiydi. Bu yüzden Ning'in kalbi iyice kırılmıştı.
Vücudu ölümlü dünyada kalsa da, kalbi çoktan Cehennem'e girmişti.
Suç.
Acı.
Ning hepsini bastırmak, bastırmak ve onları atlatmak istiyordu… Ancak bunu nasıl yapacaktı?
“Kendimi göklerin sevdiği oğlu olarak gördüm, etkileyici yeteneğe sahip bir figür olarak gördüm; ancak yanılmışım…Yanılmışım. Şu anda Sonsuz Cehennemler'de acı çekiyor, ancak elimden gelen hiçbir şey yok. Lanet olası tek bir şey bile yapamıyorum.” Ning mesafedeki ıssız manzarayı izliyordu, savaşlar bu bölgeyi paramparça etmişti. “Buradaki manzaradan farkım yok. Yerden çıkan otlar gibiyim. Savaşan Ölümsüzler'in ve Habistanrılar'ın karşısında… Bir otun elinden sadece ezilmeyi beklemek gelir, zira karşı koyabilmesi mümkün değildir.”
“Zayıf.”
“Zavallı ve zayıfım.”
“Etkileyici bir yetenek mi? Ne kadar yetenekli olursam olayım, Tanrıkral'a karşı koyabilmem için uzun bir zamana ihtiyacım var. Şu anda, burada… Hala zayıfım. Tanrıkral'ın gücü karşısında, tek çarem yaşananları izlemek. Onu durduramadım, elimden hiçbir şey gelmedi.”
Hissettiği bu akılalmaz keder… Kendi gözleriyle gördüğü o sahneler, kemiklerine ve ruhuna kazınmıştı.
Tanrıkral seçimi Ji Ning'e bırakmıştı.
Ji Ning'in seçim yapmaktan başka çaresi yoktu!
Yu Wei'yi Sonsuz Cehennemler'e yollarken genç adam sadece bakabiliyordu! Yapabildiği tek şey diz çökmek ve Tanrıkral'ı sözleriyle etkilemekti… Ancak ne yazık ki, hiçbiri işe yaramamıştı.
Güçsüzdü!
Her şey Tanrıkral'ın kontrolündeydi. Ning sadece yaşananları kabullenebilirdi.
Genç adam manzarada paramparça olmuş yabani otlara bakıyordu. Kendini otların yerine koyuyordu; üstüne basılmaktan, parçalanmaktan, saldırıya uğramaktan, yok edilmekten başka çaresi yoktu… bunları sadece kabullenebilirdi!
Ning mesafedeki yabana bakarken…
Genç adamın kalbi aniden sakinliğe, boşluğa ve ebediyete büründü.
Sayısız ot parçası… Tozlar… Ning'in kalbine uzanıyor gibiydi ve Ning'in kalbi de onları karşılamak adına adeta büyüyordu. Hatta gökler bile Ning'in kalbine uzanıyor gibiydi. Yavaş yavaş, bütün Beyazdirek Eyaleti Ning'in kalbine büründü ve kalbi gitgide büyüyordu…
Kalbi sonsuzluk kadar genişti. Gökyüzü ve Yeryüzü, her şey kalbindeydi.
Genç adamın kalbi 3600 eyalete uzandı. Hatta, devasa ve heybetli denizleri de kaplıyordu. Gezegen kabuğu tarafından korunan bütün Büyük Xia dünyası, devasa bir elips gibiydi… ve bu devasa elips Ning'in kalbiyle çoktan bir olmuştu.
Aslında, kalbi hala daha büyümeye çalışıyordu, genişliğe, uzaklardaki o Boşluk'a uzanmaya çalışıyordu.
Bu kalbinin güçlü, içsel bir arzusuydu.
Ning şehir surlarında oturuyordu. Kendi kendine yavaşça konuştu, “Varlığım fani tozlardan ibaret olsa da, kalbim hala semaları arzular...”
……….