Birçok ay önce (ya da bir yıl, daha doğrusu) Ben bizim 'gecenin parlak kraliçesi' olarak adlandırılan ve yerel sanatçı Fernando Colaço çok nazikçe bana onun güzel taş uyduları birinin resmini kullanmak izin (onun keskin çene çizgisi ve çarpık gülümseme ile) benim ay ile birlikte gitmek için - saçma sapan.
Fernando Alcoutim'den ama sık sık Castro Marim, Tavira ve Loulé'deki 'Mercadinho' da çeşitli pazarlarda yer alır. Her cumartesi sabahı ekim ayına kadar Loulé'nin tarihi sokaklarında yer alan bu küçük sanat pazarı, büyüleyici ve genellikle el yapımı kreasyonlarını sergileyen farklı sanatçılarla çeşitli 'temalar' arasında değişmeye devam edecektir.
Fernando ve ben artık sıkı dostuz ve yavaş yavaş bu usta zanaatkar hakkında daha çok şey öğreniyorum ve onun çarpıcı taş heykelcikleri nasıl yaptığını. Onun sanat için organik hammadde bulmak için o yaşadığı etrafında çeşitli nehirler ve akarsu onun su şişesi ve boş sırt çantası ile sabah erkenden yola çıktığını söyledi.
'Hiç taş bırakmadı', kıyı şeridini keşfeder, gizli kişiliği içinde sıkışıp kalmış görünen çakıl taşları arar, burada küçük bir balıkla ve orada biraz daha büyük bir yumrukla ortaya çıkarıp hayata döndürebilir. Her ne kadar onun eserleri balık, yüzler, eller ve aylar olma eğiliminde olsa da sanatının doğası hiçbir şeyin tamamen birbirine benzemeyeceği anlamına gelir. Fernando, taşın ona ne olmak istediklerini söylediğini, tek sınırın hayal gücü olduğunu söylüyor.
Ona bunu ne kadar zamandır yaptığını sordum. Elini salladı ve dedi ki “Oh, uzun zamandır... ”. “Ama zaman görecelidir...”, Ben öğrenmek için kararlı, doggedly yanıtladı. “Uzun bir süre ne kadar sürer? ” Bir ömür boyu, çıkıyor gibi. Fernando 50 yıldır sanatını yavaşça kesip gidiyor. Bana ilk nasıl başladığının hikayesini anlattı ve hikayenin harika bir evrimi var. Bir şey diğerine doğal bir “basamak taşı” olması.
İlk olarak demirci olarak çalışmaya başladı. Bu onu bir gün denemeye ve yeni dövdüğü bir çelik parçasının gücünü değerlendirmeye götürdü. “Metalini test etmenin” (dedikleri gibi) en iyi yolu, onu eşit derecede sağlam bir şeye karşı koymaktır ve böylece bir taşa karşı vurmaya karar verdi. İyi yapılmış metali bunun için bir eşleşme değildi, ama bu sağlam yüzeye kazıyabildiği desen Fernando'yu büyüledi ve onu bu yeni ve oldukça kayalık yolda başlattı.
[ _gallery_]
Bu hikayede sevdiğim şey, Fernando'nun metal işleme becerilerini kullanarak yeni fikirlerini taşa dönüştürmek için ihtiyaç duyduğu araçları (çekiç, keski, alet, vb.) yaratmak için yola koyması. Ayrıca ahşap işleme için kendi araçlarını yapmaya devam etti ve yaratıcılığın tamamen ilgisiz ve şaşırtıcı bir caddesinde kuklalar da yaptı.
Fernando her zaman sanatı severdi ve hiç okula gitmediğini söylemesine rağmen gençken Lizbon'da yaşadı ve yerel sanat sergilerini sık sık ziyaret etti, ilham alarak ve kendine öğretti.
Torunları ve pazardaki bir sürü çocuğu, onu yoğun bir şekilde işinden uzaklaşırken gördüklerinde büyülenirlerdi ve şimdi daha yumuşak bir kalıp oluşturuyor, bazı daha çocuk dostu araçlarla birlikte, böylece çocuklar kendi hayal gücünü yaratmada öğrenebilir ve 'ebilir' heykeller.
Yani, onun için yerel sanat pazarlarında bir göz atın ve, temasa geçmek istiyorsanız, o zaman colaco.fernando Facebook'ta onu bulmak veya email@example.com adresine e-posta gönderebilirsiniz