Bulunduğum Cilt: Daha İyi Siyah Dermatolojiye İhtiyaç
Cildime hayranlık duyan biri olarak sık sık araştırıyorum ve bir gün alışılmadık bir şey fark ettim - sağ iç kolumda kıvrımın yakınında hafifçe kaldırılmış bir bölüm. Doktorumla beni muayenehanesinin dermatoloğuna yönlendiren bir randevu aldım.
Odaya ilk girdiğinde beni aşağı yukarı baktı. Bana merhaba demiş olabilir de olmayabilir de. Ağzından bir ses çıkardığını ama göz teması kurulmadığını hatırladım; gerçek bir selamlaşma gibi gelmiyordu. Bundan biraz rahatsız oldum ama o kısmı bırak. Sonra bana yeterince normal olarak başlayan bir sürü soru sormaya başladı.
N-Nkech—… .Peki adınızı nasıl telaffuz edersiniz. Bu gerçek bir soru gibi gelmiyordu.
Bu Nkechi, umarım cevap verdim.
Ve soyadı?
N-jock-uh, aniden doktorun ofisinde ismimle hitap edilmediğim veya ismimin doğru telaffuz edildiğini duymadığım tüm durumları hatırladım. Bunun bir insan olarak bana olan ilgisinin sembolü olduğunu hissettim.
Oh, peki BU NEDİR? Herhangi bir iyimserlik duygusu hızla kayboldu. Ses tonu saldırganlık ve kafa karışıklığıydı.
Cevap vermek için ağzımı açtım.
Japonca. Konuyu gerçekçi bir şekilde ifade etti ve kaşlarını çattı.
Kafam karıştı ama aynı zamanda benim varlığımda Asya soyundan hiçbir iz kalmadığı ve cahil hissettirdiği için eğlenceliydi. Hayır, aslında değil, bu ...
Japonca. Yine bu sefer daha agresif bir şekilde ifade etti.
Ben Nijeryalıyım, Japon değilim. Sertliğiyle tanıştım ve şimdi kaşlarını çattı ve ona baktım neden bana meydan okuyorsun gözler. Yavaşça göz kırptım. Sadece üç dakikadır odada beraberdik.
Oh. Oh. TAMAM MI. İyi o zaman. gözlüklerine baktı. Bu ülkeye hoş geldiniz.
Aslında ben burada doğdum.
Gittiğim tıbbi uygulama bir öğretmenlik uygulamasıdır, bu yüzden bana nerede büyüdüğüm, bir işim olup olmadığı, nerede yaşadığım ve işe yaramayan iş için ne yaptığım hakkında sorular sorduktan sonra ona katılan dört tıp öğrencisi vardı. Aslında küçümseyici tonu ve sürekli kaşlarını çatarak küçük bir konuşma gibi hissediyorum.
Öğrenciler içeri girdiğinde, panolarıyla duvara yaslandılar, endişeyle notlar aldılar ve kaşları, benim ve kağıtları arasında gözlerini okşadılar.
Bu doktor neden randevu aldığımı paylaşmamı istedi. Gruba cildimi yakından takip ettiğimi, kabarıklık fark ettiğimi ve merak ettiğimi anlattım. Güneşte ne kadar zaman geçirdiğim ve başka cilt endişelerim olup olmadığı konusunda sorgulandım. Sol kalçamda da büyüyen bir ben olduğunu söyledim.
Daha sonra pantolonumu düşürmem istendi. Yine de odayı terk etmedi ve tıp öğrencileri de ayrılmadı. Bana da elbise verilmedi. İstek beni biraz karıştırdı; Beni halihazırda olduğumdan daha da rahatsız etti ve ne yapacağımı bilmiyordum. Nihayetinde kotlarımı herkesin çıkıp geri dönmesi yerine herkesin önünde çıkarmanın çok daha kolay ve çok daha verimli olduğuna karar verdim. Aciliyet duygumun utandığımdan mı yoksa aşağılanmamdan mı kaynaklandığını bilmiyorum ama keşke duraklayıp, uygun bir yatak başı tavrının etkisiyle bir şeyler söylemiş olsaydım, odadan çıkmanızı sağlardı. Yapmadım. Bunun yerine, herkes beni izlerken, dar kot pantolonumdan çabucak çıkmaya çabaladım.
Doktor aceleyle bana dönmemi söyledi, böylece hepsi benim köstebeği yakından inceleyebilsinler.
Tamam, seninle işimiz bitti, nihayet öğrencilere farklı ben türlerini açıkladıktan sonra sıkılmış bir sesle söyledi. Ve sonra bana yaptığı kadar onlara da şunları söyledi: Yani, bu ten rengine sahip insanların cilt kanserine yakalanmadığını bilmeniz gerçekten önemli.
Bu acı verici randevunun 20 dakikasında bu adamla karşılaştığım tüm korkunç şeyler arasında, bu en tehlikeli olanıydı. Irkçılığının, cinsiyetçiliğinin, klasizminin ve yabancı düşmanlığının ötesinde, tıbbı ırklaştırması en rahatsız edici olanıydı.
Söylediği şey tamamen yanlıştı. Bir kişinin melanine sahip olması, melanom olamayacağı anlamına gelmez.
Benim ten rengime sahip insanlar Yapabilmek cilt kanserine yakalanır - ve yaparlar. Aslında, İspanyol olmayan Siyahlar en düşük melanom teşhisi oranlarına sahipken, 2016'ya göre daha sonraki bir aşamada teşhis edilmeleri en olası olanlardır. Amerikan Dermatoloji Akademisi Dergisi Araştırma çalışması. O yüzden tekrar söyleyeceğim: Siyah insanlar cilt kanserine yakalanabilir. Dahası, bunu yaptığımızda, bundan ölme olasılığımız çok daha yüksektir. Göre American Cancer Society'nin beş yıllık melanom sağkalım oranı beyazlar için yüzde 93, Siyahlar için ise sadece yüzde 69. 2016 çalışmasından elde edilen bu bulgular, melanom taraması ve siyah deri kanseri hastalarının hayatta kalma sonuçlarını iyileştirmek için beyaz olmayan popülasyonlarda farkındalık için daha fazla vurgu yapılması gerektiğini göstermektedir.
Genç Siyah tıp öğrencisinin çalışmalarından inanılmaz derecede ilham alıyorum. Malone Mukwende başlıklı bir kitap yayınlayan Boşluğa Dikkat: Siyah ve Kahverengi Tenli Klinik Belirtiler El Kitabı. 20 yaşında, cilt teşhisi konusundaki öğretilerde bir müfredat boşluğu ve beyaz olmayanlarda belirli semptomların nasıl farklı göründüğünü keşfetti. Çalışmaları, hastalığın sunumunda cilt farklılıklarını kabul etmemekle birlikte beyaz deriyi aşırı temsil eden tıbbi ders kitaplarına sahip olmanın ne kadar sorunlu olduğunun altını çiziyor.
Doktorun muayenehanesinden ayrıldığımda, deneyimim konusunda kendimi tuhaf hissettim. Cildimle ilgili endişelenecek bir şey olmadığı için rahatlamıştım, ancak her ihtimale karşı ikinci bir seçeneğe ihtiyaç duyduğumu da hissettim. (Bir tane aldım ve cildim sağlıklı.) Randevum hakkında benimle takip eden arkadaşlarımla deneyimlerimi paylaşmaktan da utanıyordum. Bunu yaptığım kliniğe bildirmem için teşvik edildim ve doktor artık orada çalışmıyor. Nasıl davranıldığım ve bu tedavinin ne kadar uygunsuz olduğu konusunda hem tuhaf hem de rahatsız oldum.
ile konuştum Dr. Tiffany Lester fonksiyonel bir tıp doktoru, doktor-hasta ilişkilerine bakış açısını almak ve ne olabileceği ve olması gerektiği konusunda modellik sağlamak için. Bir doktorun bir hastaya yaklaşımını veya tutumunu tanımlayan bir terim olan başucu tavrını sorarak başladım ve tanımını sordum.
Dr.Tiffany Lester: Bir sağlık uzmanı olarak, birisinin acılarını, kederlerini, rahatsızlıklarını esasen bir yabancı olarak sizinle birlikte ifade etmesi için güvende hissetmesini sağlamak, sahip olduğunuz ölçülemez şeydir. Onlarla bulundukları yerde tanışmak ve onlara o anda ihtiyaç duydukları empatiyi sunmak. Onlara aynı özenle davranmak için sevgili arkadaşınız veya aile üyeniz olur.
NDN: Hastalardan soyunmalarını isterken uygun protokol nedir?
Dr.Tiffany Lester: Genellikle bir önlük veya uygun bir örtü koyarım ve ardından kişi değişirken kendimi odadan çıkarırım. Ve tekrar girmeden önce birkaç dakika sonra kapıyı çalın.
NDN: Tıp fakültesinde doktorlar ne tür ırk / sınıf / milliyet eğitimi alıyor?
Dr.Tiffany Lester: Bildiğim kadarıyla yok. Siyahların daha yüksek felç ve hipertansiyon insidansına sahip olduğu öğretiliyor ve bunun Siyahlıklarından kaynaklandığı varsayılıyor. Sağlığın diğer sosyal belirleyicilerini - gıda eşitsizlikleri ve sağlık sigortasına erişim gibi - etkilemek yerine.
NDN: POC için cilt kanseri hakkında bildiğiniz en yaygın efsane nedir?
Dr.Tiffany Lester: [Siyahların] güneş kremine ihtiyacı olmadığını ve bu melaninin bizi cilt kanserinden koruduğunu. Güneş yanığı alamayacağımızı.
Tüm bu durum, dermatologların kenarlarda var olan insanlara nasıl bakacaklarını ve hazırlıklı olmanın önyargıyı ne kadar veya az etkilediğini merak etmeme neden oldu. Ve dermatoloğumda olduğu gibi ( Wester Medicine'de yaşadığım diğer karşılaşmalardan farklı olarak ), bir önyargı yalnızca inanılmaz derecede zararlı olamaz; gerçeği kirletiyor. Amerikan Psikoloji Derneği (APA), örtük önyargıyı, bir kişi veya bir grup insan hakkında bilinçsizce tutulan olumsuz bir duygu olarak tanımlar, ancak kişinin bilinçli tutumu farklıdır. Bu aynı zamanda, örtük önyargıların bir doktorun dili, eylemleri ve en kötüsü hastalarına sağladıkları bakım düzeyi aracılığıyla gösterilebileceği anlamına gelir. Irkıma, cinsiyetime, sınıfıma ve uyruğuma dayalı olarak yaptığı varsayımlar önyargısının birkaç örneğiydi. Diğerleri eğitim, kilo, yaş, yetenek ve cinsiyet atamasını basitçe birkaç isim olarak içerebilir. Bu, bir hastayı gördüklerinde ve hasta etkileşimleri olduğunda ortaya çıkabilir ve ortaya çıkar.
Doktora gittiğimizde, ten rengimiz veya ırkımız ne olursa olsun, kim olursak olalım, orada bulunma nedenimiz nedeniyle tedavi edilmeyi bekleriz. Endişelerimin duyulmasını, kabul edilmesini ve adil bir şekilde soruşturulmasını bekliyorum. Hipokrat yemini de doktorların kimi önemsedikleri konusunda tarafsız davranmalarıdır. Dolayısıyla, doktorlar önyargılı olduğunda ve bu nedenle bir hastanın endişesini veya deneyimini azalttığında, bu sadece hastaya fiziksel olarak zarar vermekle kalmaz, aynı zamanda duygusal zarara da neden olabilir.
Sağlık bakımındaki tüm profesyonellerin önyargısız (örtük veya başka türlü) profesyonel olması gerekirken, benim için durum böyle değildi. Ve profesyonel sağlık hizmeti ararken bir insan gibi muamele görmeyen tek hastasının ben olmadığımı hayal ediyorum.
Bunun değişmesi gerekiyor. Batı tıbbının Siyah kadınlar ve WOC için daha iyisini yapması gerekiyor.