Birkaç yıl önce oğlum Rob, Baja'ya onunla birlikte gitmemi önerdi. Pasifik ve Cortez Denizi'nin plajları, dağları ve suları hakkında konuştu. Ayrıca orada olacak diğer insanlardan, her yaştan insandan ve hayatın her kesiminden söz etti. Son birkaç yıldır beni meşgul eden Amerika Birleşik Devletleri'nin Doğu Denizi'nde uzun bir yürüyüşe çıkmıştım ve farklı bir şey için hazır hissettim.
Ne oğlum ne de ben büyük para harcamalarım, harcayacak çok şeyim yok. Ama biz, o kadar lüks olmayan eğlence ve macera olduğunu öğrendik. İkimiz de flora, fauna, yerliler ve yemek pişirme ile daha fazla yakınlaşmaya ve kişiselleşmeye değer veriyoruz. Meksika'ya asla kendimden gelmezdim, ama oğlumla gitmeyi düşündüğüm bir fırsattı. O zamana kadar yedi veya sekiz yıl boyunca orada kış geçiriyordu. Bu yüzden, bahardan bu yana kullanılan ve 1991'den beri bana sadık kalan bir Honda sedanı satan bir minivan satın aldım ve onu yolda ve plajda hayat için kullanmaya başladı.
Büyük orta koltuğu ve iki arka koltuktan birini çıkardım. Bu alanda bir tahta levha üzerine bir yatak inşa ettim, tam olarak benim boyunumdayım, altındaki depolama alanı ve arka kargo alanında yer bıraktım. Bu kamyonetler genellikle bakkal alıcıları olarak anılır, ancak daha iyi bir fikrim vardı. Daha sonra ihtiyacım olacağını düşündüğüm giysiler, yemek pişirme malzemeleri, tabaklar, yemek kapları, yiyecekler ve diğer çeşitli eşyalar ile bir dolu plastik küvet doldurdum. Seyahat için Meksika'da bulaşıkları yıkamak için Clorox yanı sıra büyük bir su kabı gereklidir. Minibüsün içine sığacak kadar büyük bir soğutucum vardı. Kayıtlar ve kağıt işi için koltukların üzerine küçük eyer poşetleri astıdım. İhtiyaç duyabiliyordum, tavana küpe asıyordum ve cibinlik, gece okumam için oturacak kadar büyük. Ayrıca birkaç kitap taşıdım. Bir çatı üst taşıyıcı spor ekipmanları düzenledi.
Ülke genelinde araba sürmeyi, daha önce görmediğim yerleri görmeyi ve her zamanki gibi, çoğunlukla Devlet veya veya diğer kamu arazilerinde uyumayı planladım. Rob ve ben Utah'da çalıştığı ve arkadaşlarının olduğu buluşmayı planladım. İkimizde araçlarımız vardı ve onu Baja yarımadasında takip edecektim. Onun aracı kullanılmış bir dizel ambulanstı.
Rob gibi birçok izlenim vardı ve Baja yarımadasına doğru yola çıktım. Her şeyden önce, Meksika güzeldir. Tıpkı Quebec'in büyük dağlarının beni etkilediği gibi, Meksika dağlarından da etkilendim. Görünüşte çok farklılar ama aynı zamanda heybetli. Dağlar yüksek ve kayalıktır ve çöl vadileri ile serpiştirilmiştir. Yollar birçok saç tokası eğrileri ile dardı. Karayollarında çok sayıda kamyon vardı ve Jake frenleri, gezinmek için gereken önlemleri vurgulamak için sürekli gıcırdıyordu. Hızla “peligroso” nun tehlikeli kavislerde olduğu gibi bir sonraki kilometrede tehlikeli olduğu anlamına geldiğini öğrendim. Bir "tope" 'un bir hız çarpması olduğunu ve en iyi şekilde yavaşlattığımı öğrenmek uzun zaman aldı.
Görmek için çok karanlık olduğunda, ikincil bir yoldan çıktık ve gece orada kaldık. Bir sabah uyanıklıktan sonra, bir adam birkaç inek besleyerek yan yana geldi. Açıkça sadece geceyi geçirmiş olan gringo'larla tanışmak garip görünmüyordu. Rob her zaman onları "Buenos Dias" ile karşıladı ve ben de bunun ne anlama geldiğini keşfettiğimde yaptım. Başta gergindim, özellikle de bir kamyon ya da araba dolusu adam bize yaklaştığında. Bunu ifade ettiğimde, Rob öğrenmem gereken çok şey olduğunu söyledi. Ve yaptım. İnsanlarla rahat hissetmeden çok uzun sürmedi. Meksika halkı her zaman çok kibardı ve uzaktan tehdit edici hiçbir şey görmedim (sürüş hariç). Bir acil durum geliştiyse dil sorunu olurdu, ama burada Rob bile birinin anlayacağını söyledi.
Birkaç gün sonra 'Todos Santo'nun kasabasından geçtik ve yakında sahilde olduk. Rob hızla bir park yeri buldu, içeri girdi ve hemen arkadaşlarına bakmak için kapalıydı. Kendi başıma olduğumu farkettim ve aynı zamanda kumsalın biraz aşağısında bir yer buldum. Ne yapacağımı bilemedim, bu yüzden sadece ilk gibi, ne yaptığımı bildiğim gibi görünmeye çalıştım ve minibüsten, havalı ve sandalyem gibi birkaç şey çektim. . Etrafa baktığımda Pasifik Okyanusu'nun çok yakın olduğunu gördüm, bir elli metre uzakta bir sahil, durduğumuz bölgeye park edilmiş bir dizi araç ve diğer dört tekerlekten çekiş çeşitleri, suyun hemen yanında park etti. Burada banyo tesisleri yoktu, bunun için TP'nizi aldınız, özel bir alan bulmaya gittiniz. Herkes için değil, biliyorum.
Orada keşfettiğim yaşam tarzına hayran kaldım. Tecrübeli sahil sakinlerinin çoğu, kamyonetlerden, kamyonetlerden ekmek kamyonlarına kadar her türlü kamyona sahipti. Bazı insanlar küçük kamplarda yaşıyordu. Benim yaşımda bir kadın yaşıyorum, o gün içinde ziyaret edebiliyordum, çoğu genç insan sörf yaparken. Milly ve ben sık sık sahilde uzun yürüyüşler yaptık, sıska da tanıdığı bazı özel yerlere daldı. Bazen şehre gittik ve bana yerel sanatçılar tarafından bazı el sanatları ve güzel resimler gösterdi. Geceleri hep birlikte toplandık, çoğu zaman bir şeyleri bağışlayan herkesle birlikte yemek yedik. Birçok hikaye anlatıyordu. Benim için ilginç olan, oğlumun daha önce duymadığım birtakım daha önceki istismarlarını anlattığı hikayelerdi.
Rob'un ne kadar iyi bir aşçı olduğunu anlamadım. Körüğüm tarafından utandım, çünkü hiç bir fikrim yoktu, çünkü burası plajda çok ilerlemişti. Konserve konserve ve çıplak kemik makarna vardı. Bu adamlar, fırınlar, baharat koleksiyonları, woks, suşi pirinci, taze meyve ve sebzeler ve her zaman avokado ve kişniş var. Bir sabah, Rob etrafta dolanan tarçınlı ruloları pişirdi. Milly, her türlü kuru fasülyeye ve gönderdiği birçok farklı taneye sahipti. Sörfçülerden bazıları da balıkçılardı ve bir gece bir suşi partisi vardı. Kasabaya gittiğimizden beri, en azından buna katkıda bulunmak için şarap aldım. Yapabildiğim en az yemek pişirme becerilerimi telafi etmek için bir girişimi oldu. Çok fazla yemek yaptım.
Bunlar kaydettiğim tariflerden bazıları:
Rob'un Guacamole Dip
2 avokadoyu ikiye ayırın; çukuru çıkarın (tabiki) ve kasadan kepçe ile iyice ezin. Limon suyu ekleyin; içine sarımsak sarın, kesilmiş büyük bir domates ve 1/2 soğan. Ayrıca kişniş ekleyin. Bu malzemeler kilerindeki zımbalardı.
Rob Enchiladas
Un, yağ, tuz, su. O "gözbebekleri". Evet, hatta tortilla yaptı.
Dolgular için: o, doğranmış domates, doğranmış soğan, taze rendelenmiş peynir, pirinç, frijoles, Meksika sosisi (bir kasabadan hemen sonra), guacamole ve yeşillikleri kullanmıştır. Meksikalı yol, tüm dolguları ayrı ayrı servis etmektir, böylece insanlar kendi kombinasyonlarını seçebilirler.
Bud Salsa (balıkçılardan biriydi ve bunu balıklarıyla birlikte yaptı).
1 domates
1/2 soğan
Hafif veya jalapeno chiles
Kişniş
Mısır
1 kireçten limon suyu
Biber (isteğe bağlı)
Sadece karıştırın. Tom onun balık mayonez ile kaplı, balık baharatları ile serpiştirilmiş ve daha sonra pişirilmiş.
Bir tane daha tarifi eklemeliyim. Bu Clark'ın pirinç tabağını hazırladığı yol:
Clark'ın pilavı
Zar havuç, soğan ve zencefil çok ince, dilim mantar ve biraz sarımsak basın, zerdeçal, kimyon ve biraz acı biber ekleyin. Bunu zeytin ve susam yağıyla soteleyin, daha sonra sebzeleri pişirmek için yeterli su ekleyin. Karışım istenen kalınlığa ulaşıncaya kadar fıstık ezmesi ve hindistan cevizi sütü ekleyin. Pirinci üzerinde servis yapın. Gördüğünüz gibi Clark'ın tam bir mutfağı var. Tüm vardı sarımsak tozu ve soğan tuzu oldu.
Zaman harcadığımız ve iki aya kadar kalacağımız birkaç plaj yeri daha vardı. Okyanusta banyo yaptım ve saçlarımdan birkaç kez erimiş suyla yıkandım, ancak bu iki ay boyunca duş almamıştım. Minibüste rahatça uyudum, tanıştığım yeni insanlardan zevk aldım, tatmin edici hayatın en az mülkle nasıl olabileceğini tekrar öğrendim. Rob'u yarımadanı takip ettim ve kısa bir süre sonra Amerika'ya geçtikten sonra ayrıldığımızda üzüldük. Şimdi farklı bir ülkedeki insanlarla rahat hissettim, o kadar ki bu geziyi birkaç yıl sonra tekrarladım.