Çocuklar İçin Felsefe (Philosophy for Children / P4C) 1970'lerde Amerika'da felsefeci Matthew Lipman'ın çalışmaları çerçevesinde ortaya çıkan bir eğitim yaklaşımı olmakla birlikte öğretim süreçlerini düzenleyen bir metottur. Bu yaklaşımın temelindeki amaç; çocukların eleştirel, yaratıcı, işbirliğine dayalı, özen gösteren düşünmeyi soruşturan bir topluluk içinde diyalog yoluyla geliştirebilmeleridir. Bu anlamıyla öğrenci merkezlidir ve öğrenciyi bilginin pasif alıcısı olarak değil, aktif üreticisi olarak görür. Öğretmen veya eğitmen ise bilgiyi aktaran/öğreten merkezi konumundan çıkarak öğrencilerin öğrenme süreçlerini kolaylaştıran, onlara rehberlik eden yürütücü/kolaylaştırıcı rolüyle yaklaşımda yerini alır.
Lipman'ın ‘'Soruşturan Topluluk Metodu'' (Community of Enquiry Method) bugün neredeyse dünyada en çok kullanılan yöntem haline gelmiştir. Buna göre, çocuklar oluşturdukları topluluğun bir üyesi olarak, felsefi bir problemi tetikleyen bir uyaran (metin, hikâye, düşünce deneyi, fotoğraf, resim, video, nesne, şarkı, şiir vb.) etrafında bir araya gelirler ve bu topluluğun birlikte ortaya çıkardığı soruları yine birlikte düşünmeye, soruşturmaya, bunlara cevap bulmaya, cevapları sağlam şekilde temellendirmeye dolayısıyla felsefe yapmaya yönlendirilirler. Bu yönüyle Lipman, ‘Soruşturan Topluluk Metodu'nu, çocuklara felsefe yapma 'yı öğretmek olarak tanımlar. Metodu yalnızca felsefe öğretiminde kullanılabilecek bir yöntem olarak değil, tüm disiplinlerde kullanılabilecek yeni bir öğretim yöntemi olarak sunar.
Bugün bu yöntem dünyada elli farklı ülkede uygulanarak sosyal bir hareket haline dönüşmüştür, birçok eğitmen bu yaklaşımın eğitimin her alan ve kademesine taşınarak müfredatlarda yer alması için çalışmaktadır. UNESCO ve Education Endowment Foundation gibi kurumlar P4C uygulamaları ile araştırmalar yaparak raporlar yayınlamaktadırlar. Bu raporlara göre P4C uygulamalarının çocukların bilişsel, duygusal, sosyal becerilerini geliştirme üzerindeki olumlu etkisinin azımsanamayacak kadar değerli olduğunu görürüz.