Sensorinöral işitme kaybı, iç kulağın veya ön yaka sinirin işlevlerinin ihlali nedeniyle meydana gelen işitme kaybına veya bozulmasına neden olur. İşitme kaybının kolay bir aşamasında, 30-40 dB'de işitme eşiği 60-70 dB için olandan daha ağır bir aşama için daha yüksektir. 90 dB'de duyma eşiğinde bir artış sağırlık olarak adlandırılır.
Sensorinöral işitme kaybı - Nedenleri
Nöroensensiyel işitme kaybının ana nedeni iç kulaktaki spiral organın saç (duyusal-epitelyal) hücrelerinde bir bozukluktur. Bazen sağırlık, beynin işitme merkezindeki bir ihlalden ya da ön-kollateral sinir iletiminin kötüleşmesinden de kaynaklanabilir. Bu patolojiler, bir kranyoserebral travma, enfeksiyöz hastalıklar veya işitme organlarının yorgunluğu sonucu gelişebilir ve doğuştan olabilir.
Anne olarak hizmet edebilir işitsel cihaz konjenital disfonksiyonunun nedeni ağır enfeksiyon (menenjit, sitomegalovirüs enfeksiyonu, suçiçeği, kabakulak, kızamık ve grip) aktarılır.
Ek olarak, kalıtsal nöroensor işitme kaybı vakaları vardır. Bu patolojiden sorumlu gen, çekinik tipte kalıtsaldır, bu nedenle kalıtsal nöroensensiyel işitme kaybı, ilgili evliliklerde daha yaygındır.
Sensorinöral işitme kaybı - Belirtileri
Sensorinöral işitme kaybı işitme bozukluğu ile karakterizedir. Kasılma yavaş yavaş ortaya çıkabilir, ancak çoğu zaman ani bir işitme kaybı olur. Bazı durumlarda işitme bozukluğuna kulaklarda gürültü veya ağrı eşlik edebilir. Buna ek olarak, hastalığın çeşitli biçimlerde, işitme kaybı, hasta hala insan konuşmasını tanıyamadı o onları tanımlamak olamazdı sesleri duyabilirsiniz olmasına rağmen, yani karışıklık ile sesler ilişkili olabilir. Oldukça sık işitme kaybı, örneğin, baş dönmesi, mide bulantısı ve kusma, bazı vestibüler bozukluklar eşlik eder.
Sensorinöral işitme kaybı - Tanı
Sensinöral işitme kaybı tanısı, bir işitme testinin sonuçlarına dayanan bir KBB doktoru tarafından yapılabilir. Genellikle ses ileten ve ses alıcı sistemlerin çalışmaları, bir ayar çatalı ve bir ses eşikli odyogramın kaydıyla gerçekleştirilir. Bazı durumlarda, işitme kaybının türünün daha doğru belirlenmesi için, Ximet 8 Hz üzerindeki frekans aralığında odyometri kullanılır.
Ayırıcı tanı orta kulak ve timpanik membrandaki bozuklukların neden olduğu iletken işitme kaybı ile yapılmalıdır.
Sensorinöral işitme kaybı - Hastalığın çeşitleri
Konjenital ve edinilmiş iki ana tip sensorinöral işitme kaybı vardır. Aynı zamanda, işitme kaybı derecesine göre bu hastalığın bir sınıflandırması vardır. Bu sınıflandırmaya göre 4 sağırlık derecesi tahsis edilmiştir:
- birinci derece - 26-40 dB'ye duyma eşiğinin yükseltilmesi;
- ikinci derece - 41-55 dB'ye kadar;
- üçüncü derece - 56-70 dB'ye kadar;
- dördüncü derece 71-90 dB'ye kadar.
Bu sınıflandırmaya göre, işitme eşiğini 90 dB'den daha fazla arttırmak sağırlıktır.
Nöroensensiyel işitme kaybının aniden (birkaç saat içinde gelişme), akut (birkaç gün boyunca gelişme) ve kronik (uzun süreli ilerleyen) bir şekilde ayrılması da söz konusudur.
Sensorinöral işitme kaybı - Hastanın eylemleri
baş dönmesi ya da mide bulantısı eşliğinde işitme kaybı, yani keskin veya kademeli işitme kaybı, belirtileri tanımlamak, bir uzmana danışın ve kapsamlı bir işitme değerlendirmesinden geçer önerilir.
Sensorinöral işitme kaybı - Tedavi
Sensinöral işitme kaybının tedavisi özel bir hastanede yapılır. Her hasta için şema ve tedavi süresi ayrı ayrı belirlenir. Ancak, kural olarak, tüm tedavi rejimleri için yaygın olan, iç kulağa kan akışını iyileştiren ilaçların kullanılmasıdır. Bunlar pentoksifilin, vinpocetine veya serebrolysin gibi ilaçlardır.
Ayrıca bu hastalığın tedavisinde yaygın olarak farmakolojik olmayan her türlü yöntem kullanılmaktadır - akupunktur, laseropunktur ve hiperbarik oksijenasyon.
Ayrıca, özel bir elektrotun kokleaya implantasyonu vasıtasıyla işitsel sinirin elektrikle uyarılma yöntemi daha yaygın hale gelmektedir.
Sensorinöral işitme kaybı - Komplikasyonlar
Nöroensensiyel işitme kaybı ile tedavi eksikliği, geri dönüşümsüz işitme kaybına ve sonuç olarak, tam sağırlığa yol açabilir.
Sensorinöral işitme kaybı - Önleme
Sensorinöral işitme kaybının profilaksisi olarak, yüksek ses seviyesinde insan yapımı gürültüye uzun süre maruz kalmamaya, işitme ve kulak ve kafaya mekanik hasar vermekten kaçının. İşitme kaybının gelişim nedeninin sıklıkla viral enfeksiyonların komplikasyonları olduğu düşünüldüğünde, birincil hastalığı tedavi etmenin ve zamanında tedavi etmemesi tavsiye edilir. Yüksek ototoksisiteye sahip ilaçların uzun süreli kullanımını önlemek de önerilir.