Jack London, üst tabakadan insanların gitmeye bile "çekindiği", Londra'nın sırt çevrilmiş insanlarının yaşadığı, yoksulluğun kol gezdiği mahallelere gidiyor, onlardan biri gibi giyiniyor, onların arasına karışıyor ve gözlemliyor.
Kitabın ilk sayfalarından itibaren kendimi Orwell'in Paris ve Londra'da Beş Parasız adlı kitabındaki sokaklarda buldum, tek fark Orwell yoksulluğa mahkumken London bir gözlemci ve seçim hakkı olan biri idi. Böyle söylerken London'ı kesinlikle küçümsemiyorum, aksine o Londra'nın "unutulmuş" mahallelerine giriyor ve oradaki açlığı, zorluğu yaşıyor. Kimliğini saklayarak oradaki insanların arasına kaynaşıyor ve yoksulluğu her açıdan yaşıyor. Bu hem cesaret hem de sabır gerektiren bir deneyim, yazar bu kitabı yazdıktan sonra ölüyor ancak arkasında çok iyi ve gıpta edilesi bir eser bırakıyor. Okurken aklım sık sık Orwell'in kitaplarına gitti, bu da hoşuma giden bir durum oldu.
Velhasılı kelam, bu cesurca ve önyargısız yazılmış kitabı okumakta fayda var, insana hiç bilmediği hayatların kapılarını aralayan bir kitap.