“Çernobil felaketinden sonra Rusların yeni bir felaketi göze alacak kadar deli olmadığına her zaman inandım” dedi. Ancak her gün nükleer santrallerimizin yakınında ve hatta içinde terör eylemleri gerçekleştiriyorlar. Yeni bir felaket olasılığı yüksek” dedi.
Çernobil, hizmet dışı bırakıldığında, 36 yıl önce dünyanın en kötü nükleer felaketinin yaşandığı bölgede uygun şekilde bakılmadığı takdirde radyoaktif sızıntıda artışa yol açabilecek binlerce kullanılmış soğutma çubuğuna ev sahipliği yapıyor.
Ukrayna Enerji Bakanı Alman Galushchenko, Rus askerlerinin savaşın ilk gününden beri bölgeyi işgal ettiğini ve üzerine ağır silahlar yerleştirdiğini söyledi. Perşembe akşamı, bazı Rus birliklerinin sitenin “ana bölümünden” çekildiğini, ancak diğerlerinin kaldığını ve “kimsenin bir sonraki adımlarını tahmin edemediğini” söyledi.
Militarizasyon tek tehdit değildi. Fabrikadaki Ukraynalı personel 20 Mart’tan bu yana bir gün izinli değil ve zar zor uyuyor. Elektrik kesintisi havalandırma sistemini bozabilir ve aşırı ısınmaya neden olabilir.
4 Mart’tan bu yana Rus işgali altında olan Ukrayna’nın güneydoğusundaki Zaporizhzhia yakınlarındaki Avrupa’nın en büyük nükleer santralinde Galushchenko, 300 ila 500 Rus askerinin ve tanklar dahil 100 kadar ağır aracın tesisin çevresine yerleştirildiğini söyledi. Bu tesisin kontrolünü ele geçirmek için Rus kuvvetleri, soğutma ünitelerinden birine top mermisi ateşledi.
“Kasten tanklarla bombaladılar. Bu çılgınlıktı,” dedi Galushchenko. “Bir felakete çok yaklaştık. Tesisin ilk ünitesi vuruldu. Yanıyordu. Bu onların ne yapmaya istekli olduklarını gösteriyor.”
Varash’takinin yanı sıra, Ukrayna’daki daha küçük iki fabrika hala Ukrayna’nın kontrolünde. Ukrayna’nın elektriğinin yarısından fazlası nükleer santraller tarafından sağlanıyor ve Rus kontrolü altında olmasına rağmen, Zaporizhzhia’daki santral düşük kapasitede olsa da hala Ukrayna şebekesini sağlıyor. Nüfusun dörtte birinden fazlasının yerinden edilmesi nedeniyle ülke genelinde elektrik tüketimi de düştü; endüstrilerin ve işletmelerin önemli bir kısmı ya kapandı ya da yok edildi; ve binaların Rus bombardımanına hedef olma riskini azaltmak için ülke genelindeki ışıklar geceleri kapatılıyor.
Varash ise her zamanki gibi devam ediyor. Kasabanın 8.000’den fazla fabrika işçisi askere alınmaktan muaf tutuluyor. Çok azı kaçtı. Tüm şehri boydan boya geçen fabrikaya işçileri taşıyan otobüsler geniş bulvarlarda sekerken, aileleri günlük hayatlarına devam ediyor.
1970’lerde Sovyetler Birliği tarafından inşa edilen tesis, şehrin tüm varoluş sebebi. Beyaz Rusya sınırının yaklaşık 30 mil güneyinde bulunan Varash, aksi takdirde nispeten tenha ve Ukrayna’nın hala büyük ölçüde ormanlık olan birkaç bölgesinden birinde.
Burada sakinler, Rusya’nın tesisi ele geçirmeye yönelik pervasız bir girişiminden ve hatta radyasyon salınımına neden olan hatalı bir mermiden endişe ediyor.
Şehir yetkilileri, uzun süreli maruz kalma sırasında insanlarda radyoaktif iyodin emilimini engellemeye yardımcı olabilecek 50.000 sakine potasyum iyodür tableti vermek de dahil olmak üzere şimdiden hazırlık yapmak için adımlar atıyor.
49 yaşındaki belediye başkanı Oleksandr Menzul, 25 yıl boyunca tesiste güvenlik danışmanı olarak çalıştı ve bir erimeyi tetikleyebilecek çeşitli senaryolar planladı.
“Rus bombardımanı riskini asla tahmin etmedik” dedi. “Çünkü saçmalık değil mi? Varash’ın bomba sığınakları bile yok, çünkü nükleer tesisi olan bir şehri kim bombalar ki? Ancak Rusya için uluslararası bir felaket sadece bir hata uzakta. Uluslararası hukuk, onların ayaklarını temizledikleri bir paspastır.”
Menzul, Varash’ta bir felaket olması durumunda, hakim rüzgarların bir patlamadan en kötü radyoaktif buharı yakındaki Beyaz Rusya’ya veya şu anda Rusya tarafından işgal edilen Ukrayna bölgelerine taşıyabileceği ihtimaliyle kendini sakinleştiriyor.
“Düşmanın yönünde esiyorsa, en azından bize bir faydası olur,” dedi gergin bir şekilde kıkırdayarak.
Bu hafta, Uluslararası Atom Enerjisi Ajansı başkanı teknik yardım sunmak için Ukrayna’ya geldi, Galushchenko ve diğer üst düzey yetkililerle görüştü.
“Zaten birkaç yakın çağrı oldu. Ajansın başkanı Rafael Mariano Grossi, daha fazla zaman kaybetmeyi göze alamayız. ifade. “Bu çatışma zaten hayal edilemez insan acılarına ve yıkıma neden oluyor. IAEA’nın uzmanlığı ve yetenekleri, nükleer bir kazaya da yol açmasını önlemek için gereklidir.”
Ancak Ukraynalı yetkililer, IAEA’yı doğrudan Rusya’ya seslenmediği için eleştirdiler; bunun nükleer tesislerdeki risklere daha fazla dikkat çekeceğini ve Rusya tarafından bombalanması veya başka bir şekilde hasar görmesi durumunda bölgesel ve potansiyel olarak küresel sonuçları olan bir felakete yol açabileceğini söylüyorlar.
Galushchenko, “Onlara dün söylediğim şey, sizden siyasi sinyallere, siyasi eyleme ihtiyacımız olduğuydu” dedi. “Teknik yardım iyidir, ancak fabrikalarımızın Rus askerleri tarafından işgal edilmesi ne anlama gelir? Rusya, tesislerimizi karşı saldırılara karşı kalkan olarak kullanırken?”
Bölge askeri yöneticisi Vitaly Koval tarafından da doğrulanan son iki Rus insansız hava aracının Varash üzerinde vurulması, Rusya’nın cephe hattından uzaktaki tesisleri olası gözetimi hakkında soruları gündeme getirdi.
Şehir kenarda. Yerel yönetimden bir gözetmen eşlik etmesine rağmen, ziyaret eden gazeteciler kolluk kuvvetleri tarafından sorgulandı. Vatandaşlar, gazetecilerin Rus sabotajcıları olabileceğinden endişeliydi.
Aynı zamanda geçmiş felaketlerin anıtlarıyla dolu bir şehir. Şehir merkezinde Çernobil kurbanları için bir anıt göze çarpıyor. İkinci Dünya Savaşı’nın kurbanlarından biri çok uzakta değil. Ve devam eden savaşta ölenler için bir anma töreni şimdiden planlanıyor.
Yerel danışman, “Huzurlu bir kasaba olmalı ama korku kokuyor” dedi.
Kaynak : https://www.washingtonpost.com/world/2022/03/31/nuclear-power-plant-ukraine-danger/?utm_source=rss&utm_medium=referral&utm_campaign=wp_world