Heo Jun (허준) (1546 – 1615), Kore'de Joseon Hanedanlığı dönemi Kral Seonjo'nun hükümdarlığı sırasında bir saray doktoruydu. 29 yaşında iken saray doktoru olmuştur. Tıbbi bilgiler içeren birkaç eseri vardır. En önemli eseri geleneksel Kore tıbbını anlattığı “Dongui bogam“ adlı eseridir. Bugün hala doğu tıbbının klasiklerinden biri sayılır. Japonya ve Çin’e de yayılmıştır.
Heo Jun geniş şekilde kraliyet ailesi üzerinde çalışmasına rağmen, o metotlarının tüm insanlarca erişilebilir ve anlaşılabilir olmasına büyük önem vermiştir. Heo Jun, Kore'de asil olmayan kişiler tarafından kolayca ulaşılabilir olan doğal bitkisel ilaçlar üzerinde çalıştı. Üstelik Heo Jun, Çinli karakterler olan Hanja yerine daha basit olan Koreli karakterleri yaniş Hangul’u kullanmayı yeğliyordu. Bulduğu şifalı bitkileri hangul karakterlerle yazdı. Böylece daha geniş kitlelere ulaşması mümkün oldu.
Heo Jun'un adı ve başarıları bugün Korelilerin büyük bir çoğunluğu tarafından bilinir. Heo Jun’un geliştirdiğive Dongui bogam adlı kitabında da belirttiği doğal tıbbi metotlar bugün bile hala kullanılır.
Heo Jun, 1990 yılında Eun Seong Lee tarafından yazılan "Dongeui Bogam" adlı popüler bir romanında kahramanı olmuştur.
Heo Jun’un bir dönem öğretmeni olan Ui tae yoo, onu büyük oranda etkilemiştir. Tıp metotlarını ondan öğrenmiş ve doktor olması için öğretmeni Heo jun’u yönlendirmiştir.