Yeni Zelanda'daki camilere yapılan silahlı saldırıdan kurtulanlar yaşadıkları dehşet anlarını anlattı.
"Camiden en son ben çıktım"
Ramzan Ali: İmam cuma vakti vaaz veriyordu. Saat 13:42 gibiydi ve ateş açıldı. Saldırgan içeri girdi, özel bir amaçla vuruyordu. Ben onu görmedim çünkü yere eğilip sıranın altına saklanmıştım. Başımı kaldırırsam vurulurum diye düşündüm. Hayatta kalmayı diledim. Saldırı bittikten sonra camiden en son ben çıktım. Kapıda çok sayıda cansız beden vardı.
"Askeri kıyafeti ve makineli tüfeği vardı"
Mohamed Jama: Saat 13:40'tı. Bahçe kapısıdan girdi, bir kişiyi geçti. Bir kişiyi vurdu 160 metrede. Kaskı ve gözlükleri vardı. Askeri bir kıyafeti ve silahı vardı. Makineli tüfek... Bir silahı daha vardı ve mermileri. Yanımdan geçti, 'Hey ne yapıyorsun' dedim. Benimle konuşmadı. Bana uzun uzun baktı. Sonra da etrafa ateş etmeye başladı. Ben kaçtım, sonra içeri girdi bir bir herkesi vurdu. Kimi öldü, kimi yaralı.
"Silah kapının oradaydı"
İsimsiz görgü tanığı: Saat 13:45 civarıydı. Durdum bir silah sesi duydum. Sonra ikincisini ve kaçtım. Çok sayıda insan yerde oturuyordu. Silah kapının oradaydı. Caminin arkasına koştum ve saklanıp polisi aradım. Uzun sürse de onlara ulaştım. Sonra duvara tırmanıp caminin dışına atladım. Bir evin arkasında oturdum. Hala telefonda polisle konuşuyordum. Sorular sordular, ben de yanıtladım. Onlara buraya gelmelerini söyledim. Çok sayıda ölü ve yaralı vardı.
"Her şey ana odada başlamış olmalı"
Farid Ahmed: Her şey ana odada başlamış olmalı. Çünkü saldırganın koridordan gelmiş olması gerek. Ben odada oturuyordum. Kimin vurduğunu görmedim ama bazı insanların kaçtığını, bazılarının kanlar içinde olduğunu, bazılarının topalladığını gördüm. İşte o zaman durumun ciddiyetini anladım.