Published on Temmuz 22nd, 2020 | by Avrupa Forum 30
Lee Brickley: Öcalan için şarkı yapan İngiliz protest müzik sanatçısı
2018 yılı ağustos ayında Songs For Rojava adında bir albüm çıktı. Şarkıların hepsi “dünya çapında özgürlük savaşçıları”na adanmış ve Rojava’ya özel olarak hazırlanmış. Albümün arkasındaki müzisyen, bir şarkıcı-söz yazarı, yazar, aktivist ve daha spesifik olarak bir anarko-komünist. Shouts adlı web sitesinde yayınlanan röportajın bazı kısımlarını sizler için çevirdik.
Lee Brickley kimdir?
“Son beş yıldır serbest yazar oldum, ama gerçek tutkum daima şarkı yazımı oldu. 12 yaşında gitar çalmayı öğrendikten sonra hemen kendi müziğimi yazmaya başladım. O zamandan beri birçok farklı konuda binlerce şarkı yazdım, ancak son yıllarda müziğim siyasi bir eğim aldı.
Siyasi görüşlerimi soruyorsanız, kendime anarko-komünist diyorum, çünkü toplumun dümende otoriter bir devlet olmadan komün benzeri bir yapının varyasyonlarında örgütlenmesinin mümkün olduğuna inanıyorum. Bu yüzden Demokratik Konfederalizmi (şu anda Rojava’da tüm hızıyla devam eden sistem) özellikle ilgi çekici buluyorum ve bu nedenle dinleyicileri Kürt mücadelesi ve Rojava feminist devrimi hakkında eğitmeye çalışan en son albümümü yayınlamayı seçtim.”
Müzik yoluyla bir mesaj göndermek istediğinizi ne zaman anladınız?
“Çok gençken sosyal değişimi hedeflemeyi, eğlendirmeyi ve teşvik etmeyi amaçlayan şarkılar yazmanın önemli olduğunu fark ettim. İlk 50 Sterlinlik gitarımla 12 yaşında bile olsa, Bob Dylan ve Phil Ochs gibi harikaları taklit etmeye çalıştım. O zamanlar şarkı sözlerinin önemini tam olarak anlamamış olabilirdim, ama şarkıları bana başka şarkılardan daha çok hitap etti.
Sadece son birkaç yıldır şarkılarım dikkat çekmeye başladı ve şu an dünyadaki koşullar kötüleşti ve uluslararası işçi sınıfı yaşadığım süre boyunca herhangi bir noktadan daha fazla devrime yakın. İşçinin isyanları hakkında şarkılar yazıyorum, monarşizm karşıtı müzik yazıyorum ve sınıf sistemine karşı çıkıyorum. Benimle aynı fikirde olan insanların sayısı her geçen gün artıyor ve bu yüzden bir şarkı yazarı olarak doğal içgüdüm devrim için bir film müziği yaratmak.”
Rojava ile bağlantınız nedir? Nasıl öğrendiniz? Sizin için neden önemli?
“Dediğim gibi, benim için Rojava devriminin arkasındaki ideoloji oldukça çekici. Mükemmel değil ve asla olmayacak (hiçbir şey gibi). Ancak, gerçek demokrasi, özgürlük ve ırklar, dinler, cinsiyetler ve azınlıklar arasındaki eşitliğe dayanan bir ideolojidir. Gelecekte Rojava’da ne olursa olsun, Abdullah Öcalan’ın ‘Demokratik Uygarlık Manifestosu’ fikirleri, şimdiye kadar karşılaştığım en rasyonel, merhametli ve güçlendirici fikirlerden bazıları.
Dünya halkının mevcut bankacılık sistemini tamamen kaldırdığı, serveti yeniden dağıttığı, petrol ve gaz endüstrilerini yenilenebilir enerji kaynakları lehine ortadan kaldırdığı, tüm monarşileri, aristokratları ve güç pozisyonlarında doğanları ortadan kaldırdığı uluslararası bir devrim görmek istiyorum. İnsanların kendilerini doğrudan etkileyen kararlar aldıkları ve üst yapıların yalnızca halkın iradesini uygulamak için orada olduğu, toplumu örgütlemenin aşağıdan yukarıya bir yapısını görmek istiyorum. Bunun Rojava’da olduğunu görüyorum ve bu yüzden desteklemem gereken bir şey. Ve diğerlerini de aynısını yapmaya teşvik ediyorum.”
Müzisyenliğe karşı gazeteciliğe ne dersiniz? Birçok protest şarkıcı, tiyatrocu adeta bir gazeteci gibi güncel konular hakkında yazılar yazıyor. Sizce medya bugün işini yapmıyor mu?
“Öcalan” adlı şarkımın şarkı sözleri tarihsel olarak doğru olmasına ve 1999’da hapse girene kadar Abdullah Öcalan’ın hayat hikayesini anlatmasına rağmen sürekli olarak Facebook ve YouTube’dan kaldırıldı. Ama hala bu şarkıları söyleyebileceğimi düşünüyorum ve şarkılardaki şeyleri gazeteciler ana akım makalelerinde yazmaya cesaret edemezdi. Ama ben bile ince bir çizgi uyguluyorum. İngiltere’de Kürt mücadelesini bir şekilde desteklediği için gittikçe daha fazla insan tutuklanıyor.
Bu yüzden gazetecileri devletin resmi propaganda hattına aykırı makaleler yazacak güce sahip olmadıkları için suçlamıyorum. Terörist olarak sınıflandırılma ve benim gibi tutuklanma riskiyle karşı karşıyalar. Tek fark, zincirlerimden başka kaybedecek bir şeyim olmadığını ve onların çok önemli hayatlarına sarıldıklarını fark ediyorum.”
Müzik dışında aktivizme katılıyor musunuz?
“Evet. Önemli olduğunu düşündüğüm konularda protesto gösterilerine düzenli olarak katılıyorum. Ayrıca makaleler ve blog yazıları da yazıyorum ve bazen biraz gerilla sanatıyla uğraştığım biliniyor.”