Haklar Bildirgesi Amerika Birleşik Devletleri'nde ilk 10 Değişiklikler için BİZE. anayasa 15 Aralık 1791'de tek bir birim olarak kabul edilen ve oluşturmak bireysel hakların ve federal ve eyalet hükümetleri üzerindeki sınırlamaların karşılıklı olarak güçlendirilen garantilerinin bir koleksiyonu.
Haklar Bildirgesi Amerika Birleşik Devletleri Anayasası Haklar Bildirgesi. Ulusal Arşivler, Washington, DC
Haklar Bildirgesi, yasada yapılan ilk 10 değişikliktir. BİZE. anayasa , 1791'de tek bir birim olarak kabul edildi. Birleşik Devletler halkının hükümetleriyle ilgili haklarını açıklar.
Anayasa Konvansiyonu'na katılan üç delege, özellikle George Mason, anlaşmayı imzalamadı. BİZE. anayasa büyük ölçüde bir haklar bildirgesinden yoksun olduğu için. O, bu ihmal nedeniyle belgenin onaylanmasına karşı çıkanlar arasındaydı ve birçok devlet belgeyi yalnızca bir haklar bildirgesinin hızla ekleneceği anlayışıyla onayladı.
James Madison Magna Carta, İngiliz Haklar Bildirgesi ve ağırlıklı olarak George Mason tarafından yazılan Virginia Haklar Bildirgesi'nden yararlanarak 19 değişiklik taslağını hazırladı. ABD Temsilciler Meclisi 8 Haziran 1789'da Meclis bunlardan 17'sini onayladı ve Meclis'e gönderdi. bit. Senato 12 tanesini 25 Eylül'de onayladı. On tanesi eyaletler tarafından onaylandı ve yasa 15 Aralık 1791'de.
Haklar Bildirgesi, hükümetin belirli bir din kuramayacağını ve insanların veya gazetelerin kendilerini ifade etmelerini yasaklayamayacağını söylüyor. Ayrıca, hükümetin yaptırım konusunda gidebileceği uzunluklar konusunda da katı sınırlar belirler. yasalar . Son olarak, insanların sayılmamış haklarını korur.
Başlangıçta, Haklar Bildirgesi yalnızca federal hükümete uygulandı. (Yapılan değişikliklerden biri bit. Senato reddedilen bu hakları devlete uygulardı yasalar Ayrıca, Ondördüncü Değişiklik (1868), devletlerin herhangi bir vatandaşın haklarını yasal süreç olmaksızın kısıtlamasını yasakladı ve 20. yüzyıldan başlayarak, ABD Yüksek Mahkemesi, Haklar Bildirgesi'nin garantilerinin çoğunu kademeli olarak eyalet hükümetleri de.
Haklar Bildirgesi, Magna Carta'dan (1215), İngiliz Haklar Bildirgesi'nden (1689), kral ve Parlamento ve Amerikan halkı arasında giderek genişleyen bir eşitlik kavramı. Virginia'nın, esas olarak George Mason tarafından hazırlanan 1776 Haklar Bildirgesi, dikkate değer bir öncüydü. Haklar Bildirgesi'ndeki garantiler, hükümetin aksiyomları olmanın yanı sıra, bağlayıcı yasal güce sahiptir. eylemleri Kongre bu tür eylemlerin anayasaya uygunluğu sorunu davalarda ortaya çıktığında, bunlarla çelişen ABD Yüksek Mahkemesi tarafından geçersiz kılınabilir ( görmek yargısal denetim ).
Anayasa, ana gövdesinde mahkeme emrinin askıya alınmasını yasaklamaktadır. habeas corpus isyan veya işgal durumları hariç (Madde I, bölüm 9); eyalet veya federal yasa tasarılarını ve sonradan fiili yasaları yasaklar (I, 9, 10); Amerika Birleşik Devletleri'ne karşı işlenen tüm suçların işlendiği eyalette jüri tarafından yargılanmasını gerektirir (III, 2); ihanetin tanımını, yargılanmasını ve cezalandırılmasını sınırlar (III, 3); asalet unvanlarını (I, 9) ve memuriyet için dini sınavları (VI) yasaklar; garanti eder cumhuriyetçi yönetim biçimi her durumda (IV, 4); ve her vatandaşa çeşitli eyaletlerin vatandaşlarının ayrıcalıklarını ve dokunulmazlıklarını garanti eder (IV, 2).
Bu oahu cazibe merkezi, aralık ayından itibaren kırık camları koruyor. 7, 1941 Pearl Harbor'a sürpriz saldırı.
Anayasanın ana gövdesinin, onu onaylamak için çağrılan devlet sözleşmelerinde ifade edilen sınırlı garantilerinden halkın memnuniyetsizliği, ilk anayasanın talep ve vaatlere yol açtı. Amerika Birleşik Devletleri Kongresi eyaletlere 12 değişiklik sunarak tatmin olmuştur. On onaylandı. (Kongre üyeleri için tazminat oranında yapılacak herhangi bir değişikliğin ancak bir sonraki seçimden sonra yürürlüğe girmesini gerektiren 12 değişikliğin ikincisi. Temsilciler Meclisi , 1992'de Yirmi Yedinci Değişiklik olarak onaylandı.) Bireysel devletler kendi haklara tabi olduğundan, bu değişiklikler federal hükümeti kısıtlamakla sınırlıydı. Senato göndermeyi reddetti James Madison ‘ler değişiklik (Temsilciler Meclisi tarafından onaylanmıştır) din özgürlüğünü, basın özgürlüğünü ve devletlerin ihlallerine karşı jüri tarafından yargılanmayı korur.
Birinci Değişiklik uyarınca, Kongre bir dinin kurulmasına saygı duyan veya dinin özgürce uygulanmasını yasaklayan veya konuşma veya basın özgürlüğünü veya toplanma ve şikayetlerin giderilmesi için dilekçe verme hakkını kısıtlayan hiçbir yasa yapamaz. Daimi ordulara karşı düşmanlık ifadesini, İkinci Değişikliğin halkın silah taşıma hakkını güvence altına almasında ve Üçüncü Değişikliğin askerlerin özel evlere gönülsüz olarak yerleştirilmesini yasaklamasında buldu.
Dördüncü Değişiklik, insanları makul olmayan arama ve el koymalara karşı güvence altına almakta ve garantiler muhtemel bir neden dışında ve belirli kişilere ve yerlere yöneliktir. Beşinci Değişiklik büyük jüri gerektiriyor iddianame büyük suçlar için kovuşturmalarda bulunur ve tek bir suç için çifte tehlikeyi yasaklar. Hiç kimsenin kendi aleyhine tanıklık etmeye zorlanmayacağını ve yasaların usulüne uygun bir süreç olmaksızın yaşam, özgürlük veya mülkiyetin alınmasını ve özel mülkiyetin adil bir tazminat ödenmeksizin kamusal kullanım için (yüksek alan) alınmasını yasaklar. Altıncı Değişiklik uyarınca, sanık bir jüri tarafından hızlı bir şekilde kamuya açık olarak yargılanmalı, suçlamanın niteliği hakkında bilgilendirilmeli, kovuşturma tanıklarıyla karşı karşıya kalmalı ve sanıklardan yardım almalı. danışman . Yedinci Değişiklik, hukuk davalarında jüri tarafından yargılanma hakkını resmen tesis etti. Aşırı kefalet veya para cezaları ve zalimane ve olağandışı cezalar Sekizinci Değişiklik tarafından yasaklanmıştır. Dokuzuncu Değişiklik insanların sayılmamış arta kalan haklarını korur ve Onuncu tarafından Birleşik Devletler'e verilmeyen yetkiler eyaletlere veya halka aittir.
Amerikan İç Savaşı'ndan (1861-65) sonra, Onüçüncü Değişiklik ile kölelik kaldırıldı ve Ondördüncü Değişiklik (1868), Amerika Birleşik Devletleri'nde doğan veya vatandaşlığa kabul edilen ve yargı yetkisine tabi olan herkesin vatandaşı olduğunu ilan etti. Devletlerin, Amerika Birleşik Devletleri vatandaşlarının ayrıcalıklarını veya dokunulmazlıklarını kısıtlamasını veya herhangi bir kişiyi yasaların usulüne uygun olarak yaşam, özgürlük veya mülkiyetten yoksun bırakmasını yasaklar. 20. yüzyılın başlarından itibaren, Yüksek Mahkeme, daha önce yalnızca federal hükümete karşı geçerli olduğu anlaşılan Haklar Bildirgesi'nde yer alan garantilerin çoğunu kademeli olarak dahil etmek veya devletlere karşı uygulamak için yasal süreç maddesini kullandı. Böylece, yasal süreç maddesi nihayet Madison'ın kabul edilmeyen 1789 teklifinin büyük bölümünü yürürlüğe koydu.