Çevirmen: Dnightshade
Gün batımında, güneş atların ve araçların gölgelerinin uzamasına neden oluyordu.
Benson ve Melissa'yı, akşam yemeğini Blackthorn Güvenlik Şirketi'nde yiyeceğiyle ilgili bilgilendiren Klein yaşlı Neil ile birlikte bir toplu taşıma aracında limana gidiyordu.
Ucuz bir resmi kıyafet giymişti çünkü bu karmaşık yerde bir çatışmanın çıkabileceğinden endişeleniyordu. Gözü gibi baktığı takımına bir şey olursa muhtemelen çocuk gibi ağlamaya başlardı.
Güneş ışığı parlamaya başladığında araç durdu. Her zamanki klasik siyah kıyafeti içindeki yaşlı Neil, insanların bakışlarına aldırmadan çapraz bir şekilde önlerindeki İblis Ejderha Bar'ına doğru yürüdü.
Bar biraz uzakta olsa ve kapılar sıkıca kapalı olsa da, Klein coşkulu bağırışları duyabiliyordu. Bir kahramana tezahürat yapıyor gibiydiler.
Yaklaştığında, aniden bir şey hissetti. Başını, barın karşısındaki depoya doğru çevirdi. Çatıdaki gizli bir köşede duran üniforma giymiş tıknaz bir adam gördü.
Adam devasa, grimsi-beyaz mekanik bir kutu taşıyordu ve elinde kalın bir tüfek vardı.
Grimsi mekanik kutu açıkça aynı renkli tüfeğe borularla bağlıydı.
''Buhar basınçlı tüfek mi?'' Klein şaşkın bir şekilde mırıldandı. Yaşlı Neil dönüp baktı, ''Bu bar böyle silahlar elde edebilir mi?''
Bu, askeriye kontrolü altında olan bir şeydi!
Çıkarılmış filojiston 1'i kullanıyor olmasına rağmen, buhar çantasının boyutu ve ağırlığı yine de şok ediciydi, yalnızca gerçek bir kan ve demir savaşçısı buna dayanabilirdi. Tüfeğin son derece yüksek bir namlu hızı ve şok edici bir yıkıcı gücü vardı.
Uygun bir nişan dürbünüyle birleştirildiğinde, düşük kaliteli bir keskin nişancı tüfeğine eşdeğerdi.
"NE?" Yaşlı Neil gözlerini kısmış şaşkın bir şekilde bakıyordu. ''Burada bir şey mi oldu?''
Bir şey mi oldu? Klein çevresini inceledi ve ellerinde tüfeklerle bir şeyler arayan birkaç adam daha gördü.
"Ne oldu?" Yaşlı Neil bara yaklaştı ve kapının dışında duran kaslı adama sordu.
Kaslı adam Neil'ı tanıyordu, küçümseyici bir şekilde gülümsedi.
''Bar neredeyse yok ediliyordu.
Görünüşe göre aranan bir adam bir şeyler almaya çalışırken kimliği açığa çıkmış. Ve sonucunda böyle oldu. Oh tanrım, böyle davranılmayı hak edecek ne yapmış olmalı, ne kadar tehlikeli olmalı? Bütün o silahları görünce dizlerimin bağı çözüldü, bütün bir geceyi Ginger Sunny'nin yanında geçirdiğimde bile bu kadar olmamıştı!''
Aranan adamın kimliğini bilmiyordu, malzeme almaya gelen insanların arasında Beyonderlar olduğuna dair ise hiç fikri yoktu.
''Aranan biri ha? Adını biliyor musun?'' Diye sordu Neil merakla.
''Tris gibi bir şeydi sanırım?'' dedi kaslı adam emin olmayarak.
Azmettirici Tris? Klein başını salladı, neler olduğunu anlamıştı.
Tris, Joyce Meyer'ın ondan şüphelendiğini bilmiyordu; bu nedenle materyaller için markete doğrudan dalmış, hiç dikkat etmemişti. Muhtemelen Makine Hivemind'ının ya da Gece Kuşları'nın bir muhbiri tarafından tanınmış ve bu karmaşa meydana gelmişti.
''Yakalandı mı?'' Klein gümüş kaplı siyah bastonuna dokundu.
Çevredenin haline bakılırsa, muhtemelen hayır...
Adam hafifçe başını iki yana salladı ve çenesiyle karşıdaki deponun çatısını işaret etti.
''O korkunç adamlar gelmeden önce kaçtı. Lanet olsun, daha önce onun kadar hızlı koşan birini görmemiştim!''
Bir Suikastçı'nın gerçek yeteneklerini görmedin, görsen rehabilitasyon için tarif edilemeyecek bir yere götürülmen gerekebilirdi... diye düşündü Klein.
''Pazar hala açık mı?'' Yaşlı Neil konuyu değiştirdi.
''Evet şu anda çalışmaya devam ediyorlar,'' dedi kaslı adam.
''Harika.'' Yaşlı Neil adımlarını hızlandırarak sağ elini uzatıp ağır kapıyı ittirdi.
Klein da arkasından takip ediyordu. İçeriden gelen havasızlık ve alkol kokusundan neredeyse bayılacaktı.
İblis Ejderha Barı'nın ortasında bir boks ringi vardı. Yarı çıplak iki adam dövüşüyordu ve çevrelerinde de onlarca müşteri tezahürat yapıyor, bağırıp çağırışıyordu.
Yaşlı Neil onları görmezden gelerek Klein'la birlikte ringin etrafından dolaştı ve arkadaki bir bilardo odasına girdi.
Bilardo odasında, ellerinde ıstakalarla sohbet eden iki kişi vardı. Yaşlı Neil'ın içeri girdiğini gördüklerinde hemen sustular.
Ziyaretçinin kim olduğunu fark ettiklerinde kenara çekilerek Neil ve Klein'ın arkalarındaki gizli kapıdan geçmesine izin verdiler.
Birkaç odadan geçtikten sonra Klein'ın görüş açısı açıldı. Önceki hayatındaki bir konferans salonu büyüklüğünde bir yer gördü.
Bazı seyyar satıcılar, yolların kenarlarında tezgahlar açmışlardı. Yoldan geçenler malları inceleyip sohbet ederken fiyat karşılaştırması yapıyorlardı.
''Karlarının yüzde beşini Swain'e vermek zorundalar. Ah, kendisi İblis Ejder Barı'nın patronu, bir Zorunlu Cezalandırıcı ekibinin eski kaptanıdır, benden yaşlı. Kendisini içerek öldürmek istiyor," dedi Neil.
Klein bir süre düşündükten sonra dürüst bir değerlendirme yaptı.
''Oldukça karlı bir iş.''
Sonuçta tek masrafı mekan ve koruma sağlamaktı.
''İlgini çeken bir şey görürsen ancak paran yetmiyorsa, Swain'den borç alabilirsin. Ancak elbette yüksek bir faiz koyuyor...'' Neil dişlerini gıcırdattı.
Beklendiği gibi, bir kumarhane işletmecisi gibi tefecilik yapıyorlardı... Bastonu elinde yürüyen Klein çevresine bakıp merakla sordu, ''Bay Swain bir Denizci mi?''
Bir Zorunlu Cezalandırıcılar ekibinin kaptanı muhtemelen bir Dizi 7 olmalıydı.
''Hayır, kendisi yalnızca bir Öfke Kavmi. Tingen bir kıyı kenti olmadığından, Tanrıça'nın Kilisesi burada Fırtınalar Tanrısı'ndan daha güçlü.'' Yaşlı Neil kıkırdadı. ''Aslında, Swain'in Denizci olma şansı vardı ancak kontrolü kaybedeceğinden korktuğu için vazgeçmeyi seçti.''
Tam Klein, barın sahibinin kontrolü kaybetmeye yaklaştığı bir deneyim yaşayıp yaşamadığını soracaktı ki aniden solunda garip bir şeyler olduğunu hissetti.
Orada mırıldanan bir şey saklanıyor gibiydi.
Klein başını çevirdiğinde solgun bir genç adam gördü. Adam, genellikle işçi sınıfının giyindiği türden eski bir keten gömlek ve mavi kot giyiyordu. Gözlerinde bir parça çılgınlıkla karışık moral bozukluğu vardı ve durmaksızın mırıldanıyordu.
''Manevi algısı çok yüksek... ya da belki de çarpıtılmış?'' Klein kaşlarını çatmış mırıldanıyordu.
Onun kendi manevi algısını tetikleyen, genç adamın manevi algısıydı!
Genellikle, manevi algı ile bir şeyi algılamak bazı etkileşimlere neden olurdu. Bunu diğerlerinden gizlemek neredeyse imkansızdı ancak 'diğerleri' yeteneklerini sergileyen Ruh Medyumları'nı ve benzer özelliklere sahip güçlü figürleri temsil ediyordu. Klein gibi bir Beyonder bunu algılamakta zorlanırdı, algılayabilmesi ancak kişinin manevi algısının belli bir seviyeye ulaşmasıyla ya da anormal bir çarpıtılmanın ortaya gelmesiyle mümkün olurdu.
Göz göze geldiklerinde dağınık siyah saçlı, solgun genç adam, yarı deli, yarı uyurgezer gibi görünen bir ifadeyle ona doğru yaklaştı.
Klein'ın önünde durup gözlerini ona dikti.
Sonra aniden kahkahalara boğuldu.
''Haha, bu ölümün kokusu, ölümün... Ah!''
Cümlesini tamamlamadan, aniden trajik bir şekilde çığlık attı. Gözlerini sıkıca kapatmıştı ve dışarı kan rengi bir sıvı süzülüyordu.
''Ah! Kahretsin!'' Genç adam gözlerini kapatıp başına sarıldı. Yerde mücadele etti ve ancak bir süre sonra sakinleşebildi. Sonra nefes nefese kalmış bir şekilde yerde yatmaya devam etti.
Tüm süreç boyunca, tek bir müşteri ya da seyyar satıcı dönüp bakmadı.
Klein şapkasını başına bastırıp Neil'a döndü. Klein'ın ağzı şaşkınlıktan açık kalmıştı, tavsiye istemek ve ne kadar şaşkın olduğunu belirtmek için eylemlerini kullanıyordu.
''Ona aldırma. Adı Ademisaul, 'canavar' lakaplı bir yetim. Yüksek manevi algıyla doğdu ve sürekli görmemesi gereken şeyleri görüp duymaması gereken şeyleri duyuyor. Bu nedenle daima çıldırıp sık sık kendini yaralıyor.'' Yaşlı Neil açıklarken başını iki yana salladı.
Bedenimin bir zamanlar ölü olduğunu anlamış mıdır? Klein kaşlarını çatıp kısık sesle ekledi, ''Gece Kuşları, Zorunlu Cezalandırıcılar ya da Makine Hivemind onu almayı hiç düşünmedi mi?''
''Hayır, ona uygun bir Dizi iksirimiz yok,'' dedi Neil iç çekerek.
Doğru, o bir Dizi'nin başlangıç noktasında doğmuştu... Klein yeniden merakla ekledi.
''Hangi Dizi yolu ona uygun?''
''Ona uyan Dizi 9'un adı 'Canavar'. Lakabı buradan geliyor. Bu Dizi yolunun başlangıcı üzerinde yalnızca Düşünce Yaşam Okulu'nun kontrolü olması üzücü.'' dedi Neil usulca.
Klein ile yaptığı konuşmayı diğerlerinin duymasını istemiyordu çünkü mistisizm meraklılarına bilgi sızdırmaktan kaçınıyordu.
Düşünce Yaşam Okulu mu? Klein önceden okuduğu belgeleri anımsadı.
Şu anki çağın başında ortaya çıkan gizli organizasyon. Gerçek kökeni bilinmiyor ancak usta-öğrenci ilişkisiyle aktarılıyordu.
Teorileri ve inançları pek bilinmiyordu. Klein yalnızca, onların dünyayı üç katmana ayırdıklarını biliyordu: Aynı zamanda gerçek dünyası, olarak da bilinen mutlak rasyonel dünya, ruhlar dünyası ve materyal dünya.
Söylentiye göre gizli organizasyon bir zamanlar bir Müneccim çıkarmıştı... Bu, Kahin'e karşılık gelen bir Dizi yolu değil miydi? Kafa karıştırıcı, gerçekten kafa karıştırıcı... Klein başını iki yana sallarken Ademisaul'un ayağa kalkmak için çabaladıktan sonra başka bir köşeye gittiğini gördü.
Düşüncelerini bir kenara bırakıp Neil'ı takip etmeye devam etti. Bir tezgah ardına diğerini geçiyorlardı. Burada ay çiçeği, ağaç kavunu, gece vanilyası gibi bitkiler ve gümüş, topaz, yakut vb. gibi mineral kaynakları vardı.
''Gerçekten oldukça donanımlı...'' diye mırıldandı Klein.
Çevresindeki her yaştan ve cinsiyetten mistisizm meraklıları zaman zaman duruyor ya da konuşuyordu. Bu, bölgeye hareketli bir hava veriyordu.
''Sen dolaş. Ben borcumu halledeceğim,'' Yaşlı Neil sondaki iki odadan birini işaret etti.
''Tamamdır,'' Klein düşünmeden başını salladı.
Elinde siyah bastonuyla dolaşmaya başladı ve kendi yaptığı tılsımları satan bir satıcının tezgahının önünde durdu. Bir süre dikkatle inceledi.
Tam satıcıyla konuşacaktı ki aniden arkasındaki tezgahtan gelen bir ses duydu, ''Bu inek dişi paeonol tozu mu?''
İnek dişi paeonol mu? Bu, Seyirci iksiri için gerekli olan malzemelerden biri değil mi? Klein soran kişiye bakmak için arkasını döndü.
Adalet, iksirin formülünü birkaç kez tekrar ettiğinden malzemeler Klein'ın aklında kalmıştı.