On yıl cezaevinde yatan Hülya Tekel’in üzerinden, başkalarının da yaşadığı olayları monte ettiğim, Dul ve Sabıkalı bir kadının çilesini dile getirmeye çalıştım. Gerçi sabıkalı erkekler de çekiyor ama kadın iki misli çektiği inkar edilemez. Hele de kadın dulsa.
Bu romanın yazılış hikâyesi, tanıdığım bir kadın vardı. Cezaevinde yatmış diye hizmetçiliğe bile almadılar onu. Bir gün bana şöyle bir soru sordu: “Beni hizmetçiliğe bile almıyorlar. Bu durumda, ya hırsızlık yapacağım, ya da dilenci olacağım. Sabıkam var diye bana kimse güvenmiyor. Hangisini yapayım?” dedi. Ben de ona, “sen ev işi bul ben sana kefil olacağım,” dedim, dedim çünkü tanıyordum onu. O asla ve asla çalmazdı. İzzet ve şerefli bir insandı. Aç kalınca dostlarına açım der ama şerefini ayaklar altına alacak işler yapmazdı.
Sonra fark ettim ki, cezaevinden çıkan mahkumlar asıl cezayı cezaevinden çıkınca çekiyorlar.
Karar verdim onun romanını yazacaktım. Fakat engeller çıktı yazamadım. Hülya Tekel’in Ben Kimin Kurbanıyım isimli romanında hayatından bazı kesitleri yazamamıştım. Onunla başladım romana, bahsettiğim hanımın hayatıyla bütünleştirdim ve yazmak istediklerimi yazdım. Biraz karışık mı anlattım. İdare edin