2010 yılında Meksika Körfezi'nde meydana gelen Deepwater Horizon (Derin su ufku) petrol sızıntısı, tarihteki en büyük deniz petrol sızıntısıdır. Aylar boyunca, okyanusa yayıldığı tahmin edilen yaklaşık 5 milyon varil petrol ve gaz sızdırıldı. Bu petrolün yarısı derinlikte hapsolmuştu, diğer yarısı ise yüzeye çıkarak fotoğraflarla ölümsüzleşmiş, kıyıya kadar ulaşmıştı.
Tahminler, beklenen yüzey yağının bir kısmının temizlenmeden önce ortadan kaybolduğunu gösterdi ve araştırmacılar, güneş ışığının bir kısmının yok edilmesinde rol oynamış olabileceğini düşünüyorlar. Science Advances'te rapor veren Woods Hole Oşinografi Enstitüsü'nden Danielle Haas Freeman ve Collin Ward, foto-çözünme sürecinin Meksika Körfezi'nde yüzen petrolün yüzde 3'ü kadar azını ve yüzde 17'sini temizleyebileceğini düşünüyor.
Hass Freeman ve Ward, "Büyük resimdeki soru, tüm bu petrol nereye gitti? On yıldan fazla bir süredir yapılan araştırmaya rağmen, dökülen petrolün çevresel kaderi hakkında sorular var. En çok tartışılan olasılıklar, mikropların petrolü yediği biyobozunma, petrolün gaza dönüşerek havaya karıştığı buharlaşma ve petrolün kıyılara vurduğu karaya oturma." dedi.
Foto-ayrışma şimdiye kadar dökülme modelleri ile ilgili olarak düzgün bir şekilde incelenmedi, ancak ışık, petrol moleküllerini diğer organik bileşiklere ayırabilir. Haas Freeman ve Ward, ışığın farklı dalga boylarını ve alınan farklı miktarlarda güneş ışığını test ederek, UV ışığının ve düşük dozların yağdan kurtulmanın en etkili yolları olduğunu buldu.
"Deepwater Horizon sızıntısından sonra Meksika Körfezi'ndeki yüzen petrolün yaklaşık %10'unun güneş ışığına maruz kaldıktan sonra deniz suyuna çözüldüğünü bulduk, bu miktar biyolojik bozulma ve karaya oturma gibi diğer petrol çevresel kaderlerine rakip oluyor" dedi.
Meksika Körfezi'ndeki Deepwater Horizon petrol sızıntısının 30. Günü, 2010.
"Ayrıca, varsayımsal dökülme senaryoları altında denizde foto-çözünme oranını kontrol etmede hangi koşulların en önemli olduğunu belirlemek için bir duyarlılık analizi gerçekleştirdik; bu, bu sürecin ilgili olabileceği diğer olası çevresel koşulları belirlememize izin verdiği için yararlıdır. " diye eklediler. Örneğin, yaz aylarında Kuzey Kutbu'ndaki foto-çözünme oranlarının daha düşük enlemlerdeki sulardakine eşit veya hatta daha yüksek olabileceği bulundu. Bu bulgu önemlidir, çünkü Kuzey Kutbu'ndaki kargo gemisi trafiği büyüdükçe artıyor.
Bu bilgi, petrol sızıntılarının evrimini daha iyi anlamamıza yardımcı olabilir, ancak her ikisi de, olası olumsuz sonuçlara ilişkin araştırmaların yanı sıra foto-ayrışmanın oynadığı rolü anlamak için çok daha fazla çalışmaya ihtiyaç olduğunu vurgulamaktadır.
Araştırmacılar, "Bulgularımızın bir sonucu, foto-çözünmenin, yanıt verenlerin denizde yakmayı, gözden geçirmeyi ve kimyasal olarak dağıtmayı veya hassas kıyı ekosistemlerinden fiziksel olarak çıkarmayı planlamaları gereken malzeme yükünü azaltabileceğidir" dedi.
“Öte yandan, çözünmüş dönüşüm ürünlerinin deniz ekosistemleri üzerindeki potansiyel etkileri de petrol sızıntısı bilim topluluğu tarafından dikkate alınmalıdır. Bu sürecin potansiyel bir olumsuz sonucu, güneş ışığı dönüşüm ürünlerinin kalıcı ve suda yaşayan hayvanlar için toksik olmasıdır. Bununla birlikte, bu ürünlerin kalıcılığı ve toksisitesi büyük ölçüde bilinmemektedir. Topluluğun, ilerlemekte olan bilgideki bu boşluklara öncelik vermesi gerektiğini düşünüyoruz. ” diye eklediler.
Peki, bu süreç aslında temizleme çabalarını daha iyi hale getirmek için kullanılabilir mi? Haas Freeman ve Ward, bu süreci petrol sızıntısı modellerine dahil etmenin, petrol sızıntılarının boyutu ve bunların konumu hakkında daha doğru tahminlere ve diğer çevresel süreçler için arıtma tahminlerine olanak sağlayabileceğini açıkladı.
Bu, özellikle kaynaklar sınırlı olduğunda ve çevre kurumlarının belirli alanların neyin ve nasıl korunacağı konusunda çağrılar yapması gerektiğinde, "kaçaklara müdahale aşamasında kaynakların daha makul bir şekilde tahsis edilmesine" yol açabilir.
Kaynak: