Amerika, gelmiş geçmiş en çekişmeli yarış kamplarından birinin ardından 2012 yılında ikinci GT Academy’sini taçlandırdı. 400.000’i aşkın oyuncunun katıldığı GT Academy’nin Amerika ayağının çevrim içi denemelerinde, Steve Doherty finişe ulaşmayı başarıp, herkesin gıptayla baktığı Kırmızı Kaskı alarak profesyonel bir yarış pilotu olma şansı yakaladı.
Doherty’nin daima arabalara karşı bir tutkusu olmuştu; memleketi Plainfield Illinois’ın yakınlarında önden çekişli arabalarla yarışmaktaydı, bu yarış kendi tabiriyle “yarışmanın en ekonomik biçimi. Tek gereken bir araba, bazı temel güvenlik teçhizatları ve katılmak için ufak bir miktar para.” Pistler ufak ovallerden oluşsa da Doherty, Gran Turismo oynadıktan sonra yol yarışlarının verdiği haza ulaşmıştı. Doherty bambaşka işlerde çalışıp bir otomotiv okulunu tamamlamıştı ve birkaç sene öncesine kadar da bir mekaniker olarak çalışmaktaydı. Kendi sözleriyle: “Arabalar üzerinde çalışmaya hiç ara vermedim. Her zaman kendi arabalarım üzerinde çalışır ya da arkadaşlarımın arabalarına yardım ederdim.”
Doherty, motor sporlarının her türünü zevkle takip eden ve Dale Earnhardt Sr. (NASCAR), Walter Röhrl (ralli) ve Hans Stuck (yol yarışı) gibi sürücüleri de izleyen biri olmuştu. GT Academy, 2011 yılında ilk Amerika yarışmasını duyurduğunda Doherty de oradaydı ancak 0.60 sainye ile finalleri kaçırmıştı. Bu motivasyonla Deherty daha fazla uğraşıp tüm bir sene boyunca neredeyse her gün çalıtşı. Sıkı çalışmasının da ödülünü aldı.
Doherty ve diğer üç bölgesel kazanan; iki Nissan 370Z GT4 yarış arabalarını paylaştıkları Dubai 24 Saat dayanıklılık yarışı için Kasım 2012’den itibaren üç aylık bir süreçte eğitim gördü. Kasım ayının ilk hafta sonu boy gösterdikleri Donington’a dönen Doherty ve GT Academy takım arkadaşları, dört saatlik ‘Gece Yarışı’nı zorlanmakdan tamamladı ve bu süreç içinde çok önemli olan uluslararası yarış lisansını kazanmış oldu. Fakat Doherty bir go-kart yarışı esnasında iki kaburgasını kırdığında Sürücü Geliştirme Programı’nda aksama yaşadı. Fiziksel sağlık programlarından bazılarına tam olarak katılım gösterememesine rağmen acıya göğüs gererek pistin dışına çıkmadı.
Doherty, bir gün Daytone 24 Saat yarışını tamamlamayı ümit ediyor. Akrabalarını ziyaret ederken sıkça bu önemli pistte sürüş yaptığı gibi, ailesiyle arkadaşları onu desteklerken o yarışı tamamlamaktan daha güzel bir şey olduğu düşüncesinde.