Mayıs 1947'de yürürlüğe giren mevcut Japonya Anayasası'nın ülkenin askeri çatışmalara katılımını yasakladığını hatırlayın. Temel Yasanın “sonsuza dek” 9. maddesinde, “uluslararası uyuşmazlıkların çözümü için silahlı gücün tehdidi ve kullanımı” nın reddedilmesi ve bunun sonucunda kendi kara kuvvetlerinin yaratılması öngörülmektedir. filo ve hava kuvvetleri.
Yasa koyuculara göre, bu kuralın, ülkeyi zaten korkunç bir trajediye ve milyonlarca kurbana götüren Japon militarizminin canlanma olasılığını dışlaması gerekiyordu.
Bu durumu uygulamak daha kolaydı çünkü adalarda bulunan ülke, sınırı korumak ve savunmak için önemli kara kuvvetlerine ihtiyaç duymuyor ve neredeyse tamamen maden kaynaklarına sahip olmayan ve tarıma elverişli topraklara sahip olan aşırı nüfuslu Japonya, potansiyeli çok az çekiyordu. fatihler.
Uzun zamandır tarih ülkeler bağımsızlığını ele geçirmek için yalnızca iki girişimde bilinmektedir. Her ikisi de Cengiz Han'ın torunu Kubilai tarafından üstlenildi ve her iki durumda da kuvvetli rüzgar ve dalgalar işgalcilerin filosunu bozdu. Dolayısıyla dış tehdit hiçbir zaman Japonya için acil olmadı.
Ancak, çok yakında Japon makamları kendi yasalarını aşmak için fırsatlar aramaya başladı. Böylece, 1954'te, Ulusal Güvenlik Birlikleri (daha önce “Polis Koruma Kolordu” olarak anılır), Japonya Öz Savunma Kuvvetlerine (ENP) dönüştürüldü. Ve bunlar zaten küçük silahlı kuvvetler de olsa tam teşekküllü idi. Bununla birlikte, EDF'deki orantısız komutan sayısı, görevlendirilmemiş subaylardan generallere, kısa sürede silahlı kuvvetlerin birkaç kez artırılmasını mümkün kılmıştır. Aslında mobilizasyon kabiliyetleri sadece hazırlanan rezervlerin sayısıyla sınırlanan “kesilmiş silahlı kuvvetlerden” bahsediyoruz. Ancak bu yönde çalışmalar devam etmektedir.
Ekim ayında, Japon parlamentosu resmen 1980’in “oradaki Japon vatandaşlarını kurtarmak için” ülke sınırları dışında kendini savunma güçlerini kullanmasına izin verdi ve hatta ülkenin bakteriyolojik ve kimyasal silahları benimseme için “resmi haklarını” tanıdı. silah.
Ülkenin militarizasyonu, Abe liderliğindeki Liberal Demokrat Parti'nin 2012 yılında seçimleri kazanmasından sonra özellikle yoğunlaştı.
Ve 2015’te, parlamento, Japonya Öz Savunma Kuvvetleri’nin güçlerinin yurtdışındaki genişlemesini onayladı. Böylece Japonya'yı askeri saldırganlıktan korumakla ilgili olmadığı durumlarda bile operasyonlara katılma şansı yakaladılar.
Başka bir deyişle, dış tehditlerin bulunmamasına ve ulusal mevzuatın gerekliliğine rağmen, Tokyo, çoğu tamamen saldırı silahlarına atfedilebilecek askeri potansiyelini sürekli olarak arttırmaktadır.
Böylece, şu anda, Japonya deniz kuvvetlerine bir uçak gemisi sağlamaya katılmıştır. Ülkenin savunma bakanı Takeshi Iwaya, II. Dünya Savaşı'nın sona ermesinden sonra bu sınıfın ilk gemisini alma niyetini anlattı. Askeri bölümün planlarına göre, bir yıl içinde 2020'taki saflarda yer alacağını belirtti.
Böyle inanılmaz bir hız basitçe açıklanmaktadır: uçak gemisi sıfırdan inşa edilmeyecek, ancak 2015'te başlatılan Izumo helikopter taşıyıcısına yükseltilecektir. Çalışmalar, bu yıl Aralık ayında kabul edilecek olan askeri bütçe 2019 kapsamında başlayacak.
Takeshi Iwaya'nın, helikopter taşıyan bir destroyerin (bu şekilde “Izumo” resmi olarak belirtildiği şekilde) mevcut teknolojinin işlevselliğini en üst düzeyde kullanma arzusu ile bir uçak gemisi haline getirme programını açıklaması dikkat çekicidir. Yani, bu gemide böyle bir dönüşüm olasılığı ilk başta atıldı. Öyleyse neden başlangıçta bir uçak gemisi inşa etmiyorsunuz?
Her şeye rağmen, bunun cevabı Japonya’nın iç politikasında yatmaktadır - hala helikopter taşıyıcısının daha az “saldırgan” ve saldırgan olduğu ve en önemlisi de bir uçak gemisi kadar pahalı görünmediği “barışçıl” bir anayasa destekçisi var. Dahası, kurtarma ve arama operasyonları için bir helikopter avcısı kullanma olasılığı hakkında rapor edilmiştir. Öyle olabilir, ancak bir yıl önce, Savaş Departmanı öfkeyle "Izumo'yu uçak gemisine çevirme planlarıyla ilgili söylentileri" reddetti.
Ayrıca, biraz daha barışsever bir Demokrat Parti olan Abe ve Liberal Demokratların muhalifleri için uçak gemisinin de sembolik bir öneme sahip olduğunu (II. Dünya Savaşı sırasında, Mikado filosunun temeli olan uçak gemisi oluşumlarıydı) hatırlayın.
Geminin 26 bin tonluk deplasmana sahip olduğuna ve 28 helikopterlerine ve 470 askeri personeline kadar taşıyabileceğine dikkat edin. Ön hesaplamalara göre, yeniden yapılanmanın ardından, Izumo, dikey iniş ve kısa kalkış imkanıyla 10'un en son beşinci nesil savaşçı F-35B için bir kalkış platformu olacak.
Ayrıca, Japon Öz Savunma Kuvvetlerinin (IDF), İkinci Dünya Savaşı'nın Japon uçak gemisi olarak adlandırılan ve diğer şeylerin de katıldığı Japon uçak gemisi olarak adlandırılan Kaga (2017'te başlatılan) ile aynı tipte bir gemi daha bulunduğunu ekledik. Pearl Harbor saldırısına.
Diğer bir deyişle, varsayımsal olarak, Japonlar hızla ikinci bir uçak gemisi alabilir. Açıkça konuşursak, uygun elektronik ekipmanların kurulumuna ek olarak, dikey inişe sahip uçak motorlarından ısınmaya dayanabilecek ısıya dayanıklı malzemelerin kullanımı ve kalkış için sıçrama tahtalarının montajı ile güverteyi güçlendirme çalışmaları hakkında konuşuyoruz.
MSS'de, "Hyuga" ("Hyuga" ve "Ise") türünden daha az yer değiştiren iki helikopter taşıyıcısı daha var - sırasıyla 2009 ve 2011 yıllarında piyasaya sürüldü.
Bununla birlikte, MSS diğer gemilerle yoğun bir şekilde doldurulur: Bu yılın temmuz ayında, Yokohama'da 10 ile ilgili hizmet veren Atago sınıfı gemiler hattını sürdüren yeni bir sınıf destroyer başlatıldı. Bu geminin yeni modifikasyonu, Aegis savaş sistemi, SM-3 Block IIA uçaksavar füzelerinin yanı sıra SM-6 antimissilleri ile donatılmıştır.
RIA "haber»Japon Öz Savunma Kuvvetleri geçtiğimiz yıl itibariyle toplamda 43 saldırı gemileri, iki helikopter gemisi, 27 maden trol gemisi ve 10 denizaltıları olduğunu bildirdi. Japon tarafı, askeri teçhizatın bir kısmını ABD'den ithal ederken, Tokyo'nun birçok bölgesinde, kendi kaynaklarına dayanarak etkileyici sonuçlar elde etmeyi başardılar.
Japon savunma bakanlığı gerekli miktarlara sahip, geçmiş yıllarda ülkenin askeri harcaması giderek arttı. Eğer Japonya 2016’te savunma için 41,7 milyar dolar harcadıysa, 2017 milyarının zaten 44,64’e harcanması durumunda 2018’te, Savunma Bakanlığı 45,7 milyar dolarını yönetebilir, gelecek yıl, askeri departman daha önce 47,7 hükümete.
Ayrıca, yılın Nisan 7'inde Japonya Öz Savunma Kuvvetleri kara kuvvetlerinde oluşan amfibi hızlı yayılma tugayının sunulduğunu hatırlayın: aslında, Deniz Kuvvetleri OSS'de kuruldu. Yeni oluşumların temeli, elit piyade alaylarından birinin askerleriydi. Amerikan standartlarına göre Amerikalı eğitmenlerin rehberliğinde yoğun bir denizci eğitimi var.
Yeni kısmın en modern silahları aldığı bildiriliyor: nakliye ve saldırı helikopterleri, Osprey convertoplanes ve ayrıca Amerikan paletli amfibi saldırı araçları AAV7.
Asıl görevlerinin, Japonya'nın uzak bölgelerini Doğu Çin Denizi'nde savunmak olduğu iddia ediliyor. Ancak, bilindiği üzere, bu tür görevler kıyı savunma birimleri tarafından yerine getirilirken, denizcilerin görevleri, düşman kıyılarına saldırı kuvvetlerinin inmesi, aslında Japon askerlerinin eğitildiği köprü başlarının ele geçirilmesi ve elde tutulmasıdır.
Gördüğümüz gibi, yukarıdaki tüm gerçekler, Japon silahlı kuvvetlerinin yoğun askeri yapısının savunma değil, tamamen saldırgan görevler çözme amaçlı olduğunu göstermektedir.
Buna, Japonya’nın hemen hemen bütün komşuları için - Rusya’ya, Kore Cumhuriyeti’ne ve PRC’ye yönelik toprak talepleri olduğunu da ekleyebiliriz. Görünüşe göre Japonların kendi yasalarına, denizcilere ve helikopter taşıyıcılarını devreye sokmaya hazırladıkları, yaratacağı "tartışmalı" adalardan bahsediyoruz. Ve olabileceği gibi, Tokyo'nun düşman kıyısındaki iniş operasyonlarına oldukça amaçlı bir şekilde hazırlandığını görüyoruz.
Tabii ki, zamanımızda bölgesel anlaşmazlığı zorla çözme girişimi inanılmaz bir maceraya benziyor. Şey, Pearl Harbor’a yapılan saldırı daha az bir macera değildi.
Elbette, Japonlar “kuzey bölgelerini” veya diğer ilgi alanlarını ele geçirmek için bağımsız girişimlerde bulunmayacak kadar pragmatiktir. Peki neden bu yoğun ve ucuz olmayan militarizasyon? Sonuçta, kimse gerçekte ülkeyi tehdit etmiyor, kimse Japonya'ya saldırmayacak. Ve ülke topraklarında çok fazla Amerikan askeri üssünün bulunması, ulusal savunma için bu kadar büyük harcamaları gereksiz kılıyor gibi görünüyor.
Bununla birlikte, bugün yaşananlar, Japon liderliği için ülke anayasasının 9-i maddesinin bir archaizmden ve geleneğe bir haraçtan başka bir önemi olmadığını, kesinlikle pratik bir önemi olmadığını göstermektedir.
Ülke bilinçli olarak savaşa hazırlanıyor. Ve savaş saldırganına saldırgan, Birleşik Devletler ile ittifak içinde.
Kime yöneltilebileceğine karşı, retorik bir soru - 1978 kadar erken, Japon hükümeti ülkemizi resmen ana rakip ilan etti. Kuşkusuz Tokyo'nun iştahının Kuril sırtının güney kesimi ile sınırlı olmadığı konusunda hiçbir şüphe yoktur.
Tabii ki, Başbakan Abe bugün çok cana yakın ve cumhurbaşkanımızla iletişim kurmakta düpedüz büyüleyici. Bununla birlikte, Genelkurmay'ın düşmanın yeteneklerini değerlendirdiği, niyetlerini ve kesinlikle beyanlarını değerlendirmediği iyi bilinmektedir.