Rudolf Stammler (1956-1938) yirminci yüzyılın başlarında Alman bir hukukçuydu. Hukuk felsefesi uluslararası yargıya en önemli katkı oldu. Katkısı, ülkeden veya konuştuğu yargı alanından bağımsız olarak yasaların düzenleyici ilkelerini tartışmaya yarayan temelleri attı.
Irade gibi soyut kavramlar, yasa, yasa ve egemen olan gelişimi, onu yirminci yüzyılın en önemli hukukçularından biri yapan mevcut yasal kodların oluşturulmasına yol açtı.
toc
Başlangıcı
Daha önce Rudolf Stammler olarak bilinen Karl Eduard Julius Theodor Rudolf Stammler bir hukuk filozofu ve bir üniversite profesörüdür. Neo-Kantian Okulu'nun en önemli üstellerinden biri.
Halle an der Saale ve Marburg gibi çeşitli üniversitelerde profesördü. Ayrıca, 1913 yılında Zeitschrift Für Rechtsphilosophie adlı Hukuk Felsefesi dergisinin kurucusuydu.
Ulusal Sosyalizm döneminde, Reich Adalet Bakanlığı tarafından Alman Hukuk Akademisi'nde oluşturulan Nazi Partisi Alman Özgürlük Halkası ve Hukuk Felsefesi Komitesinin bir üyesiydi.
Hukuk felsefesi
Stammler, herhangi bir “egemen” veya Devletin üzerinde olan ve belirli çıkarlar üzerine bir yasaya ihtiyaç duyulduğunu iddia eden, bu nedenle Ius Naturalism doktrininin bir parçası olarak kabul edilen nesnel bir düzenin büyük bir savunucusuydu.
Ayrıca, daha sonra “madde içeriği kavramlarının ikiliğini açıkladığı“ Değişken içerikli doğal yasa ”olarak bilinecek olan doktrinin yaratıcısıydı.
İlk kavram, yasada zamana ve kültüre göre değişken olan yasaları ve anlaşmaları içeren somut içerik olarak tanımlanmaktadır. İkinci kavram, aynı zamanda doğal hukuk olarak da bilinen form, insan hukukunun değiştirilemez ve evrensel temel ilkeleri ile bağlantılıdır.
Stammler için hak, Devletten önce gelir, üzerindedir ve ondan önce gelir. Teorisine göre toplumlar, bir Devlet biçimi olup olmadığına bakılmaksızın, birbirlerini düzenlemek için yasalar oluşturur.
Bu durum, devletin toplumların hayatını düzenleyen bir devlet olarak hukukun yaratıcısı olduğu (insan hukuku olarak) olduğu teorisine sahip olan Hollanda gibi diğer hukukçulara aykırıdır.
Yasa
Bu anlamda Stammler, yasanın sosyal bir yaşam biçimi olduğunu öne sürer, çünkü toplumlar yaşamı ve bireysel eylemleri düzenleyebilecek bir dış düzenleme formu olmadığı sürece sürdürülemez.
Stammler, hakkın tam kökenini bilmenin gerekli olmadığını, çünkü onun için hakkın ortaya çıkışı, felsefenin kendisinden çok, tarih ve psikoloji alanlarına ait olduğunu iddia eder.
Benzer şekilde, onun için, yasaların sözlü veya yazılı olup olmadığını bilmek önemli değildir; bunun yerine kanun, iradenin gelişimi ve toplumların düzenlemeleriyle ilişkisi hakkındaki kavramlarla ilgilidir.
Hukuk felsefesinin tanımı
Stammler, hukuk felsefesinin evrensel unsurlarla değil, değişkenlik gösteren evlilik yasası gibi maddi hukuk unsurlarıyla değil, esasen değişmeyen bir tür evrensel yasa veya biçim olduğunu tanımlaması gerektiğini savundu.
Bu noktada, hukukun tanımının Hollanda tarafından verilen tanımı aştığı, Adalet Teorisi kitabına göre, şu şekilde olduklarını belirtir: “Egemen siyasi otoritesi tarafından güçlendirilmiş insan davranışı için dış genel kurallar”.
“Egemen” in Devlete, uluslararası normlara uygun olarak Devlete atıfta bulunduğunu ya da Stammler'in tanımladığı gibi “hukukun kişisel arzularına rağmen toplum üyeleri arasında geçerli olan bir irade şekli olduğunu” hatırlamak gerekir. Adalet
Gerçekte, Alman hukukçısına göre, “hukuk fikri” ve “hukuk kavramı” olmak üzere iki farklı hukuk biçimi vardır; bunlar, aralarındaki farklılıklar arasında var olan incelikten dolayı karışıklık yaratan terimlerdir.
Bir yandan, "Hukuk kavramı" evrensel bir fikirdir veya “Hukuk Q & A 2010-2011” metninin dediği gibi, “temel kavram“ yasaların toplumların kendine özgü bir yönü olarak ifade edilen “dokunulmaz ve otokratik irade” dir. .
Öte yandan, ve bu kolektif öz düzenleme ihtiyacından farklı olarak, Stammler’e göre, toplumdaki yaşamın mümkün olabileceğini; “Hukuk kavramı” bize daha somut, daha az evrensel bir amaçla oluşturulmuş düzenlemelerden bahseder.
Yasal adalet ilkeleri
Muhtemelen Stammler'in en büyük katkısı, mevcut tüm hukuk biçimlerinin düzenlenmesine yol açan, aralarında yanlış anlaşılmalar ya da çarpışmalara yol açmayacak şekilde şartlara çok detaylı bir şekilde katılan bazı kavramların yaratılmasıdır.
Bu kavramlar maddi ve resmi yasalar arasında bir köprü görevi görüyorlardı, çünkü onlar sadece kavramsal değildiler, aynı zamanda her türlü yasaya da başvurdular, dolayısıyla evrenseldiler. Bu kavramlar:
Birbirine Bağlanma ya da Hukukun Konusu : Bireyin hukukta nasıl algılandığını ve daha yüksek ve doğal bir yasa ile her bir bireyin birbiriyle nasıl bağlantılı olduğunu açıklar.
İrade veya İrade : Bireyin eylemini ifade eden kavram, otokratik ve dokunulmazdır, dolayısıyla evrenseldir.
Egemen veya egemenlik : Sonunda kendi kararlılığını belirleyen iradedir.
Dokunulmazlık ya da dokunulmazlık : Bireyin bir yasa konusu olarak dışlanamayacağı ya da ortadan kaldırılamayacak varlık ve eylem durumu.
Bu ilkelere rağmen, Stammler için bu fikir ve kavramları geliştirmeye devam etmek önemliydi, çünkü onun için kurallar, özellikle bir topluluk içinde insan ilişkilerinin karmaşıklığı göz önüne alındığında, kafa karışıklığına yol açabiliyordu.
Her zaman eziyet çeken soruları vardı, örneğin bir bireyin topluma karşı yükümlülüklerini nasıl kararlaştırabilirdi? Hiç kimse topluluğa yönelik muamelelerini ihmal etmemeli ve aynı zamanda hiç kimse kendi üyelerine yönelik muameleyi de ihmal etmemelidir.
Her ne kadar teorisi birçok dedektöre güvense de, bilime sağa ağırlık veren ve ekonomi gibi diğer disiplinlerden ayıran ilklerden biri olan hukuk konusundaki tartışmalarda önemini reddetmek mümkün değildir.
Şu anda Stammler tarafından tasarlanan tüm kavramlar kullanılmamasına rağmen, mevcut Yasa, yasal ve yasal felsefe alanında kaydedilen ilerlemelerin büyük bir kısmını borçludur.