Ancolie Stoll, Auroville ilk kurulduğunda Avrupalı ebeveynleri tarafından başlatılan 7,5 hektarlık bir ağaçlandırma projesi olan Nilatangam adlı böyle bir alanla ilgileniyor.
Nilatangam, dünyanın farklı yerlerinden uzun ağaçlara sahiptir, ancak birkaç yerli çeşidi vardır. Kutsal koruların ormanları gibi sık ve karmaşık değildir. Bunun yerine, ağaçlar, yürüyüş yolları ve bitkilerin doğal olarak yeniden tohumlanması için bolca alan bulunan, tarım arazilerindeki mahsuller gibi düzgün bir şekilde aralıklıdır.
Stoll, botanik bahçesinde Blanchflower ve Baldwin ile birlikte çalışıyor ve son zamanlarda Nilatangam’da tropik kuru yaprak dökmeyen türe ait daha fazla yerli tür diktiğini söylüyor. Ebeveynlerinin zamanından kalma yerli olmayan ağaçların gölgesi arasında, bu tür fidanları diktiği yerleri işaret ediyor.
Zamanla, yeni türler mevcut olduğunda daha da fazla ekeceğini açıklıyor. Süreç yavaş, ancak birkaç yıl içinde düzgün bir tropikal kuru yaprak dökmeyen orman yaratmayı umuyor.
Tropikal kuru yaprak dökmeyen ağaçlar, 20 hektarlık Pitchandikulam Ormanı ve Biyolojik Kaynak Merkezi ile benzer büyüklükteki Auroville Botanik Bahçeleri’ne hakimdir. Baldwin, Blanchflower ve botanik bahçesi ekibi, Auroville’deki yerel türlerin kapsamını ve çeşitliliğini haritalamak için çalışıyor.
Eğitim, botanik bahçelerinin ana hedeflerinden biridir ve Sathyamurthy’nin önemli bir rol oynadığı yer burasıdır. Auroville ormanlarına ve kutsal korulara yapılan okul gezileri sırasında öğrencilere ormanların ekolojik önemini ve kültürel mirasını öğretiyor.
Sathyamurthy, Kasım 2021’deki bol muson yağmurlarının hemen ardından Keezhputhupattu’da bana rehberlik ettiğinde öğrencilerin neler deneyimleyebileceğini anlıyorum. Türbelerin ve çiçek satıcılarının yanından geçerken ıslak toprak kokusu tütsü çubukları ve yasemin çelenklerine karışıyor. Ormanın içinde ayak bileklerine kadar gelen hamur gibi kırmızı topraktan geçiyoruz; etrafımızda iki üç katlı, sağlam ağaçlar duruyor. Sathyamurthy, arkasında lastik sandaletlerinden ayak izleri bırakarak soğukkanlılıkla devam ediyor.
Arada bir durarak beni biraz Tamilce, biraz İngilizce ile bazı bitkilerin tıbbi veya kültürel kullanımları hakkında aydınlatıyor. Bilimsel adlarını ve Tamil karşılıklarını hızla arka arkaya paylaşıyor. denilen bir demirağacı kaasan Tamil’de özellikle tıbbi değeri vardır. Kadınlar, yaprakları pirinçle ezip karışımı doğum sonrası iyileşme için bağışıklık güçlendirici olarak tüketiyorlar, diyor. Tropikal abanoz denilen karungaali, müzik ve tarım aletleri yapımında kullanılır. Çok aranan dalları, kötü enerjileri savuşturmak için kapı eşiklerine asılır. Sık sık duruyoruz – görünüşe göre Sathyamurthy’nin her bitki için bir hikayesi var ve coşkusunun ormana götürdüğü öğrencilere ilham vermesini umuyor.
Sathyamurthy, öğrencilerin köylerinde kutsal korulara bir şans vereceklerini düşünüyor. Bu tür ziyaretlerin ağaçlar ve öğrenciler arasında bir ilişki kurmaya yardımcı olduğuna inanıyor. Öğrenciler, tarla gezilerinden tohumlar, fidanlar ve kendi köylerindeki ortak arazilere yerli ağaçların nasıl dikileceğine dair ipuçları ile ayrılırlar.
Gelecek nesli bu ormanların değeri konusunda eğitmek, hayatta kalmalarının anahtarı olabilir, çünkü tapınaklarına ve dini gruplar için önemlerine rağmen, kutsal korular, biyomedikal ve kültürel kullanımlar için çıkarma da dahil olmak üzere, kentleşmenin tehditlerinden korunmuyor.
Örneğin Keezhputhupattu, her yıl yüzbinlerce müridi ağırlıyor ve köylüler, yabancıların ormanla olan etkileşimlerini kontrol etmekte zorlanıyor. Turistler ve çobanlar da izinsiz giriyor.
Korunun dışında, Sathyamurthy bir ağaca asılan üç genç adam görür. Büyük bir şubeyi ele geçirmeyi başarırlar. Uzun bir çekişmenin ardından ağaçtan bir dal koparırlar. Yapraklar yüksek, bitkin bir hışırtıyla düşüyor. Erkekler, muhtemelen tıbbi veya kültürel amaçlarla kullanılmak üzere ganimetlerini neşeyle sürüklerler.
Sathyamurthy onaylamayarak başını sallıyor ve korulara yönelik tehdide acilen müdahale edilmesi gerektiğini söylüyor. Daha sonra bana, kutsal koruların kaybının, topluluğunun yaşam tarzına bir saldırı gibi hissettirdiğini söyledi.
Bu nedenle tohum toplama, fidanlıklar, ağaç dikme gezileri ve tropik kuru yaprak dökmeyen ormanlar hakkında farkındalık önemlidir. Blanchflower, her şey çıkarılırsa, ormanın yenilenme ve “banka dengesini oluşturma” şansının kalmadığına dikkat çekiyor. Doğal ormanı yeniden yaratmak “enerjiyi tekrar bankaya koyar.”
Kaynak : https://www.wired.com/story/indias-sacred-groves-are-resurrecting-a-vanishing-forest/