1944'te Müttefiklerin Kohima ve Imphal'daki başarılarından sonra General 'Bill' Slim'in isteği Rangoon'a mümkün olan en kısa sürede ulaşmaktı. Rangoon, Slim'in Müttefiklerin Burma kampanyasına itiraz eden tedarik sorunlarını yenmek için ihtiyaç duyduklarına inandıkları ana limandı. Burma'nın doğası, Müttefiklerin ihtiyaç duyduğu şeylerin çoğunun havaya uçması gerektiğiydi ve hava kaynaklarının tahmin edilmesi çok zor. Malzemeler düşebilir ve ormanda kaybolabilir veya hızlı değişen hava sorunlarının bir sonucu olarak uçak uçamazdı. Bu nedenle, Rangoon gibi yerleşik bir liman Slim ve adamlarına çok yardımcı olurdu.
Mart 1945'te Müttefikler Mandalay ve Meiktila'yı ele geçirdi. Bu, Burma'nın merkezindeki kampanyayı sona erdirdi. Bununla birlikte, Rangoon daha güneyde ve Japon komutanı General Kimura, güçlerinin 14inci Ordu mayıs ortasına kadar Slim'i ciddi şekilde engelleyecekti. Mayıs ortası, musonun beklendiği zamandı ve yolun olduğu gibi, yolların yıkanıp yıkanabileceği ve 14'ünün erkekleri için genel yaşam koşullarının ciddi şekilde engelleneceği zamandı.inci perişan olurdu. Ancak Slim, musonun getireceği sorunların da farkındaydı ve Mayıs ortasından önce Rangoon'a gitmeye karar verdi.
Nisan ayı başlarında Slim,inci Ordu güneye taşınacak. 268inci Brigadier G M Dyer tarafından yönetilen Hint Piyade Tugayı ve 5inci Tugayı 2nd Bölüm Irrawaddy Vadisi boyunca ilerledi. Görevleri, Rangoon'u canlılıkla savunması beklenen iki Japon gücüne bölmekti. Slim'in ana gücü ayrı bir rotada ilerledi - Meiktila'nın neredeyse tam güneyinde bir rota izleyen Toungoo / Pegu demiryolu rotası. Her iki kuvvetin de güçlü bir Japon muhalefetiyle karşılaşması bekleniyordu ama Kimura ordusunu bölmek ve zayıflatmak ya da tüm adamlarını Slim'in kuvvetlerinden birine yoğunlaştırmak ve diğerini karşı karşıya gelmeden önce ilerlemek için seçti. Kimura öncekine karar verdi.
Müttefikler Irrawaddy Vadisi boyunca güneye doğru ilerledikçe, Japonların pozisyonlarının çoğundan çekildiğini buldular. Geriye, sonuna kadar savaşması beklenen muhafızlar kaldı. Bu gardiyanlar gecikme görevi gördü, ancak Lee-Grant tanklarıyla donatılmış uzun birimlere dayanamadı. Ancak Slim'in ana gücü, 4inci Doğrudan Meiktila'dan güneye ilerleyen Kolordu, Meiktila'dan yaklaşık 30 mil uzaklıktaki Pyawbwe kasabası çevresinde sert bir dirençle karşılaştı. Pyawbwe için yapılan savaşta 1.100'den fazla Japon askeri öldürüldü ve 9 Japon tankı imha edildi. Pyawbwe'deki kavga çok önemliydi. Burma'daki Japon gücü bu tür kayıpları sürdüremedi. Kağıt üzerinde Japon XXXIII Ordusu'nun üç erkek bölümü vardı, ancak Nisan 1945'te zar zor tek bir bölüm oluşturuyordu. XXXIII'te hala savaşabilecek olan erkekler, mühimmat ve yemek konusunda çok kısaydı. 9 tankın kaybı da 4inci Kolordu zırh konusunda muazzam bir güce sahipti.
Pyawbwe'den sonraki hedef 100 mil güneyinde Toungoo'ydu ve burada bir havaalanı vardı. 4'ün komutanıinci Kolordu General Messervy memurlarına şunları söyledi:
“Hız çok önemlidir ve bunu elde etmek için riskler kabul edilmelidir. Her gün değerlidir. ”
1.200 tank, cip, kamyon, zırhlı araç ve köprü aracı sütunu güneye taşındı. 1.900 ton Bailey köprü ekipmanı taşındı. Dört Japon savaş uçağı 11 Nisan'da bu güce saldırdıincive 12 kamyon kayboldu. Ancak Japonlar, Müttefiklerin ilerleyişini ancak kendilerine ait bir momentum elde ettikleri gibi geciktirebilirdi. Meiktila'nın yaklaşık 100 mil güneyinde Pyimana'da, 9 yaşındaki tanklarinci Tugay, XXXIII Ordusu komutanı General Honda'yı yakalamayı çok az kaçırdı.
22 Nisan'a kadarndMüttefikler Yedashe'ye Rangoon'a sadece 185 km mesafedeydi. Görevleri, Asya'nın Özel Harekat Yöneticisi eşdeğeri Force 136 tarafından düzenlenen Karen Levies - eski Birmanya Ordusu erkek grupları - tarafından daha kolay hale getirildi. Karen Levies, Japonların adamlarını ve ekipmanlarını taşırken kullanmaya çalıştığı köprüleri ve yolları havaya uçurdu. Yaptıkları iş, Japonların iki kuvvetle savaşmaları anlamına geldiği için büyük önem taşıyordu - biri Rangoon'a ve diğeri görünmeyenlere doğru hızla ilerliyordu.
23 Nisan'dard, 4inci Kolordu, planlanandan üç gün önce Toungoo kasabasına ulaştı. Ancak, muson beklenenden daha erken başlamıştı ve Toungoo'daki iki havaalanından savaşçıları uçurma girişimi hiçbir işe yaramadı.
4inci Kolordu'ya ilk önce Kolordunun teşebbüsü 26inci Hindistan Bölümü 2 Mayıs'ta gerçekleştind. Bu, General Slim ve Lord Mountbatten'in şu planıyla donatıldı:
“Önden patlarken arka kapıyı kırmak.”
1 Mayıs'tast, 2/3 erkeklerrd Ghurkha Paraşüt Taburu, Rangoon Limanı'nın girişini yöneten Elephant Point'e atıldı. Sert bir kavgadan sonra Elephant Point'i alıp burada görev yapan Japon savunma oyuncularından biri hariç hepsini öldürdüler. 2 Mayıs'ta 07.00nd, ilk inişler gerçekleşti.
Aslında, Müttefikler Rangoon'un kendisine ulaştığında, orada hiç Japon bulamadılar. 3 Mayıs'ta saat 16.00'da, 8 / 13'üncü Sınır Kuvvet Tüfekleri ve 1 / 8'inci Ghurkha Tüfeklerinden birlikler Rangoon'daki rıhtımlara indi. Liman binalarını tamir etmek ve maden ocakları için suyu süpürmek iki hafta sürdü, ancak mayıs ayı ortasına kadar her türlü rıhtımda gerekli olan malzemeler rıhtımda boşaltılıyordu.