Klinik Psikolog Selin Erekli konu hakkında bilgiler verdi.
Eksoriasyon bozukluğu veya dermatillomani olarak da bilinen deri yolma bozukluğu, genellikle fiziksel hasara neden olacak şekilde kişinin cildini kompulsif ve tekrarlayıcı bir şekilde yolması ile karakterize bir ruh sağlığı durumudur. Bu bozukluğa sahip kişiler tipik olarak stres, kaygı, can sıkıntısı veya diğer olumsuz duyguları hafifletmenin bir yolu olarak cilt karıştırırlar.
İşte cilt karıştırma bozukluğunun bazı temel özellikleri ve karakteristikleri:
Kompulsif Davranış: Bu bozukluğa sahip bireyler, zararlı olduğunu bilseler bile ciltlerini karıştırmak için ezici bir dürtü hissederler.
Tekrarlayan Eylemler: Cilt karıştırma genellikle tekrarlayan ve ritüelistik bir şekilde yapılır. Cilt karıştırma için hedeflenen bazı yaygın bölgeler arasında yüz, kollar, bacaklar ve tırnak etleri bulunur.
Duygusal Sıkıntı: Cilt toplama bozukluğu olan kişiler, davranışlarını kontrol edememeleri nedeniyle önemli duygusal sıkıntı, utanç ve utanç yaşayabilirler.
Sosyal ve Mesleki Bozukluk: Bu bozukluk kişinin sosyal hayatına, işine ve günlük aktivitelerine engel olabilir.
Deri toplama bozukluğunun kesin nedeni tam olarak anlaşılamamıştır, ancak genetik, psikolojik ve çevresel faktörlerin bir kombinasyonunu içerdiği düşünülmektedir. Genellikle anksiyete, depresyon ve obsesif-kompulsif bozukluk (OKB) gibi diğer ruh sağlığı sorunlarıyla birlikte görülür.
Deri toplama bozukluğunun tedavisi tipik olarak bilişsel-davranışçı terapi (BDT), alışkanlıkları tersine çevirme eğitimi ve bazı durumlarda ilaç tedavisi gibi terapilerin bir kombinasyonunu içerir. Bu tedaviler, bireylerin dürtüleri üzerinde kontrol sahibi olmalarına, daha sağlıklı başa çıkma mekanizmaları geliştirmelerine ve deri toplama ataklarının sıklığını ve şiddetini azaltmalarına yardımcı olmayı amaçlamaktadır.
Siz veya tanıdığınız biri cilt toplama bozukluğu ile mücadele ediyorsa, doğru bir teşhis koyabilecek ve kişiselleştirilmiş bir tedavi planı geliştirebilecek bir ruh sağlığı uzmanından yardım almak çok önemlidir. Erken müdahale, bu bozukluğa sahip bireyler için daha iyi sonuçlara ve daha iyi bir yaşam kalitesine yol açabilir.