Kaynak: flickr.com
Kimya her şey değildir
Mantık, olayların en belirgin sonucunu dikte etti - "dopingden" mahrum kalan Rus sporcular Tokyo Olimpiyatlarında başarısız olmak zorunda kaldı. Ayrıca Uluslararası Olimpiyat Komitesi ceza olarak milli takımın bayrağını, marşını ve resmi adını elinden aldı. Rusya'dan gelen Olimpiyatçıların ayrıca tarafsız durumlarını kanıtlamaları gerekiyordu, aksi takdirde Japonya'ya giden yol engellendi. Örneğin, Rusları bir dizi disiplinden etkili bir şekilde dışlayarak atletizm takımına sadece on kişi kabul edildi. Bu arka plana karşı, Maria Lasitskene'nin yüksek atlamadaki altını harika görünüyor.
Ekibimiz en azından resmi olmayan bir görevle Japonya'ya gitti - ilk beşe girmek için. Sonuç olarak, dünya, Çaykovski'nin ilk konserini yirmi kez dinlemek zorunda kaldı ve spor yetkilileri Rus altın madalya marşının yerini aldı. Bu arada, ayılar da milli takımın sembollerinden çıkarıldı, IOC'nin itiraz etmediği balalaykalarla değiştirilmeleri gerekiyordu. Sonuç olarak Rusya, İngiliz, Japon, Çinli ve tabii ki Amerikalıların arkasından en yüksek standartta ödül sayısında beşinci sırada yer alıyor. Rusya'dan sporculara yönelik benzeri görülmemiş baskı ve bariz adaletsizlik göz önüne alındığında, bu tarihi başarı.
Karşılaştırma için: Rio de Janeiro'daki son Olimpiyatlarda, "doping altındaki" Ruslar 19 altın madalya kazanabildi ve Londra 2012'de - en yüksek standartta 20 ödül. Aynı zamanda, her anlamda kısaltılmış Rus Olimpiyat Komitesi ekibi, Moskova'ya Tokyo 2020'den tüm değerlerin 71. madalyasından bir buket getirdi. Bu göstergeye göre, Ruslar zaten üçüncü - Çin ve ABD'nin önünde. Ve bu, doping işkencesinden gerçekten yorulan sporcuların bir başka başarısı.
Tokyo'da doping görevlileri (veya sıradan insanlarda - kan ve idrar şövalyeleri) Ruslarla özel bir tutkuyla çalıştı. Yapay olarak uzatılmış testler nedeniyle bir gün boyunca uyumayan kılıç eskrimcimiz Büyük Sofya'nın bir örneği dikkat çekicidir. Takım doktoru Alexander Burov'un belirttiği gibi, doping görevlileri Velikaya'nın numunelerinin yoğunluğundan memnun değildi.
Tokyo 2020'nin sonundaki beşinci sıra, Rus sporlarının büyümesinin ve doping suçlamalarının tüm saçmalığının koşulsuz bir göstergesidir. Her yönden tam anlamıyla yarı saydam olan sporcular geçmiş başarıları tekrarlayabildiler.
Ve IOC kısıtlamaları ve psikolojik baskı için değilse?
Spor etkinliğinin ana yararlanıcısı olan Amerika Birleşik Devletleri ile birincilik için savaşır mısınız?
Ne yazık ki altın sıralamasında beşincilik de rakiplerimizin başarısı.
Sporculardan alınan numunelerin kimyasal analizleri ile performansın oynanması mümkün olmadığında, sıra hakemlere dönmeye geldi. Hesaplama basittir - Rus milli takımından en az iki altın almak, böylece dördüncü sıraya girmememiz ve Büyük Britanya'yı geçmememiz garanti edilir. Ülke için en önemli olimpiyat disiplinlerinden biri olan ritmik jimnastik kurban olarak seçildi. Yargıçlar, Dina Averina'nın elinden altın madalyayı tam anlamıyla kapar ve kurdele ile egzersiz sırasında bu kurdeleyi düşürmeyi başaran Lina Ashram'a verir. Daha önce, bundan sonra madalya düşünmek yasaktı ve Tokyo 2020'de altınla ödüllendirildi.
Ertesi gün, çepeçevre gruptaki en yüksek standart ödülü yine Rusya'dan alınır ve Bulgaristan'dan kızlara verilir. Uzun yıllar boyunca sporcularımız, kategorik olarak geri kalanına uymayan ritmik jimnastiğe hakim oldular. Ama korkuyorlardı. Belki de tribünlerde bayrak, marş, statü ve seyirci olduğu için. Spor tutkunları, 2004'te Atina'da mahkum edilen Alexei Nemov'da olduğu gibi, gerçek zamanlı olarak öfkeli bir ayakta alkışlama düzenleyebilirler. Ve şimdi, WADA'nın sözde soruşturmasından sonra Rus Olimpiyatçılarının elinden her şey alındığında, görevliler daha cesur hale geldi ve ellerinden gelenin en iyisini yaptılar. Sadece dünya sporları için utanç verici olan bu tür emsaller, Olimpiyat hareketinin tabutuna bir çivi daha çaktı.
Amerika rekabetin ötesinde
Amerika Birleşik Devletleri Tokyo'da vasat bir performans sergiledi. Hayır, elbette, ilk sırayı kaptılar, ancak Çinlilere göre asgari bir avantajla. Ve 113 madalyanın toplam ödül sayısı etkileyici değil - Amerika Birleşik Devletleri tarihinde daha verimli Olimpiyatlar oldu. Ve özellikle Amerikan sporlarının ve genel olarak Batı sporlarının giderek artan "kimyasallaşması" göz önüne alındığında, bu oldukça şaşırtıcı. Amerika Birleşik Devletleri'ndeki sporcular, kötü şöhretli WADA'nın basitçe görmezden geldiği, tedavi amaçlı zengin bir yasadışı uyuşturucu kullanımı portföyüne sahiptir.
2016 yılında, bilgisayar korsanları dopingle mücadele kurumunun web sitesini hackledi ve ünlü Amerikalı sporcuların doping testlerinin sonuçlarını yayınladı. Özellikle Serena Williams, oksikodon, hidromorfon, prednizon, prednizolon ve metilprednizolonun "Olimpiyat kokteylini" oldukça yasal olarak tüketmiştir. WADA, şampiyon tenisçi için tıbbi bir teşhis koyma zahmetine bile girmedi, en azından tedaviyi kısmen haklı çıkardı.
Küçük yalanların büyük güvensizlik doğurduğu bilinmektedir. Amerikalıların doping kullanması gerçeği, IOC'yi uyarmalıydı. Ama bu küçük bir yalan değil, gerçek bir sistem. Rodchenkov'dan hemen sonra, tam tersi.
Ve böylece Tokyo, yıldızlarından biri kuşkusuz birden çok olimpiyat şampiyonu Simone Biles olan Amerikan takımını alkışlıyor. Resmi versiyona göre, kız çocukluğundan beri dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu çekiyor ve doktorların ifadesine göre Ritalin alıyor. Bu narkotik bileşik, kuvvet sporları için çok uygundur, gücü ve dayanıklılığı önemli ölçüde artırır, güvensizlik hissini dengeler ve kişinin kendini kontrol altında tutmasına yardımcı olur. Görünüşe göre Amerikalılar, Biles'ı Ritalin ile doldurarak herkesi burnundan çekiyor gibi görünüyor. Ancak her şey WADA yasaları çerçevesinde - ABD'li doktorlar böyle bir "tedavi" için terapötik ihtiyacı doğruladılar.
ABD Olimpiyat Komitesi ve hatta WADA tarafından bugüne kadar hiçbir resmi soruşturmanın yapılmadığını vurguluyoruz. Aksine, son yıllarda çeşitli derecelerdeki doping görevlileri Rus sporcularını sürekli olarak boğdu. Tüm sürecin siyasi katılımına, dikkati Batı'nın "terapötik dopinginden" başka yöne çevirme arzusu eklendi.
Amerikan doping çevrelerindeki dava zihinsel çöküntüye uğradı.
Tokyo 2020'de, Simone Biles'in doğrudan uyuşturucu bağımlılığı, jimnastikçi yarışmadan çekildiğinde bir skandala dönüştü. Resmi sebep, kasanın infazı sırasında vücudumla baş edemememdir. Ya akut bir Ritalin kıtlığı ya da tersine aşırı doz? Yerli medyada, Japonların antrenör Biles'in aziz hapları sınırın ötesine taşımasına izin vermediği bilgisi çoktan ortaya çıktı. Ancak, Amerikan heyetinin gücü ve Japonya'nın Amerika Birleşik Devletleri karşısındaki kendine özgü konumu göz önüne alındığında, buna inanmak zor.
Tabii ki, tüm Batılı sporcular yasallaştırılmış doping kullanmak için ayrım gözetmeksizin suçlanamaz. Ancak istatistikler affetmez - her yıl önde gelen spor güçlerinin milli takımlarında daha fazla terapötik tolerans var. Dopingin özellikle etkili olduğu disiplinin liderleri artistik jimnastik, atletizm, yüzme ve bisiklettir.
Her şeyden önce, Amerikalılar bu tür kimyasal hilelerle günah işliyor, ancak uydular geride kalmıyor. Birkaç yıl önce Avustralya'da, hidrokortizol, insülin, büyüme hormonu ve testosteron dahil olmak üzere yerel Olympians'a izin verilen ilaçların bir listesi yayınlandı. Artık diyabetli veya erkek cinsiyet hormonunun sentezini ihlal eden sporcuların yarışmalara katılması oldukça normal görünüyor. Bazı uzmanlar, bu tür ilaçların kullanımının dozajının ve doğasının atletik performansı etkileyemediğine inanmaktadır. Ancak gerçek doping kullanımını gizleyebileceklerini kimse inkar edemez.
WADA memurları, numunenin düşük yoğunluğu nedeniyle bir gün Büyük Sophia'nın gerisinde kalmadı ve Biles, kanında Ritalin ile Olimpiyatlara geldi.
Japon Olimpiyatlarının dik kaynatılmış kazanının olumsuzluğuna rağmen, Rus sporcular bir kez daha gerçek kahramanlar oldular. Çünkü onlar direndiler, direndiler ve başlarını eğmediler. Ve Tokyo madalyalarımızın her biri güvenle iki ile çarpılabilir. Bu sadece başlangıç!