Sundance İncelemesi: Diego Luna’nın Mr. Domuz Başrolde Danny Glover ve Maya Rudolph
Film, kirli ve kargaşa içinde rustik bir evin içinde açılıyor. Kirli bulaşıklar bir mil yükseklikte istiflenir, çeşitli eşyalar odaya rastgele dağıtılır ve büyük bir şişe kahverengi likör çoğunlukla boş görünür. Sonik bir saldırgan sabit telefon çalmaya başlar ve Eubanks'ı uyandırır (Danny Glover). Elinden geldiğince gecikerek mutfağa girer ve sonunda telefona cevap verir. Bu onun kızı Eunice (Maya Rudolph), bu hafta sonu onu ve torunlarını ziyaret edip etmeyeceğini sorduğunda sesli bir şekilde bıkkın. Eubanks bunun gerçekleşmesinin neden zor olduğunu açıklamaya başlar. Her ikisi de cevabı biliyor. Orada olmayacak ve beş dakika içinde hiçbir zaman gerçekten olamayacağı açık.
Ebeveynlerin yokluğuyla getirilen bu suçluluk, “Bay Domuz, ”Tarafından yönetilen son çaba Diego Luna. Ve gitmiyor. Yakında Eubanks'ın umutsuz para ihtiyacı olan Gürcistan'dan deneyimli bir domuz çiftçisi olduğunu keşfediyoruz. Eubanks, oyundan çıkmadan önce son bir iş yapan bir banka soyguncusu gibi, potansiyel bir alıcının kendisine son ödüllü domuz için 50.000 dolar teklif ettiği Meksika'ya gider. Tabii ki, işlem plana göre gitmiyor. Yol gösterici ilkesi - bu canlılara katledilmeden önce insanca muamele edilmesi gerektiği - anlaşmayı geri çekiyor.
DEVAMINI OKU: 'Bir Milletin Doğuşu' Ve Ötesi: 2016 Sundance Film Festivali'nde 25 Aktör ve Film Yapımcısı
Yaşlılıkta birinin ahlaki pusulasına yapıştığı takdire şayan bir şey var. Tüm cephelerde Eubanks sıkıntılı bir adam. Büyük borçları var, Meksika'nın çevresinde kepenklenirken kredi kartlarını kesiyor. O, fırsat verildiğinde her türlü likörü tüketen şiddetli bir alkolik. Ve en trajik olarak kanseri var. Hasta olan babasına yardım etmek için Eunice, onu kurtarmak için umutsuz bir girişimde Meksika'ya gelir. O andan itibaren, “Bay Domuz ”ifadesini umutsuzluk hikayesinden yabancı bir baba ile kızı arasındaki bir yol filmine dönüştürür.
İlk başta kayalık olmasına rağmen, Rudolph ve Glover sonunda üzüntü içinde ayaklarını bulurlar. Ve hepsi üzüntü. Yaklaşık iki saat boyunca, Luna’nın üçüncü özelliği çok az umut ya da neşe anı sunuyor. Tünelin ucundaki ışık uzun zaman önce yok oldu. Şimdi geriye kalan tek şey bu kırık ilişki - yavaş yavaş bu Dünya'dan ayrılmaya başladığında babasının sıcaklığını arayan bir kız. Ancak film (ve Luna), uzun süredir dağılmış ailevi bağlara hızlı bir çözüm olmadığını anlıyor. Sadece empati ve belki de koşulsuz sevgi vardır. Bunun için, “Bay Domuz ”, uygun ve kazanılmamış bir uzlaşma sunmayı reddettiği için övgüde bulundu.
Ancak filmi izlerken aralıksız melankoliden bıkmak zor değil. Eunice bir yardım eli uzatırken ve kulağı anlamada bile yaşlı bir Eubanks'ın akın etmesini içeren duygusal ritimler tekrarlayan ve sinir bozucu büyür. Neden kendi yanılgılarını geçmiş ve sevgisini kabul edemiyor? Utanç kabul etmek ve affetmek neden bu kadar uzun sürüyor? Ve neden, bir ömür boyu tükettikten sonra şişeyi bırakamıyor? Belki de eski alışkanlıklar gerçekten çok ölüyor.
Değeri ne olursa olsun, Glover bu soruları erken ve sık sık ortaya çıkarır. Kolayca çağrılabilen, klişeler ve yumuşak karakterizasyonla doldurulabilen bir performans. Ancak kariyerinin bu yeni bölümünde, Glover içe doğru bakmak, acılara ve yaşlanmanın zevkine bakarak ilgilenmek gibi görünüyor. Glover, Eubanks'ın rolünü sanki hayatının hikayesi gibi oynuyor. [B-]
2016 Sundance Film Festivali kapsamındaki tüm bilgiler için buraya tıklayın