Türkiye'nin ilk görme engelli dağcısı ve maraton koşucusu Necdet Turhan 2002'de New York maraton koşusuyla başlayıp, Şubat 2017'de Avustralya'da final tırmanışıyla "Beş kıta: Beş Maraton ve Beş Zirvesi" adlı projesini bitirdi. Diğer tırmanışları: Türkiye – Ağrı Dağı, Tanzanya – Kilimanjaro Dağı, Fransa – Blanc Dağı, Amerika – Sheridan Dağı'dır.
Necdet Turhan, 1957 yılında Balıkesir'de doğdu. Bir memur ailesinin en küçük çocuğuydu. Bursa'ya taşındıktan ve orta okulu bitirdikten sonra, aileye yardım sağlamak için akşam saatlerine kadar çalışıyordu.
23 yaşında göz enfeksiyonundan kaynaklanan komplikasyonlar nedeniyle görme duyusunu kaybetti ama bu durum onun liseyi bitirmesini ve Ankara'daki Orta Doğu Teknik Üniversitesi'nden Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi lisans derecesini almasını engelleyemedi. Israrlar sonucunda üniversitenin tırmanma ekibine kabul edildi. 3 yıl içinde Bey Dağları ve Erciyes Dağı'na tırmandı. Başarılarından dolayı ODTÜ Dağcılık Kolu tarafından onur üyeliği verildi. Tırmanışlar sırasında tırmanıcı ortağına bağlı çanların sesini takip ederdi.
Mezun olduktan sonra bir fabrikada telefon operatörü olarak çalışmaya başladı. Görme engelli olmasından dolayı ilk kez ayrımcılığa maruz kaldı. Diploma yerine vizyon eksikliğine dayanarak iş verildi. Bir süre sonra bu işten istifa etti ve engellilere karşı ön yargıyı protesto etmek için dağlara tırmanarak medyanın dikkatini çekti. Yıllar geçtikçe diğer sloganlarla protesto etti: "Engelliler de başarılı olabilir", "Hayatı sevmek ve başarılı olmak için çaba sarf etmek gerekiyor". Dört yıl boyunca gazetede çeşitli ilgili konularda köşe yazıları yazan bir gazeteci olarak çalıştı.
2000 yılı Avrasya Maratonu'nun 15 kilometrelik etabına katıldı. Böylece Avrasya Maratonu'na katılan ilk görme engelli yarışmacı oldu. 2 yıl sonra Ağrı Dağı Zirvesi'ne ulaşan ilk Türk görme engelli sporcu oldu.
"Görmeyerek dağa tırmanmak" ve "Engellerin aşılması ve çözülmesi gereken sorunlar" sloganlarıyla, Türkiye'de görme engelliler için farkındalık yaratmak amacıyla başladı. Necdet yeteneklerini göstermek ve ihtiyaçlarını paylaşmak istedi. Çabalarıyla, Türkiye'deki görme engelli çocuklara yönelik ilk ve tek kütüphane için para topladı.
Daha sonra maratonlarla tırmanışlar arasında yerel bir engelli merkezinde ofis müdürü olarak çalıştı. Orada, engelli çocuklara baston ve bilgisayarın nasıl kullanılacağını, insanlarla görüşme yapmayı, sıkı çalışmanın ve hayallerini kaybetmemenin önemini öğretti. 2015 yılında resmen emekli oldu ama gönüllü olmaya ve öğrencilerini desteklemeye devam ediyor.