2012 Londra Olimpiyatları’nda gümüş madalya sahibi Vijay Kumar’ın kısa süre önce kazandığı ve baltalamak için büyük acılar çektiği bir gümüş madalya var. Tüm Hindistan polisler arası bir toplantıdaydı.
“Diğerleri çok iyi atış yapmamış olmalı,” diyor bir ok gibi dümdüz ateş ederek.
“Aslında departman ısrar etti çünkü ben nişancıydım. Bu yüzden isteksizce girdim ve madalya beklemiyordum.”
“Yeterlilik puanı theek-thaak (tamam) idi.”
Gel gel, gel ca.
Vijay, Kahire’de yapılacak olan Dünya Şampiyonası’nda bir peri masalı dönüşüne dair tüm beklentileri yumuşatıyor ve yüksek performans notlarına ulaşmak için dönüşüne henüz çok erken olduğunu söylüyor. Paris Olimpiyatları, yine de, gözünün önünde. Ve en son katıldığı 2018 Changwon Dünyaları’ndan tam dört yıl sonra Hint takımına geri dönen Vijay, süper hızlı, hızlı refleksli 25m Rapid Fire etkinliğinde tetiklenmekten mutlu olduğunu söylüyor. Mutlu evet, kibirli, pek değil.
“Hindistan sıralamasında sadece 3. oldum. Puanlar çok yüksek değildi,” diye bir sorumluluk reddi beyanı yayınlıyor, sadece kademeli bir birikimi ve oyalandığı ve tırmandığı alt kademeleri tekrar hatırlatıyor.
Londra’da, podyumda hiçbir Avrupalı ile biten göz alıcı Rapid Fire finalinde gümüş madalya kazanmasından on yıl sonra, Vijay değişen rekabet formatı konusunda çok telaşlı olmadığını söylüyor (6 yerine 8 kişilik final). “Son format değişikliği (hit-or-miss, 9.7 veya üzeri Hit, Miss dışında herhangi bir şeydi) Londra Oyunlarından hemen önce de değiştirildi. Şimdi yeni bir format var (final + yarı final düellolarında 8’e geri döndü), bu yüzden kariyerimdeki üçüncü kural değişikliği. Ben iyiyim. Ben her zaman iyiyim,” diye kıkırdar.
Peki, 2018’den bu yana ortadan kaybolduğu yıllarda çekimler unutuldu mu? “Spordan hiç ayrılmadım. Ama kalifiye olmak için yeterince iyi değildi (en iyi etkinlikler için), ”diyor Vijay samimi bir şekilde.
Ordudaki 16 yıllık görev süresini 2017 yılına kadar tamamlayarak sivil kuvvetlere geçecek ve Himachal Polisi’nde DSP olarak atanacaktı. “Olimpiyatlar için kalifiye değildim, bu yüzden hizmet eğitimimi tamamlayabileceğimi düşündüm. Başlamak için iyi bir zaman ve doğru seçimdi. Sonra 2019’dan sonra pandemi oldu ve büyük bir rekabetin baskısı olmadan sistematik olarak antrenman yapabildiğim için yardımcı oldu.”
Polisler arası turnuvada eğitim almadan gümüş seçecek, hazırlıkları konusunda yetersiz hissedecek ve gümüşü, Hindistan’ın en duygusal olarak takip edilen sporlarından birinde Olimpiyat madalyalı bir sporcunun muhteşem dönüşünün parlak bir göstergesi yerine mat ilan edecekti. Yine de, Londra 2012’den bu yana, Hintli atıcılar için kısır iki Oyun oldu – Olimpiyatların farklı bir balık kazanı olduğuna ve başka bir hazırlık aşamasına ihtiyaç duyduğuna işaret ediyor.
“2019 Asyalılar’da Tokyo için kalifiye olmak için bir Hintliyi destekliyordum. Ama maalesef kota alamadık. Önemli aşamalarda silahın kontrolünde ustalaşmanız gerekiyor. Hepimiz öğreniyoruz, bakalım 2024’te orada olacak mıyız” diyor.
Ancak Dünyalar’a atlamak – son gittiği aynı yarışma, Vijay’ı aynı anda hem heyecanlandırıyor hem de sinirlendiriyor. Eğitimini tamamlarken günlerce şut atmayı özlerdi ama çoğunlukla yeni hayatına devam ediyordu. “Hayatımın 15-16 yılıydı, bu yüzden açıkçası onu özlerdim. Ben her zaman bir yarışma alanında mutlu olurum. Antrenmanda asla göremeyeceğiniz hataları öğrenebileceğiniz ve yakalayabileceğiniz tek yer orası,” diyor 37 yaşındaki Hamirpur.
bisiklete geri dön
Vijay, birinin uzun süreli eğitimden çıkıp çıkmadığını düşünüyor, ancak zihinsel durum iyi ve irade gücü güçlü, kavrama etrafındaki eski hissi geri kazanmaya başlaması sadece birkaç gün sürüyor. Bu arada, bir günlük iş çağırdı.
“16 yıl sonra ulaşabileceğim rütbeye ulaştım ve 2017’de otomatik olarak emekli oldum. Polis dosyasının işlenmesi iki yıl sürdü ve Kasım 2018’e kadar inceleme tamamlandı. Her ikisi de hizmet, biri sivil olsa da bu önemli bir değişimdi. Bu, dava dosyaları, soruşturmalar, mahkeme işlemleri, tespit araçlarıyla mücadele gibi birçok akademik konuyu içeriyordu” diye açıklıyor. Bandobast (düzenleme), trafik ve mahkeme oturumları – günler geçti.
Polislik, daha fazla halka açık ilişki ve kitap içerir. “Derslerde iyiydim. Okulda hiçbir derste başarısız olmadım. Ancak antrenmanın ilk günlerinde evet, konsantre olmak zordu” diyor. Olimpiyat podyumlarının ve kutlamaların o heyecanlı anları ve sporcunun tipik balon hayatı uzak bir anı haline geldi.
Bu arada Hindistan, bir olimpiyattan diğerine bocaladı – 2024’ün bitmesi beklenen madalyasız bir kabus. Ordulu Gurpreet Singh, Rio finalini kıl payı kaçırarak Rapid fire’da 7. oldu. Ancak hiç kimse Tokyo için RF kotasını alamadığından, Gurpreet’in ramak kala durumu daha da can acıtıyor.
Vijay için Aralık 2021, büyük ligde rekabet etme isteğinin çok arttığı zamandı. “2021 sonlarında bir genelge geldi ve katılmak istediğimi söyleyen bir başvuru gönderdim. Onaylandı, ”diyor, dönmekten mutlu geliyordu. Adımlarının izini sürerek bir haftalık antrenmanla başlayacaktı.
“Size saygın bir puan kazandırabilecek 4-5 puan var. Gövde dengesi, pürüzsüz tutuş, hareketin sürekliliği, atış başına, seri başına mücadele. Yine de istikrarı yeniden kazanmak zaman alıyor ”diyor.
Vijay’ın Londra gümüşü özeldi, çünkü Rapid Fire’daki 2. Dünya Savaşı’ndan bu yana 57 Olimpiyat madalyalı sporcudan sadece 8’i Avrupalı değildi. Sportif atıcılığın poligondaki en hızlı, hızlı refleks olayı olarak kabul edilen Avrupa’dan şaşırtıcı bir yüzde 85’lik bir oran. Doğruluk evet, ancak RF (Hızlı Ateş) atıcıları 8 saniye, 6 saniye ve en zoru 4 saniye boyunca bir dizi atışta beş sıralı hedefi hedefledikleri için hızlanmadaki doğruluk. İzlemesi oldukça eğlenceli, ancak 9.7’den daha iyi olmayı hedeflerken, yatay bir eksen boyunca hareket ederken el-göz koordinasyon metriğinde her zaman biraz insanüstü refleksler talep etti. Vijay’in 2012’deki gümüşü, muazzam hazırlığın yanı sıra özel bir hız becerisinden geldi.
Hızlı ateş etmede yaş sınırı yoktur, ancak Vijay – hafif bir hakaretin üstesinden geldikten sonra, yaşla birlikte yavaşlayan içgüdüleri hakkında soru sorulduğunda – ısrar ediyor: “Atış tepki hızım hala iyi. Eski tekniği kullanıyorum ve eskisi gibi aynı hızı hissediyorum.”
Kübalı Leuris Pupo, Rapid Fire’da 44 yaşında Tokyo gümüşünü kazandı. 2012’de Vijay’ın önünde altın madalya kazanarak Londra’daki sürpriz olimpiyat şampiyonu olmuştu ve elemelerde rekor bir puan alan Rus Alexei Klimov’un prova edilmiş mükemmelliğini ve çılgınca isabetliliğini geride bırakmıştı. Sidney 2000’de başladıktan sonra bu onun 4. Olimpiyatlarıydı. Pupo, ilk Oyunlarından 21 yıl sonra Tokyo’da gümüş madalya kazanacaktı ve Vijay kendisine de ikinci bir şans verebileceğini düşünüyor.
Zorlu rekabet
Üçlü Olimpiyat şampiyonu Ralf Schumann ve daha sonra Christian Reitz (Rio’da altın, Pekin’de bronz) gibi efsanelerle hızlı ateş, şu anda aralık dişli Fransız muhteşem nişancı Jean Quiquampoix’in (pr: Ki-kaam-puaa) büyüsü altında. – Rio’da gümüş ve Tokyo’da altın. Paris, 20’li yaşların ortalarında evde ateş eden adam için başka bir bölüm olacak, ancak her zaman bir sürü Çinli çekişme için uzaklaşıyor.
Vijay’ın gümüşü de önemliydi, çünkü Dünya Şampiyonalarında Hızlı ateşe hakim olmalarına rağmen, Çinliler son üç Olimpiyatta bronz konumlarını asla daha iyi hale getirmeyi başaramadı. Almanlar ve Ruslar bu etkinlikte oldukça zorlu ve RF’de sadece altı Asyalı madalya kazandı.
Hazırlıklar, Vijay’i yurt benzeri bir ortamda gecekondu hayatına soktuğu, ailesinden uzak durduğu ve çok aşırı fiziksel eğitime odaklandığı ve bölgesini hardcore simülasyonlarla almak için harcadığı uzun saatler boyunca teknik mükemmellik aradığı “hostel hayatına” geri itti. “O pansiyon hayatına dönmek zor. Ama beşik yapmıyorum. Orduda hiç yapmadım, şimdi de olmayacak. Biz bunu seçtik. Bir madalya buna ihtiyaç duyar. Tüm madalya sahipleri böyle hazırlanır,” diyor basitçe.
Vijay’in boynu, duruşunun tamamen dengesizliği nedeniyle 2014’te kötü durumdaydı ve sırtı, omurganın sözdizimi hataları gibi hissettiren neredeyse harap oldu – tüm madalya kazananların onur nişanı. “2014 yılında ameliyat edildi ve 6 aylık rehabilitasyondan sonra düzeltildi. 8/6/4’te eskisinden daha güçlü hissediyorum ve şimdi finalde 8 şutörle ilginç olmalı. Boyun tamamen iyi,” diyor.
Yine de bu, gıcırdayan Terminatör’ün Pro’yu çekmeye dönüşü değil. Kişiliği, diğer üç Hintli Olimpiyat madalyalı atıcının (Rajyavardhan Rathore, Abhinav Bindra, Gagan Narang) sağduyulu gerçekçiliği gibi, bu tür güzelliklerden kaçınıyor. Vijay bu görüntülere gülüp geçiyor, ancak Hint çekimleri, Paris’e gelen dört madalyalı silahşörden herhangi birinin sansasyonel bir geri dönüşünün serpilmesiyle yapabilirdi – Rio’dan Tokyo’ya zor bir madalyayı kovalayan açıklanamaz korku koşusu böyleydi.
Silah arkadaşları onu geri görünce nasıl tepki verdi? “Birkaç kişi şok oldu, birkaçı kıskandı. Ama çoğu mutluydu,” diye kıkırdadı.
Müthiş yetenekleri ve korkusuz tavırları ile umutlar her zaman gençlerin üzerinde olacaktır. Yine de, bir Olimpiyata giden, bir gümüş getiren ve bir madalyanın basitçe bir hedeften çıkacağına dair hiçbir yanılsama içinde olmayan bir atıcı var. Hızlı Ateş, 1896’dan kalan tek olaydır. Vijay Kumar, mükemmel turşu hazırlamanın eski yollarını bilir. Madalya sözü vermiyor ama elinden gelenin en iyisini yapacak.