OVERNIGHT, 20 yabancının ilk öpücüğünü içeren bu video, insanların haber kaynaklarını tamamen havaya uçurdu. Şu anda üç günden kısa bir süre içinde 40 milyona yakın görüntülenme var. Henüz yapmadıysanız izlemek için bir dakikanızı ayırın; ilk "buluşmada" beceriksizlik ve beceriksizlik, öpücüklerin duygularının hızlanması ve fizikselliği ve hepsinden önemlisi (yine de benim için) yavaş, zaman zaman neredeyse isteksiz ayrılıklar inkar edilemez hassasiyet, hatta neşe duyguları yaratır.
Ancak (neden her zaman bir "ama" var?), Slate ve diğerlerinin haklı olarak işaret ettiği gibi, video bu efektleri üretmek için özenle hazırlanmış. Oyuncular illa ki “yabancı” değildir, ancak modellerin çoğu için, sanatçılar, insanlar kamera karşısındaydı. Ve en önemlisi, parçanın kendisi aslında bir giyim markasının promosyonudur:
Aslında, bu bir kıyafet reklamı ve bu yabancıların çoğu, kalabalıklar için aşk, seks ve samimiyeti gösterme konusunda deneyimli profesyonel oyuncular. Oyuncular arasında Natalia Bonifacci, Ingrid Schram ve Langley Fox (aktris Mariel Hemingway'in kızı ve model Dree'nin kız kardeşi); müzisyenler The Like'dan Z Berg, OK Go'dan Damian Kulash, Army Navy'den Justin Kennedy, şarkıcı Nicole Simone ve şarkıcı-aktris Soko (aynı zamanda kısaca eşlik eden melankolik indie müziği icra eden); ve oyuncular Karim Saleh, Matthew Carey, Jill Larson, Corby Griesenbeck, Elisabetta Tedla, Luke Cook ve Marianna Palka. Muhteşem ve karizmatik İtalyan modeller, Fransız aktörler, bağımsız grup liderleri ve Hollywood kraliyet ailesinin birbirlerini öpmek için bir araya geldiklerinde - "Aşka hazır değilseniz, nasıl olabilirsiniz? hayata hazır mısın? ”- sonuçlar" güzel "mi?
Cevabım şu: Neşeli duygular üretirse, kimin umurunda?
Dürüst olmak gerekirse, geçen yıl televizyonda olma deneyimim olmasaydı, bu eleştiriye farklı tepki verebilirdim. Ancak sette, Take Part Live için çekilirken deneyimim sırasında bir şeyler öğrendim. Bir segment için sorular yazılı olsa bile; Seti önceden görme, makyaj yapma, saç yapma vb. konularda "hazırlık" olsa da, bunların hiçbiri, sonunda orada olduğunuzda ve kamera döndüğünde etkileşimlerin ne kadar "gerçek" olduğunu hiçbir şekilde azaltmaz. İçinizde hissettiğiniz duyguları azaltmaz ve eğer yönetmen bu duyguları dışa aktarabilirse başarılı bir çekimdir.
Yardım edemem ama bu yılın başlarında Casey Niestat ile yaptığım röportajı ve Fox Studios'un sponsorluğunda onun Filipinler tayfun yardım videosunu söyleyenler konusunu düşünün. Walter Mitty'nin Gizli Yaşamı. Casey [nefret edenler hakkında] şunları söyledi: "Günün sonunda insanlara yardım edebildik." Onun için önemli olan buydu.
Aynı şekilde, yabancıların öpüştüğü bir video 40 mm'lik insanların günlerine biraz keyif veriyorsa, bunun bir giyim markasını destekleyip desteklemediği kimin umurunda? Bu 2014. Ticaret ile sanat, edebiyat ve reklam, ürün ve haber, hangi ikilemi kurmak istiyorsanız, ne derseniz deyin, kutsal ineği bırakmanın zamanı geldi. Duygular, insanların yaşamlarının yakıtıdır ve bu duyguları üretmek için ne yaparsanız yapın (ve onlarla ne yaparsanız yapın) önemli olan şeydir.