Yeni yürümeye başlayan çocuklar yürümeyi öğrendiklerinde, birçoğu parmak uçlarında yürümek il ebaşlar. Fakat yürüyüşlerini mükemmelleştirdikçe, ayakları yerde daha çok yürürler.
Yeni yürümeye başlayan çocukların çoğu, üç yaşına geldiklerinde tam ayaklarıyla yürüyeceklerdir. Bazı çocuklar tam ayaklarıyla yürüyemezler ve bu bir sağlık uzmanı tarafından kontrol edilmesi gereken bir şeydir.
Neden çocuklar ayak ucunda yürürler
Ayak parmağı yürüyüşü dört gruba ayrılabilir. Serebral palsi veya kas distrofisi gibi bazı nörolojik durumlar, baldır kasının daha sıkı olmasına veya çalışma şeklini değiştirmesine neden olur. Bu, çocuğun topuklarını yere indirmesini ayağıyla yürümesini zorlaştırır veya imkansız hale getirir.
Ayak parmaklarının yürümesine neden olan konjenital talipes ekinovarus (kulüp ayağı olarak da bilinir) veya kalkaneal apofizit (topuktaki büyüme plakasının iltihabı) gibi ortopedik durumlar da vardır. Ayak veya bacaktaki yapısal değişiklik, topuğun yere değmesini imkansız veya ağrılı hale getirir.
Ancak topuklarını yere indirebilen bazı çocuklar parmak uçlarında yürümeyi tercih ederler. Bu çocuk grubu, kilometre taşlarına ulaşmada veya ritüel davranışlarda gecikme gibi başka davranış özelliklerine de sahiptir. Burada parmak yürüyüşü, otizm spektrum bozuklukları veya gelişimsel gecikme ile ilişkilidir.
Ayrıca, ayak parmakları üzerinde yürümeye devam eden, tıbbi durumu olmayan sağlıklı çocuklar var. Bu idiyopatik ayak parmağı yürüyüşü olarak bilinir ve ayak parmaklarının yürümesine neden olduğu bilinen diğer tüm tıbbi durumların dışlanmasıyla teşhis edilir. İdiopatik ayak parmağı yürüyüşü, tarihsel olarak çocuğun parmak uçlarında yürüme alışkanlığı oluşturduğu varsayımıyla alışılmış ayak parmağı yürüyüşü olarak adlandırılmıştır. Bazı çalışmalarda aile üyelerinin bu özelliği paylaştığını bildirdiği için buna ailevi ayak parmağı yürüyüşü de denmiştir.
İdiopatik parmak yürüyüşü, sağlıklı çocukların% 5 ila% 12'sini etkiler ve araştırmacılar bunun nedenlerini bilmiyor.
Birden fazla aile üyesinde sıklıkla görüldüğü gibi genetik bir neden olabilir. Bu yürüyüş tipine sahip çocuklarda sıklıkla görülen başka özellikler de vardır. Bazı küçük çalışmalarda, idiyopatik ayak parmağı yürüyüşü olan çocuklar, konuşma ve dil gecikmeleri ve motor beceriler ile denge güçlüğü ve hareket arama gibi duyusal işlemlerde zorluklar da göstermiştir.
İdiyopatik ayak parmağı yürüyenlerdeki en yaygın gözlem sıkı baldır kaslarıdır. Bu, topuğun yere değmesini daha da zorlaştırabilir ve çocuklar spor yapmaya çalışırken ağrıya neden olabilir. Tahmin edebileceğiniz gibi, çocuklar farklı şekilde yürüdükleri için alay edilebilir.