Omurilik, beyin sapının sonunda başlayan ve neredeyse omurganın dibine kadar devam eden uzun, kırılgan, tüp benzeri bir yapıdır. Omurilik, sinirler arasında gelen ve giden mesajları taşıyan yolları oluşturan sinir akson demetlerinden oluşur.beyin ve vücudun geri kalanı. Omurilik, yürüme, yüzme ve idrara çıkma gibi koordineli hareketleri kontrol eden kendi içinde sinir hücresi devreleri içerir. Diz çökme refleksi gibi reflekslerin de merkezidir (bkz.Refleks Ark: Beyinsiz).
Beyin gibi, omurilik de üç doku tabakasıyla (beyin zarları) kaplıdır. Omurilik ve meninksler, omurganın merkezinden geçen omurilik kanalında bulunur. Çoğu yetişkinde, omurga 33 ayrı sırt kemiğinden (omur) oluşur. Kafatasının beyni koruduğu gibi, omurlar da omuriliği korur. Omurlar, yastık görevi gören kıkırdaktan yapılmış disklerle ayrılır ve yürüme ve zıplama gibi hareketlerin omurga üzerinde oluşturduğu kuvvetleri azaltır. Omurlar ve kıkırdak diskleri, omurganın uzunluğunu uzatır ve birlikte omurga olarak da adlandırılan vertebral kolonu oluşturur.
Omurga Nasıl Düzenlenir?
Omur adı verilen bir kemik sütunu omurgayı oluşturur (omurga). Omurlar, omurganın merkezinden geçen omurilik kanalında bulunan uzun, kırılgan bir yapı olan omuriliği korur. Omurlar arasında, omurgayı yastıklamaya ve ona biraz esneklik vermeye yardımcı olan kıkırdaktan oluşan diskler bulunur.
Beyin gibi, omurilik de üç doku tabakasıyla (beyin zarları) kaplıdır.
|Spinal sinirler: Omurilikten çıkan omurlar arasında 31 çift omurilik siniri vardır. Her sinir iki kısa dal (kök) halinde çıkar:


bumotorlu kökler hareketi kontrol etmek için beyin ve omurilikten gelen komutları öncelikle iskelet kaslarına taşır.
buduyusal kökler duyusal bilgileri (ağrı, sıcaklık, titreşim, uzuv pozisyonu) vücudun diğer bölgelerinden beyne taşır.
At kuyruğu: Omurilik, omurganın yaklaşık dörtte üçünde biter, ancak bir sinir demeti kordonun ötesine uzanır. Bu demet at kuyruğuna benzediği için kauda ekina olarak adlandırılır. Kauda ekina, bacaklara ve bacaklardan hem motor hem de duyusal sinir uyarıları taşır.
Beyin gibi, omurilik de gri ve beyaz maddeden oluşur. Kordonun kelebek şeklindeki merkezi gri maddeden oluşur. Ön kanatlar (genellikle ön veya ventral boynuzlar olarak adlandırılır), beyin veya omurilikten kaslara bilgi ileten ve hareketi uyaran motor sinir hücrelerini (nöronlar) içerir. Kelebek kanadının arka kısmı (genellikle arka veya sırt boynuzu olarak adlandırılır), duyusal bilgileri vücudun diğer bölgelerinden omurilik yoluyla beyne ileten duyusal sinir hücrelerini içerir. Çevreleyen beyaz madde, vücudun geri kalanından beyne duyusal bilgi taşıyan sinir lifi sütunları (akson demetleri) (yukarı çıkan yollar) ve motor impulsları beyinden kaslara taşıyan sütunlar (inen yollar) içerir.
sinirler
Periferik sinir sistemi, vücutta sicimler gibi dolaşan, beyinle, vücudun diğer bölümleriyle ve sıklıkla birbirleriyle bağlantı kuran 100 milyardan fazla sinir hücresinden (nöron) oluşur.
Periferik sinirler, sinir lifi demetlerinden oluşur. Bu lifler, miyelin adı verilen yağlı bir maddeden oluşan birçok doku tabakasıyla sarılır. Bu katmanlar, sinir uyarılarının sinir lifi boyunca iletilmesini hızlandıran miyelin kılıfını oluşturur. Sinirler, çaplarına ve etraflarındaki miyelin miktarına bağlı olarak farklı hızlarda impuls iletirler.
buPeriferik sinir sistemi iki bölümü vardır:
- somatik sinir sistemi
- Otonom sinir sistemi
somatik sinir sistemi
Bu sistem organları birbirine bağlayan sinirlerden oluşur.beyin Veomurilik bilinçli çabayla kontrol edilen kaslarla (istemli veya iskelet kasları) ve derideki duyu alıcılarıyla. Duyusal reseptörler, vücuttaki ve çevresindeki bilgileri algılayan sinir liflerinin özel uçlarıdır.
Otonom sinir sistemi
Bu sistem, beyin sapı ve omuriliği iç organlara bağlar ve hiçbir bilinçli çaba gerektirmeyen ve dolayısıyla insanların genellikle farkında olmadığı iç vücut süreçlerini düzenler (bkz.Otonom Sinir Sistemine Genel Bakış). Örnekler, kalp kasılmalarının hızı ve gücü, kan basıncı, solunum hızı ve gıdanın sindirim sisteminden geçme hızıdır.
Otonom sinir sisteminin iki bölümü vardır:
- Sempatik bölünme: Ana işlevi, vücudu stresli veya acil durumlara, savaşmaya veya kaçmaya hazırlamaktır.
- Parasempatik bölünme: Ana işlevi, olağan durumlarda normal vücut fonksiyonlarını sürdürmektir.
Bu bölümler, genellikle biri iç organların hareketlerini etkinleştirirken diğeri engelleyerek birlikte çalışır. Örneğin, sempatik bölünme nabzı, kan basıncını ve solunum hızlarını artırır ve parasempatik sistem bunların her birini azaltır.
Bir Sinir Hücresinin Tipik Yapısı
|Bir sinir hücresi (nöron), büyük bir hücre gövdesi ve sinir liflerinden oluşur; impulsları göndermek için bir uzatılmış uzantı (akson) ve impulsları almak için genellikle birçok dal (dendritler). Aksondan gelen impulslar bir sinapsı (iki sinir hücresi arasındaki bağlantı noktası) geçerek başka bir hücrenin dendritine ulaşır.


Her büyük akson, beyinde ve omurilikte oligodendrositler ve periferik sinir sisteminde Schwann hücreleri ile çevrilidir. Bu hücrelerin zarları, miyelin adı verilen bir yağdan (lipoprotein) oluşur. Membranlar aksonun etrafına sıkıca sarılarak çok katmanlı bir kılıf oluşturur. Bu miyelin kılıf, bir elektrik telinin etrafındaki gibi bir yalıtıma benzer. Sinir impulsları, miyelin kılıfı olan sinirlerde, olmayanlara göre çok daha hızlı hareket eder.
Kranial sinirler ve omurilik sinirleri
Beyni ve beyin sapını doğrudan gözler, kulaklar, burun ve boğaz ile baş, boyun ve gövdenin çeşitli bölgelerine bağlayan sinirlere kranial sinirler denir. 12 çift vardır (bkz.Kranial Sinirlere Genel Bakış). Kranial sinirler, dokunma, görme, tat alma, koku alma ve işitme gibi duyusal bilgileri iletir.
Omuriliği vücudun diğer bölgelerine bağlayan sinirlere omurilik sinirleri denir. Beyin, vücudun çoğuyla omurilik sinirleri aracılığıyla iletişim kurar. Omuriliğin uzunluğu boyunca aralıklarla yerleştirilmiş 31 çift vardır (bkz.Omurilik Bozukluklarına Genel Bakış). Birkaç kraniyal sinir ve çoğu omurilik siniri, periferik sinir sisteminin hem somatik hem de otonomik kısımlarında yer alır.
Spinal sinirler, omurlar arasındaki boşluklardan omurilikten çıkar. Her sinir iki kısa dal (spinal sinir kökleri olarak adlandırılır) olarak ortaya çıkar: biri omuriliğin önünde ve diğeri arkada.
- Motor sinir kökü (ön sinir kökü): Motor kökü omuriliğin önünden çıkar. Motor sinir lifleri, beyin ve omurilikten gelen komutları vücudun diğer bölgelerine, özellikle iskelet kaslarına taşır.
- Duyusal sinir kökü (arka sinir kökü): Duyusal kök omuriliğin arkasına girer. Duyusal sinir lifleri, vücudun diğer bölgelerinden beyne duyusal bilgileri (vücut pozisyonu, ışık, dokunma, sıcaklık ve ağrı hakkında) taşır. Her duyusal sinir kökündeki duyusal sinir lifleri, dermatom adı verilen vücudun belirli bir bölgesinden bilgi taşır (bkz.Dermatomlar).
Omurilikten ayrıldıktan sonra ilgili motor ve duyusal sinir kökleri birleşerek tek bir omurilik siniri oluşturur.
Bazı omurilik sinirleri, sinir pleksusları adı verilen iç içe geçmiş sinir ağları oluşturur. Bir pleksusta, farklı omurilik sinirlerinden gelen sinir lifleri sıralanır ve yeniden birleştirilir, böylece belirli bir vücut bölümünün bir bölgesine giden veya buradan gelen tüm lifler tek bir sinirde toplanır (şekle bakın).Sinir Bağlantı Kutuları: Pleksuslar).
İki ana sinir pleksusu vardır:
- Brakiyal pleksus: Kollara ve ellere giden sinir liflerini sıralar ve yeniden birleştirir
- Lumbosakral pleksus: Bacaklara ve ayaklara giden sinir liflerini sıralar ve yeniden birleştirir