Planı başarılı olmuştur.
Metallophobia’nın Dark Lordu, Black Lotus ve Little Monster’ı zamanın ve mekânın yollarından, kendi boyutlarına kadar takip etmişti. İlerlemişlerdi. Zaman çizelgesinde daha önceki bir noktaya geri dönerek kendisini çiftten uzaklaştırmayı başarmıştı.
Karanlık bir varlık olarak, kendini bulduğu bölgeden geçti. Metal ve tahta üzerinde hareket eden tekerleklerin cılız sesi, müzik kutusu çınlamaları ve aralıksız bir gülüş etrafını sardı. Çadırlı bir daire içinde yukarı aşağı yükselen bir plastik at çemberinin yanından geçti. Bu yerin ortasına giden yollar ahşap kabinlerle dizilmişti. Üstünde kırmızı bir neon parladı.
Unamusement Park’a Hoş geldiniz
Dark Herald kahkaha sesinin ardından devam etti. Kaynak oradaydı, merkeze yakın. Bir grup … palyaço? İçlerinde özellikle büyük olan, yalnızca taht denebilecek bir şeyin üzerinde oturuyordu. Yüzünün üst kısmını metal bir maske kapatıyordu. Hepsi Colonel Fluffums, -çizgi film ayı ve korkunç arkadaşlarının- yeniden gösterimlerini oynayan büyük bir televizyon ekranına bakıyordu. Herald sessizce gözlemledi.
“Sıkıldım derken ne kastediyorsun, patron?” diye palyaçolardan biri konuştu.
“Kulağa nasıl geliyorsa öyle!” dedi Killer J, bir ayağını tahtının koluna dayayarak ve elinde bir deste kâğıt karıştırarak. “Kart numaraları, pratik şakalar, çok eğlenceliler, ama son soygunumuz ne zaman oldu?”
“Yaklaşık bir ay önce,” diye yanıtladı bir başkası.
“Ve son büyük” gösteri “?
“Tarikat bizi uzaklaştırdı.”
“Kesinlikle!” dedi Killer J ve kâğıtları topluluğa fırlattı. Parmaklarını birbirine bağlayarak doğruca tahta oturdu. “Yeni bir şeye, büyük bir şeye ihtiyacımız var, bu şimdiye kadarki en önemli nokta olacak.”
Herald, şekli için etrafındaki dinleyicilerden ilham alarak, “Girişimi burada yapıyorum,” dedi. Pembe ve mor saçları, kafa derisinden bir mum alevi gibi yükseldi. Karanlık Tanrıların görüntüsü … yumuşatıldı … ve yerine Killer J.’nin attığı kartların takımlarıyla süslenmiş renkli bir takım elbise kondu. Yüzü beyaza boyanmıştı ve gözlerinde iki kırmızı çizgi vardı.
“Eh? Kimsin? Sen nereden geldin? ” Diye sordu Killer J. öne doğru eğilirken gözlerini şüpheyle kısarak. “Birine benziyorsun, hatırlıyorum…”
Twisted Herald’ın yüzü sırıttı, dişleri parlak mavi renkteydi. “Ben mi? Neden, ben de senin gibi bir şakacıyım. Ve sıkıntınızı giderecek bir numaram var. “
Twisted Herald konuşurken, sanki onlardan bir şey çıkarıyormuş gibi kollarına uzandı. Herald onu ele geçirmeden önce karanlık bir duman çıktı. Palyaçolar endişeli görünerek ayağa fırladılar ama Twisted Herald daha hızlıydı. Dumanı bir aynaya dönüştürdü ve Killer J’ye doğrulturken arkasında durdu.
Palyaço patronu onun yansımasına bakarak kaşlarını çattı. Normal bir aynaya benziyordu. “Bu mu? Anlamadım. “
“Bu, sapkın yolculuğunuzun başlangıcı,” diye güldü Twisted Herald.
Killer J.’nin yansıması aniden değişmeye başladı, uzadı ve ayna kendi kendine eğilirken görüntüsü de eğildi. Birincisinden başka bir ayna açılarak palyaçonun daha kısa ve yuvarlak görünmesini sağladı. Killer J.’yi çevreleyen, her biri Twisted Herald’ın mavi dişleri olan lunapark aynaları birer birer açıldı. Bir tuzak sezen Killer J. bombalarına uzandı ama yansımaları zincirlerle ellerini yakaladı. Aynadan uzanıp bileklerini sardılar. Aynalar onu dışarıdan ayırırken yansımanın gözleri parlamaya başladı. Kısa süre sonra tamamen bir hapishaneye kapatıldı.
Zincirler tarafından asılan Killer J. sadece güldü. “Bundan bir çıkış yolu bulacağım! Ve sonra en iyi palyaçonun kim olduğunu göreceğiz. Beni duyuyor musun, sahtekâr? “
“Oh, kesinlikle göreceğiz. Gerçekten palyaço olduğunu mu düşünüyorsun?” Twisted Herald’ın aynalardaki görüntüsü Killer J. Smoke ile alay etti ve kısa süre sonra Twisted Herald’ın yerini Killer J.’nin daha önce hiç görmediği iri yarı bir yaratık aldı. Korkunçtu … Ancak hareketleri Killer J. gibiydi.
“İyi numara. Ama adamlarım beni kıracak. Göreceksin!”
Twisted Herald başını geriye attı ve görüntüsü kaybolduğunda gülmeye başladı ve Killer J.’nin protestolarının sağır kulaklarda çınlamasına neden oldu.
Palyaço tarikatçıları, Killer J.’nin yeni hapishanesinin dışında, saklandıkları yerden başlarını uzattılar. Twisted Herald ayağa kalkarken, ‘lunapark’ zincirlerle sıkıca kapatılmıştı. Yeni hapishaneyi bitirmek için, gökyüzüne bakan şeytani bir palyaço suratlı, herhangi birinin içeri girmesini engelleyen parmaklıklar vardı. Palyaçolar kabinlerin üzerinden tırmandılar ve siper aldıkları yerlere sürdüler.
İçlerinden biri çekingen bir tavırla başının arkasını ovuşturdu.
“Öyleyse, bir planın var mı … patron …?”
Twisted Herald gülümsemesi daha da genişledi. “Yaparım.”
~~~~~~
“Photon’un bizimle buluşmak istediği yerin burası olduğundan emin misin, Stingray?” Icebringer, kamyonunu Unamusement Park’a çekerken sordu. “Burası Killer J.’nin bölgesi.”
“Bunlar koordinatlar. Ama ben … Hey! Bak, bu o değil mi? ” Dedi Stingray, parkın kapıları açılırken açılan makineyi işaret ederek.
Makine, dışarıda birçok farklı mercek ve aynayla kesinlikle Photon’lara benziyordu, ancak renkleri soluktu ve ortasında büyük bir testere vardı. Kokpitin tam üstüne bir silindir şapka yerleştirildi. Araba ikiye yanaştı, bir karnaval şıngırtısı çalıyordu. Kokpit kapısı açıldı ve …
“Büyük Photon’un Wonderwagon’una doğru gelin çocuklar ve kızlar! Işıklarımız var, yanılsamalarımız var ve hiç görmediğiniz bilim harikaları var! Bu şeyleri uyduramıyorum millet! ” Arkeolog, arabasından çıkan ışıkların etrafına birkaç yanıltıcı Foton yansıttığını söyledi.
İki pilot, Photon’un görünüşü karşısında, sözlerine veya aracından çıkan diğer insanların sayısına fazla dikkat edemeyecek kadar şok oldu. Bir çeşit sihirbaz gibi giyinmişti, yüzü Palyaço makyajıyla boyanmıştı. Gözlerine yeşil bir maske takmıştı. Palyaço asistanları, çifti kuşatırken dikkat dağınıklığından biraz daha fazlası olarak, etrafında dans edip takla attılar.
“Ph-foton? Ne oldu?” Stingray sonunda sordu.
“Bu taraftan yürüyün çocuklar ve öğrenin! Unamusment Park’a girmek için bu kadar yüksekte olmalısın. Ürperecek, heyecanlı olacaksın! ” Photon, kapıdan geçmeden önce onları parka götürürken kollarını ikisinin etrafına doladı. “Aynalı Salonda kaybolmayın! Hala çıkış yolumu bulmaya çalışıyorum!”
“Bekle, ne-” Icebringer, kapının kapalı olduğunu görmek için etrafına baktı.
Etrafına baktığında yapayalnız kaldı. Photon gitmişti. Stingray gitmişti. Aynalarla çevriliydi, palyaçolar yansımalarında gittikçe uzaklaşıyorlardı. “Photon? Stingray?”
Stingray aynalar koridorundan geçmeye çalıştı fakat bunu pek de iyi yapamıyordu. Yansıması ona gülmeye devam etti. Nereye döndüğü ya da nereye koştuğu önemli değildi, sadece daha fazla ayna vardı.
Twisted Herald, sihrinin iki pilotta yaptığı değişiklikleri görünce sırıttı. Yüzleri artık tıpkı Photon’unki gibi palyaço makyajıyla boyanmıştı. Kıyafetleri karnavala her şeyden daha yakındı. İkili gözlerini açtı. Stingray, dönen testere bıçaklarıyla hokkabazlık yaparken göğsünde büyük bir kürek vardı. Icebringer, önlüğünde bir sopayla bir külah dondurma tutuyordu.
“Mr. Sawtooth. Mr. Brainfreeze. Şov zamanı! “