İlk Çağ Felsefesi: Varlık Felsefesinde Düalizm (İkicilik) Genel Özellikleri Nedir?
Düalizm nedir sorusunu şöyle yanıtlamak mümkündür: Herhangi bir alanda birbirlerine indirgenemeyen iki karşıt ilkenin varlığını ileri süren felsefi akıma düalizm denir. Varlığın insan zihninden bağımsız olarak var olduğunu savunan bazı realist filozoflar onun hem madde hem de düşüncenin (Tin, ide) ürünü olduğunu savunmuşlardır. Bu filozoflara felsefe tarihinde düalist (İkici) filozoflar adı verilir. Düalizm, monizm ve plüralizm terimlerinin karşıtıdır.
Türkçeye ikicilik olarak çevrilen ve iki anlamındaki Latince duo sözcüğünden türetilmiş olan düalizm, birbirine indirgemeyen iki farklı tözün olduğunu savunan felsefi bir yaklaşımdır. Bu iki töz genel anlamda dişi-erkek, iyi-kötü, ruh-beden ya da aydınlık-karanlık gibi çiftlerdir. Bu yönüyle tüm varlıkların tek bir tözden kaynaklandığını ileri süren monizm ve ikiden fazla sayıda töz olduğu iddiasındaki plüralizm yaklaşımlarından ayrılır.
Düalizm, felsefe ve din biliminde başta olmak üzere, çeşitli öğretilerden bahsetmek ve bunları tanımlamak için geliştirilen yöntem olarak da adlandırılabilir. Bu öğretilerin tamamında iki temel maddenin (Genelde Zıt) bulunduğu fikri yer alır. Bu iki temel madde, özellikle de zıt güçler veya varlıklar olabilir. Bu bağlamda makalemizin devamında felsefe için düalizm ve dinler için düalizm başlıkları ele alınacaktır.
KAYNAK: FELSEFE TARİHİ KİTABI