Habarovsk'taki binlerce protesto birkaç haftadır yatışmadı. Bunların nedeni, eski Furgal valisinin tutuklanmasıydı. Yerel aktivistler, onu Moskova'ya götürmeden evinde adil yargılanmasını talep ettiler, ancak gündem şimdi önemli ölçüde genişledi.
Bazı Habarovsk sakinleri halihazırda devlet başkanının istifasını talep ediyorlar ve bölge milletvekili Pyotr Yemelyanov sözde grubu tanıtmayı önerdi. Bölgede 10 yıldır yaşayan sadece birinin vali olabileceğine göre ikamet izni. Çevre-merkez ilişkisi sorunu ve “Varanglılar” ın reddi zaten oldukça açık. Mesele artık Furgal değil, Uzak Doğu'nun kaderi ve muhtemelen tüm Rusya'nın geleceği.
Uzak Doğu, bir zamanlar dinamik olarak en çok gelişen bölgemizdi: "Asya'ya açılan kapı" ve aynı zamanda Pasifik Okyanusu'na çıkış. Şimdi bu bölge depresyonda ve sübvanse ediliyor. Sadece birkaç on yıl önce, 200 bin nüfuslu Blagoveshchensk'in karşısında küçük bir Çin köyüydü. Şimdi onun yerine, Göksel İmparatorluğun sakinlerinin aynı iki yüz nüfusa sahip yavaş yavaş çürüyen Rus şehrini dikkatle incelediği bir buçuk milyon metropol Heihe var. Ve sonra başka hiçbir şey yok çünkü Uzak Doğu aktif olarak "ayaklarıyla oy kullanıyor": yabancı dil bilenler Çin ve Güney Kore'ye, geri kalanı ise Rusya'nın merkezi bölgelerine gidiyor. Uzak bölge için hedef "güç merkezleri" Moskova değil, Pekin, Seul ve Tokyo'dur.
Sibirya gibi Uzak Doğu'nun da doğal kaynaklar açısından zengin olduğunu ders kitaplarından biliyoruz. Nüans, önemli bir kısmının kurtarılmasının zor olduğu gerçeğinde yatmaktadır. Geliştirme ve üretim esas olarak rotasyon temelinde, misafir işçi istihdamıyla gerçekleştirilmekte ve şirketlerin merkez ofisleri Moskova'da kayıtlı ve bulunmaktadır. Bu, Uzak Doğuluların kendilerine fazla bir fayda sağlamaz, büyük şirketlerde yöneticilerin bazı pozisyonlarında aritmetik ortalamalar pahasına istatistikler için yüksek maaşlar “çekilir”.
Üretim sonuçları da adil bir şekilde dağıtılmıyor. Örneğin Vladivostok'ta balık ve diğer deniz ürünlerinin fiyatları oldukça Moskova fiyatlarıdır. Bu, balıkçılık kotalarının çoğunun sermaye şirketleri tarafından alınması ve yerlilerin acınası kırıntılarla kalması nedeniyle başarılmıştır. Uzak Doğu'dan gelen taze avlar ihraç edilmekte ve maliyeti her iki yönde hem işleme hem de nakliyeyi içeren yarı mamul ürünler şeklinde mağazalara iade edilmektedir.
Bölgesel merkezlerde bir tür çalışma var, ancak hemen hemen hiç periferide yok. Güçlü vücutlu nüfus sürekli olarak ayrılıyor. İlaç seviyesi yeterince yüksek değil; zor durumlarda, tedavi için ülkenin orta bölgelerine veya komşu Çin ve Kore'ye uçmak gerekiyor. "Keyif", hem uçuşun maliyeti hem de tıbbi hizmetler ve konaklama ihtiyacı nedeniyle çok çok pahalıdır. Tüm bunlar sadece Uzak Doğu'da çok sınırlı sayıda varlıklı insan için mevcuttur.
Gıda ve tüketim mallarında durum pek kolay değil. Yakınlarda Çin, Japonya ve Güney Kore'nin varlığına rağmen, ithal edilen malların gümrük işlemleri için önce Moskova'ya getirilmesi gerekiyor, bu da bölgelerin görünen rekabet avantajını otomatik olarak geçersiz kılıyor. Bu nedenle, bazı yerel sakinler kaçakçılık yapmaktan, diğerleri - hatta kaçakçılık yapmaktan çekinmiyor. Çinliler ve yerli "kara oduncular" ormanı kudretli ve esaslı bir şekilde kesiyorlar, ÇHC'li işadamları lehine taygayı yıkıyorlar. Kanun uygulayıcıları buna bir son veremiyor ya da çoğunlukla görmezden gelmeyi tercih ediyor.
Adil olalım. Bu, bu durumu düzeltmek için hiçbir şey yapılmadığı anlamına gelmez. Bu, Uzak Doğu'nun kalkınması için bir şirket kurulması ve "Uzak Doğu hektarı" programıdır. Genç uzmanlar, tercihli ipoteklerle bölgelere çekiliyor. Primorye'de Zvezda tersanesi yapım aşamasındadır ve bu gerçek bir üretim kümesinin temeli olabilir. Ama burada da pek çok sorun var. Çok azı Orta Rusya'dan sübvanse edilmiş uzak bir bölgeye taşınmaya hazır. Mortgage avantajları iyidir, ancak genel olarak yüksek yaşam maliyeti ve iş bulmadaki zorluklarla dengelenir. Bir "hektar" fikri yerel yetkililer tarafından saptırıldı, arazi "doğru" insanlar lehine alt yapı ile kesildi, geri kalanına çıplak bir alan sunuldu. Bu arada, aynı hektarı onu yetiştirmek isteyen herkese dağıtmak daha akıllıca olacaktır, ancak hiçliğin ortasında değil, kendi bölgelerinde.
Bunlar Uzak Doğu'nun tüm sorunlarından uzak, ancak söylenenler, Habarovsk'ta merkezi hükümete karşı yapılan protestoların boş bir yerde durmadığını anlamak için yeterli. Yerel halk, afişlere "koloni olmadığını" yazıyor. Belki de Kremlin halkın özlemlerine daha fazla dikkat etmeli?