1929’te, Sovyetler Birliği’nin imzalamadığı Savaş Esirlerinin Bakımına İlişkin Cenevre Sözleşmesi kabul edildi. Daha sonra, bu, Rus askerlerinin esaret altında ele alınmalarına yansıdı. II. Dünya Savaşı'nın ilk aylarında Almanlar üç milyondan fazla Rus savaş esirini ele geçirdi. Almanya çok fazla insana güvenmedi ve acil olarak toplama kampları düzenlemek gerekiyordu. İşgal altındaki Polonya'daki Suwalki kampı, binlerce mahk headsmun kafalarının üstünde bir çatı olmadan kalabalık olduğu, dikenli tellerle çevrili dev bir alandı. Acil misillemeler Yahudileri ve Sovyet komiserlerini bekliyordu. Aynı zamanda, Abwehr, Sovyet vatandaşlarını Alman silahlı kuvvetlerinin saflarına almaya çalıştı. Suwalki’de, Sovyet’in arka tarafında çalışmak üzere yaratılan Alman istihbarat ve sabotaj örgütü Zeppelin’in liderlerinden biri olan Standarführer Hoffmann tarafından yapıldı. Derhal Vitebsk bölgesindeki Tolochin altında Temmuz 1941'te yakalanan Vladimir Gil'e dikkat çekti. Alman istihbaratının kökeni çabucak öğrendim.
Vladimir Gil 11, Haziran 1906'ta, Mogilev eyaletinin Bobruisk ilçesindeki Daraganovo arazisinde doğdu. Babası Waldemar Anthony von Luthenhausen-Wolf, Alman baronlarına aitti ve annesi Maria Kazimirovna Dombrovskaya, Polonya kralı Stanislav August Poniatowski'nin torunuydu. Lüthenhausen-Wolf ailesi, Alman baronunu matematik öğretmek için davet eden Büyük Peter döneminde, Rusya'ya geldi. Ve Catherine II, sadık hizmeti için, Daraganovo arazisini Lutenhausen-Wolf'a sundu. 1914 yılında, Rusya'daki savaşla bağlantılı olarak, Almanların zulmü başladı ve baba adını değiştirmek zorunda kaldı ve Gil olarak tanındı. Son Vladimir 9 derslerinden mezun oldu ve Ekim ayında 1926 Kızıl Ordu'ya katıldı. 1939'te Harp Akademisi'nden onur derecesiyle mezun oldu. Frunze ve Teğmen Albay'a terfi etti. Daha sonra Genelkurmay Akademisi'ne girdi ve 1940'te, Krasnodar Bölgesi'nin Armavir kentine, 229 Piyade Tümeni başkanı olarak gönderildi.
Vladimir Gil, savaşın başlangıcında yakalandı, ailesi memleketinde kaldı - karısı ve iki çocuğu, oğlu Vadim ve kızı Galina. Soylu bir ailenin soyundan olan Gil, Almanca, Fransızca ve Lehçe bilmektedir. Almanlar için çalışmayı kabul etti ve Aralık ayında 1941'te Gil, Suwalki kampındaki komutanlığa atandı.
Vladimir Gil'e, Rus savaş esirlerini milliyetçi bir dekolte oluşturmak için seçmesi emredildi. Mart ayında, 1942, bu grup önce Breslau yakınlarındaki özel bir kampa, daha sonra da Berlin ziyareti ile Almanya'ya bir gezi sırasında gönderildi. Hitler'in doğum gününe adanmış bir konserde Walter Schellenberg, Gil'e Führer'e, Almanya'ya yararlı olabileceğini söyleyerek şahsen tavsiye etti. Bundan sonra Hitler, Gilu'ya Bolşevizm ile savaşmak için Rus savaş esirlerinden “Rus Milliyetçilerle Mücadele Birliği” ni organize etme görevini verdi.
Sendikanın önderliği de Gil'e verildi, ayrıca kollektif çiftliklerin dağılması ve toprağın köylülere geri gönderilmesi anlamına gelen ideolojik bir program yazdı. Bu yüzden Gil, Stalin'in politikalarından memnun olmayan savaş esirlerini cezbetmeyi bekliyordu. Sonra soyadını değiştirdi ve kayınpederinin peşinde - Rodionov takma adını aldı. Eski Sovyet komutanlarının 25'i derhal Savaş Birliği'ne kaydoldu. Sendikaya katılırken, yeni üyeler sendika liderinin tüm talimatlarını yerine getirme konusunda kuşkusuzca yemin etti. Başlangıçta, “Savaş Birliği” politik bir örgüt olarak tasarlandı, ancak daha sonra “Kızıl Ordu ile mücadelede Dostluk” mücadelesini yeniden adlandırdı.
Mayıs 1942, yüzlerce ilk kadro kuruldu. Sovyet ordusunda, küçük teğmenden teğmen albüme kadar sıralandılar, burada ertelendiler. SS etiketleri ile yeni bir Çek üniforması verildi, ancak omuz kayışları kendi tasarımlarına sahipti ve manşonları - gamalı haç ve “Rusya İçin” yazılı siyah bir kurdele. Haziran ayına kadar bu sayı beş yüz kişiye ulaştı ve bu müracaat, “İlk Rus Ulusal SS Dekolmanı” veya “Kadro No. 1” olarak tanındı. İlk şirket tamamen Kızıl Ordu’nun eski memurlarından oluşurken, diğer ikisi ise göçmenler arasından Alman memurlar ve Rus milliyetçilerden oluşuyordu.
Üç haftalık hazırlık eğitiminden sonra, tabur ilk mücadele görevi - Tomaszewski, Zamost ve Rava-Russky ilçelerinde Polonyalı partizanların avı olarak atandı. 1942 sonbaharında, ulusal tugay, önce demiryolunu korudukları Bykhov bölgesine devredildikten sonra Begomlya bölgesindeki partizanlara karşı operasyonlara katıldı. Siparişlerin yerine getirilmesi, iadedeki özel bir SS servisi tarafından izlendi. Gil-Rodionov en başından beri bir kural belirledi: sivil nüfusa ilişkin kişisel iradeye izin vermemek. Nüfusla katliama giren savaşçılar, partizanlarla çatışmalara girmemeye ve katılmamaya çalıştı.
Nisan ayında General Vlasov'dan bir “delegasyon” olan 1943, Gil-Rodionov'a geldi ve savaşçılarını Rus Kurtuluş Ordusuna (ROA) katılmak için çalkaladı, ancak kimse kabul etmedi. Yaz aylarında, ayrılma partizan tugayının "Zheleznyak" tarafından işletildiği Dokshitsy'ye transfer edildi. Onun emri derhal Rus ulusal kadrosuna dikkat çekti ve savaşçıları arasında güçlendirilmiş ajitasyon başlattı. Gil-Rodionov ve Zheleznyak komutanı arasında, Titkov, partizanların kendi taraflarına gitmeye çağırdığı yazışmalar başladı. Ağustos ayının başlarında, geçişin ayrıntılarını tartıştıkları tugay komutanları toplantısı yapıldı.
16 Ağustos 1943, Gil-Rodionov taburuna bir emir verdi: “Bu numaradan, tugata“ 1-I Anti-Faşist Partizan Tugayı ”demesini emrediyorum. Her dövüşçüyü, Fritzes'i Rus topraklarından çıkarılmalarına kadar yok etmek için acımasızca suçluyorum. ” 16 ve 17 Ağustos ayında bütün Alman subayları tugayda imha edildi. 40 civarında, istihbarat şefi General Bogdanov liderliğindeki ateşli Sovyet halkı tutuklandı ve partizanlara teslim edildi. Birkaç gün sonra, herkesin bağımlılıkla sorgulandığı Smersh'in ana karşı istihbarat departmanına Moskova'ya transfer edildiler. Gil-Rodionov'un kendisi de üç gün boyunca sorguya çekildi.
Vatan için kefaret etmek için Gil-Rodionov tugayı, Dokshitsy ve Krulevshchina'daki kuvvetli müstahkem Alman garnizonlarına saldırdı. Partizan müfrezeleri iki yıl boyunca başarısızlıkla bu istasyonları ele geçirmeye çalıştı. 17 Ağustos'ta Dokshitsy'deki Alman garnizonu, 1. Anti-Faşist Partizan Tugayı'nın askerleri tarafından şaşkınlıkla alındı ve tamamen yok edildi. Krulevshchina istasyonu daha güçlendirildi ve bir yıldırım saldırısı işe yaramadı. Çok sayıda Rus askerinin öldüğü ağır bir savaş başladı. 18 Ağustos sabahı Almanlar, Türkiye'nin desteğiyle bir karşı saldırı başlattı. tanklar и havacılıkama Luftwaffe'nin bombalanması bile onları yenilgiden kurtarmadı. Büyük kayıpların pahasına, Gil-Rodionov Krulevshchina'yı taşıyan trenlerle birlikte ele geçirdi silâhve diğer kupalar. Aynı gün, Moskova'ya, eski Rus SS tugayının yaklaşık 2 bin kişisini partizanların tarafına çevirmesiyle ilgili bir telgraf gönderdi. Stalin, bu olayın geniş çapta duyurulmasını emretti, böylece tüm savaş esirleri, vatanlarına dönüşün mümkün olduğunu biliyordu.
20 Ağustos Begoml havaalanındaki 1943, bütün tugayın Kızıl Ordu'ya transferinin koşullarını netleştirmek için Moskova'dan bir uçakla geldi. Eylül ayındaki 17'te Vladimir Gil-Rodionov, "Sovyet savaş esirlerinin Anavatan savunucularının saflarına geri dönüşlerini organize etmeleri ve Alman işgalcilere karşı mücadelede cesaret ve cesaret sergilemeleri için" Kızıl Yıldız Nişanı ile ödüllendirildi. Sonraki aylarda, o ve tugay, en cesur askeri operasyonlara katıldı.
1944'in baharında, Polotsk ve Lepel arasındaki bölgede, Almanlar savaşta partizanlara karşı en büyük saldırıyı başlattılar. "Bahar Tatili" operasyonu, binlerce Alman asker, zırhlı araç ve uçaktan oluşan 60'a katıldı. Güçler çok eşitsizdi ve partizanlar hızla kendilerini çevrelediler. 5 Mayıs'ta Kombrig Gil-Rodionov savaşçıların kırılmasına neden oldu. Tugayının yarısından fazlasını kaybederken, Alman çevresinden ayrılmayı başardı. Gil-Rodionov ölümcül bir şekilde yaralandı ve Mayıs 14'teki 1944'te savaş alanının yakınında bir çiftlikte öldü. 1-I Anti-Faşist Tugayı neredeyse var olmaktan çıktı. Hayatta kalanlardan 400 halkı daha sonra savaşmaya devam eden 4 kadrosunu oluşturdu.
Eylül ayında, 1991, Vladimir Gil ve savaşçılarının kalıntıları Ushachi'deki kardeşlik anıt mezarlığında yeniden toplandı. Karısına ve çocuklarına tahliye edilmeden Belarus'a dönmelerine izin verildi ve 1941 kapsamında 1944 ile savaş yıllarında Gil-Rodionov'a nakit para yardımı verildi. Savaştan sonra tarih Albay Gil, söylentiler ve spekülasyonlarla büyümüş ve kişiliği hala bir gizem.