Brown Üniversitesi bilim adamları, amino asitler ve şekerler gibi yapay metabolik moleküllerin solüsyonları içerisinde veri saklanabileceğini gösterdiler. Bir molekülün varlığı veya yokluğu bir bitlik veri yaratıyor ve karışımın karmaşıklığı da karışımın kaç bitlik veri depolayabileceğini gösteriyor. Bundan sonra da yapılması gereken tek şey, binlerce karışımın nano-ölçek damlalar halinde çok küçük metal plakaların üzerine yerleştirilmesi oluyor. Damlalar kuruduktan sonra da kütle spektrometresi kullanılarak bu veri çözülebiliyor.
Araştırmacılar, bu yöntemi kullanarak bir çapa, bir Mısır kedisi ve bir dağ keçisi fotoğrafı depoladılar. Daha sonra da bu verileri yaklaşık %99 doğruluk ile geri çekmeyi başardılar. Her ne kadar bu doğruluk istenilen oranda olmasa da – telefonunuzdaki verilerin %1'inin kaybolduğunu düşünün – kesinlikle yöntemin çalışabilir olduğunu gösteriyor.
Bilim insanları, bunu konseptin doğruluğunun kanıtı olarak kabul ediyor ve halen pek çok iyileştirmenin yapılması gerektiğini belirtiyor. Plakalar çok daha küçülebilir ve sürecin çok daha hızlı çalışması gerekiyor.
Ancak zaman içerisinde moleküler depolama yöntemi belirli bilgi formları için mantıklı olabilir. Moleküler depolama, alışıldık hard diskler ve katı-hal (solid-state) depolama yeterli olmadığı zaman tercih edilecek bir depolama yöntemi olabilir.