Halide Edib Adıvar (11 Haziran 1884 – 9 Ocak 1964) bir Türk romancı, Kemalist, öğretmen ve kadın hakları için siyasi liderdi.
Halide Edib Adıvar (11 Haziran 1884 – 9 Ocak 1964) bir Türk romancı, Kemalist, öğretmen ve kadın hakları için siyasi liderdi. En çok Türk kadınının düşük sosyal statüsünü eleştiren romanları ve gözlemlerinden çoğu kadının durumlarını değiştirme konusundaki ilgisizliği olarak gördüğü romanlarıyla tanınıyordu.
Ermeni halkı tarafından “Ermenistan paşası” olarak tanımlanan Cemal Paşa, Halide Edip’e Antoura Yetimhanesi’nin işletmesini emretti. Bu yetimhanede din dersi yoktu. Pan-Türkistti ve birkaç romanı Turancılık hareketini savundu.
Halide Edib, Konstantinopolis’te (İstanbul), Osmanlı İmparatorluğu’nda üst sınıf bir ailede dünyaya geldi. Babası Osmanlı Sultanı II. Abdülhamid’in sekreteriydi. Halide Edib, Avrupa ve Osmanlı edebiyatı, din, felsefe, sosyoloji, piyano, İngilizce, Fransızca ve Arapça öğrendiği özel hocalardan evde eğitim gördü. Yunancayı komşularından ve kısa bir süre Konstantinopolis’teki bir Yunan okuluna devam ederek öğrendi.
1893’te kısa bir süre için Amerikan Kız Koleji’ne katıldı. 1897’de, Jacob Abbott’un Annesi’ni tercüme etti ve padişah ona Sadaka Nişanı verdi. Mezun olduğu 1899’dan 1901’e kadar tekrar Amerikan Koleji’ne gitti. Babasının evi Konstantinopolis’te bir entelektüel faaliyet merkeziydi ve Halide Edib daha çocuk yaşta şehrin entelektüel yaşamına katıldı.
Mezun olduktan sonra iki oğlu olduğu matematikçi ve astronom Salih Zeki Bey ile evlendi. Ancak entelektüel faaliyetlerine devam etti ve 1908’de Tevfik Fikret’in Tanin gazetesi ve kadın dergisi Demet’te eğitim ve kadının statüsü hakkında yazılar yazmaya başladı. İlk romanı Level Talip’i 1909’da yayımladı. Eğitimle ilgili makaleleri nedeniyle eğitim bakanlığı onu İstanbul’daki kız okullarında reform yapması için tuttu.
Nakiye Hanım ile müfredat ve pedagoji değişiklikleri üzerine çalıştı ve çeşitli okullarda pedagoji, etik ve tarih dersleri verdi. Bakanlıkla cami okullarıyla ilgili bir anlaşmazlık üzerine istifa etti.
1910’da Salih Zeki’den boşandı. Evi, özellikle yeni Türklük kavramlarıyla ilgilenenler için bir aydın salonu oldu. 1911’de Türk Ocakları’na (Türk Ocağı) katıldı ve 1912’de ilk kadın üye oldu. Aynı zamanda Kadının Yükselişi (Taali-i Nisvan) örgütünün de kurucusuydu. 1913-1914 yılları arasında Ermeni rahip ve müzisyen Komitas ile arkadaş oldu. Komitas birkaç kez evine şarkı söylemeye davet edildi.
Halide Edib bizzat kendisine karşı samimiyken yazılarında Komitas’ı ve müziğini Ermeni yerine “Anadolu” olarak nitelendirmiştir. Müziğinin Türklerden çalındığını ve “kelimeleri Ermeniceye çevirdiğini” iddia etti. Ayrıca, anne ve babasının “muhtemelen Türk kökenli” olduğuna ve “kökeni Türk ya da Ermeni olup olmadığına bakılmaksızın bir Ermeni milliyetçisi olduğuna, ama bilinçsizce de olsa mizacında ve kalbinde gerçek bir Anadolu Türkü olduğuna” inanıyordu.
1917’de Dr. Adnan (daha sonra Adıvar) ile tekrar evlendi ve ertesi yıl İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi’nde edebiyat okutmanı olarak işe başladı. Bu süre zarfında, Ziya Gökalp’in fikirlerinden etkilenerek Türkiye’nin milliyetçi hareketinde giderek daha aktif hale geldi.
1916-1917’de Şam, Beyrut’taki okullar ve Lübnan Dağı Aintoura’daki Saint Joseph Koleji’nde Osmanlı müfettişi olarak görev yaptı. Bu okullardaki öğrenciler arasında yüzlerce Ermeni, Arap, Süryani, Kürt ve Türk yetim vardı. Ermeni soykırımı sırasında, Ermeni soykırımını organize eden Üç Paşa’dan Halide Edib Adıvar ve Cemal Paşa’nın komutasında, yaklaşık 1000 Ermeni ve 200 Kürt çocuğu, Saint Joseph Koleji’nde “Türkleştirildi”.
Halide Edip’in müfettişliğiyle ilgili anlatımı, onun insani çabalarını ve durumun şiddetini kabullenme mücadelesini vurgular. Ancak The New York Times için Amerikalı bir tanık, Halide Edip’i “Amerikalı kadınlık idealleriyle sık sık övünen ve Batılı arkadaşlarının bu kadar çok yaptığı bu küçük kadın” olarak nitelendirerek, Halide Edip’i “insan işkencesi biçimleriyle sakince planlamakla” suçladı.
Ermeni anneler ve genç kadınlar için” ve “öksüz çocuklarından Türk yapma görevi” üstleniyor. Robert Fisk, Halide Edip’in “Ermeni çocukların sistematik olarak Ermeni kimliklerinden mahrum bırakıldığı ve yeni Türk isimleri verildiği, Müslüman olmaya zorlandığı ve Ermenice konuştukları duyulursa vahşice dövüldüğü bu terör yetimhanesinin işletilmesine yardımcı olduğunu” yazdı.