HİPOMAGNEZEMİ
Hipomagnezemi yetersiz magnezyum alımı, intestinal malabsorbsiyon veya bağırsaktan artmış kayıp (örneğin, ağır ishal, enterik fistüller, purgatif kullanımı ve nazogastrik drenaj sonucu görülür. İdrarda aşırı kayıp (örneğin, diüretik kullanımı) kronik alkolizm, hiperaldosteronizm ve hiperkalsemi durumlarında da görülebilir. Akut pankreatit, diyabetik asidoz, yanık ve yetersiz magnezyum içeren uzun süre total parenteral beslenme hipomagnezemi yapabilir. Klinik bulgular hipokalsemiye benzer: Hiperaktif tendon refleksleri, pozitif chvostek belirtileri, delirium ve konvülsiyona kadar gidebilen tremorlar.
Tanı klinik şüphenin serum magnezyum ölçümü ile gösterilmesi ile konur. Tedavi sülfat veya klorid şeklinde magnezyum verme şekliyledir. Orta derecede eksiklikte oral yol yeterlidir. Daha ağır eksiklerde intravenöz olarak parenteral magnezyum verilmelidir (40-80 meq mgSO4 bir litre infüzyon sıvısına konarak) intravenöz olarak yüksek dozda verildiğinde taşikardi ve hipotansiyon ile seyreden hipermagnezemi oluşturma riski vardır. EKG, QT mesafesi uzaması yönünde incelenmelidir. Böbrek yetmezliğinde olan oligürik hastalara magnezyum dikkatli ve ancak eksiklik iyice dökümante edildikten sonra verilmelidir.