Tutuklama Emrinin Kapsamı – Deniz Hukuku – Hukuk Alanı – Hukuk Ödev Yaptırma Fiyatları – Ücretli Hukuk Ödevi – Hukuk Alanında Ödev Yaptırma
Tutuklama Emrinin Kapsamı
Tutuklama hakkında konuşurken, hemen hemen her zaman temel bir varsayım vardır: yani, geminin fiziksel olarak aynı fiziksel yargı yetkisinde veya en azından mahkemenin tutuklanmasını onaylayan aynı ülkede olması gerekir.
Ancak bu mutlaka böyle değildir: B Devletindeki limanlarda gemilerin hareketine A Devletinin mahkemeleri tarafından kısıtlama davaları olabilir. Herhangi bir ayni yargı yetkisinden oldukça ayrı olarak, örneğin, bir İngiliz mahkemesi ortak hukukta bir dünya çapında dondurma tedbiri davalıya, yabancı limanlarda bulunan sahip olduğu gemiler de dahil olmak üzere, varlıklarını herhangi bir yerde dağıtmamasını emreder.
Bu tür bir yargı yetkisi de İngiltere ile sınırlı değildir: Yunanistan gibi diğer yargı bölgelerindeki mahkemeler, fiziksel olarak forum devletinde olmayan gemilerle ilgili olarak benzer bir yetkiye sahip görünmektedir.
1952 ve 1999 Sözleşmelerinin burada etkisi nedir? İki soru ortaya çıkıyor. Birincisi, diğer yetki alanlarındaki gemileri etkileyen emirler, Sözleşmeler dahilinde hiç “tutukluyor” mu? İkincisi, eğer öyleyse, onlar tarafından yasaklanmışlar mı?
İlk soruda, bu husus Sözleşmelerin tutuklama tanımıyla net bir şekilde cevaplanmamaktadır: “bir geminin deniz alacağını güvence altına almak için yargı yoluyla alıkonulması” (1952 Sözleşmesi, Madde 1(1)), veya “gözaltı” veya bir deniz hakkını güvence altına almak için bir Mahkeme kararıyla bir geminin kaldırılmasına ilişkin kısıtlamadır.
Bununla birlikte, daha iyi görüşün, bu tür “uzun vadeli” davaların kapsamına girmediği ileri sürülmektedir. Bunun nedeni, bu tür emirlerin ayni bir davadan temel olarak farklı olması ve herhangi bir güvenlik etkisi olmayan diğer taleplere yardımcı emirler olmaları değildir.
Böyle dar görüşlü bir örf ve adet hukuku temelli görüş, Fransız saisie-conservatoire ve Alman Tutuklamasının kavramsal olarak ayni talepten daha dondurma emrine daha yakın olduğu ve yine de evrensel olarak Sözleşme tanımının kapsadığı kabul edildiği gerçeğini görmezden gelir.
Bunun nedeni, Madde 1(1)’deki “adli süreçle tutuklama” ifadesinin (aynı derecede geçerli olan Fransızca versiyonunda, “hareketsizleştirme ve 1999 Sözleşmesindeki eşdeğeridir. en azından geminin bulunduğu yargı bölgesinde bir şekilde fiziksel olarak uygulanabilir bir emri ima ediyor gibi görünüyor.
Sözleşme, herhangi bir yerdeki herhangi bir mahkemenin herhangi bir kararını, yalnızca şahsen uygulanabilir olsa ve geminin fiziksel sorumluluğundakiler üzerinde doğrudan zorlayıcı bir etkisi olmasa bile, kapsamayı amaçlasaydı, “tutuklama” kelimesinin kullanılmaması önerilir. Eğer bu doğruysa, Sözleşmelerin konusu olmayan “uzun kollu” tutuklamalar Sözleşmelerin kontrolünde değildir ve dolayısıyla caiz değildir.
Ancak teknik olarak “tutuklama” olsalar da aynı sonucun çıktığı da ileri sürülmektedir. O zaman soru, izin verilip verilmeyeceğidir. Buradaki ilgili madde, 1952 Sözleşmesi’nin, bir geminin “yalnızca ihtiyati haczin yapıldığı akit Devletin mahkemesi veya uygun adli makamının yetkisi altında tutuklanabileceğini” öngören 4. maddesidir.
Bu ifade dar bir şekilde yorumlanabilir, basitçe bir Sözleşme Devletinin bir tür yerel yargı emri olmaksızın bir hukuk davasına cevap vermek için fiziksel olarak, manu militari, bir gemiyi kendi yetki alanı içindeki bir limanda tutmaması gerektiği anlamına gelir.
Öte yandan, bir geminin bir Akit Devlette fiziksel olarak bulunduğu durumlarda, geminin hareketini engelleyen herhangi bir karar vermeye yalnızca o devletin mahkemelerinin yetkili olması şeklinde daha geniş yorumlanabilir. Devletler, mahkemelerinin aynı etkiye sahip “uzun vadeli” kararnameler çıkarmayacağı konusunda hemfikirdir.
Gıyabi tutuklama CMK
Tutuklama kararını kim verir
TUTUKLAMA yasağı olan suçlar
TUTUKLAMA süreleri
TUTUKLAMA kararı örneği
Tutuklama kararı Nedir
Yakalama emri olanlar
CMK TUTUKLAMA
Bu nedenle (örneğin), İngiliz hukuku uyarınca dünya çapındaki dondurma emirleri, bu yoruma göre, diğer 1952 Sözleşmesi ülkelerindeki veya muhtemelen İngiltere’den başka herhangi bir yerde gemileri etkilediği sürece yasaklanacaktır.
Bu iki yorumdan marjinal olarak daha iyi olanın birincisi olduğu ileri sürülmektedir: yani 4. Madde, eyalet mahkeme kararlarının bölgesel erişimini bu şekilde kısıtlamamaktadır. Maddenin amacının, bir geminin bir Akit Devletteki bir limandan ayrılmasına zorla men edilmeden önce, adli müdahale garantisi ile salt lastik damgası veya idari tutuklamaların önlenmesi olduğu konusunda çok az şüphe vardır.
Üçüncü devletlerdeki mahkemelerin dava mahallinden uzaktaki “uzun vadeli” davalarını önleme ihtiyacı, daha geniş bir uygulama önermek için o sırada ressamın aklında değil gibi görünüyor.
Özetle, bu nedenle, yasa belirsizdir, ancak “uzun kollu” tutuklamalara ilişkin herhangi bir Sözleşme yasağı olmaması muhtemeldir. Her iki önerme de sorunludur. Uluslararası tekdüzeliği amaçlayan bir sözleşmedeki belirsizlik açık bir kusurdur. Bununla birlikte, daha da önemlisi, mevcut sözleşme kapsamındaki olası pozisyonun tatmin edici olmadığı ileri sürülmektedir.
Belirli bir limanı terk etmemek için verilen bir mahkeme emri, ister bir hücumbotun pruvadan ateş etmesiyle isterse de kilometrelerce uzaktaki başka bir yetki alanında zor kazanılmış varlıklarına el konulmasıyla potansiyel olarak uygulanabilir olsun, bir armatör için bir tehlikedir.
Gemi sahibi, gemisinin hareketsiz kalmasına karşı koruma alacaksa, ek olarak aşağıdakileri içeren bir dizi faksı dikkate almak zorunda kalmadan yalnızca ziyaret ettiği limanın yasal sistemini dikkate alması gerektiği fikri için söylenecek çok şey var. Dünyanın dört bir yanındaki limanlardan siparişler. Bu tür yargılamalar, 1952 Sözleşmesi uyarınca hareket etme ve kararlarını orada ve sonra uygulama yetkisine sahip yargı mercilerinde yoğunlaştırılmalıdır.
Uluslararası İflas Hukukunun Tutuklama Üzerindeki Etkisi
Sadece bir davacının tutuklamayı seçtiği yargı alanında alacağı güvence konusunda zorluk yoktur. Daha da önemlisi, artık uluslararası bir boyut var: Belirli bir yargı alanında tutuklamanın etkisinin ne olduğunu bilsek bile, alacaklının hakları, tutuklama yerinde değil, malikin iflasından nasıl etkilenir? üçüncü bir durumda mı?
Diğer bir deyişle, tüm tutuklama sözleşmelerinin gebelikte olduğu 2000 yılına kadar bu bir sorun değildi. Medeni hukuk ülkelerinde bu böyleydi, çünkü tutuklama her zaman usuli olarak görülüyordu; iflas ile ilişkisi de dahil olmak üzere etkileri, bu nedenle, tutuklama yargı yetkisinin lex fori’sinden başka kimsenin işi değildi.
Örf ve âdet hukukunda tutuklama, 1980 yılına kadar kesin olarak usule ilişkin olarak tesis edilmedi: ancak bunun bir önemi yoktu, çünkü on dokuzuncu yüzyıl, ayni yargılamaların bir kez başlatıldığında, daha sonraki herhangi bir iflastan bile etkilenmeyen acil bir güvenlik hakkı verdiğini açıkça gösterdi.
Kısacası, hangi sistem takip edilirse edilsin, davacının yalnızca yerel iflas yasaları hakkında endişelenmesi gerekiyordu ve çoğu zaman bunlar hakkında bile endişelenmedi.