Haftalık "Askeri Sanayi Kompleksi" sürekli olarak modern Donanmanın inşası konusunu ele almaktadır. Bazı uzmanlar, savaş tecrübesi eksikliğini (bu, SSBN'nin savaş hizmeti ile ilgili değil), yetersiz eğitim seviyesi - denizciler, destek personeli, bilim adamları, doktora belgelerinin gerçek zorluklarla tutarsızlığı, savaş personelinin dengesizliği, altyapı eksiklikleri, yardımcı gemilerin eksikliği ve mayın temizleme kuvvetlerinin olmadığını belirtiyor. Endüstride birçok sorun var. Deniz silahlarının ve askeri teçhizatın geliştirilmesi ve satın alınması ile ilgili modernizasyon önerileri yayınlıyoruz.
Bir okyanus filosunun inşası - böyle bir çekicilik artan bir şekilde yalnızca meraklıların saflarında duyulmakla kalmıyor, aynı zamanda Savunma Bakanlığı'nın yüksek memurlarının açıklamalarında da ilan ediliyor. Tam teşekküllü bir donanma ihtiyacını sorgulamadan, bu tür projelerin her zaman çeşitli zorluklarla ilişkili olduğunu ekliyoruz. Tamamen ekonomik ve politik yönleri bir kenara bırakmak, özellikle uçak gemileri, özellikle uçak gemileri ve eski olanları değiştirmek için tasarlanan modern gemi tasarımları geliştirme ihtiyacına özel dikkat gösterelim. Zaten uzun ve çoğu zaman çok sayıda sorunla dolu olan bu süreç bugün çok zor görünüyor.
Gemi inşa döngüsü
Gemi yapımı alanında aşırı dolaşma ve tutarsızlıkla ilgili birçok sorun var: 2005 yılında, silahların geliştirilmesi için rekabetçi bir sistem oluşturan 94-FZ federal yasasının yürürlüğe girmesinden sonra, uzmanlar yıllar içinde geliştirilen yaklaşımın imhası ve bu tür bir yaklaşımın tam olarak kabul edilemezliği hakkında konuştu. Son yıllardaki reformlar sadece durumu ağırlaştırdı. Durumu sırayla inceleyelim; baştan başlamanız gerekiyor.
SSCB'de bir zamanlar atalete göre Rusya'ya geçen istikrarlı ve kanıtlanmış bir sistem vardı. Araştırma faaliyetinin ana gövdesi, Donanma Bilimsel ve Teknik Komitesi (STC) olup, ilgili süreci geliştirip kabul ederek ve muhtemel deniz biriminin (gemi) TTH'sini üstlenerek ilgili süreci başlatacaktı. Bir görev biçiminde, bu gereksinimler doğrudan tasarım bürosuna (tasarım bürosu) aktarıldı; bu, belli bir süre (genellikle bir buçuk yıldı), teknik şartname taslağını (TK) üretim gereklilikleri ve gelecekteki çalışma koşullarına göre analiz etti ve düzeltti.
Tüm yorumlar ve geliştirmeler dikkate alınarak proje NTK'ya iade edildi ve orada onaylandı. Serinin tanımı da gerçekleşti ve daha sonra tasarım bürosu gerekli tüm belgeleri oluşturmaya başladı. Onayından sonra, nihayet oluşturulan referans şartları, sipariş edilen tipteki gemilerin inşasına en uygun tersaneye gönderildi. Toplam döngü üç ila beş yıl sürdü. Böyle bir organizasyon, elbette, açıkça ve gereksiz hareketler olmadan çalışan örnek bir aerodinamik ve optimize edilmiş bir mekanizmadır. Bu, uzmanlar, amirler ve yönetimin yıllarca süren çalışmalarının sonucudur. filo, en yüksek dahil. Sovyet Savunma Bakanlığı'nın Silahlı Kuvvetlerin bilimsel ve teknik bileşenlerine sürekli ilgisi de dikkat çekicidir.
Tartışmanın esaretinde
SSCB'nin çöküşü her şeyi değiştirdi. Sistemin resmi olarak aynı olmasına rağmen (1992 yılında NTK, Deniz Bilimsel Komite'ye dönüştürüldü, aynı zamanda bazı işlevlerini kaybetti), yeni Rusya'daki ilgisine ilişkin şüpheler doğdu. Bu sistem, emir ekonomisi gerektiği kadar kaynak tahsis etmesine izin veren eski ülke için idealdi.
Açıklanan pazara geçiş yeni çözümler gerektiriyordu. Bununla birlikte, 2005'e kadar bu alan, talep düşüklüğü nedeniyle reformcuların dikkatinin dışında kalmıştır. Fon tahsisinde öncelik, diğer daha güncel alanlara aittir. Bu bağlamda, 94-FZ sayılı federal kanunun kabul edilmesi durgun savunma sanayisini iyice sarstı.
Bundan önce, belirli bir uzmanlığa sahip her savunma girişimi, profillerine göre ürün siparişi verirken, endüstrinin geri kalan tesislerine göre önceliğe güvenebilir. Bununla birlikte, yasa, yüklenicinin bir tür açık artırma sırasında özel bir komisyon tarafından seçildiği rekabetçi bir sistem getirmiştir. Bu kararın hâlâ komuta-idare paradigmasında çalışan Sovyet / Rus savunma sanayii için tamamen uygunsuz olduğu ortaya çıktı.
Rekabetçi sistemin, genellikle birkaç rekabet eden üretici firmanın bulunduğu Batı modeli için tasarlandığı belirtilmelidir. оружия benzer özelliklere sahip. Yerel model, tasarım büroları arasındaki yaratıcı rekabeti içermesine rağmen, bazı işletmeler arasında tür ve ürün sınıflarının net bir şekilde ayrılmasına yol açmaktadır. Başka bir deyişle - her bitki çok özel bir ürün için keskinleştirilmiştir ve kural olarak, alanında tekelci bir işletmedir. Bu özellik, SSCB'nin çöküşünden sonra, kritik üretimin çoğunun yurtdışında olduğu ortaya çıktığında savunma sanayimizde acımasız bir şaka yaptı. Ve tabii ki, 94 sayılı kanun tarafından önerilen açık artırma, bu gibi durumlarda uygun değildir, ancak fiyat işaretlemeleri için zengin bir zemin sağlar. Yine de, bunun Sovyet ekonomisinin ana tekellerinden birini terk etme yönünde bir ivme kazandıran, modern sistemin gerçekliğinde yeniden yapılandırılmasına doğru atılan ilk adım olduğu kabul edilmelidir. Savunma sanayinin yeniden yapılandırılmasında bir sonraki adım askeri reformdu.
Ana dezavantajları
Silahlı Kuvvetlere, azaltma ve yeniden düzenleme çabasıyla yeni bir görünüm kazandıran özürlülerin hepsi, gemi tasarım sistemine önemli ölçüde zarar verdi. Başlangıçta, muhtemelen, hedef, Silahlı Kuvvetleri ve askeri inşaat sistemini yeni ekonomik koşullara göre modernize etmek ve uyarlamaktı - gerçekten acil bir ihtiyaç haline gelen bir şeydi. Bununla birlikte, müteakip uygulama birçok soruya ve hoşnutsuzluğun tezahürlerine neden olmuştur. Ek olarak, filoyla ilgili reformların yazarları, Donanma'yı Batı ülkeleri, özellikle de Amerika Birleşik Devletleri'ni gözeterek inşa etmek için yeni bir konsept yarattı. Rus gerçekliğinde, hepsi alışkın değildi.
İlk olarak, yeni filo yönetim şemasıyla, askeri araştırma enstitülerinin kontrolünü de içeren fonksiyonların önemli bir kısmı Glavkomat'tan alındı. Araştırma enstitüleri Askeri Eğitim Bölümüne transfer edildi. Buna göre, gemiler tarafından oluşturulan projelerin dikkate alınması departmanın başkanının omuzlarına düştü - bir sivil ve filoya tamamen ilgisiz. Bütün bunlarla, Deniz Kuvvetleri Medeni Kanunu'nun liderliği, gemi geliştirme sürecine müdahale etme hakkına sahip değildir.
İkincisi, önemli indirimler Silahlı Kuvvetlerin Silahlı Kuvvetleri Ana Komutanlığı, gemi yapım işlerinin koordinasyonu ve koordinasyonu da dahil olmak üzere, hala sahip olduğu az sayıda işlevi yerine getirmesine izin vermemektedir. En azından bu "güvenildi".
Üçüncüsü, Genelkurmay'daki görev değişikliğinin sonucu, özellikle erken aşamalarda karışıklık ve kaos haline geldi. Reform hareketlerinin durduğu anda bile, silahların ve askeri teçhizatın geliştirilmesi ve yaratılmasının açıkça yapılandırılmış bir şemasını yeniden oluşturmak kolay değildir. Bu alandaki süreçlerin doğasını açıklamak için konuyu daha geniş bir şekilde ele almak gerekir.
Yönetim seviyeleri
Askeri alanda gerçekleşen herhangi bir süreçte, iki seviye kesişir - siyasi ve askeri-idari. Sadece onların etkileşimlerinde yararlı bir eylem doğar, ancak bu koşullara ulaşmak kolay değildir: her iki tarafın hem faz hem de içerik olarak birbirleriyle ilişkilendirilmesi gereken kendi örgütsel fonksiyonel davranış kalıpları vardır.
Devlet savunma düzeninin (GOZ) oluşumunun politik seviyesi, cumhurbaşkanlığı idaresi, hükümet ve Devlet Duma'sının bulunduğu bölgededir. Genellikle, bu inisiyatif alan aktörlerdir: dünyadaki mevcut duruma göre, siyasi bir görev belirlenir, eylemlerin formatı belirlenir ve zaman çizelgeleri ve kaynaklar belirlenir. Resmi belgelerde (siparişler, kararnameler) resmileştirilmiş olan bu şartlar ve kısıtlamalar, en yüksek düzeyde Genelkurmay tarafından temsil edilen askeri makamlara (OVU) gönderilir.
SED'in görevi, tahsis edilen kaynaklar dahilinde ortaya çıkan kurulumların (hedeflerin) uygulanması ve ilgili veya belirlenmiş yönetim ve bilimsel yapılarla işbirliği içinde zaman sınırlaması için özel çözümlerin geliştirilmesidir. Bu çalışmanın bir sonucu olarak, GOZ projesinin kendisi formüle edildi ve durum, araştırma yetkililerine, yani meşhur NTK'ye sunuldu. Araştırma sırasında, araştırma enstitüleri ve tasarım büroları, bütçe ve Devlet Silahlanma Programında dağıtılan siyasi liderlik tarafından tahsis edilen fonları elden çıkarmaktadır.
Ancak, bu aşamada problemler her zaman ortaya çıkar. Birçok nedenden dolayı, TK'nin ihracında ve diğer görevlerde yanlış kaynakların hesaplanmasıyla başlayıp, önemsiz enflasyon ve yolsuzlukla sona eren, tahsis edilen fonlar genellikle yeterli değildir. Ayrıca teknik ve personel yenilemesi için kaynaklar gereklidir, bu sayede modern rekabetçi ürünler yaratmanın imkânsızdır.
Ekonomik birimler kaynakların ne olması gerektiğinden daha fazla kullanılmasına karşı çıkıyorlar ve askeri idare seviyesi bunlar üzerinde gerçek bir baskı seviyesine sahip değil ve bunun sonucunda da siyasi bir oyuna dahil olmak zorunda kalıyor. Savunma sanayinin bireysel işletmeler arasında güçlü bir şekilde parçalanması nedeniyle, özellikle aşırı kısıtlamaları göz önüne alındığında, tahsis edilen kaynakların miktarında şiddetli rekabet ortaya çıkmaktadır. SSCB'de mümkün olacağı gibi, tüm kaynakları filoya transfer etmeye istekli bir karar vermiş olsaydı, endüstrinin geri kalanı kaçınılmaz olarak kriz içinde olacak.
Bu alan özel bir yaklaşım gerektiriyor: asıl kaynak ülkenin önde gelen liderliğinin endüstrisine olan ilgisi haline geliyor, bu da gemi yapımına ilişkin çıkarların kaçınılmaz bir şekilde lobileşmesine neden oluyor. Savunma sanayi kompleksi doğrudan en yüksek siyasi düzeye çıkma olanağına sahip olmayan diğer kanalları kullanıyor: kamuoyu, siyasi partiler, yetkililerle yapılan somut çalışmalar, iletişim ve devletin en üst düzey yetkilileri üzerinde doğrudan etki. Mesela dün Başbakan Yardımcısı Severodvinsk tesislerini ziyaret etti, bugün cumhurbaşkanı Severomorsk'u ziyaret etti ve bunun sonucunda sanayi ek nakit infüzyonları ve çalışmaya devam etme fırsatı aldı. Bununla birlikte, ters bir etkileşim vardır. Yatırım yaparak, yetkililer sonucu bekliyor ve sırayla endüstriyi “çekiyor”, genellikle gemi inşa sürecinin özelliklerini anlamıyor: politik çevrimler silah ve askeri teçhizat yaratma ve işletmedeki gerçek çevrimlerden çok daha kısa.
Sonuç olarak, bu, kaynakları tüketen ve hatta daha değerli olan zamanı tüketen kapalı bir ekonomik çevreye dönüşür. “Bacakların büyüdüğü yer” ve bir başka problem bu - savunma sanayi işletmelerinin fahiş fiyat artışları. İdari düzey, daha önce belirtilen sebeplerden dolayı süreci müdahale etme ve “mahvetme” yeteneğine sahip değildir: bu tür yeteneklere sahip olan karar vericilerin yetkisizliği ve yetersizliği nedeniyle. Genel tablo en cesaret verici değil: gerekli etkileşim sadece kısmen gerçekleştiriliyor, kural olarak, sürece katılan her katılımcı battaniyeyi kendine çekerek, en hızlı şekilde fayda sağlamaya çalışıyor. Politikacılar savunma emrinin yerine getirildiğini rapor eder ve dış düşmanları korkutur, ekonomistler para biriktirir ve Deniz Kuvvetleri Şirketler Grubu filosunu ayakta tutar ve yol boyunca kalkınma planları geliştirir. Savunma sanayi kompleksinin girişimleri, patronları rekabet etmek ve çekmek için çok fazla güç ve kaynak harcamak zorunda kalıyor.
çözeltisi yolları
Evet, okuyucu verilen siyaset bilimi gezisini affedecek, ancak önlem zorunlu. Küresel süreçler göz önüne alınmadan somut olayların doğasını anlamak zordur. Modern silah ve askeri teçhizat üretimi parçalara ayrılmış ve dağınık durumda. Onu çukurdan çıkarabilir miyim? Yeni Savunma Bakanı, ifadelerine göre yargıladığı gibi, bu alanda reform çalışmaları üzerinde çalışmaya devam etmek istiyor.
İlk adım, Donanma DFG'nin görevden alınması veya emekli deneyimli subaylara geri dönülmesi olacaktır. Bu önlem, Ana Komiserliğin görevlerini daha iyi yerine getirmesini sağlayacaktır. Belki de adım, önceki yetkilerin Medeni Kanun'a geri gönderilmesinin temeli olacaktır.
Bir sonraki adım, askeri eğitim alanında bir dizi kararın kaldırılması olabilir. Bu, araştırma faaliyetlerinin uzmanların gözetimi altında iade edilmesi anlamına gelir. Böylece en azından statükonun geri dönüşüne güvenmek mümkündür. Kesin olarak son girişimi pozitif olarak adlandırmak imkansızdır, zira mevcut sistemin işlenmesi gerekmektedir. Bununla birlikte, az çok dengeli bir işe güvenebilirsiniz.
Savunma emri sistemini yükseltmek mümkün mü? Örneğin, ABD'de, bu konudan doğrudan sorumlu olan özel bir Deniz Kuvvetleri Gemi İnşa ve Silahlanma İdaresi (NAVSEA) bulunmaktadır. Savunma Bakanlığımıza ayrıca silah ve askeri teçhizatın tüm üretim döngüsünü kontrol eden benzer bir yapı sözü verilmektedir. Bununla birlikte, büyük olasılıkla, bu sorun düşünülen sorunları çözmeyecektir.
Gemi yapım endüstrisinin çalışmasını engelleyen ve sınırlayan başka birçok faktör var. Bunlar arasında askeri kabul kurumunda, tamamen tasfiyeye sınırlanma, müşteri ve müteahhitler arasında bir anlayış eksikliği, ülkemiz için bir çok spesifik ekonomik sorun ve en önemlisi neyin ve neyin inşa edileceğine dair bir anlayış eksikliği olduğu görülmemiş bir azalma var. Basit bir gerçeği bir kez daha tekrarlayalım: Hareket vektörü olmadan, net bir doktrin olmadan, filo asla bir yere gelmez. Ve en temelde yeni ve teknolojik açıdan en gelişmiş uçak gemisi, nükleer yıkıcılar eşliğinde bile olsa, bir oyuncaktan başka bir şey olmayacak. Ve en makul ve ihtiyatlı liderlik ile dönüşümler anlamsız ve kafa karıştırıcı.