Avustralyalı yönetmen ve Hollywood ustası Philip Noyce asla “tavşan geçirmez bir çit” yapmayı hayal etmemişti.
O zamanlar Noyce, “Patriot Games” ve “Clear and Present Danger” filmlerinin yapımcılığını üstlendiği ve 1999 yapımı büyük bütçeli “The Bone Collector” filminin müziklerini yaptığı için Hollywood’da yüksek talep görüyordu.“Başrollerini Denzel Washington ve Angelina Jolie’nin paylaştığı.
Paramount, “Patriot Games” ile başlayan “Jack Ryan” film serisinde Harrison Ford ile başka bir film yapmak için Noiz ile anlaştı. Noyce çekime başlamak üzereyken, Noyce ile ilk kez gece yarısı yazışan “Rabbit-Proof Fence” filminin arkasındaki Avustralyalı yazar Christine Olsen ona yaklaştı.
“Harrison Ford ve “Rabbit-Proof Fence” yazarı Christine Olson’la birlikte Paramount için hazırladığım film serimde başka bir “Jack Ryan” hikayesi çekmeye hazırlanıyordum. Gecenin bir yarısı. Zamanı tamamen yanlış anladı. Sidney ve Los Angeles arasındaki fark. Ve sabah 2:30’daydı. “Beni uyandırdı ve doğru senaryoya sahip olduğumu ve hikaye için doğru yönetmenin ben olduğumu söyledi. Biraz gergindi ve ben de onun öyle olduğunu düşündüm. gerçekten çılgın”, diyor Noyce.
Noyce başlangıçta çok az ilgi gösterse de, Olson filmi asistanına götürebildiğinde bu durum değişti ve Noyce’nin ekibi onu filmi izlemeye teşvik etmeye başladı.
“[My office just kept saying]Noyes, “Bunu okumalısın,” diye hatırladı.
Noyce, isteksizliğine rağmen, Doris Pilkington Garimara’nın “Follow the Rabbit-Proof Fence” kitabına dayanan filmi okuduğunda, bunu yapması gerektiğini biliyordu ve bunu yaparak Harrison Ford filmi reddetti.
“[When I read it]Noyce, “Yaptığım şeyi bırakıp kaçmanın ve eve dönmek için uçağın yan tarafındaki kanguruyu takip etmenin zamanının geldiğini biliyordum” diyor.
Filmi yapmaya kararlı olan Noyes, Avustralya’ya döndü.
Noyes gülerek, “Avustralya’ya geri döndüm ve ‘Parayı alamazsak filmi küçük Sony video kameramla çekerim’ diye düşündüm” diyor.
Noyce’nin Hollywood başarısına ve başarılarına rağmen, Avustralya’daki pek çok kişinin kendisine Yerli deneyimi hakkında bir film yapamayacağını söyleyen şiddetli muhalefetiyle karşılaştı.
“Herkes bana, bu film için asla para toplayamayacaksın çünkü Avustralyalılar Yerli deneyimi hakkında bir film izlemeyecekler dedi. Filmler yapıldı ve hepsi başarısız oldu ve sizinki başarısız olacak, yani para toplayamayacaksınız. Para toplarsanız, zaten kimse görmeyecek, bu yüzden endişelenmeyin, ”diye hatırladı Noyes.
Hollywood’un dinamiklerine ve onların reklam makinesine aşina olduğundan, filmin önemli bir pazarlama kampanyasına ihtiyacı olduğunu fark etti.
“Hollywood’un nasıl çalıştığı hakkında ne yaptığımı bildiğim için, ‘Tamam, tamam, [like Hollywood], gitmenin yolu, Avustralyalı izleyicilere bu filmi görmeden hayatlarına devam edemeyeceklerini hissettirmektir’. Demek yaptığımız buydu” diye hatırlıyor.
Hollywood oyun kitabından ödünç alan Noyce, uluslararası ve yerel yayıncılığı eleştiren ve daha sonra kendi filmlerinin (“Penguin Bloom”) yapımcısı olan pazarlama danışmanı Emma Cooper’ı işe aldı. İlk adımları, Kanal 9 “Bugün” şovunun başrol oyuncuları için açık bir seçme çağrısı yapmaktı.
Emma hemen “Today” programına çıkmamı ayarladı çünkü o üç küçük çocuğu bulmaya çalışıyordum. Yine 30’ların sonunda, Hollywood’un kitabından bir yaprak kopardım ve filmimin başrol kadınlarını bulmak için bir yarışma başlatacaktım ve “Bugün” programı bu meydan okumayı kabul etti. Ve Avustralya’nın her yerindeki Aborjin ebeveynlere çocuklarının kliplerini, ev filmlerini ve fotoğraflarını ve her şeyi göndermeye başlamaları için çağrıda bulundu,” diye hatırlıyor Noyes.
“Ayrıca, James Thomas adlı genç bir adamla bir kamera ekibi tuttular. Bu ekip, Range Rover’lar ve teknelerle gittiğimizde ve özellikle Batı Avustralya ve diğer yerleşim yerlerinde tüm bu yerleşim yerlerinde bizi ülke çapında takip etti. Doğu Sahili’nden çok daha sonra temasa geçilen Kuzey Bölgesi, resimdeki üç çocuğu arıyor” diye ekliyor.
Filmin bir diğer önemli kısmı da yardımcı oyuncu kadrosu, özellikle AO Neville’in üç kızı, Molly, Gracie ve Daisy’yi ebeveynlerinden uzaklaştıran ‘Aborijinlerin Baş Koruyucusu’ rolündeki kilit rolü.
Noyce’nin role ilk yaklaşımı, 24 saat içinde evet diyen, ancak genellikle aldığı ücret çok az olan prestijli İrlandalı aktör Kenneth Branagh oldu.
“Senaryoyu Hollywood’daki menajerine gönderdik ve ertesi sabah bana ‘Ben varım, hazırım. Menajerim ve menajerim para konusunda tartışacak ama merak etmeyin, ben hazırım’ diyen bir not yazdı. Bir gecede,'” diye hatırladı Noyes.
Noyes devam ediyor: “Bana AO Neville hakkında ne yapacağını açıklayan yedi sayfalık bir makale yazdı ve ben de kabul ettim. Ve dediği gibi, ‘Orada olacağım’.”
“Küçük bir maaşla çalıştı. Kenneth’le sözleşme imzalamak tüm kariyerimdeki en kolay oyunculuk deneyimiydi,” diye ekliyor gülerek.
Filmi yapmak, Noyce’a filmin merkezinde yer alan iki eski arkadaşıyla çalışma fırsatı verdi: aktör David Gulbilil ve görüntü yönetmeni Christopher Doyle.
Filmin en önemli kısımlarından biri de Noyce’nin 70’lerde bir arkadaşı olan merhum aşiret oyuncusu Gulpilil olan Tracker Mudoo.
“1973’te Avustralya Film ve Televizyon Okulu’nda (şimdi AFTRS) birinci sınıf öğrencisiydim. Ve David film yapımcılığını öğrenmesi için okula getirildi. Böylece iyi arkadaş olduk ve o benimle ve eşim John Chapman ile Allendale’deki evimizde kaldı. Yani, onu yıllardır tanıyorum ama hiç birlikte çalışmadık,” diye hatırlıyor Noyes.
“David, karakterini kesinlikle kendi deneyiminden anladı. Onun gibisi asla olmayacak” diye ekledi.
Gülbilil, filmin kahramanları olarak Everlyn Champy, Dianna Sansbury ve Laura Monaghan’ın çıkış yapan kadrosuna rehberlik etmede etkili oldu.
“Dans, jest ve ilham yoluyla birden fazla karakteri oynayan ve sinemanın gücünü anlayan bir kabile hikaye anlatıcısı olarak Everlyn Chumpi ile hemen bağlantı kurdu ve ona bu hikayeyi anlatmanın getirdiği olasılıkları aşıladı.”
Hong Konglu yönetmen Wong Kar-wai ile yaptığı çalışmalarla uluslararası üne sahip görüntü yönetmeni Doyle, filmin bir diğer önemli unsuruydu.
Noyes, görüntü yönetmeniyle ilk kez 70’lerin sonunda tanıştı. İkisi arkadaş kaldılar ve iletişim halinde kaldılar ve yıllar içinde ekip oluşturmak istediler.
“Rabbit-Proof Fence”in bir diğer ayrılmaz unsuru da filmin müziklerini ünlü İngiliz şarkıcı Peter Gabriel’e ait.
Noyce, “Rabbit-Proof Fence”ı çekerken, Michael Caine ve Brendan Fraser’ın rol aldığı bir sonraki filmi “The Quiet American”ı seçmişti ve daha büyük filmin müziklerini yapması için Gabrielle’e başvurdu.
Noyce Gabriel, üzerinde çalıştığı diğer uzun metrajlı filmi, çok küçük bir bütçeye sahip küçük bir Avustralya filmi hakkında da konuştu. 48 saat içinde Gabriel, Noyce’ye ikincisini ücretsiz yapacağını söyledi.
“Londra’da ‘The Quiet American’ için oyuncu ararken, Peter’la tanıştım ve ona çekeceğim ‘The Quiet American’ın ve kendi çektiğim ‘Rabbit-Proof Fence’in hikayesini anlattım. Peter’a “Bu filmlerden birinin müziklerini yapman için sana bir milyon dolar ödeyebilirim” dedim. Bu “Quiet American”dı ve diğeri, hiçbir şey ödeyemem” dedim. “Bir düşünün. herhangi bir resim yapmak istiyorsam, senin yapmanı istiyorum, iki gün sonra arayıp ‘Hiçbir şey almayacağım’ diyor.
Noyce, “O film müziği için 10 ay harcadı” diye ekliyor.
Noyce, Gabriel’in film üzerinde büyük etkisi olduğunu söylüyor.
Noyes, “Filmin montajını yaparken gidip ‘Quiet American’ı, ayak seslerini, her şeyi” çektim. Yaptığı şey, o sesleri alıp orkestrasyona dönüştürmek ve onları filmde duyduğunuz enstrümanlara dönüştürmekti,” diye hatırlıyor Noyes. .
20 yıl sonra filme dönüp baktığında, Noyce, Çalıntı Nesle hitap eden ilk büyük film olarak mirasından gurur duyduğunu ve Yerli deneyimiyle ilgili filmlere iştah gösterdiğine inandığını söylüyor.
Noyce, “Avustralya halkı, Yerli deneyimini reddetmek yerine benimsemelerine izin verecek bir araç bekliyordu. Rüzgar böyle esti,” diyor.
Filmin gösterime girmesinden altı yıl sonra, 2008’de Kevin Rudd, hükümet adına Çalınan Kuşaklar’dan tarihi özür diledi.
Film, yalnızca Avustralya’da büyük bir başarı elde etmekle kalmadı, aynı zamanda diğer ülkelerin yerli halklarının sömürgeciliğin yıkıcı etkisini deneyimlediği Amerika, İngiltere, Kanada ve Güney Afrika’da da büyük bir hit oldu.
“Çok popülerdi ve Kuzey Amerika’daki bazı tiyatrolarda uzun solukluydu çünkü hem Amerika Birleşik Devletleri hem de Kanada kabileleri için benzer politikalara sahipti. Onları yeniden eğitmek ve beyaz topluma entegre etmek için çaba sarf edildi. Ortadan kaldırmak için çaba gösterildi. kendi dilleri ve gelenekleri.İngiltere’de tabii ki film çok güçlü bir şekilde oynandı.Kendi sömürge tarihlerinin bir parçası.Ve Güney Afrika’da, Türkiye gibi yerlerde, kendi ülkelerine sahip birçok ülkede filme çok güçlü destek gördük. benzer politikaların kendi versiyonu. Yani, bu sadece bir Avustralya hikayesi değil, küresel bir hikaye. Hikaye,” diye hatırladı Noyes.
Noyce, “Tavşan Korumalı Çit”in yayınlanmasından bu yana Avustralya yasalarının çok yol kat ettiğini söylese de, özrün uzlaşmaya yönelik değişiklikler zincirinde yalnızca bir adım olduğuna inanıyor.
“Biliyoruz [less than] 10 yıl sonra Kevin Rudd, Avustralya Parlamentosu’nda özür dilemeli. Bu, hükümetin Yerli Avustralya’ya yönelik büyük bir hamlesinin başlangıcıydı ve Yerlilerin toprak mülkiyetinin tanınmasını, Yerli kültürünün devam eden kutlamasını ve Avustralya için değerini görmeye devam ediyoruz,” diyor Noyes.
“Üzgünsündür umarım [and the film] İzlenecek yasal değişikliklerin bir parçası olacak” dedi.
“Aşırı düşünen. Sosyal medya meraklısı. Twitter hayranı. Serbest web aşığı. Amatör baş belası.”