Yüksek performansla gelecek vaat eden sistemler oluşturmak için umut verici yaklaşımlardan biri, farklı örneklerin olumlu özelliklerini birleştirmek. Norveç silah ustasının yeni projesine girmeye karar vermesi bu yoldaydı. Mağaza arzı ve döner tambur ile silah yaratmayı önerdi. Bu kavrama "otomatik tabanca" adı verildi. O günlerde bu ismin, kafa karıştırıcı olabilen kendiliğinden yüklenen tabancalara da uygulandığı belirtilmelidir.
“Otomatik revolver” projesi, 1899'te H. Lanstad tarafından geliştirilmiştir. Yakında bu buluş için bir patent alındı. Gelecekte, silah ustası gelişimini Norveç ordusuna sundu, testler yaptı ve bazı sonuçlar çıkardı. Muhtemelen, meraklı bir teklifle ilgileniyorlardı, ancak özgün tasarımın uygulanması potansiyel müşteriye açıkça uymuyordu.
Yeni proje, kendinden yüklemeli tabancaların ve revolverlerin olumlu özelliklerini bir araya getirmeyi önerdi. Tabancalardan gelen bir perspektif silahı, revolver - güvenilirlik, kullanım kolaylığı ve güvenlik gibi nispeten büyük, kullanıma hazır bir mühimmat alacaktı. Bu tür planları uygulamak için, H. Lanstad, mevcut herhangi bir modelini temel almadan kullanmadan silahının tüm öğelerini yeniden tasarlamak zorunda kaldı.
Yeni silahın ana unsuru, içine 7,5 mm kalibrelik namlunun bastırıldığı metal bir çerçeveydi. Genel anlamda, bu birim tabancaların ayrıntılarına benziyordu, ancak özgün tasarım fikirleri bazı farklılıkların ortaya çıkmasına neden oldu. Namlu ve tambur ekseninin destek silindiri (namlunun altında) çerçevenin önüne sabitlenmiştir. Varilin arkasında, tambur için, altında tetik braketinin yerleştirildiği büyük bir pencere vardı. Çerçevenin arkasında, pencerenin arkasında, ateşleme mekanizmasının parçaları ve mühimmat ikmal sistemlerinin parçaları için montajlar yapıldı. Altlarında, sırayla, mağazayı kuracak bir yer olan içi boş bir tasarım biçiminde bir tutamaç vardı.
H. Lanstad'ın "otomatik tabanca" ya en büyük ilgi gösterdiği mühimmat sistemidir. Silahın özelliklerini geliştirmek isteyen mucit, kelimenin tam anlamıyla, bir dergi ve tamburu olan bir tabanca ile kendinden yüklemeli bir tabancayı geçti. Bu, kartuş için namlu için orijinal bir besleme sisteminin oluşturulmasına yol açtı.
Ön çerçeve penceresine, kartuşlar için sadece iki oda bulunan özel bir düz şekilli tambur yerleştirildi. Tam teşekküllü bir mağazanın kullanımı, ana fonksiyonlarını koruyarak tamburun makul sınırlar içinde azaltılmasına olanak sağlamıştır. Sapta, özel bir kavisli şekle sahip tek sıra bir mağaza yerleştirilmesi önerilmiştir. Bir nedenden ötürü, mağazanın tutamaçtaki alt alıcı pencereden değil, sol taraftaki ilgili büyük pencereye yerleştirilmiş olması gerekiyordu. Bu durumda, mağazanın sol duvarı silahın tam teşekküllü tarafı şeklinde yapılmış ve hatta bir tahta astar ile donatılmıştı. Derginin kapasitesi 6 kartuş kalibreli 7,5 mm Nagan sistemi (7,5x23 mm R) idi. O zaman, bu mühimmat, Norveç ordusunda sınıfının ana patronuydu.
Mağazanın üst kısmı, sapa yerleştirilmiş, alt bölmeyle aynı hizada idi. Çerçevenin arkasına monte edilmiş özel bir cihazın yardımı ile, haznenin üst kartuşu, çekim için hazırlanırken, tamburun alt odasına gönderilecektir.
Çerçevenin arkasında, birbirine bağlı ve ateşleme mekanizmasının ana parçalarını içeren iki silindirik oluk vardı. Çerçevenin sağ tarafında, diğer USM bileşenlerinin tutturulduğu bir plaka kapağı vardı. Ayrıca, yayların ve diğer parçaların yuvalarından uçmasına izin vermedi. Kullanılan tasarım USM kendiliğinden yükleme modunda ateşleme yapabilir, cıvata-davulcuya alıkoyabilir ve tamburu kartuşlarla çevirebilir. Ayrıca kullanılmış kartuşların otomatik olarak çıkarılmasını sağlamıştır.
Mevcut verilere göre, tabanca H. Lanstad'ın otomatikleri, bir serbest kapı (diğer verilere göre, bir çift etkili USM ve serbest kapı temelinde) üzerine inşa edilmiştir. Çerçevenin boşluğunun üst oluğuna, kartuş primerin tutuşturulduğu davulcuyla birlikte yaylı bir cıvata yerleştirildi. Ayrıca kapıya bir çıkarıcı bağlandı. Alttaki oyukta, mevcut verilerden aşağıdaki şekilde, kartuşları dergiden tambura beslemek için bir parça yerleştirilmiştir. Deklanşör ve besleyici birlikte geri hareket etmiş ve ileri doğru yer değiştirmeleri kendi yayları tarafından sağlanmış ve ayrı olarak gerçekleştirilmiştir. İlk kilitleme mekanizmaları için, bir sürgülü kapılı tabanca USM'ye benzer bir sistem kullanılmıştır.
Nominal olarak, bir tabanca olmak ve döner mekanizmaları kullanmakla, X. Lanstad'ın silahının bir emniyet kilidine ihtiyacı yoktu. Yapının karakteristik özellikleri ile güvenli bir şekilde ele alınması sağlanmalıdır.
Amaçlamak için, yeni silahın prototipi son derece basit uyarlamalar aldı. Namlu ağzının yukarısında küçük bir ön görüş vardı ve çerçevenin üst kısmında, tamburun arkasında, arka görüş görevi gören bir yuvaya sahip bir çıkıntı vardı.
Mağazanın yan duvarı dahil olmak üzere kulp, daha fazla yükleme kolaylığı için iki ahşap plaka ile donatıldı. Alt yüzeyinde, emniyetli bir dantel için metal bir halka sağlanmıştır. Ergonomi açısından, H. Lanstad'ın “otomatik tabancası”, Norveç'te hizmet verenler de dahil olmak üzere zamanın normal tabancalarından çok az farklıydı.
Orijinal tasarım standart olmayan bir çalışma mekanizmasının ortaya çıkmasına neden olmuştur. Çekim için hazırlık olarak "otomatik revolver" bordür dükkanının koluna yerleştirilmelidir. Sonra cıvata kolunu çerçevenin arkasına çekmek ve serbest bırakmak zorunda kaldı. Bu durumda, cıvata-davulcu bir takım haline geldi ve besleyici üst kartuşu depodan davulun alt odasına gönderdi. Ondan sonra, tetiği çekip ateş edebilirsin. Kanca özel bir itme yardımı ile bastırıldığında, kuvvet tamburun tahrikine iletilir ve bu da 180 ° 'nin dönüşüne yol açar. Haznenin kartuş ile doldurulmasından sonra deklanşör serbest bırakıldı. Davulcu kapağa çarptı ve atış yaptı.
Geri tepme etkisi altında geriye dönen cıvata, kovanı ele geçirdi, odadan çıkardı ve çerçevenin üst kısmındaki karşılık gelen pencereden fırlattı ve kendisi de desteğin üzerinde durdu. Geriye doğru hareket ederken, cıvata sürücüsü besleyiciyi de kaydırdı, bu daha sonra kendi yayı ile ileri doğru hareket etti ve alt bölmeye yeni bir kartuş gönderdi. Bir sonraki çekim için, tetiği tekrar çekmek, tamburu çevirmek ve cıvatayı serbest bırakmak zorunda kaldı.
Halvard Lanstad'ın “otomatik tabanca” tasarımının özgün ve ilginç olduğunu, ancak çok karmaşık olduğunu görmek kolaydır. Ek olarak, bir örneklemde iki tip küçük kolun birleşimi, temelde kurtarılamayan birkaç sorunun ortaya çıkmasına neden olmuştur. Bu eksikliklerin düzeltilmesi tüm yapının tamamen düzeltilmesini veya hatta temelini oluşturan fikirleri terk etmeyi gerektirir.
1901’te H. Lanstad icadı Norveç ordusuna sundu. Haberlere göre, askeri departman temsilcileri derhal önerisine şüpheyle cevap verdiler. Bununla birlikte, ilk tanışmadan sonra ortaya çıkan görüşe rağmen, “otomatik tabanca” pratikte doğrulama için çöp sahasına gönderildi. Bu tür testler, önemsiz tüm artıları ve birçok eksi tanımlamayı sağladı.
Yeni projenin ana ve belki de tek avantajı, orijinal silah mimarisinin Norveçli bir uzman tarafından yaratılmış olmasıdır. Bir tabanca ve bir tabanca mühimmatının güvenliği gibi beklenen diğer olumlu özellikler uygulamada doğrulanmamıştır.
Silahları yeniden yüklemek çok zordu. Oldukça büyük bir mağazanın kulpunun yan camına sokma ihtiyacı, silahlarla çalışmayı zorlaştırdı ve ayrıca tabancalar için klipsler dahil olmak üzere diğer yeniden yükleme yöntemlerine göre özel avantajlar sağlamadı. Ek olarak, bazı raporlara göre, ilk atış için, kartuşu alt hazneye beslemek için cıvata kolunu iki kez çekmek ve ardından tamburu çevirmek gerekiyordu.
Sunulan numunenin ateşleme özelliklerine göre, hizmette olan silahlardan çok az farklı olabilir. Bununla birlikte, diğer özelliklerden onlardan farklıydı. Büyük serilerin seri üretimi düşünüldüğünde bile üretimi daha zor ve daha pahalıydı, ayrıca cephane büyüklüğü, yeniden doldurma hızı vb. Açısından özel bir avantajı yoktu. Norveç ordusundan şüpheciler haklıydı: önerilen silah pratikte kullanılamıyordu.
Test sonuçlarına göre, Norveç ordusu “otomatik tabancayı” H. Lanstad'ın kullanmamasına ve seri üretimini sipariş etmemeye karar verdi. Ordunun cephaneliklerinde daha az cesur kaldı, ancak zamana göre test edilmiş silahlar kaldı. Perspektif sisteminin prototiplerine kimse ihtiyaç duymuyordu.
Görünüşe göre, ilk ve saha testlerinde kullanılan en az iki deneyimli tabanca yapıldı. Bu örnekler bazı dış detaylarda ve dekorasyon unsurlarında birbirlerinden farklılık göstermektedir. Ek olarak, iç mekanizmaların değişime uğradığı göz ardı edilemez.
“Otomatik tabanca” nın prototiplerinden en az birinin şahsen Halvar Lanstad'a ait olduğu bilinmektedir. Zamanla, 1955'teki ölümüne kadar yaşadığı İngiltere için Norveç'ten ayrıldı. Mucidin mirasçıları, müzesine yerleştirilen British National Rifle Association'a eşsiz bir silah örneği verdi. Yirmi yıldır, silah bir müze eseriydi, oysa 1977'ta açık artırmada satılmadı. Prototipin kaderi bilinmiyor. Başka örnek yok.
H. Lanstad iki küçük silah sınıfının olumlu özelliklerini birleştirmeye çalıştı, ancak başarısız oldu. Tasarımın aşırı karmaşıklığı ve çok sayıda teknik ve operasyonel sorunlardan dolayı "hibrit" uygulanabilir değildi. Böylece, küçük silahlar alanındaki devrim gerçekleşmedi. Bununla birlikte, Norveç projesinin başarısızlığının, ele alınmaması gereken tavizsiz alanların listesini doldurmasına izin verdiği ve bu nedenle de silah avcılarının gelecekteki başarısına katkıda bulunduğu belirtilmelidir.
Sitelerin malzemelerinde:
http://forgottenweapons.com/
http://strangernn.livejournal.com/
http://municion.org/