Bu yaratıklar masa üstlerini hedef alıyor. İçlerinden biri bir masaya döner ve insanların oturup oturmadığını anlamak için birkaç saniye düşünür; eğer öyleyse, boş olanı bulana kadar devam eder. Bir saniye oyalandıktan sonra -belki de “Hadi yapalım” anından önce derin bir nefes almanın algoritmik eşdeğerini alarak- robot uzvunu döndürür ve açar, yüzeyi temiz bir dezenfektanla metodik olarak kaplamak için kolu masanın üzerine uzatır. Ardından, fazla sıvıyı tabanındaki bir kovaya sıkmak için kolu geri çeker. Görev tamamlandı, kaydırmak için başka bir masa arayarak devam ediyor.
Öğle yemeğini bitiren insanlar, bakmaya tenezzül bile etmezler. Robotlar bunu haftalardır yapıyor.
Hayır, bu, işgücü eksikliğini gidermek için umutsuz bir girişim değil. Alphabet’in kendine özgü “moonshot fabrikası” X’in bir projesi olan Everyday Robots’un araştırması. Kafe test alanı, şirketin devasa işgücünün küçük bir yüzdesinin şimdi işe geri döndüğü Mountain View, California’daki Google kampüsündeki düzinelerce yerden biri. Proje, fabrikalar gibi kontrollü ortamlar yerine vahşi doğada çalışan robotları kullanışlı hale getirmeyi umuyor. Yıllarca süren geliştirmeden sonra, Everyday Robots nihayet robotlarını gerçek iş yapmak için dünyaya – ya da en azından X genel merkez binasının dışına – gönderiyor. WIRED’den Tom Simonite’ın projeye son bakışından iki yıl sonra beni gözlemlemeye davet etmeleri yeterli bir dönüm noktası. Bu noktada, çöpleri uygun geri dönüşüm kutusuna ayıran robotları vardı. Temizlik hizmetleri, nihai değilse de bir sonraki sınırı temsil eder.
Şaka yapıyorum ama bu ciddi bir şey. Everyday Robots, gerçekten zor iki şey yapmaya çalışıyor, o kadar zorlu bir mücadele ki, bazıları bu çabaya değip değmediğini sorguluyor. Birincisi, insan yardımcılarının görevlerini güvenilir bir şekilde yerine getirmektir. Everyday Robots, bilgisayarların zor bilişsel çalışmaları gerçekleştirmesinin nispeten kolay olduğunu ve iki yaşındaki bir çocuğun işlevlerini kopyalamanın şeytani bir şekilde zor olduğunu belirten Moravec paradoksunun ustura ucunda yaşıyor. Alphabet şemsiyesi altında başka bir yerde robotlar karmaşık trafik rotalarında geziniyor, otomobilleri insanlardan daha güvenli kullanıyor ve Go’nun şampiyonu oluyor. Gündelik Robotlar dünyasında, darmadağın bir odayı geçmek ve zor bir kapı kolunu açmak gibi sıradan bir görevi başarmak, Super Bowl’u kazanmak gibidir. Örneğin, masa silme etkinliği yalnızca kaydırma işlemi değildir; buna yol açan bir dizi eylem içerir. Yol bir insan veya nesne tarafından engellendiğinde ne olduğunu alın. “Robot için uygun yanıt, tamam, onun etrafında zarif bir şekilde hareket etmek için yeterli alanım var mı?” projenin donanım güvenilirliği ve tasarım doğrulama ekibinin lideri Darcy Grinolds diyor. “Yoksa kendimi tamamen yeniden yönlendirmem mi gerekiyor?”
Projenin yapmaya çalıştığı ikinci zor şey, bu amaca, hem ekonomik hem de verimlilik açısından, sıkılmış ve düşük ücretli bir insandan daha fazla bir robota sahip olmak daha mantıklı olacak şekilde ilerlemek.
Google ve şimdi X, on yıldan fazla bir süredir saplantılı bir şekilde bu vizyonu takip ediyor. Everyday Robots ekibine liderlik eden Norveç doğumlu mühendis Hans Peter Brondmo, 2015 yılında X’e katılan ve şirketi bir cinsellik bulutu altında bırakan eski lider Andy Rubin’in robotik satın almalarının bir kakofonisini anlamak zorunda kalan girişimci ve mühendistir. taciz iddiaları X’in CEO’su Astro Teller, “Hans Peter bariz bir seçim değildi” diyor. “Robot bilimine önem veriyor, ancak size dünya çapında bir robot uzmanı olmadığını söyleyen ilk kişi o olurdu. Onu seçtim çünkü o, insanları gerçekten anlayan birinci sınıf bir girişimci. Ve o bir nevi tüyleri diken diken olmuş bir sosyalist—Norveç’ten geliyor!”
Brondmo, gençken inşa ettiği işlevsel olmayan bir robot koluyla paylaştığı bir ofiste, etkili bir genel amaçlı robot yapmanın ancak makine öğrenimindeki son gelişmelerle mümkün olduğunu açıklıyor. Mühendisler, yazılımı nesneleri tanımak üzere eğitmek için makine öğrenimini kullanır ve ardından haftalarca süren testleri saatlere sıkıştırmak için milyonlarca simülasyon çalıştırır. Bu, laboratuvarındaki hantal robotların çevrelerini gerçekten anlamalarına ve bu bilgi üzerine vahşi doğada başa çıkmanın kaçınılmaz ikilemlerini çözmeye yardımcı olacak bir araç seti biriktirmelerine yardımcı olur. Gündelik Robotlar, Boston Dynamics videolarındaki distopik androidler kadar gösterişli olmasa da, işleri halletmek için optimize edilmiştir. (Alphabet bir zamanlar Boston Dynamics’e sahipti, ancak 2017’de sattı.)