The New York Times’dan Nate Cohn’un, Trump’ın düşen reyting oranlarını yorumladığı yazısının özeti:
Donald Trump, yoklama dönemindeki en az popüler aday olarak başkanlık seçimlerini kazandı. Şimdiye kadarki başkanlar arasında en düşük derecelendirme notuyla başkanlığı devraldı. Ve notu düşmeye devam ediyor. Soru, bunun sayın Trump ve Cumhuriyetçiler için kötü olması değil fakat nasıl kötü olduğu.
Genellikle başkanlar, dönemlerinin başında hızlı giderler. Bir ay sonra yaklaşık % 60 onaylanma ortalamasına ulaşırlar. Obama ve George Bush gibi önemli bagajları olan yeniden seçilmiş başkanlar bile hala % 50 civarında reytinge sahip.
Başkan Trump için en kötü sonuçlar, Pew Research ve Gallup’un yaptığı ve yetişkinler arasında yaklaşık % 40 onay oranını veren canlı telefon anketlerinden geliyor. Michael Flynn’in ulusal güvenlik danışmanlığı görevinden istifası sonrası yapılan ilk anket olan Gallup’un son anketinde Trump’ın onaylanma oranı % 38 iken onay vermeyenler % 56.(% 18 fark var)
Trump’ın reytingleri yeni bir başkan sadece kötü değil, döneminin herhangi bir noktasındaki bir başkan için kötü.
Önceki başkanların onaylanma oranlarına bakarsak (% 15 ve daha fazla farka ulaştıkları dönemler):
-Harry Truman: Bir yıldan fazla hizmet ettikten sonra ulaştı. Reytingleri 2. Dünya Savaşı’nın bitmesinden sonra, terhislerin sancısı ve işçi grevlerinin de etkisiyle, düşmeye başlamıştı. Partisi o yılki seçimde 55 sandalye kaybetti.
-Dwight Eisenhower: Reytingleri hiçbir zaman Trump’ınki kadar düşmedi. John Kennedy de aynı şekilde.
-Lyndon Johnson: Zaten yeniden seçimlere girmeme kararı almıştı ve Ağustos 1968’deki bir ankette onaylanma oranı % 18 fark ile % 40’ın altına düşmüştü. Vietnam Savaşı dolayısıyla sert eleştirilere maruz kalmıştı.
-Richard Nixon: Temmuz 1973’deki Watergate skandalının ortasında Nixon, Beyaz Saray tapelerini vermeyi reddetmişti. Ağustos ortasında Gallup, Nixon’ın % 18 farkla % 36’lık onaya sahip olduğunu kayıtlara geçti. Bir yıl sonra bu oran, 20’lere saplandı.
-Gerald Ford: 1976 seçimini kazanamadı ve reytingi % 30’lara kadar zayıfladı. Amerikalılar’ın büyük çoğunluğu, performansını Gallup anketlerinde asla onaylamadılar ve % 15’lik fark hiç kapanmadı.
-Jimmy Carter: İran devriminin getirdiği petrol şoku sonrası, 1979 yazı ortalarında % 20’den daha büyük bir farkla reytingleri düştü.
-Ronald Reagen: % 10’luk işsizlik, 1983 yılı başlarında reytingini % 21 farkla % 35’lere düşürdüyse de bu durum fazla sürmedi.
-George H. W. Bush: 1992 başlarındaki zayıf ekonomi, % 7.8’lik işsizlik ve üçüncü bir partiyle yüz yüze gelmesi, % 15’lik farkı büyüttü.
-Bill Clinton: Haziran 1993’de kongredeki ‘eşcinsellerin orduya alınması’ tartışması yüzünden, % 30’un üzerine kadar düşmüştü. Fakat onaylamayanların oranı bu dönemde hiçbir zaman % 50’yi geçmedi. Sağlık reformunun ‘ölü’ ilan edilmesinden sonra, eksi % 15 farka düştü. İki ay sonra Demokratlar, kongredeki kontrolü kaybetti.
-George W. Bush: 28 Ağustos 2005’deki ‘Kategori 5’ düzeyindeki Katrina Kasırgası’ndan birkaç gün önce Gallup, Bush’un onaylanma oranının eksi % 16 farkla % 39’a düştüğünü açıkladı. Irak Savaşı ve yüksek petrol fiyatları da zaten bedel ödetmişti.
-Obama: Borç krizi sonrası büyük ekonomik durgunluk hala devam ediyorken ve Demokratlar’ın kongrede kontrolü kaybetmesinden hemen sonra, Ağustos 2011’de % 15 farkla % 40’a düşmüştü.
Tüm bu örnekler, orta dönem seçimlerde başkanın partisi için bir felaket. FiveThirtyEight’den Harry Enten, Trump’ın yaklaşık 40 koltuk kaybedeceği görüşünde. Demokratlar’ın gelecek yıl yeniden kazanabilmeleri için 24 koltığa ihtiyaçları var.
Fakat Trump ve Cumhuriyetçiler’in, durumun Gallup, Pew ve başkanlık tarihinin onaylanma oranlarının araştırmalarının gösterdiği kadar kasvetli olmadığını düşünmeleri için birkaç sebep var:
Birisi, Trump için olumlu sonuçlar verecek olan güvenilir anket şirketleri var. Örneğin son Fox News anketi, % 48 reyting açıklamıştı. Aynı şekilde online anketler de Trump’ın yüksek bir reytinge sahip olduğunu gösteriyor. Reytingler online anketlerde % 10 daha daha iyi. Çünkü online olarak ya da telefonda ankete katılanlar, gerçek fikirlerini karşılarındaki ‘canlı’ kişiye açıklamaktan korkuyorlar. Fakat sonuçlara göre Trump, online anketlerle değil, canlı telefon anketleriyle öne geçti.
Peki bu, canlı telefon anketlerinin doğru olduğu anlamına gelir mi? Hayır. Genelde anketlerin ortalamasını almak daha güvenli bir yol. Bu yolla Trump’ın reytingi ortalama 40’lara düşüyor.
Cumhuriyetçiler de kongreyi kontrol etme adına rahat nefes alabilirler çünkü pek çoğu bölgelerine güvenilir şekilde yerleştirilmişlerdi. Beyaz Saray üzerinde, Cumhuriyetçiler’in etkisi oldukça kuvvetli ve partiye bir başkanın geçmişteki zayıf reytingleri üzerinde daha iyi oynama şansı veriyor.
2006 ve 2010’da Bush ve Obama seçim günü % 40 civarında reytinge sahipti. Kaba bir tahminle Trump’ın reytinginin ‘Beyaz Saray’ın kontrolü için’ muhtemelen daha düşük seviyede olması gerektiği söylenebilir. 2002’deki seçimlerden bu yana seçim bölgesi sonuçları ve reyting oranları açısından kaba bir modelleme yapılırsa, Trump’ın ‘RealClearPolitics’ reyting oranının dönem ortası seçimlerde % 35 olacağı tahmin edilebilir.
Ancak çarpıcı olan şu anda bunları konuşuyor olmamız. Genellikle bir başkanın onay oranı ilk ayda zirvededir. Eğer ortalaması 30’lara düşüyorsa, Cumhuriyetçiler ciddi sıkıntı yaşayabilir.
Ebru Aksay