Fransız hafif makineli tüfeklerin ilk projeleri genel olarak oldukça iyiydi, ancak yirmili yaşların ortasında ordu belirli sonuçlara yol açan gerekliliklerini değiştirdi. Şimdi silahlı kuvvetler almak istemedi silâh tabanca fişeği 9x19 mm "Parabellum" altında, yerli 7,65x20 mm Longue'i tercih ettikleri için. Ayrıca, silahların boyutlarına ve ergonomisine yeni talepler getirildi. Müşterinin isteğindeki değişimle bağlantılı olarak, önde gelen silah geliştiricileri yeni projeler oluşturmaya zorlandı. Bu çalışmaların gerçek sonuçları sadece otuzlu yılların ortalarında ortaya çıktı.
Hafif makineli tüfek ETVS savaş konumunda
Bu dönemde Etablissement Technique de Versailles (Versay) araştırma ve geliştirme kurumu kendi projesini önerdi. Yeni proje, nakliye için katlanabilecek nispeten hafif ve kompakt bir otomatik silah üretimi teklif etti. Katlama tasarımına rağmen, yeni model mümkün olan en yüksek performansa sahip olmalıdır. Ürünün teknik ve mücadele nitelikleri, yalnızca nispeten zayıf bir kartuşun parametreleri ile sınırlandırılmıştır.
Yeni proje, geliştirici kuruluşun şerefine bir sembol aldı. ETVS olarak adlandırılmıştır - Établissement Technique de Versailles'den kısaltılmıştır. Ayrıca bazı kaynaklarda alternatif yazım ETVS bulundu. Birkaç noktanın varlığının, bu projenin doğru tanımına müdahale etmediği ve onu o zamanın diğer deneysel gelişmeleriyle karıştırmayacağı açıktır.
Otuzlu yaşların ortalarında, Fransız tasarımcılar, genel olarak, gelecek vaat eden bir makineli tüfek otomasyonunun en uygun görünümünü oluşturmayı başardılar. Şimdi asıl görev, katlama yapısına ve taşıma konumunda minimal boyutlara sahip benzer bir sistem oluşturmaktı. Otuzlu yılların ortalarında çeşitli kuruluşların mühendisleriyle çalıştı. ETVS projesinde soruna ilginç bir çözüm önerildi.
Genel olarak, Versay'lı tasarımcılardan gelecek vaat eden hafif makineli tüfek, sınıfındaki diğer örneklere benziyordu ve benzer bir düzende idi. Ürünün önüne, yeterli miktarda alıcıya sabitlenmiş, gerekli parametrelerle namlu yerleştirildi. Kutunun altında ateşleme mekanizmasının detayları vardı. Nakliye pozisyonunda büyüklüğü azaltmanın açık yolu, popo katlama mekanizmasıydı, ancak dükkanın problemini çözmediler. Yeni ETVS projesi, kullanıma hazır bir mağazayı nakliye konumuna transfer etme imkanı sağladı.
Bilinen verilere göre, ETVS hafif makineli tüfek, 210xNUMX mm Longue mühimmat odasına sahip 220-7,62 mm uzunluğunda bir yivli namlu aldı. Namlu sekizgen bir dış yüzeye sahipti. Bölümünün ağzında, ön görüşte temel oluşturan bir akış vardı. Bagajın makası hafifçe genişleyerek alıcı ile bağlantı için bir düğüm oluşturur. Namlu koruyucu bir kasa donatmak için planlanmadı. Kanatçıklar ayrıca soğutmanın iyileştirilmesi için kullanılmamıştır.
Silahın alıcısı tasarım basitliği ile ayırt edildi. O zamanın "geleneklerine" göre, yeterli uzunlukta bir metal tüp biçiminde yapıldı. Namlu önüne monte edildi ve tüm iç hacimler hareketli bir kapıya ve geri döndürülebilir bir dövüş yayına oturtuldu. Kutunun arkasında yuvarlak bir kapak ile kapatıldı. Tüp şeklindeki gövdenin sağ tarafında gömleklerin çıkarılması için bir pencere vardı. Onun arkasında cıvata sapı için uzunlamasına bir yarık vardı. Kutunun önünde, alıcı birkaç pimle sabitlendi.
ETVS projesi otomatik panjur tabanlı otomasyon kullanımını içeriyordu. Bilindiği kadarıyla, deklanşör, yeterli kütleye sahip nispeten basit bir metal blok şeklinde yapıldı. Çeşitli detaylarla etkileşime girmek için çeşitli boşluklar ve boşluklar içeriyordu. Versay tasarımcılarının önceki projeden STA 1924'ten ödünç alabilecekleri, kapının boşluğu içinde ataleti hareket eden ayrı bir hareketli davulcu ile ilgili bir fikir alabileceği varsayılabilir. Çekilmiş olan kapının sağında küçük bir kulp vardı. Arkasına pistonlu bir savaş yayı yerleştirildi.
Yeni modelin hafif makineli tüfek, sınıfındaki diğer silahlar gibi, açık cıvatadan ateş etmek zorunda kaldı. Deklanşörü en arka konumda tutun, tetik mekanizmasındaki kızak kullanılarak yapıldı. Yangın kontrolü geleneksel bir tetikleyici tarafından gerçekleştirildi. Sigortanın varlığı ve tasarımı hakkında kesin bilgi mevcut değildir. Kanca, kutunun alt penceresinden ortaya çıktı ve koruyucu bir dirsek ile kaplandı.
Silahın boyutunu taşıma pozisyonunda küçültme görevi en orijinal şekilde çözüldü. Aynı zamanda, benzer bir görevi gerçekleştirmek için tasarımcıların tahta tüfek kutusunu terk etmesi gerekiyordu. Benzer parçalar, eski Fransız makineli tabancalarında aktif olarak kullanılıyordu, ancak asıl görevlerinden birini yerine getirmelerine izin vermediler.
Diğer silahların karakteristik özelliği olan tek bir ahşap kutu, metal ve ahşap parçalardan oluşan bölünmüş bir ünite ile değiştirildi. Alıcı, U şeklinde bir kesite sahip metal bir yatağa yerleştirildi. Bu ünite, gerekli şekle sahip bir çift yan kapaktan ve altlarından aralarındaki boşluğu kaplayan birkaç kıvrımlı metal şeritten oluşuyordu. Bu tür bir kutunun önünde, alışılmadık bir cihazla desteklenen mağazanın alım şaftı vardı. Altında tetiği çekmek için küçük bir pencere vardı. Arka duvara, popo eklemi yerleştirildi.
Silahın, 32 Longue kartuşlarının çift sıralı 7,65 düzeninde kutu dergilerini kullanması gerekiyordu. Kutunun önündeki alıcı şafta yerleştirilmeleri istendi. Müşterinin isteklerini yerine getiren ETVS projesinin yazarları, mağazayı nakliye için katlama imkanı sunmuşlardır. Mühimmat sisteminin savaş konumuna çevrilmesi çok karmaşık değildi ve çok az zaman aldı.
Kutunun altındaki mağazanın penceresi alçak bir tarafla desteklenmiştir. Arkasında, mağazanın sallanan kılavuzunun monte edildiği bir menteşe vardı. Sonuncusu poligonal duvarlarla karmaşık bir şekle sahipti, aralarındaki boşluk mağazanın bölümüne karşılık geliyordu. Savaş konumunda, bu kılavuz mağazanın duvarlarını sıkıştırarak dikey olarak yerleştirildi. Silahı toplanmış pozisyona aktarırken, magazin mandalını açmak, biraz aşağı itmek ve sonra öne ve yukarı katlamak gerekliydi. Sallanan ray yardımı ile mağaza yatay pozisyonda tutuldu. Kılavuzun ön kesimi aynı anda bir kilit işlevi gördü ve mağazanın hareket etmesine izin vermedi.
Silah, menzili ayarlama yeteneği ile en basit manzaraları aldı. Bagajın ağzı üzerinde görüş açısı düzensizdi. Alıcının arka kenarına yakın tamamen çevirerek açık bir görüş yerleştirdi. Sonuncunun 100 ve 200 m'de çekim için açıklıkları vardı.
Hafif makineli tüfek, boynu tabanca çıkıntısı olan tahta bir popo ile tamamlanacaktı. Böyle bir popo ana kutudan ayrı olarak gerçekleştirildi ve metal bir menteşe ile birbirine bağlandı. Taşıma pozisyonuna transfer edildiğinde, popo eksene çevrilmeli ve silahın sol yüzeyi boyunca döşenmelidir. Popo üzerinde solda, kemer için gömme bir dönüş vardı. Kayışı yerleştirmek için kullanılan ikinci halka, kutunun önünde, makatın makası altındaydı.
Bir dövüş konfigürasyonunda, depo açılmış ve popo ile ETVS hafif makineli tüfek, yaklaşık olarak kendi sınıfındaki diğer numuneler seviyesinde 670 mm uzunluğundaydı. Katlanmış stok, ürünün uzunluğunu 420 mm'ye düşürerek belirli avantajlar sağladı. Katlanabilir mağaza alıcısı, silah yüksekliğinde önemli bir düşüşe yol açtı. Versay gelişimi, zamanının diğer katlanır hafif makineli tüfeklerinden, minimum boyutlarında farklılık gösterdi. Silahsız silah kütlesi 3,26 kg idi.
Serbest çekim, ordunun istediği gibi dakikada dakikada 500 hızında atış yapmasına izin verdi. Menzil parametreleri, nispeten zayıf bir kartuşun özellikleri ile sınırlandırılmıştır. Yaklaşık 340-350 m / s başlangıç mermi hızıyla, yeni silah 150-200 m'den daha fazla olmayan aralıklarda ateşleyebilir, aynı zamanda etkili ateş menzili yarısı kadardı. 7,65 mm Longue kartuşunun kesin bir avantajı, daha az geri tepme olmasıydı, bu da silahı tutmayı ve atış doğruluğunu düşürmemeyi kolaylaştırdı.
En geç 1935-37, Établissement Technique de Versailles tasarımcıları tarafından oluşturulan ETVS hafif makineli tüfekler, zemin testine girdi. Görünüşe göre, ilk kontroller gerekli iyileştirmelerin aralığını belirlemeye ve projenin gelişimini sürdürmeye izin verdi. Böyle bir iyileştirmenin sonuçlarına göre, silah orduya girmeyi ve seri üretime girmeyi haklı çıkarabilir. Bu durumda, hafif makineli tüfek yalnızca avantajlarını ve dezavantajlarını göstermekle kalmayıp, diğer silah işletmeleri tarafından sunulan diğer örneklerle de rekabet etmek zorunda kaldı.
Raporlara göre, ordu kendilerini yeni iç kalkınma ile tanıştırıp, güçlü ve zayıf yönlerini tespit ederek çalışabildi. Bu tür değerlendirmelerin detayları bilinmemekle birlikte, temel savaş özellikleri ve nitelikleri açısından, hafif makineli tüfek ETVS'nin, o dönemde yarattığı sınıfın diğer modellerinden ciddi olarak farklı olamayacağına inanmak için her neden vardır. Rekabet avantajı, nakliye konumunda büyüklükte keskin bir düşüş olasılığı olabilir, ancak teknik özelliklerde bu tür fırsatlar dile getirildi. Sonuç olarak, birkaç yeni hafif makineli tüfek bir kerede katlanabilirdi.
Katlanmış silah
Nitekim, zamanının yabancı modellerinin ezici çoğunluğunun aksine, yeni Fransız hafif makineli tüfek taşıma konumunda minimum büyüklüğü ile ayırt edildi. Silahı bir ateşleme pozisyonuna sokmak herhangi bir zorluk yaratmadı ve çok az zaman aldı: popo yaymak zorunda kaldı, mağaza dik pozisyonda tutuldu ve sonra alma şaftına girdi, sonra deklanşör hareket ettirildi ve ateşlendi.
Aynı zamanda, ETVS ürünü hatasız değildi. Her şeyden önce, yüksek savaş performansı gösteremedi: zayıf bir kartuşun getirdiği sınırlamalardan etkilendi. Ek olarak, silah ancak savaş pozisyonunda da ateş edebilirken, nakliye tamamen ateş etmeyi hariç bıraktı. Kapalı dergi ve katlanmış popo ile bir tür orta pozisyon sağlanmadı. Bazı durumlarda bu ciddi bir problem olabilir.
Otuzlu yılların ortalarında, Fransız silah endüstrisi, biri ETVS olan hafif makineli tüfekler için umut vaat eden bir takım projeler sundu, ordunun, birkaç yeni tasarım inceleme, bunları karşılaştırma ve sonuç çıkarma fırsatını buldu. Ek olarak, karşılaştırmalar ve testler sırasında, tasarımcılar kendilerini başkalarının fikirleriyle tanıştırma ve istenirse kendi projeleri için ödünç alma fırsatını buldular.
Örneğin, Versay mühendisleri tarafından önerilen katlanır bir alıcı dükkanı fikri, diğer silah ustalarıyla ilgileniyordu. Otuzlu yılların sonlarında birkaç hafif makineli tüfek tabancasında benzer cihazlar kullanılmıştır. Daha sonra böyle bir donanıma sahip olan örneklerden biri seri üretime bile getirildi.
Diğer projeler üzerinde bu tür bir etki aslında ETVS hafif makineli tüfek tabancasının en dikkat çekici başarısı haline geldi, kendilerini bu ürüne alıştırdıktan sonra, Fransız ordusu kaydetti ve başarılı çözümler övdü, ancak eksikliklerden geçmedi. Mevcut haliyle, bu tür silahlar orduya uygun değildi ve aramaya devam ettiler. Yakında, en başarılı, göründüğü gibi, gelecek vaat eden bir silah modelini seçmeyi başardılar. Hafif makineli tüfek MAS-38 oldular, daha sonra hizmete girdiler ve seri hale getirildiler.
Tecrübeli hafif makineli tüfeklerin Établissement Technique de Versailles'den başka bir kaderi bilinmiyor. Belli ki, ordunun reddedilmesinden sonra, bu ürünler depoya veya elden çıkarmaya gitti. Her neyse, eşsiz prototipler zamanımıza kadar dayanamadı. Dahası, bu tür silahların sadece birkaç fotoğrafı var. Ne yazık ki, Fransa'daki küçük silahların daha da geliştirilmesi üzerinde kesin bir etkisi olan en ilginç proje, uzun yıllar boyunca unutulmuştu.
Göre:
https://forum.axishistory.com/
http://smallarmsreview.com/
http://modernfirearms.net/
Popenker MR, Milchev M.N. II. Dünya Savaşı: silah ustaları savaşı. - M: Yauza, Eksmo, 2008