Dünyadaki güç dengesini kökten değiştiren İkinci Dünya Savaşı'nın sona ermesinden sonra, ulusal kurtuluş hareketlerinde bir artış oldu. Uzun zamandır Avrupa güçlerinin kolonileri olan ülkelerin halkları, bağımsızlık mücadelesini başlattılar. Resmi olarak sömürge olmayan devletlerde, sol kanat hareketleri, özellikle Latin Amerika'da daha aktif hale geldi.
Mevcut düzeni sürdürmek ve "komünist genişlemeyi" önlemek için muhalefetin silahlı gruplarıyla mücadele etmek için, bu ülkelerin liderliği silahlı kuvvetleri aktif olarak kullandı. havacılık.
İlk başta, ABD ve Büyük Britanya tarafından müttefiklerine askeri yardımın bir parçası olarak önemli miktarlarda tedarik edilen İkinci Dünya Savaşı döneminin piston savaşçıları ve bombardıman uçaklarıydı. Bu nispeten basit uçaklar bu tür görevler için oldukça elverişliydi ve Üçüncü Dünya ülkelerinin hava kuvvetleri tarafından uzun süre boyunca işletildiler. Böylece Amerikan yapımı savaşçı F-51 Mustang, El Salvador Hava Kuvvetlerinin bir parçası olarak 1974 yılına kadar hava aldı.
Amerika’nın Vietnam’daki saldırganlığı sırasında, kısa süre önce, SSCB ile “büyük savaş” için yaratılan modern jet avcılarının ve bombardıman uçaklarının bu çatışmanın gerçeklerine çok az yaklaştığı açıktı.
Tabii ki, Stratoforthress, Phantomlar ve Thunderchiefs, DRV topraklarındaki nesneleri tahrip edebilirdi, ancak ormandaki Viet Cong takımlarındaki etkinlikleri son derece düşüktü.
Bu şartlar altında, eski A-1 “Skyrader” piston saldırı uçağı ve Inveider A-26 bombardıman uçakları büyük talep gördü.
Düşük uçuş hızı, güçlü silahların varlığı ve iyi bir bomba yükü nedeniyle, birliklerinin bulunduğu yerden sadece birkaç düzine metre yüksek verimlilikle hareket edebildiler. Yakıt tasarruflu motorlar havada uzun bir devriyeye izin verdi.
Skyraders, kara kuvvetlerine doğrudan destek sağlamada yüksek verimlilik gösterdi, ancak arama kurtarma operasyonlarına katılmakla en iyi tanınmıştı.
Piston saldırı uçağı A-1 "Sky Trader"
Düşük minimum hız ve havada harcanan uzun süre, A-1 saldırı uçağının Kuzey Vietnam da dahil olmak üzere kurtarma helikopterlerine eşlik etmesine izin verdi. Düşen pilotun bulunduğu bölgeye ulaşan Skyrader'lar devriyeye başladı ve gerekirse düşmanın uçaksavar pozisyonlarını bastırdı. Bu rolde savaşın sonuna kadar pratik olarak kullanıldılar.
İkiz motorlu A-26, 70'lerin başlamasından önce Çinhindi'de savaştı, çoğunlukla geceleri Ho Chi Minh Patikası'ndaki nakliye konvoylarına karşı çalıştı ve gelişmiş üsleri destekledi.
Modernize “Vietnamca versiyon” A-26 “İstilacı”
“Gece özellikleri” dikkate alındığında, “Inveyders” gece görüş cihazlarının yanı sıra yeni uyumlu ve navigasyon cihazları da kurdu. Arka savunma atış noktası sökülmüş, bunun yerine saldırgan silahlar güçlendirilmişti.
Özel perküsyon makinelerine ek olarak, T-28 Troyan TCF yaygın olarak kullanılmıştır. Düşmanlıkların deneyimini göz önüne alarak, gelişmiş silah ve zırh korumasına sahip hafif bir AT-28D vurmalı vuruşu yaratıldı.
T-28D "Troyan"
Mürettebatın "Troyan" ikinci üyesinin pilot olarak görev yapmaması, bu uçağın bir keşif gözlemcisi ve grev sırasında diğer saldırı uçağının eylemlerinin koordinatörü olarak kullanılmasını önceden belirlemiştir.
A-1 ve T-28'in ortak uçuşu
Vietnam’daki savaşın ilk aşamasında, sivil “Cessna-170” temelinde oluşturulan hafif O-1 Kuş Köpeği, yakın bir istihbarat subayı ve gözetleyici olarak kullanıldı. Uçak seri olarak 1948'ten 1956 yılına kadar üretildi.
O-1 Kuş Köpeği
Bu hafif uçak, koşmak ve koşmak için minimum mesafelere ihtiyaç duyduğu hazırlıksız arazilere inebilir ve inebilir. Keşif görevlerine ek olarak, yaralıların tahliyesi, raporların verilmesi ve bir radyo röle istasyonu olarak da yer aldı.
Başlangıçta, O-1 Kuş Köpeği, düşmanla silahsız, tamamen keşif uçağı olarak temas hattında kullanıldı, ancak sık sık bombalama yapıldığında, güdümlü roketler için fırlatıcıları asmaya başladılar. Yerdeki hedefleri belirlemek için pilotlar yanlarında yanıcı fosfat bombaları kullandılar.
Zırh olmadan, düşük hızlı O-1 ve ekipleri çok ciddi kayıplar verdi. 60-x'in sonunda bu uçaklar Vietnam'daki Amerikan keşif filolarında daha gelişmiş uçaklarla değiştirildi. Ancak Güney Vietnam Hava Kuvvetlerinin bir parçası olarak savaşın son günlerine kadar aktif olarak kullanıldı.
Düşmüş Saygon O-1
29’in Güney Vietnam Hava Kuvvetleri’nin Binbaşı Buang Lang’in kuşatılmış Saygon’dan aldığı yılın nisan 1975’i olduğu biliniyor. Kim karısını ve beş çocuğunu çifte Cessna O-1 Kuş Köpeği'ne yükledi. Minimum yakıt dengesine sahip olan Midway uçak gemisini denizde tespit eden pilot, iniş için güverteyi temizlemek isteyen bir not düşürdü. Bunu yapmak için birkaç UH-1 helikopteri denize itmek zorunda kaldım.
Şu anda, O-1 Kuş Köpeği Binbaşı Boang Lang, Pensacola, Florida'daki Ulusal Deniz Havacılığı Müzesi'nde sergileniyor.
Amerikan şirketi Cessna tarafından O-1 Kuş Köpeği yerine, bir keşif ve hedef belirleme uçağı O-337 Skymaster, Cessna Sivil Uçak Modeli 2 Süper Skymaster'ın temelinde geliştirilmiştir. Seri üretim yılın Mart 1967'unda başlamış ve yılın Haziran 1970'inde bitmiştir. Toplam 532 uçak inşa edildi.
O-2 Skymaster
O-2 Skymaster, altı koltuklu bir kabini, yüksek bir kanadı ve burun desteği bulunan üç direkli geri çekilebilir bir iniş takımı olan iki ışınlı bir tek kanatlı uçtu. Kuyruk itme, biri burun çekme vidasına yönlendiren iki motorla donatılmıştır. Bu planın avantajı, motorlardan birinin arızalanması durumunda, itme ve açılma momentinin asimetrisi olmamasıdır (motorlar kanatlar üzerine yerleştirilirse ne olur).
NUR'a direk altına giren bombalar, napalm tankları ve tüfek kalibre makineli tüfekleri uçakta kuruldu. O-2, hedefi tespit etmek, ateşle işaretlemek ve yangını hedefe ayarlamakla görevlendirildi. Psikolojik savaş amacıyla üzerlerinde bulunan hoparlörlerden gelen uçağın bir kısmı kullanıldı.
O-2 Skymaster, O-1 Kuş Köpeğinin öncülleriyle karşılaştırıldığında, daha yüksek bir uçuş hızına ve daha güçlü silahlara sahip olduklarını kanıtladı.
Uçakta iki motor bulunması, uçuşu daha güvenli hale getirdi. Aynı zamanda, sivil modele dayanan uçak, yerden bombalamaya karşı çok savunmasızdı. 60-x hava savunma aksamlarının sona ermesinden bu yana "Viet Cong", büyük kalibreli makineli tüfek DShK, ZGU kurulumları ve MANPADS "Strela-2" nedeniyle önemli ölçüde arttı.
Ancak, O-2 Skymaster, savaşın bitiminden önce düşmanlıklara katıldı ve 1990'a kadar Amerika Birleşik Devletleri'nde görev yaptı. Bu uçakların önemli bir kısmı Müttefiklere devredildi.
Vietnam'daki düşmanlıklarda yer alan benzer bir amaç için başka bir uçak, keşif gözlemcileri - OV-1 Mohawk'ın çalışma deneyimini dikkate alarak Grumman tarafından yaratıldı.
Gelişmesi Kore Savaşı'nın bitiminden sonra başladı. Silahlı kuvvetlerin, en modern keşif ekipmanıyla donatılmış, kısaltılmış kalkış ve iniş imkanıyla iyi korunmuş, çift motorlu, turboprop enstrümental bir keşif uçağına ihtiyacı vardı.
OV-1 "Mohawk"
Uçak, Hint kabilelerinin isimlerini ABD Ordusu uçaklarına atama geleneğine göre resmi OV-1 "Mohawk" ismini aldı. Toplamda, 1959 ila 1970 yılı 380 uçağı yapıldı.
"Mohawk" ın ortaya çıkması üç temel gereksinimi tanımladı: iyi bir genel bakış, ekip ve temel sistemler için yüksek güvenlik, iyi kalkış ve iniş özellikleri.
"Mohawk", dört underwing pylons ile tamamlandı ve 1678 kg'a kadar çok çeşitli silahların uygulanmasına izin verdi.
1962'te ilk Mohawk OV-1 Vietnam'a geldi ve bir yıl sonra, savaş testlerinin sonuçları özetlendi ve Mohawk'in counterguerrilla operasyonları için mükemmel olduğunu gösterdi. Yüksek hızlı, düşük gürültülü ve modern fotoğraf ekipmanları keşif uçuşlarının başarılı bir şekilde uygulanmasına katkıda bulundu. Aynı anda Vietnam'da konuşlandırılan maksimum Mohawk sayısı 80 ünitelerine ulaştı ve sınır çizgisini geçmeden çoğunlukla Güney Vietnam topraklarında kullanıldı. Yan görünümlü radar ve kızılötesi sensörleri olan asılı kaplar, gözlenemeyen hedeflerin ortaya çıkarılmasını mümkün kılarak istihbaratın etkinliğini büyük ölçüde arttırdı.
Vietnam'da "Mohawk" ın yoğun kullanımı oldukça yüksek kayıplara neden oldu. Tüm Amerikalılar Çinhindi 63-x OV-1 içinde kaybetti.
Diğer uçak türlerinin aksine, Mohawklar Güney Vietnamlılara teslim edilmedi ve yalnızca Amerikan filolarında hizmette kaldılar. ABD silahlı kuvvetlerinde, bu uçaklar radyo istihbarat versiyonunda da dahil olmak üzere 1996 yılına kadar kullanıldı.
60'in başlangıcında, Pentagon, COIN programı (Karşılıksızlık karşıtı-gerilla karşıtı) içinde sınırlı askeri çatışmalarda kullanılmak üzere bir uçak geliştirmek için bir rekabet ilan etti. Görev, hem uçak gemilerinden hem de doğaçlama asfaltlanmamış platformlardan çalıştırılabilen, iki motorlu, çift motorlu bir uçağın kısaltılmış kalkış ve iniş ile oluşturulmasını içeriyordu. Küçük tüfek ateşten özellikle düşük maliyet ve makinenin güvenliği оружия.
Ana görevler yer hedeflerine yapılan saldırıyı, birliklerinin doğrudan havacılık desteğini, keşif, eskort helikopterlerini belirledi. Uçağın ileri gözlem ve rehberlik amacıyla kullanılması planlandı.
Ağustos ayındaki yarışmanın galibi 1964-th, "Kuzey Amerika" şirketinin projesini tanıdı. Test sonuçlarına göre, 1966-m uçağı ABD Hava Kuvvetleri ve Deniz Kuvvetleri ile hizmete girdi. Silahlı kuvvetlerde, uçak OV-10A ismini ve "Bronco" ismini aldı. ABD silahlı kuvvetleri için toplam 271 uçak inşa edildi. Uçağın seri üretimi 1976 yılında tamamlandı.
OV-10 "Bronco"
Tüfek silahlanma, kaplara monte edilmiş dört makineli tüfek M60 kalibreli 7,62-mm içerir. Sahadaki mühimmat ikmali ile ilgili sorunların önlenmesi arzusundan dolayı, uçak makineli tüfek yerine piyade seçimi. 7'te süspansiyon tertibatları yerleştirilebilir: toplar, roketler, bombalar ve toplam ağırlık 1600 kg'a kadar olan yangın söndürme tankları içeren askılı kaplar.
Güneydoğu Asya'da Bronco'nun ana operatörü Deniz Piyadeleriydi. Ordu tarafından kullanılan bir dizi uçak.
ОV-10, savaş operasyonlarında çok yüksek verimlilik gösterdi, öncekilerden rezervasyon, hayatta kalma, hız ve silahlanma ile olumlu yönde farklılaştı. Uçağın manevra kabiliyeti iyi, kokpitte mükemmel görünürlük vardı, küçük kollardan çıkarmak neredeyse imkansızdı. Ek olarak, OV-10'in çok kısa bir arama yanıt süresi vardı.
Uzun bir süre, Bronco hafif bir gerilla karşıtı saldırı uçağı için bir nevi kriterdi. Diğer ülkelerin Hava Kuvvetlerinin bir parçası olarak isyan karşıtı operasyonlara ve askeri darbelere katıldı.
- Venezuela: Venezüella Hava Kuvvetleri'nin OV-1992 hava filosunun dörtte biri kaybedilirken, 10'ta düzenlenen askeri darbeye katılım.
- Endonezya: Doğu Timor'daki partizanlara karşı.
- Kolombiya: yerel iç savaşa katılım.
- Fas: Batı Sahra'daki POLISARIO'nun partizanlarına karşı.
- Tayland: Laos ile sınır anlaşmazlığında ve yerel partizanlara karşı.
- Filipinler: 1987 yılında bir askeri darbeye katılmanın yanı sıra Mindanao'daki terörle mücadele operasyonlarına katılım.
ABD'de, OV-10 nihayet 1994'te emekli olmuştur. Görevden alınan uçakların bir kısmı devlet uyuşturucu karşıtı örgütler tarafından ve yangın havasında kullanıldı.
Vietnam'ın 1967'inde, Amerikan hafif çift saldırı uçağı A-37 Dragonfly “giriş yaptı”. T-37 tabanlı Cessna tarafından geliştirilmiştir.
A-37 Yusufçuk
A-37'in tasarımı, daha sonra Su-25 ve A-10 saldırı uçaklarının geliştirilmesi sırasında geliştirilen birliklerin doğrudan desteğiyle iyi zırhlı bir uçak olarak saldırı uçağı fikrine geri döndü.
Bununla birlikte, A-37A saldırı uçağının ilk modifikasyonu yetersiz korumaya sahipti; bu, bir sonraki A-37B modelinde önemli ölçüde güçlendirildi. Yıllar geçtikçe 1963'ten 1975'e üretim, 577 fırtına makineleri inşa edildi.
A-37B'nin tasarımı, uçak gövdesinin 9-çoklu aşırı yükler için tasarlandığı ilk modelden farklıydı, iç yakıt tanklarının kapasitesi önemli ölçüde arttırıldı, uçak toplam 1516 litre kapasiteye sahip dört ilave tank taşıyabilir ve havada yakıt ikmali için ekipman monte edildi. Santral, her biri 85 kg'a (17 kN) yükseltilmiş iki General Electric J2,850-GE-12.7A turbojet motorundan oluşuyordu. Uçakta, yayda kolay erişime sahip bir GAU-7,62B / A Minigun 2 makineli tüfek ve toplam 2268 kg ağırlığına sahip çeşitli silah türleri için tasarlanmış dış süspansiyonun altı alçak düğümü bulunuyordu. Kabin etrafındaki iki kişilik mürettebatı korumak için çok katmanlı naylondan zırhlı bir koruma kuruldu. Yakıt depoları korundu. Tutarlı, navigasyon ve nişan ekipmanları geliştirildi.
7,62-mm makineli tüfek GAU-2B / A Minigun'un A-37 yayına yerleştirilmesi
Hafif ve nispeten ucuz "Dragonfly" kusursuz bir şekilde doğrudan havacılık destek uçağı olarak ortaya çıkmış, yüksek hassasiyetli grevleri birleştirerek, hasara karşı mücadeleye direnç göstermişti.
Küçük silah ateşinden neredeyse hiç kayıp olmadı. Güneydoğu Asya'da vurulmuş 22 A-37'in çoğu, ağır uçaksavar makineli tüfekleri ve MANPADS tarafından vuruldu.
Güney Vietnam Hava Kuvvetleri'nin Saygon 95 A-37'unun teslim alınmasından sonra, kazananlar kazandı. DRV Hava Kuvvetlerinin bir parçası olarak, 80-x'in sonuna kadar çalıştırıldılar. 1976'in baharında, Vietnam'da yakalanan A-37В uçaklarından biri, çok taraflı testlerden sonra çok takdir edilen SSCB'de çalışmaya alındı.
ABD'de, OA-37B versiyonundaki Dragonfly, 1994 yılına kadar kullanıldı.
Uçak, iç sökümde aktif olarak kullanıldığı Asya ve Latin Amerika'da birçok ülke ile hizmet veriyordu. Bazı yerlerde, A-37 hala havada.
Göre:
http://www.cc.gatech.edu/~tpilsch/AirOps/O2.html
http://www.arms-expo.ru/055057052124050055049051055.html
http://airspot.ru/catalogue/aircrafts/type/