Açıklandı: İki Daha İyi Yeniden Yapılanma faturası Demokratları nasıl zor durumda bıraktı? - Ocak 2023
Altyapı Yasası'nın beş yılda 1,2 trilyon dolara, Uzlaşma Yasası'nın ise on yılda 3,5 trilyon dolara mal olacağı tahmin ediliyor. Birlikte, her iki fatura da Başkan Biden'ın ekonomik gündeminin temelini oluşturuyor ve Build Back Better planının bir parçası.
ABD Kongresi, Başkan Roosevelt'in 1930'lardaki 'Yeni Anlaşma'dan bu yana en yaygın ekonomik mevzuat parçalarından birini tartışmak için bu hafta toplanıyor. Borç tavanını askıya alan bir yasa tasarısının yanı sıra, milletvekilleri, biri öncelikle altyapıya (en azından ismiyle) odaklanan ve diğeri, bundan böyle Uzlaşma Yasası olarak bilinen bir sosyal harcama faturasına odaklanan iki harcama faturasını dikkate alacaklar.
Altyapı Yasası'nın beş yılda 1,2 trilyon dolara, Uzlaşma Yasası'nın ise on yılda 3,5 trilyon dolara mal olacağı tahmin ediliyor. Birlikte, her iki fatura da Başkan Biden'ın ekonomik gündeminin temelini oluşturuyor ve Build Back Better planının bir parçası. Halihazırda Senato tarafından kabul edilmiş olan Altyapı Tasarısı, 19 Cumhuriyetçi Senatör tarafından desteklenen iki taraflı bir çaba iken, Uzlaşma Tasarısı önemli ölçüde daha tartışmalı ve hem Demokratlar hem de Cumhuriyetçiler tarafından aynı şekilde endişe ediliyor.
Şu anda, Meclis Sözcüsü Nancy Pelosi (D-Cal), Meclis Demokratları Uzlaşma Yasasını onunla birlikte geçirmeyi kabul etmedikçe, iki partili Altyapı Yasasını rafa kaldırmakla tehdit etti. İlerici Demokratlar büyük ölçüde Pelosi ile aynı hizadalar, ancak bazı merkezci Demokratlar, kısmen olağanüstü yüksek fiyat etiketi nedeniyle iddialı yasayı onaylama konusunda isteksizler. Bu, her iki tasarının da kabul edilmemesine neden olabilecek siyasi bir soğukluğa neden oldu; bu, Cumhuriyetçiler borç tavanını askıya almayı reddederse (daha sonra bahsedeceğiz), yine de bir olasılık.
Demokratlar, Meclis ve Senato'da çok ince bir çoğunluğa sahipler ve bu nedenle, özellikle hiçbir Cumhuriyetçinin Uzlaşma Yasasına oy vermesinin beklenmediği göz önüne alındığında, kendi partilerinden herhangi bir oyu kaybetmeyi göze alamazlar. Demokratlar, her iki yasayı da oylamak için 27 Eylül'e kadar kendilerine dayatılan bir son tarih üzerinde anlaştılar.
prosedürel
Her iki faturayı da geçirme süreci her zamanki gibi Kafkaesk. Nedenini anlamak için önce Uzlaşma Yasası'nın nasıl ortaya çıktığına bakmamız gerekiyor. Biden başlangıçta hem ağır hem de insani harcamaları içerecek çok daha büyük bir 2.3 trilyon dolarlık Altyapı Yasası önermişti. Zor harcama, yollara, köprülere, temiz suya vb. doğrudan yatırımları ifade ederken, insan harcamaları aile bakımı, eğitim ve iklim değişikliği gibi konularda daha az somut yatırımları ifade eder. Cumhuriyetçiler Biden'ın ilk tasarısını onaylamayacaklarını açıkça belirttiklerinde, Demokratlar kısaltılmış bir versiyon taslağı hazırlamaya devam ettiler ve bu da her iki taraf tarafından da desteklenen mevcut yinelemeyle sonuçlandı. Bu daha küçük yasa tasarısında yer almayan hükümleri hesaba katmak için Demokratlar, 3,5 trilyon dolarlık yasa tasarısını Cumhuriyetçilerin oylarını gerektirmeyen bağımsız bir yasa parçası olarak hazırladılar.
Tipik olarak, Meclis bir temel çoğunluk sistemi altında çalışır, ancak Senato, yasama konularının çoğunu geçmek için en az 60 oya (100 üzerinden) ihtiyaç duyar. Demokratların Senato'da 50 sandalyesi var, ancak oylar eşit olarak bölünürse (her iki tarafta 50-50), Başkan Yardımcısı, bu durumda, Kamala Harris , beraberliği bozan oyu kullanır. Demokratlar, 60 oy kuralından kaçınmak için daha büyük harcama faturasını geçirmek için bütçe mutabakatı olarak bilinen bir süreç kullanıyor. Bütçe uzlaştırma süreci kapsamında, harcamaları (hükümet tarafından alınan para) veya geliri (hükümet tarafından alınan para) değiştiren herhangi bir kalem, 50 oyla basit bir çoğunlukla ve Harris'in eşitliği bozan oyu ile kabul edilebilir. Demokrat.
Bütçe ile ilgili olmayan kalemler (harcama veya gelir) Uzlaşma Yasasına dahil edilemez. Bunu belirleyen kişi ise geçtiğimiz günlerde ABD'de doğan göçmenler için vatandaşlığa geçiş planlarının bir bütçe kalemi oluşturmadığını açıklayarak Demokratlara darbe vuran Senato Milletvekili Elizabeth McDonough'dur. Uzlaşma faturalarının da uzun vadede bütçeden bağımsız olması gerekiyor, bu nedenle Demokratlar, ödemek istedikleri her yeni politikayı dengelemek için gelirlerini artırmak zorunda.| Hindistan gezisinde CIA görevlisi Havana Sendromu raporları; bu ne?
Uzlaşma, Kongre'nin bütçe yasalarını geçirmesine yardımcı olmayı amaçlasa da, genellikle bir dizi başka politika teklifini içerecek şekilde genişletilir. Demokratlar süreci 2010'da sağlık hizmeti değişikliklerini geçirmek için kullandılar ve daha yakın zamanda Cumhuriyetçiler 2016'da vergi indirimlerini geçmek için kullandılar. Uzlaşma ilk olarak Kongre'nin her iki odasının da mevcut Uzlaşma Yasası için sahip oldukları bir planı onaylamasıyla başlar. Ancak bu plan, yasa koyucuların yalnızca uzlaşma sürecinde ilerlemelerine izin verir ve asıl mevzuatın onaylandığı anlamına gelmez. Uzlaşma Yasası henüz her iki meclisten de geçmedi, Altyapı Yasası Ağustos ayında 69-30 oyla Senato'dan geçti.
Faturaların hükümleri
Altyapı Yasası, zorlu harcamalarla ilgili konuları içerir ve on yıldan fazla bir süredir federal yatırımın altyapı projelerine en büyük infüzyonunu temsil eder. Yüz milyarlarca dolar, havaalanları, demiryolu hatları, köprüler ve yollar gibi eskiyen kamu işleri projelerini onarmak ve değiştirmek için harcanacaktı. Pandemiden sonra devam etmesi muhtemel görünen evden çalışmaya artan geçiş göz önüne alındığında, faturanın yüksek hızlı interneti iyileştirmeye yönelik 65 milyar dolarlık eklenmesi de dikkate değer.
Tasarı ayrıca, Demokratlar ve Cumhuriyetçiler tarafından Amerika'nın artan iklim felaketleri riskini karşılamaya hazır olmadığının üstü kapalı bir kabulü olarak hizmet eden, en önemlisi iklim değişikliğiyle ilgili birçok politika değişikliğini de içeriyor. Tasarıya, ülkenin elektrik şebekesini daha fazla yenilenebilir enerji taşıyacak şekilde yükseltmek için 73 milyar dolar, elektrikli araç şarj istasyonları inşa etmek için 7,5 milyar dolar, temiz otobüsler ve feribotlar için 17,5 milyar dolar ve kurşun boruların kaldırılması için 5 milyar dolar yer alıyor. Bununla birlikte, Altyapı Tasarısı kendi içinde ileriye doğru atılmış büyük bir adım olsa da, temiz enerji ve ulaşım projeleri için Biden'ın başlangıçta istediğinden çok daha az fon içeriyor.
İnsan harcamaları bileşeniyle birlikte Uzlaşma Yasası, sağlık hizmetleri, çocuk ve yaşlı bakımı, eğitim ve iklim değişikliği ile ilgili sorunları hedefleyerek bu endişelerin birçoğunu ele alıyor. Tasarı, Demokratların Mart ayında Kongre aracılığıyla hızla takip ettiği 1,9 trilyon dolarlık pandemik yardım paketini de genişletiyor, sağlık sübvansiyonlarını artırıyor ve çocuklu ailelere yapılan aylık ödemelerin süresini artırıyor. Son hükmün çocuk yoksulluğunu neredeyse yarı yarıya azalttığı tahmin ediliyor.
| Federal Rezerv'in duruşu ve Hindistan
Tasarıda ayrıca birkaç yeni girişim de yer alıyor. Medicare'i diş, işitme ve görme dahil edecek şekilde genişletmeyi, yaşlı bakımı için fon sağlamayı, okul öncesi ve iki yıllık kolejleri ücretsiz hale getirmeyi, iklim değişikliğinin tarım üzerindeki etkilerine ilişkin araştırmaları finanse etmeyi ve elektrik satın alımını sübvanse etmek için vergi yasasını değiştirmeyi teklif ediyor. Araçlar. Bu hükümleri ödemek için (uzlaşma faturalarının uzun vadede bütçeden bağımsız kalması gerektiğinden), Demokratlar, zayıf iklim politikalarına sahip ülkelerden ithal edilen mallara bir tarife koymayı ve varlıklı insanlar ve şirketler üzerindeki vergileri artırmayı planlıyorlar.
Faturalara yönelik eleştiriler
Halihazırda, (henüz Senato tarafından onaylanan) Altyapı Yasasını imzalamayı reddedecek olan yaklaşık 100 ilerici Ev Demokratı var (henüz her iki meclis tarafından da onaylanmadı). Sözcü Nancy Pelosi liderliğindeki Demokratlar, ılımlı Demokratlar Uzlaşma Yasasını geçirmeyi kabul etmedikçe her iki faturayı da bertaraf etme yeteneğine ve sayılarına sahipler. Demokratlar bir araya gelirse, hem Meclis'te hem de Senato'da her iki yasayı da geçirme yeteneğine sahipler. Ilımlı Demokratlar, Uzlaşma Yasasını iki temel nedenden ötürü tartışıyorlar - maliyeti ve ilaç şirketlerine yönelik hükümleri.
Maliyet açısından, Uzlaşma Yasası'nın kapsamlı bir analizi yapılmamıştır, ancak varsayım, bunu finanse etmek için vergilerin önemli ölçüde artırılması gerektiğidir. Yalnızca Altyapı Yasası için, ABD Kongre Bütçe Ofisi, yasanın geçişinin önümüzdeki on yılda zaten en yüksek seviyede olan federal açığa 256 milyar dolar ekleyeceğini tahmin ediyor. Biden, ABD nüfusunun büyük çoğunluğunu oluşturan yılda 400.000 doların altında kazanan kişiler üzerindeki vergileri artırmayı reddetti ve bu da birkaç gözlemcinin finansmanın nereden geleceğini sorgulamasına neden oldu. Faturanın maliyetini karşılamak için vergi oranları artırılsa bile, üç büyük sorun var.
İlk olarak, vergi artışları tipik olarak yönetimler değiştirilerek geri alınır. Son 30 yılda üç büyük vergi indirimi ve 2013'te sadece bir küçük vergi artışı oldu. İkincisi, vergi oranı 2013'te yüzde 35'e kadar çıksa bile, Devlet Hesap Verebilirlik Ofisi'nden bir rapor, ABD şirketlerinin vergi ödediğini tahmin ediyor. ortalama efektif vergi oranı yüzde 12,6 ile yüzde 22 arasında. Boşluklar olduğunda, vergi oranları nadiren hükümetin toplamayı bekleyebileceği gelir miktarını gösterir. Son olarak, kurumlar vergisi oranları çok yükseldiğinde, şirketler daha az işçi çalıştırıyor ve genellikle denizaşırı ülkelere taşınıyor. Build Back Better programını eleştirenler, artan vergilendirmenin faturaları ödemek için yeterli gelir yaratsa bile, bunu ABD ekonomik rekabet gücü pahasına yapabileceğini savunuyorlar.
İlaç şirketleri açısından, Uzlaşma Yasası, hükümetin Medicare'i ilaç fiyatlarını müzakere etmek için kullanmasına izin verecek ve bunu yaparak potansiyel olarak milyarlarca dolar tasarruf sağlayacaktır. Altyapı tasarısının yazarlarından biri olan Senatör Kyrsten Sinema (D-Az), Biden'ın uyuşturucu pazarlığına yaklaşımına şiddetle karşı çıkıyor. Sinema, Kaiser Health News tarafından yapılan bir araştırmaya göre Kongre'nin önde gelen ilaç bağışı alıcılarından biri. Tasarıya karşı çıkan tek Demokrat değil, ancak Senatör Joe Manchin (D-W.Va) ayrıca fahiş fiyat etiketini tartışmak için Biden ve Sinema ile bir araya geldi. Senatörden herhangi biri çekimser veya Senato'da uzlaşma tasarısına karşı oy kullanırsa, yasa geçemeyecek (hiçbir Cumhuriyetçinin oy vermediği varsayılarak). Bildirildiğine göre, ikili ile özel bir toplantıda Biden, endişelerini kabul etti, ancak elinin kolunun bağlı olduğunu savundu. çünkü uzlaşma yasasında yapılacak herhangi bir değişiklik, daha sonra her iki yasaya karşı oy kullanacak olan ilerici Demokratlar arasındaki desteği uzaklaştıracaktır.
Son olarak, Cumhuriyetçiler Demokratların uzlaşma sürecini Senato aracılığıyla bir yasayı geçirmek için kullanmalarına yanıt olarak borç tavanını yükseltmek istemediklerini belirttiler. Senato Azınlık Lideri Mitch McConnell konuyla ilgili olarak, Demokratlar bizim katkımız olmadan partizan bir gelecek inşa etmek istiyorlar, bu yüzden demokratlar tamamen partizan harcamaları için iki partili kolaylaştırıcılar almayacaklar dedi. Borç limiti yükseltilmeden, hiçbir fatura finanse edilemez. Demokratlar, Başkan Trump da dahil olmak üzere her iki taraf tarafından üretilen trilyonlarca dolarlık borcu ödemek için borç sınırı artışının gerekli olduğunu öne sürerek Cumhuriyetçilerin konuyla ilgili dar görüşlü olduklarını savunuyorlar. Ayrıca, hükümetin yükümlülüklerini yerine getirmemesini önlemek için Trump görevdeyken borç tavanının yükseltilmesini desteklediklerini de belirtiyorlar.| Neden Brezilya BM Genel Kurulunda her zaman ilk konuşur?
sonuçlar
Özetlemek gerekirse, (çoğunlukla) herkes Altyapı Yasasını desteklemektedir. Pek çok Demokrat, özellikle ilerici saflarında, Uzlaşma Yasasını destekliyor. Uzlaşma Yasası'nın destekçileri, ilk önce yasalaşmadığı takdirde Altyapı Yasası'nı çöpe atmakla tehdit ettiler. Ve Uzlaşma Yasasına şiddetle karşı çıkan Cumhuriyetçiler, her iki faturanın da ölümünü hızlandıracak ve ABD ekonomisi üzerinde derin bir etkisi olacak borç tavanının yükseltilmesine karşı oy kullanmakla tehdit ettiler.
Tüm bunlar, net negatif onay puanlarına sahip Biden ve gelecek yıl yapılacak ara seçimlerden sonra hem Meclis hem de Senato'daki sayısal üstünlüğünü kaybetme riski taşıyan Demokrat Parti için sorun yaratıyor. ABD'nin Afganistan'dan çekilmesi ve Covid nedeniyle popülaritesi büyük bir darbe alan Biden, USA Today anketine göre seçmenlerin yalnızca %39'unun ekonomiyi yönetmesini onayladığı için umutsuzca bir galibiyete ihtiyacı var. Demokratlar için bu, her iki meclisin de kontrolünü kaybetmeden önce büyük yasaları geçirmek için son şanslarından biri olabilir. Ayrıca, Covid teşvik yasasını geçirmek için bu yılın Mart ayında bir kez kullanmış olduklarından, uzlaşma sürecini kullanmak için sınırlı fırsatlara sahipler. Tipik olarak, mutabakat yılda yalnızca 2-3 kez kullanılabilir.
2012'de her iki mecliste de çoğunluğu kaybettikleri için Demokratlar, Cumhuriyetçilerin kendilerini anlamlı herhangi bir yasa çıkarmalarını engellediğinden şikayet ettiler. Partiyi her türlü ilerleme girişimini boşa çıkarmakla suçladılar ve iktidara geldiklerinde büyük değişiklikler yapacaklarına söz verdiler. Bugün Demokratlar Başkanlığı işgal ediyor ve Meclis ve Senato'da çoğunluğa sahipler. Ancak, söz verdikleri anlamlı değişiklikleri yapmak için yalnızca potansiyel olarak sınırlı bir pencereleri vardır. Parti içindeki kırıklar onları durduran tek şeydir ve başarısız olurlarsa, sadece kendilerini suçlayacaklardır.
Bülten| Günün en iyi açıklayıcılarını gelen kutunuza almak için tıklayın
Arkadaşlarınla Paylaş: