780, yıllar önce, 1236'in baharında, "Moğol" ordusu Doğu Avrupa'yı ele geçirmek için harekete geçti. Yeni ve yeni mühimmatlarla doldurulan büyük bir ordu birkaç ay içinde Volga'ya ulaştı ve orada "Ulas Juchi" nin güçleriyle birleşti. 1236'un sonbaharının sonlarında, birleşik “Moğol” güçleri Volga Bulgaristan'a saldırdı. Bu resmi sürümüdür. hikayeler "Moğol" imparatorluğu ve "Moğol-Tatarlar" ın fethi.
Resmi sürümü
Tarih ders kitaplarında yer alan versiyona göre, Orta Asya'nın en geniş bölgelerinden Moğol feodal prensleri (noyonlar) Onon nehrinin kıyılarında toplananlarla birlikte. Burada 1206'in ilkbaharında, en büyük kabilelerin ve cins temsilcilerinin kongresinde, Temuchin, Büyük Han'ı "Moğollar" ın en üstün yöneticisi olarak ilan etti. Kanlı internecine saldırıları sırasında rakiplerini yenebilen “Moğol” klanlarından zorlu ve başarılı biriydi. Yeni bir isim aldı - Cengiz Han ve klanı, tüm kuşakların en yaşlısı ilan edildi. Önceleri, bağımsız bozkırlar ve büyük bozkır klanları tek bir devlet kuruluşunda birleşmişlerdi.
Kabilelerin tek bir devlet halinde birleşmesi ilerici bir olguydu. İç savaşlar sona erdi. Ekonominin ve kültürün gelişmesi için ön şartlar ortaya çıkmıştır. Yasa Cengiz Han - Yeni bir yasa yürürlüğe girdi. Yasa’da asıl yer, kampanyadaki karşılıklı yardımlaşma ve güvenilenleri aldatma yasağı üzerine yazılar tarafından işgal edildi. Bu düzenlemeleri ihlal edenler idam edildi ve yöneticisine sadık kalan “Moğolların” düşmanı kurtarıldı ve ordusuna kabul edildi. İyilik sadakat ve cesaret ve kötülük - korkaklık ve ihanet olarak kabul edildi. Cengiz Han, tüm nüfusu düzinelerce, yüzlerce, binlerce ve karanlığın tümenlerine (on bin) ayırdı, böylece kabileleri ve klanları birleştirdi ve özel seçilmiş insanları sırdaşlardan ve Nukerov savaşçılarından komutan olarak atadı. Tüm yetişkin ve sağlıklı erkekler barış zamanında çiftliklerini yöneten savaşçı olarak kabul edildiler. silâh. Birçok genç, evlenmemiş kadın da askerlik yapabilir (Amazonların ve Polonyalıların eski geleneği). Cengiz Han, askeri ve idari amaçlarla geniş çapta kurye iletişimi, iletişim hatları ve ekonomik de dahil olmak üzere organize keşif ağı oluşturdu. Kimse ticaretin gelişmesine neden olan tacirlere saldırmaya cesaret edemedi.
1207'ta Moğol-Tatarlar, Selenga Nehri'nin kuzeyinde ve Yenisey Vadisi'nde yaşayan kabileleri ele geçirmeye başladı. Sonuç olarak, yeni büyük ordunun silahlanması için büyük önem taşıyan demir işçiliği bakımından zengin alanlar ele geçirildi. Aynı yıl, “Moğollar” olan 1207, Xi-Xia'nın Tangut krallığına boyun eğmiştir. Tangut hükümdarı Cengiz Han'ın bir kolu oldu.
Fatih, 1209’ta Uygur ülkesini (Doğu Türkistan) istila etti. Kanlı savaştan sonra Uygurlar yenildi. 1211 yılında "Moğol" ordusu Çin'i işgal etti. Cengiz Han'ın birlikleri Jin İmparatorluğunun ordusunu yendi, engin Çin'in fethi başladı. 1215'ta "Moğol" ordusu ülkenin başkentini aldı - Zhunda (Pekin). KV, Çin'e karşı daha fazla kampanya komutanı Muhali'ye devam etti.
Jin imparatorluğunun ana kısmının fethinden sonra, “Moğollar” Kara-Kitan hanlığına karşı savaş başlattı ve Khorezm ile sınır kuran mağlup oldu. Khorezmshah, Kuzey Hindistan’dan Hazar ve Aral denizlerine, modern İran’dan Kaşgar’a kadar uzanan büyük bir Müslüman devleti olan Horezm’i yönetti. 1219-1221 içinde "Moğollar" Horezm'i yendi ve krallığın ana şehirlerini ele geçirdi. Daha sonra Jebe ve Subedei'nin ayrılmaları Kuzey İran'ı mahvetti ve kuzey batıya doğru ilerleyerek Transkafkasya'yı tahrip etti ve Kuzey Kafkasya'ya ulaştı. Burada, Alansalların ve Polovtsianların birleşik güçleriyle karşılaşıyorlar. Birleşik Alan-Polovtsya ordusu "Moğollar" ı ezmek mümkün değildi. Moğollar, müttefikleri Polovtsyalı hanlara rüşvet vererek Alans'ı yenmeyi başardılar. Polovtsi ayrıldı ve "Moğollar", Alans'ı yendi ve Polovtsy'ye saldırdı. Polovtsi güçleri birleştiremedi ve mağlup edildi. Rusya'da akrabaları olan Polovtsi, Rus prenslerine yardım için döndü. Rus Prensleri Kiev, Çernigov ve Galiç ve diğer topraklar saldırganlığı ortaklaşa itmek için güçlerini birleştirdi. 31 Mayıs Kalka Nehri Subedei'de yılın 1223'i, Rus-Polovtsian birliklerinin eylemlerinin tutarsızlığı nedeniyle Rus-Polonyalı birliklerin üstün güçlerini yendi. Kiev Büyük Prensi Mstislav Romanovich Eski ve Çernigov Prensi Mstislav Svyatoslavich, pek çok diğer prens, vali ve bogatiri gibi öldü ve zaferleriyle ünlü Galiçya Prensi Mstislav Udatny kaçtı. Ancak geri dönerken, "Moğol" ordusu Volga Bulgarlarından yenilgiye uğradı. Dört yıllık bir kampanyadan sonra Subedei'nin birlikleri geri döndü.
Orta Asya'nın fethini tamamlayan Cengiz Han'ın kendisi daha önce müttefik Tangut'a saldırdı. Krallıkları yıkıldı. Böylece, Cengiz Han’ın yaşamının (1227’ta öldüğü) sona ermesiyle, Doğu’daki Pasifik Okyanusu ve Kuzey Çin’den, Batı’daki Hazar Denizi’ne kadar büyük bir imparatorluk kuruldu.
Moğol-Tatarların başarıları açıklandı:
- “seçilemezlik ve yenilmezlik” (“Gizli Hikaye”). Yani, onların moralleri düşmanınkinden çok daha yüksekti;
- Bir feodal bölünme dönemi yaşayan komşu devletlerin zayıflığı devlet oluşumlarına bölündü, kabileler birbirleriyle çok az bağlantılıydı, seçkin grupların kendi aralarında savaştıkları ve hizmetçilerine hizmet ettikleri. Internecine savaşları ve hükümdarlarının ve feodal lordlarının kanlı içgüdüleri ile işkence gören halk kitlelerinin yanı sıra ağır vergi baskısı altında, işgalcileri kovmak için bir araya gelmek zordu; pasif, birinin kazanmasını bekliyor;
- Demir disipliniyle güçlü bir şok atı yaratan Cengiz Han'ın reformları. Aynı zamanda, “Moğolistan” ordusu saldırgan taktikleri kullandı ve stratejik bir girişim başlattı (Suvorov'un gözü, hızı ve saldırısı). "Moğollar", düşmüş olan düşmana ("kafalarındaki kar gibi") düşmanı aniden vurmaya, düşmanını düzene sokmaya, parça parça dövmeye çalıştı. “Moğol” ordusu, kuvvetlerini ustaca yoğunlaştırdı, ana eksenlere ve önemli sektörlere üstün kuvvetlerle güçlü ve kırıcı darbeler uyguladı. Küçük profesyonel ekipler ve iyi eğitimli silahlı milisler veya büyük Çin gevşek orduları böyle bir orduna dayanamadı;
- Çin kuşatma teknolojisi gibi, komşu ulusların askeri düşüncesinin başarılarını kullanmak. Kampanyalarında, “Moğollar”, zamanın en çeşitli kuşatma ekipmanı kitlesini kullandı: koç, hamuru ve atma makineleri, saldırı merdivenleri. Örneğin, Orta Asya'daki Nishabura kentinin kuşatması sırasında, "Moğol" ordusunda 3000 balosu, 300 mancınıkları, yanan yağı olan saksıları atmak için 700 makineleri, 4000 saldırı merdivenleri vardı. 2500 sepetleri kuşatılmış olan taşlarla şehre getirildi;
- kapsamlı stratejik ve ekonomik zeka ve diplomatik eğitim. Cengiz Han, düşmanı, güçlü ve zayıf yönlerini iyice biliyordu. Düşmanı muhtemel müttefiklerden izole etmeye, iç çekişmeleri şişirmeye çalıştılar. Bilgi kaynaklarından biri, ülkenin ilginç fatihlerini ziyaret eden tüccarlardı. Orta Asya ve Transkafkasya'da "Moğollar" ın, uluslararası ticareti yönlendiren zengin tüccarları kendi taraflarına oldukça başarılı bir şekilde çektiği bilinmektedir. Özellikle Orta Asya'dan ticaret yapan karavanlar düzenli olarak Itil Bulgaristan'a ve bununla Rus beyliklerine giderek değerli bilgiler sağladı. Etkin keşif yöntemi, ana güçlerden çok uzaklara giden bireysel sapmaların keşif kampanyalarıydı. Böylece, 14 yıllarında Batu'nun batısından uzakta, Dinyeper'a kadar, batıya kadar uzanması sırasında, Subedei ve Jebe'nin çıkarılması, uzun bir yol kat etti ve fethedilmek üzere olan ülkeler ve kabileler hakkında değerli bilgiler topladı. Hanların, komşu ülkelere sendika veya sendika müzakerelerinin bahanesiyle gönderdikleri “Moğolistan” elçilikleri tarafından da çok fazla bilgi toplandı.
Ölümünde Cengiz Han'ın İmparatorluğu
Batı kampanyasının başlangıcı
Batı'ya karşı olan kampanyanın planları, Batu kampanyasından çok önce “Moğol” önderliği sırasında şekillendi. 1207'te, Cengiz Han şehri, en büyük oğlu Juchi'yi, Irtyş Nehri vadisinde ve daha batısındaki kabileleri ele geçirmek için gönderdi. Üstelik çoktan Doğu Avrupa’nın fethedilmesi gereken toprakları “ulus Juchi” ye dahil edildi. Pers tarihçisi Rashid-ad-Din “Chronicles Collection” adlı kitabında şöyle yazdı: “Cengiz Han'ın en büyük emrine dayanan Juchi, orduyla kuzeyin tüm alanlarını fethetmek için orduyla gidecekti; ) Bashkird, Rus ve Cherkas, Hazar Derbent'e ve iktidarlarına el koyuyor. ”
Ancak, bu geniş agresif program uygulanmadı. "Moğol" ordusunun ana güçleri, Orta Krallık, Orta ve Orta Asya'daki savaşlarla birbirine bağlandı. 1220'te, yalnızca Subedei ve Jebe tarafından keşif kampanyası başlattılar. Bu kampanya devletlerin ve kabilelerin iç durumu, iletişim yolları, düşmanın askeri güçlerinin yetenekleri vb. Hakkında bilgi çalışmasını mümkün kıldı. Doğu Avrupa ülkelerinde derin stratejik istihbarat gerçekleştirildi.
Cengiz Han, oğlu Jochi'nin “Kipchak ülkesi” (Polovtsy) yönetimine geçti ve batıdaki toprak pahasına da dahil olmak üzere malların genişlemesini önemsemesini emretti. Juchi'nin 1227'teki ölümünden sonra, ulusunun ülkesi oğlu Baty'ye geçer. Büyük Han, Cengiz Han Ogedei'nin oğlu oldu. Pers tarihçisi Rashid ad-Din, Ugedei'nin "Cengiz Han'ın Juchi'ye verdiği kararnameye istinaden, İskandinav ülkelerinin fethini ev üyelerine yaptırdığını" yazıyor.
1229 yılında, tahtı yükselterek, Ogedei batıya iki kolordu gönderdi. Chormagan liderliğindeki birincisi Hazar Denizi'nin güneyinde son Khorezm Şah Jelal ad-Din'e (1231 yılında yenildi ve öldü) karşı Khorasan ve Irak'a gönderildi. Subedei ve Kokosh başkanlığındaki ikinci kolordu Hazar Denizi'nin kuzeyine Polovtsi ve Volga Bulgarlarına karşı yöneldi. Bu bir keşif kampanyası değildi. Subedey, kabileleri fethetti, istila için yol ve sıçrama tahtası hazırladı. Subedei'nin çıkarılması Hazar bozkırlarında Saksin ve Polovtsy'yi bastırdı, Yaik Nehri üzerindeki Bulgar "bekçi" ni (nöbetçi direkleri) tahrip etti ve Başkır topraklarını fethetmeye başladı. Ancak, Subedey daha fazla ilerleyemedi. Batıya doğru ilerlemek için daha büyük kuvvetler gerekliydi.
XTUMX kurultasının ardından, büyük Han Ugedei, Subedey'e yardım etmek için Ulus Juchi birliklerini hareket ettirdi. Yani, batıya yönelik kampanya henüz yaygın değildi. İmparatorluk politikasındaki en önemli yer Çin'deki savaştı. 1229’in başında Ulus Juchi birlikleri Hazar bozkırlarında Subedei’nin cesedini güçlendirdi. "Moğollar" Yaik nehrinden geçti ve Yaik ile Volga arasındaki Polovtsy'nin eline geçti. Aynı zamanda, “Moğollar”, Başkır kabilelerinin topraklarına baskı yapmaya devam etti. 1230'ten bu yana, “Moğol” kuvvetleri Volga Bulgaristan üzerindeki baskıyı artırdı.
Ancak “ulus Juchi” kuvvetleri Doğu Avrupa'yı ele geçirmek için yeterli değildi. Başkır kabileler inatla direndiler ve onların teslim edilmesi için birkaç yıl daha sürdü. İlk greve ve Volga Bulgaristan'a karşı ısrar etti. Bu devlet ciddi bir askeri potansiyele, zengin şehirlere, gelişmiş bir ekonomiye ve büyük bir nüfusa sahipti. Dış istila tehdidi, Bulgar feodal beylerini ekiplerini ve kaynaklarını birleştirmeye zorladı. Devletin güney sınırlarında, ormanların ve bozkırların sınırında, bozkırlara karşı savunmak için güçlü savunma hatları inşa edildi. Büyük surlar onlarca kilometre boyunca uzanıyordu. Bu güçlendirilmiş hatlarda Volgari Bulgarları “Moğol” ordusunun saldırılarını içerebildiler. "Moğollar" bozkırda kışlanmak zorunda kaldılar, Bulgarların zengin şehirlerine giremediler. Sadece bozkır bölgesinde “Moğol” takası, Alans topraklarına ulaşarak batıya doğru ilerledi.
1235'teki bir konsey toplantısında, Doğu Avrupa ülkelerini fethetme konusu yeniden tartışıldı. “Juchi ulus” un imparatorluğun yalnızca batı bölgelerinin kuvvetlerinin bu görevle baş edemediği ortaya çıktı. Doğu Avrupa halkları ve kabileleri, sert ve ustaca mücadele etti. “Moğol” fetihlerinin çağdaşı olan Pers tarihçisi Juvayni, “Batu kampında bulunan Bulgarları, Asları ve Rusya ülkelerini ele geçirmeye karar veren 1235 kurultai” nin henüz boyun eğdirilmediğini ve çokluklarından gurur duymadıklarını ”yazdı.
Yılın “Moğol” asaleti 1235 koleksiyonu batıya genel bir yürüyüş yaptığını açıkladı. "Batu'ya yardım etmek ve pekiştirmek için" birlikleri Orta Asya'dan ve çoğu hanın Cengiz Han'ın (Chingizids) soyundan gönderildi. Başlangıçta, Ogedei'nin kendisi Kıpçak kampanyasına liderlik etmeyi planlıyordu, ancak Munke onu reddetti. Batu, Orda-Ezhen, Shiban, Tangkut ve Burke, Çağatay torunu - - Buri ve oğul Çağatay - Baydar oğulları ogedei - Giiyuk ve Kadan, oğulları Tolui - Munch ve Buczek, Cengiz Han'ın oğlu - mart aşağıdaki Cengiz Han'ın oğulları Cuci katıldı Kyulhan ( Kyulkan), Cengiz Han'ın erkek kardeşinin torunu - Argasun. Cengiz Han'ın en iyi generallerinden Subedei, Kitawa'dan çağrıldı. İmparatorluğun her yerinde, haberciler, bir kampanyada toplanmaları için Büyük Han'ın yetkisi altındaki klanlara, kabilelere ve milletlere emirlerle gönderildi.
Bütün kış 1235-1236 "Moğol", Irtyş'in tepelerinde ve Kuzey Altay'ın bozkırlarında toplandı, büyük yürüyüşe hazırlanıyor. 1236'in baharında ordu yürüdü. Daha önce, yüzlerce binlerce "şiddetli" savaşçı yazmıştı. Modern tarih literatüründe, 120 - 150 bin kişide batı kampanyasında toplam "Moğol" askeri sayısı olduğu tahmin edilmektedir. Bazı tahminlere göre, ordu başlangıçta 30-40 bin savaşçıdan oluşuyordu, ancak daha sonra yardımcı birlikleri kullanan müttefik ve boyun eğmiş kabileler tarafından güçlendirildi.
Yeni ve yeni mühimmatlarla doldurulan büyük bir ordu, birkaç ay içinde Volga'ya ulaştı ve "Juchi ulus" ile güçlerini birleştirdi. 1236'un sonbaharının sonlarında, birleşik “Moğol” güçleri Volga Bulgaristan'a saldırdı.
Kaynak: V. V. Kargalov. Rusya'nın Moğol-Tatar istilası
Rusya'nın komşularının yenilgisi
Volga Bulgaristan bu kez direnmedi. İlk önce, fatihler askeri güçlerini arttırdı. İkincisi, "Moğollar", Bulgarların işgalcilere karşı mücadelesinde etkileşime girdiği Bulgaristan'ın komşularını etkisiz hale getirdi. 1236'in başlangıcında, doğu Polovtsi müttefiki Bulgarlar yenildi. Khan Kotyan liderliğindeki bir kısmı Volga bölgesini terk etti ve batıdan göç ederek Macaristan'dan koruma istediler. Kalanlar Batu'ya boyun eğdi ve diğer Volga halklarının askeri birlikleriyle birlikte askerlerine katıldı. Moğollar Başkurdular ve Mordovyalıların bir kısmı ile aynı fikirdeler.
Sonuç olarak, Volga Bulgaristan mahkum edildi. Fatihler Bulgarların savunma hatlarını kırdı ve ülkeyi istila etti. Bulgar şehirleri sur ve meşe duvarları ile güçlendirdi, birbiri ardına düştü. Devletin başkenti Bulgar şehri fırtınada ele geçirildi, bölge sakinleri katledildi. Rus kronik doktoru: “Tanrısız Tatarlar, Doğu ülkelerinden Bulgar topraklarına geldiler, görkemli ve büyük Bulgar kentini aldılar ve onları yaşlı bir adamdan genç bir adama, bir bebeğe silahla dövdüler ve çok sayıda mal aldılar ve kenti ve ele geçirdikleri tüm toprakları ele geçirdiler” dedi. Volga Bulgaristan korkunç harap oldu. Kentin kalıntıları Bulgar, Kernek, Zhukotin, Suvar ve diğerlerine çevrildi. Kırsal bölge de harap oldu. Birçok Bulgar kuzeye kaçtı. Diğer mülteciler Büyük Dük Vladimir Yuri Vsevolodovich tarafından alındı ve Volga şehirlerine yerleşti. Altınordu'nun oluşumundan sonra Volga Bulgaristan bölgesi bunun bir parçası oldu ve Volga Bulgarları (Bulgarlar) modern Kazan Tatarları ve Çuvaş'ın etnojenezindeki ana bileşenlerden biri haline geldi.
1237'in baharında Volga Bulgaristan'ın fethi tamamlandı. Kuzeye doğru hareket ederek “Moğollar” Kama Nehri'ne ulaştı. Polonyalı steplerin işgali - “Moğol” emri, yürüyüşün bir sonraki aşamasına hazırlanıyordu.
Kumanlar. Yazılı kaynaklardan bilindiği gibi, Torklar XI. Yüzyıldaki “ortadan kaybolmuş” Peçeneklerin yerini aldı (klasik versiyona göre, Selçuklu Türklerinin güney kolu), sonra Polovtsi. Fakat Güney Rus bozkırlarında yirmi yıldır bulundukları için Torklar herhangi bir arkeolojik alan bırakmadılar (S. Pletnev. Polovtsian toprağı. Eski Rus prensleri 10 - 13 yüzyıllar). XI-XII yüzyıllarda, Çinlileri Dinlinler olarak bilinen Sibirya İskitlerinin soyundan doğrudan alan Polovtsi, Güney Sibirya'da Avrupa Rusya'nın bozkır bölgesine doğru ilerlemiştir. Peçenekler gibi onlar da "İskit" antropolojik bir görünüme sahipti - onlar beyaz sarışındı. Polovtsi'nin putperestliği pratikte Slavik'ten farklı değildi: Baba cenneti ve ana dünyaya taptılar, ataların kültü geliştirildi, kurt büyük saygı gördü (Rus masallarını hatırlıyoruz). Polovtsy ile Kievli Ruslar veya tamamen yerleşik çiftçi olan Çernigov arasındaki temel fark, putperestlik ve yarı göçebe bir yaşam tarzıydı.
Ural bozkırlarında Polovtsi, XI. Yüzyılın ortalarında güçlendi ve bunun Rus kronikleri içindeki sözlerinden kaynaklanıyor. Yine de, güney Rusya’nın bozkır bölgesinde XI. Bu, başlangıçta milliyet değil askeri birimlerin Rusya sınırlarına geldiğini gösteriyor. Bir süre sonra Polovtsyalıların izleri açıkça görülecektir. 1060'lerde, Ruslarla Polovtsi arasındaki askeri çatışmalar düzenli hale geldi, ancak Polonyalılar sık sık Rus prenslerinden biriyle ittifak içinde davranıyorlardı. 1116 yılında Polovtsy, Yas’a karşı geldi ve o zamandan beri Beyaz Kule’i işgal etti ve Don ve Donets’te arkeolojik izleri - “taş kadınlar” ortaya çıktı. En eski Polovtsyalı "kadınların" keşfedildiği Don bozkırlarındaydı ("ataların" ve "büyükbabaların görüntüleri böyle deniyordu). Bu geleneğin İskit dönemi ve erken tunç dönemiyle de bir bağlantısı olduğu belirtilmelidir. Daha sonra Polonyalı heykeller Dinyeper, Azov ve Ciscaucasia'da görünmektedir. Polovchanok'un kadın heykellerinin çok sayıda "Slav" tabelasına sahip olduğu belirtiliyor - bu zamansal halkalar (Rus etnosunun kendine özgü bir geleneği), göğsün ve kemerlerin çoğunun daire içindeki çok yıldızlı yıldızları ve haçları olduğu, bu takıların metresinin Tanrıça-Annenin himayesinde olduğu anlamına geliyor.
Uzun süredir Polovtsy'nin neredeyse Moğol olarak göründüğü, ancak Türk dilinde olduğu düşünülüyordu. Bununla birlikte, antropolojilerinde Polovtsyalılar tipik Kuzey Kafkasyalılar. Bu, erkek yüz görüntülerinin daima bıyıklı ve hatta sakalı olduğu heykellerle doğrulanır. Türkçe konuşan Polovtsy onaylanmadı Polonya dili ile olan durum İskitleri andırıyor - İskitlerle ilgili olarak, İranca konuştukları bir versiyonunu (onaylanmamış) kabul ettiler. İskit gibi Polovtsian dilinin neredeyse hiçbir izi kalmadı. İlginç bir soru, bu kadar kısa bir sürede nerede kaybolduğu? Analiz için sadece birkaç Polovtsian soylu ismi var. Ancak, isimleri türk değil! Türk benzerleri yoktur, ancak İskit isimleriyle bir ünsüz vardır. Bunyak, Konchak, İskit Taksak, Palak, Spartak, vb. İle aynı şekilde ses çıkarır. Bu Polovtsianların isimleri Sanskrit geleneğinde de bulunur - Gzak ve Gosak, Rajatorongini'de (Sanskrit'te bir Keşmir kroniği) bulunur. “Klasik” (Batı Avrupa) geleneğine göre, Rurikovich eyaletinin doğusundaki ve güneyinde bulunan bozkırlarda yaşayanların hepsine "Türk" ve "Tatar" deniyordu.
Antropolojik ve dilbilimsel anlamda, Polovtsy, topraklarında geldikleri Azak bölgesinin Don Oblastı sakinleriyle aynı Sarmatyalı İskitlerle aynıydı. Polonyalı prensliklerin 12. yüzyılın güneyindeki Rus bozkırlarında oluşumu, Volga-Don yasları ve Phenegs ile ilgili topraklarda, Türklerden batıya baskı yapan Sibiryalı İskitliler'in (Rus, Yu. Petukhov ve diğer bazı araştırmacıların) göç etmesinin bir sonucu olarak düşünülmelidir.
Neden ilgili halklar birbirleriyle kavga ediyor? Rus prenslerinin kanlı feodal savaşlarını hatırlamak veya cevabı anlamak için Ukrayna ile Rusya arasındaki mevcut ilişkilere bakmak yeterlidir (iki Rus devleti). İktidar grupları iktidar için savaştı. Ayrıca, putperestler ve Hıristiyanlar arasında, zaten bir yere nüfuz etmiş İslam dini olan bir şizm vardı.
Arkeolojik veriler, İskit-Sarmatya uygarlığının mirasçıları olarak Polovtsi'nin kökenine dair bu görüşü doğrulamaktadır. Sarmatian-Alanyan kültür dönemi ile “Polovtsian” dönem arasında büyük bir fark yoktur. Bundan da öte, “Polovtsian tarlası” ndaki kültürler, kuzeydeki Ruslarla ilişki göstermektedir. Özellikle Don'daki Polovtsian yerleşim yerlerinde yalnızca Rus seramikleri bulundu. Bu, 12. yüzyılda “Polovtsian tarlası” ndaki nüfusun ana kütlesinin hala “Türkler” değil, İskit-Sarmatyalıların (Russ) soyundan gelenler tarafından oluşturulduğunu kanıtlamaktadır. Bunun ayrıca XV-XVII. Yüzyılların yazılı ve yazılı olmadığı iddia edilmektedir. Polonyalı araştırmacılar Martin Belsky ve Matvey Stryikovsky, Hazarlar, Peçenekler ve Polovtsy'nin Slavlarla olan yakınlıklarını rapor ediyorlar. Slav Krallığı kitabında Rus tarihçi ve yazar Rus tarihçi Mavro Orbini'nin Slav Krallığı kitabında yer alan Rus asilci Andrey Lyzlov, “Polovtsy” in 4. ve 5. yüzyıllarda Roma İmparatorluğu'nun sınırlarını zorlayan “Gotikler” ile ilgili olduğunu iddia etti. Sırasıyla "Gotlar" İskit Sarmatyalılar. Bu nedenle, XVIII yüzyılın (Batı’nın çıkarları dahilinde) tamamen “temizlendikten” sonra hayatta kalan kaynaklar İskitler, Polovyalılar ve Rusların akrabalıklarından bahseder. 18. ve 20. yüzyılın başlarındaki Rus araştırmacılar, “Almanlar” ve Rus ekolarından oluşan Rusya tarihinin “klasik” versiyonuna karşı çıkan da bunu yazdı.
Polovtsi, canlandırmak istedikleri “vahşi göçebeler” değildi. Şehirleri vardı. Polonyalılar döneminde Sugrov, Sharukan ve Balin kentleri, Polovtsya döneminde “Vahşi Alan” kavramına aykırı olan Rus kronikleri ile tanınıyor. Ünlü Arap coğrafyacı ve gezgin Al-Idrisi (diğer 1100 verilerine göre 1165-1161), Don'daki altı kale hakkında rapor veriyor: Luka, Astarkuz, Barun, Busara, Sarad ve Abkad. Barun'un Voronej'e tekabül ettiği bir görüş var. Evet, "Baruna" kelimesinin Sanskritçe kökü vardır: Vedik geleneğinde "Varuna" ve Slavonik-Rusça'da "Svarog" (Tanrı "kaynaklı", "boğulmuş", gezegenimizi yarattı).
Rus un ayrılık döneminde Polovtsi, Rus çekişmesinde Rurikoviç prenslerinin gösterilmesine aktif olarak katıldı. Polonyalı Han prenslerinin düzenli olarak Rusya prensleri ile hanedan ittifaklarına girdiği, ilgili olduğu not edilmelidir. Özellikle, Kiev prensi Svyatopolk Izyaslavich Polovtsian Han Tugorkan'ın kızı ile evlendi; Yuri Vladimirovich (Dolgoruky), Polovtsyalı han Aepa'nın kızı ile evlendi; Volyn prensi Andrei Vladimirovich, Tugorkan'ın torunu ile evlendi; Kurtarıcı Mstislav, Polovtsian Khan Kotyan'ın kızıyla evlendi.
Polovtsy, Vladimir Monomakh (V. Kargalov, A. Sakharov. Eski Rusya Komutanları) tarafından büyük bir yenilgiye uğradı. Polovtsy'nin bir kısmı Transkafkasya'ya, diğeri Avrupa'ya gitti. Kalan Polovtsy, faaliyetlerini azalttı. 1223’te Polovtsi, Yasy-Alayanlarla ve Ruslarla ittifak içinde “Moğol” birlikleri tarafından iki kez yenildi. 1236-1337 içinde Polovtsy, Batu ordusunun ilk darbesini aldı ve ancak birkaç yıl süren acımasız savaşın ardından nihayet kırılan inatçı bir direniş başlattı. Polovtsi Altınordu nüfusunun çoğunluğunu oluşturdu ve Rus devleti tarafından çöküşü ve emilişinden sonra onların soyundan gelenler Rus oldu. Antropolojik ve kültürel anlamda daha önce de belirtildiği gibi, eski Rus devletinin Rusları gibi İskitlerin soyundan geliyorlardı, bu yüzden her şey normale döndü.
Dolayısıyla, Polovtsi, Batı tarihçilerinin görüşünün aksine, Türkler ve Moğollar değildi. Polovtsi açık gözlü ve sarı saçlı Hint-Avrupalılar (Aryans), putperest edildi. Derelere yerleşmiş bir yarı göçebe (“Kazak”) yaşam tarzı önderlik ettiler (Aryan Vezhi'yi - Aryanların dereleriyle hatırlayın), gerekirse, Ruslar, Çernigov ve Türklerle savaştılar, arkadaş oldular ve arkadaş oldular. Rus prensliklerinin Rusları, benzer bir dil, kültürel gelenekler ve gelenekler ile ortak bir İskit-Aryan kökenliydiler.
Tarihçi Yu Petukhov'a göre: “Büyük olasılıkla Polovtsy, ayrı bir etnik grup değildi. Peçeneklere sürekli olarak sahip olmaları, ikisinin de tek bir kişi olduğunu, daha kesin olduğunu söylüyor. Ya o zamana kadar Hıristiyanlaştırılmış Kiev Ruslarının Ruslarına ya da İskit-Sibirya dünyasının putperest Ruslarına atfedilemeyen bir millet. Polovtsi, Rus süper etnik grubunun iki büyük etnik ve dilsel çekirdeği arasında bulunuyordu. Fakat onlar herhangi bir "çekirdeğe" ait değildi. ... Dev etno-masiflerin herhangi birinde meydana gelmeme ve Peçeneklerin ve Polovtsy'nin kaderine karar verdik. ” İki süper etnik çekirdeğin iki kısmı çarpıştığında Polovtsi, tarihi arenadan ayrıldı, Rus'un iki dizisi tarafından emildi.
Polovtsi, Batı geleneğine göre “Tatar-Moğollar” olarak adlandırılan bir sonraki İskit-Sibirya Rus dalgasının darbesini alanlardan biriydi. Neden? Medeniyetleri azaltmak için, Rus-Rus süper etnik kökenlerinin tarihi ve yaşam alanları, Rus halkını tarihten silerek “Rus sorununu” çözmek.
Polovtsian bozkır
1237'in baharında “Moğollar” Polovtsy ve Alans'a saldırdı. Aşağı Volga'dan “Moğol” ordusu, zayıflamış düşmanlarına karşı “baskınlar” taktikleri kullanarak batıya doğru hareket etti. Hazar Denizi boyunca ve Kuzey Kafkasya'nın bozkırlarında, Don'un ağzına doğru koşturan dağ geçidinin sol kanadını, Guyuk Han ve Munk kolordu oluşturdu. Polonyalılar bozkırları boyunca kuzeye hareket eden sağ kanat, Mengu Han'ın birliklerinden oluşuyordu. Polovtsi ve Alans'a karşı inatla mücadele eden Hanların yardımına daha sonra Subedea'yı (Bulgaristan'da idi) ilerletti.
“Moğol” birlikleri Hazar bozkırlarında geniş bir cephe üzerinde yürüdü. Polovtsi ve Alans ağır bir yenilgiye uğradı. Birçoğu şiddetli savaşlarda öldü, kalan kuvvetler Don'u devirdi. Bununla birlikte, "Moğollar" (kuzey İskit geleneğinin mirasçıları) gibi aynı cesur savaşçı olan Polovtsy ve Alans, direnmeye devam etti.
Neredeyse savaşla aynı anda, Polovtsi yönünde savaş kuzeyde gerçekleşti. 1237 yazında “Moğollar”, Burtas, Moksha ve Mordovyalıların topraklarına saldırdı, bu kabileler Orta Volga'nın sağ kıyısında geniş toprakları işgal etti. Batu ordusu ve diğer bazı hanlar - Horde, Berke, Fırtına ve Kulkan bu kabilelere karşı savaştı. Burtas, Moksha ve Muzzles bölgeleri "Moğollar" tarafından nispeten kolay bir şekilde ele geçirilmişti. Kabile militanlarına karşı büyük bir avantaja sahiplerdi. 1237'un sonbaharında "Moğollar" Rusya'ya karşı kampanya için hazırlanmaya başladı.
Devam edecek ...