- (genellikle) tehdit edici bir kalp hastalığına yakalanma veya önümüzdeki birkaç dakika içinde kalp krizi geçirme korkusudur. Kalp fobisi olanlar genellikle her türlü tetkikle (istirahat EKG’si, eforlu EKG, kalp kateteri, vb.) doktorların peşinden koşarlar, ancak bu tetkikler her zaman kalp hastalığı için herhangi bir organik neden bulmakta başarısız olur.
- Genellikle sadece hafif yüksek kan basıncı ve/veya hızlı nabız tespit edilir, ancak bu genellikle sadece muayenenin korkusundan kaynaklanır ve “bulgu yok” tanısından sonra çok hızlı bir şekilde normale döner.
- Fiziksel olarak iyi hissettiğinizde bile, düşünceleriniz sürekli olarak kendi kalp aktiviteniz etrafında döner.
- Bir akraba ya da tanıdığın kalp krizi geçirmesi, hatta televizyondaki bir haber bile bir kalp fobik için kendi “kalp krizinin” tetikleyicisi olabilir.
- Kalp fobisi olan kişi kalbinde bir sorun olduğuna inanır – tıbbi muayeneler bile sadece kısa vadede güven vericidir çünkü ilgili kişinin görüşüne göre doktorun bir şeyi gözden kaçırdığı kesindir veya kalp hastalığı doktora gittikten sonra daha da kötüleşmiştir.
Kalp fobisi olanlar sürekli olarak sadece kendi kalplerine odaklanırlar. Kalpteki her küçük sancı, her “kalp tökezlemesi”, göğüsteki her ağrı hemen tehdit edici bir kalp hastalığının habercisi olarak görülür ve nadiren de olsa “Kalp krizi geçirmek üzereyim!” gibi felaket düşüncelerine yol açar. Kalp fobikleri çok hızlı bir şekilde yıkıcı “korku korkusu” döngüsüne girerler ve ardından tipik semptomlar gösterirler.
Endişeli ve yardım arama davranışı
Sürekli nabzı kontrol etmek veya hatta kan basıncını sürekli ölçmek için bir tansiyon aleti satın almak. Kalbi korumak için fiziksel efordan kaçınılır. Kişinin kendi fiziksel durumu sürekli sorgulanır (Şu anda iyi miyim? Kalbim düzenli atıyor mu? Göğsündeki o kısa çekiştirme neydi?). Her türlü faaliyet önce kalp için güvenli ya da tehlikeli olup olmadığına bakılarak kontrol edilir. Araba güzergahları, ıssız bölgelerden geçmeyecek ve mümkün olduğunca çok sayıda hastane veya doktor muayenehanesinin önünden geçecek şekilde seçilmiştir, böylece acil bir durumda hızlı yardım garanti altına alınmaktadır. Geceleri otoyolda araç kullanmak, tıpkı tıbbi varlığın çok az olduğu veya hiç olmadığı tatil yerleri gibi bir korku olarak algılanmaktadır.
Kalp fobisi olanlar genellikle acil durum numaralarını ve en önemli doktorların ve/veya hastanelerin telefon numaralarını içeren uzun bir telefon listesine sahiptir. Ev ortamında, aile üyelerinin fobik kişinin sözde ciddi hastalığına dahil olması nedeniyle bir “hastane atmosferi” gözlemlenmesi nadir değildir. Gerektiğinde yardım çağrılabilmesi için evden cep telefonu olmadan ayrılmak mümkün değildir. Kalp hastalığıyla uzaktan yakından ilgili televizyon programlarından veya raporlardan sürekli olarak kaçınılır ve bunlar görmezden gelinir ya da alternatif olarak kişinin fobisini gerçekmiş gibi göstermek için düpedüz “yutulur”.
Kalp fobisi olanlar genellikle doktorların ya da tıbbi kurumların daimi misafirleridir. Tekrar tekrar dahiliyecileri, kardiyologları, nörologları vb. ziyaret ederler ve “bulgu yok” teşhisi kuraldır. Hafta sonu, acil sağlık hizmeti veya aile hekimi hastanın evine çağrılır veya en kötü durumda bir ambulans veya hatta acil ambulans talep edilir. Birkaç kalp dikişi bile kalp fobisi olan kişinin doğrudan telefona sarılıp yardım istemesi için yeterlidir. Bir doktorun varlığında, etkilenen kişi genellikle kendini hemen daha iyi hisseder.
Kaçınma davranışı
Örneğin, kalp fobisi olan bir kişi sinema ziyareti sırasında sözde bir “kalp krizi” veya “enfarktüs” geçirmişse (belki de daha sonra acil olarak hastaneye kaldırılmışsa), gelecekte herhangi bir sinemaya gitmekten kaçınacaktır. Sadece sinemaya gitme düşüncesi bile kalp hastalığına benzeyen fiziksel semptomları tetikleyebilir. Fiziksel şikayetlere sahne olan ve bu nedenle “kaygı dolu” olan tüm yerlerden sürekli olarak kaçınılır. Korkulan yerler aynı zamanda acil bir durumda hızlı yardımı sadece teorik olarak mümkün kılan ve bu nedenle de kaçınılan yerlerdir (örneğin ıssız bir taş ocağında gece partisi). Kardiyak fobik kişi artık en basit günlük işleri bile yapamaz hale geldiğinde sonuç genellikle sosyal izolasyon olur.
Örneğin bir süpermarkette geçirilen birkaç “kalp krizi”, fobik kişinin süpermarkete girer girmez kalp krizine benzer semptomlar hissetmesine ve alışverişe devam edememesine yol açabilir. Geçmişte kalp krizi geçirilmişse, örneğin hızlı koşarken ağır yük kaldırmaktan ve fiziksel efor sarf etmekten kaçınılmalıdır.
Korkunun korkusu
Kalp fobisi olanlar çok hızlı bir şekilde korkudan korkma döngüsüne girerler. Sürekli kendini gözlemleme, kalp hakkında sürekli endişe duyma ve sürekli kalp hastalığına yakalanma korkusu nedeniyle, fobik kişi bunun farkında olmasa bile vücut sürekli bir “alarm durumu” içindedir. En ufak bir durum bile (yüksek sesli bir patlama, soğuk algınlığı, gerginlik vb.) korku döngüsünü harekete geçirmeye yeter. Tehdit edici olarak algılanan ve korku veya paniği tetikleyen fiziksel belirtiler ortaya çıkar. Korku ve panik semptomların şiddetlenmesine neden olur ve kardiyak fobik kişi bunu tehdit edici bir şeyin gerçekten gerçekleştiğinin göstergesi olarak kabul eder. Sonuç olarak, semptomlar yoğunlaşır ve bu da korkuyu daha da körükler – korku korkusu döngüsü oluşur.
Panik ataklar kalp korkusu tarafından tetiklenebilir – panik ataklar diğer yandan kalp fobisi olarak da kendini gösterebilir.
Semptomlar
Genellikle vücudun her yerinde aşırı terleme
Çarpıntı, kalp çarpıntısı, kardiyak aritmiler (“kalp tökezlemeleri” ve “atlamaları”)
Felaket sonuçlarından korkma (acil ambulans, ölüm)
Kısa süreli kan basıncı artışı, güçlü nabız artışı, ellerde titreme
Bulantı, baş dönmesi, “yumuşak” bacaklar, nefes darlığı, hiperventilasyon
Kalp bölgesinde ve göğüste, genellikle sol kola yayılan ağrı
Göğüste baskı ve/veya sıkışma hissi, tüm göğsün etrafına çelik bir kelepçe yerleştirilmiş gibi hissetme, ayrıca boyuna, alt çeneye ve mideye yayılma.
Kalp nevrotikleri, diğer fobiklerden farklı olarak, korkularından kaçınamama sorunu yaşarlar çünkü korkularının nesnesi kendileridir H