Bazen Çocuklarımdan Nefret Ediyor Gibi Hissediyorum: Kötü Bir Ebeveyn miyim?
Bu makaleyi okuyorsanız, ebeveynlik ve aileniz söz konusu olduğunda muhtemelen olumsuz düşünceler yaşıyor olabilirsiniz. Birçoğu bunu kabul etmekten çok korkacak olsa da, birçok anne-baba 'çocuklarımdan nefret ediyorum' düşüncesi aklından çıktı. Siz bunalmış olduğunuz ve ergenlik çağındaki çocukların saygısızlık yaptığı zamanlar gibi hızla geçen bir an olabilirdi. Ya da bazıları için 'Çocuklarımdan nefret ediyorum' veya 'Hayatımdan nefret ediyorum' düşüncesi, sizi uygunsuz bir ebeveyn gibi hissettiren sürekli bir takıntı olabilir.
Tek başına 'çocuklarımdan nefret ediyorum' veya 'hayatımdan nefret ediyorum' düşüncesi utanılacak bir şey değil. Ve bu, berbat bir ebeveyn olduğun anlamına gelmez. Bazı açılardan mantıklı. Hepimiz çocuklarımızı seviyoruz; ancak bazen aşırı çalışıp bunalmış olabiliriz. The New York Times, Jennifer Senior'un ilk kitabında anlatıldığı gibi, ebeveynliğin sizi nasıl baskı altına alabileceğini yazdı. Bu, siyaset, toplum ve sizi bunaltan diğer yaşam olaylarının yanı sıra, ebeveynliğin çocuklarınız için nefret hissetmenize neden olabileceğini anlamanıza yardımcı olmak içindir.
Bu özellikle günleri günlerce, yıllarca bize bağımlı olan ama aynı zamanda talepkar ve meydan okuyan biriyle ilgilenerek geçirdiğimiz çocukları yetiştirirken geçerlidir. Doğal olarak, bu bazı olumsuz duyguları doğurabilir. Bu düşüncenin üstesinden gelmenin anahtarı, önce bazen 'hayatımdan nefret ettiğimi' hissettiğinizi kabul etmek ve sonra nedenini bulmaktır. Ayrıca, ortaya çıkan bu olumsuz düşünceyle başa çıkmak için bir çözüm bulmak.
Bir Sorun Olduğunu Kabul Etmek
Çocuklarımız doğduğunda, bir kılavuzla gelmiyorlar. Dr. Spock'ın ünlü çocuk yetiştirme rehberleri bile, çocuklarımızı sağlıklı, kendine güvenen, çok yönlü yetişkinler haline getirmeye çalışırken ebeveynlerin karşılaşacağı şeylerin sonsuz olasılıklarının tümünü ele alamıyor. Küçüklerimizi ilk kucağımıza aldığımızda, dokuzuncu bulut üzerindeyiz ve bir aile olarak geleceğimiz için pek çok umut ve hayalimiz var.
Ancak hayat nadiren planlandığı gibi gider. Stresörler ortaya çıkar, boşanmalar olur, insanlar hastalanır ve bazen ölüm meydana gelir. Günlük yaşam olayları bile bir korku, endişe ve öfke kaynağı olabilir. Kulağa korkunç gelse de 'çocuklarımdan nefret ediyorum' düşüncesi muhtemelen bu duyguların bir ürünüdür. Daha derinlemesine bakarsanız, muhtemelen çocuklarınızdan gerçekten nefret etmediğinizi, bunun yerine davranışlarından veya mevcut aile durumunuzdan hoşlanmadığınızı göreceksiniz. Burada önemli olan, konu çocuklarınıza geldiğinde hissettiğiniz duygusal küçümsemeyi tam olarak neyin yarattığını bulmaktır. Bu özgürlüğe giden ilk adımdır.
Kaynak: littlerock.af.mil
Sonsuz İhtiyaçları Karşılamak
Çocuk bakımı külfetli hale gelebilir. Çocukların her zaman kendi başlarına karşılayamayacakları ihtiyaçları vardır. En bağımsız çocuk bile sağlıklı bir yetişkin olmak için sizin sevginize, desteğinize ve yardımınıza ihtiyaç duyar. Bunu biliyorsunuz, bu nedenle tüm ihtiyaçlarını mükemmel bir şekilde karşılamanız için kendinize aşırı baskı uyguluyorsunuz. Onlara yardım etmek esastır, ancak sürekli mükemmellik elde edilemez. Bu, kendinize ve çocuğunuza yönelik tahriş olmasına ve bunalmanıza neden olabilir.
Bu tür bir hayal kırıklığıyla mücadele etmenin bir yolu, çocuğunuzu ve onun kendine özgü bağımsız ihtiyaçlarını gerçekten tanımak için çaba sarf etmektir. Beş aşk dilini öğrenmenin çok yardımcı olabileceği yer burasıdır. Belki de meydan okuyan çocuğunuzun daha fazla güvenceye (onaylama sözleri) veya sarılmaya (fiziksel dokunuş) ihtiyacı vardır. Çocuğunuz aşkı farklı görüp hissettikleri için hizmet eylemlerinizi (yemek pişirme ve temizlik) takdir etmiyor olabilir mi? Çocuğunuzun sizden neye ihtiyacı olduğunu daha iyi anlamak, çatışmayı hafifletebilir, evdeki herkesin hayatını kolaylaştırabilir, an be an mutluluğunuzu artırabilir ve böylece aile hayatınızı iyileştirebilir.
Taleplerle Başa Çıkmak
Çocuklar bir şey istediğinde, sizi onlara vermeye zorlamakta çok ısrarcı olabilirler. Onları yoksun olarak görürseniz başarısızlık gibi hissedebilirsiniz. Ya da aşırı taleplerini son derece rahatsız edici bulabilirsiniz. Gerçek şu ki, bir noktada talepler duygularınızı bastırabilir. Bunun nedeni, neyin önemli olup neyin olmadığı konusunda olgun bir yargı geliştirmemiş olmalarıdır, kendinizi zamanınıza, enerjinize ve mali durumunuza olan ihtiyaçlarına kızarken bulabilirsiniz. Yeterince uzun sürerse bu kızgınlık bir nefret duygusuna dönüşebilir.
Sınırları ve beklentileri belirlemenin uzun bir yol kat edebileceği yer burasıdır. Üç çocuklu bekar bir anne olan Mary'yi ele alalım. Ortanca çocuğu Ava ile her zaman yakın bir ilişkisi olmasına rağmen, on bir yaşındaki nankör bir tutum geliştirdiğinde kızgınlık duyguları oluşmaya başladı. Bir zamanlar keyifli alışveriş gezileri, anne-babanın düzenli olarak hediyeler / ikramlar beklemeye başladığı ve kendisine hayır dendiğinde surat astığı korkunç günlere dönüştü. Mary'nin kızını bir yere götürmekten nefret etmesi çok uzun sürmedi. Bazen nefret ediyormuş gibi hissettiona. Ama bu doğru değildi. Mary, Ava'dan nefret etmedi; tutumunu ve davranışını küçümsüyordu.
Sorunu çözmek için Mary sınırlar koydu. Ava'nın artık mağazadan bir şey istemesine izin verilmiyor. Mary'nin kızına bir ödül aldığı zamanlar var, ancak bu beklenmiyor ve kesinlikle daha çok takdir ediliyor. Hem anne hem de kız ne bekleyeceklerini bildikleri için alışverişle ilgili korku ortadan kalktı ve geziler yine keyifli hale geldi. Yine, sınırların ve beklentilerin belirlenmesi, hiç bitmeyen taleplerle uğraşırken siz ve çocuğunuz için çok yararlı olacaktır.
Kaynak: pexels.com
Sorumluluk ve Kendi İhtiyaçlarınızı Hokkabazlık Yapmak
Ebeveyn olarak sorumluluğun ağırlığı zaman zaman dayanılmaz görünebilir. Çocuğunuz incindiğinde veya üzüldüğünde, daha iyi hissetmesine yardımcı olursunuz. Onları olması gerektiği kadar güvenli ve korumalı tutuyorsunuz.
Çocuklarımızı ilk sıraya koyduğumuz için, en azından çocuklarınız büyüyene kadar yapmak istediğiniz veya en değerli rüyalarınızdan vazgeçtiğiniz bir şeyi sık sık erteliyoruz. Kendi arzu ve isteklerini bir kenara bırakıp onları ilk sıraya koymak zorunda kaldığında çocuklarından nefret ettiğini hissetmen alışılmadık bir şey değil. Bu bilinçaltında acıya yol açabilir. Hafif bir acının ne zaman ortaya çıktığını anlayamayabilirsiniz ve bunu göstermeye başlarsınız. Kızgın duygularla savaşmak için, ailenizin ihtiyaçlarını / isteklerini kendi ihtiyaçlarınızla dengelemeye çalışın. İlk başta zor görünebilir çünkü hayattaki şeyleri dengelemek her zaman kolay değildir. Bununla birlikte, uzun vadeli fayda, ebeveynliğinizin ve yaşam tarzınızın kusursuz görünmesine yardımcı olacaktır.
Her zaman okula geri dönmek istediniz, ancak buna paranızın yeteceğini veya zaman bulamayacağınızı mı düşünüyorsunuz? Belki çevrimiçi bir üniversiteden her dönem bir ders alabilirsin. Bowling ya da Pilates gibi çocuk sahibi olmadan, hatta eski arkadaşlarla dışarıda içki içip güzel bir yemek yemeden önce zevk aldığınız hobilere zaman ayırın. Sevdiğiniz etkinlikleri programınıza geri döndürmenin bir yolunu bulun. 'Bana' zamanı bulmak zor olabilir, ancak zihinsel sağlığınız için kesinlikle çok önemlidir. Dengeyi bularak depresyon ve anksiyeteye hayır deyin.
Öğrenmek Olarak Bakın
Çocuklar genç ve öğrenecekleri çok şey var! Dünyaya vardıklarında, onlar için her şey yenidir. Bazen çevrelerindeki dünyayı mutlu bir şekilde keşfettiklerini görmek size mutluluk verir. Deneyimsizlikleri, onlara defalarca bir şey anlatmanız veya göstermeniz gerektiğinde bir yük gibi gelebilir. Öğrenecek çok şeyleri olmasının onların suçu olmadığının farkında olabilirsiniz. Aynı zamanda öğrenmenin bir parçası olan tüm hataların üstesinden gelmek zorundasın.
Minnettar bir kalbin önemini öğrenmek zorunda kalan Ava için durum kesinlikle buydu. Her zorluğu ikiniz için bir öğrenme deneyimi olarak düşünmek, olumsuz bir bakış açısını daha olumlu bir bakış açısına dönüştürebilir. Bu, 'Çocuklarımdan nefret ediyormuş gibi hissediyorum' gibi olumsuz düşüncelerle mücadele etmenin son bir yolunu açar: olumlu onaylamalar. Her iyi ebeveynlik blogu büyük olasılıkla bunu sizinle paylaşacaktır.
Ebeveynler için Olumlu Beyanlar
Kaynak: unsplash.com
Olduğunuz ebeveyne odaklanmak yerine, olmak istediğiniz ebeveyne odaklanın. Çocuklarınızın sahip olmasını istediğiniz ebeveyn türüne odaklanın. Yanlış düşüncelerle uğraşmak için güçlü bir yaşam kesmek. Geçmiş üzerinde durmak sizi hiçbir yere götürmez, ancak gelecek için niyet belirlemek doğru yönde atılmış bir adımdır. Olumlu onaylamaların devreye girebileceği yer burasıdır. Seçenekler sonsuz ve kişiseldir, ancak aşağıdakiler başlamak için harika bir yerdir.
- Kendime güveniyorum ve ebeveyn olarak rolümde büyüyorum.
- Çocuklarıma saygı gösterecek şekilde davranıyorum.
- Ebeveyn olmayı ve rolün bana ne kadar sevinç verdiğini seviyorum.
- Mükemmel iletişim becerilerim var ve iyi bir dinleyiciyim.
- Kendi ihtiyaçlarımla ilgilenmek için ihtiyacım olan zamanı ayırırım, böylece harika bir ebeveyn olabilirim.
- Çocuklarımın sağlığı benim için bir öncelik.
- Evimiz bir huzur ve sabır yeridir.
- Evimizde yaptığımız aktiviteleri sevgiyle anıyoruz.
- Tüm çocuklarım güvende ve benim tarafımdan onur duyuyor.
- Ben çocuklarımın her zaman minnettar olacağı anne / babayım.
Olumsuz düşüncelerden ve ebeveynliğin olası zararlarından uzaklaşma zamanı. Kendinize bu onaylama sözlerini her gün söylemeye başladığınızda, zihniniz yeniden hizalanmaya başlayacak ve huzur bulacak ve an be an mutluluğu yeniden kazanacaksınız.
İlerlemek
Çocuklarınıza karşı nefret hissetmek, birçok ebeveyni tedirgin edebilir ve bir şekilde başarısız olduklarını veya ebeveyn olmaya uygun olmadığını hissetmelerine neden olabilir. Parlak sosyal medya fotoğrafları, birkaç derginin kapak hikayesinde yer alan fotoğraflar ve piyasada iyimser ebeveynliği teşvik eden çok sayıda ebeveynlik kitabı bu duyguları birleştirebilir. Dünyada ebeveynlikle mücadele eden tek kişi sizmişsiniz gibi hissedebilirsiniz. Neyse ki - ve bazen, ne yazık ki - durum kesinlikle böyle değil. Hemen hemen her ebeveyn, günlük ebeveynliğin iniş ve çıkışlarıyla mücadele eder. Çoğu, zamanla ve güvenle, anne ya da baba olmanın, zaman zaman kızgınlık, umutsuzluk ve hatta nefret duygularına yol açabilecek çok büyük bir sorumluluk olduğunu kabul edebilir. Bazen ebeveyn-çocuk sevgisini hissetmeyebilirsiniz. Ebeveynliğin bize getirdiği tüm harika, tatmin edici şeylere rağmen, bazen sadece kendimizi dışa vurmamız gerekir. Ve bu anlar sırasında, bir arkadaşınıza veya aile üyesine açmanın pek de yeterli olmadığını fark edebilirsiniz. Bunun olduğu zaman için BetterHelp orada. Tamamen anonim bir platform olan BetterHelp, ebeveynleri olabilecek en iyi ebeveynler olarak destekleyen (hem kendi iyilikleri hem de çocukları için) yıllarca destekleyen lisanslı profesyonellerden oluşan bir ağa bağlanmanıza olanak tanır. Bir dizi ebeveynlik sorunu yaşayan kişilerden BetterHelp danışmanlarının bazı incelemeleri için aşağıyı okuyun.
Danışman Yorumları
'Kesinlikle harika! Bana oldukça karanlık bir yerden çıkmamda yardım etti ve yardımcı olmaktan başka bir şey değildi! Bugünün dünyasında ailesi, çocukları ve sorumlulukları, işi vb. Olan bir erkek olmanın nasıl bir şey olduğunu anlayan bir danışman arayan erkekler için, ona inme ve ne yaptığımı anlama becerisinden son derece etkilendim. hakkında konuşuyordu. O da sorunun kökenine inme konusunda harika. Hangi noktayı vurgulamaya çalıştığını bulmak için 8.000 kelimeyi ezmeye gerek yok. 2-3 cümlede tam olarak doğru soruyu sorma becerisine sahiptir. Tipik bir danışman olmayan bir danışman arıyorsanız, o sizin adamınız! '
Son düşünceler
Bazı insanlar bunu asla kabul etmeyecek olsa da, ebeveynler olarak hepimiz düşündüğümüz anlar yaşıyoruz. 'Çocuklarımdan nefret ediyormuş gibi hissediyorum!Bu düşüncelerden sonra olanlar gerçekten önemli olan şeydir. Tarafsız, profesyonel bir kulak, mümkün olan en sağlıklı şekilde ilerlemenizi sağlayabilir. Ebeveynlik zordur, ancak asla kendinize bakamayacağınızı hissettirmemelidir. İhtiyacınız olan tek şey, anlık mutluluğunuzu geri kazanmanıza yardımcı olacak doğru araçlardır. Bugün ilk adımı atın.
Sıkça Sorulan Sorular (SSS)
Çocuğunuza gücenmeniz normal mi?
Çocuğunuza karşı bazı kızgınlık anları, ebeveynlikteki duyguların bir parçasıdır. Ebeveynlik kötü bir iş değildir ve sizden çok şey tüketir. Bir noktada, dünyanızın çocuklarınızın etrafında döndüğünü hissediyorsunuz ve başka bir anda, her şeyden tamamen bıkmışsınız. Çocuğunuza kızmanız değil, çocuğunuz dışında her şeye gücenmeniz söz konusu değildir. Kızgınlığınız aşırı talepler, uygunsuz çocuk davranışları, duraklamalar veya kendi hedeflerinize ve onların bakımına mutluluk ve çok daha fazlasına tamamen son vermek olabilir. Bu, çocuğunuza gücendiğiniz anlamına gelmez. Sadece öyle görünüyor ve her ebeveyn, ebeveynlik yolculuğunun belirli noktalarında bu hissi yaşamış olmalı. Çoğu insan bu duygu hakkında sessiz kalmayı seçer.
Çocuğunuzdan nefret etmek normal mi?
'Nefret' oldukça güçlü bir kelimedir ve bu nedenle bir ebeveynin nefret etmesi zor olabilir. Çocuğunuz için tek hissettiğin aşktır. Bununla birlikte, ondan nefret edip etmediğinizi sormanıza neden olacak bazı sorunlar olabilir. Gerçek şu ki, nefret ergen çocuğunuz için değil, ergen çocuğunuzun kendine özgü tavırları veya davranışları içindir. Ergenlik çağındaki çocuğunuzda hayal kırıklığı, hayal kırıklığı veya öfke yaşamak normaldir. Tüm bu duygular içinde, şu anda nefret ediyor gibi göründüğünüz gencin bir zamanlar çok sevdiğiniz bir çocuk olduğunu daima hatırlamak önemlidir. Bu, nefretin nedeniyle yüzleşmenize ve ergen çocuğunuzdaki hislerinizi çıkarmamanıza yardımcı olacaktır.
Gençler ebeveynlerinden ne ister?
Gençler, gelişimlerinin yetişkinliğe kadar kritik bir aşamasındadır. Kim oldukları ve kim oldukları arasında hassas bir denge bulmaya çalıştıkları bir dönemdir. Kendilerini daha iyi anlamaya başlıyorlar ve her zaman tanıdığınız çocuk olmayabilirler. İyi haber şu ki, ergenlik yıllarının, ergen çocuğunuzun neye ihtiyacı olduğunu sadece siz söyleyebiliyorsanız, ebeveynlik için tatlı bir nokta olabilir. Genel bir kayda göre, her zaman istedikleri şeyi istiyorlar - sevgi, kabul, destek, ilgi ve cesaretlendirme. Bunların hepsine değiştirilmiş bir şekilde ve kendileri olmak için biraz özgürlüğe ihtiyaçları var. Dikkat istiyorlar ama aşırı korumacı olanı değil. Kabul etmek isterler ve karar vermeyi öğrenirken kendi yargılarına güvenmenizi isterler. Kendilerini kafese kapatmayacakları bir şekilde aşk istiyorlar. Onları düzeltirken bile sevgi gösterilmek isterler. Her şeyden önce, iyi bir genç ebeveynlik, ergen çocuğunuzun kendine özgü özelliklerini anlamayı gerektirir.
Bir anne çocuğuyla bağ kurmazsa ne olur?
Anne ve çocuk bağı, bir çocuğun iyiliği için son derece gerekli ve kritiktir. Her anne için aynı olmasa da. Doğru bağlanmadan herhangi bir sapma bir sorundur. Ortaya çıkan etki felaket olabilir. Bir anne çocuğuyla bağ kuramadığında, çocuk annenin bağlantı kuramaması için kendini sorgulamaya başlayabilir. Ve çocuk için, bu bağa sahip olmamak, davranış ve olumsuz durum ve duygularla başa çıkmada sorunlara neden olabilir.
Ebeveynler en büyük çocuğa neden bu kadar sert davranıyor?
Araştırmalar ve gerçek yaşam deneyimleri, ebeveynlerin genellikle en büyük çocuk için çok zor olduğunu göstermiştir. İşte bazı nedenler. En büyük çocuk, ebeveynlerin ebeveynlik sanatını birlikte öğrendikleri ilk çocuktur. Bu nedenle, onların bölünmemiş dikkatine sahip olursunuz, dolayısıyla uymanız gereken birçok kural ve düzenlemeye sahip olursunuz. Daha fazla kural ile, kesinlikle uyulması gereken daha fazla beklenti ortaya çıkar. Diğer çocuklar geldiğinde birçok ebeveyn daha az katı hale gelir. Bu nedenle, en büyük çocuğa verilen sıkı eğitim, küçük çocuklara yardımcı olmak için işe yarayabilir. Bunlar ve diğer birçok teori, ebeveynlerin en büyük çocuğa neden gerçekten sert davrandığını ortaya koyuyor.
Anne tükenmişliği nedir?
Ebeveynliğin stresinden hissedilen yorgunluktur. Fiziksel olduğu kadar duygusal da. Anne tükenmişliği, uyku süreniz ne olursa olsun sizi yorgun hissettirebilir. Çocuğunuza kızmaya başlayabilir, ebeveyn olarak başarısızlık hissedebilirsiniz, vb. Bu, annenin sağlığı için hiç de iyi değildir. An be an mutluluğunuz olmadığında, sizi duygusal olarak ve fiziksel sağlığınızı uzantı olarak etkiler. Ne zaman bir tükenmişlik yaşadığınızı fark etmek ve bunu tomurcukta yok etmek için ilgilenmek çok önemlidir. Bu ebeveynlik yorgunluğu ile başa çıkarken, işte yapabileceğiniz bazı şeyler. Birincisi, topluluğunuz ve arkadaşlıklarınızla bağlantıda kalmaktır. Alabileceğiniz tüm desteğe ihtiyacınız var. Başka bir şey de yapmaktan hoşlandığınız şeyleri yapmanıza yardımcı olmak için sosyal medyadan uzak durmaya çalışmaktır. Tamamen uzak durmanız gerektiği anlamına gelmez, ancak zamanı sınırlamanız gerekebilir. Partnerinizle daha fazla iletişim kurmak stresi azaltmanıza yardımcı olabilir. Ve bekar ebeveynler için yardım istemekten ve almaktan çekinmeyin. Ebeveynliğin getirdiği kronik stresle başa çıkmak çok önemlidir.
Çocuğumu nasıl üzebilirim?
Çocuğunuzun üzülmesine yardımcı olmanın bazı yolları, konuşmak ve onunla oynamak için zaman harcamayı içerir. Onları programlar ve katı rutinlerle bombardımana tutmamaya çalışın. Ayrıca uykunun oynanmamasını sağlamalısınız. Öğleden sonra kestirmek ve iyi bir gece uykusu çocuğunuza iyi bir dünya sağlayacaktır. Çocuğunuzu vücudunun nasıl hissettiğini dinlemesi için de eğitebilirsiniz. Kendilerini çok iyi hissetmedikleri anları size söyleyebildiklerinde, dinlenmelerine ve daha fazla stresi önlemenize yardımcı olabilir. Hayatın normal bir parçası oldukları için onlara hatalarla nasıl başa çıkacaklarını öğretmek isteyebilirsiniz. Bir ebeveyn olarak da stresi çocuğunuza aktarmamak için kendi stresinizi yönetmeyi öğrenmek önemlidir.
Çocuğumun kötü alışkanlıklarını nasıl kırarım?
Çocuklar bir günde kötü alışkanlıklar geliştirmezler. Kötü alışkanlıklar bir süre içinde gelişir ve bu tür alışkanlıkların kırılması bir gecede olmaz. Kötü alışkanlıklar parmak emme veya tırnak yeme ya da ekrana bağımlılık ve çok daha fazlası olabilir. Alışkanlıkları bırakmanıza yardımcı olacak bazı ipuçları burada. İlk şey, bunun kötü bir alışkanlık olduğunu kabul etmektir. Sonraki şey, alışkanlığın nedenlerini aramaktır. Bundan sonra, çocuğunuzla bu konu hakkında konuşmayı seçebilir, ancak dırdır etmekten kaçınabilirsiniz. Şimdi, alışkanlığın yerini almalısın. Daha çok, kötü bir alışkanlığı olumlu bir alışkanlık veya değerle değiştirmek gibidir. Ayrıca yardımcı olması için bazı küçük hatırlatıcılar da ayarlayabilirsiniz. Onları daha iyisini yapmaya teşvik etmek için motivasyon ve ödül sistemleri kullanılabilir.
Reklam, sizin tarafınızdan ele alınma konusunda çok ciddileşirse, çocuğunuzu alışkanlıklardan ve olası sonuçlarından kurtarmak için bir danışman veya terapistle konuşmanız gerekir.