Savaş Böceği
(MB: t. 28.89 (brüt); 1. 62'4"; b. 10'11"; dr. 2'9"
(kastetmek); s. 20 bin; cpl, 9; a. 1 1-pdr.)
War Bug - 1917'de Herreshoff Manufacturing Co. tarafından Bristol, R.I.'de tamamlanan ahşap gövdeli bir motorlu tekne - Donanma tarafından 6 Kasım 1917'de New York'taki Felix Warburg'dan satın alındı.
SP-1795 olarak adlandırılan ve 17 Kasım 1917'de görevlendirilen War Bug, 1. Donanma Bölgesi'ne atandı ve I. Dünya Savaşı'nın sonuna kadar Boston yakınlarındaki sularda görev yaptı. 28 Aralık 1918'de hizmet dışı bırakıldı, 30 Haziran 1919'da E. Atkins and Co., Boston.
Dövüş Sözleri: Dünya Savaşlarından Kore'ye
Kore'deki ABD piyadeleri, emirleri beklerken bir tünelde siper alırlar ve Kore Savaşı'nda yaygın olarak kullanılan, ancak daha eski bir çağdan doğmuş olan pek çok ifadeden biri olan "terletir". (ABD Ordusu/Ulusal Arşivler)
1950'den 1953'e kadar olan Kore çatışması olarak adlandırılan 'UNUTULMUŞ SAVAŞ' argosu da unutulmadı. Dünya Savaşı'ndan kaynaklandı, çünkü Kore'deki Amerikan birliklerinin çoğu İkinci Dünya Savaşı gazileriydi.
Böyle bir terimdi dışarı çıkmak, ya da sadece hata yapmak, kaçmak ve dolayısıyla korkak oynamak anlamına gelir. Kökeni bilinmemektedir, ancak takıntılı veya çaresiz olma duygusundan gelmiş olabilir. Terim ilk olarak II. Dünya Savaşı sırasında kullanılmış, ancak Kore Savaşı'na kadar geniş bir kullanım kazanmamıştır.
Birden çok ama bağlantılı anlamları vardı. İsim biçiminde, genellikle tireli (hata ayıklama), acele bir geri çekilmeyi, bir kaçış yolunu ve böyle bir geri çekilmeyi yenen kişiyi ifade etti. 1951 New York Herald Tribünü haberde şunlar vardı: "Erkekler 'bıçak gazı' ve 'arızalı jipler' ve 'bırakma rotaları' hakkında konuşuyorlardı." askeri film D.I. (1957), bir kişiyi belirtmek için kullandı: "Bir hatamız var, Owen."
Terim, 1950'de Hank Snow'un Armed Services Radio Network'te yayınlanan popüler şarkısı “I'm Movin' On” ile daha da geçerlilik kazandı. Bir asker -kimin kim olduğu hatırlanmıyor- ABD'nin büyük bir geri çekilişini anmak için kelimeleri değiştirmişti.
Sözde ilk olarak 24. Piyade Alayı'nın siyah askerleri tarafından söylendi ve bir satırda, "Onlar Çin havan topları gümbürdemeye başladığında, eski Dörtlü Dörtlü uğuldamaya başlar." Şarkının çok sayıda başka versiyonu vardı, ancak birçoğunun nakaratları vardı, “Dışarı çıkıyoruz, ilerliyoruz.” “Bugout Boogie” olarak yeniden adlandırıldı ve resmi olarak yasaklandı, ancak yine de Kore ihtilafının gayri resmi marşı oldu. Ondan da ifade geldi ile bir Hank Snow çekin, dışarı çıkmak anlamına gelir. Zamanla bug out, sivil kelime dağarcığına, bir girişimden ayrılmak veya vazgeçmek gibi benzer bir anlamla girdi.
Dönem terle Görünüşe göre 1865 kadar uzun bir süre önce ortaya çıktı, ancak II. Dünya Savaşı'na kadar nadiren basıldı. Beklenen siparişleri almadaki gecikmeyi terletmek gibi, endişeyle beklemek anlamına geliyordu. Kore Savaşı'nda da dahil olmak üzere çeşitli şekillerde kullanıldı. ter yok, kolay bir şey anlamına gelir, hiç sorun olmaz. Bir otoriteye göre, Koreli kadınlar, “Terleme yok, GI. Milletvekilleri gelmiyor,” diyerek bir askerin onunla oynamasının onun için güvenli olacağını bilmesini istedi. Negatif biçim, özellikle "Zamanında halledeceğim - ter yok" gibi, sivil yerel dile girdi.
Kore'nin savaşına tepkileri tanımlayan iki terim vardı: zihinsel gitmek ve sarsılmak. Sinir krizlerini ifade ederek, büyük ölçüde yerini aldılar. kabuk şoku Birinci Dünya Savaşı'nın ve savaş sonrası ruhsal bozukluk Dünya Savaşı'nın.
Pearl Harbor'dan sonra Pasifik Filosu komutanı Amiral Chester Nimitz, 2. Kore Savaşı ile, mermiler ve fasulye silahlar, mühimmat, teçhizat ve erzak dahil olmak üzere tüm askeri malzemeleri tanımlamak için kullanıldı. 19 Kasım 1950'de bir gazetede yayınlandı. Washington Post Kore hava ikmaliyle ilgili makale: "Komutan, hava ikmalinin 63.000 tondan fazla mermi ve fasulye ve 100.000 yolcu taşıdığını söyledi." Daha sonra çeşitlendi: bombalar, mermiler ve fasulye mermileri, fasulye ve kara yağ vb.
Dönem örümcek deliği Dünya Savaşı'nda hayata başladı, Kore'de yeniden ortaya çıktı ve Vietnam'da para kazandı. Kapı örümceği tarafından inşa edilen kamufle edilmiş deliğe atıfta bulunarak, örtülü omuz derinliğinde bir koruyucu deliği ifade ediyor ve hem bir keskin nişancı tarafından pusuya düşürülüyor hem de korunaklı bir saklanma yeri olarak kullanılıyordu. Leyte Savaşı'ndaki bir piyade komutanına göre, “Bazı örümcek delikleri ilkel kara zihinleri içeriyordu [hasta] bir tank veya başka bir araç üzerlerinden yuvarlanırsa, Japonların görünüşe göre patlaması gerekiyordu. Bu, örümcek deliklerindeki askerler için bir intihar göreviydi.” İçinde Yüz Hakkında: Bir Amerikan Savaşçısının Odyssey'i, David H. Hackworth Kore'de koordineli örümcek deliklerinin kullanımını anlattı: “Çinliler K Company'den sadece birkaç yüz metre uzakta sanal bir kuşatma hattı kazmışlardı. İnsanlı örümcek delikleri, gündüzleri keskin nişancı atışı yapmadan kimsenin kafasını kaldırmasını imkansız hale getirdi.”
Kore Savaşı, insanlı savaş uçaklarının birbiriyle çatıştığı ilk savaştı. İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra Sovyetler Birliği, başta Yakovlev Yak-9 avcı uçağı olmak üzere bir dizi savaş uçağını uydu devletlere ve Kuzey Kore'ye sağladı. Yak ve bir başka Sovyet yapımı uçak olan MiG-15 jet avcı uçağı, NATO birliklerinin başlıca hava hedefleri haline geldi. Amerikalılar, etkili radar ve üstün uçuş becerileri sayesinde kaybettiği F-86 Sabre jetlerinin her biri için 11 MiG düşürdüğünü iddia ediyor. Sonuç olarak savaş terimi ile geldi üçlü jet ası, bir günde 15 veya daha fazla uçağı düşüren bir savaş uçağı pilotu için. Kore'deki Amerikalı pilotlar arasında James Jabara bu sayıya ulaştı, onu 15 ½ ile Manuel Fernandez izledi. 18 Mayıs 1953'te, savaş uçuşunun son günü, Kaptan Joseph McConnell iki ayrı görevde üç MiG'yi düşürdü ve onu Kore üzerinde toplam 16 ile Amerikan ası yaptı.
Christine Ammer düzinelerce kelime kitabı yazmıştır. Klişelerin Dosya Sözlüğü Hakkında Gerçekler, 3. baskı.
İçindekiler
Savaş öncesi testler ve kavramsallaştırma
20. yüzyılın başlarındaki teknolojideki ilerlemeler, I. Dünya Savaşı sırasında ordunun yaygın bir şekilde makineleştirilmesiyle sonuçlandı. Birleşik Devletler Ordusu, bu savaşta yaklaşık 12.800 Dodges, [21] ve binlerce dört tekerlekten çekişli kamyon dahil olmak üzere binlerce motorlu araç kullandı: Jeffery / Nash Quad'ler ve Four Wheel Drive Auto Company'den (FWD) kamyonlar. General John Pershing, önceki üç ABD savaşı için atları ve katırları kabul edilebilir gördü, ancak yeni yüzyılda süvari kuvvetleri daha fazla menzil ve daha fazla personel ile daha hızlı hareket etmek zorunda kaldı. [22]
Birinci Dünya Savaşı'ndan hemen sonra, bu savaşta motorlu taşıtların kullanılması, gelecekteki silahlı çatışmalarda çok daha büyük bir uygulamanın yalnızca bir başlangıcı olarak kabul edildi. 1919 gibi erken bir tarihte, ABD Ordusu Kara Kuvvetleri Komutanlığı, ".. hafif ve kompakt boyutlu, düşük siluetli ve yerden yüksekliği yüksek ve silahları ve adamları taşıma yeteneğine sahip yeni bir tür askeri aracın satın alınmasını tavsiye etti. her türlü engebeli arazi." [23] ABD Ordusu, keşif ve mesajlaşma için uygun küçük bir araç aramaya başlarken, aynı zamanda hafif bir arazi silah gemisi aramaya başladı. [24]
Aynı zamanda, standardizasyon için bir sürücü vardı. Birinci Dünya Savaşı'nın sonunda, denizaşırı ABD kuvvetleri, hem yerli hem de yabancı olmak üzere toplam 216 marka ve model motorlu taşıtlara sahipti ve onları çalışır durumda tutacak iyi bir tedarik sistemi yoktu. [18]
Çeşitli hafif motorlu araçlar test edildi - ilk başta sepetli ve sepetsiz motosikletler ve bazı modifiye Ford Model T'ler. [25] [26] 1930'ların başında, ABD Ordusu, izciler ve akıncılar için ufak tefek bir "cüce kamyonu" denedi. American Austin tarafından sağlanan 1.050 lb (480 kg), alçak gövdeli, pikap gövdeli bir mini araba [27], 1933 tarihli bir makalede gösterildi. Popüler Mekanik dergi. [28] Resimlerden biri, aracın insan eliyle taşınabilecek kadar hafif olduğunu gösterdi - dört asker onu yerden tamamen kaldırabilirdi.
1935'ten sonra, ABD Kongresi I. [29] 1937'de Marmon-Herrington beş 4x4 Ford sundu ve American Bantam (önceden American Austin) bir kez daha katkıda bulundu - 1938'de Austin'den türetilmiş üç roadster teslim etti. [30] [20]
Bu arada, Asya ve Pasifik'te Japonya, 1931'de Mançurya'yı zaten işgal etmişti ve 1937'den itibaren Çin ile savaşıyordu. İmparatorluk Ordusu, keşif ve birlik hareketleri için küçük, üç kişilik mürettebat, dört tekerlekten çekişli bir araba olan Kurogane Type'ı kullandı. 95, 1936'da tanıtıldı.
Geliştirme başlangıcı – Bantam Reconnaissance Car Edit
1930'ların başlarında, Fort Benning'deki Piyade Kurulu, İngiliz Ordusunun küçük Austin 7 arabasını bir keşif rolünde kullanmasıyla ilgilenmeye başladı ve Pennsylvania'daki Amerikan Austin şirketinden onları lisans altında inşa eden bir araba aldı. 1938'de Amerikan Austin iflas etti ve Amerikan Bantam olarak yeniden örgütlendi. Yaz manevraları sırasında denemeler için Pennsylvania Ulusal Muhafızlarına 3 araba ödünç verdiler. Bantam yetkilileri, Piyade ve Süvari şefleriyle bir araya geldi ve arabalarının askeri versiyonunu daha da geliştirmek için bir sözleşme önerdi. Ordu subayları ve sivil mühendislerden oluşan bir alt komite, önerilen araçlar için ayrıntılı özellikler oluşturmakla görevlendirildi. Yaptıkları ilk şeylerden biri Bantam fabrikasını ziyaret etmek ve mevcut kompakt arabalarına bakmak oldu. Haziran 1940'ın sonunda şartnameler hazırlanmıştı [34]
Artık Avrupa'da savaş devam ediyordu, bu yüzden Ordunun ihtiyacı acil ve zorluydu. Teklifler, sadece on bir günlük bir süre olan 22 Temmuz'a kadar alınacaktı. Üreticilere ilk prototiplerini teslim etmeleri için 49 gün ve 70 test aracının tamamlanması için 75 gün verildi. Ordunun Mühimmat Teknik Komitesi spesifikasyonları eşit derecede katıydı: araç dört tekerlekten çekişli olacak, dingil mesafesi en fazla 75 inç (191 cm), daha sonra 80 inç (203 cm) olacak ve paletli olacak. en fazla 47 inç (119 cm). Küçük boyutlar, Bantam'ın kompakt kamyon ve roadster modellerine boyut ve ağırlık olarak benzerdi. [36] Katlanabilir bir ön cama sahip olacak, 660 lb (299 kg) yük taşıyacak ve 85 lb⋅ft (115 N⋅m) tork kapasitesine sahip bir motordan güç alacaktı. Ancak en göz korkutucu talep, 1300 lb'den (590 kg) fazla olmayan bir boş ağırlıktı.
Başlangıçta, yalnızca American Bantam ve Willys-Overland yarışmaya katıldı. Ford sonradan katıldı. [37] Willys düşük teklif veren olmasına rağmen, Willys daha fazla süre talep ettiği için cezalandırıldı ve Bantam, 49 günde bir pilot model ve 75 günde üretim örnekleri teslim etmeyi taahhüt eden tek şirket olarak sözleşmeyi aldı.
Bantam'ın daha önce ilk Duesenberg'de çalışmış olan ve 18 yıl boyunca Indianapolis'teki Stutz Motor Company'de mühendis olan Harold Crist, [36] [13], işbirliği yapması için serbest çalışan Detroit tasarımcısı Karl Probst'u tasarladı. Probst, Bantam'ı başlangıçta geri çevirdi, ancak Ordu'nun talebi üzerine ücretsiz çalışmayı kabul etti ve 17 Temmuz 1940'ta çalışmaya başladı. [38]
Probst, Bantam Keşif Arabası veya BRC olarak bilinen Bantam prototipi için tam tasarım çizimlerini sadece iki gün içinde ortaya koydu ve ertesi gün bir maliyet tahmini yaptı. Bantam'ın teklifi, planları ile birlikte 22 Temmuz'da sunuldu. [39] Bantam, iflasın ardından British Austin Motor Company'den lisanslı çok küçük arabaları satmaya çalışırken mücadele ediyordu. Ancak tasarımları, ticari kullanıma hazır bileşenlerden mümkün olduğunca yararlanmayı başardı. Bantam, otomobil serisinden uyarlanmış gövde damgaları: kaput, kaporta, çizgi ve kıvrımlı ön çamurluklar. Bantam motorları sadece 22 hp [40] ürettiğinden, motor 45 beygir gücü ve 86 lb⋅ft (117 N⋅m) tork üreten 112 cu inç (1.8 l) Continental dört silindirli motor olarak seçildi. [41] Ön ve arka akslara güç göndermek için transfer kutusu da dahil olmak üzere özel dört tekerlekten çekişli tren bileşenleri, Dana Incorporated olarak Jeep aksları üretmeye devam eden Spicer tarafından sağlandı. Akslar Studebaker Champion'dan dört tekerlekten çekişe değiştirildi, şanzıman Warner Gear'dandı. [42]
Mümkün olan yerlerde kullanıma hazır otomotiv parçalarının kullanılması, planların hızlı bir şekilde hazırlanmasını kısmen mümkün kılmıştır. Probst ve Bantam'ın ressamları geriye doğru çalışarak Crist ve diğer birkaç kişinin bir araya getirdiklerini çizimlere dönüştürdüler. [13] El yapımı prototip daha sonra Butler, Pennsylvania'da tamamlandı [43] ve Camp Holabird, Maryland'deki Ordu araç test merkezine götürüldü. 23 Eylül 1940'ta teslim edildi. Araç, motor torku hariç tüm Ordu kriterlerini karşıladı. Bantam pilotu (daha sonra "Blitz Buggy" veya "Eski Bir Numara" olarak da anılacaktır), Ordu yetkililerine sonunda II.
Willys ve Ford'a girin – üretim öncesi cipler Düzenle
Bantam, Savaş Departmanının ihtiyaç duyduğu ölçekte üretim kapasitesine veya finansal kaynaklara sahip olmadığı için, diğer iki teklif sahibi Ford ve Willys, test için kendi pilot modellerini tamamlamaya teşvik edildi. Yeni keşif arabasının sözleşmesi denemelerle belirlenecekti. Bantam prototipinin testi 27 Eylül ile 16 Ekim tarihleri arasında gerçekleştirildiğinden, Holabird'de bulunan Ford ve Willys teknik temsilcilerine aracın performansını incelemeleri için bolca fırsat verildi. Üretimi hızlandırmak için Savaş Departmanı, tasarımın hükümete ait olduğunu iddia ederek Bantam planlarını Ford ve Willys'e iletti. Bantam, istikrarsız mali durumu nedeniyle bu hamleye itiraz etmedi.
Kasım 1940'a kadar, Ford ve Willys, Ordunun denemelerinde Bantam ile rekabet etmek için prototipler sundu. Pilot modeller, Willys "Quad" ve Ford "Pygmy" benzerdi ve Bantam'ın girişiyle teste katıldı, şimdi "BRC 60" olarak adlandırılan bir Mark II'ye dönüştü. [nb 7] [nb 8]
O zamana kadar ABD silahlı kuvvetleri o kadar aceleciydi ki, İngiltere, Fransa ve Rusya gibi müttefikler bu yeni "Blitz-Buggies"leri [nb 9] almaya çağırıyorlardı, bu üç arabanın da kabul edilebilir olduğu ve şirket başına 1.500 adet sipariş verildi. saha testi ve ihracat için verildi. Şu anda orijinal ağırlık sınırının (Bantam'ın bile karşılayamadığı) gerçekçi olmadığı kabul edildi ve 2,160 lb (980 kg)'a yükseltildi.
Üretim öncesi çalışmalar için her araç revizyon ve yeni bir isim aldı. Bantam's "BRC 40" oldu. Üretim 31 Mart 1941'de başladı ve 6 Aralık'a kadar toplam 2.605 inşa edildi - sipariş edilen sayı artırıldı çünkü İngiltere ve Rusya zaten Borç Verme-Kiralama programı kapsamında daha fazla tedarik edilmesini istedi. [45] [46] [35]
BRC 40, önceden standartlaştırılmış üç modelin en hafifi ve en çevik olanıydı ve Ordu, iyi süspansiyonu, frenleri ve yüksek yakıt ekonomisiyle övünüyordu. Ancak şirket, Ordu'nun günlük 75 Jeep talebini karşılayamadığı için Willys ve Ford'a da üretim sözleşmeleri verildi. [15]
Dörtlü'nün ağırlığını 240 libre (109 kg) azalttıktan sonra, birçok özenli ayrıntı değişikliğiyle Willys, "Askeri" model "A" için araçlarını "MA" olarak yeniden adlandırdı. Çoğu Lend-Lease kapsamında Sovyetler Birliği'ne giden yaklaşık 1.555 MA inşa edildi. Sadece 27 birimin hala var olduğu bilinmektedir. [35]
Ford'un üretim öncesi modeli "GP" olarak üretime girdi, "G" bir "Hükümet" sözleşmesini belirtirken, "P" Ford tarafından 80 inç (203 cm) dingil mesafesine sahip bir araba belirtmek için seçildi. [nb 10] Yaklaşık 4.458 adet inşa edilen Ford GP, yalnızca önceden standartlaştırılmış ciplerin en fazla sayısı olmakla kalmadı [35] aynı zamanda ABD Ordusu birimlerine bazı sayılarda hizmet veren ilk cip oldu. Ford'un genel tasarımı ve yapım kalitesi Bantam ve Willys modellerine göre avantajlara sahipti, ancak GP'nin Model N traktör motorunun bir uyarlaması olan motoru düşük güçlüydü ve yeterince güvenilir değildi. Dört tekerlekten direksiyonlu elli ünite inşa edildi, bunlardan dördü hayatta kaldı. [35]
Sonunda, sanal olarak herşey Bantam ve Willys yapımı ciplerin yanı sıra İngiltere ve Rusya'ya sağlandı. çoğu Ford GP'lerinin sayısı, ev birlikleri için 1000 GP'nin altında kaldı. [45]
Tam üretim – Willys MB ve Ford GPW Edit
Temmuz 1941'e kadar, Savaş Departmanı standart hale getirmek istedi ve 16.000 araçlık bir sonraki siparişi kendilerine tedarik etmek için tek bir üretici seçmeye karar verdi. Willys, sözleşmeyi çoğunlukla askerlerin övündüğü çok daha güçlü 60 HP'lik motoru ("Go Devil") ve daha düşük maliyeti ve silueti sayesinde kazandı. Bantam ve Ford girişlerindeki Willys'in tasarımına göre bir gelişmeyi temsil eden tasarım özellikleri daha sonra Willys arabasına dahil edildi ve onu "A" tanımından "B"ye, dolayısıyla "MB" terminolojisine taşıdı. En dikkat çekici olanı, Ford GP'den uyarlanmış düz geniş bir kaputtu.
Jeep, seri üretime girdikten sonra birçok yeni otomotiv teknolojisini tanıttı. İlk kez dört tekerlekten çekişe sahip olmak, bir transfer kutusu ihtiyacını ve tahrik edilen ön tekerleklerde ve aksta sabit hızlı mafsalların kullanımını normal üretim otomobil boyutunda bir araca getirdi. [47]
Ekim 1941'e kadar, Willys-Overland'ın üretim talebini karşılayamadığı ortaya çıktı ve Ford, Willys'in planları, çizimleri, spesifikasyonları ve Willys motoru da dahil olmak üzere patentleri kullanarak cipler inşa etmesi için sözleşme imzaladı. [48] Ford otomobili daha sonra "GPW" olarak adlandırıldı ve "W", "Willys" lisanslı tasarımına ve motoruna atıfta bulundu. İkinci Dünya Savaşı sırasında, Willys 363.000 Jeep ve Ford 280.000 adet üretti. Borç Verme-Kiralama programı kapsamında 50.000 kadarı SSCB'ye ihraç edildi. [8] Bantam için cip üretimi durdu, Bantam ABD hükümetinden başka sipariş almadı ve bunun yerine iki tekerlekli cip römorkları yaptı. Bu, şirket 1956'da devralınana kadar devam etti. [49]
Ford, kısmen ortak kaynaklardan gelen bileşenler kullanılarak kolaylaştırılmış, işlevsel olarak değiştirilebilir parça ve bileşenlere sahip cipler yaptı: Midland Steel'den çerçeveler, Kelsey-Hayes'ten tekerlekler ve Spicer'dan akslar ve transfer kutuları. [48] Bununla birlikte, en iyi bilinen birçok küçük farklılık vardı: Ford şasisinde boru şeklindeki bir çubuk yerine ters U şeklinde bir ön çapraz eleman vardı ve birçok küçük parçaya bir Ford yazısı "F" harfi damgalanmıştı. Birçok gövde detay farkı, American Central tarafından üretilen bir kompozit gövdenin hem Ford hem de Willys tarafından benimsendiği Ocak 1944'e kadar devam etti. Her iki tasarımın özelliklerini entegre etti. [35] Savaşın kaotik koşulları nedeniyle, bazen düzenli seri üretimden tuhaf sapmalar, şimdi koleksiyoncular tarafından ödüllendirilen montaj hattından çıktı.Örneğin: en eski Ford GPW'ler bir Willys tasarım çerçevesine sahipti ve 1943'ün sonlarında, bazı GPW'ler değiştirilmemiş bir Willys gövdesiyle geldi ve 1945'te Willys, derin çamur egzoz sistemi, vakumlu ön cam silecekleri ve bir Jeep CJ- ile bazı MB'ler üretti. tarzı park freni. [50]
7 Nisan 1942'de, İkinci Dünya Savaşı cipi için "Askeri araç gövdesi" başlıklı 2278450 numaralı ABD patenti, bunun için başvuran ABD Ordusu'na verildi ve Albay Byron Q. Jones'u patentte mucit olarak listelemişti. aracın tasarımında herhangi bir çalışma yok. [51] 8 Ekim 1941'de yapılan başvuruda, "Burada açıklanan buluş, patenti alınmışsa, Hükümet tarafından veya Hükümet adına, herhangi bir telif ücreti ödenmeden üretilebilir ve kullanılabilir" ifadesiyle, [52] bir ile ilgilidir "Askeri amaçlar için özellikle arzu edilir hale getirilen dönüştürülebilir özelliklere sahip küçük araba taşıt gövdesi" ve aracın amacını bir İsviçre Ordu bıçağının otomobil eşdeğerini yaratmak olarak tanımlar:
"Buluşun temel amaçlarından biri, tek bir aracın bir kargo kamyonu, personel taşıyıcı, acil durum ambulansı, sahra yatakları, radyo aracı, hendek havan birimi, mobil anti olarak birbirinin yerine kullanılabilecek şekilde düzenlenmiş, dönüştürülebilir küçük bir araba gövdesi sağlamaktır. -uçak makineli tüfek birimi veya başka amaçlar için." [52]
Ford GPA, amfibi cip
Ford tarafından GPA ("Sea Jeep" için "Seep" lakaplı) adı altında kabaca 13.000 amfibi cip daha inşa edildi. Daha büyük DUKW'den ilham alan araç çok hızlı üretildi ve çok ağır, çok hantal ve yetersiz bordalı olduğu kanıtlandı. Temmuz 1943'teki Sicilya çıkarmalarına başarılı bir şekilde katılmasına rağmen, çoğu GPA, Borç Verme-Kiralama programı kapsamında SSCB'ye yönlendirildi. Sovyetler, savaştan sonra GAZ-46 MAV'ın kendi versiyonunu geliştirmek için nehirleri geçme yeteneğinden yeterince memnundu.
Aksesuarlar ve donanım parçaları Düzenle
Daha büyük Dodge WC serisinin aksine, Willys ve Ford ciplerinin hepsi fabrikadan aynıydı ve uzmanlaşma yalnızca standart aksesuarlar, saha kitleri ve yerel modifikasyonlar yoluyla gerçekleşti. Standart ciplere sık sık yapılan eklemeler silahlara, iletişim ekipmanlarına, tıbbi teçhizata, tel kesicilere veya ilkel zırhlara uyacaktı.
Jeep römork Düzenle
Radyo donanımı Düzenle
Cipin birincil komuta ve keşif rolleri, elbette, birçok türde taktik iletişim ekipmanının takılmasını gerektiriyordu. İlk standart üretim tertibatı, bir cipin arkasında her iki tarafa, arka tekerlek yuvasının üstüne yerleştirilen SCR-193 radyo içindi. Düzgün alım için bu, cipin kaporta kayıt numarasında bir 'S' son ekiyle gösterilen radyo paraziti bastırma koruması içeriyordu. 1943/1944'te Ordu, FM radyolara geçti ve bunlar için yeni donanımlar geliştirildi. SCR-187, SCR-284, SCR-499, SCR-506, SCR-508, SCR-510, SCR-522, SCR-528, SCR-542, SCR-608, SCR-610, SCR-619, SCR-628, SCR-694, SCR-808, SCR-828 ve VRC-1. [53]
Silah yuvaları Düzenle
Gerçek sahaya çıkma amaçlarının yanı sıra, cip, II. Dünya Savaşı sırasında çeşitli silah montaj denemeleri için yaygın olarak kullanıldı, çünkü cip her türlü halka montajını, çoklu silah montajını ve farklı silahları test etmek için kullanışlı bir platformdu. Cipin diğer ordularda yaygın bir şekilde benimsenmesi, birçok farklı silahlanma anlamına da geliyordu. En titiz çabalar İngilizler tarafından yapıldı. Belki de en bilinenleri SAS tarafından 1942 Mısır'daki çöl baskınları için modifiye edilen ciplerdir. Bunlar, yolcu tarafında genellikle ikiz Vickers K makineli tüfek kullanan birkaç silaha sahipti. Bunlar aynı zamanda daha sonraki İngiliz hava indirme cipleri için tek Vickers K silahlarıyla donanmış bir model olarak hizmet etti.
Saha kitleri Düzenle
Birçok saha kiti, daha sonra hem ABD hem de İngiltere tarafından standart kitlerin üretildiği yerel olarak yapılan modifikasyonlar ve eklemeler olarak ortaya çıktı. Sık kullanılan örnekler, arka bagaj rafları, ambulans sedyeleri ve ciplerde yatan yaralıları taşımak için çerçeveler ve Tel kesiciler. Askerler sıklıkla (kelimenin tam anlamıyla) kablolarla karşılaştılar - ya yanlışlıkla, uygunsuz bir şekilde gerilmiş iletişim kabloları ya da motosiklet ve araç personelini yaralamak veya öldürmek için düşman tarafından kasten yerleştirilmiş. Tipik karşı önlem, ön tampona ya rahatsız edici ipleri kesecek ya da onları cip ekibinin kafalarının üzerinden saptıracak uzun bir dikey çelik çubuk monte etmekti. Bu ilk olarak 1943'te Tunus'ta kullanıldı, ancak İtalya'da (1943–1945) sıklaştı ve özellikle Fransa'da (1944) gerekli oldu. [54]
Aşırı iklim koşulları ve iletişim kablolarının döşenmesi veya bir saha ark kaynağı kiti gibi teknik destek uygulamaları ile uğraşan arazi sürüşü ve mekanik yetenekleri geliştirmek için daha özel kitler oluşturuldu. [55]
Off-road geliştirmeleri Düzenle
Arktik hava durumu önlemleri Düzenle
Willys, çok soğuk iklimler için bir kışlama kiti geliştirdi. Bu, bir soğuk çalıştırma sobası, karter vantilatörü, astar, kaput yalıtım örtüsü, radyatör örtüsü, bir gövde muhafazası kit, buz çözücü/buz çözücü ve kar zincirleri. Bununla birlikte, bu kitler çoğu zaman mevcut değildi, bu nedenle birimler, mürettebatı aşırı hava koşullarından korumak için özellikle çeşitli gövde muhafazalarını doğaçlama yaparak sahada kendi önlemlerini aldı. Ayrıca iki şirket cip için kar küreme makinesi üretti. Geldhill Road Machinery Company, açılı tek bıçaklı 7T1NE pulluğu, JV5.5E ise V şeklinde bir tasarım yaptı. Wausau Iron Works, J ve JB kar küreme makineleri olarak adlandırılan iki benzer tasarım yaptı. Bunların hiçbiri savaşta yaygın olarak verilmemiş gibi görünüyor. Avrupa tiyatrosunda kullanılan kar küreme makinelerinin fotoğrafları çoğunlukla doğaçlama sabanları gösterir, muhtemelen yerel olarak bulunan kar küreme makinelerinin uyarlamaları. [54]
Cipin daha da geliştirilmesi
Başka hiçbir hafif cip üretime alınmamış olsa da, bu denemeden değildi. Yıllardır formüle ettikleri askeri araç konseptlerinin geliştirilmesini savunan her iki kilit askeri adam - bazen Birinci Dünya Savaşı'ndan beri - askeri mekanizasyonun mantığı hakkında sonuçlara varmıştı ve şimdi bunu gören irili ufaklı otomobil üreticileri de vardı. savaş zamanında, birdenbire çalışmak için uygun bütçeler vardı. Tabii ki, bu öncelikle şu ana kadar dahil olan firmalar için doğruydu.
Hafif cipler Düzenle
Rakip modellerin çoğu standart ciplere daha çok benziyordu, sadece daha hafif ve daha küçüktü. Willys, 1943'te 'MB-L' (MB Lightweight) üzerindeki ağırlığı yaklaşık 1.570 lb (710 kg)'a düşürmeyi başardı ve Ordu mühendisleri Chevrolet'ten ve onun gelişmiş özelliklerinden etkilendi: tek bir merkez direk çerçevesi ve entegre bir şanzıman ve transfer durumu. [59] Kaiser, 42 beygirlik bir motora sahip, ancak bazı olumsuz tasarım ödünleşimleri de dahil olmak üzere, altı adet 1.300–1.400 pound (590–640 kg) prototip oluşturdu.
Willys sonunda daha da radikal tasarımlar üretti. Willys WAC (Willys Air Cooled) üç koltuğa sahipti, merkezi olarak monte edilmiş 24hp Harley Davidson motorunun etrafına inşa edilmişti, sadece 1.050 lb (480 kg) ağırlığındaydı, ancak gürültülüydü ve kullanıcı dostu değildi. Yine de umut vaat etti ve daha da geliştirildi ve sonunda Willys JBC veya 'Orman Yükü Taşıyıcı' ile sonuçlandı. 1945'in başlarında bu, 1950'lerin Willys M274 'Mekanik Katır'ından önce gelen, tek koltuklu, yalnızca 561 lb (254 kg) motorlu tekerlekli yük taşıma platformuna dönüştü. [59]
Britanya'da, Nuffield Mechanizations ve Aero, bir Willys MB'yi uzunluk ve genişlik olarak kesti ve hava kuvvetlerine hizmet etmek için minimum ağırlık için çıkardı. Wiltshire'daki Hava Kuvvetleri Geliştirme Merkezi, havadaki birimlerdeki cipler için, Market Garden'ın işletilmesi için onları Horsa planörlerine sıkıştırmak da dahil olmak üzere, hem ağırlığı hem de boyutu azaltmak için birçok modifikasyon içeren tüm bir modifikasyon programını denetledi.
Tanksavar cipleri Düzenle
Savaşın sonlarında, 1945'te, ilk büyük kalibreli geri tepmesiz tüfekler piyasaya çıktı ve ilk cipe monte testler yapıldı, ancak bunlar ancak II. Dünya Savaşı'ndan sonra meyvelerini verdi. Nadir bir istisna, iki adet 75 mm'lik Operasyon Varsity idi. 17. ABD Hava İndirme Tümeni'ne, ciplerine monte edilebilen ve tanksavar savaşlarında faydalı olduğu kanıtlanan geri tepmesiz tüfekler verildi. [60]
Roket cipleri Düzenle
Cip, önemli topları monte etmek için çok hafif olduğundan, savaşın ilerleyen zamanlarında, roket topçuları için bir platform olarak, geleneksel tüp topçular kadar muazzam bir geri tepmeye sahip olmayan bir platform olarak daha uygundu. California Teknoloji Enstitüsü, ABD Donanması için iki farklı 4.5 inçlik jeep tabanlı roketatar sistemi geliştirdi. Diğer birkaç girişimin tümü 4,5 inç roketler ve tüpler kullandı. Testler hem ABD Ordusu hem de Deniz Piyadeleri tarafından da yapıldı, ancak cipe monte roketatarların hiçbiri önemli sayıda üretilmedi, çünkü daha fazla roket taşıyabilen daha büyük kamyonları kullanmak daha verimliydi. Sovyet Kızıl Ordusu, Aralık 1944'ten itibaren Karpat Dağları'nda 12 raylı M8, 82 mm roketatarlarla donatılmış on iki birlik konuşlandırdı. [61]
Gerilmiş ve yükseltilmiş cipler
Paletli cipler Düzenle
Birçok izlenen Alaska ve Kanada'da böyle bir ihtiyaçtan dolayı jeep prototipleri yapıldı. Amerika savaşa girdikten sonra, Aleutlara yapılan bir Japon saldırısı, Alaska askeri üssünü aniden orada büyük bir askeri öneme sahip bir bölge haline getirdi. Karla kaplı koşullar paletli, cip benzeri, çok amaçlı araçlara ihtiyaç yarattı ve Kanada Bombardier şirketi, T29 cipini mevcut 6−6 Willys MT şasisinden birinden yarı paletli olarak yarattı. Willys'in iş yükü nedeniyle International Harvester, beş T29E1 prototipinin daha bir araya getirilmesine yardımcı oldu. Direksiyon ön tekerleklerinin altına kayaklar da monte edilebilir. [68] Bir Aberdeen test raporunda, paletler bağımsız olarak kontrol edilemediği için T-29E1'in yönlendirilmesinin zor olduğu ve uzun süreli kullanımın aşırı palet bileşeni aşınmasına neden olduğu eleştirisi yapıldı. Bilinen tek yarı paletli İkinci Dünya Savaşı cipinin adı Willys T28 'Penguin'. Daha fazla (tamamen) izlenen "cipler" de zırhlıydı ve Kanada için ve Kanada tarafından geliştirildi - 'Zırhlı cipler' bölümüne bakın.
Zırhlı cipler Düzenle
Birçok cip, özellikle 1944-1945'te Avrupa'da, sahada ilave zırh aldı. Sıklıkla, ızgaranın önüne arkaya eğimli bir zırh plakası eklendi ve kapıların olacağı yerde ön camın yanı sıra yan taraflar değiştirildi. Üst, en büyük kısım tipik olarak, önde iki farklı görüş açıklığı ile üçe katlanmış, tek, büyük, 5/16 inçlik bir çelik levhadan yapılmıştır.
Keşif cipin temel amaçlarından biri olduğu için, üretimin başlangıcından itibaren bazı zırhlara talep vardı. Nisan 1942'den itibaren, ikinci T14 GMC 6x6 Willys MT-Tug şasisi T24 Scout Car'a dönüştürüldü. Denemelerde iyi performans göstermesine rağmen, T24 sonbaharda M8 ve M20 Hafif Zırhlı Araç lehine terk edildi. Aynı zamanda, Ordnance Corps, standart Willys 4x4 cipine dayanan hafif zırhlı bir keşif tasarımı üzerinde çalışmaya zorlandı. T25 ila T25E3 prototiplerinde sırasıyla farklı zırh konfigürasyonları test edildi. İçin herşey 4x4 zırhlı cipler, önemli ağırlık artışı yüklerini azalttı ve hareket kabiliyetlerini olumsuz etkiledi.
Kanada bir adım daha ileri gitti ve büyük ölçüde Jeep otomotiv bileşenlerini kullanan iki küçük hafif, paletli, silahlı, zırhlı araç serisi yarattı. 1942'nin sonlarında, Kanada Ulusal Savunma Bakanlığı'nın (DND) Araçlar ve Topçular Dairesi (DVA), Ottawa'daki 1 Nolu Deneme Alanında, ardışık olarak adlandırılan küçük bir paletli araç üzerinde çalışmaya başladı: 'Bantam Zırhlı Paletli Araç', ' Hafif Recce Tank' ve son olarak: 'Paletli Jeep' veya Willys TJ. Ana roller şunları içeriyordu: iç iletişim (mesajların çekişmeli bir zeminde iletilmesi), zırhlı keşif ve zırhsız düşman birliklerinin havadan ve birleşik operasyonlarda görevlendirilmesi. [69] Willys ve Marmon-Herrington, beş prototip için, Willys ile güç aktarma organları bileşenleri için ve M.H. gövdeler ve koşu teçhizatı için. Paletli Jeep, tüm arazi türlerinde, özellikle yumuşak çamurda mükemmel kros performansı gösterdi. Yokuş yukarı hareket kabiliyeti, diğer tüm hafif paletli ticari araçlardan daha üstün kabul edildi ve düşük friborduna rağmen amfibi kabiliyeti yeterliydi. [69] Bununla birlikte, koşu takımı ve paletlerde ciddi eksiklikler vardı. Bu gecikmiş testi 1944'ün sonlarına kadar düzeltmek için çalışın ve İngiliz anlayışları o kadar temel değişiklikler istedi ki, altı ünitenin daha üretildiği bir mk.2 versiyonu geliştirildi ve savaş sona erene kadar hazır değildi. Paletler ve koşu teçhizatı ile ilgili sorunlar hala çözülmedi ve geliştirme durduruldu. Amerika, Kanada'nın çabalarını gözlemlemişti, ancak M29 'Gelincik' Paletli Kargo Taşıyıcı ile karşılaştırıldığında hiçbir avantaj görmedi.
Uçan cip Düzenle
Denenen en uç konsept, cipi bir otojiroya benzer bir rotor uçurtmasına (veya gyrokite) dönüştürmekti - Hafner Rotabuggy (resmi olarak Malcolm Rotaplane). 1942'de Raoul Hafner tarafından tasarlanan ve Hava Kuvvetleri Deneysel Kuruluşu (AFEE) tarafından desteklenen, Rotachute'ları bir miktar başarı elde ettikten sonra, stabilizasyon için hafif bir kuyrukla birlikte cip kabininin üzerine pasif bir rotor tertibatı eklendi. Bu cip, bir nakliye veya bombardıman römorkörü ile havaya çekilebilir. Rotabuggy daha sonra bir döner kanatlı planör olarak düşme bölgesine çekilecekti. İyi bir test uçuşu elde etmek 1944 sonbaharına kadar sürdü ve diğer askeri planörler, özellikle Waco Hadrian ve Airspeed Horsa) Rotabuggy'yi gereksiz hale getirdi. Bu arada, ilk olarak "Blitz Buggy" olarak adlandırıldı, ancak kısa süre sonra "Rotabuggy" için kaldırıldı.
Eugene the Jeep ve "jeep"in önceki kullanımı
Bazı kaynaklara göre, "jeep" kelimesi, hem ABD Ordusunun yeni, deneyimsiz askerler hem de cesaretlerini kanıtlamak zorunda olan diğer yeni personel için kullandığı argo olarak, Birinci Dünya Savaşı kadar erken bir tarihte kullanıldı. Ayrıca mekanikler tarafından yeni prototiplere veya test edilmemiş araçlara atıfta bulunmak için kullanıldı. [3] [72] Daha sonra, 1936 yılının Mart ayının ortalarında, E. C. Segar'ın filminde Jeep Eugene adlı bir karakter yaratıldı. Temel Reis çizgi filmler. [5] Jeep Eugene, Temel Reis'in "orman hayvanı"ydı ve küçüktü, duvarlardan geçebiliyor ve boyutlar arasında hareket edebiliyordu ve her yere gidebilir ve imkansız görünen sorunları çözebilirdi. [73] [74] Eugene çizgi film karakteri, Jeep ismine yeni bir anlam getirdi, terimin başlangıçtaki, biraz aşağılayıcı anlamından uzaklaştı, bunun yerine argoyu yetenekli bir kişi veya şey anlamına gelecek şekilde değiştirdi. [75]
1940-1942'ye gelindiğinde, askerler genellikle yarım ton veya üç çeyrek ton Dodge Komutanlığı Keşif arabaları için "cip" kullandılar, üç çeyrek tonluk Komuta Arabaları bazen "bip" ("büyük cipler" için) olarak adlandırılırken, çeyrek tonluk arabalara "peep", "cipin oğlu", "bebek jeep" veya "dörtlü" veya "bantam" deniyordu. [3] [77] [78] Yedi sayfalık bir makale Popüler Bilim (Ekim 1941), çeyrek tonu şu şekilde tanıtıyor: "Sıçrayan Lena" - aynı zamanda her yerde bulunan, aynı uzunluktaki Ford Model T'nin takma adlarından biri - ve ayrıca ona bir buggy veya sadece bir böcek olarak adlandırdı. [47] Başlangıçta, "peep" uygun bir isim gibi görünüyordu, çünkü çeyrek tonluk öncelikle bir keşif (gözetleme) arabası olarak kabul edildi. [78]
"Jeep"in "GP"den türetilmiş olup olmadığı
En sık yapılan açıklamalardan biri, çağdaş HMMWV'nin ("Yüksek Hareketli Çok Amaçlı Tekerlekli Araç") olarak bilinir hale gelmesiyle aynı şekilde "GP" tanımının "Jeep" kelimesine karıştırılmasıdır. Humvee' - ya başlangıçtan Ford modeli "GP" – veya askeri 'G.P.'den, "Genel Amaçlı" (araç) için.
"Jeep" teriminin önceden varlığı, bunu tam anlamıyla bir etimoloji olarak reddetmesine rağmen, terimin İkinci Dünya Savaşı çeyrek tonluk kamyonla evliliğine katkıda bulunmuş olabilir.
İkinci 'GP' tabanlı açıklama ("genel amaçlı" teriminden), ancak bu, TM9-803 Kılavuzu (sayfa 10), [1] ve araç, "GP" olarak belirlenmiştir. TM9-2800 Kılavuzu - bunlar 1943'ün sonlarında ve 1944'ün başlarında yayınlandı ve cipin adı üzerindeki etkileri şüpheli. Bunun bir nedeni: Jeep, Quartermaster Corps'un "genel amaçlı" araçlarının tek değildi - bu nedenle, kaynak bu olsaydı, insanlar diğerlerine de "geep" veya "cip" lakabını takarlardı, [86] önce.
Belki de daha etkili olan 1943 kısa propaganda / belgesel filmiydi. Bir 'Jeep'in Otobiyografisi, cipin kendisinin takma adının bu başlangıç hikayesini tam anlamıyla yaydığı ABD Savaş Enformasyon Ofisi tarafından. [87]
Willys-Overland'ın pozisyonları ve terfisi
1939'dan 1944'e kadar Willys-Overland Başkanı olan Joe Frazer, sözcüğü icat ettiğini iddia etti. jip muhtemelen Willys-Overland'ın 1946'da Jeep adına ilişkin telif hakkı talebiyle ilgili olan G.P.'nin baş harflerini karıştırarak. Bununla birlikte, 1944'te Willys'in halkla ilişkilerini yöneten şirket, cip adının muhtemelen aracın o sırada askerler üzerinde oldukça etki bıraktığı gerçeğinden geldiğini yazdı, öyle ki, gayri resmi olarak her yere gidebilen Eugene the Jeep'in adını verdiler. . [85]
1941'in başlarında, test arabaları BRC / "Blitz-Buggy", Ford Pygmy ve benzeri isimlerle geçtiğinde, Willys-Overland Washington DC'de bir basın etkinliği, bir tanıtım dublörü ve Senato'nun arabanın off-road durumunu gösteren fotoğraf fırsatı düzenledi. ABD Capitol basamaklarında aşağı yukarı hareket ettirerek yeteneği. Willys geliştirme ekibinde bir test sürücüsü olan ve Camp Holabird'deki testi için araca eşlik eden Irving "Red" Hausmann, oradaki askerlerin ondan bir cip olarak bahsettiğini duymuştu. Etkinliğe katılmak ve bir muhabir Katherine Hillyer de dahil olmak üzere bir grup ileri gelene gösteri yapmak için askere alındı. Washington Günlük Haberleri. Ne olduğu sorulduğunda, Hausmann "bu bir cip" dedi. Hausmann, Willys teçhizatını Camp Holabird'deki diğer komik isimli çeyrek tonlardan ayırmak için "Jeep"i tercih etti. [77] Hillyer'in sendikasyon makalesi, 20 Şubat 1941'de gazetede, Capitol merdivenlerinden yukarı çıkan bir cipi gösteren bir fotoğraf ve "cip" terimini içeren bir başlık ile yayınlandı. Bu, terimin kamu bilincine sabitlenmesinin en muhtemel kaynağı olduğuna inanılıyor. Hausmann "Jeep" kelimesini yaratmamış veya icat etmemiş olsa da, muhtemelen çeyrek tonluk aracı gösteren ana akım medya kullanımına katkıda bulunmuştur.
Karışık kökenlerden ve medyada yer alan yakınsama
Kökenin birden fazla yönden "cip" üzerinde karıştırılması ve birleşmesi akla yatkındır. Ford Motor Company, askeri sözleşmeyi almak için Ford GP'sini zorladı ve "GP" terimini kullanmaya başladı. Arabanın satın alınması ve test edilmesiyle ilgili askeri görevliler ve G.I.'ler, onu Birinci Dünya Savaşı argosundan jeep olarak adlandırmış olabilir.Sivil müteahhitler, mühendisler ve testçiler bunu Popeye'ın "Jeep Eugene" karakteriyle ilişkilendirmiş olabilir. İnsanlar aynı ismi farklı yönlerden duymuş olabilir ve bir kişi diğerinden duyduğu gibi, üzerine kendi anlayış ve açıklamalarını koymuş olabilir. [89] Halkın gözünde 'jeep' takma adının baskın varlığı, muhtemelen belirleyici faktördü. [75]
1941'den itibaren, "sürekli bir basın ve film tanıtımı akışı", [18] ve 1942 itibariyle Willys reklamları, cipi yarattığını ve mükemmelleştirdiğini ilan ederek, sivil halkın zihninde "Jeep" adını pekiştirdi, [78] ] [17] "peep" birçok ordu kampında hala kullanılıyor olsa bile, [18] ve Başkan Roosevelt "peep"in Virginia'daki Fort Story (04-1942) kıyılarını savunmada oynaması gereken hayati rolden bahsetti.
Özellikle etkili olan bir diğer makale, Ocak 1942'de ordunun yeni harika arabasının tam incelemesi olabilir. Bilimsel amerikalı, "Jeep ile Tanışın" olarak yeniden basıldı Okuyucunun özeti, günün en çok satan tüketici dergisi. [90] Yazar Jo Chamberlin, "cüce savaş arabası"ndan gerektiği gibi etkilendi ve şunları yazdı:
Ordumuzun en genç, en küçük en sert bebeğinin jeep, peep, yıldırım arabası, sıçrayan Lena, panzer katili gibi bir düzine evcil hayvan ismi var. İsimlerin hepsi sevgi dolu, çünkü cip iyi yaptı. Sadece bir yaşında, Louisiana'daki gösteriyi çaldı. Şimdi Ordu bunlardan 75.000'e sahip olmayı planlıyor.
Öngörülü bir dipnotta Chamberlin şunları yazdı: "Bazı ordu adamları ufak tefek şeylere "dikizleme" diyorlar ve "cip"i pirinç şapkaların bindiği daha büyük komuta arabası için ayırıyorlar. Ancak, "jeep" terimi (GP'den doğan bir otomobil üretim sınıflandırması) gazeteler ve çoğu asker tarafından kullanılır ve görünüşe göre yapışacaktır'". [91] [92]
Willys, kaynaklı yassı demir "çıta" radyatör ızgarasıyla ilk 25.000 MB Jeep'ini yaptı. Artık tanıdık ve ayırt edici damgalı, dikey yuvalı çelik ızgarayı ilk tasarlayan ve uygulayan, daha hafif olan, daha az kaynak kullanan ve üretimi daha az maliyetli olan Jeep araçlarına uygulayan Ford'du. [93] Ford tarafından yenilenen diğer birçok tasarım özelliğiyle birlikte, bu özellik Willys tarafından benimsendi ve Nisan 1942'ye kadar standart II.
Izgara tasarımlarını ticari marka haline getirebilmek için Willys, savaş sonrası ciplerine orijinal Ford dokuz yuvalı tasarımı yerine yedi yuvalı bir ızgara verdi. [93] Bu, hem Willy'nin "Sivil Jeepleri" hem de M38 ve M38A1 askeri modelleri için geçerlidir. AM General Corporation, bir dizi kurumsal devralma ve birleşme yoluyla, yedi yuvalı ızgarayı kullanma haklarına da sahip oldu ve 1987'de o zamanlar Jeep'in üreticisi olan American Motors Corporation'ı satın aldığında Chrysler'e genişletti.
Ford tasarımı, damgalı çelik, dokuz yuvalı 1945 Willys MB'de ızgara
Yedi- Willys'in ilk sivil Jeep'i olan CJ-2A'daki yuva ızgarası
Willys'in ticari markası nedeniyle Ford, M151 ABD cipinde farklı bir tasarım kullanmak zorunda kaldı. yatay yuvalar.
Kurumsal tarih boyunca, Humvee üreticisi AM General, yedi yuvalı ızgarayı takma haklarına da sahipti.
Cip, diğer üreticilere tasarımı kopyalamaları için ilham verdi - resimde 1. nesil Suzuki Jimny.
ABD ordusu içinde her şube tarafından cip kullanıldı. ABD Ordusunda, her piyade alayına ortalama 145 birim atandı. [95] Dünyanın her yerinde, cipler denizaşırı her savaş alanında yer aldı - Afrika'da ve Pasifik Tiyatrosu'nda, Batı Müttefiklerinin 1944'te Avrupa'yı işgalinde ve Doğu Cephesinde. Cipler Avrupa savaş alanında o kadar yaygın hale geldi ki, bazı Alman birlikleri her Amerikan askerine kendi cipinin verildiğine inanıyordu. [96] [nb 18]
Kuzey Afrika çöllerinde, cipin yetenekleri şimdiye kadar İngiliz araçlarını geride bıraktı, ciplerin kuma sıkışmış üç tonluk bir kamyonu kurtarması alışılmadık bir şey değildi. Savaşta, İngilizler ciplerini elli ya da altmışa kadar gruplar halinde Rommel'in hatlarına sürpriz bir şekilde baskın yapmak, cipin görünmeden kalabilen, kum tepelerinin arkasına saklanabilen ve düşmanı şaşırtabilen alçak siluetinden faydalanmak için kullanacaklardı. [99]
Cipler, birlik taşımacılığı ve tedarik römorklarını çekmek, su, yakıt ve cephane taşımak ve en zorlu araziyi çekmek için yorulmaz yük atları olarak hizmet etti. Çevik bir keşif ve keşif görevi yaptılar, yaralılar için sık ambulanslar yaptılar ve cenaze arabası hizmeti verdiler. Ayrıca hareketli saha komuta karargahı veya silah platformları olarak da kullanıldılar - ya monte edilmiş makineli tüfeklerle ya da küçük topçu parçalarını yaşanılmaz arazilerde "ulaşılamaz" alanlara çekerek. [13] Jeep'in düz başlığı, bir komutanın harita masası, bir papazın tarla sunağı, G.I.'lerin poker masası ve hatta saha ameliyatı için kullanıldı. Bazılarında gergin tel tuzaklarına karşı koruma olarak tel kesici vardı. Flanşlı çelik tekerleklerle donatılmışlar, vagonları çekebilirler. [11] [12] [13]
Bazı eksikliklerine rağmen, cip genellikle çok sevildi, çok yönlü, manevra kabiliyetine sahip, güvenilir ve neredeyse yok edilemez olarak görüldü. [12] Koltuklar rahatsız edici bulundu, bazen "Jeep binicileri hastalığına" neden oldu ve arkada sıkıştı, ancak birçok asker, güçlü motorunu ve hafif, dekolte gövdesini takdir ederek çevik cipi sürmekten keyif aldı. yan taraflar, kova koltukları ve manuel zemin değiştirici, çoğu askerin kullandığı bir spor arabaya yakındı. [11] Enzo Ferrari, Jeep'i ünlü olarak "Amerika'nın tek gerçek spor arabası" olarak adlandırdı. [96] Nazi generalleri, cipe diğer tüm ABD malzemelerinden daha fazla hayran kaldı ve Alman askerlerinin kullanmak için ele geçirmeyi en çok sevdikleri araçtı. [100]
Savaş kazanında, cipler akla gelebilecek her amaca hizmet etti: bir elektrik santrali, ışık kaynağı, tarla tayınları için doğaçlama soba veya tıraş için sıcak su kaynağı olarak. Uygun aletlerle bağlandığında, kar kürecek veya orman havaalanları boyunca ağır elektrik kabloları döşemek için uzun oluklar kazacaktı - onu takip eden başka bir cip tarafından döşendi. [13] Savaşta sertleşmiş savaşçılar, Almanlar tarafından yollara veya patikalara bağlanmış ve hiçbir şeyden şüphelenmeyen ciplerin boyunlarını kırmak için yerleştirilmiş herhangi bir gezi telini kesmek için çatı yüksekliğinde dikey bir kesme çubuğunu ciplerinin önüne kaynaklamayı öğrendi. [11] Pulitzer ödüllü savaş gazetecisi Ernie Pyle şöyle yazdı: "Her şeyi yapıyor. Her yere gidiyor. Bir köpek kadar sadık, bir katır kadar güçlü ve bir keçi kadar çevik. Sürekli olarak tasarlandığının iki katını taşıyor. , ve hala devam ediyor." [6]
Anglo-Hollanda birlikleri, Batavia, Endonezya'da (1947) II. Dünya Savaşı ciplerini kullandı.
Willys-Overland, 1943'te "Jeep" adını tescil ettirmek için başvurdu. [101] 1945'ten itibaren Willys, dört tekerlekten çekişli aracını CJ (Sivil Jeep) versiyonları, bunları dünyanın ilk seri üretilen 4WD sivil arabaları yapıyor. Gerçek sivil amaçlı cipler yaratılmadan önce bile, Life dergisinin 3 Ocak 1944 sayısında 'U.S. Siviller İlk Jeeplerini Satın Aldı. Kansas'tan bir belediye başkanı 1943'te Chicago'da bir Ford GP satın aldı ve 2.000 dönümlük çiftliğinde paha biçilmez işler yaptı. [102]
Zaten 1942'de endüstriyel tasarımcı Brooks Stevens, Jeep şasisi üzerinde Victory Car adlı sivil bir otomobilin nasıl yapılacağına dair bir fikir buldu. [103] Asla üretime geçmedi, ancak Willys bu fikri beğendi ve Brook Stevens'a 1946 Willys Jeep Station Wagon, 1947 Willys Jeep Truck ve 1948 Jeepster ile 1963–1993 Jeep Wagoneer dahil olmak üzere kayda değer tasarım işleri verdi. [104]
1948'de ABD Federal Ticaret Komisyonu, Amerikan Bantam ile Jeep yaratma fikrinin Amerikan Bantam tarafından ABD Ordusu, Ford ve Spicer ile işbirliği içinde ortaya çıktığı ve geliştirildiği konusunda anlaştı. [105] Komisyon, Willys'in doğrudan veya dolaylı olarak Jeep'i yarattığını veya tasarladığını iddia etmesini yasakladı ve yalnızca aracın geliştirilmesine katkıda bulunduğunu iddia etmesine izin verdi. [72] [15] Bantam'ın başlattığı ve kazandığı ticari marka davası boş bir zaferdi: American Bantam 1950'de iflas etti ve Willys'e aynı yıl "Jeep" markası verildi. [105] [106]
İlk CJ'ler, vakumla çalışan ön cam silecekleri, bir bagaj kapısı (ve dolayısıyla yana monte edilmiş bir yedek lastik) ve sivil aydınlatma gibi değişiklikler dışında, esasen MB ile aynıydı. Ayrıca sivil ciplerde naugahyde koltuklar, krom kaplama gibi olanaklar vardı ve çeşitli renklerde mevcuttu. Mekanik olarak, orijinal olarak kabul edilen kırsal alıcı demografisine hitap etmek için Willys MB'nin T84'ünün yerini daha ağır bir T-90 şanzıman aldı.
İngiltere'de, Rover ayrıca kendi cip benzeri araçlarını yapmak için ilham aldı. İlk test prototipleri aslında o zamanlar Rover baş mühendisi Maurice Wilks'in Galli çiftliğinde ve ağabeyi, genel müdür Spencer Wilks tarafından, savaş fazlası bir cipin şasisi üzerine inşa edildi. "Land Rover"ın üretimi, tanıtım modelinin 1948'deki savaş sonrası ilk Amsterdam Uluslararası Otomobil Fuarı'nda veya 'AutoRAI'de iyi karşılanmasından sonra başladı. [13]
Willys-Overland ve halefleri Willys Motors ve Kaiser Jeep, 1960'ların sonlarında ABD ordusuna ve birçok müttefik ülkeye askeri cip tedarik etmeye devam etti. 1950'de, savaş sonrası ilk askeri cip olan M38 (veya MC), 1949 CJ-3A'ya dayalı olarak piyasaya sürüldü. 1953'te, onu hızla yeni, daha uzun Willys Hurricane motorunu temizlemek için tamamen yeni bir "yuvarlak çamurluklu" gövdeye sahip M38A1 (veya MD) izledi. Bu cip daha sonra 1955'te piyasaya sürülen sivil CJ-5'e dönüştürüldü. Benzer şekilde, 20 inç dingil mesafesine sahip ambulans versiyonu M170 (veya MDA), daha sonra sivil CJ-6'ya dönüştürüldü.
CJ-5'ten önce Willys, halka daha uzun F-kafalı, üstten supaplı motorla, 1953 CJ-3B biçiminde, sadece daha uzun kaputlu bir CJ-3A gövdesi kullanarak daha ucuz bir alternatif sundu. Bu hızlı bir şekilde dönüştürüldü M606 jeep'i (çoğunlukla 1968'e kadar ihracat için kullanılır), daha büyük lastikler ve yaylar gibi mevcut ağır hizmet seçenekleriyle donatarak ve karartma aydınlatması, zeytin rengi boya ve bir römork bağlantısı ekleyerek. 1968'den sonra, dost yabancı hükümetler için benzer şekilde CJ-5'in M606A2 ve -A3 versiyonları oluşturuldu. [nb 19]
1976'da, yirmi yıldan fazla bir süre sonra Jeep, CJ-5'i yeni bir CJ modeli olan CJ-7 ile tamamladı. Hala yuvarlak çamurluklu CJ‑5'in doğrudan bir evrimi olmasına rağmen, 10 inç (25 cm) daha uzun dingil mesafesine sahipti. Ve ilk kez, bir CJ'nin kapıları ve ayrıca mevcut bir hardtopu vardı. O zamandan beri, CJ-7'den 1987'den itibaren Jeep "Wranglers" olarak yeni evrimler türetildi. Bununla birlikte, bunlar İkinci Dünya Savaşı cipinin doğrudan torunları olarak kabul edilir. [107] 2018 Wranglers hala ayrı, üstü açık bir gövdeye ve merdiven çerçevesine, ön ve arkada sağlam canlı akslara, yarı zamanlı dört tekerlekten çekişe ve yüksek ve düşük vitese sahip. Kompakt gövde, Jeep ızgarasını ve profilini korur ve kapılar kapalı ve ön cam öne katlanmış durumdayken bile sürülebilir.
Lisanslar Özellikle CJ-3B'ler için cip üretmek, Willys MB modeliyle neredeyse İkinci Dünya Savaşı'ndan hemen sonra başlayarak birçok farklı ülkedeki üreticilere verildi. Hindistan'daki Mahindra ve Mahindra Limited gibi bazı firmalar, bunları şu veya bu şekilde üretmeye devam ediyor. Hindistan'dan Chinkara Motors, FRP gövdeli Jeepster'ı [108] üretiyor. Jeepster, dizel motor veya 1.8L Isuzu benzinli olarak teslim edilebilir. [109]
Fransa'da ordu Hotchkiss M201 ciplerini kullandı - esasen lisanslı Willys MB'ler ve eski Yugoslavya'da, silah üreticisi Zastava araba yapım dalını yeniden başlatarak 162 Willys cipi yaptı. Japonya'da Mitsubishi'nin ilk cipleri CJ-3B'nin versiyonlarıydı ve 1950'de Toyota Motors'a ABD kuvvetleri tarafından Jeep özelliklerine uygun bir araç üretme emri verildi ve bunun sonucunda Toyota'nın BJ ve FJ serisi ticari araçlar, biraz daha büyük ve daha güçlü oldu. jeep tipi araçlar. [13] CJ-3B'den sonra, birkaç ülke de Willys MD / M38A1'i lisans altında üretti. Örneğin, Hollandalılar yaklaşık 40 yıl hizmette kalan 8.000 kadar "NEKAF" cipi inşa etti. İsrail'de AIL, İsrail Güvenlik Kuvvetleri için 1991'den beri devam eden Jeep Wrangler modellerinin askeri türevlerini oluşturmaya devam ediyor. Mevcut AIL Storm III modelleri, Cebelitarık'ın Jeep J8 modelinin Africa Automotive Distribution Services Limited'e (AADS) dayanmaktadır.
Kompakt askeri cip Kore ve Vietnam Savaşlarında kullanılmaya devam etti. Kore'de, çoğunlukla MB ve doğrudan torunları olan M38 ve M38A1 (1952 ve 1953'te tanıtıldı) şeklinde konuşlandırıldı. Vietnam'da en çok kullanılan cip, tek gövdeli bir yapı ve helezon yaylı her yönden bağımsız süspansiyon gibi en son teknolojilere sahip, o zamanlar yeni tasarlanmış Ford M151'di. M151 cipi 1990'lara kadar ABD askerlik hizmetinde kaldı ve diğer birçok ülke hala ordularında küçük, cip benzeri araçlar kullanıyor.
Bugünün standartlarına göre nispeten küçük ciplerin ana akımının yanı sıra, ABD Deniz Piyadeleri için helikopterle hava indirme ve insan taşımaya uygun daha da küçük bir araç olan M422 "Mighty Mite" geliştirildi. [ tırnak sözdizimini kontrol et ] Sonunda, ABD ordusu temelde farklı bir konsepte karar verdi ve yalnızca cip rolünü üstlenmekle kalmayıp aynı zamanda diğer tüm hafif tekerlekli araçlarının yerini alan çok daha büyük bir araç seçti: HMMWV ("Humvee"). [nb 20]
1991 yılında, Willys-Overland Jeep MB, Amerikan Makine Mühendisleri Derneği tarafından Uluslararası Tarihi Makine Mühendisliği Dönüm Noktası olarak belirlendi. [14]
Siyah erkekler, eşcinsel köle sahipleri tarafından rutin olarak tecavüze uğradı. İşlem "parayı kırmak" olarak biliniyordu. Belki de insanoğlunun bildiği en iğrenç ve iğrenç eylemleri içerir.
Meydan okuyan ve ortalığı karıştırabilecek güçlü bir siyah köle, tüm köle cemaatinin önünde kanlar içinde kamçıyla dövüldü. Bir ayaklanmadan ölümüne korkan köle sahibi bir ağacı keser ve gözetmenin yardımıyla sapkın “kovayı” boyun eğdirirdi. Köle bir kez yıprandığında, beyaz efendi diğer siyah kölelerin onu pantolonlarının çıkarılacağı ağaç kütüğünün üzerinden geçirmesini sağladı ve köle sahibi onu sodomize etmeden önce tamamen açıkta bıraktı.
Ardından gelen şey, plantasyondaki her köle plantasyonunda korku ve terörün dalgalanmasına neden oldu.
Kan şehvetiyle sarhoş olan efendi, tüm güçlü, genç siyah erkeklere, sıkı emirlere uymazlarsa ve gözetmenin ve efendinin kaprislerine uymazlarsa, bunun onların da kaderi olacağını açıklardı. Kendi kıyafetlerini çıkardı ve karısının, ailesinin, arkadaşlarının ve çocuklarının önünde vahşice sodomize etmeye başladı. Daha sonra diğer plantasyonlardan arkadaşlarını 'Zenci Şenlikleri'ne katılmaya davet etti.
Planının yürürlüğe girmesi için, erkeğin erkek çocuğunun ortada ön sırada izlemesini isteyecekti, böylece o da babasının cinsel ölümüne ve aşağılanmasına tanık olabilirdi. Buck Breaking, köle efendisinin tüm genç siyah köleleri asla meydan okumaktan ve intikam almaktan korumak için çok etkili bir aracıydı. Ayrıca anneleri ve eşlerini bir ayaklanmaya rıza göstermekten korkuttu.
Buck Breaking o kadar başarılıydı ki, beyaz erkeklerin tarladan plantasyona sadist, eşcinsel ihtiyaçlarını karşılayabilecekleri bir "Seks Çiftliği" haline getirildi..
Beyaz ırkın can düşmanımız olduğuna dair herhangi bir şüphe varsa, lütfen tüm şüpheleri ortadan kaldırın ve gerçeğin ne olduğunu görün.
Tarihten ders almayanlarımız onu tekrar etmeye mahkumdur. Tam tersine acımasız bir tarihe rağmen bu kadar çok siyah insanın beyazlığa özlem duymasının nasıl mümkün olduğunu hiç merak ettiniz mi?
ABD'deki kölelik sırasında eşcinsel beyaz köle sahiplerinin zorla eşcinsel seks eylemlerine katılmak için erkek köleler satın alacağını biliyor muydunuz? Bu erkek köleler, tamamen büyük bir penise sahip olmaları şartına bağlı olarak satın alındı.
Bu acımasız tarihe rağmen, beyazların artık toplu olarak insan toplumundaki en yüksek etik ve ahlaka sahip kişiler olarak algılanmasının nasıl mümkün olduğunu hiç merak ettiniz mi?
Böyle bir çelişki neredeyse düşünülemez. Bazıları bunu delilik olarak bile algılayabilir. Fakat bu kadar derin bir çelişkiyi ne açıklar? Bu kafa karıştırıcı sorunun cevabı hiç de çok zor değil. Bu muazzam çelişkinin nedeni, bazılarının belirttiği gibi siyahların aptal veya unutkan olmaları değildir.
Beyazlara yönelik bu son derece yanlış olumlu algının gerçek nedeni, yönetici sınıf 'beyazların' tarihi gözden geçirmiş olmasıdır. Siyah insanlar, beyaz ırk tarafından işlenen tarihi acımasız kötü muameleyi unutmak için kasten yanlış eğitildi ve bunun yerine beyazlara hayran bırakıldılar.
Tarih boyunca siyahlara karşı işlenen suçların gerçek vahşetini saklarken, egemen beyaz seçkinlerin gündemini desteklemek için yoğun bir şekilde revize edilen ve bunu yaparken siyahlara bağlılık üretmek için kullanılan gerçekçi olmayan sahte bir vatanseverlik duygusunu besleyen siyah insanlara verilen tarih versiyonları. hala ırkçı beyaz bir hükümet.
Beyaz ırk, yerleşik güç konumlarından, verilen tüm bilgileri tekelleştirir ve beyazlar, siyah insanlara verilen bilgilerin hepsini olmasa da çoğunu kontrol ettiğinden, bu onların siyah insanların algılarını kontrol etmelerine ve oluşturmalarına izin verir.
Birçok siyah insanın sahip olduğu hak etmeyen beyaz sevgi dolu zihniyet, kasten tasarlanmış devasa bir psikolojik savaş programının kasıtlı sonucudur. Bu psikolojik koşullandırma süreci, siyah öğrencilere eğitim gelişimleri sırasında yapılır; burada, beyaz kültüre ve kendilerinin üzerindeki başarılara saygı duymak ve hayran olmak için yanlış eğitilirler.
Dahası, kolektif beyaz psişeyi gerçekte olduğu gibi görmekten hepimizi kör etti. Kolektif beyaz psişe, özellikle ırkçılığa ve güç açgözlülüğüne yatkınlıklarıyla ilgili olarak, nadiren incelenir. Güç konumlarından, diğer tüm ırkları uygun gördükleri şekilde inceler ve etiketlerler, ancak nadiren kendilerini değerlendirirler veya başkaları tarafından değerlendirilirler. Gerçek şu ki, kolektif beyaz psişe içinde, yalnızca aldatma, açgözlülük ve güç açlığı eğilimleriyle eşleşen, ırkçılığa derinden yerleşmiş bir yatkınlık vardır.
Diğer tüm ırkları vahşi olarak nitelendirirken, aslında tarih boyunca en vahşi vahşiler olmuştur. Sadece onlar en kibirli ve ırkçılığa yatkın tek ırk, diğer tüm ırklar onların düşmanları ya da kurbanları olmuştur. Diğer tüm ırklara boyun eğdirmeleri, öldürmeleri ve sömürülmeleri benzersizdir. Rakipsiz ırkçılığın yanı sıra haksız savaşlar ve insanlığa karşı suçlar tarafından tüketilen acımasız bir tarihe sahipler.
Önde gelen Batılı bilim adamları, Afrikalıları dünyanın tüm önemli olaylarından silerek ve ırklarını daha alakalı ve daha az insanlık dışı gösterirken tarihi gözden geçirmeyi her zaman gerekli bulmuşlardır. Tarihsel olarak ve günümüzde beyaz üstünlüklerini ima eden tüm bilgileri kasıtlı olarak yayarlar ve onu çürüten tüm bilgileri saklar ve bastırırlar. Yalnızca eğitim müfredatını yazan ve puanları toplumsal puan tablosunda tutanlar beyazlar olduğu sürece, siyah insanlara her zaman siyahların aşağılıklarını ve sahte beyaz üstünlüklerini ima eden sahte yanlış bilgileri vereceklerdir. Kitle manipülasyonu yoluyla beyaz hakimiyetini sürdürmek için kullanılan bir kontrol yöntemidir. Bilgi doğrudan düşüncelerimizi etkilediğinden, bu süreç onların düşüncelerimizi kontrol etmelerini sağlar.
Dirilişleri
Bu zararlılar, ev zararlıları arasında en nefret edilenleridir. Enfestasyonlar kontrolden çıktı ve ortadan kaldırılması zor olabilir. Önceden, yok etme tedavileri bazen bireyin sağlığı için tehlikeliydi. Bugünün dünya çapındaki dirilişi savaşında geçmişten ders alabiliriz.
Çantalara saklanmaları veya seyahat etmek için kendilerini giysilere bağlamalarıyla ünlüdürler. Tarihe dönüp baktığımızda, son dirilişin aslında benzer bir model izlediğini görebiliriz.
Aşırı istilalar 90'ların sonlarında bir kez daha başladı. İlk olarak Miami, New York, San Francisco ve Los Angeles gibi 'ağ geçidi' şehirlerinde ortaya çıktılar.
Otellerde ve Motellerde Görünmek
90'ların ortalarından sonuna kadar, giderek daha fazla motel ve otelde görünmeye başladılar. Bu istilalar daha ucuz kuruluşlarla sınırlı değildi. Premium otellerde, müstakil evlerde, apartmanlarda, hastanelerde ve bakım evlerinde görünmeye başladılar.
Ne yazık ki, bugün bu hatalar hala geri dönüyor. Bu yavaş bir geri dönüş değil, çok hızlı bir dönüş. Bunlar ulusal haberler ve beş yıldızlı otellerin bazılarındaki saldırıları ortaya çıkaran medya açıklamaları var.
Araştırmaların bir kısmı, çeşitli şehirlerdeki sakinlerin %25'inin hata sorunları bildirdiğini gösteriyor. Bu istilalar genellikle alt sınıf kentsel alanlarda görülüyordu.
Bu şehirlerdeki sakinler için sadece bir baş belası değil, istilalar salgın seviyelere ulaşıyor. Tarih boyunca bu tür yoğun ve yaygın bir istila HİÇ görülmedi.
Geri Döndüler
Hataların büyük bir canlanma yarattığı son derece açık. Bu diriliş dünyanın çoğu yerinde meydana geldi. Artışları Kanada, Amerika Birleşik Devletleri, Avustralya ve Avrupa ve Afrika'nın bazı bölgelerinde kabul edildi.
"Grayback": İç Savaş Kamplarındaki Hatalar
Sayısız yedekleri olan amansız bir düşmandılar. Erkekleri kampın etrafında, tozlu Güney yollarından aşağı “lavabolara” (tuvaletlere) ve çadırların ve sakızlı battaniyelerin altına kadar takip ettiler. Küçük hareketli taburlarda ve hızlı hareket eden ordularda, huysuz kollukları aceleyle çıkardılar, koltuk altlarını geçtiler ve keçeleşmiş saçların arasından fırladılar. Görünüşe göre hiçbir şey -keskin tırnaklar, kaynar su, alevler- hepsini öldüremezdi. Mavi ve gri askerler savaş alanlarında birbirleriyle mücadele ederken, aynı zamanda daha az ölümcül ama çok daha rahatsız edici bir düşmanla durmaksızın uğraştılar: bitler.
Genç askerler eğitimlerini bitirip sahada veya kampta bir orduya katıldıklarında, tozlu yün üniformaları ter ve kirle kaplı vücutlarını kaplıyordu. Çiftliklerin veya sıkışık şehir mahallelerinin pisliğine alışmış kaygısız gençler bile, her sabah bir önceki günün aynı rutubetli dud'larında uyanmaktan çabucak bıktı. Ve ara sıra bir kaşıntı aniden kalıcı, tüm vücut tahrişine dönüştüğünde, dehşete düşmüş genç askerler her yerde hazır bulunan “gri sırtlı” ile tanıştılar.
Sivrisinekler, pireler ve diğer cılız zararlılar bir askerin rahatsızlığına katkıda bulundu, ancak hiçbiri kötü şöhretli gri sırtlı itibarını kazanmadı. Kampanya orduları, tamamen askeri kolaylıklar nedeniyle kurulan kamp alanlarını yeniden kullanarak, farkında olmadan adamlarının hayatını zorlaştırdı. Kötü konumlandırılmış tuvaletler, çöpler ve canlı ve kesilmiş hayvanların varlığı, haşereleri çekti ve hastalık üretti. Ama üniformalı her adam aynı zamanda bitler için de yürüyen bir vahaydı.
İç Savaş askeri için kişisel hijyen, genellikle değişen derecelerde pislik meselesi değildi. Sabun, banyolar (en iyi ihtimalle, yerel akarsularda veya göletlerde hızlı dalışlar) nadir olduğu kadar kıttı. Sıcak havalarda, kıtlık ve hafif seyahat etme eğilimleri nedeniyle, genellikle uygun olmayan bir giysi "takımı" ile sınırlıdır - iç çamaşırları, çoraplar, pantolonlar, ev yapımı veya flanel gömlek ve belki de ordu tarafından verilen bir "bluz" veya hafif ceket - , askerler isteseler bile nadiren kıyafet değiştirebilirlerdi. Aylarca aynı tozlu yünde yürüdüler, savaştılar ve uyudular. Kamptaki birlikler bazen çamaşırcıların varlığından yararlandı, genellikle kampta kalan ve erkeklerle birlikte erzak çeken askerlerin eşleri. Bu kadınlar, para açlığı çeken askerlerin her zaman ödemeye meyilli olmadığı bir ücret karşılığında üniformaları yıkar ve onarırdı.
Askere alınan asker, ağır teçhizatlı, kötü hava koşullarında, yalnızlık, bitkinlik, ağrılı ayaklar ve huzursuz bağırsaklarla uzun yürüyüşlere alışmakla meşguldü. Kaşıntıya karşı aniden başlayan savaş, onu öfkeden deliye çevirmeye yetmişti.
Yeni "kiracılar" tarafından iğrenilen ve utanan kirli askerler bazen bitlerle baş başa baş etmeye çalıştılar, "çarpışma" veya "örgü" yapmak için yakındaki ormana çekildiler - yaratıkları tek tek yok edip öldürdüler. Gömlekleri ters çevirmek sadece geçici bir rahatlama sağladı. Greenhorns kısa süre sonra gaziler tarafından oluşturulan daha öldürücü silahlara, kaynar su ve ateşe yöneldi. Kaynama ya da tüttürme, istenmeyen konukları skorla öldürdü, ancak askerler gömleklerini ve pantolonlarını kirli vücutlarına geri koyduklarında çabucak değiştirildiler.
Böceklerle yapılan savaşların asker hesapları genellikle renkliydi. Bir Yankee piyadesi, "Yürürken," diye yazdı, "her durduğumuzda, gömleklerimizi ve çekmecelerimizi çıkarıp bitleri öldürmek zorunda kaldık, bizi götürmelerini önlemek için." Bir Müttefik hatırladı, "Dün gece bir Gömleği çıkardım ve bu sabah fırlattım, önce bir yöne, sonra başka bir yöne hareket ettiğini gördüm, ilk başta altında bir fare olduğunu düşündüm, ama inceleme üzerine, bitlerin avlanmak için yarıştığını gördüm. bir asker için."
İç Savaş sona erdi, ordular dağıldı ve bit lejyonları yenilmez kaldı. O zamana kadar deneyimli askerler, rakiplerinin sınırsız sayısıyla anlaştılar ve böceklere karşı ortak mücadelelerinde taktiklerini yok etme girişiminden çevrelemeye kadar değiştirdiler. Sürünen orduları ellerinden geldiğince yönetilebilir ve katlanılabilir sayılarla sınırlayarak düşmanla birlikte yaşamayı öğrenmişlerdi. Sadece kışın buzlu havası tam bir geri çekilmeyi garantiledi, bu da arz sıkıntısı çeken Asilerin bile “kampta altı kışı yürüyüşte bir yaza tercih etmesine” neden oldu.
İlk olarak Nisan 2006 sayısında yayınlanmıştır. İç Savaş Zamanları. Abone olmak için burayı tıklayın.
1945'te İkonik Volkswagen Beetle'ı Kurtaranın Bir İngiliz Binbaşı Olduğunu Biliyor muydunuz?
Volkswagen Beetle, Alman mühendisliğinin beceri ve yaratıcılığının ikonik bir hatırlatıcısıdır ve otomobil tarihinde çığır açan bir araç olarak öne çıkmaktadır.
Savaşın sonundan bu yana yenilik ve mükemmellik konusunda itibar kazanmış bir şirketten kültürel bir gösterge haline gelen bir otomobil.
Ancak, İngiliz Ordusu subayı Ivan Hirst olmasaydı, hikaye tamamen farklı olabilirdi.Erken bir Volkswagen Beetle. 1932 Porsche Tip 12. Mb1302 CC BY-SA 3.0
1945 yazında, üretim tedarik zincirinin büyük bir kısmı ve üretim kapasitesi Nazi rejimini deviren şiddetli çatışmalarla harap olan şirket, parçalara ayrıldı.
Toz toprak çökmeye başladığında, Almanya genelinde kalan sanayi varlıkları alındı ve Müttefikler, ABD, İngiltere, Fransa ve Sovyetler Birliği arasında paylaştırıldı.
Potsdam Anlaşması, fabrikaların sökülmesine ve makinelerin savaş tazminatı kapsamında ülkelerine geri gönderilmesine izin verdi.
Wolfsburg'daki Volkswagen Beetle fabrikası, Amerikalılar tarafından İngilizlere devredildi. İngilizler, dizginleri savaştan önce gözlükçü olmak için eğitim almış ve şimdi sivil bir Askeri Vali olan yirmi dokuz yaşındaki bir Binbaşıya verdi.
Ivan Hirst, yeni rolünden dolayı dehşete düşmedi. Kuzeyli sanayici bir aileden geliyordu, babası ve büyükbabası Manchester yakınlarında modern fabrikalar kurmuş ve bunların saatleri ve optik aletleri dünyanın her yerine ihraç edilmişti.
Tip 82E—Kübelwagen şasi Beetle gövdesi.
Müttefiklerin Normandiya'yı işgalinin ardından, Eylül 1944'te Binbaşı Ivan Hirst, kendisini Brüksel'in güneybatısındaki Belçika kasabası Lot'taki bir tank onarım tesisinden sorumlu olarak buldu.
Dört hafta içinde fabrika yirmi beş adet onarılmış zırhlı araç üretiyordu, bazıları yeni bir kat boya ile yola çıkmaya hazırdı.
Yerel Belçikalı erkekler ve İngiliz kaynak ekipleri de dahil olmak üzere, barınma, yiyecek ve refahlarından sorumlu altı yüz kişilik bir işgücünü yönetiyordu.
Onarım çalışmaları genellikle yedek parça eksikliği yüzünden aksamaktaydı ve çoğu zaman bunların ya doğaçlama ya da sıfırdan yapılması gerekiyordu.
KdF Propagandası: “bir nehir kenarında KdF-Wagen ve radyo alıcısı ile oynayan bir aile”. CC BY-SA 3.0 de
Ağustos 1945'te Wolfsburg'a geldiğinde Hirst, bir üretim hattı kurma ve çeşitli bir işgücüyle uğraşma ile ilgili sorunlar konusunda çok bilgiliydi.
Kasaba az nüfusluydu ve bir şantiyeye benziyordu, ancak Avrupa'nın her yerinden mültecilere ve eski zorunlu işçilere ev sahipliği yapıyordu.
Fabrika, Kraliyet Mühendisleri tarafından bir tamir atölyesi olarak kullanılıyordu, biri motorlar için diğeri de yedek parçalar için iş gücünün yüzde sekizine kadar istihdam sağlıyordu.
Volkswagen fabrikası Amerikalılar tarafından Kübelwagens ya da bilinen adıyla tekne kamyonları üretmek için kullanılmıştı ve makineler İngiltere ya da Avustralya'ya ihracat için ayrılmıştı. Beetle'ın üretilmesinde çok az ticari ilgi vardı ya da hiç yoktu.
İngiliz otomobil üreticisi Sir William Rootes, Hirst'e otomobil üretiminin iki yıl içinde başarısız olmasını beklediğini söyledi ve aracın, ortalama bir otomobil alıcısı için oldukça çekici olmadığını, çok çirkin ve çok gürültülü olduğunu gözlemledi…'
İngilizler tesisi ABD'li Ford firmasına teklif edince, kurucu Edsel Ford'un oğlu Henry Ford II, Yönetim Kurulu Başkanı Ernest Breech'i ziyaret ederek, “Sn. Ford, burada bize sunulan şeyin bir kuruş değerinde olduğunu düşünmüyorum.
Azimli Hirst, karşı çıkanların yanıldığını kanıtlamak için yola çıktı. 1946'nın sonunda fabrika yerel işgal kuvvetleri için ayda 1.000 araç üretiyordu ve 1947'de önce Hollanda'ya, ardından tüm Avrupa'ya ihracat yapmaya başladı.
1948'de Alman otomobil üreticisi Opel için fabrikalar işleten Alman asistanı Heinz Nordhoff'u işe aldı.
Hirst, 1975'te emekli olana kadar kaldığı Paris'teki Dışişleri Bakanlığı ile bir kariyer için devam eden bir endişe olarak 1949'da Volkswagen'den ayrıldı. 2000 yılında öldü.
Volkswagen Beetle, savaştan bu yana dünya çapında 21 milyondan fazla satarak tarihin en çok üretilen motorlu taşıtı oldu.
Küçük Bighorn Savaşı
25 Haziran 1876'da, Crazy Horse ve Oturan Boğa liderliğindeki Kızılderili kuvvetleri, Montana'nın güneyindeki Little Bighorn Nehri yakınlarındaki Little Bighorn Savaşı'nda General'in George Armstrong Custer'ın ABD Ordusu birliklerini bozguna uğrattı.
Great Plains'deki Sioux kabilesinin liderleri olan Crazy Horse ve Oturan Boğa, ABD hükümetinin 19. yüzyılın ortalarında halkını çekincelerle sınırlama çabalarına şiddetle direndi. 1875'te, Güney Dakota'nın Kara Tepeleri'nde altın keşfedildikten sonra, ABD Ordusu önceki anlaşma anlaşmalarını görmezden geldi ve bölgeyi işgal etti. Bu ihanet, birçok Sioux ve Cheyenne kabilesinin rezervasyonlarını bırakıp Montana'daki Oturan Boğa ve Çılgın At'a katılmasına neden oldu. 1876 baharının sonlarında 10.000'den fazla Yerli Amerikalı, ABD Savaş Bakanlığı'nın bir emrine karşı çıkarak, çekincelerine geri dönmek veya saldırıya uğrama riskini göze almak için Little Bighorn Nehri kıyısındaki bir kampta toplanmıştı.
Haziran ayının ortalarında, üç ABD askeri sütunu kampa karşı dizildi ve yürüyüşe hazırlandı. 1.200 Kızılderiliden oluşan bir kuvvet 17 Haziran'da ilk sütunu geri çevirdi. Beş gün sonra General Alfred Terry, Custer'ın 7. 25 Haziran sabahı Custer kampa yaklaştı ve takviye beklemek yerine ilerlemeye karar verdi.
Gün ortasında Custer'ın 600 adamı Little Bighorn Vadisi'ne girdi. Yerli Amerikalılar arasında, yaklaşan saldırının haberi hızla yayıldı. Yaşlı Oturan Boğa, savaşçıları topladı ve kadınların ve çocukların güvenliğini sağlarken, Çılgın At, saldırganları karşılamak için büyük bir güçle yola çıktı. Custer'ın adamlarını yeniden toplamaya yönelik umutsuz girişimlerine rağmen, kısa sürede bunaldılar. Custer ve taburundaki yaklaşık 200 adam, bir saat içinde 3.000 kadar Yerli Amerikalı tarafından saldırıya uğradı, Custer ve askerlerinin her biri öldü.
Savaş Böceği MB - Tarih
1940-1949
Go Anywhere, savaşın sıcağında doğdu. Do Everything.® Jeep® Brand 4x4, dünya çapında binlerce Müttefik askerin gözünde bir kahraman olarak ortaya çıktı. 1940'ların eşit derecede kahraman sivil Jeep araçları, Jeep Markasını 4x4 teknolojisinde tartışmasız lider olarak sağlam bir şekilde kurdu.
BİR KAHRAMANLAR MİRASI
İkonik Jeep® Marka dünya çapında tanınır; sonsuza kadar özgürlük, yetenek ve maceraya bağlıdır. Her Jeep Markalı aracın, orijinal Willys MB'ye uzanan zengin bir mirasla anlatacak benzersiz bir hikayesi vardır. Bizim hikayemiz sizin hikayeniz. Jeep araç sahipleri, Go Anywhere'i uzun zamandır biliyorlar. Birşeyler yap. ® sadece bir kampanya sloganı değil, bir yaşam biçimidir. Efsanevi serimizi keşfedin, ardından bir Jeep Brand 4x4'te kendi zamansız hikayenizi yaratın.
BİR İKONUN DOĞUŞU
WILLYS DÖRTLÜ
WILLYS MA
WILLYS MB
JEEP® CJ-2A
WILLYS VAGON
WILLYS-OVERLAND KAMYONU
JEEP® JEEPSTER (VJ)
JEEP® CJ-3A
1940 WILLYS DÖRTLÜ
İLK JEEP® MARKASI 4x4
Haziran 1940'ta, II. Dünya Savaşı ufuktayken, ABD Ordusu 135 otomobil üreticisinden Ordu şartnamelerine göre hazırlanmış 1/4 tonluk bir "hafif keşif aracı" için teklif istedi. Yalnızca üç şirket yanıt verdi - Bantam, Willys ve Ford - ancak bir yıl içinde dünya çapında "cip" olarak bilinen aracın şablonunu topluca ürettiler.
Willys-Overland, "Quad" prototipini (adını içerdiği 4x4 sisteminden alıyor) ABD Ordusuna 1940 Kasım'ında Ateşkes Günü'nde (Gaziler Günü) teslim etti. Tasarım, dikkate değer bir 75 günde tamamlandı.
Sadece iki prototip yapıldı.
1941 WILLYS MA
LEND-LEASE JEEP® MARKA 4x4
Willys MA, direksiyon kolonunda vites değiştirme, düşük yan gövde kesikleri, ön panelde iki dairesel gösterge paneli ve sol tarafta bir el freni içeriyordu. Willys, ağırlığı 2.160 pound'luk yeni Ordu spesifikasyonuna indirmek için mücadele etti. Quad'ın daha hafif bir versiyonunu üretmek için daha hafif panellerle birlikte somunlar ve cıvatalar kısaltıldı. MA'nın bu hedefe ulaşması için kaldırılan öğeler, yeni nesil MB'ye yeniden yüklendi ve bu da, spesifikasyonların yaklaşık sadece 400 pound üzerinde bir nihai ağırlıkla sonuçlandı.
Zorlu testlerden sonra Willys-Overland, Temmuz 1941'de 738,74 $ birim fiyatıyla 16.000 revize MB modelin üretilmesini talep eden sözleşmeyi aldı. MA'ların çoğu, Lend-Lease programı kapsamında Rusya ve İngiltere'deki Birleşik Devletler Müttefiklerine gönderildi. Bugün, MA, var olduğu bilinen sadece otuz modelle, tüm üretim öncesi Willy'lerin en nadidesidir.
Dörtlü üzerinde Willys MA'da yapılan iyileştirmeler şunları içeriyordu: bir el freni tek parça tekerlekler, yuvarlak kapı oyukları, iki dairesel monte edilmiş gösterge paneli ve bir direksiyon kolonuna monte edilmiş vites değiştirme.
1941-1945 WILLYS MB
SAVAŞTA YARATILMIŞ
ABD Ordusu'nun bir araç talep ettiği ve bir kahramanla yola çıktığı efsanedir. Savaşın ateşiyle dövülen ve savaşın sıcağında bilenmiş ruhu Willys MB, özgürlük için savaşan savaşçıların kalplerine yol açtı. Bir asker ve "cipi" 4x4 arasında genellikle şiddetli duygusal bağlar gelişir. Sadık MB, her askerin kalbinde, her savaş alanında, akla gelebilecek her rolde bir yer kazandı.
Sağlam, basit, Jeep® Brand 4x4, askerlerin en iyi arkadaşı oldu - tüfeğinden sonra ikinci sırada. Bir MB'ye Mor Kalp bile verildi ve eve gönderildi. II. Dünya Savaşı sırasında ABD Genelkurmay Başkanı ve daha sonra ABD Dışişleri Bakanı General George C. Marshall, Jeep® Brand 4x4'ü "Amerika'nın modern savaşa en büyük katkısı" olarak nitelendirdi. Scripps Howard İkinci Dünya Savaşı Muhabiri Ernie Pyle bir keresinde şöyle demişti: "Her şeyi yaptı. Her yere gitti. Köpek kadar sadık, katır kadar güçlü ve keçi kadar çevikti. Sürekli olarak tasarlandığının iki katını taşıyordu ve hala koruyordu. gidiyor."
MB, ABD Ordusunda küçük askeri motorlu araçların kullanımında bir devrim başlattı. Motosikletler, solo ve yan araba ile birlikte atlar neredeyse anında modası geçmiş hale getirildi. Çok amaçlı MB inanılmaz derecede çok yönlüydü. Savaş için .30 veya .50 kalibre makineli tüfeklerle donatılabilirler. Ayrıca, uzun mesafeli çöl devriyesi, kar küreme, telefon kablosu döşeme, testere frezeleme, yangın söndürme pompaları, tarla ambulansları, traktörler gibi geniş çapta modifiye edildiler ve uygun tekerleklerle demiryolu raylarında bile çalışacaklardı.
MB'ler hızlı dağıtım için nakliye uçaklarına yüklenebilir ve ayrıca Avrupa'nın D-day işgalinde kullanılan büyük planörlere sığacak kadar küçüktü. Savaş boyunca, kış ve çöl koşulları, derin su geçişi ve diğer savaş ihtiyaçları için özelleştirilmiş saha kitleri geliştirildi.
Willys MB ilk dört tekerlekten çekişli araç olmasa da Go Anywhere. Do Everything.® Jeep® Marka araç, sonrasında üretilen her 4x4'ü etkiledi. New York Modern Sanat Müzesi, sekiz otomobilin sergilenmesinde askeri bir Jeep Markası 4x4'ü içeriyor ve onu “makine sanatının çok az gerçek ifadelerinden biri” olarak görüyordu.
1945-1949 JEEP® CJ-2A
İLK SİVİL JEEP® MARKA ARAÇ (CJ)
Güçlü Willys MB, savaş kazanından barış zamanı hizmetine hazır olarak çıktı. Efsanevi G.I. Dünya Savaşı'nın beygir gücü, Willys-Overland tarafından çiftlik iş beygirlerini meraya çıkarmak amacıyla bir CJ'ye dönüştürüldü.
Willys-Overland'a göre, ABD'de 5,5 milyon çiftçi vardı ve bunların 4 milyondan fazlasının ne kamyonu ne de traktörü vardı. Sağlam ve çok yönlü CJ-2A, Willys-Overland tarafından "The All-Around Farm Work-Horse" olarak pazarlandı.Motoru aşırı ısıtmadan, günde 10 saat, saatte dört mil hızla çalışan iki ağır yük atının işini yapabilirdi. CJ-2A "Universal", tüm dünyada tarıma ve sanayiye binlerce farklı şekilde hizmet edecekti.
Willys-Overland ayrıca CJ-2A'yı "Gezici Bir Güç Santrali" olarak tanıtarak onu bir iş aracı ve kitlelere mobil güç olarak tanıttı. Yerleşik bir PTO ünitesi ile birlikte kullanılmak üzere çeşitli çiftlik aletleri ve endüstriyel araçlar tasarlandı. Gösterge panelinden kayış tahrikli bir regülatör kontrol edildi ve motor hızlarının 1.000 ila 2.600 rpm arasında ayarlanmasına izin verildi. Savaş fazlası pazarındaki MB'lerin bolluğuna rağmen satışlar canlıydı.
tarafından nakit ödüller verildi. Popüler Bilim "Cipler için Barış Zamanı İşlerine İlişkin Fikirler" dergisi. Yarışma, Amerika'nın yaratıcılığını ve yenilikçi doğasını teşvik etti. Yakında Jeep® Marka araçlar yüzlerce uygulama için platform olarak kullanıldı. Özellikle not: 1949-1964 arasında, tüm Zamboni® buz yenileme makinelerinde tam bir Jeep Marka araç veya şasi kullanıldı. 1949'da Model A, bir buçuk saatten fazla süren bir işi yapmak için 10 dakika sürdü.
MB'nin çok değiştirilmiş bir versiyonu olan 1945 CJ-2A (MSRP: 1.090 $), kaputun yanlarında ve ön cam çerçevesinde "Willys" kabartması vardı. Daha iyi amortisörler, yaylar ve daha fazla konfor için daha konforlu koltuklar, düşük hızda taşıma ve 60 mil / saat'e kadar otoyol hızlarına izin veren revize edilmiş şanzıman ve aktarma kutusu dişli oranları, daha güçlü debriyaj, daha iyi soğutma, bagaj kapağı ile halka sunuldu. yana monte yedek lastik, daha büyük 7 inç farlar, harici bir yakıt kapağı, daha fazla sağlamlık için güçlendirilmiş bir çerçeve ve sürücü tarafında otomatik bir ön cam sileceği.
1946-1965 WILLYS VAGON
AMERİKA'NIN İLK TAM ÇELİK İSTASYON VAGONU
Amerika'nın ilk tamamen çelik station wagon modeli Temmuz 1946'da model 463 Jeep® Station Wagon olarak piyasaya çıktı ve "woodie" görünümü simüle eden üç tonlu bir boyaya sahipti. Bakım gerektirmeyen, tamamı çelikten yapılmış olan araç, eski tarz "odunlar" gibi hava koşullarına, soyulmaya veya gıcırtılara meyilli değildi. Wagon'un katlanır bagaj kapağı, zamanının ötesindeydi ve "bagaj kapağı partisinin" kökeni olarak kabul edilebilir.
Luxury Lineage: Volkswagen Beetle'ın Kısa Tarihi
80 yılın ardından Beetle için uzun ve dolambaçlı yol sona eriyor. Volkswagen bu hafta, ikonik otomobilin üretimini 2019'da sonlandıracağını duyurdu.
Beetle 1930'larda Adolf Hitler tarafından "halkın arabası" (veya volks ücretli Almanca'da). Ferdinand Porsche tarafından tasarlanan kıvrımlı araba uygun fiyatlı, pratik ve güvenilirdi. Otuz yıl sonra, "Böcek" (sevgiyle bilindiği gibi) 1960'ların ve "küçük güzeldir" ahlakının bir sembolü haline geldi.
Almanya, 1970'lerin sonlarında Beetle üretmeyi durdurdu, ancak 1998'de Volkswagen, orijinal Tip 1 tasarımına görsel bir geri dönüş olması amaçlanan, ancak esasen bir VW Golf olan Yeni Beetle'ı piyasaya sürdü. 2012'de başka bir varyasyon tanıtıldı, ancak satışlar istikrarlı bir şekilde düşüyor - 2013'te 43.000'den geçen yıl yaklaşık 15.000'e düştü - bu yüzden şimdi Bug ezilecek.
Volkswagen'in dünyanın en büyük otomobil üreticisi olmasına yardımcı olan otomobili onurlandırmak için VW, son iki modeli, Final Edition SE ve Final Edition SEL'i piyasaya sürecek. O zamana kadar, işte Beetle-mania'ya bir bakış.
Arka koltukta Ferdinand Porsche ile bir 1939 Volkswagen Type 1 Cabrio.
Getty Images aracılığıyla Kongre Kütüphanesi/Corbis/VCG'nin fotoğrafı
Adolf Hitler, Alman işçiler için uygun fiyatlı bir araba üretme çabasıyla, insanlar için basit ve ekonomik bir araç tasarlaması için mühendis Ferdinand Porsche'yi görevlendirdi. Type 1 (bilindiği gibi) arkada, hava soğutmalı bir motora ve daha önceki bir Porsche otomobilinden (Zündapp için yaptığı Type 12) ödünç alınmış tasarım öğelerine ve Çekoslovakya otomobil üreticisi Tatra'dan birkaç modele sahipti. Mayıs ayında Hitler, Almanya'nın Wolfsburg kentindeki Volkswagen fabrikasının temel taşını attı. İkinci Dünya Savaşı nedeniyle sivil üretim neredeyse anında durduruldu, ancak bazı arabalar askeri subaylar için yapıldı. Hitler'e ilk üstü açılır araba verildi.
1940'larda Almanya sokaklarında bir Böcek.
Getty Images aracılığıyla Keystone-Fransa/Gamma-Keystone'un fotoğrafı
Savaşın sona ermesinin ardından fabrika İngiliz kontrolüne geçti. 1946'nın sonunda 10.000'den fazla araba üretildi. On yıl sonra, bir milyon satılmıştı.
DDB'nin "Küçük düşün" reklamının 1960 versiyonu.
New York reklam ajansı Doyle Dane Bernbach'tan (DDB) William Bernbach'ın gözetiminde, metin yazarları Julian Koenig ve Helmut Krone, Volkswagen için şimdi efsanevi "Küçük düşün" reklamını beyaz boşluk düzleminde küçük bir Beetle ile yarattı. Reklam, "Belki de küçük düşündüğümüz için çok büyüdük" diye lanse edildi. Kırk yıl sonra, Reklam Yaşı 20. yüzyılın en iyi reklam kampanyası olarak adlandırdı.
'Herbie Goes to Monte Carlo'da rol alan 1963 Aşk Böceği.
Tip 1'e resmi olarak "Beetle" adı verildi ("der Käfer", Almanca için böcek, broşürlerde kullanıldı). O yıl Disney, kaputunda 53 numaralı yarış stiline sahip, antropomorfik bir 1963 Beetle olan Herbie the Love Bug'ın yer aldığı altı filmden ilkini yayınladı. 2018 yılında 1977 filminde kullanılan arabalardan biri Herbie Monte Carlo'ya Gidiyor ve 1982'ler Herbie Muz Gidiyor Açık artırmada bir Beetle rekoru kırdı ve Barrett-Jackson'da 128.700 dolara sattı.
1972 Volkswagen Super Beetle.
Volkswagen, Super Beetle olarak bilinen premium bir model tanıttı. Otomobilin kaputun altında yeni bir ön süspansiyonu ve daha fazla bagaj alanı vardı. Ertesi yıl, 17 Şubat 1972'de 15,007,034 No'lu Beetle montaj hattından çıktı ve Ford Model T'nin kırk yıldır dünyanın en çok satan otomobili olarak tuttuğu rekoru aştı.
The New Beetle, 'Austin Powers: The Spy Who Shagged Me' filminin galasında rol aldı.
Getty Images aracılığıyla Jody Cortes/Sygma/Sygma'nın fotoğrafı
Yeni Beetle ile tanışın. 60 yıl sonra VW, temel olarak bir Volkswagen Golf platformu olan Tip 1'i hatırlatan çizgilerle araca ilk büyük güncellemesini yaptı. Araba, 115 beygirlik 2.0 litrelik dört silindirli bir motorla geldi ve çiçek gücü köklerine bir selam olarak, gösterge panosunda küçük bir vazo vardı. Ertesi yıl, Mike Myers mükemmel bir versiyon çıkardı. Austin Powers: Beni Seven Casus "Shag Mobile" olarak bilinir.
2019 Beetle Convertible Final Edition Büyük
2013'ten bu yana satışların düşmesiyle Volkswagen, Beetle'ın hattın sonuna geldiğini duyurdu. Son iki model olacak, Final Edition SE (25.995$'dan başlayan fiyatlarla) ve Final Edition SEL (29.995$'dan başlayan fiyatlarla) ve her ikisi de dönüştürülebilir olarak mevcut. Peki bu sevgili Böcek için gerçekten son yolculuk mu? Volkswagen Group of America'nın başkanı ve CEO'su Hinrich J. Woebcken'in yaptığı duyuruda söylediği gibi, "Asla asla deme."
Moda, seyahat, arabalar, saatler ve diğer zevkleri kapsayan lüks bir yaşam tarzı yayını olan ForbesLife'ın (né Forbes FYI) editörüyüm. (Bu, bağlayabileceğim anlamına gelir
Moda, seyahat, arabalar, saatler ve diğer zevkleri kapsayan lüks bir yaşam tarzı yayını olan ForbesLife'ın (né Forbes FYI) editörüyüm. (Bu, bir papyon bağlayıp "Laphroaig" telaffuz edebileceğim anlamına gelir.) Esquire, Vogue ve gökyüzündeki o büyük gazete bayisine giden diğer bazı dergilerde (Mirabella ve Premiere) editörlük yaptım. Ayrıca ESPN'de kitap editörüydüm ve son birkaç yılımı The Daily Beast ve Byliner için dijital olarak çalışarak geçirdim. Twitter'da beni takip edin: @Mister_SolomonList of site sources >>>