Büyük Ordunun Hazineleri
İlk defa Napolyon'un Moskova'daki yağmalamayı “gömdüğü” hikayesi gölün dibinde iyiydi, Fransız general de Segur ve İngiliz yazar Walter Scott tarafından anlatıldı. “Büyük ordu” geri çekilirken, onu değerli metal ve taşlarla dolu çok sayıda vagonun takip ettiğini söylüyorlar. Napolyon'un Moskova'yı ele geçirmesinden bir süre sonra bir “envanter” yapan uzmanların hesaplarına göre, Fransızlar yaklaşık 20 kilo altın, 300 kilo gümüş, sayısız değerli taş, kilise aksesuarları, kürkler ve şehirden silahlar çıkardılar. Dahası, ayrıca Kremlin'in iki başlı kartalının kaybolmasının yanı sıra, Büyük İvan'ın çan kulesinden yaldızlı bir haçın kaybolmasını da askıya aldılar.
Karavanın Moskova'dan yandığı ve perişan olduğu kesin olarak bilinmektedir. Ama şimdi bütün bu iyiler Paris’e hiç gelmedi - bir yerlerde yok oldu. Bu da sakinleşti.
Doğru, uzun süre değil. Gerçek şu ki, 1824 yılında General de Ségur, Rus kampanyası ile ilgili hatıralarını yayınladı. Kendileri tarafından ilginç bir şey göstermediler. Ama! Hazinelerden kâr etmek isteyenlerin kafasında sıkıca sıkışan bir cümle vardı: “Moskova'dan alınan Semlyovskoe Gölü ganimetine atmak zorunda kaldım: silahlar, eski silahlar, Kremlin'in süslemeleri ve İvan'ın Büyük Çan Kulesi'nden haçı”. Scott ateşe yakıt ekledi ve Fransız imparatorun biyografisinde şunu yazdı: “Moskova'nın ganimetini - antik zırhı, topları ve Büyük İvan'dan büyük bir haç - Semlyovskoye Gölü'ne, onunla birlikte taşıyamayacağı ... kupalar olarak atılmasını emretti” .
1835 yılında Scott'ın yaratılması, o zamanki Smolensk Nikolai Khmelnitsky valisinin elindeydi. Ve elbette ki memur, hazineyi bulmaya karar verdi. İlginçtir ki, hiç kimseyi planlarına adamadı, birini aramaya gitti. Bir ay boyunca, bir görevli Semlevo köyü yakınlarındaki bir orman gölünde sular altında kaldı, ancak hiçbir şey bulamadı.
Görev imkansız
Başarısızlık Khmelnitsky, bir süre boyunca Napolyon'un hazinelerini unutmak zorunda kaldı. Onları sadece 1911'de hatırladılar. Daha sonra Vyazemsky Komitesi üyeleri, 1812 Yurtseverlik Savaşı anısına nasıl en iyi şekilde devam edileceği sorusunu çözdüler. Ve icat ettiler - saldırganın sakladığı hazineyi bulmak için. Bütün bir delegasyon uzak ve geniş gölü inceledi. Çürük arabaları, at kemikleri, o dönemin paslı kılıcı kalıntılarını bile buldular ... Genel olarak mücevherlerden başka bir şey.
Sonra tekrar arayışta bir mola sonra yarım yüzyıl boyunca uzanan - zaman corny oldu. Önce iç savaş, sonra İkinci Dünya Savaşı. Ülkedeki durum istikrar kazandığında, hazine tekrar hatırlandı.
İlk olarak, 1960'ta, daha sonra 1979'da, iki bilimsel keşif dönüşümlü olarak Semlevskoe Gölü'ne gitti. Titizlik gösteren çeşitli çizgilerin uzmanları her şeyi inceledi. Kıyı toprağından başlayarak suyun kimyasal bileşimi ile son bulur. Fakat başarısızlığı beklediler. Ve bulgularda sadece taşlar ve çöpler vardı. Ve sonra mantıklı soru gündemde belirdi: hazine anlamında bir çocuk var mıydı?
Elbette, bir Fransız generalin sözüne inanabilirsiniz, ama kim yalan söylemediğini veya kafasını karıştırmadığını kim garanti edebilir? Ne de olsa, 19. yüzyılın başlarında Smolensk eyaletinde çok fazla olan Semlevo gölüne başka bir rezervuar diyebilirdi. De Ségur'un bazı bataklık veya gölet anlamına gelmesi olasıdır. Ayrıca, yerini kesinlikle yüzde yüz doğrulukla belirlemek için zamanı yoktu - Rus birlikleri tam anlamıyla arkadan nefes aldı. Bu nedenle, Fransızlar geri çekilirken ganimetleri fırlatabilirdi.
Bu arada, Mikhail Kutuzov da dolaylı olarak bunu anılarında doğrular: “Uçuşunda düşman nakliye yapar, kabukları olan kutuları havaya uçurur ve Tanrı tapınaklarından çalınan hazineleri bırakır.” Tarihçilere göre, korkmuş, Fransızları, Maloyaroslavets'ten Berezina'ya kadar bölgedeki ganimet paniklerinde yağmaladı. Bu görüş yine mareşal tarafından bastırıldı: “Eski Smolensk yolu değerli eşyalarla doluydu, nehirlere iyi bir anlaşma yapıldı. Tüm Rusya, büyük, sonsuz bir "Semlyovskoe gölüne" dönüşerek "büyük orduyu" ve daha önce yenilmeyen imparatoru dibe sürüklüyordu. "
Ancak Scott'ın sözlerine göre, birçok tarihçi inandığı gibi, ciddiye alınmamalıdır. İskoç yazar Napolyon'un eliyle Rusya'ya gelmedi, ancak arşiv belgelerine ve askerlerin hatıralarına dayanan bir kitap yazdı. Bu nedenle, büyük olasılıkla basitçe de Segur'un versiyonunu yeniden yazdı - aynı zamanda güzel ve romantik.
Bu arada, askeri tarihçi Victor Tarihçi Bezotosny, tarihi bilim doktoru olan gölde hiç hazine olmamıştı. Ona göre, iyiliğin çoğu, hırpalanmış Fransız ordusuna yaptıkları sayısız baskınlar sırasında Kazaklar tarafından püskürtüldü. Geride kalanlar ise, Napolyon büyük olasılıkla Belarus Orsha'nın yakınında bir yere gömülmüştü. Aynı zamanda oldukça uygun olan ikinci bir versiyonu da var - bu modern Vilnus'tan çok uzak olmayan Ponarskaya Dağı. Orada, Fransızlar, kurtarmaya gelen Rus askerleri ile birlikte, kavga ettiklerini unuttular ve vagonları ortaklaşa yağmalamaya başladılar. Olay, 1911 Ansiklopedisi “Yurtseverlik Savaşı ve Rus Topluluğu” nda şöyle anlatılıyor: “Aynı zamanda, zulümler, zulme katıldı ve soyguna katıldı. Savaşı unutan ve aynı kutuyu birlikte soyan Rusları ve Fransızları gördük. 10.000.000 altın ve gümüş kaybetti! ” Böylece, Napolyon'un hazinelerinin o zamandan kaybolması muhtemeldir. İki yüz yıl boyunca hazine avcıları sadece güzel bir efsane arıyorlardı.