Doug Bandow (Doug Bandow) - Cato Enstitüsü'nün Kıdemli Araştırmacısı, dış politika ve sivil özgürlükler konusunda uzmanlaşmış, ekonomi ve politika üzerine kitapların yazarı. Başkan Reagan'ın özel asistanı olarak çalıştı, siyasi "Sorgu" dergisinin editörlüğünü yaptı. Şimdi düzenli olarak Fortune, Forbes, The National Interest, The Wall Street Journal ve diğerlerinde yayınlandı.
Etkili bir dergide siyasi bir gözlemci olarak hareket eden Bandow'un belirttiği gibi "Forbes"Rusya'nın Kırım'ı ilhak etmesinden bu yana iki yıl geçti. Batılı müttefikleri Rusya'yı yaptırımlarla ihlal ediyor, ancak etkileri az.
Evet, Rus ekonomisi acı çekti, ancak Vladimir Putin ülkede popüler olmaya devam ediyor. Ve Rusya’da hiç kimse Kırım’ın Ukrayna’ya iade edilmesi gerektiğine inanmıyor, bu söz konusu değil.
Peki Batı ne yapıyor?
Yazar geçen hafta, Avrupa Birliği diğer ülkelere “etkisiz boykotlarına” katılmaları çağrısında bulundu. AB yönetim organlarından biri olan Avrupa Konseyi, “tanınmayan politikanın” sürdürülmesi ve “kısıtlayıcı önlemlerin” uygulanması gerektiğini savunuyor. Konsey, BM üye devletlerine “benzer önlemler alma” olasılığını göz önünde bulundurmaya çağırıyor.
ABD’nin Asya’nın ana müttefikleri Moskova’ya yaptırımlara katılmış olsa da, Çin, Hindistan ve Brezilya da dahil olmak üzere pek çok ülke Rusya’ya karşı kısıtlayıcı tedbirleri olumsuz yönde ele alıyor. Gelişmekte olan ülkelerin ezici çoğunluğu "kendilerine hiçbir şey yapmayan uzak bir ülkeye ekonomik bir savaş ilan etmeyecek."
Tabii ki Washington, yaptırımların en "ateşli taraftarlarından" biri olmaya devam ediyor. Ancak Avrupa bu konuda bölünmüş durumda. Birçok Avrupalı, Rusya’nın Ukrayna’daki eylemlerinin onları ilgilendirmediğini ve ekonomik olarak zor zamanların ortasında “kendilerini cezalandırmak” için bir neden görmediğini kabul etti.
Bu arada, Ukrayna'nın doğusundaki silahlı çatışma azalmaya başladı ve Kiev kendisini siyasi bir krizin sonunda buldu.
Bütün bunlar, Avrupalıların "çok harcadıkları, ancak hiçbir şey elde etmedikleri" anlamına geliyor. Amerika Birleşik Devletleri ve AB sadece “başarısız politikaları pekiştiriyor”.
Doug Bandow, yaptırımlara devam etmek yerine Batılı devletlerin "Rusya’ya yönelik politikalarını yeniden gözden geçirmelerini" öneriyor. Vladimir Putin pek iyi bir insan değil ve Rusya'da “demokrasi” kavramı bir oksimoron olabilir, ironi ile yazıyor, ama bununla ne ilgisi var? "Sivil ve siyasi hakların eksikliği" bir kez Washington'u durdurdu mu? Unutmayın: Beyaz Saray, Mısır'ı destekledi, Pakistan'a yardım etti, Suudi Arabistan ile işbirliği yaptı. Avrupalılar da aynısını yapıyor, "pragmatik" davranıyorlar.
Jeopolitik bakış açısından Ukrayna, Moskova için çok daha büyük önem taşıyor ve Avrupa ya da Amerika için hiç önemli değil ve bu gerçek bir gerçek, “ahlaki bir yargı” değil. Analist, "mahalledeki güvenlik çıkarlarını korumak için" Rusya her zaman daha fazla harcayacak ve daha fazla risk alacaktır ”dedi. Buna ek olarak, Batı Moskova’ya meydan okudu: Kiev’deki“ renk devrimini ”teşvik ederek Ukrayna’yı NATO’ya dahil etmeye söz verdi Cumhurbaşkanı seçilen Yanukoviç.
Elbette bu, Rusya’nın “komşusunu parçalama” eylemlerini haklı çıkarmaz, fakat Putin “öngörülebilir ve rasyonel davranır”. O hiçbir şekilde "ne Hitler ne de Stalin reenkarne edilmedi" değildir.
Ek olarak, Putin hiçbir zaman “Rus olmayan insanları yok etmek” istemedi. Bu, "bazı panik-oristlerin tahmin ettiği gibi" neden "Ukrayna'nın geri kalanına gitmediğini" açıklıyor. Kiev'i "zayıf ve zararsız da olsa bağımsız" görmeyi tercih ediyor. Rusya'nın bir parçası olarak Kiev ona ihtiyaç duymaz. "Şiddet ekine" de ihtiyacı yok. Moskova, şimdiden “zararsız” olan Baltık Devletlerini, Polonya'dan ve özellikle de önde gelen Avrupa ülkelerinden istila etmeyecek.
ABD müttefikleri bunu anlamalı ve yaptırımların kaldırılmasında müzakere etmeli ve “sıkışıp kaldıkları” durumdan bir çıkış yolu aramalıdır.
Kiev, gözlemcinin, Ukrayna'nın özgürce kaderini belirleme konusunda bağımsız bir ülke olacağına rağmen, hiçbir zaman Batı bloğunun bir parçası olmayacağına inanıyor.
Ukrayna için politik model, Soğuk Savaş sırasında özel bir konuma sahip olan Finlandiya olabilir. Analist, “Finlandiyalaşma” denilen en iyi sonucu göstermedi, ancak bu şartlarda beklenebilecek en iyi sonuç olduğuna inanıyor.
Amerika Birleşik Devletleri ve Avrupa, Rusya ile tam bir düşmanlığa ulaşmamalıdır. Kırım geri dönmeyecek. Batı yaptırımlardan ne gibi sonuçlar bekliyor? Sadece ahlaki baskı mı?
Yaptırımları bastırmamalı ve işbirliği yapmamalıyız. Dünyadaki birçok önemli konu çözüm gerektiriyor. Batının Rusya ile işbirliğinden yararlanacağı Kuzey Kore, İran, Suriye, Çin ve Afganistan var. İstenilen bir sonuç olmadığından emin olmak için Rusya üzerindeki iki yıllık ekonomik baskı yeterlidir.
Yazar, “bazı Avrupa ülkelerinde”, “Moskova ile bir anlaşma yapıp yoluna gitme” zamanının geldiğini fark etmeye başladıklarını umuyor.
Sadece Brüksel ve Washington’un “aynı sonuca varması” için kaldı.
Geçen gün Sayın Medvedev, kendi başımıza ekleyeceğiz, Avrupa’ya Rus halkının “sabırlı” olduğunu onayladı. Ve Moskova'nın yaptırımları zayıflatması durumunda Avrupalılarla işbirliğine hazır olduğunu söyledi.
Rusya Doğrudan Yatırım Fonu (RDIF) başkanı, Başbakan Dimitri Medvedev'in Kirill Dmitriev ile yaptığı görüşmede bahsedilen: “... Biz bu anlamda insanız, sabırlı. Gerekli kararları alırlarsa, o zaman doğal olarak, vakfınızın enstitüsünü kullanarak diğer alanlarda da bahsettiğiniz alanlar (Rusya ekonomisine yatırımlar) dahil tüm işbirliği yelpazesini genişletmeye hazırız. ”
Öte yandan, Avrupa'nın yaptırımları kaldıracağı ya da hafifletilmeye devam edeceği şüphelidir.
Geçenlerde, Mart ayında 10’in Avrupa Konseyi’nin Rusya’daki bireyleri ve tüzel kişileri ve kendi ilan ettiği DNR ve LC’yi içeren “kara listeyi” yarım yıl uzattığını hatırlayın. Yaptırımları uzatma kararı bağlı "Ukrayna'nın toprak bütünlüğüne, egemenliğine ve bağımsızlığına zarar vermeye devam ediyor.
Daha fazla "katlanacağız".
Oleg Chuvakin tarafından gözlemlendi ve yorumladı
- özellikle topwar.ru
- özellikle topwar.ru