En güvenli uçuş
“Kamuflajla bir botla, suda tek bir bacak buldular. Böylece onu gömdüler, ”görgü tanıkları, 1992'taki Hazar Denizi'ndeki Orlyonok ekranoplan'ın kazasını hatırlıyor. 2 dönüşü sırasında, 4 metre yüksekliğindeki “ekranda” ve 370 km / s hızında sürüş yaparken, “gagalar” oluştu, boyuna titreşimler yükseklik değişiklikleriyle başladı. Suya çarpma sürecinde, peruk düştü. Hayatta kalan mürettebat üyeleri sivil kargo gemisini tahliye etti.
Benzer şekilde, Hazar Canavarı, kariyerini 1980 yılında parçalara ayırarak sona erdi.
Hazar Canavarı, 5 yılında ölen SM-100 WIG'in (1-metre CM'in bir kopyası olan 4: 1964'in bir kopyası) kaderini tekrarladı. “Keskin sallandı ve kaldırdı. Pilotlar tırmanma sonrası brülörü açtı, cihaz ekrandan ayrıldı ve kararlılığı kaybetti, mürettebat öldü. ”
Başka bir “Eaglet”, 1972'te kayboldu.Seçe, yatay kuyruk ve seyir motoru NK-12MK ile yapılan tüm besleme, bir darbeden suya düştü. Ancak pilotlar şaşkınlığa uğramamış ve nazal kalkış ve iniş motorlarının hızını artırarak ekolojik denizin suya uçmasına izin vermemiş ve aracı sahile getirmişlerdir.
Açıklanan vaka, WIG'nin yüksek beka kabiliyeti ve güvenliğinin bir örneği olarak verilmiştir. Ancak, soru farklı şekilde formüle edilebilir: Direksiyonu tek bir tuhaf hareketiyle kıçtan ayırabilen gemiyi veya uçağı gösterin.
Ağustos'taki bir sonraki enkaz 2015
Ölümcül tehlike, ekrandaki uçuş fikrinin doğasında var. Uçağın temel prensibi ihlal edilmiştir: yüzeyden uzakta ne kadar güvenli olursa. Sonuç olarak, pilotların aracı dengelemek ve bir acil durum olması durumunda herhangi bir önlem almak için yeterli zamanı yoktur.
Botun ayağındaki bölümdeki “Eaglet” ekibi hala “fortanulo” idi: hızları 370 km / s'yi aşmadı. Bu, 500-600 km / s hızında olsaydı (bunlar çığır açan cihazlarda gösterilen rakamlar), kimse hayatta olmazdı.
RPC, yüksek hızlarda tamamen kontrolden çıkar. Su ile teması yok ve uçak gibi kanat kanadı açamıyor: birkaç metre aşağıda su var. Genellikle yumuşak ve esnek, 500-600 km / sa hızında, bir taş gibi olur. Ortam yoğunluğu, 800 süresine göre değişir. Böyle bir “dokunuş” a dayanabilmek için bir uçağın yapısının gücü (ve ağırlığı!) Ne olmalıdır? Bir gemi veya başka bir engel parkurda aniden ortaya çıktıysa ne yapmalı?
Buz ya da tundradan uçuşlardan bahsetmiyorum. Zemini 370 km / s hızında “takmaya” çalışın.
En ekonomik
Ekranoplan “Eaglet”, “Alekseev mucizesi” nden çeyrek yüzyıl önce yaratılan An-12'ten üç kat daha fazla yakıt tüketimine sahipti.
Eaglet tasarımı 85 tonunda daha ağırdı (nakliye uçaklarında 120'in kuru ağırlığı ve 35 tonu). Üç kere taşar. Bu fark (85 t) malzemelerin ve teknolojilerin eksikliğinden suçlanamayacak kadar büyük. Rostislav Alekseev'in beyni doğa yasalarını bozdu. Uçak mümkün olduğu kadar hafif olmalıdır. Gemi, dalgalar üzerinde güvenli bir şekilde yürümek için güçlü (ve dolayısıyla ağır) olmalıdır. Bu iki gereksinimi tek bir otomobilde birleştirmek imkansızdı.
Uçaklar, atmosferin nadir katmanlarından hızla uçuyor. EKP, atmosfer yoğunluğunun maksimum değerlere ulaştığı suyun yakınında sürüklenir. ECP'nin motorlu çelenklerle asılan canavarca görünüşü, yaklaşmakta olan hava direncinin azalmasına da katkıda bulunmuyor. Motorun bir kısmı uçuş sırasında kapatıldı ve işe yaramaz bir balast görevi görüyor.
Dolayısıyla sonuçları. Uçuş menzili açısından, WIG aynı taşıma yüküne sahip uçaklara göre üç veya daha fazla kez daha düşüktür. Uçağın, altındaki araziden bağımsız olarak, dünyanın herhangi bir yerine uçabileceği göz önüne alındığında.
RPC bir hava alanına ihtiyaç duymaz, fakat herkes park, inceleme ve tamir için 100-metre kuru havuza ihtiyaç duyar. Sabit su spreyi ve kompresörde kaçınılmaz deniz tuzu birikintisi olan birçok jet motorunun garlandının bakımı.
aerodinamik zemin
Evet, iki cehenneme! Eaglet'in barometrik bir altimetre bile yoktu. Navigasyon uçuş cihazlarının tüm kompleksi, yüzeyden birkaç metre uçmak üzere tasarlandı.
Daha önce hiçbir irtifa testi yapılmadı. Tekerleğin arkasına geçmeye istekli intihar olmadı - böyle bir ağır makinenin kanat alanı çok küçük. Ekrandan ayrılmak, her iki Eaglet'in çarpışmalarında “başarılı bir şekilde gösterilen” aracın kontrolünü kaybetmek anlamına geliyordu.
Kaldırma kapasitesi
Alekseev Tasarım Bürosu'nun en ağır ekranoplanlarının taşıma kapasitesi, okyanus doğrusal konteyner gemisinin ölü ağırlığının% 0,1'i idi. Ve değerinde uçak taşımak için bile daha düşük havacılık.
Eaglet Orlenok taşıma biriminin taşıma kapasitesi, ilk uçuşunu 22 yılında yapan An-1966 Antey askeri nakliye uçağınınkinden üç kat daha azdı.
“Hazar Canavarı” nın kaydına karıştırmayın: 544 ton - bu, taşıma ağırlığıdır, bunun sadece yaklaşık 100 tonu taşıma yükünden ibarettir. Gerisi, Tu-22 bombardıman filosundan alınan on jet motorunun gövdesinin ve “çelenkinin” ağırlığıdır.
“Lun”, Airbus Il-86'ten sekiz motorun iyi bir balastını sürükledi.
“Eaglet” de kolay değildi. Kuyruğu NK-12, An-12 uçağının dört motoru ile karşılaştırılabilir bir güce sahipti. Ama hepsi bu kadar değil. Tu-12'in stratejik bombardıman uçağının NK-95'ine ek olarak, iki motor da arabanın burnundaki jet Tu-154'ten gizlendi.
Söylemeye gerek yok, "yük" açısından ekranoplan eski An-12'e karşılık geldi? Böyle bir aparat yaratanlar, teknolojiyi sağduyu üzerinden kazandılar.
Soru şu - ne için?
ECP, geleneksel nakliye uçaklarından iki kat daha yavaştı. Süpersonik bombardıman roketi taşıyıcılarından bahsetmiyorum bile.
Düşük görünürlük
Radarlar mayınları, şamandıraları, periskopları ve denizaltıdan geri çekilebilir cihazları birbirinden ayırırsa, Xlum-ton “Lun”, 380 kanat açıklığı ve beş katlı evden omurganın yüksekliği ile nasıl görünmez hale gelmeli?
Aynısı bu canavarın termal ve hidroakustik arka planı için de geçerlidir.
Uzaydan tespit edildiğinde, ana maskeleme faktörü deniz nesnesinin kendisi değil uyanıklığıdır. Kanatının menzili Mistral helikopter taşıyıcısının uçuş güvertesini aşıyorsa “Lun” ekranoplanının enkazı nedir?
Ve jet akıntılarının su yüzeyindeki etkisinin gücü ve bunlardan kaynaklanan rahatsızlıklar aşağıdaki videoda açıkça görülmektedir:
Füze taşıyıcısı
Marş motoru PKR “Mosquito”, 3 saniyede bir ton barut ateşi yakıyor. Bundan, taşıyıcının problemleri olabilir.
Yok edici, bu kadar önemsizlere dikkat etmek için çok büyük. Tabana dönerken, salaga bir kurum tabakasını uzaklaştırır ve tahtaları taze boya ile boyayın. Ama uçan ekranoplan ile ne olacak? Toz gazların motora “garland” girmesi bariz sonuçlara yol açar:
A) Dalgalanma riski ve ardından uçak kazası.
B) Motorlarda hasar.
Ayrıca fırlatma hızlandırıcısının ateşli meşalesiyle gövde yapısına verilen hasar.
Savaş havacılığının bu sorunu yok. Güdümlü füzeler ilk önce süspansiyon düğümlerinden ayrılır. Motorları, taşıyıcıya birkaç on metre mesafeden bir serbest düşüşle başlar.
Doğrudan süspansiyondan başlatılan en ağır mühimmat, 24 kg kütleli (sözde “kurşun kalem”) yerel bir güdümsüz roket C-235 idi. Afganistan'da uçan pilotlar, C-24 cihazını çalıştırdıktan sonra bir dalgalanma sağlamanın ve motorları durdurmanın kolay olduğunu hatırladı. Güçlü bir ağır roketin ayrılmasından sonra uçağın uçuşunu dengelemek ve dengelemekle ilgili belirgin zorlukların dışında. Bu nedenle, yalnızca en deneyimli ekiplerin “kalemler” kullanmasına izin verildi.
Chernomorsk köyündeki Sandy Balka eğitim alanına Lun projesinin alayları yapıldı. Ekim 5 ve Aralık 21 1984, yalnızca yeni motorlarla donatılmış iki "Sivrisinek" modeli başlattı. İlk fırlatma, burun fırlatıcı çiftinin sağ kabından ve ikinci fırlatma - kuyruk fırlatıcı çiftinin sol kabından yapılmıştır.
İlk fırlatmadan sonra, ikinci - 9'ten sonra 2 karoları hasar gördü. Hazar üzerinde iki ZM-80 füzesi fırlatıldı. Hedef, BKSch projesi 436 bis idi. İlk fırlatma mürettebat hataları nedeniyle başarısız oldu. İkinci fırlatma sırasında, iki fırlatma voleybolu ateşlendi (5 saniye aralıklarla). Başlangıç başarılı sayıldı.
İlk fırlatmadan sonra, ikinci - 9'ten sonra 2 karoları hasar gördü. Hazar üzerinde iki ZM-80 füzesi fırlatıldı. Hedef, BKSch projesi 436 bis idi. İlk fırlatma mürettebat hataları nedeniyle başarısız oldu. İkinci fırlatma sırasında, iki fırlatma voleybolu ateşlendi (5 saniye aralıklarla). Başlangıç başarılı sayıldı.
Sonuç bölümü
Bir dizi göstergeye dayanarak LOAD x SPEED x TESLİM MALİYETİ x GÜVENLİK x GİZLİDİR WV'nin mevcut araçlara göre hiçbir avantajı yoktur. Aksine, onlar her bakımdan kesinlikle kaybetmek sıradan uçaklar. Gemileri hızda aşarak, WIG'ler yükleme kapasitesiyle ilgili 1000 sürelerinde ve seyir menzilinde en az 10-15 süresinde kendilerine göre daha düşüktür. Bunun ışığında, deniz taşımacılığı görevlerini kısmen yerine getiremiyorlar. “Ay” ın savaş yarıçapı, Karadeniz'deki operasyonlar için bile yeterli değil, Atlantik'teki uçak gemilerinin peşinden gitmekten bahsetmiyor.
ECP kullanımı, geleneksel olarak bu tür ekipman fanları tarafından belirtilen dar bir sorun çemberini çözerken bile tavizsizdir. Tehlikeli durumdaki gemi ekiplerine acil yardım sağlamak için ciddi bir yol oluşturmak istiyorsanız, seçim amfibi uçakları (BBA-14 anti-denizaltı uçağının Sovyet projesi gibi) çıkarmaya karar verdi. WIG'den iki kat hızlı, iki kat daha hızlı reaksiyon süresi. Aynı zamanda, dikey kalkış ve inişten dolayı, böyle bir amfibi açık okyanusta 4-5 noktalarının dalgalarıyla birlikte kullanılabilir. Burada bütün “Kurtarıcı” var.
Uygulamanın gösterdiği gibi, böyle bir araç bile gereksiz sayılıyordu. Gerçekte, geminin yanından geçen gemileri çarpışma alanına göndermek ve sahil güvenlik uçakları ve helikopterlerin yardımı ile meydanı yenilemek daha kolaydır. Nispeten düşük hıza (~ 200 km / s) rağmen, helikopterler, sürüklenen hayat salındaki insanları tespit edip alan insanları, yükseklikten dikkatlice inceleyebilir.
Bu sığır evlerinin yapımını savunanlar, sadece WIG'nin işleyişiyle ilgili gerçekleri görmezden gelmeye çalışın. “Luney” ve “Orlyat” parametrelerini konvansiyonel uçaklarla karşılaştırdıktan sonra, bu tür bir teknolojinin işe yaramazlığından şüphe yok. Operasyonun karmaşıklığı ve su üzerinde uçan 500-ton makinelere on uçak motorunun “çelenkleri” yardımı ile ihtiyaç duyulmaması nedeniyle tüm uçuş performanslarında, verim ve yükte gecikme yaşandı.