Kusur bulucular ofis dolandırıcıları gibidirler. Kendi zeka üstünlüklerini başkalarında kusur bularak kanıtlamak isterler, çoğu zaman sunabilecek başka bir alternatifleri yoktur. İyi zamanlanmış ve iyi hedeflenmiş bir eleştiri onların para birimidir.
Kusur bulucular meslektaşlarının işlerine harcadıkları emekleri, onların sunumunda buldukları ufak kusurlarla hiçe sayarlar. Valerie Pierce, “Hızlı Düşünmek: Baskı Altında Parlama Sanatı”mn yazarı, konuşmacılara yönelik bu tür kötü davranışları şöyle tanımlıyor: “Görüşmenin içeriğini değerlendirmeye zahmet etmediği için bir tartışmayı kazanmanın çok tembelce bir yolu.”
Yine de bunun etkili bir yöntem olduğunu söylüyor Pi-erce. “Bu, kurbanın dikkatini dağıttığı için çok güçlü. Üzerinizde uygulandığında tamamıyla zayıf düşürücü bir etkiye sahip olabilir.”
Neyse ki kusur bulucular kolayca etkisiz hale getirilebilir ve bunun için genellikle sadece bir soru yeterli olur: “Peki önerebileceğin alternatif var mı?” Bu dikkatleri olması gereken yere, yani eleştirmenin üzerine çeker. Bu gerçekleştiğinde de eleştirmenin söyleyecek çok fazla sözü olmadığı ortaya çıkar.