Zorluklara dayanıklı olduğunu söyleyen insanların çoğuna baktığımızda, "Neden böyle dayanıklısın?" değil de "Nasıl bu kadar dayanıklı hale geldin?" sorusunu sormak bir farkındalık oluşturur mu?
"Nasıl?" sorusu bize bazen bir hikaye ile gelir; zor bir çocukluk, zor ebeveynler, istismar, ihmal, işgal, taciz... Zorluk insanı zor koşullara alıştırır ve bazen travma ile zihin bölünmeye, bazen esnek dayanıklılık geliştirmeye ama her durumda onunla hayatta kalma becerilerini geliştirmeye alıştırır.
Zorluklarla mücadele etmek, bazı durumlarda şahanedir fakat bunu söylediğimizde, artık bizi ele geçirdiğinde zorluklarla mücadele edeceğimiz şekilde tasarlamaya başlarız hayatı. "Hayatım hep zorluklarla geçti" cümlesini kaderimiz haline getiren şey nedir? Bu "Zorlukla mücadele etmeliyim" cümlesinden çıkıp, "Bu zorlukla gerçekten mücadele etmeli miyim?" diye sormak aklımıza gelir mi?
Zorlayıcı ebeveyn, zorlayıcı bir eşe; çocukluk çağı taciz, ihmal, istismarları psikolojik ve somatik semptomlara dönüştüğünde bile, bu soruyu kendimize sormayız ve doğal, bildik, alıştığımız halimizde olduğumuzu varsayarız. Bazen hikaye, soy ağacımızda gizlidir ve bu durum nesiller arası aktarıla aktarıla bize kadar gelir.
Travmalara alışan sistem, travmalardan bahsetmez bile; yas tutulmaz, acı görülmez; bu durumda görülen şey alkolizm, para kayıpları, düşük, kürtaj, ilişki sorunları ve hastalıklardır.
Tüm bu işaretler size bir şey söyleyene kadar, kendi acınıza kör bir şekilde bakar ve sisteminiz için her şeyi yaparsınız. Çünkü siz, sisteminiz gibi zorluklarla baş etmeye alışkınsınızdır. Hatta çoğu zaman, ne kadar zor olsa da ailemiz, ebeveynlerimiz gibi olmak ve ortak kaderi yaşamak bir övünç kaynağıdır; aidiyet tescilidir.
Şimdi sadece durun ve alışkın olduğunuz bu şeyin kaderiniz mi, seçiminiz mi olduğunu düşünün. Dilerseniz ayağa kalkın ve bir adım geriye çıkın, derin bir nefes alın..
Gerçekten zorluk kaderiniz mi?
Neden zorluklarla örülü bir hayatla mücadele etmeyi seçiyorum?
Zorluk benim için ne demek?
Zorluk olduğunda ve mücadele ettiğimde ne hissediyorum?
Bir şey kolay ve kendiliğinden geldiğinde ne hissediyorum, benim için değeri ne oluyor?
Bu ikisini ayıran şey nedir?
Bu soruların cevapları bize geldiğinde, belki daha derinleşebiliriz.
Konstelasyon (sistem ve aile dizimi) çalışmalarında, kolaylık ve zorluğun bizim ve sistemimiz için ne anlama geldiğini, neden bu döngülere maruz kaldığımızı, çoğu zaman bilinçdışımızla bazen de bilincimizle bu seçimi neden yaptığımızı izleyebiliriz.
Zorlukların sistem için anlamını görüp, atalarımızı onurlandırıp, atalarımızın yaşadığı hiçbir şeyin boşuna olmadığını onlara yürekten ifade edebiliriz. Aynı zorluklarla mücadele etmeden de aile sistemimize kabilemize ait olduğumuzun bilincine varabilir ve kendimize yepyeni bir yol (yepyeni bir nöral engram!) çizebiliriz.
Başta kendimize ve gelecek nesillere kolaylıkla yaşamları için bir umut miras bırakmayı, elbette seçebiliriz.
Bu son cümlem size çok anlamsız ve komik geldiyse yine de derim ki, kendinize ve sisteminize bir şans vermelisiniz; kendi kendinize halledemediğiniz sorunlar için profesyonel destek alabilirsiniz. Bu yazıyla ilgili görüş ve önerilerinizi bana yazabilirsiniz, memnuniyetle okuyor ve cevaplıyor olacağım.
Ez cümle; kolaylık ve zorluğun seçim olduğunu fikrini içimize almak güç gelebilir. Yine de üzerinde düşünmeye değer.
Sevgiyle ve kolaylıkla!
Aile Danışmanı & Aile Dizimi Kolaylaştırıcısı | Deniz F. Saraç