Aşil Memnon ile savaşır. Resmin yazarı Andokid, 530 BC. Louvre. O zamandaki savaşçıların aynısı, aynen o zamanın Yunan sanatçısı sadece onun etrafında gördüğünü resmettiğinden beri.
Antik Yunanlıların boyamak için moda oldukları antik Yunan seramik vazoları, amforaları ve plakaları anlatılacak. Ve yağ, şarap ve tahıl depolamak için kullandıkları her türlü çömlekleri boyadıklarında, yemek yerlerinde ve hatta ritüel amaçlar için kullandıkları için çok şanslıydık.
Diponon krateri, etrafındaki 750 - 735 M.Ö. New York Metropolitan Müzesi.
Dipilon vazo İnsanları ölçeklendirmek için kapatın.
Özellikle dikkatlice yapılmış çanak çömlekler tapınaklara kurban edilmiş ya da ölülere verilmiş. Peki, ve bu ürünlerin kendileri, güçlü bir kavurma geçirmiş, çevresel etkilere karşı çok dirençli hale geldiler, böylece sağlam seramik kaplar ve parçaları, sayım tam anlamıyla onbinlerce devam edecek kadar hayatta kaldı! Şimdi bile depolanmamışlar, sadece en iyi örnekleri koruyarak basitçe atılıyorlar.
Bu kırıklar artık gerekli değil. Antik Hermonassa bölgesinde, Taman köyünde kazma.
Yunanistan'da seramik tabaklar Girit-Miken döneminde ortaya çıktı ve daha sonra etkileyici desenlerinin hem boyut hem de dekorasyon açısından yaratıldığı görüldü. Ama ... bulaşıklarda insanları tasvir etmedi!
Geometrik desenlerle Dipilonsky krateri, geminin görüntüsü ve dipilonskim kalkanlı askerler. New York Metropolitan Müzesi.
Dipillon Kalkanlı Savaşçılar. Kabaca.
Savaşan savaşçılarla gemi. Kabaca.
Ve Truva küfü düştü, Dorian kabilelerinin istilası gerçekleşti, Yunanistan'da 250 yıllarının geçtiği karanlık bir dönem yaşandı. Ve 750 civarında geçen yıl, Yunan kültürünün canlanması başladı. Ve kendine özgü bir şekilde kendini gösterdi. Yunanlılar daha sonra ölüleri feda eden gemileri yapmaya başladılar - Atina'daki Dipilon kapısının yakınında bulunan Dipilon mezarlığında bulundular ve bu nedenle siyah cila ile dikkatlice izlenen geometrik bir desenle süslenmiş “Dipilon seramikleri” olarak adlandırıldılar. Ve bu gemilerin birçoğu gerçekten muazzam büyüklükte olsalar da, Yunan seramik tasarımında, sadece bir "ama" olmasa da, yeni "geometrik stil" örnekleri olarak kalacaklardı.
Askerlerin “geometrik vazo” dan ayrılması. Her birinin bir dipilonsky sekiz kalkanı ve iki mızrağı vardır. Yani mızrak atmak için kullanıldı. 800 Çevresi - 775 M.Ö. Metropolitan Müzesi.
Onları boyayan ustalar, insanların, arabaların ve gemilerin dekor görüntülerinin unsurlarını tanıtmaya başladı. Bu yüzden bugün için en azından bir şekilde Yunan gemilerinin, savaşçılarının ve savaş arabalarının nasıl göründüğünü hayal etmemizi sağlayan Dipilon seramikleri (diğer eserler ile birlikte). Yani, çok önemli bir ikonografik kaynaktır.
Sanatçı Antimen. Ajax ölü Aşil'i alır. Yine, bir kez daha, ilgili çağda çok geniş dağılımlarından bahseden Dipilon kalkanını görüyoruz. Gerçek Truva Savaşı sırasında değil. Bu anlaşılabilir bir durumdur. Ve daha sonraları, "karanlık çağlar" dönemini takip ediyor. Walters Sanat Müzesi.
Ve sonra dipilonian sürahilerden gelen ilkel çizimler yavaş yavaş amphoralar, kilikah ve Yunan destanının kahramanlarını betimleyen diğer Yunan yemekleri, yaşamdan sahneler - bir çeşit günlük eskizler, mizah, tiyatro yapımlarından sahneler - bir kelimeyle - güzel "fotoğrafta güzel çizimlere dönüştü. Eski Yunanlıların gerçek hayatı.
Herkül, Yunanlılar arasında çok popüler bir kahramandı, bu yüzden çok sık resmedildi. İşte ve bu Ettruse vazo 525 BC. Herkül’ün Lernean topraklarını öldürdüğünü görüyoruz. Karakteristik bir kaslı göğüs plakası ve tozluk var! Paul Getty Müzesi, Kaliforniya.
Ve bu arada, Yunan seramiklerinin tabloları, ilginç şeylerin hepsinin Yunanlıların askeri işleriyle ilgili bize anlattığı resimler. Örneğin, arkeologlar bronz bir kask bulurlar. Ancak taraksızdır, tarak korunmamıştır. Ve desen sayesinde, diyelim ki, amphora üzerinde görüyoruz ve bu tarakların nasıl göründüğünü ve hatta ekinin özelliklerini bile görüyoruz. Sicilya'da bulunan ve bugün Münih'teki Gliptotek'te sergilenen, 6. yüzyılın sonlarına ait mükemmel bir şekilde korunmuş bir Korint kaskı bize ulaştı. Ancak ... sadece Yunan seramikleri ve özellikle yukarıdaki krater ve onun gibi diğer insanlar üzerindeki çizimler sayesinde, Yunanlıların bu kaskları nasıl süslediklerini görselleştirebiliriz. Ayrıca soldaki savaşçının tozluklarına nasıl katlandığını da açıkça gösteriyor. Bu arada, “Euphron Krateri” olarak adlandırılır ve New York'taki Metropolitan Müzesi'nde sergilenir.
Münih'teki Gliptotek'ten Korint kaskı.
Ve burada arkeologlar tarafından bulunan kalkan. Peki, ondan geriye ne kaldı? Elbette bir şey kaldı ve bu “bir şey” onu yeniden inşa etmek için oldukça yeterli. Ama ... bu kalkanlara ne çizdiğimizi bilmiyoruz! Yunan seramikleri olmasaydı asla bilemezlerdi! Ve böylece, görüntüler sayesinde, Yunanlıların kalkanlarını boyamak için çok icat edildiğinden emin olduğumuzu biliyoruz. Hem aslan başlarını hem de Gorusa Medusa'nın başını, yüzen bir yunus ve yükselen bir karga, bir gamalı haç şeklinde üç koşu ayağı, çivili bir kulüp ve daha fazlasını anlattılar. Evlerin kalkanındaki bu "kolye" nin hiçbiri bize ulaşmadı. Her durumda kırılgan kumaş (veya deri) malzemeler. Ancak vazolardaki görüntüler sayesinde kalkanın altına tutturulduğunu ve bacakları koruduğunu biliyoruz. Bu “perde” yi sıkıştırarak oklar içlerine sıkışmış ve “sönmüş”.
Arkeologlar, bunlara ait kılıçları buluyorlar. Ama ne bulamazlar? Kendilerini kılıçtan tahta kılıf bulamayın! Sadece zincirler, halkalar, küçük parçalar. Bu arada, Yunan seramikleri üzerindeki çizimlerde hem kılıfın (tasarımlarının) hem de savaşçının onları giyme biçiminin açıkça görülüyor.
Seramik çizimleri sayesinde, en azından Atina'da hiçbir Yunan okçusu bulunmadığından eminiz. Okçular, İskitli paralı askerlerdi. Burada ve bu resimde solda bir İskit okçusu ve sağda bir hotsite görüyoruz. 520 Çevresi - 510 MÖ. e. "Atinalı sanatçı" Rennes Güzel Sanatlar Müzesi.
"İskit okçusu". Attic Kilik. 530 - 520 M.Ö. Louvre.
Yunanlıların zırhı iki tipti: metal anatomik ve keten, kapitone. İkincisi, birkaç kumaş şeridi katmanında kapitone (veya yapıştırılmış) çok tuhaf bir tasarıma sahipti ve aynı zamanda hem esnek hem de sertti. Sadece anatomik metal kabukları zamanımıza ulaştı ve onlarla her şey temelde açık. Peki ya "sözde keten kabukları"? Örneğin, nasıl giyilir? Bunu arkeologların bulgularından öğrenmek imkansız. Ama ... vazodaki resme bakabilir ve bu kabuğun kendisini ve savaşçının üzerine koyduğu şekilde görebilirsiniz. Tasarımlarını görebilir, ipleri neyin ve nasıl bağladığını, yani böyle bir zırhın tam bir resmini elde edebilirsiniz.
Arkeologların bulguları, açıkça Yunan savaşçısı - hoplite'nin (hoplone - kalkan kelimesinden "kalkan taşıyıcı") geleneksel silahlarının, diz altı ve bacakların kendisini korumak için bir kask, gövde için zırh, kalkan ve tozluk olduğunu söylüyor. Tozluklar bulundu, ancak uzun süredir bacağına tam olarak nasıl sabitlendikleri belli değildi. Ancak seramik ürünlerdeki çizimler sayesinde netleşti - hiçbir şekilde! Yani, kayış ya da kayış yoktu. Tozluklar basitçe bacakları örter ve sürtünmeyle ve anatomik şekilleri nedeniyle tutar.
Sanatçı Efimid. Hoplit zırhını koyar, iki İskit ona yardım eder. 510 Çevresi - 500 MÖ. e. Vazodan çizim yapmak.
Seramik ürünlerle ilgili Yunan çizimleri bize birçok ilginç şey anlatıyor. Bildiğiniz gibi iki ana tip vardı: siyah figürlü seramikler ve kırmızı figürlü seramikler. İlk durumda figürler kırmızı yanmış kil fonunda siyah lake ile boyanmıştır. İkincisi, arka plan siyahtı, ancak cila içermeyen rakamlar kırmızı. İki dilli gemiler de vardı: yarısı siyah figürler ve kırmızı arka plan, yarısı da kırmızı figürler. Kırmızı figürlü vazolar ilk olarak 530 BC etrafında ortaya çıktı. e. Ressam Andokid’in ilk defa kırmızı figür boyama tekniğini kullandığına inanılıyor. Ve boyanmamış figürlerdeki ince kıllar, sanatçılar resimlerdeki en küçük ayrıntıyı çizdiler. Bir resim vardı ve beyaz bir arka plan üzerinde.
“Karanlık çağların” Yunancaları. Peter Connolly tarafından Şekil.
Daha önce de belirtildiği gibi, bize düşen ürünler binlerce. Sadece Atina bölgesinde, güney İtalya'da 40000 ve 20000'ten daha fazlası ve daha fazlası. Onları boyayan Yunanlı ustalar genellikle eserlerini imzaladılar, bu yüzden yaratıcılarının isimlerini de aldık. Ancak üzerinde çizim yazan yazarların isminin bizim tarafımızdan bilinmeyen gemileri var, ancak yazıya göre belirlenebilirler. Örneğin, "Berlin ressamı", "Atina ressamı" gibi isimler verilir. “Kaktüs Ressamı”, “Camel Ressamı”, “Kolmar”, “Winchester” vardır - eserlerinin koleksiyonlarının toplandığı müzelerin adını almıştır. Ünlü isimler: Amasis, Andokid, Duris, Eufimides, Euphronius, Triptolemus, Hares, Execos. Ve elbette, bu en ünlü ve ünlü olan ve bu yüzden onlar ... sayılmaz. Sonuçta, onlar bir asır değil, asırlarca çalıştılar!
Modern Yunan uygarlıkları.
Öyleyse, antik Yunan "vazoları" - bu, tarihçilerin eski Yunanistan'ın askeri işlerini incelemelerine yardımcı olan en önemli malzemedir.