Cumhurbaşkanlığı seçimlerini muhafazakârların kazanması sonrası Tahran'dan teşekkür mektubu gelmedi. Aslında bu mektubu, ABD'deki yeni muhafazakârların İran'daki meslektaşlarından alması gerekiyordu; sundukları ve herkesi şaşırtan zaferlerinin gerçekleşmesine katkı sağlayan etkin desteklerinden dolayı şükranlarının ifadesi olarak.Eski cumhurbaşkanı Rafsancani'nin kazanma ihtimalini yüksek gören ve ikinci turdaki rakibi Tahran belediye başkanı Ahmedinecad'ın konumunu hafife alanlardan olduğumu kaydetmeliyim. Yine yaşanan bu sürprizden dolayı mutlu olmadığımı itiraf edeyim. Yalnız aynı zamanda bu sürprizin seçimlerin aleyhine değil lehine işlediğini belirteyim. Çünkü seçimlerin tarafsızlığı ve şeffaflığı bir çok kriterle ölçülmekte. Sonuçları ancak oylama işleminin bitmesi ve sayımın tamamlanması sonrası bilinmekte.Belki de üçüncü dünya halkları kendi ülkelerinde yapılan ve sonuçları önceden bilinen seçimlerin çokluğu sebebiyle bu noktada daha hassas. Sonucu farklı çıkan seçimlerle karşılaşınca şaşıp kalıyorlar. Henüz iktidarın koltuğunu bıraktığı veya Rafsancani gibi eski de olsa devlet başkanının yenik çıktığı seçimlere alışık değiller. Yılların deneyimleri seçimlerin nihayetinde biat yenilemekten ibaret olduğunu ve iktidar değişiminin yolu sayıldığını öğretti onlara.Sürprizi doğuran etki gücüne sahip iç ve dış sebeplerin olduğunu gördüm. İç sebeplerin başında şunlar yer almakta.
İran'da ironi ve sürpriz bir aradaydı
08/07/2005 02:00