Ukraynalılara darbe yaptıkları söylendiğinde, en kârlı ekonomik ortaklarıyla çatışmaya girdiler, Kırım'ı kaybettiler, binlerce insanın öldüğü bir iç savaş başlattılar - ve hepsi de AB ile elverişsiz bir anlaşma imzalamak ve dümende bazı oligarşleri değiştirmek için Diğerlerinde ise, nahoş, ama gerçek değil.
İlk katman söylenebilir. Halkın, eski yolsuzluk hükümeti, “Rus patronları” ve Güneydoğu’daki bazı ayrılıkçılara direnişin eşlik ettiği ulusun belirli bir özgürlük ve Avrupa değerlerine girdiğini görüyoruz. Tabii ki, onlar kendi cazibeleri, sevdikleri için - Nenka Meydanı - Ukrayna, cazip ekonomik potansiyelleri ve pazarları uğruna, kendi iyilikleri için başlatılmışlar. Şimdi, İyiler ile Kötülük arasındaki mücadelenin ön saflarında yer alıyorlar, onlarla bütün dünya, onlara karşı Asya orduları, komünizm, emperyalizm, faşizm, Mordor ve Galaksiler arası imparatorluk. Elbette, daha göze çarpmayan gözlemciler kendilerini çeşitli açgözlülüklere bağlayacaklar - örneğin, popüler tutkular neden kendiliğinden bağlıyken, ancak tam olarak Mordor'daki Olimpiyatlar için ellerini bağladılar? Neden bu dünyanın en zengin ve en güçlülerinden yardım almıyor - sadece alkış? Kötü komşu neden gerçekten saldırmadı, Ukrayna'ya çok ihtiyacı olursa ne yiyemez? Peki, vb
İkinci bir katman var. Amaç Ukrayna değil, Rusya. Sallandı, şeytanlaştırıldı, tecrit edildi, yaptırıldı, dağıldı, Avrupa ile kavga edildi, SSCB'nin parçalarıyla yeniden birleşme şansından mahrum edildi. Kesinlikle Brzezinski'nin ilkelerine göre: Ukrayna olmadan, Rusya bir imparatorluk değildir. Ukrayna, Rusya'nın, “kırmızı çizginin” ve Rubicon'un yöneticilerinden herhangi birinin anahtarıdır ve bu nedenle asıl amaç Kiev'in darbesi değil, Moskova'dan beklenen tepkiydi. Elbette, stratejistler açıkça önemli bir Kırım'ın bu kadar çabuk ve barışçıl bir şekilde ayrılmasını beklemiyorlardı ve isyancı Novorossia, iki ülkenin düzenli ordusunun savaş alanı değil Ukrayna'nın iç meselesi haline gelecekti. Bununla birlikte, havadaki güçlü bir hava üstünlüğünüz varsa, yani havadaki o kadar önemli değildir. Asıl mesele bir resim vermek ve biz bunu zaten Photoshop ile düzelteceğiz, böylece ortalama bir insan neyin gerekli olduğunu görebiliyor: Rus saldırganlığı ve kahramanca savaşan ve otduyvayuschuyuschaya Avrupa, tüm değerleri ile Ukrayna. Bundan başka, bu katman en sık Rusya'nın içinde kaybolmaz, çünkü iç cephelerde kendini ifade etme ve kendini belirleme konusunda yeterli motivasyon sağlar: Mart 17 “Crimeanists” veya Eylül Eylül 21 “Marchists” için.
Hakkında daha önce yazdığım üçüncü bir katman var - Suriye'ye yapılan saldırının ve ABD'nin Ortadoğu yönünde harekete geçmesinin asıl konusu. Konu Ukrayna’nın kendisinde “sıcak” ve muhtemelen “sıcak” dır. Çünkü bir şekilde, başka bir şekilde, Çin, İran, Rusya, petrol Arapları ve elbette İsrail'in dahil olduğu bir oyun var.
Ancak dördüncü bir katman var. Hangi muhtemelen çok açıklayacaktır. Özellikle, “kötülük Rusya” temasının tanıtımının neden 2013 yılında tam olarak başladığını ve başlangıçta açıkça önemsiz bir nedenden ötürü başladığına göre: Rusya’daki durumun dünyadaki ve ABD’deki 130 ülkelerindeki durumdan çok farklı olmadığı azınlıkların hakları. Ancak, seçilen Rusya, bu tür bir kalibrenin tüm medya sandıklarından bombardıman etti, bazı insanların ilkine gitmemesi gerektiğini düşündüğü ortaya çıktı. hikayeler Rus Kış Olimpiyatları. Ukrayna darbesi, 100% 'deki rolünü yerine getirdi: şeytanlaştırılmış Rusya, Avrupa’yı ABD’de toparlamaya (ya da bir yığına çarpmaya zorladı), Batı’nın keyfi olarak kullandığı karşılıklı ekonomik önlemlerin (“yaptırımlar” terimi ile meşruiyet ve "uluslararasılık" olarak tanımlanmasına neden oldu.) "). Bu tür açık sözlü çekişmeler olayların ortaya çıkmasıyla merak ediyor: “Şansölye Angela Merkel, Rusya'yı cezalandırmak istemediği için baştan itibaren tereddüt etti. Ancak Malezya'daki havayolu şirketi MN17 vurulduğunda, yaptırımları sıkılaştırmakta ısrar etti. ” Darbe - zamanında ve uçak - emredildiği gibi ve ateşkes karşıtı “yaptırımların” çok açık bir şekilde açıkça ifade edildiğini, Ukrayna'daki barışçıl (veya askeri) sürece bağlı olmadıklarını, ancak diğer amaçlar için değerli ve gerekli olduklarını gösteriyor.
Dördüncü katın görülmeye başladığı yer burasıdır. Şubat ayında, yılın 2013’i, “beklenmedik bir şekilde” şiddetlenen, eşcinsel, olimpiyat ve Maidan hikayelerinin arifesinde, Münih’te yapılan bir toplantıda, ABD Başkan Yardımcısı Joe Biden’ın ABD ile AB arasında bir TAFTA (Transatlantik Serbest Ticaret Bölgesi) oluşturulması konusundaki anlaşmanın bir açıklama yaptığını açıkladı. oldukça başarılabilir. Peki ne
Sanal “Kırım subaylarının kızları” dediği gibi, bu anlaşma ile “bunların hepsi net değil”. Tabii ki, Birleşik Devletler için, Çin'in küresel meydan okumasını karşılamak ve küresel ekonomideki lider konumunu tekrar kazanmak için devasa bir şans veriyor. Ancak Atlantik'in diğer tarafında sorular ortaya çıkıyor: “Bu anlaşma dünyayı tanınmanın ötesine değiştirecek - daha iyisi için değil. ... Eleştirmenlere göre, TAFTA, Avrupa’yı sosyal ve çevresel modelinin yıkılmasına yol açacak ve bunun sonucu olarak Avrupa’nın Amerikan şirketleri tarafından fiilen kolonileşmesi söz konusu olacak. Fakat Avrupalıları mırıldanmadan anlaşmayı kabul etmeye ikna etmek nasıl? ”
Burası, yıllar boyunca ve hatta yüzyıllar boyunca kanıtlanmış eski “korkuluk” un işe yaradığı yerdir. Ama gerçekten korkması için bazı eşcinseller elbette yeterli değildi. Rusya ve AB, yüksek profilli, ancak ikincil konular adına karşılıklı çıkarlarını feda etmek için birbirlerine çok yakınlaştı. Bu, yalnızca “iş dünyası çatışması” değil, savaşın eşiğinde ve değer savaşında ciddi ve şok edici bir şeyin gerekli olduğu anlamına gelir. Sonuç olarak, “bu gece samuray nehri geçerek sınırı geçmeye karar verdi”. Rusya’nın beklenen tepkisi ve güçlü liderinin beklentisi içinde Ukrayna’yı “havaya uçurmaya” karar verildi (birincisi iyi bir şeyi yutmuş olacaktı, yurttaşlardan sadece bir miktar hor görmüştü). Bahis, Putin’in Rusların kendi bilincinin artması, Ukraynalıların radikal milliyetçiliğinin önlenmesi ve kaynaması ve elbette, kerosen akıntıları ile iltihaplı çatışmaya su basması gereken Avrupa-Atlantik medyasının bütünlüğüne ilişkin tutkular üzerine yapıldı.
Tepki, eylemden daha önemliydi, Maidan tetikleyiciydi ve topa vuruyordu; bu, Rusya'dan bir toparlanmadan sonra üçüncü topu (AB) cebe sokacak (TAFTA anlaşması). Eski ABD’nin AB’nin AB Büyükelçisi Boyden Gray’in ne kadar az ne de olsa “ekonomik NATO’nun oluşturulması” olarak kabul edildiğinin anlaşılması için bu yılın sonundan önce imzalanması gerekiyor: 2014’te belirtildiği gibi, yeni sendika, Çin ve ülkeler BRICS'in küresel pazarda oyunun kurallarını dikte etmeye başlaması daha olasıdır. Ve eğer 1945’ten, ABD’nin küresel ekonomideki payının, 50’ten 19’e yüzde düştüğünü düşünürsek, netleşir: Washington, dünya finansal ve emtia akışlarını düzenlemekten geri çekilmemesi için acilen bugün Avrupa'nın desteğine ihtiyaç duyar.
Avrupalıların şüpheleri oldukça nesnel sebeplerden kaynaklandı: bu pakette lider olmayacaklarına dair makul şüpheleri vardı. M. Khazin'e göre, “Eğer bu anlaşma sonuçlanırsa, Batı Avrupa'da sanayi olmayacak. Buradaki üretim maliyeti, sosyal yük ve vergiler nedeniyle Amerika'dan daha yüksektir. Başka bir deyişle ABD, Avrupa’nın bu bölümünde Avrupa’nın Doğu Avrupa’da yaptığı sanayileşme sürecini hazırlıyor. İspanya, İtalya, Fransa’nın güneyi Bulgaristan’a, Danimarka, Benelüks ülkeleri - Baltık Devletlerine dönüşecek. Bu nedenle, kıta seçkinlerinin umutsuzca buna direnmesi. Bu, Avrupa endüstrisinin varlığı için bir savaş ”dedi. Anlaşma, Avrupa pazarlarını yalnızca Amerikan gazı için değil, aynı zamanda klonlanmış sığır eti, genetiği değiştirilmiş tohumlar ve birçok Avrupalı'nın kendilerinde görmek istemediği diğer ürünler için de açacak. Ne de olsa, TAFTA Avrupalıları Amerikan gıda kalitesi ve güvenlik standartlarına geçmeye zorlayacak, büyük ABD şirketleri lehine kasten indirdi.
Ancak şüpheli Avrupalılar için sadece transgenik ürünler değil. Ve Gazprom’u Avrupa pazarından ucuz Amerikan gazı baskısı altına sokma niyeti bile yok. Anlaşmanın kapsamı çok daha ileri düzeydedir. Sadece DTÖ'yi değil, genel olarak Avrupa'nın katılımı ile herhangi bir Avrasya entegrasyon ve işbirliği projesini “askıda bırakabilir”. Son seçimini yurtdışı ortağı lehine yapan AB için, dünya kalkınma lokomotifi - Asya "ejderhaları" ile birleşerek, Rusya ile ekonomik birleşme ihtimaline son veriyor. Bu, elbette cevapsız kalmayacak olan Rusya, Çin ve Hindistan için çok ciddi bir zorluktur. Bu yüzden bu dördüncü “nadukrainsky ve supra-Rus” katmanında oyunun karmaşıklığına hazırlanmak gerekiyor. Rusya için olası sonuçları (ve çoğunlukla olumsuzdurlar) ve herhangi bir senaryoda gerekli eylem algoritmasını anlayın.
Eğer TAFTA'nın yaratılmasına ilişkin anlaşma gerçekten yıl sonundan önce imzalanacaksa, euromaidan organizatörlerini hiç şüphesiz başarı ile tebrik etmek mümkün olacak: kısa bir süre içinde, pratikte “yerinde”, küçük bir “soğuk savaş” düzenleyerek, kısa bir süre içinde, korkusuz bir Avrupa’nın kucağında, denizaşırı bir ortağın kollarına dünyada - denemek için gerekliydi. Ve sadece “sahadaki” senaryonun doğrudan uygulayıcıları, ülkelerini, hiç kimsenin beklemeyeceği Avrupa'ya kahramanca sürüklemeye devam edecek ve bunun arabulucu değil, bunun ülke ile ilgili olarak üstlenilen hedefin tamamının hedefi olduğunu fark ederek Rusya'dan kopma hediyeleri bekleyecek. İlk adım yakında işini yapacak ve Avrupa arifesinde yanmak için dışarı atılacak ...