T yrannosaurus rex genellikle tarih öncesi yaşamın kralı olarak tasvir edilir, akrabaları Suudi dünyasını yönetir . Yine de, tiranozorlar, ekosistemlerinin zirve avcıları olmak için dinozor çağının sonlarında yükseldi. Varlıklarının çoğu boyunca, T. rexe’nin ataları gölgelerde yaşarken, etraflarındaki dünyaya güçlü bir theropod sınıfı hâkim oldu. Bu theropod dinozorlar, allozorlar (*) olarak bilinir .
Allosaurlar, karasal ekosistemlerinin tartışmasız yöneticileriydi, tiranozorlardan çok daha uzun süredir, dünyada çok daha geniş bir dağılıma sahiplerdi ve bazıları, boyut olarak adını taşıyan Tyrannosaurus rex ile eşleşti veya hatta aştı . Popüler kültürde bu theropodların tiranozorların gölgesinde kalması biraz ironik. Kanıtlar bize geçmişte bunun tam tersi olduğunu söylüyor.
Allosauroidea - bir üst familyasıdır, dört ana gruba ayrılır theropod dinozor, ait Metriacanthosauridae , Allosauridae , Carcharodontosauridae, ve Neovenatoridae . Bütün bu gruplar belirli ayırt edici özellikleri paylaşırlar; böylesine uzun, dar kafatasları genellikle "boynuzlar" veya başlarında süslü armalar (**) ile birlikte gelir.
Allosaurlar ilk olarak Orta Jura Dönemi'nde (≈175 milyon yıl önce) gelişti ve saltanatları 80 milyon yıldan fazla sürdü. Öte yandan, Tyrannosaurlar, o dönemin dörtte birinden daha az bir süre boyunca besin zincirinin tepesindeydi. Allosaurlar, Kuzey ve Güney Amerika, Afrika, Avrupa ve Asya'da yaşayan hemen hemen her kıtada gelişti. Karşılaştırma için, doğrulanmış tiranozor kalıntıları yalnızca Kuzey Yarımküre'den bilinmektedir.
Allosaurların son kesin üyeleri olan Carcharodontosauridae , Geç Kretase Dönemi'nde yaklaşık 90 milyon yıl önce nesli tükendi (***). Ancak allozorların düşüşünden sonra tiranozorlar daha büyük boyutlara ulaşmayı başardılar ve çevrelerinin baskın kara avcıları haline geldiler.
Birkaç küçük ila orta büyüklükteki formun evrimine rağmen, allozorlar genellikle kendilerini yaşadıkları ortamlarda besin zincirinin en üstünde bulan büyük avcılardı. Gibi türler acrocanthosaurus, Saurophaganax, Siats, Yangchuanosaurus, ve Allosaurus yakın veya 10m (33 ft) işareti geçmiş büyüdü büyük allosaurs tipik örnekleridir.
Bununla birlikte, allozorların büyüklük bakımından zirveye ulaşması, devasa türetilmiş carcharodontosauridlerin bir alt ailesi aracılığıyla oldu. Bu devler, 118 ila 93 milyon yıl önce Güney Yarımküre'de yaşadılar ve şunlardı: Afrika'dan Carcharodontosaurus ve Güney Amerika'dan Giganotosaurus , Mapusaurus ve Tyrannotitan . Hepsi, şüphesiz allosaur soyunun kralları olan, adını taşıyan Tyrannosaurus rex'e rakip oldu ve hatta boyut olarak zirveye ulaştı.
Bu allozorlar ilk bakışta T. rex'e çok benzeyebilir : küçük ön ayakları ve tehditkar dişlerle dolu dev kafatasları olan benzer boyutta iki ayaklı yırtıcılardı. Daha yakından incelendiğinde, carcharodontosaurids ve tyrannosaurların çok farklı olduğu ortaya çıkıyor.
Carcharodontosaurlar, bir köpekbalığına benzer şekilde tırtıklı dişlere sahipti (bu nedenle isimleri köpekbalığı dişli kertenkeleleri ifade eder). Bu dişler yan yana daha inceydi ve keskin bir noktaya geldiklerinde eti kesmek için idealdi. Kafataslarının içinde onları güçlü ve güçlü kılan daha az hava cepleri vardı.
Carcharodontosaurus , Giganotosaurus , Mapusaurus ve Tyrannotitan fosillerinin tümü , titanosaurlar (****) olarak bilinen dev sauropodlarla ilişkili oluşumlarda bulunmuştur.
Bu avcıların uzman sauropod katilleri olup olmadıkları hala bilinmemektedir, özellikle de bir arada bulundukları bazı sauropodların (adlarından da anlaşılacağı gibi) dev boyutlara ulaşması nedeniyle. Carcharodontosauridlerin sağlıklı bir yetişkin titanosaur'u avlayıp öldürebilecekleri şüpheli olsa da, genç veya hasta hayvanlar savunmasız kalmış olabilir.
T. rex'in dişleri ise nispeten kalındır, anormal derecede kördür ve sadece hafif tırtıklıdır. Tyrannosaurus rex'in tüm kara hayvanları arasında en büyük ısırma kuvvetini uyguladığı ve dişlerini kemikleri kırmak ve kalın kemikli zırh kaplamasına nüfuz etmek için kullandığı tahmin edilmektedir.
Paleo-çevresine devasa sauropodlar değil, büyük boynuzları, vücut zırhları ve kuyruk sopaları taşıyan vahşi otçullar hakim oldu. Triceratops ve Ankylosaurus gibi dinozorlar çok iyi savaşabilir ve tek, güçlü bir ısırıkla öldürme yeteneğine sahip olmak, bir yırtıcı için yaşam ve ölüm arasındaki fark anlamına gelebilir.
Yaklaşık 100 milyon yıl önce, allozorlar hüküm sürmüştü ve tiranozorlar Asya, Avrupa ve Kuzey Amerika'nın bazı bölgelerinde yaşayan küçük ila orta boy etoburlardı. On beş milyon yıl sonra, hayatta kalan son allosaur soyu - carcharodontosaurlar - gitti ve büyük tiranozorlar Kuzey Yarımküre'yi yönetti.
110 ila 84 milyon yıl önce gezegende bir şey değişmiş gibi görünüyor. Maalesef bu 25 milyon yıllık dönemin fosil kayıtları yetersiz ve bize somut cevaplar vermiyor.
Geç Kretase Dönemi'nin Senomaniyen ve Turoniyen aşamaları arasında, çevresel değişimin neden olduğu orta ölçekli bir kitlesel yok oluşun gerçekleştiği ileri sürülmektedir (*****).
Bu kargaşanın arifesinde, en büyük karasal yırtıcılar carcharodontosaurian allozorları ve spinozorlardı - uzun vertebral dikenlere sahip theropodlar ve timsah benzeri çeneleri esas olarak balıklarla besleniyorlardı. Tyrannosaurlar küçüktü, ancak bu devlerin gölgesi altında, giderek daha büyük beyinler ve daha sofistike duyular geliştiriyorlardı.
Öyleyse, tiranozorlar, daha büyük allozorları ve spinozorları yok etmeye yol açan çevresel değişikliklerden yararlanarak şans eseri öne çıktı mı? Yoksa daha keskin duyuları ve daha büyük beyinleriyle yavaş yavaş onları alt mı ettiler? Kimse kesin olarak bilmiyor, ama kesin olan bir şey var: 84 milyon yıl önce tiranozorlar dünyadaki en büyük karasal etoburlardı ve allozorlar hiçbir yerde bulunamıyordu.
Ne yazık ki, allozorlar , tüm zamanların en sevilen T. rex'inin yönettiği bir sahnede genellikle sadece figüranlar olarak tasvir edilir . Unutulmamalıdır ki, allozorların nesli tükenmemiş olsaydı, popüler kültürümüzün alametifarikası olan tarih öncesi canavarı hiç evrimleşemezdi.
Allozorlar, Mezozoyik Çağın çoğu için en uç yırtıcılar olan theropod dinozorlarının en uzun süre hayatta kalan soylarından biriydi. Türleri, şimdiye kadar var olan en büyük karasal etoburlardan bazılarını içeriyordu ve neredeyse tüm kıtaları fethettiler. Rakipsiz beceri ve dayanıklılığın avcılarıydılar, muhtemelen Dünya'da yürüyen en büyük hayvanları avlamak ve öldürmek için adapte olmuşlardı. Bir theropod soyu gerçekten Mezozoik dünyanın yöneticileri olarak tasvir edilmeyi hak ediyorsa, onlar olacaktır.
(*) Theropodlar, içi boş kemikler ve üç parmaklı uzuvlarla karakterize bir saurischian dinozor grubudur. Tüm et yiyen dinozorlar theropodlardı. Bununla birlikte, birçok tür böcekçil, piscivor, omnivor ve hatta otobur olduğundan, tüm theropodların etobur olmadıklarını unutmayın.
(**) Allosaurların daha ayırt edici özellikleri şunlardır: 1) üçgen şekilli bir kasık botu, 2) her elde üç parmak - ikinci ve üçüncü rakam yaklaşık olarak eşit uzunluktadır - 3) femurun tibiadan daha büyük olması, 4) kuyrukları üzerindeki şevron tabanlarının ön ve arka kemik büyümesi, 5) ve büyük yörüngeleri vardır.
(***) Diğer theropodlarla tartışmalı ilişkileri olan etçil bir dinozor grubu olan Megaraptora hariç. Megaraptora tarihsel olarak türetilmiş Carcharodontosauria, bazal Coelurosauria ve bazal Tyrannosauroidea olarak sınıflandırılmıştır. Bu grubun üyeleri, 66 milyon yıl önce tüm kuş olmayan dinozorları öldüren kitlesel yok olma olayına kadar hayatta kaldı.
(****) Titanosaurlar, Afrika, Asya, Güney Amerika, Kuzey Amerika, Avrupa, Avustralya ve Antarktika'daki cinsler de dahil olmak üzere çeşitli bir sauropod dinozor grubuydu. Grubun adı, antik Yunan mitolojisinin mitolojik Titanlarına atıfta bulunuyor ve şimdiye kadar var olduğu bilinen en büyük kara hayvanlarını içeriyor.
(*****) Önde gelen bir teoriye göre, o sırada yoğun volkanik aktivite meydana geliyordu ve bu da atmosfere büyük miktarda karbondioksit ve diğer sera gazlarının salınmasına neden oluyordu. Küresel sıcaklıklar yükseldi, deniz seviyeleri sürekli dalgalandı ve okyanuslar oksijenden yoksun bırakıldı ve bu da okyanusta yaşayan birçok omurgasızın ve diğer türlerin yok olmasına neden oldu. Bu değişikliklerin allozorları nasıl etkilediği belli değil, ancak bu dönem dünya çapındaki düşüşlerinin başlangıcını işaret ediyor.
Brusatte S., (2018), "Dinozorların Yükselişi ve Düşüşü: Kayıp Bir Dünyanın Yeni Bir Tarihi", William Morrow.
Black R., (2020), "Köpekbalığı Dişli Dinozorlar Dünyayı Nasıl Yönetmeye Geldi", Discover Magazine, Bağlantı: https://www.discovermagazine.com/planet-earth/how-shark-toothed-dinosaurs-came- dünyayı yönetme
Benson, Roger BJ; Carrano, Matthew T .; Brusatte, Stephen L. (2010). "En son Mezozoik'e kadar hayatta kalan yeni bir arkaik büyük gövdeli yırtıcı dinozorlar (Theropoda: Allosauroidea) grubu". Naturwissenschaften, Bağlantı: https://link.springer.com/article/10.1007/s00114-009-0614-x
Carrano, Matthew T .; Benson, Roger BJ; Sampson, Scott D. (2012). "Tetanurae (Dinosauria: Theropoda) soyoluşu". Journal of Systematic Palaeontology, Link: https://www.tandfonline.com/doi/abs/10.1080/14772019.2011.630927?journalCode=tjsp20
Novas, Fernando E. (2013). "Kretase döneminde etobur dinozorların evrimi: Patagonya'dan kanıtlar". Kretase Araştırmaları, Bağlantı: https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0195667113000608?via%3Dihub
Delcourt, R .; Grillo, AÇIK (2017). "Kararodontosauridler Kampaniyen-Maastrihtiyen'de soyu tükenmiş durumda kaldı: Brezilya'daki Presidente Prudente Formasyonundan parçalara ayrılmış bir maksilla yeniden değerlendirilmesi". Kretase Araştırmaları. Bağlantı: https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0195667117301854?via%3Dihub
Woodward A., (2019), "T.Rex şimdiye kadarki herhangi bir kara hayvanı arasında en güçlü ısırığa sahipti ve yeni araştırmalar dinozorun gerçekten bir arabayı ezebileceğini gösteriyor", Business Insider, Link: https://www.businessinsider.com / t-rex-stiff-jaws-bite-force-crush-car-2019-9
Bilemek, David William Elliott; Holtz, Thomas Richard (2017). "Spinosaurs Yüzyıl - Spinosauridae'nin Ekolojileri Üzerine Yorumlarla İncelenmesi ve Revizyonu". Acta Geologica Sinica - İngilizce Sürümü, Bağlantı: https://onlinelibrary.wiley.com/doi/abs/10.1111/1755-6724.13328
Beyaz, Matt A .; Bell, Phil R .; Poropat, Stephen F .; Pentland, Adele H .; Rigby, Samantha L .; Cook, Alex G .; Sloan, Trish; Elliott, David A. (2020). "Yeni theropod kalıntıları ve Winton Formasyonundaki (alt Üst Kretase), Queensland, Avustralya'daki megaraptorid çeşitliliği için etkileri", Bağlantı: https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC7029900/
Curry-Rogers, K. (2005). "Titanosauria: filogenetik bir bakış". Curry-Rogers, K .; Wilson, J. (editörler). Sauropodlar: Evrim ve Paleobiyoloji. Indiana University Press.
Paul GS, (2010), Dinosaurs A Field Guide, A&C Black Publishers Ltd.
Albert Einstein'ın ilk karısı olan Mileva Maric, kocasının fizik alanındaki çığır açan çalışmasına yaptığı potansiyel katkılarla ilgili olarak uzun süredir spekülasyon ve tartışma konusu olmuştur. Görelilik ve kütle-enerji denkliği teorileriyle evren anlayışımızı sonsuza dek değiştiren Einstein, geniş çapta 20. yüzyılın en etkili bilim adamlarından biri olarak kabul edilirken, Maric'in çalışmalarındaki rolü genellikle göz ardı edildi veya küçümsendi.
Bilim adamları, yeni bir altın nanoyapı türü kullanarak yüksek verimli anti-kanser ilaç testi için yeni bir 3B hücre kültürü tabanlı elektrik platformu tasarlar. Beyin kanseri, tedavi edilebilirliği zayıf olan en ölümcül kanser türlerinden biridir. Şimdi, Kore ve Çin'den bilim adamları, 3 boyutlu sferoid kanser hücrelerinin büyümesine ve ilaç tedavisi altında gerçek zamanlı izlenmesine izin veren altın nanoyapıları kullanarak, invazif olmayan ve tekrarlanabilir bir şekilde yeni bir yaklaşımı taçlandıran çok işlevli bir platform geliştirdiler. anti-kanser ilaç taraması için hızlı ve kesin bir yöntemle birlikte gerçekçi beyin tümörü modeli.
Şeker hastalarının düzenli olarak yaptırdığı yaygın kan testlerinden biri, kanlarındaki HbA1c düzeylerini ölçmektir. HbA1c, glikolize hemoglobin olarak bildiğimiz şeydir veya kandaki hemoglobin proteinleri kandaki serbest glikoz ile reaksiyona girmiştir? Fikir, bu HbA1c şeker-protein eşleniğinin vücutta moleküler oksijeni hareket ettirmede o kadar iyi olmadığıdır.
Geri bildirim ve sorularınız için Twitter üzerinden iletişime geçin. Bu ücretsiz bülteni her Cuma sabahı buraya tıklayarak alın.
Vücudumuzdaki kemikleri anlamak Sahneye çıkmadan önce size hiç biri “bacağınızı kırmanızı” söyledi mi? Açıkçası, anlamın gerçek olmadığını biliyoruz ve gerçekten iyi şanslar dileği. Ancak, vücudumuzdaki bir kemiği gerçekten kırdığımızda ne olur? Hasarı düzeltmek ve yaralı kemiği “yeni gibi” yapmak için meydana gelen kimyasal ve anatomik süreçler nelerdir? Vücudumuzla ilgili aynı sorularım vardı, çünkü kemikleri yeniden inşa etmeyi tipik bir fenomen ve özel bir şey olarak görmemiz özellikle büyüleyici.