"El Chucho? Öldüğünü sanıyorduk."
"El Chucho asla ölmez."
General'e Bir Kurşun
Spaghetti Westernlerin politik yönleri, Akdenizli oyuncu bolluğunun ve senaryolarda ki sıcak insan figürlerinin Meksikalılığa yakıştırılmasıyla beraber ağırlıklı olarak Meksika tarihini ele almaktadır. Popülerliklerinin zirvesinde ki dönemin dünyanın kaynadığı 60'ların ikinci yarısına denk gelişide politik sosların verdiği acımtrak tatları artırmaktadır. Vietnam'ın, Sovyet Tanklarının, Soğuk Savaşın, 68 kuşağının olduğu bir dönemde sinemanın sınırsız özgürleri spaghettilerin de seçimlerini ne yönde yaptıkları kuşkusuz açıktır.
Damiano Damieni'nin 1966 yapımı EL CHUCHO, QUIEN SABE? (A BULLET FOR GENERAL)'si Cool Gringo ve Serkeş Meksikalı formülüne dayalı politik spaghettilerin erken dönem ürünlerinden birisidir.
Meksika tarihinin en fırtınalı döneminde, El Chuho (Gian Maria Volonte) ve çetesi devrim savaşçıları adına hükümet'e karşı eylemler düzenlemektedir. Yapılan eylemler devrime bağlılıktan ziyade, eylemler sonucunda elde edilen silahların devrimcilere satılarak para kazanılmasına yöneliktir. El Chucho için hareket ve silah sesi, kardeşi El Santo (Klaus Kinski) için ise tanrı adına devrime yapılan katkılar önemlidir.
Bir yüzbaşının tren yoluna zincirlenmesiyle beraber yapılan son baskında çeteye yeni bir üye katılır. Chuncho tarafından "Nino" lakabıyla çağrılan bu sarışın Gringo (Lou Castel), kısa sürede çetenin daha organize eylemler gerçekleştirmesini sağlar. Böylece elde edilen silahların ağırlığı, adedi ve kaliteleri yükselir.
Meksika Halkı'nın desteğiyle ünlerine ün katan ekip, gündüzleri saldırı, geceleri ise eğlenceyle günlerini geçirmektedir. Amerikalı görüntüsünden sıyrılamasa da tavırlarında ki insancıl değişimler, gringoyla Chucho arasında ki bağları güçlendirir. Ölümüne bir dostluk ikilinin parolası olmuştur, yolculukları Meksika'nın içine doğru sürerken karşılarına o güne kadar elde edebilecekleri en büyük ganimet çıkar;
Ağır silahlarla donatılmış bir askeri birlik Chucho'nun o ana kadar kazandığından çok daha büyük bir servete kavuşmasını sağlayacaktır. Eylemin tamamlandığı gece ise Chucho kan dostu Nino'nun gizli sırrını öğrenir.
Nino'nun çantasında gizlediği altın bir kurşun ikilinin hayatlarının seyrini değişterecektir.
Bir Başka Volonte:
Gian Maria Volonte, spaghetti westernler için daimi bir kalite sembolü olmuştur. Sergio Leone, aktörün içinde barındırdığı kötü adamdan faydalanırken; Damieni bu faydalanmada ki tercihini diğer yönde kullanmıştır.
Başına buyruk çete reisi El Chucho, imaj olarak For A Few Dollars More'nin El Indio'sunu hatırlatsa da hareket kabiliyeti ve sıcakkanlılığıyla bambaşka bir Volontedir. İyi ve kötü bu iki Meksikalı karakteri buluşturan nokta ise adam öldürme tutkuları ve inançlarıdır.
El Indio'nun her zaman aklının bir köşesinde ki şeytani planlarına hizmet eden öldürme arzuları ile El Chucho'nun fevri adam öldürme arzuları eşdeğerdir. İnançlar konusunda ise her iki karakterinde inancı paradır. Ancak başına buyruk Chucho için para yeni bir hiperaktivitenin gerçekleşmesini sağlayacak bir araçtır. Ayakkabı boyacısına söylediği sözde bu dünya görüşünün özü yatmaktadır;
"Parayla sakın ekmek alma, dinamit al! Dinamit!"
Bir Başka Kinski:
Klaus Kinski spaghetti westernlerin en garantili yürütme organlarından birisidir. Kinski'nin olmadığı bir çetede kötülüğün varlığından bahsedilemeyeceği gibi, Kinski'nin bireysel olarak kötü tarafta yer almadığı bir spaghetti de nerdeyse yoktur. Bu noktada "nerdeyse" diyerek oluşan soru işaretinin kaynağı yine Damieni'nin seçiminde yatmaktadır.
Sergio Leone ve Sergio Corbucci'nin yardımcı kötü olarak belirlediği Kinski, El Chucho'nun çetesinin devrime ve tanrıya en sadık adamı olarak seyirciyi şaşırtmaktadır. Yanından ayırmadığı incil ve yaptıkları eylemler esnasında bu durumla incil arasında bağlantılar kurması temel özelliğidir. El Santo için öncelikle tanrı, ardından halk adına yapılan bir eylem önemlidir.
Fiziken kardeş olma ihtimalleri sıfır olan Volonte ve Kinski'nin, film boyunca bir Meksikalı'nın beraber olabileceği kadın adedi ve bu birlikteliklerden elde edebileceği çocuk sayısı göz önüne alındığında aynı babanın 50 ayrı karısından olabilecek kardeşler olma ihtimalleri yüzde yüzdür.
Bir Zamanlar'a doğru:
General'e Bir Kurşun, Leone'nin "Dolar Üçlemesi"nin yerini "Bir Zamanlar" üçlemesine bırakmasının arifesinde, ustanın 1970 senesinde çekeceği Bir Zamanlar Devrim - Bir Avuç Dinamit'in küçük bir ön izlemesi niteliğindedir.
Eğlenceli bir havada geçen film boyunca arka planda sürekli olarak fakirlik ve ezilmişliğe vurgu yapılmaktadır. Devrimin olası gelişiyle yıkılacak feodal düzene karşı da hikayeye ustaca yedirilen toprak ağası bölümü politika ve eğlence arasında ki dengenin sarsılmadan işleyişinin bir göstergesidir.
Amerikalı olmayan oyuncularla da popüler olabileceğini gösteren spaghettilerin bir diğer vazgeçilmez öğesi olan şiddet ise oldukça temkinli bir şekilde kameraya yansımaktadır. Bu tespit elbette ki spaghetti westernler arasında yapılan bir kıyaslamanın sonucudur. Herhangi bir Amerikan westerninin bir kaç kat fazlası insanın öldüğü film, devrim dönemi Meksikasını küçük bir çetenin gözünden anlatan bir spaghetti için kararında şiddet içermektedir.
Spaghetti meraklılarının arşivlerinin vazgeçilmez bir parçası olarak yerini alacak General'e Bir Kurşun türün kendine has karakter raconlarını içeren, Louis E. Bacalov'un İspanyol giitarın nimetlerinden faydalanarak bu raconları destekleyen müzikleri, Volonte'nin mükemmel oyunculuğuyla kimi zaman güldüren, kimi zamanda duygulandıran, seyri keyif veren bir eserdir.
Filmin Fragmanı:
Yazan: Gökay GELGEC - Yojimbooo