Bölüm 924: Kargaşa
Bu insanların ölümü Güneş Ay İlahi Salonu ve Kudretli Cennetsel Kılıç Bölgesinin güç aldığı köklerin kesilmesi anlamına geliyordu. Bundan sonra Güneş Ay İlahi Salonu ve Kudretli Cennetsel Kılıç Bölgesi varlıklarını devam ettirebilirlerdi, ancak Kutsal Bölge olma niteliklerini kaybetmişlerdi.
Yun Che arkasını döndü. Mutlak Hükümdar Mabedi ve Yüce Okyanus Sarayının mensuplarına doğru bakarken, baktıkları bilinçsizce geri adım atarken, göz bebekleri titredi.
“Yarından itibaren gidin ve Güneş Ay İlahi Salonu ile Kudretli Cennetsel Kılıç Bölgesinden kalanları kontrol altına alın. İtaat etmiyorlarsa onları direk öldürün. Tüm uzmanları burada öldü. Geri kalanlar sizler için son derece kolay lokmalar olmalı.” dedi Yun Che çokça kayıtsız bir ses tonuyla.
“Güneş Ay İlahi Salonu ve Kudretli Cennetsel Kılıç Bölgesinin kaynaklarına gelirsek, yarısını buraya Şeytan İmparatorluk Şehri'ne gönderin ve diğer yarısını kendi aranızda bölüşün.”
Yun Che'nin onları öldürmek gibi bir niyeti olmadığını gördüklerinde biraz rahatlayabildiler. Ardından demin duydukları şeyi, yani iki Kutsal Bölgenin kaynaklarını aralarında bölüşeceklerini idrak ettiklerinde hepsi bayram ettiler. Güneş Ay İlahi Salonu ve Kudretli Cennetsel Kılıç Bölgesi aynı onlar gibi on bin yıllık birer güç merkeziydi. On bin yıllık birikimin getirdiği kaynakların ve bilgi birikiminin muazzam olduğu su götürmez bir gerçekti. Bu servetin yarısını iki Kutsal Bölgenin bölüşmesi bile devasa bir servet demekti. Bunu elde etmek için ellerinden geleni yapmamaları için hiçbir sebep yoktu.
Yun Che korkudan kaskatı kesilmiş Ye Xuange'yi bir “bang” ile Xia Yuanba'nın ayaklarının dibine fırlattı ve Xia Yuanba'ya düşük sesle birkaç kelime söyledi. Xia Yuanba'nın gözleri ışıldadı, ardından hafifçe başını salladı. Yun Che'nin iki katı büyüklükte olan avuçlarıyla Ye Xuange'yi sıkıca taşıdı. Şimdiye kadar Yun Che'nin neden ona böyle bir “özel muamele” gösterdiğini anlayamamıştı.
Mutlak Hükümdar Mabedi ve Yüce Okyanus Sarayı Xia Yuanba ve Zi Ji önderliğinde hızla Hayali Şeytan Ülkesi'ni terk ettiler. Yun Che imparatorluk mezarı önünde Küçük Şeytan İmparatoriçe'ye eşlik etti. Endişeyle sordu: “Caiyi, gerçekten Kaynak Gökyüzü Kıtasına gidip Güneş Ay İlahi Salonu ve Kudretli Cennetsel Kılıç Bölgesi ile bizzat ilgilenmek istemediğine emin misin?”
Küçük Şeytan İmparatoriçe kafasını hafifçe salladı: “Elebaşları çoktan idam edildi. Şu ana kadar olan her şey Asil Babamın ve göklerdeki diğerlerinin ruhlarını huzura kavuşturmaya yeter. Geri kalanlar sadece manipüle edilmiş piyonlar, onları ölümlerine terk edebiliriz.”
Dük Huai Sarayının Şeytan İmparatorluk Şehrindeki her türlü yakınını ve akrabasını katleden ve öldürttüren Küçük Şeytan İmparatoriçe'ye göre şu anda çok huzurlu bir zihinsel yapıya sahipti. Keskinliği ve kudreti eskisiyle aynıydı, fakat öfkesi ve nefreti derin bir okyanusun altına gitmiş gibiydi. Yun Che usulca onun kulağına fısıldadı: “Caiyi, endişelenme. Bir daha bunun gibi bir felaket asla yaşanmayacak.”
————————————
Eskiden İlkel Kaynak Arkına mecbur oldukları düzlemler arası yolculuğu, artık sadece bu düzlemsel ışınlanma formasyonundan geçerek yapabileceklerdi. Düzlemsel kaynak formasyonunun kurulmasını müteakiben Xiao Lie ilk günden Yüzen Bulut Şehri'ne dönmek istedi ve doğal olarak endişeli bir Xiao Lingxi de onu takip etti.
Xiao Yun, Göklerin Altında Yedi Numara ve Xiao Yongan da onlarla birlikte Yüzen Bulut Şehri'ne döndüler.
Ulusal işlerin gidişatından endişe duyan Cang Yue de hızla Mavi Rüzgar İmparatorluk Şehrine döndü.
Birkaç gün sonra, Yun Che ve Feng Xue'er yanlarındaki iki bin Donmuş Bulut Asgard öğrencisiyle birlikte düzlemsel kaynak formasyonunu kullanarak Aşırı Buzun Kar Bölgesine döndüler.
Küçük Şeytan İmparatoriçe ve Xuanyuan Wentian arasındaki şiddetli savaş Aşırı Buzun Kar Bölgesindeki buzun ve karın büyük bir kısmının erimesine neden olmuştu. Son derece soğuk havada yaklaşık yarım yıl geçtikten sonra arazi tekrar bembeyaz olmuştu. Ayaklarının altında çoktan kalın bir kar ve buz tabakası vardı, ancak görüş alanlarında neredeyse hiçbir buzul yoktu.
Kıdemli Usta Murong, gerçekten Donmuş Bulut Asgardı kendi başınıza tekrar mı kuracaksınız? Gerçekten Şeytan İmparatorluk Şehrinden hiçbir yardıma ihtiyacınız çok mu?” dedi Yun Che, Murong Qianxue ve diğerlerine.
Murong Qianxue cevap verdi: “Eski Donmuş Bulut Asgard, kurucular tarafından Donmuş Bulut Sanatları kullanılarak kurulmuştu. Eğer kurucular bunu başarabildiyse, biz de başarabiliriz. Ve Asgard Efendisinin liderliği altında, bu neslin genel gücü önceki nesillerinkinden defaatle daha fazla. Yeni Donmuş Bulut Asgard eskisinden çok daha iyi olabilir.”
“Bundan önce, yapmamız gereken ilk iş kurucuların bedenlerini bulmak. Derin buz tabakaları altına yerleştirilmişlerdi, hepsi güvende ve zarar görmemiş halde olmalı.” dedi Chu Yueli.
Tamam o zaman.” Yun Che başıyla onayladı. Donmuş Bulut Sanatları tarafından oluşturulmuş buz, buradaki sürekli soğuk hava altında tuğla ve kiremitlerden yüzlerce kat daha sağlamdı. “Eminim ki bu süre boyunca herkes çoktan iyi düşünülmüş bir Donmuş Bulut Asgard planı kurmuştur.”
“Asgard Efendisinin endişelenmesine hiç gerek yok. İşimiz bittiğinde sizi şaşırtabiliriz bile.” Feng Hanxue yüzünde bir gülümsemeyle konuştu.
Donmuş Bulut Asgard'ın öğrencileri birbiri ardına dağıldı. Donmuş Bulut Asgard uçuşan küller ve dağılan bir duman haline geldiğinde günlerce gözyaşı dökmüşlerdi. Ancak şimdi Donmuş Bulut Asgard'ı tekrar inşaa etmek için kendi ellerini kullanacaklardı. Hepsi ve her biri heyecanla ve umutla dolmuşlardı.
Onları izlerken Yun Che'nin yüzünde bir gülümseme belirdi ve endişelenmeyi tamamen bıraktı. Geçen birkaç yıl içinde Donmuş Bulut Asgard pek çok felaketle yüz yüze gelmişti, ancak sonunda tekrar huzura kavuşmuşlardı. En azından ona gözyaşları içinde yalvaran ve ona Asgard Efendisi pozisyonunu emanet eden Gong Yuxian'ı hayal kırıklığına uğratmamıştı...
Ve Küçük Peri'nin büyüdüğü evi korumuştu.
“Büyük Kardeş Yun, neden burada iki düzlemsel kaynak formasyonu daha var? Feng Xue'er aniden güneyi işaret etti. İki büyük kıtayı birbirine bağlayan düzlemsel kaynak formasyonunun ilerisinde daha küçük görünümlü iki kaynak formasyonu daha vardı, ”Bu iki kaynak formasyonu... Görünüşe göre, onlardan İlahi Anka Tarikatımızın aurasını alabiliyorum.”
Yun Che gülümsedi ve konuştu: “Bu ikisi de birer düzlemsel kaynak formasyonu. Açık renkli olan Yüzen Bulut Şehrine bağlanıyor ve koyu renkli olan ise Anka Şehrine bağlanıyor. Bu ikisini Asil Baban tüm gücünü kullanarak bir aylık bir sürede yapmış.”
“Ah? Asil Babam mı?” Feng Xue'er kısık sesle konuştu.
“Okyanus Sarayındaki o gün, bundan üstün körü bahsetmiştim ve beklendiği gibi bunu aklında tutmuş. Yüzen Bulut Şehri'nde de Anka Şehrine bağlanan bir düzlemsel kaynak formasyonu var. Asil Babanın bu kadar ileri gitmesinin sebebi, sadece senin daha rahat onun yanına dönebilmeni sağlamak.” Yun Che Xue'er'e bakarak konuştu.
“...” Feng Xue'er dudaklarını biraz kıpırdattı. Parlak gözleri hafiften bulutlandı ve aniden konuştu: “Büyük Kardeş Yun, kesinlikle uzun zamandır geri dönmedim. Asil Babam ve diğerleri beni özlemiş olmalı. Anka Şehri şu anda yeniden yapılanma halinde olmalı ve şu an benim yardımıma en çok ihtiyaç duyacakları zaman. Bu yüzden bir süreliğine Anka Şehri'ne dönmek istiyorum.”
Yun Che kafasını olumlu şekilde salladı: “Bu süre boyunca, ben de Yüzen Bulut Şehri'nde olacağım. Kurulan kaynak formasyonları ile birbirimizi istediğimiz zaman görebiliriz. Xue'er gün içinde Anka Şehri'nde kalabilir ve geceleri ise itaatkar bir biçimde benim kollarıma dönebilir.”
“Büyük Kardeş Yun... Sen... Git gide daha da yaramazlaşıyorsun.” Meleksi yüzünde kırmızı bulutlar belirirken, Xue'er şakacı bir tavırla surat astı.
İkisi, ışınlanma formasyonlarının önünde birbirinden ayrıldı. Biri Anka Şehri'ne dönerken diğeri Yüzen Bulut Şehri'ne dönüyordu.
Yüzen Bulut Şehri'ndeki ışınlanma formasyonu tam da Xiao Ailesinin avlusuna kurulmuştu. Ancak Yun Che ışınlanma formasyonundan çıktığı gibi Xiao Lingxi ve diğerlerinin yanına gitmedi. Bunun yerine havaya yükseldi ve ruhsal algısını anında tüm Yüzen Bulut Şehri'ni saracak kadar genişletti.
Yun Che'nin ruhsal algı gücü şu anda eskisine göre çok daha güçlüydü. Yüzen Bulut Şehri'ndeki her aura izi onun ruhsal algısında açıkça belirdi. Çok hızlı bir şekilde hedefine kilitlendi, şehrin doğusuna doğru bir şimşek gibi uçtu ve gümüş rengi kıyafetler giyen orta yaşlı bir adamın önünde yere indi.
Önünde bir siluet belirdiğinde gümüş giysili adam anında alarma geçti, ancak karşısındakinin Yun Che olduğunu anladığında hızla eğildi: “Bu kulunuz Mutlak Hükümdar Mabedi'nin Asura Sarayının ustası. Aziz İmparatorun emriyle günlerdir burada Asgard Efendisi Yun'u bekliyorum.”
“Günlerdir mi? Bu kadar erken mi geldin?” Yun Che mırıldandı.
“Evet, Asgard Efendisi Yun'un emirleri ihmal edilmemeli.” Kendine Luo Chi diyen gümüş kıyafetli orta yaşlı adam son derece saygılı bir tonla yanıtladı.
Yun Che “O nerede?” diye sordu.
“Tam arkamdaki küçük evde.” Luo Chi cevap verdi.
“Xuanyan Wendao'yu bana ver, diğeri için ise... Başka bir gün daha burada bekleyebilirsin.”
“Evet.”
Kısa bir an sonra, Luo Chi siyahlar içindeki bir adamı dışarı çıkarttı ve Yun Che'nin yanına yerleştirdi.
Xuanyuan Wendao'nun yüzü solgundu. Bir zamanlar sahip olduğu o heybet ve kibir dolu ifadeyi kaybetmişti. Yatış şekli onu tüm kemikleri kırık bir köpek gibi gösteriyordu.
“Ugh...” Xuanyuan Wendao'nun boğazından huysuz bir inilti geldi. Yavaşça kafasını kaldırdı ve sonunda Yun Che'nin yüzünü gördü. O anda bir şimşek tarafından çarpılmış gibiydi, göz bebekleri hızla birkaç düzine kez büyümüştü. “Yun... Yun Che!”
“Hmph.” Yun Che alayla gülümsedi. “Xuanyuan Wendao, burayı hala hatırlayabiliyor musun?”
“Ah... Ah...” Xuanyuan Wendao'nun ağzı genişçe açıldı. Yun Che'yi gördüğü anda derin bir umutsuzluk uçurumuna düşmüştü. Aşırı korkudan cevap vermeyi bırak, tek bir kelime bile edemiyordu.
Yun Che onu kaldırdı ve uçarak havaya yükseldi. Bir aurayı takip ederek hızla Xiao Klanına döndü, ardından direk Xiao Lie'nin avlusuna indi.
“Che'er, dönmüşsün.”
Yun Che'yi görünce, Xie Lie kollarında hafif bir uykuya dalmış olan Xiao Yongan'ı bir kenara koydu. Yüzünü nazik bir gülümseme sarmıştı: “Döndüğüne göre burada birkaç gün kalmalısın. Geçen iki günde Xi'er çoktan odanı temizledi ve düzenledi.”
“Mn, evden bu kadar uzun süredir uzak kaldığıma göre tabii ki kalacağım.” Yun Che konuşmaya devam etti: “Dede, senin için bir hediyem var.”
“Hediye mi?”
Yun Che kollarını uzattı, kapının hemen dışındaki Xuanyuan Wendaoyu yakaladı ve Xiao Lie'nin önüne fırlattı.
Xiao Lie sıçradı ve şaşırarak sordu: “Bu da kim?”
“İsmi Xuanyuan Wendao.” Yun Che küçük bir nefes aldı ve her bir kelimeyi keskin bir şekilde söyledi: “Xiao Amcayı yirmi dört yıl önce öldüren kişi o!”
“...” Xiao Lie'nin bedeni bir gök gürültüsü duymuş gibi şiddetle sarsıldı. Yüzündeki nazik gülümseme bir anda soldu.
Yun Che hemen Xiao Lie'yi tuttu ve kaşları alçalırken konuştu: “Tüm bunların arkasındaki akıl çoktan öldü ve bu işe karışan herkes de hakettiğini buldu. Sadece bu adamı hayatta bıraktım. Çünkü o senin tarafından infaz edilmeli.”
Xiao Lie'nin onu ve Xiao Lingxi'yi yetiştirdiği yıllarda en fazla arzu ettiği iki şey vardı. Biri onun kaynak damarlarını iyileştirmek, diğeri ise Xiao Ying'i öldüren kişiyi bulmak. Sonunda Yun Che kendi kaynak damarlarını iyileştirmiş ve adını tüm dünyaya duyurmuştu. Diğer mesele ise hala Xiao Lie'nin kalbindeki en büyük düğümdü.
Ama şimdi aradığı, öldürmeyi hayal ettiği katil bulunmuştu ve tam gözlerinin önündeydi. Yirmi yıldan uzun süredir içinde biriktirdiği acı ve nefret şimdi ruhunda vahşice dalgalanıyordu.
“Sen... Bu sensin... Sen... Oğlumu öldürdün... Sen!”
O anda yüz ifadesi tanınamayacak derecede çarpılmıştı. Her zaman bir su kadar sakin olan Xiao Lie, güçlü bir üzüntü ve ona denk güçte bir düşmanlık sergiliyordu. Yun Che onu teselli etmeye ya da durdurmaya çalışmadı, çünkü bu meselenin Xiao Lie'nin hayatındaki en büyük öfkesini ve yarasını taşıdığını biliyordu. Öfkesiyle kalbi memnun olana kadar gitmeli ve sonrasında buna son veren de kendisi olmalıydı. Eğer bu şekilde olmazsa kalbi ve ruhu sonsuza kadar ağır bir gölgenin altında esir kalacak ve asla bundan azad olamayacaktı.
Xiao Lie aniden uzandı, Xuanyuan Wendao'yu yakasından yakadı ve onun solgun ve çaresiz yüzünü kendine doğru çevirdi. Oğlunu öldürdüğü ve ailesini yok ettiği için uzlaşmaz bir nefret hissettiği yeminli düşmanına bakarken, Xiao Lie'nin gözleri neredeyse patlamak üzereydi. Tüm bedeni kontrol edilemez bir biçimde sarsılıyordu. “S... Se.. Seni öldüreceğim!”
Yun Che'nin tüm hayatı boyunca Xiao Lie asla böyle korkunç bir ifade sergilememiş ve asla böylesi dehşet verici sesler çıkartmamıştı. Xuanyuan Wendao'nun boğazının üst kısmını kavrarken tüm acısı ve öfkesi titreyen ellerinde toplanmış gibiydi...
“WAAAHHH…”
Tam o anda, bir bebeğin ağlama sesi kulaklarına çalındı. Bu tanıdık ağlama sesi Xiao Lie'nin baştan aşağı titremesine yol açtı. Bir refleks gibi, Xuanyuan Wendao'yu kenara fırlattı ve hızla evin içine doğru koştu. Aniden uyanan Xiao Yongan'ı hızla ve dikkatle kucağına aldı. Xiao Yongan'ı kucağına aldığı anda neredeyse üstündeki tüm düşmanlık anında yok olmuştu.
“Yongan tamam geçti. Ağlama, ağlama. Bu büyük dedenin suçu, büyük dedesi Yongan'ı korkutmuş olmalı...”
Xiao Lie bebeği sıkıca kucakladı ve nazik bir sesle teselli etti. Hafifçe kısık gözleri sonsuz bir şımartma ve nezaketle doluydu. Şu anda onda en ufak bir öfkeden veya yırtıcılıktan eser yoktu, sanki Xuanyuan Wendao'nun varlığını tamamen unutmuş gibiydi. Xiao Yongan çok hızlı bir şekilde ağlamayı kesti ve bir kez daha kollarında huzurla uyamaya başladı.
Yun Che: “…”
“Che'er...” Xiao Lie, Xiao Yongan'ı bırakmamıştı. Xuanyuan Wendao'ya bir kez daha döndüğünde güzleri çoktan huzur ve sükunet doluydu. “Bu adam benim oğlumu öldürdü. Rüyalarımda bile onu bulup lime lime doğramayı istedim. Ancak... Benim bu ellerim Yongan'ı tutmak için. Böyle bir pisliğin ve günahkarın kanıyla kirlenemezler. Bu yüzden deden için onu Yongan'ın dedesinin mezarı önünde infaz et ve Xiao Amcanın ruhunun huzur bulmasına yardımcı ol...”
“Pekala!” Yun Che yüksek sesle söz verdi ve kalbinde hissettiği rahatlama kelimelerle tarif edilebilecek gibi değildi... Bu Xiao Lie'nin intikam için Xuanyuan Wendao'yu kendi başına öldürmesinden daha kolaydı.
“Mn.” Xiao Lie kollarında uyuyan çocuğa sıkıca sarıldı. Kafasını kaldırdı, göğe doğru baktı ve yüzünde hafif bir gülümseme belirdi. Gülümsemesinde hafif bir hüzün olsa da bu Yun Che'nin onun yüzünde gördüğü en rahatlamış ve en huzurlu gülümsemeydi.
O anda Yun Che, Xuanyuan Wendao'yu kavradı, Xiao Klanının arka dağlarına gitti ve onu Xiao Ying'in mezar taşının önüne attı.
“Xuanyuan Wendao, babana yeniden kavuşma vaktin geldi.” Yun Che onun üstüne bastı ve kafasını Xiao Ying'in mezarının önüne iyice bastırdı. “Oh hayır, hayır... Baban öldüğünde, hem bedeni hem de ruhu yok olana dek yandı. Cehennemin on sekiz katını arşın arşın gezsen bile onu bulman imkansız.”
“Amcam Xiao'nun ailesi iyi kalpli insanlardı, ancak senin gibi bir çöp yüzünden böyle bir trajedi yaşadılar... Binlerce kez ölsen bile günahlarını ödemen mümkün olmaz!” Yun Che'nin yüzü konuşurken öfkeyle kararmıştı. “Günahlarını çekmek için cehenneme git!”
Anka alevleri anında yandı ve Xuanyuan Wendao, Xiao Ying'in mezarının önünde uçuşan küllere dönüşmeden önce sadece umutsuz bir çığlık atabilecek kadar zamana sahipti.
Yun Che iki adım geriye çekildi, Xiao Ying'in mezarı önünde eğildi ve alçak bir sesle konuştu: “Xiao amca, o zamanlar ailemi kurtardın ancak bu nedenle bir felaketle karşılaştın. Nezaketin Yun Ailem tarafından zor ödenebilecek bir şey. Ama bugün sonunda intikamını aldım. Şimdi senin öcünü aldığımıza ve Xiao adını devam ettirecek bir torunun olduğuna göre, umarım cennetteki ruhun gülümseyebilir ve huzur bulabilir.”
Yun Che mezar taşının önünde bir kez daha eğildikten sonra uçarak havaya yükseldi. Tam Xiao Klanına doğru geri dönecekken aniden tereddüt etti ve ardından yön değiştirerek Yüzen Bulut Şehri'nin doğusuna doğru yöneldi.
Uzun süredir kalbinde yer etmiş bir kargaşa vardı.
Bu, Yüzen Bulut Şehrinde saklı olan elli kilogramlık Mor Damarlı İlahi Kristaldi.
Elli kiloluk Mor Damarlı İlahi Kristal ne tür bir kavramdı?
Tüm Kaynak Gökyüzü Kıtası yüz yılda elli kilo Mor Damarlı İlahi Kristal üretemezdi. Ve son derece fakir olan Yüzen Bulut Şehrinde bir anda elli kiloluk bir kaynak mı ortaya çıkmıştı.
Daha da garibi yüksek miktarda Mor Damarlı İlahi Kristal geliştirmek için birkaç bin yıla, hatta on bin yıla ihtiyaç vardı. Böyle bir şey bu süre boyunca kesinlikle güçlü bir aura salardı. Büyük kaynaklara, son derece keskin bir koku duyusuna ve algı yeteneğine sahip büyük tarikatlar, özellikle de Dört Kutsal Bölge bin yıllar boyunca bu kadar devasa bir ilahi kristal madenini nasıl olur da gözden kaçırırdı?
Bunun yerine bu maden birkaç yıl önce İlahi Anka Tarikatı tarafından keşfedilmişti.
Sanki... Bu elli kilogramlık Mor Damarlı İlahi Kristal madeni geçen yıllarda yoktan var olmuş gibiydi.