"Kabr-i kalbden hakaik çıplak çıktı; nâmahrem olan kimseler nazar etmesin." Nâmahrem olan kimselerden kasıt kimdir; kimler olabilir?
Değerli Kardeşimiz;
يَوْمَ تُبْلَى السَّرَۤائِرُ sırrınca, kabr-i kalbden hakaik çıplak çıktı; nâmahrem olan kimseler nazar etmesin. Âhirete kemal-i iştiyak ile müheyyayım. Bu asılanlarla beraber gitmeye hazırım. Nasıl ki, bir bedevî garaipperest, İstanbul'un acaip ve mehasinini işitmiş, fakat görmemiş; nasıl kemal-i hâhişle görmeyi arzu eder! Ben de ma'rez-i acaip ve garaip olan âlem-i âhireti, o hâhişle görmek istiyorum. Şimdi de öyleyim. Beni oraya nefyetmek, bana ceza değil! Sizin elinizden gelirse, beni vicdanen tâzib ediniz! Ve illâ başka suretle azap, azap değil, benim için bir şandır!"(1)
Üryan birisine bakacaklardan bazıları aklen ve dinen mahrem ve caiz, bazıları ise namahrem ve haramdır. Bu mahremlik ve namahremlik dediğimiz olay sadece bedende değil, aynı zamanda fikirde ve inançta da geçerlidir.
Beni anlamakta zorluk çekenler, dünya hayatını ahiret hayatı için feda etmemi delilik görenler, dünyayı ahirete tercih edenler, sözlerimi çarpıtmak ve cezalandırmak isteyenler şu sözlerimi ve ölüme olan iştiyakımı anlayamadıkları için, bu sözlerime namahremdirler. Beni anlayabilecek ve menfi karşılamayacaklar ise mahrem olup, dinleyebilirler.
Üstad Hazretleri bu manaları “kabr-i kalbden hakaik çıplak çıktı” şeklinde edebi ve şiirsel bir dil ile ifade ediyor.
Selam ve dua ile...
Sorularla Risale Editörü