İlişkisel veritabanı - Relational database
Bir ilişkisel veritabanı , bir dijital veri tabanı göre ilişkili modelle önerdiği gibi veri, EF Codd ilişkisel veri tabanları korumak için kullanılan 1970 bir sistem içinde a, ilişkisel veritabanı yönetim sistemi (RDBMS). Birçok ilişkisel veritabanı sistemi , veritabanını sorgulamak ve korumak için SQL (Yapılandırılmış Sorgu Dili) kullanma seçeneğine sahiptir .
Tarih
"İlişkisel veritabanı" terimi, 1970 yılında IBM'de EF Codd tarafından icat edildi. Codd , "A Relational Model of Data for Large Shared Data Banks" adlı araştırma makalesinde bu terimi tanıttı. Bu yazıda ve sonraki yazılarında "ilişkisel" ile ne demek istediğini tanımladı. İlişkisel bir veritabanı sistemini neyin oluşturduğuna dair iyi bilinen bir tanım, Codd'un 12 kuralından oluşur . Bununla birlikte, ilişkisel modelin hiçbir ticari uygulaması Codd'un tüm kurallarına uymamaktadır, bu nedenle terim yavaş yavaş daha geniş bir veritabanı sistemleri sınıfını tanımlamaya başlamıştır, bu da en azından:
- Olarak kullanıcıya verileri sunmak ilişkileri (olarak örneğin tablo şeklinde bir sunum, toplama bölgesinin tablo bir dizi oluşan her tablo satır ve sütunlar );
- Verileri tablo biçiminde işlemek için ilişkisel operatörler sağlayın.
1974'te IBM , prototip bir RDBMS geliştirmek için bir araştırma projesi olan System R'yi geliştirmeye başladı . RDBMS olarak satılan ilk sistem Multics İlişkisel Veri Deposu idi (Haziran 1976). Oracle , 1979'da, şimdi Oracle Corporation olan Relational Software tarafından piyasaya sürüldü . Bunu Ingres ve IBM BS12 izledi. Diğer RDBMS örnekleri arasında DB2 , SAP Sybase ASE ve Informix bulunur . 1984'te Macintosh için ilk RDBMS geliştirilmeye başlandı, kod adı Silver Surfer ve 1987'de 4th Dimension olarak piyasaya sürüldü ve bugün 4D olarak biliniyor.
İlişkisel modelin nispeten sadık uygulamaları olan ilk sistemler şunlardı:
- Michigan Üniversitesi – Mikro DBMS (1969)
- Massachusetts Teknoloji Enstitüsü (1971)
- Peterlee'deki IBM Birleşik Krallık Bilim Merkezi - IS1 (1970–72) ve halefi PRTV (1973–79)
Bir RDBMS'nin en yaygın tanımı, kesinlikle ilişkisel teoriye dayanmasa bile, verilerin bir satır ve sütun koleksiyonu olarak bir görünümünü sunan bir üründür . Bu tanım gereği, RDBMS ürünleri tipik olarak Codd'un 12 kuralının tümünü değil bazılarını uygular.
İkinci bir düşünce okulu, bir veritabanının Codd'un tüm kurallarını (veya Christopher J. Date , Hugh Darwen ve diğerleri tarafından ifade edildiği gibi ilişkisel modele ilişkin mevcut anlayışı) uygulamıyorsa, ilişkisel olmadığını savunur . Birçok teorisyen ve Codd ilkelerine sıkı sıkıya bağlı diğer kişiler tarafından paylaşılan bu görüş, çoğu VTYS'yi ilişkisel olmadığı için diskalifiye eder. Açıklama için, genellikle bazı RDBMS'lere gerçek ilişkisel veritabanı yönetim sistemleri (TRDBMS) olarak atıfta bulunurlar ve diğerlerini sözde ilişkisel veritabanı yönetim sistemleri (PRDBMS) olarak adlandırırlar.
Alternatif sorgu dilleri önerildi ve uygulandı, özellikle Ingres QUEL'in 1996 öncesi uygulaması .
ilişkisel model
Bu model, verileri her satırı tanımlayan benzersiz bir anahtarla sütun ve satırlardan oluşan bir veya daha fazla tablo (veya "ilişki") halinde düzenler . Satırlar ayrıca kayıtlar veya demetler olarak da adlandırılır . Sütunlara nitelikler de denir. Genel olarak, her tablo/ilişki bir "varlık tipini" (müşteri veya ürün gibi) temsil eder. Satırlar, söz konusu varlık türünün örneklerini ("Lee" veya "başkan" gibi) ve bu örneğe atfedilen değerleri (adres veya fiyat gibi) temsil eden sütunları temsil eder.
Örneğin, bir sınıf tablosunun her satırı bir sınıfa karşılık gelir ve bir sınıf birden çok öğrenciye karşılık gelir, bu nedenle sınıf tablosu ile öğrenci tablosu arasındaki ilişki "birden çoğa"dır.
Anahtarlar
Bir tablodaki her satırın kendine özgü anahtarı vardır. Bir tablodaki satırlar, bağlantılı satırın benzersiz anahtarı için bir sütun eklenerek diğer tablolardaki satırlara bağlanabilir (bu tür sütunlar yabancı anahtarlar olarak bilinir ). Codd, rastgele karmaşıklıktaki veri ilişkilerinin basit bir kavram kümesiyle temsil edilebileceğini gösterdi.
Bu işlemenin bir kısmı, bir tablodaki yalnızca bir satırı sürekli olarak seçebilmeyi veya değiştirebilmeyi içerir. Bu nedenle, çoğu fiziksel uygulamanın bir tablodaki her satır için benzersiz bir birincil anahtarı (PK) vardır. Tabloya yeni bir satır yazıldığında, birincil anahtar için yeni bir benzersiz değer oluşturulur; bu, sistemin öncelikle tabloya erişmek için kullandığı anahtardır. Sistem performansı, PK'ler için optimize edilmiştir. Diğer, daha doğal anahtarlar da alternatif anahtarlar (AK) olarak tanımlanabilir ve tanımlanabilir . Genellikle bir AK oluşturmak için birkaç sütuna ihtiyaç duyulur (bu, tek bir tamsayı sütununun genellikle PK yapılmasının bir nedenidir). Hem PK'ler hem de AK'ler, bir tablo içindeki bir satırı benzersiz bir şekilde tanımlama yeteneğine sahiptir. Daha geniş sistem gereksinimleri olduğunda, dünya çapında benzersiz bir kimlik , küresel olarak benzersiz bir tanımlayıcı sağlamak için ek teknoloji uygulanabilir .
Bir veritabanındaki birincil anahtarlar, tablolar arasındaki ilişkileri tanımlamak için kullanılır. Bir PK başka bir tabloya geçtiğinde, diğer tabloda yabancı anahtar olur. Her hücre yalnızca bir değer içerebildiğinde ve PK normal bir varlık tablosuna geçtiğinde, bu tasarım deseni bire bir veya bire çok ilişkiyi temsil edebilir. Çoğu ilişkisel veritabanı kararlılığını tasarlayan birçok çoğa diğer varlık tabloları hem BA'lar içeren ek bir tablo oluşturarak ilişkiler - ilişki bir varlık haline gelir; çözünürlük tablosu daha sonra uygun şekilde adlandırılır ve iki FK bir PK oluşturmak üzere birleştirilir. PK'lerin diğer tablolara geçişi, sistem tarafından atanan tamsayıların normal olarak PK'ler olarak kullanılmasının ikinci ana nedenidir; bir grup başka sütun türünü geçirmede genellikle ne verimlilik ne de netlik vardır.
ilişkiler
İlişkiler, bu tablolar arasındaki etkileşim temelinde kurulan farklı tablolar arasında mantıksal bir bağlantıdır.
işlemler
Bir veritabanı yönetim sisteminin (DBMS) verimli ve doğru çalışması için ACID işlemlerini kullanması gerekir .
saklı prosedürler
Bir RDBMS içindeki programlamanın çoğu, saklı yordamlar (SP'ler) kullanılarak gerçekleştirilir . Genellikle prosedürler, bir sistem içinde ve dışında aktarılan bilgi miktarını büyük ölçüde azaltmak için kullanılabilir. Arttırılmış güvenlik için sistem tasarımı, doğrudan tablolara değil, yalnızca saklı yordamlara erişim verebilir. Temel saklı yordamlar, yeni eklemek ve mevcut verileri güncellemek için gereken mantığı içerir. Verilerin işlenmesi veya seçilmesiyle ilgili ek kuralları ve mantığı uygulamak için daha karmaşık prosedürler yazılabilir.
terminoloji
İlişkisel veritabanı ilk olarak Haziran 1970'de IBM'in San Jose Araştırma Laboratuvarı'ndan Edgar Codd tarafından tanımlandı . Codd'un neyin RDBMS olarak nitelendirildiğine ilişkin görüşü, Codd'un 12 kuralında özetlenmiştir . İlişkisel bir veritabanı, baskın veritabanı türü haline geldi. İlişkisel modelin yanı sıra diğer modeller arasında hiyerarşik veritabanı modeli ve ağ modeli bulunur .
Aşağıdaki tablo, en önemli ilişkisel veritabanı terimlerinden bazılarını ve bunlara karşılık gelen SQL terimlerini özetlemektedir :
|SQL terimi||İlişkisel veritabanı terimi||Açıklama|
|Sıra||Tuple veya kayıt||Tek bir öğeyi temsil eden bir veri seti|
|Kolon||Özellik veya alan||Bir demetin etiketli bir öğesi, örneğin "Adres" veya "Doğum tarihi"|
|Tablo||İlişki veya Temel relvar||Aynı öznitelikleri paylaşan bir dizi demet; bir dizi sütun ve satır|
|Görünüm veya sonuç kümesi||türetilmiş relvar||Herhangi bir demet seti; bir sorguya yanıt olarak RDBMS'den bir veri raporu|
İlişkiler veya tablolar
Bir ilişki , aynı niteliklere sahip bir dizi demet olarak tanımlanır . Bir demet genellikle bir nesneyi ve o nesne hakkında bilgiyi temsil eder. Nesneler tipik olarak fiziksel nesneler veya kavramlardır. Bir ilişki genellikle satırlar ve sütunlar halinde düzenlenen bir tablo olarak tanımlanır . Bir öznitelik tarafından başvurulan tüm veriler aynı etki alanındadır ve aynı kısıtlamalara uygundur.
İlişkisel model, bir ilişkinin demetlerinin belirli bir sıraya sahip olmadığını ve sırayla, demetlerin nitelikler üzerinde hiçbir düzen empoze etmediğini belirtir. Uygulamalar, kümeleri belirlemek için seç , öznitelikleri tanımlamak için proje ve ilişkileri birleştirmek için birleştirme gibi işlemleri kullanan sorguları belirterek verilere erişir . İlişkiler, ekleme , silme ve güncelleme operatörleri kullanılarak değiştirilebilir. Yeni tanımlama grupları, açık değerler sağlayabilir veya bir sorgudan türetilebilir. Benzer şekilde, sorgular, güncelleme veya silme için tanımlama gruplarını tanımlar.
Tanım olarak demetler benzersizdir. Tuple bir aday veya birincil anahtar içeriyorsa, o zaman açıkça benzersizdir; ancak, bir satırın veya kaydın tanımlama grubu olması için birincil anahtarın tanımlanması gerekmez. Bir demetin tanımı, benzersiz olmasını gerektirir, ancak tanımlanması için bir birincil anahtar gerektirmez. Bir demet benzersiz olduğundan, nitelikleri tanım gereği bir süper anahtar oluşturur .
Temel ve türetilmiş ilişkiler
İlişkisel bir veritabanında, tüm veriler saklanır ve ilişkiler aracılığıyla erişilebilir . Verileri depolayan ilişkilere "temel ilişkiler", uygulamalarda ise "tablolar" denir. Diğer ilişkiler veri depolamaz, ancak diğer ilişkilere ilişkisel işlemler uygulanarak hesaplanır. Bu ilişkilere bazen "türetilmiş ilişkiler" denir. Uygulamalarda bunlara " görünümler " veya "sorgular" denir . Türetilmiş ilişkiler, birkaç ilişkiden bilgi alabilseler bile, tek bir ilişki olarak hareket etmeleri bakımından uygundur. Ayrıca, türetilmiş ilişkiler bir soyutlama katmanı olarak kullanılabilir .
İhtisas
Alan, belirli bir nitelik için olası değerler kümesini tanımlar ve özelliğin değeri üzerinde bir kısıtlama olarak düşünülebilir. Matematiksel olarak, bir özniteliğe bir etki alanı eklemek, öznitelik için herhangi bir değerin belirtilen kümenin bir öğesi olması gerektiği anlamına gelir. Örneğin, "ABC" karakter dizgisi tamsayı etki alanında değildir, ancak 123 tamsayı değeridir . Başka bir etki alanı örneği, "CoinFace" alanı için olası değerleri ("Yazılar", "Yazılar") olarak tanımlar. Bu nedenle, "CoinFace" alanı (0,1) veya (H,T) gibi giriş değerlerini kabul etmeyecektir.
kısıtlamalar
Kısıtlamalar, bir özniteliğin etki alanını daha fazla kısıtlamayı mümkün kılar. Örneğin, bir kısıtlama, belirli bir tamsayı özniteliğini 1 ile 10 arasındaki değerlerle sınırlayabilir. Kısıtlamalar , veri tabanında iş kurallarının uygulanması için bir yöntem sağlar ve uygulama katmanı içinde sonraki veri kullanımını destekler. SQL, kısıtlama işlevselliğini kontrol kısıtlamaları biçiminde uygular . Kısıtlamalar, ilişkilerde saklanabilecek verileri kısıtlar . Bunlar genellikle , verilerin kısıtlamayı karşılayıp karşılamadığını gösteren bir boole değeriyle sonuçlanan ifadeler kullanılarak tanımlanır . Kısıtlamalar tek özniteliklere, bir demete (öznitelik kombinasyonlarını kısıtlayan) veya tüm bir ilişkiye uygulanabilir. Her özniteliğin ilişkili bir etki alanı olduğundan, kısıtlamalar vardır ( etki alanı kısıtlamaları ). İlişkisel model için iki temel kural, varlık bütünlüğü ve referans bütünlüğü olarak bilinir .
Birincil anahtar
Her ilişki /tablonun bir birincil anahtarı vardır, bu bir ilişkinin küme olmasının bir sonucudur . Birincil anahtar, tablo içindeki bir tanımlama grubunu benzersiz şekilde belirtir. Doğal nitelikler (girilen verileri tanımlamak için kullanılan nitelikler) bazen iyi birincil anahtarlar olsa da, bunun yerine genellikle yedek anahtarlar kullanılır. Bir vekil anahtar, onu benzersiz bir şekilde tanımlayan bir nesneye atanan yapay bir niteliktir (örneğin, bir okuldaki öğrenciler hakkında bir bilgi tablosunda, onları ayırt etmek için hepsine bir öğrenci kimliği atanabilir). Vekil anahtarın içsel (doğal) bir anlamı yoktur, bunun yerine bir tanımlama grubunu benzersiz bir şekilde tanımlama yeteneği sayesinde kullanışlıdır. Özellikle N:M kardinalitesi ile ilgili olarak başka bir yaygın durum bileşik anahtardır . Bileşik anahtar, (birlikte) bir kaydı benzersiz şekilde tanımlayan bir tablo içindeki iki veya daha fazla öznitelikten oluşan bir anahtardır.
Yabancı anahtar
Yabancı anahtar, ilişkisel tablodaki başka bir tablonun birincil anahtar sütunuyla eşleşen bir alandır. İki anahtarı ilişkilendirir. Yabancı anahtarların referans ilişkisinde benzersiz değerlere sahip olması gerekmez. Tabloları çapraz referanslamak için bir yabancı anahtar kullanılabilir ve referans ilişkisindeki bir veya daha fazla özelliğin alanını kısıtlamak için referans verilen ilişkideki niteliklerin değerlerini etkin bir şekilde kullanır. Kavram resmi olarak şu şekilde tanımlanır: "Referanslama ilişkisindeki tüm referanslama ilişkisinde referanslama nitelikleri üzerinde yansıtılan referans ilişkide bir tanımlama grubu bulunmalıdır, öyle ki referanslama niteliklerinin her birindeki değerler, referanslama niteliklerindeki karşılık gelen değerlerle eşleşir. başvurulan özellikler."
saklı prosedürler
Saklı yordam, veritabanıyla ilişkilendirilen ve genellikle veritabanında depolanan yürütülebilir koddur. Saklı yordamlar genellikle, bir ilişkiye bir tanımlama grubu eklemek , kullanım kalıpları hakkında istatistiksel bilgi toplamak veya karmaşık iş mantığı ve hesaplamaları kapsüllemek gibi ortak işlemleri toplar ve özelleştirir . Genellikle güvenlik veya basitlik için bir uygulama programlama arabirimi (API) olarak kullanılırlar . SQL RDBMS'lerde saklı yordamların uygulanması, genellikle geliştiricilerin standart bildirime dayalı SQL sözdizimine yönelik prosedürel uzantılardan (genellikle satıcıya özel) yararlanmalarına olanak tanır . Saklı yordamlar, ilişkisel veritabanı modelinin bir parçası değildir, ancak tüm ticari uygulamalar bunları içerir.
dizin
Dizin, verilere daha hızlı erişim sağlamanın bir yoludur. Bir ilişkideki niteliklerin herhangi bir kombinasyonunda indeksler oluşturulabilir . Bu öznitelikleri kullanarak filtre uygulayan sorgular, her bir demeti sırayla kontrol etmek zorunda kalmadan, doğrudan dizini kullanarak ( Hash tablosu aramasına benzer) eşleşen demetleri bulabilir . Bu, aradığınız bilginin bulunduğu sayfaya doğrudan gitmek için bir kitabın dizinini kullanmaya benzer , böylece aradığınızı bulmak için kitabın tamamını okumak zorunda kalmazsınız. İlişkisel veritabanları tipik olarak, her biri veri dağıtımı, ilişki boyutu ve tipik erişim modelinin bir kombinasyonu için en uygun olan birden çok dizin oluşturma tekniği sağlar. Endeksler genellikle B+ ağaçları , R-ağaçları ve bitmapler aracılığıyla uygulanır . İndeksler genellikle veritabanının bir parçası olarak kabul edilmezler, çünkü bir uygulama detayı olarak kabul edilirler, ancak indeksler genellikle veritabanının diğer kısımlarını koruyan aynı grup tarafından korunur. Hem birincil hem de yabancı anahtarlarda verimli dizinlerin kullanılması, sorgu performansını önemli ölçüde artırabilir. Bunun nedeni, B-ağacı dizinlerinin log(n) ile orantılı sorgu süreleriyle sonuçlanmasıdır; burada n, bir tablodaki satır sayısıdır ve karma dizinler, sabit zamanlı sorgularla sonuçlanır (dizinin ilgili parçası uygun olduğu sürece boyut bağımlılığı yoktur). hafıza).
ilişkisel işlemler
İlişkisel veritabanına karşı yapılan sorgular ve veritabanındaki türetilmiş relvarlar , bir ilişkisel hesap veya bir ilişkisel cebir içinde ifade edilir . Orijinal ilişkisel cebirinde Codd, her biri dört operatörden oluşan iki grupta sekiz ilişkisel operatör tanıttı. İlk dört operatör, geleneksel matematiksel küme işlemlerine dayanıyordu :
- Sendika operatörü iki dizilerini birleştirir ilişkiler ve sonucundan tüm yinelenen dizilerini kaldırır. İlişkisel birleştirme operatörü, SQL UNION operatörüne eşdeğerdir .
- Kesişim operatörü iki ilişkiler ortak noktası paylaştıkları dizilerini kümesini üretir. Intersection, SQL'de INTERSECT operatörü şeklinde uygulanır.
- Fark operatörü iki ilişkilerine gören ve ikinci ilişki bulunmayan ilk ilişkiden dizilerini kümesini üretir. Fark, SQL'de EXCEPT veya MINUS operatörü şeklinde uygulanır.
- Kartezyen ürün iki ilişkilerin bir ikinci ilişki her başlığın eşleştirilmelerinden birinci ilişkinin her başlığın sonuçlanan herhangi bir kritere göre sınırlı olmadığı birleştirme olup. Kartezyen ürün, SQL'de Çapraz birleştirme operatörü olarak uygulanır.
Codd tarafından önerilen diğer operatörler, ilişkisel veritabanlarına özgü özel işlemleri içerir:
- Seçim veya kısıtlama işlemi, sonuçları yalnızca belirli bir kriteri karşılayanlarla, yani küme teorisi açısından bir alt kümeyle sınırlandırarak, bir ilişkiden demetleri alır . Seçimin SQL eşdeğeri, WHERE yan tümcesi içeren SELECT sorgu ifadesidir .
- İzdüşüm işlemi ekstreler tuple veya dizilerini kümesinden sadece belirtilen özellikler.
- İlişkisel veritabanları için tanımlanan birleştirme işlemine genellikle doğal birleştirme denir. Bu tür birleşimde, iki ilişki ortak nitelikleriyle birbirine bağlanır. MySQL'in doğal bir birleştirme yaklaşımı, İç birleştirme operatörüdür. SQL'de bir INNER JOIN, bir sorguda iki tablo olduğunda kartezyen bir ürünün oluşmasını engeller. Bir SQL Sorgusuna eklenen her tablo için, kartezyen bir ürünü önlemek için bir ek INNER JOIN eklenir. Bu nedenle, bir SQL sorgusundaki N tabloları için, kartezyen bir ürünü önlemek için N-1 INNER JOINS olmalıdır.
- İlişkisel bölme işlemi, ikinci bir ilişki (bölen) bölünmesi için bir ilişki (bölünen) bir dizilerini kullanılmasını içerir esas biraz daha karmaşık bir işlemdir ve. İlişkisel bölme operatörü, kartezyen çarpım operatörünün (dolayısıyla adı) fiilen tersidir.
Diğer operatörlerin yanı sıra, ilişkisel karşılaştırma operatörleri ve yuvalama ve hiyerarşik veriler için destek sunan uzantılar da dahil olmak üzere, Codd'un orijinal sekizi tanıtmasından bu yana diğer operatörler tanıtıldı veya önerildi.
normalleştirme
Normalleştirme ilk olarak Codd tarafından ilişkisel modelin ayrılmaz bir parçası olarak önerildi. Basit olmayan etki alanlarını (atomik olmayan değerler) ve verilerin fazlalığını (çoğaltma) ortadan kaldırmak için tasarlanmış bir dizi prosedürü kapsar, bu da veri işleme anormalliklerini ve veri bütünlüğü kaybını önler. Veritabanlarına uygulanan en yaygın normalleştirme biçimlerine normal biçimler denir .
RDBMS
Connolly ve Begg, Veritabanı Yönetim Sistemini (DBMS) "kullanıcıların veritabanına erişimi tanımlamasını, oluşturmasını, sürdürmesini ve kontrol etmesini sağlayan bir yazılım sistemi" olarak tanımlar. RDBMS, bazen temel alınan veritabanı ilişkisel olduğunda kullanılan bu kısaltmanın bir uzantısıdır.
İlişkisel veritabanı yönetim sistemi için alternatif bir tanım , ilişkisel modele dayalı bir veritabanı yönetim sistemidir (DBMS) . Günümüzde yaygın olarak kullanılan veritabanlarının çoğu bu modele dayanmaktadır.
RDBMS'ler, 1980'lerden beri finansal kayıtlar, üretim ve lojistik bilgiler, personel verileri ve diğer uygulamalar için kullanılan veri tabanlarında bilgilerin depolanması için yaygın bir seçenek olmuştur. İlişkisel veritabanları , RDBMS'nin uygulanması ve yönetilmesi daha kolay olduğundan , genellikle eski hiyerarşik veritabanlarının ve ağ veritabanlarının yerini almıştır . Bununla birlikte, 1980'lerde ve 1990'larda nesne veritabanı yönetim sistemleri tarafından ( ilişkisel veritabanları ve nesne yönelimli uygulama programları arasındaki sözde nesne-ilişkisel empedans uyumsuzluğunu ele almak amacıyla tanıtıldı) tarafından alınan ilişkisel depolanmış veriler devam eden, başarısız zorluklarla karşılaştı. 1990'larda XML veritabanı yönetim sistemlerinin yanı sıra . Ancak, bu tür gibi teknolojiler, genişlik nedeniyle yatay ölçeklendirme ve bilgisayar kümeleri , NoSQL veritabanları geçenlerde RDBMS veritabanlarına alternatif olarak popüler hale gelmiştir.
Dağıtılmış ilişkisel veritabanları
Dağıtılmış İlişkisel Veritabanı Mimarisi (DRDA), 1988 ile 1994 yılları arasında IBM bünyesindeki bir çalışma grubu tarafından tasarlanmıştır. DRDA, ağa bağlı ilişkisel veritabanlarının SQL isteklerini yerine getirmek için işbirliği yapmasını sağlar. DRDA'nın mesajları, protokolleri ve yapısal bileşenleri, Dağıtılmış Veri Yönetimi Mimarisi tarafından tanımlanır .
Göre DB-Motorları Mart 2021 yılında, en yaygın olarak kullanılan sistemler vardı:
- Oracle Veritabanı
- MySQL
- Microsoft SQL Sunucusu
- PostgreSQL (özgür yazılım)
- IBM Db2
- SQLite (özgür yazılım)
- Microsoft Erişimi
- MariaDB (özgür yazılım)
- Hive (ücretsiz yazılım; veri ambarları için özel ).
- Ter veri
- Microsoft Azure SQL Veritabanı
Araştırma şirketi Gartner'a göre , 2011 yılında gelire göre önde gelen beş tescilli yazılım ilişkisel veritabanı satıcısı Oracle (%48,8), IBM (%20,2), Microsoft (%17,0), Sybase dahil SAP (%4,6) ve Teradata (3.7) idi. %).
Ayrıca bakınız
- SQL
- Nesne veritabanı (OODBMS)
- Çevrimiçi analitik işleme (OLAP) ve ROLAP (İlişkisel Çevrimiçi Analitik İşleme)
- Veri deposu
- Yıldız şeması
- kar tanesi şeması
- İlişkisel veritabanı yönetim sistemlerinin listesi
- İlişkisel veritabanı yönetim sistemlerinin karşılaştırılması
Referanslar
Kaynaklar
- Tarih, CJ (1984). DB2 Kılavuzu (öğrenci ed.). Addison-Wesley . ISBN'si 0201113171. OCLC 256383726 . OL 2838595M .