Öteden beri ziraate, çiçeğe, böceğe ilgi duymuşumdur. Bunda belki de çocukken yaşadığım köy hayatına duyduğum özlemin etkisi vardır. Okul çağlarında ziraat mühendisliği benim için biçilmiş kaftan diye düşünürdüm ama sayısal derslere olan ilgisizliğim hayallerimin henüz başındayken gerçekleri kabullenmemi sağladı. Sonuçta radyo-tv okudum ama Tanrı'nın benim için güzel planları varmış. Geçtiğimiz senenin başında tv müdürümüz bana tarım programı yapmam konusunda teklifte bulundu. "Sade ve doğal bir program hedefliyoruz, bu proje sana çok uygun." dedi ve bu hafta 53.bölümümüz yayınlandı. Bunları neden yazdım bilmiyorum ama bir şeyi sahiden çok istersek geç de olsa gerçekleşiyor. Biz yalnızca gönülden isteyelim...
8 Oca 2011
İlk basımı 2001 yılında olan Bir kedi, bir adam, bir ölüm kitabını 2011 senesinde okumama hayıflanıyorum doğrusu. Sami'nin, Juan Perez'in ve Yoriko'nun yaşamlarını dinlemeye neden bu kadar geç kaldım... Kendime kızmadan edemiyorum.
Zülfü Livaneli bu romanı 1974 senesinde Stockholm'de orman kenarındaki öğrenci evinde yazmaya başlamış. Son basımlarında ise yeniden gözden geçirerek üzerinde birkaç değişiklik yapmış. Kitap İngilizce, Almanca ve Fransızca çevirilerle Yalnızlık Mevsimi adı altında yayınlanmış.
Livaneli, siyasal inançların mültecileştirdiği hayatları, Kuzey ve Güney'in iklim farklılıklarını, Doğu ve Batı'nın kültür farklılıklarını, öldürmek ve bağışlamak arasında yaşanan ikilemleri yalın bir dille anlatmış.
Kullandığı teknik de çok farklı ve başarılı. Hayal ve gerçek arasında gidip gelmeler yalnızca bir roman okumadığımızın en büyük göstergesi.