Yolculuk kelimesinin anlamı, denizi gemi ile seyretmek ve başlangıç noktasından varış noktasına kadar denizi geçmektir. Bu yolculuğa karşılık gelen İngilizce navigasyon anlamı, gemiyi etimolojiden hareket ettirmek veya yönlendirmektir, ancak yolculuktan neredeyse hiçbir farkı olmadığı söylenebilir. Bununla birlikte, Japonca'da navigasyona karşılık gelen navigasyon ve navigasyon olduğu için, navigasyon ve navigasyon arasında ayrım yapmak gerekir. İkisi arasında net bir fark yoktur, ancak güçlüyse, navigasyon terimi navigasyon teknolojisi veya teknik olarak görüntülenen navigasyon için kullanılır. Farklı bir bakış açısından, bir navigasyon durumuna karşılık gelen navigasyon adı verilen bir navigasyon teknolojisi olduğundan, navigasyon ve navigasyonun ayrılmaz bir şekilde bağlantılı olduğu söylenebilir.Gezinme öğeleri
Yolculuğun davranışını oluşturan unsurlar gemiler, operatörler, denizcilik becerileri ve çevredir. Bu faktörleri kullanarak yolculuk şu şekilde tanımlanabilir. Yani operatör, amaca ulaşmak için biriktirdiği navigasyon teknolojisinden tam olarak yararlanarak, mobilin ana gövdesi olan gemiyi verilen ortamda (yardım sistemi dahil) hareket ettirecektir. Burada oluşan eylem yolculuktur.
Gemi kendi bilgilerini ve sensörler tarafından elde edilen bilgileri operatöre iletir ve operatör bu bilgileri ve kendi navigasyon teknolojisini kullanarak gemiyi çalıştırır. Operatörün bir duyu organı olduğundan, bilgi doğrudan çevreden alınabilir ve iletişim sistemi üzerinden harici bir sistem gibi ortamdan alınabilir. Ek olarak, gemiyi, operatörü ve navigasyon teknolojisini sistematik olarak kavrayarak genellikle bir gemi sistemi veya navigasyon sistemi olarak anılır.Yolculuk gelişiminin tarihi
Yolculukların gelişiminin kabaca görünür varış noktasına yolculuk aşamalarına, ardından görünmez varış noktasına ve ardından daha yüksek doğruluk ve verimlilik arama aşamasına bölünebileceği söylenebilir. ..Antik yolculuk
Antik gemilerin her zaman karaya bağlanabilecekleri menzil içinde seyrettikleri varsayılır, çünkü dalgalar veya gelgitler gibi dış kuvvetlerin olmadığı zamanlarda herkes tarafından çalıştırılabilirken, oradayken dış kuvvete bırakılmışlardır. dış güçtü. .. Böyle bir teknoloji ile bile kara boyunca hatırı sayılır bir mesafeye yelken açmak mümkün olabilirdi ve bunun bir uzantısı olarak, kavisli olsa bile varış noktasına doğrudan bir yolculuğun mümkün olacağı düşünülüyordu. Böylelikle deniz yolculukları genişleyecekti ancak Akdeniz'de adaların yanı sıra adalar boyunca da dahil olmak üzere güneşin görünümünün yönü yön için referans olarak kullanılmaya başlandı. Fenikeliler son birkaç yüzyıldan beri Akdeniz'de yelken açmakta özgürdü, çünkü Küçük Ayı'yı geceleri oryantasyon yapmak için kullanacaklarını biliyorlardı. Ancak, bu teknik Fenikeliler tarafından gizli tutulmuş ve Yunanlılar tarafından ifşa edilinceye kadar halka yayılmamıştır. Ayrıca, karanın görünmez olduğu denizde bile, kuşların hareket yönünden ve bulut oluşum durumundan karanın yönünü tahmin ederek yolculuğun kolaylaştırıldığı görülmektedir.
Öte yandan, Mikronezya ve Polinezya'daki yolculuklar, eski Akdeniz'dekilere benzemekle birlikte, temelde ada temelliydi. Ancak okyanusta olduğu için yönünü belirlemek kolay değildir ve bunu aşmak için ırkın malı olan deniz haritaları uzun yılların tecrübesiyle oluşturulmuş ve kullanılmıştır. Bu deniz haritası, yönleri gösteren adaları ve palmiye çubuklarını gösteren bir mermi kombinasyonundan oluşur ve üç tür vardır: tüm takımadaları gösteren kapsamlı bir harita, bazı takımadaları gösteren bir bölüm ve bir mesafe. .. Görünüşe göre 2000 deniz mili kadar büyük bir yolculuk yapmışlar.Ortaçağ yolculuğu
Ortaçağ yolculukları, ticaretin taşıyıcıları olan İtalyanlar, Güney Fransızlar ve Vikingler çevresinde yoğunlaştı. Ayrıca Haçlı seferleri seferlere de bağlı olduğu için yolculukların önemi toplum tarafından kabul edildi. Akdeniz'de yapılacak yolculuklar için Fenikeliler ve Yunanlıların biriktirdiği yolculuk bilgilerini özetleyen Yelken Talimatları gibi kitaplar yapılmış, ancak bu dönemde yolculuk sonuçlarına göre revize edilmiş baskılar yapılmıştır. Oldukça yaratılmış. Ek olarak, haritalar (deniz haritaları) aktif olarak oluşturuldu ve Akdeniz, Hint Okyanusu ve Afrika'nın güney kıyıları da oluşturuldu, bu da yolculukların doğruluğunu artırmaya yardımcı oldu.
Navigasyon bilgilerinin kalitesini iyileştirmenin yanı sıra, Orta Çağ'ın ikinci yarısında manyetik bir pusulanın tanıtılması, navigasyon yöntemlerinde büyük bir değişikliktir. Bu, Çin'in pusulası, ancak bulutlu havalarda Kuzey Yıldızı'nın yönünü belirlemek için kullanıldığı görülüyor. Çin'den mi geldiğini yoksa orijinal olarak mı geliştirildiğini söyleyemem ama manyetik pusulanın kademeli olarak çeşitli yerlerde kullanıldığı ve yön üzerinde büyük etkisi olduğu kesin. Vardı.
Japonya'da, 7. yüzyıldaki büyük yolculuk, Japon misyonlarının Tang'a Çin'e yaptığı yolculuktu. Geçmenin iki yolu vardı, biri Kitakyushu'dan Kore'ye İki ve Tsushima üzerinden geçip, ardından sahil boyunca Çin'e geçmek, diğeri ise Kitakyushu'dan batıya gidip doğrudan Çin'e gitmekti. Özellikle ikinci yöntemde, yolculuğun tamamlanması için yolculuğun başlama saatinin yani sezonun seçilmesi önemli bir faktördü, ancak sezon seçiminin yanlış olduğu pek çok durum vardı çünkü orada yeterli veri değildi. Benziyor.Keşif Çağı
15. yüzyılın başında, Yeni Dünya'nın şafağı yaklaşırken, Portekiz Prensi Henry Navigator, navigasyon teknolojisinin gelişimini ve gelişmemiş arazinin keşfini enerjik bir şekilde destekledi. O dönemde geminin boyutu arttı, denize elverişlilik arttı, dümen sabit bir dümen haline geldi ve Latin yelkenlerinin tanıtılması tahrik verimliliğini artırarak açık denize çıkmayı eskisinden daha fazla mümkün kıldı. Bu arka plana karşı, Hıristiyan dünyasının genişlemesiyle motive olan Enrique, kendisini özellikle Vasco da Gama'nın neşesi olan navigasyon tekniklerinin eğitimine ve yeni dünyanın keşfine adadı. Ümit Burnu'nun ötesindeki yolculuk, Kolomb'un Amerika'yı keşfi ve Magellan tarafından dünyanın etrafını dolaşma başarısı miras kaldı.
Bu çağda manyetik pusula etkili bir enstrümandı ve küçük ölçekli olmasına rağmen o zamanki harita ile birlikte keşif için güçlü bir araçtı. Ancak o sırada belli bir noktaya yelken açmak için o noktanın yönü çeşitli bilgilerden oluşturulan bir harita ile belirlenmiş ve günlük gidişat basitçe bir manyetik pusula veya bir gök cismi ile belirleniyordu. Benziyor. Bu, mesafenin düşünülemez olduğu bir çağda bir yolculuk için doğaldır. Bir teoriye göre, Kolomb, Çin'e olan mesafeyi bilseydi bir yolculuğa çıkmazdı, ama bu da oldukça makul. Ayrıca, astrolab ve Jacob'ın personeli (Yakup'un asası) tarafından güneşin öğlen yüksekliğinden enlem ve Kuzey Yıldızı'nın rakım ölçümünü bilme tekniği de pratikti, ancak sadece sakin denizde veya karada işe yarıyordu. Anlaşılan. Boylam için, ay tutulması kullanan bir yöntem kullanıldı, ancak ay tutulması her zaman meydana gelmedi ve bu da pek yararlı olmadı. Bir gök cismi kullanarak konumu bilmek için, 15. yüzyılın sonunda bir Alman gökbilimci tarafından oluşturulan gök cisiminin tam olarak tahmin edilen konumunu tanımlayan bir takvim gereklidir ve ölçülen enlemin doğruluğu iyileştirilmiştir. o zamandan beri. yapıyor.Modern yolculuğun doğuşu
Modern yolculukların doğru konum ölçümüyle başladığını söylemek abartı olmaz. Belirli bir noktanın enlem veya boylamını ölçme prensibi uzun zamandır bilinmesine rağmen, somut ölçüm yöntemlerinin ve ölçü aletlerinin geliştirilmesi yetersizdi, bu nedenle 19. yüzyıla kadar, konumu belirlemenin genel yöntemi oluşturulmadı.
Bunların arasında, uzun yıllardır sorun olan boylam, ay ve diğer gök cisimleri arasındaki çalışma hızı farkını kullanan ay mesafesi yöntemiyle ölçülebilir, ancak önemli bir gereklilik doğru zaman ölçümüdür. 18. yüzyılın ortalarına kadar, mümkün olduğunda, aslında çözülmemişti. Yani, sözde J. Harrison tarafından yüksek hassasiyetli bir saat Kronometre Kalkınma, bu sorunu çözmede önemli bir itici güç olmuştur. Boylam ölçümü için doğru zamanın gerekli olmasının nedeni, bir geminin pozisyonunun, konumu bilinen bir gök cisminin irtifası gözlemlenerek elde edilmesi, ancak bu gök cisiminin konumunun önceden hesaplanarak efemeriste (denizcilikte) kullanılmasıdır. takvim). Tarif edildiği ve tüm bunlar evrensel zamana dayandığından, tam göksel konum için tam dünya saatini bilmek gerekir (genellikle, 4 saniyelik bir zaman hatası 1 dakikalık bir boylam hatası verir). ..
Bu şekilde, sırasıyla enlem ve boylam elde edilebilir, ancak konumların işlenmesini önemli ölçüde iyileştiren 1837'de TH Sumner tarafından konum çizgisinin (Sumner çizgisi) keşfi olmuştur. Vardı. Pozisyon çizgisi, ölçücüyü (gemiyi) içeren belirli bir eğridir, ancak bu Sumner çizgisinin Fransız Amiral M. Saint-Hilaire tarafından pratik kullanıma sunulduğu gösterilmiştir ve pozisyon çizgisi, navigasyon teknolojisinin merkezlerinden biridir. Aynı zamanda modern yolculukların şafağını da beraberinde getirdiği söylenebilir.
Öte yandan, Japonya'da Muromachi dönemi gemileri kıyı gemilerinin geliştirilmiş bir versiyonuydu ve navigasyon teknolojisi karasal navigasyondu, bu nedenle navigasyon teknolojisinin kurulması biraz zaman aldı. Bu, Avrupa misyonunda ünlü Date Masamune tarafından gönderilen hiçbir Japon denizcinin bulunmadığı gerçeğinden anlaşılabilir. Ancak 17. yüzyılda "Genna Yolculuğu" gibi astronomik seyrüsefer içeren seyir kitapları basılmış ve yolculuk dönemi gelmiştir. Buna ek olarak, bir kıyı gemisi olan geminin yelkenciliğe adanmış olduğu ve dümenin boyutunun artması ve iyileştirilmesinin deniz seferlerinin temelini oluşturduğu kesin görünmektedir. Bu zamanın denizcilik aletleri kadranları, pusulaları ve güneş saatlerini içerir. Bu çağda, nihayet Batı navigasyonuyla temasa geçebilmiş olsam da, navigasyonu öğrenmek uzun zaman aldı çünkü Batılı gezginler tam bir gizlilik aldı ve aslında nihayet pratik kullanıma sunuldu. Ancak, büyük sıçrama Meiji Restorasyonu sonrasına kadar beklemek zorunda kaldı.
→ navigasyon → Keşif Çağı
Belirli bir deniz alanında gezinmek için, deniz alanının özelliklerine ve kendine özgü fenomenlerine karşılık gelen teknoloji ve düşünceye sahip olmak gerekir. Bu cevabın içeriğinde kategorize edilmesi gereken çok fazla farklılık olduğu için, yolculuklar sınıflandırılmaya başlandı.
Yolculuklar genel olarak genel yolculuklar ve özel yolculuklar olarak ikiye ayrılabilir. Genel yolculuklar, normal yolculuklarda bulunan deniz alanının özelliklerine göre daha da bölünür ve üç seferden oluşur: dar kanal seferleri, kıyı seferleri ve okyanus seferleri. Öte yandan, özel yolculuklar, normal yolculuklarda bulunmayan deniz alanının özelliklerine veya olaylarına göre sınıflandırılır ve resif yolculukları, kutup denizi seferleri, fırtınalı hava yolculukları ve dar alan seferlerini içerir. Bu yolculukların ana hatları, özelliklerine odaklanılarak aşağıda açıklanacaktır.Dar kanal yolculuğu
Dar bir deniz alanında seyrederken, geniş bir deniz alanına komşu oldukları için birçok durumda birçok gemi vardır. Burada yelken açabilmek için topografya, rota, deniz / hava koşulları vb. Önceden iyice araştırılmalı ve yerinde diğer gemilerden (balıkçı tekneleri dahil) kaçınılması, özellikler ve sığ su en önemli hususlar olmalıdır. öğe. Gerekli olacağından, deniz haritaları gibi kaynaklara bakmamaya dikkat edin. Ayrıca, kaçınılması için gerekli olan motorun kullanımını kolaylaştırmak amacıyla, gerektiğinde ankraj yapılabilmesi için makine dairesinin bekleme durumunda tutulması gerekmektedir. Ayrıca yolculuğun önemli bölümünde rota belirtiliyor.Kıyı yolculuğu
Neredeyse sahil boyunca yelken açın. Bu sefer karadan uzak olmayan bir yerde gerçekleştirildiğinden, diğer gemilerin sayısı dar kanal yolculuğu sırasındakinden daha azdır ve özellikler, kaçıştan ziyade konum ölçümünde daha sık kullanılır. Japonya sahili gibi yoğun gemi trafiğine sahip kıyılarda, buluşma şansını olabildiğince azaltmak için refüj şeritleri sağlanmıştır. Radar kullanmanın etkisi kıyı seyahatleri için büyüktür.Okyanus yolculuğu
Okyanusta yelken açtığı için kara nadiren görülüyor. Konumlandırma, sözde göksel seyrüsefer ve radyo seyrüseferiyle belirlenecektir. Bu okyanus yolculuğunda en zor olan şey, en uygun rotanın nasıl seçileceğidir çünkü rotayı seçmede çok fazla özgürlük vardır.Resif deniz yolculuğu
Çok sayıda mercan resifinin bulunduğu tropikal sular nadiren yelken açar. Bu nedenle çok az seyir tabelası vardır, deniz haritasındaki öğeler yanlıştır ve resiflerin hiç tanımlanmadığı durumlar vardır, bu nedenle genel seferlerden daha fazla düşünülen güvenlik önlemleri gereklidir. .. Gündüz, sığ resifler deniz suyunun renk değişimi ve dalga oluşumunun durumu ile tanımlanabilir, ancak geceleri, dalgaların sesini ayırt etmek ve hızlı tepki verebilmek için gözetlemeyi geliştirmek gerekir. okyanus akıntıları ve hava koşullarındaki değişiklikler. Tamamlanacak.Kutup deniz yolculuğu
Genel olarak, kutup sularında, buzdağları ve sürüklenen buz, yolculukları önemli ölçüde engeller ve buzdağları ile çarpışmalara, buzdağları arasında inişe veya tıkanmalara, sürüklenen buz nedeniyle gövdelerde ve pervanelerde hasara, su giriş borularında tıkanmalara ve talaş kütüğüne zarar verebilir . Vb meydana gelebilir. Tahminleri ve uyarıları kullanarak buzdağlarından uzak durmak iyi bir fikirdir, ancak bunlarla karşılaşırsanız, bunlardan kaçınmak için buzdağlarının leeward tarafından dolaşmanız gerekir ve dar görüş alanı nedeniyle durum iyidir. Eğer kavranamazsa, kavranıncaya kadar eylemi durdurmak da gerekir.Fırtınalı yolculuk
Bir gemi fırtınalı hava ile karşılaşırsa alabora, enkaz ve su baskını gibi kazalar meydana gelebilir. Yani yapılacak ilk şey Gidiş-dönüş veya tahliye yaparak fırtınalı hava ile karşılaşmaktan kaçınmaktır. Ancak bununla karşılaşmak zorunda kalırsanız, dalgaların maruz kaldığı pervanenin rölantide kalmasını önlemek ve gövde üzerindeki etkiyi azaltmak için rotayı ayarlayabilir, hızı düşürebilir, küçük bir açıyla yönlendirebilirsiniz vb. deniz suyu ve dalgaların girmesi. Cevap vermeye zorlanacak.Dar görüş yolculuğu
Sis gibi meteorolojik olaylardan dolayı görüş aşırı derecede daraldığında (görüş mesafesi 2 deniz mili veya daha az olduğunda), bir gemi veya iniş ile çarpışmayı önlemek için hız azaltılır veya gözcü güçlendirilir. Alınmış. Radarın ortaya çıkışından bu yana, konumu belirlemenin ve başka gemileri bulmanın daha kolay hale geldiği bir gerçektir. Bununla birlikte, mevcut şartlar altında, radar, görüş mesafesinin iyi olduğu zamanlarda olduğu gibi aynı yolculuğu yapacak kadar yetenekli değildir ve bazen radarın aşırı güvenine bağlı olarak bir kaza meydana gelebilir.Gezinme süreci ve yöntemi
Yolculuk başlangıç noktasından başlar ve ulaşma noktasında sona erer, ancak bu dönemde geliştirilen ana süreçler ve süreci destekleyen yöntemler kalkış hazırlığı, kalkış ve gözetleme (izleme ve ölçüm dahil) şeklindedir. ), Manevra, pozisyon sabitleme, rota düzeltme, vb. Ve bunların ana hatları aşağıda açıklanmıştır.Kalkış için hazırlık
Kalkış hazırlığında çeşitli içerikler vardır, ancak ana olanlar gerekli yiyecek, su, yakıt ve gemi malzemelerinin yüklenmesi, yükün yüklenmesi ve boşaltılması, yükleme ve yönetim, tesislerin ve ekipmanların bakımı, operatörlerin değiştirilmesi vb. . Bunlara ek olarak, navigasyon rotası için hedef değer olacak bir rota seçmek önemlidir. Bu rota seçme yöntemi 1960'lardan beri hava durumu rotası gibi isimlerle anılmaktadır. Bu ilke, (1) bir hava durumu haritasından bir tahmin dalga haritası, bir hava tahmini hava durumu haritası ve bir dalga (mevcut durum) haritası ve (2) başlangıç noktasından itibaren de dahil olmak üzere deniz alanının tahmini dalga haritası için önceden elde edilmiştir. ulaşma noktasına. Herhangi bir rotaya göre herhangi bir alanın hızını bulmak için geminin hız özelliklerini dalgalara (dalga yüksekliği ve yönü) uygulayın ve (3) mümkün olan en kısa rotayı seçin. Dayanır. Bunların tümü bir bilgisayar kullanılarak işlenir, ancak bu işlem için özel bir kurum vardır ve hizmetler bir ücret karşılığında mevcuttur.Kalkış
Kalkış hazırlıkları tamamlandığında liman kalkacak, ancak gerekirse pilot limana rehberlik edecek ve bir römorkör kullanacaktır. Artık yanaşma durumundan farklı olarak liman varana kadar sefer durumuna geçilecektir.Gözetleme, gözetleme
İlk yolculuk süreci bir gözetleme ve gözetleme değildir, ancak en tipik süreç grubu göz önüne alındığında, bu gözetleme ve gözetleme yapılabilir. Gözetleme, geminin dışındaki durumu kavramak içindir ve izleme, esas olarak geminin içi için düşünülebilir. Bir gözcü vb. Tarafından bir anormallik bulunursa, anormalliğin gemi üzerindeki etkisini en aza indirmek için karşı önlemleri (örneğin, kaçınma operasyonu, şelaleler için kurtarma faaliyetleri, yangın önleme faaliyetleri, su geçirmez faaliyetler vb.) Belirleyin ve bunları uygulayın. . Bu, özellikle korumalar için dürbün kullanan, bazen radar kullanan ve genellikle izleme için çeşitli aletler kullanan operatörler için gereklidir.Manevra
Bir geminin rotasını ve hızını kontrol etmeye ve gemiyi yerinde işgal etmeye manevra denir. Limandan tahliye veya limana girip çıkma haricinde hız belirli bir seviyede tutulduğundan, verilen rotayı korumak için yönlendirme, genel seferlerde manevra yapmanın ana içeriğidir. Okyanus yolculukları sırasında, genellikle otomatik dümenleme (otopilot) kullanılır. Rota 1 derecelik artışlarla sürdürülür, ancak dümen açısı genellikle üç aşamadan biridir: 5 ila 7,5 derece, 15 derece ve 30 ila 35 derece. Hız değişikliği düğüm birimlerinde değil, beş aşamadan birinde yapılır: ileri veya geri hareket etmesine bakılmaksızın tam hız, yarım hız, yavaş hız, ultra düşük hız ve durma. Ancak geminin kütlesi büyük olduğu için, hız kademesi önceden belirlenen hıza ulaşmak için gereken uzun süre dikkate alınarak seçilmelidir. Bir gemiye manevra yaptırmanın zorluğunun, geminin büyük bir kütleye sahip katı bir gövde olması, deniz dalgalarından, rüzgarlardan veya deniz tabanı topografyasından kolayca etkilenmesi ve operatörün kararını otomatikleştirmenin zor olduğu söylenebilir.Konum ölçümü, rota düzeltme
Geminin planlanan rotada olup olmadığını bilmek mümkünse, gemiye manevra yapılarak uygun önlem alınabilir. Bunun için gerekli olan süreç pozisyon ölçümüdür. Konum ölçümü, çapraz yön yöntemi, radar vb. Kullanılarak kıyı yolculuklarında her 15 ila 30 dakikada bir gerçekleştirilir. Okyanus seyahatlerinde, yıldızlar için alacakaranlık ve güneş için öğle vakti dahil olmak üzere iki ila üç kez astronomik gözlemler yapmak pratiktir ve radyo navigasyonunu kullanırken zamanında. Ölçülen pozisyon her zaman bir ölçüm hatası içerdiğinden, bu hatanın miktarı tahmin edilmelidir. Hatayı dikkate alan pozisyonun planlanan rotadan ne kadar saptığını bilerek, planlanan rotada seyretmek için hangi rotanın alınması gerektiğine karar verin. Bu, rota düzeltme sürecidir.Limana varış
Varış noktasına yaklaştığınızda, giriş hazırlıkları ve giriş için gerekli işlemler yapılacaktır. Davranışsal açıdan, kalkış durumunda olduğu gibi, pilot uygun bir yerden ve bir römorkör yardımı ile gemiye binecek ve gemi durma noktasına yönlendirilecektir.Görevde vb.
Gemi gece gündüz seyretmeye devam edeceğinden gün saat 0-4, saat 4-8 ve saat 8-12 olmak üzere üç vardiyaya bölünür ve üç takımın operatörleri sırayla yanar. görev. .. Ancak, M0 gemisi, özellikle okyanus seferleri sırasında ve geceleri, motor departmanı için görevde değildir. Kurumla ilgili bir sorun olduğunda görevli operatör sorunu halledecektir.
Bazen hava koşullarından veya başka nedenlerden dolayı yolculuğu askıya almak daha iyidir. Şu anda, geçici olarak bir liman veya koyda kalmanız gerekecek. Bu, planlanan rotadan bir kalkıştır ve aynı zamanda bir tayfun durumunda tahliye olarak da adlandırılır. Ayrıca, bir tayfun durumunda, bir limana vb. Tahliye etmek her zaman mümkün değildir ve denizde önlenebilir. Bu durumda tahliye denir.
→ navigasyon