Bebek eğiticileri "Ama işe yarıyor" diyerek ısrar ederler. Peki, gerçekten işe yarıyor mu? Bu, işe yarıyor derken neyi kastettiğinize bağlıdır. Bebeğin ağlamasını göz ardı etmek, bir süre sonra susmasını sağlar. Bebek, verdiği sinyaller dikkate alınmayınca, bir süre sonra sinyal vermemeye başlar. İşte bu kadar basit. Ama bu basit sonuçların ötesine bakmalısınız. Bu kopukluk uzun vadede bebeğe ne öğretir? Bebek, verdiği ipuçlarının ebeveynleri üzerinde hiçbir etkisi olmadığını öğrenir. Bunların hiçbir değeri yoktur ve dolayısıyla kendisinin de hiçbir değeri yoktur. Sonuçta kimse onu dinlememektedir. Tüm bu eğitim sonucunda bebek, ebeveynleriyle iletişim kuramadığını öğrenmiş olur.
Bebeğin bu durumla nasıl başa çıkacağı kişiliğine bağlıdır, inatçı bir bebek, ebeveynlerinin kurduğu bariyerleri yıkabilme umuduyla daha yüksek sesle ağlamaya devam eder. Onlara daha bağımlı, daha endişeli bir hale gelir. Ebeveynleriyle bağ kurabilmek, onları kontrol edebilmek için daha fazla enerji harcar. Bağımsız olmak dışında her şeyi yapar. Daha uysal bir kişiliğe sahip olan bir bebek ise, ebeveynlerinin tepkisizliğine daha kolay uyum sağlar. Her şeyden vazgeçer ve kayıtsızlaşır. Ona dayatılan hazır programa rahat bir şekilde uyum gösteren, gece boyu uyuyan ve genellikle "sıkıntı yaratmayan" "iyi bir bebek" haline gelir. Bebek eğiticilerinin "İşe yarıyor!" derken kastettikleri bebek tipi budur. Ama ebeveynler bunun bedelini öderler. Bu çocuk güvenmez, hissetmez. Kendini kapatır. Bebek eğitimi tekniklerine başvuran ebeveynlerin kendi gelişimleri de başarısız olur. Bir ebeveyn olarak gelişim göstermek demek, bebeğinizi tanımak, onun verdiği ipuçları karşısında duyarlı olmak, onun ihtiyaçlarını öngörebilmek ve bunları doğru bir şekilde karşılamak demektir. Gelişimin en üst noktası İse çocuğunuzla birlikte yaşamaktan keyif almak ve ilişkinizi doyurucu kılmaktır. Bebek eğitimi bu amacın önünü keser. Çocuğunuzu okuyabilme becerinizi kaybedersiniz (disiplin daha zor bir hale gelir), kendinize güveninizi kaybedersiniz ve kendinizi daha yetersiz ve dolayısıyla da daha tatminsiz hissedersiniz.
Bebek Eğitimi Yaklaşımı Niçin Bu Kadar Popüler?
Ebeveynler bebek eğitimi tavsiyelerine niçin kanarlar? Bir başkasının belirlediği kuralların ve hazır programların, kendi bebekleriyle ilgili sahip oldukları bilgilerin önüne geçmesine niçin izin verirler? Oysa kitapçılarda ve internette daha iyi ebeveynlik yaklaşımlarıyla ilgili birçok tavsiye vardır; bunlar çeşitli doğal ebeveynlik organizasyonlarından ve daha da İyisi, deneyimli ebeveynlerden gelir. Peki o halde bebek eğitimi yaklaşımı neden bu kadar kabul görüyor? Bebek eğitiminin satışı vardır. Bebek eğitimi yaklaşımını doğru bulmayan milyonlarca ebeveyn olmasına rağmen, bebeğin ebeveynlerinin yaşam tarzına rahatça uyum sağlamasını tavsiye eden büyük bir pazar mevcuttur. Bebeklerinin ağlamasını kontrol altına alarak kendi akıl sağlıklarını ve evliliklerini kurtardıklarını düşünen ebeveynlerin hikâyeleri, bebek eğitimi yaklaşımını inandırıcı kılmaktadır. Ebeveyn olmak zordur ve bebek eğitimi yaklaşımı da hayatı kolaylaştırmayı vaat eder. Gece boyunca kesintisiz bir uyku çekmeyi kim istemez ki?
Yetişkinlerin çoğu, bebek ve çocuk bakımı konusunda yeterince deneyim kazanmadan ebeveyn oluyorlar. Sonuçta da, yeterli özgüvene sahip olmuyorlar ve tavsiyelere başvuruyorlar. Doğal ebeveynlik yaklaşımı, verdiği "içgüdülerinize güvenin" mesajıyla, belirli kurallar ve hazır programlarla sunulan ebeveynlik yöntemlerinden daha az cazip gelebilir. Biz sonuç odaklı bir toplumuz. Hızlı sonuç almak veya en azından bu yöndeki bir vaat, hemen rağbet görür. Bebek eğitimi yaklaşımı ebeveyn odaklıdır. Bebek eğitimi yaklaşımıyla ilgili fikirler, tavsiye arayışındaki yeni ebeveynlerin her yerde karşısına çıkar ve bu yaklaşım çoğuna cazip gelir, çünkü ebeveyn odaklıdır. Anne ve babaya, bebekleriyle geçirecekleri zamanı diğer işlerini planladıkları şekilde yapmalarına fırsat verir. Bebeğin ebeveynlerinin yaşamlarına uyum sağlamasını mümkün kılar ve böylece ebeveynlerin değişmelerine gerek kalmaz. Bu bebeklere "günlük olarak planlanan bebekler" dendiğini duyduk. Bebek eğiticileri, doğal ebeveynlik yaklaşımının çok fazla bebek odaklı olduğunu düşünüyorlar. Ebeveynlerin daha fazla ebeveyn odaklı bir yaklaşıma ihtiyaç duyduklarını iddia ediyorlar. Sonuçta yetişkinler bir bebeğin kaprislerine cevap vermek zorunda kalmamalıdırlar. Veya onlara göre, ailede kararları veren kişi bebek olmamalıdır. Doğal ebeveynliğe yöneltilen bu suçlamalar, kendi sağlıklarını bile feda etme pahasına bebeklerine asla hayır diyemeyen doğal ebeveyn annelerin hikâyelerini istismar etmektedir. Doğal ebeveynlik yaklaşımı bizce de dengeli olmalıdır. Savunduğumuz bu yaklaşım, tüm aile için en faydalı kararların alınması gerektiğini tavsiye eder. Bu, bebeğinizin tüm hayatınızı yönetmesiyle aynı şey değildir ama bebek eğiticileri, bebeklerin verdikleri sinyallerin ve ebeveynlerin verdikleri tepkilerin karmaşık yapısını anlamak yerine bunu bu şekilde tanımlamayı daha kolay bulurlar.
Bebek eğitimi yaklaşımı, yanlış algılanan bir ebeveyn-çocuk ilişkisini esas almaktadır. Yeni doğan bebeklerin ebeveynlerini kontrol etmek için dünyaya geldiklerini kabul eder; eğer kontrolü ele geçirmezseniz, bebek dizginleri ele alacaktır. Bebek eğitimi yaklaşımı, çocuk ile ebeveynleri arasında muhalif bir ilişkinin kurulmasına neden olur. Bu sağlıklı bir şey değildir. Bebek odaklı veya ebeveyn odaklı olmak arasında bir seçim yapmak zorunda değilsiniz. Aile hayatı kazananın ve kaybedenin olduğu bir yarış değildir. Amaç herkesin kazanmasıdır. Doğal ebeveynliği benimseyen aileleri hepimiz nesli olarak düşünebilirsiniz. Bunun anlamı mesela, ebeveynlerin Havvaii'ye tatile giderken bebeklerini de yanlarında götürmeleridir. Bebeklerini yanlarında götürmelerinin nedeni, bebeğin hâlâ meme emmesi veya sadece bebekleriyle birlikte olmaktan hoşlanmalarıdır. Diğer yandan eğitilen bir bebek, ebeveynleri tatile gittiğinde muhtemelen bakıcıyla evde kalacaktır. Bebek eğitimi yaklaşımı, ebeveynlerin bunu yapabilmelerini mümkün kılar ama bir de bunun bedelini düşünün.