Neandertal Kemikleri: Seks Yaşamlarının İşaretleri
Neandertaller kiminle çiftleşti? Bazı durumlarda, akrabalı yetiştirme olası görünüyor.
Bu makalenin insan kalıntılarının görüntülerini içerdiğini unutmayın.
İspanya'nın Asturias bölgesinin kireçtaşı tepelerine sıkışmış bir mağarada, 50.600 ila 47.300 yıl öncesine tarihlenen 13 Neandertal grubuna ait kalıntılar bulunuyor. Alan, bir ailenin katliamı ve olası yamyamlaşması gibi görünen şeylerin kanıtları için Paleolitik dönemi inceleyen antropologlar arasında kötü bir üne sahiptir: Kemikleri, muhtemelen başka bir Neandertal grubu tarafından, taş aletler ve çekiçler tarafından kırılmış gibi görünüyor. etlerini ve iliklerini çıkarın.
Ama daha da önemlisi, bu hikaye için, bu kemikler aynı zamanda mağara sakinlerinin cinsel yaşamına dair bir şeyler ortaya koyuyor. Kemiklerine gömülü DNA ile birlikte anormallikler ve deformasyonlar, bu grubun üyelerinin (ve ebeveynlerinin) yakın akrabalarıyla çiftleştiğini gösteriyor.
Son zamanlarda, paleoarkeoloji ve antropoloji alanından pek çok haber Neandertallerin yatak arkadaşlarına odaklandı. Paleoantropologların paleo-seks dışında pek az şey düşündüklerini düşündüğünüz için affedilirsiniz. Geçtiğimiz birkaç yıl içinde, Neandertallerin hem anatomik olarak modern insanlarla hem de yeni keşfedilen antik akrabamız Denisovalılar ile birden fazla vesileyle çiftleştiğine dair genetik kanıtlar ortaya çıktı. Sibirya'daki Denisova Mağarası'ndan bir parmak kemiği parçası, şimdi Neandertal annesi ve Denisovalı bir babası olan genç bir kıza ait olmasıyla ünlüdür.
Ancak kanıtlar, bazı Neandertallerin görünüşe göre aile grubunun dışında da ürerken, bazılarının da eve çok daha yakın eşler bulduğunu gösteriyor.
Araştırmacılar, İspanya'daki El Sidrón Mağarası'ndaki bir grup Neandertalde 17 doğumsal anomaliyi katalogladılar. (Her bir deformasyon türünün örnek sayısı mavi renkle gösterilmiştir.) Ríos ve diğerleri/Doğa
Paleoantropolog Luis Ríos ve meslektaşları, El Sidrón Mağarası'ndaki kalıntılarda, doğumsal anomalilerin 17 örneğini buldular -bireyin ana rahminde gelişirken meydana gelen çeşitli vücut parçalarının yapısal bozuklukları.
Örneğin, genç bir El Sidrón bireyinin diz kapağını oluşturan kemik olan tuhaf şekilli bir patellası vardı: Bir yerine üç lobu vardı. Bu Neandertal muhtemelen topallıyordu. Ríos ve yardımcı yazarları, aynı mağaradaki yetişkin bir erkeğin belirgin şekilde dar bir burun geçişine ve "tutulmuş bir yaprak döken mandibular köpek dişine" sahip olduğunu yazıyor - bu yetişkin Neandertal alt köpek süt dişlerinden hiçbirini kaybetmedi. Bu diş, çene kemiğinde iz bırakan ağrılı bir kist geliştirdi. Dişin üzerindeki mikroskobik çizgiler, ağzının o tarafını çiğnemekten kaçınarak ağrıyla baş ettiğini gösteriyor.
Bu iskelet anormalliklerinin olası bir açıklaması, aşırı soğuk hava ve kıt gıda gibi aşırı stresli çevresel koşullardan kaynaklanmalarıdır. Çok fazla fiziksel stres ve beslenme yoksunluğu yaşayan hamile bir anne, El Sidrón'da görülen aynı koşullardan bazılarına sahip bir bebek doğurabilir.
Akrabalı yetiştirme, sorunlu bir şekilde küçük bir gen havuzuna yol açar.
Ancak bu kemiklerden yapılan DNA testleri, akrabalı çiftleşme ve küçük popülasyon büyüklüğünün bu ailedeki fiziksel özelliklere katkıda bulunan faktörler olduğunu gösteriyor. 13 El Sidrón Neandertal, DNA'larının, akraba olmayanların çocukları olmaları durumunda beklenenden çok daha uzun parçaları paylaşırlar.
Genetik olarak, gruptaki üç yetişkin erkek kardeş, kuzen veya amca olacak kadar yakın akrabayken, gruptaki dört yetişkin dişi üç farklı genetik soydan geliyordu. Tüm bireyler muhtemelen birbirleriyle uzaktan akraba olsa da (üçüncü veya dördüncü kuzenleri düşünün), erkeklerin dişileri başka bir yerel, biraz daha az yakından ilişkili grupla değiştirmesi muhtemeldir.
Günümüzde akrabalı yetiştirme, “öpüşen kuzenler” veya daha da yakın aile ilişkileri arasındaki yakınlık çağrışımlarını taşır. Ancak terim basitçe, bir soy ağacındaki ortak ataların sayısını ve bu ortak atalardan zararlı genlerin miras alınma olasılığını artıran akrabalar arasında çiftleşme anlamına gelir. Üçüncü veya dördüncü kuzenler bile, sorunların ortaya çıkması için genetik olarak yeterince benzerdir.
Daha genç El Sidrón bireyleri (bir bebekle birlikte 5 ila 15 yaşları arasında değişiyordu) muhtemelen yetişkinlerin en azından bazılarının çocuklarıydı. Bu çocuklardan en az biri, yukarıda bahsedilen genç erkek, muhtemelen oldukça yakın akraba olan ebeveynlerden geçen iskelet bozukluklarına sahipti.
El Sidrón Neandertallerinin karışık aile bağları benzersiz bir durum değildir Avrasya'nın başka yerlerinde bulunan diğer Neandertallerden elde edilen DNA kanıtları da bu zaman zarfında paylaşılan DNA parçalarının yüksek örneklerini gösterir, bu da yakın ataları paylaşan bireyler arasında çiftleşmenin oldukça sık olduğunu ve muhtemelen yerel nüfus küçük olsaydı kaçınılmazdı.
(YENİDEN) İNSAN DÜŞÜN
Her Cuma gelen kutunuza teslim edilen en yeni hikayelerimizi alın.
Genel olarak, akrabalı yetiştirme, sorun yaratacak kadar küçük bir gen havuzuna yol açar. Daha büyük popülasyonlarda kaybolabilecek nadir zararlı özellikler, yakın akrabalar arasında çiftleşirse çoğalma eğilimindedir. Yine de, özellikle farklı kültürlerin kraliyet ailelerinde, insanlık tarihi boyunca akraba evliliği olmuştur. Aile soylarını “saf” tutmanın etkilerini görmek için İspanya'daki Habsburg aile soyuna veya Eski Mısır'ın kraliyet ailelerine bakmanız yeterli.
Akrabalı yetiştirme, insanlık tarihi boyunca gelişimsel anormalliklere neden olmuştur: Bu garip şekilli kemikler ve kaynaşmış küçük azı dişleri, 1.5 milyon ila 11.700 yıl önce yaşayan insanlarda bulunmuştur. Trinkaus/PNAS
Yakın akrabalarıyla çiftleşen tek antik hominin türü N eandertaller değildi. Anatomik olarak modern insanlarda, anormal şekilde eğri uyluk kemikleri, deforme olmuş kol kemikleri ve hatta hidrosefali ile uyumlu şişmiş bir beyin vakası olan bir yürümeye başlayan çocuk vakası gibi akrabalı çiftleşmeye dair iskeletsel kanıtlar da bulunmuştur.
100.000 ila 50.000 yıl önce, bu konjenital malformasyonların ortaya çıktığı sıralarda, modern insanlar Afrika'nın dışına seyahat ediyorlardı. Geniş coğrafi bölgelere yayıldılar ve zaman zaman birbirlerinden oldukça izole oldular. Popülasyonlar bir seferde yüzlerce kilometre ayrılmış olabilir, ancak nadiren birbirleriyle karşılaşabilirler. Bu, akrabalı yetiştirmenin basit bir nedeni olabilir: Toplamalar zayıftı.
El Sidrón Neanderthal ailesinin mağaralarını işgal ettiği süre boyunca, onların da oldukça izole olmaları muhtemeldir. Çiftleşme kalıpları muhtemelen her türlü kültürel uygulamadan çok küçük nüfus büyüklüğü ve düşük nüfus yoğunluğu ile ilgiliydi. O zamanlar yakın akrabalarla çiftleşmeye karşı kültürel tabuların var olup olmadığını bilmenin bir yolu yok.
İlginç bir şekilde, El Sidrón aile grubundaki bireylerin çoğu, bazı durumlarda, etrafta dolaşmayı ve günlük görevlerini yerine getirmeyi zorlaştıracak fiziksel koşullara rağmen, bebeklik dönemini geride bıraktı. Bu aile birbirlerine değer veriyor, fiziksel yükleri paylaşıyor ve hayatta kalmak için birbirlerine yardım ediyorlardı. İlişkileri ve bakımları kemiklerinde kayıtlıdır.
Bu sütun, Neandertal vücudu hakkında devam eden bir dizinin parçasıdır: tepeden tırnağa bir tur. İnteraktif grafiğimize bakın.
Neandertal Etkisi
Kuzey İspanya'da iki replika da dahil olmak üzere on bir dekore edilmiş mağarayı ziyaret ettikten sonra, onlarda çalışan sanatçılara karşı muazzam bir hayranlık ve saygı duyarak oradan ayrıldım. Açık ara favorim, aynı adı taşıyan güzel dağdaki dört mağaranın en büyüğü olan El Castillo'ydu (aşağıda resmedilmiştir). Yeni başlayanlar için, inanılmaz derecede uzun bir işgal süresine dair kanıtlar sağladı - 150.000 yıldan fazla.
Bu, çoğu metnin açıkladığı gibi, ilk olarak yaklaşık 300.000 yıl önce Avrupa'da ortaya çıkan Neandertallere ev sahipliği yaptığı anlamına gelir. Homo sapiens (modern insan), yaklaşık 40.000 yıl önce El Castillo mağarasında yaşamaya başladı. Görünüşe göre her iki grup da bölgeyi yaklaşık 5.000 yıl boyunca paylaştı. Tüm bu tarihler meydan okumaya tabidir.
El Castillo (fotoğrafta gösterilen modern giriş) nemli, dar bir mağara değildir. Paleolitik çağda, doğal bir kemer açıklığına ve güneş ışığıyla aydınlatılan geniş bir alana sahipti, bu da burayı kamp alanı, toplantı alanı ve hatta kötü havalarda bir köy barınağı için aydınlık ve havadar bir yer haline getiriyordu. Ayrıca aşağıdaki vadinin güzel bir manzarasına sahiptir. ( Fotoğrafı gör.)
Şimdi kazı altında olan ön bölümde, farklı seviyeler açıkça ayrılmış görünüyor. İnsan işgali olanlar çok daha koyu görünüyor çünkü yangınlardan gelen karbonu içeriyorlar. Mağaranın sadece hayvanlar tarafından işgal edildiği dönemler, uçuk sarı şeritlerle işaretlenmiştir. Ancak araştırmacılar belirli bir seviyenin modern insandan ziyade Neandertal olduğunu nasıl biliyorlar? Anlaşılan, üzerinde anlaşılan tarihlere ve araç stillerine dayanıyor. Neandertaller, yaklaşık 300.000 yıl önce Avrupa'da Homo Heidelbergensis'in yerini aldı ve bilinmeyen nedenlerle 35.000 ila 40.000 yıl önce öldü. Bir katman için karbon tarihleri 40 ila 300 bin yıl arasında geri gelirse, Neandertal olarak tanımlanır. Belki. Boynuz ve kemikten yapılmış bazı taş aletler ve nesneler de bu dönemin tipik örnekleridir. Gerçek şu ki, tarihler değişmeye devam ediyor ve tüm çalışma alanı bir değişim halinde.
Peki, Neandertaller El Castillo'nun duvarlarına bu noktalardan en azından bazılarını mı boyadı, bunlardan birkaçı, fotoğraftaki noktalardan biri de dahil olmak üzere 41.000 yıldan daha eskiye mi tarihlendi? Aynı panelin bir başka parçasının 25.000, bir bölümünün de 37.000 yaşında olduğu bulundu. (Etiketli fotoğrafa bakın. Önce yıl sayısı, ardından hata payı listeleniyor.) Bu, mağaranın tek bir panelinde 16.000 yılı kapsıyor! Neandertaller bu panonun bir kısmını boyamış olsaydı, Avrupa'daki saltanatlarının sonuna ve modern insanın yükselişinin başlangıcına doğru olurdu. yayınlanan bir araştırmaya göre Doğa, Neandertallerin cepleri 39.260 yıl öncesine kadar Avrupa'da hayatta kaldı. Buna rağmen, El Castillo'nun duvarındaki noktaları hangi grubun çizdiği belli değil.
Bu soruyu yanıtlarken karşılaştığımız bir sorun, tarihli örneklerin azlığıdır. Bir mağara resmi üzerinde karbon tarihlemesi veya uranyum-toryum tarihlemesi yapmak çok pahalıdır ve şu anda süreç, duvardan küçük bir boya numunesi almayı gerektiriyor. Randevu teknikleri iyileştiğinde ve maliyetler düştüğünde, farklı resimlerin yapıldığı tarihler ve sıralar hakkında daha çok şey öğreneceğiz.
Şu anda arkeologlar olduğundan daha fazlasını söylemek istemiyorlar. mümkün El Castillo'daki bazı sanat eserleri belki Neandertaller tarafından yapılmıştır. Neandertallerin İspanya, Malaga yakınlarındaki bir mağarada bir sarkıt üzerine birkaç mühür çizmiş olabileceklerini (fotoğraf) ve Cebelitarık'taki bir mağara duvarında kuş kemikleri ve geyik dişleri oymuş ve çapraz tarama izleri bırakmış olabileceklerini kabul ediyorlar. Ancak temel inançları, yalnızca modern insanın sanat yaratma veya sembolik olarak düşünme becerisine sahip olduğudur. Ancak bu varsayıma meydan okunuyor.
Üç İlginç Site
Orta İspanya'daki Lozoya Çocuğu
Araştırmacılar, Madrid'in kuzeyindeki bir mağarada, Neandertaller Vadisi olarak anılacak olan yerde, Lozoya Çocuğu adını verdikleri bir Neandertal bebeğinin törensel cenaze törenini belirlediler. Yakınlardaki yangın yerlerine bizon, yaban öküzü (sığır) ve kızıl geyik boynuzları ve boynuzları yerleştirildi. Bunlar aynı zamanda kuzey İspanya'daki Paleolitik mağara duvarlarına yaygın olarak boyanmış hayvanlardır. Yangınlar 38.000 ila 42.000 yıl arasında tarihlendirildi. Madrid Bölgesel Arkeoloji Müzesi müdürü Enrique Baquedano, mağaranın Neandertaller tarafından ölülerin yasını tutmak ve hatırlamak için bir yer olarak kullanılmış olabileceğini düşünüyor.
Fransa'daki Dikit Çemberi
Güneybatı Fransa'daki Bruniquel Mağarası'nda 1990 yılındaki bir bulguyu düşünmek de ilginç. 15 yaşındaki Bruno Kowalsczewsi ve babası tarafından uyarılan yerel mağaracılar, dar bir açıklıktan hayvan kemikleri içeren açık bir odaya girdiler. Mağaranın 1100×8242 (336 metre) kadar gerisinde, bilerek kırılmış birkaç dikit buldular. birçok daha fazla. Yaklaşık 400 parça iki halka halinde serildi. Diğerleri onlara karşı desteklenmiş veya yığınlar halinde istiflenmişti, bazıları kırmızı veya siyah çizgilerle işaretlenmişti (National Geographic makalesinden alınan fotoğraflar kaynaklarla listelenmiştir). Ayrıca bir yığın yanmış kemik vardı. Bunlar doğal oluşumlar değildi. Bilim adamı ve mağaracı Sophie Verheyden, orijinal arkeolog öldükten sonra mağaranın keşfini devraldı ve arkeolog Jacques Jaubert ile dikit uzmanı Dominique Genty'den yardım istedi. 2013 yılında dikitleri delerek ve test çekirdeklerini çıkararak test ettiler. Çekirdekleri incelerken, bir kısmının eski mineraller olduğunu ve bir kısmının da parçalar kırıldıktan sonra ortaya çıkan yeni mineraller olduğunu fark ettiler. Bölünmenin tarihi açıktı ama şok ediciydi: 176.500 yıl önce. O zamanlar bölgede bilinen hiçbir modern insan yoktu. Neandertallerin işi olmalıydı. Verheyden'in ekibinin yaptığı çalışma dergide yer aldı Doğa 2016 yılında.
Ayrıca ilginç olan, doğal ışık almayan mağaradaki yerleşimin derinliğiydi, bu yüzden yapımcılar meşale veya ateşle çalışmak zorunda kaldılar. Yapı, mağaradaki ritüel davranış fikrine yol açar. Colorado Üniversitesi Müzesi'nden Paola Villa, "Makul bir açıklama, buranın bir tür ritüel sosyal davranışın buluşma yeri olduğudur" dedi. 120'den fazla parçada mağarada başka hiçbir yerde bulunmayan kırmızı ve siyah çizgiler var. (Gördüğüm süslü mağaraların birçoğu sarkıtların üzerinde siyah işaretler içeriyordu.) “Bir tür ritüel davranış” oldukça geniş bir şemsiye terimdir, ancak ölüleri, özellikle de bir çocuğu onurlandırma fikri, mağaralarda gerçek bir yankı uyandırıyor. kırmızı daireler ve siyah işaretler gibi kuzey İspanya'da ziyaret edildi.
Verheyden, mağarayı böylesine açık bir amaçla kullanan kişilerle ilgili birçok soruya yanıt bulmayı umarak mağarayı keşfetmeye devam ediyor.
Irak'ın Shanidar İskeletleri
Kuzey Irak'taki Shanidar mağarasında 65.000 yıldan 35.000 yıl öncesine tarihlenen sekiz Neandertal yetişkin ve iki bebeğe ait iskeletler bulundu. Yetişkin erkeklerden birine, çörtten yapılmış işlenmiş uçlar içeren bir taş yığını verildi. Ve mezar yerinde büyük bir yangın olduğuna dair kanıtlar vardı. (Resimdeki olası sahne, kaynaklarla birlikte listelenen Smithsonian makalesinden alınmıştır.) Shanidar 4 olarak bilinen yetişkin erkek iskeletinde bulunan polen taneleri, bazılarının onun tıbbi özellikleriyle bilinen çiçeklerle gömüldüğünü söylemesine neden oldu: civanperçemi, peygamber çiçeği, bekarlık düğmesi, ragwort, üzüm sümbülü, atkuyruğu ve gülhatmi. Daha sonra, şüpheciler polenin gerbiller veya arılar tarafından getirilmiş olabileceğini iddia etti. Arıların neden mağaradaki bir cesede polen getirdiğinden emin değilim, ama şikayet bu. İskeletlerin bazıları, bakımlı ve iyileşmiş yaraların kanıtlarını gösterdi.
Kızıl Hanım
“Kızıl Hanım” olarak adlandırılan modern bir insan kadın, yaklaşık 19.000 yıl önce El Castillo vadisinin karşısındaki El Miron adlı bir mağaraya gömüldü ve kırmızı aşı boyası ve çiçeklerle kaplıydı. Hiç kimse bu polen tanelerinin gerbillerin veya arıların işi olduğunu öne sürmedi.
Bütün bunlar, El Castillo ve diğer mağaralardaki Neandertal etkisinin göz ardı edilmemesi veya minimalize edilmemesi gerektiği anlamına geliyor. Modern insanlar olay yerine gelmeden çok önce Neandertallerin mağaraları fırtınadan korunmaktan daha fazlası için kullandıkları açık.
Yaratıcı Kavşak
El Castillo'da yaşayan modern insanlar, Neandertal atalarıyla tanışmasalar bile, mağara duvarlarındaki çalışmalarını fark edeceklerdi. Belki de kültürlerin birleşimi sanatsal bir patlamayı teşvik etmek için yeterliydi. Konuşmayı hayal edin: “Bak, bu duvar boyunca noktalar koymuşlar ve el baskıları. Burası ölüm ve yaşamla ilgili önemli bir enerjiye sahiptir. Bu alana sahip çıkmak için kendimizden bir şeyler ekleyelim.” Başlangıçta, bunu bir yarışma olarak düşündüm, tıpkı bir çetenin tartışmalı bir bölgede bir duvarı işaretlemesi ve başka bir çetenin ortaya çıkıp onlarınkiyle işaretleri kapatması gibi. Yetenekli bir sanatçı güzel bir etiket koyar. Tam tersi daha da iyi. Rekabet büyümeyi ve buluşu teşvik eder. Ancak El Castillo sanatçıları örneğinde, selefleriyle aynı sembollerin çoğunu birleştirmiş görünüyorlar, bu da bir ideolojinin bir başkasıyla tamamen değiştirilmesinden ziyade bir düşünce sürekliliği olduğunu gösteriyor.
Daha Büyük Bir Şok
Neandertaller ve modern insanlar hakkında düşündüğümüz her şey zaman çizelgesine dayanmaktadır. Ama ya bu zaman çizelgesi hikayenin tamamı değilse? Açıklanan bir çalışmada yeni bir olasılık önerildi Doğa İletişimi. Güneybatı Almanya'daki Bruniquel Mağarası'nda keşfedilen 100.000 yıllık Neandertal iskeletinden alınan DNA'yı inceleyen araştırmacılar, mitokondriyal DNA'nın erken modern insanlarınkine benzediğini buldu. Bunun nasıl olabileceğini açıklamaya çalışan bilim adamları, yaklaşık 220.000 yıl önce Homo sapiens'e yol açan soyun bir kadın üyesinin bir erkek Neandertal ile çiftleştiğini öne sürdüler. Aile yemeğindeki sahneyi hayal edin.
Bu teorinin doğruluğu kanıtlanırsa, soy ağacımızı çok daha karmaşık hale getirir!
Bu yüzden El Castillo'da ortaya çıkan ilerlemeyi ve bu iki grubun bir arada yaşamasına eşlik eden yaratıcı enerji patlamasını görmek zor değil.
Önümüzdeki on yıl içinde kuzenlerimiz hakkında ne öğreneceğimizi görmek ilginç olacak.
Kaynaklar ve ilginç okumalar:
Pıhtı, Jean. Mağara sanatı. Londra: Phaidon Yayıncılık, 2010.
Garrido Pimentel, Daniel ve Marcos Garcia Diez. Cantabria'daki Tarih Öncesi Mağara Sanatını Keşfedin: Chufin, El Castillo, Las Mondedas, Hornos de la Pena, El Pendo, Covalanas ve Cullalvera Mağaraları, Sociedad Regional de Educacion, Cultura y Deporte, Gobierno de Cantabria tarafından yayınlandı, tarih verilmedi.
Ghos, Tia. “Eski Yaslıların 'Kızıl Hanım Mezarı'na Çiçek Bırakmış Olabilir” Canlı Bilimi, 20 Mayıs 2015, https://www.livescience.com/50897-red-lady-grave-flowers.html
Gibbons, Anne. "Neandertaller ve modern insanlar erken çiftleşmeye başladılar" Bilim dergi, 4 Temmuz 2017, http://www.sciencemag.org/news/2017/07/Neanderthals-and-modern-humans-started-mating-early?utm_campaign=news_daily_2017-07-04/
Gri, Richard. “Neandertal cenaze törenlerinde kullanılan mağara yangınları ve gergedan kafatası,” This Week, New Scientist, 28 Eylül 2016, https://www.newscientist.com/article/mg23230934-800-cave-fires-and-rhino-skull-used -neandertal-defin-ritüelleri/
Jaubert, Jacques, Sophie Verheyden, Dominique Genty ve diğerleri. "Fransa'nın güneybatısındaki Bruniquel Mağarası'nın derinliklerinde erken Neandertal yapıları" Doğa (534) 02 Haziran 2016, https://www.nature.com/nature/journal/v534/n7605/full/nature18291.html/
Rincon, Paul. Cebelitarık mağarasında bulunan Neandertal 'sanatı' BBC haberleri, 1 Eylül 2014, http://www.bbc.com/news/science-environment-28967746/
“Shanidar Mağarası,” Wikipedia, https?en.wikipedia.org/wiki/Shanidar_Cave
Sonra, Ker. “Neandertal Mezarlarının Kadim Ritüel Olduğu Teyit Edildi” National Geographic, 16 Aralık 2013, http://news.nationalgeographic.com/news/2013/12/131216-la-chapelle-neaderthal-burials-graves/
UNESCO Dünya Mirası Merkezi. “Altamira Mağarası ve Kuzey İspanya Paleolitik Mağara Sanatı,” UNESCO, http://whc.unesco.org/en/list/310
Von Petzinger, Genevieve. İlk İşaretler. New York: Atria Kitapları, 2016.
Neandertal ve Homo Sapiens
Fosil kanıtları, Neandertallerin, ilk insanlar gibi, taş ve kemikten çeşitli karmaşık aletler yaptığını gösteriyor. Bunlara küçük bıçaklar, el baltası ve hayvan derisinden eti ve yağı çıkarmak için kullanılan kazıyıcılar dahildir.
Neandertaller, mamutlar ve yünlü gergedanlar gibi büyük Buz Devri memelilerini öldürmek için mızrak kullanan yetenekli avcılardı.
Neandertal kültürü ve gelenekleri hakkında çok az şey biliniyor, ancak Neandertallerin sembolik veya süs eşyaları yapmış, sanat eserleri yaratmış, ateşi kullanmış ve kasıtlı olarak ölülerini gömmüş olabileceğine dair bazı kanıtlar var.
Genetik analiz, Neandertallerin birbirleriyle çok az teması olan küçük, izole gruplar halinde yaşadıklarını gösteriyor.
Neandertallerin insanlardan daha büyük beyinleri vardı, ancak bu onların daha akıllı oldukları anlamına gelmez. Yakın tarihli bir araştırma, Neandertal beyninin büyük bir bölümünün görme ve motor kontrolüne ayrıldığını buldu.
Bu, tıknaz bedenlerinin hareketlerini avlamak ve koordine etmek için kullanışlı olabilirdi, ancak düşünme ve sosyal etkileşimleri kontrol eden alanlar için modern insanlara kıyasla nispeten az beyin alanı bıraktı.
Homo neanderthalensis
Shanidar 3 İskeleti Shanidar Mağarası, Irak
45.000 – 35.000 yaşında
İnsan Kökenleri Salonu'nda sergilenen bu fosilleşmiş Neandertal iskeleti, Irak'taki Shanidar Mağarası'ndan çıkarılan 10 kişiden biridir. Site, dünyanın herhangi bir yerinde bulunan en büyük Neandertal fosil örneklerinden birini verdi.
Bilim adamları, sadece bu bireye ait 130'dan fazla kemik ve birçok küçük parça ortaya çıkardı. Onları tek bir iskelette birleştirmek, dev bir yapbozu bir araya getirmek gibiydi.
© Telif Hakkı Smithsonian Enstitüsü Mağara çökellerindeki Shanidar 3 iskeletinin fotoğrafı.
© Telif Hakkı Smithsonian Enstitüsü Irak'ta Shanidar Mağarası sitenin Yer
© Telif Hakkı Smithsonian Enstitüsü Shanidar Mağarası girişinde arkeolojik kazılar. Dışarıya bakan mağaranın içinden görünüm.
© Telif Hakkı Smithsonian Enstitüsü Shanidar 3 sağ humerus kemiği şaftı
Yaşını Nasıl Biliyoruz?
Dişlerinin taçları neredeyse köklerine kadar aşınmıştır. Kalça kemiğindeki yaşa bağlı değişiklikler ve kemik dokusunun mikroskobik çalışmaları ile birlikte bu güçlü aşınma, onun en az 40 yaşında olduğunu gösteriyor.
© Telif Hakkı Smithsonian Enstitüsü Shanidar 3 alt kesici dişin üst kısmında güçlü aşınma görülüyor.
Ne yedi?
Azı dişlerinden birinin üzerindeki sertleşmiş plak, bu bireyin bitki yediğini gösteren nişasta taneleri içeriyor. Kemiklerin kimyasal analizi ayrıca bitkisel gıda içeren bir diyete işaret ediyor.
© Telif Hakkı Smithsonian Enstitüsü Ağır aşınmış taç ve sertleştirilmiş plakayı gösteren ok ile Shanidar 3 molar
O nasıl öldü?
Dokuzuncu sol kaburgasındaki kısmen iyileşmiş bıçak yarasına dikkat edin. Kesiğin derinliği, keskin bir aletin göğsünü bıçakladığını ve muhtemelen akciğerini çökerttiğini gösteriyor. Bu, fosil kayıtlarında bilinen en eski cinayetin veya cinayete teşebbüsün kanıtı olabilir.
© Telif Hakkı Smithsonian Enstitüsü Shanidar 3'ün sol, dokuzuncu kaburgasında kısmen iyileşmiş bıçak yarası.
© Telif Hakkı Smithsonian Enstitüsü Shanidar 3 sol yarıçap kemiği, üst uç
© Telif Hakkı Smithsonian Enstitüsü Artritik büyüme gösteren Shanidar 3'ün sağ talus kemiği.
Shanidar Mağarası'na gömülü Neandertaller hakkında daha fazla bilgi edinmek ister misiniz? Bu videoyu etkileşimli keşfedin
Shanidar 1'in yüz rekonstrüksiyonunu görmek ve antik DNA hakkında bilgi edinmek ister misiniz? Bu sayfayı ziyaret edin
© Telif Hakkı Smithsonian Enstitüsü, sanatçı Karen Carr Shanidar Neandertallerinden birinin (Shanidar 4) gömme rekonstrüksiyonu
YENİDEN YAPILANDIRMA SÜRECİ
Yeniden inşa süreci, mevcut Neandertal bireylerinden fosil döküm reprodüksiyonlarını alıp bunları tek bir eklemli iskelet birimine entegre etmekten oluşuyordu. İskelet parçalarının farklı temsili nedeniyle, Avrupa'nın ve Levant'ın coğrafi olarak farklı bölgelerinden çeşitli yetişkin erkek bireylerden alınan öğelerin kullanılması gerekliydi. Beklendiği gibi, bu bireyler boyut ve morfoloji açısından biraz farklılık gösterir.
Yeniden yapılanmanın temeli, genel bütünlüğü, kullanılabilirliği ve kayda değer yüzey koruması nedeniyle La Ferrassie 1 iskeletiydi (Heim, 1976, 1982 Fennell ve Trinkaus, 1997). Yeniden yapılandırma sürecinde diğer bireylerden öğeler kullanılmış olsa da, La Ferrassie 1 örneğinden elde edilen mevcut ve iyi korunmuş kemiklerin kapsamı, tamamen eklemli nihai üründe tam bir uzunlamasına süreklilik ile sonuçlandı. La Ferrassie 1'de tam kaburgaların, omurganın ve pelvisin olmaması, bu eksik elementlerin başka bireylerden alınması gerektiği anlamına geliyordu. Bunlar, Feldhofer 1'den seçilen öğelerle birlikte, öncelikle Kebara 2'den alınmıştır (Şekil 1). Diğer eksik bölümler Spy, Feldhofer, Saccopastore, La Chapelle aux Saints ve Shanidar sitelerinden öğeler kullanılarak dolduruldu. Referans için Gibraltar 1, La Quina ve Monte Circeo gibi ek yayınlar kullanıldı.
Numune tanımlaması için renk kodlamalı Neandertal rekonstrüksiyonu.
Neandertal döküm elemanları, her bir kemiği mümkün olduğunca çok orijinal Neandertal malzemesiyle tamamlayacak şekilde yeniden yapılandırıldı ve birleştirildi. Bu genellikle Neandertal iskelet elemanlarının morfolojik olarak karmaşık mozaikleriyle sonuçlandı. Bazı durumlarda, modern insan kemiklerinden döküm reprodüksiyonlar eklendi, ancak yalnızca Neandertal parçalarının bulunmadığı durumlarda (Şekil 1). Eksik ve eksik alanlar kil (Klean-Klay Art Chemical Products, Huntington, IN) ve epoksi macun (Magic-Sculpt Wesco Enterprises, Rancho Cordova, CA) ile dolduruldu ve modellendi. Daha önce Musée de l'Homme'daki işçiler tarafından yeniden yapılanan uzun kemiklerin bazı seçilmiş bölgeleri olduğu gibi kullanıldı. Her bir kemik tamamen yeniden modellendikten ve son şekline getirildikten sonra, fosil dökümde sıklıkla kullanılan iki parçalı bir poliüretan plastik olan Smooth Cast 320'de (Smooth-On, Easton, PA) kalıplandı ve döküldü. Bitmiş Neandertal kemikleri daha sonra çelik pimleme ve Devcon 5 Minute epoksi (Devcon ITW Performance Polymers, Riviera Beach, FL) kullanılarak eklemlendi.
La Chapelle-aux-Saints iskeleti üzerinde yakın zamanda yapılan bir araştırma, tıpkı modern insanlar gibi onun da dik yürüdüğünü gösterdi.
La Chapelle-aux-Saints'ten Neandertal iskeletinin omurgasının sanal rekonstrüksiyonu.
Fotoğraf: Martin Häusler, UZH
Kaynak: https://www.wissenschaft.de/geschichte-archaeologie/neandertaler-von-wegen-gebeugte-haltung/
Arkaik kuzenimizin imajı son yıllarda önemli ölçüde değişti. Peki ya duruş? Neandertaller bizim gibi dik mi yürüdüler? Çok iyi korunmuş bir iskeletin incelenmesi, ilkel insanların oldukça düz bir sırta ve kaba görünümlü bir harekete sahip olduğu varsayımıyla çelişmektedir. Görünüşe göre, belirgin bir çift S şeklinde omurgaları vardı ve bu nedenle anatomik olarak modern bir insan kadar diktiler.
Neandertaller bugün biz insanlardan ne kadar farklıydı? Araştırmacılar bu soruyu uzun zamandır soruyorlar. Açık görünüyor: Bunlar yakından ilişkiliydi, ancak yine de Homo cinsinin farklı türleriydi. Neandertal fosillerinin keşfinden bu yana, arkaik kuzenimizin karakteristik anatomik özellikleri, Homo sapiens'ten farklılaşmanın temeli olmuştur. Bu aynı zamanda omurganın özellikleriyle de ilgilidir. İki ayak üzerinde düz ve dengeliyiz - bu özellik modern insanın karakteristiğidir, bizi maymunlardan açıkça ayırır. Bu nedenle, yaşlı insanlarda dik duruşun daha az belirgin olduğunu varsaymak mantıklıydı. İlk rekonstrüksiyonlar, 20. yüzyılın başında Neandertalleri sadece yarı dik olarak gösterdi. Bu son derece ilkel duruş fikri 1950'ler kadar erken bir tarihte çürütüldü, ancak bazı farklılıklar hala varsayıldı. Daha yakın tarihli araştırmalar, bireysel omurların şeklinden, Neandertallerin henüz iyi gelişmiş, duruşumuzu şekillendiren çift S şeklinde bir omurgaya sahip olmadığı sonucuna varmıştır.
Ancak, Zürih Üniversitesi'nden Martin Häusler liderliğindeki uluslararası bir araştırma ekibi de bu varsayımı netleştirdi. Elde ettikleri sonuçlar, Fransa'daki La Chapelle-aux-Saints mağarasından özellikle iyi korunmuş bir Neandertal iskeletinin incelenmesine dayanıyordu. Omurların ve pelvisin yüksek çözünürlüklü 3 boyutlu yüzey taramalarına dayanarak, bu Neandertal'in omurgasının sanal bir rekonstrüksiyonunu oluşturdular ve değerlendirdiler.
Araştırmacıların bildirdiği gibi, sakrumun Homo sapiens'tekiyle aynı yönelimi pelvis bölgesinde ortaya çıktı. Açıkladıkları gibi, bu iyi gelişmiş bir lomber eğriyi gösterir. Daha sonra bireysel lomber veya servikal omurları bir araya getirdiklerinde resim tamamlandı. Omurların süreçleri ile omurganın eğriliğinin de neden olduğu belirgin aşınma belirtileri arasında yakın temaslar vardı. Sonuç olarak, bilim adamlarının özetlediği sonuç, Neandertallerin anatomik olarak modern insanlarınkine karşılık gelen bir omurga eğriliği gösterdiğidir.
Benzer bir duruş ortaya çıkıyor Onlara göre, modern insanınkiyle karşılaştırılabilir dik duruş, La Chapelle-aux-Saints'in iskeletinin kalça eklemindeki aşınma belirtilerinin analiz sonuçlarına da yansıdı: Häusler, kalça eklemi ve pelvis hizasının bizimkinden farklı olmadığını söylüyor. Ona göre bu bulgu, omur ve pelvis kalıntılarına sahip diğer Neandertal iskeletlerinden elde edilen sonuçlarla örtüşmektedir.
Häusler, "Genel olarak, anatomik olarak modern insanlarla karşılaştırıldığında Neandertallerin temel olarak farklı bir anatomisine işaret eden hemen hemen hiçbir şey yoktur" diye özetliyor. Bilim adamı, "Bu nedenle, iki insan formunun temel yakınlığını tanımanın ve Buz Devri'nin biyolojisindeki ve davranışındaki ince değişikliklere odaklanmanın zamanı geldi" diyor.
La Chapelle-aux-Saints 1'in eklemli servikal ve üst torasik seri C4-T3, yüzey tarayıcı tarafından üretilen modeller. (A) dorsal görünüm, (B) yan görünüm.
C6-C7 (ok) spinöz çıkıntılarının Baastrup hastalığına ve hafif dejeneratif skolyotik hiza bozukluğuna dikkat edin.
(Baastrup Hastalığı (Baastrup sendromu), vertebral kolonu etkileyen nispeten yaygın bir patolojidir. İlk olarak 1933'te Christian Ingerslev Baastrup tarafından resmi olarak tanımlanan bu bozukluk, dejeneratif omurga hastalığı ortamında bitişik omurların dikenli süreçlerinin yakınlaşması ve teması ile karakterize edilir. Bu sürecin radyolojik bulgularının bir ürünü olarak sendroma sıklıkla 'öpücük omurga' sendromu adı verilir. Bu hipertrofik spinöz süreçlerin çarpması, reaktif bir skleroz, yeniden şekillenme ve daha fazla spinal dejenerasyona neden olabilir.
Akademik olarak, Baastrup Hastalığı, gerçek prevalans bilinmemekle birlikte, 80 yaşından büyük hastalarda %81'e varan bir insidans bildiren bazı çalışmalarla birlikte, bel ağrısının iyi belgelenmiş bir nedenidir. Baastrup sendromu hiçbir şekilde nadir görülen bir hastalık olmamasına rağmen, bilgi eksikliği veya kötü görüntüleme tekniği nedeniyle klinisyenler tarafından sıklıkla gözden kaçırılmaktadır. Sonuç olarak, bu nispeten yaygın patoloji büyük ölçüde yetersiz teşhis edilir ve ardından kötü muamele görür. )
(Ayrıca La Chapelle-aux-Saints'in en iyi korunmuş yaş göstergesini (sağ iliak kulak yüzeyi) kullanarak ölüm yaşının yeniden değerlendirilmesinin, Häusler ve arkadaşları tarafından bildirildiği üzere altıncı hatta yedinci on yılda bir yaş sağladığını unutmayın. al. (2019) - Don )
Fotoğraf ve orijinal kağıt: Häusler ve ark. (2019)
Kaynak ve metin: https://www.wissenschaft.de/geschichte-archaeologie/neandertaler-von-wegen-gebeugte-haltung/
Ek metin: https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4762769/
Çakmaktaşından kalın rakloir (kazıyıcı).
Yaklaşık 55 000 BP - 39 000 BP
Fotoğraf: Don Hitchcock 2018
Collections du Musée national de Préhistoire, Les Eyzies-de-Tayac
Source and text: Musée de l'Homme, Paris
The cave in which the Neanderthal was found, from the outside (left, left centre) at the entrance (right centre) and further in (right).
The plaque at the entrance to the cave.
The plaque reads: En cette "Bouffia" Bonneval
Fut découvert et exhumé
Le 3 Août 1908
Par les Abbés Amédée et Jean Bouyssonie
Et leur frère Paul
Le squelette d'un homme "Moustérien"
Dit de "Néanderthal"
Legue au Museum National d'Histoire Naturelle
Manifestation du Cinquantenaire
3 Août 1958
La Societé Archéologique
de Brive
"Bouffia" means limestone cave in the local patois. The site still belongs to the Bonneval Family. The area is a National Monument now officially known as "Bouffia Bonneval".
There are two main caves, the one on the left is the one in which the old man of Chapelle Aux Saints was found.
(left) Close up of the cave on the left in the photos above.
(right) Close up of the cave on the right in the photos above.
Do You Have the Personality of a Neanderthal?
I just got back from Boston and the annual conference of NEEPS, the NorthEastern Evolutionary Psychology Society. Besides being climatically whipsawed by freezing rain the first day and gloriously warm sun the next two days, I saw presentations of some really cool research.
One of the most interesting presentations—heck, I’ll go as far as saying it was fascinating—was by Glenn Geher, a professor at SUNY New Paltz and fellow PT blogger (“Darwin's Subterranean World”). Glenn and his team are trying to identify some of the personality and psychological characteristics of Homo neanderthalensis, a.k.a. Neanderthals, our ancient cousins who first appeared about 250,000 years ago then went extinct about 40,000 years ago.
How do smart researchers like Glenn figure out how people who died out 40,000 years ago acted and thought? Glad you asked, because I hope you’ll help him figure it out.
The Neanderthal genome has been completely mapped, and analyses show that Neanderthal and modern human DNA differ by about 0.1% (compared to 1.2% for modern humans v. chimps, 10% v. cats, and 40% v. fruit flies). So DNA analysis companies like 23andMe and Mapmygenome can offer “Neanderthal DNA overlap reports,” which compare a client’s DNA to the Neanderthal genome to show what percentage of the client’s DNA is Neanderthal. Most people have from 1% to 4% Neanderthal DNA, with an average of 2.5%. If I heard correctly, though, one conference participant said she had 10% Neanderthal DNA.
If you’re willing to get or if you’ve gotten a percent Neanderthal overlap report and will share your result, Glenn (me, too!) asks you to complete a 45-minute survey being conducted by his Evolutionary Psychology Lab. From there, Glenn’s team will measure how variation in your and others’ levels of “Neanderthalness” varies on average with your and others’ levels of a variety of psychological and behavioral measures. This is a really smart idea. And with enough participants, the team will be able to start sketching a picture of how our ancient cousins thought.
Although their sample is still small, some interesting tidbits are beginning to emerge from this research. Our more Neaderthal-like modern friends who have higher percent Neanderthal overlap:
- Exhibit more introversion
- Demonstrate less emotional stability
- Receive less emotional support from others
- Have a poorer relationship with their father
- Report lower religiosity
- Do not enjoy reading fiction
On the other hand, those who have a lower overlap:
- Exhibit more extraversion
- Demonstrate more emotional stability
- Report belonging to a stronger social network
BEING A NEANDERTHAL AIN’T BAD
My wife also participated at the conference, and Glenn had not even finished his presentation before she announced to me that I must be high percent Neanderthal. While I have not received the results of my overlap test yet, I will remind her that I’m proud of any Neanderthal lineage that I share.
Contrary to popular myths, Neanderthals were not short, hairy, and stooped over—they looked a lot like modern humans but a few inches shorter and with more muscles and thicker bones. Neanderthals didn’t grunt and growl to communicate—they probably spoke much like we do today. Further, they actually had larger brains or “cranial capacities” (about 15%) than modern humans (how do you like them apples, honey?). They ate more than just meat—evidence suggests they also ate cooked vegetables and medicinal plants. They were artistic—archaeologists have found rock art and musical instruments attributed to Neanderthals. They were not savages—they cared for their sick, young, and elderly. And finally, important to know for loyal “Caveman Politics” readers, only some Neanderthals lived in caves—most lived in fairly complex teepee-like structures.
I hope you’ll help Glenn and his team construct an even more detailed profile of Neanderthals, so we can understand more about the psychology of our ancient cousins and, therefore, our own psychology.
If you’ve had your personal genome mapped and have your “percent Neanderthal overlap” information, or are willing to do the testing needed to get the information (it looks like this type of testing starts around $99), I hope you’ll complete Glenn’s New Paltz Neanderthal Project survey. It’s a great idea and cool research.
In addition to writing the "Caveman Politics" blog for Psychology Today, Gregg is the Executive Director of the Association for Politics and the Life Sciences and an Associate Professor of Political Science at Texas Tech University . You can find more information on Gregg at GreggRMurray.com.
If you enjoyed this post, please share it by email or on Facebook or Twitter.
The excavation
Researchers discovered the Neanderthal's remains in Shanidar Cave, an archaeological hotspot in the foothills of Iraqi Kurdistan. The site became famous in the 1950s, when American archaeologist Ralph Solecki unearthed the remains of 10 Neanderthal men, women and children there.
"Solecki argued that while some of the individuals had been killed by rocks falling from the cave roof, others had been buried with formal burial rites," the researchers wrote in the new study. The latter group included the famous "flower burial," named for the clumps of pollen grains found in the sediment, which Solecki saw as evidence for the intentional placement of flowers with the body.
While the interpretation of the flower burial remains controversial, it sparked the decades-long controversy about whether Neanderthals had the cultural sophistication to bury their dead.
In the years following Solecki's excavations, goat herders intermittently used the cave for shelter, Pomeroy said. Then, in 2014, archaeologists returned at the invitation of the Kurdish Regional Government in Iraq. An ISIS threat, however, delayed the project until 2015.
Unfortunately, Solecki never made it back, despite many attempts. He died in March 2019 at age 101, the researchers reported.
The new team didn't expect to find any more Neanderthal remains, but that's exactly what they discovered. "It was really unexpected," said Pomeroy, who joined the project at that point. "It was kind of mindblowing."
The Neanderthal's head was rested, pillowlike, on its curled left arm. The right arm was bent at the elbow. But everything below the Neanderthal's waist was missing. It's likely that the lower body was part of a large block removed by Solecki and colleagues in the early 1960s, Pomeroy said. That block is currently at Baghdad Museum, and the researchers hope to study it soon, she said.
Back to Don's Maps
More photographs of sites and Palaeolithic Venus figures are always welcome!
If you would like a particular archaeological site to be covered here, if you have questions or comments,
or if you have any photographs or information which would be useful for Don's Maps please contact Don Hitchcock at [email protected]
Important Information
I do not keep back any higher resolution photos from my website. To obtain the highest resolution I have, you need to click the small image (thumbnail) on the web page, when the full, higher resolution image will appear on your screen, from which you can copy or download it. Thus, each small image is a link to the highest resolution of that image that I have available, and anyone can access it just by clicking on the thumbnail.
Use of images
Anyone (e.g. students, teachers, lecturers, writers of scientific papers, libraries, writers of books, film/video makers, the general public) may use and reproduce, crop and alter the maps which I have drawn and photographs which I have made of objects and scenes at no charge, and without asking permission. If you decide to use one or more of my images, I would be grateful (though it is not necessary) if you would include a credit such as 'Photo: Don Hitchcock, donsmaps.com' or similar, at the place you normally put your credits, and with your normal formatting and wording. Obviously this does not apply for any copies I have made of existing photographs, artwork and diagrams from other people, in which case copyright remains with the original photographer or artist. Nor does it apply where there is some other weird copyright law which overrides my permission.
Note, however, that the Ägyptischen Museum München and the Museumslandschaft Hessen Kassel permit photography of its exhibits for private, educational, scientific, non-commercial purposes. If you intend to use any photos from these sources for any commercial use, please contact the relevant museum and ask for permission.
Use of images on Wikipedia and Wikimedia
Contributors and editors of Wikipedia and Wikimedia may publish on the Wikipedia and Wikimedia sites the maps which I have drawn and photographs which I have made of objects and scenes at no charge, and without asking permission, using the Creative Commons - Attribution 4.0 International - CC BY 4.0 license. Obviously this does not apply for any copies I have made of existing photographs, artwork and diagrams from other people, in which case copyright remains with the original photographer or artist. Nor does it apply where there is some other weird copyright law which overrides my permission.
Privacy Policy
I have eliminated all cookies from my site. My server does not use cookies when you access my site. There are no advertisements on my site. I cannot access any information about you or your visit to my site.
Some people have expressed interest in knowing a little bit about me. For those people, here is a potted biography:
I live in Australia, and I am a semi-retired high school mathematics/science teacher.
The Donsmaps site is totally independent of any other influence. I work on it for my own pleasure, and finance it myself. I started before there was an internet, when I thought I could do a better job of the small map on the end papers of Jean Auel's wonderful book, Valley of the Horses, by adding detail and contour lines, and making a larger version. I have always loved maps since I was a young boy.
I had just bought a black and white 'fat Mac' with a whopping 512 kB of memory (!), and no hard disk. With a program called 'Super Paint' and a lot of double work (hand tracing first the maps of Europe from atlases, then scanning the images on the tracing paper, then merging the scanned images together, then tracing these digital scans on the computer screen), I made my own black and white map.
Then the internet came along, the terms of my internet access gave me space for a small website, and Don's Maps started. I got much better computers and software over the years, Adobe Photoshop and Illustrator for example, and my maps became colourised and had more detail. I did a lot of maps of the travels of Ayla from Jean Auel's books, and I gradually included other pages with more and more photos available from the web, and scanned from books or from scientific papers, since I was not happy with the quality generally available. I became very interested in the Venus figurines, and set out to make a complete record of the ice age ones. Along the way I got interested in archaeology for its own sake.
In 2008 my wife and I went to Europe, and when we arrived in Frankfurt at sunrise after the 24 hour plane trip from Sydney, while my wife left on her own tour with her sister, they visited relatives in Germany and Austria, I went off by myself on the train to Paris. Later that afternoon I took a train to Brive-la-Gaillarde, found a hotel and caught up on lost sleep. The next morning I hired a car, and over the next four weeks visited and photographed many of the original archaeological sites in the south of France, as well as many archaeological museums. It was a wonderful experience. My wife and I met up again later in the Black Forest, and cycled down the Danube from its source to Budapest, camping most of the way, a wonderful trip, collecting many photos, including a visit to Dolni Vestonice in the Czech Republic, as well as visiting the Vienna natural history museum. Jean Auel fans will realise the significance of that trip!
Luckily I speak French, the trips to France would have been difficult or impossible otherwise. No one outside large cities speaks English (or they refuse to). I was travelling independently, not as part of a tour group. I never knew where I was going to be the next night, and I camped nearly everywhere, except for large cities. I am a very experienced bushwalker (hiker) and have the required equipment - ultra lightweight tent, sleeping bag, stove, raincoat, and so on, all of which I make myself for use here when I go bushwalking, though for Europe I use commercial two person lightweight tents, since weight is not so much of a problem when cycling or using a car.
In 2012 we went to Canada for a wedding and to visit old friends, and I took the opportunity to visit the wonderful Museum of Anthropology at the University of British Columbia, where I took many photographs of the items on exhibit, particularly of the superb display of artefacts of the First Nations of the Pacific Northwest.
In 2014 my wife and I did another European cycling tour, from Amsterdam to Copenhagen, then from Cologne up the Rhine to the Black Forest, camping most of the way in each case, and taking many useful photos in museums along the way, including the museums at Leiden, Netherlands, and Roskilde in Denmark, and the National Museum in Copenhagen. Again, I later hired a car and did more photography and visited many more sites in France.
In 2015 I made a lone visit to all the major museums in western Europe by public transport, mostly by train, and that went very well. I had learned a lot of German while travelling with my wife, who is a fluent speaker of the language, and of all the European countries, Germany is my favourite. I feel comfortable there. I love the people, the food, and the beer. Germans are gemütlich, I have many friends there now.
I repeated the visit to western Europe in 2018, to fill in some gaps of museums I had not visited the first time, because they were either closed for renovation the first time (such as the Musée de l'Homme in Paris) or because I ran out of time, or because I wanted to fill in some gaps from major museums such as the British Museum, the Berlin Museum, München, the Louvre, the Petrie and Natural History Museums in London, the Vienna Natural History Museum, the important museum in Brno, and museums in northern Germany. It takes at least two visits, preferably three, to thoroughly explore the items on display in a major museum.
I spend a lot of time on the site, typically at least a few hours a day, often more. I do a lot of translation of original papers not available in English, a time consuming but I believe a valuable task. People and fate have been very generous to me, and it is good to give back a very small part of what I have been given. With the help of online translation apps and use of online dictionaries there are few languages I cannot translate, though I find Czech a challenge!
I will never be able to put up all the photos I have taken, each photo needs a lot of research, typically, to put it in context on the site. I do not have enough time left, life is short and death is long, but I am going to give it a good shot!
Life has been kind to me, I want for nothing, and am in good health. Not many in the world are as lucky as I am, and I am grateful for my good fortune.
My best wishes to all who read and enjoy the pages of my site.
May the road rise up to meet you.
May the wind be always at your back.
May the sun shine warm upon your face
And may rain on a tin roof lull you to sleep at night.