20 Mart 1852'de basılan ilk anlarından itibaren Harriet Beecher Stowe's Tom amcanın kabini müthiş bir başarıydı. İlk gününde 3.000 kopya sattı ve Frederick Douglass, 5.000 kopyanın - ilk baskının tamamı - dört gün içinde satın alındığını bildirdi. 3 Mayıs'a kadar, Boston Sabah Postası herkesin okuduğunu, okuduğunu veya okumak üzere olduğunu açıkladı.
O zamanki raporlara göre, talebi karşılamak için günün her saatinde çalışan 17 matbaa gerekiyordu. Basıldığı ilk yılın sonunda, kitap yalnızca Amerika Birleşik Devletleri'nde 300.000'den fazla sattı ve 19. yüzyılın en çok satan romanı olmaya devam etti.
Kanada'da, eski bir köleleştirilmiş işçi ve yaşlanan Metodist bakan Josiah Henson - yaşam öyküsü Stowe'un baş karakterine esrarengiz benzerlikler taşıyordu - hemen önemini anladı.
**********
satın al
1789 civarında Maryland, Port Tobacco yakınlarında doğan Henson'ın ilk anısı, karısına tecavüz etmeye çalışan beyaz bir adama vurmanın cezası olarak babasının kırbaçlanması, kulağının kesilmesi ve güneye satılmasıydı. Babasını bir daha hiç görmedi.
Henson daha sonra annesinden ayrıldı ve bir çocuk tacirine satıldı, ancak kısa süre sonra ölümcül bir hastalığa yakalandı. Köle tüccarı, çocuğu Henson'un annesinin sahibine, Isaac Riley adlı alkolik bir kumarbaza bir pazarlık için teklif etti: genç Henson ölürse ücretsiz, hayatta kalırsa bir miktar nal işi takası.
Ama o iyileşti ve Henson ve annesi Washington DC'den yaklaşık 12 mil uzakta, Riley'nin çiftliğinde köleleştirildi. Çocukken sayısız dayağa dayandı, özellikle de okuma yazma öğrenme konusundaki talihsiz girişiminden sonra.
Henson büyük bir fiziksel güce ve liderlik yeteneğine sahipti ve sonunda ülkenin başkentinde Riley'nin pazar adamı oldu. Efendisinin tüm çiftlik ürünlerini satmaktan sorumlu kişi olarak, seçkin avukatlar ve işadamlarıyla omuz omuza verdi ve bir iş yürütme becerisini öğrendi.
Hayatında çok sonrasına kadar okumayı öğrenmeyecek olmasına rağmen, Henson aynı zamanda ayetleri ezberleyen ve cemaatçilerle bağlantı kurmak için belagatına ve doğal mizah anlayışına güvenen harika bir vaiz oldu. Beyaz bir bakan, Riley ailesinin çiftlikleri arasında seyahat ederken kendi özgürlüğünü satın almak için gizlice para toplamaya ikna etti. Bakan, Henson'a ev sahipliği yapacak kiliseler düzenledi ve kurtuluşu için 350 dolar topladı, ancak Riley onu dolandırdı ve onu güneye New Orleans'a satmaya çalıştı. Henson, olayların son derece ilahi bir cilvesi aracılığıyla bu sert kaderden kıl payı kurtuldu: Henson'u satmakla görevli genç adam Riley'nin yeğeni Amos, sıtmaya yakalandı. Oğlunun ölmesine izin vermek yerine, Henson onu bir buharlı gemiye yükledi ve kuzeye döndü. 1830'da Henson, karısı ve en küçük iki çocuğuyla birlikte kaçtı; Kanada'ya 600 milden fazla yürüdüler.
Yeni bir ülkedeyken, Henson, 1841'de, Yeraltı Demiryolunun son duraklarından biri olarak bilinen Dawn adlı bir bölgede, British American Institute adlı bir özgür adam yerleşiminin başlamasına yardımcı oldu. Henson, diğer 118 köleyi özgürlüğe yönlendirmek için defalarca ABD'ye döndü. Bu çok tehlikeli bir girişimdi, ancak Henson hayatını Kanada, Ontario'da yaşamaktan daha büyük bir amaç gördü. Henson, okul hizmetine ek olarak, bir çiftlik işletti, bir grist değirmeni kurdu, at yetiştirdi ve yüksek kaliteli kara kereste için bir kereste fabrikası inşa etti - aslında o kadar iyi ki, ona ilk Dünya Fuarı'nda bir madalya kazandırdı. On yıl sonra Londra.
İç Savaştan önce, Henson sık sık vaaz verdiği Ontario ve Boston arasında engelsiz seyahat etti. Böyle bir gezi sırasında Henson, eski bir Boston belediye başkanı ve eyalet yasa koyucusu olan kölelik karşıtı Samuel Atkins Eliot ile arkadaş oldu; Eliot daha sonra ABD Temsilciler Meclisi'nde görev yapacaktı.
Henson'dan etkilenen Eliot, hayatının hikayesini bir anı olarak kaleme almayı teklif etti. başlıklı o kitap Eskiden Köle, Şimdi Kanada'da Olan Josiah Henson'un Hayatı, Kendi Anlattığı Gibi , 1849 başlarında yayınlandı.satın al
Henson'un kitabı, Boston'daki kölelik karşıtı okuma odasında ve Kuzey'deki benzer düşünen evlerde dikkat çekti. Boston'dan eve yaptığı gezilerden birinde, Henson kendi kitabını yazmak üzere olan bir kadını ziyaret etmek için dolambaçlı bir yoldan gitti. Henson'ın anılarının sonraki bir baskısında hatırladığı gibi:
1849 yılında, Bayan Harriet Beecher Stowe'un oturduğu Andover, Mass. civarındaydım. Beni ve yol arkadaşım Bay George Clark'ı çağırdı, beyaz bir beyefendi, şarkı söylemek için güzel bir sesi vardı ve genellikle toplantılarımda onların ilgisini artırmak için şarkı söylerdi. Bayan Stowe'un evine gittik ve hayatımın ve talihsizliklerin hikayesiyle derinden ilgilendi ve ayrıntılarını ona anlatmamı istedi. Yayınlanmasından memnun olduğunu ve bunun büyük bir hizmet olacağını ve insanların gözlerini erkekleri esaret altında tutma suçunun büyüklüğüne açacağını umduğunu söyledi. Bana o kadar çok ilgi gösterdi ki, ona kırk iki yıldır yaşadığım bölgedeki birçok köle sahibinin ve kölelerin özelliklerini anlattım. Deneyimlerim kölelerin çoğunluğunun deneyimlerinden daha çeşitliydi...
**********
Mart 1851'de Stowe, derginin editörü ve yayıncısı Gamaliel Bailey'e bir mektup yazdı. Ulusal Dönem , bir Washington kölelik karşıtı gazete ve ona üzerinde çalıştığı ve üç ya da dört taksitte yayınlanacağını düşündüğü hikayeyi teklif etti. Arsa, en temelde, iki köleleştirilmiş işçinin, sahipleri tarafından satılmanın eşiğindeki yolculuklarını, bir Kentucky çiftçisinin borcunu ödediğini ayrıntılarıyla anlatıyor. Harry adında biri, annesi Eliza ile kuzeye kaçar ve sonunda Kanada'da biter, diğeri, Tom Amca, Mississippi Nehri'nden aşağı taşınır ve sonunda kısır bir Louisiana plantasyon sahibine satılır. Tom'un inancı neredeyse sarsılıyor, ancak bir çift vizyon onu sağlam bir zemine oturtuyor. İki kadını kuzeyden kaçmaya teşvik ettikten sonra nereye gittiklerini açıklamayı reddeden Tom dövülerek öldürülür; Tom'un ilk sahibinin Tom'u geri satın alma girişimi çok geç olur. Çiftçinin oğlu, Kentucky'ye döndükten sonra, rahmetli babasının tüm kölelerini serbest bırakır ve onları kulübesini gördüklerinde Tom'un fedakarlığını hatırlamaya teşvik eder.
Tom Amca' kabin giriş yaptı Öyleydi 5 Haziran 1851'de yayınlandı ve sonraki on ay boyunca 41 haftalık taksitler halinde yayınlandı ve hemen başkentin dikkatini çekti. Gazetenin abone sayısı yüzde 26 arttı ve tahmini 50.000 kişi Stowe'un hikayesini seri halde okudu ve John P. Jewett ve Company'yi her biri 312 sayfalık iki cilt halinde bir roman olarak yayınlamaya teşvik etti.
Henson serbest bırakılması hakkında şunları yazdı: Bayan Stowe'un bu romanı çıktığında, bu dünyanın temellerini sarstı… Amerikalıları ayakkabılarından ve gömleklerinden salladı. Bazılarını kumsalda yalınayak ve kafalarını kaşıyarak bıraktı, böylece her şeyin bir uydurma olduğu sonucuna vardılar.
Gerçekten de, romana karşı tepkiler hızla ve şiddetle geldi. Eleştirmenler, Stowe'un yazısının gerçek dünyadaki olayları etkilemek için çok duygusal olduğunu savundu. Sonuçta bu bir romandı. Gerçeklere dayanmadığını söylediler. Ve her halükarda, bazıları, köleleştirilmiş bir kadın ile efendisi arasındaki romantik aşk da dahil olmak üzere, köleliğin birçok faydasını gözden kaçırdığını söyledi.
Stowe siyasetle ilgilenmiyordu. Ateşli bir kölelik karşıtı ve dünyaca ünlü bir vaizin kızı olan ona göre kölelik, dini ve duygusal bir meydan okumaydı. İlk baskının önsözünde belirtildiği gibi amacı , Afrika ırkına karşı sempati ve duygu uyandırmaktı. Bu noktada, pek çok ılımlı kölelik karşıtı savunucunun kitabı köleliğe insani bir yüzle yaklaştırdığı için övmesiyle kesinlikle hedefine ulaştı. 1850 tarihli Kaçak Köle Yasası bir dönüm noktası olsaydı, o zaman Tom Amca' kabin köleliğin kaldırılmasına doğru sert bir hamleydi.
Tom Amca'nın Kulübesi Kitabının Anahtarı(Kongre Kütüphanesi)
Josiah ve editörü John Lobb, muhtemelen 1876(Public Domain, aslen London School of Photography'den)
Josiah ve ikinci karısı Nancy(Kongre Kütüphanesi)
Proslavery savunucuları romanı mezhep propagandası olarak gördüler. Köleliğin İncil'de onaylandığı ve Stowe'un Güney'deki köleliğin gerçekçi olmayan, tek boyutlu bir resmini ürettiği konusunda ısrar ettiler. Kölelik yanlısı gazeteler, More Anti-Slavery Fiction, A Few Facts for Mrs. Stowe ve Uncle Tom Mania gibi başlıkları olan incelemelerinde alaycı ve alaycıydı. Editörler şikayet etti Tom Amca' kabin yazgısı sürekli fışkıran bir anlaşmazlık çeşmesi gibi görünüyor ve biz güneyin geleneksel şövalyeliği için titriyoruz.
Stowe, medyanın ve propagandacı Tom karşıtı romanların dikkat çekmesine ve romanının arkasındaki gerçekleri gözden düşürmesine izin vermek yerine, ateşe gerçeklerle savaşmaya karar verdi. Eleştirmenlere verdiği yanıt, 1853'ün başlarında yayınlanan başka bir kitaptı. Tom Amca'nın Kulübesinin Anahtarı: Hikâyenin Dayandığı Asıl Gerçekleri ve Belgeleri, İşin Gerçeği Doğrulayan Doğrulayıcı İfadelerle Birlikte Sunmak . Kaynaklarının dev bir açıklamalı bibliyografyası, kitap, hikayesinde tasvir edilenlere benzer veya aynı olan yüzlerce belgelenmiş gerçek yaşam vakasına işaret ediyor.
Stowe'un isimleri vardı. Bay Haley, George Harris, Eliza, Simon Legree ve diğerlerinin karakterlerine ilham veren çeşitli insanları tanımlamıştı. Bu karakterlerden biri, elbette, özellikle ilgi çekiciydi. Tom Amca kimdi?
Stowe şunu yazdı: Anahtar : Tom Amca'nın karakterine ihtimal dışı olduğu gerekçesiyle itiraz edildi; ve yine de yazar, bu karakter hakkında ve çok çeşitli kaynaklardan kitaptaki herhangi birinden daha fazla onay aldı. Stowe, Tom Amca'nın hikayesindeki çeşitli sahnelerin ilhamını anlatan birkaç sayfa harcar ve ardından şunları söyler: Saygıdeğer Josiah Henson'ın yayınlanan anılarında Tom Amca'nınkine paralel son bir örnek bulunabilir. . . şimdi Kanada'daki Dawn'daki misyoner yerleşiminin papazı.
Josiah Henson ve Tom'un yaşamları arasında önemli örtüşmeler vardı ve Henson'ın hikayesine aşina olan okuyucular bunları hemen gördü. Hem gerçek hayattaki hem de kurgusal köle sahipleri bir anneyi çocuğundan ayırırken, aileyi parçalamaması için ona yalvarır. Josiah ve Tom, Kentucky'deki tarlalarda yaşıyorlardı. Legree sürekli Tom'u dövdü ve Tom, Louisiana'ya gönderilmeden önce sahibinin borçlarını ödemek için satıldı, Josiah'ın zar zor kurtulduğu bir kader. İkisi de cesur kaçışlarında Ohio Nehri'ni geçecekti. Her şeyden önce, onu Stowe'un kahramanıyla kaynaştıran, zorluklar karşısında Tanrı'ya olan inancıydı, çünkü hem Tom hem de Josiah son derece dindar insanlardı.
Paralellikler, önde gelen Afrikalı-Amerikalıların dikkatini çekecek kadar yakındı. 15 Nisan 1853'te Harvard Tıp Okulu'na kabul edilen ilk üç siyah adamdan biri ve İç Savaş sırasında binbaşı rütbesini alan tek siyah subay olan Martin Robison Delany, Frederick Douglass'a Stowe'un Josiah'ın tahmini. Batı Kanada Dawn'dan Rahip JOSIAH HENSON'un, Bayan Stowe'un çok ünlü 'Tom Amca'nın Kulübesi' kitabındaki gerçek Tom Amca, Hıristiyan kahraman olduğu artık kesindir.
Josiah'ın 5 Mart 1877'de Kraliçe Victoria ile yaptığı görüşme(Tom Amca'nın Kulübesi Tarihi bölgesinin izniyle)
Delany, Douglass'a, Stowe'un Josiah'a kitabında bir alıntıdan daha önemli bir şey borçlu olduğunu öne sürdü: Mrs. Stowe ve Messrs. Jewett & Co., Publishers, buna dayalı bir çalışmanın satışından çok büyük miktarda para elde ettiğinden beri. Bu büyük kitabı sürdürmek için canlı tanıklığı getirilmesi gereken iyi yaşlı adam. . . Yayıncıların Peder Henson'ı sunduklarını öne sürmek çok fazla bir şey beklemek olur mu? . . ama kârın bir kısmı? Bu konuda ne düşündüğünüzü bilmiyorum; ama bana bunun adil ve doğru olacağı geliyor.
Henson -gerçek Tom Amca- Stowe'un yayıncılarından bir kuruş bile almamakla kalmaz, tarihin kendisi de onu nazikçe hatırlamaz. Çünkü kurgusal kahramanla olan bağlantısından. Stowe'un romanının yayınlanmasından sonra, tiyatro sahipleri hikayeyi sahneye uyarlayarak, daha çok âşık gösterileri olarak bilinen ve romanın olay örgüsünü tersine çeviren Tom gösterileri ürettiler. Siyah yüzlü beyaz adamlar tarafından oynanan Tom, bir karikatürdü, sahibinin gözüne girmek için kendi ırkını seve seve satacak, fakir İngilizcesi olan yaşlı bir kamburdu. Roman yüzyılın en çok satan kitabı olmasına rağmen, kitabı okumaktan çok daha fazla insan bu ırkçı performanslardan birini gördü. Tom Amca adının bu sapkınlığı o zamandan beri takılıp kaldı.
**********
Stowe’un tüm okuyucuları arasında Anahtar , etkisi abartılamayacak biri vardı. Kongre Kütüphanesi'nin dolaşım kayıtlarına göre, Başkan Abraham Lincoln ödünç aldı. Tom Amca'nın Anahtarı kabin 16 Haziran 1862'de ve 43 gün sonra, 29 Temmuz'da geri verdi. Tarihler, Kurtuluş Bildirgesi'ni hazırladığı zamana tam olarak karşılık geliyor. Harriet Beecher Stowe'un Abraham Lincoln'ü ne ölçüde etkilediğini asla bilemeyiz. Ancak kuzeyli yazarın ünlü platformunu, kamuoyunu özgürlüğe doğru güçlü bir şekilde yönlendirmek için kullandığı açık. Lincoln'ün Özgürlük Bildirgesi'ni hazırladığı kritik dönemde, Stowe'un Anahtarı ve Josiah Henson'ın hikayesi el altındaydı.
Orijinal teklif, Lincoln'ün seçiminde önemli bir rol oynadığı için uygun olurdu. Cumhuriyetçi Partisi 100.000 kopya dağıtmıştı. Tom Amca' kabin 1860 başkanlık kampanyası sırasında, kölelik karşıtı desteği kışkırtmanın bir yolu olarak. Kölelik karşıtı basın ve Stowe'un kitabı olmadan, Lincoln'ün Başkan seçilmek için yeterli desteği toplamaması olasıdır. Radikal Cumhuriyetçi lider ve ABD Senatörü Charles Sumner'ın açıkladığı gibi, Tom Amca' kabin , Beyaz Saray'da Lincoln olmazdı.
Henson ise Stowe'un kitaplarının yayınlanmasını Amerika Birleşik Devletleri'nde değişim için ajite etmek için kullandı. Anısını yeniden yayınladı ve parayı kardeşinin özgürlüğünü satın almak için kullandı. Kocaları ve babaları İç Savaş'ta savaşmaya giden siyah aileleri destekledi. Siyah mültecileri istihdam etmek için Kanada'da işletmeleri yönetti. 1876'da, 87 yaşında, Henson, Dawn'daki çalışma adına omuzladığı borçlardan kurtulmak için Birleşik Krallık'ta 100'den fazla şehir konuşma turu yaptı ve Kraliçe Victoria onu Windsor Kalesi'ne davet etti. İç Savaş sona erdikten on altı yıl sonra, Rutherford B. Hayes onu Beyaz Saray'da ağırladı.
Josiah'ın kulübesi(Bom Belgeselleri)
Henson, 1883'te Dresden, Ontario'da 93 yaşında öldü; New York Times ölüm ilanı, edebi bağlantısını ilk satıra dahil etti.
Cenazesi Dresden tarihinin en büyüklerinden biriydi. Kiliselerden çanlar çaldı ve işletmelerin çoğu hizmet için kapandı. Siyah müzisyenler ilahiler seslendirdi ve 50 vagon mezarın yanına yaklaşık iki millik bir geçit töreninde tabutunu takip etti. Binlerce siyah beyaz katılımcı saygılarını sundu.
Henson'un Dresden'deki kulübesi artık küçük bir müze ve onun soyundan gelen 200'den fazla kişi bugün hala hayatta. Dresden köyü, bölgeye ilk kez Josiah Henson'ın zamanında kaçak olarak yerleşen yüzlerce köleleştirilmiş işçi, erkek ve kadına ev sahipliği yapıyor.
Tarih Tom Amca'ya karşı kaba davranmış olsa da, okuyucular onu daha olumsuz çağrışımlardan kurtardıkça şehit olarak ününün yeniden canlandırılabileceğini umuyoruz. Bugün hala hayatta olsaydı, Henson'ın romanın kahramanıyla olan bağlantısını öğrendikten sonra sözlerini gururla tekrarlayabileceğini umardık: O zamandan bugüne, bana 'Tom Amca' denildi ve başlıktan gurur duyuyorum. Alçakgönüllü sözlerim bir şekilde o yetenekli hanımefendiyi yazmaya teşvik ettiyse… Boşuna yaşamadım; çünkü onun kitabının şanlı sonun başlangıcı olduğuna inanıyorum.