Bunaltıcı bir sıcak hava dalgası sırasında öğle vakti, kuzeydoğu İspanya’daki çiftçiler normalde tarlalarından köy barının gölgesine gidiyorlardı. Ancak çiftçiler Ramon Bonet, Ramon Boleda ve Joan Bonet tavşanları saymakla meşguller.
Verdú köyü çevresinde, Lleida şehrinin hemen dışında, düzinelercesinin ekinler arasında koştuğunu ve yeraltı savanlarına girip çıktıklarını görüyorlar.
Boleda, “Tavşanlar asmaların derisini çiğnedi,” dedi. “Bu asma bunun için yapıldı. Bütün bu hasat kaybedildi.”
İspanya’daki tavşanlar yeni bir şey değil, ancak bu yılki nüfus patlaması olağandışı. Yerliler, uzun kulaklı tavşanların kalıcı bir üstünlük kazanmış olabileceğinden ve şeftali, antep fıstığı, zeytin ve üzüm gibi mahsullere zarar vermelerinden korkuyorlar.
Lleida şehri çevresindeki tarlalara bazen Avrupa’nın meyve sepeti denir. Berlin’den Budapeşte’ye alışveriş yapanların tercih ettiği birçok çiftlik ürününün yanı sıra burada milyonlarca dolar tehlikede.
Kısa bir sürüş mesafesinde, Boleda fıstık ağaçları arasında yeni kayıplar buldu.
“Tavşanlar gövdenin etrafındaki kabuğu yerler,” dedi. “400’den fazla ağacı yok ettiler.”
Boleda, tavşan deliğinin aşağısında bunun yaklaşık 100.000 dolar olduğunu söyledi. Ve veba kötüleşiyor. Yerel çiftçiler, burada kilometrekareye 1000 tavşan düştüğünü söylüyor. İspanyol hükümetine göre elli kabul edilebilir sayıdır.
Tavşanların ayıklanması gerektiği konusunda herkes hemfikir. Sorun, nasıl yapılacağıdır.
Etrafta dolaştıktan sonra, Ramon Bonet 12 kalibrelik av tüfeğini test etti. Tavşanların her zaman İberya’da yaşadığını söyledi – MÖ 300’de Kartacalılar yarımadaya España veya Tavşanlar Ülkesi adını verdiler ve sıkıştı.
İnsanlar ve tavşanlar uzun süredir bir arada var olmuşlardır. Ancak son zamanlardaki daha yüksek sıcaklıklar, tavşanların daha hızlı üremesine neden oluyor. Bonet, pandeminin yardımcı olmadığını söyledi.
“Bu COVID kısıtlamaları sırasında” dedi, “kimse avlanmadı. … Ayrıca, genel olarak sadece daha az avcı var. Yaş ortalamamız artık 60’ın üzerinde.”
Ancak avcılık, çiftçilerin sahip olduğu tek araçtır.
Yerel bir avcı olan Antoni Torres, yalnızca Lleida ilçesinde tavşanların tarım arazilerinin %99’unu istila ettiğini söyledi.
Tavşan sayısını azaltmak için “Avcı sayısını iki katına çıkarmamız gerekecek” dedi.
“Ama sonra başka sorunlar yaratırsın. Bu kadar çok silahlı insanın aynı anda avlanmasına izin veremezsiniz.”
Ramon Bonet, “Zehri söndürebilmemiz gerekiyor” dedi. “Ya onlar ölür, ya biz ölürüz.”
Geçen Pazar günü sakinlerin uyandığı dev bir tabelada tam olarak bu yazılıydı. Verdú’nun kıyısındaki bu köprüden sarkıyordu. “Çiftçiler veya tavşanlar” yazıyordu.
Ve bir şey daha vardı. Ölü tavşanlar boyunlarına iplerle köprüden asılırdı.
Anonim jest TV ekiplerini cezbetti ve köyde küçük, beklenmedik bir hayvan hakları tepkisine yol açtı.
Çiftçi Joan Bonet, “Ertesi gün hayvan hakları çalışanları kendi tabelalarını asmıştı” dedi.
“’Protesto etmek için kan dökmenize gerek yok’ dendi. Bize parmağını veren bir tavşan resmi vardı” dedi.
Buradaki çiftçiler, son zamanlarda yaptıkları gibi, traktörleriyle kasabanın içinden geçerek protesto etmeye devam edecekler.
Yetkililer, 300’e kadar insani öldürmeyen tavşan tuzağı teklif etti, ancak çiftçiler bunun pratik olmadığını söyleyerek teklife güldüler.
Alışveriş yapanlar bu sonbaharda seçecek daha az ürün bulurlarsa toplumun tavşanları kontrol altında tutma mücadelesini destekleyeceğini umuyorlar.
İlgili: İspanya’daki orman yangınlarıyla mücadeleye yardımcı olmak için koyun ve keçilerden oluşan ‘ateş sürüleri’ konuşlandırılıyor
Kaynak : https://theworld.org/stories/2022-07-20/either-they-die-or-we-do-rabbit-plague-threatens-farmers-livelihoods-northeast