Paranın Şiddetini Görmek Gerekiyor
Erdal Atabek
Paranın şiddetini görüyor musunuz?
Siyasal gücün şiddetini görüyor musunuz?
Devletin şiddetini görüyor musunuz?
Bu üç gücün birlikte oluşturduğu şiddeti görüyor
musunuz?
Bunu görmek gerekiyor.
Başarı ölçütünün toplumsal şablonu, çok para
kazanmak ve sosyal prestijdir.
Ama artık her iki hedefin yolu da eğitimden
geçmiyor.
En yüksek eğitimi yapanlar en çok parayı
kazanmıyor.
Toplumsal prestijin kaynağında da eğitim değil,
para var.
Üniversite sınavlarına girenlerin sadece yüzde onu
istediği yere girebilecek.
Acaba kaç üniversite mezunu iyi bir iş bulabilecek?
Bu toplumda en çok parayı 'para kullanıcıları'
kazanıyor 'Al salgılar, 'vur kaççılar, 'işbitiriciler', 'aracılar',
'tefeciler', 'vurguncular' en çok parayı kazanıyor.
Paranın şiddeti adaleti durduruyor.
Paranın şiddeti istediği kişiyi hapisten kurtarıyor,
Amerikalara gönderiyor, Almanya'lara uçuruyor.
Paranın şiddeti emeklinin gelirini azaltıp duruyor.
Paranın şiddeti işsizleri ordan oraya savuruyor.
Paranın şiddeti siyasal iktidar olmuş, devleti ele
geçirmiştir.
Paraya boyun eğenler gücün de bir yanına ilişiyor.
Paraya kafa tutanlar onur mücadelesi vermek zorundadır.
Sokaktaki şiddeti görüyorsunuz.
Üniversiteli gençle polis gencin çatışmasını
görüyorsunuz.
Ama paranın şiddetini görüyor musunuz?
Paranın şiddetiyle ezilenleri görüyor musunuz?
Görmek gerekiyor.
***
Para, kendi insanını yaratıyor.
Kendine dönük çıkarcıyı, büyük bencili, paylaşımsız
eziciyi yaratıyor.
Para, emrine aldığı beyinleri dalavereye, üçkağıda
yöneltiyor.
Para, köşe dönücülüğü kutsuyor.
Ödüller hiçbir ahlak kaygısı olmayanlarındır.
Dürüst insanlara sadece cezalar kalıyor.
Paranın şiddetini görüyor musunuz?
Görmek gerekiyor.
***
Siyasal iktidar, devletin gücü, hepimizin emeğinden
toplanan paraların devlet bütçesinden iktidarın ortaklarına, iktidarın
adamlarına dağıtılışı paranın şiddetiyle olmaktadır.
Bu güç insan davranışlarını belirliyor.
Gençler geleceklerine güvenmiyorlar.
Gençler üniversite sınavlarına itici bir umutla
girmiyorlar.
Onların başka bir seçeneği yoktur da ondan.
Güven ve umuttan yoksun insan, istek duyamaz.
Para en çok gençleri harcıyor.
Paranın şiddeti; toplumdaki şiddetin de, gençlerdeki
şiddetin de kaynağıdır.
Para kendi insanını yaratıyor.
Bu insan da kendini ve başkalarını yiyerek doymaya
çalışıyor.
Bunları, bütün bunları artık görmek gerekiyor.
Görmek gerekiyor, çünkü:
Bu sistemde üretici, yaratıcı, özgüvenli, paylaşımcı
insan yaratamazsınız.
Böyle insanlar ancak sistemle çatışarak yetişiyor.
Bu sistemin yarattığı çıkarcı benciller, bu sistemi de
çökerteceklerdir.
Bu sistemin de, bu insanların da geleceği yoktur.
Paranın şiddetinin yerine insanın değerini koyduğunuz
zaman, bu sistem olmayacaktır.
Gelecek; paranın değil, insanın geleceği olacaktır.
İnsan kendini paranın şiddetinden koruyacaktır.
Ve insan kendi değerini yeniden yaratacaktır.
İnsan olmak da sadece budur.