Ergenlik, dördüncü sınıfta erken C’ye vurdu ve sert: sivilce, göğüsler, dikkat, aşağılanma. C internette sığınak buldu.
Her gece, genellikle gece yarısından sonra, C, büyükanne ve büyükbabalarından 10. doğum günü hediyesi olarak aldıkları iPod Touch ile yatakta yatıyordu. (Gizlilik nedeniyle ilk baş harfleriyle tanımlanan C, cinsiyet ikili değildir ve “onlar” zamirini alır) Yeni cihazda C, sosyal medyada arkadaşlar edindi ve selfie’ler yükledi. C, bir meyve bahçesinde duran, bir elma tutan ve “tam bir yetişkin gibi görünen” bir C fotoğrafına iltifat etti.
Cinsel organlarının fotoğraflarını gönderen ve C’den çıplak görüntüler ve seks isteyen erkeklerin yorumları daha az hoş karşılandı. Şu anda 22 yaşında olan ve Salt Lake City’de yaşayan C, “Neler olduğu hakkında hiçbir fikrim yoktu” dedi. “Birisi size gelen kutunuza iğrenç şeyler gönderdiğinde ne yaparsınız? Hiç bir şey. Görmezden gel.”
Bu plan işe yaramadı. İnternet C’nin ruhuna sızdı; Şiddetli depresyonda, diğer mücadele eden ergenlerle çevrimiçi olarak akrabalık buldular ve kendilerine zarar vermenin yollarını öğrendiler.
C, “İnterneti suçlamak istemiyorum ama interneti suçlamak istiyorum” dedi. “MÖ 2000 yılında Alplerde doğsaydım hala depresif olurdum, ama içinde yaşadığımız iklim tarafından çılgınca şiddetlendiğini düşünüyorum.”
The Times’ın bir yıllık bir makale dizisi, ergenler için büyük risklerin son yıllarda alkol, uyuşturucu ve genç hamileliğinden kaygı, depresyon, kendine zarar verme ve intihara kadar nasıl keskin bir şekilde değiştiğini araştırdı. Ergen ruh sağlığındaki düşüş pandemiden önce devam ediyordu; şimdi ise ekonomik, ırksal ve toplumsal cinsiyet çizgilerinde gençleri etkileyen tam bir kriz.
Bu eğilim, gençlerin internette giderek artan miktarda zaman geçirmesiyle aynı zamana denk geldi ve krizden genellikle sosyal medya sorumlu tutuluyor. İlk olarak The Wall Street Journal tarafından 2021’de geniş çapta kapsanan bir çalışmada, Meta (eski adıyla Facebook), Meta’nın sahibi olduğu Instagram’daki kızların yüzde 40’ının, platformu kullanırken yaşadıkları sosyal karşılaştırmalar nedeniyle kendilerini çekici hissetmediğini bildirdiğini buldu.
Gerçek daha karmaşıktır. Bilimin giderek daha fazla gösterdiği şey, bir kişinin altında yatan duygusal duruma bağlı olarak sanal etkileşimlerin olumlu veya olumsuz güçlü bir etkisi olabileceğidir.
Stanford Üniversitesi’nde iletişim profesörü olan Byron Reeves, “İnternet bir ses düğmesi, bir amplifikatör ve hızlandırıcıdır” dedi.
Ancak teknolojinin beyni nasıl etkilediğine dair güvenilir araştırma eksikliği ve hasta gençlerin bununla başa çıkmasına yardımcı olacak finansman sıkıntısı var. 2005’ten 2015’e kadar, Ulusal Ruh Sağlığı Enstitüsü’nün ruh sağlığı sorunları olan ergenleri anlamak ve onlara yardım etmek için yenilikçi yollar araştırmak için sağladığı fon yüzde 42 düştü.
NYU Langone Health’de çocuk ve ergen psikiyatristi ve NIMH’de çocuk ve ergen ruh sağlığı araştırmaları eski müdür yardımcısı olan Kimberly Hoagwood, “Federal finansman veya eksikliği, bulunduğumuz yere muazzam katkıda bulundu” dedi. bir nevi körlerimizi taktık.”
Enstitünün şu anki müdürü Dr. Joshua Gordon, “Bunun neden olduğuna dair muazzam bir kavrayışa sahip değiliz” dedi.
Neden bu kadar çok Amerikalı genç endişeli, depresif ve hatta intihara meyilli? Görüntümüz gençlerin akıl sağlığı krizinin arkasındaki bilime bakıyor. Kredi Kredi… New York Times
Ancak uzmanlar, güçlü ipuçları olduğunu söyledi. Ağır teknoloji kullanımının önemli bir biyolojik faktörle etkileşime girdiğini yaygın olarak kabul ediyorlar: her zamankinden daha erken gerçekleşen ergenliğin başlangıcı. Ergenlik, ergenleri sosyal bilgilere karşı oldukça hassas hale getirir – sevilip sevilmedikleri, arkadaşlarının olup olmadığı, uygun oldukları yerler. Yetişkinler de aynı saldırıyla karşı karşıya kalırlar, ancak ergenlik çağındaki gençler beynin diğer bölümleri bununla başa çıkmak için tam olarak gelişmeden önce karşılaşırlar.
Berkeley’deki California Üniversitesi’nden psikolog Stephen Hinshaw, “İçerik düzeyinde ve süreç düzeyinde, başınızı patlatıyor” dedi. “Bunu durdurmak istiyorsun – kendini kesme, yakma, sakatlama ve intihar girişimleri.”
Ebeveynlerin Mücadele Eden Gençlerine Yardım Edecek İpuçları
Ebeveynlerin Mücadele Eden Gençlerine Yardım Edecek İpuçları
Çocuğunuz için endişeleniyor musunuz? Çocuğunuzun depresyon veya intihar düşünceleri yaşayabileceğinden endişeleniyorsanız, yardımcı olmak için yapabileceğiniz birkaç şey var. Amerikan İntiharı Önleme Vakfı’nın baş sağlık görevlisi Dr. Christine Moutier, şu adımları önermektedir:
Ebeveynlerin Mücadele Eden Gençlerine Yardım Edecek İpuçları
Değişiklikleri arayın. Çocuğunuzun uyku ve yeme alışkanlıklarındaki değişimlere ve not düşmesi gibi okulda yaşayabileceği sorunlara dikkat edin. Öfke patlamaları, ruh hali değişimleri ve eskiden sevdikleri etkinliklere karşı ilgi kaybı olup olmadığına dikkat edin. Onların sosyal medya paylaşımlarını da takipte kalın.
Ebeveynlerin Mücadele Eden Gençlerine Yardım Edecek İpuçları
İletişim hatlarını açık tutun. Olağandışı bir şey fark ederseniz, bir konuşma başlatın. Ancak çocuğunuz konuşmak istemeyebilir. Bu durumda, onun yerine sıkıntılarını paylaşacağı güvenilir bir kişi bulma konusunda ona yardım teklif edin.
Ebeveynlerin Mücadele Eden Gençlerine Yardım Edecek İpuçları
Profesyonel destek arayın. İntihar düşüncelerini ifade eden bir çocuk, ruh sağlığı değerlendirmesi ve tedavisinden fayda görebilir. Çocuğunuzun çocuk doktoru veya bir akıl sağlığı uzmanıyla konuşarak başlayabilirsiniz.
Ebeveynlerin Mücadele Eden Gençlerine Yardım Edecek İpuçları
Acil bir durumda: Çocuğunuzun güvenliğiyle ilgili acil bir endişeniz varsa, onu yalnız bırakmayın. Bir intihar önleme yaşam hattı arayın. Potansiyel olarak ölümcül nesneleri kilitleyin. Aktif olarak kendilerine zarar vermeye çalışan çocuklar en yakın acil servise götürülmelidir.
Ebeveynlerin Mücadele Eden Gençlerine Yardım Edecek İpuçları
Kaynaklar Hayatınızdaki biri için endişeleniyorsanız ve nasıl yardım edeceğinizi bilmiyorsanız, bu kaynaklar size yol gösterebilir:1. Ulusal İntiharı Önleme Yaşam Hattı: 988’i arayın veya 988’i arayın 2. Kriz Metin Hattı: 741741’e KONUŞUN yazın 3. Amerikan İntiharı Önleme Vakfı
Gençlerin başa çıkma yeteneği, ekran süresi arttıkça düşen uyku, egzersiz ve yüz yüze bağlantıdaki düşüşler nedeniyle daha da aşındı. Gençler, geniş sanal bağlantılara rağmen veya belki de onlar yüzünden, diğer nesillerden daha yalnız olduklarını bildiriyor. Ve birçok araştırma, internette daha fazla zaman geçiren ergenlerin daha az mutlu olduğunu bulmuştur.
Yine de, birçok soru kaldı. Sağlık uzmanları, bunun kısmen internet deneyiminin çok geniş ve çeşitli olmasından kaynaklandığını söylüyor, bu da ekran zamanının nasıl – ve ne kadarının – endişe ve depresyona yol açtığı hakkında genelleme yapmayı zorlaştırıyor.
Dr. Reeves, “Bu, bir ilişkinin olmadığı anlamına gelmez,” dedi. “Bireysel çocuklara tamamen kendine özgü olan pek çok etki var.” “Yaşadıkları deneyimlerin her biri çok radikal bir şekilde farklı” diye ekledi.
Dış bağlantı
C, üst orta sınıf bir ailede büyüdü ve erken yaşlardan itibaren müzik için bir hediye sergiledi. Bir amca, C’nin 8 yaşında piyanoda kabarcıklı Shirley Temple havasıyla kusursuz bir “Für Elise” çaldığını hatırladı. “İnanılmaz bir yetenek, Juilliard’ı düşünüyorduk” dedi.
C’nin ailesinde zihinsel sağlık sorunları vardı. Üçüncü sınıfta C, saplantılı bir şekilde bir kalemi tek bacağına kazmaya başladı. Kısa bir süre sonra, ergenlik vurdu – “çılgın erken”, diye hatırladı C. “Hâlâ ilkokuldaydım ve aniden beynim, bilirsiniz, karanlık şeyler üzerinde 20 kat daha hızlı çalışıyor.”
C, 10 yaşında arkadaşlık bulmayı umdukları ancak bunun yerine erkeklerin tacizine maruz kaldıkları sanal bir topluluk olan Küçük Nation’a katıldı. C, iPod’u elinden alacaklarından korkarak ailelerine söylemedi. C, “Dış dünyayla bağlantımdı” dedi.
Kesim yoğunlaştı. C, “Kendine zarar vermek bir sigara molası gibiydi” dedi. “Yapardım, biraz YouTube izlerdim, ara verirdim, bıçaklar, geri gelirdim.”
Sınıf arkadaşları bir okul danışmanına C’nin kollarındaki yaraları anlattıktan sonra C, bir psikiyatri hastanesinde bir hafta geçirdi, Zoloft reçete edildi ve eve gönderildi.
C’nin ailesi yeni bir başlangıç umuduyla Utah’a taşındı. Ancak C’yi rahatsız eden zorluklar her yerde bulunabilir. 2007’den 2016’ya kadar, 5 ila 17 yaş arasındaki kişiler için acil servis ziyaretleri anksiyete bozuklukları için yüzde 117, duygudurum bozuklukları için yüzde 44 ve dikkat bozuklukları için yüzde 40 artarken, genel pediatrik ziyaretler sabit kaldı. Pediatri’de 2020’de yayınlanan aynı çalışma, kasıtlı kendine zarar verme ziyaretlerinin yüzde 329 arttığını buldu. Ancak alkolle ilgili sorunlar için yapılan ziyaretler, gençlere yönelik halk sağlığı risklerinin türündeki değişikliği yansıtarak yüzde 39 düştü.
Aynı dönemde kişisel elektronik cihazların kullanımı da patladı. 2005’te gençlerin yüzde 45’inin telefonu vardı; 2010’a kadar yüzde 75’i ve 2018’e kadar yüzde 95’i yaptı – neredeyse yarısı “neredeyse sürekli” çevrimiçi olduklarını bildirdi. Pandemi sırasında çevrimiçi zaman daha da arttı.
Utah Üniversitesi’nde çocuk ve ergen psikiyatristi olan Dr. Karen Manotas, sosyal medyanın bazen ele aldığı ergen ruh sağlığı vakalarında rol oynadığını söyledi. Geçen Eylül ayında Dr. Manotaş, sevgilisinin ihanetini öğrendikten sonra intihar girişiminde bulunan 15 yaşındaki bir kişiyi hastanede tedavi etti. Onu affetmeye karar verdiğinde, çocuğun arkadaşları “onun enayi olduğu hakkında çevrimiçi bir grup metin sohbeti” ile ona döndü.
O sıralarda Dr. Manotas, anksiyete ve depresyona yatkın, tik bozukluğu geliştiren, toplum içinde bağıran ve saplantılı bir şekilde boynunu çeviren 15 yaşında bir kız çocuğu görüyordu. Dr. Manotas’ın öğrendiğine göre kız, tik bozukluklarını mükemmel bir şekilde benimsiyormuş gibi görünen “Tik Tok etkileyicileri” ile yakından özdeşleşmişti. Dr. Manotas, “Bu kızın sunduğu tam boyun tikiydi,” dedi. “Yerdeydim.”
Dr. Manotas, kızın tiklerinin bazı durumlarda ifade edildiğini, bazı durumlarda ise ifade edilmediğini ve nihayetinde kızın sosyal bulaşmadan etkilendiği sonucuna vardığını belirtti. (Kız daha sonra yatarak tedavi gören bir ortamda deva aradı ve Dr. Manotas durumunun nasıl düzeldiğini bilmiyordu.)
Dr. Manotas, “Gerçekten var olmayan ama var olduğuna inandıkları bu aidiyet ve topluluk duygusu gibi” dedi. “Pek çok çocuk ve genç, ait olduklarını ve kim olduklarını bulmanın bir yolu olarak bu çevrimiçi topluluklara başvuruyor.”
‘Çifte bir darbe’
1900’den beri, kızlarda ortalama ergenlik yaşı 14’ten 12’ye düştü; bu, sağlık uzmanlarının kısmen beslenmedeki gelişmelere atfettiği bir değişim. (Ergenlik, erkeklerde kızlardan yaklaşık bir yıl sonra ortaya çıkar ve başlangıcı da düşmüştür.) Ergenlikte, beyin, diğer şeylerin yanı sıra, genç bir ergeni sosyal değişikliklere karşı daha duyarlı hale getiren hormonlar ve diğer nörokimyasallarla dolup taşar. Washington Üniversitesi Öğrenme ve Beyin Bilimleri Enstitüsü eş direktörü Andrew Meltzoff’un beyin görüntüleme araştırmasına göre, ipuçları.
Ancak beynin öz-düzenlemeden sorumlu bölgeleri eskisinden daha hızlı veya daha erken gelişmez. Amerikan Psikologlar Birliği tarafından yayınlanan ve 11 ülkeden 5.000 gencin katıldığı araştırmaya dayanan 2019 tarihli bir makaleye göre, psikososyal olgunluk – bir kişinin duygusal durumlarda kendini kontrol etme yeteneği – 20’li yaşlara kadar tam olarak olgunlaşmaz.
Dr. Meltzoff, şimdi, erken ergenlik ve aşırı bilgi yüklemesinin birleşimi, “insanlar kontrol eksikliği hissettiklerinde endişe ve depresyona” yol açabilecek “çifte bir darbe” sunuyor.
Araştırmacılar konuyu belirli bir dizi soru etrafında çerçeveliyorlar: Ergenlikteki duygusal sıkıntıdaki artıştan sosyal medya mı sorumlu? Bu, bir tür bilgiyi tüketmekle ilişkili bir sorun mu?
Çok sayıda çalışmanın sonuçları çelişkilidir, bazıları sosyal medyanın yoğun kullanımının depresif semptomlarla ilişkili olduğunu bulurken, diğerleri çok az veya hiç bağlantı bulmaz.
Lezbiyen, gey ve biseksüel gençlerle ilgili 2018 yılında yapılan bir araştırma, sosyal medyanın iki ucu keskin bir kılıç olduğunu, yeni destek ağları açtığını ve aynı zamanda ergenleri düşmanlığa maruz bıraktığını buldu. Michigan Üniversitesi’nde davranış sağlığı profesörü olan Gary Harper, “Bir anda binlerce nefret mesajı geliyor” dedi.
Aynı zamanda, sosyal medyanın doğrulama ve topluluk da sağladığını söyledi: “Çeşitli kimlikleri doğrulayan, olabileceğimiz çeşitli yollara sahip olmak güzel.” “Ama beyninizin tüm bu bilgileri sıralamak için yeterince gelişmesi gerekiyor” diye ekledi.
Hollanda’da 2019 yılında yapılan bir araştırma da benzer şekilde belirsiz bir sonuca ulaştı. Üç hafta boyunca, araştırmacılar 353 ergenden günde altı kez son bir saat içinde Instagram ve Snapchat’e ne sıklıkta göz attıklarını ve o zaman ve raporlama anında nasıl hissettiklerini bildirmelerini istedi. Telefonlarını sosyal medyaya erişmek için kullanan gençlerin yüzde yirmisi daha kötü hissettiklerini söyledi – ancak yüzde 17’si ruh hallerinin düzeldiğini bildirdi.
Araştırmacılara göre en güvenilir sonuç, bazı gençlerin diğerlerinden daha savunmasız olduğu.
Amsterdam Üniversitesi Çocuklar, Ergenler ve Medya Araştırmaları Merkezi’nin kurucusu ve yöneticisi ve Hollanda çalışmasının ortak yazarı Patti Valkenburg, “Çocuklar çok farklı tepki verebilir” dedi. Örneğin, çevrimiçi ortamda başarılı görünen insanlarla karşılaştıklarında, “bazıları kıskanabilir ve diğerleri ilham alabilir” dedi Dr. Valkenburg.
Uyku ve diğer faktörler
Net cevaplar olmadığı için bazı araştırmacılar temel soruyu yeniden şekillendirmeye başladılar: ne kadar ekran süresi çok fazla değil, sağlıklı olduğu bilinen hangi faaliyetler ekran süresinin yerini alıyor olabilir?
Bu aktiviteler arasında uyku, aile ve arkadaşlarla geçirilen zaman, dışarıda geçirilen ve fiziksel olarak geçirilen zaman yer alır. Uyku özellikle büyük görünüyor. 2020’de, yaklaşık 4.800 gencin katıldığı çok yıllı bir çalışma, zayıf uyku ve zihinsel sağlık sorunları arasında yakın bir ilişki buldu. Depresyon teşhisi konan katılımcılar, Ulusal Uyku Vakfı tarafından 14 ila 17 arasındaki kişiler için önerilen sekiz ila 10 saatle karşılaştırıldığında, gece başına yedi buçuk saatten daha az uyku aldılar.
Avustralya’daki Flinders Üniversitesi’nden klinik çocuk psikoloğu Michael Gradisar, çalışmaya eşlik eden bir haber bülteninde, yetersiz uykunun “bir gencin tedavi edilmediği takdirde zihinsel sağlığının bozulabileceği bir yol ayrımı” olduğunu söyledi.
Çok sayıda çalışma, uyku eksikliğinin beynin duygusal zorlukları düzenlemesini ve işlemesini daha da zorlaştırdığını buldu. Birçok uzman, ebeveynlerin yatmadan bir saat önce cihazsız bir politika uygulamasını ve gençleri gün içinde yüz yüze, açık hava etkinliklerine yönlendirmelerini tavsiye ediyor.
Mount Sinai’deki Icahn Tıp Okulu’nda çocuk ve ergen psikiyatristi olan Dr. Kara Bagot, çok sayıda araştırmanın dinlenme, egzersiz, yaratıcı ve yüz yüze oynamanın yararlarını gösterdiğini, ancak yoğun ekran süresinin etkisinin belirsiz olduğunu belirtti. Dr. Bagot, “Ne olabileceğini bilmiyoruz ve çocukluk, beyin gelişimi, sosyal gelişim için çok önemli bir gelişim dönemidir” dedi.
Bu belirsizliğin, kısmen teknoloji şirketlerinin kullanıcıları çekmek için harcadıkları milyarlarca dolar ile onun gibi araştırmacıların etkiyi incelemek için kullanabilecekleri mütevazı fonlar arasındaki “büyük uyumsuzluktan” kaynaklandığını ekledi. “Sadece daha da kötüleşecek,” dedi. “Teknoloji zaman içinde daha iyi ve daha gelişmiş ve daha ilgi çekici hale gelmeye devam ediyor.”
Federal olarak finanse edilen Adolesan Beyin Bilişsel Gelişim çalışması gibi büyük araştırma çabaları hala ilk aşamalarındadır. Çalışma, Amerika Birleşik Devletleri’ndeki 12.000 genci takip ediyor ve beyin gelişimini ve işlevini anlamak için anketler, davranışsal çalışmalar ve kapsamlı nörogörüntüleme içeriyor. Çalışma, 2015 yılında madde bağımlılığına vurgu yaparak başladı, ancak ekran zamanının etkisini anlamaya çalışmak için büyüdü.
Ulusal Ruh Sağlığı Enstitüsü müdürü Dr. Gordon, hükümetin daha fazla araştırma istediğini, ancak bilim adamlarından yeterli fon başvurusu almadığını söyledi.
“Yeterli psikiyatrik deva yok, çocukları tedavi etmek için yeterli sosyal hizmet uzmanı yok” dedi. “Bundan daha da kötüsü, çocuk ruh sağlığı araştırmacılarının eksikliği. Bu gerçek bir sorun.”
Yirmi yıl önce, kamu hizmeti kampanyaları ergenleri uyuşturucuya “sadece hayır demeye”, güvenli seks yapmaya ve belirlenmiş bir sürücü bulmaya teşvik etti. NIMH’nin eski müdür yardımcısı Dr. Hoagwood, günümüzün sağlık uzmanlarının C gibi ergenlere ekran başında geçirilen süreyi ve sosyal medyayı idare etmek için güvenilir, kesin ve hızlı yönergeler sunmakta zorlandıklarını söyledi: sosyal medyada bu kadar çok zaman geçirmemeliydi, o zaman iyi olurdu.”
Kendilerine ait bir sahne
Temmuz’da C, Denver’da bir müzik sahnesinin kenarında durdu, her bir burun deliğinde halkalar ve bir kedinin gözlerini andırmak için ustalıkla çizilmiş koyu makyajıyla.
“Bu yüzü seviyorum!” bir arkadaş C’nin Facebook sayfasına yazdı. “En iyi gözler konut.” C yoruma bayıldı.
Yıllarca süren acı ve kendini keşfettikten sonra, C’nin internetle ilişkisi dramatik bir değişim geçirdi. Yeme bozukluğu, daha fazla kesme, okul baskısı, depresyonun ıstırap veren acısı vardı.
15 yaşında, C bir hafta ve 18 yaşında daha uzun süre hastanede yattı, C “bulabildiğim her şeyi bir sürü hap” aldıktan sonra.
“Yetişkin beynine dönüştüğünde ama yine de bir çocuk gibi davrandığında, daha iyi olacağına nasıl inanırsın?” C dedi. “Ve depresyondasın. Vay canına, işte bu, beni bekleyen şey bu – harika, çıktım, ölmek istiyorum.”
C, ikinci hastaneye yatışları sırasında bir psikiyatristle bir araya geldi ve yıllar önce çevrimiçi tacizi tartıştı. C, “10 yaşımdan beri internette geçirdiğim tüm zamanın sağlığıma zarar verebileceğini ilk kez yüksek sesle itiraf ettim” dedi.
Pandemi sırasında C, “onlar” zamirini benimsedi. Değişim, “insanların beni nasıl algıladığı ve benim kendimi nasıl algıladığım üzerinde güçleri” olduğu konusundaki anlayışlarını yansıtıyordu, dedi C. “Bana yüklenen rolü kabul etmek yerine kendiminkini yaptım.”
Bu bahar C, odyoloji alanında lisans derecesini tamamladı. Aynı zamanda, giderek artan bir takipçi kitlesine sahip olan bir rock grubu Lane & the Chain’de şarkıcı, söz yazarı ve klavyecidirler. Denver’da C, Sunfish adlı bir grupla çaldı.
C, “Artık hayatta olduğum için hayatta olmak ve müziğin peşinden gitmek istiyorum” dedi. Bu, çevrimiçi müzik videolarında ve diğer sosyal medyada rahat görünmeyi de içeriyor: “İnternette, bilirsiniz, sadece bakmak için olan küçük bir kız olmaktan daha karmaşıkım.”
C ekledi: “Yetişkin ikili olmayan vücudumda insanların bana bakmasına aldırmıyorum çünkü artık kontrolün bende olduğunu hissediyorum.”