2022 Yılın Ana Oyunu Ödüllerimize ek olarak (yeni sekmede açılır), PC Gamer ekibinin her üyesi, bu yıl sevdikleri bir oyuna ışık tutuyor. Ayın geri kalanında ana ödüllerimizin yanı sıra yeni kişisel seçimlerimizi yayınlayacağız.
Hell is Others’daki partiye geç kaldım (yeni sekmede açılır), kısmen bundan ne yapacağım hakkında hiçbir fikrim olmadığı için. Ekim ayında piyasaya sürüldükten kısa bir süre sonra nihayet denemeye başladığımda, ne düşüneceğimden hâlâ emin değildim: Bu, 1950’lerin harap bir şehrinde yaşayan sert bir adam hakkında yukarıdan aşağıya bir çıkarma nişancı oyunu. ama şehir, başka bir boyuttan belli belirsiz böcek benzeri canavarlar tarafından istila edilmiş durumda ve banyonuzun duvarında tavsiyeler ve kehanet uyarıları dağıtan genişleyen bir uçurum var. En azından söylemek gerekirse, her zamanki kara ipliğiniz değil.
Kesinlikle garip ve kırılması da zor bir ceviz. Nazikçe alışma yolunda çok az şey var: Çoğunlukla dünyaya atılırsınız ve onu anlamaya bırakılırsınız. Bu, oyunun kasıtlı olarak kalın kurgusuna iyi geliyor, ancak ne yazık ki bu “çözümleme” zamanının çoğu, söylendiği gibi, çoğu sizin iyi dileklerinizi sunmayan diğer oyuncularla birlikte harcanıyor. Geliştirici Strelka Games, Kasım ayında, diğer şeylerin yanı sıra, yeni başlayanları ve deneyimli oyuncuları ayrı ayrı sıraya koymak için eşleştirmede değişiklikler yapan ve işleri kolaylaştırmaya yardımcı olan bir güncelleme yayınladı. Ne de olsa cinayet sanatında zaten bilgili insanlar tarafından acımasızca avlanıyorlar.
Century City’nin sonsuz gecesinde yaşayan bir “düzeltici” Adam Smithson olarak Hell is Others oynuyorsunuz. Şehrin insanları – bankacı, fırıncı, eczacı, silah ustası vb. – faydalı ödüller ve gelecekte onlarla ticaret yapma fırsatı karşılığında belirli görevleri (çoğunlukla getirme görevleri) tamamlamak için yardımınıza ihtiyaç duyuyor. tıbbi malzemeler ve daha iyi silahlar gibi şeyler için. Mekanik olarak oldukça basit şeyler: Küçücük dairenizden şehrin sokaklarına inersiniz, çoğunlukla terk edilmiş dükkanları ve binaları ekipman ve ganimet için ararsınız, size verilen işleri tamamlar ve yukarı çıkmak için bir asansör çağırırsınız – çok kolay.
Ancak sokaklar, hiçbiri dost canlısı olmayan, her şekil ve büyüklükteki diğer boyutlu yaratıklarla kaynıyor; daha kötüsü ve çok daha tehlikelisi, sizinle birlikte sokaklardaki diğer Tamirciler. Bunlar diğer oyuncular ve adından da anlaşılacağı gibi oyun içi hayatınızı perişan edebilirler. Bazıları işlerine devam etmek için yalnız bırakılmak ister, ancak diğerleri acımasız katillerdir ve sokaklarda buluştuğunuzda birbirinizin niyetlerini çözmek için sadece bir saliseniz vardır: Genellikle bu, en az birkaç kurşun anlamına gelir. uçacak
Hell is Others’daki maçlar kısadır. Şehrin sokaklarına indikten sonra işinizi halletmek ve sizi evinize götürebilecek bir asansöre binmek için 10 dakikanız var. Son teslim tarihini kaçırırsanız, sıkışıp kalırsınız – bu da öldüğünüz anlamına gelir. Ancak şehrin her yerinde rastgele yerlere dağılmış yalnızca birkaç asansör çalışıyor ve çalıştırıldıklarında çağrılmaları gerekiyor. Bunu yapmak, etraftaki herkesi birisinin dışarı çıkmak istediği konusunda uyararak müthiş bir gürültü çıkarır ve çıkarma atıcılarında olduğu gibi, işte o zaman işler gerçekten kıllı hale gelebilir. Bir asansörü çağırmak onu size ait yapmaz: Kapı açıldığında içeri giren ve düğmeye basan kişi asansörü yukarı çıkarır ve yapabileceğiniz en ödüllendirici hareketlerden biri—herhangi bir oyun açısından değil, sadece mutlak acele için— son saniyede odaya dalmak, birinin arabasını yukarı kaydırmak ve onları asılı bırakmaktır.
(Başka bir ödüllendirici gösteri: Bir asansörü çağırmak ve asansörü kaldırmak yerine içine bir mayın bırakmak. Tabii madene basan siz değilseniz, bu durumda bu daha az ödüllendirici ve daha çok öfkelendiriyor ve evet bu da deneyimden geliyor.)
Sokaklara yapılan gezilerin yukarıdan aşağıya perspektifi, Hell is Others’a bir FPS’den biraz daha taktiksel bir his verir. Ama yine de inanılmaz derecede gergin. Diğer oyuncuları yakınınızdayken duyabilirsiniz (teknik olarak koklayabilirsiniz, ancak bunu bir video oyununda iletmek zordur), ancak sadece geçip gidiyorlar mı yoksa takip mi ediliyorsunuz? Bazı güçlendirmeler varlığınızı geçici olarak maskeleyerek avınıza fark edilmeden yaklaşmanızı sağlar (veya daha etkili bir şekilde saklanmanızı sağlar, eğer böyle yuvarlanırsanız), ancak diğerleri duyularınızı geliştirir ve bu yüzden belki de o kadar sinsi davranmıyorsunuzdur. düşündüğünüz gibi.
Silah seçimi de hayati önem taşıyor: Şu anda yanıma yaklaşan herkesi aydınlatacak bir saldırı tüfeğim var, ama lanet şeyin yeniden doldurulması da 10 saniye sürüyor; beni küçük küçük parçalara ayırmak için kılıçlı bir düşman.
Bazen tamirci arkadaşlarınızı avlamanız gereken veya en azından bunun için ödüllendirileceğiniz zamanlar vardır, ancak Hell is Others ile ilgili en sevdiğim şeylerden biri, çoğunlukla PvP savaşının gerekli olmamasıdır: Kan dökmek her zaman mümkündür ama çok nadiren gerekli ve aslında şu ana kadar kemerimin altında yalnızca bir Tamirci öldürebildim. Ve bu benim için gayet iyi çalışıyor çünkü Century City’nin keşfi ve tuhaflığı kadar zevk aldığım aksiyon değil.
Ve lezzetli bir şekilde garip. Cehennem Başkaları, kapınıza bırakılan bir bonsai ağacı ve isimsiz bir ödül karşılığında 10 gün boyunca ona bakmanızı isteyen bir notla başlar. Her gün sulanması gerekir ama suyla değil, kanla.
Kan içen bonsai, Cehennem’deki en az garip şeylerden biri olarak ortaya çıkıyor Diğerleri. Banyo duvarınızdaki o dişlek uçurum, önünüzde karanlık bir yol olduğu konusunda uyarıda bulunuyor. Bina sorumlusu, bir tavşan, sizi sonsuz kelime oyunlarına sokar. Yönetimle konuşmanız gerekiyor, ancak asansör operatörü, kredi notunuz yeterince yüksek olana kadar geçiş izni vermeyi reddediyor. Mermiler bitkiler gibi yetiştirilir. Bitişikte yaşayan canavarlar var ve sen de onlardan biri olabilirsin.
Toplamda, belli belirsiz Lovecraftian olarak çıkıyor, ancak Raymond Chandler ile yaklaşık 50-50’lik bir karışımda, Cthulhu’dan çok Cronenberg. Hala neler olup bittiğine dair hiçbir fikrim yok ve tüm bu karanlık, kasvetli anlatının yüzeysel bir vitrin süsü olması oldukça olası – cephenin arkasına çok yakından baktığım anda parçalanacak bir Cadılar Bayramı Potemkin köyü. Ama ne kadar çok oynarsam, o kadar çok ilerliyormuşum gibi hissediyorum. bir şeyve bu gizemi kovalamak çok eğlenceli.
Şu anda Hell is Others’a karşı büyük bir darbe, çok az insanın oynuyor olmasıdır. Son zamanlarda en yüksek eşzamanlı oyuncu sayısı sadece 21’di; tüm zamanların en yüksek seviyesi 937 idi. Özellikle sağlıklı bir oyuncu tabanına dayanan çok oyunculu odaklı bir oyun için bunu tersine çevirmek zor. İçeri girip oynamak hâlâ kolay, ancak diğer oyuncularla karşılaşmalar bir ay öncesine göre çok daha nadir. Kesinlikle daha az stresli, ama asıl mesele stres, değil mi? Ne de olsa cehennem başkalarınındır ve -tıpkı gerçek dünyada olduğu gibi- ne kadar baş belası olsalar da, orası onlarla birlikte olmadan olduğundan daha iyi bir yer.
Daha çok oyun haberleri yazısı okumak için kategorimize göz atabilirsiniz.