Jennifer Shapiro* küçük oğlu Timothy ile ilgili bir şeylerin yolunda gitmediğini hissetti. Ona yakından baktığında, gözleri nadiren onunkilere odaklanıyordu. Ona gülümsediğinde, sersemlemiş görünüyordu, gözlerindeki hareketi veya neşeyi asla yansıtmadı. Timothy, Jennifer’ın ilk çocuğuydu ve içgüdüsel endişelerinin olup olmadığından emin değildi – neden bir şeyler kötü hissettiriyor? – garanti edildi. Çocuk doktorunun yardımıyla Jennifer, Timothy’nin bilişsel ve sosyal-duygusal bir gecikme sergilediğini keşfeden erken çocukluk uzmanlarından oluşan bir ekip tarafından değerlendirilmesini sağladı. İki yıl sonra yeniden değerlendirildi ve teşhis kondu: Otizm spektrum bozukluğu. Bunlar yutulması zor gerçeklerdi ama Timothy’nin çok önemli bir gelişim aşamasında önemli tedaviler – okuldaki performansını ve akranlarıyla etkileşimini önemli ölçüde artıracak tedaviler – almasına izin verdiği için bunları erken teşhis etmek çok önemliydi.
Göre Hastalık Kontrol ve Önleme Merkezleri, ABD’de yaklaşık altı çocuktan birine gelişimsel gecikme veya gelişimsel yetersizlik teşhisi konuyor. Bunlar, sırasıyla üç yaşından önce veya sonra bilişsel, sosyal, duygusal veya fiziksel zorluklar olarak tanımlanır. Tüm gecikmeler teşhis gerektirmez. Bununla birlikte, ele alınmadığında, bu gecikmeler çocuğu büyüdükçe artan zorluklara hazırlayabilir.
Problem Belirleme
Çocuğunuzun veya torununuzun bir gecikmesi olup olmadığını veya sadece bir dönüm noktasına ulaşmasının daha uzun sürdüğünü ayırt etmek aldatıcıdır. Ancak hayatlarının ilk yıllarında birkaç tehlike işareti açıklayıcı olabilir. Muhtemelen “bebeğiniz nesneleri gözleriyle takip edemiyorsa; Karnının üzerine yerleştirildiğinde başını sürekli olarak yukarıda tutun; ve 1 yaşına kadar gevezelik etmiyor, cıvıldamıyor veya kelimeler söylemeye başlamıyor” diye açıklıyor Laurie Zelinger, Doktora., kurul onaylı bir okul psikoloğu ve yazarı Lütfen Bana “Terör”ü Açıklayın! Altı aylıkken gülümsememek, yatıştırılmaya karşı direnmek veya güçlü tepkiler vermek, başkalarına veya çevrelerine ilgi göstermemek, bir bebeğin gelişimsel gecikme yaşayabileceğinin veya daha sonraki yaşamlarında bir sakatlık riskiyle karşı karşıya kalabileceğinin diğer işaretleridir.
İşaretleri Bilmek
İki yaşına geldiğinde, çocuğunuz veya torununuz istediği şeyleri işaret etmiyorsa, blokları istifleyemiyorsa veya basit cümleler kurmakta zorlanıyorsa (“daha fazla meyve suyu istiyorum” gibi) ve basit talimatları yerine getiriyorsa (“Annene topu getir” diye düşün) ) bilişsel bir gecikme yaşıyor olabilirler, diye ekliyor Zelinger. Bir çocuğun oyun oynarken bakıcının nereye baktığına veya bakıcıdan ve oyuncağa bakarak ortak dikkat gösterememesi de aynı derecede belirleyicidir. Üç yaş yuvarlandığında, yürüme, koşma ve beslenmedeki zorluklar endişelenmek için neden olur, diyor. Robert Goldman, Psy.D, JDbaş psikolog ve eş CEO’su TLC Sanal Esneklik. Her yaşta göz temasından kaçınmak, akranlarla ilgilenmemek veya “basmakalıp” davranışlar (el çırpma, sallanma, dönme veya sallanma gibi) sergilemek de öyle.
Dokunma veya sese karşı aşırı duyarlılık ve katı yiyecekler verildiğinde emme, yutma veya nefes almada güçlükler ve aşırı seçicilik de gecikmenin uyarı işaretleri olabilir.
veya engelli, diyor Arı Yares, Dr., Washington, DC’de ulusal sertifikalı bir okul psikoloğu, Goldman, bu belirtilerden herhangi birini fark ederseniz, çocuk doktorunuzla görüşmek için fazla beklemeyin, diyor. Doktorunuz çocuğunuzu gecikmeler veya sakatlıklar açısından tarayabilir ve sizi bir erken müdahale veya özel eğitim programına yönlendirebilir. Engelli Bireyler Eğitim Yasası (IDEA), nitelikli aileler için ücretsiz değerlendirmeler ve hizmetler sunmalıdır. Her eyalet ayrıca Ebeveyn Eğitimi ve Bilgi Merkezleri (PTI’ler). Bunlar, ebeveynlere engellilik ile ilgili destek ve eğitimin yanı sıra hizmet alma konusunda rehberlik sağlar. için bir internet araması yapın yerel PTI’niz başlamak.
Yardım almak
Araştırmalar, birçok kanıta dayalı tedavinin gelişimsel bozuklukları ve gecikmeleri ele almaya yardımcı olabileceğini göstermektedir. Konuşma terapisi, çocukların dili üretmesine, ifade etmesine ve daha iyi anlamasına yardımcı olur ve çiğneme ve yutma gibi beslenme sorunlarına yardımcı olabilir. Fiziksel ve mesleki terapi, kaba ve ince motor becerilerini ele alır. Davranış terapileri ise istenen davranışların (paylaşma, hareketsiz oturma ve göz teması kurma) pekiştirilmesine ve rahatsız edici davranışların (ısırma veya vurma) azaltılmasına yardımcı olur.
Gelişimsel bozuklukların çoğu tedavi yoluyla tamamen çözülemese de, bunların erken ele alınması, bireylerin yaşamları boyunca yaşayabilecekleri bir bozukluğun ne kadarını azaltabilir. Ayrıca evde, okulda, işte ve sosyal ortamlarda işlev görme ve daha bağımsız olma becerilerini geliştirir. İdeal olarak, çocuklar okula başlamadan önce tedaviye başlamalıdır. Yares, “Erken müdahale, çocukların beyinlerinin hızla yeni bağlantılar geliştirdiği ve en kolay şekillendirilebilir olduğu yaşamlarının ilk beş yılında özellikle önemlidir” diyor. “Veriler, çocuklara okul öncesi çağda veya daha önce destek almanın, öğrenmeleri ve yaşamlarının ileriki dönemlerindeki sonuçları üzerinde etkisi olduğunu gösteriyor.”
Otizm spektrum bozukluğu (ASD) teşhisi konan çocuklar, özellikle erken müdahaleden fayda sağlayabilir. Uygulamalı davranış analizi (ABA) ASD için en yaygın tedavi yöntemidir. Hedeflerin planlanmasını ve değerlendirilmesini gerektirir. Bunlar, temel iletişim becerilerinden (örneğin, istenen bir öğeyi istemek) duygu düzenlemeye (kızgınken fırlatmak yerine 10’a kadar saymak) kadar uzanır.
veya kırılan nesneler). ABA terapistleri istenen davranışları ödüllendirir ve istenmeyenleri görmezden gelir. Goldman, “Sosyal beceri eğitimi ve çocuklara otizm teşhisi konmamış akranlarıyla ilişki kurma fırsatları sağlamanın, otizmli çocukların uygun sosyal davranış modeli oluşturmayı öğrenmelerine yardımcı olduğu da gösterildi” diye ekliyor.
Ortak Otizm Mitleri
Otizm spektrum bozukluğu (ASD), bilişsel, davranışsal, iletişim ve sosyal etkileşim yeteneklerindeki bir dizi bozukluğu ifade eder. Yaklaşık olarak ABD’de her 44 çocuktan biri otizm kriterlerini karşılamaktadır. Otizm hakkındaki farkındalık son yıllarda artmış olsa da, bozukluk hakkında hala birçok yaygın yanılgı var. İşte savunucuların ve profesyonellerin ortadan kaldırmak için çok çalıştıkları en büyüklerinden birkaçı.
Efsane 1: Aşılar otizme neden olabilir.
Çok sayıda çalışma, 1990’ların sonunda itibarını yitirmiş bir doktor tarafından popüler hale getirilen aşılar ve otizm arasındaki yanlış bağlantıyı çürütmüştür. Basitçe söylemek gerekirse: var bağlantı yok Çocuğunuza aşı yaptırmak ile artan otizm riski arasında. Ve çocuğunuza aşı yaptırmamak, onu ciddi şekilde hastalanma konusunda çok daha büyük bir risk altına sokar. ABD’nin büyük bölümünde kabakulak ve boğmaca gibi bulaşıcı hastalıkların yeniden canlanmasının bir nedeni de budur.
Efsane 2: Otizm her durumda aynı görünüyor.
Yares, “Otizm spektrum bozukluğu, karmaşık bir semptom koleksiyonudur ve her çocuk her birini göstermez” diye açıklıyor. “Çocuklar, yüksek işlevliden düşük işlevliye kadar bir teşhis aralığı alabilir.” Bazıları belirli bir alanda inanılmaz derecede yetenekli olabilir. Her 10 otizm vakasından yaklaşık biri sergiler “savantizm” – yine de empati kurmakta ve akranlarıyla bağlantı kurmakta zorlanıyor. Diğerleri öğrenme, iletişim, duygu düzenleme ve kendi kendine yardım becerilerinde ciddi gecikmeler yaşayabilir.
Efsane 3: Otizmli insanlar empati hissetmezler.
Otizmin kendisi empati için bir engel değildir. Bunun yerine, adı verilen bir durum aleksitimi – otistik spektrum bozukluğu olan bireyler arasında daha yaygın olan – duyguları anlamayı ve tanımlamayı zorlaştırabilir. Otizmli bireylerin yaklaşık yarısı aleksitimi kriterlerini karşılamaktadır.
Nereden Yardım Alınır
Aşağıdaki web siteleri ve kuruluşlar, potansiyel gecikmeler veya engeller konusunda endişe duyan ebeveynler için zengin bilgi ve rehberlik sağlar.
- Otizm Konuşuyor savunuculuk ve diğer destek hizmetlerine ek olarak otizm spektrum bozuklukları hakkında kapsamlı bilgiler sunar. (otizmspeaks.org)
- Hastalık Kontrol ve Önleme Merkezleri Gelişimsel Engelliler ana sayfası, belirli durumlar, devam eden çalışmalar ve aileler için kaynaklar hakkında bilgi sağlar (cdc.gov/ncbddd)
- Departman eğitimin IDEA yasası kapsamındaki haklarının yanı sıra gelişimsel engeller hakkında daha fazla bilgi edinmek isteyen aileler için kapsamlı bir kaynak listesine sahiptir. (www2.ed.gov)
- Engellilik Hak Eğitimi ve Savunma Fonu (DREDF), ABD’de yaşayan engelli bireyler adına savunuculuk yapıyor (dredf.org)
Bu makalenin bir versiyonu ortak dergimiz The Science of Raising Happy Kids’te yayınlandı.
* İsimler gizlilik nedeniyle değiştirilmiştir.
Kaynak : https://www.womansworld.com/posts/parenting/raising-a-child-with-a-developmental-disorder