Bu küçük domuz pazara gitti.
Bu küçük domuz evde kaldı.
Bu küçük domuz pirzola yedi.
Bu küçük domuza hiçbir şey verilmedi.
Bu küçük domuz, “Vii vii vii,” diye ağladı.
On Küçük Zenci ve Sonunda Ölüm Geldi'nin ardından okuduğum üçüncü Agatha Christie kitabı Beş Küçük Domuz oldu. Günümüz polisiyelerine oranla çok daha az sayfa sayısına sahip olan Agatha Christie kitapları bir çırpıda okunup bitiyor Beş Küçük Domuz benim okuduğum ilk Hercule Poirot kitabı oldu. Agatha Christie dendiğinde akla gelen ilk şeylerden olan Poirot ile tanıştım. Peki bu karakteri sevdim mi, henüz bu konuda net bir şey söyleyemem ama benim için şimdilik idare ederdi. Beş Küçük Domuz ile ilgili genel bir değerlendirme yapacak olursam bu kitabın benim için karşılığı ortalama bir polisiye kitap olduğudur. Ne çok beğendim ne de hiç beğenmedim diyebilirim.
Beş Küçük Domuz'da dedektifimiz Hercule Poirot on altı yıl önce işlenmiş bir cinayetin ardındaki detayları ortaya çıkarıp, geride kalan şüphe kalıntılarını yok etmeye çalışıyor. Ünlü ressam Amyas Crale on altı yıl önce zehirlenerek öldürülmüştür. Cinayet için tüm oklar Amyas'ın karısı Caroline'ı göstermektedir ve duruşmalar sonucunda Caroline müebbet hapse mahkum edilir. Olaydan on altı yıl sonra Amyas ve Caroline'ın kızları Carla, Poirot'la iletişime geçer ve annesinin masum olduğuna inandığını söyler. Hapiste ölen Caroline ölmeden önce kızına bir mektup yazmış ve masum olduğunu söylemiştir. Peki on altı yıl önce yaşananların perde arkasında neler var, Caroline doğruyu mu söylüyor, Carla haklı mı, Amyas'ı Caroline öldürmediyse kim öldürdü?
Beş Küçük Domuz üç bölümden oluşuyor. Birinci bölümde Poirot on altı yıl önce bu cinayet davasını yürüten avukat, müfettiş vb gibi resmi görevlilerle; ikinci bölümde ise Amyas'ın ölümü sırasında evde bulunan (Caroline hariç) beş kişi ile görüşüyor. Üçüncü kısımda bu beş kişinin o güne dair hatırladıklarını yazdıkları sayfaları okuyoruz. Beş Küçük Domuz'da geçmişte işlenen bir cinayetin yeniden gün yüzüne çıkarılarak araştırılması fikrini genel olarak sevdim. Ancak şöyle de bir durum var: Geçmişteki bir soruşturmanın yeniden açılması mevcut fiziksel kanıtların olmaması gibi bir durumu da beraberinde getiriyor. Yani kitap genel itibariyle anılar ve geçmişe dair konuşmalar ekseninde geçiyor, bu da tempoyu biraz düşürüyor. Kitap genel olarak sonunu merak ettiriyor, ben okurken sürekli nasıl bitecek nasıl bitecek diye düşündüm ama bu merak hissinin üstüne kitabın sonunun basit kaldığını düşünüyorum, son bana rahatlıkla tahmin edilebilir gibi geldi. En azından ben "Evet bunu bekliyordum," dedim. Agatha Christie kitaplarının benim için en büyük eksisi yazarın şüpheli sayısını ve şüphelilerin isimlerini ortaya koyarak okura adeta "Evet bunlardan biri katil, sence hangisi, seç birini!" demesi. Beş Küçük Domuz'da beş şüpheli vardı ve tek yapmanız gereken "oooo piti piti" diyerek birini seçmek. Bana göre bu durum heyecan düzeyini azaltıyor, zaten şüpheliler bariz bir şekilde ortada dolayısıyla içlerinden her birinin katil olma potansiyeli var, gerçek ortaya çıktığında ise bu sizi neredeyse hiç şaşırtmıyor "Katil zaten bunlardan biriydi," diyorsunuz.
Beş Küçük Domuz benim için sonunu merak ettiren ama bu merakı kitap bittiğinde iyi bir şekilde tatmin edemeyen, iyi bir konuya sahip, akıcı ama temposu ve şaşırtıcılığı düşük olan bir kitaptı. Bu kitap için ne harika diyebileceğim ne de çok kötü. Peki okuyun der miyim? Evet bence okuyabilirsiniz. Keyifli okumalar...
Kerstin Gier'in kaleme aldığı serilerden birini tamamlamanın mutluluğunu yaşıyorum. Üç kitaptan oluşan Aşk Tüm Zamanların İçinden Geçer serisi bitti. Yakut Kırmızı ile başlayıp Safir Mavi ile devam eden macera Zümrüt Yeşil ile son buldu. Bu seri benim için bir taraftan acaba sonunda ne olacak diye merak etmem nedeniyle bir an önce bitirmek istediğim ama bir taraftan da keşke biraz daha olsa da okusam dediğim bir seri oldu. Birbirinden sevilesi karakterler, özgün bir konu ve kurgu, yazarımızın akıcı, komik, tatlı üslubu ile bu seri damağımda çok güzel bir tat bıraktı. Aşk, fantastik öğeler, gizem unsurlarının bir araya geldiği serinin son kitabında ilk iki kitapta ucu açık bırakılan noktalar dolduruluyor, soru işaretlerine cevap bulunuyor.
Altı kadın ve altı erkekten oluşan on iki kişilik zaman yolcuları çemberinin son iki üyesi olan Gwendolyn ve Gideon'un maceraları Zümrüt Yeşil'de de devam ediyor. Gwenny ve Gideon bir yandan geçmişteki balolar, ziyaretlerle uğraşırken bir yandan da kendileri ve diğer zaman yolcuları ile ilgili türlü gerçekleri açığa çıkarmaya çalışıyorlar. Tabii işleri hiç kolay değil çünkü karşılarındaki kişi muhafızların koruyucusu, güçlü Saint Germain Kontu'ndan başkası değil.
Zümrüt Yeşil serinin son kitabı olması nedeniyle kitaptan beklentim seriye, karakterlere dair kafamda bulunan tüm soru işaretlerini ortadan kaldırmasıydı. Evet Zümrüt Yeşil büyük ölçüde bunu başardı. Büyük ölçüde dememin nedeni de keşke birkaç bölüm daha eklenerek olayların sonrasına, karakterlere ne olduğuna daha geniş yer verilseydi şeklindeki düşüncem. Ama bir kitap ya da seri, size okurken fazlasıyla keyif vermişse bu tür noktaları görmezden gelebiliyorsunuz ve ben de tam olarak böyle yapacağım. Seri iyi kişiler-kötü kişiler bağlamında genel itibariyle tahmin edilebilir noktalar barındırsa da bir iki durum beni gerçekten şaşırttı diyebilirim. Gwenny ve en yakın arkadaşı Leslie arasındaki ilişki mükemmeldi. İkili arasındaki diyalogları okurken veya Gwenny zaman zaman iç sesini konuştururken kahkaha attığım da doğrudur. :) Aşk Tüm Zamanların İçinden Geçer serisi benim için çok güzel bir okuma oldu. Aşırı keyif aldım, güldüm, merak ettim, şaşırdım. Fantastik kitapları zaten seven biri olarak bu türün başka unsurlarla bir araya getirilerek bu denli duru bir şekilde ele alınması beğenimi kazandı. Sayfalar su gibi aktı gitti. Konudan bu konunun anlatılışına, karakterlerden kitap tasarımına kadar her şey mükemmeldi. Bu seriyi okuduğum için oldukça memnunum. Kerstin Gier'e bayıldım ve umarım yazarın diğer serisi olan Silber'i de okuyacağım. O seriyi de beğeneceğimden şüphem yok. Değerli taşlar, gizemli durumlar, aşk, fantastik öğeler, korkular, kıskançlık ve sevgi dolu bu dünyaya sizleri de davet ediyorum. Hepinize keyifli okumalar.