Kısa hikaye
The Gift of the Magi, The Necklace ve The Magic Shop'ta kanıtlanan kısa kurgu öğelerini analiz edin Amerikalı editör ve antolog Clifton Fadiman, 1980 tarihli bir kısa öykünün öğelerini tartışıyor. Videoda Britannica Eğitim Şirketi Ansiklopedisi'nin O. Henry'nin The Magi'nin Hediyesi, Guy de Maupassant'ın Kolyesi ve HG Wells'in Sihir Dükkanı. Ansiklopedi Britannica, Inc. Bu makale için tüm videoları görün
Kısa hikaye , bir metinden daha kısa olan kısa kurgusal nesir anlatısı Roman ve bu genellikle sadece birkaç karakterle ilgilenir.
Kısa öykü genellikle yalnızca bir veya birkaç önemli bölüm veya sahnede aktarılan tek bir etkiyle ilgilidir. Biçim, ekonomik kurguyu, özlü anlatıyı ve karmaşık konuların atlanmasını teşvik eder. arsa ; karakter, eylemde ve dramatik karşılaşmada açığa çıkar, ancak nadiren tam olarak gelişir. Nispeten sınırlı kapsamına rağmen, kısa bir hikaye genellikle karakterlerini ve konusunu eksiksiz veya tatmin edici bir şekilde ele alma becerisine göre değerlendirilir.
19. yüzyıldan önce kısa öykü, genellikle ayrı bir edebi biçim olarak görülmüyordu. Ancak bu anlamda benzersiz bir şekilde modern gibi görünse de Tür , gerçek şu ki, kısa düzyazı kurgu neredeyse dilin kendisi kadar eskidir. Tarih boyunca insanlık çeşitli türlerde kısa anlatılardan hoşlanmıştır: şakalar, fıkralar , okudu ara konuşmalar , kısa alegorik romanslar, moral veren peri masalları, kısa efsaneler ve kısaltılmış tarihsel efsaneler . Bunlardan hiçbiri teşkil 19. yüzyıldan beri tanımlandığı gibi kısa bir hikaye, ancak hikayenin büyük bir bölümünü oluşturuyorlar. orta modern kısa öykünün ortaya çıktığı yer.
Türün analizi
Olarak Tür , kısa öykü 20. yüzyılın ortalarında nispeten daha az eleştirel ilgi gördü ve biçime ilişkin en değerli çalışmalar genellikle bölge veya dönemle sınırlıydı. onun içinde Yalnız Ses (1963), İrlandalı kısa öykü yazarı Frank O'Connor, hikayelerin batık nüfus gruplarının baskın bir duruma hitap etmesi için bir araç olduğunu öne sürerek türü açıklamaya çalıştı. topluluk . Bununla birlikte, diğer teorik tartışmaların çoğu, yüklem öyle ya da böyle Edgar Allan Poe'nun öykülerin kompakt birleşik bir etkiye sahip olması gerektiği tezine göre.
Kısa öyküye yönelik eleştirilerin çoğu yazma tekniklerine odaklandı. Teknik çalışmaların çoğu ve çoğu zaman en iyileri, genç okuyucuya tavsiyelerde bulunur - okuru yetenekli yazar tarafından kullanılan çeşitli araçlar ve taktikler konusunda uyarır. Öte yandan, bu eserlerin çoğu, risaleler ciddi eleştirel materyalden ziyade genç yazar için nasıl hikaye yazılacağı üzerine.
19. yüzyılda iki kelimenin, eskiz ve masalın yaygınlığı, türe bakmanın bir yolunu sağlar. Yalnızca Amerika Birleşik Devletleri'nde eskiz koleksiyonu olduğunu iddia eden neredeyse yüzlerce kitap vardı ( Washington Irving ‘ler Eskiz Kitabı , William Dean Howells'in Banliyö Eskizleri ) veya masal koleksiyonları (Poe'nun Grotesk ve Arabesk Masalları , Herman Melville'in Piazza Masalları ). Bu iki terim, modern kısa öykünün içinden büyüdüğü ortamın kutuplarını oluşturur.
böyle eskizden çok daha eskidir. Temel olarak, masal bir gösteri bir kültürün kozmostaki yerini adlandırma ve kavramsallaştırma konusundaki bitmek bilmeyen arzusu. Bir kültürün kendisi ve anavatanı hakkındaki vizyonu ya da kendi ulusunu ifade etmesi gibi şeyler için anlatı çerçevesi sağlar. tasarım atalarından ve tanrılarından. Genellikle şifreli ve benzersiz bir şekilde doldurulur konuşlandırılmış Motifler, şahsiyetler ve semboller, masallar genellikle yalnızca belirli bir grubun üyeleri tarafından tam olarak anlaşılır. kültür ait oldukları. Basitçe, masallar kültürler arasıdır. Nadiren bir dış kültüre hitap etmek için yaratılan bir masal, bir kültürün kendisiyle konuştuğu ve böylece kendi değerlerini sürdürdüğü ve kendi kimliğini sabitleştirdiği bir araçtır. Yaşlılar gençlerle masallar aracılığıyla konuşur.
Taslak, aksine, kültürlerarasıdır ve bir kültürün bazı fenomenlerini ikinci bir kültürün yararına veya zevkine göre tasvir eder. Olgusal ve gazetecilik, özünde taslak genellikle daha fazla analitik ya da hikayeden daha açıklayıcı ve daha az anlatısal ya da dramatik. Ayrıca, kroki doğası gereği düşündürücü , eksik; hikaye genellikle hiperbolik , abartılı.
Birincil mod kroki yazılır; anlatılan, anlatılan hikaye. Tek başına bu fark, onların çarpıcı biçimde farklı etkilerini açıklar. Eskiz yazarının gözü konusu üzerinde olabilir veya gözü varmış gibi davranabilir. Mahkemede ya da kamp ateşinde - ya da benzer şekilde zaman içinde olaydan kaldırılmış bir yerde - anlatılan hikaye neredeyse her zaman geçmişin yeniden yaratılmasıdır. Masal anlatıcısı bir ajandır. zaman , bir kültürün geçmişiyle bugününü bir araya getiriyor. Eskiz yazarı daha çok bir ajandır. Uzay , bir kültürün bir yönünü bir saniyenin dikkatine sunmak.
Hikâyenin, orta sınıfın sosyal medyaya olan ilgisinin arttığı 16. yüzyıla kadar tek kısa kurmaca türü olduğunu öne sürmek sadece biraz fazla basitleştirme olur. gerçekçilik bir yandan ve egzotik topraklarda, diğer yandan alt kültürlerin ve yabancı bölgelerin eskizlerine prim veriyor. 19. yüzyılda bazı yazarlar - modern hikayenin babaları diyebileceğimiz yazarlar: Nikolay Gogol , Hawthorne, E.T.A. Hoffmann , Heinrich von Kleist , Prosper Mérimée , Poe—masalın öğelerini taslağın öğeleriyle birleştirdi. Her yazar kendi yolunda çalıştı, ancak genel etki, hafifletmek masalın bazı fantezi ve boğucu gelenekselliği ve aynı zamanda taslağı katı gerçekliğe olan esaretinden kurtarmak. O halde modern kısa öykü, son derece yaratıcı öykü ile fotoğrafik eskiz arasında değişir ve bazı yönlerden her ikisinden de yararlanır.
Ernest Hemingway'in My Old Man adlı kısa öyküsünü paketinden çıkarın ve yazarın Paris'te bir gurbetçi olarak geçirdiği zaman hakkında bilgi edinin Yazar, profesör ve editör Blake Nevius, Encyclopædia Britannica Educational Corporation'ın bu 1970 yapımında Ernest Hemingway tarafından My Old Man'i inceliyor. Ansiklopedi Britannica, Inc. Bu makale için tüm videoları görün
Örneğin Ernest Hemingway'in kısa öyküleri, güçlerini genellikle geleneksel mitik sembollerin (su, balık, kasık yaraları) sömürülmesinden elde edebilir, ancak bunlar hikayeden çok taslakla daha yakından ilgilidir. Gerçekten de, Hemingway zaman zaman, görünüşte gerçeğe uygun hikayelerini gazete kopyası olarak sunabiliyordu. Buna karşılık, Hemingway'in çağdaşı William Faulkner'ın hikayeleri hikayeye daha çok benziyor. Faulkner nadiren hafife alıyor gibi görünüyor ve hikayeleri geçmişin ağır bir havasını taşıyor. Hem dili hem de konusu geleneksel malzeme bakımından zengindir. Bir Güneyli, Faulkner'ı yalnızca geleneksel Güney hakkında sempatik bilgiye sahip bir okuyucunun tam olarak anlayabileceğinden şüphelenebilir. Faulkner, bazen, Güneylilerle ve Güneyliler için konuşan bir Güneyli gibi görünebilir. Ancak, Hemingway'in anlatıları, yaratıcı ve sembolik nitelikleri nedeniyle, gazetecilik skeçlerinden daha fazlası olduğu için, keşif ve analitik nitelikleri nedeniyle, Faulkner'ın anlatıları, Güney masallarından daha fazlasıdır.
Modern kısa öykünün eskiz ve masalın bir karışımı olarak görülüp görülmediği, bugün kısa öykünün farklı ve özerk , hala gelişmekte olsa da, tür.