Image Hwellrich
İnsanların özellikle güçlü ve zaman zaman sahip oldukları irrasyonel bir saplantı var. Her yıl, otomobil sahiplerinin araçlarının çalınmasını durdurma girişimlerinde öldürülmesi veya ciddi şekilde yaralanması - çok az kişinin günün soğuk ışığında yapacağı bir seçim. Sanki aklımızda bizi sahip olduğumuz eşyalardan korkmaya ve maddi zenginlik arayışında riskli yaşam tarzı seçimleri yapmaya zorlayan bir şeytan varmış gibi. Sanırım ele geçirildik.
1859’te, 450 Kraliyet TüzüğüAvustralya'daki altın madenlerinden Liverpool'a dönerken, buhar kesme makinesi Galler'in kuzey kıyılarında battığında boğuldu. Bu trajik yaşam kaybını sayısız diğer deniz felaketleri arasında dikkate değer kılan şey, gemide bulunanların birçoğunun, altın parayla, eve çok yakın terk etmeyecekleri para kemeri ile tartılmasıydı.
Tabii ki, materyalizm ve servet kazanımı güçlü bir teşviktir. Çoğu kişi aktris Mae West'e atfedilen çizgiye katılıyor: “Zengin oldum ve fakirim - inan bana, zengin daha iyi”. Ancak, rahat bir yaşam standardı yakaladığımız ve henüz daha fazla şey için çabalamaya devam ettiğimiz bir nokta var - neden?
Zenginliklerimizi sahiplik biçiminde göstermeyi sevmemiz olağanüstü. 1899'ta, ekonomist Thorstein Veblen, gümüş kaşıkların elit sosyal konumun belirteçleri olduğunu gözlemledi. Durumun sinyalini vermek için insanların daha ucuz, ancak işlevsel olarak eşdeğer mallar üzerinden daha pahalı mallar satın alma istekliliğini tanımlamak için 'dikkat çekici tüketim' terimini kullandı. Bunun bir nedeni evrimsel biyolojiye dayanır.
Çoğu hayvan üremek için yarışır. Ancak, rakiplerle mücadele etmek onunla yaralanma veya ölüm riskini beraberinde getirir. Alternatif bir strateji, ne kadar iyi olduğumuzun reklamını yapmaktır, böylece diğer seks rakiplerimizle değil, bizimle eşleşmeyi seçer. Birçok hayvan, renkli tüyler ve ayrıntılı boynuzlar gibi ekler veya 'sinyal teorisinin' işareti haline gelen karmaşık, hassas kurban ritüelleri gibi gösterişli davranışlar da dahil olmak üzere potansiyel eşler olarak uygunluklarını işaret eden nitelikler geliştirmiştir. Üreme söz konusu olduğunda, eşit olmayan işbölümü nedeniyle, bu teori neden genellikle daha fazla erkek olduğunu açıklar. renkli görünüşlerinden ve davranışlarından kadınlardan daha fazla. Bu nitelikler bir bedeli var ama buna değer olmalı, çünkü doğal seçilim, bazı avantajlar olmadıkça bu tür adaptasyonları elden çıkaracaktı.
Bu faydalar genetik sağlamlığı içerir. Pahalı sinyal teorisi, bu kadar açık bir şekilde israf edilebilir niteliklerin neden diğer arzu edilen niteliklerin güvenilir belirteçleri olduğunu açıklar. Pahalı sinyalizasyon için posterci çocuk, en iyi genlere sahip olduklarını işaret etmek için gelişmiş bir renkli kuyrukta sahip olan erkek tavus kuşu. Kuyruk öyle gülünç bir eklenti ki, 1860 Charles Darwin şöyle yazdı: 'Tavus kuşunun kuyruğundaki tüylerin görülmesi beni hasta ediyor.' Bulantısının nedeni, bu kuyruğun hayatta kalmak için optimize edilmemesiydi. Çok ağırdır, büyümesi ve bakımı için çok fazla enerji gerektirir ve büyük bir Victoria kabarık elbise gibi hantaldır ve verimli hareket için düzene girmez. Ancak, şiddetli kuş tüyü görüntüleri bazı durumlarda bir dezavantaj teşkil etse bile, bunlar işaret Genetik kahramanlık, çünkü güzel kuyruklardan sorumlu genler, daha iyi bağışıklık sistemleriyle de ilişkili olanlardır.
Hem erkek hem de dişi insanlar aynı zamanda biyolojik zindeliği işaret eden fiziksel özellikleri de geliştirmişlerdir, ancak, teknoloji kapasitemizle, avantajlarımızı maddi mülkiyet şeklinde de gösterebiliriz. Aramızdaki en zengin Muhtemelen daha uzun yaşamaya, daha fazla çocuk yetiştirmeye ve hayatın bize atabileceği sıkıntıları havalandırmaya daha iyi hazırlıklı olmak. Zenginlik bizi cezbeder. Sinirli sürücüler daha fazla Muhtemelen araba kornalarını pahalı bir spor otomobilinden ziyade eski bir patlamada çalmak ve markalı lüks kıyafetler biçiminde zenginlik hapsini giyen insanlar daha fazla Muhtemelen başkaları tarafından daha iyi muamele görmenin yanı sıra arkadaşlarını çekmek.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
WMaddelerin üreme potansiyeli olduğunu gösterirken, servetin çok güçlü bir kişisel sebebi de var - 1759’ta yazdığı zaman, modern ekonominin babası Adam Smith’in yaptığı bir nokta: “Zengin adam zenginliklerinde yüceliyor çünkü doğal olarak ona dünyanın dikkatini çekiyorlar. ' Maddi zenginlik sadece daha konforlu bir yaşam için değil aynı zamanda başkalarının algılanan takdirinden memnuniyet duyuyor. Zenginlik iyi hissettiriyor. Lüks satın alımlar beynimizdeki eğlence merkezlerini aydınlatıyor. Pahalı şarap içtiğinizi düşünüyorsanız, sadece tat daha iyisi ama beynin zevk deneyimi ile ilişkili değerleme sistemi, ucuz olduğunu düşündüğünüzde tamamen aynı şarabı içmeye kıyasla daha fazla aktivasyon gösterir.
En önemlisi, biz sahip olduğumuz şeyiz. Smith'ten 100 yıldan daha uzun bir süre sonra, William James, kendimizin sadece bedenlerimiz ve zihinlerimizin değil, maddi mallarımız da dahil olmak üzere sahiplik alabileceğimiz her şeyin nasıl olduğunu da yazdı. Bu daha sonra pazarlama gurusu Russell Belk tarafından 'genişletilmiş öz' kavramında geliştirilecektir. savundu 1988’te, mülkiyeti ve mülkiyeti erken yaştan itibaren kimlik oluşturma ve statü oluşturma aracı olarak kullanıyoruz. Belki de bu yüzden 'Mine!' küçük çocuklar tarafından kullanılan yaygın kelimelerden biridir ve Yüzde 80 Fidanlık ve oyun alanlarındaki çatışmaların oyuncakları ele geçirme bitti.
Yaşla (ve avukatlarla) mülk ihtilaflarını çözme konusunda daha karmaşık yollar geliştiririz, ancak kimliğimizin bir uzantısı olarak mülkümüzle olan duygusal bağlantı bizde kalır. Örneğin, davranışsal iktisatta en güçlü psikolojik olaylardan biri, ilk önce bağış etkisidir. rapor 1991'ten Richard Thaler, Daniel Kahneman ve Jack Knetsch. Efektin çeşitli versiyonları vardır, fakat muhtemelen en çekici olanı gözlem aynı mallara (örneğin kahve kupaları) sahip oluncaya kadar eşit değer verdiğimizi, bunun üzerine mal sahibinin kupasının potansiyel bir alıcının ödemekten daha fazla değerli olduğunu düşündüğünü düşünüyoruz. İlginç olan, bu etkinin daha fazla olmasıdır. belirgin Kendine daha fazla bağımlı olan bağımsız düşünceleri teşvik eden kültürlerde, kendine daha fazla bağımlılık yapan düşünceleri teşvik edenlere kıyasla. Yine, bu, yalnızca sahip olduklarımızla tanımlandığımız genişletilmiş öz-kavramına uyar.
Normalde, bağış etkisi görünmek altı ya da yedi yaşına kadar olan çocuklarda, ancak 2016'te meslektaşlarım ve ben gösterdi basit bir resim portre manipülasyonunda kendileri hakkında düşünmeye hazırlanırsanız, daha küçük bebeklerde tetikleyebilirsiniz. Kayda değer olan, bağış etkisinin zayıf Tanzanya'nın Hadza kabilesinde, mülk sahipliğinin ortak olma eğiliminde olduğu son kalan avcı-toplayıcılardan biriydi. işletmek “talep paylaşımı” politikası ile - eğer sahipseniz ve ihtiyacım olursa, o zaman bana verin.
Belk, kendimizi en çok gösterge olarak gördüğümüz malların en büyülü olarak gördüğümüz şeyler olduğunu da kabul etti. Bunlar, yeri doldurulamaz olan ve çoğunlukla özgünlüğünü tanımlayan bazı maddi olmayan özellik veya özlerle ilişkilendirilen duygusal nesnelerdir. Platon'un form nosyonundan yola çıkarak, öz, kimliği veren şeydir. Fiziksel dünyayı bu metafiziksel özellikle iç içe geçirdiğimiz için özcülük insan psikolojisinde yaygındır. O açıklıyor neden orijinal sanat eserlerine özdeş veya ayırt edilemeyen kopyalardan daha çok değer veriyoruz. Neden mutlu bir şekilde Adolf Hitler'in acımasızlıklarını ayrıntılandıran bir biyografisini tuttuğumuzu ancak kişisel yemek kitabını suçlarından söz etmeden tutmaktan çekindiğini hissediyorum. Özcülük, alyansınızı yeri doldurulamaz yapan kalitedir. Herkes özcülüğünü kabul etmiyor, ancak mülkle ilgili en ciddi ihtilaflı çatışmaların, kutsal hale geldiklerinde ve kimliğimizin bir parçası olanların temelinde yer alıyor. Bu şekilde, mülkler sadece kim olduğumuzu başkalarına işaret etmekle kalmaz, aynı zamanda kendimize karşı olduğumuzu ve gittikçe artan bir dijital dünyada otantikliğe duyduğumuzu hatırlatır.
Bu eser kitaba dayanıyor 'Sahip: Neden İhtiyacımız Olandan Daha Çok İstiyoruz' (2019) © Bruce Hood, Penguin Books'un bir baskısı olan Allen Lane tarafından basılmıştır.
Yazar hakkında
Bruce Hood, İngiltere'deki Bristol Üniversitesi Deneysel Psikoloji Okulu'nda toplumda gelişim psikolojisi profesörüdür. Onun kitapları SuperSense (2009) Öz Yanılsama (2012) Yerli Beyin (2014) ve Deli (2019).
Bu makale, ilk yayınlanmıştır sonsuzluk ve Creative Commons altında yayınlandı.