bir parça yorgun bedenim, bir parça çökmüş gözlerim
omuzlarımda varlığını belli eden bir parça ağrı
kulağımda ise "hero" diye bağıran bir 'family of the year'
güzel bir ay ışığı altında yazıyorum bu satırları,
ruhum bir parça dinlenmiş olarak; dudaklarımda belli belirsiz olan bir tebessüm ile,
gökyüzünde birkaç yıldız var şuan da; ay ise bir bulutun arkasına saklanmış konumda,
pencerenizi açıp bakarsanız birazdan ayacak olan günü hissebilirsiniz.
ben hissediyorum.
o gün birazdan ayacak ve penceremizden içeri sızacak,
inanıyorum ki, o gün bizim ruhumuzu ısıtacak.
şuan çıplak bir ayakla çatı katında dolaşıyorum.
ayaklarım üşüyor ama bu ilginç bir şekilde hoşuma gidiyor.
hissedebilmek hoşuma gidiyor, bir şeylerin varlığı hoşuma gidiyor.
üşümek, terlemek, üzülmek, gülmek hoşuma gidiyor.
yaşadığımı hissediyorum, bu dünyayı iliklerime kadar yaşayabileceğimi hissediyorum.
sizi de hissediyorum.
oralarda bir yerde olduğunuzu biliyorum, şuan da bu satırı okuduğunu görebiliyorum.
bir selam ver bana hadi, bir 'birazdan gün ayacak' de.
hadi bana varlığını kendi iznin dahilinde belli et, göster bana kendini.
göster bana ruhunu.
seni bekliyorum.
haydi!