Komünizmin özlendiği günlerde, gençliğe adım atıyorduk. Komünizm nedir, komünist kimdir sorularına verilen cevaplar kitabî değildi, pratiğin sonucu söyleniyordu. Mallarımızı müsadere edecekler, kadınları ortak mal haline getireceklerdi. Camiler ahır yapılacak din, namus, mukaddesat ayaklar altına alınacaktı. Böyle öğrendik. Rusya’da, Çin’de yaşlı erkekleri ve kadınları sabun yapıyorlar, deniyordu. Bu daha ekonomik bir tercih imiş.
Bir de Berlin Duvarı’ndan bahsediliyordu. Zindan Hatıraları eklendi sonra bu bilgimize. Cavit Ersen’in romanları idi bunlar. “Kara Zindanlar”, “Kızıl Zindanlar”, “Zindanlar” üçlemesi. Sovyet zindanlarını anlatıyordu ki bugün yaşanan gerçekler, o hayali kat be kat aşmıştır.
Sonra Ölüm Daha Güzeldi’yi okuduk merhum Ahmed Davutoğlu hocadan, komünist Bulgaristan’da çektiklerini anlatıyordu o da. Bir işkence ki onu yaşamaktansa ölüm daha güzeldi.
Yetişme çağında komünist kültürü böyle tanıdık. Önümüzdeki kışlarda komünizm gelmedi fakat komünizmin üzerinden iktidar devşiren 12 Eylül rejimi geldi. Doğrusu komünizmi aratmadı da. 1990’da Almanya birleşme kararı aldı, 1991’de Berlin Duvarı’nın yıkılması ile bir dönem sona erdi, dendi. Tarihin Sonu’na gelmişiz, dediklerine göre. Artık ideolojiler dönemi kapanmış, soğuk savaş bitmiş ve medeniyetler arası savaş başlayacakmış.
Kızıl’ın yerine yeşil konmuştu.