1943'teki II. Dünya Savaşı üçüncü bir dünya savaşına dönüşebilir mi?
2013’te ülke, Rus’un muhteşem zaferlerinin 70 yıldönümünü kutlayacak оружия Kursk, Orel, Smolensk yakınında ("Suvorov" operasyonu). Gelenek olarak, bu başarıların Hitler karşıtı koalisyon müttefiklerine hayran olduğunu söyleyecekler. Bu halklar için de geçerlidir, ancak bakanlık kabinelerinde tahrişe neden olmuşlardır, bazen kuduzlara uyarlar. İngiltere Başbakanı Winston Churchill birkaç kez şöyle dedi: "Sovyetlerin Tuna vadisine ve Balkanlara girmesini önlememiz gerekiyor."
Franklin Roosevelt, oğlu Elliot'a “başbakan Balkanlar'da bir istilada ısrar ettiğinde,” dedi. “Herkesin istediğini sunması herkes için gayet açıktı. Kızıl Orduyu Avusturya ve Romanya'dan ve hatta mümkünse Macaristan'dan uzak tutmak için Orta Avrupa'ya bir kama kesmek istiyor. ” Versailles Orta Avrupa ve Balkanlar'da SSCB'ye karşı “sağlık kordonu” yaratma planı yeniden canlandı. Bu arada, Rusya'ya karşı sağlık kordonu fikri Nisan 1919'ta Versay'da doğmadı. Başka bir Kardinal Richelieu, düşüncelerini farklı bir terminoloji ile ifade etmesine rağmen, Rzeczpospolita'yı Moskova Devletine karşı sağlık kordonu olarak kullanmaya çalıştı. 1940'te Churchill, ABD'nin desteğiyle, SSCB'ye yönelik Balkan ve Tuna ülkelerinin bir bloğu olan Balkan-Tuna Federasyonu oluşturma fikrini öne sürdü. Federasyonun Bulgaristan, Yugoslavya, Türkiye, Yunanistan, Arnavutluk ve Makedonya'yı içermesi gerekirdi. Federasyon İngiltere’nin önderlik ettiği bağımsız bir devlet birimi olacaktı.
TEMPORARY POLISH-CZECHOSLOVAK FEDERASYONU
Sovyet karşıtı bloğun örgütlenmesinde ilk adımlardan biri, Kasım ayında 1940’te Londra’da bulunan bu ülkelerin göçmen hükümetleri tarafından kurulan geçici “Polonya-Çekoslovaklar Federasyonu” oldu. Savaştan sonra, bu federasyonda İngiltere Romanya, Macaristan ve muhtemelen Avusturya'yı dahil etmeyi düşünüyordu. Sovyet karşıtı bloğun oluşumundaki ikinci aşama, 1942 Ocak ayında Yunan ve Yugoslav göçmen hükümetleri tarafından imzalanan siyasi birlik anlaşmasıydı. Aynı zamanda Londra’da, Orta Avrupa Birliği’nin başka bir federasyonu için bir Polonya-Çekoslovak anlaşması imzalandı.
Büyük Vatanseverlik Savaşı'nın başlamasından hemen sonra Sovyet hükümeti, Almanya'ya yönelik bir saldırı operasyonu önerisi ile Churchill'e döndü. Wehrmacht'ın bölümlerinin bir bölümünü Doğu Cephesi'nden yönlendirmenin en iyi yolu Fransa'ya iniş yapmak olacaktır. İngilizler, Alman işgali altındaki Norveç'e paraşütle atabilirdi. İngilizlerin denizdeki üstünlüğü ve Norveç'in coğrafi konumu göz önüne alındığında, Londra'nın başarı için büyük şansı vardı.
1942'teki İngilizler Jupiter Operasyonunun geliştirilmesine başladı - Norveç işgali. 15 Eylül 1942 Churchill, Genel Kurmay Başkanları'nın bir toplantısında şunları söyledi: “Nihayetinde, uygulamasının riskine ve yüksek maliyetine rağmen, Jüpiter'in Operasyonunun sadece gerekli değil aynı zamanda en ucuz olduğunu kanıtlaması gerekebilir” dedi. Jüpiter planına göre, Norveç’e iki piyade bölünmesi, tank ve topçu, özel kuvvetler ve diğerleri de dahil olmak üzere takviye birimleri inmesi planlanmıştı. Toplam - en az 25 bin kişi. Churchill, hem Hitler'i hem de Stalin'i aldatmayı umuyordu. Bununla birlikte Stalin, Jüpiter Operasyonu sırasında İngiliz temsilciyle meydan okurcasına bir etkileşim planı tartışmayı reddetti.
Ne olur Stalin, kuzeydeki "ikinci cephe" nin açılışını mı kırdı? Hiç de değil, sadece Joseph Vissarionovich çok akıllı ve ek olarak iyi bilgilendirilmiş bir politikacıydı. Churchill'in dürüst olmayan bir şekilde yalan söylediğini çok iyi biliyordu. Stalingrad'a yönelik şiddetli savaşlar sırasında İngiliz Başbakanının yalanlarını yakalamak uygunsuzdu. Ancak Sovyet lideri, İngiliz blöfüne katılmak istemedi.
Bu yüzden Stalin, Meşale Operasyonu için yapılan hazırlıkları önceden biliyordu ve Hitler kendini tam olarak satın aldı. 1944’te Normandiya’nın savunmasında ve Fransa’nın güneyinde önemli bir rol oynayabilecek olan neredeyse tüm büyük Kriegsmarine yüzey gemileri ve yüzlerce ağır kıyı silahı gönderilmişti. Müttefik kuvvetler Fransız Kuzey Afrika’ya indi. İniş alanından en yakın Alman askeri 400'tan 1200 km'ye kadardı. Ancak, Meşale Operasyonu stratejik bir hata değildi. Aksine, Birleşik Devletlerin ve İngiltere'nin dünyaya hakimiyetini tesis etmek için çok geçişli bir operasyonun ilk adımıydı.
Kuzey Afrika’nın ele geçirilmesinden sonra Sicilya’da bir iniş, ardından da İtalya’yı ele geçirme olayını takip etti. İtalyan “çizme” Balkanları istila etmek için mükemmel bir merkezdi. Aynı zamanda, Londra ve Washington sadece silahlı kuvvetlerine değil, İtalya, Macaristan, Bulgaristan, Romanya ve diğer ülkelerdeki saray darbelerine de güvendiler.
TANRIM KİME YARDIM YAPTI?
Balkan-Tuna Federasyonu oluşturma planlarında büyük bir rol Vatikan tarafından oynandı. Papa Pius XII ateşli bir anti-Komünist ve Russophobe idi. SSCB'ye Alman saldırısını açıkça destekledi. Hiç şüphe yok ki, Vatikan oyununu başlattı. Holy See, Hitler’le Almanya’daki Katolik Kilisesi’nin hakları ve mülkiyeti, SSCB’nin işgal altındaki bölgelerinde bulunan Katolik Kilisesi’nin misyonerlik faaliyetleri gibi konulara çarptı. Bununla birlikte, asıl görevi Pius XII, Batı müttefikleri ve Almanya arasında ayrı bir barışın sonucunu değerlendirdi. 5 Ocak 1943, Pius XII ABD Başkanı'na, savaşı sona erdirmek için acele etme gereğini vurguladığı ve bu konuda işbirliğini istediği zaman sunmaya hazır olduğunu belirten bir mesajla hitap etti.
Churchill'in Balkan-Tuna Federasyonu Pius XII hakkındaki düşüncesi coşkuyla karşılandı. Papaya göre, Katolik Kilisesi bu federasyonun idaresine hakim olmalı. İlginç bir şekilde, İtalya ve İngiltere, 1940 Haziran’ından bu yana savaş halindeyken, İngiltere’nin Holy See büyükelçisi Vatikan’da kaldı. Sıradan bir MFA yetkilisi değildi, ama Sir Francis d'Arcy Osborne, Lida Dükü. Pius XII düzenli olarak Osborne'a izleyiciler verdi ve en önemli konuşmaların ardından büyükelçi, Churchill'e rapor vermek için Londra'ya gitti.
Vatikan'ın eşzamanlı olarak Alman diplomatlar ve SS temsilcileriyle federasyon meselesini araştırdığı bilgisi var. Görünüşe göre, Wehrmacht generalleri ve SS liderliği, Führer ile federasyon meselesini tartışmak için acele etmiyorlardı. Federasyonun onsuz yaratılması planlandı. İtalya'nın Londra ve Washington tarafından savaştan çekilmesi ile ilgili müzakerelerin yalnızca Vatikan ile değil, aynı zamanda kralın çevresiyle, İtalyan generalleriyle ve hatta mafya ile ABD'deki "şubelerini" temaslar için kullanarak yaptıklarını da not edeceğim.
Macaristan'ın sınırsız hakimi Regent Miklos Horthy, zaten 1942'un sonunda, İngiltere'den ve ABD ile savaştan çekilmek üzere müzakerelere girdi. 30 - 31 Ocak 1943, Winston Churchill'in Türkiye Başbakanı İsmet İnönü ile bir araya geldiği Adana'da düzenlendi. 10 Şubat 1943, Macaristan'ın Ankara elçisi, Inos Vernlé, konferans raporunu Macaristan Başbakanı ve Macaristan Dışişleri Bakanı Miklós Kallai'ye sundu. O, “Dışişleri Bakanı Menemenjoğlu 'ya göre, Almanya’nın Avrupa’daki nihai yenilgisinden sonra, yayılması bir şekilde önlenmesi gereken denge bozulacak ve kaos yaşanacak. Bu nedenle, aslında devam etmekte olan savaşla ilgili olmayan ülkelerin kaosun yayılmasını sınırlayacak bir düzen ve güvenlik bloğu oluşturması gerektiğine inanıyor. Bunlar arasında Türkiye, Yunanistan, Bulgaristan, Yugoslavya, Romanya ve Macaristan yer alıyor. ” Inos Vernle, Macaristan'dan birkaç kez bahsetti: Churchill ona itiraz etmedi. Bu anlaşılabilir bir durumdur, çünkü Türkiye bakanı Churchill'in fikrini tekrar ediyordu.
AVRUPA'NIN POST-WAR CİHAZI PROJELERİ
Tartışma konusu ayrıca savaş sonrası Avrupa idi. O sırada, Churchill'in bu konuda kesin bir görüşü yoktu. Baltık, Orta Avrupalı ve Güney Avrupalı (Benes Planı) yalnızca genel anlamda, üç grup devletin kurulduğunu söyledi. Ona göre, bu plan zorluklarla buluşmayacak, çünkü her devlet bunun ulusal varlığının meselesi olduğunu hissedecek. Herhangi bir direniş devletin varlığını sorgulayacak ve bu nedenle böyle bir çözümle anlaşmaya varmayı tercih edecektir. Polis, dev bir İngiliz-Amerikan hava kuvvetinin işlevini taşıyacak (tomurcuklardaki saldırıları bastıracak olan 50 bin uçaktan bahsetti).
İkinci düşünce, Türkleri de memnun etti ve hemen aldı, hava polisinin nereden geldiği önemli değil, herhangi bir saldırganlığı bastırıp bastıramayacağını sordu. Churchill’in olumlu cevabına göre, soruyu daha da keskin bir şekilde dile getirdiler: bir Rus saldırısı durumunda böyle bir önlem uygulanır mı? Yine olumlu bir cevap aldıklarında, Balkanlar'daki muhtemel bir Rus atılımının hava polisinin eylemlerine yol açıp açmayacağını sordular mı? Churchill yine olumlu cevap verdi.
Söylemeye gerek yok, Sofya ve Bükreş bakanlık ofislerinde istekli olarak federasyonun kurulmasına yönelik planları dikkate aldılar. Eylül 1943 tarafından hazırlanan bu plan, uygulamanın eşiğindeydi. İtalya'nın çoğunun ele geçirilmesi, Macaristan, Bulgaristan, Romanya, Arnavutluk ve muhtemelen Yugoslavya hükümetlerinin Batı müttefiklerine yol açabilirdi. Yeni bir sıhhi bariyer yaratılmasının, Kızıl Ordu’nun ilerlemesini ciddi şekilde zorlaştırdığı açıktır. Bariyerin sert bir şekilde yıkılması, Hitler karşıtı koalisyon ülkeleri arasında bir çelişkiye yol açacak, yani basitçe II. Dünya Savaşı'nın patlak vermesine yol açmayacaktı.
Churchill ve Pius XII’nin çok aşamalı planı neden işe yaramadı? Eylül 8, 19 saatte. 45 dk. İtalyan ordusunun komutanı Mareşal Badoglio, İtalya'nın koşulsuz teslim olduğunu açıkladı. Kral tarafından çevrelenmiş kurnazca bir plan icat edildi - kralı ailesi ve bakanlarıyla birlikte Corsica ve Sardunya adalarını ayıran Bonifacio Boğazı yakınında bulunan İtalyan Maddalena adasına göndermek. Ada, Sardunya'dan 2 - 3 km ve Corsica'dan 18 - 20 km uzaklıktadır. Böylece, küçük tatil beldesi olan Maddalena, İtalya Krallığı'nın başkenti olacaktı. Yani, İtalyan halkı İtalya'daki kral ve hükümetin müttefiklerinden bağımsız davrandığı izlenimine sahip olmalıydı.
Ne yazık ki, 9 Eylül 5 km yüksekliğindeki Alman bombardıman uçakları, iki güdümlü bomba kullanarak, en yeni savaş gemisi "Roma" ya battı ve aynı tip savaş gemisi "İtalya" ya zarar verdi. "Roma" nın ölüm haberi alındıktan sonra, kral korktu ve Civitavecchia yerine Roma'dan İtalya'nın güneyine, müttefiklerine teslim olduğu Brindisi limanına kaçtı. Aynı zamanda, bir Alman paraşütçüler taburu, Roma'nın kuzeybatısında bulunan Monte Rotondo kasabasındaki İtalya yüksek komitesinin karargahını ele geçirdi. Monte Rotondo'daki binaların ve yeraltı yapılarının kompleksi birkaç yüz carabinieri, tarla ve uçaksavar topçusu tarafından korunuyordu. Bununla birlikte, paraşütçüler genel merkezi 35 generalleriyle ve yüzlerce personel memuruyla ele geçirdi. Üç gün sonra, Otto Skorzeny liderliğindeki başka bir paraşütçü grubu tutuklanan diktatör Benito Mussolini'yi serbest bıraktı.
Fuhrer Mussolini ile yapılan görüşmelerden sonra Alman muhafızları altında Lombardiya'ya gitti. Burada, Garda Gölü'nün pitoresk sahilindeki küçük tatil beldesi Salo'da, Mussolini 23, yılın Nisan ayında 1945, Savoy Hanedanlığı'nın yıkıldığını ve İtalya sosyalist cumhuriyetinin kuruluşunu açıkladı. Yakında Salo bu cumhuriyetin başkenti oldu. Demagogue Mussolini, İtalya'da çalışan halkın gücünü kurmaya ve toprakları toprak sahiplerinden almaya söz verdi.
Paraşütçülerin eylemleri İtalyan komutasının iradesini felç etti ve Alman birlikleri birkaç gün içinde neredeyse tüm İtalya'yı kavga etmeden işgal etti. Apenin Yarımadası'nda köprü başı olmayan Churchill ve Pius XII, Balkan-Tuna Federasyonu oluşturma fikrinden vazgeçmedi. Ama burada Kızıl Ordu müdahale etti. 31 Ağustos 1944 bizimki tanklar 16 Eylül Bükreş'e girdi - 20 Ekim Sofya'da - Belgrad'da, 13 Şubat 1945 - Budapeşte'de.
KATERNIKOV SADECE MOSKOVA'DAN SİPARİŞ VERDİ
Ağustos 1944'ün sonunda, Sovyet Tuna filotilla Tuna'ya taşındı. Savaşın ilk yıllarında Müttefikler авиация Wehrmacht'ın stratejik önemi olan bu su yolu üzerine temelde mayın döşemedi. Ancak 1944 yazından bu yana maden yapımları hızla başladı. Eylül sonunda Müttefikler en son manyetik dipli madenlerden 2445'i Tuna'ya düşürdüler. Sovyet denizcilerin trol etmeleri Alman denizcilere göre çok daha zordu ve trol 1948'e kadar sürdü. Bununla birlikte, savaşla Tuna filosu Belgrad, Budapeşte, Bratislava ve Viyana'yı geçti. 9 Mayıs 1945'te Avusturya'nın Linz kenti yakınlarındaki zırhlı teknelerimiz kulelerde beyaz yıldız bulunan tankları fark etti. Ancak denizciler sadece Moskova'nın emriyle durdular.
Elbette, Balkan-Tuna Federasyonu'ndaki haç, sadece tankerler ve denizciler tarafından değil, aynı zamanda diplomatlarımız ve istihbarat subaylarımız tarafından da desteklendi. Rus Ortodoks Kilisesi'nin rolünü hatırlamakta fayda var. Savaşın başlamasıyla Sovyet hükümeti, Sovyet basınının Katolik Kilisesi'ne yönelik eleştirisini askıya aldı. Moskova Vatikan'a doğru birkaç adım attı. Ancak, Kutsal Görüşün ayrı bir barışın örgütlenmesi ve Balkan-Tuna Federasyonu'nun yaratılması konusundaki çabaları Kremlin'in konumunu değiştiremedi. Vatikan'daki "ilk salvo", ROC'nin liderliğini yaptı. 1944’in başlangıcında, Patrik Sergius’un Katolik karşıtı yayını, Moskova Patrikliği Dergisi’nde yayımlandı. “Mesih'in Kilisede bir yardımcısı var mı?” Başlıklı bir makale Batı'da görülmeye başlandı ve kilise ve siyasi çevrelerde rezonansa neden oldu. Patrik Sergius, makalesinde, Kilise'deki herhangi bir liderlik fikrinin düşünülemez ve kısmen küfürlü olduğunu iddia etmiştir.
6 Şubat Yerel Konsey'deki 1945, Pius XII’nin Almanya için “yumuşak” bir dünya önerisi tarafından sert bir şekilde eleştirildi. 1944 - 1945'te, ROC, sözde Balkan-Tuna Federasyonu Ortodoks Kiliselerinin öncülüğünde, özellikle Sırpça, Rumence ve Bulgarca ile önemli görüşmelerde bulundu. 1944'in sonunda, ROC liderliği, Yerel Ortodoks Kiliseleriyle yakın işbirliği içinde ifade edilen bir “Ortodoks birlik sistemi” yaratma lehine ortaya çıktı.
Balkan-Tuna Federasyonu fikrinin nihayet gömüldüğü Yalta konferansının bitiminden hemen sonra Moskova Patrikhanesi, Patriği Alexy tarafından konferansın sonucuna ilişkin “en büyük memnuniyet ve neşeyi” ifade ettiği bir açıklama yaptı:
“Gelecekte dünya barışı için sağlam bir temel atıldı. Kilisenin sürekli olarak dua ettiği şey: “tüm dünya dünyası hakkında”, yakın bir gelecekte zaten görülüyor. Tüm dünyanın çekiçleri (Peygamber. Yeremya. 50, 23) sonunda, müttefik devletlerin yiğit askerlerinin gücü ile değil, aynı zamanda Büyük Stalin'in ve Müttefik Devletlerin başkanlarının bilgisiyle de şiddetli ve saldırgan Alman faşizmi ezilecektir. Kesin olarak tüm bunlar, “tüm ülkelerdeki insanların korku ya da ihtiyacı bilmeden tüm hayatlarını yaşayabilecekleri bir durum sağlama” görevini belirleyen Konferansın kesin ve net kararlarından kaynaklanmaktadır.
Balkan-Tuna Konfederasyonu
Ctrl girmek
Bir hata fark ettim Metni vurgulayın ve tuşuna basın. Ctrl + Enter