ispanya gezisi sırasında yaptığı açıklamalar;
-seks yapılabilen her yerde futbol da oynanır demiş kişi...
fakat abd için sorun değildir. eğer büyükelçinin bu durumdan dolayı morali bozulmuşsa getirirler türkiye'ye. nasıl olsa burda baştacı yapacaklardır onu. ne de olsa abd sever insanlarız.
bütün yerliler gibi sade, basit ve vurucudur söylemleri.
amerikan küstahlığı işte böyle bir şey. bunun sorumlusu da bazılarının demokrat bulduğu , aslen bush'tan farksız olan obama.
morales ülkesine dönünce açıklamasını yaptı: abd büyükelçiliği'ne ihtiyacımız yok!
Abd darbesi ile düşürülen Evo Morales döneminde:— tahtakuşlar (@taylieli) November 10, 2019
-GSMH 9 milyar $'dan 40 milyar $' a yükseldi.
- Aşırı yoksul sayısı %38'den %15'e geriledi.
- İşsizlik %8,1'den %4,2'ye geriledi.
- Asgari ücret 60 $'dan 310$' a yükseldi.
- 74 milyar $lık kamulaştırma gerçekleşti.
bir de şöyle bir görüş var:
Spekülasyon yapacağım ama muhtemelen Raul, Fidel'in Chavez için uyguladığı taktiği önerdi: Geri çekil, halk hareketiyle geri dön. Tutar tutmaz bilmem ama ben, teslimiyet tespiti için acele etmiyorum. https://t.co/pi76RHXWEr— Barış Yıldırım (@yazilama) November 10, 2019
siyasette bu gibi figürler sol açısından tehlikeli tiplerdir çünkü toplumsal dinamikleri arkalarına takar ama onların taleplerine kulak vermezler. toplumsal mücadeleyi bir seçim yarışına indirgerler, nihayetinde eski destekçileri hayal kırıklığına uğradığında geriye kocaman bir posa kalır. hatta brezilya örneğinde olduğu gibi sol görünümlü popüliste olan destek düz faşizme desteğe de evrilebilir.
diyeceğim o ki bu kuşaktaki herhangi bir lidere sempatim yok, üstelik morales'in son seçimlere katılma hakkı da yoktu. bolivya'da bir kişi 5 yılda bir yapılan seçimler sonucunda 3 kez seçilebiliyor. morales de üst üste üç kez seçildi. sonra 2016'da referandum yaparak dördüncü kez seçilebilmek için anayasayı değiştirmek istedi ama referandumdan hayır çıktı. tipik popülist iktidarlar gibi kontrol altında tuttuğu yüksek yargı ise referandumu iptal etti ve seçime katılım sınırlamasını da kaldırdı. kısacası morales'in bu sene "kazandığı" son seçim zaten en başından girmeye hakkı olmayan bir seçim. kendisi örneklerini "başka" bazı ülkelerde gördüğümüz üzere sivil darbe ile başta kalmayı umuyordu.
eğer mevzu sosyalizm, antiemperyalizm filansa morales beyefendi dördüncü kez seçilmeye çabalamak yerine kendisi gibi "sosyalist" ya da "antiemperyalist" bir kişinin seçilmesini de sağlayabilirdi.
sen parlamentoyu - seçimleri filan siklemiyorum dersin, toplumsal ve/veya politik devrim için seni destekleyen yüzde 65'i mobilize edersin, buna yönelirsin tamam... ama sistem içi bir figür olarak bu oyuna girişiyorsan o oyunun sahipleri var, o oyunun kurallarını koyanlar "hadi sen ikile" dediğinde haklılığını - meşruiyetini zaten kaybetmiş oluyorsun. emin olun sivil darbeye girişirken şimdi kendisini deviren orduya güveniyordu. bu tip liderlerin hep aynı zokayı yutması garip... madem anayasayı filan çiğneyecek kadar kendine güveniyordun, o zaman ordu "hadi git" deyince niye istifa ediyorsun aga?
bunlar bizim üzerine düşünmemiz gereken mevzular. bununla birlikte elbette şu anda yapılan karşı darbenin sahipleri morales'ten çok daha kötü ve karanlık tipler. yukarıda koyduğum şerh, özellikle de morales'in sivil darbeci olduğu gerçeği bunu ortadan kaldırmıyor. morales meşru bir lider durumunda değildi. bu askeri darbenin sahipleri ise hiç değil. bir kez daha kötüye karşı berbat ikilemiyle karşı karşıyayız. dünya çapında yürürlükte olan bu döngüyü nasıl kırabiliriz en ufak bir fikrim bile yok.
bir takım heriflerin peşinden koşup durmak halklara ne kazandırıyor, ne kaybettiriyor onu düşünmek lazım.
saraya adım atan ilk "sivil" tiplemeler bayrak ve incil açmışlar.
bayrağınızı ayrı, incilinizi ayrı skeyim.