Nasıl fotoğrafçı oldunuz?
Fotoğrafçılığa ilgim oldukça erken başladı. Babam tutkulu bir amatör fotoğrafçı ve profesyonel bir nükleer fizikçiydi ve evimizin banyosunda hep siyah beyaz film banyo ederdik. Dokuz yaşında, ilk National Geographic dergimi okuduktan sonra, fotoğrafçılığın bana uygun bir şey olabileceğini düşünürdüm, ancak siyaset bilimi bölümünü bitirip taşınmaya karar verene, yani 21 yaşıma kadar bir kariyer yolu olarak düşünmedim. Açıkçası Kiev, Ukrayna'dan Almanya'ya taşınana kadar aklımda fotoğrafçılık okumak yoktu.
Neden seyahat fotoğrafçılığını seçtiniz?
Her zaman seyahat fotoğrafçılığı yaptığımı söylüyorum, çünkü seyahat etmeyi ve fotoğrafçılığı seviyorum, her ikisini birleştirmenin en kolay yolu bu olduğu için olabilir. Geçtiğimiz yıllarda 50'den fazla ülkeye gittim ve her ay iki hafta boyunca yoldaydım. Seyahat fotoğrafçılığının çok yönlü olduğuna inanıyorum, çünkü belirli bir stile veya türe bağlı değil. Seyahatleriniz sırasında insanlara, manzaralara veya mimariye odaklanabilir veya ziyaret ettiğiniz ülkenin tüm yönlerini fotoğraflayabilirsiniz. Yurtdışındayken insanlara ve onların hikayelerine odaklanmayı çok seviyorum. Bence bu şekilde gittiğiniz yer hakkında cephelere ve manzaralara dikkatinizi verdiğiniz zamanlardan daha fazla şey öğreniyorsunuz.
Kadın fotoğrafçıların en fazla karşılaştığı klişeler veya önyargılar neler?
Profesyonel kadın fotoğrafçılar, genellikle herhangi bir kadın profesyonelle aynı klişelerle karşı karşıya kalır: bunun nedeni de genellikle geleneksel yetiştirme ile toplumsal cinsiyet rollerinin paylaşımı. Kadınlar öncelikle daha az maceracı, daha fazla ev ve aile odaklı yaratıklar olarak görülüyor. Bu da erkeklerin kaşif, cesur ve özgür ruhlu yaratıcılar olarak algılandığı bir dünyada daha da zorlaşıyor. Ayrıca, sosyal medya, kadınları moda ve makyajla takıntılı, güzel kıyafetler giyen “ilham perileri” olarak tasvir ediyor. Böylece fotoğrafçı olmaya çalışan birçok genç kadın, kendi isteklerinin peşinde koşmak yerine yaşam tarzı ve moda bloglarına ve bunların fotoğrafçılığına itiliyor.
Sence “kadın gözü” diye bir şey var mı? Kadın ve erkek fotoğrafçılığı arasında bir fark var mı?
Kadın fotoğrafçılığını erkek fotoğrafçılığından ayırabilecek özel bir “kadın gözü” veya “kadın vizyonu” olduğuna inanmıyorum. Bununla birlikte, erkeklerin veya kadınların daha fazla uzmanlık ve fırsatlara sahip olduğu belirli konular ve belirli alanlar var. Örneğin, belirli ülkelerde ve yerlerde erkeklerin özgürce seyahat edebileceği, kadınların giremediği yerler olabiliyor veya tam tersi. Belirli durumlarda ve kapalı topluluklarda, kadınlar daha fazla güven kazanırlar, böylece anlattıkları hikaye için daha iyi bir anlayış sağlarlar. Ancak genel olarak, kadınlar ve erkekler yaratıcı vizyonları söz konusu olduğunda, düşünmeye alışık olduğumuzdan çok daha fazla ortak noktaya sahiptirler.
İnsanlar, sınırlı dünya görüşlerini ve cehaleti yüzünden gösterdikleri ayrımcılığı, “kötü bir şey kast etmediklerinde” bile bir bahane olarak kullanmayı bırakmalı.
Biraz da Bell Collective'den bahsedelim. Neden sadece kadın fotoğrafçılarla bir topluluk kurmaya karar verdin?
Kadın ve erkek fotoğrafçılığı arasında hiçbir ayrım olmaması gerektiğine gerçekten inanıyorum. Mükemmel bir durumda olsaydık, sadece kadınlar için bir topluluk oluşturmazdım. Gerçekte ise, şu anda bir geçiş aşamasıyla karşı karşıyayız - bir yandan, kağıt üzerinde, kadınlar erkeklerle aynı şekilde sanatçı olarak kabul edilişe, keşfedilmeye ve aynı haklara sahipler. Öte yandan, az önce belirttiğim gibi, tarihsel ayrımcılık, ataerkil bir dünya görüşü ve basit yargılar ile, profesyonel dünyada çok görünür hale gelen bir dengesizlik oluşturuyor. Sanat ve fotoğrafçılık alanında daha fazla kadının mezun olmasına rağmen, profesyonel fotoğrafçıların sadece %20'si kadın. Cinsiyet, yaratıcı alanda başarılı bir kariyer yolunun önünde, rahatlıkla kabul edebileceğimizden daha yüksek bir bariyer gibi duruyor.
Kadın bir fotoğrafçı olarak ayrımcılığa maruz kaldın mı?
Kısa cevap “evet”. Sorun şu ki, bu ayrımcılık çok ince ve pasif-agresif bir biçimde ortaya çıkıyor. Doğrudan yüzünüze bir kadın olduğunuz için işi alamayacağınız söylenmez, ancak cinsiyetçi yorumlar alabilirsiniz, insanlar sizi işiniz yerine görünüşünüz ile yargılayabilir, talep etmediğiniz ve istenmeyen tavsiyeler alırsınız. Bende dahil, birçok kadın çocukluğundan beri bu küçük şeylere o kadar alışkın ki kendilerine karşı bu tutumu normalmiş gibi kabul ediyorlar. Ve bunun değişmesi gerekiyor. İnsanlar, sınırlı dünya görüşlerini ve cehaleti yüzünden gösterdikleri ayrımcılığı, “kötü bir şey kast etmediklerinde” bile bir bahane olarak kullanmayı bırakmalı.
En sevdiğin seyahat kitapları hangileri?
Seyahatle ilgili en sevdiğim üç kitap: her zaman çocuk klasiği olan Mark Twain'in “Huckleberry Finn'in Maceraları”, kadın havacı Beryl Markham’ın anıları “Gece ile Batı” ve Norveçli maceracı Thor Heyerdahl’ın “Kon-Tiki Seferi: Sal Üzerinde Güney Denizleri” kitabı. Yeni favorim elbette küratörlük yaptığım yeni Bell Collective kitabı. Bell Collective, bir fotoğraf kitabı ama içinde aynı zamanda 14 kadın seyahat fotoğrafçısının şaşırtıcı ve ilham verici röportajları da yer alıyor.
Ana yaratıcı ilham kaynağın ne?
Başlıca ilham kaynaklarım yeni yerler, ilham veren insanlar ve mizah. Tüm bunları günlük hayatımda birleştirmeye çalışıyorum.
Seyahat etmenin neden önemli olduğunu düşünüyorsun?
Seyahat etmenin önemli olduğunu düşünüyorum, çünkü insanların birbirlerini anlamasına yardımcı oluyor. Seyahatlerim sırasında birçok kalıp ve önyargılardan kurtuldum. Dünya görüşümüz genellikle televizyonda ve medyada buluşup gördüğümüz insanlar tarafından oluşturulur. Ne kadar çok seyahat edersek, başka yerlerden, ülkelerden ve kıtalardan o kadar çok insanla tanışırız, daha hoşgörülü, anlayışlı ve kabul edici oluruz. Ayrıca, seyahat etmek (bir hafta sonu için ormana veya göle dinlenmeye gitmek bile), olayları geri sarıp düşünmeye ve yeniden enerji toplamamıza yardımcı olur. Aynı günlük senaryoların içinde sıkışıp kaldığımız için sistemimizi yeniden başlatmamızın çok önemli olduğunu düşünüyorum. Bu yeniden başlatmayı elde etmek için Maldivler veya Hawaii'ye kadar uçmak gerekli değil. Büyükannenizin köyüne kısa bir yolculukla bile aynı sonucu alabilirsiniz.
Araba yolculuğu için en favori yerlerinizi alabilir miyiz, lütfen.
Araba ile seyahat etmek için en sevdiğim dört nokta:
1. İzlanda'daki çevre yolu. Nefes kesen manzaralar, pencerenizin dışında değişen, mükemmel yollar, rahat kaplıcalar ve konforlu kamp alanları ve oteller… İzlanda, maceralı ama rahat bir yolculuk için listemin en üstünde yer alıyor.
2. Kaliforniya, ABD. San Francisco'dan Los Angeles'a kadar olan Pasifik Kıyısı Otoyolu’nun geçtiğim en romantik yollardan biri olduğunu söyleyebilirim. Bir haftadan fazla zamanınız varsa, bu yolculuktan Tahoe Gölü, Yosemite ve Sequoia Ulusal Parkları, Ölüm Vadisi ve Joshua Tree Ulusal Parkı'na da uzanırdım. Bu kadar çeşitli mikro iklim, manzara ve güzel virajlı yolun sadece tek bir eyalette yoğunlaşmasından etkileniyorum.
3. Namibya. Bir keresinde Namibya çevresinde bir yolculuğa çıktım, ama tekrar tekrar gitmek isterim. Muhtemelen çok fazla araç kullanmanız gerekecek (sadece 2 haftada 4.000 kilometreden fazla sürdük), çünkü ülke geniş ve terkedilmiş, ancak yolda göreceğiniz manzaralar sizi nefessiz bırakacak. Yollar çoğunlukla mıcır, ama mükemmel durumda. Kamp alanları hayatımda gördüklerimin en iyisi ve yoldaki hayvanlar büyüleyici. Sadece geceleri araba kullanmayın ve kamp ve lodge alanlarının dışındaki milli parklarda arabadan çıkmayın. Oradaki vahşi yaşam çok gerçek ve çok vahşi.
4. Dolomitler (Dolomite Dağları). Güney Alpler'in güzel dağ sırası kısa bir yolculuk için harika bir yer. Pragser Wildsee, Karersee, Seceda Dağı ve Üç Lavaredo Tepesi gibi en güzel yerleri ziyaret etmek sadece üç gün sürdü. Tüm virajlar nedeniyle en rahatlatıcı sürüş olmadığını itiraf etmeliyim, ama kesinlikle sürücüye eğlence ve her zaman harika manzaralar ve South Tyrol misafirperverliği vadediyor.
Hangisiyle seyahati tercih edersin: Cabriolet mi, minibüs mü yoksa bir SUV mu?
Yol gezisi için mükemmel tek bir araba yoktur. Daha sert iklime sahip yerlerde, 4x4 SUV veya minibüs muhtemelen en iyi seçenektir. Ancak yaz aylarında seyahat ediyorsanız ve otelleri kampa tercih ediyorsanız, bir Cabriolet muhtemelen keşfetmenin en eğlenceli ve en stil sahibi yoludur.
Kadınların yaratıcı seçimlerini çevreleyen kalıpları nasıl değiştirebiliriz?
Toplumsal cinsiyet kalıpları ile mevcut durumu iyileştirmenin iki ana yolu olduğuna inanıyorum.
Birincisi ve asıl olan “eğitim”. Cinsiyet kalıpları anaokulu kadar erken başlıyor. Kızlara bebekler ve erkek çocuklara kamyonlar vermek, kızları pembeye giydirmek ve onlara “prenses” demek, erkekleri mavi giydirmek ve “kovboy” demek zararsız gelebilir, ancak aslında gelecekte daha büyük sosyal farklılıkların temelini oluşturuyor. Çocukları eşit olarak yetiştirmek, kalıplar olmadan daha iyi bir geleceğin anahtarıdır. Bu nedenle, durumu iyileştirmenin ikinci yolu, kadınların tüm profesyonel alanlarda daha iyi temsil edilmesi ve genç kızların takip etmesi için rol modelleri oluşturmaktır. Çocukken bir yarış pilotu olabileceğimi bilmiyordum çünkü hiç kadın yarış pilotu görmedim. Pilotların sadece erkekler olduğunu ve IT alanının sadece erkekler için ve erkekler tarafından yapıldığını düşündüm. Geleneksel “erkek egemen” mesleklerde çalışan kadınlar hakkında konuşmak bu yüzden çok önemlidir, çünkü bir örnek oluşturarak yeni nesil kadın bilim insanlarına, pilotlara, astronotlara ve kaşiflere ilham veriyoruz.
Genç kızlara yönelik başlıca üç tavsiyeniz ne olurdu?
Belki henüz tavsiye verecek kadar bilge değilim, ama kendi yolumda öğrendiğim birkaç şey var:
1. Kendinize güvenin. Kulağa önemsiz gelebilir, ancak kadınlar çoğu zaman çok eleştireller ve yeteneklerinden ve niteliklerinden erkeklere nazaran çok daha fazla şüphe duyarlar. Bunun kökü, kızların mükemmel olmak için yetiştirildiği, erkeklerin “cesur” olmak için yetiştirildikleri yerdedir. Sadece yeterince iyi olmadıklarına inandıkları için konuşmaktan, yükseltmekten veya belirli bir işe başvurmaktan korkan birçok yetenekli kadınla tanıştım.
2. Yapıcı eleştiriye yanıt verin, ancak subjektif görüşlere tepki vermekten kaçının. Gerçek şu ki, ne kadar başarılı ve profesyonel olursanız, etrafınıza o kadar negatif çekersiniz. Rastgele insanlardan gelen nefret söylemi, kıskanç sözler ve cinsiyetçi / ırkçı / yaş ayrımcılığı yapan yorumları nasıl ayırt edeceğinizi ve işinize ve fikrinize değer verdiğiniz profesyoneller tarafından işinize değerli yapıcı eleştiriler almayı öğrenin.
3. Yolunuzun başlangıcında kalıplar oluşturmaktan ve bunlar içinde düşünmekten korkmayın. Hepimiz bisikleti, yeni Facebook'u icat etmek veya daha önce hiç kimsenin başaramadığı gibi bir resim çekmek istiyoruz. Gerçek şu ki, yeni şeyler yaratmak bir süreçtir ve bu yolda hatalarınızdan öğrenmek, beceriksiz ilk denemeler ve başarısızlıklar utanılacak şeyler değil.
Bu röportaj Bell Collective ve She's Mercedes iş birliği ile gerçekleştirildi.