İkinci Dünya Savaşı sırasında, Rusya'ya erzak sağlamak için önemli bir yol, Pers Koridoruydu. İran'ın güney kıyısına indikten sonra, Lend Lease malzemeleri ülke genelinde kuzeye, Hazar Denizi'ne taşınabilir. Oradan, Hazar Denizi boyunca veya üzerinden Astrakhan'a ve oradan Volga Nehri üzerinde, Stalingrad'ı geçerek kuzey Rusya'ya gönderilebilirler. Kafkasya'dan Rus malzemeleri, petrol ve mineraller için aynı. Mühimmat ve diğer sanayi malları kuzeyden güneye ters yönde gönderilebilir.
1942'nin ikinci yarısında Blau Düşüşü sırasında, Almanlar Stalingrad'ın yaklaşık %90'ını ele geçirdiler ve Volga boyunca kuzey ve güneydeki ikmal akışını kesmek için hava ve topçu yasağını kullanabildiler. Anladığım kadarıyla Ruslar Hazar Denizi'nin doğusunda ve Volga'ya paralel bir dizi demiryoluna geri çekildiler.
Bu alternatif yollar ne kadar "doğu" idi ve Alman hava ve topçu saldırılarına karşı ne kadar "savunabilir"di? 1942'de Ruslar, daha doğuda makul ölçüde güvenli olan kuzey-güney rotalarını (karayolları, demiryolları, kanallar) daha fazla "yedekleme" yaptılar mı ya da yarattılar mı?
Volga'nın doğusunda birkaç demiryolu hattı vardı.
Önce 1941'deki Sovyet demiryolu hatları haritasına bakalım.
beraberindeki efsane ile
Gördüğümüz gibi, her ikisi de tek hatlı ve normal hatlı iki ray hattı var. Biri Astrakhan'dan gider ve Stalingrad'a ve Saratov'a doğru bölünür. Bu muhtemelen Stalingrad cephesini beslemek için kullanılıyor. Diğeri daha doğuda ve Guryev'den (şimdi Atyrau) Orenburg'a doğru gidiyor. Daha güneyde, Grozni üzerinden Bakü ve Astrahan'ı birbirine bağlayan bir hat var.
Şimdi, bildiğimiz gibi, Almanlar, güney Rusya'da nehrin en batı kıvrımı olan Stalingrad'da Volga'ya geldiler. Volga, birçok kez yön değiştiren nehir olarak bilinir ve Stalingrad, Rusya'nın bu bölgesinde herhangi bir batılı istilacının nehre ulaşması için aslında en yakın noktadır. Almanlar nehir trafiğini hiçbir zaman tamamen durdurmayı başaramadılar - Volga çok geniş ve Volga nehri filosu bunun için çok güçlü. Luftwaffe gündüzleri tehlikeliydi, ancak geceleri gemiler, kayıplar olmasına rağmen Alman silahlarının ve mayınlarının burnunun altından geçiyordu.
Demiryolu hatlarına gelince, teorik olarak Alman bombardıman uçakları onlara ulaşabilir, ancak savaş eskortunun kenarında (örneğin Verkhniy Baskunchak, Stalingrad'dan yaklaşık 150 km uzaklıktadır) veya onsuz. Almanlar kesinlikle Astrakhan'dan Stalingrad'a gelen demiryolu hattına saldırmış olsa da, herhangi bir büyük engelleme girişiminin farkında değilim. Bunun nedenleri basit, demiryollarını vurmak herkesin bildiği gibi zor ve hasar genellikle çok hızlı bir şekilde onarılıyor (Almanlar, Müttefikler savaşta demiryollarına saldırdığında bunu yaptılar). Her zamanki önlem, cepheye yakın son kilometrelerden sadece geceleri hareket etmek olacaktır. Tabii ki, Orenburg'a giden hat, Almanlar için pratik olarak temassızdı.
Sonuç olarak, Sovyetler Birliği'nin Kafkas bölgesinden veya İran Koridoru'ndan mal taşıma kabiliyeti üzerinde tam bir boğuşma neredeyse imkansızdı. Almanların Volga'yı geçmeyi planlamamalarının ve bunun yerine onu doğal bir savunma bariyeri olarak kullanmak istemelerinin nedenlerinden biri de budur. Elbette, Volga'nın belirli noktalarda ateş kontrolü altında olması Sovyetler için işi zorlaştıracaktı, ancak Maykop, Grozni ve hepsinden önemlisi Bakü'deki petrol sahalarını ele geçirmeden ne Almanlar tedarik sorunlarını çözecek ne de Sovyetler petrol olmadan aç kalmayacaktı.