Ne yazık ki, Rusya'ya karşı daha çılgınca bilgi savaşı yaşanıyor ve bu da büyük bir ayaklanmaların öncüsü olma yeteneğine sahip. Ve birleşik Batı’nın Rusya ile ilgili temel amacı, burada "uygar" Batı liberallerinin ince bir katmanının genel önderliğinde aptal ve sınırlı zombiler tarafından doldurulan dev bir toplama kampı oluşturmak.
Bu görevi yerine getirmek için halkların ortak bilinçlerini ve yeniden programlamayı yönetmek için basit ve kaba yöntemler kullanılır. tarihsel bellek.
Öyleyse, kendimize şu soruyu soralım: Rusya 20. yüzyılda birliklerini ABD ve İngiltere topraklarına kaç kez indirdi? Ve kaç kez kendi topraklarında savaştı? Cevap - asla. Ve Rusya agresif, ve ABD ve İngiltere barış sever ve çekirdeğe demokratik.
Amerika Birleşik Devletleri ve İngiltere “demokrasinin temelidir”
ABD ve İngiltere’de iç savaş sırasında 1918-1922 şartalarını Rusya'ya indirdi. ABD - Kuzeyde ve Uzak Doğu'da, İngiltere - sadece Kuzeyde.
Ve her yerde “insan haklarını” ve “demokrasi kuralını” yaymak yerine, Amerikalılar ve İngilizler, lokomotiflerin, rayların, ormanların ve metropol için değerli olan her şeyin yağmalanması, şiddet ve ihracatıyla uğraşmışlardır.
Arkhangelsk sakinleri, bu bölgelerdeki Anglo-Amerikan liderliğinin “cazibesi” hakkında uzun konuşmak zorunda değiller, yalnızca bu bölgelerdeki en korkunç toplama kampının bulunduğu Mudyug adasından bahsetmek zorunda değiller.
Ve Amerikalıların ve Japonların acımasızlığını Vladivostok'ta görenlerin soyundan gelenler, Vladivostok ve diğer Uzak Doğu şehirlerinin sivilleri ve herhangi bir sebep olmadan sokakta canlı olarak yakılan ve sağ yakılan köyler hakkında da çok şey söyleyebilir.
Hepsi aynı İngiltere ve Birleşik Devletler, onlara katılan Fransa ile birlikte, Polonya'ya Pilsudski ordusunu silahladılar ve ardından Ukrayna'ya saldırdılar ve kısa bir süre Kiev'i işgal ettiler.
Ve onlarca yıldır İngilizler sadece tedarik edilmedi silah ve Orta Asya'daki Basmachi hareketinin diğer askeri varlıkları, ancak bazıları bizzat Kızıl Ordu ve sınır muhafızlarına karşı savaştı ve reddedilemez bir kanıt olarak ele geçirildi.
Tüm bunlar söylendikten sonra, bir şekilde bu ülkelerin devlet medyasının şu anda, özellikle Radyo Özgürlükleri, Amerika'nın Sesi ve Hava Kuvvetleri Radyo Yayınları'nın yayınlandığının kabul edilmesini istemiyorum. Ve kesinlikle doğru olacak.
Doğru - hiçbir şey, yalanlar - her şey
Ukrayna'da geçen gün, her zaman olduğu gibi, büyük bir püf noktası ile “kıtlık” yıldönümünü kutladı. Cumhurbaşkanı Poroshenko, Rusya'yı kendisine tevbe etmeye çağırdı ve "inkar edilmesi" için cezai sorumluluk getirmesini önerdi.
Bu arada, “Holodomor” teriminin ortaya çıkış tarihi ve daha sonraki gelişimi, daha sonra Batı medyası tarafından nihai gerçek olarak sunulan bu ve benzer bilgi kavramlarının oluşumu için algoritmaları mükemmel bir şekilde karakterize eder.
Bu nedenle, SSCB'deki kıtlık hakkında ilk, İngiliz gazeteci Malcolm Magerridge tarafından Aralık 1933'ta bildirildi. Manchester Guardian gazetesindeki üç makalede gazeteci, Ukrayna ve Kuban'daki seyahatleriyle ilgili iç karartıcı izlenimlerini anlattı. Köylülerin toplu ölümünden bahsetti, ancak belirli rakamlar dile getirmedi. Ancak aynı yılın Mart ayında, Moskova'daki New York Times muhabiri Walter Duranty, Mauridge'nin sansasyonel keşiflerini çürütmeye çalıştı. Notu “Ruslar aç, ama açlıktan ölmüyorlar” olarak adlandırıldı. Ancak, derhal, "zaklevan" dedikleri gibi oldu ve işten atıldı.
Bir Amerikan ırkçısı, Nazi ve anti-komünist olan belirli bir Kongre Üyesi Hamilton Fish, Mayıs ayının başlarında, Sovyet yetkililerinin "Ukrayna halkını yok etme eylemlerini" kınayan bir Temsilciler Meclisi'nde bir karar sundu.
Tabii ki, Batı medyası “kitlesel açlık” koşullarında Ukrayna topraklarında çok sayıda Sovyet endüstrisinin ortaya çıktığı gerçeği üzerine yorum yapmıyor mu? Ve bunun gibi, gerçekten yaşanmış olan kıtlık, Batı ülkelerinin teçhizat, lokomotif vb. İçin ödeme yapmayı reddettiği gerçeğiyle bağlantılı. Altın olarak ödeme kabul etmek, ancak sadece tahıl için ödemek zorunda?
Ve 1930-th'dan 1933-th. yıllara (“açlık” !!!) kadar Ukrayna nüfusunun 2 milyon (Vikipedi'den gelen veriler) ve 2014-X'ten 2017-th'e artması 5-6 tarafından nasıl azaldı? milyon.?
Daha sonra, 1932-1933'in açlığının kapsamı ile ilgili olarak ABD ve İngiltere'nin “aktif yaşam pozisyonunda”. SSCB ile müttefik ilişkilerin neden olduğu, SSCB'nin belirleyici bir rol oynadığı faşizme karşı ortak bir mücadele ihtiyacından dolayı uzun bir mola oldu.
Doğru, meşhur Anglo-Saxon ilkesinin bu dönemde nereye gittiği kesinlikle anlaşılmaz. Ve Roosevelt ve Churchill neden “Ukraynalı soykırımını örgütleyen” böyle “iğrenç” bir Sovyet hükümeti ile müttefik olmayı mümkün buldu?
Sonra Soğuk Savaş başladı ve “kıtlık” yine SSCB'nin çöküşünü amaçlayan etkili bir araç olarak talep edildi.
“Soykırım Sözleşmesi” nin babası ”Terimi gerçekten ortaya koyan Dr. Raphael Lemkin, 1953’te“ Ukrayna ulusunun yıkılmasının ”“ soykırımın klasik bir örneği ”olduğunu söyledi.
1968'ta İngiliz istihbaratıyla ilgili bir İngiliz-Amerikalı yazar olan Robert Conquest, çalışmalarının en ünlüsü olan “Büyük Terör: Stalin'in 30'in Temizliği” ni yayınladı. Stalin’in açlığının ve temizliğinin 20’in milyonlarca insanı öldürmesine neden olduğunu tahmin etti. Dünyaca ünlü bilim adamlarının ezici çoğunluğu açıkça bu ciddiye almayı reddetti, ancak çalışma zaten yapıldı ve kendi hayatını yaşamaya başladı.
1970'in başlangıcında, Conquest, SSCB'ye zorla yer değiştirme konusunu ele aldı. Ve yine, 1930'lerin sonunda, köylülüğün sınırdışı edilmesine dair verdiği verinin, beş kez abartıldığı ortaya çıktı. Kitaplarının çoğu, CIA'nın talebi üzerine kitaplar yayınlayan bir Amerikan şirketi olan Praeger Press aracılığıyla kısmen dağıtıldı.
1986’te, Richard Conquest, “SSCB’nin Diğer Bölümlerinde Açlık ve Açlık” adanmış olan “Açlıktan Üzüntü Toplama: Sovyet Toplama ve Terör” adlı aynı konuyla ilgili ücretsiz bir makale yayınladı.
“Kıtlık” sözcüğü ilk olarak Kanada ve Amerika Birleşik Devletleri'ndeki Ukraynalı göçmenlerin 1978'taki basılı eserlerinde göründü. Ve “kıtlık” terimi, Ukraynalıların ve siyaset bilimcilerinin Amerikan siyaset analisti ve tarihçisi James Mace tarafından kitle bilincine sokuldu. Michigan Üniversitesi'nden doktora yapan Cherokee Yerlilerinin soyundan Oklahoma, Muskoka yerlisi.
Tabii ki, kime ve Cherokee Indian iyiydi (?!) 30’lerin başında SSCB’deki korkunç kıtlığın tüm detaylarından haberdardı. Ve elbette, tamamen ücretsiz, fedakar bir saf olarak, 30'in Ukrayna kıtlığının açlığını ele geçirdi ...
1982 yılında, İsrail'de Holokost ve Soykırım'a adanmış uluslararası bir konferansta, halen az bilinen Mace, şunları söyledi: “Stalin'in elinde tüm gücü merkezileştirmek için Ukrayna köylülüğünü, Ukrayna entelijansiyasını, Ukrayna dilini, Ukrayna halkını anlamada Ukrayna tarihini, Ukrayna'yı yok etmek gerekliydi. Maliyet tahmini çok basit ve son derece ilkel: sırasıyla insan yok - ayrı ülke yok ve sonuçta sorun yok. ”
Tabii ki, liderden veya 30'in kıtlığının yapay organizasyonu hakkındaki diğer belgesel kanıtlardan hiçbir alıntı getirmedi. Ancak bu önemli değildi: Radyo Özgürlüğü, Amerika'nın Sesi, vb. Sayesinde doldurma yapıldı, sadece yapıldı, değil, Ukrayna’daki Rus ve Rus karşıtı histerinin temellerinden biri olarak hizmet etti ve hizmet etti.
Üstelik ünlü Vikipedi bile şunu belirtmek zorunda kaldı: “Hem Ukrayna diasporasının hem de doğrudan Ukrayna'nın desteğiyle yayınlanan en fazla sayıda çalışma, SSCB'nin liderliği ve Ukrayna SSR'sinin öncülüğünde kasıtlı örgütlenme konusundaki açıklamasının ardından Ukrayna ulusunun ulusal ilkesini - sözde“ açlık ile sakin ol.
Aslında, “kıtlık” olarak adlandırılanların, ABD ve Kanada’da güçlü bir Ukrayna diasporasının ürünü olmaktan başka bir şey olmadığı kabul ediliyor; bu, esas olarak Batı Ukrayna’dan gelen göçmenlerden oluşuyor, burada Sovyet’in gücü 1932-1933’te olduğu gibi. değildi ...
Gerçek propaganda her zaman düşük bir darbedir.
Daha sonra, varoluş gerçeğinin temel kanıtı olarak “Holodomor” un savunucuları, okuyucular üzerinde en güçlü duygusal etkiye sahip olması gereken, görgü tanığı hesaplarını kapsamlı bir şekilde kullanmaya başladı.
Örneğin, “Radio Liberty” raporlarında sürekli olarak önderlik etti ve her seferinde bu gibi ifadeleri verdi:
“Poltava bölgesindeki Gadyach bölgesi, Lyutenka köyünden Fyodor Kovalenko,“ Kasım ve Aralık aylarında, yılın 1932'unda tüm tahıllar, patatesler, her şeyi, fasulyeleri ve hatta tavan arasında bulunanları aldı. Bu küçükler, kurutulmuş armutlar, elmalar, kirazlardı - her şey elinden alındı. ”
“Poltava bölgesinin Lubensky ilçesi Matskovtsy köyündeki 87 yaşındaki Nina Karpenko, köydeki insanların hala yetkilileri adına komşularından ürün alan insanları hatırladığını söylüyor”
Tabii ki, bu tür ifadelerin gerçeğini doğrulamak artık imkansız, ama önemli değil.
“Kıtlık” ile ilgili bilgilendirme kampanyası, küresel medya gelişimi döneminde ilklerden biri haline geldiğinden, karakteristik özelliklerini not etmeniz önerilir:
- “daha iyisi” ilkesine dayanarak, yukarı doğru sayılarla doğrulanmamış hokkabazlık düşüncesiz kasıtlı;
- Her türlü medyada yanlış bilginin en geniş şekilde yayılması;
- Sadece belirli bir bakış açısını destekleyen çok çeşitli "uzmanlar" tartışmasına katılım;
- duygusal kullanımı, bilinçaltı düzeyinde, temyiz, terim ve tez vb.
Bunların arasında özel bir yer, "Stalin'in Hitler'den daha kötü olduğu için halkını yok ettiği ve Hitler'in diğerlerini yok ettiği" iddiasıyla kabul ediliyor. Diğer ülke ve milletlerden vatandaşları öldürmenin kendilerinden daha iyi olduğu ortaya çıktı (?!)
Kuru dolaba Hibrit Savaş
Rusya'yı ve halkını tüm ölümcül günahlarla suçlayan bilgi kampanyalarının kanıt tabanını analiz edersek, hepsinin birbirine iki damla su gibi göründüğü ve aynı “öfkeli” yazıcıdan çıktığı ortaya çıkıyor.
“Toplu baskılar”, “cesetler dolduruldu”, “doping histeri”, “yolsuzluk” ve benzeri propaganda büyük ölçekli kampanyalar, Rus toplumunun geniş kesimlerini, nüfusunun doğal barbarlığını, böylesine büyük bir bölgeye sahip olmanın “adaletsizliğini” ikna etmeyi amaçlamaktadır. Ülkenin geçmişi için "fay".
Yolsuzlukla ilgili olarak, Batı neden kendisiyle başlamamalı ve yolsuzluk paralarını Rusya'dan Batı bankalarına çekmek için kanalları engellememeli? Ve biz evde bir şekilde kendimizi anlıyoruz. Ve bunu uzun zamandır yapıyoruz.
Ancak, bazen durum tam bir saçmalık noktasına ulaşır. Örneğin, İngiliz Daily Daily Daily gazetesi, Moskova’nın eski doping laboratuarı başkanı Avukat Jim Walden’in ve WADA muhbiri Grigori Rodchenkov’un avukatı olduğunu, Başbakan Yardımcısı Vitaly Mutko’nun Rusya’ya doping sistemine dahil olduğunu söyledi. Vitaly Mutko, Rodchenkov'un Rus sporcunun zaferini sağlamak için Ukraynalı idrarla test tüpünü delmesini istedi (!!!).
Ancak Fransız Paris baskısının incisinden:
Ukrayna Kriz Medya Merkezi'nin uluslararası bölümünün yöneticisi ve edebiyat uzmanı Tatiana Ogarkova, “Yeni nesillerin savaşı olan melez savaş doğuda yaşanıyor” diyor. - Afganistan'da bir tank kullanan emekli bir Sovyet askeri olan bir emekli olduğunu biliyorum. Sadece Ukrayna'da, insanların diğer taraftan geldiği bölen çizgideki bir şehir olan Bakhmut'ta kitap satan bir kitapçı açtı. Bazıları ona geliyor, çünkü ücretsiz bir tuvaleti olduğu için büyük bir reklamın dışına astı. Her gün yaklaşık yüz kişi Ukrayna edebiyatı ve oradaki çocuklar için kitaplarla tanışıyor. ”
Batı'dan "Öfkeli yazıcı"
Bu aldatıcı ve düşük dereceli bilgi savaşında en aktif rol, ABD hükümetinin tam olarak desteklediği Radio Liberty'ye ait özel bir rol olan Batı ülkelerinin devlete ait kitle iletişim araçları tarafından oynanıyor.
Svoboda, Rusya’da, Rusya karşıtı bilgi politikasına uygun bir bilgi akışı oluşturulmasıyla ilgilenen, iyi gelişmiş bir kendi muhabir ağına sahiptir.
Örneğin, Darina Shevchenko'nun makalelerinin başlıkları şöyle: “Homofobik yumurtalardan peynirli kek yaptık”, “Kamplara ulaşmasını istemiyorum”, “Samara'da Korku ve Nefret” ...
Mark Krutov, diğerleri arasında, Nizhnekamsk'tan Gestapo materyalini yazdı. Kulağa hoş geliyor mu?
Bir satırda, Ilya Kudinov'un malzemeleri "Her gün burada ölüler yıkıldı", "Ajanlara katılmadım" ve diğerleri. Peki ya Yuri Trigubovich'in yazarının “devlet yamyamlığı” nı unutma makalesinin başlığı?
Bu yazarlar, elbette, “yabancı ajanlar” olarak adlandırılan faaliyetlerin düzenlenmesiyle ilgili mevcut Rus mevzuatını atlatmanın özel bir yolu olan Rusya Federasyonu topraklarındaki yazı işleri makamından ücret almaktadır.
Aynı zamanda, herhangi bir filolog veya dilbilimci, yazarın hem Radyo Özgürlük hem de Amerika'nın Sesi ile ilgili tüm metinlerinin neredeyse hiçbir özellikten yoksun olduğu ve bir karbon kopyası için yazılmış olduğu gerçeğine dikkat edecektir.
Bu da istemsiz bir şekilde, bizi, Novy Urengoi okullarının Friedrich Ebert Vakfı tarafından finanse edilen Alman Federal Meclisi'ne gönderdiği skandalla durumu karşılaştırmaya zorluyor.
Konuşmaları da aynı şekilde yazıldı ve Rusya'da bir kınama fırtınasına neden oldu.
Aynı spor salonundan bir kız öğrenci, sosyal ağlarda "Occupied New Urengoy" adlı bir şiir yazan yoldaşlarına, ebeveynlerine, öğretmenlerine ve yetkililerine böyle bir tepki verdi:
Yeni Urengoy'da Faşistler
Toplanmış kollu olarak girildi,
Ve sonra şehir belediye başkanı
Oynuyorlar, vuruyorlar ...
Okul müdürü yüksek sesle bağırdı,
Bir yere sürüklendiğinde
Ve vali dedi ki
Ne pasifizm şimdi tutar.
Fakat faşistleri yakaladı.
Sürülen tırnakların altındaki iğneler,
Nehir kıyısında sürükledi,
Ve onu orada da vurdular.
Ve sonra sabah meydanda
Beş erkek astı
Partizan olduklarını söylediler
Ve yeterince neşeli değillerdi.
Bodrumlardaki kızlar kaçtı.
Ama orada bile bulundu
Ve babalar acı bir şekilde ağladı
Sonra taze mezarlarda ...
Lisem olur
Federal Etiket Yerine
Khatyn’e gidecektim,
Alman parasını almamak ...
Radyo Özgürlüğünün, Rus toplumunu Batı karşıtı duyarlılık temelinde toparlama konusundaki asil nedeninde başarılarının devam etmesini diliyor.