Amerika Birleşik Devletleri Temsilciler Meclisi - United States House of Representatives
Amerika Birleşik Devletleri Temsilciler Meclisi
|116. Amerika Birleşik Devletleri Kongresi|


Evin Mührü


ABD Temsilciler Meclisi Bayrağı
|Tür|
|Tür|


Dönem sınırları
|Yok|
|Tarih|


Yeni oturum başladı
|3 Ocak 2019|
|Liderlik|
|Yapısı|
|Koltuklar||
435 oy hakkı olan üye


6 oy hakkı olmayan üye
218 çoğunluk için


Siyasi gruplar


Çoğunluk (232)


Azınlık (197)
Diğer (1)
Boş (5)


Vade uzunluğu
|2 yıl|
|Seçimler|


Son seçim
|6 Kasım 2018|


Sonraki seçim
|3 Kasım 2020|
|Yeniden sınırlandırma||Eyalet yasama organları veya yeniden sınırlandırma komisyonları , eyalete göre değişir|
|Buluşma yeri|
|Temsilciler Meclisi Odası |
Amerika Birleşik Devletleri Capitol
Washington, DC
Amerika Birleşik Devletleri
|İnternet sitesi|
|www |


Bu makale, Amerika Birleşik Devletleri siyaseti ve hükümeti üzerine bir dizinin parçasıdır|
|Amerika Birleşik Devletleri portalı|
Amerika Birleşik Devletleri Temsilciler Meclisi ise alt kanadı arasında ABD Kongresi'nde ile, Senato olmak üst meclisi . Birlikte , Amerika Birleşik Devletleri'nin ulusal iki meclisli yasama meclisini oluştururlar .
Meclisin bileşimi Amerika Birleşik Devletleri Anayasasının Birinci Maddesi ile belirlenir . Meclis, ABD Nüfus Sayımına göre ölçülen nüfus bazında her eyalete tahsis edilen ve her bölgenin bir temsilci hakkı olan kongre bölgelerinde oturan temsilcilerden oluşur . 1789'daki başlangıcından bu yana, tüm temsilciler doğrudan seçildi. Oylama temsilcilerinin sayısı olan yasa ile sabit ek olarak 435 at, altı şu anda oy hakkı olmayan üye 441 veya boş olan daha az ABD Temsilciler Meclisi'nin toplam üye sayısı,. 2010 Nüfus Sayımı itibarıyla en büyük delegasyon 53 temsilciyle Kaliforniya'dır . Yedi eyaletin yalnızca bir temsilcisi vardır : Alaska , Delaware , Montana , Kuzey Dakota , Güney Dakota , Vermont ve Wyoming .
Ev federal geçişi suçlanıyor mevzuat olarak bilinen, faturalar Senato tarafından elbirliği sonra gönderilir, başkan değerlendirilmek üzere. Evi de özel güçleri var: o tüm gelir faturaları başlatır impeaches federal memurları ve başkan seçer hiçbir aday oyların çoğunluğunu aldığı takdirde Seçim Kurulu . Meclis , Birleşik Devletler Kongre Binası'nın güney kanadında toplanır .
Başkanlık memuru, Meclisin üyeleri tarafından seçilen (ve dolayısıyla geleneksel olarak kontrol eden partinin lideridir ) Meclis Başkanıdır . Konuşmacı ve diğer kat liderleri , hangi partinin daha fazla oy veren üyesine sahip olduğuna bağlı olarak Demokratik Kafkasya veya Cumhuriyet Konferansı tarafından seçilir .
Tarih
Altında Konfederasyon Sözleşmesi , Konfederasyonu Kongresi bir oldu tek kamaralı vücut herhangi biri en fazla işlemi veto etme, her bir durum için eşit temsiliyle. Maddeler uyarınca sekiz yıl daha sınırlı bir konfederal hükümetin ardından, James Madison ve Alexander Hamilton gibi çok sayıda siyasi lider , Konfederasyon Kongresi'nin "Konfederasyon Maddelerini değiştirme" yaptırımını alan Anayasa Konvansiyonunu 1787'de başlattı . Rhode Island dışındaki tüm eyaletler delege göndermeyi kabul etti.
Kongre yapısı, kongre sırasında kurucular arasında tartışmalı bir konuydu . Edmund Randolph 'ın Virginia Planı bir çağrısında iki meclisli Kongresi'nde: alt kanadı olurdu 'insanların,' ABD ve temsil halkı tarafından doğrudan seçilecek kamuoyu ve daha müzakereci üst meclis, alt meclis tarafından seçilen, bu, ayrı ayrı durumları temsil edecek ve kitlesel duyarlılık değişikliklerine daha az duyarlı olacaktır.
Ev yaygın olarak anılır alt meclis ve senato üst meclisi rağmen, Amerika Birleşik Devletleri Anayasası bu terminolojiyi kullanmıyor. Mevzuatın geçişi için her iki evin onayı gerekiyor . Virginia Planı , nüfusa dayalı temsil çağrısı yaptığı için Virginia , Massachusetts ve Pennsylvania gibi büyük eyaletlerden delegelerin desteğini aldı . Ancak küçük eyaletler, eyaletleri eşit temsil eden tek kamaralı bir Kongre çağrısında bulunan New Jersey Planını tercih ettiler .
Sonunda, Sözleşme , bir Kongre Meclisi'nin (Temsilciler Meclisi) her eyaletin nüfusuyla orantılı temsil sağlayacağı, diğerinin (Senato) ise eyaletler arasında eşit temsil sağlayacağı Connecticut Uzlaşması veya Büyük Uzlaşmaya ulaştı . Anayasa, gerekli sayıda eyalet tarafından 1788'de onaylandı (13 eyaletin dokuzu), ancak uygulaması 4 Mart 1789 olarak belirlendi. Meclis , ilk kez yeterli çoğunluğa ulaştığı 1 Nisan 1789'da çalışmaya başladı. .
19. yüzyılın ilk yarısında, Meclis, kölelik de dahil olmak üzere bölgesel olarak bölücü sorunlar nedeniyle Senato ile sık sık çatışıyordu . Kuzey çok daha kalabalık daha oldu Güney ve dolayısıyla Temsilciler Meclisi hakim. Ancak, eyaletlerin eşit temsilinin hüküm sürdüğü Senato'da Kuzey'in böyle bir avantajı yoktu.
Bölgesel çatışma en çok kölelik meselesi üzerinde belirgindi. Meclis tarafından defalarca desteklenen ancak Senato tarafından bloke edilen bir hükmün bir örneği , Meksika-Amerika Savaşı sırasında elde edilen topraklarda köleliği yasaklamaya çalışan Wilmot Proviso'dur . Kölelik ve diğer konularla ilgili anlaşmazlıklar, birkaç güney eyaletinin Birlikten ayrılmaya çalışmasının hemen ardından başlayan İç Savaş'a (1861-1865) kadar devam etti . Savaş, Güney'in yenilgisi ve köleliğin kaldırılmasıyla sonuçlandı. Andrew Johnson dışındaki tüm güney senatörleri savaşın başında koltuklarından istifa ettiler ve bu nedenle Senato savaş sırasında Kuzey ve Güney arasındaki güç dengesini elinde tutmadı.
Ardından gelen Yeniden Yapılanma yılları, birçok Amerikalının Birliğin İç Savaş'taki zaferi ve köleliğin sona ermesiyle ilişkilendirdiği Cumhuriyetçi Parti için büyük çoğunluğa tanık oldu . Yeniden Yapılanma dönemi yaklaşık 1877'de sona erdi; Yaldızlı Çağ olarak bilinen takip eden çağ, seçmenler arasındaki keskin siyasi bölünmelerle işaretlendi. Demokrat Parti ve Cumhuriyetçi Parti her çeşitli zamanlarda evde çoğunluk düzenledi.
19. yüzyılın sonları ve 20. yüzyılın başlarında , Meclis Başkanı'nın gücünde de dramatik bir artış görüldü . Konuşmacının etkisinin yükselişi, Cumhuriyetçi Thomas Brackett Reed'in görev süresi boyunca 1890'larda başladı . Takma adıyla " Çar Reed", "En iyi sistem bir tarafın yönetilmesi ve diğer tarafın gözetimine sahip olması" görüşünü uygulamaya koymaya çalıştı. Meclisin liderlik yapısı da yaklaşık olarak aynı dönemde gelişti ve çoğunluk lideri ve azınlık lideri pozisyonları 1899'da oluşturuldu. Azınlık lideri azınlık partisinin başkanı iken, çoğunluk lideri başkanın emrinde kaldı. Başkanlık, Cumhuriyetçi Joseph Gurney Cannon'un 1903'ten 1911'e kadar olan döneminde zirveye ulaştı. Konuşmacının yetkileri arasında etkili Kurallar Komitesi'nin başkanlığı ve diğer Meclis komitelerinin üyelerini atama yeteneği vardı. Ancak bu yetkiler, Demokratların ve Cannon'ın sert taktiklerine karşı çıkan memnuniyetsiz Cumhuriyetçilerin çabaları nedeniyle "1910 Devrimi" nde kısıtlandı.
Demokrat Parti, Başkan Franklin D. Roosevelt'in (1933–1945) yönetimi sırasında Temsilciler Meclisi'ne egemen oldu ve genellikle sandalyelerin üçte ikisinden fazlasını kazandı. Önümüzdeki on yıl boyunca hem Demokratlar hem de Cumhuriyetçiler çeşitli zamanlarda iktidardaydı. Demokrat Parti, Meclis'in kontrolünü 1955'ten 1995'e kadar sürdürdü. 1970'lerin ortasında, üyeler, komite başkanları pahasına alt komitelerin gücünü güçlendiren ve parti liderlerinin komite başkanlarını aday göstermesine izin veren büyük reformları geçti. Bu önlemler kıdem sistemini zayıflatmak ve az sayıdaki kıdemli üyenin tercih etmedikleri mevzuatı engelleme kabiliyetini azaltmak için yapıldı. Aynı zamanda 1990'lardan, çoğunluk partisi tarafından yasama programı üzerinde daha fazla kontrole geçiş oldu; parti liderlerinin (özellikle konuşmacının) gücü önemli ölçüde arttı. Tarihçi Julian E. Zelizer'e göre, çoğunluk Demokratlar azınlık Cumhuriyetçiler için mevcut personel pozisyonlarının sayısını en aza indirdiler , onları karar alma süreçlerinin dışında tuttular ve kendi bölgelerini düzenlediler. Firebrand Cumhuriyetçi Newt Gingrich , Amerikan demokrasisinin Demokratların taktikleriyle mahvolduğunu ve GOP'un kurtarılmadan önce sistemi yok etmesi gerektiğini savundu. Zelizer, yönetişim alanında işbirliğinin, Konuşmacı Wright'ı görevden alıp iktidara gelene kadar bir kenara bırakılması gerektiğini söylüyor. Gingrich, Amerikalıları sistemin Gingrich'in sözleriyle "ahlaki, entelektüel ve ruhsal açıdan yozlaşmış" olduğuna ikna etmek için medyadan (her zaman skandal arıyor) ve haçlı seferlerindeki iyi hükümet güçlerinden destek aldı. Gingrich, Konuşmacı Jim Wright'ı zorla görevden aldı, ancak konuşmacı olduktan sonra Gingrich kendisi zorla işten atıldı ve skandal diğer GOP liderlerinin kariyerlerini mahvetti.
Cumhuriyet Devrimi 1994 Başkanı olarak Gingrich ile evinde kontrol altına aldı. Meclis Cumhuriyetçilerinin seçildiği büyük bir yasama programı olan Amerika ile Sözleşme'yi geçmeye çalıştı ve Meclis'te önemli reformlar yaptı, özellikle komite başkanlıklarının görev süresini iki yıla indirdi. Sözleşmenin birçok unsuru Kongre'yi geçemedi, Başkan Bill Clinton tarafından veto edildi veya Clinton ile müzakerelerde büyük ölçüde değiştirildi. Bununla birlikte, 1996 seçimlerinde Cumhuriyetçilerin kontrolü ele geçirmesinin ardından, Clinton ve Gingrich liderliğindeki Meclis, önemli bir vergi indiriminin yanı sıra on yıllardır ilk dengeli federal bütçe üzerinde anlaştı. Cumhuriyetçiler, Demokratların kontrolü ele geçirdiği ve ardından Nancy Pelosi'nin Meclis tarafından ilk kadın konuşmacı olarak seçildiği 2006 yılına kadar Meclis'te kaldılar . Cumhuriyetçiler, 1930'lardan bu yana en büyük güç değişikliğiyle, 2011 yılında Meclisi yeniden ele geçirdiler. Ancak Demokratlar, 8 yıl sonra 2019'da evi geri aldı ve bu, 1970'lerden bu yana Demokratlara yapılan en büyük güç kayması oldu.
Üyelik, nitelikler ve paylaştırma
|Bu makale parçası olan bir dizi üzerinde|
|Amerika Birleşik Devletleri |
Temsilciler Meclisi


Amerika Birleşik Devletleri |
Temsilciler Meclisi Tarihi
|Üyeler|


|Politika ve prosedür|
|Yerler|
Apportionments
Altında Madde I, Anayasanın Bölüm 2 , Temsilciler Meclisi'nde koltuk vardır paylaştırılır belirlediği şekilde, halk tarafından devletler arasında sayımda her on yılda gerçekleştirdi. Her eyalet, nüfusu ne kadar küçük olursa olsun, en az bir temsilci hakkına sahiptir.
Meclisin büyüklüğüyle ilgili tek anayasal kural şu şekildedir: "Temsilci Sayısı, her otuz bin için bir'i geçmeyecek, ancak her Devletin en az bir Temsilcisi olacaktır." Kongre, oy veren Meclis üyelerinin sayısını 1911'de 435 olarak sabitleyene kadar, nüfus artışını hesaba katmak için Meclisin boyutunu düzenli olarak artırdı. 1959'da, Alaska ve Hawaii'nin kabulü üzerine , sayı geçici olarak 437'ye çıkarıldı ( bu eyaletlerden her biri mevcut bölüşümü değiştirmeden) ve dört yıl sonra, 1960 nüfus sayımına bağlı olarak yeniden paylaştırıldıktan sonra 435'e geri döndü .
Anayasa, District of Columbia'nın veya bölgelerin temsilini sağlamaz . District of Columbia ve toprakları Porto Riko , Amerikan Samoası , Guam , Kuzey Mariana Adaları ve ABD Virgin Adaları , her biri tarafından temsil edilmektedir olmayan oylama delegesi . Porto Riko ikamet eden bir komiser seçer , ancak dört yıllık bir görev süresi dışında, yerleşik komiserin rolü diğer bölgelerdeki delegelerle aynıdır. Beş delege ve yerleşik komiser tartışmalara katılabilir; 2011'den önce, oyları belirleyici olmayacaksa , komitelerde ve Bütün Komite'de oy kullanmalarına da izin verildi .
Yeniden sınırlandırma
Birden fazla temsilci bulundurma hakkına sahip Devletler, tek üyeli bölgelere bölünmüştür . Bu, 1967'den beri federal bir yasal gerekliliktir. Bu kanundan önce, bazı eyaletler tarafından genel bilet temsili kullanılıyordu.
Devletler tipik olarak her bir nüfus sayımından sonra ilçe sınırlarını yeniden çizerler , ancak 2003 Texas'ın yeniden sınırlandırılması gibi diğer zamanlarda bunu yapabilirler . Her eyalet, yasalarla veya partizan olmayan paneller aracılığıyla kendi ilçe sınırlarını belirler. " Kötü dağılım " anayasaya aykırıdır ve ilçeler yaklaşık olarak nüfusa eşit olmalıdır (bkz. Wesberry - Sanders ). Ayrıca, 1965 tarihli Oy Hakları Yasasının 2. Bölümü , ırkçı veya dil azınlık seçmenlerine karşı ayrımcılık yapmayı amaçlayan veya bu etkiye sahip olan planların yeniden sınırlandırılmasını yasaklamaktadır. Irk veya dil azınlıklarına karşı kötü yaklaşım ve ayrımcılığın yanı sıra, federal mahkemeler eyalet yasama organlarının siyasi partilere veya görevdeki kişilere fayda sağlamak için gerrymandering yapmasına izin verdi . 1984 tarihli Davis v. Bandemer davasında , Yüksek Mahkeme , bozulmuş bölgelerin Eşit Koruma Maddesine göre kapatılabileceğine hükmetti , ancak Mahkeme, bölgelerin izin verilmeyen bir şekilde karıştırıldığı durumlar için bir standart belirlemedi. Ancak Mahkeme, 2004 yılında Vieth - Jubelirer davasında Davis'i reddetmiştir ve Mahkeme içtihadı şu anda gerrymandering'i siyasi bir sorun olarak kabul etmektedir . Amerikan Siyaset Bilimi Derneği tarafından belirlenen kriterler kullanılarak Burt Neuborne tarafından yapılan hesaplamalara göre , Meclis üyeliğinin% 10'undan azı olmak üzere yaklaşık 40 sandalye, partizan gerrymandering göz önüne alındığında, gerçekten tartışmalı bir seçim süreciyle seçiliyor.
Nitelikler
Anayasanın 1. Maddesinin 2. Bölümü, temsilciler için üç nitelik belirler. Her temsilci: (1) en az yirmi beş yaşında olmalıdır; (2) son yedi yıldır Amerika Birleşik Devletleri vatandaşı olmak ; ve (3) (seçim sırasında) temsil ettikleri devletin bir sakini olun. Üyelerin temsil ettikleri ilçelerde yaşamaları zorunlu değildir, ancak geleneksel olarak yaşarlar. Temsilcilerin yaş ve vatandaşlık nitelikleri , senatörlere göre daha azdır . Kongre seçimleri için Madde I, Kısım 2'nin anayasal gereklilikleri, bir adaya uygulanabilecek en yüksek gerekliliklerdir. Bu nedenle, her Meclisin kendi üyelerinin niteliklerinin yargıcı olmasına izin veren Madde I, Kısım 5, Meclislerin de ek nitelikler oluşturmasına izin vermemektedir. Aynı şekilde, bir Devlet ek nitelikler tesis edemezdi. William CC Claiborne, Mecliste asgari 25 yaşın altında görev yaptı.
Diskalifiye: On Dördüncü Değişiklik uyarınca, Anayasayı desteklemek için gerekli yeminini eden, ancak daha sonra isyana giren veya Birleşik Devletler düşmanlarına yardım eden bir federal veya eyalet görevlisi, temsilci olmaktan diskalifiye edilir. Bu İç Savaş sonrası hüküm, Konfederasyonun yanında yer alanların hizmet vermesini önlemeyi amaçlıyordu . Ancak, diskalifiye edilen kişiler Kongre'nin her iki meclisinin üçte ikisinin onayını alırlarsa görev yapabilirler.
Seçimler
Temsilci seçimleri her çift sayılı yılda, Kasım ayının ilk Pazartesi gününden sonraki ilk Salı günü Seçim Günü yapılır . Yasaya göre, temsilcilerin tek üyeli bölgelerden seçilmesi gerekiyor . Bir sayım yapıldıktan sonra (0 ile biten bir yıl içinde), 2 ile biten yıl, ABD Meclis bölgeleri için seçimlerin bu sayıma dayalı olduğu ilk yıldır (Kongre, bu bölgelere göre bir sonraki Ocak 3).
Çoğu eyalette, her bölge için başlıca parti adayları , tipik olarak bahardan yaz sonuna kadar yapılan partizan ön seçimlerinde aday gösterilir . Bazı eyaletlerde, Cumhuriyetçi ve Demokrat partiler, her bölge için adaylarını ilkbahar veya yaz başlarında kendi siyasi konvansiyonlarında seçerler ; bu, ya iktidara olan güveni ya da daha önceki özel tartışmalardaki pazarlığın sonucunu yansıtmak için genellikle oybirliğiyle sözlü oy kullanırlar. İstisnalar, sonuçların tahmin edilmesi zor olabilen delegelerin konvansiyonel oyları olan sözde yer kavgaları ile sonuçlanabilir. Özellikle bir kongre yakından bölünmüşse, kaybeden bir aday ön seçim koşullarını yerine getirerek daha fazla mücadele edebilir.
Mahkemeler genellikle bağımsız ve üçüncü şahıs adayları için oy pusulası erişim kurallarını, görev yapmak için ek nitelikler olarak görmez ve hiçbir federal kanun oy pusulası erişimini düzenlememektedir. Sonuç olarak, oy pusulasına erişim elde etme süreci eyaletten eyalete büyük farklılıklar gösterir ve üçüncü bir taraf olması durumunda önceki yılların seçimlerinin sonuçlarından etkilenebilir.
1967'de Birleşik Devletler Kongresi, neredeyse tüm temsilcilerin tek üyeli bölgelerden seçilmesini gerektiren Tekdüzen Kongre Bölge Yasasını kabul etti. Aşağıdaki Wesberry v. Sanders kararı, Kongre mahkemeleri empoze edeceğini korkular nedeniyle alındığı bildirildi at-büyük çoğunluk bölgeleri bölgeleri için yeni görev uymak redistrict vermedi devletler üzerinde kabaca nüfus eşit ve Kongre ayrıca güney tarafından girişimlerini önlemek için aranan ırksal azınlıkların oylarını sulandırmak için bu tür oylama sistemlerini kullanacaklarını belirtir. 1967'de yalnızca iki eyalet (Hawaii ve New Mexico) çok üyeli bölgeleri kullanmasına rağmen, geçmişte birkaç eyalet birden çok üyeli bölgeleri kullanmıştır. Hawaii ve New Mexico, Tekdüzen Kongre Bölge Yasası'ndan muaf tutulmuştur ve birden çok -Üye ilçeler, ancak hiçbir eyalet bunu yapmayı seçmiyor.
Louisiana , genel Seçim Gününde tüm partilerden oluşan bir "ön seçim" düzenlemesi ve hiçbir adayın ön seçimde çoğunluğu alamaması durumunda (partiden bağımsız olarak) ilk iki sırada bitiren arasında ikinci bir seçim yapmasıyla benzersizdir . Washington ve California eyaletleri şimdi Louisiana tarafından kullanılana benzer (aynı olmasa da) bir sistem kullanıyor.
Bir dönem boyunca boşalan koltuklar, boş yerlerin bir sonraki genel seçim tarihine önceden belirlenmiş bir son tarihten daha yakın bir zamanda gerçekleşmemesi halinde, özel seçimlerle doldurulur. Özel bir seçimde seçilen bir üyenin görev süresi genellikle ertesi gün veya sonuçlar onaylanır onaylanmaz başlar.
Oy kullanmayan delegeler
Tarihsel olarak, birçok bölge Meclis'e oy kullanmayan delegeler göndermiştir . Rolleri yıllar içinde dalgalanırken, bugün oy veren üyelerle aynı ayrıcalıkların çoğuna sahipler, komitelerde söz hakkına sahipler ve sahada yasa tasarısı sunabilirler, ancak faturaların nihai geçişine oy veremezler. Halen, Columbia Bölgesi ve yerleşik beş ABD bölgesinin her biri bir delege seçiyor. Cherokee Ulusunu temsil eden yedinci bir delege resmen önerildi, ancak henüz oturmadı. Choctaw Ulusunu temsil eden sekizinci bir delege antlaşma ile garanti altına alınmış, ancak henüz önerilmemiştir. Buna ek olarak, bazı bölgeler, bunlar Meclisin resmi üyeleri olmamalarına ve resmi delegelerinden ayrı kişiler olmalarına rağmen gölge temsilciler seçmeyi de seçebilir .
Koşullar
Temsilciler ve delegeler iki yıllık görev süreleri için hizmet verirken, yerleşik bir komiser (bir tür delege) dört yıl boyunca görev yapar. Kasım ayındaki seçimleri takiben 3 Ocak'ta dönem başlıyor. ABD Anayasası, Meclis'teki boş pozisyonların özel bir seçimle doldurulmasını gerektiriyor. Değiştirilen üyenin süresi, asıl üyenin sona erdiği tarihte sona erer.
Anayasa, Meclisin bir üyeyi üçte iki oyla ihraç etmesine izin veriyor. Amerika Birleşik Devletleri tarihinde, Meclis'ten sadece beş üye çıkarıldı; 1861'de, Konfederasyon devletlerinin ayrılmasını destekledikleri için üç kişi görevden alındı: John Bullock Clark (D-MO), John William Reid (D-MO) ve Henry Cornelius Burnett (D-KY). Michael Myers (D-PA), 1980'de rüşvet kabul ettiği için cezalandırılmasının ardından sınır dışı edildi ve James Traficant (D-OH), yolsuzluktan mahkum edilmesinin ardından 2002'de sınır dışı edildi.
Meclis ayrıca üyelerini resmi olarak kınama veya kınama yetkisine sahiptir ; Bir üyeye kınama veya kınama yalnızca basit çoğunluk gerektirir ve bu üyeyi görevden almaz.
Senato ile Karşılaştırma
Meclisin bölgesel, popüler ve hızla değişen siyasetini kontrol eden Senato'nun birkaç farklı yetkisi vardır. Örneğin, " tavsiye ve rıza " yetkileri ( antlaşmaları onaylama ve Kabine üyelerini onaylama yetkisi gibi ) tek bir Senato ayrıcalığıdır. Ev Ancak yetkilileri görevden alma ve seçme, geliri yükseltmek için faturaları başlatmak için özel güce sahiptir başkan bir başkan adayı Seçiciler Kurulu oyların çoğunluğunu almak için başarısız olursa. Senato ve Meclis, görev süreleri ve temsil edilen bölge sayısı ile daha da farklılaşmaktadır: Senato altı yıllık daha uzun sürelere, daha az üyeye (şu anda her eyalet için yüz, iki) ve (yedi delegasyon dışında tümünde) üye. Senato, gayri resmi olarak "üst" meclis ve Temsilciler Meclisi "alt" meclis olarak anılır.
Maaş Ve Kazançlar
Maaşlar
Aralık 2014 itibariyle, her bir Senato üyesi için olduğu gibi, her temsilcinin yıllık maaşı 174.000 $ ' dır . Meclisi başkanı ve çoğunluk ve azınlık liderleriyle parti liderleri için hoparlör $ 223.500 $ ve 193.400 (Senato liderlerinin aynı): daha fazla kazanmak. Bir maliyet-of-yaşam-ayar Kongresi bunu kabul etmemek oyu sürece (COLA) artış yıllık olarak yürürlüğe girer. Kongre üyelerin maaşlarını belirler; ancak, Birleşik Devletler Anayasasının Yirmi Yedinci Değişikliği , maaş değişikliğinin (ancak COLA değil) tüm Meclisin bir sonraki seçimine kadar yürürlüğe girmesini yasaklamaktadır. Temsilciler, beş yıl hizmet verdikten sonra emeklilik ödeneği almaya hak kazanır. Dış ödeme, kongre ücretinin% 15'i ile sınırlıdır ve güvene dayalı bir sorumluluk veya kişisel onay içeren belirli gelir türleri yasaktır. Maaşlar ömür boyu değil, sadece aktif dönem boyunca.
Başlıklar
Temsilciler isimlerinden önce " The Honourable " ön ekini kullanır . Meclis üyelerinden biri temsilci , kongre üyesi veya kongre üyesi olarak anılır . Senatörler Kongre üyesi olmakla birlikte, genellikle Kongre üyesi ve Kongre üyesi terimleri onlar için kullanılmamaktadır.
Temsilciler genellikle medyada ve diğer kaynaklarda parti ve eyalet bazında, bazen de kongre bölgesi veya bölgelerindeki büyük bir şehir veya topluluk tarafından tanımlanır. Örneğin, Ev hoparlör Nancy Pelosi temsil Kaliforniya'nın 12. kongre ilçe içinde San Francisco , "D-Kaliforniya," "D-Kaliforniya-12" veya "D-San Francisco olarak tanımlanabilir."
Emeklilik
Tüm Kongre üyeleri, federal memurlar için de kullanılan bir emeklilik sistemi olan Federal Çalışanları Emeklilik Sistemine otomatik olarak (çekilme seçeneği olmaksızın) kaydolur . Beş yıllık hizmetten sonra (Mecliste iki buçuk dönem) yardım almaya hak kazanırlar. FERS üç unsurdan oluşur:
- Sosyal Güvenlik
- FERS temel maaş, hizmet yılı sayısına ve en yüksek üç yıllık temel maaş ortalamasına dayalı bir aylık emeklilik planı
- Thrift Tasarruf Planı , bir 401 (k) -benzeri tanımlanmış katkı planı katılımcılar 2019 Onların istihdam ajans $ 19,000 arasında en fazla yatırabilirsiniz içine emeklilik hesabı için çalışan katkıları ile eşleşen ödeme% 5'e kadar.
Kongre üyeleri, beş yıllık hizmetten sonra 62 yaşında, yirmi yıllık hizmetten sonra 50 yaşında ve yirmi beş yıllık hizmetten sonra herhangi bir yaşta tam sosyal yardımlarla emekli olabilirler. Beş yıllık hizmetten sonra 55-59 yaşlarında indirimli yardımlarla emekli olabilirler. Doğum yılına bağlı olarak, 55 ila 57 yaşları arasındaysa, on yıllık hizmetten sonra indirimli bir emekli maaşı alabilirler.
Vergi kesintileri
Kongre üyelerinin, bulundukları bölgeden ya da bulundukları eyaletlerden uzakta yaşarken yaptıkları yıllık 3.000 $ 'a kadar yaşam masrafları düşmelerine izin verilmektedir.
Sağlık yararları
2014'ten önce, Kongre üyeleri ve personeli temelde federal memurlarla aynı sağlık yardımlarına erişebiliyordu; İşveren tarafından desteklenen bir sağlık sigortası programı olan Federal Çalışanların Sağlık Yardımı Programına (FEHBP) gönüllü olarak kaydolabilirler ve Federal Esnek Harcama Hesabı Programı (FSAFEDS) gibi diğer programlara katılmaya hak kazandılar.
Bununla birlikte, federal hükümetin Kongre üyelerine ve belirli kongre personeline sunabileceği tek sağlık planlarının , Hasta Koruma ve Uygun Bakım Yasası'nın (ACA) 1312 (d) (3) (D) Bölümü , ACA veya bir sağlık bakımı değişimi yoluyla teklif edildi . Personel Yönetim Ofisi Bölüm 1312 (d) (3) (D) uymak için son bir kural yürürlüğe koydu. 1 Ocak 2014 tarihinden itibaren geçerli olan kural uyarınca, üyeler ve belirlenen personel artık aktif çalışanlar olarak FEHBP planlarını satın alamayacak. Ancak, üyeler bir Küçük İşletme Sağlık Seçenekleri Programı (MAĞAZA) değişimi yoluyla sunulan bir sağlık planına kaydolurlarsa, sigortaya yönelik bir işveren katkısı almaya hak kazanmaya devam ederler ve emeklilik için uygun olan üyeler ve atanmış personel, emekli olduktan sonra bir FEHBP planına kaydolabilir.
ACA ve son kural üyelerini ya da çalışanları için uygunluğu etkilemeyen Medicare faydaları. ACA ve son kural, üyelerin ve personelin federal istihdamla ilgili diğer sağlık yardımlarından yararlanma hakkını da etkilemez, bu nedenle mevcut üyeler ve personel FSAFEDS'e (program içinde üç seçeneği vardır), Federal Employees Dental ve Vision Sigorta Programı ve Federal Uzun Süreli Bakım Sigortası Programı.
Eden Hekim Ofisi ABD Capitol'deki yıllık ücret karşılığında sağlık ile mevcut üyelerin sağlar. Katılan doktor rutin muayeneler, konsültasyonlar ve belirli teşhisler sağlar ve reçeteler yazabilir (her ne kadar bunları dağıtmasa da). Ofis görme veya diş bakımı sağlamaz.
Mevcut üyeler (ancak bakmakla yükümlü oldukları kişiler değil ve eski üyeler değil) askeri tedavi tesislerinde tıbbi ve acil diş bakımı alabilirler. Ulusal Başkent Bölgesinde sağlanmışsa ayakta hasta bakımı için herhangi bir ücret alınmaz , ancak üyeler yatan hasta bakımı için tam geri ödeme oranları (Savunma Bakanlığı tarafından belirlenen) üzerinden faturalandırılır. (Ulusal Başkent Bölgesi dışında, hem yatan hasta hem de ayakta tedavi için ücretler tam geri ödeme oranındadır).
Personel, posta ve ofis giderleri
Meclis üyeleri, bölgelerindeki resmi ve temsili görevlerinde kendilerini desteklemek için bir Üyenin Temsil Ödeneği'ne (MRA) hak kazanırlar. MRA üç bileşene göre hesaplanır: biri personel için, biri resmi ofis giderleri için ve diğeri resmi veya açık posta için. Personel ödeneği tüm üyeler için aynıdır; Ofis ve posta ödenekleri, üyelerin bulunduğu bölgenin Washington, DC'ye olan uzaklığına, üyenin bulunduğu bölgedeki ofis alanının maliyetine ve bölgelerindeki ticari olmayan adreslerin sayısına göre değişir. Bu üç bileşen, herhangi bir masrafı finanse edebilecek tek bir MRA hesaplamak için kullanılır - her bileşen ayrı ayrı hesaplansa bile, ödeme ödeneği, üyenin istediği takdirde personel giderlerini ödemek için kullanılabilir. 2011'de bu ödenek üye başına ortalama 1,4 milyon dolardı ve 1,35 ile 1,67 milyon dolar arasında değişiyordu.
Personel ödeneği, 2010 yılında üye başına 944.671 $ 'dır. Her üye 18'den fazla daimi işçi çalıştıramaz. Üyelerin çalışanlarının maaşı, 2009 itibariyle 168,411 ABD doları olarak sınırlandırılmıştır.
Seyahat ödeneği
Her bir seçilen üye ve bir personel, kongre bölgelerindeki evleri ile organizasyon kongreleri için Washington, DC arasında bir gidiş-dönüş için ödeme alabilir.
Memurlar
Üye yetkililer
Parti Evi sandalyeyle çoğunluğu ile olarak bilinir çoğunluk partisi . Bir sonraki en büyük parti, azınlık partisi. Hoparlör , komite sandalyeler ve diğer bazı yetkililer çoğunluk partisinden genellikle; azınlık partisinde muadilleri (örneğin, komitelerin "üst düzey üyeleri") var.
Anayasa, Meclisin kendi konuşmacısını seçmesine izin veriyor. Anayasa tarafından açıkça istenmese de, her konuşmacı Meclis üyesidir. Anayasa, Meclisin kuralları ve gelenekleriyle düzenlenen, konuşmacının görev ve yetkilerini belirlememektedir. Konuşmacılar hem Meclisin lideri hem de partilerinin lideri olarak bir role sahiptirler (bu partinin çoğunluk partisi olması gerekmez; teorik olarak, azınlık partisinin bir üyesi, çoğunluk üyelerinin bir kısmının desteğiyle konuşmacı olarak seçilebilir. Parti). Altında Cumhurbaşkanlığı Veraset Yasası (1947), hoparlör hattında ikinci başkanlık arkaya başkan sonra.
Konuşmacı, Meclis'in başkanıdır ancak her tartışmaya başkanlık etmez. Bunun yerine, başkanlık etme sorumluluğunu çoğu durumda diğer üyelere devreder. Başkanlık memuru, Meclis salonunun önündeki bir sandalyede oturuyor. Başkanın yetkileri kapsamlıdır; Önemli bir güç, Meclis üyelerinin konuşma sırasını kontrol etmektir. İlk olarak başkanlık görevlisi tarafından tanınmadıkça hiçbir üye konuşma veya önergede bulunamaz. Ayrıca, başkanlık görevlisi bir " emir noktası " hakkında karar verebilir (bir üyenin bir kuralın ihlal edildiğine itiraz etmesi); karar Meclisin tamamına itiraz edilebilir.
Konuşmacılar, parti üyelerini diğer Meclis komitelerine atamaktan sorumlu olan kendi partilerinin yürütme komitesinin başkanları olarak görev yaparlar. Konuşmacı, daimi komitelerin başkanlarını seçer, Kural Komitesinin üyelerinin çoğunu atar, konferans komitelerinin tüm üyelerini atar ve hangi komitelerin faturaları dikkate alacağını belirler.
Her parti , çoğunluk lideri veya azınlık lideri olarak bilinen bir taban lideri seçer . Azınlık lideri, Mecliste partisine başkanlık ediyor ve çoğunluk lideri, partisinin ikinci en yüksek rütbeli yetkilisi, konuşmacının arkasında. Parti liderleri, parti üyelerinin hangi yasaları desteklemesi veya karşı çıkması gerektiğine karar verir.
Her parti ayrıca , parti üyelerinin parti liderliğinin istediği şekilde oy kullanmasını sağlamak için çalışan bir Kırbaç seçer . Geçerli çoğunluk kırbaç Temsilciler Meclisi'nde olduğunu Jim Clyburn üyesidir, Demokrat Parti . Kırbaç şimdiki azınlık olan Steve Scalise üyesidir, Cumhuriyetçi Parti . Kırbaç, baş yardımcısı kamçı tarafından destekleniyor .
Kırbaçlardan sonra, Meclis partisinin liderliğindeki bir sonraki üst düzey yetkili, parti konferans başkanıdır (Cumhuriyetçi konferans başkanı ve Demokratik parti başkanı olarak tasarlandı).
Konferans başkanından sonra, her bir partinin sonraki liderlik safları arasında farklılıklar vardır. Demokratik parti başkanlığından sonra kampanya komitesi başkanı ( Demokratik Kongre Kampanya Komitesi ), ardından da Yönlendirme Komitesi eşbaşkanlarıdır. Cumhuriyetçiler için, Meclis Cumhuriyetçi Politika Komitesi'nin başkanıdır , ardından kampanya komitesi başkanı ( Ulusal Cumhuriyetçi Kongre Komitesi olarak adlandırılmıştır ).
Meclis komitelerinin başkanları , özellikle Tahsisatlar , Yollar ve Araçlar ve Kurallar gibi etkili daimi komiteler güçlüdür ancak Meclis liderlik hiyerarşisinin resmi olarak bir parçası değildir. Çoğunluk lideri görevi oluşturulana kadar, Yollar ve Araçlar başkanı fiili çoğunluk lideriydi.
Liderlik ve partizanlık
Başkanlık ve Senato, Meclisi kontrol edenlerden farklı bir parti tarafından kontrol edildiğinde, konuşmacı fiilen "muhalefetin lideri" olabilir. Bazı dikkate değer örnekler arasında 1980'lerde Tip O'Neill , 1990'larda Newt Gingrich , 2010'ların başında John Boehner ve 2000'lerin sonunda ve yine 2010'ların sonlarında ve 2020'lerin başlarında Nancy Pelosi sayılabilir. Konuşmacı, Meclisin işini kontrol etmek için önemli bir güce sahip partizan bir memur olduğundan, pozisyon genellikle partizan avantajı için kullanılır.
Başkanlık ve her iki Kongre Meclisinin tek bir parti tarafından kontrol edildiği durumda, konuşmacı normalde düşük bir profil alır ve başkana ertelenir. Bu durumda, Meclis azınlık lideri, Meclisin daha partizan doğası ve liderliğin daha büyük rolü nedeniyle, genellikle Senato azınlık liderinden daha fazla olan fiili bir "muhalefet lideri" rolünü oynayabilir.
Üye olmayan yetkililer
Meclis ayrıca üye olmayan birkaç memur tarafından da hizmet verilmektedir. House'un baş tür memuru memuru dahil alt düzey yetkili, kamu kayıtlarını tutar belgeleri hazırlar ve denetleyen, sayfaların memuru da her yeni Kongresi'nde başında Evi başkanlık seçimlerinde bekleyen 2011 yılında Ev sayfalarının kesilmesine kadar bir konuşmacının. Diğer bir yetkili, Temsilciler Meclisi'ne günlük idari destekten sorumlu olan baş idari memurdur . Bu, maaş bordrosundan yemek servisine kadar her şeyi içerir .
Pozisyonu yöneticisi olan (CAO) tarafından oluşturulan 104 Kongresi'nde şu 1994 ara dönem seçimlerinde konumlarını değiştirerek, kapıcısının partizan olmayan fonksiyonları yönetmek için önceki kongre tarafından oluşturulan olmayan yasal ve finansal hizmetlerin ve yönetmen ( evin). CAO ayrıca, daha önce doğrudan Temsilciler Meclisi İdaresi Komitesi tarafından kontrol edilen ve daha sonra Kuzey Karolina Temsilcisi Charlie Rose başkanlığındaki Meclis Bilgi Hizmetlerinin bazı sorumluluklarını ve Meclis "Katlanır Oda" yı üstlendi.
Papaz içinde Evi açar dua günü açılışında konuşan. Kollara bir çavuş House'un baş kolluk görevlisi ve Ev tesislerinde düzen ve güvenliğini sağlar. Son olarak, rutin polis işleri, silahlı çavuşun ait olduğu bir kurum olan Capitol Polis Kurulu tarafından denetlenen ve çift sayılı yıllarda başkanlık eden Birleşik Devletler Capitol Polisi tarafından yürütülmektedir .
Prosedür
Günlük prosedürler
Senato gibi, Temsilciler Meclisi Washington'da ABD Capitol, House odasının DC az bir ucunda karşılayan olan kürsü hangi hoparlör , Konuşmacı eğreti olarak, ya da (zaman Bütünün Komitesinde) sandalye başkanları. Kürsünün alt kademesi memurlar ve diğer görevliler tarafından kullanılır. Üyelerin koltukları, bölmede kürsüye bakan yarım daire şeklinde düzenlenmiştir ve geniş bir orta koridor ile bölünmüştür. Geleneğe göre, Demokratlar orta koridorun solunda, Cumhuriyetçiler ise sağda oturarak başkanın koltuğuna bakarlar. Oturumlar normalde hafta içi yapılır; Cumartesi ve Pazar günleri toplantılar nadirdir. Meclisin oturumları genel olarak halka açıktır; Ziyaretçiler bir kongre bürosundan bir House Gallery geçiş kartı almalıdır. Oturumlar televizyonda canlı olarak yayınlanıyor ve 19 Mart 1979'dan beri C-SPAN'da ve 2010'ların başından beri Katip tarafından işletilen resmi yayın hizmeti HouseLive'da canlı olarak yayınlanıyor .
Meclisin usulü sadece kurallara değil, aynı zamanda çeşitli adetlere, emsallere ve geleneklere de bağlıdır. Çoğu durumda, Meclis, oybirliğiyle rızasıyla , bazı katı kurallarından (tartışmalarda zaman sınırlamaları dahil) feragat etmektedir . Bir üye, oybirliğiyle verilen bir rıza sözleşmesini engelleyebilir, ancak itirazlar nadirdir. Başkanlık memur Meclisi başkanı House kuralları uygular ve onlardan ayrılmanın üyelerini uyarabilir. Hoparlör düzeni korumak için tokmak kullanır . Meclis tarafından dikkate alınacak mevzuat, hazne adı verilen bir kutuya yerleştirilir .
İlk kararlarından birinde ABD Temsilciler Meclisi , Silahlı Kuvvetler Çavuş Ofisini kurdu . House, ilk konuşmacı tarafından 1789 yılında İngiliz özel gelen benimsenen bir Amerikan geleneğinde Frederick Muhlenberg ait Pennsylvania , ABD Temsilciler Evi Mace evinin tüm oturumları açmak için kullanılır. Aynı zamanda Amerika Birleşik Devletleri'nin tüm başkanlarının açılış törenlerinde de kullanılır. Meclisin günlük oturumları için, silahlı çavuş topuz kürsüsünü kürsüye doğru konuşmacının önünde taşır . Konuşmacının sağ tarafında yeşil mermer bir kaide üzerine yerleştirilmiştir. Meclis komitede olduğunda, topuz, Silahlı Çavuş'un masasının yanındaki bir kaideye taşınır.
Anayasa, Meclisin çoğunluğunun iş yapmak için yeterli çoğunluğu oluşturduğunu öngörür . Meclisin kuralları ve gelenekleri uyarınca, bir yeter çoğunluk çağrısı aksini açıkça göstermedikçe , bir yeter sayının her zaman mevcut olduğu varsayılır . Meclis kuralları, bir üyenin, bir soru oylanmadıkça bir yeter sayının mevcut olmadığı yönünde bir emir vermesini engeller. Başkanlık görevlisi, genel tartışma sırasında veya Meclis önünde bir soru olmadığında, karar yeter sayısı olmayan bir emir noktasını kabul etmez.
Görüşmeler sırasında, bir üye ancak başkanlık görevlisinin çağrısı üzerine konuşabilir. Başkan, hangi üyelerin tanınacağına karar verir ve bu nedenle tartışmanın gidişatını kontrol edebilir. Tüm konuşmalar "Sayın Sözcü" veya "Sayın Konuşmacı" kelimeleri kullanılarak başkanlık görevlisine yapılmalıdır. Konuşmalarda sadece başkanlık görevlisine doğrudan hitap edilebilir; diğer üyelere üçüncü şahıs olarak başvurulmalıdır. Çoğu durumda, üyeler birbirlerine sadece isimleriyle değil, aynı zamanda eyaletlerle de, "Virginia'dan gelen beyefendi", "Kaliforniyalı seçkin kadın" veya "Alabama'dan seçkin arkadaşım" gibi formlar kullanarak atıfta bulunurlar.
Ev Katında 448 sabit koltuk ve her iki tarafta ikişer olmak üzere dört masa vardır. Bu masalar, görüşülmek üzere zemine bir yasa tasarısı getiren komite üyeleri ve parti liderliği tarafından işgal edildi. Üyeler, herhangi bir masadaki mikrofonlardan veya kürsüün hemen önündeki "kuyu" dan Meclise hitap ederler.
Mevzuatın geçişi
Anayasa gereği, Temsilciler Meclisi, yasayı hangi kurallara göre geçireceğini belirler. Kurallardan herhangi biri her yeni Kongre ile değiştirilebilir, ancak pratikte her yeni oturum, kamu denetimi için yayınlanan erken bir kararda organın tarihi üzerine inşa edilen kalıcı bir kurallar dizisini değiştirir. Mevzuat Meclis tabanına ulaşmadan önce, Kurallar Komitesi normalde bu önlemle ilgili tartışmayı yönetmek için bir kural geçirir (bu, daha sonra yürürlüğe girmeden önce tüm Meclis tarafından onaylanmalıdır). Örneğin, komisyon yasa tasarısında değişiklik yapılmasına izin verilip verilmediğini belirler. "Açık bir kural" tüm değişikliklere izin verir, ancak "kapalı bir kural" değişikliği kısıtlar veya hatta yasaklar. Bir yasa tasarısı üzerindeki tartışma genellikle çoğunluk ve azınlık partileri arasında eşit olarak bölünmüş bir saatle sınırlıdır. Her iki taraf da münazara sırasında, konuşmak isteyen üyelere münazara zamanı tahsis eden bir "kat yöneticisi" tarafından yönetilir. Tartışmalı konularda birçok üye konuşmak isteyebilir; böylelikle bir üye, puanını belirtmek için bir dakika, hatta otuz saniye kadar süre alabilir.
Tartışma sona erdiğinde, öneri oylamaya sunulur. Çoğu durumda, Meclis sesli oylama ile oy kullanır; başkan soruyu sorar ve üyeler "evet" veya "evet" (önergenin lehine) veya "hayır" veya "hayır" (önergeye karşı) şeklinde yanıt verir. Başkan daha sonra sesli oylamanın sonucunu açıklar. Ancak bir üye, başkanlık görevlisinin değerlendirmesine itiraz edebilir ve "evet ve hayır talep edebilir" veya "kayıtlı oylama talep edebilir." Talep, ancak mevcut üyelerin beşte biri tarafından desteklenmesi halinde kabul edilebilir. Bununla birlikte, geleneksel olarak, Kongre üyeleri nezaket gereği kayıtlı oylar için ikinci talepte bulunur. Yıllık bütçedeki gibi bazı oylar her zaman kaydedilir.
Kaydedilmiş bir oylama, üç farklı yoldan biriyle alınabilir. Biri elektronik olarak. Üyeler, odadaki 46 oylama noktasında oylarını kaydetmek için kişisel kimlik kartı kullanır. Oylar genellikle bu şekilde yapılır. Kaydedilen ikinci bir oylama yöntemi, veznedar içindir. Üyeler oylarını belirtmek için renkli kartlar verirler: "evet" için yeşil, "hayır" için kırmızı ve "mevcut" için turuncu (yani çekimser kalmak için). Vezne oyları normalde yalnızca elektronik oylama bozulduğunda yapılır. Son olarak, Meclis yoklama oylaması yapabilir . Katip, her biri isimleri çağrıldığında oylarını açıklayan Meclis üyelerinin listesini okur. Bu prosedür, dört yüzden fazla adın çağrılmasıyla harcanan zaman nedeniyle (örneğin bir konuşmacının seçilmesi için) nadiren kullanılmaktadır.
Oylama geleneksel olarak en fazla on beş dakika sürer, ancak liderliğin daha fazla üyeyi aynı hizaya getirmesi gerekiyorsa uzatılabilir. Reçeteli ilaç yardımına ilişkin 2003 oylaması, üçü yasayı kabul etmek için gerekli olan dört ek oy almak üzere sabah 3: 00-06: 00 arasında üç saat boyunca açıktı. 2005 Orta Amerika Serbest Ticaret Anlaşması oylaması, 23.00'dan gece yarısına kadar bir saat boyunca açıktı. Rafineri yapımını kolaylaştırmak için Ekim 2005'te yapılan oylama kırk dakika boyunca açık tutuldu.
Başkanlık görevlileri diğer üyeler gibi oy kullanabilir. Bununla birlikte, bir beraberlik durumunda iki kez oy kullanamazlar; daha ziyade, beraberlik oylaması önergeyi bozar.
Komiteler
Meclis, komisyonları ve alt komitelerini, faturaların gözden geçirilmesi ve yürütme organının gözetimi de dahil olmak üzere çeşitli amaçlarla kullanır. Komite üyelerinin atanması resmi olarak tüm Meclis tarafından yapılır, ancak üyelerin seçimi aslında siyasi partiler tarafından yapılır. Genel olarak, her bir taraf, kıdem temelinde öncelik vererek, bireysel üyelerin tercihlerini onurlandırır. Tarihsel olarak, komitelere üyelik, iki istisna dışında, Meclis'teki partinin gücüyle kabaca orantılıydı: Kurallar Komitesinde, çoğunluk partisi on üç sandalyenin dokuzunu doldurur; ve Etik Kurul'da her bir tarafın eşit sayıda sandalyesi vardır. Ancak, Mecliste parti kontrolü yakından bölündüğünde, bazen komitelerde fazladan koltuklar çoğunluk partisine tahsis edilir. Örneğin 109. Kongrede, Cumhuriyetçiler Meclisin yaklaşık% 53'ünü kontrol ediyordu, ancak Ödenek Komitesi üyelerinin% 54'üne, Enerji ve Ticaret Komitesi üyelerinin% 55'ine, Yargı Komitesinde üyelerin% 58'ine sahipti. ve Kurallar Komitesi üyelerinin% 69'u.
Meclisin en büyük komitesi , adından da anlaşılacağı gibi, Meclisin tüm üyelerinden oluşan Bütünün Komitesidir . Komite Meclis odasında toplanır; faturaları değerlendirebilir ve değiştirebilir, ancak onlara son geçişi sağlamayabilir. Genel olarak, Bütünün Komitesi'nin müzakere prosedürleri, Meclis'inkinden daha esnektir. Bütün Komitenin bir avantajı, Kongre'nin başka türlü oy hakkı olmayan üyelerini dahil etme kabiliyetidir .
Komite çalışmalarının çoğu, her biri Tarım veya Dış İlişkiler gibi belirli konular üzerinde yargı yetkisine sahip yirmi daimi komite tarafından gerçekleştirilir. Her daimi komite, yetki alanına giren faturaları değerlendirir, değiştirir ve rapor eder. Komitelerin kanunlarla ilgili geniş yetkileri vardır; yasaların Meclis tabanına ulaşmasını engelleyebilirler. Daimi komiteler aynı zamanda yürütme kolunun departmanlarını ve ajanslarını da denetler. Daimi komiteler, görevlerini yerine getirirken duruşma yapma ve tanık ve delilleri mahkemeye çıkarma yetkisine sahiptir .
Meclisin daimi bir komite olmayan bir daimi komitesi vardır : İstihbarat Üzerine Daimi Seçim Komitesi ve bazen Enerji Bağımsızlığı ve Küresel Isınma Seçme Komitesi gibi geçici veya danışma komiteleri kurabilir . 110. Kongrede oluşturulan ve 111. için yeniden yetkilendirilen bu ikinci komite, yasalar üzerinde yargı yetkisine sahip değildir ve her Kongrenin başında yeniden kiralanması gerekir. Meclis ayrıca Senato ve Meclis üyelerini de içeren ortak komitelerde görev yapacak üyeleri atar. Bazı ortak komiteler bağımsız hükümet organlarını denetler; örneğin, Kütüphane Ortak Komitesi , Kongre Kütüphanesini denetler . Diğer ortak komiteler, danışma raporları hazırlamaya hizmet eder; örneğin, bir Ortak Vergilendirme Komitesi vardır . Senetler ve adaylar ortak komitelere sevk edilmez. Dolayısıyla, ortak komitelerin gücü, daimi komitelerin gücünden önemli ölçüde daha düşüktür.
Her Meclis komitesi ve alt komitesi bir başkan tarafından yönetilir (her zaman çoğunluk partisinin bir üyesi). 1910'dan 1970'lere kadar komite başkanları güçlüydü. Woodrow Wilson , klasik çalışmasında şunları önerdi:
Güç hiçbir yerde yoğunlaşmaz; daha çok kasıtlı olarak ve pek çok küçük şef arasında dağınık bir politikadır. Her biri bir Daimi Komite'nin mahkeme-baronu ve başkanın efendisi olduğu kırk yedi seigniyoriye bölünmüştür. Bazıları biraz güçlü olmayan, ancak hiçbiri tam iktidar yetkisine sahip olmayan bu küçük baronlar, kendi toprakları içinde neredeyse despotik bir etki yaratabilir ve bazen krallığın kendisini bile sarsmakla tehdit edebilir.
1910'dan 1975'e kadar komite ve alt komite başkanlığı tamamen kıdeme göre belirlendi; Kongre üyeleri bazen bir tane almak için 30 yıl beklemek zorunda kaldı, ancak başkanlıkları parti liderliğinden bağımsızdı. Kurallar parti izin vermek için 1975 yılında değiştirildi parti kongrelerini parti liderlerine yukarı güç kayması, sandalyeler seçecek. 1995'te Newt Gingrich yönetimindeki Cumhuriyetçiler , komite başkanları için iki yıllık üç dönemlik bir sınır belirledi. Başkanın yetkileri kapsamlıdır; komite / alt komite gündemini kontrol eder ve komitenin bir yasa tasarısı ile ilgilenmesini engelleyebilir. Azınlık partisinin kıdemli üyesi, Sıralama Üyesi olarak bilinir. Tahsisatlar gibi bazı komitelerde partizan anlaşmazlıkları azdır.
Yasama işlevleri
Çoğu yasa tasarısı her iki Kongre Meclisinde de sunulabilir. Bununla birlikte, Anayasa, "Gelir Arttırma Yasalarının Tümü Temsilciler Meclisi'nden çıkar." Menşe Maddesi nedeniyle Senato vergi getiren kanun tasarıları başlatamaz. Senato'nun gelir faturaları getirmesini engelleyen bu hüküm, Britanya Parlamentosu'nun bu tür önlemleri yalnızca Avam Kamarası'nın çıkarabileceği uygulamasına dayanmaktadır . Ayrıca, kongre geleneği, Temsilciler Meclisinin ödenek faturaları oluşturduğunu savunmaktadır .
Gelir senetleri çıkaramasa da, Senato bunları değiştirme veya reddetme yetkisine sahiptir. Woodrow Wilson , ödenek faturaları hakkında şunları yazdı:
Meclisin anayasal imtiyazı, tüm genel ödenek tasarılarına uygulanmış ve Senato'nun bunları değiştirme hakkına mümkün olan en geniş kapsamda izin verilmiştir. Üst meclis onlara ne isterse onu katabilir; orijinal hükümlerinin tamamen dışına çıkabilir ve bunlara yasanın tamamen yeni özelliklerini uygulayabilir, yalnızca miktarları değil harcama nesnelerini de değiştirebilir ve bunları neredeyse tamamen yeni bir karaktere sahip popüler oda ölçüleriyle gönderilen malzemelerden çıkarabilir.
Bir tasarının yasalaşması için Senato ve Temsilciler Meclisi'nin onayı gerekir. Her iki Meclis de faturanın aynı versiyonunu geçirmelidir; farklılıklar varsa, bunlar her iki organın üyelerini içeren bir konferans komitesi tarafından çözülebilir . Senato'da kanunların geçtiği aşamalar için bkz . Kongre Yasası .
Başkan , Meclis ve Senato tarafından kabul edilen bir tasarıyı veto edebilir . Aksi takdirde, her Meclis üçte iki oyla vetoyu geçersiz kılmak için oy kullanmadıkça yasa tasarısı yasalaşmaz.
Kontroller ve dengeler
Anayasa , cumhurbaşkanının atamaları yapması ve anlaşmaları onaylaması için Senato'nun " tavsiye ve rızasının " gerekli olduğunu öngörür. Dolayısıyla, başkanlık atamalarını engelleme potansiyeli ile Senato, Meclis'ten daha güçlüdür.
Anayasa için Temsilciler Meclisi güçlendirir impeach "için federal yetkilileri İhanet , Rüşvet veya diğer yüksek Suçlar ve Kabahatler Senato tür meclis soruşturması denemek için" ve güçlendirir. Meclis, "suçlama maddelerini" basit çoğunlukla onaylayabilir; ancak Senato'da mahkumiyet için üçte ikilik bir oy gerekiyor. Hükümlü bir memur otomatik olarak görevden alınır ve Amerika Birleşik Devletleri altında gelecekteki ofisi olmaktan diskalifiye edilebilir. Görevden alma işlemleri sırasında daha fazla cezaya izin verilmez; ancak, parti normal bir mahkemede cezai yaptırımlarla karşılaşabilir.
Amerika Birleşik Devletleri tarihinde, Temsilciler Meclisi, yedisi mahkum olan on yedi yetkiliyi görevden aldı. (Bir diğeri, Richard Nixon , Temsilciler Meclisi Yargı Komitesi suçlama maddelerini kabul ettikten sonra, ancak Meclisin tamamı tarafından resmi olarak görevden alma oylamasından önce istifa etti .) Sadece üç Amerika Birleşik Devletleri başkanı suçlandı: 1868'de Andrew Johnson , 1998'de Bill Clinton , ve Donald Trump 2019'da. Her üç dava da beraatle sonuçlandı; Johnson'ın durumunda, Senato mahkumiyet için gereken üçte iki çoğunluğun bir oy eksikliğinde kaldı.
Onikinci Değişiklik uyarınca, Meclis, Seçim Kurulunda hiçbir başkan adayı oyların çoğunluğunu almadığı takdirde başkanı seçme yetkisine sahiptir . Onikinci Değişiklik, Meclisin en yüksek sayıda seçmen oyu alan üç aday arasından seçim yapmasını gerektiriyor. Anayasa, "oyların eyaletler tarafından alınacağını ve her eyaletin temsilciliğinin bir oya sahip olacağını" öngörür. Hiçbir başkan adayının seçim oylarının çoğunluğunu alması nadirdir. Amerika Birleşik Devletleri tarihinde, Meclis sadece iki kez başkan seçmek zorunda kaldı. Onikinci Değişikliğin kabulünden önce olan 1800'de, Aaron Burr yerine Thomas Jefferson'u seçti . 1824'te, Andrew Jackson ve William H. Crawford yerine John Quincy Adams'ı seçti . (Hiçbir başkan yardımcısı adayı seçim oylarının çoğunluğunu alamazsa, Senato en çok oy alan iki aday arasından başkan yardımcısını seçer.)
En son seçim sonuçları ve mevcut parti sıralamaları
Mevcut durum
17 Temmuz 2020 itibariyle:
|232||1||198|
|Demokratik||Cumhuriyetçi|
|Üyelik||Üyeler||Delegeler / yerleşik


komiser
(oy kullanmayan)
|Devlet


çoğunlukları
|Demokratik||232||3||23|
|Cumhuriyetçi||198||2||26|
|Özgürlükçü||1||0||0|
|Bağımsız||0||1||0|
|Boş||4||0|
|Toplam||435||6|
|Çoğunluk||33|
|Çalışan Çoğunluk a||29|
Kaynak:
a Çalışma Çoğunluğu, oy hakkına sahip olmayan temsilcileri mutlak çoğunluk hesaplamasına dahil etmez ve Mecliste, sandalyelerin çoğunluğuna sahip olmak için gereken sayıyı aşan oy hakkına sahip temsilcilerin sayısını gösterir.
Ayrıca bakınız
- Amerika Birleşik Devletleri Temsilciler Meclisi'nin mevcut üyelerinin listesi
- Amerika Birleşik Devletleri Temsilciler Meclisi'nin üçüncü taraf üyeleri
- ABD temsili bibliyografyası (kongre anıları)
- Birleşik Devletler Temsilciler Meclisi'ndeki Kadınlar
Referanslar
Alıntılar
Kaynaklar ve daha fazla okuma
Anketler
- Resmi internet sitesi
- ABD Meclisi ve Senatosu için yasal bilgiler ve arşivler , Congress.gov aracılığıyla
- Amerika Birleşik Devletleri Kongresi Biyografik Rehberi, 1774 Günümüze
- Yeni Bir Ulus Oyları: Amerikan Seçimi 1787-1825 Dönüyor
- AggData LLC aracılığıyla ABD Temsilcisi İletişim Bilgilerinin Eksiksiz İndirilebilir Listesi ]
- ABD Kongre Yasaları ve Kararları hakkında bilgiler