Fizik Eylem Tanımı, Eylem Nedir Açıklaması
Eylem, kuramsal fizikte, fiziksel bir sistemin tüm hareketini tanımlayan soyut niceliktir. Hareket, dar ve geniş olmak üzere en az iki bakış açısından tanımlanabilir. Dar açıdan bakış bir nesnenin davranışının ardışık biçimde incelenmesini içerir. Geniş açıdan bakış ise bir nesnenin gerçekteki davranışının tam olarak betimlenişini içermenin yanı sıra, bir başlangıç durumunu bir son duruma bağlayan bütün olanaklı gelişme yollarını da sergiler. Geniş bakış açısından, bu iki durum arasındaki her yola, bu yolun belirleyici bir özelliği olan ve eylem olarak adlandırılan sayısal bir nicelik karşılık gelir. Eylem, sistemin ortalama kinetik enerjisinin iki katının, başlangıç ve son konumlar arasında geçen süreyle çarpımı olarak düşünülebileceği gibi, sistemin ortalama momentumunun, başlangıç ve son konumlar arasındaki uzaklıkla çarpımı olarak da alınabilir.
Bir sistemin iki durum arasındaki her gerçek hareketinde eylemin değeri ya maksimum ya da minimumdur. Sistemin davranışı, çoğu kez eylemin minimum olduğu (en küçük eylem) yolu izler. Bir optik sistemde, örneğin bir mikroskopta, ışık merceklerden kırılmalara uğrayarak geçerken en küçük eylemli yol boyunca gider. Işık için eylem gidilen yolda geçen zamanla orantılı olduğundan ışık, en kısa sürede alınabilecek olan yolu izler.
1900’de kuvantum kuramının ortaya konmasıyla eylem kavramı yeni bir önem kazandı. Molekül ya da atom düzeyindeki parçacıklann davranışlarının tanımlanmasında daha önce hiç akla gelmeyen bir kısıtlama koymak gerekti: Eylemin, ancak değeri çok küçük olan bir sabitin tamsayı katlarına eşit olduğu hareket durumları olanaklıydı. Atomaltı boyutlardaki parçacıkların (temel parçacıklar) davranışlarının kesikli (kuvantalanmış) olması gerektiğini ilk kez öne süren Alman fizikçi Max Planck’ın adıyla anılan bu sabitin eylemin doğal birimi (kuvantumu) olduğu belirlendi.