Şaşırtıcı bir şekilde: bu nüanslara dikkat ediyor gibiyim, ama özellikle beni meşgul etmiyorlar. Düşünceler başkaları tarafından emilir. Son zamanlarda, bir sürü sorun ortaya çıktı - sinirler gerginlikten bıkmış durumdalar.
Dikkatini dağıtmak istiyorum - raftaki parlak kökler çok çekici görünüyor. Boyalı deri ciltlerde otomatik olarak şiirsel bir koleksiyon alıp açıyorum. Fakat kendi düşünceleri inatla başka kelimelerin akışından sızdı. Hayır, önce diğer meselelerle uğraşmalıyız.
Belki kendimi iyi tanımıyorumdur? Bu muhtemeldir. Ama bu neden oldu? Birbirinizi daha iyi tanımak için yeterli zaman yok mu? Bu nedenle, saat takma makinelerimi kullanmam mantıksız. Ancak asıl sorun farklı bir düzlemde olabilir.
Kendim için düşünmekten ve kendime güvenmekten korkuyorum. Biri bulanıklaştı: “Başarılı olmayacaksınız.” Ve alçakgönüllülükle katılıyorum, zihinsel olarak başımı sallıyor. Duyduğuma karşı çıkmaya çalışmıyorum bile. Ve gerçekten çalışmıyor.
Başkalarının ne olduğumu daha iyi bilmesi oldukça mantıklı görünüyordu - sonuçta, dışarıdan daha iyi tanıyorum. Bazen başka bir deyişle, bir doğruluk gevrektir. Ama sadece bir kesir.
Bir iç problemler ve çözülmeyen çatışmalar topluluğu bir gün, bir yıl veya on yıl bile birikmedi. Sadece dışarıda her zaman parlak görünmedi. Sorunlar, güzel bir vazoyu dolduran ağır taşlara benziyor. Kaba kayalar zarif porselen ile görünmez. Ancak zarif bir vazoyu kaldırmak çok zor.
Birisi rahatsız edici bir şeyler verecek ve uzun süredir düşünmek, uykusuzluk ve başağrısı çekiyor. Ya da bir hata yapıyorum - ve kendi gözlerimdeki en gerçek suçlu oluyorum. Anladığım kadarıyla her zaman doğru olmanın imkansız. Ama ...
Ben çok fazla alayım. Um, neden? Kötü görünmekten korkuyorum? Ancak herkes için iyi olmak mümkün değil. Bana bir şikayette bulunmadı? Bu pek mümkün değil - daima yorumlar olacak. Ancak, neyin parçalanacağı, sert eleştirilere maruz kalmak acı verici. Bu yüzden bunun için sebep vermemeye çalışıyorum. Onu kullanan bireylerin olması çok olası.
Muhtemelen en acımasız eleştirmenim benim. Kendimi var olmayan bir idealle karşılaştırıyorum ve eşleştirmeye çalışıyorum. Doğal olarak, başarı olmadan. Kendim için belirlediğim görevleri yeteneklerimle nasıl karşılaştıracağımı bilmiyorum.
Yoksa gücümü sürekli olarak test edeceğim “ben” i arayışımda mıyım? Oh, oh, oh, sadece bu kimin için iyi? Hayır, kendinizle daha insancıl bir şekilde tanışmak daha iyidir. Aksi takdirde kendimden saklanırım. Ne de olsa, başka biriyle tanışmak isteseydim ve aynı zamanda onun için zorluklar yaratmaya başlasaydım, tekerleğe yapışır mıydı? Belki onu çok iyi tanırdı, ama çabucak benden kaçardı. Ve haklı olarak öyle.
Genellikle saygıdeğer psikologların tezlerini okudum. Veya sesli kitapları dinlerim. Oyuncumun benim hakkımda ne düşündüğünü merak ediyorum? Belki de ona karşı konulamaz bir eksantrik görünüyorum. Yazarların fikirlerini anlamak gibi görünüyor. Ve sonuçlar oldukça mantıklı. Fakat bunun günlük yaşamdaki davranışımla ilgisi nedir?
... Bir kez daha masadaki elmaya kaydım. Birden çocukluğumda duyduğum bir hikayeyi hatırladım. Bilim adamları gezegenimizin içinde ne olduğunu bulmayı umuyorlar. Bu amaçla, kuyuları yüzeyinde sürekli olarak delinir. Ama Dünya'yı bir elma şeklinde hayal ederseniz ne olur? En derin kuyu sadece cildini hafifçe deler.
Öz-bilgi açısından benzer bir şey mi oluyor? Bir birey kişiliğinin derinliklerine nüfuz etmeye çalışıyor. Bu başarmış gibi görünüyor. Ama aslında, sadece en üst katmanı açtım.
Ünlü François Villon bir keresinde şöyle yazmıştı:
Sineklerin balda nasıl oturduğunu biliyorum
Her şeyi mahveden ovalamayı ve ölümü biliyorum.
Kitapları, gerçekleri ve söylentileri biliyorum
Her şeyi biliyorum, ama kendim değil.
... Ve kar yağıyor. Aynı şekilde, zaman durdurmak değildir. Eğer şimdi kendinizle tanışmaya başlamazsanız, o zaman yapması daha zor ve hatta imkansız olacaktır. Başka bir şey de, kendim için sık sık kendime bir güç testi ayarladığım ve hatta kendimden korkmaya başladığım. Şimdi küçük adımlarla kendine yaklaşmak gerekiyor.
Elmaya gelince, onu yemek daha mantıklı. Demir içerir - çok faydalıdır. Ama sadece - değil, eski zamanlarda bu metal gücün bir sembolü olduğunu söylüyorlar. Bu arada! Sonuçta, kendini keşfetme yolunda beklenmeyen keşifler olabilir. Kendini gerçek ışıkta görmek ilginç ama her zaman hoş değil. Yani güç ve cesaret benim için işe yarayacak.