Ölmekteki Onur - Dignity in Dying
|Kurulmuş||Aralık 1935|
|kurucu||Killick Millard|
|Tür||Pro destekli ölmekte olan kampanya grubu|
|Kayıt numarası.||4452809|
|yer|
|İnternet sitesi||www


|Bir kısmı bir dizi üzerinde|
|Ötenazi|
|Türler|
|Görüntüleme|
|Gruplar|
|İnsanlar|
|Kitabın|
|yetki alanları|
|kanunlar|
|alternatifler|
|Diğer sorunlar|
Dignity in Dying (aslen Gönüllü Ötenazi Yasallaştırma Derneği ), Birleşik Krallık'ta ülke çapında bir kampanya organizasyonudur. Halkın gönüllü katkılarıyla finanse edilmektedir ve Aralık 2010 itibariyle, aktif olarak abone olan 25.000 destekçiye sahip olduğunu iddia etmiştir. Örgüt, herhangi bir siyasi, dini veya diğer bağlantılardan bağımsız olduğunu ve bireylerin, yaşayabilecekleri acıları hafifletmek için daha fazla seçeneğe ve yaşam sonu kararları üzerinde daha fazla kontrole sahip olmaları için kampanya yürütmenin belirtilen birincil amacı olduğunu beyan eder. hayatlarının sonuna yaklaştıklarında.
Ölümcül hastalığı olan yetişkinlere katı yasal güvenceler dahilinde ağrısız, yardımlı ölüm seçeneği sunmak da dahil olmak üzere, yaşamın sonunda daha fazla seçenek, kontrol ve tüm tıbbi ve palyatif hizmetlere erişim için Ölmekte olan Onur kampanyaları . Kampanyasının, yaşamın sonuna genel olarak daha şefkatli bir yaklaşım getirmeyi amaçladığını ilan ediyor.
Dignity in Dying, 2010 İngiliz Sosyal Tutumları anketinde, genel halkın %82'sinin, bir doktorun, hastanın isteği üzerine, tedavisi olmayan ağrılı bir hastalığı olan bir hastanın yaşamını sona erdirmesine muhtemelen veya kesinlikle izin verilmesi gerektiğine inandığına işaret ediyor. Bu, dindar insanların %71'inin ve dindar olmayanların %92'sinin bu ifadeyi desteklediğini göstermek için daha fazla analiz edildi.
Dignity in Dying, kampanya çalışmalarının yanı sıra, ortak hayır kurumu Compassion in Dying aracılığıyla, aynı zamanda yaşamın sonu sorunları hakkında bir bilgi kaynağı ve önceden karar verme sağlayıcısıdır .
Tarih
kökenler
1931'de , 1901'den 1935'e kadar Leicester Sağlık Sağlık Memuru olan Dr Charles Killick Millard , Sağlık Memurları Derneği'nin Yıllık Genel Toplantısında Başkanlık konuşmasını yaptı. Konuşmasında, Britanya'da doktorlar, din adamları ve daha geniş halk arasında önemli tartışmalara yol açan "Gönüllü Ötanazinin Yasallaştırılmasını" savundu. Millard'ın önerisi, ölümcül hastalıklar durumunda yasanın "yavaş ve acılı ölümün yerine hızlı ve acısız bir ölümle değiştirilecek şekilde" değiştirilmesi gerektiğiydi.
Örgüt, Aralık 1935'te Gönüllü Ötenazi Yasallaştırma Derneği (VELS) adı altında kuruldu . Topluluğu oluşturan ilk toplantı , BMA'nın toplumun amaçlarını desteklememesine rağmen, İngiliz Tabipler Birliği'nin genel merkezinde ücretsiz olarak gerçekleştirildi. Tartışma sırasında, toplantı Katolik bir gençlik derneğinin 40 üyesi tarafından kesintiye uğradı.
Derneğin kuruluşu, Londra'da ölümcül bir hastalığa sahip olan Bay OW Greene'den gelen 10.000 sterlinlik bir teklifin ardından geldi. İlk teklif geri çekildi ve Greene, müstakbel Cemiyetin yalnızca tedavi edilemez koşullara sahip olanlar için ötenazinin yasallaştırılmasını destekleyeceğini öğrendikten sonra, Cemiyet'e ölümden sonra hiçbir bağış bırakılmadı. İlk başkan, Leicester Royal Infirmary'de danışman cerrah olan CJ Bond'du; Millard ilk Onursal Sekreter oldu. Yürütme Komitesinin diğer üyeleri, Leicester Kraliyet Revirinden Astley V. Clarke; Üniteryen bir bakan ve University College, Leicester müdürü olan Rev Dr RF Rattray; Leicester Katedrali'nden Canon FRC Payne; Rev AS Hurn; Frederick Attenborough, aynı zamanda University College, Leicester'ın eski müdürü; ve Komitenin Fahri Avukatı HT Cooper.
Toplum ilk başta bir popüler hareket inşa etmeye çalışmadı, ancak Kemp'e göre "politikaları yüksek seviyelerde etkileyebilecek seçkin bir sempatizanlar ağı" kurmaya çalıştı. Topluluğun bir Danışma Tıp Konseyi ve bir Edebiyat Grubu vardı ve çeşitli yazarlar, ilerici reformcular, feministler ve Fabian Derneği'nin destekçileri tarafından onaylandı . İlk destekçiler arasında Henry Havelock Ellis , Vera Brittain , Cicely Hamilton , Laurence Housman , HG Wells , Harold Laski , George Bernard Shaw , Eleanor Rathbone MP, GM Trevelyan, W. Arbuthnot Lane ve Liverpool'dan Lord Woolton (Muhafazakar) dahil olmak üzere çeşitli meslektaşları vardı. ) ve Kraliyet Cerrahlar Koleji'nin başkanı olan Lord Moynihan .
İngiltere'de ötenaziyi yasal hale getirmek için yasayı geçirmeye yönelik ilk girişim, Arthur Ponsonby tarafından Lordlar Kamarası'na sunulan 1936 Gönüllü Ötenazi (Yasallaştırma) Yasasıydı . Tartışma, partinin siyasi gerekçeleriyle bölünmedi ve Hükümet, bunu "Hükümet müdahalesinin uygun kapsamı dışında ve Meclis üyelerinin bireysel vicdanlarına bırakılması gereken bir tartışma" olarak değerlendirdi. Hunterian Toplum "gönüllü ötanazi uygulamasının yersiz olurdu" olmadığını tartışmaya 16 Kasım 1936'da tartışmıştır ve Bill karşı çıktı British Medical Association .
1950'lerden 1980'lere
28 Kasım 1950'de, bir sonraki girişim, Lordlar Kamarası'na gönüllü ötenazi önergesi getiren, derneğin Başkan Yardımcısı Kendal'lı Lord Chorley tarafından yapıldı. Önerge o kadar yaygın bir şekilde kınandı ki, herhangi bir bölünme olmaksızın geri çekildi. NDA Kemp'e göre, kürtaj , eşcinsellik ve boşanma hakkında genel olarak daha liberal mevzuat üretmeye yönelik benzer girişimler gibi, bu girişim de "alçak bir başarısızlıktı" .
Onursal Sekreter Killick Millard'ın ölümü ve Derneğin Başkanı Lord Denman'ın istifası ve toplumun önde gelen iki destekçisi EW Barnes ve Dr NI Spriggs'in ölümünün ardından, RSW Pollard'da yeni bir Onursal Sekreter bulundu. derneği Leicester'dan Londra'ya taşıdı. Toplum aynı zamanda taktikleri de değiştirdi: tıbbi ve yasal seçkinlere kur yapmaktan uzaklaşarak, "taban baskısı" uygulamak için bir kitle hareketi oluşturmaya çalışmak ve konuyu Rotary Kulüpleri, yerel gazete gibi sivil toplum gruplarında gündeme getirmek için çaba sarf edildi. başyazılar vb.
1955'ten itibaren, 'Gönüllü' ile birlikte 'Yasallaştırma' isminden çıkarıldı ve onu Ötenazi Derneği yapmak için (bazı kaynaklar bunu 1960 olarak belirtse de). Ötenazi Derneği, Londra Metrosu'na ve İngiltere'nin güneyindeki ana hat demiryolu hizmetlerine "Ötenazi Derneği, tedavisi mümkün olmayan hastaların Merhametli bir Ölüm seçme hakkına sahip olması gerektiğine inanıyor" ifadesiyle ilan verdi. 1960 yılında, başkan CK MacDonald öldü ve yerine Leonard Colebrook geçti . Geçici olarak Maurice Millard ile değiştirildi. 1962'de yerine Üniteryen bakan Rev AB Downing getirildi ve 1964'te CR Sweetingham sekreter oldu. 1960'larda toplumu destekleyen önde gelen kişiler arasında hukuk akademisyeni ve Hukuk Reformu Derneği başkanı Glanville Williams vardı . Williams, 1955'te cemiyetin Yıllık Genel Toplantısında 'Gönüllü ötenazi – bir sonraki adım' başlıklı bir bildiri sundu. Williams'ın ötenazinin etik gerekçesi , çifte etki ilkesine karşı çıktı ve tıp etiğindeki sorulara her ikisini de içeren faydacı bir yaklaşımı savundu. gönüllü ötenazi ve kürtaj. Önerisi, bir doktorun, eğer doktor iyi niyetle hareket ederse, kişinin tedavi edilemez ve ölümcül bir şekilde hasta olduğu bir cinayet, saldırı veya bedensel zarar suçlamasına savunma olarak koymasına izin verebilirdi. Bu öneriler , aşağıda tartışılan James Rachels'ın önerilerini yansıtmaktadır .
Kemp'e göre, ötanazinin öjeni ve Nazi vahşeti ile kamuya açıklanması, 1950'lerde gönüllü ötenaziyi teşvik etme girişimlerini gölgeledi, ancak bu tür aksilikler kısa ömürlü oldu. Bir sonraki yasama girişimi, 1967'de Ötanazi Derneği yürütme kurulu üyesi ve avukat Mary Rose Barrington tarafından hazırlanan bir yasa tasarısıyla başlatıldı. Avam Kamarası'na tanıtmaya istekli bir milletvekili bulmak için girişimlerde bulunuldu, ancak sonunda 1969'da Ulusal Laik Cemiyet'in bir üyesi olan Lord Raglan tarafından Lordlara tanıtıldı .
'Gönüllü' kelimesi 1969'da Gönüllü Ötenazi Derneği olmak üzere isme iade edildi . 1979'dan itibaren Exit ( Exit International ile karıştırılmamalıdır ) olarak da biliniyordu, ancak bu 1982'de geri alındı. 'Exit' olarak bilinen dönemde, derneğin sekreteri Nicholas Reed, çeşitli kişilere komplo kurmaktan mahkum edildi. bir dizi intihara yardım ve yataklık etmek veya danışmanlık yapmak. İki buçuk yıl hapis cezasına çarptırıldı, ancak temyizde bu süre 18 aya indirildi. Reed, birkaç hasta insana hap ve alkol sağlayan yetmiş yaşındaki Mark Lyons'ı desteklemişti. Lyons'a iki yıl ertelenmiş hapis cezası verildi. Dernek, 1979'da intihar yöntemlerini anlatan bir kitapçık olan "Kendini Kurtarma Rehberi"ni yayınlamak için oy kullanmıştı. Buna 1982'de Başsavcı tarafından 1961 İntihar Yasası'nın s2'si uyarınca itiraz edildi ve buna karşı kısa bir mücadele girişiminden sonra, kitapçığın dağıtımı 1983'te askıya alındı.
Reed ve Lyons'ın mahkumiyetinin ardından isim tekrar değiştirildikten sonra, Putney'li Lord Jenkins , İntihar Yasasında, "intihar eden ve bu şekilde hareket ederken makul ve makul davranan kişi adına hareket edenlere bir savunma getirmek için bir değişiklik yaptı. merhamet ve iyi niyetle" ancak bu 15'e karşı 48 oyla yenildi.
1988'de, Gönüllü Ötenazi Derneği, o zamanlar olduğu gibi, Evening Standard'da ileri amfizemi olan yirmi dört genci "Amfizem hastasının hayatında bir gün" sözleriyle gösteren tam sayfa bir gazete ilanı vermeye çalıştı. "Barışçıl ve onurlu bir ölümü seçme hakkına sahip olması gerektiğine inanıyoruz." İngiliz Tıp Birliği temasa Reklam Standartları Otoritesi reklamın blok yayınına ve temsilcisi İngiliz Akciğer Vakfı söyleyerek reklam kınadı "akciğer hastalığı olan hastaların korkular bu şekilde kötüye edilmemelidir."
1990'lar
1990'da grup, karısı Esther'e multipl skleroz hastalığına son vermesi için yalvardıktan sonra cinayetten hüküm giyen Anthony Cocker'ın erken serbest bırakılması için kampanya yürüttü .
1992'de toplum, Royal Hampshire County Hastanesinde bir hastanın ömrünü kısalttığı için cinayetten yargılanan ve mahkum edilen Dr Nigel Cox'u destekledi .
2000 sonrası
Dying in Dignity, 2005'teki yıllık genel kurul toplantısında üyeler tarafından onaylanan yeni isimdi. Şu anki Yönetim Kurulu Başkanı Sir Graeme Catto ve CEO'su Sarah Wootton'dur. İsim değişikliği, "ötenazi ile ölmekle onurlu bir şekilde kazanabileceğiniz önermesinden kurtulmak" için yapıldı.
Dignity in Dying, Lesley Close (John Close'un kız kardeşi), Brian Pretty ( Diane Pretty'in kocası ) ve Heather Pratten gibi Dignity in Dying'in kampanyalarıyla bağlantılı yüksek profilli davalarla bağlantılı kişiler de dahil olmak üzere bir dizi patrona sahiptir. Diğer patronlar arasında Terry Pratchett , Jonathan Miller , Patricia Hewitt , Zoë Wanamaker , Simon Weston , Anthony Grayling ve Matthew Wright gibi iş, siyaset, sanat ve din dünyalarından önde gelen kişiler yer alıyor .
2005 yılında, 1970'lerde derneğe katılan Lord Joffe tarafından yasama girişimleri yapıldı . İlk yasa tasarısı 2003 oturumunda sunuldu ve o zamandan beri yasa tasarısı tekrar tekrar sunuldu. Joffe Bill, ötenazi karşıtı grup Care Not Killing'in kurulmasına yol açtı . Dignity in Dying'in kampanya dışı bir ortak hayır kurumu olan Compassion in Dying, hayatın sonu meseleleriyle ilgili araştırmalar yürütür, genel halkın önceden kararlara erişmesini sağlar ve aynı zamanda bir kişinin hakları hakkında bilgi vermek için çalışır. hayatın sonu. Ayrıca, Dignity in Dying destekçisi ve pratisyen pratisyen Ann McPherson tarafından oluşturulan bir grup olan Yardımlı Ölüm için Sağlık Profesyonelleri ile de ilişkilidirler .
Mayıs 2011'de, hem haysiyet bir sonucunu kaydetti ölmekte referandumda içinde Zürih ölen destekli ve şehrin sakinlerine Zürih destekli ölen hizmetlerin kısıtlamayı reddetmek için oy ezici bir destek gösterdi, İsviçre,. Örgüt, sonucu İsviçre halkı adına "cesur bir karar" olarak nitelendirdi.
Yardımlı Ölüm Faturası
2014'te Thoroton'lu Lord Falconer , Lordlar Kamarası'nda İkinci Okumadan geçen ve Genel Seçimlerden önce Komite aşamasında zamanı tükenen Yardımlı Ölen Yasa Tasarısı masaya yatırdı. Geçişi sırasında meslektaşları, Tasarı karşıtları tarafından önerilen iki değişikliği oyladı. 2015'te İşçi Milletvekili Rob Marris , Falconer önerilerine dayanan Yardımlı Ölen Yasa Tasarısını Avam Kamarası'na sundu. Tasarı, The Times'ın baş yazarı Philip Collins tarafından mahkemeler önünde yasayı açıklığa kavuşturmak için "sofistike ve insancıl bir girişim" olarak ve dinden farklı olarak "acıları hafifletecek" olarak övüldü . Başpiskopos Welby'nin müteakip itirazları "hitrionik" ve herhangi bir dini nedenden yoksun olarak tanımlandı. Tasarı 330'a karşı 118 tarafından reddedildi. Haziran 2016'da Tasarı, Lordlar Kamarası'na eski Dignity in Dying sayman Lord Hayward tarafından yeniden sunuldu .
Aktiviteler
Ölmekte olan haysiyet, yaşamın sonunda hasta seçimi için kampanyalar yürütür ve palyatif bakımı ve darülaceze bakımının finansmanını ve sağlanmasını destekler . Ayrıca, sıkı güvenlik önlemleri dahilinde yardımlı ölüme izin vermek için yeni mevzuat için kampanyalar yürütür ve İngiltere ve Galler'de önceden alınan kararların konseptini ve kullanımını teşvik eder . Grup, yardımlı ölümle ilgili yasada yapılan bir değişiklik için önemli bir kamuoyu desteğinin yanı sıra doktorlar ve engellilerin desteğini gösteren kamuoyu yoklamalarını defalarca yayınladı.
Dying'in belirttiği görüşe göre haysiyet, herkesin onurlu bir ölüme hakkı olduğudur. Bunu şu anlama yorumluyorlar:
- Herkes nerede öleceğini, o sırada başka kimlerin bulunacağını ve kabul edip etmeyeceği tedavi seçeneklerini seçebilmelidir.
- Kişi, nitelikli uzmanlardan yaşam sonu seçenekleri hakkında bilgiye erişebilmelidir ve bakıcıları, ailesi ve arkadaşları da yüksek kaliteli bakım ve desteğe erişebilmelidir.
- Nihayetinde bir birey, almak isteyip istemediği ilaçlar ve ağrı kesiciler de dahil olmak üzere, kendi ölümünü planlama ve sonrasında kişisel kontrolünü ele alma hakkına sahip olmalıdır.
Dignity in Dying, kampanyalarını nasıl yürüttüklerini de özetliyor:
- Destekçilerini, acılarının dayanılmaz hale geldiğini hisseden ölümcül hasta, zihinsel olarak yetkin bir yetişkinin, katı kurallara ve güvencelere tabi olarak yardımlı ölümü tercih edebilmesi için mevcut yasalarda değişiklik yapılması için kampanya yürütmeye teşvik ediyorlar.
- Politikacılar ve diğer karar vericiler arasında lobi yapacaklar ve kapsamlı bir ulusal yaşam sonu stratejisi ve çalışma prosedürleri elde etme yönündeki bu girişimi desteklemek için hukuk ve sağlık profesyonellerini ve genel olarak halkı eğitmeye çalışacaklar.
- Genellikle ölümcül hastalığı olan insanları (ve onların ailelerini ve arkadaşlarını), mevcut haklara ve Ön Kararlar gibi cihazlara ilişkin bilgilere erişim de dahil olmak üzere, yaşamlarının sonuna yaklaşırken daha iyi bir deneyim elde edebilmeleri için güçlendirmeye çalışırlardı .
Argümanlar ve muhalefet
Dignity in Dying'in ana argümanlarından biri, yardımlı ölüm konusu etrafında kapsamlı bir strateji önerilerinin, bir birey için, örneğin bazı insanların ölüme yönelik baskılara karşı koruma ve koruma sağlayacağıdır. bazı durumlarda kırılgan veya nispeten dezavantajlı. Ölmekte olan haysiyet, şu anda sadece vicdansız insanların bunu nispeten kontrolsüz bir şekilde yapabileceklerini değil, aynı zamanda yasal makamların genellikle yalnızca bir kişinin ölümünden sonra soruşturmalar yürütebileceğini, oysa onların planlarına göre güvence altına almak için önceden güvenceler ve kontroller olacağını savunuyor. bir kişi hakları ve seçenekleri konusunda tam olarak bilgilendirildi ve tavsiye edildi ve ayrıca olası kötü etkilerden korundu.
Ölümde Onur ayrıca, önerilerinin, ölüme yaklaşmanın bir kişiye, özellikle de ölümcül bir hastalıktan önemli derecede acı çeken bir kişiye getirebileceği stres ve endişeyi büyük ölçüde hafifleteceğini belirtir. Kullanımı Peşin Kararlarında önemli ölçüde yardımcı olabilir ancak aynı zamanda bir Yardımlı Ölüm doğru bir varsa o zaman bu gerçeğin çok bilgi bireyin sahip olabilir endişeleri birçok hafifletmek inanıyoruz. Ölmekte olan Onur destekçileri , İsviçre'deki Dignitas kliniğinin kullanımına yönelik son eğilimlerin ve başarısız intiharlar ve kendin yap tavsiyeleriyle ilgili basın haberlerinin durdurulacağını, çünkü bireylerin nihayetinde yardımlı bir ölüm talep etmek isterlerse ne zaman ve ne zaman isteyeceklerini bileceklerini savunuyorlar. Birleşik Krallık'ta, düzenlendiği gibi mevcut olacaktır. Gerçekten de, dünyanın çeşitli yerlerinde yardımlı intiharı yasallaştıran araştırmalar, erken ölüm için yapılan birçok planın, insanlar doğal olarak ölürken, yardımlı bir ölümün mümkün olduğunu bilmenin getirdiği gönül rahatlığıyla ele alınmadığını bildirmektedir. acı ve ıstırap çok fazla olsaydı. Örneğin, ABD devlet arasında Oregon 2007 yılında, o halde 30.000 ölümlerin o yıl içinde, 10.000 kişi bir yardımlı ölüm olarak kabul bildirildi, yaklaşık 1000 85 aslında bir reçete ve sadece 49 var, bu konuda onların doktorla konuştu yardımlı ölüme gitti.
Dying hem haysiyet sıklıkla gibi gruplar tarafından karşıyız Bakım Değil Öldürme içeren bir grubun Hıristiyan Tıp Bursu , İngiltere Kilisesi ve İskoçya Kilisesi . Dini inanışa sahip bazı kişiler, tüm yaşamın kutsal olduğu ve bir kişinin ölümünü yalnızca doğal süreçlerin ve ilahi müdahalenin belirlemesi gerektiği görüşündedir. Ölümde Onur, bir kişinin yardımlı ölüme izin verecek yasadaki bir değişiklikten yararlanmak istemiyorsa, bunun kişisel tercihe bağlı olduğunu savunuyor. Bununla birlikte, etkinleştirici mevzuatı engelleyerek bir bireyin bu konuda kişisel tercih hakkını inkar etmeye çalışan muhaliflere şiddetle karşı çıkıyor. Bu arada, muhalifler, Ölmekte Olan Dignity tarafından desteklenen türden bir mevzuatın getirilmesinin daha sert önlemlere doğru " kaygan bir eğim " olabileceğini savunuyorlar . Ölmekte olan Onur, Parlamentonun iradesinin çok önemli olacağına ve yasada yapılacak herhangi bir değişikliğin bir kez oluşturulduktan sonra sürekli incelemeye tabi olacağına işaret ederek bunu çürütüyor . Ayrıca, ölüme yardımın yasal hale getirildiği yargı bölgelerinde (ABD'nin Oregon eyaleti gibi ), uygunluk kriterlerinin başlangıçtan itibaren genişletilmediğine dikkat çekiyorlar.
Buna ek olarak, bazı engelli hakları savunucuları, yardımlı bir ölüm yasasının, hayatlarının değer kaybettiğini düşünebilecekleri için bazı engelli kişiler üzerinde erken ölüm arama konusunda ekstra baskıya yol açacağından endişe duyuyor. 2015'te yapılan bir anket, engelli kişilerin %86'sının, öleceğinden emin oldukları ölümcül ve ağrılı bir hastalığı olan bir kişinin yardımlı ölüme izin verilmesi gerektiğine inandığını; ancak, Scope (hayır kurumu) tarafından yapılan anket , engelli kişilerin çoğunluğunun yardımlı ölümle ilgili yasada bir değişiklik hakkında endişeleri olduğunu bildiriyor.
Ölmekte olan Onur, genellikle popüler olan ve çoğunluk tarafından desteklenen bir tür yardımlı ölüme veya benzer mevzuata sahip dünyanın diğer bölgelerine işaret eder. Bunlara Avrupa'da Hollanda ve Belçika ile Amerika Birleşik Devletleri'nde Oregon, Washington eyaleti ve Vermont dahildir. Ölümde İtibar, yardımlı ölüm yasasını destekler ( Oregon'da Onurlu Ölüm Yasası uyarınca yasal olduğu gibi ), bu sayede bir doktor, hastanın talebi üzerine zihinsel olarak yetkin, ölümcül hasta bir yetişkine ömür boyu sürecek bir ilaç dozu reçete eder ve hasta yönetir. Bu, birinin ölümcül hastalığı olmayan bir kişiye ölmesi için yardım sağladığı yardımlı intihardan ve üçüncü bir tarafın bir hastaya yaşamı sonlandıran ilacı vermesini içeren ötenaziden farklıdır.
Dignity in Dying tarafından kullanılan bir başka argüman, Dignitas organizasyonunun İsviçre'de kullanılmasına ilişkindir ve İsviçre'de yardımlı ölümlerin mevcudiyetinin sorunu basitçe "dış kaynak kullanımı" olduğunu söyler.
Yardımlı ölüm yasasının bazı savunucuları, Dignity in Dying'in önerilerinin yeterince ileri gitmediğini düşünüyor. My Death My Decision ve Humanists UK gibi kuruluşlar , yardımlı ölüm yasasının altı aydan daha az ömrü olanlarla sınırlı olmaması gerektiğini, öngörülen yaşam sürelerine bakılmaksızın dayanılmaz ve tedavi edilemez bir şekilde acı çeken zihinsel olarak yetkin tüm yetişkinler için geçerli olması gerektiğini savunuyorlar. . Bu duyguların Yüksek Mahkeme yargıcı Lord Neuberger tarafından 2013 yılında R (Nicklinson) ile Adalet Bakanlığı arasındaki kararda yankılandığı görülüyor. Değersiz, sefil ve genellikle acı verici olarak gördükleri bir hayatı uzun yıllar yaşama umuduna sahiplerse, insanların ölmelerine yardım etmede, sadece birkaç ayları kalmış olmaktan çok daha fazla haklı olduğumu düşünüyorum".
Ayrıca bakınız
- Birleşik Krallık'ta ötenazi
- Yaşamın Sonunda Seçim İçin Tüm Partilerden Parlamento Grubu
- yardımlı intihar
- Betty ve George Coumbias
- Dünya Ölme Hakkı Dernekleri Federasyonu
- Son Çıkış Ağı