Cenin için; "Âlem-i şehadetten âlem-i gayba girmiş bir daldır ve bir dildir..." deniliyor. Cümle tam tersi olmak lazım değil midir?
Değerli Kardeşimiz;
Cümlenin geçtiği pasajın tümünü buaraya alıp değerlendirelim:
"Birisi: Vahdetini ve ehadiyetini ve samediyetini gösterir ki, o çocuk âzâ-yı esasîde ve cihazat-ı insaniyenin envâında sair insanlarla muvafık ve mutabık olduğu cihetle, Hâlık ve Sâniinin vahdetine şehadet ediyor. O cenîn bu lisanla bağırıyor ki: 'Bana bu sima ve âzâyı veren kim ise, bütün esasat-ı âzâda bana benzeyen bütün insanların sânii dahi Odur. Ve hem bütün zîhayatın sânii Odur.'”
"İşte, rahm-ı mâderdeki cenînin bu lisanı, gaybî değil, kaideye ve ıttırada ve nev’ine tâbi olduğu için malûmdur, bilinebilir. Âlem-i şehadetten âlem-i gayba girmiş bir daldır ve bir dildir."(1)
Üstadımız burada farklı ve orijinal bir noktayı nazara veriyor. Şehadet alemine gelen çocuk ve çocuklar, bir dil oluyor ve gaybi bir alemden haber veriyorlar. Dilin alemi gayba girmesi, alemi gayptan haber veren bir dil olarak anlamak daha doğru olur. Peki nedir o gaybi olan şey? Cevabını Üstad ilk cümlede ifade ediyor; Allah'ın vahidiyeti, ehadiyeti ve samediyetidir. Yani bize gaybi olan Allah'ın sıfatlarıdır. Üstad alemi gayba giren bu dilin ne dediğini bir sonraki cümlede biraz daha açmış. Şöyle ki:
"O cenîn bu lisanla bağırıyor ki: 'Bana bu sima ve âzâyı veren kim ise, bütün esasat-ı âzâda bana benzeyen bütün insanların sânii dahi Odur. Ve hem bütün zîhayatın sânii Odur.'”
(1) bk. Lem'alar, On Altıncı Lem'a.
Selam ve dua ile...
Sorularla Risale Editörü