Bir WPC'yi 15А18М / Р-36М2 roketi ile PU madenine takma (http://www.uzhur-city.ru)
Р-36М, Р-36М УТТХ, Р-36М2 (NATO sınıflandırmasına göre - SS-18 "Şeytan") - ağır toprak tabanlı kıtalararası balistik füzesi olan bir Sovyet füze sistemi ailesi gg.
Komplekslerin genel özellikleri:
başlatıcısı - sabit, benim;
roket, yüksek kaynamış yakıt bileşenlerinde iki aşamalı bir roket motorudur; bir taşıma ve fırlatma kabından harç fırlatılır;
füze kontrol sistemi - dijital bilgisayara dayalı özerk, ataletsel;
roket, ayrı savaş başlığı hedefleriyle ayrılmış olanlar dahil olmak üzere çeşitli savaş başlıklarının kullanımına izin verir.
Р-36М (dizin 15А14, kod СНВ PC-20А)
Üçüncü nesil kıtalararası balistik füzesi 36А15 ve silo fırlatıcı 14P15 ile geliştirilmiş güvenlikli P-714M stratejik füze sisteminin geliştirilmesi, Yuzhnoye Tasarım Ofisi tarafından yönetildi. Yeni rokette, önceki kompleks olan P-36'in oluşturulması sırasında elde edilen tüm en iyi uygulamalar kullanıldı.
Roket oluşturmak için kullanılan teknik çözümler, dünyanın en güçlü savaş füzesi sistemini yaratmayı mümkün kıldı. Selefi P-36'ten çok daha üstündü:
çekim hassasiyeti - 3 kez.
alarm durumunda - 4 kere.
roketin enerji yetenekleri hakkında - 1,4 kez.
orijinal garanti süresine göre - 1,4 kez.
başlatıcının korunması - 15-30 kez.
2,4 kez - başlatıcısı hacminin kullanım derecesine göre.
İki aşamalı roket Р-36М, “sıralı” şemaya göre adımların ardışık düzenlenmesiyle yapılmıştır. Hacim kullanımını optimize etmek için, ikinci aşamalar arası adaptör hariç, kuru bölmeler roketten çıkarıldı. Uygulanan tasarım çözümleri, çapını korurken ve ilk iki roket aşamasının toplam uzunluğunu, 11КXNNXX roketine kıyasla 400 mm kadar düşürürken, yakıt tedarikini% 8 oranında artırmaya izin verdi.
İlk aşamada, KBEM tarafından geliştirilen kapalı bir devreye göre çalışan dört tek odalı 264Д15 motordan oluşan RD-117 tahrik sistemi kullanıldı (baş tasarımcısı V. P. Glushko). Motorlar menteşelidir ve sapmaları roketin uçuşunu kontrol etmek için kontrol sistemi komutları tarafından kontrol edilir.
İkinci aşamada, kapalı devrede çalışan ana tek odalı 15D7E motorundan (RD-0229) ve açık devreye göre çalışan dört odalı direksiyon motoru 15D83'tan (RD-0230) oluşan tahrik sistemi uygulanır.
LRE roketi, yüksek kaynama noktalı iki bileşenli kendiliğinden tutuşan yakıt üzerinde çalıştı. Yakıt olarak asimetrik dimetilhidrazin (UDMH), oksitleyici madde olarak diazota tetraoksit (AT) kullanılmıştır.
Gaz dinamiğinin birinci ve ikinci aşamalarının ayrılması. Patlayıcı cıvataların tetiklenmesi ve basınçlı gazın yakıt depolarından özel pencerelerden geçmesi ile sağlanmıştır.
Yakıt doldurulduktan sonra yakıt sistemlerinin tam ampulleşmesi ve roket tahtasından sıkıştırılmış gazların elimine edilmesiyle geliştirilmiş pnömatik-hidrolik roket sistemi sayesinde, tam savaş durumunda geçirilen süreyi 10 yıllarına kadar potansiyel çalışma potansiyeli ile 15-25 yılına kadar artırmak mümkün olmuştur.
Füze kontrol sistemi özerk, ataletseldir. Çalışmaları onboard dijital bilgi işlem kompleksi tarafından sağlandı. Bilgi işlem kompleksinin tüm ana unsurları fazlalık içeriyordu. BTWC kullanımı, yüksek çekim doğruluğu elde etmeyi mümkün kıldı - savaş başlıklarının dairesel muhtemel sapması 430 m idi.
Roketin ve kontrol sisteminin şematik diyagramları, MS'in üç varyantını kullanma olasılığına bağlı olarak geliştirilmiştir:
8 Mt şarj gücüne ve 16000 km menziline sahip hafif monoblok;
25 km menzilli 11200 Mt şarj gücüne sahip ağır monoblok;
Savaş başlıklarının (HF), 8 Mt kapasiteli 1 savaş başlıklarından ayrılması;
Tüm füze savaş başlıkları, gelişmiş bir füze savunma silahı setiyle donatılmıştı. Füze savunma füzesi 15А14’in üstesinden gelmek için araçlar kompleksi için ilk defa yarı-ağır yanlış hedefler oluşturuldu. Özel bir katı yakıtlı overclock motorunun kullanılması sayesinde, kademeli olarak artan itme, yanlış bir hedefin aerodinamik frenleme kuvvetini telafi eden itici gücü sayesinde, yörüngenin neredeyse tüm seçici özelliklerinde savaş başlıkları özelliklerinin taklit edilmesi ve atmosferik olanın atmosferik bir bölümünün kayda değer bir kısmı üzerinde mümkün olmuştur.
Yeni füze kompleksinin yüksek seviyedeki özelliklerini büyük ölçüde belirleyen teknik yeniliklerden biri, bir nakliye fırlatma kabından (TLC) bir füze harcı fırlatılmasıydı. Dünya uygulamasında ilk kez, ağır sıvı MBR için bir harç şeması geliştirildi ve uygulandı. Başlangıçta, toz basınç akümülatörleri tarafından yaratılan basınç roketi TPC'den dışarı itti ve sadece madenden ayrıldıktan sonra roket motoru çalışmaya başladı.
Üretim tesisinde nakliye ve fırlatma kabına yerleştirilen roket, mayın fırlatıcıya (silo) doldurulmamış bir halde taşındı ve yerleştirildi. Roket yakıt bileşenleriyle dolduruldu ve siloda bir füze bulunan bir WPC'nin kurulmasından sonra baş kısmı birleştirildi. Yerleşik sistem kontrolleri, fırlatma hazırlığı ve roketin fırlatılması, kontrol sistemi ilgili komutları uzak bir komut görevinden aldıktan sonra otomatik olarak gerçekleştirildi. İzinsiz başlatmanın önlenmesi için, kontrol sistemi yalnızca yürütme için belirli bir kod anahtarı olan komutları kabul etti. Bu tür bir algoritmanın kullanılması, Stratejik Füze Kuvvetleri'nin tüm komuta merkezlerinde yeni bir merkezi kontrol sisteminin getirilmesiyle mümkün olmuştur.
Bir harç fırlatma sistemi geliştirmek amacıyla yapılan füze füzesi testleri Ocak 1970'ta başladı, uçuş testleri Şubat 21 1973'tan yapıldı. 43 test çalışmasından, 36 başarılı oldu ve 7 başarısız oldu.
P-36M roketinin tek parçalı versiyonu, Kasım 20’in 1978’inde kabul edildi, bölünmüş kafalı bir seçenek Kasım 29’in 1979’inde kabul edildi ve ICBM P-36М’ın ilk füze alayı Aralık 25’te 1974’te piyasaya sürüldü.
1980'te, tetikte olan 15А14 füzeleri, 15А18 füzesi için tasarlanan gelişmiş HST ile silodan çıkarılmadan yeniden donatıldı. Füzeler, 15А18-1 adı altında dövüş görevine devam etti.
ICBM R-1982M'in X-NUMX'i savaş görevinden alındı ve P-36M UTTH (36A15) füzesi ile değiştirildi.
Р-36М УТТХ (15А18 dizini, СНВ PC-20Б kodu)
15-blok ayrık kafa ile donatılmış 018A36 roket ile üçüncü nesil stratejik füze sistemi 15P18'in (Р-10М УТТХ) geliştirilmesi, 16 yılının 1976 yılının Ağustos ayında başladı.
Füze sistemi, daha önce geliştirilen 15P014 kompleksinin (Р-36М) savaş etkinliğini arttırma ve arttırma programının uygulanması sonucunda oluşturulmuştur. Kompleks, düşman füze savunma sistemlerine karşı etkili karşı önlemler koşullarında, 10 km²'ye kadar olan bir alanda bulunan yüksek güçlü küçük boyutlu veya özellikle büyük alan hedefleri dahil olmak üzere bir füzenin 300000 hedeflerine imha edilmesini sağlar. Yeni kompleksin verimliliğinin arttırılması şu şekilde sağlanmıştır:
çekim doğruluğunu artırmak 2-3 kez;
savaş başlığı sayısını (BB) ve ücretlerinin gücünü artırmak;
üreme alanını arttırmak;
yüksek güvenlikli silo başlatıcısı ve komut direğinin kullanımı;
fırlatma takımlarını silolara getirme olasılığını arttırmak.
15А18 roketinin düzeni, 15А14 şemasına benzer. Bu, iki aşamalı bir basamaklı basamaklı roket. 15А14 roketinin birinci ve ikinci aşamaları, roketin bileşiminde değişiklik yapılmadan kullanılır. İlk kademenin motoru dört odacıklı bir LRE RD-264 kapalı devredir. İkinci aşamada, tek odacıklı bir muhafaza LRE RD-0229 kapalı devre ve dört odacıklı bir direksiyon LRE RD-0257 açık devre kullanılır. Basamakların ayrılması ve savaş aşamasının ayrılması gaz dinamiğidir.
Yeni roket arasındaki temel fark, yeni geliştirilen dilüsyon aşaması ve on yeni yüksek hızlı üniteye sahip FER'di. Seyreltme aşaması motoru, modlar arasında çok sayıda (en fazla 2000 kez) geçiş yapan dört odalı, çift modlu (800 kgf ve xnumx kgf). Bu, tüm savaş başlıklarını yetiştirmek için en uygun koşulları yaratmanızı sağlar. Bu motorun bir başka tasarım özelliği de iki sabit yanma odası pozisyonudur. Uçuş sırasında, üreme aşamasının içinde bulunurlar, ancak sahnenin roketten ayrılmasından sonra, özel mekanizmalar, yanma odalarını bölmenin dış konturunun dışına çıkarır ve üreme savaş başlıkları için "çekme" devresini uygulamak için onları açar. HRP'nin kendisi, tek bir aerodinamik kaporta içeren iki katmanlı bir şema üzerinde yapılır. Ayrıca, yerleşik bilgisayarın hafızası arttırıldı ve geliştirilmiş algoritmalar kullanmak için kontrol sistemi yükseltildi. Aynı zamanda, çekim doğruluğu 25 zamanlarında iyileştirildi ve fırlatma süresi 2,5 saniyeye düşürüldü.
Roket R-36М УТТХ taşıma ve fırlatma kabında (TPK), maden fırlatıcıya monte edilmiştir ve tam savaş hazırlığıyla dolu durumda görev yapmaktadır. TPB'yi SKB MAZ'daki maden yapısına yüklemek için, MAZ-537'e dayanan bir traktöre sahip yoğun trafiğe sahip yarı römork şeklinde özel bir taşıma ve montaj ekipmanı geliştirildi. Kullanılan harç fırlatma yöntemi.
Р-36М УТТХ roketinin uçuş testleri Baikonur test sahasında 31 1977 ekim ayında başladı. Yapılan uçuş testi programı, 19'in başarısız olduğu 2 tanıtımlarını başlattı. Bu başarısızlıkların nedenleri netleştirildi ve ortadan kaldırıldı, alınan önlemlerin etkinliği sonraki lansmanlar ile doğrulandı. 62'in başarılı olduğu, toplam 56 başlatılması gerçekleştirildi.
18 Eylül 1979 Yeni füze sistemi üzerinde üç füze alayı savaş görevi yapmaya başladı. 1987'ten itibaren, Р-308М УТТХ'ın X-NUMX'i beş füze bölümünün bir parçası olarak konuşlandırıldı. Mayıs 36'ten itibaren, Stratejik Füze Kuvvetleri arasında, her biri 2006 savaş başlıkları bulunan, ICBM P-74М UTTH ve P-36М36 içeren 2 mayın rampaları yer alıyor.
Kompleksin yüksek güvenilirliği, yalnızca dördünün başarısız olduğu Eylül 159’ten itibaren 2000’in başarılı lansmanlarıyla doğrulandı. Seri ürünlerin devreye alınması sırasındaki bu arızalar üretim hatalarından kaynaklanmaktadır.
SSCB'nin çöküşünden ve 1990-x'in başlangıcındaki ekonomik krizden sonra, P-36M UTTH'nin hizmet ömrünün uzatılması sorunu, onları Rus tarafından geliştirilen yeni komplekslerle değiştirdi. Nisan 17'teki bu 1997 için, R-36M UTTH roketinin başarıyla başlatılması, 19,5'in yıllar önce yapılmasını sağladı. Milli Savunma Bakanlığı Merkez Araştırma Enstitüsü'nden NPO Yuzhnoye ve 4, füzelerin garanti sürelerini 10 yıllarından 15, 18 ve 20 yıllara çıkarmak için çalışmalar yaptı. Baikonur cosmodrome'dan yılın Nisan ayının 15'inde 1998, Kamçatka'daki Kura eğitim alanında on eğitim başlığının tüm eğitim hedeflerine çarptığı on eğitim savaş başlığının bulunduğu bir R-36М УТТХ roketinin eğitim başlattı.
Р-36М УТТХ ve Р-36М2 füzelerine dayanan Dnepr hafif sınıf fırlatma aracının geliştirilmesi ve daha fazla kullanılması için bir Rus-Ukrayna ortak girişimi de kuruldu.
Р-15М718 roket silolarının 36P2М kapağını açın (http://vpk-news.ru)
Р-36М2 (dizin 15А18М, kod СНВ PC-20В)
9 Ağustos 1983, SSCB Yuzhnoye Tasarım Bürosu Bakanlar Kurulu kararı ile görev, muhtemel ABD füze savunma sisteminin üstesinden gelebilmesi için Р-36М UTTH roketini sonuçlandırmaktı. Ek olarak, roket ve tüm kompleksin güvenliğini nükleer bir patlamanın zarar verici faktörlerinin etkilerinden geliştirmek gerekiyordu.
Dördüncü nesil F-36M2 "Voivod" konumlandırma alanında birden nükleer etkisi de dahil olmak üzere herhangi bir muharebe istihdam koşullarında modern füze savunma vasıtası ile korunan amaçlı olarak her türlü, yenmek için tasarlanmış çok amaçlı ICBM ağır sınıf 15A018M ile (15P18M) ait Füze sistemi. Kullanımı garantili bir misilleme stratejisi uygulamanıza izin verir.
En yeni teknik çözümlerin kullanılması sonucunda, 15А18М roketinin enerji yetenekleri, 12А15 rokete kıyasla% 18 oranında arttırılmıştır. Aynı zamanda, OCB-2 sözleşmesinin dayattığı boyutlar ve başlangıç ağırlığına dair tüm sınırlamalar yerine getirilmiştir. Bu tür füzeler tüm kıtalararası füzelerin en güçlüsüdür. Kompleksin teknolojik seviyesi dünyada benzerleri yoktur. Füze kompleksinde, silo fırlatıcıların nükleer savaş başlıklarına ve yüksek hassasiyetli nükleer olmayan maddelere karşı aktif korunması оружияÜlkede ilk defa alçak irtifaya sahip olmayan nükleer olmayan yüksek hızlı balistik hedeflerin durdurulması gerçekleştirildi.
Prototiple karşılaştırıldığında, yeni kompleks birçok özelliği geliştirebildi:
1,3 kez doğruluğunu artırmak;
3 kere özerklik süresinde artış;
2'te hazır olma süresinin azalması.
savaş başlığı üreme bölgesi 2,3 kez üreme alanının arttırılması;
yüksek güç şarjlarının kullanılması (her biri 10'tan 550 kt gücüne sahip bireysel kılavuzluk 750 ayrılabilir savaş başlıkları; toplam atış ağırlığı - 8800 kg [1]);
Planlanan hedef belirtimlerinden birinde sürekli mücadele hazırlık modundan başlatılması ve en yüksek yönetim seviyesinden iletilen planlanmamış hedef belirlemeleri için operasyonel yeniden hedefleme ve fırlatma olasılığı;
P-36М2 Voyevoda kompleksinin geliştirilmesinde özellikle zorlu savaş koşullarında yüksek savaş etkinliği sağlamak için, aşağıdaki alanlara özellikle dikkat edildi:
siloların ve dişli kutularının güvenliğinin ve sağlanabilirliğinin arttırılması;
Kompleksin kullanımının tüm koşullarında muharebe kontrolünün sürdürülebilirliğinin sağlanması;
kompleksin özerklik süresini artırmak;
garanti süresini artırmak;
uçuşta füzenin direncini, kara ve yüksek irtifa nükleer patlamalarının zarar verici faktörlerine karşı sağlama;
füze retargeting için operasyonel yeteneklerin genişlemesi.
Yeni kompleksin temel avantajlarından biri, toprağa ve yüksek rakımlı nükleer patlamalara maruz kaldıklarında bir misilleme grevi koşullarında füze fırlatma olasılığıdır. Bu, mayın fırlatıcıdaki füzenin hayatta kalma oranını artırarak ve füzenin uçuş sırasında nükleer bir patlamanın zararlı faktörlerine karşı direncindeki önemli bir artışla sağlanıyor. Roket gövdesi çok işlevli bir kaplamaya sahiptir, gama radyasyon sistemi kontrol ekipmanı tanıtılır, 2 otomatik kontrol sistemi dengeleme sisteminin yürütme gövdelerinin hızını katlar, baş kaplaması yüksek irtifa engelleyici nükleer patlamalar bölgesini geçtikten sonra ayrılır, roketin birinci ve ikinci aşamalarının motorları bir itme tarafından zorlanır.
Sonuç olarak, füze saldırı bölgesinin 15®18 roketine kıyasla bloke edici bir nükleer patlama ile yarıçapı, 20 tarafından azaltılır, X-ışını radyasyonuna karşı direnç 10 süreleri ile, gama-nötron radyasyonu ile - 100 tarafından artırılır. Roket, toprakta meydana gelen nükleer bir patlama sırasında bulutta bulunan toz oluşumlarının ve büyük toprak parçacıklarının etkilerine karşı dayanıklıdır.
Roket için, 15А14 ve 15А18 füze komplekslerinin silo sistemlerini güçlendirerek, HV'nin zararlı faktörlerinden ultra yüksek koruma ile inşa edilmiştir. Füzenin bir nükleer patlamanın zarar verici faktörlerine karşı direnç seviyesinin farkına varılması, doğrudan PU'ya zarar vermeyen bir nükleer patlamadan sonra ve komşu bir PU'ya maruz kaldığında uyanıklığı azaltmadan başarılı bir şekilde başlatılmasını sağlar.
Roket, adım adım düzenlenmiş, iki aşamalı bir şema üzerinde yapılır. Roket, 15А18 roketinin bir parçası olarak yüksek düzeyde teknik mükemmellik ve güvenilirlik sergileyen, fırlatma ekipmanlarının başlatılması, ayrılması, savaş başlıklarının ayrılması ve savaş ekipmanlarının ıslah unsurlarının benzer şemalarını kullanır.
Roketin ilk aşamasının itme sisteminin yapısı, turbo-pompalı bir yakıt besleme sistemine sahip ve kapalı bir devrede yapılmış dört menteşeli tek odacıklı sıvı yakıtlı roket motorlarından oluşur.
İkinci kademe tahrik sistemi iki motordan oluşur: kapalı bir devrede yapılmış turbo-pompalı bir yakıt bileşeni beslemesine sahip uzun ömürlü bir tek odacıklı RD-0255 ve daha önce 0257А15 roketinde kullanılan bir kapalı devre ve dört odalı, açık devre olan bir direksiyon RD-18. Tüm kademelerin motorları, UDMH + AT yakıtının yüksek kaynama dereceli sıvı bileşenlerinde çalışır, bu kademeler tamamen kesilir.
Kontrol sistemi, yeni nesil iki yüksek performanslı CEC (havadan ve yere dayalı) ve savaş görevi sırasında sürekli çalışan yüksek hassasiyetli bir komuta teçhizatı kompleksi temelinde geliştirilmiştir.
Düzenli bir roket P-36М2 piyasaya sürüldü. Muhtemelen depolama süresinin uzatılması için lansmanlardan biri. (Radiant kullanıcısı arşivinden fotoğraflar, http://russianarms.mybb.ru)
Roket için, baş kısmının nükleer bir patlamanın zarar verici faktörlerine karşı güvenilir bir şekilde korunmasını sağlayan yeni bir kafa kaplaması geliştirilmiştir. Roketin dört savaş başlığı tipiyle donatılması dahil, taktiksel ve teknik gereksinimler:
“ağır” ve “hafif” BB'li iki adet tek bloklu savaş başlığı;
0,8 Mt kapasiteli on güdümsüz BB'li HSR;
Arazi haritalarını kullanan bir hedef arama sistemine sahip altı güdümlü ve dört kontrol BB'den oluşan karma konfigürasyonun MIRV'si.
Savaş ekipmanının bir parçası olarak, özel kasetlere yerleştirilen yüksek performanslı füze savunma sistemleri (“ağır” ve “hafif” yanlış hedefler, dipol reflektörler) oluşturuldu ve ısı yalıtımlı BB kapakları kullanıldı.
P-36М2 kompleksinin uçuş testleri 1986'ta Baikonur'da başladı, P-36М2 ICBM'leriyle ilk füze alayı Temmuz 30'da 1988 savaş görevine başladı 11 Ağustos 1988 füze sistemi hizmete girdi. Dördüncü kuşak P-36М2'in (15А18М - "Voivode") dördüncü nesil kıtalararası roketinin uçuş testleri her türlü savaş ekipmanıyla yapıldı ve yılın Eylül 1989'inde yapıldı. Yılın Mayıs 2006'inde, Stratejik Füze Kuvvetleri, her biri 74 başlıkları bulunan, ICBM P-36М UTTH ve P-36М2 içeren 10 mayın rampalarını içerir.
21 Aralık 2006 yılın 11 saatleri 20 dakika Moskova zamanı, PC-20В'ın dövüş antrenmanına başladı. Stratejik Füze Kuvvetleri Bilgi ve Halkla İlişkiler Servisi başkanı Albay Alexander Vovka'ya göre, Orenburg Bölgesi'nden (Ural bölgesi) fırlatılan füze eğitimi ve muharebe birimleri, Pasifik Okyanusu'ndaki Kamçatka Yarımadası'nın test bölgesinde geleneksel olarak kesin hedefler aldı. İlk adım Vagaysky, Vikulovsky ve Sorokinsky bölgelerine düştü. 90 kilometre yükseklikte ayrıldı, toprağa bir düşme sırasında yakıt artıkları yandı. Lansman, deneysel tasarım çalışması "Zaryadie" çerçevesinde gerçekleşti. Başlar, P-36М2 kompleksini 20 yıl boyunca kullanma olasılığı hakkındaki soruya olumlu bir cevap verdi.