Türk masonlarının, bir ara İstanbul'da Nuruziya Sokağı'nda bulunan lokali nitelemek üzere kullanmış oldukları bir söz gelimi.
Bu terimin doğru olarak kullanılış dönemi 1959 - 1968 yılları arasıdır. Daha önce, İstanbul'da gerek simgesel derecelerde çalışan locaların gerekse yüksek derece atölyelerinin toplantıları Tepebaşı'ndaki Meşrutiyet Caddesi 111 nolu binada yürütülmekteydi. Ancak bu bina hepsine yetmiyordu. Bunun çok yakınında, dik bir yokuş durumunda olan Polonya Sokağı'ndaki 25 nolu bina satın alınmış, sokağın adının Nuruziya Sokağı olarak değiştirilmesi de sağlanmıştı. Simgesel derecelerde çalışan localar bu yeni binaya taşınmıştı.
Masonlardan birçoğu hem simgesel derecelerde çalışan bir locanın hem de bir yüksek derece atölyesinin üyesi olduğu için, bu iki bina arasında, hayli yoğun bir gidiş geliş trafiği oluşmuştu. Bu bir yokuş tırmanma ya da inmeyi gerektirdiğinden, Tepebaşı'ndaki binaya Yukarı Loca, Nuruziya Sokağı'ndaki binaya da Aşağı Loca denilmesi alışkanlık haline gelmişti.