Sendikalar son 30-40 yılda Amerika’da güç kaybetse de Tom Lee, bu örgütlerin hala önemli olduğunu düşünüyor. Sendikalar, Amerikan halkına büyük yarar getirdi. Sendika üyesi olmayanların bile bu sayede hem sosyal hakları hem de maaşları yükseldi. Ancak sendika üyelerinin sayısı son 40 yılda yüzde 50 oranında azaldı.
Geçen yıl, Wisconsin eyaleti, kamu çalışanlarının toplu sözleşme dahil birçok hakkını geri aldı. Birçok ekonomist sendika üyelerinin azalmasıyla reel ücretlerdeki düşüş arasında doğrudan bağ kuruyor.
Lawrence Mishel, liberal görüşleriyle tanından Ekonomi Politikaları Enstitüsü’nden. Son yıllarda görülen yüksek işsizlik, çalışanların haklarının erimesinde önemli bir faktör. Ama aynı zamanda son 30 yılda, küreselleşme nedeniyle, Amerikalı işçiler, çok daha ucuz maaşlarla çalışan yabancı rakiplere maruz kaldı.
Lawrence Mishel, son çalışmasında, Amerikalı işçilerin verimliliğinin son 10 yılda yüzde 80 arttığına işaret ediyor. Buna karşın saatlik ücretlerdeki artış yüzde 11’de kaldı. Muhafazakar ekonomistler bu görüşe katılmıyor. American Enterprise Enstitüsü’nden Andrew Biggs de bunlardan:
Çalışanların haklarının tazmininde büyük değişiklikler oldu. Bugün eskisine oranla çalışanların sigorta primleri çok daha yüksek. Bu yüzden de maaşlara ve diğer sosyal haklara ayrılan pay azalıyor. Sağlık giderleri arttıkça, diğer sosyal haklar düşüyor.
Andrew Biggs, sağlık harcamaları azalırsa, artan verimlilikle birlikte, maaşların da artacağını söylüyor. Lawrence Mishel ise buna inanmıyor. Hiçbir sağlık sigortası bulunmayanların da maaşlarının son yıllarda düştüğünü hatırlatmakta fayda var.
Bu arada sendika lideri Tom Lee de, çalışanlar örgütlenmez ve herkes için ekonomik güvence edinmeye çalışmazlarsa haklarının giderek azalacağını söylüyor.