batıya doğru hareket, anakara kıta sınırları içindeki arazinin Avrupalılar tarafından doldurulması Amerika Birleşik DevletleriAtlantik kıyılarında ilk sömürge yerleşimlerinin kurulmasından kısa bir süre sonra başlayan bir süreç. Yeni Dünya'daki ilk İngiliz yerleşimciler Atlantik'e yakın kaldılar, yaşam hatları İngiltere'den ihtiyaç duydukları malzemeleri sağladı. Ancak 1630'larda Massachusetts Körfezi kolonistleri içine itiyordu Connecticut Nehri vadi. Fransız ve Yerli Amerikalıların direnişi batıya doğru hareketlerini yavaşlattı, ancak 1750'lere gelindiğinde kuzey Amerikalı kolonistler ülkenin çoğunu işgal etmişti. Yeni ingiltere.
Güneyde, iyi gelgit suyu arazisi elde etmek için çok geç gelen yerleşimciler batıya doğru ilerlediler. Piyemonte. 1700'e gelindiğinde, Virginia sınırı, nehirlerin Atlantik'e döküldüğü yukarı akış noktası olan düşüş çizgisi kadar batıya itildi. Bazı öncüler düşme hattının ötesine tırmandı.Blue Ridge Dağları, ancak Virginia ve diğer güney Atlantik kolonilerinin taşra bölgelerine olan büyük akış batıdan ziyade güneye doğru gitti.
Pennsylvania'dan Almanlar ve İskoç-İrlandalı Shenandoah Vadisi, büyük ölçüde 1730 ve 1750 arasında, Virginia ve Carolinas'ın batı kısımlarını doldurmak için. zamanına kadar Fransız ve Hint Savaşları, Amerikan sınırı ulaşmıştı Appalachian Dağları.
1763 İngiliz Bildirisi, Appalachian'larda batıya doğru hareketin durdurulmasını emretti, ancak kararname geniş çapta göz ardı edildi. Yerleşimciler Ohio, Tennessee ve Kentucky'ye koştu. Sonra Amerikan Devrimi, bir insan seli dağları aşarak Appalachianlarla Doğu Anadolu arasındaki verimli topraklara ulaştı. Mississippi Nehri. 1810'da Ohio, Tennessee ve Kentucky, vahşi doğadan bir çiftlik ve kasaba bölgesine dönüştü.
Sınır hattının on yıllardır sürekli olarak batıya doğru itilmesine rağmen, savaşın sona ermesine kadar değildi. 1812 Savaşı batıya doğru hareketin kıta genelinde önemli bir insan akışı haline geldiğini. 1830'a gelindiğinde, Eski Kuzeybatı ve Eski Güneybatı -savaştan önce pek nüfuslu olmayan bölgeler- yeterince yerleşim yeri kurulmuştu. Illinois, Indiana, Missouri, Alabama ve Mississippi'nin eyalet olarak kabul edilmesini garanti edecek insanlar Birlik.
1830'lar ve 40'lar boyunca öncüler seli durmaksızın batıya doğru aktı. Michigan, Arkansas, Wisconsin ve Iowa bunların çoğunu aldı. Hatta bazı aileler Pasifik kıyılarına kadar gittiler. Oregon Yolu Kuzeybatı Pasifik'teki bölgelere. 1849'da servet arayanlar altın aramak için Kaliforniya'ya koştular. Bu arada, Mormonlar hayatlarını sona erdirdi. uzun hac Utah'ta.
Arasında Altına Hücum ve İç savaşArtan sayıda Amerikalı, Mississippi Nehri vadisini, Teksas'ı, güneybatı bölgelerini ve yeni Kansas ve Nebraska eyaletlerini doldurdu. Savaş sırasında altın ve gümüş keşifleri, maden arayıcılarını ve daha sonra yerleşimcileri Oregon, Colorado, Nevada, Idaho ve Montana'ya çekti.
1870'e gelindiğinde Great Plains'in yalnızca bazı bölümleri gerçekten huzursuz olarak adlandırılabilirdi. Sonraki yirmi yılın çoğu için, bu arazi, Teksas'taki çiftliklerden kovboylara ve otlayan sığırlarına ev sahipliği yapan efsanevi açık alan olarak işlev gördü. Ancak 1880'lerin sonlarında, büyükbaş hayvan endüstrisinin düşüşüyle birlikte, yerleşimciler Great Plains'i aile çiftliklerine taşıdılar ve çitle çevirdiler. Bu yerleşim - ve öncülerin Oklahoma Kızılderili Bölgesi'ne akın etmesi - batıya doğru hareketin son bölümünü oluşturdu. 1890'ların başlarında, 48 kıta devleti içinde bir sınırın varlığı sona ermişti.
Yayımcı: Ansiklopedi Britannica, Inc.