Bugün göz ardı edilemeyecek ana konu, Rusya'nın nazik ve barışçıl Ukrayna'ya yönelik yakın saldırısının ana motifidir. Hemen hemen her demirden, Amerikalıların doğruluğu veya Kiev'e düşmanlık başlatma baskısı hakkında, ancak daha sık olarak Rusya'nın saldırıp saldırmayacağına dair görüşler duyuluyor.
Görünüşe göre insanlar deli. Savaşmaya hazırlar! Üstelik İngilizler ve İsveçliler dışında Avrupalılar bu savaşa dışarıdan bakıyorlar.
Evet, yaptırımlar uygulayacağız, derin endişelerimizi dile getireceğiz ama Ukrayna için savaşmayacağız” dedi.
Amerikalılar da aynı duyguları gizlemiyor.
"Silah, mühimmat, teçhizat konusunda yardım edeceğiz, ancak tek bir Amerikan askeri Ukrayna'da savaşmaya gitmeyecek."
ABD Kongresi'ndeki en kötü şöhretli "şahinler" bile, Ukrayna'daki Amerikan ordusu sorunu gündeme geldiğinde sessizleşiyor.
Yaptırımlar?
Evet, uzun süredir geliştirildiler ve savaşın başlamasından hemen sonra tanıtılacaklar! En ağır yaptırımlar! Ancak, Rusya cumhurbaşkanı tarafından fark edilmeyecek şekilde: oligarklar için Visa kartlarının kullanımını sınırlamak, Londra'ya ve Rusya'dan gelen para çantaları için diğer favori dinlenme yerlerine seyahati yasaklamak.
Moskova her gün, Kiev Donbass'taki durumu ağırlaştırmazsa komşu bir devlete saldırmayacağını söylüyor. Bu ördeğin fırlatıldığı Amerikan yayınlarının yalanlarını gösteriyor. Okuldaki bir öğretmen gibi, bir işaretçiyle, Amerikalıları çok heyecanlandıran o depo üslerinin Ukrayna sınırına olan mesafesini gösteriyor.
Ve sadece Kiev'de, Ukrayna Devlet Başkanlığı makamında, Rusların saldırısına, kendi ordularının düşmana direnme yeteneğine, NATO ve ABD'ye sadece "derin endişelerle değil" de kutsal bir şekilde inanıyorlar. ", ama aynı zamanda askerlerle. “Bütün dünya bizimle” ve tüm dünya Donbass bozkırlarından tabutları almaya başlamayı bekliyor.
Ruslar neden Ukrayna'ya ihtiyaç duyuyor?
Soruyu bilerek başlığa biraz kışkırtıcı bir şekilde koydum.
Herhangi bir Rus ve Ukrayna vatandaşlarının çoğunluğu böyle bir soru için yüzlerini doldurabilir. Ukrayna, kardeş bir halkın yaşadığı bir bölgeydi ve öyle kalmaya devam ediyor. Ve mecazi anlamda değil, kelimenin en doğrudan anlamında.
Bir Rus veya Ukraynalının şeceresini daha derine inin ve birinin bir zamanlar Ukrayna'dan geldiğini, birinin Ukrayna'ya gittiğini göreceksiniz. Üstelik bu sadece Rusya için değil, aynı zamanda tüm eski SSCB için de geçerlidir. Sovyetler Birliği böyle örgütlendi, üniversitelerden mezun olduktan sonra genç erkekler veya kadınlar herhangi bir cumhuriyette çalışmaya gönderilebildi.
Soruyu daha dar sordum.
Neden BÖYLE Ukrayna'ya ihtiyacımız var?
Sıçrama ve sınırlarla kendi yok oluşuna doğru giden bir ülke. Tek bir ulus oluşturmak yerine diğer halkları zorla Ukraynalılaştırmaya çalıştıkları bir ülke. Gücün ait olduğu bir ülke...
Demek istediğim, iktidar ait olmasa da, devam eden veya uygulanan neredeyse tüm reformların sonuçlarına bakılırsa, güç ayaklar altında yatıyor. Orada biriyle mücadele ettiği için kötü yaşadığını bir insana aşılamak kolaydır. Ancak mideye doyduğunu ve yemek istemediğini aşılamak çok daha zordur.
Bu devletin sıradan vatandaşları, hemen hemen her ay, yetkililerin hayatlarını daha da kötüleştirecek yeni icatlarıyla karşı karşıya kalıyor. Bu, şehirlerdeki iş eksikliği, çiftçilere mahsul satamama, elektrik, ısı vb.
Peki neden böyle bir ülkeye ihtiyacımız var?
Ukrayna bozkırları?
Kendimize ait o kadar çok var ki, onları gelecek yüzyıllarda evcilleştireceğiz.
Mineraller?
aynı tarihve işadamlarından biri hala onları çıkarmak isterse, bunu yapmanın bir yolunu bulacaktır.
İnsanlar?
Zaten olmak isteyenler veya yakında Rusya vatandaşı olacaklar.
Zelensky rejimine karşı savaşta adamlarımızı kaybetmemize gerek yok. Biz bir Asyalıyız. Ve Asya tarafımız bize kenarda oturmanın ve ne olacağını görmenin daha iyi olduğunu söylüyor. Aynı zamanda, Donbass'a tırmananları korkutmak için yanına bir sapan koyun.
Jeopolitik çıkarlarımız açısından, Ukrayna'yı büyük bir devlet olarak korumak bizim için önemlidir! Bölgelerin bir parçası olmamasına izin verin (ve sonunda, batı Ukrayna, büyük olasılıkla, bu toprakların 1945'te alındığı kişilere iade edilecektir), ancak büyük ve güçlü bir devlet.
Avrupa'nın Ukrayna'ya ihtiyacı var mı?
Siyaset hakkında çok konuşuyoruz ve yazıyoruz. Yaklaşımı biraz değiştirmeyi öneriyorum.
Avrupa'nın ne kadar pragmatik olduğunu çok iyi biliyoruz. Bu açıdan AB ile Ukrayna arasındaki ilişkiyi ele alacağız.
Yugoslavya gibi devasa (Avrupa standartlarına göre) bir devletin Batılı ülkeler tarafından böylesine aktif bir şekilde yok edilmesinin temel nedenini hiç düşündünüz mü?
Ne de olsa, Amerika Birleşik Devletleri tarafından yönetilen neredeyse tüm Avrupa ülkelerini öldürmek için acele ettiler.
Neden?
Avrupa'da, büyük ve güçlü ve başkaları olduğunda uzun zamandır bir devlet ilişkileri sistemi oluşturulmuştur. Almanya veya Fransa'nın Estonya veya herhangi bir Baltık ülkesine eşit olduğu gerçeğiyle ilgili hikayeleri dikkate almayacağız. Her kriket kendi altısını bilir.
SSCB'nin çöküşünden sonra ne oldu?
Birdenbire, büyük bir Sovyetler Birliği ve sosyalist ülkeler yerine, Avrupa aynı anda geleneksel "büyük ve güçlü" rakipler haline gelebilecek birkaç büyük devlete sahip oldu.
Yugoslavya ve Ukrayna'nın 1991'de ekonomik potansiyelleri açısından nerede olduklarını hatırlıyor musunuz?
Avrupa'ya giden ve büyük ve güçlü bir devleti bölmeyi amaçlayan savaş.
Bugün ne görüyoruz?
Dünya siyasetinde pratik olarak önemsiz olan bir grup küçük devlet, basitçe "büyük ve güçlü" nin vassalları olmaya zorlandı. Avrupa'nın önde gelen ekonomilerinin maiyeti.
Kim kaldı?
Ukrayna kaldı!
Daha yakın zamanlarda, Doğu Avrupa'daki en büyük ve ekonomik olarak en gelişmiş devlet. Bugün Ukraynalıların dua ettiği Polonya bile daha küçük bir nüfusa sahipti; ben sadece ekonomik kalkınma konusunda sessiz kalacağım.
Ve şimdi soru.
AB'nin, varlığını sürdürürken Avrupa'nın geleneksel ekonomik ve siyasi yapısını bozacak bir ülkeye ihtiyacı var mı?
Büyük Ukrayna, geliştikçe Avrupa siyaseti ve ekonomisindeki yerini talep edecektir.
Ukrayna'nın daha iyi yaşaması için daha kötü yaşamayı kabul edenler var mı?
Avrupalıların güney komşumuzu neden gaza getirdiği şimdi anlaşıldı sanırım. silah ve para. Ukraynalı yetkililerin onları neden halka Rus tehdidi hakkında hikayeler anlatmaya zorladığı açık. Nazilerin Kiev sokaklarında neden fark edilmemesi anlaşılabilir.
Avrupa uyuyor ve Ukrayna yerine "büyük ve güçlü" ne isterse yapmaya hazır bir avuç küçük ülke görüyor.
Ve bu parçalanma başladıktan hemen sonra, ce-Avrupalıların mikro devletlerinin bir parçası olarak AB ve NATO'ya kitlesel olarak kabul edildiğini göreceğiz.
ABD'nin Ukrayna'ya ihtiyacı var mı?
Avrupa'nın “ekonomik” yaklaşımının aksine, Ukrayna ABD için politik olarak önemliydi. Rusya'yı sürekli rahatsız edecek bir bölge olarak. Ruslar için bir tür hal hemoroidi.
Ne yazık ki Ukrayna için ama ABD'nin öncelikleri değişti. Kremlin, Amerikalıların ve NATO'nun tüm "korkuluklarına" sakince tepki vererek, Batı ordusunun henüz hayal bile etmediği silahları periyodik olarak sergiliyor. Tüm kontrol sistemlerinin basitçe öldüğü uçuştan sonra Karadeniz'deki Amerikan gemisi üzerindeki bombacıyı hatırlayın.
Hazar Denizi'nden "Tamaghawks" tan birçok kez daha fazla verimlilik gösteren "kalibreler" de vardı. Hipersonik füzeler vardı. Dünya yörüngesinde bir atış uydusu vardı. Başkan Putin'den bir tür kinetik silah hakkında yanlışlıkla bir dil sürçmesi oldu ...
Washington giderek orduyu dinlemeye başladı. Pentagon, emeklilerinin ağzından Ukrayna sorunundaki duygulardan gerçeğe geçiş çağrısı yapıyor. Ordu, Rusya ile açık bir çatışmaya girmenin kendileri için daha pahalı olduğunu anlıyor. Bu durumda, Rus "oyuncaklarından" hiçbirinin Amerikan ordusunun tam kalbine uçmayacağının garantisi yoktur.
İşte eski bir ABD Dışişleri Bakanlığı yetkilisi olan Samuel Charap'tan bir alıntı:
“Ruslar yedi yıldır Ukrayna topraklarını işgal ettiğinden, 82. Hava İndirme Alayı'nı oraya göndermeyeceğimizi çok iyi biliyorlar. Ve bu bedeli ödemeye hazır olmaları anlamında, muhtemelen bunun dışındaki her şeyi dikkate aldıklarına ve takdir ettiklerine inanıyorum. ”
Doğru, Kiev'i özellikle memnun etmeyecek başka bir bakış açısı daha var. Eski CIA görevlisi Martijn Rasser:
“Rus birliklerinin yoğunlaşması kısmen Brüksel ve Washington'un ne yapacağını görmek için. Putin, bu askeri harekatın hedeflerinden biri olarak Batı'nın Ukrayna'nın korunması konusundaki kararlılığını değerlendirirken görüyor."
ABD bugün başka bir sorunla meşgul.
Bugün Çin birinci sırada. Washington için şimdi daha önemli olan bu yüzleşmedir. Herhangi bir çatışma, Rusya ile ilişkilerin herhangi bir şekilde kötüleşmesi, Pekin'e Moskova ile askeri bir ittifak kurma şansı verecek. Bu, Amerikan yetkilileri için hayatı çok zorlaştıracak.
Sonuç?
Gördüğümüz gibi, tarafların her birinin Ukrayna sorununun çözümünde kendi çıkarları var. Avrupa ve Rusya'nın çıkarları temelde farklıdır ve ABD'nin çıkarları hiçbir şekilde ülkenin kaderini etkilemez.
Birçok Ukraynalının hayalini kurduğu "Rus saldırısı" gerçekten de Ukrayna devletinin sonunun başlangıcı olacak. Bu durumda, süreci durdurmak imkansız olacaktır. Şimdiye kadar çok az kişinin gördüğü ayrım herkes için aşikar hale gelecek.
Memleket başka bir Yürüyüş Alanına dönüşmezse iyi olur. Bölgelerde yeni "babalar Makhno" ve "efendiler atamanları Gritiana Tauride" görünmezse iyi olur. Ukrayna için bu savaştan daha ölümcül bir taktik yok...