George cankurtaran olarak çalışıyor ve yangınlar sırasında hayvanları ilk kez kurtarmıyor. Başka bir yangının çıktığı gün George, hayvanlardan herhangi birinin yardımına ihtiyacı olup olmadığını kontrol etmek için evinin yakınındaki bölgeyi dolaşmaya karar verdi.
Sonra küçük bir vaşak ve bir açık kahverengi gördü. Onları evine götürmekten başka bir çözüm görmedi.
Adam hayvanları evde bırakıp işine bakmış. Ve döndüğünde, hayvanların yan yana oturduklarını, birbirlerine sokulduklarını gördü. İnanılmazdı! Yırtıcı ve otobur ortak bir talihsizlik sayesinde arkadaş oldular. O zamandan beri ayrılmazlar.
George, yavruların ormanda tek başlarına hayatta kalamayacaklarını anladı ve onları evde yaşamaları için bıraktı.
Bundan sonra komşularının kınamasıyla karşı karşıya kaldı. Ancak adamlar, insanlara alışkın oldukları ve kendi başlarına yiyecek bulmayı bilmedikleri için hayvanları doğaya bırakamayacağını anladılar.
O zamandan beri vaşak ve geyik George ile birlikte yaşıyor. Bunlara ek olarak evde evcil hayvanlar da vardır – bir kedi ve köpek.
Yöre halkı vahşi hayvanlarla aynı evde yaşamanın çok tehlikeli olduğunu söylüyor. Daha önce, George ve tüm ailesi bundan emindi. Ancak zaman, vaşakın insanın nezaketini hala hatırladığını ve kurtuluşu için ona çok minnettar olduğunu göstermiştir. Bebeklik döneminden itibaren elle beslenmiş, evcilleşmiş, kolayca temas kurabilen, şefkati seven ve hiç saldırganlık göstermeyen bir hayvandır.