Birinci Dünya Savaşı sonrasında İtilaf Devletlerinin barış antlaşmalarını hazırlanmak amacı ile topladığı Paris Barış Konferansı ile ilgili bilgiler.
18 Ocak 1919’da İtilaf Devletleri Paris’te toplandılar. Toplantının amacı, Birinci Dünya Savaşı’nı sona erdirecek barış antlaşmalarının hazırlanmasıydı. Önemli konulardan birisi de Osmanlı İmparatorluğu’nun paylaşılmasıydı. itilaf Devletleri, Paris konferansına Yunanlıları, Arapları ve Ermenileri de davet ederek Osmanlı toprakları üzerinde çoğunlukta oldukları bölgeleri ispatlamalarını istediler. Onların ortaya koydukları sahte belgelerle konferans yanlış bir yöne sürüklendi.
Bu arada İtilaf Devletleri, Wilson İlkeleri’nin “Savaştan sonra galip devletler toprak almayacaklar.” maddesine bir çare olarak manda ve himaye düşüncesini ortaya attılar. Buna göre henüz bağımsız olma kabiliyetine sahip olmayan uluslar Milletler Cemiyeti tarafından yönetilecekti. Milletler Cemiyeti, kendi adına büyük bir devleti bu işle görevlendirecekti.
İngiltere, konferansa bir teklif getirerek izmir ve çevresini Yunanlılara vermek istedi. Böylece Batı Anadolu’da güçlü bir italya yerine ingiltere’nin isteklerini yerine getirecek Yunanistan bulunacaktı, italya’nın karşı koymasına rağmen bu teklif kabul edildi. Ayrıca bu konferans sırasında İzmir’in Yunanlılar tarafından işgali kararlaştırıldı. Paris Barış Konferansı ile istanbul önlerine kadar gelen Doğu Trakya ve Batı Anadolu Yunanistan’a, Batı Akdeniz italya’ya verildi.
Doğu Anadolu’da Ermeni Devleti kurulacaktı. Aynı konferansta Mondros’tan sonra İngilizler tarafından işgal edilen Urfa, Antep ve Maraş ile Suriye ve Lübnan Fransa’nın, Irak ve Filistin ingiltere’nin mandası altına verildi. ABD Monroe Doktrini’ne uyarak Avrupa’ya müdahaleden vazgeçince ingiltere ve Fransa II. Dünya Savaşı’na kadar dünya politikasında serbest kaldılar.