Hula dansı, çalgılara ve söylenen şarkıya uyarak, oturarak ya da ayakta dalgalı vücut hareketleriyle yapılan, taklide dayalı Hawaii dansı. Başlangıçta, özel eğitilmiş dansçılar tarafından, doğurganlığı artırmak, tanrıları onurlandırmak, şeflere saygı sunmak üzere kralın ya da halkın önünde yapılan dinsel bir danstı. Süs ve takı olarak balina dişinden bilezikler ve halkalar, çiçeklerden örülmüş gerdanlıklar (leis) ve saç bantları kullanılırdı. Dans eden kadınlar kısa etekler (pa’us), erkekler çeşitli ağaç yapraklarından dokunmuş kumaştan (tapa), peştemallar (malos) giyerlerdi.
1820’de New England misyonerleri Yerli kadınları pa’us yerine uzun etekler (holokus) giymeye zorladılar. Portekizli denizcilerin getirdiği machada hulanın bir değişim daha geçirmesine yol açtı. Machada’dan da ukelele adı verilen küçük gitar gelişti.
Bugün yapılan hula dansı, dalgalanan kol, bacak ve kalça hareketleri aracılığıyla ya bir öykü anlatır ya da bir yeri tanımlar. Etekler rafya, yeni kesilmiş ti yaprakları ya da parlak selofandan yapılır. Çalgı olarak ukelele ve Havvaii gitarından başka çekirdekli su kabağı, yarık bambu çubuklar, kastanyet gibi çalınan taşlar ve pahu kullanılır.