" bir yazarın hayatı normal insanlardan daha iyi bilmesini beklersiniz. hayatı yazan, bilir, dersiniz, değil mi? insanları yazan, bilir. dersiniz.
kadar çizebilen bir adam, dersiniz, kendi kaderini herkesten iyi çizer.
dersiniz ki, sevgiyi atlatan bir adam korunmayı bilir. ama yazarım demekle de yazar olunmuyordur, belki hatta yazarsın demekle bile.
ya da bir yazarlar bir boksör ya da bir politikacı arasında bir fark yoktur ve hepsi hafif bir ruhsal eğilimi çok çalışmayla birleştirlmiş adamlardır sadece ve işleri zarar vermek ve zarar görmek üzerine kuruludur.
bilmiyorum. "
hamdi koç a ait satırlar... yazmayı alışkanlık haline getirdiğim ilk zamanlar okumuştum bunları. aşka dair hayal kırıklıklarını da tam da bu yazıyı okuduğum zaman yaşamıştım. bir buçuk yıldır, hala, canım sıkıldıkça okurum bu satırları.
neden, bilmiyorum. belki de hayatıma müdahale edememenin verdiği zorluğa makbulü kabul etmek tekrar tekrar bu satırları okumama neden oluyor.
neyse, öyle bir şeyler sanırım.