Nasıl Devam Edilir yazma, yaratıcılık ve içinde yaşadığımız dünya hakkında iki ayda bir yapılan bir sohbet. Yazar Linn Ullmann, kitapları, yazma süreçleri ve dünyayı ve çevrelerindeki güncel olayları nasıl gördükleri hakkında dünyanın en heyecan verici edebi seslerinden bazılarına konuşuyor.
Bu bölümdeki konuğumuz, ödüllü Hintli yazar Arundhati Roy. Azadi . Babalardan, faşizmden, güzellikten, aşktan ve kelime arayışından bahsediyor. Roy ile konuşmak, eleştirmenlerce beğenilen İngiliz-Somalili yazar Nadifa Mohamed, Linn Ullmann romanını bitirmek için biraz zaman ayırırken üç konuk röportajcıdan ilki.
Bölümden:
Nadifa Mohamed: Filmde senden ya da senin olarak algıladıklarımdan çok şey var [ Annie bunu onlara veriyor ]. Bir mimarlık öğrencisi olan Radha adında bir karakteri canlandırıyorsunuz, insanlara pratik şakalar yapmayı seviyor. Hintli bir kadının tipik rolüne uymayan biri ve diğer kız öğrencilerden bazıları arkasından onun hakkında konuşuyor. Tuvalette kendisi hakkında söylediklerinin hepsini duyduğu harika bir sahne var.
Radha, son derece şovu sırasında “Bunlar binalar değil, domuz bankaları” dediğinde bu kısmı alıntı yapmak istedim. Ve öğretmeni ona, 'Tüm mimarlar içinde bulundukları durumdan dolayı suçluluk duyuyor. Ancak duygularınızı sanatınızdan ayırmak önemlidir.' Radha, 'mimarlar için önemli ve sanırım diğer tüm sanatçılar, neler olup bittiğini anlamak, olayların derisinin altına girmek için önemli.' Görünüşe göre bu felsefeyi mimariden senaryoya ve kurguya almışsınız. Böylece?
Arundhati Roy: İnsanlar bana mimarlıktan oyunculuğa, senaryodan kurguya ve kurgusal olmayana kadar bu yolculuğu hep soruyor. Ve ben her zaman sorunun şu olduğunu söylüyorum, soruşturma her zaman aynı olmuştur. Siz onu sadece farklı sanat formlarına taşıyorsunuz. Bazen bunu yapmanın en etkili yolu nedir diye düşünürsünüz. Bu bir film mi Bir bina mı Bu bir roman mı? Bu bir makale mi? Bence her şeyden bu kadar kolay kabul gören bir tür rahatsızlık, özellikle de Hindistan'da bir kadınsanız. Biri çok erken yaşta tavadan düştü.
Nadifa Mohamed: Ve senin 16 ya da 17 yaşında, değil mi?
Arundhati Roy: Evet. Ama ondan önce bile, çünkü annem boşandı ve bu nedenle Kerala'daki köye geri döndü. Ve böylece, çok küçükken bile, bana çok açık bir şekilde açıklandı, biliyorsun, kimse seninle evlenmeyecek ve sen buraya ait değilsin, falan. Büyükannemin evinde bile bana söylendi. Yani, önünüze konulan her şeyi yutmaya hazır değilsiniz.
Nadifa Mohamed: Evet. Ve bunun filmden çok açık olduğunu düşünüyorum. Gözüme çarpan şey, Havva'nın alay etmesi ve Radha'nın ve belki de sizin de, Havva'nın Delhi'deki tüm alaylarıyla nasıl başa çıktığı.
Arundhati Roy: Kadınların her zaman sokaklarda yaşamak zorunda oldukları bir şey. Sokakların dışında da, daha kötü yollarla. Ama evet. Bu başka bir tür çatışmaydı, çünkü yolda yürüyen genç bir öğrenci olarak ve eğer Kerala'dan geldiyseniz, belli ki sol eğilimli bir kişi duygusu vardı. Ve sonra caddede yürürdünüz ve gerçekten ezilmiş, fakir ve yollarda asfaltlama üzerinde çalışan ve bilirsiniz, kırık insanlar. Yine de bir kadın olarak size bir şey söyleyebileceklerini veya herhangi bir şeyi yapabileceklerini hissederler. Yani orada büyük bir çatışma var. Buna nasıl bakıyorsun?
Nadifa Mohamed: Nasıl baktın Ve şimdi nasıl bakıyorsun?
Arundhati Roy: Sanırım aynı karmaşıklıkla. Ondan basit dersler çıkaramayacağınız aynı karmaşıklıkla, çünkü bu her şeyi kesen bir şeydir. Örneğin, 2002 Katliamı Müslümanların Gujarat'ında meydana geldiğinde, bu katillere erkekler kadar destek veren kadınların da olduğunu biliyordunuz. Bu, herhangi bir şeyin kumaşını çekmek için çok gergin bir ipliktir.
***
Edebiyatı kelimenin tam anlamıyla sunmaya adanmış, Oslo'daki Litteraturhuset, türünün en büyüğüdür. 2007 sonbaharındaki açılışından bu yana, ev dünyanın her yerinden yazarları ağırladı ve okumalar, sohbetler, konferanslar ve tartışmalar yoluyla toplum, dünya ve insanlar hakkında yeni ufuklar ve bakış açıları açmaya çalışıyor. etrafımızda.
Arundhati Roy Şimdi yaşadığı Yeni Delhi'de mimarlık okudu. Romanların yazarı Küçük Şeylerin Tanrısı bunun için 1997 Booker Ödülü'nü aldı ve En Büyük Mutluluk Bakanlığı . Aşağıdakiler de dahil olmak üzere birkaç kurgusal olmayan kitap yazdı: Demokrasi Üzerine Alan Notları: Çekirgeleri Dinlemek , Kapitalizm: Bir Hayalet Hikayesi , Yoldaşlarla Yürüyüş , Söylenebilecek ve Söylenemeyecek Şeyler (John Cusack ile) ve Hayal Gücünün Sonu . 2002 Lannan Kültürel Özgürlük Ödülü'nün sahibidir.
Temiz Mohamed 1981'de Somali'nin Hargeisa kentinde doğdu ve Birleşik Krallık'ta eğitim gördü, St. Hilda's College, Oxford'da tarih ve siyaset okudu. Londra'da yaşıyor.