Yemekten önce ve sonra, bir miktar tuz almak sünettir. Yemekten önce tadılan tuz, mide enzimini harekete geçirir, sinirleri uyarır, hazmı kolaylaştırır. Tükürük guddeleri daha fazla salgı yapar, sindirim ve ağızdaki karbonhidrat parçalanması daha kolay olur. Ağız içine hava yoluyla bulaşmış mikroplar, tuzdaki sodyum klor sayesinde temizlenir.
Yemeğe tuz ile başlanırsa beyin tarafından gönderilen bir uyarı sayesinde, midede mukus denilen sindirimi kolaylaştırıcı bir tabaka oluşarak midenin sindirime hazırlıksız yakalanmasını önler.
Yemekten sonra alınan tuz miktarında ise ağızda bol miktarda gelen pityalin ile, dişlere yapışmış olan karbonhidratlar çözülüp eritilir ve diş çürümeleri önlenir. Ayrıca ağızda antiseptik özelliği gösterir.
Yemeğe tuzla başlamakla ilgili iki hadis-i şerif meali şöyledir:
“Ya Ali, yemeğe tuz ile başla!” (Şir’atü’l-İslam)
“Yemeğe tuzla başlamak ve bitirmek 70 hastalığa şifadır.” (Riyadu’n-Nasıhin)
Yemeğe tuz ile başlayıp tuz ile bitirmenin tıbben de çok faydalı olduğu bildirilmektedir. Sadece tuz ile çıkan salgı olduğu, bu salgının çok önemli olduğu ve yemeğe tuz ile başlayıp bitirilince, yemek bu iki salgı arasında kalıp daha kolay hazmedildiği belirtiliyor. Gıdalar tam hazmedilmezse, çeşitli hastalıklar oluşabilir.