Yakın zamanda yatak odası penceresinin perdelerini çizdim ve ufkun hemen yukarısındaki gökyüzünde asılı büyük, altın bir top gördük, bahçemizdeki her şeyin parlak ve neşeli görünmesini sağladı ve eve doğru uzun, karanlık gölgeler yaptı.
Gördüğüm şeyi farketmem biraz zamanımı aldı, çünkü sadece uyandım, ve benim yaşımda beynimin geri kalanı benden daha uzun sürüyor. Ama sonra kafamın içinde bir yerde belirgin bir tıklama duydum ve anında baktığım şeyin son birkaç aydır görmediğimiz bir güneş olan güneş olduğunu anladım. Yüzümde biraz sıcaklık bile hissedebiliyordum, bu yüzden güneş olması gerektiğini biliyordum, başka hiçbir şey bunu yapamazdı!
Aslında, geride bıraktığımız kış, Avustralya'da yaşadığımız 30 yıl boyunca yaşadığımız en sert şeydi. Aslında geride bıraktığımız İngiliz kışlarından biri gibi, bir daha asla deneyimlemeyeceğimizi umduğumuz bir şeydi!
Oh, biliyorum, bu gerçekten mutsuz değildi, sadece bizimki gibi bedenler gibi görünüyordu, bu, kış aylarında bile, normalde burada deneyimlediğimiz harika "Akdeniz" sıcaklıklarına tamamen alışmıştı. İngiltere'de, termometrenin ulaşmayı başardığı en yüksek sıcaklık sıfır olduğunda iki hafta ya da daha fazla süreyi deneyimlemek alışılmadık bir durum değildir ve son birkaç ay içinde bile hiç böyle bir şeye katlanmak zorunda kalmadık. Tüm kış boyunca üç ya da dört sabahdan daha fazla bir şey elde etmek için alışılmadık bir durum söz konusu olduğunda, zeminde oldukça şiddetli bir donun olduğu birçok sabah yaşadık; ve biz de yağmurun adil payımızdan daha fazlasına sahiptik, üstelik elbette kasabadaki neredeyse herkes bu kış ülkesini rahatsız eden oldukça genç bir doz gripti, genç ve yaşlıyı aynı şekilde vuruyordu (hastanede bile bitirdim) bunun yüzünden beş gün boyunca!).
Kendimizi sıcak tutmak için koltuk altlarımıza yapıştırmadan yatağımızdan çıkabilmemiz, kendimizi sardığımız yünlü bir çok şeyi bir araya getirebilmek ve bir smoothie ya da mısır gevreği yemekten zevk almak bir zevktir. tekrar soğuk buzlu süt, günlük püresi ya da tost üzerine kuru fasulye yerine, ya da diğer rahat yiyecekler için aylarca kendimizi güçlendirdik.
Güneş battıktan sonra hala oldukça serin olur, bu nedenle klimayı birkaç saatliğine ısıtmak zorunda kalırız, ılıktır, ama en azından gündüz saatlerinde sıcaklıklar 20 santigrat dereceye kadar çıkabilir veya 30'luların bile. Bahçede de yeniden büyümeye başlayan şeyler, orada saklanan pek çok çiçeğin güzel bir halısı yaratıyor, ne yazık ki bazı zamanlar zor zamanlarda hayatta kalmamıştı - buradaki pek çok bitki sadece Bazıları yanmış yapraklarla idare etse de, donarak donmuş olmalı. Diğerleri sadece hayaletten vazgeçip anlatabildiğimiz kadarıyla öldü. Jacqui, bir yerlerin içinde saklı bir yaşam kıvılcımının olması durumunda, görünüşe göre ölü olanları neredeyse toprağa indirdi, bazı bitkiler için oldukça başarılıydı, ama ne yazık ki başkaları değil.
Sanırım ısıdan, kuraklıktan ve yakındaki yangınlardan şikâyet etmeden önce sadece bir iki ay sürecek, ama en azından sıcaklığın soğuktan daha kolay olduğu (Jacqui ve benim için), bol miktarda var. Bahçedeki gölgelik alanlarının çoğunu, gerektiğinde fırlatabileceğimiz çok sayıda kıyafetimiz var ve bir araya getirebileceğimiz bir cin ve tonik için çok fazla verimimiz var, hayatı daha da lüks hale getirmek için bir şey. Gerçekten şikayet edemiyoruz!
Umarım önümüzdeki aylarda o sabah altın topunu göreceğim. Sorun şu ki, bu kadar çabuk geçiyor, ama yine de soğuktan şikayetçi olacağımızdan sadece birkaç hafta öncesine benziyor!