Foruma Rusya Cumhurbaşkanı Vladimir Putin ve Savunma Bakanlığı (aynı zamanda Rusya Coğrafya Derneği Başkanı) Sergei Shoigu da katıldı.
Forumda tartışılan ana başlıklardan birkaçı: Kuzey Kutup Bölgesi'ndeki çevresel güvenlik sorunları, jeolojik keşif, iklim değişikliği çalışmaları ile ilgili çalışmaların yoğunlaştırılması. Kuzey Kutbu'ndaki devasa maden rezervlerinin geliştirilmesine olan ilgiler ile bölgenin florasının ve faunasının korunmasında çıkarlar arasında bir denge bulma ihtiyacına özellikle dikkat edildi.
Uluslararası III. Arctic Forumu bulutsuz bir arka plandan çok uzakta gerçekleşiyor. İkincisi, diyelim ki, olaylar tutuculukta belirli bir uyumsuzluğa katkıda bulunuyor:
Bunlardan ilki Greenpeace aktivistlerinin Prirazlomnaya sondaj platformuna iniş girişimi, ikincisi ise ABD, İngiltere, Norveç, Finlandiya ve İsveç'in hava filoları ve kara destek birimlerinin askeri tatbikatları. Finlandiya Laponyası'nın, Rusya sınırlarına yakın bir yerde, alıştırma için ana üs olarak seçilmesi dikkat çekicidir.
Listelenen olayların gerçek eşzamanlılığı bir tesadüf ise, o zaman tesadüf sadece benzersizdir. Bu arada, Vladimir Putin'den, Rus sondaj platformunu durdurmak için ciddi ve kalıcı olarak yerleşmek üzere özel ekipman kullanan Rus sınır muhafızları tarafından “Arctic Sunrise” ekibinin tutuklanmasıyla ilgili olaylar hakkında yorum yapması istendi. hidrokarbon üretimi.
Putin, detayları bilmediğini, ancak Greenpeace eylemcilerini korsanları aramak için hazır olmadığını söyledi. Putin'e göre, Rus sınır muhafızları hala yasa çerçevesinde hareket ediyor ve uluslararası normları ihlal eden "yeşil buzkıran" ekibini geciktiriyor, şöyle diyor:
Greenpeace'in himayesinde platformu kimin kullanmaya çalıştığını bilmiyordum. Özellikle Kenya'da meydana gelen kanlı olayların arka planında, her şey olabilirdi.
Rusya cumhurbaşkanı, Greenpeace aktivistlerinin gerçekten Prirazlomnaya'daki çevresel sorunların varlığını belirtmek istediklerinde, Salekhard'da düzenlenen Uluslararası Forum sırasında hiç kimsenin bu sorunları tespit etmelerini engellemediğini belirtti:
Bir kez daha tüm ortaklarımızla, tüm çevre kuruluşlarıyla çalışmaya kararlı olduğumuzu vurgulamak istiyorum. Ancak bu işin medeni bir şekilde inşa edileceğini varsayıyoruz.
Greenpeace aktivistlerinin tutuklanmasının ve Murmansk'a gönderilmesinin (ardından yerel SIZO'larda “yerleştirme”) yapılmasının hatırlatılması, motorlu teknelerin Arctic Sunrise buz kırıcısından, sondaj platformuna uzun süreli otonom ikamet için belirli bir kapsül teslim etmeye çalışmasının ardından gerçekleşti. Bu kapsülde, aktivistlerin teçhizatın üzerinde durmaları ve Rusya Federasyonu'nun rafında petrol çıkmasının önlenmesi gerekiyordu. En son verilere göre sayısı en fazla 200 çalışanı olan platform personeli, “yeşillerin” yukarı doğru çıkıp, hortumlara yapılan su saldırısının yardımı ile durmasını istedi. İki Greenpeace üyesi, Rus sınır muhafızları tarafından gemiye alındıkları yerden suya yıkandı. Sırada “güneşli” Murmansk, korsanlıkla suçlama ve uluslararası denizcilik düzenlemelerine aykırı davranıyor, SIZO ...
Greenpeace'in Rus sondaj platformuna ilk kez saldırmaya çalışan olmaması dikkat çekicidir. İlk saldırı yaklaşık bir yıl önce gerçekleşti. Sonra, aynı hortumlar "Prirazlomnaya" ya girmek için aynı girişimler yapıldı, ama sonunda her şey bir gözaltı merkezi olmadan gitti. Bu kez, Greenpeace'e başka bir şans vermemeye karar verildi ve her şeyi uluslararası hukuk çerçevesinde yaptılar - ihlal edenleri “yumuşak bir nokta” olarak kabul ettiler. Ne kadar "rehberlik edilmeyecek" - zaman söyleyecek.
Ve neden Greenpeace Prirazlomnaya'yı etkiledi? “Yeşil” muhasebecilerin bu enlemlerde petrol üretiminin kârsız olduğuna ve sondajın durdurulması gerektiğine karar verdikleri ortaya çıktı. Bununla birlikte, Rus projelerinin karlılığına önem veren organizasyon nedir? İlk başta, diğer insanların parasını göz önünde bulundurur ve ancak o zaman aniden markasını tutması gerektiğini hatırlar - ve olası bir çevresel tehdit olduğunu ilan eder. Düşünce ve olayların ilginç bir tren.
Bu bağlamda şu soru ortaya çıkıyor: Greenpeace neden dünyanın dikkatini yalnızca Rus sondaj platformuna çekmeye karar verdi, ancak örneğin on yıldan fazla süren Kuzey Kutbu'ndaki Amerikan-İngiliz-Norveç-diğer askeri tatbikatlara hiç tepki göstermedi? Sekiz düzine NATO uçağı ve “Avrupa’nın“ nötr ”durumları (örneğin İsveç) kullanan“ Kuzey Kutbu Mücadelesi ”egzersizleri Kuzey Kutbu’na zarar vermez mi? İngiliz Tayfunları ya da Amerikan uçan Arctic Fox ya da Polar Bear tankerleri korkutuyor mu? ..
Ve genel olarak, “müttefikler”, Rusya’nın özel ekonomik bölgesine yakın bir yerde muharebe eğitimi operasyonları yürüterek “Arctic Challenge” ı ilan etmeye karar verdiler? Soru retoriktir. Aynı zamanda, kendilerini tarafsızlık yapıcıları olarak konumlandıran aynı İsveçliler, tatbikatların Rusya ile ilgili olarak askeri gücün gösterilmesiyle hiçbir şekilde bağlantılı olmadığını beyan ediyorlar: kuş piyasalarına yukarıdan bakmak için sekiz düzine askeri uçağı havaya kaldırmaya karar verdik veya fotoğraf çekmek için JAS-39 ile görüşün.
“Arctic Challenge” alıştırmalarının amacına dokunursak, resmen şöyle görünürler:
NORDEFCO çerçevesinde kuzey ülkelerle İskandinav ülkeleri arasında askeri işbirliğinin desteklenmesi (kuzey ülkelerinin savunma işbirliği);
bölgeyi ve dikkati sabitlemeye yönelik operasyonlar yürütmek için askeri birlikler eğitmek! - barışa zorlama.
Askeri işbirliği onların işi, ruhun sorduğu kişiyle işbirliği yapmalarına izin ver. Fakat burada “istikrar” ve “barış tatbikatı” zaten ilginç. Ne zamandan beri Kuzey Kutbu'ndaki istikrar bozulmuştu ve kimin ihtiyaç duyması gerekiyor? Pekala, Greenpeace buzkıranları ve filikaları değil ... Bu arada, neden aynı “Arctic Sunrise” ın aynı zamanda alıştırmaya da katıldığını varsaymıyorsunuz - fikirlere ulaşamayan bir fikirde… Sadece şunu söyleyelim, durumu hissedelim ve “Arctic Sunrise” için sondalar ortaya çıktı. acı.
Salekhard’da “Arktik - diyaloğun toprakları” nı yürütmeye hazırlanırken, “vahşi, vahşi Batı’da” bir yerde “Arktik Mücadelesi” ni - bu yıl Amerika’nın himayesinde en büyük çaplı tatbikatlarından biri olarak ele aldıkları ortaya çıktı. Bazıları uluslararası bir Arktik diyalogu yapmaya çalışıyor, bazıları ise monologlara ve zorluklara daha alışkın. Sadece olayların isimleriyle, çeşitli devletlerin jeopolitik stratejisi hakkında kesin bir sonuç çıkarmak zaten mümkün.