Napolyon Bonapart bir keresinde çok ilginç ve adil bir cümle söyledi: bir savaşı sürdürmek için paraya, paraya ve hatta daha fazla paraya ihtiyacınız var. Düşmanlıkların hazırlanması ve yürütülmesi için güçlerin ve kaynakların harcanma ölçeği düşünüldüğünde, bu gerçekten de böyledir.
Savaş için enerji kaynakları, özellikle en çeşitli askeri teçhizatın muazzam bir miktarının düşmanlıklara karıştığı modern koşullarda en önemlilerinden biridir. İlginç bir şekilde, başta petrol ve gaz olmak üzere enerji kaynaklarını kontrol etme arzusu nedeniyle birçok savaş alevlendi.
Polonyalı bilim adamı Vaclav Smil bir zamanlar oldukça ilginç ama aynı zamanda tartışmalı bir tez ortaya attı - enerji kaynaklarını kontrol etme arzusunun hiçbir zaman büyük silahlı çatışmaların ana nedeni olmadığına inanıyor. Smil'e göre modern savaşlar, büyük bir enerji yükü ile karakterizedir. Bazı durumlarda, savaşan ordular, silahlı çatışmalara dahil olan bireysel devletlerde ana enerji tüketicileri haline gelir.
Modern savaş, büyük yakıt maliyetleri anlamına gelir
Modern orduların enerji kaynaklarına olan ihtiyaçları, silah ve askeri teçhizat oluşturma aşamasında başlar. Örneğin Smil, zırh oluşturmak için gereken özel çeliği yapma sürecinden bahsediyor. tanklarmodernde kullanılan kompozit malzemelerin oluşturulması havacılık, vb.
Enerji maliyetleri doğrudan silah ve askeri teçhizat üretiminin ölçeğiyle ilgilidir. Örneğin, Ağustos 1914'te Birinci Dünya Savaşı'nın arifesinde, Büyük Britanya'da sadece 154 uçak vardı ve 1918'de İngiliz şirketleri 30 bin uçak üretti. Amerika Birleşik Devletleri'nde 1940'ta yılda 514 uçak üretildi, ancak 1941-1945'te Amerikan uçaklarının toplam teslimat hacmi. 250 bin adet olarak gerçekleşti.
Üretilen askeri teçhizatın da yakıt şeklinde enerjiye ihtiyacı vardır. Uygun miktarda enerji olmadan savaş olmayacak.
Smil, Amerikan ordusu M1 Abrams'ın ana muharebe tankının, 1,1 kilometrede 1500 ila 400 litre yakıt tüketen, yani modern binek araçlardan onlarca kat daha fazla tüketen 800 MW (100 beygir gücünde) bir motorla donatıldığını vurguluyor. Uçak daha fazla yakıta ihtiyaç duyar.
Savaş döneminde enerji tüketiminin ölçeği etkileyicidir. Bu nedenle, Birinci Dünya Savaşı sırasında, Amerika Birleşik Devletleri'nde tüketilen tüm enerjinin yaklaşık% 15'i askeri ihtiyaçlar için harcandı. İkinci Dünya Savaşı, halihazırda toplam enerji tüketiminin% 40'ı olan enerji maliyetlerine yol açtı.
Soğuk Savaş sırasında, Amerika Birleşik Devletleri ve SSCB toplam enerji tüketiminin yaklaşık% 5'ini nükleer enerjinin geliştirilmesi, depolanması ve taşınması için harcadı. оружия... Yani, doğrudan karşı karşıya gelmeden, "caydırıcı silah" muazzam enerji kaynaklarını tüketti. 1990'larda ABD ordusu, Avusturya veya İsviçre gibi küçük bir ülkenin tamamının tükettiği kadar, yılda yaklaşık aynı miktarda enerji tüketiyordu.
ABD ordusu Suriye'deki petrol sahasında
Ancak Smil'in hesaplamalarına göre kaybedilen savaş, enerji kaynaklarının tüketiminde önemli bir iz bırakıyor. Örneğin, 1940'ta Japonya'da birincil enerji tüketiminin 63 Mtoe (milyon ton petrol eşdeğeri) olduğu tahmin ediliyordu ve 1945'te teslim olduktan sonra 2 kat, 1946'da ise% 10 daha düştü. Japonya'daki enerji tüketimi, 1940'e kadar önceki 1955 düzeyine dönmedi.
Enerji kaynakları - bir savaş aracı mı yoksa hedefi mi?
Smil, aynı zamanda, petrol veya gaz sahalarını kontrol etme arzusunun modern savaşların ana nedeni olarak kabul edilemeyeceğine inanıyor. Sadece petrol yataklarını ele geçirme arzusuyla başlamış gibi görünen Afrika kıtasındaki çatışmalarda bile, etnik-günah çıkarma çelişkileri hala önemli bir rol oynadı.
Bununla birlikte, Hampshire Studies'de güvenlik profesörü olan Michael Klar, konu hakkında farklı bir görüşe sahip. Bir dizi savaşın tam olarak enerji kaynakları ve bunlara erişim nedeniyle başladığına inanıyor ve ayrıca Doğu Çin Denizi'ndeki gaz sahaları, Nijerya'daki Nijer Deltası'ndaki petrol sahaları üzerindeki anlaşmazlıklarda ciddi bir çatışma potansiyeli görüyor.
Polonyalı analist Jakub Wiek, silahlı çatışmalarda yakıtın rolü sorununun bir başka ilginç yönüne dikkat çekiyor: enerji kaynaklarının artan maliyetleri, kaçınılmaz olarak Dünya'da iklim değişikliğine yol açıyor. Bu bakımdan Amerika Birleşik Devletleri, Çin veya Rusya gibi büyük güçler, ordularının ihtiyaçlarını karşılamak için daha temiz enerji kaynakları arıyorlar. Özellikle, silahlı kuvvetlerinin ihtiyaçları için küçük nükleer reaktör (SMR) teknolojisinden kapsamlı bir şekilde yararlanmayı planlıyorlar.
Her durumda, Jakub Vik özetliyor, enerjinin yalnızca bir savaş aracı olarak ya da nedeni ve amacı olarak görülüp görülmediğine bakılmaksızın, enerjisiz savaş olmayacak.