Güvenlik konularında, V.I. Lenin, Rus imparatorlarının örneğini aldı.
1918’te Lenin, ünlü sözlerini dile getirdi: “Bir devrim, ancak kendisini savunabilirse bir şeye değer.” Fakat devrimin lideri bu soruyu kendisi için nasıl çözdü? Elbette, o korunuyordu ve onun yanında, elbette, koruma hakkında kelimeleri hiçbir şekilde soyutlamayan insanlar vardı. Ancak, dünya proletaryasının liderinin korunmasına denilen şey, bu konsepte henüz yeni ayrıldığında yatırım yapılandan önemli ölçüde farklıydı. tarih Rus imparatoru.
Cheka - OGPU: 1917-1924
Ölüm dengesinde
Yeni zamanlar yeni çözümler istedi. Geçtiğimiz yüzyılın başındaki devrimci Rusya'nın ideolojik, ekonomik ve sosyal çelişkilerinin sert kavşağında, mesleki süreklilik gerçekten proleter kökenli lehine kesin olarak reddedildi. Yeni hükümetin tüm ideolojisi, marşının iki satırında dile getirildi: "Bütün şiddet dünyasını yere yıkacağız ve sonra yeni dünyamızı inşa edeceğiz, kim olursa olsun her şey olmayacak". Devlet güvenlik sistemi de bu kaderden kaçmadı. Eski olan yere tahrip edildi ve yeni olan inşa edildi.
Ancak profesyonel terör gerçeği, genç cumhuriyetin liderliğinin kişisel güvenliğini çok hızlı, sade ve etkin bir şekilde sağlama konusunu göz önüne almak zorunda kaldı.
Lenin, 1917'te Petrograd'a ulaştıktan sonra, partinin yeraltı çalışmaları tarafından test edilen en sadık varlık arasından atadığı yoldaşlar onun hayatından sorumluydu. Tüm profesyonellikleri sadece devrimci bilinci ve durumu anlamaya devam etti. Bu insanların proletaryanın liderini nasıl koruyacaklarına dair en ufak bir fikre sahip olmadan koruduklarını söylemek tamamen doğru olmaz. Deneyimleri kelimenin tam anlamıyla günlük olarak birikti. Bu zor süreci anlayan, korumada kalmaya devam etmeyi başaramamış olan, parti tarafından atanan diğer çalışma alanlarına gitti.
Neredeyse tüm devletin güvenliği için Smolny Enstitüsü'ndeki devrim merkezini yerleştirdikten sonra, küçük bir 57 numaralı odayı işgal ederek, Vladimir Dmitrievich Bonch-Bruyevich cevap verdi. Tüm listelerden, kabullerden, arabalardan sorumluydu. silah, gizlilik, finans ve personel. O yılın Mart ayının 1918'unda, hükümeti Moskova'ya taşımak için özel bir operasyon hazırlıyordu.
Vladimir Lenin ve Vladimir Bonch-Bruevich. Fotoğraf: wikimedia.org
Denizci Pavel Malkov, binadaki ev temizliğine odaklanmak zorunda olan Smolny'nin komutanı oldu - ısıtma, yemek, tamir vb. Ayrıca güvenlik sağlamaktan sorumluydu. Malkov tarafından oluşturulan kopma, 60 - 70 Kırmızı Muhafızlar ve denizcilerden oluşuyordu, yalnızca binayı koruyorlardı, fakat Lenin'i değil.
İleriye baktığımızda, Pavel Dmitrievich'in görevlerinin çok dikkate değer olduğunu not ettik. Daha sonra, kişisel güvenlik gruplarında bu tür görevleri çözme görevini alacak olan SSCB KGB 9 Müdürlüğü görevlileri için aynı pozisyon sağlanacaktır - “komutan”.
Görevlere ek olarak, Malkov’un askerlerinin askerleri tutuklananları korumak zorunda kaldılar ve sonrasında Smolny’nin binasında tutuldular. Genel olarak, bu profesyonel olmayan güvenlik kaygısı fazlasıyla yeterliydi. Yeterince el yoktu, ama Pavel Malkov binayı korumak için ek insanlar tahsis etme isteği ile Felix Edmundovich Dzerzhinsky'ye döndüğünde, ona sadece yedi denizci eklendi ...
Lenin'e gelince, liderin hayatından, en azından zamanında ve güvenli hareketinden sorumlu olan “varsayılan olarak” kendisine en yakın kişi Stepan Kazimirovich Gil (1888 - 1966) idi. Daha önce, kendi İmparatorluk Majesteleri'nin garajının varisi olan Geçici Hükümetin Autobase'sinin şoförüydü. Bu garajdan, Kasım 1917'a kadar, devrim merkezinde 58 otomobilleri (43 otomobilleri, 7 kamyonları, 6 ambulansları, 1 tankları ve 1 atölyesi) var. Aynı yılın Kasım-Aralık döneminde, 18 makineleri talep edildi.
O zamanlar Petrograd'da astronotların şimdikinden çok daha az şoförü vardı, "krala hizmet etseler bile" tanrı olarak algılandılar. Bu nedenle, kendinden tahrikli mekanizmaları sürmek ve tamir etmek, en önemlisi olmasa da, yeni ortaya çıkan Sovyetler Ülkesinin ilk kişilerin korunmasının yörüngesine girmek için yeterliydi.
Bunlar o zaman bizim için en önemli iki özellik: Birincisi, devrimci kentin endişe verici, tehlikeli durumu ve ikincisi, genç Sovyetler Cumhuriyetinin ilk güç koridorlarının korunmasına emanet edilenlerin yetenekleri.
Ve dünya proletaryasının liderinin kendi güvenliğine karşı tutumu oldukça belirsizdi. Ekim 27 1917’te, Lenin kişisel olarak “nöbetçinin SNK başkanlığında görevini” yazdı. Talimat okumak:
1 «. İnsanların komisyon üyeleri dışında hiç kimseyi kaçırmayın (eğer mesajcı şahsen onları tanımıyorsa, bilet talep etmelidir, yani onlardan kimlik istemek zorundadır).
2. Diğerlerinden, kağıda kendi adlarını ve kısaca ziyaretin amacını yazmasını talep etmeleri istenir. Haberci bu notu başkanına vermeli ve izni olmadan odaya kimsenin girmesine izin vermemelidir.
3. Odada kimse olmadığında, telefon görüşmelerini dinlemek ve sekreterlerin herhangi birini telefona davet etmek için kapıyı açık tutun.
4. Sandalyenin odasında biri olduğunda, kapıyı daima kapalı tut. ”
N.I. kitabında Zubov'un "Lenin'i korudukları" da ayrıca Ekim 28 Lenin’in V.D. Bonch-Bruevich, Halk Komiserlerinin bulunduğu binanın bir bölümünü şahsen denetledi. Vladimir Ilyich, Smolny'nin korunmasında temel bir gelişme önerdi. Özellikle, iki makineli tüfek, Halk Komiserleri Sekreteryası'nın pencerelerinde (VI. Lenin'in çalışmasına açılan kapının önünde) duruyordu. İlyiç ofisinin girişinde Kırmızı Muhafızlar 24 saat görev başındaydı. (Bkz: N. Zubov. Lenin'i korudular. M., 1981, s. 67 - 68.)
Daha sonra, Devrimci Askeri Komite kararnamesi ile ilk personel özel birimi, Letonyalı tüfeğin çeşitli alaylarından kuruldu. Ancak kişisel korunma ile ilgisi yoktu. Komutan Malkov'un koruyucusu gibi, Letonyalı tüfekler de Lenin’i değil Smolny’nin koridorlarını korudu ve güvenlik uzmanları da değildi.
Ve liderin kendisi güvenliği hakkında ciddi bir şekilde düşünüyor mu? Stepan Gil şöyle hatırladı: “Günde birkaç kez Vladimir İlyiç'in hayatı ölümcül bir tehlike altındaydı. Bu tehlike, Vladimir Ilyich'in kategorik olarak her türlü korumayı reddetmesi nedeniyle ağırlaştı. Kendini taşırken, asla bir silah taşımamıştı (hiç vurmadığı küçücük bir esmerleşme dışında) ve kendimi silahlandırmamamı istedi. Bir gün, kılıfımda kemerimin üzerinde bir tabanca gördüğümde, nazikçe, ama oldukça kararlı bir şekilde şöyle dedi: “Neden bu şeye ihtiyacın var Yoldaş Gil? Al onu! ”Ancak, Vladimir İlyiç'ten dikkatlice saklasam da, tabancayı da yanımda taşımaya devam ettim.”
Pavel Malkov daha sonra şunları söyledi: “Genel olarak, Kaplan'ın talihsiz suikast girişimine kadar, Ilyich her yere gitti ve tek başına yolculuk etti, kategorik olarak gardiyanlar tarafından eşlik edilmesine karşı çıktı” ...
Lenin'in kişisel güvenliğiyle ilgili sorularına bu tutumu ne açıklar?
Gençlerin liderleri henüz ülkeler değil, cumhuriyetlerin kişisel güvenliğin ne anlama geldiğine dair hiçbir fikri yoktu. Hiçbiri korunan bir insan olmamıştı. Yeraltı işçiliği deneyimi, doğal olarak hedeflerine ulaşan devrimcilerin dünya görüşlerini etkiledi. Onlar yenilmez, yenilmez, daha zeki, daha dürüst ve dünyadaki her şeyden daha doğru, ortak iyi, genel mutluluk ve elbette bir sonraki dünya devrimi uğruna tehlikeyi küçümsüyorlar.
Bodyguard? Ve bu nedir? Bu çar satrap halkın gazabından korkuyordu ve bu nedenle “gizli servisini” koruyordu. Ve korkacak insanların mutluluğu için gerçek savaşçılar? Fransız asıllı meslektaşı Marat'ın kendi banyosunda bıçakla bıçaklanan “gençlerden gelen insanlar” Charlotte Korde'nin tecrübesi, elindeki günlük devrimci çalışmaların arka planında dikkate alınmadı. Ya da belki Bolşevikler, büyük Fransız Devrimi'nin tarihini okumayı, iktidarı ve ilk reformları geçmenin, doğrudan Marx'a gitmeyi bitiremediler.
Sadece dünya proletaryasının liderinin değil, aynı zamanda parti arkadaşlarının da sert gerçeğe gözünü açacak bir dava henüz yaşanmamıştır. Yani, özellikle hedefe ateş etmek.
Güvenlik konularında, V.I. Lenin, Rus imparatorlarının örneğini aldı.
Cheka - OGPU: 1917-1924
Cheka'nın doğuşu
Fakat Lenin'i korumak için o zaman zaten kimdendi. Ve sadece liderin kendisi değil, arabaları. Lenin'in ilk arabası lüks bir Fransız Turcat-Mery 28 1915 piyasaya sunulduğu yıl oldu. Aralık ayında, 1917, bu araba cesurca çalındı ... sağ Smolny bahçesinden, sürücünün çay içmeye gitmiş olması gerçeğinden yararlanarak. En iyi güvenlik görevlileri bir araba aramaya başladılar ve birkaç gün sonra itfaiye garajındaki Finlandiya sınırında bulundu. Sosyal Devrimciler Üzerine Düşünceler. Sadece, ortaya çıktığı gibi, başka bir "kontra" araba kaçırdı - kaçakçılar. Yani, liderin hayatında hiçbir girişim olmadı. Smolny'deki yoldaşlarının bakış açısına göre bu, "devrimci mülk hırsızlığının hırsızlık meselesi" idi.
Elbette, Lenin'in arabasının çalınması, diğer rahatsız edici olayların denizindeki bir düşüşdü. Genel huzursuzluk ve ilan edilen beyaz terör, partinin başkanlık ettiği Felix Dzerzhinsky'yi emanet ettiği All-Russian Acil Durum Komisyonunu yaratması için yılın 20'in Bolşevikleri 1917'ini zorladı. Sadece durum açısından değil aynı zamanda otorite açısından da acil bir durumdu. Daha sonra, Abram Yakovlevich Belenky'nin önderliğinde Cheka çerçevesinde özel bir güvenlik grubu oluşturuldu (1919'tan Lenin'in güvenlik şefi olan 1924'e). Genel güvenlik işlevlerini, sürveyans işlevini yerine getirdiler, haydutluğa ve spekülasyonlara karşı savaştılar.
Petrograd'ta devrimin liderinin hayatının rahatsız edici olduğunu söylemek, hiçbir şey söylememekti. Her yere vurdu. İşte bu konuda arşivlerin söyledikleri: “... Ocak 1 1918, V.I. Mikhailovski'de Lenin Alman cephesine giden askerlerin önündeki modacıda, Lenin'in Smolny yolundaki arabası ateşlendi. Sürücü Gorokhovik manevraları trajik sonuçlardan kaçınabildi. ”
Araba ve sürücü zaten farklıydı. Turcat-Mery 28 iade edildiğinde, Lenin içinde oturmayı reddetti ve aynı imparatorluk garajından başka bir Fransız limuzin olan Delaunay Belleville 45'e taşındı. Ilyich'e kız kardeşi Maria Ulyanova ve İsviçreli sosyal demokrat Platten eşlik etti. Lenin'in hayatını başını koltuğa doğru eğerek kolundan yaralayarak geçirmesi mümkündür. Araba gövdesi kurşunlarla doluydu. Daha sonra, yurtdışından gelen göçmen Prens Shakhovskoy, saldırıyı o organize ettiğini iddia etti.
Aynı Ocak ayında, V.D. ile bir randevu Bonch-Bruyevich, belli bir asker Spiridonov tarafından itiraf edildi ve kendisine St. George Cavaliers Birliği'nin komplolarına katıldığını ve Lenin'e tasfiye etme görevi verildiğini bildirdi. Ocak ayının gecesi 22, taze organize edilmiş bir Cheka tüm komplocuları tutukladı.
Mart ayında, 1918, Lenin ve onun yoldaşları, gardiyanlar ve filolarla birlikte, Petrograd'dan Moskova Kremlin'e taşındı. Smolny'ye benzetilerek, aynı Pavel Malkov başkanlığında Moskova Kremlin komutanlığı Ofisi kuruldu. İdare korumaya değil, Moskova askeri bölgesinin bir sektörü olarak askeri birime bağlıydı.
Mayıs ayında 24 1918, Cheka'nın kursları düzenlendi ve tüm başvuru sahipleri Cheka'da en az altı ay hizmet verecekleri bir abonelik vermek zorunda kaldı. Kursların oluşturulmasıyla bağlantılı olarak, kraliyet uzmanlarının iş tecrübelerinin kullanımına ilk yaklaşım revize edilmiştir. Bu memurlardan biri, ayrı bir jandarma ordusunun eski komutanı General V.F. Dzerzhinsky'nin kendisinin konuşması için davet ettiği Dzhunkovsky (1865 - 1938). Daha sonra, Dzhunkovsky tanınmış operasyon "Güven" operasyonuna katıldı. 1932'e katılımıyla pasaport rejimi ile ilgili düzenlemeler de geliştirilmiştir. Ve bir başka ilginç ayrıntı: eski jandarma generalin istifası sonrasında Sovyet hükümeti ona ayda bir 3270 ruble emekli maaşı ödedi ...
Kızıl Meydan'daki V. Lenin konuşması. Fotoğraf: wikimedia.org
Hükümetin Moskova'ya taşınmasından altı aydan kısa bir süre sonra kişisel güvenlikle ilgili devrimci bilinç ciddi biçimde değişti. Petrograd'daki 30 Ağustos sabahı Petrograd Cheka'nın başkanı Moses Uritzky öldürüldü. Aynı gün, Lenin, Fanny Kaplan'ın onu birkaç metre mesafeden vurduğu Michelson fabrikasına geldi.
Bundan sonra, Merkez Yürütme Komitesi, o zaman Sovyet hükümetinin en yüksek organı olan Kızıl Terör’ü açıklar ve hükümetin (Halk Komiserleri Konseyi) yılın 5’i hükümeti ilgili kararnameyi imzalar. Kişisel korunma sorunları devlet seviyesine çıkarılmıştır.
Yılın Eylül ayındaki 1918’inde, Cheka’nın operasyonel bölümünden oluşan ve 20’e kadar olan kişileri içeren Lenin’in gizli görevlilerinden oluşan bir operasyon grubu oluşturuldu. Dzerzhinsky, bu gruptaki savaşçıları bizzat seçti, Cheka'dan ilk küratörü Letonyalı Jacob Christoforovich Peters (Fanny X Nisan 2011'de, Mart 25'in Mart 1938'inde rehabilite edilen), yılın Nisan 3'inde 1956'i vurdu. Grubun ilk başkanı R.M.
Birimin savaşçılarından biri olan Petr Ptashinsky, Gorki'deki güvenlik hizmetinin başlangıcını hatırlattı: “İlk başta, nasıl davranacağımızı gerçekten anlamadık. Anlayışımızda korumak, mülk dışında kimseye izin vermemek anlamına geliyordu. Bu nedenle, her birimiz V.I.'ye yakın olmak istedik. Lenin. Ve gözleri olmadan gözlerinin önünden geçti. Açıkçası, bu, mülk çevresinde yürüdüğü süreçte onunla karşılaşmamız gerekenden daha sık olduğumuz gerçeğine yol açtı. ”
Korumanın aşırı gayreti, bir zamanlar şöyle diyen Lenin’in hoşnutsuzluğuna yol açtı: “Devrim, her askere ihtiyaç duyuyor ve burada 20 sağlıklı adamları benim insanımın etrafında boş duruyor”. Jacob Peters'a her adımının kontrol edildiğini bile kınıyordu. Ancak Peters ve Dzerzhinsky, Merkez Komitesinin kararına atıfta bulundular.
Yayın numarası 27
Aralık ayında 1918, cepheye bir Letonya tüfeği alayı gönderildi. Bunların yerine, L.G. başkanlığındaki Moskova makineli tüfek kurslarının 1'lerinin öğrencileri Kremlin'i korumaya başladı. Alexandrov.
“Öğrenciler hem kapıları, hem duvarları hem de tüm Kremlin bölgesini korudu” diyen öğrencilerden biri olan Mihail Zotov'u hatırlıyor. “Ancak hükümet binasının ve özellikle de Lenin apartmanının korunmasına yönelik koruma binası en şerefli ve sorumlu meseleydi.”
Öğrenciler üç vardiya halinde koruma görevini üstlendiler. İki saat bekletildi. İkinci katta, merdivenlerden güvenlik görevlisi de oturuyordu (Biz korunduk, M. Zotov şaka yaptı). Gardiyan, zemin kattaydı, kıyafet yukarı gidiyordu. Kremlin öğrencilerinin en yaygın ihlali asansörü ikinci kata çıkarmaktı: asansör daha sonra herkes için bir harikaydı ve genç köy çocukları elbette binmek istedi. Bunun için şiddetle cezalandırıldılar, ama daha az binmek isteyenler gelemedi ...
Öğrenciler, yalnızca bir kez alarma geçtiler - 1922 sonbaharında, bir grup Sosyal Devrimci Kremlin topraklarına girmeye çalıştığında. Makineli tüfek mürettebatının bir parçası olarak Mikhail kapıları savunmaya aldı, ancak KGB bu grubu Kremlin'e ulaşmasına izin vermedi.
Sevilen İlyiç öğrenciler, ilk patronları Leo Trotsky hakkında söylenemez. Mikhail Zotov, “O zaman insanların bir düşmanı olduğunu bilmiyorduk, ancak Troçki zaten düşmanın yüzünü gösterdi” dedi.
Özellikle iki karakteristik bölümü hatırladı. İlki - toplantılardan birinde, Troçki'nin konuşması sırasında, arka sıradaki bir öğrenci dürbünle ona baktı. Troçki bunu fark etti ... yarım saat boyunca bütün salon dikkatini çekti ve halkın savunma işleri komiseri hakkındaki öfkeli konuşmasını dinledi.
Lev Davydoviç, görevli gardiyandan geçtiğinde başka bir dava boşandı. Birkaç kez ileri ve geri yürüdü (savaşçılar sol-sağ bir hizalama yaptı), şaşırıp kalmış ve devam etti.
Lev Troçki, kendisine narko-askeri bir küçük olarak emanet edilen askeri birimler tarafından korunuyordu, kelimenin tam anlamıyla kendi güvenlik grubuna sahip değildi. Belki de bu gerçek abartılı bir özgüvenini ihlal etti ve onu öğrencilerinden kurtarmaya zorladı ...
Öyle olabileceği gibi, ülke liderlerinin kişisel güvenliğini sağlama yaklaşımı sistemik biçimler almaya başladı bile.
Güvenlik konularında, V.I. Lenin, Rus imparatorlarının örneğini aldı.
1917 - 1924, VChK - OGPU
Moskova'daki patron kim
Aynı zamanda, liderin kendisi hala çok dikkatsizdi. 1919'te, ünlü Jacob Koshelkov çetesi arabasına Sokolniki Bölge Konseyi binasının dışına saldırdı.
Ocak akşamı 6, Lenin, M.I. Ulyanova, şoför Gil ve güvenlik görevlisi I.V. Chabanov, Sokolniki'ye gitti. İşte Stepan Gil'in sorgu sırasında olan her şeyi anlattığı gibi:
“Üç silahlı adam yola atladı ve bağırdı:“ Dur! ” Haydutlar arasında durup kaymamaya karar verdim; ama onlar soyguncuydu, hiç şüphem yoktu. Ancak Vladimir Ilyich camı çaldı:
- Yoldaş Gil, neye ihtiyaçları olduğunu öğrenmeye ve durdurmaya değer. Bu bir devriye mi?
Ve onların arkasında koşup bağırıyorlar: "Dur! Ateş edeceğiz!"
“Görüyorsun,” dedi Ilyich. - Durman gerek.
Yavaşladım. Bir an sonra kapılar açıldı ve zorlu bir emir duyduk:
- Çık dışarı!
Herkesten daha uzun olan haydutlardan biri, Ilyich'i kolundan tuttu ve onu taksinin dışına sürükledi. Daha sonra ortaya çıktığı gibi, onların lider Cüzdan oldu. Lenin’in bekçisi olarak görev yapan Ivan Chabanov da arabadan çekildi.
Ilyich'e bakıyorum. Elinde bir pas tutuyor duruyor ve onun yanında iki haydut var ve her ikisi de kafasını hedefliyor:
- Kımıldama!
- Ne yapıyorsun? - dedi Ilyich. - Ben Lenin'im. İşte belgelerim.
Bunu söylediği gibi, kalbim battı. Hepsi, sanırım, Vladimir Ilyich öldü. Ancak çalışan bir motorun gürültüsünden dolayı, haydutların elebaşanı adını duymadı - ve bu bizi kurtardı.
“Seninle Levin olduğun için lanet olsun” dedi. - Ve ben de çantalıyım, geceleri şehrin sahibi.
Bu kelimelerle, Ilyich’in elinden bir pas yakaladı ve ardından ceketinin yakalarını sarstı, iç cebine uzandı ve Lenin, Browning ve cüzdan adına yazılmış olan Kızıl Ordu kitabı da dahil olmak üzere diğer belgeleri çıkardı.
Baskın kurbanları ilçe meclisine gittiler, ilk başta belgeleri olmadan gitmelerine izin vermek istemediler ama yine de onları özlüyorlardı. Gardiyan İvan Chabanov'un anılarına göre, Lenin belediye başkanını çağırdı ve aracı aldıklarını açıkladı. “Arabanın bizden alınmadığını, neden sizden alındığını” söyledi. Tov. Lenin cevapladı: "Seni tanıyorlar ama beni tanımıyorlar, bu yüzden araba benden alındı." Böyle bir diyaloğu ve genel olarak zamanımızda benzer bir durumu hayal etmek mümkün mü ?! Devlet başkanı, devlet organından iki adım ötede, gangster saldırısının kurbanı olur ve diğerlerine başkanlık ettiği otoritenin temsilcisi onu tanımaz!
Bu arada, soyguncular, elde ettikleri belgeleri incelediler, kimin elinde olduklarını anladılar ve Lenin'i rehin almaya geri dönmeye karar verdiler (başka bir versiyona göre, onu öldürmek için). Ancak soygun mahallinde başkası yoktu ve gangsterler arabayı basitçe Moskova Nehri'nin setine attı, KGB o akşam onu buldu.
Saldırıdan birkaç gün sonra Moskova'daki Koshelkov özel güvenlik önlemleri aldı. Çevre Yolu Demiryolunda, askeri makamlar, Cheka ve polis, olay yerinde yakalanan soyguncuları bir mahkemede vurma emri aldı. Banditry ile Özel Özel Grup Başkanı Fedor Yakovlevich Martynov ve Moskova Ceza Soruşturma Dairesi Başkanı Alexander Maximovich Trepalov başkanlığındaki Moskova Acil Durum Komisyonu tarafından özel bir grev grubu düzenlendi. Liderin kişisel muhafızları Abram Yakovleviç Belenky tarafından yönetildi. Temmuz ayında, Cüzdanlar ve suç ortaklarından biri Bozhedomka tarafından ezildi, sonraki çatışmada Yashka öldürüldü. Fyodor Martynov, bu bölümü anılarında renkli bir şekilde tarif etti:
“Bir karabinadan bir cüzdan Purses ölümcül şekilde yaralandı ... Ama zaten yalan söylüyor, kandan yarı kör, tetiğe basmaya ve gökyüzünde ateş etmeye mekanik olarak devam etti. Ona yaklaştık ve memurlardan biri bağırdı: "Cüzdanlar, hadi! Ölü olarak listelenebilirsin!"
Aynı yılın Eylül 25'i, 1919, Lenin'in hayatı hakkında başka bir girişimde bulunuldu. Anarşist Sobolev, İlyiç'in konuşmayı planladığı Moskova RCP Komitesinin (B) penceresine güçlü bir bomba attı. Patlama sonucu 12 kişi öldü, 55 arasında yaralananlar Nikolai Bukharin oldu. Moskova Sovyeti'nde gözaltına alındığı için devrimin lideri de yaralanmamıştı ...
Hayatını çarlığa karşı mücadeleye adayan adamın tıpkı bazı Rus çarları gibi koruma sağlaması gerçeğinde bir kader bükümü var. Görünüşe göre, onun gibi, egemen ve halkın çözülemez birliği fikrine yakındı, hatta biraz farklı şekilde anlaşılsa bile - dini bağlam dışında. Öyle olabileceği gibi, tarihsel tecrübenin gösterdiği gibi: sosyal karışıklık zamanlarında, ilk kişinin güvenliğini önemseme ve gereksinimlerine uymama hakkı yoktur. Aksi takdirde, en eğitimli, organize ve özel korumalar bile güçsüz olabilir.
Lenin ve Stalin arasında
Mayıs ayının sonunda Lenin'de serebral damarların sklerozu temelinde, ilk ciddi atak geçirildi - konuşma kaybedildi, sağ uzuvların hareketi zayıfladı, neredeyse tamamen hafıza kaybı gözlendi. Birinin dünya proletaryasının liderini böyle bir devlette, partinin önderliğinden düşünebileceğini kabul etmek evrensel aptallık olur. Lenin, "dinlenmek" için Gorki'ye gönderilir. İyileşme sürecine müdahale edebilecek her şeyden tecrit rejimi korunmalıdır.
Vladimir Lenin ve Joseph Stalin. Fotoğraf: etoretro.ru
Belenky'nin tavsiyesi üzerine, 1922 yılında bir güvenlik grubu V.I. Yaklaşık 20 insandan Lenin. Grubun lideri, liderin özel güveninden ve sempatiğinden zevk alan Petr Petrovich Pacaln oldu. Grupta Sergey Nikolaevich Alikin, Semen Petrovich Sokolov, Makariy Yakovlevich Pidyura, Franz Ivanovich Baltrushaitis, Georgy Petrovich Ivanov, Timofey Isidorovich Kazak, Alexander Grigorievich Borisov, Konstantin Nazarovich Strunets ve diğerleri yer aldı. Daha sonra, güvenlik birimi V.I. Lenina I.V. Pisan (1879 - 1938), Gorki'de çeşitli ekonomik ve idari görevlerde bulundu. Pavel Malkov'da olduğu gibi, burada yine modern komutanın görevinin prototipini görüyoruz.
Genç devletin inşası ve korunması çalışmaları devam etti. Gerici aşırılık yanlıları bu süreçle mücadele planlarını ve yöntemlerini geliştirdiler. Parti Merkez Komitesi Düzenleme Bürosu, Lenin’in güvenliğini güçlendirmeye karar verdi. Devlet liderlerini koruyan ilk nesil güvenlik görevlileri bu şekilde ortaya çıktı. "Koruma" kelimeleri kimse bilmiyordu. "Kişisel güvenlik" terimi daha sonra görünecektir. Özel çalışmalarıyla, Rus koruma okulunun temel taşını açan, dünya proletaryasının lideri ve yoldaşlarının evrensel ve gün boyu destek verdiği ve güvenilir bir şekilde sağladığı Lenin'i koruyan güvenlik görevlileriydi.
Dzerzhinsky bu birimi şahsen denetledi ve Abram Belenky'nin başına talimat verdi. Ocak ayında, 1920, OGPU kuruluncaya kadar, Özel Şubesinde sadece 20 kişi vardı. Lenin'in Ocak 1924'teki ölümünden sonra, güvenlik grubu dağıldı, çalışanlarının çoğu OGPU'dan terhis edildi.
O zamanlar, ülke liderlerinin hiçbiri resmen kendi güvenlik grubuna sahip değildi. Ve bu, Rusya'da kişisel korunma okulunun oluşumu tarihinde oldukça parlak bir gerçektir. Bu dönemde hiçbiri öldürülmedi. RCP Merkez Komitesinin eski genel sekreteri (b), aslında Joseph Stalin, Zinovyev ve Kamenev ile birlikte “Trotsky karşıtı troyka” yı oluşturdu ve aslında devlet liderliği konusunu çözdü. Yani, Lenin'in daha önce koruduğu gibi, korunacak kimse yoktu. Kişisel korumasını oluşturma emrini vermek için, ne Stalin, ne Zinoviev, ne de Kamenev'in yetkisi yoktu. De jure, eşit oldular.
Felix Dzerzhinsky sonraki olaylarda önemli bir rol oynadı - sadece devrimci bir müttefik değil, daha da önemlisi, düşünen Joseph Stalin. Gelişim yollarına ilişkin görüşleri, devleti yönetme yöntemleri ve en önemlisi, kuşkusuz, hem iç hem de dış tehditlerin bütünlüğüne karşı koyma yöntemleri ve teknikleri şüphesiz çakıştı.
Merkez Komite genel kurulunda konuşan 20'in Temmuz 1926'inde, Dzerzhinsky'nin açıkça ve açık bir şekilde Kamenev'i "o işe yaramaz ama siyasetle uğraştığı" suçlamasıyla dikkat çekti. Aynı akşam, Demir Felix öldü. Dzerzhinsky'nin Kamenev'in tutuklanmasına ve Stalin'in devlet iktidarının doruklarına ilerlemesine katkıda bulunup bulunmadığı sorusu, tarihçilerin takdirine bırakacağız. Ancak Kamenev için KGB bilimi açısından bir cümleydi ...
Kişisel korunma sisteminin hayata nasıl döndüğü ve devletin bir sonraki makalesinde Joseph Stalin'in kişisel güvenliğini nasıl sağladığı hakkında konuşacağız.