Elektromenyetik ışınım, dalga boyuna göre çeşitli sınıflara ayrılır. Bunlar, en uzun dalga boyundan en kısasına doğru radyo, mikrodalga, kızılötesi, görünür, morötesi X-ışını ve gama ışınımlarıdır. Dalga boyu azaldıkça, ışınımın enerjisi de artar. Morötesi ışınım, dalga boyu 10 ile 400 nm arasındaki ışınıma denir. Gözümüz, 400 ile 700 nm dalga boyları arasına duyarlıdır ve bunun dışındaki ışınımı algılayamaz. Görebildiğimiz en küçük dalga boylu ışınımı mor olarak algıladığımızdan, bundan daha küçük dalgaboyuna sahip olan ışınıma "morötesi ışınım" adı verilir. Işıkta olduğu gibi, M.Ö. ışımada da, dalga boyu nanometre (nm) olarak tanımlanır. 1 metrenin bir milyarda biridir. Görünür mor ışıkla X-ışınları arasındaki görünmez elektromanyetik ışınlara verilen ad. Mor ötesi ışınların dalga boyu aralığı 400 nm ile 4 nm arasındadır. Bu ışınlar da Güneş ışınlarının bir bileşenidir (%5′ten daha az) ama yapay olarak da üretilebilirler. Güneşteki mor ötesi ışıma üç banda ayrılır: deri hastalıkları ve deri kanserine yol açan UVA (320-400 nm) ışınları; yaz aylarında gücü artan ve güneş yanıklarına neden olan UVB (280-320 nm) ışınları ve çok güçlü ve oldukça zararlı UVC (280 nm altı) ışınları. UVB ve UVC ışınlarının çoğu ozon tabakası tarafından emilerek yeryüzüne ulaşması önlenir. Bu tabakadaki bir incelme bu zararlı ışınların daha fazlasının yeryüzüne ulaşmasına neden olur. Bu tabakadan geçebilen ışınlar bina ve araç camlarıyla havadaki tozlar, su ve duman tarafından tutulur. Az miktarda güneş ışığı sağlıklı bir yaşam için gereklidir. D vitamini mor ötesi ışınların ergosterol üzerindeki etkisiyle üretilir. Raşitizm hastalığının iyileştirilmesinde doğal ve yapay mor ötesi ışıktan yararlanılır. Bu ışınlar ayrıca mikropları öldürdüğünden dolayı steril ortamların yaratılmasında yaygın kullanılır.