Kızım doğduğunda sadece bir ev kuralı vardı - bebek uyurken uyu.
Uykusuz sayısız yeni ebeveynleri izledikten sonra, bir bebeğin uyku düzeninin tahmin edilemezliğini yönetmenin tek yolunun onun liderliğini izlemekti. Bu, gün boyunca çokça uyuduğumuz ve bir gecede birkaç kez uyandığımız anlamına geliyordu, ama sonunda hepimiz yeterince uyuya kaldık. Ve çoğu zaman yoksun bırakılan sırrının gözlerinden kaçmayı başardık. Bir arkadaşım ebeveynlik tarzımıza yorum yaptığında, "Sen sadece yeterince yorgun görünmüyorsun."
Bebek uykusuna oldukça yatkın bir yaklaşımımız, elbette bebeklerini uyku programlarına sokan ve uyuklamak yerine evi temizleyen diğer tüm yeni ebeveynler ile karşılaştırıldığında radikaldi. Yaklaşımları, bebeklerin uzun süreli ve yalnız geceleri olmak üzere “eğitilmeleri” için “eğitilmeleri” gerektiğine dair bir inanca dayalı olarak kabul edilen Batı normu.
Ama evrimsel bir bakış açısından ve kültürler arasında ebeveynliğe bakmış olan bir antropolog olarak, bana hiç de mantıklı gelmiyordu. İnsan bebekler, biliyordum, onların bakıcıları ile fiziksel olarak ve duygusal olarak sarılıyorlar, bu yüzden birlikte yatarsınız ya da ödemek için cehennem olur.
Michigan Üniversitesi Tıp Fakültesi Roseanne Armitage tarafından yapılan bebek uyku ve depresyona uğramış anneler üzerine yapılan son araştırmalar, bu yetişkin bebeğin sürüklenmesinin gücünün altını çizmektedir. Armitage ve meslektaşları, hamilelik sırasında deprese olan annelerin yanı sıra yenidoğan olan ve deprese olmayan annelerin, uyku, dinlenme ve aktiviteyi ölçen bir aktigrafi adı verilen bir kol saati almasını istemiştir. Araştırmacılar ayrıca, annelerin 2 haftalık bebeklerine de aktininin küçük versiyonlarını koydular. Sonuç olarak, mutlu anneler olan bebekler genellikle doğuştan gelen bir sirkadiyen ritim duygusuyla geldi. Bu, gece ve gündüzleri birbirinden ayrıldıkları anlamına geliyordu ve kısa sürede aktivitenin büyük bölümünü buna göre ayarladılar. Ancak, depresyondaki annelerin bebeklerinin böyle bir ritmi yoktu ve sekiz ay sonra çalışmanın sonuna kadar uyku ve aktivite örüntüleri her yerdeydi.
Araştırmacılar, annelerin duygudurum bozukluklarının neden olduğu sirkadiyen ritimlerdeki herhangi bir “düzensizliği” düzeltmek için tüm bebeklerin bir uyku takvimine konması gerektiği konusunda kararlı olsalar da, bu öneri işareti özlüyor.
İnsan bebekleri, nörolojik olarak bitmemiş olarak doğarlar ve bu nedenle, ihtiyaçlarına cevap veren bir yetişkine sürekli olarak bağlı olacak şekilde tasarlanmıştır. Depresyondaki annelerle ilgili sorun o kadar da fazla değil ki, bebekleri “problem” uyuyor, ama anneler, gündüz ve gece, bebeklerini bile fark etmeyecekleri şekilde duygusal ve fiziksel olarak etkiliyorlar.
Çoğumuzun çocuklarla deneyimlediği bir kültürde çaresiz bir bebeğin sonsuz gereksinimlerine yanıt vermek, en psikolojik olarak dengeli bir insan için bile bir şok olabilir. Sadece bebeği ya da başka bir şey hakkında depresyonda olmayı hayal edin ve sonra, “sözde” olduğunda uyumayan bu çığlık atan bebekle yüzleşin. Ve sonra, bir bebeği bir beşiğine yalnız başına koyup "saklamalı" ve "sakız" ile bir uyku programına yapışana kadar onu ağlamasına izin verin. Kenarın kenarındaki herhangi bir ebeveynin depresyona girmesini sağlar.
Şüphesiz, hem anne hem de şaşkın bebeklere yardım etmek için ihtiyaçlarının karşılanmasında daha insani bir yaklaşım var.
Oh, evet, anladım: Bebek uyuduğunda uyu ve ikiniz de yeterince uyuyun.