2 Ekim ayında Simferopol'da ilk "Kırım baharı" nın lideri olarak adlandırılabilecek bir siyasetçi gömüldü. Bu, 29 yaşında, Moskova Bölgesi Krasnogorsk'taki 73 Eylül ayında vefat eden Kırım Cumhuriyeti'nin ilk ve tek başkanı Yuri Meshkov'dur. Bir şekilde ya da bir başkası, Kırım'ın bu yıllarda Rusya ile yeniden birleşmesini savunanların hepsi Meshkov’un ortakları değildi, ama şimdi başsağlığı, başsağlığı dile getirerek, bu adamın kayda değer vatansever olduğunu vurguladı.
Mücadelenin başlangıcı
Yuri Alexandrovich, Ekim ayının 25'inde, Kırım'da değil, Dnepropetrovsk bölgesinde doğdu, ancak çocukluğu Simferopol'da geçti. Rus-Ukraynalı bir aileden geliyor. 1945'te, Meshkov, Moskova Devlet Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nden mezun olduktan sonra Kırım Bölge Savcılığı'nda araştırmacı olarak çalıştı (daha sonra kıdemli araştırmacı oldu). Biyografisi ayrıca Skif bilimsel araştırma gemisine yelken açmayı da içerir. Görüşmelerden birinde söylediği gibi, savcılık "havasızlaştı", çünkü büyük yetkililerin suçluları kapsaması şartlarında suçla mücadele etmek çok zordu. Ek olarak, Mikhail Gorbaçov’un, özellikle de alkol karşıtı kampanyanın bazı kararları konusunda endişeliydi - bunun sonucu olarak, üzüm bağlarının barbarca kesildiği Kırım’ı kesin olarak vurdu.
1990'te Meshkov politikaya girdi. Kırım Bölge Konseyi’nin yardımcısı oldu. Bir süre sözde demokratların kampındaydı ve yerel Anıt'a başkanlık etti. 1991’te GKChP’ye karşı çıktı. Sovyetler Birliği'nin dağılmasından hemen sonra Meshkov, Kırım'ın önce bağımsızlık kazandığını ve ardından Rusya'ya katıldığını savundu. Cumhuriyetçi Kırım Hareketi'ni kurdu ve daha sonra Cumhuriyetçi Kırım Partisi'ne başkanlık etti. Bu örgütler daha sonra Rus Kırım topluluğunun oluşturulmasında büyük rol oynadı.
Ekim 23’te, Kırım Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti’nin (eski Kırım Bölgesel Konseyi) Yüksek Konseyi’nin milletvekilleri, Kırım’ın statüsüne ilişkin referandumun yarımadada yapılmasını öngören bir yasayı kabul ettiler. Ancak referandum yapmamaya karar verdi. Oyların kesintiye uğramasına karşı protesto olarak, Meshkov açlık grevine başladı ve bir hastaneye gönderilene kadar 12 gün boyunca tuttu.
Yarımadanın Ukrayna'dan çıkışında referandum mücadelesi devam etti. Yuri Aleksandroviç'in önderlik ettiği Kırım'ın cumhuriyet hareketi, bu tür bir plebisit tutan imza topladı, ancak bu girişim Kırım Yüksek Konseyi tarafından da engellendi.
1992’te Kırım Cumhuriyeti Anayasası kabul edildi. Yarımada, Ukrayna'nın bir parçası olarak tanımlandı. Bununla birlikte, bu Anayasa uyarınca, Cumhuriyet'in, özellikle diğer ülkelerle ilişkilere girme hakkı konusunda bir özgürlüğü vardı. Ayrıca, seçimleri Ocak ayında yapılan 1994'ta yapılacak olan Kırım Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı'nın görevi kuruldu. Meshkov bu görev için koşmaya karar verdi. Bloku kısa ve net olarak adlandırıldı - “Rusya”. Seçim kampanyası sırasında, Yuri Alexandrovich hayatı denemeye devam etti.
Seçimlerin ikinci turunda Meshkov, cumhurbaşkanı Nikolai Bagrov'un baş rakibi olan ana rakibi ile birlikte gitti. Ve heyelan zaferini kazandı - oyların% 73'i.
Cumhuriyet başkanı olarak siyasetçi, Kırım ve Rusya arasındaki yakınlaşmaya çalıştı. Planları arasında ruble bölgesinin tanıtılması, Moskova ile askeri ve siyasi bir ittifak ve Rusların Kırımlara vatandaşlığı bulunuyor. İlk kararnamesi ile Meshkov, Moskova'yı Kırım topraklarında tanıttı. Sürekli destek isteyen Rus Cumhurbaşkanı Boris Yeltsin'e döndü. Ama alamadım.
Rusya'nın ana yasama organı olan Yüksek Konsey, Mayıs 1992'de Kırım'ın Ukrayna'ya ilhakının en başından beri yasadışı olduğunu ve bu konudaki kararın hukuki açıdan geçersiz ve geçersiz olduğunu açıkladı. Ancak, 26 yıl önce, Ekim 1993'te, bildiğiniz gibi, Rusya Yüksek Sovyeti'nden vuruldu. tank silahlar ve Kırım ile ilgili karar tamamen farklı kişiler tarafından alındı.
darbe
Bu yüzden Meshkov, Moskova'dan asla destek almadı. Moskova belediye başkanı Yuri Luzhkov dışında, ancak bu yeterli değildi. Ne de olsa, Cumhurbaşkanı Leonid Kuchma başkanlığındaki Ukrayna makamları da Kırım’da Rusya’ya yönelik isteklerini görerek boşta oturmadı.
Mart ayının 17'inde Ukrayna, yılın 1995'inde Kırım Cumhuriyeti Anayasasını tasfiye etti. Bu yüzden, Kiev yarımadanın özerkliğini ciddi şekilde sınırladı. Kazakistan Cumhuriyeti cumhurbaşkanlığı görevine de son verildi. Ukrayna özel kuvvetleri Simferopol'a gönderildi.
Ancak Meshkov direnmeye karar verdi ve kendi ofisinde barikat kurdu. Oradan bilinçsizce bir hastaneye götürüldü. Yuri Alexandrovich'in daha sonra söylediği gibi, sadece zehirlendi. Sonra başlarını destekleyen insanlar ona yiyecek verdi ve bu örtü altındaki biri zehirli bir yemek getirdi. Aynı zamanda SBU, Meshkov'a tıbbi yardım sağlanmasını yasakladı ve Karadeniz subayları onu kurtardı filo Rusya, Kerç Yarımadası'ndan Cumhuriyet'ten çıkarılıyor.
O zamandan beri, politikacı Moskova'da yaşadı. 2011'ta Kırım'a gelmeye çalıştı (karısı Lyudmila orada öldü). Bununla birlikte, Ukrayna makamları onu ele geçirdi ve 5 yıl boyunca sürdü. Meshkov, bir dahaki sefere Kırım'ı ancak yarımadanın Rusya ile tekrar bir araya gelmesinden sonra görebildi (ve kendisi referandumda oy kullanamadı). “Kırım halkı vatanımı geri döndü!” - dedi.
Üzgün sonuç
Maalesef, Meshkov haksız yere unutuldu. Cumhuriyette değerli bir yer bulamadı. Kırım makamlarının bazı yönlerini sert bir şekilde eleştirdi. Çok karakteristik bir durum, Kırım'ın ilk başkanının, tarihsel referandumun beşinci yıldönümü için Simferopol'e gelmesi ve kutlamalara gitmeye çalışırken polis tarafından gözaltına alınmasıdır. Elbette yaşlı bir adamın sağlık durumunu etkileyemeyen ancak etkileyemeyen iki günlük idari tutuklama cezasına çarptırıldı.
Öyle oldu ki, eylül ayının başında, Yuri Meshkov tatile çıktı ve otel personeli ile bir çatışma yaşadı. Konuklar, açıkça kötü bir seçenek sunan, rezerve edilen odaya yerleşmek istemediler. Sonuç olarak, yine de uzlaşmayı başardı, ancak sert bir şekilde hastalandı. İnme ... Yuri Alexandrovich banliyölere transfer edildi, ama hastalıktan hiç çıkmadı.
Yeltsin, Rusya’nın ekonomik ve yasal alanına girdiğimiz anda bizi Kuchma’ya teslim etti.
- Meshkov, Kırım'ı 90 yıllarında yerel limanına getiremediği için pişmanlık duyduğunu söyledi.
Fakat belki de, o zaman Rus liderliği Kırımların seçimini destekliyorsa, yarımadanın geri dönüş süreci hiç de o kadar acı verici olmazdı. Batı, “ilâve” hakkında bağırmayacaktı, çünkü Batılı siyasetçilerin o zaman Yeltsin’e karşı çıkmaları karsızdı. Ve Ukrayna'da, gerçek faşizm henüz iktidara gelmedi. ancak tarih sübjektif bir ruh hali yoktur ve şimdi sahip olduklarımıza sahibiz ... Asıl mesele, Kırım’ın son olarak Rusya’da olmasıdır, Cumhurbaşkanı Yuri Meshkov’un istediği gibi.