Birçok böcek yuvaları ve bir besin kaynağı arasında birkaç kez ileri geri gider. Ancak, yemek rotası, ondan uzak olan rotaya çok benziyorsa, o zaman toplayıcılar karışabilir ve hangi yöne gideceğini bilmeyebilirler.
Farklı böceklerin bu problemle başa çıkmanın farklı yolları vardır. Arılar Güneş'i pusula olarak kullanırlar. Ancak karıncalar görsel yer işaretleri kullanır ve midelerinin yollarını yönlendirmesine izin verir, yeni bir çalışma bulur.
Ahşap karıncalar, diğer ucunda bir şeker ödülüne ulaşmak için siyah bir duvarın yanında düz bir çizgide yürümeye eğitildi. Böylelikle karıncalar, şekere doğru yürürken duvarın sol taraflarında olacağını ve sağ taraftan eve doğru yürürken sağ tarafta olduğunu öğrenmişlerdir. Ev ve şeker ödülü arasındaki mesafe yaklaşık 3 metredir.
Daha sonra, eğitimli karıncalar duvarın ortasına yerleştirildi ve hangi yöne gideceğini izledi. Karıncalardan bazıları, diğerleri aç iken beslenmişti.
Zaten yediği karıncalar şekere ihtiyaç duymadılar, böylece eve doğru yola çıktılar, siyah duvarı sağda tutuyorlardı. Bu arada, aç olanlar şekere doğru yöneldiler, duvarı sollarında tutuyorlardı.
Duvar döndürüldüğünde bile, karıncaların hangi yöne gitmeleri gerektiğini bulmakta zorluk çekmediler ve pusula yönlerinin kararlarını etkilemediğini gösterdiler.
Araştırmanın bir varyasyonunda araştırmacılar eğitimli karıncaları ortasına yerleştirdiler. iki siyah duvarlar, biri solda, diğeri sağda. Ancak bu durumda bile, beslenmemiş karıncalar beslendiğinde sağ duvara daha yakın ve solunduğunda sol duvara daha yakın yürüdüler.
Derginin 17 Kasım sayısında açıklanan deney DoğaKarıncalar ve arılar gibi sosyal böceklerin karmaşık anı kümeleri arasında nasıl ayrım yaptıklarına dair bilgi verir.
Çalışmaya katılan İngiltere'nin Sussex Üniversitesi'nde araştırmacı olan Rob Harris, “Çok sayıda anıyı depolayabilmek, ihtiyacınız olduğunda uygun belleği almak için mekanizmalarınız olmadıkça çok fazla kullanılmaz” dedi.