Dükkanlar yine dolu. Mermi delikleri sıvandı ve tank paletleriyle yırtılan yol yatakları onarıldı. Ölüler şimdi sevgiyle bakılan mezarlarda yatıyor.
Ancak bir zamanlar pastoral olan Kiev banliyösü, savaş zamanındaki korkunç vahşetlerin parolası haline geldikten bir yıl sonra, yara izleri devam ediyor ve bundan yıllar sonra bile herhangi bir sorumluluk alma yolunda engellerle dolu olmaya devam ediyor.
Savaşın ilk günlerinde Rus işgali altındayken, Bucha kasabası, insan hakları gruplarının ve müfettişlerin Ukraynalı sivillere yönelik sistematik bir öldürme ve işkence kampanyası olarak tanımladıkları şeye sahne oldu.
Geri çekilen bir dalganın ortaya çıkardığı pürüzlü kayalar gibi, Rus kuvvetleri geri çekilirken dehşetin tamamı ortaya çıktı: sokaklarda ve kaldırımlarda, mutfaklarda ve mahzenlerde, arka bahçelerde ve toplu mezarlıklarda geride bırakılan cesetler. Elleri bağlı, yaraları ve kırık kemikleri olan ya da doğrudan infazın sessiz, korkunç bir öyküsünü anlatan cesetler.
Bucha’da toplamda 500’e yakın kişi öldü. Şimdi bile, tam bir yıl sonra, zaman zaman civarda terk edilmiş bir mezardan çıkarılan veya bir kanalizasyon kanalından çıkarılan başka bir ceset ortaya çıkıyor.
72 yaşındaki Bucha emeklisi Mariia Zhozefina, yakındaki bir jeneratörün kükremesi arasında sesini yükselterek ve ağır bir şekilde bir alışveriş arabasının koluna yaslanarak, “Bazen havanın kendisi zehirliymiş gibi geliyor,” dedi. “Ve her gün onu solumaya devam ediyoruz.”
Ukrayna genelinde ölümler ve hasar arttıkça, Bucha bir tür savaş suçları şablonu haline geldi: ziyaret eden yabancı ileri gelenler için bir hac yeri, soruşturma iskelesi için sıfır noktası, anlamlı kovuşturmaların gerçekleşip gerçekleşmeyeceğine dair bir şüphe ve umut potası.
Cuma günü Lahey’deki Uluslararası Ceza Mahkemesi, Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin ve Rusya’nın çocuk haklarından sorumlu komiseri Maria Lvova-Belova hakkında Ukrayna’dan çocukların kaçırılması olayına karıştıkları şüphesiyle tutuklama emri çıkardı. Ancak Rusya mahkemenin yargı yetkisini tanımıyor ve zanlıları yargılanmaları için teslim etme şansı çok az.
Ukrayna ayrıca, eski Yugoslavya ve başka yerlerdeki savaş suçlarını ele almak üzere kurulan ad hoc organlara benzeyen özel bir Birleşmiş Milletler mahkemesi kurulması çağrısında bulundu. Ancak böyle bir hareket, ya Rusya’nın veto yetkisine sahip olduğu Güvenlik Konseyi’nin onayını ya da Moskova’nın engellemeye çalışabileceği Genel Kurul’da çoğunluk oyu gerektirecektir.
Dış mahkemeler gıyabında mahkûmiyet kararları verebilir, bu da failleri uluslararası izleme listelerine alabilir ve bu da Rusya dışına seyahat etmeyi imkansız değilse bile zorlaştırır – bu, kurbanların ve insan hakları gruplarının en ağır suçlarla orantılı olarak değerlendireceklerinin çok altında bir sonuçtur.
Perşembe günü yayınlanan BM destekli bir soruşturma, Ukrayna’da sivillere yönelik saldırıların savaş suçları ve olası insanlığa karşı suçlar teşkil ettiğini söyledi.
Geçen yıl Nobel Barış Ödülü’nü paylaşan Ukraynalı bir insan hakları grubu olan Sivil Özgürlükler Merkezi’nin direktörü Oleksandra Matviichuk, “Bu cezasızlık çemberini kırmalıyız” dedi. “Adalet olmadan asla barışı sağlayamayız.”
Ukrayna hukuk sistemi, Rus askerleri tarafından gerçekleştirilen bireysel vahşeti ele almak için önemli bir mekanizma olarak tasavvur ediliyor. Yetkililer, ülke çapında şüpheli savaş suçlarının sayısının 71 bini aştığını ve bazılarının birden fazla kurbanı olduğunu söylüyor. Ancak 100’den az iddianame düzenlendi ve bu davaların yaklaşık üçte biri, çoğu gıyaben olmak üzere mahkumiyetle sonuçlandı.
Piyadelerin ötesine bakan Ukraynalı savcılar, Bucha, güneydeki Mariupol şehri ve başka yerlerdeki mezalimlerin mimarları olduğuna inanılan askeri komutanlar ve siyasi yetkililer de dahil olmak üzere 600’den fazla üst düzey Rus şüpheli hakkında ayrıntılı dosyalar tutuyor.
Başkan Biden da dahil olmak üzere Batılı liderler defalarca Putin’in bu savaş için kişisel olarak hesap vereceği konusunda ısrar ettiler. Bu türden en son doğrulama, geçen hafta Kiev’de düzenlediği basın toplantısında Rus liderin egemen bir ulusa karşı savaşı da içeren çok az denenmiş saldırı suçundan sorumlu tutulacağını söyleyen Finlandiya Başbakanı Sanna Marin’den geldi.
Marin, “Putin, saldırganlık suçunun hesabını vermesi gerektiğini biliyor” dedi. “Geleceğin mahkemesi adaleti verimli bir şekilde sağlamalı ve Ukraynalıların haklı taleplerine cevap vermeli.”
Savaşın ilk günlerinde, Ukrayna içinde ve dışında pek çok kişi, bunun esas olarak savaş alanında ordular tarafından yürütülecek bir çatışma olacağına – her zamanki gibi savaşta olduğu gibi sivillerin tehlikeye gireceğine, ancak kasıtlı olarak hedef alınmayacağına – inanmıştı veya inanmaya çalıştı. .
Bucha her şeyi değiştirdi. Geçen Şubat’taki geniş çaplı işgalin ardından Rus işgali altına giren ilk topluluklardan biriydi ve Moskova’nın güçleri başkenti ele geçirmek için bir ay süren talihsiz bir girişimi durdurduğunda ilk kurtarılan topluluklardan biriydi.
Başkan Volodymyr Zelensky, geçen ay işgalin birinci yıldönümü münasebetiyle düzenlediği basın toplantısında, kendisi için en kötü anın ne olduğu sorulduğunda, çektiği acıları tek tek dile getirdi.
“Bucha,” dedi gergin görünerek. “Şeytanın yeraltında bir yerde olmadığını öğrendik – aramızda dolaştı.”
Kasabanın nüfusu – işgalden önce yaklaşık 37.000 – savaşın kaderiyle birlikte dalgalandı. Ruslar devralmadan önce yarısından fazlası kaçtı; Bucha kurtarıldıktan sonra çoğu geri geldi. Ancak bu kışa girerken, Rusya’nın Ukrayna’nın altyapısını bombalamasının bir sonucu olarak elektrik kesintilerinden korkan yetkililer, Kiev bölgesindeki insanları ülke içinde veya dışında başka bir yerde barınak bulabilirlerse uzak durmaya çağırdı.
Bundan tam bir yıl önce başkent çevresinde meydana gelen bazı iddia edilen suçların soruşturulması ancak şimdilerde hukuki bir ivme kazanıyor. Reuters haber ajansının Salı günü bildirdiğine göre, Ukrayna makamları geçen Mart ayında bir grup Rus askerini Kiev yakınlarındaki Brovary bölgesinde 4 yaşındaki bir kıza cinsel saldırı ve annesine toplu tecavüz de dahil olmak üzere suç işlemekle suçladı.
Müfettişlerin son aylarda daha önce Ukrayna güçleri tarafından geri alınan Rus işgali altındaki bölgelere – güneydeki Herson gibi sivillerin sekiz uzun ay boyunca işkence ve tutukluluktan bahsettiği şehirler – ulaşabildikleri için ülke çapındaki şüpheli savaş suçlarının sayısı artmaya devam etti. işgal ve doğuda, geri çekilen Rusların şehrin dışında bir mezar ormanı bıraktığı İzyum.
Bu ay silahsız bir Ukraynalı askerin Rusça konuşan kişiler tarafından infaz edilmesini gösteren tüyler ürpertici bir video klibi de dahil olmak üzere, neredeyse her gün Ukrayna içinde ve dünyanın her yerindeki sosyal medyada potansiyel savaş suçlarına dair yeni kanıtlar duyuluyor.
Oleksandr Matsiyevsky adlı 42 yaşındaki bir keskin nişancı olarak tanımlanan talihsiz adam, sığ bir mezar gibi görünen bir yerde dururken, neredeyse sürekli bir savaş nakaratı olan “Ukrayna’ya Zafer” ilan etmeden önce bir sigara dumanı üflerken görülüyor. – ve sonra kurşunlarla delik deşik edilmek.
Mart ayrıca, yaklaşık bir aylık bir aradan sonra, potansiyel bir savaş suçu olan Ukrayna’nın sivil enerji altyapısını hedef alan toplu hava saldırılarının yeniden başladığına tanık oldu. 9 Mart’ta Rus kuvvetleri, Kiev de dahil olmak üzere büyük şehirlere düzinelerce füze ve insansız hava aracı ateşleyerek en az dokuz sivili öldürdü. Ateşlenen füzelerin en az yarım düzinesi, sesin beş katı hızda uçan ve Ukrayna’nın şu anda sahip olduğu hava savunma sistemleriyle karşı konulamaz olan, Kinzhals (“hançerler”) olarak bilinen hipersonik silahlardı.
Kremlin, hedeflerin askeri tesisler ve tesisler olduğu şeklindeki standart iddiasını yineledi – bu, Kiev hükümeti tarafından alay konusu oldu.
Ateşkesin başlamasından saatler sonra Dışişleri Bakanı Dmytro Kuleba Twitter’da “Askeri hedef yok, sadece Rus barbarlığı var” diye yazdı. “Putin ve ortaklarının özel bir mahkeme tarafından sorumlu tutulacağı gün gelecek.”
Ukraynalı yetkililer, özellikle savaşçı olmayanları hedef alan eylemlerin – cinayetler, cinsel şiddet, çocukların Rusya’ya kaçırılması – esasen Moskova’nın savaşın ilk günlerine kadar uzanan savaş alanındaki başarısızlıklarının intikamı olduğunu söylüyor.
Kremlin planlamacılarının zafere giden kısa ve kararlı bir yürüyüş olarak tasavvur ettikleri bir savaşın ikinci yılında, Rusların hüsranıyla birlikte sivil ölü sayısının da artması bekleniyor.
Zelensky, geçtiğimiz günlerde ülkeye hitaben yaptığı bir konuşmada, “İşgalciler yalnızca sivilleri korkutabilir” dedi. “Yapabilecekleri tek şey bu.”
Geçen ay Bucha’da, yas tutanlar işgalin birinci yıldönümünü kutlarken, Ortodoks rahip Oleksandr Pronyk, bölgenin işgalinin ardından, cemaatindeki en ateşli kişilerin bile onları gözetleyen ilahi bir varlığa dair işaretler bulmak için mücadele ettiğini söyledi.
Bir yıl önce düzinelerce cesedin bulunduğu ortak bir mezarın bulunduğu St. Andrew kilisesinin rüzgarla yıpranmış arazisinde, cemaati yakınlardaki Lubyanka köyünde olan Pronyk, buna karşılık, yapabileceği fikriyle boğuştuğunu söyledi. cemaatçilere gerçek bir teselli sunun.
“Burada yaşananları kimse kabullenemez; kimse kabul edemez” dedi. “Herkesin yapabileceği tek şey, Tanrı’nın lütuf ve merhametine giden kendi yolunu bulmaya çalışmaktır.”