Leonid Brejnev'in şu makalesi Lee Edwards ve Elizabeth Edwards Spalding'in kitabından bir alıntıdırSoğuk Savaşın Kısa Tarihi Amazon ve Barnes & Noble'da sipariş vermek mümkün.
Ekim 1964'te, nihai aparatçi olan Leonid Brejnev, öngörülemeyen Nikita Kruşçev'i Sovyetler Birliği Komünist Partisi genel sekreteri olarak değiştirdi. Politbüro’nun Stalinist üyeleri, Yirminci Parti Kongresi’nde Stalin karşıtı konuşmaları nedeniyle Kruşçev’i asla affetmedi ve aşırı güvenen Kruşçev, Sovyet ekonomisini iyileştirme vaatlerini yerine getirme konusunda başarısız oldu. Brezhnev, Sovyet ordusuna verdiği sözü tuttu - Lyndon Johnson, 1969 Ocak'ında Beyaz Saray'dan ayrıldığında, Moskova, Amerika Birleşik Devletleri ile kara merkezli kıtalararası balistik füzelerde eşlik etmeye yakındı.
Stalinist kişilik kültünü taklit eden Leonid Brejevev, hesaplanmış bir baskı politikası başlattı. Tüm muhalifleri Gulag'a (halen var olan) göndermek yerine, Leonid Brejnev'in KGB'si onları işlerinden daha fazla kovdu ve Komünist Partiden kovdu, güçsüz ve yoksul hale getirdi. Ayrıca, daha fazla konuşulan muhalifleri, elektrik şoku tedavisi ve zihin değiştirici ilaçlar verilen psikiyatri hastanelerine yerleştirmeye başladı.
Bu tedavinin kurbanlarından biri, çeşitli zihinsel hastalıklarla “teşhis” konulan Vladimir siyasi makamıydı çünkü siyasi muhalefetle uğraştı. İşte en çok satan hatırasından bir alıntı, için İnşa etmek bir Kale:
Kutudaki ceza hücresinde yalnızsın. Orada, kâğıt, kurşun kalem ve kitap yok… Sadece her gün besleniyorsunuz… Battaniyeler veya sıcak giysiler yasaktır… Kurutulmuş kanlı tükürük gobları, sizden önce hapsedilen TB hastalarının duvarlarını süslüyor… gece tekrar sıçramadan ve koşmadan önce bir anda sadece on ila on beş dakika uyuyabilirsin… kendini ısıtmak için… Günde üç kez sana bir bardak su getirirler… Zaman durur… Yavaş yavaş duvarlar sanki tüm hücre sanki sizden önce burada olan mahkumların portreleriyle bezenmiş gibi yüzlerini örmeye başlar - tüm seleflerinizin bir resim galerisi.
Sovyetler, Doğu ve Orta Avrupa'daki komünist dayanışmayı korumak için de kararlı davrandılar. 1967'de, yeni Çekoslovakya parti lideri Alexander Dubcek, “insan yüzüyle sosyalizm” denilen Kruşçev benzeri bir çözülme kurmaya karar verdi. Ne Sovyetler ne de uydularındaki sert gömlekler böyle bir deney istemiyordu. . Brezhnev, 1968 Nisan'ının başlarında askeri bir çözüm olarak görüldü. Kremlin'in yönettiği Varşova Paktı'nın silahlı kuvvetleri, Romanya hariç, Ağustos ayında Çekoslovakya'ya döküldü ve “Prag Baharı” nı sona erdirdi. Komünist Partinin ilk sekreteri olarak istifa etmek.
Varşova Paktı liderleriyle yapılan işgal sonrası toplantıda Leonid Brejnev, Soğuk Savaş'ta kazanılan zaferin ABD'nin yirmi yıl içinde göründüğünü belirtti. Ve yeni bir doktrin ilan etti: her sosyalist ülke ve özellikle de Sovyetler Birliği, yalnızca sosyalizmi evde korumakla kalmayıp, gerektiğinde onu zorla yurtdışında da korumakla görevlendirdi. Aslında, Brezhnev Doktrini yeni değildi, fakat Leninist Doktrin'in bir zamanlar edindiği gücün içsel ya da dışsal olarak asla feshedilmediğinin bir sonucu.
Leonid Brejnev'in “barış içinde bir arada yaşama” nın kucaklanması aşırı derecede alaycıydı. Kremlin barışçıl bir arada yaşamayı, dünyayı sosyalist yaparken Amerika Birleşik Devletleri ile doğrudan savaştan kaçınma stratejisi olarak görüyordu. “Kaçınılmaz” dünya devrimini beklerken, “silahlı düşmanlıkların (geçici) yokluğunu” barış içinde bir arada yaşamaya çağırmak Lenin tarafından formüle edilen bir stratejiydi. 1970 itibariyle, terim özellikle Üçüncü Dünya'da “uluslararası sınıf mücadelesinin yoğunlaşması” olarak yeniden tanımlandı. 1972'de ilk Stratejik Silah Sınırlamaları Antlaşması'nı (SALT I) imzalarken bile, Brezhnev parti liderlerine “dünya görüş ve sınıf sosyalizmin ve kapitalizmin amaçlarının ters ve uzlaşmaz olduğunu” söyledi.
Haziran 1972’de Fidel Castro’nun bir akşam yemeğinde Leonid Brejnev, barış içinde bir arada yaşama rolüyle ilgili konuya dikkat çekti:
Huzurlu bir arada yaşama ilkesini öne sürmek için baskı yaparken, bu önemli konuda başarıların hiçbir şekilde ideolojik mücadelemizi zayıflatma olasılığına işaret etmediğinin farkındayız. Aksine, bu mücadelenin yoğunlaşması ve iki sosyal sistem arasında giderek daha keskin bir mücadele şekli haline gelmesi için hazırlıklı olmalıyız.
Bu arada, ABD’li Richard Nixon’dan Gerald Ford’a, Jimmy Carter’a kadar ABD’li liderler, Batılı ve komünist uluslar arasındaki gerilimi gevşetme veya azaltma olarak tanımlanan “détente” pankartını yükseltti. Sovyetler, milletleri mümkün olan her yerde buluşturarak kızarmaktan mutluydu. Yorgun bir Amerika, détente’yi her iki tarafın da diğeriyle ilişkilerinde kısıtlama göstermesinin bir yolu olarak görürken, her zaman saldırgan olan Sovyetler Birliği’nin, ideolojik, ekonomik ve stratejik uyumsuzluktan kaynaklanan sürekli bir rekabet ilişkisi olduğunu kabul etti.
Bu makale, Soğuk Savaş konusundaki daha geniş kaynak koleksiyonumuzun bir parçasıdır. Soğuk Savaşın kökenleri, kilit olayları ve sonucu hakkında kapsamlı bir taslak için buraya tıklayın.