Brad Watson, kendisi ve karısı Nell'in Wyoming, Laramie'nin dışındaki güzel kırda inşa ettikleri çiftlik evinde kalp krizinden aniden öldü. 65. yaş gününden 16 gün önce 8 Temmuz sabahıydı. Bu haber ailesi, öğrencileri ve arkadaşları için korkunç bir şoktu ve onu bir daha görmeyeceğimizi ve arkadaşlığından zevk almayacağımızı anlamak hâlâ zor. Ama onun eserleri, öyküleri ve romanları, rahatsız edici zarafeti ve garip güvenceleriyle canlı.
Dikkate değer ölçüde Brad’in yazıları her zaman ölüm ve düşler, vizyonlar ve gelecek dünya hakkındaydı. İlk romanında bir figür olan Selena, Merkür Cenneti , diyor ki, 'Her zaman belirli şeyler hakkında belirli bir anlayışa sahip oldum.' Ölülerle olan rahatlığından, hatırlanan aşk balsamından bahsediyordu. Ölülerin etrafında huzur içinde hissetmemiz gerekmez mi? Bize öyle geliyor ki, bizimle olan kısa varlıklarıyla bizim için yolu hazırlıyorlar, yani. Aklımızda. '
Brad, zaman ve permütasyonları için her zaman derin, hatta olağanüstü bir duygu ile yazdı. Mezarlar, çok sayıda mezar ve dikkatli mezar kazmaları var. Köpeklerin düşünceleri ve ayrılmak üzere olan zavallı bir insan yaratığın son bir anda neler düşünebileceği konusunda kesin tasavvurlar var. Genellikle güzeldir. Garip, elbette, ama mükemmel.
İşte koleksiyondan 'Bob'un Agnes' hikayesinde yer alan tek gözlü buldozer Bob ile yaşayan tek gözlü dul Agnes. Köpek Adamlarının Son Günleri . Korkunç derecede karizmatik olmayan kocası 'Pops', kısa süre önce o korkunç işyeri kazalarından birinde öldü ve Agnes şimdi ölmekten biraz korkuyor. Öyle olsa bile, bir öğleden sonra nefesini halka açık derin bir yüzme havuzunun dibinde tutarak kur yaparken buluyor. Ve bu, bir cankurtaran tarafından çekilmeden hemen önce gördüğü şey - bir anı.
Cumartesi geceleri, babalık yemeklerini pişirirdi. Balık kızartmayı severdi. Bob'u göle götür ve çipura yatağına bin. Pops eve bir kancayla, dağınıklık, ıslak balık dalgalanması ve havaya el yordamıyla el yordamıyla gelirdi. Onları izlerken göğsü ağrıyordu. Pops çipurayı arkadan temizler, Bob'a bir balık kafası fırlatırdı. Bob avluda top gibi balık kafalarını fırlatıyor. Harika bir vizyonun eşiğindeydi, sanki Pops'un kendi kalbinden ve yıkanmış dökümhane kumu yığınını öteki dünyaya geçerken gördüklerini anlarmış gibi.Anılarımızla, bizim için çok önemli olan, sevdiğimiz ölülerin gerçekten yeni durumlarına, hepimizi bekleyen o yeni duruma salıverilmesine izin veriyoruz.
Brad’in ölümünü öğrendiğimde Wyoming’e gittim ve o ilk korkunç günlerde Nell ile birlikte olmaktan onur duydum. Külleri için hazneyi seçtiğinde onunla birlikteydim. Biri diğerinden biraz daha güzel, solgun ahşapla süslenmiş iki kare ahşap kutuya indi.
'Bilmiyorum,' dedi Nell, 'karanlık olan bir direk deliğine benziyor. Brad çiftlikte çok sayıda direk kazdı ... '
Bir an için neredeyse hayalini kurdu ama sonra doğru karar netleşti. Fantezi tamamen yanlıştı. Kara kutu, uygun mütevazı ve unutulmaz bir posta deliğinin sadeliğine ve kesilmesine sahipti.
Brad, Mississippi'de doğdu, orada ve Alabama Üniversitesi'nde eğitim gördü, ancak son 15 yılını Wyoming Üniversitesi'nde çalışarak ve öğretmenlik yaparak geçirdi. Orada yazı programının ruhu olduğunu söylemek abartı yok.
Öğrencileri, Laramie’nin parklarından birinde hızla küçük bir anma töreni düzenlediler. Araçları, köpekleri, hikayeleri, yazıları hatırlandı. O harika bir öğretmendi, öğrencilerinin değer verdiği, her zaman onları kollayan, onları büyük soğuk edebi dünyaya bağlamak için elinden gelen her şeyi yapan. Basil Hayden’ın aşırı keyfi ve bazı maceraların talihsizlikleri hatırlandı.
James Galvin, okudukları bir kitapta anılan çayırları aramak için sınıfını çıkardığında. Yaklaşık 350 dönümlük bir saman çayırıydı. Nasıl bulunur? Colorado-Wyoming sınırında bir yerdeydi. Mümkün olmalı. Elbette kamyon ve araba karavanı umutsuzca kayboldu ve kesinlikle bir dizi çayırla karşılaşmış olsalar da, bulup bulamayacakları belirsizdi. Çayır. Uzun bir günün sonunda, kollektif tanklarda az miktarda gaz bırakarak yorgunluk içinde, kapalı kasa yaylarında yüzen dans pisti ile Woods Landing'deki eski yol binasına geldiler ve oradaki yiyecek ve içecek ikramlarına minnetle düştüler. Brad liderliğindeki mükemmel başarılı bir gezi oldu.
Yine de, hayatın düzensizliğine ve çarpık beklentilerine olan tüm kucaklamasına rağmen şaşırtıcı bir şekilde organize olmuştu. Eski daktiloları toplamasına ve genellikle onları bestelemeyi tercih etmesine rağmen, çevrimiçi işlerde ustaydı ve sınıfta güvenle film ve Zoom kullanabilirdi. (Bu tür yeteneklere hayran kaldım.) Önceki evliliklerinden iki oğlu için oluşturulmuş güven fonları vardı. Bir sigorta poliçesi vardı. Organ bağışçısıydı. Korneaları, şanslı bir yabancının kullanımı için saklandı. Korneaları, görme için gerekli olan o muhteşem şeffaflıklar. Neredeyse fazla metafizik.
Brad ile birçok güzel anı ve düşünceli sohbetleri hatırlıyorum ve onun çamaşırlar giyinme şekli. Onun mutfağında anneannemin masa örtülerini akla getiren katmanlar giydi. Bir masa örtüsü yıprandığında atılmadı, yenisiyle örtüldü. Masa dolgulu bir kasa gibi oldu. Brad ve kıyafetiyle birlikte tişört, yıpranmış gömlek, biraz daha iyi bir gömlek, ardından bir yelek ve bir Carhartt vardı. Bu aşağı yukarı bakıştı - tutumlu, kolay, her şeye hazır.
Anılarımızla, bizim için çok önemli olan, sevdiğimiz ölülerin gerçekten yeni durumlarına salıverilmesine, hepimizi bekleyen ve Brad'in çalışmaları boyunca imgeler ve duygular bulmaya çalıştığı yeni duruma izin veriyoruz. kelimelere dökmek için. Kederli, coşkulu yazdı. Korkunç derecede komik olabilir, ancak acı bir yalnızlık ve şaşkınlığa kapılabilir. Bu hayatta hepimizin sahip olduğu güvencesiz durumu biliyordu. 8 Temmuz'dan önceki gün olmasını isterim. Her gün. Onu tekrar okurken, bir karakterin diğerine sorduğu basit soruyla karşılaştım:
Akşam yemeği için kahvaltı ister misin?
Ve büyük bir acı hissetti ve sonra neredeyse mutluluk gibi bir şey. Bu çok güzel bir soru. Brad Watson özeldi. Özel yazdı.