8. Philippa gregory'nin kitapları çocukluğuma damgasını vurmuştur, annemin kütüphanesinin parçası bu kitapları ben ilk okuduğum dönemde aşkla ve hevesle okudum. Devam kitabı olan kraliçenin soytarısı ve bakirenin aşığı kitaplarını defalarca ve defalarca okumuşumdur.
Fakat zaman geçtikçe philippa'dan hiç hoşlanmadığımı fark ettim. Mary boleyn'in tarihte bu kitaptaki kadar yeri yoktur, Mary henry'nin diğer sayısız metresi gibi oldu bitti bir olay. Üstelik kitapların geri kalanında philippa'da anne ve Elizabeth için hep bir nefret seziyorum, özellikle Elizabeth'i hep kaprisli, zayıf, kolay manipüle edilebilen hatta daha da ileri gidersek bir fahişe gibi resmetmiş, oysa gerçek kraliçe Elizabeth'in gregory'nin kırılganlığı ile yakından uzaktan alakası yoktur. Kurnaz, güçlü, avcı bir kadın hatta ağzından küfür eksik olmayan bir kadından söz ediyoruz. Anne boleyn'e karşı kitap boyunca mary'yi romantize etmesi de ayrı bir mevzu. Anne boleyn tarihe damgasını vurmuş güçlü bir kadın figür, Mary ise bir hiç.
Bir diğer yanlış da Elizabeth'i Mary büyütmedi. Kardeşi edward'ın doğumundan sonra Elizabeth gayrimeşru bir çocuk olsa bile kralın himayesinde iyi eğitimden geçti, Elizabeth'e en çok etki eden hatta daha sonra kocasıyla ilişkisi olduğu iddia edilen, henry'nin son eşi Katherine parr'dır. Yine ortada Mary boleyn yok.
Tarih romanında elbette hayalgücü devreye girer ve doldurduğu bazı boşluklar ergenliğimde bana hayatımın hazzını verdi, Elizabeth ve Robert aşkında özellikle. Ama Philippa gregory var olmayan karakterler üzerinden hikayeyi çok taraflı anlatıyor. Bu sebepten bu üç kitap sonrasına hiç şans vermedim.