Bir yıl önce ve yarım on yıllık bir aradan sonra tekrar koşmaya başladım. Kilitlenme ve spor salonu kapanışlarının bir eli vardı ve sadece dışarıda olmak WFH gerçekliğinde ihtiyacım olan molaydı. Kas hafızası devreye girdi ve 2020 bana iki maraton koşturdu ve ilk ultra maratonum. Bunların hazırlıkları sırasında garip bir şey oldu. Yavaş yavaş ve sonra aniden koşmanın bana insan merkezli tasarım ve başkaları için problem çözme konusunda en çok şeyi öğrettiğini fark ettim. Kendimi uzun mesafe koşu antrenmanına uygulayarak ve sporun nüanslarını ve onunla fiziksel ve zihinsel ilişkimi anlayarak, bir tasarımcı olarak çalışmalarıma sürekli ilham verdiğini görüyorum. Koşmak beni daha iyi bir UX tasarımcısı yapıyor. Ve benimle 2021'in ilk bin kilometresindeBir koşucu olarak öğrendiğim derslerin, diğer insanlarla ve diğer insanlarla birlikte ve onlar için nasıl daha iyi tasarladığıma nasıl tercüme edildiğini paylaşmak istiyorum.
Şu anda gerçekten oradayken koşma mesafeleri daha az korkutucudur; Önünüzdeki kilometreler hakkında düşünmek yerine koştuğunuz kilometrede. Projelerimizde ve ekipler ve müşterilerle yaptığımız görüşmelerde genellikle oyunda öne geçeriz. Üstesinden gelmemiz gerekebilecek tüm olasılık senaryoları hakkında endişeliyiz. Önünüzdeki zorlukları düşündüğünüzde, gerçekte herhangi bir şey yaşanmadan önce mücadele yaşayacaksınız. Düşüncelerinizi, motivasyonunuzu ve enerjinizi çarpıtır ve elinizdeki görevi göz korkutucu hale getirir. Bunu adım adım, görev adım alarak, şu anda neler olup bittiğine dair daha yüksek bir farkındalığa sahip olacaksınız. Asla olmayabilecek şeyler üzerine şimdi olanlara dayanan kararlar vermek. Sonunda, ister dört ister on beş dakikada koşun, bir mil koşmak bir mil koşmaktır. Daha fazlası değil, kesinlikle daha azı değil.Öngörü, kendi yarar ve değerine sahipken, içinde bulunduğunuz tasarım görevini yapın.
Koşmak ağrı tedavisidir. Bazen yaralanmaya neden olur. Çoğu zaman, koşan bir yaralanmanın kökü aslında ağrının geldiği yer değildir. Diz ağrısı içgüdünüzün eklemi tedavi etmenizi ve ona bakmanızı söylediği durumlarda, bu genellikle başka bir sorunun belirtisidir. IT bandınızda gerginlik, kötü kalça aktivasyonu, yanlış ayakkabılar, pronasyon sorunları veya zayıf kalça hareketliliği. Benzer şekilde, kullanıcı deneyimindeki sürtünme, doğrudan kullanıcının sorunlu noktalarının olduğu yerden gelmek zorunda değildir. Çeşitli faktörler sorunlara neden olabilir; lojistik veya tedarik, entegrasyona, bir sürecin otomasyonuna veya çevrimdışı bir süreci çevrimiçi kendi kendine hizmete getirmeye ihtiyaç duyar. Ağrı noktası olarak kaydettiğimiz şey genellikle yalnızca bir semptomdur. Bu farkındalık, yanlış varsayımlarda bulunmaktan ya da çözüm olarak düşüncesiz tepkiler geliştirmekten kaçınır.Koşu bana, kullanıcı deneyimlerini tasarlarken bütünsel bir yaklaşım benimsemenin önemini öğretir. Ve birlikte çalıştığım sorunların karmaşıklıklarını ve bu karşılıklı bağımlılıkları nasıl yöneteceğimi bağlamsallaştırma ve anlama ihtiyacı. Herhangi bir müdahaleyi veya tedaviyi çok daha başarılı kılar.
İlk maraton eğitimim sırasında aptalca 5K ve 10 milimde yeni kişisel rekorları kırmayı hedefledim. Sonunda antrenman yaptığım kadar iyi yarışmıyor ve hedefimi 14 dakikadan fazla bir farkla kaçırdım. Bir maraton için antrenman yaparsam, daha kısa mesafelerde de başarılı olabileceğime inandım. Benim hatam. Mesafedeki farklılıklar, farklı antrenman programları gerektirir ve vücudunuzdan, beslenmenizden ve dinlenme programınızdan farklı şeyler sorar. Tasarım projeleri üzerinde çalışırken, her zaman her şeyi yapma ve bunu iyi yapma eğilimindeyim. Araştırma aşamasında edindiğim içgörülere inanmak, iyileştirme için birçok fırsatı ortaya çıkaracaktır. Taslağını çıkardığım tüm görev akışlarının veya planladığım yolculukların hepsinin eşit hedefler olduğu. Tüm problemleri bir defada çözmek yerine, bir problemi hedeflemenin ve onunla uğraşmanın daha etkili olduğunu öğrendim.Bu sorunu açıklığa kavuşturmaya ve ele almaya odaklanan uygun uygulamalara ihtiyaç duymak. Dolayısıyla, çözülecek doğru problemi bulmanın ve anlamanın kalitesi, projenin ihtiyaç duyduğu çabayı yönlendirmektir. Aynı çabayla başka sorunların üstesinden gelmeyi hedeflemek hayal kırıklığı yaratır.
Koşmam, mesafe ve eforla giderek artıyor. Her gün planlıyorum. Bunlar, beni bir maraton veya ultra maraton koşusuna hazırlamak için haftalık ilerlemeler ve aylık aşamalar yapar. Kaçınılmaz olarak bir programa, bir hıza, bir kilometreye bağlı kalma baskısı ile birlikte gelir. Daha düşük bir performansın veya kaçırılan bir seansın hedefimi etkileyip etkilemeyeceği konusunda endişelerim olur. Ya da yapmam gerektiğini düşündüğüm ilerleme henüz gerçekleşmediğinde. UX proje çalışmasıyla paraleldir. Bu aynı zamanda bizi ilerleme belirtileriyle başarıya giden yolda tutan planları gerektirir. Mesele şu: çaba asla kaybedilen bir oyun değildir. Yarım bir çaba bile değil. Koşudan hiçbir şey sormazsanız hayal ettiğinizden fazlasını alırsınız. Bir hedefe ulaşmak için atılan her adımda değer vardır. Sonucun hemen görülemediğine dair şüphe veya endişelere neden olsa bile.Bu adım direnç yaratsa bile. İlerleme her zaman doğrusal değildir. Doğrusal olmayan ilerlemeleri takdir etmek ve kucaklamak cesaret gerektirir, ancak beni daha iyi bir koşucu ve tasarımcı yapar. Bazen sadece nefes almam, güvenmem, bırakmam ve ne olacağını görmem gerekiyor.
Açıktır ki, tüm bu fizikselliğin bir bedeli vardır. Rahatsız edici. Çoğu zaman hırpalanmış hissedeceksiniz. Koşmak zihinsel olarak da yorucudur. Koşmak, durmak isteyen kısımlarınız ile devam etmek isteyen kısımlar arasındaki bir dizi tartışmadır. Koştuğunuzda yürümeye ihtiyacınız olduğunu düşünürsünüz, yürürken koşmanız gerektiğini düşünürsünüz. Gerçek rekabet, içinizden vazgeçmenizi veya bundan daha kolay bir çıkış yolu bulmanızı isteyen o sese karşıdır. Önünüzde kalan her şeye ulaşmak için çok acı veren veya imkansız hale getiren aynı ses. Oraya daha önce gelmiş olsanız bile. Geçen hafta bu mesafeyi koşmuş olabilirim, bugün daha iyi koşabileceğimi veya hatta tamamlayabileceğimi garanti etmeyecek. Kontrolüm dışındaki tüm maddi olmayan varlıklarla ve az sayıda olanla, her koşunun kendi işi olmasına izin veriyorum.Bazıları harika oluyor, diğerleri berbat ve daha iyi koşabileceğimden şüphe etmeme neden oluyor. Kaçındığım şey, bana asgari fayda sağladığı için "çok zor-kolay-ama-zor-olması çok kolay" bölgeyi yapmak. Tasarım projelerinde de durum aynı. Şimdi altımda 25 yıldan fazla 'tasarım kilometre' var. Herhangi bir garanti sağlamaz, bunun dışında, yapmaya değer iş bana bunu hissettirir. O anlarda kendimi affetmeye ve biriken yorgunluğu kucaklamaya çalışıyorum. İnanıyorum ki ne zaman birikirse, ona çaba ve enerjimi verdim. Bunda rahatlık var.Şimdi altımda 25 yıldan fazla 'tasarım kilometre' var. Herhangi bir garanti sağlamaz, bunun dışında, yapmaya değer iş bana bunu hissettirir. O anlarda kendimi affetmeye ve biriken yorgunluğu kucaklamaya çalışıyorum. İnanıyorum ki ne zaman birikirse, ona çaba ve enerjimi verdim. Bunda rahatlık var.Şimdi altımda 25 yıldan fazla 'tasarım kilometre' var. Herhangi bir garanti sağlamaz, bunun dışında, yapmaya değer iş bana bunu hissettirir. O anlarda kendimi affetmeye ve biriken yorgunluğu kucaklamaya çalışıyorum. İnanıyorum ki ne zaman birikirse, ona çaba ve enerjimi verdim. Bunda rahatlık var.
Bunlar koşarken öğrendiğim tartışılabilir alışılmadık dersler. Ancak yine de, UX tasarımında hiçbir şey geleneksel değildir. İnsanların ihtiyaçları sürekli değişiyor ve etki bırakan veya alışkanlıkları ve davranışları değiştiren sonuçlar nadiren bir kongre yerinden geliyor. Koşmak bana çalışma alışkanlıklarımı kırmanın ve yeniden değerlendirmenin değerini öğretir. Sınırlarım nedir ve onları kabul ederken, isteyerek onlara meydan okurum. Ve zor anların önemli atılımlara yol açabileceğine inanmak. Tasarımda sorun çözmenin ve değer yaratmanın kişileştirilmesi değil mi bu?
Flo'daki ilk günümden bu yana sadece birkaç hafta geçti, ancak bir süredir buradaymışım gibi geliyor! UX İçerik ekibini (konuşmaya dayalı tasarım ekibimiz de dahil) yönetmek ve büyütmek için işe alındım ve kendimi bu zorlu göreve verdim. Hızlı tempolu bir başlangıçta yeni bir içerik ekibi kurmaya yönelik yaklaşımımı paylaşacağımı düşündüm.
Meraklı kullanıcı araştırmacısı için… Sık sık web3'te kullanıcı araştırmacısı olarak çalışmanın nasıl bir şey olduğu sorulur. Alanımdaki diğerlerinin deneyimlerini yansıtabilecek veya yansıtmayabilecek kendi kişisel deneyimlerimi aktarmanın zamanının geldiğini düşündüm.
Ortada bir tutum var - aslında baskın, çoğunluk tutumu - ilk poliçe yılında PUA binicisine önemli miktarda prim ödenecek temettü ödeyen bir hayat sigortası poliçesi satın almanın “yapıyor” veya IBC'yi "kabul etmek" veya "uygulamak". Bu yanlış.
Harvard Business Review'in ünlü makalesi “Veri Bilimi 21. Yüzyılın En Seksi Mesleğidir” Ekim 2012 tarihlidir. Aradan neredeyse 10 yıl geçti ve deyim hala güncelliğini koruyor; belki artık "en seksi" değil, ancak veri bilimi pazarı hala sıcak.
En son güncellemeleri almak için bizi takip edin.Bülten: https://www.
Bugünden itibaren, bültenimizi haftalık bir baskıya ve 26.000 üyeli güçlü Learn AI Together Discord Topluluğumuza (buradan katılın) ve 2.000 Towards AI yazarına katkıda bulunan yeni bir formata dönüştürüyoruz. AI Topluluğu için, topluluğumuzda yer alan bazı tartışmalarla birlikte geçen haftanın en önemli haber öğelerini ve makalelerini sergileyeceğimiz faydalı, eğlenceli ve ilgi çekici bir haber bülteni oluşturmayı amaçlıyoruz.