Bu makale, Korunmayan haber bültenimizin yerinde bir sürümüdür. Üye olmak burada haber bülteninin hafta içi her gün doğrudan gelen kutunuza gönderilmesini sağlamak için
Günaydın. Son piyasa standartlarına göre, dün bir ertelemeydi. Ancak mevcut ev satışlarının Nisan ayında üst üste üçüncü ay düştüğünü fark ettik. Daha yüksek oranlar ekonomiyi hızlı bir şekilde vuruyor. Bugün, bu haftanın perakende kazanç katliamına dalıyoruz ve enflasyonun gerçekte ne kadar yapışkan olduğunu soruyoruz. Bize e-posta gönderin: [email protected] ve [email protected]
Perakendeci kazançları, yeniden gözden geçirildi
İki büyük Amerikalı perakendecinin ilk çeyrek kazançları bu hafta piyasaları korkuttu. Walmart ve Target, kazanç bildirdikleri için sırasıyla yüzde 20 ve yüzde 29 düştü.
Bu iki şirket yatırımcılar için çok önemlidir, çünkü gıda, giysi, ev eşyası ve daha fazlasının ulus çapında satıcıları olarak, Amerikan ekonomisini ve dünyayı yöneten Amerikan tüketicisinin sağlığına bir pencere sağlarlar. Bu nedenle, kutu mağazalarının kötü sonuçlarının ardından, genellikle bir fırtınada güvenli bir sığınak olan her türlü tüketici zımbalama şirketinin kamçı alması tamamen mantıksız değil.
Ancak ayı piyasalarının tutarlı bir özelliği, bu piyasalar sırasında, belirli bir günde acımasız bir satışa yol açan haberlerin, yakından incelendiğinde, özellikle önemli olmadığı ortaya çıkmasıdır. Ayı piyasası, düşüş için bahane arayan piyasadır. Bu haftaki haberlerde de durum böyle miydi? Sonuçlardan gerçekten ne öğrendik?
Her iki durumda da manşet şuydu: gelir iyiyken, marjlar çöktü. Enflasyonist bir ortamda, bu beklenebilirdi. Walmart ve Target, sattıkları şey için daha fazla ödemek zorunda. Belki de maliyetleri tamamen aktaramazlar. Eğer öyleyse, marjlar daraltılmalıdır. Ve bu, bu devasa, güçlü perakendeciler için doğruysa, daha küçük şirketler için neler olduğunu bir hayal edin.
Ancak görünen o ki, olay bu değil. Ya da tam olarak ne olduğu değil. Her iki bilançoda da dikkat çeken rakam stok seviyeleriydi. Walmart’ta satışlar geçen yılın ilk çeyreğine göre yüzde 2 arttı. Stoklar yüzde 32 arttı. Yani: Çeyrek sonunda Walmart’ta bekleyen 15 milyar dolarlık ekstra envanter vardı. Target’ta, yüzde 4 ve yüzde 43’tü – ekstra envanterde 5 milyar dolar. Ve müşterilerinizin istediğinden birkaç milyarlarca daha fazla şey sipariş ettiğinizde ne olur? Hepsinden kurtulmak için fiyatları aşağı işaretlersiniz. Ve aşağı gitmek marjlar.
Bir Target yöneticisinin bunu nasıl ortaya koyduğu aşağıda açıklanmıştır:
Çeyrek için planlarımızı geliştirirken görevimiz, daha önce kimsenin görmediği koşullarda harcamaların nasıl değişeceğini tahmin etmekti. . . Çeyrek için görüşümüzü belirlemeye yardımcı olması için hem dahili hem de harici çok sayıda tahmin ve tahmine güvendik. Bu dikkatli yaklaşıma rağmen, gerçek talep karışımı beklediğimizden farklı bir şekilde gerçekleşti. . . Arz büyüdükçe ve talep mobilya, TV ve daha fazlası gibi daha büyük, daha hantal ürünlerden uzaklaştıkça, zor değiş tokuş kararları vermemiz gerekiyordu. Bu ürünün zaman içinde satılacağını bilerek saklayabiliriz veya Yiyecek ve İçecek, Güzellik, kişisel bakım ve Ev Temelleri gibi hızla büyüyen kategorilere yer açabiliriz. . . ikincisini seçtik ve brüt kar marjımızı azaltan artımlı indirimlere yol açtık
Bu iyi yönetilen şirketler siparişlerini nasıl bu kadar kötü hesapladı? Bu soruyu Unhedged’in perakende gurusu Neev Capital’den Rahul Sharma’ya sordum. Pandemi sırasında hem Walmart hem de Target’ın küresel güçlerini daha az şirketlerin basitçe elde edemeyecekleri ürünleri güvence altına almak için kullandıklarını kaydetti. Koronavirüs pandemisini, daha küçük oyunculardan daha fazla pay almak için muazzam ölçeklerini kullanma şansı olarak kullandılar. Ve işe yaradı. Ancak Sharma, pandemiyi karakterize eden ürünlere (özellikle “mobilya ve TV gibi daha büyük, daha hantal ürünler”) yönelik olağanüstü talebin düşmeye başlamasıyla her iki şirketin de bu yaklaşım konusunda fazla hevesli olduğunu düşünüyor.
Bu hata, reel gelirlerinin enflasyon tarafından aşındığını ve biraz daha az harcama yaptığını gören tüketiciler tarafından daha da arttı. Örneğin Walmart, daha fazla müşterinin markalı gıdalar yerine markaları depolamaya geçtiğini kaydetti. Bununla birlikte, talepte keskin bir düşüş olmadı – sadece biraz vites küçültme. En büyük sorun envanter hatasıydı. Çok pahalı olacak, ancak tek seferlik bir etkinlik. İki şirketin iş modelleri için derin bir tehdit oluşturmuyor.
Salgının başında çok başarılı olan Walmart ve Target, pandeminin sonunda dümdüz yakalandı. Bu, şiddetli bir satışı haklı çıkarır mı? O değil. Tabii ki, şirketlerin hisse senedi fiyatları uzun vadeli bir boğa piyasasının spekülatif buharları tarafından uzun vadeli değerlerinin ötesine geçmediyse ve gerçeğe dönmek için bir bahaneye ihtiyaç duymadıysa.
Ayı piyasalarında böyle olur.
Belki enflasyon düşündüğümüzden daha az yapışkandır
İşte bazı geleneksel bilgelik. Enflasyon, başta dayanıklı mallar olmak üzere, pandemiye özgü kalemlere bir defalık bir şok olarak başladı, ancak o zamandan beri barınak ve hizmetler gibi daha katı alanlara sızdı. Ve hizmetlerin ve barınma enflasyonunun çoğu ücretlere bağlı olduğundan, Federal Rezerv’in işgücü piyasalarını sert bir şekilde vurmadan yüzde 2’nin altındaki enflasyonu geri getirmesi zor olacak. Aksi takdirde, bir ücret-fiyat sarmalı belirir. Ekonomist Jason Furman, geçen hafta size gösterdiğimiz bir çizelgede bunu özetledi:
Standart hikaye, ne yazık ki, oldukça doğru. Ama diğerleri mevcuttur. Yakın zamanda, temel hizmet (yani gıda ve enerji hariç) enflasyonunun çoğu kişinin beklediğinden daha az yapışkan olduğunu düşünen Inflation Insights’tan Omair Sharif ile konuştum.
Hizmet enflasyonundaki son ivmenin ne kadar yoğun olduğuna dikkat çekerek başlıyor. Burada “hızlanma” önemlidir: enflasyon oranları ancak fiyat seviyeleri daha hızlı ve daha sıcak hale geldiğinde yükselir. Peki çekirdek tüketici fiyat endeksinin geçen yılın sonundaki yüzde 4’ten şimdi yüzde 6’nın üzerine çıkmasına ne sebep oldu? Taşıma maliyetlerindeki Omicron sonrası toparlanma neredeyse tek suçlu. Sharif, bu yıl temel hizmetlerdeki ivmeyi 2021’in son dört ayıyla karşılaştıran şu grafiği sunuyor:
Bu muhtemelen, önümüzdeki birkaç baskıda enflasyon endekslerinden hızla düşmesi ve çekirdek enflasyonu yıllık bazda yüzde 4’e yaklaştırması gereken tek seferlik bir fiyat artışı.
4’ten Fed’in hedefine – yüzde 2 – ulaşmak, yine de merkez bankasının barınak enflasyonu ile uğraşmasını gerektirecek, ki bu da merhametli bir şekilde zar zor hızlandı (yukarıdaki grafikte sadece 1.5 baz puan). İşgücü gelirindeki büyümeyi yavaşlatmak, bunu yapmanın ana kanalıdır. Rob’un geçen hafta tartıştığı gibi, bunun nedeni, barınak enflasyon endekslerinin, karşılığında ücretlerle ödenen kiraların ölçüleri olmasıdır. Neyse ki Fed için, ücret artışı zaten düşüyor:
Bunların hiçbiri, yumuşak bir inişin muhtemel olmadığı veya Fed’in enflasyonu kolayca hedefe geri döndürebileceği anlamına gelmiyor. Ancak yüzde 7 artı TÜFE’nin burada kalmayacağını gösteriyor. (Ethan Wu)
Bir iyi okuma
Çin’in yatırım yapılamaz olduğunu mu düşünüyorsunuz? “Bu insanlara cevabım: ‘Daha iyi araştırma yapmalısınız’.”
Kaynak : https://www.ft.com/content/6a74ca00-8e14-425f-80ae-de3b14908311