Ben kimim? Sen kimi görüyorsun?
Eğer orta yaşlı, uzun boylu diye başlayacaksan… Hayır hayır, dış görünüşümle ilgili değil bu soru. İçimi görüyor musun? Onu soruyorum.
Beni en çok ne mutlu eder biliyor musun mesela? Neye üzülür, neye gülerim ya da kaç gece ağlayarak uyuyakaldım hiç saydın mı?
Bak onca yıl oldu seninle beraber, bir kere olsun baktın mı bana, beni görmek için? Öyle yüzümün güzelliğine aval aval bakmanı demiyorum. Güzellik bu gelip geçer. Ben beni soruyorum… beni. Hiç beni gördün mü sahi?
Çok güldüğüm bir fıkra vardı. Hatırlıyor musun? Ya da en sevdiğim filmi? Peki neden kivi yedikten hemen sonra su içerim? Bilmiyorsun… değil mi? Ben söyleyeyim. Çünkü dilimde küçük kabarcıklar oluşuyor ve su içersem bu alerjik reaksiyon biraz olsun hafifliyor.
Okuduğum kitaplarda kurumuş gözyaşı aradın mı hiç? Dokundun mu o sayfalardaki nem izlerine gözyaşlarımı siler gibi? Yürüdüğüm yollarda rüzgarı kokladın mı? Bir çiçeği sırf bana benzettiğin için dalından koparmayıp okşadın mı? En sevmediğin yemeği ben seviyorum diye sevdin mi? Söylesene…
Hiç beni sevdin mi?
Sözde değil özde sevmekten bahsediyorum. Öyle çok da değil. Bir annenin yavrusunu bağrına bastığında gözünde biriken yaş var ya hani… o yaşın zerresi kadar sevsen yeter bana. Sırf saçlarıma düştü diye bir yağmur damlasından nefret etsen ya da sadece kalbimi kendine memleket edinsen mesela.
Benimle ilgili küçük detaylar senin düşüncelerini gün boyu meşgul etse. Gözlerimdeki gökyüzünden bir yıldız kaymış mı? Gülüşlerimin çiçeği solmuş mu? Sol yanımdaki güvercinimin kanadından bir tüy kopmuş mu? Bu gibi detaylar mesela. Eve geldiğinde öyle deste deste gül de istemem, bir sen gülsen yeter bana.
Senin görmek istediğin kişi değil beni sadece ben olduğum için sev. Şartsız… Koşulsuz… ‘Ama’sız… Hatta biraz klişe olacak belki ama adam gibi sev beni. Adam dediysem… gözünde çok da büyütme, kelime anlamı İNSAN demek.
Şimdi tekrar soruyorum. Ben kimim? Sen kimi görüyorsun? Ben sadece bir insanım ve senden sadece bir insan olmanı istiyorum.
Hatice Işıktaş