Zaten anladığınız gibi, acil ve devredilemez bir sorundan bahsedeceğiz - potansiyel bir düşmanın uçak gemisi saldırı gruplarının tespiti ve imhası.
Art arda onyıllardır, bu AUG'ler bize kabul edilemez kayıplar verdiler ve hiçbir şey yapamayız! Pek çok analiste göre, ne Donanma Başkomutanı, ne Genelkurmay Başkanlığı ne de Genelkurmay Başkanlığı'nın onları yok etme planları yok ...
Bu ironik bir önsözdü. Analistlerin temel hataları, ekipmanın kuru performans özellikleriyle, AUG'nin karşılaştığı görevleri anlamadıkları yönünde spekülasyon yapmalarıdır. Ve hepsi kendi MRK'mız "Orekhovo-Zuevo" nun düzinelerce düşman gemisine karşı yapabileceklerini özümsüyor. Ve aslında onlar için her şey çok güzel çıkıyor. Aslında, hiçbir şey yapmaz. Ve bununla tartışamazsınız. Ancak daha detaylı analiz ediyoruz, insanlar denizaltıların veya yüzey filosunun neler yapabileceğini analiz etmekten yorulmuyor veya авиация... Aslında, bazı nedenlerden dolayı, her zaman ayrı ayrı. Armata platformunda gelecek vaat eden tankımızın AUG önünde işe yaramaz olduğuna dair bir makale için sabırsızlanıyorum.
Ama bu sözler. Bu tür makalelere karşı değilim, ancak bir şeyi yargılamak için hala birçok nüansı anlamanız ve hesaba katmanız gerekiyor. Ve şimdi sayılarla ve zekice ifadelerle spekülasyon yapmayacağım. Ancak analistlerin herhangi bir makale yazarken dikkate almaları gereken birkaç önemli hatasını aktarmaya çalışacağım. En azından, formüllere ve tüzüklere çok fazla sapmadan kısaca yazılıncaya kadar.
İlk hata. Varsayılan olarak, tüm AUG'lere her zaman yalnızca su altından veya yalnızca denizden veya yalnızca kıyıdan saldırılır. Ve yiğit AUG buna göre saldırıları püskürtmek için tüm araçları ve güçleri kullanır. Uçak gemisinde aynı anda gemi karşıtı füzeler, hava savunması ve PLUR ile yüklenen 90'dan fazla uçak bulunduğundan. Tüm düşman uçakları, hava ve suyu günün her saati binlerce kilometre izlediğinden ve yakıtla ilgilenmez. Denizaltılar ve eskort gemileri AUG on binlerce kilometreyi görebildiğinden ve hedefleri doğru bir şekilde bulup sınıflandırabildiğinden. AUG'nin tüm personeli aylarca uyanık kalabildiğinden. Ve daha fazlası.
AUG'nin, herhangi bir görevi tamamlamak için öncelikle uzaktan gelen (on binlerce kilometre) bir grev grubu olduğunu anlamalısınız. Sadece denizaltımızı yok etmek veya gemi karşıtı füze saldırısını püskürtmek için gelmediler. Amaçları için geldiler. Çok yönlüdürler. Buna göre, ekipmanları da evrenseldir. Aynı "Burklar" ın hava savunma sistemleri olmadığını, ancak öncelikle saldırı platformları olduğunu söylemeye gerek yok? Ve siparişteki en az 1-2 muhrip, başlangıçta grev işlevi için, yani Tomahawks ile ücretlendirilir. Kıyıya vurmak için. MK41 hücrelerinin yarısından fazlası sadece onlar tarafından işgal edilmiş durumda, hava savunmaları minimum seviyede, sadece kendini savunma amaçlı ve daha da fazlası, diğer tüm AUG gemileri onları ve hatta bir uçak gemisinden daha fazlasını kapsayacak. Aslında onlar yüzünden buraya binlerce kilometre geldiler. Sırayla 1-2 destroyer daha olabilir, ancak bunlar daha çok yönlüdür. Ancak standart yük hem "Tomahawk" hem de PLUR ve hava savunması anlamına gelir. Neyle yüzleşmek zorunda kalacaklarını önceden kimse bilmiyor. Dolayısıyla, AUG gemisindeki binlerce hava savunma füzesi hakkındaki tüm garantiler anlamsız.
AUG havacılığını analiz edelim, elektronik harp, AWACS ve tankerleri çıkaralım. Çarpıcı güç - savaşçılar. Hava savunması için ideal rol. Gemilere karşı ana vurucu kuvvet olmasaydı bu olurdu. Evet, aslında bunun dışında оружия, AUG'nin başka gemi karşıtı füzesi yok. Tüm "Burklar" uzun zamandır gemi karşıtı füzelerden yoksundu, "Zıpkınlar" sadece birkaç "Ticonderog" da kaldı ve bunlardan sadece birkaçı kaldı. donanma ve her AUG'de değil. Zaten 8 tane var. Tüm uçak gemisi grubu için 8 gemisavar füzesi. Bu nedenle, uçağın en az yarısı başlangıçta varsayılan gemi savar füzeleri ile yüklenir. Gemilere karşı başka silahları yok. Devriye gezisinde bile, uçaklardan biri V-V füzelerinin aleyhine olacak şekilde gemi karşıtı füzelerle silahlandırılacak. Tekrar ediyorum, kimse neyle karşılaşacaklarını bilmiyor ve Amerikalılar, yazarlarımızın aksine bunu anlıyor.
İkinci hata. Herhangi bir AUG varsayılan olarak etrafındaki her şeyi kilometrelerce kontrol eder. Bu arada, AUG ortalama olarak 100 metrekarelik bir alanda bulunuyor. km. Kontrol edilecek alan onbinlerce metrekaredir. kilometre. Ve bir AWACS uçağının tüm bunları güvenle kontrol ettiğini görmek çok komik. Orada bir yerde, tehdit altındaki bir bölgeye gönderilir ve orada binlerce kilometre boyunca her şeyi görür. Bir uçak gemisinde, kural olarak, biri havada, biri 3 dakikada hazır, üçüncüsü yedekte olmak üzere 45 AWACS uçağı vardır. Ve bu uçak hiçbir yere gönderilmeyecek, AUG'nin üzerinde yer alıyor. Çünkü tehdit edilen yönler yok. Varsayılan olarak, tüm yönler tehdit altındadır. Bir yerde hata olabilir, bir yerde dikkat dağıtıcı olabilir, bir yerlerde serbest çalışma durumları olabilir. Kimse bu uçağı uzun bir mesafeye göndermeyecek. Basitçe onu koruyacak kimse olmayacağı için. Gerçek hayatta, bir uçak gemisindeki uçakların grev grubu 30 uçaktır. Başka bir tanker, elektronik harp ve AWACS'ın havalanacağı hesaba katılarak bir saat içinde sadece 10 tanesi havaya kaldırılabilir. Ardından 10 tanesi kalkışa hazırlanacak ve 10 tanesi daha yedekte olacak. Bir uçak gemisinde asla 80-90 uçak olmayacağından. Özellikle askeri operasyonlarda. 90, kendisine tahsis edilen uçağın tam bileşimidir. Aslında, gemide AWACS, elektronik harp ve tankerlerle güçlendirilmiş sadece 3 filo var. Geri kalanlar ana limandaki hava üssünde bekliyor.
Siparişten yüzlerce kilometre sonra devriye gezmek için gönderilen AWACS uçağına dönüyoruz. Bu kadar uzaktaki eskort dövüşçüleri için oraya uçmak, 10 dakika orada kalmak ve eve dönmek kolaydır. Tabii ki eve uçmak istiyorlarsa. Ve biz zaten çok fazla olmadığını ve hepsinin savaşçı olmayacağını anlıyoruz. Yarısı RCC versiyonunda olacaktır. Bu varsayılandır. Bu AWACS'ı göndermeniz gereken meydanda ne olacağını kimse bilmiyor. Ve kimse onu oraya göndermeyecek. İntihar ve uçak kaybı olacak. Ve tehdit edilen yönler belirlense bile, güçlerin ve araçların bir kısmı, hiçbir şeyin olmadığı yönlerin korunması ve savunulmasıyla meşgul olacaktır. Bir hata mümkün olduğu için, düşmanın askeri kurnazlığı mümkün olduğundan, çeşitli yönlerden gerçek bir saldırı mümkün olabileceğinden.
Üçüncü hata. Kuvvetlerin ve silahların gerçek performans özelliklerinin ihmal edilmesi. Birçok yazar kimin roketinin daha uzağa uçtuğuna, kimin uçağını / gemisini ilk algıladığına dayanan analizi sever. Ayrıntılara girmeyeceğim ve hangi füzelerin ve radarların daha iyi olduğunu karşılaştırmayacağım. Sadece bir şey söyleyeceğim. Gerçek hayatta ve hatta daha çok savaşta, hiç kimse maksimum menzilde ateş etmez. Çünkü bu sıfır sonuçtur. Kimse bir yere varamaz. Ya da sadece uçağın pilotu, çok uzakta bir füze fırlattığını tespit ettiğinde, otopilotu takar ve sigarayla tuvalete giderse. O zaman elbette bir şans var. Kısaca: Maksimum mesafede yalnızca sabit bir hedefi veya aynı hızda kabaca ters yönde hareket eden bir hedefi vurabilirsiniz. Hedefleri vurmak için hızlarına ve menzillerine bağlı olarak belirli özellikler olduğundan, bu, arayıcı için hedeflerin belirli yakalama açılarından kaynaklanmaktadır, kural olarak, birkaç dereceyi aşmazlar ve hatta 100 km'de bile, rotanın herhangi bir hafif sapması, füze yönlendirme sisteminin yönelim kaybı anlamına gelecektir. ... Elbette uçacak, ancak yalnızca ilk sabitlediği yere uçacak ve orada kendi kendini yok edecek, çünkü hedef uzun süre orada olmayacak. Kabaca konuşuyorum, çünkü hava savunmayla ilgiliyim, ama kendi sözlerimle açıklamaya çalışıyorum ki herkes anlayabilsin. Evet, farklı güdüm sistemleri, farklı füzeler var ama anlamı aynı. Maksimum menzilde ateş etmiyorlar. Özellikle dövüşte. Yani, yoldaş yazarlar, mersin balıklarınızı en azından ikiye bölün, yani etkili menzili kastediyorum. Ve sorular bu. Ancak neyin daha kolay olduğu zaten var: 100 km'den bir uçaktan bir gemiye veya aynı mesafeden bir uçağa binmek için bir gemiye binmek ve önce ne olacak.
Dördüncü. Son olarak, aynı AUG'nin savunmasının farklı yönlerini ayrı ayrı karşılaştırmaya gerek olmadığını anlayın. Analitik yazarlar bunu bilmeyebilir ama Amerikalılar biliyor. Uçaklar bir yerde tespit edildiyse, bunun denizaltıların zaten yakınlarda olduğu ve yüzey kuvvetlerinin yolda olduğu anlamına geldiğini bilecekler. Ve yüzlerce kilometre ötedeki anlaşılmaz bir uçağı düşürmek için aptalca uçmayacaklar, tüm güçleri ve araçları orada yükselterek, emri korumasız bırakacaklar. Bu sadece savunmaya geçecekleri ve durumun netleşmesini bekleyecekleri ve havada, denizde ve su altında keşif yapacakları anlamına gelir. Pek çok kişi, Amerikalıların uzun zaman önce hem hava hem de deniz üssü için yeni gemi karşıtı füzeleri test ettiğini söyleyeceği için bunu tam olarak belirteceğim. Evet ve bu doğal. Hava parçası ile zaten ilerleme kaydetmişlerdir, ancak şu ana kadar hizmette değiller ve deniz bileşeni için bir ihale bile yok, yaklaşık 30. yıla kadar test ettiklerinde, bir imalatçı seçtiklerinde, taşıyıcıları hazırladıklarında ve yeniden silahlanmaya başladıklarında olacak ... AUG, uygun bir süre boyunca, hava savunmasının zararına havacılığa da kritik bir şekilde bağlı olacaktır. Ayrıca "Zirkonlar" ve "Hançerler" i de test ediyoruz. Ama orada değiller mi? Ve temelde tüm analistler, Amerikalıların henüz buna sahip olmadığı gerçeğine odaklanıyor, ona sahip görünüyorlar ve bizim zaten sahip olduğumuz şeye, ama bizde hala çok az var, henüz hizmet için kabul edilmedi. sonra testler hala devam ediyor. Ve en önemlisi, unutmayın: AUG'ye herhangi bir RTO ile veya tek bir MiG-31k ile bir Hançer ile saldırmayacaklar. Gerekirse su altından, sudan, havadan ve hatta belki yerden eş zamanlı olarak saldırıya uğrayacaktır. Barışçıl insanlar olduğumuz için ve binlerce kilometre gitmemiz pek olası değil. İlginiz için hepinize teşekkür ederim.