28 dakika ilkin
Şimal Afrika Spor Muhabiri
Fas, Katar’da devam eden Dünya Kupası’nda Salı günü büyük bir sürprize imza attı ve İspanya’yı eleyerek çeyrek finale terfi etti.
Kazablanka, Rabat, Marakeş’in yanı sıra birçok Batı Avrupa ülkesinde de kutlamalar vardı.
Fas Kralı 6. Muhammed da ülkesinde kutlamalara katıldı.
Faslı futbolcular maçın arkasından dans etti, birbirlerine sarıldı, soyunma odasında gözyaşları tutulamadı.
Karşılaşmadan ilkin “Başta bizi destekleyen yalnızca Faslılardı. Şimdi Afrikalılar ve Araplar katıldı” diyen Fas Teknik Direktörü Walid Regragui, “Bir noktada inanmalıyız. Zor olsa da niçin bir Afrika ekibi Dünya Kupası’nı kazanmasın?” dedi.
En verimli yıllarını Fas’ta teknik direktörlük yaparak geçiren ve Afrika’nın en yüksek düzeyde teknik direktörlük diplomasını veren kurumda vazife meydana getiren Regragui, Afrika futbolu için doğru olan her şeyi temsil ediyor: Genç, korkusuz, yetenekli ve kozmopolit.
Başarısızlığın sömürgeleşmeyle ilişkisi var
Senegal Teknik Direktörü Aliou Cissé, Cezayir Teknik Direktörü Djamel Belmadi, Tunus Teknik Direktörü Radhi Jaidi ve Cenup Afrika Teknik Direktörü Benni McCarthy, Afrika’nın önde gelen öteki teknik adamları.
Katar’daki Dünya Kupası’nda ilk kez 5 Afrika ülkesinin Afrikalı teknik direktörlerle yoluna devam etmesi rastlantı değil.
Fakat Regragui haklı mı? Afrika kendisine “Dünya Kupası’nı kazanabilir miyim?” diye sormalı mı?
Afrikalı bir spor muhabiri olarak geçmişte bana, Pele’nin 1970’lerde yapmış olduğu, 2000 yılından ilkin bir Afrika takımının Dünya Kupası’nı kazanacağı yönündeki tahmini sorulduğunda, onun oldukça iddialı bulunduğunu söylerdim. “Pele bunu muhtelemelen hissederek öngörmedi” derdim.
Bu yıl, cevabımı gözden geçirdim. Kendime sormuş oldum: Geçmişte Afrika ülkelerini Dünya Kupası’nı kazanmaktan alıkoyan neydi?
Bu, kıtanın sömürge haline gelmesiyle başlıyor.
1930-1962 yılları arasındaki 7 Dünya Kupası’nda Afrika’dan yalnızca Mısır, 1934’te turnuvada yer aldı. FIFA, bağımsızlığını kazanmış olsa dahi Afrika ülkelerinin turnuvaya direkt katılmasını reddediyordu.
Sonunda Afrika ülkelerine eşit yer ayrılacak
1966 senesinde Afrika ülkeleri İngiltere’deki Dünya Kupası’nı boykot etti. FIFA’dan turnuvaya güvence katılım hakkı istediler. 1970’de istediklerini aldılar.
40 yıldan uzun süredir Afrika takımları turnuvada başarılar elde etti. 1982’de Cezayir’in Batı Almanya’yı, 1986’da Fas’ın Portekiz’i, 1990’da Kamerun’un Arjantin’i yenmesi benzer biçimde.
FIFA 1982 Dünya Kupası’nda Afrika ülkelerine yalnızca iki saptanca ayırdı. Bu sayı 1994’te üçe, 1998’de beşe terfi etti.
Bazıları son 12 yılda Afrika ülkelerinin almış olduğu zayıf sonuçlara işaret edebilir. Sadece daha çok Afrika ülkesinin Dünya Kupası’nda savaşım etmesinin, kıtada futbolun gelişimine katkı sağlanmadığını kim söyleyebilir?
Bir tek Dünya Kupası’na katılım için alınan para bile Afrika’da temel futbol altyapısının gelişmesini sağlamış oldu. Bu da oynanan oyunun kalitesine yansıdı.
Dünya Kupası’nın başlamasından neredeyse 100 yıl sonrasında, 2026’da Afrika sonunda diğerleriyle eşit yere haiz olacak.
Ev sahibi olmanın da turnuvada başarıya ulaşmış olmaya katkısı büyük.
Cenup Kore 2002’de turnuvayı düzenleyen ülkelerden biriydi ve yarı finale terfi etti. 2010 senesinde Cenup Afrika’da da Gana yarı finale oldukça yaklaşmıştı.
Bu hakkaten bir tek rastlantı mü? Bu yıl Asya ve Afrika’nın başarısı ortada.
Kamerun, Dünya Kupası’nda Brezilya’yı yenen ilk Afrika ekibi oldu. Tunus, Fransa’yı yendi. Fas ilkin grup birincisi olarak son 16 turuna çıktı, İspanya’yı eleyerek çeyrek finalde Portekiz’le eşleşti.
Ulusal takımları Arjantin’i yenen Suudiler, Faslılar, Tunuslular takımlarının zamanı başarılarıyla coştular.
Fas’ın teknik direktör Walid Regragu’nin söylediğini doğrulayıp turnuvayı kazanması, bu sürecin taçlandırılması olur.
Fas turnuvayı kazanmaktan, bir tek düzgüsel süreleri hesaba katarsak, yalnızca 270 dakika uzakta, kim bilir artık inanmaya başlama vakti gelmiştir.