Hikâye gerçek değil ama iyi bir noktaya değiniyor.
Bir kadının kanaryası çok güzel ötüyor ve sahibesine mutluluk veriyormuş. Ta ki kadın elektrikli süpürgeyle kafesi temizlemeye kalkışıncaya kadar.
Ne yazık ki kanaryayı süpürge yutuvermiş. Kadın süpürgesinin torbasını açmış ve elini sokup bir ayın tozunun ve pisliğinin içinde canlı canlı gömülen kaskatı kesilmiş kuşu el yardımıyla bulmuş. İşleri daha da beter karıştırıp elinde kuşla lavaboya koşturup kuşu bacaklarından suyun altında, tekrar sarılaşıncaya kadar tutmuş.
Birkaç gün sonra arkadaşı kanaryasının nasıl olduğunu sormuş.
“Ah sanırım oldukça iyi,” demiş kadın, “Yalnız artık ötmüyor. Kafesinde öylece oturup gözlerinde donuk bir ifadeyle boşluğa bakıyor.”
Ben bu bakışı gördüm! Ve belki siz de birkaç kez bunu aynada görmüş olabilirsiniz. Özellikle çok acı bir darbe aldıktan sonra.
Eski bir Rus Atasözü şöyle der: “Demir bir çekiç camı kırabilir, ama demirden çelik de yapılabilir.” Yani acımasız olayların çekici üzerinize indiğinde, kırılgansanız tuzla buz olabilirsiniz. Ancak, yeterince güç ve inancınız varsa çekiç sizi çeliğe de döndürebilir.
Hepimizin çelik olması gerek! Her gün hayatın darbeleri bizleri camdan çok çeliğe dönüştürmeye yardımcı olabilir gerçekten de.
(Bir Dakika Hayatınızı Değiştirebilir) Kitabından alıntıdır.