Üç yeni projenin geliştirilmesi оружия Artcom tasarım ofisi ile çalıştı. F.F. başkanlığında 203 mm obüs kalibreli oluşturmaktan sorumlu grup. Lander. Artkom'un kararıyla, projenin gelişimine 46 verildi. KB komitesindeki çalışmalar 1927'un sonuna kadar devam etti. Eylül ayında, baş tasarımcı Lender, 27'te vefat etti ve bundan kısa bir süre sonra, proje Leningrad Bolşevik fabrikasına (Obukhov Fabrikası) teslim edildi. Yeni proje yöneticisi A.G. Gavrilov. Yeni yüksek güçlü bir silahın projesinde yapılacak tüm çalışmalar orada yapıldı. Bununla birlikte, bilindiği kadarıyla, gelecekte, Artkom Tasarım Bürosu uzmanları, belirli çalışmaların uygulanmasında, özellikle de çalışma çizimlerinin hazırlanmasında görev almıştır.
Ocak ayı ortalarında 1928, yeni bir projenin geliştirilmesi tamamlandı. Uzmanlar derhal kendi kendine çalışan howitzers için iki seçenek önerdi. Aynı zamanda, tabancalar arasındaki farklar çok azdı: seçeneklerden biri namlu freni kullanmaktı ve ikinci projede bu ünite olmadan yaptılar. Topçu Komitesi uzmanları iki projeyi gözden geçirdi ve seçimini yaptı. Çeşitli teknolojik ve operasyonel nedenlerden ötürü, namlu tabancası geliştirmeye devam etti, namlulu fren ile donatılmamış. Açıkça görüldüğü üzere, tabancanın ve arabanın tasarımı, geri tepme itişini sönümlemenin ilave yollarını dağıtmayı mümkün kılarak kendisini yalnızca geri tepme aygıtlarıyla sınırlandırdı.
Bazı nedenlerden dolayı, önümüzdeki üç yıl içerisinde, projeye dahil olan tüm kuruluşların uzmanları, projenin belirli değişikliklerinde bulundu. Sonuç olarak, yeni bir yüksek-güçlü obüs prototipi sadece 1931 yılında toplandı. Aynı yılın yazında, silah ilk deneme çekiminin başladığı Leningrad yakınlarındaki Bilimsel Test Topçu Poligonuna verildi. İlk çekim, barut için gerekli suçlamaları seçmeyi amaçlıyordu. 1930'ların başında, SSCB'de yeni bir topçu projesi nomenklatürü tanıtıldı. Bolşevik tesisinin gelişmeleri şimdi “B” harfiyle başlayan bir endeksle belirlendi. Yeni 203-mm obüs B-4 adını aldı.
Raporlara göre, halihazırda 1932’te bulunan Leningrad fabrikası, inşaatın hızı çok yüksek olmasa da, yeni araçların seri üretimine başladı. Ayrıca, aynı yıl silahını modernize etme ve gücünü arttırma amaçlı bir proje yapıldı. Performansı arttırmak için, üç kalibreyle eskisinden daha uzun olan yeni bir bagaj kullanmaya karar verildi. Ayrıca makat şeklini değiştirdi. Diğer dış farklılıklar yoktu. Obüsün yeni versiyonu B-4BM ("Büyük güç") adını aldı. Benzer şekilde, eski sürüme B-4MM ("Düşük Güç") adı verildi. Seri üretim ve işletme sırasında, daha büyük güce sahip obüs tercih edildi. B-4MM bölücülerinin onarımı sırasında, küçük ölçekli silahların kademeli olarak hizmetten alınmasından dolayı yeni uzun namlular elde edildi.
Tüm testler 1933'ta yapıldıktan sonra, B-4 tabancası kabul edildi. Resmi adı "203-mm obüs arr. Aldı. Yılın 1931. Aynı yıl, Barikatlar fabrikasında (Stalingrad) yeni howitzer üretimi başladı. Ancak, üretimin gelişimi ciddi sorunlarla karşı karşıya kaldı. 33'in sonuna kadar, Stalingrad işçileri sadece bir obüs topladılar, ancak teslim etmek için zamanı yoktu. Yeni modelin ilk iki silahı sadece 1934 yılında “Barikatlar” tarafından verildi. Bolşevik ve Barikatlar bitkilerinin bir dereceye kadar obüs tasarımını geliştirdiği unutulmamalıdır. Bazı parçaların ve montajların üretimi, belirli bir işletmenin yetenekleri dikkate alınarak gerçekleştirildi.
Bu tür değişiklikler, yeni araçların tam ölçekli inşaatına başlamayı mümkün kılmış, ancak askerlerin hizmetlerinin karmaşıklığını etkilemiştir. Orijinal projenin üreticilerin yeteneklerine göre yeniden işlenmesi nedeniyle, birlikler oldukça büyük farklılıklar olan silahlar aldı. Mevcut durumu düzeltmek için, 1937'te paletli monteli obüsün güncellenmiş bir taslağı oluşturuldu. İşletmelerde yapılan iyileştirmeler ve değişiklikleri göz önüne alarak diğer bazı düzeltmeleri de yaptı. Bütün bunlar daha önce gözlenen farklardan kurtulmaya izin verdi. 1937'in başlamasından önce, iki fabrika ateş etti ve 120'in etrafında usturaları topçulara transfer etti.
Güncelleştirilmiş çizimlerin yayınlanması mevcut sorunların çoğunu çözdü. Ancak, bazı kaynaklara göre, Leningrad ve Stalingrad bitkilerinin uluyanları hala birbirinden farklıydı. 1938'te, bir dizi güncellenmiş dokümantasyon, yakında yeni araçların üretimine katılan Novokramatorsk Makine İmalat Fabrikasına aktarıldı.
B-4 howitzers seri üretiminin başlamasından sonra, Artcom uzmanları ve üretim tesisleri projeyi performansı artırmak için birkaç kez değiştirdiler. Gövde en büyük değişikliklerden geçti. Başlangıçta, namlu bağlanmış ve birkaç silindirik parçadan oluşmuştur. Daha sonra bir astar ile gövdelere geçmeye karar verildi. B-4MM silahının ilk deneyimli silahı, 1934'in ilkbaharında, B-4BM için üretildi - aynı yılın sonunda. Gelecekteki bazı zorluklar nedeniyle, “Büyük Güç” howitzer'larına hem bağlı variller hem de gömlekler verildi. Aynı zamanda, Barikatlarda gömlek üretimi sadece 1938'un sonbaharında başladı.
Aynı yıl, 1934’in, B-4 obüsünde, kabuklu mermileri ateşleyebilecek bir modifikasyon yaratması için bir teklif ortaya çıktı. Yan yüzeyin çokgen şekli nedeniyle, bu mühimmat teoride daha yüksek özelliklere sahip olmalıdır. Böyle bir öneriyi test etmek için, Bolşevik fabrikasında özel kanallı deneyimli bir namlu üretildi. Bu kanalın kanalında 48 tüfek dikliği 12 kalibratörleri vardı. Her tüfeğin derinliği, 2 mm, genişlik - 9 mm idi. Oluklar arasında alan genişliği 4,29 mm kalmıştır. Böyle bir namlu, 172-174 kg patlayıcı madde siparişi ile 1270-22 kg uzunluğunda olan 23-1,9 kg ağırlığındaki yivli mermilerin kullanılmasına izin verdi. Mermilerin yanal yüzeyinde, XNUMX mm'lik bükümlü derinlikler vardı.
1936'in sonunda, Bilimsel Test Topçu Poligonu uzmanları, obüsün önerilen modifikasyonunu test etti ve hayal kırıklığına uğratan sonuçlara ulaştı. Projenin eleştirilmesinin sebebi, merminin yivli yüzeyi ile ilişkili silahın yüklenmesinin, taban davasında B-4'e göre B'e göre belirgin avantajların olmaması ve yivli mermiler için deneyimli bir obüsün diğer özelliklerinin olmamasıydı. Potansiyellerin yetersizliği nedeniyle bu konudaki çalışmalar en aza indirildi.
1936'te, 203-mm howitzers arr. 1931 değiştirilmiş bir konuya sahip yeni sandıklar aldı. Önceden, gövdeler 64 mm genişliğinde 6,974 dilim genişliğinde 3 mm genişliğindedir. Çalışma sırasında, bu tür gövdelerin veya astarların kesilmesinin kesim alanlarının bozulmasına yol açabileceği ortaya çıktı. Bu sebeple, 6 mm'lik yiv genişliklerine ve 3,974 mm alanlara sahip yeni bir kesme çeşidi geliştirilmiştir. Bu tür gövdelerin testleri sırasında, bakır kaplamaları ortaya çıkarıldı. Bununla birlikte, Topçu Dairesi uzmanları haklı olarak, bu eksikliğin önceden gözlemlenmiş sorunlardan kurtulmanın kabul edilebilir bir fiyatı olduğuna karar verdi.
Obüs B-4 oldukça ağır olduğu ortaya çıktı ve bu da çalışmasının özelliklerini etkiledi. Silahın, savaşın yapıldığı yere kısmen sökülmüş biçimde verilmesi önerildi. Takip üniteleri, paletli paletli şaside kaldı ve bagaj çıkarıldı ve özel bir alıcı araca yerleştirildi. Vagonun iki versiyonu geliştirildi: izlenen B-29 ve tekerlekli Br-10. Bu ürünlerin hem artıları hem de eksileri vardı. Örneğin, izlenen top arabası daha yüksek bir geçirgenliğe sahipti, ancak işlem sırasında izler düzenli olarak kırıldı. Ek olarak, B-29 taşıyıcısını, gövdesinin bulunduğu yerden hareket ettirmek için, 1250 kg düzeyinde bir çabaya ihtiyaç duyuldu, bu nedenle bazı durumlarda bir kerede iki traktör tarafından çekilmesi gerekiyordu. Tekerlekli vagon beş kat daha az çaba gerektiriyordu ama yollara sıkışmıştı.
Sovyet 203-mm obüs B-4'in hesaplanması, Finlandiya tahkimatlarını koruyor
1938 yazında, her ikisinin de ciddi biçimde eleştirildiği sonuçlara göre, iki varil vagonunun karşılaştırmalı testleri yapıldı. Hem B-29 hem de Br-10 gereksinimleri karşılamadı. Yakında, Bitki No. 172'e (Perm), hem B-4 hem de o sırada yaratılan diğer iki silah (yeni topçu üçlüsü) için yeni bir çekme arabası geliştirme görevi verildi. M-50 ismini alan bu künye projesi, II. Dünya Savaşı'nın başlarında, B-4 bölücülerinin hala kusurlu vagon ve vagonlarla donatılmasından dolayı dikkat çekmedi.
X-NUMX-mm yüksek güçlü obüs B-203'in ana elemanı, uzun bir 4 mastarlı (dişli kısım - 25 kalibreli) yivli bir namluydu. Çeşitli serilerin tabancaları, çeşitli tiplerdeki gövdelerle üretildi. Bunlar astarsız bağlanmış sandıklar, astar ile bağlı ve astarlı monoblok. Raporlara göre, tasarımdan bağımsız olarak, howitzers değiştirilebilir.
Namlu, Schneider sistem piston valfi kullanılarak kilitlendi. Deklanşör prensibi bagaj tipine bağlıdır. Böylece, bağlı gövdeli tabancaların iki veya üç strok valfı vardı. Monolitik gövdelerle yalnızca itme-çek valfler kullanıldı. İtme-çekme cıvatasının namlu ile açıldığında (ilk vuruş) kilidi açıldığında ekseni etrafında döndüğü ve daha sonra kamadan çıkarıldığı ve aynı anda yana doğru gittiği için tabancayı (ikinci) şarj etmenizi sağlar. Üç zamanlı şema durumunda, cıvata önce özel bir çerçeve (ikinci vuruş) kullanılarak namludan çıkar ve sadece bundan sonra kenara (üçüncü) ayarlanır.
Voronej eteklerinde ateş eden Sovyet 203-mm obüs B-4'in hesaplanması. Obüs namlu, silahları yeniden doldurmak için indirdi
Obüs namlusu, hidrolik fren geri tepme ve hidropnömatik kapak temelinde yapılan geri tepme cihazlarına sabitlenmiştir. Atış sırasında tüm geri tepme üniteleri sabitti. Çekim sırasında stabiliteyi sağlamak için ek bir araç olarak, paletli bir tabanca taşıyıcısının yatağına monte edilmiş bir vomer kullanıldı.
Enstrüman ile beşik sözde üzerine kurulmuştur. Üst taşıyıcı yatay ve dikey düzlemlerde kılavuzluk sağlayan bir yapıdır. Üst taşıyıcı, kılavuz mekanizmaları kullanılarak döndürülebilen dikey bir savaş başlığı kullanılarak paletli şasi ile temas halindedir. Direk tasarımı ve geri tepme gücü ile ilgili sınırlamalar, yalnızca 8 ° genişliğinde bir sektörde yatay hedeflemeyi mümkün kıldı. Gerekirse, yangını daha büyük bir açıyla transfer etmek tüm cihazı açmak zorunda kaldı.
Kaldırma mekanizmasının dişli bölümü kızağa tutturuldu. Bununla, gövdenin yükselme açısını 0 ° ile 60 ° arasında değiştirebilirsiniz. Düşey toplayıcının negatif açıları sağlanmadı. Kaldırma mekanizmasının bir parçası olarak, tabancayı hızla yükleme açısına getirmek için bir sistem vardı. Yardımıyla namlu otomatik olarak indirildi ve yükleme yapmasına izin verildi.
Çekilmiş obüs B-4'in tüm üniteleri, orijinal tasarımın paletli rayına monte edildi. Tabanca 460 mm genişliğinde izler, süspansiyon sistemi, frenler vb. İle donatıldı. Rayın arkasında, zemine bastırmak için bir tutamaklı bir yatak vardı. Paletli silah taşıma 203-mm howitzers arr. Yılın 1931'i daha sonra diğer silahlar için bir üs olarak kullanıldı: 152-mm top Br-2 ve 280-mm harçlar Br-5.
Yeni yüksek güçlü obüs, zamanın en büyük ve en ağır yerli topçu silahlarından biriydi. Toplanan tabanca yaklaşık 9,4 m uzunluğa ve neredeyse 2,5 m genişliğe sahipti Ateş hattının yüksekliği 1910 mm idi. Cıvatalı varilin uzunluğu 5,1 m'yi aştı ve toplam ağırlıkları 5200 kg'a ulaştı. Sözde dikkate alarak. namlunun geri çekilebilir kısımları 5,44 t ağırlığındaydı, Lafet bir 12,5 t kütlesine sahipti, ateşe hazır obüs, 17,7 t ağırlığındaydı, çeşitli yardımlar ve mühimmat sayılmıyordu. Tırtıl paletlerinde B-29 taşıyıcı, 7,7 t seviyesinde kendi ağırlığına sahipken, namlulu arabanın ağırlığı 13 t'ye ulaşmıştır, tekerlekli taşıma arabası Br-10, 5,4 t veya 10,6 t ağırlığına sahiptir.
X-NUMX-mm obüs B-203, Mayıs günü 4 geçit töreni sırasında Komintern traktörleriyle Kızıl Meydan'da çekildi. Howitzers B-1941, yüksek güç rezervi Genel Komutanlığının obüs topçu alaylarının bir parçasıydı.
Obüs B-4, 15 çalışanlarının hesaplanması ile hizmet vermektedir. Mermileri yüklemek için bir vinçleri ve tabancanın çalışmasını kolaylaştıran bir dizi başka ekipmanı vardı. Özellikle, arabanın yan yüzeylerinde, metal kalkanlarla kaplı topçular için iki koltuk vardı. Yönlendirme kontrol mekanizmaları silahın iki tarafına da getirildi.
Uzun mesafeler için, tabanca B-4 demonte edildi. İzlenen taşıma, 15 km / s'den daha fazla olmayan bir hızda çekilebilir, alıcı taşıma 25 km / s'den daha hızlı değildir. Howitzer'ları kısa mesafeler (örneğin, konumlar arasında) hareket ettirmek gerekirse, montaj sırasında çekme işlemine izin verilir. Bu durumda, hız 8 km / s'yi aşmamalıdır. Tavsiye edilen hızların aşılması, şasinin hasar görmesini veya hasar görmesini tehdit etti.
B-4 obüs, serviste mevcut olan 203 kalibre mm topçu mermilerinin hepsini kullanabilirdi. Ana mühimmatı, F-625 ve F-625D'nin yüksek patlayıcı mermileri ve ayrıca beton kıran G-620 ve G-620T idi. Bu mühimmatlar yaklaşık 100 kg ağırlığında ve 10 den 25 kg patlayıcı madde taşıdılar. Savaş sonrası dönemde, B-4 topunun mühimmat menzili, nükleer bir savaş başlığı ile özel bir mermi ile genişletildi.
Cannon, bölünmüş krank yüklemesi kullandı. Mermi ile birlikte, odaya 12 itici varyantlarından birinin yerleştirilmesi önerildi: toplam 15 kg ağırlığından 11 kg ağırlığına sahip No 3,24. Toz yükünün ağırlığını ve namlunun yükselme açısını farklı özelliklere sahip çeşitli mermilerle birlikte kullanma imkanı, obüs kullanımında daha fazla esneklik sağladı. Hedefin türüne ve mesafeye bağlı olarak, dikey yönlendirme açısını ve itici yükün ağırlığını birleştirmek mümkündü. Kabukların namlu çıkış hızı 290 ile 607 m / s arasında değişiyordu. Tüm değişken parametrelerin optimal kombinasyonuyla elde edilen maksimum ateşleme menzili, 18 km'ye ulaştı.
Başçavuş GD komutasındaki uzun menzilli silahı Fedorovsky, Moskova yakınlarındaki karşı atak sırasında ateş ediyor - Rusya Savunma Bakanlığı’nın St.
Mermi ve barut kutularını yüklemek için, vagonların yataklarında bulunan küçük bir vinç kullanıldı. Büyük mühimmat kitlesi nedeniyle manuel yükleme zordu. Yükleme hattına tırmanmadan önce, kabuklar, bir vinç tarafından kaldırılan özel bir tepsiye yerleştirildi. Bu tür bir ekipman hesaplama işini kolaylaştırdı, ancak yangın oranı küçüktü. Eğitimli bir hesaplama iki dakikada bir atış yapabilir.
Tüm zorluklara rağmen, birkaç yıl boyunca üç fabrika, yüksek güçlü howitzers B-4 arr üretiminde uzmanlaştı. 1931: Üretimin zirvesinde, üç tesisten her biri yıllık olarak birkaç düzine silah üretti. II. Dünya Savaşı'nın başlangıcında, Kızıl Ordu, başlangıçta gereken sayıyı aşan böylesi uluyanlarla 849'a sahipti.
Ağustos 1939’te, yüksek güçte topçuların örgütsel yapısını oluşturan yeni bir seferberlik planının onaylandığı biliniyor. Topçu Rezervinin bir parçası olarak, Yüksek Komutanlık, her birinde 17 B-36 tılsımcıları olan yüksek güçte (aralık b / m) 4 obüs topçu alayları oluşturmayı planladı. Her alayın gücü 1374 adamıdır. 13'in yeni alaylarında ikili dağıtım olması gerekiyordu. Askerlerin toplam 612 yeni silahı olması gerekiyordu. Aynı zamanda, savaş zamanının gerekliliklerini yerine getirmek için, ayrıca bir obüs 550-600 siparişi oluşturmak gerekliydi.
Obüs B-4, Berlin saldırısı sırasında 1 tüfek ordusunun 756 tüfek ordusunun 150 tüfek ordusunun 79 tüfek bölümünün 3 tüfek taburuna bağlı. Tabur komutanı, Sovyetler Birliği'nin gelecekteki kahramanı Yüzbaşı S. Neustroyev'dir.
B-4’in kankaları kullanıldığı ilk silahlı çatışma Sovyet-Finlandiya savaşıydı. 1939'in sona ermesiyle, neredeyse bir buçuk yüz silah, cepheye sürüldü ve bunlar, Finlandiya tahkimatlarını tahrip etmek için aktif olarak kullanıldı. B-4 toplarının belirsiz olduğu kanıtlandı. Obüsün gücü bazı hap kutularını yok etmek için yeterliydi, ancak topçular daha güvenli hedeflerle uğraşmak zorunda kaldılar. Bazen somut bir yapının imhası için iki veya üç mermiyle tek bir noktaya çarpmak gerekliydi. Aynı zamanda, etkili bir ateş yakmak için, obüsün hedeften yaklaşık 200 m'lik bir mesafeye manuel olarak getirilmesi gerekiyordu. Obüsün genel hareketliliği, nakliyesiyle ilgili kısıtlamalar nedeniyle arzulanan bir şey bıraktı.
Topçuların çarpışma çalışmaları, küçük bir yatay yönlendirme açısı ile karmaşıktı ve bu da ateşi büyük bir açıya aktarmak için tüm silahın kullanılmasını gerekli kıldı. Bazı durumlarda, hesaplamalar düşman ateşinden yeterli korumaya sahip değildi, bu yüzden aceleyle kazılmış hendekler ve diğer sığınaklara güvenmek zorunda kaldılar.
Bununla birlikte, tüm sorunlara ve zorluklara rağmen, B-4 yüksek güçlü kan tiryakileri görevleriyle iyi başa çıktı. Bu silahların kullanımı çok sayıda Fin tahkimatının imha edilmesine izin verdi ve böylece askerlerin verilen görevleri tamamlamasına izin verdi. Kışın 140 tezgah üstü obüs 1939-40'ten sadece 4 hasar gördü veya kayboldu. Savaşın sonunda kalanlar birime geri döndü. Başarılı harç beton kabukları, Finlandiya tahkimatlarından kırılmış beton ve bükülmüş takviye yığını bıraktı. Bunun için, B-4 obüs “Karelya heykeltıraş” lakabını aldı.
22 Haziran 1941, Yüksek Komuta Rezervi Topçu'nun bileşimi, B-33 bölücülerle donanmış 4 açığı b / m idi. Bununla birlikte, bazı kaynaklara göre gerçek sayılarının 792'i aşmamasına rağmen, 720 howitzer'ları olması gerekiyordu. Savaşın patlaması, belli sayıda silah kaybına neden oldu. 41'un yaz ve sonbaharında Kızıl Ordu, çeşitli nedenlerden dolayı 75 insalarını kaybetti. Bu tür silahların üretimi, daha ilgili sistemler lehine büyük ölçüde azaldı, çünkü savaş sırasında yalnızca 105 howitzer'ları üretildi ve birliklere transfer edildi.
Kayıp silahların bir kısmı Alman birliklerinin kupaları oldu. Bu yüzden, 529 inci boşluğu, gerekli sayıda çekici araca sahip olmayan, 41 inci 27 servis tabancasını kaybettiğinde, b / m aralığı. Wehrmacht'ta, ele geçirilen B-4, 20,3 adını aldı, bkz. Haubitze 503 (r) ve çeşitli işlemler sırasında sınırlı bir şekilde kullanıldı. Almanlar bu patlayıcılardan çekim yapmak için G-620’in ele geçirilmiş beton kabukları ve kendi ürettikleri toz tabancalarını kullandılar. Bazı nedenlerden dolayı, "Almanca" B-4 sayısı sürekli olarak düşüyor. Bu yüzden, 44'in baharında düşmanın sadece 8 silah toplaması vardı.
Danzig'in Sopot banliyösünde (şimdi Gdansk, Polonya) Kıdemli Çavuş S. Spin komutası altında Sovyet 203-mm obüs B-4'in hesaplanması Danzig'deki Alman birliklerine ateş ediyor. Sağ tarafta Kurtarıcı Kilisesi (Kościół Zbawiciela) var
Hareket kabiliyetinin düşüklüğü ve birliklerin sürekli geri çekilmesi göz önüne alındığında, Kızıl Ordu komutası 1941 yazında yüksek güçlü tüm obüs topçu alaylarını arkaya çekmeye karar verdi. Nişancılar, stratejik inisiyatif Sovyetler Birliği'ne taşınmaya başladığında, yalnızca 1942'un sonuna doğru cepheye döndü. Daha sonra, B-4 howitzers, çeşitli saldırı operasyonlarında düşman tahkimatlarını imha etmek için aktif olarak kullanıldı.
Diğer oburlar gibi, silah arr. Yılın 1931'i menteşeli yollara ateş etmek için tasarlanmıştı. Bununla birlikte, savaşın ikinci yarısında Kızıl Ordu askerleri doğrudan ateş yaktı. Bu tür ilk olay, Leningrad cephesinde yılın 9 Haziran 1944'inde meydana geldi. Yüksek güçteki topçunun görevi, diğer ateş noktalarıyla kaplı iyi korunan büyük bir hap kutusunun imhasıydı. Bu tahkimat kompleksi, düşmanın bölgedeki savunmasını temellendirdi ve bu da en kısa zamanda imha edilmesini istedi. Muhafız kaptanının batarya komutanı komutasındaki Kızıl Ordu topçuları I.I. Traktöre savaş gürültüsünü maskeleyen Vedmedenko, iki B-4 yerleştiricisini pozisyona getirdi. İki saat boyunca, 1200 mesafesinden doğrudan ateş eden iticiler, birkaç metre kalınlıktaki surların duvarları boyunca beton kabuklarla dövüldü. Standart olmayan uygulama yöntemine rağmen, araçlar görevle başa çıktı. Hap kutusunu imha eden batarya komutanına Sovyetler Birliği Kahramanı unvanı verildi.
Daha fazla 203-mm howitzers yüksek güç arr. 1931 art arda doğrudan ateşlendi. Silahın hesaplanmasının Berlin sokaklarında bu şekilde vurulduğu yaygın olarak bilinen haber kayıtları. Bununla birlikte, ana çekim yöntemi, büyük yükseklik açılarıyla "obüs" ateşinde kalmıştır. II. Dünya Savaşı'nın sona ermesi sırasında, birlikler 760 gibi böyleydi.
B-4 obüsünün karakteristik bir özelliği, kullanılan paletli taşıyıcının sınırlamaları nedeniyle düşük hareketliliğiydi. Bu sorunun çözümü, böyle bir tabanca ile donatılmış, kendinden tahrikli bir topçu tesisinin oluşturulması olabilir. Otuzlu yıllarda, Sovyet mühendisleri ağır işlere dayalı SU-14 kendinden tahrikli silahlar geliştirdi tanka T-35. Böyle bir otomobilin karayolu üzerindeki maksimum hızı 22 km / s'ye ulaştı. 1940 yılında test edilen ve depolanmak üzere gönderilen iki prototip üretildi. 41'inde Moskova'nın savunmasına katılmak için Kubinka istasyonuna gönderildi. Bu, kendinden tahrikli silahların tek savaş kullanımıydı.
Savaşın bitiminden sonra ordu, B-4 ve diğer silahlar için tekerlekli bir araba oluşturma fikrine geri döndü. Birçok nedenden dolayı, çalışma ertelendi, sonuçta prototip B-4М obüs sadece 1954 yılında bir tekerlek sürüşünde belirdi. Yeni tekerlekli taşıma bir ölçüde izlenen tasarımını tekrarladı. Obüs tutturma sistemleri aynı kaldı, üst taşıyıcı da büyük değişiklikler geçirmedi. Alt taşıyıcı agrega bir taban plakası ve dört tekerlek aldı. Atış hazırlığı sırasında tekerleklerin yükselmesi gerekiyordu ve sonuç olarak tabancanın destek plakası yere düştü.
1954'te ordu, B-4 topuyla ve 152 mm topuyla Br-2 ile yeni bir araba test etti. Ertesi yıl kabul edildi. Yeni birimler B-4 silahlarla donatıldı (böyle bir yükseltmeden sonra B-4М olarak adlandırıldılar), Br-2 ve Br-5. Yeni sandıklar, cıvatalar vs. üretilmedi. Yükseltme, mevcut birimleri yeni vagonlara kurmaktı.
Daha fazla güç ve yüksek güç kabukları olması, obüs arr. 1931 seksenli yılların sonuna kadar hizmette kaldı. Ayrıca, altmışlı yılların ortalarında, cephanesinin menzili, nükleer bir savaş başlığına sahip yeni bir özel mermi 3BB2 ile desteklendi. Bu mühimmat, eski silahın savaş yeteneklerini önemli ölçüde arttırdı.
Yüksek güç obüs B-4 kalibreli 203 mm, Büyük Vatanseverlik Savaşı sırasında SSCB'nin en ünlü top silahlarından biridir. Karakteristik tasarıma ve yüksek performansa sahip bir silah, Kızıl Ordu'nun herhangi bir taarruz operasyonunun sembollerinden biri haline geldi. 1942'un sona ermesinden bu yana gerçekleştirilen tüm büyük operasyonlar, 203-mm oburlarının ateş desteği ile gerçekleştirildi ve düşmanın tahkimatını güvenle vurdu.
Sovyet 203-mm obüs B-4 geceleri Berlin’e ateş ediyor
203-th obüs topçu tugayının 4 modelindeki 1931-mm obüs B-9'indeki bir Sovyet askeri.
Plaka üzerindeki yazı: "Alet numarası XXUMX. İlk atışını Berlin 1442'te yaptı, Gun Commander - ml. S. Pavlov I.K. Nişancı - Eph. Çar GF "
Sitelerin malzemelerinde:
http://las-arms.ru/
http://prowars.ru/
http://armor.kiev.ua/
http://vpk-news.ru/
http://technicamolodezhi.ru/
http://gorod.tomsk.ru/