Kafa sesi nedir?
Kafa sesi, sinema ve tiyatroda "dış ses" adıylada bilinir. Kafa sesi; Hikayenin anlatımına katkı sağlamak üzere oyuncuların haricinde arka planda duyulan konuşma sesidir. Bir tür sesli düşünme tekniğidir. Kafa sesi Sahnedeki oyuncunun ne düşündüğünü seyirciye aktarır.
Kafa sesinin diğer bir anlamıda oyuncu kişilerin elinde mikrofon olmadan sesini en arka koltuktaki seyircilere duyurabilmesi anlamına gelir. Bu sese kafa sesi denmesindeki neden, oyuncunun diyaframını kullanarak ciğerlerini ve boğazını zorlamadan çıkabildiği en yüksek sese ulaşması ve bu sesin adeta başının üstünde yankılanmasındandır.
Dış ses her zaman görüntüyü güçlendirip desteklemeyebilir, bazen de perdedekiler ile çelişip olağan dışı anlam ve duygular oluşturabilir. Bu dış ses genellikle abartılı bir tonda bazen de yankılı olarak duyulur, bu belki de dramatik etkiyi güçlendirmek için bilerek yapılmıştır. Bu dış ses filmin oyuncularından birinin sesi olabileceği gibi film dışından birinin (hatta yönetmenin) de sesi olabilir.
Kafa sesi ilk kez ne zaman ve nerede kullanılmıştır?
Sinemada kafa sesi ilk kez 1930 yılında Luis Bunuel'in "Altın Çağ (L'Age d'Or)" adlı filminde kullanılmıştır. Bu film sinemaya sesin gelmesinden sonra çekilen ilk sesli filmlerden biridir.
Kafa sesi tekniği yeşilçamda ilk ne zaman kullanılmıştır?
Kafa sesi tekniği yeşilçamda ilk olarak Osman F. Seden'in 1966 tarihinde çektiği Çalıkuşu filminde kullanılmıştır.
Kafa sesi tekniğini kullanılmış filmlere örnekler
1. Sunset Bulvarı(Billy Wilder)
2. Sessizliğin Gürültüsü(Allen Baron)
3. Baxter(Jerome Boivin)
4. Çalıkuşu(Osman F. Seden)