Çok renkli Japon baskı resmi yapım tekniği. 1740'larda belirmiştir. Bu tarihten önce baskı teknikleri yalnız konturların yapımında kullanılır, renklendirme elle yapılırdı. Benizuri-e'de ise, renkler sayısı 20 ya da 30'a varan farklı basım levhaları kullanılarak baskı yöntemiyle elde edilmiştir.
Sütun başlığının üstüne yerleştirilmiş kare ya da çokgen biçimli taş tabla. Kiriş veya kemer başlık tablasının üzerine oturur. Bu yapım ögesine -abakus- da denirse de, bu son terim daha çok Antik ve Klasik mimarlık için geçerlidir.
Arapça kökenli bu sözcük, Erken dönem Anadolu'sunda büyük olasılıkla -mimar- anlamına gelmeteyken, Osmanlı çağında karşılığı -yapı ustası- -kalfa- karşılığı olarak kullanılmıştır. Her iki dönemde de konuşma diline girdiği söylenemez. İlk dönemde yazılar, ikinci dönemdeyse belgeler üzerinde görülür.
Kentin çevresinde yer alan düşük yoğunluklu yerleşme alanı. Her çağda kentlerin etrafında böylesi düşük yerleşme oranlı alanlar bulunmaktadır. Fakat, bunlara banliyö denilemez. Eski kentlerin dış mahalleleri daha çok tarımla uğraşanlar için ya da istenmeyen kişilerin yaşadıkları alanlardı. Oysa, banliyö tam tersine orta ve üst gelir gruplarının ve çalışma yerleri kent merkezinde olan kişilerin yaşama alanıdır. Bu kişiler kent içinde yaşayamadıklarından değil, pislik ve yoğunluktan kaçmak için ve bu kaçışı sağlayacak maddi olanakları bulunduğundan dolayı banliyöleri yeğlemişlerdir.