Jack London cut a mythic figure across the American landscape of the early twentieth century. But throughout his colorful life –from his teenage years as an oyster pirate to his various incarnations as a well-traveled seaman, Yukon gold prospector, waterfront brawler, unemployed vagrant, impassioned socialist, and celebrated writer– he retained a predilection for drinking on a prodigious scale.
London's classic "alcoholic memoirs" –the closest thing to an autobiography he ever wrote– are a startlingly honest and vivid account of his life not only as a drinker, but also as a storied adventurer. Richly anecdotal and beautifully written, John Barleycorn stands as the earliest intelligent treatment of alcohol in American literature, and as an intensely moving document of one of America's finest writers.
İnsanlığın İnsan olma sürecini ele alan Jack London, bunu bir çocuğun rüyalarından esinlenerek kaleme alıyor. Hem ilkel hem de çağdaş bir benliğe sahip olan bu çocuk, geçmişini gördüğü rüyalar aracılığı ile öğreniyor.
Kerouac'ten elli yıl önce yazılmış bir yol romanı olan Ay Vadisi, Billy ve Saxon Roberts'ın Oakland'da geçtiğimiz yüzyılın başında patlak veren emek kavgasının arasında, Orta ve Kuzey Kaliforniya'da rahatça ekip biçebilecekleri bir
Yalnızca gündüzleri az çok mutlu olabiliyordum. Gecelerime ise korku egemendi. Hem de nasıl bir korku... Yeryüzüne ayak basmış hiçbir insanın, aynı tür ve aynı dereceye eş değer bir korkudan dolayı acı çekmediğini söyleme cüretini