Suzakı Mezarı'nın girişi Suzaku Dağı'ndaydı ancak mezarın kendisi başka bir dünyaydı.
Suzaku Mezarı, Yetişim Gezegeni Kristali'nin gizemli gücüyle çevriliydi. Suzaku Dağı'ndaki giriş hariç girmenin veya çıkmanın yolu yoktu.
Görkemle dolu olmasının yanı sıra her nesil Suzaku onun gizemle dolu olduğunu keşfetmişti.
Bu yer ilk Suzaku, Yetişim Gezegeni Kristali'ni diktiğinde bu kadar büyük değildi. Ancak zaman geçtikçe ya da daha doğrusu daha fazla ruh parçası eklendikçe bu yer sanki canlıymış gibi büyümüştü.
Gezegenin içinde var olup yavaş yavaş büyüyordu. Şu anda kendi dağlarına ve nehirlerine, kendi gökyüzüne ve yeryüzüne sahipti. Buraya ilk kez giren herkes şok olurdu.
Wang Lin, Suzaku Mezarı'nın sınırında bir yerlerde ortaya çıktı. Buradaki toprak kavruktu ve yerden siyah duman şeritleri çıkıp gökyüzüne sürükleniyordu. Buradaki gökyüzü mavi değildi, gökte gökkuşağı renkli şimşekler çakıyordu ve göğün yükseklerinde açılan büyük uzaysal yarıklar vardı.
Bu güçlü değişimler aşağıdaki yerin parlayıp kararmasına neden olmuştu.
Wang Lin, siyah duman şeritlerinin yerden yükseldiği kavruk yeryüzünde ortaya çıktı.
Kısa süre sonra Wang Lin'ın gözleri parladı ve uzaklara baktı.
'Situ Nan Suzaku Mezarı'nın büyük olmadığını ve iç ile dış bölümlere ayrıldığını söyledi. İç bölgenin merkezi ilk nesil Suzaku'nun mezarının olduğu yer ve orada ayrıca Yetişim Gezegeni Kristali var.’
‘Ama burası Situ Nan'ın tarif ettiğinden çok farklı. İlahi hissim o sunağı bulmayı geç dış bölgeyi bile kaplayamıyor.' Wang Lin çömelip kavruk toprağa dokunurken kaşlarını çattı ve elleriyle ısıyı hissetti.
'Bu toprakta ateş elementi var. Bir büyünün veya savaşın etkilerinden değil de doğal bir ateş elemental ruhundan kaynaklanıyor gibi görünüyor.' Wang Lin'in gözleri parladı ve uçtu.
'5.000 kilometrelik alanda kimse yok. Görünüşe göre girenlerin hepsi bu mezara dağılmış durumda.' Hızla uzaklara uçarken Wang Lin'in aklından çeşitli düşünceler gelip geçti.
Tam gitmek üzereyken yerde bir çift yeşil göz belirdi. Bu gözler Wang Lin'e bakarken gizemli bir ışık yaydı ve sonra geri yerde kayboldu.
Wang Lin kavruk toprağın sonuna doğru uçuyordu ancak sonra aniden durup geri çekildi.
Boom!
Geri çekildikten bir saniye sonra Wang Lin'in az önce olduğu yerde mavi ateşlerden oluşan sütun sessizce belirdi. Mavi ateş bir insan kadar kalındı ve bölgenin sıcaklığının anında yükselmesine neden oldu. Bu ateşin yarattığı ısı dalgası hızla yerden çıkan tüm dumanı itti.
Ancak siyah duman bir hayalet gibiydi, itildikten sonra yön değiştirdi ve yukarı süzülmeye devam etmek yerine mavi aleve gitti.
O an Wang Lin'ın önünde garip bir sahne gelişti. 5.000 kilometre içindeki tüm siyah duman mavi ateşe doğru uçtu.
Çok miktarda siyah duman mavi ateşte toplandı, sonra mavi ateşten dışarı çıktı ve dokunaç benzeri şeylerin şeklini aldı.
Wang Lin geri çekilirken gözleri soğuklaştı. Çantasına vurup semavi kılıcı çıkardı ve hiç tereddüt etmeden kılıcı salladı.
Yarım ay şekilli bir kılıç enerjisi oluştu ve şiddetli bir fırtına gibi mavi ateşe doğru atıldı.
O an siyah duman hızla bir araya gelip mavi ateşi koruyacak bir kalkan oluşturdu.
Boom!
Yer parçalayan bir ses çökerken kalkandan geldi. Kılıç enerjisi kalkanı kırıp geçtiğinde biraz küçüldü ve sonra mavi ateşe ulaştı.
Kol kalınlığında bir çatlak mavi ateşte belirdi ve siyah duman şeritleri çatlaktan çıktı.
Mavi ateş hareket edip çok miktarda siyah dumanın etrafında toplanıp çatlağı kapatmasını sağladı. Daha fazla siyah duman toplandıkça mavi ateş değişmeye başladı ve nihayetinde bir insanın şeklini aldı.
Sekiz ya da dokuz yaşındaki bir çocuğa benziyordu. Tüm bedeni siyah duman yayıyordu ve gözleri kapkaranlıktı. Wang Lin'e baktı ve mutlu bir gülümseme takındı.
"Gitme... Benimle... Oyna..."
Wang Lin kılıcı sallamasından ve ateşin bir çocuğun şeklini almasından bu yana çok kısa bir süre geçmişti. Wang Lin soğuk bir şekilde çocuğa baktı. Bir bakışta onun şeytani canavar değil de bu ısıyı yaratan ateş ruhu olduğunu anladı.
Wang Lin soğuk bir şekilde konuştu, "Toz ol!" Ateşten çocuğun yanından geçti ve gitmek üzereydi.
"Gitme..." Çocuk sağ elini salladı ve Wang Lin'in önündeki toprak gürlemeye başladı. Toprak aniden yükselip Wang Lin'i engelleyen 300 metrelik bir duvar yarattı.
Wang Lin kaşlarını çattı. Bedeni aniden kayboldu ve ortaya çıktığında kavruk topraktan on binlerce kilometre uzaktaydı.
Çocuk kavruk toprağın sınırına süzüldü ve Wang Lin'e baktı. Ancak dışarı adım atmadı. Açıkça kavruk toprakta hareket etmekle sınırlıydı.
Çocuğun siyah gözleri Wang Lin'e baktı. Bu siyah gözler ürpertici bir his yaydı. Aniden kükredi ve sonra kolları açık bir şekilde havaya atladı. Çok miktarda siyah duman bedeninden çıktı. Bu siyah duman bir grup ejderha gibiydi. Dışarı uçtuktan sonra kavruk toprağa girdi.
Kavruk toprağın 5.000 kilometrelik alanından gürleme sesleri geldi ve kavruk toprak yavaşça ilerlemeye başladı.
Wang Lin soğuk bir şekilde çocuğa bakarken kaşlarını çattı. Tek kelime etmeden arkasına dönüp uçtu.
Çocuk Wang Lin'in gittikçe uzaklaştığını gördüğünde paniklemeye başladı. Daha fazla siyah duman bedeninden çıkıp yere girerken defalarca kükredi ve kavruk yerin daha da hızlı hareket etmesini sağladı.
Ancak bu Wang Lin'in hızıyla karşılaştırılamazdı. Wang Lin'in figürünün mesafede yavaşça kaybolduğunu gören çocuğun yüzü düşmanlıkla doluydu. Göğe büyük bir kükreme attıktan sonra bedeni parçalanıp mavi ateş küresine dönüştü ve kavruk toprağa geri döndü.
Kavruk toprak şiddetle titremeye başladı ve sonra aniden tekrar yayılmaya başladı. Bu sefer hareket etmiyordu, kendisini korkutucu bir hızda ilerleyen bir çizgiye uzatıyor gibiydi.
Wang Lin uçarken gözleri soğuklaştı. Arkasına döndü ve bir ejderha gibi kendisini kovalayan bir çizgi gördü. Bu çizginin önünde çocuğun garip gözlerinin bulunduğu bir mavi ateş küresi vardı.
"Ölecek yer arıyorsun!" Wang Lin önceki savuruşta semavi ruhsal enerji kullanmamıştı. Bir semavi yeşim çıkardı ve içindeki tüm semavi ruhsal enerjiyi emdi. Sonra yavaşça semavi kılıcı kaldırırken gözleri altın bir parlama yaydı. Semavi kılıç semavi ruhsal enerjiyle dolarken altın bir parlama yaydı ve sonra Wang Lin kılıcı salladı.
Semavi kılıcın bir savuruşu ilahi ceza gibiydi. Gücü öncekinden katlarca daha güçlüydü. Kılıç enerjisi sesten daha hızlı hareket etti ve Wang Lin'e doğru ilerleyen kavruk toprağa indi.
Boom!
Toprak titredi ve kılıç enerjisi indiği an kavruk toprağın üzerinde çatlaklar belirdi. Çatlaklar göz açıp kapayıncaya kadar yayıldı ve kavruk toprak çatlaklarla kaplandı.
Wang Lin fısıldadı, "Parçala!"
Bir patlamayla kavruk toprak çizgisi parçalandı ve her yöne dağıldı. O an gizemli bir güç bu kavruk toprağın her parçasından çıktı.
Wang Lin'in ifadesi uzanıp birkaç toprak parçası yakalarken garipti. Onları kontrol ettikten sonra arkasını dönüp hızla gitti.
Gittikten kısa süre sonra bu parçalar bir kez daha toplanmaya başladı. Kavruk toprağın kendini düzeltmesi uzun sürmedi. Çocuk Wang Lin'in gittiği yöne baktı ve derin bir hüsran görünümü sergiledi.
"Gitme..."
Çocuk aniden döndü ve ona doğru uçan bir ışık ışını gördü. Sevinç aniden çocuğun gözlerini doldurdu.
Kavruk toprağı çok geride bıraktıktan sonra Wang Lin'in ifadesi çok kasvetliydi. Artık o ateş çocuğun bir ateş ruhu olmadığından emindi!
Bir ateş ruhu olsaydı kılıç darbesi onu yok ederdi ancak o semavi ruhsal enerji içeren darbe yalnızca onun çökmesine ve yaralanmamasına neden olmuştu.
'Kavruk toprak hasar görmedi bile, semavi kılıcın darbesi yalnızca parçalanmasına neden oldu. Kavruk toprak aslında birleşen toprak taneleriydi zaten.'
'Burası çok garip, o kavrulmuş toprak parçalandığında her bir tane ruhmuş gibi hissettim... Yoksa onlar ruh parçaları mı?' Wang Lin aniden durdu ve dönüp arkasına baktı.