Biden yönetimi, Sahra altı Afrika’daki en karmaşık çatışmalardan birine doğru ilerliyor: Kongo ve Ruanda arasındaki sınırda, son yıllarda bölgeyi kollayan savaşlarda, soykırımda ve tecavüzlerde yankılanan artan şiddet.
Bölgede beş günlük bir salıncakta Cuma günü sona eren Dışişleri Bakanı Antony J. Blinken, her iki ülkenin liderleriyle birkaç tur görüşme yaptı. Tutukluluk, diplomasi ve ulusal egemenliğe saygı çağrısında bulundu, ancak raporda çok az ilerleme kaydetti.
Blinken, Ruanda Devlet Başkanı Paul Kagame ile görüşmesinin ardından, “Bölgedeki her ülke diğerlerinin toprak bütünlüğüne saygı göstermelidir” dedi.
Milyonlarca Afrikalı sivili öldüren, sakat bırakan ve yerinden eden onlarca yıllık çatışmanın “Bu ilkelere saygı göstermemenin nerelerde ölçülemez sonuçlara yol açabileceğini gördük” dedi.
Blinken’in artan katılımı, yönetimin ABD’nin Afrika ile ilişkilerinde, devasa altyapı projelerini finanse eden veya koşulsuz teklifler sunan Çin ve Rusya’nın artan bölgesel etkisine karşı koymak için tasarlanan “yeni bir bölüm” olarak ilan ettiği şeyin bir parçası. silah teslimatları Ancak yönetim, çoğu Afrika ülkesinin ABD liderliğindeki Batı’nın Moskova’yı Ukrayna’yı işgalinden dolayı cezalandırma çabasını desteklemeyi reddetmesinden dolayı acı bir hayal kırıklığına uğradı.
Biden yönetimi ayrıca, bazı Afrikalı liderlerin eski Başkan Trump döneminde ABD’den ihmal ve hatta küçümseme olarak hissettiklerinden sonra daha iyi bir işbirliği ruhu bulmayı umuyor.
Girişim acil bir zamanda geliyor. 100’den fazla silahlı milis, Demokratik Kongo Cumhuriyeti’nin doğu kesiminde ve batı Ruanda’nın bazı bölgelerinde faaliyet gösteriyor ve her ülkeden askeri güçlerin sınır ötesi saldırılara katıldığı bildiriliyor.
ABD’li yetkililere göre gruplardan en endişe verici olanı, doğu Kongo’da Kongo birlikleriyle savaşan, kötü şöhretli bir isyancı grup olan M23 milisleri. 23 Mart 2009 olarak adlandırıldı, İnsan hakları örgütleri, anlaşmaya göre milislerin Kongo’nun 2013’teki askeri yenilgisinden sonra büyük ölçüde hareketsiz kaldığını, ancak geçen yıl gençler de dahil olmak üzere sivillerin yaygın bir şekilde yargısız infazıyla yeniden ortaya çıktığını söylüyor insan hakları örgütleri.
Birleşmiş Milletler kısa süre önce Ruanda’nın gizlice M23’ü desteklediği sonucuna vardı ve Ruandalı yetkililer bunu özel olarak ve açıkça inkar etmiyor. Ruanda’daki hükümet liderleri gibi, M23 isyancılarının çoğu, Hutu aşırılık yanlılarının yüz binlerce Tutsi ve ılımlı Hutu’yu katlettiği 1994 Ruanda soykırımında en fazla kurbanı oluşturan etnik Tutsilerdir.
BM ayrıca, grubun ateş gücünün sivilleri korumak için bölgede görev yapan barış güçlerini bunaltmakla tehdit ettiği konusunda da uyardı.
Şiddetin arkasında başarısız demokratik uygulamalar ve tüm taraflar için çözülmemiş şikayetler var: yıllar önce şartlı olarak terhis olmayı kabul eden ancak tatmin olmayan savaşçılar ve siviller hala adalet arıyor. Ve yolsuzluğa batmış yasadışı ve süper kazançlı bir madencilik endüstrisi de istikrarsızlığı ve çekişmeyi teşvik etti.
Sonuç olarak, İnsan Hakları İzleme Örgütü Kongo kıdemli araştırmacısı Thomas Fessy bir raporda, M23 isyancılarının “geçmişte belgelediğimiz sivillere karşı aynı türden korkunç suistimalleri” gerçekleştirdiğini söyledi.
“Hükümetin M23 komutanlarını yıllar önce işlenmiş savaş suçlarından sorumlu tutmaması, onların ve yeni askere alınanların bugün suistimaller işlemesine olanak sağlıyor” dedi.
Çatışmayı hafifletmek için barış arama çabalarına rağmen, hem Ruanda hem de Kongo, diğerini şiddeti körüklemekle suçlamakta kararlı görünüyor – uzlaşma için çok az zemin var.
ABD ve BM yetkilileri, Ruanda’nın Kongo’ya ve Kongo içinde M23’ü desteklediğine dair “güvenilir” raporlara ek olarak, Kongo ordusunun Ruanda’nın 1994 soykırımına bağladığı Ruanda karşıtı milisleri desteklediğine dair benzer kanıtlar olduğunu söyledi.
Ruanda Dışişleri Bakanı Vincent Biruta, hükümetinin ABD’nin ve diğer uluslararası taleplerin M23’e desteğini durdurmasını kabul edip etmeyeceği sorulduğunda, bu grupların faaliyetlerine işaret etti. Sözleri, M23’e verilen desteği haklı çıkarmaya yönelik bir girişim gibi görünüyordu.
Blinken ile düzenlediği ortak basın toplantısında Biruta, “Ruanda hükümeti DRC’de veya bölgemizde ne yaparsa yapsın, halkımızı korumak ve ülkemizin toprak bütünlüğünü ve egemenliğini korumakla ilgili olacaktır.” Dedi. “M23’ü desteklemekle ilgili değil. Doğu DRC’deki, bölgemizdeki sorunlara kalıcı bir çözüm istiyorsak, sorunun kök nedenleriyle ilgilenmemiz gerekiyor … bölgemizde yayıldığını kabul ettikleri soykırım.”
Blinken, çatışmanın karmaşıklığına ve ABD’nin başka bir küresel meydan okumaya girişme konusundaki isteksizliğine rağmen, Washington ve Afrika başkentlerindeki yetkililerin harekete geçmesi gerektiğini söyledi. Kan dökülmesinin ne kadar hızlı yayılabileceğinin farkında olan Kenya ve Angola, Nairobi ve Luanda kendi iç karışıklıklarının içinde olsalar da, Biden yönetiminin desteklediği Afrika liderliğindeki bir arabuluculuk çabasını başlattı. Kenya bir noktada, Doğu Kongo’ya silahlı bir Afrika barış gücü gönderme fikrini bile gündeme getirdi.
Blinken, “Bu ön ve orta,” dedi.
“Büyük odak noktası” diye ekledi, “ABD’nin, Afrika liderliğindeki çok önemli arabuluculuk çabalarını, özellikle Kenya ve Angola’nın önderlik ettiği süreçleri, barış, güvenlik ve barış getirmek için desteklemek için elinden gelen her şeyi yaptığından emin olmaktır. Doğu Kongo’ya istikrar… Bunu sadece çok yakından ve dikkatli bir şekilde takip etmiyoruz, bununla ilgileniyoruz.”
Kongo Devlet Başkanı Felix Tshisekedi ve Ruandalı Kagame, ABD’den Yrd. Blinken’e gezisinde eşlik eden Afrika Dışişleri Bakanı Molly Phee.
Yine de, ABD müdahalesi sınırlı olacak ve diğer çatışmalardan daha fazla perde arkasında olacak.
Blinken’e ek olarak, ABD’nin BM Büyükelçisi Linda Thomas-Greenfield ve ABD Uluslararası Kalkınma Dairesi başkanı Samantha Power da dahil olmak üzere çok sayıda üst düzey ABD yetkilisi, son haftalarda kıtayı dolaşıyor, ancak diplomatik elçilik görevi DRC ve Ruanda’yı içeren Great Lakes bölgesine, boş kalır.
Bu arada, Kongre’de baskı artıyor. Senato Dış İlişkiler Komitesi başkanı Senatör Robert Menendez (DN.J.), Blinken’den Dışişleri Bakanlığı’nın doğu Kongo ihtilafına yaklaşımını yeniden gözden geçirmesi için dilekçe verdi. Menendez geçen ay sekretere yazdığı bir mektupta, Ruanda’yı M23 grubunu desteklediği iddiasıyla şiddeti artırmakla suçladı ve ABD’nin Ruanda ordusuna yardımını kesmek için kongre gücünü kullanmakla tehdit etti.
“DRC’ye (Kongo Demokratik Cumhuriyeti) konuşlandırıldığı ve sivillere, Kongo birliklerine ve BM barış güçlerine saldırmaktan sorumlu isyancıları desteklediği sırada Ruanda ordusuna herhangi bir ABD desteğinin, ABD’nin zımnen onayladığına dair rahatsız edici bir sinyal göndermesinden endişeliyim. eylemler,” diye yazdı Menendez.
Menendez ayrıca Ruanda’nın insan hakları siciline ve muhaliflere yönelik muamelesine de saldırdı. Blinken, tüm bu sorunları Kagame hükümetiyle gündeme getirdiğini söyledi. ABD geçen yıl Ruanda’ya askeri eğitim de dahil olmak üzere yaklaşık 150 milyon dolar yardımda bulundu.
Kongo’nun başkenti Kinşasa’da Blinken, taleplerini ve fikirlerini dinlemek için ülkenin kanlı doğusundan bir grup aktivistle bir araya geldi.
Tecavüzden kurtulanlarla çalışan gruptan Julienne Lusenge, Blinken’e katliamlardan kalan yetimleri, bir savaş silahı olarak cinsel şiddeti ve evlerinden kaçmak zorunda kalan yüz binlerce insanı anlattıklarını söyledi.
Grubun bir diğer üyesi, önde gelen bir sivil haklar ve barış aktivisti olan Fred Bauma, daha sonra ABD’nin “bir şey yapma istekliliğini” takdir ettiğini söyledi ancak “bu yeterli değil” dedi.
Ruanda’nın M23’e ve diğer silahlı gruplara ekonomik yaptırımlar veya silah ambargoları gibi desteğini kınayan ve durduran daha güçlü ABD eylemleri çağrısında bulunurken, sivil mağdurları, özellikle cinsel şiddet mağdurlarını korumak ve adaleti bulmak için somut adımlar çağrısında bulundu.
Kaynak : https://www.latimes.com/politics/story/2022-08-16/border-war-in-africa-tests-biden-administration