Natüralizm (doğalcılık),
realizmin bir üstü olarak Fransa'da 19. yüzyılın sonlarına doğru ortaya çıkmış bir edebiyat akımıdır.
Emile Zola, bu akımın en önemli temsilcisidir.
Eserlerde genellikle kötümser bir hava hakimdir. Determinizmin edebşyata uyarlanmış halidir.
Sanatçı bir bilim insanı gibi davranır. Toplumu bir laboratuvar gibi görür. Bu akımda deney ve gözleme yer verilir.
Bu akımı benimseyen yazarlar insanı doğal hali ile vermeye çalışırlar.
Bu akımla yazılmış eserlerde günlük konuşma dili hakimdir, biçim gzelliği ve üslup kaygısı gözetilmemiştir. Ayrıntılı tasvire yer verilir.
Emile Zola, Maupassant, A. Dumas,J. Steinbeck, Nabizade Nazım, Beşir Fuat, H. Rahmi Gürpınar bu akımın temsilcilerindendir.