Sağlıklı fareler, ISS’de yaklaşık altı yıl uzay radyasyonuna maruz kalan donmuş spermden doğdu.
Teruhiko Wakayama, Yamanashi Üniversitesi
Tarihte en çok seyahat eden fare spermi, 2013 yılında Uluslararası Uzay İstasyonuna (ISS) dönüş yolculuğunda Dünya’dan ayrıldı. İstasyonda neredeyse altı yıl geçirdikten sonra, dondurularak kurutulmuş sperm 2019’da bir SpaceX kargo kapsülü içinde Dünya’ya iade edildi ve sağlıklı “uzay yavruları” yetiştirmek için kullanıldı.
Science Advances dergisinde Cuma günü yayınlanan çalışma, uzay radyasyonunun memeli spermi üzerindeki uzun vadeli etkilerini anlamayı amaçlayan bir Japon araştırmacı ekibi tarafından yürütülen uzay sperm deneylerini detaylandırıyor. Dondurularak kurutulmuş sperm ISS’ye gönderildi ve yaklaşık altı yıl boyunca Dünya’nın etrafını yaklaşık 250 mil hızla dolaşan yörünge laboratuvarında geçirdi.
Laboratuvardan gelen kutunuza. Her hafta CNET’ten en son bilim hikayelerini alın.
Araştırmacılar ne yaptı? Araştırmacılar, erkek farelerden sperm topladılar ve tüm suyu çıkarmak için dondurarak kurutmadan önce onları ampullere – küçük cam şişelere – yerleştirdiler. Dondurularak kurutulmuş (FD) spermleri hem Uluslararası Uzay İstasyonunda hem de paralel olarak Dünya’daki dondurucularda sakladılar. Her şeyin planlandığı gibi çalıştığını test etmek için ISS’de dokuz ay sonra bazı spermler geri gönderildi, ancak diğer iki numune grubu istasyonda 1010 ve 2129 gün geçirdi.
Döndükten sonra, sperm rehidre edildi ve dişi fareleri uzay spermi ve Dünya spermiyle emprenye etmek için bir tür fare IVF uygulandı. Dişiler daha sonra yavrularını teslim etti ve uzay yavruları “yer kontrol” yavrularıyla karşılaştırıldı.
Ekip, “Uzay yavruları, yer kontrol yavrularına kıyasla herhangi bir farklılık göstermedi ve sonraki nesillerinde de herhangi bir anormallik yoktu” diye yazdı.
Araştırmacılar ayrıca, DNA ve gen ekspresyonundaki hasarı inceleyerek uzay sperminin Dünya’da depolanan spermden farklı olup olmadığını değerlendirdi. Mikroskop altında, uzay spermleri Dünya’dan gelenlerle aynı görünüyordu ve ekip ayrıca radyasyona maruz kalan uzay spermlerinde ekstra DNA hasarı olmadığını bildirdi. Gen ekspresyon profilleri değişmedi.
Neden fark eder? “Uzay seni öldürmek istiyor”, çokça ortalıkta dolaşan bir slogandır ve bunun iyi bir nedeni vardır. Uzay radyasyonu, evrendeki hemen hemen her şeyi patlatır ve yeterli koruma olmadan DNA ile çarpışarak kırılmalara ve mutasyonlara neden olabilir. Araştırmacılar, büyük bir kazanç olan dondurularak kurutulmuş spermde DNA hasarı görmüyorlar.
Araştırmacılar, sperm örneklerinden suyu uzaklaştıran dondurarak kurutma işleminin DNA hasarına karşı koruyucu bir etkisi olabileceğini çünkü bu hasarın bir kısmının sperm hücrelerinin içindeki su sonucu oluştuğunu söylüyorlar.
Bununla birlikte, ISS Dünya’ya oldukça yakındır ve gezegenin manyetik alanı tarafından özellikle tehlikeli uzay radyasyonundan korunmaktadır. Derin uzay araştırmalarının dondurularak kurutulmuş spermler için daha fazla sorun oluşturup oluşturmayacağı açık bir sorudur.
Uzak gelecekte, belki de, biyolojik çeşitlilikte korkunç, kıyamet gibi bir çarpışma yaşarsak (iklim değişikliği başımıza bela olabilir) aya saklanan bir dizi türden dondurularak kurutulmuş spermle uzayda bir tür donmuş Nuh’un Gemisi inşa edebiliriz. bu tür bir yıkım).
Sıradaki ne? NASA ve dünyanın dört bir yanından diğer uzay ajansları, ayın yörüngesinde dolaşacak ve güneş sisteminin daha derinlerine insan seyahati için bir karakol görevi görecek bir uzay istasyonu olan “Gateway”i inşa etmeyi planlıyor. Sonuç olarak araştırmacılar, uzay radyasyonunun etkisini Dünya’dan daha fazla test etmek için Gateway’de dondurularak kurutulmuş sperm deneylerinin de yapılabileceğini öne sürüyorlar.