Muhtemelen, herhangi bir askeri organizasyonun birincil işi, muazzam miktarda malzemeyi bir yerden başka bir yere mümkün olduğunca çabuk ve verimli bir şekilde taşımaktır. Bunların bir kısmı silahlardır, ancak büyük çoğunluğu bu silahları destekleyen şeylerdir – yakıt, yedek parçalar, personel vb. Şu anda, konu büyük miktarda yük taşımak olduğunda ABD ordusunun iki seçeneği var. Birinci seçenek, verimli, ancak aynı zamanda yavaş ve liman gerektiren teknelerdir (deniz asansörü). İkinci seçenek, birkaç büyüklük sırası daha hızlı olan, ancak aynı zamanda pahalı olan ve pist gerektiren uçaklardır (bir hava taşımacılığı).
Bunu çözmek için, Savunma İleri Araştırma Projeleri Ajansı (DARPA), geleneksel deniz taşımacılığı ve hava taşımacılığını deniz taşımacılığı ile birleştirmek istiyor. Liberty Lifter programı“Mevcut deniz kaldırma platformlarını çok aşan hızlarda büyük yüklerin saha menzilinde verimli bir şekilde taşınmasını sağlayan” “uygun fiyatlı, yenilikçi ve yıkıcı bir deniz uçağı tasarlamayı, inşa etmeyi ve uçuş testini” amaçlayan .
DARPA
DARPA, bir uçağın kanadı havayı aşağı doğru saptırdığında ve yere yakınlığı, kanadın altı ile yer arasındaki havanın sıkışması nedeniyle bir yastıklama etkisi oluşturduğunda meydana gelen yer etkisinden yararlanmak için böyle bir tasarım istiyor. Bu, verimlilikte önemli bir genel iyileştirme sağlamak için kaldırmayı artırır ve sürtünmeyi azaltır. Yer etkisi hem suda hem de karada çalışır, ancak uçağınız bir şeye çarpmadan önce karada çok uzun süre bundan yararlanabilirsiniz. Bu nedenle, bakış açınıza bağlı olarak bu uçaklar veya gemiler için okyanuslar ideal yerlerdir.
1980’lerin sonlarında, Sovyetler (ve daha sonra Ruslar), bir avuç müthiş tuhaf gemi ve uçağın tasarımında yer etkisinden yararlandı. orada VVA-14Aynı zamanda bir uçak olan , DARPA’nın yukarıdaki videosunda gösterilen araçla birlikte, ay-sınıf ekranoplan1990’ların sonlarına kadar faaliyet gösteren. Video klip bu işin hakkını vermiyor, işte birkaç yıl önce çekilmiş daha iyi bir fotoğraf:
bu ay (sadece bir tanesi yapılmıştı) 44 metre kanat açıklığına sahipti ve sekiz turbojet motor tarafından destekleniyordu. Saatte 550 kilometreye varan hızlarda suyun yaklaşık 4 metre üzerinde uçtu ve 2.000 km boyunca yaklaşık 100.000 kilogram kargo taşıyabiliyordu. CIA’in 1967’de uydu görüntülerinde tespit ettiği ve onları ciddi şekilde korkutmuş gibi görünen daha eski, daha da büyük bir prototipe (o sırada dünyanın en büyük uçağı) dayanıyordu. Takma adı Hazar Deniz Canavarıydı ve 1980’lere kadar Batı onun ne olduğunu ve nasıl çalıştığını anlamadı.
1990’ların ortalarında, DARPA kendi başına muazzam büyüklükte bir yer etkili aracına ciddi bir bakış attı. Aerocon Dash 1.6 kanat gemisi. Aşağıdaki konsept görseli, 20 (!) jet motoruyla çalışan, 175 metre uzunluğunda, 100 metre kanat açıklığına sahip 4,5 milyon kg’lık bir araca aittir:
Vikipedi
700 km/s üzerinde yaklaşık 20.000 km menzile sahip kanat gemisi 3.000 yolcu veya 1.4 milyon kg kargo taşıyabilirdi. Ancak 1994 yılına gelindiğinde DARPA, böyle bir kanat gemisi inşa etmek için potansiyel milyar dolarlık projenin çok riskli olduğuna karar verdi ve her şeyi iptal etti.
10 yıldan kısa bir süre sonra, Boeing’in Phantom Works’ü devasa bir yer etkili uçağı keşfetmeye başladı. Pelikan Ultra Büyük Nakliye Uçağı. Pelican, 152 metre kanat açıklığı ve 1,2 milyon kg taşıma yükü ile Aerocon kanat gemisinden bile daha büyük olurdu – bu yaklaşık 178 nakliye konteyneri değerinde. Kanat gemisinden farklı olarak, Pelikan, yalnızca su üzerinde geçişte verimliliği artırmak için yer etkisinden yararlanacak, ancak aksi takdirde normal bir uçak gibi pistleri kullanacak ve 7.500 metrelik uçuş irtifalarına ulaşabilecekti. Geleneksel bir uçak olarak çalışan ve optimum taşıma yüküne sahip olan Pelican, yaklaşık 12.000 km menzile sahip olacaktır. Bununla birlikte, zemin etkisinde, menzil, bu gibi tasarımların çekiciliğini gösteren 18.500 km’ye çıkacaktı. Ancak Boeing, daha düşük maliyetli ve daha az riskli seçeneklere odaklanmak için 2005 yılında projeden vazgeçti.
Diğer iki büyük uçaktan en azından kısaca bahsetmemiş olsaydık, kusura bakmamış olurduk: H-4 Herkül1940’larda Hughes Aircraft Co. tarafından inşa edilen kargo deniz uçağı ve Stratolaunch taşıyıcı uçakDARPA’nın konsept videosunda bir nedenden dolayı tercih ettiği görünen çift gövdeli bir konfigürasyona sahip.
DARPA’nın duyurusunun sesinden, Aerocon Dash’ten veya Pelikan’dan biraz daha fazla bir şey arıyorlar. ay. DARPA, verimlilik için zamanının çoğunu su üzerinde geçirmesi beklense de, Liberty Lifter’ın gerektiğinde yer etkisi dışında uçuşu sürdürebilmesini istiyor. Yine de karada pistleri kullanmayacak ve bir seferde 4 ila 6 hafta su üzerinde kalabilmeli, sert denizlerde bile çalışabilmelidir – yer etkili uçaklar için önemli bir zorluk.
DARPA, amfibi araçları fırlatma ve kurtarma yeteneği de dahil olmak üzere, en az 90.000 kg maksimum yük ile 7.500 km’lik bir operasyonel menzil arıyor. DARPA’nın istediği en zor şey, diğer birçok X-uçaklarından farklı olarak, Liberty Lifter’ın II.
En fazla iki Liberty Lifter konseptine verilecek 15 milyon ABD Doları ile DARPA, bu konseptlerden en az birinin 2025’te sistem düzeyinde kritik bir tasarım incelemesinden geçeceğini umuyor. Bundan sonra her şey yolunda giderse, tam bir yolculuğun ilk uçuşu – ölçekli prototip araç 2027 gibi erken bir tarihte gerçekleşebilir.
Sitenizdeki Makalelerden
Web Çevresindeki İlgili Makaleler
Kaynak : https://spectrum.ieee.org/darpa-liberty-lifter