Hitler'in Stalingrad'daki tümenlerinin yenilgisi, Sovyetler Birliği tarafından toplu Alman kafasına dökülen gerçek bir buzlu su kovası haline geldi. Reich'ta o ana kadar, sadece ender kişiler pasifizm hakkında bir şeyler söylemelerine izin verdi ve sadece yerel deli olarak algılananlar savaşta yenilgi olasılığı hakkında konuştu. Ancak tüm mareşal teslim olunca, ilk gerçekten ciddi panik havası Almanya'nın her tarafına yayıldı. Ve savaşın kaybedilebileceğini anlayan daha fazla insan ortaya çıkmaya başladı.
Hitler intikam almaya çalıştı. Sovyet birliklerinin Kharkov yakınlarındaki ve Donbass'taki birkaç başarısız operasyonundan sonra, Wehrmacht biraz destek aldı. Hitler'e göre, savaşta Almanya'nın avantajını yeniden kazanması ve SSCB'yi "bitirmesi" beklenen "genel" savaş - Kale Operasyonu çerçevesinde bir savaş. Naziler, Sovyet birliklerinin düşmanın savunmasına 100 km'den fazla saptığı Kursk çıkıntısında iki yönden saldırmayı ve saldırıyı geliştirmeyi planladı.
Alman birlikleri, gelecekteki operasyon alanına yaklaşımları ağır zırhlı araçlarla doyurdu. Kızıl Ordu zor bir görevle karşı karşıya kaldı - düşmanın saldırı dürtüsünü dizginlemek. Ve çevreleme için anti-tank dahil olmak üzere etkili araçlara ihtiyaç vardı. Böyle bir durumda ana yerlerden biri topçu tarafından oynandı.
Ek Zorluk - Yeni Almanca tanklarKursk Bulge'da ortaya çıktı - her zamanki ve kanıtlanmış araçların etkili olmadığı güçlendirilmiş ön zırhlı tanklar. Yeni kararlar vermem gerekiyordu.
TK "Zvezda" daki "Savaş Tanrısı" hikayesi, Sovyet topçu ve topçu mürettebatının Kursk Savaşı'ndaki ve Büyük Vatanseverlik Savaşı'nın sonraki aşamalarındaki rolünü anlatıyor: