Batı Afrika, Gabon'daki Rekambo topluluğunun şempanzeleri asla sürpriz yapmaktan geri kalmıyor. Başlangıç için, onlar bilinmektedir kaplumbağa öldür ve yeonları diğer şempanze topluluklarından ayıran şey. Şimdi, uzun yıllar süren özenli araştırmalara rağmen daha önce hiç görülmemiş olan başka bir benzersiz davranış sergiledikleri görülüyor.
Current Biology dergisinde yayınlanan yeni çalışmasında araştırmacılar, Rekambo şempanzelerini nasıl gördüklerini anlattılar. böcek uygulamak kendi açık yaralarına ve daha da şaşırtıcı bir şekilde diğer topluluk üyelerinin yaralarına.
Tek başına bile yaraları böceklerle tedavi etmek çığır açan bir gözlemdir - ancak şimdiye kadar insanlardan başka hiçbir hayvanın başkalarının yaralarını tedavi ettiği görülmemiştir.
İnsanlar oldu yerel ilaçları kullanmak (kökler, yapraklar, ağaç kabuğu ve diğer hayvanlar gibi) en az 5,000 yıldır ilaç olarak, tüm dünyadaki toplumlarda nesiller boyu aktarılan bir uygulama.
Biraz var omurgasızların kullanımı geleneksel insan tıbbında da. Örneğin, sülükler kullanılmıştır. yaraları temizlemek, sümüklü böcek ve salyangoz iltihabı tedavi etmek için, örümcek ağları yaraları sarmak için ve termit kerpetenleri deri altına ilaç enjekte etmek için.
Yaralanmaları ve hastalıkları tedavi etmek için bitki ve hayvanların bu tür kültürel kullanımının, milyonlarca yıl önce ortak bir maymun benzeri atadan miras alınmış olması mümkün müdür?
Hayvanlarda kendi kendine ilaç tedavisi
İnsanlarda olduğu gibi, vahşi hayvanlarda kendi kendine ilaç tedavisi şempanzeler de dahil olmak üzere çeşitli türlerden bireyler, parazitlerin neden olduğu enfeksiyonu tedavi ettiği bilinen kimyasalları içeren belirli bitki besinlerini seçerler.
Örneğin, tırtıllar parazit sinekler tarafından enfekte olduğunda bitki toksinlerini yutar ve goriller geleneksel insan ilaçlarında önemli olan bilinen bileşikleri içeren çok çeşitli bitkileri tüketin.
Hatta ağaç karıncaları gibi bazı türler enfeksiyonu tahmin etmekyakındaki ağaçlardan yuvalarına antimikrobiyal reçine ekleyerek koloninin mikroplara maruz kalmasını azaltır.
Bununla birlikte, bugüne kadar, bu yaygın davranış hemen hemen her zaman bitki materyali ile kendi kendine ilaç tedavisine odaklanmaktadır. Yaralarda böcek kullanımına daha önce hiç rastlanmamıştı.
E-posta ile son alın
Çığır açan şempanzeler
Kasım 15'da başlayan 2019 aylık bir süre boyunca ekip, 76 farklı şempanzede 22 açık yara gözlemledi. On farklı şempanze tarafından 22 böcek uygulaması olayı vardı. 19 kez, çeşitli kişilerin kendi yaralarından birine bir böceği uyguladığı görüldü.
Dudaklarının arasına sıkıştırarak hareketsizleştirdikleri havadan bir böceği yakaladılar. Daha sonra yaranın açıkta kalan bir yüzeyine yerleştirdiler ve parmak uçlarını veya dudaklarını kullanarak hareket ettirdiler. Sonunda böceği yaradan çıkardılar.
Ancak böceklerin kullanımı burada bitmedi. Dikkat çekici bir “allocare” (başka bir bireye bakmak) eyleminde, bir annenin yavrusunun yarasına böcekler uyguladığı görüldü ve iki yetişkin şempanze başka bir topluluk üyesinin yaralarını tedavi etti.
Neden önemlidir
Araştırmacılar, hangi böceklerin kullanıldığını, ilişkili kimyasal özelliklere sahip olup olmadıklarını veya en önemlisi, bunları yaralara uygulamanın sağlığa herhangi bir faydası olup olmadığını henüz bilmiyorlar. Ancak bildikleri şey, şempanzelerin davranışlarının çeşitli nedenlerle sıra dışı olduğudur.
İlk olarak, maymunlarda daha önce hiç görülmemiş bir allo-medikasyon davranışı (başkalarını tedavi etme) örneği olabilir.
Yazarlar bunun olası bir toplum yanlısı davranış olduğunu düşünüyor - başka bir bireye fayda sağlayan davranış olarak tanımlanıyor. İnsanlar, başkaları arasında gönüllü olma, paylaşma ve işbirliği yapma eğilimimiz ile karakterize edilir - ancak diğer türlerin, özellikle de yakından ilişkili kuzenlerimizin de bu tür davranışları sergileyip sergilemediği belirsizliğini koruyor.
Var toplum yanlısı davranış kanıtı tutsak bonobolarda (en yakınımız olan diğer yaşayan akraba) deneysel bir görev sırasında tanıdık olmayan, grup dışı bir üyeye yiyecek elde etmesi için yardım ettiği görülenler.
Ancak şimdiye kadar şempanzelerdeki varlığı çekişmeli. Mevcut çalışma, kuşkusuz, iğneyi insanlarla bazı prososyal eğilimleri paylaşmaya doğru itiyor.
İkincisi, kendi kendine ilaç tedavisi uzun zamandır bitkilerin yutulması özel tıbbi özelliklere sahip. Yakın tarihli bir çalışmada, orangutanlar gösterildi tükürüğü anti-inflamatuar özellikler içeren bitki yapraklarıyla karıştırıp vücutlarının çeşitli bölgelerine uygulamak - hayvanlarda kaydedilen ilk topikal kendi kendine ilaç vakası.
Ancak bilim adamları daha önce hiçbir zaman şempanzeleri (veya herhangi bir hayvanı) esasen bir yarayı “tedavi” etmemiş ya da bir yaraya farklı bir hayvan türü uygulamamıştı.
Bu anlamda gözlemler, bu şempanzelerin ne ve nasıl yaptıkları konusunda öne çıkıyor. Yaygın olarak “ağlama” olarak bilinen, çok sayıda türde bir malzemeyi, nesneyi veya maddeyi vücut yüzeyine sürtmek gözlemlenmiştir.
Memelilerin özellikle kendilerini ağaçlara, kayalara veya meyvelere ve eklembacaklılara sürtündükleri bilinmektedir. belirli bir koku almakve kuşların yakaladığı görüldü ve kırkayakları tüylerine sürmuhtemelen caydırıcı keneler.
Primatlarda, mesh etme davranışı da yaygındır. Rekambo şempanzelerinin aslında böcekleri sürtüp sürmediği henüz belli değil. Ancak benzersiz bir şekilde açık yaraları hedefledikleri için, bunun bir ilaç eylemi olabileceğini düşündürüyor.
Sıradaki ne?
Rekambo şempanzeleri tarafından kullanılan böcek türlerinin tanımlanması ve analizi, yeni rapor edilen bu ilaç tedavisi davranışının amacını ve etkinliğini ortaya çıkarmanın anahtarı olacaktır. Belki de Gabon'dan gelen böceklerin, tıpkı orangutanların kullandığı bitkiler gibi, yara iyileştirici veya iltihap önleyici özelliklere sahip olduğu ortaya çıkacaktır.
Son olarak, hakkında çok az anlaşmazlık olsa da, şempanzelerde kültürel çeşitlilik, Rekambo şempanzeleri benzersizlikleri ile öne çıkmaya devam ediyor. Bu şempanzelerin bizim için başka neleri var sorusunu akla getiriyor.