Suriye’de bir anne, esir düşen Şebbihalar arasında oğlunun katilini görünce Şebbiha’yı tokatladı. Annenin yaşadığı acı ve ızdırap her halinden belli oluyordu.
Suriye’nin İdlib Şehri’nde Özgür Suriye Ordusu’nun esirleri arasında oğlunun katilini gören acılı anne duygularına hakim olamadı. Oğlunun öldürüşünü gözleri yaşlı, çaresiz ve yalvararak izleyen anne oğlunun katilini defalarca tokatladı.
İdlib Şehri’nde Özgür Suriye Ordusu, Şebbiha güçlerinden bazı unsurları esir aldı. Esirlerin bulunduğu mekanda yer alan anne sormaya başladı: ‘Ahmet nerede? El-Hanş’ın kardeşi Gazi nerede?’ Sonra haykırarak ekledi: ‘Ben Samir El- Başi’nin annesiyim. Korkmuyorum.’ Um Samir oğlunun katilinin suratına tokat atarak acı içinde sözlerini sürdürdü: ‘Siz Allah’tan korkmuyor musunuz?’…
Suriye’de Şebbihalar insanlar arasında bilinmektedir. Genellikle halkla aynı şehirlerde otururlar. Halk onları tanır ve kendilerinden korkar. Zira onların vahşilik derecesi köy ve şehirleri bombardımana tutan Suriye Ordusu’nun vahşetini kat kat aşmaktadır. Um Samir’in oğlunun katilini tanıması da bu sebebe dönmektedir.
Um Samir, Suriye’de oğlunun katiliyle yüzleşebilen belki de ilk anne oldu. Tokat atmak acısını söndürmeye yetmeyecekti. Ancak yine de kahrını, üzüntüsünü, çektiği ızdırabı bir şekilde dışa vurmak istedi.
Esir düşen katil Şebbiha’nın öldürme gerekçesi ise insanın içini daha da burkuyordu: ‘O vakit görevdeydim!’
Betül Akyüz / TIMETURK