Zaman yolculuğu, günlük tutmanın olumlu bir kazasıdır. 16 yıl boyunca günlük tuttuktan sonra, hayatın gerçek özünü görmeme yardımcı olan şeyin, hakkında günlüğe kaydettiğim şeylerden ziyade günlük tutma eylemi olduğunu fark ettim.
Büyük büyükannem beni unutmaya başlayınca günlük tutmaya başladım. Gerçek hatıraların bir gün gözden kaybolacağı beni korkuttu. O zamandan beri unutmaya başladım diye her şeyi not almaya başladım.
Zaman geçtikçe günlüğüm hafıza kutum, arkadaşım ve sonunda öğretmenim oldu. Günlüğüm sevdiklerimin kaybına üzülmek için oradaydı; kariyeri değiştirme cesaretine sahip olduğumda, bir start-up başlatmanın duygularının hızlandığını gördü; iş hayatında kadın olmanın acı ve sevinçlerini kaydetti. Ve birçok durumda, beni kendi kendini yok etmekten bir arada tuttu.
Günlüğüm de bu salgın sırasında zihinsel olarak formda kalmama yardımcı oldu. İşte günlük tutmanın hayatlarının önemli bir parçası olduğunu kabul eden kişilerin listesi ( Virginia Woolf , Roosevelt , Albert Einstein , Marie Curie, Charles Darwin, Frida Kahlo ).
Herkes bir günlük tutsaydı dünya (ve Twitter) daha iyi bir yer olurdu.
Bir yıl önce, Ocak ayında, 15 yıldır günlük tutmanın yansımaları ve öğrendiğim dersler hakkında yazmıştım . Günlüğün ruhunuzun ve zihninizin eski bir resmi olduğunu anlattım. Makaleyi, günlüklerini başlatma (veya yeniden başlatma) fikrinden heyecan duyan bazı arkadaşlarım ve ailemle paylaştım. Mart ayının sonunda hayat meşgul olmuştu ve dergiler, daha fazla zamanları olsaydı yapabilmeyi diledikleri pek çok şeyden biriydi.
Hızlı bir arama ve sadece onların olmadığını anladım. Aşağıdaki resim, son beş yıldaki "günlük tutma" kelimesinin google trendidir. Gördüğünüz zirveler Aralık sonu ile Ocak ayının ilk haftası arasındadır. 2020 için bir istisna var (fazladan bir pandemi zirvesi yaşadık). İnsanlar günlüğe kaydetme konusunda heyecanlanıyor gibi görünüyor, ancak heyecan bir hafta içinde yok oluyor!
Google eğilimi, insanların zaman içindeki ilgisinin mükemmel bir göstergesi olabilir . Yeni Yıl Kararlarının ardından insanların “günlük tutmaya” olan ilgisinin azaldığı açıktır.
Alışkanlığım ve zaman zaman beni durduran şeyler üzerine düşünmeye başladım ve günlük tutma zihniyetimi günlük tutma etrafında değiştirdiğimde günlük tutma alışkanlığımın gelişmeye başladığını fark ettim.
Boş bir sayfaya başlamak korkutucu olabilir; doğru beklentilere sahip olmak büyük bir fark yaratabilir. Size başka bir 100 günlük günlüğe kaydetme faydası listesi vermek yerine, günlük tutmayla ilgili beş tavsiye vermek istedim. Seni başlatmalı ve asla durmamalılar!
Tavsiyelerim şu şekildedir:
18 yaşıma bastığımda günlük tutmayı bıraktım çünkü "Büyüdüm, günlüğü / günlüğü atıp bir planlayıcı bulmanın zamanı geldi!" Diye düşündüm. Bir derginin sadece gençler için olduğu konusunda yanlış bir kanıya kapıldım.
"Günlük tutmak", tıpkı kendi hayatınızın gazetecisi olmak gibi "kaydetme" eylemidir.
Fikir, olayları, gördüğünüz şeyleri, nasıl hissettiğinizi, kimi sevdiğinizi, tarifleri, alıntıları, aldığınız kararları kaydetmektir; İsterseniz bir resim veya kanıt ekleyin. Neyi veya nasıl kaydedileceğine dair hiçbir kural yoktur.
Bu mükemmel Pinterest / Instagram bullet dergilerinden sahip olduğunuz imajı bırakın. Herkesin kendine özgü bir günlük tutma tarzı vardır.
Ruhunuzun bir resmi gibi, onu nasıl çekmek istediğinizi siz seçersiniz.
Yaş, cinsiyet, dil veya niyet ne olursa olsun, günlüğünüzü başlatmak (veya yeniden başlatmak) için asla çok geç değildir.
Yazmak zorunda olmadığı için bir şey yaz diyorum. Bir çizim, çizikler veya kaydetmek istediğiniz herhangi bir şey olabilir. Yazacak tek bir cümlenin varsa, belki de kaydetmen gereken en önemli cümle budur. Her zaman not almanız gereken tek şey tarih ve yer (iyi bir gazeteci gibi). Şimdilerde günün saatini (saat ve dakika) ve konumu da ekliyorum.
Dergilerimde karalamalar, alıntılar, kitap özetleri, hedef listeleri, yaratıcı fikirler, resimler, tarifler ve şakalar buldum.
Henüz bilmiyor olabilirsiniz. Ancak gelecekte, tek bir karalamaya veya bir cümleye dönüp baktığınızda, kaydı neden yaptığınızı anlayacaksınız. Bu güzel bir duygu.
Şu anda yazacak bir şeyiniz olmasa bile kalemi ve defteri çıkarın.
Sadece yap, Nike
Eleştiriyi kapatmak benim için en zor şeydi. Benim iç mükemmeliyetçim her zaman bununla savaşır. Böyle bir şeyin olmadığını anlamak için "daha iyi bir günlük tutmanın" yolunu bulmaya çalışarak alışkanlığımı sık sık kesintiye uğrattım.
İç eleştiriyi kapatmamın yolları:
"Medeniyet, onları düşünmeden gerçekleştirebileceğimiz operasyonların sayısını artırarak ilerliyor." - Alfred North Whitehead.
Günlük kaydı ile aranızda hiçbir şey olmadığından emin olun.
Ne kadar az karar vermeniz gerekiyorsa, alışkanlığı o kadar hızlı geliştirirsiniz.
Birinin günlüğümü okuyacağından korkmayı bıraktığımda günlüğüm sert bir 360 derece dönüş yaptı. Bilmiyorum belki bir gün birisi okur ve muhtemelen umursamıyorum.
Unutma, o anda kendinden başka kimse için yazmıyorsun. Politik olarak doğru olmaya gerek yok. Utanç yok. Gerçek benliğiniz olabilirsiniz.
Yazarken kendim olma korkumdan ne kadar vazgeçersem o kadar çok yazmak istedim. Söyleyecek hiçbir şey içermeyen boş bir sayfa olarak başlayan şey, kapıları açtıkça dolmaya devam ediyor.
Daha başarılı, daha üretken ya da daha yaratıcı olmak için yazmıyorum. Her gün yeni başlamak için yazıyorum. Endişelerimi ve sesimi kağıda bırakıyorum ki orada olabileyim.
Günlük tutma niyetim yıllar içinde çok değişti ve değişmeye devam ediyor ve bu sorun değil.
Umarım bu tavsiyeler, günlük tutma alışkanlığınızı Ocak ayının ötesinde başlatabilir veya yeniden başlatabilir! Mükemmelliğe aşırı değer veren bir dünyada faaliyet gösteriyoruz; Kendinize kusurlu olmak için biraz yer açın. Günlük tutma pratiğini ne kadar uzun süre sürdürürseniz, o kadar çok kazanırsınız.
Günlük tutmaya daha fazla girdikçe, diğer yöntemleri keşfederek ve niyetlerinizi uyarlayarak işleri renklendirebilirsiniz. Bunu başka bir stres tetikleyicisine dönüştürmemeye çalışın (derginiz için 50 günlük bilgi almak gibi). Unutma, sana yardım etmek için bir günlük var.
Kim bilir, belki bir gün genç benliğinize de zaman yolculuğundan zevk alırsınız!
Altı yıl sonra ilk kez geri döndüm. Bunu ne kadar zamandır beklediğimi size anlatamam.
İnsanlara şans verme konusunda hayatta biraz geç kalındığına inanıyorum. Cömertçe.
Peki, düşünmek yerine ne yapabilirsiniz? Yapılandırılmış problem çözme yapın. Sorunları çözün ve bir eylem planına karar verin.
Küresel salgın ilk kez duyurulduğunda şaşırtıcı bir duyguydu. Korkunçtu ve yine de bir şekilde heyecan vericiydi - en hafif tabirle yeni bir deneyim.
Uzun zaman önce Rolfed almaya karar verdim. Algılanan tüm postüral kusurlarımla duruşumu kökten değiştirmenin ilginç bir yolu gibi görünüyordu.
Baleyle olan ilişkim beş yaşında başladı. Ebeveynlerimin benim için büyük bir balerin olmak için büyük istekleri olduğu için değil, ama pek de bir katılımcı değildim.