Bütün-uzlaşmayı öğretiyor muyuz?
Bazı insanlar, Üçlü İlahiyat teolojisinin bir evrenselliği, yani her insanın kurtarılacağı varsayımını öğrettiğini iddia eder. Çünkü onun iyi ya da kötü olması, pişmanlık duyup duymaması ya da İsa'yı kabul edip etmemesi önemli değildir. Yani cehennem yok.
Bu iddiada iki yanlışlık var, ki bu bir yanlıştır:
Bir kere, Üçlü Birlik'e olan inanç, tüm mutabakatlara inanmayı gerektirmez. Ünlü İsviçreli ilahiyatçı Karl Barth ne evrenselcilik öğretmedi ne de ilahiyatçılar Thomas F. Torrance ve James B. Torrance. Grace Communion International'da (WKG) Biz Üçleme teolojisini öğretiyoruz, ama evrensel uzlaşma değil. Amerikan web sitemiz şunları ifade eder: Tüm uzlaşma, dünyanın sonunda insan, melek ve şeytani doğanın tüm ruhlarının Tanrı'nın lütfu ile kurtarıldığını iddia eden yanlış varsayımdır. Bazı evrenselciler Tanrı'ya tövbe etmenin ve İsa Mesih'e inanmanın gerekli olmadığına inanacak kadar ileri giderler. Universalistler Trinity doktrini reddediyor ve evrensel uzlaşmaya inanan birçok insan Unitarian.
Zorla ilişki yok
Tüm mutabakatların aksine, Mukaddes Kitap sizi yalnızca İsa Mesih'in kurtarabileceğini öğretir (Elçilerin İşleri 4,12). Onun aracılığıyla Tanrı tarafından bizim için seçilen tüm insanlık seçilir. Sonuçta, bu herkesin bu armağanı Tanrı'dan kabul edeceği anlamına gelmez. Tanrı tüm insanların tövbe etmesini ister. İnsanları yarattı ve onları İsa aracılığıyla yaşayan bir ilişki için kullandı. Gerçek bir ilişki asla zorlanamaz!
Tanrı'nın Mesih aracılığıyla, ölümüne kadar müjde'ye inanmayanlar bile, tüm insanlar için yardımsever ve adil bir hizmet yarattığına inanıyoruz. Bununla birlikte, Tanrı'yı kendi seçimleriyle reddedenler kurtarılmaz. İncil'in dikkatli okurları, İncil çalışmasında, herkesin sonunda pişmanlık duyması olasılığını dışlayamadığımızı ve dolayısıyla Tanrı'nın kurtuluş armağanını alamayacağımızı kabul eder. Ancak, Kutsal Kitap metinleri yetersizdir ve bu nedenle bu konuda dogmatik değiliz.
Ortaya çıkan diğer zorluk şudur:
Neden tüm insanların kurtarılma olasılığı olumsuz bir tutum ve sapkınlık yükü uyandırmalıdır? İlk kilisenin inancı bile cehenneme inanma konusunda dogmatik değildi. İncil'deki metaforlar alevlerden, karanlıktan, uludandan ve gevezelikten bahseder. Bir insan sonsuza dek kaybedildiğinde ve kendisini çevresinden ayıran bir dünyada yaşadığında, kendi bencil kalbinin özlemlerine ve bilinçli olarak tüm sevginin, iyiliğin ve gerçeğin kaynağına teslim olduğunda ortaya çıkan durumu temsil eder. reddeder.
Eğer biri bu metaforları kelimenin tam anlamıyla alırsa, korkutucu oluyor. Bununla birlikte, metaforlar tam anlamıyla alınmamalıdır, yalnızca bir konunun farklı yönlerini temsil etmeleri amaçlanmaktadır. Ancak onlar aracılığıyla, cehennemin var olup olmadığına bakılmaksızın, birinin kalmayı sevdiği bir yer olmadığını görebiliriz. Tüm insanların ya da insanlığın kurtarılacağına ya da hiç kimsenin cehennemin ıstırabına zarar vermeyeceği tutkulu arzusunu beslemek, otomatik olarak bir kişiyi saptırmaz.
Hangi Hristiyan, daha önce yaşamış olan herkesin Tanrı ile affetmeyi affetmesini ve deneyimlemesini istemez? Tüm insanlığın Kutsal Ruh tarafından değiştirileceği ve birlikte cennette olacağı düşüncesi arzu edilir. Ve tam da Tanrı'nın istediği bu! Herkesin ona dönmesini ve sevgi teklifini atmanın sonuçlarına maruz kalmamasını istiyor. Tanrı onu özlüyor çünkü dünyayı ve içindeki her şeyi seviyor: «Çünkü Tanrı sadece unutulmuş oğlunu vererek dünyayı sevdi, böylece ona inanan herkes kaybolmaz, daha çok ebedi hayat kaybeder var ” (Yuhanna 3,16). Tanrı bizi en son akşam yemeğinde İsa'nın haini Judas Iscariot olarak düşmanlarımızı sevmeye çağırıyor (Yuhanna 13,1: 26;) ve çarmıhta hizmet etti (Luka 23,34) severdi.
İçeriden kapalı mı?
Buna rağmen, Kutsal Kitap tüm insanların Tanrı'nın sevgisini kabul edeceğini garanti etmez. Hatta bazı insanların Tanrı'nın affetme teklifini ve onunla ilgili kurtuluş ve kabulü inkâr etmelerinin mümkün olduğu konusunda bile uyarıyor. Ancak, birinin böyle bir karar vereceğine inanmak zor. Ve birisinin Tanrı ile sevgi dolu bir ilişki sunmayı reddetmesi daha da düşünülemez. Büyük Boşanma adlı kitabında CS Lewis şöyle anlatıyor: “Bilinçli olarak lanet olasıların sonuna kadar başarılı isyancılar olduğuna inanıyorum; cehennemin kapıları içeriden kilitli. »
Her insan için Tanrı'nın arzusu
Evrenselcilik, Mesih'in bizim için yaptıklarının etkinliğinin evrensel veya kozmik boyutuyla yanlış anlaşılmamalıdır. İsa Mesih aracılığıyla, seçilen Tanrı, insanlığın tamamı seçilir. Bu, tüm insanların nihayetinde Tanrı'nın bu armağanını kabul edeceğini güvenle söyleyebiliriz anlamına gelmez, bunun için kesinlikle ümit edebiliriz.
Elçi Peter şöyle yazar: “Rab vaat edenlerin vaat ettiği gibi vaadi ertelemez; o sizinle sabır var ve kimsenin kaybolmasını istemiyor, ama herkes otobüsü buluyor » (Petrus 2:3,9). Tanrı bizi cehennem azaplarından kurtarmak için mümkün olan her şeyi yaptı.
Fakat sonunda, Tanrı sevgisini bilinçli bir şekilde reddeden ve ondan geri dönenlerin bilinçli kararına zarar vermeyecektir. Çünkü onların düşüncelerini, isteklerini ve kalplerini aşmak için insanlıklarını geri almak zorunda kaldı ve onları yaratmadı. Öyle yapsaydı, İsa Mesih'teki bir yaşam olan Tanrı'nın en değerli armağanını kabul edebilecek hiç kimse olmazdı. Tanrı, insanlığı yarattı ve onları O'nunla gerçek bir ilişki kurduğu için kurtardı ve bu ilişki uygulanamaz.
Hepsi Mesih ile birleştirilemez
Kutsal Kitap inanan ve inanmayan arasındaki farkı bulanıklaştırmaz ve biz de yapmamalıyız. Tüm insanların affedildiğini, Mesih tarafından kurtarıldığını ve Tanrı'ya bağlandığını söylediğimiz zaman, hepimiz Mesih'e aitken, herkes henüz onunla bir ilişki içinde değil demektir. Tanrı tüm insanları kendisiyle uzlaştırmış olsa da, tüm insanlar bu uzlaşmayı kabul etmedi. Bu yüzden elçi Pavlus, “Tanrı Mesih'teydi ve dünyayı kendisi ile barıştırdı ve günahlarını onlara karşı saymadı ve aramızdaki uzlaşma kelimesini yükseltmedi. Şimdi Mesih'in elçisiyiz, çünkü Tanrı bizi yüceltiyor; Şimdi İsa yerine şunu soruyoruz: Tanrı ile uzlaşalım! ” Korintoslular 2: 5,19-20). Bu nedenle insanları yargılamıyoruz, onlara Tanrı ile uzlaşmanın Mesih tarafından gerçekleştirildiğini ve herkese teklif olarak sunulduğunu söyledik.
Endişemiz, İncil'in Tanrı'nın karakteri hakkındaki gerçeklerini paylaşan, çevremizdeki insanlar için düşünceleri ve şefkati olan canlı bir tanıklık olmalıdır. Mesih'in evrensel hâkimiyetini öğretiyoruz ve tüm insanlarla uzlaşmayı umuyoruz. Kutsal Kitap bize, Tanrı'nın bütün insanların Tövbeyle O'na gelmesini ve O'nun affetmesini kabul etmesini (bizim de hissettiğimiz bir özlemi) nasıl özlediğini söyler.
Joseph Tkach tarafından