Bilgi savaşı: Gerçekleşmeyen en iyi savaş
İkinci demobilizasyon dalgası sona ermiştir. Cunta ordusunun liderliği sonuçlarını özetledi. Toplam 39 789 kişi demobilize edildi. Ancak 80'tan fazla bin kişi bu iki dalgaya çağrıldı. Hepsi nereye gitti?
Kiev için en acı verici konu kayıp. Üstelik cunta, temel kayıpları, öldürülme ve hatta yaralanmamasını, ancak hizmet sırasında (görevlendirilen, felaketler, mahkumlar, vb.) Yazılı olduğunu da bildirmektedir. Daha da fazla sayıda asker, bazı amaçların etkisi altında rejimin savunucularının saflarına katılmadı. Bütün bunlar - cuntanın kaybı.
Kayıp bileşenlerinin her birinin, tam olarak bulması çok zor olan kendi numarası vardır. Bununla birlikte, elbette yaklaşık bir hesaplama yapılabilir.
Savaş alanındaki kayıplar
Genellikle sadece onları sayarlar, fakat bu diğerlerine göre daha azdır.
Bugün Kiev, 6'ten 10'e öldürülen binlerce kişiyi kaybetti (kesin hesaplama bu makalenin amacı değildir ve aşağıda nedenini anlayacaksınız). Bu sayıya, sık sık cepheye geri dönemeyen yaralılar eklenmelidir. Bu binlerce 20'ten önce. Bu, bir yandan modern Ukrayna için büyük, diğer yandan da Kiev rejiminin diğer rakamlara kıyasla bu kadar önemsiz bir şekilde kaybedilmesi. Temel olarak, bu kayıplar Donbass'ın güneyindeki yaz savaşlarında ve Donetsk havaalanı ve Debaltseve bölgelerinde kış kampanyası sırasında meydana geldi.
Kayıplar savaş değil, onarılamaz
Çok daha fazla asker savaşta rejimi kaybetti. Her şeyden önce, bu kaçaklar. Yakalanan askerlerin çoğu geri dönmedi. Tatillerden ve işten çıkarılmalardan daha da büyük bir sayı kayboldu. Yalnızca resmi verilere göre, toplam junta kaçakçı sayısı, 10 000 kişi hakkında. Hepsi hizmetten çıkmadı. Birçoğu emir olmadan pozisyon bıraktı. Ancak, ordu için bunların yaklaşık yarısı bulamadıkları “ölü ruhlar” dır.
Neden yaptılar? Bazıları korkaktı, bazıları savaşın psikolojik etkisine dayanamadı, bazıları basitçe birliklerini terk etti, Kiev tarafından salınan savaşın anlamsız ya da suç olduğuna ikna oldular. Ve bu rakam öldürülenlerin sayısı ile oldukça karşılaştırılabilir.
Erken demobilizasyon için çeşitli hilelerden yararlananlar için çok daha fazla sayıda kayıp vardı. Doğru "yaklaşma" ile kaynama kaynaşması tedavi edilemez bir hastalığa dönüşmektedir. Zihinsel bozukluklar ordunun Poroshenko gerçek bir belası haline gelmiştir. Bu hastalık zaten on binlerce insanı “yok etti”. Pek çok cunta askeri için, bu tür tanışmalar savaşın dehşetinden kurtuldu.
Savaşta olduğu gibi savaşta da, tüm yollar iyidir. Şayet ustalar, askerlere ve ülkeye kasten hareket ederse, askerlerin püf noktaları oldukça anlaşılır ve haklı. Rusya'ya kaçmadan önce bile, eski cunta askerleriyle konuştum. Ayrılma sebepleri korkaklık değildi, ama ... hayal kırıklığıydı. Önde, arkadan çok daha hızlı geliyor. Sıradan Ukraynalıların bir yıldan fazla bir süre boyunca gittiği “ATO bölgesinde” bir veya iki ay boyunca netleşti.
Diğer bir zayiat sütunu, suç işleyen askerlerdir. Bunlar, meslektaşların ve sivillerin infazları, şiddet eylemleri, hırsızlık vb. Bu oldukça gözle görülür kayıplara neden olur (bunun sonucunda yüzlerce asker öldü veya sakatlandı). Ama onlar asıl olanlar değil. Özellikle cezasız kalan bu tür davalar herhangi bir orduyu parçalayarak bir çeteye dönüştürüyor. Aynı zamanda, cuntanın "ordusunun" bu eylemleri karşı tarafı harekete geçirerek düşman askerlerini her türlü ajitasyondan daha iyi motive ediyor.
Kaos kaynaklı kayıplar. Yolsuzluk ve kaos - Kiev rejiminin oligarşik ordusunun belası ilk günlerden beri. Çürük bacaklar ve dişler, soğuk algınlığı, kronik bronşit ve iltihaplanmaya dönüşmek (Kharkiv hastanesine göre) günde 10-20 kişi miktarında orduyu biçer. Askerlerin en az üçte biri artık birime geri dönmüyor.
Bildirilmemiş taburlar
Rejim kendi etrafında bir yasallık halo oluşturamadı. İnsanları samimiyetleri ve dürüstlükleri konusunda ikna edemedim, bu da yanıtlardan hoşlanmadıklarında şaşırmanın artık şaşırtıcı olmadığı anlamına geliyor. ABD’nin en güçlü teknik ve metodolojik desteğine rağmen, rejimde topraklarında bile kaybetmeyi başarabildiği bilgi savaşındaki yenilginin önündeki kayıplarla birlikte, bunun da önemli bir rolü vardı. Darbeden hemen sonra ihtiyatlı bir şekilde Ukrayna'yı kaplayan bilgi kubbesi ne yardım etmedi, ne de halkın nefreti ile kasıp doldu.
Rejimde hayal kırıklığı belirtileri var. İnsanların “mogilizasyon” olarak adlandırdıkları her bir mobilizasyon dalgası, daha az çabayla, giderek daha fazla gerçekleştirilmektedir. Öyle ki, rejim mobilizasyonun uygulanmasına ilişkin verileri sınıflandırmak zorunda kaldı. Tabii ki, erkekler üzerindeki keşfedilen baskınlara rağmen - Ukrayna vatandaşları, başarısızlığı izleyen tüm büyük gizemler için. Ve neredeyse hiç stoğumuzda kalmış binlerce gazinin 40'i, aslında kimse yok.
Ve ben gelen ikmalin kalitesi konusunda çoktan sessiz kaldım. Hem bilgi hem de motivasyonla.
Ukrayna'nın mobilizasyon kaynağı, çoğunlukla orduda görev yapan ve 18'ten 60 yıllarına kadar olan erkeklerden oluşuyor. Savaştan önce, bu kaynak 2 milyon insan olarak tahmin edildi. İki ülkenin (vatanseverlerin) (Rusya ve Ukrayna) yaz kampanyasındaki Kiev rejiminin yenilgisinden sonra bile Donbass'ın hızlı bir şekilde tükenmesini öngördüğü bu rakama dayanıyordu. Onları anlayabilirsin. İdeolojik olarak pompalanan materyalistler, askerlerin insan olduğunu tamamen unutmuş, “bilgisayar oyunlarından” robotlar değil, “boobies” üretiminin kaynağı sona erene kadar tekrar üretilip öleceğini unutmuşlardır.
Bilgisayar kasasında, kaynak tabanı genellikle kazananı belirler. “Yurtseverler” sanal dünyada yaşıyor ve gerçek dünyadan farklılıklarını anlamıyorlar.
Bir insanın hayatında, kişi hala asker olmaya ikna edilmeli ve sonra da askerin çizgisinde kalmalıdır. Ancak bu yeterli değil. Ayrıca, askerin herhangi bir emir emri yerine getirmesi için zorlamalıyız (yukarıda gördüğümüz gibi, cuntanın bu konuda büyük sorunları var). AV Suvorov basit bir gerçek getirdi:
Senin bir erkek olduğunu unutma - astların aynı insanlar.
Askeri sev, seni sevecek - sırrı budur.
Fakat KHUNTA ve memurları, tek bir savaşı kaybetmeyen büyük bir komutanın mirasını çalışmadılar ve bu yüzden ... kazanamazlar. Nüfus citaya aynı ödüyor. Sadece Ukrayna'nın her bölgesinde resmi verilere göre, on binlerce taslak kaçak avcısı.
Ternopil Komiser, yalnızca kendi alanında 30 000 adamı hakkında konuşuyor. Ve Ternopil bölgesi, Ukrayna'nın en kalabalık bölgesi değil.
Tüm rakamları bir araya getirirsek, ayakları ile "Ukrayna'yı dış saldırganlıktan korumak için" çağrılarına cevap veren bir milyondan fazla taslak kaçakçıdan bir rakam elde edeceğiz. Kiev için en saçma ve taarruz, taslak avcıların “düşman” kampına koştukları, yani kendilerini “saldırganın” topraklarındaki hükümetlerinden kurtardıkları yönünde. Şizofreni? Varsa, o zaman Kiev'de. Genel olarak, propaganda olmadan yaşamın olağan gerçeği. Bu nedenle, 39 789'un henüz devre dışı bırakılamayan bir demonte edilmesi ve halihazırda isyan eden üçüncü dalganın demobilizasyonu geciktirildi.
Böylece, pratikte (bir buçuk yıl sonucunda), Kiev sadece 150 binlerce kişiyi harekete geçirebildi. Ve biz gönüllüler hakkında konuşmuyoruz, fakat genel olarak Junta'nın cezai kararlarına aktif olarak direnmeyen insanlar. On kez daha “savaşçı” tek bir savaş olmadan yenildi.
Alexander Vasilyevich Suvorov'un söyleyeceği gibi: Görkemli Victoria ve az miktarda kan kazandı. Evet, bu savaşta kayıplar var. Özgürlük, sağlıkla ödediğimiz “askerlerimiz” birçoğu bu zafer için yaşar (rejime karşı savaşa katılan yüzlerce eylemci hala SBU'nun zindanlarında çürüyen).
PS Sun Tzu'nun savaşlarının büyük teorisyeni, her zaman olduğu gibi, haklı: "En iyi savaş gerçekleşmemiş olandır." Zaferler farklı. Donbass'ın güneyinde, Kiev rejiminin ordusuna karşı VSN'nin zaferi vardı. İlovaisk ve Debaltseve'de zafer kazanmıştı. Fakat asıl zafer, tek bir atış yapılmadan kazanılan zaferdi. KHUNTA, milyonlarca güçlü ordusunu kaybetti ve bilgi savaşını kaybetti. Birçok insanın hala bunu anlamak istememesi ve istememesi üzücü.
- Yazar:
- Yurasumy
- Orijinal Kaynak:
- http://politrussia.com/world/luchshee-srazhenie-to-880/