Selamun aleyküm.
Çocuklarını savaşa teşvik etmiştir
Evet, şu an buradan kötü birisi olarak algılamayın. Peygamber ile bağlantısı olmasa bile, sesini duymuş, yüzünü görmüş bir sahabedir. Medinelidir, o dönemlerde Bedir savaşı olduğu için, çocuklarını savaşa teşvik etmiş. Böylelikle iki çocuğu şehit düşmüştür. Ama o sabretmiştir.
Çocuklarını, gerçek bir mümin olarak yetiştirdi
Çocuğu üç taneydi, ikisi şehit düştü. Ama hepsini gerçek bir mümin olarak yetiştirmeyi başardı.
Çocuklarının şehit olmasına sevinmiştir
İki çocuğunun şehit olmasına sevinmiş, bir çocuğunun ise olamamasına üzülmüştür.
İki şehit çocuğunun Ebu Cehil ile konuşması
Ebu Cehil peygamberi ezmek için şiirler yazar, kafirleri yüreklendirirmiş. Bir gün bu iki delikanlı cennet ile müjdelenen sahabi Abdurrahman ibn Avf'ın karşısına çıktılar ve dediler, "Ey amca! Sen Ebu Cehil'i tanır mısın?" Abdurrahman, "Evet! Tanırım, ey kardeşimin oğlu. Ebu Cehil'i ne yapacaksın?" dedi, çocuklar ise, "Haber aldık ki, peygambere sövüyormuş. Allah'a yemin ederiz ki, ikimizden eceli gelen ölmedikçe, şahsım ondan ayrılmayacaktır. Allah'a ahd ettim. Onu gördüğüm gibi saldıracağım. Ya onu öldüreceğim, veya bu uğurda öleceğim." Abdurrahman ise, onların bu söylediklerine hayret etti.
O sıra, Ebu Cehil telaşla kaçıyordu
O sıra, Abdurrahman, "İşte aradığınız Ebu Cehil odur." dedi. Ve bu iki yiğit onun üstüne çullandılar. O sıra Ebu Cehil'i hem de Muaz ibni Amr ibni Cemuh adında bir yiğitte gözetliyormuş. Bu üç kişi birlikte Ebu Cehil'i öldürdüler.
Oğullarının şehit olduklarını öğrendikçe hamdetti
Hz. Afra iki çocuğunun yani Muaz ve Muavviz'in şehit olduğunu öğrendiğinde Allah'a hamd etti, diğer oğlu Avf'ın ise şehit olmadığına üzüldü. Afra bunu peygambere der ve der ki, keşke Avf isimli oğlumda şehit olsaydı. Peygamber ise, Avf onlardan geride değildir dedi.
Peygamberin dediği çıktı, Avf şehit oldu
Avf başka bir savaşa katıldı ve şehit oldu. Peygamberimiz, "Avf onlardan geride değil" demişti, evet gerçekten de değilmiş.
Selametle