#anlamlı yazılar
Kaybedeceğini bile bile neden mücadele ediyorsun? dedi, Öleceğini bile bile yaşadığını unutmuştu o an...
Bozmadım.
0 notes
Artık insanları tanımak için zaman kaybetmiyorum ; nasıl olsa onlar zamanı gelince yaptıklarıyla kendini tanıtıyorlar
Paul Auster
4 notes · View notes
Şey gibi;
Bir sürü şarkı var, ama sen hiçbirinde kendini bulamıyorsun... Ve asıl soru şu;
-Şarkılardan oluşan gürültüden mi bulamıyorsun?
-Yoksa zaten hiçbirine ait olmadığından mı?...
5 notes · View notes
Düşüncelerin etrafta döndüğü bir kasırgada kayboldum...
Cevabını bulamadığım sorularda boğulur gibi oldum...
Bir kahvenin içine panzehrimi sığdırana kadardı...
Ve tek bildiğim yorulduğum;
Çok, çok, çok yorulduğum...
2 notes · View notes
Sana seni severken veda etmenin ağırlığı geçmiyor,
Bilmiyorsun...
1 note · View note
Kendine sağır olduktan sonra dünyayı duysan ne olur ki...
6 notes · View notes
Şu anda sana güzel bir söz söyleyebilmek için, on bin kitap okumuş olmayı isterdim, gene de az gelişmiş bir cümle söylemeden içim rahat etmeyecek: Seni tanıdığıma çok sevindim kendi çapımda...
2 notes · View notes
''Bizi de bu acımak mahvediyor albayım'' dedim. ''Başkalarına acımakla başlayan bu tehlikeli duygu, her zaman kendimize acımakla son buluyor. Kendimize acımaktan, başka işlere zaman kalmıyor. Acımak, ancak soyut bir düşünce olabilir.''
7 notes · View notes
“Oradasın, biliyorum. Bu satırları okuyorsun. Şimdi bu satıra geçtin, kaşların çatıldı. Kafan karıştı. Kimle konuştuğumu, bu satırları kime yazdığımı anlamaya çalışıyorsun. Ben bu satırları sana yazıyorum. Ona, buna, şuna değil. Sana yazıyorum. Dünyanın her neresindesin bilmiyorum, hangi şehrin hangi sokağında okuyorsun bu yazdıklarımı bilmiyorum. Bir otobüste misin, trende misin, saat orada kaç? Bilmiyorum... Ekrana dökülen saçların ne renk inan bana tahmin edemiyorum. Ve inan bana, bunların hiçbirinin önemi yok. Saçlarının renginin, saçlarının olup olmamasının, nerede olduğunun, saatin kaç olduğunun... Tek önemli olan sensin. Bu satırları okuyor olman. Neler yaşadın, neleri atlattın, neler yaşayacaksın, neleri atlatmak zorunda kalacaksın bilmiyorum. Tek bildiğim var, bu dünyada çıkmaz sokak yok. Sonuna geldiğini düşündüğün her yolda, o yolun sonunda bir duvar da görsen adım attığında yıkılacak o duvar. Belki mahvolmuş bir haldesin, belki pes ettin, belki çaresizsin, belki artık hiçbir şeyin iyi olacağına inanmıyorsun. Ama sen bu satıra geçtiysen, hâlâ umut var demektir. Çünkü bu satırları okumaya devam ediyorsan bu satırlardan bir kurtuluş yolu, bir cevap arıyorsun demektir. Derin bir nefes al. Bir nefes daha. Ve bil ki, ‘Vardır elbet bir çıkılacak yol.’ Yeter ki o yola adımını at. O telefonu eline al, kendini tuttuğun o mesajı at. Aynanın karşısına geç, kendine bir bak. O kadar değerlisin ki kendinin kendine yazık etmesine izin verme, saçlarını tara. Bir özür dile kendinden. Kendine yaptığın haksızlıklar için, kendini soktuğun o çıkmaz sokak için, kendini suçladığın her an için özür dile kendinden. Bu dünyadaki en önemli insan sensin. Bu dünyadaki en değerli insan sensin. Başkalarına verdiğin değerin yarısını bile kendine vermediysen eğer, şimdi bir kez daha özür dile kendinden. Ve bir kez daha. Unutma, herkes gittiğinde bile ruhun seninle kalacak... Senin en yakın arkadaşın, en daimi ailen sensin...”
15 notes · View notes
Bir insanın nasıl güldüğünden terbiyesini, neye güldüğünden akıl seviyesini anlarsın.
2 notes · View notes
Geceler zehir, geceler kara
Uçasım gelir, kanadım yara...
1 note · View note
Yalnız olmak, yanlış bir kalpte olmaktan iyidir.
16 notes · View notes
Sev ama mevsimlik olmasın! Yazın açıp, kışın solmasın.
10 notes · View notes
Birine aşık olmak doğaüstü bir şey. Milyarlarca ihtimalin bir araya gelmesi... O ihtimal iki insanın birbirini görüp kendine yuva yapması.Daha önceleri başka birinin bardağından su dahi içemezdekn onun dudağından nefes bulması...İnsanın en güzel duygusudur umut. Günlerce onunla yaşanılacak anlar hayal etmesi. O güldüğü için iyi hissetmenin keyfi... Çocukluğunun en güzel ve kanayan yerlerini paylaşması. Ailesini açması. Ona sahip olmanın verdiği huzur... arkadaşlarına heyecanlı bir şekilde onu anlatmak, bolğulduğun anlarda keşke o olsa anlatan diye aramak. Kimseye benzememesi. Can yetiyor da insana,en güzeli birinin "canım" deyip canına sarılması. Sinemalarda heyecanlanmak, ertesi gün telâşlarını paylaşmak, ne giyeceğim derdine düşmek... Ona sarılmak. Sen, ben diyebiliyor insan her yanındakine ama "biz"li konuşmak. Üç harfin sihri ne büyük. Ömür boyu beraber uyuyup uyanmak. Öyle güzel bir ihtimal ki aşk. Aşk milyarda birdir. Kıymette bin.
19 notes · View notes
Sen bana şarkılar söyle, ben de sana eşlik edeyim. Mutluluk bizde gizli.
7 notes · View notes
ağlamak için gözden yaş mı akmalı? dudaklar gülerken insan ağlayamaz mı?..
1 note · View note
Bugün bir arkadaşımın değer verdiği insanlara üzüldüğü ve bir çok şeyi kafasına taktığı için beyninde tümör olabileceğini öğrendim. Çok üzüldüm, hem de fazlasıyla. Ama sonrasında kendime de üzüldüğümü fark ettim çünkü ben o tümörün bir parçası değildim. Belki bencillik dersiniz, sağlık bu sonuçta. Her defasında başkalarının hatalarını, açtığı yaraları sarmanız için size yara bandı görevi yükleyen insanlara, kendinizi teselli makinesi gibi çırpınırken görünce işler değişiyor. Birisi tarafından değer görmediğinizi hissetmek, onun üzüntüsünde bile yer alamadığınızı fark etmek sordurtuyor adama, sen ne işe yarıyorsun diye. Sonra öyle bir farkındalık yaşıyorsunuz ki, yıldırım düşmüşçesine. Ben yıllarca beynimde tümörle, sırtımda bıçaklarla yaşarken zor anında bana sığınanlar, neredeydi diye düşünüyor insan. Biliyorum, belki çok bencilce. Ama ben böyle biri değildim.
Sevdiklerimle, benim kafama silah dayasalar ya onlara dokunma diye yalvarıyor olurdum ya da ilk beni öldür diye. İlk önce kendimi değil, canım dediklerimi düşünürdüm. Ben böyle biri değildim. Benim içimdeki sevgiyi onlar öldürdü. Kısacası arkadaşlar, beni bir tümör parçasına bile layık görmeyenler için bir kez daha öldürüldüm.
8 notes · View notes