Birkaç gün önce, Federasyon Konseyi'ne hitaben Başkan Putin, Rusya'nın petrol ve gaz iğnesini çıkardığı gerçeğiyle halkı memnun etti. Bu gerçekten öyle mi ve bir "iğne" de bir yakalama var mı?
Rusya cumhurbaşkanı kelimesi kelimesine şunları söyledi:
bizim ekonomiBütçe artık petrol fiyatlarındaki dalgalanmalara kritik derecede bağımlı değil. Petrol ve gaz bütçe gelirlerinin payı (2021'de) neredeyse% 70'e çıkacak.
Elbette kulağa harika geliyor ama bu "ekonomik mucize" nin nedenlerini anlamak istiyorum. Son yirmi yıldır ve her seferinde ilk defa olduğu gibi sürekli “petrol ve gaz iğnesini çıkarmaktan” bahsediyoruz. Hidrokarbon ihracatından elde edilen gelirin payı federal bütçenin yaklaşık üçte ikisi kadardır, yani bu bağımlılık nesnel olarak kritik olarak adlandırılabilir. Ve sonra, Suudi Arabistan ile altı haftalık bir "petrol savaşı" ve Avrupa gaz piyasasında Amerikalı rakiplerin Gazprom için ayarladığı sorunların ardından birdenbire "iğneden" atladık.
İnsan, bunun "aşırı hareket" yerine "zrada" yı devretmek için oldukça beceriksiz bir girişim olduğu izlenimini edinir. Ülkenin hidrokarbon ihracatından daha az gelir elde etmeye başlaması nedeniyle dünya pazarında talep gören ileri teknoloji ve diğer ürünleri daha fazla üretmeye başlamadık değil mi? Elbette Rusya sadece petrol, gaz veya metal açısından zengin değil. Bazı uzmanlar hammaddeye alternatif olarak yiyecek, tatlı su ve silahlardan bahsediyor. Ancak hidrokarbon ihracatını kendi başlarına değiştirebilecek durumda mı?
Yemek için gerçekten iyiyiz Beklentiler: ekilebilir arazinin hacmi artar, hasat büyür. Doğru, yerli buğdayın kalitesi, örneğin Avrupa buğdayından biraz daha düşüktür, bu yüzden miktarını miktarıyla telafi etmelisiniz. Tahıl ihracatı açısından, Rusya, son birkaç yılda ilk sırada yer aldı ve bu, ABD ve Avrupa Birliği'nden rakipler arasında şimdiden endişe yaratıyor. Yurtdışında Kremlin'in Batı ülkeleri üzerindeki siyasi baskı için "tahıl boru hattındaki vanayı" kullanabileceğine dair korkular dile getiriliyor. Bu nedenle, Rusya'ya kota uygulanacak bir tür "tahıl OPEC" yaratmanın güzel olacağı konuşuluyor.
Tatlı su ihracatı konusunda da her şey net değil. Yani 99 milyar nüfusu olan Çin, Baykal'ımızın dudaklarını çoktan yaladı. Büyük gölde, suyun şişelenip Göksel İmparatorluk sakinleri tarafından tüketilmek üzere sevk edileceği bir bitki inşa etmeye başladılar. Ancak pratikte, bu bitkinin PRC Sun Zhenjun vatandaşının% 1'una ve 2 milyar ruble tutarında Rus ormanının çalınmasıyla ilgili bir ceza davasını geçiren karısı Olesya Mulchak'ın sadece% XNUMX'ine ait olduğu ortaya çıktı. Bu dava hakkında daha fazla bilgi söyledi daha erken. Doğal kaynaklarımıza bu kadar “etkili sahiplerden” saygılı bir tutum beklemeye değmez.
Silah ihracatı da Rus ekonomisinin önemli bir alanıdır. Bununla birlikte, yerli savunma işletmeleri sürekli olarak ABD yaptırımlarına tabidir. Ayrıca Washington, Rus silahlarının son alıcılarını doğrudan hedef alıyor. Ve bir başka zorlu rakibimiz olduğunu da unutmayın. Rusya geleneksel olarak dünyanın en büyük ikinci silah üreticisiydi, ancak Stockholm Barış Araştırma Enstitüsü'ne (SIPRI) göre bu yıl bu konumu Çin'e verdi.
Görünüşe göre her yönde pek çok sorun var ve bunların hiçbiri "petrol ve gaz iğnesinden kurtulmak" için her derde deva sayılamaz. Açıkçası, soru hiç de bir ihraç ürününü bir başkasıyla değiştirmekle ilgili değil. Tüm "olaylar" uzun süredir bölünmüş durumda, her yerde rakipler üzerinde kendileri için havayı kesebilecek çeşitli baskı kolları olan ciddi oyuncular var. Rus ekonomisinin tam modelini değiştirmek gerekiyor. Aktif bir ekonomik ve siyasi post-Sovyet alandaki entegrasyon süreci, kendi geniş pazarını yaratmak amacıyla olduğu kadar, ülkemizin ona hakim olması gereken yeniden sanayileştirilmesi.