Yemekten sonra aç veya memnun hissetmek bizim kararımız değil. Sadece bu ihtiyaçlardan birini hissediyoruz ve yerine getirildikten sonra hayatımıza devam ediyoruz.
Ayrıca, neden bir elma yerine çikolatayı tercih ettiğimizi veya sabahları sağlıklı seçenekleri tercih etmenin neden daha kolay olduğunu anlayamıyoruz.
Yani, yiyecekle ilişki kurma şeklimiz ve yiyecek seçimlerimiz tamamen kontrolümüz altında değilse ve bazen niyetimize aykırı ise, planlarımızı “sabote etme” eğiliminde olan diğer güçler nelerdir?
Enerji üretmek için yakıt bulma ihtiyacı, tüm canlı organizmaların biyolojisinde mevcuttur: hayatta kalmak için hepimizin yiyeceğe ihtiyacımız var. Yani, vücudumuzun gıda alımını kontrol etmek için karmaşık bir sisteme sahip olması şaşırtıcı değil, hormonlar tarafından yönlendirilen, vücut ve beyin arasında kimyasal haberciler görevi gören, davranışlarımızı ve yiyecek seçimlerimizi koordine eden.
Bu hormonlar kanda dolaşır ve bağırsaklar, yağ dokusu ve pankreas (insülin gibi enerji depolamada yer alan hormonları üreten) dahil olmak üzere enerjinin alımını ve depolanmasını yöneten vücudun çeşitli kaynaklarındaki dokudan kaynaklanır.
Bazı hormonlar açlığı uyarmaktan sorumludur (onlara “açlık hormonları” diyelim), diğerleri ise bizi tam hissettirmekten sorumludur (hadi onlara “tokluk hormonları” diyelim).
Dolduğunda, mide daha az açlık hormonu üreterek ve yemeyi bırakmak için beyne bir mesaj göndererek yeme arzumuzu azaltır. Aynı zamanda, tokluk hormonlarının seviyeleri yemekten sonra artar ve 30 ila 60 dakika sonra zirveye ulaşır.
Açlık ve tokluk hormonu mesajlarının bu dinamik etkileşimi, beynimizin yeme davranışımızı düzenlemesine yardımcı olur. Başka bir hormon seti yiyecek seçimlerimizi yönlendirebilir ve bizi yemeye motive edebilir, fiziksel açlığın yokluğunda bile.
Kilo verdiğimizde hormon seviyelerinin de değiştiği anlaşılıyor. Birkaç çalışma, diyete bağlı kilo kaybının, kilo alımını teşvik eden hormonal değişikliklerle ilişkili olduğunu ortaya koymuştur..
Kilo kaybından sonra, tokluk hormonları seviyeleri azalır ve açlık hormonları seviyeleri artar. Bu değişiklikler kalıcı bir açlık artışına, tokluk hissinin azalmasına ve daha düşük kalori harcamasına neden olur. Bu değişiklikler üç yıla kadar sürebilir ve muhtemelen bunun nedeninin bir parçasıdır. 8 dışında 10 insanlar uzun vadede kilo kaybına kavuşuyor.
Hormonlarımızı kontrol edemeyeceğimizi hatırlamak önemlidir. Aç hissettiğimizde yemek yememek çok zordur. Ancak hormonlarımızın nasıl çalıştığını öğrenmek, kilomuzu etkili bir şekilde kontrol etmek için ne tür tedavi ve stratejilere ihtiyaç duyulabileceğini anlamamıza yardımcı olabilir..
Daha fazla bilgi için lütfen +351 282 420 400 numaralı telefon numarasından Grupo HPA Saude ile iletişime geçin.
Hormonlar, iştah ve yeme alışkanlıkları
Bu makale hakkındaki yorumlarınızı veya görüşlerinizi bize gönderin.