Üç ay içinde, dört yıllık iç savaşın sonunda Ruanda’da yaklaşık bir milyon insan elendi. Endüstriyel ölçekte ölüm kampları çağrısında bulunmadı, imha düzenledi. Nüfusun bir yarısı diğerlerini küçük kollarla katletti. Bütün bunlar, o zamanlar 6 milyonluk bir ülkede, neredeyse dünyadan önce, BM barış güçlerinin savunmasızlığının ortasında. Radyo, soykırımda o kadar büyük bir rol oynadı ki, sahibi bir savaş suçlusu olarak suçlu bulundu. Beklenmedik bir şekilde her şeyin nasıl değiştiğini tam olarak tanımıyorum, “diyen genç kadının hatırası, 25 yıl önceki Ruanda soykırımını anlaşılmaz kılan her şeyi ifade ediyor. Ayrıca yüz günden az bir sürede 800 bin Tutsi ve 100 bin hutu öldüren katliam bir yerden çıkmadıysa. Hutu, 1962’de bağımsızlığını kazanan Ruanda’da iktidara geldikten sonra, yüzlerce Tutsi ülkeyi terk etti – bu süre zarfında dört milyonun biraz altında çok daha küçük bir nüfus. Yine de, Tutsilerin sınır dışı edilmesi ve etnik kültürlerinin korunması bu işlev için kalmasına rağmen, kalan Tutsilerle barış gerçekten sağlanmış gibi görünüyordu. İlk devlet başkanı derhal klasik bir işlev üstlendi, tek partili bir sistem kurdu, hükümet siyasi seçimleri adı verilen bir prosedürde karşı aday olmadan gücünü güçlendirdi. 1973’te kendi destek bakanı tarafından görevden alındı: Ek olarak bir hutu olan Juvenal Habyarimana, 24 yıl boyunca devlet başkanı olarak kaldı ve cumhurbaşkanlığı siyasi seçimlerinde defalarca yüzde 99 kazandı.
Tutsi’den tahliye edilenler gitmedi
Aynı zamanda, yirmi yıl önce Uganda’ya kaçmış olan Tutsiler ve yavruları, aslında ortadan kaldırıldıklarını hatırlamakta başarısız olmadılar. Tutsiler, Uganda iç savaşı’nın nihai olarak başarılı muhalif bölüğünde enerjik bir görev oynadılar – ordunun dörtte birini temsil ettiler – o kadar ki liderleri Paul Kagame’nin Uganda’nın ulusal güvenlik müdürü olmasını sağladılar. Bundan sonra, 1987’de Ruanda’nın Vatansever Cephesi (FPR) haline gelen ve 1990’da Ruanda’nın geri dönmeyi reddetmesiyle silahlı bir savaş başlatan önceden var olan Tutsi tahliye şirketini geliştirmek için Uganda’nın yardımını almak karmaşık değildi. İç savaşta kuzey bölgeleri yönetildi, Ruanda liderliği onları yerinden edemeyebilirdi. O kadar da değil, 1992 yazında BM, Ruanda Cumhurbaşkanı Habyarimana’yı FPR ile sakin bir güç departmanı için düzenlemeler başlatmaya ikna etti. Arusha anlaşması Ağustos 1993’te imzalandı. Hareket eden federal hükümeti ve ayrıca barış anlaşmasını uygulamak için BM barış gücü millete gitti.
Birleşik Eylem Dışı Organizasyon
” Durum hakkında çok az şey biliyorduk. Aslında karanlıktaydık, “diye itiraf etti 2004 tarihli bir belgeselde bir huzur hedefi uzmanı. Komutanıyla birlikte Kanadalı Romo Dallaire, Afrika’yı ilk kez kontrol etti. “Aslında her şeyi denediğimi belirtmekte hiçbir teselli bulamıyorum… Ruhum bugün hala onlarla. Önümdeki gözleri görebiliyorum. Kızgın veya masum görünüşler … yahut soranlar: Aşağıda ne oldu?” Dallaire soykırımdan 10 yıl sonra söyledi. Kışkırtma ile kesinlikle hiçbir ilgisi yoktu, ayrıca kan banyolarının hesapları doğrulanamadı. BM zaten durumun zirvesinde değildi: Şirketin barış misyonları başkanı (daha sonra BM genel sekreteri) Kofi Annan, barış güçlerinin silahlı çatışmalardan uzak durması gerektiğinden endişeliydi. Ayrıca Çin, Rusya ve ABD tek sesle hedefin geri çekilmesini önerdi. Washington’un uzaklaşması, Mogadişu için milislerle savaşırken 18 BİRLEŞİK DEVLET BM askerinin öldürüldüğü mevcut Somali saçmalığıyla da açıklandı. Düzenleme yine de yürürlüğe girdi, bu nedenle Ruanda’nın o sırada katılımcı olduğu BM Güvenlik Ve Güvenlik Konseyi, Ruanda cumhurbaşkanını anlaşmanın baskıya girmemesi durumunda BM hedefinin ülkeden çekileceğini söyleyerek anlaşmayı uygulamaya teşvik etmeye çalıştı. Sözleşmeye karşı çıkanlar için daha iyi bir anlaşma yoktu. 1994’te, 6 Nisan’da, bilgileri inceledikten sonra, hutu radikal kanadı tarafından giderek hain olarak görülen Ruanda Cumhurbaşkanı Habyarimana, Uganda’dan eve döndü ve Kigali uçuş terminalindeki bir etki roketi tarafından imha edildi. Onu ortadan kaldıran tanımlanamaz, Tutsis’e ek olarak aşırı Hutular da olabilirlerdi, ancak ikincisi o zamanki eylem hakkında daha az meraklıydı.
Fakenews’in
6 Nisan’daki cinayet, o zamana kadar kansız olmayan iç savaşın eğitim seyrini tamamen değiştirdi, ancak sonrakilere kıyasla alakasız kayıplarla. İdeolojik zemin, hükümete adanmış medya tarafından hazırlandı, RTML radyo istasyonu ve ayrıca Ruanda devlet Radyosu önderlik etti. Ülkedeki Tutsileri iç düşman olarak gördü. Beşinci sütunun aksine, özellikle rtml’nin popüler müzik ekleri arasında giderek artan aşırı mesajlar yaygınlaştı.
O zamanlar böyle adlandırılmasa da, radyo sahte haberlerin dağıtımını da üstlendi – bu muhtemelen 20’den haberdar olanlar için alışılmadık bir durum olmasa da. yüzyıl. Burundi’de yüzlerce sayısız Tutsi Hutusunun öldürüldüğüne dair haberlerin ardından, savaş dışı ekiplerin zarar görmesi gereken Tutsi hedefleri verildi. (Gerçek bir geçmişi vardı.).
Yerleşik insanlıktan çıkarma yöntemiyle, Tutsilerden hamamböceği dedikleri insanlar olarak da bahsetmediler. Bu arada, isim başlangıçta FPR savaşçıları tarafından kendi başlarına kullanıldı. Bu, damgalayıcı kelimenin hızla yayılmasını kolaylaştırdı, bu nedenle kendisini Tutsi olarak tanımlayan FPR’NİN gerçekte Ruanda merkez ofisi ile silahlanmış olması nedeniyle. Böylece, Ruanda’daki Tutsi özel vatandaşlarının FPR temsilcilerini ortadan kaldırmaya hazır hale getirmeleri kolaydı.
Çok sayıda katliam
ortadan kaldırılması için joker kart verilen, çoğunlukla bıçaklarla katledilmek üzere ortaya konan binlerce kitlenin 10’ları, devlet tanıtımıyla şahsından mahrum bırakılan düşmanlardır. – Ruandalı tutuklu belgeselde itiraf etti Soykırım: Savaştan bile kötü. Öldürmenin ya da ortadan kaldırılmanın kolay formülü temel olarak silahsız sivillerin, kadınların ve ayrıca gençlerin katledilmesinde nefsi müdafaaydı. Aslında onlardan farklı olmayan, Tutsi olduklarını iddia etmenin ötesinde veya belki de atmosferlerinden haberdar olan insanlar. Ya da Tutsi’ye fazla müsamaha gösteren ve bir haini vefat ettirmek zorunda kalan bir Hutu. Bu, elbette, cinayeti arttırdı, çünkü buna katılmak istemeyenler öldürülmekten korkabilirdi. ruandalı bir mahkum olduğunu söyledi. Her gün altı ila sekiz bin kişinin öldürüldüğü cinayete 130 bin kişinin katıldığı tahmin ediliyor. Üç aylık kan banyosu, Fpr’nin ilerlemesiyle sona erdi. Kagame’nin birlikleri finansmanı kaydederken, hesaplanamayan öldürme ve iç savaş sona erdi. FPR zaferinden sonra, sayısız sivil de yeni baskılarla aynı şekilde vefat etti, ancak düzenlenmiş bir Tutsi intikamı başlatılmadı. Fpr’nin inancı birleşik bir Ruanda ülkesine dayanıyordu. Yöntemde, Tutsi ve hutu tanımlamaları takdir edilmese de, 25 yıldır – 2000’den beri devlet başkanı olarak – ulusun öncülleri gibi küçük bir çocuk olarak ortadan kaldırılan ve Tutsi’deki bir Tutsi tahliye kampında yetişen bir siyasi lider tarafından yönetildiği açıktır. Uganda, siyasi seçimi yüzde 99 ile kazandı. En azından o zamandan beri, Afrika’nın büyük ölçüde gelişen ve aynı zamanda en fakir uluslarının çoğunda soykırım olmadı.
22 ölüm cezası
BM Koruma Konseyi 2002 yılında konseyi, Ruanda iç savaşından sorumlu olanlar için Uluslararası Adalet Divanı’nı kurdu. 96 suçlama – vaizler, belediye başkanları, milis liderleri, askeri liderler – cevap vermek zorunda kaldı ıctr’ye göre, bu 6-7 yıl kadar bekçilikte kalmıştı. Bunlardan 15’i beraat etti ve 10’u diğer ülkelerdeki mahkemelere teslim edildi. 17 kişi ömür boyu hapis cezasına çarptırıldı – 3’ü şu anda ölü – ek 18 kişi 20 ila 47 yıl hapis cezasına çarptırıldı ve şu anda da hapiste. Eğitim ve öğrenmeyle ilgili bir tarihçi olan Ferdinand Nahimana, bir noktada otuz yıl elde etti. Karara göre rtml’nin kurucusu, öfkeyi uyandırmada ve ayrıca radyosuyla pogromlarda işbirliği yapmada büyük bir görev oynadı. Nahimana, programın değiştirilmesi üzerinde hiçbir etkisinin olmadığını ve Nisan ayından sonra radyosunda kendisinin tanımlanamadığını açıkladı. Bu, radyonun aslında daha önce büyük ölçüde teşvik ettiği gerçeği tarafından reddedilir. Nahimana, cezasının üçte ikisini çektikten sonra 2016’nın sonlarında başlatıldı.