Mekke'de emirlik yapan şeriflerden Hz. Hasan evlâdından Mûsâ b. Abdullah'tan dolayı Mûsevî nisbesini almıştır. Bu aileye mensup emîrlerin ilki Mûsâ b. Abdullah, sonuncusu da Ebü'l-Fütûh'un oğlu Şükür'dür.
Kardeşi Îsâ b. Ca'fer'in 384'te (994) ölümü üzerine Mekke emîri olan Ebü'l-Fütûh cesur, idealist ve şair ruhlu bir kimseydi. 381 (991) yılından itibaren kardeşine emirlikte yardımcı olmuş, bu sırada büyük nüfuz kazanmış, Abbâsî ve Fâtımî halifelerine çeşitli yazılar yazmıştı. Ebü'l-Fütûh 402'de (1011) Mekke'de müstakil emirliğini ilân etti ve adına para bastırdı. Daha sonra Filistin'in merkezi Remle'ye giderek Râşid-Billâh lakabıyla bu defa halifeliğini ilân etti. Buna karşılık Fâtımî Halifesi Hâkim-Biemrillâh 403 (1012) yılında Ebü'l-Fütûh'un amcazadesi Ebü't-Tayyib'i Haremeyn valiliğine tayin etti ve 50.000 dinarla çeşitli hediyeler ve hil'at gönderdi. Bunun üzerine pek çok kimse Ebü'l-Fütûh'tan ayrıldı ve Hâkim-Biemrillâh'a bağlandı. Ebü'l-Fütûh ise Cerrâhîler'den ve Türk emîrlerinden Yârûh Tegin'den Mekke'ye dönme konusunda yardım istedi. Onların yardımıyla aynı yıl içinde gizlice Vâdilkurâ'ya kadar geldi. Emirliği Ebü't-Tayyib'den alarak durumu Fâtımî halifesine bildirdi, Fâtımî halifesi de bunu kabul etmek zorunda kaldı. Bundan sonra Ebü'l-Fütûh hutbeyi Fâtımî halifesi adına okuttu ve ölünceye kadar Mekke emirliğine devam etti. Ancak halife, Ebü'l-Fütûh'a yardım eden Müferric b. Dağfel'i bir hile ile öldürttü (404/1013).
Ebü'l-Fütûh'un ölümünden sonra oğlu Şükür Mekke emîri oldu. Yirmi üç yıl emirlik yapan Şükür'ün erkek evlâdı olmadığından Mûsevî ailesinin emirliği onunla sona erdi (453/1061). Emirlik aynı sülâleden Benî Füleyte (Felîte) denilen Hâşimîler (Hevâşim) ailesine geçti.
Kaynak: Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi