Dünya tarihini ele alırsak, eski devletlerle askeri filoların ortaya çıkmasından bu yana denizciler neredeyse var olmuştur. Savaşçıların gemilerdeki ilk ayrılmalarının Fenikeliler ve eski Yunanlılardan kaynaklandığı bilinmektedir. Eski Yunanistan'da, Denizciler "epibatlar" olarak adlandırıldı. Açıkça konuşursak, gemideki ve geminin komutasına ait olmayan tüm insanlar epibatlar olarak sıralandı, ancak bu kelime daha çok deniz askerleri anlamına geliyordu. Atina'da, epibatlar Atina toplumunun en düşük sosyal tabakası olan hayvan temsilcilerinden alındı. Epibats gemilerin güvertesinde savaştı ve karadaki gemilerden de indi. Eski Roma'da, denizciler liburnarii ve manipülatörler denirdi. Özgürler arasından askere alındılar, yani Eski Yunanistan'da olduğu gibi, Romalıların denizcilerinin askeri zanaatları sosyal olarak prestijli olarak kabul edilmedi. Aynı zamanda, liburnaria iyi silahlanmış ve düzenli lejyonerler düzeyinde eğitilmiş olmasına rağmen, daha az ödeme aldı.
Deniz Piyadeleri'nin modern biçimde oluşumu - ayrı bir tür olarak hali hazırda modern zamanlarda gerçekleşti. Deniz Piyadeleri'nden kendi düzenli oluşumlarını edinen ilk ülke İngiltere idi. Çok sayıda denizaşırı koloninin ve alt bölgelerdeki sürekli sömürgeci savaşların ve ayaklanmaların varlığı, deniz savaşlarında karada ve denizde savaş operasyonları gerçekleştirebilecek özel askeri birimlerin oluşumu ve kademeli olarak iyileştirilmesine ihtiyaç duydu. Ek olarak, o sırada denizcilerin önemli bir işlevi de gemilerde iç güvenliği sağlamaktı. Gerçek şu ki, savaş gemilerinin denizcileri, sadece gönüllü olarak değil, aynı zamanda alt sınıfların temsilcilerinin aldatmasıyla işe alınan çok özel bir şarta sahipti. Filodaki hizmet koşulları çok zordu ve daha sonra kaptan ve subayların öldürülmesi ve korsanlara devredilmesi ile gemi isyanları nadir değildi. Gemilerdeki isyanları ve donanma askerlerinin evden çıkarılmalarını önlemek. Büyük gemilerde, genellikle bir teğmen, kıdemli bir çavuş ve çavuşların yardım ettiği, bir denizci kaptanı tarafından yönetilen, 136 halkında numaralandırılmış bir denizci şirketi vardı. Yatılı gemilerde denizciler ana rolü oynadı ve sahili karaya çıkarırken, gemi subayının komutasındaki geminin denizcileri tarafından güçlendirildi. Bu durumda, Deniz Kuvvetleri Komutanlığı subayı seferi kuvvetinin komutan yardımcısı olarak görev yaptı.
"Deniz Askerleri" "Peter Alekseev" şirketi
Her ne kadar bir askeri asker alayı oluşturulması kararnamesi 1705'te imzalanan Büyük Peter Peter, aslında ulusal denizcilerin prototipi olarak kabul edilebilecek askeri birlikler çok daha erken ortaya çıkmıştı. 16. yüzyılın ikinci yarısında, Korkunç İvan'ın emriyle, mürettebatı özel okçu grupları içeren bir filo yaratıldı. İlk Rus askeri yelkenli gemisi Orel, 1669'te inşa edildiğinde, ekibi, İvan Domozhirov tarafından yönetilen Nizhny Novgorod okçularının 35'inden oluşan bir ekibi de içeriyordu. Gemi okçularına nöbetçi görevi ve yatılı savaşlara katılma görevi verildi. Ancak, okçuların gemide hizmet etmesinin yanı sıra, okçuların diğer bölümlerinden farklı değildiler. Bununla birlikte, "Kartal" gemisinin servisi kısaydı, bu nedenle deniz okçularının sökülmesi, yerli deniz tarihinde sadece bir bölüm olarak kaldı. Özel bir tür asker olarak denizcilerin oluşumuna duyulan ihtiyaç, yalnızca Avrupa askeri deneyimini inceleyen Peter I'i gerçekleştirdi. Bir denizci yaratma ihtiyacı, Rusya'nın denizlere erişme mücadelesi - Azak ve Baltık tarafından açıklandı. Başlangıçta, ordunun piyade alaylarının özel olarak görevlendirilmiş askerleri ve subayları arasında yapılan ayrılıklar, Ostrovsky, Tyrtov, Tolbukhin ve Shnevetsov, Rus gemilerinde hizmet vermeye başladı. Neredeyse derhal "askeri askerler" savaşı kullanmaya başladıktan hemen sonra, yatılı savaşlarda etkinlikleri kanıtlandı. Askerlerin eylemleri sayesinde İsveç filosunun büyük gemilerinde birkaç zafer kazanıldı. Mayıs ayında, 1703, Neva'nın ağzında iki İsveç gemisi tarafından ele geçirildi.
Savaşa katılan Büyük Peter, nihayet biniş ve amfibi savaşlarda rol alabilecek özel askeri birimler kurma ihtiyacına ikna oldu. 1704'in sonbaharında, Büyük Peter, “donanma askerlerinin alaylarını (filoya bakarken) alay etmeye ve onları daha iyi bir eğitim ve düzen için daha iyi bir eğitim için eski askerlerden almaları gereken kaptanlarla bölmeye karar verdi”. Başlangıçta, Rus filosunun gemilerinde, Preobrazhensky ve Semenovsky alaylarından askerler denizci olarak kullanıldı. Rus Ordusunun savaşa en çok hazır olan bu birimlerinin askerleri ve memurları arasında Deniz Alayı'nın oluşmasına başlandı. Kasım ayındaki 16 (27) kararından sonra, kralın alay oluşturmak üzere görevlendirdiği Amiral Fedor Golovin, Norveç doğumlu Rus Admiral Cornelius Cruys'a uygun emri verdi: “Bir Deniz Alayı, Majesteleri'nin Kararına göre, lütfen yazmalıyım. 1705 askerlerinde olabilmek için ve buna ait olan ne, silahta ve diğer konularda, eğer istersen, bana abonelikten çık ve başkalarından ayrılmaya gerek yok; ve bunlardan kaç tanesinin bir sayıya sahip olduğu veya büyük bir puan alındığını ekledikten sonra, parkurlar için acemi bulacağız. ” Böylece, Büyük Peter'e ek olarak, Fyodor Golovin ve Cornelius Cruys, Rus denizcilerinin yaratılmasının kökenindeydi.
Alayı subayları, Kuzey Savaşı ile savaşmış olan Yaşam Muhafızları Preobrazhensky ve Semenovsky Alaylarının görevlendirilmemiş subaylarından oluşuyordu. 4 Deniz Alayı Şirketi'nin komutanının, Peter Alekseev Büyük Petrus adı altında listelenmesi dikkat çekicidir. Alay Baltık Denizi'nde hizmet vermiş ve kompozisyonuna her biri beş şirketten oluşan iki tabur dahil etmiştir. Alay, 45 görevlileri, 70 görevlendirilmemiş görevliler ve 1250 yetkilerinden oluşmaktadır. İlk Rus Deniz Kuvvetleri, baget (bayonet prototip), kılıç kesiciler ve kılıçlarla av tüfeğiyle silahlandı. Kurulduktan kısa bir süre sonra, Denizcilik Alayı, öncelikle yatılı ve iniş operasyonlarında kullanıldığı Kuzey Savaşı'nda yer aldı. Zaten 1706’te, Deniz Alayı ilk ateş vaftizini aldı. Kaptan Bakhtiyarov takımı, bir biniş savaşında İsveç botu "Espern" i yakalamayı başardı.
1712’te, deniz alayı yerine beş ayrı tabur kurma kararı verildi. Tabur yapısına geçme kararı, Kuzey Savaşı sırasında Donanma Alayının savaş istihdamı deneyiminin bir analizine dayanarak verildi. Alaylı örgüt çok hantal görünüyordu, bu da denizcileri savaş koşullarında kullanmayı zorlaştırıyordu. Bu nedenle, Deniz Alayı kurmaya karar verildi ve üstelik beş deniz taburu yaratmaya karar verdi. Amiral taburu, filo merkezinin gemilerinde görev yaptı, amiral yardımcısı taburu, yatılı saldırı gemilerinde, amiral taburunda arka amiral taburunda, savaş galonunda davalı taburunda, askeri savaş üssünde, tabur komutasında askeri taburda, tabur komutasında görev yaptı. Rus filosunun kıyı kurumları. Bu tür taburların her birinde 22 görevlisi ve 660 görevlendirilmemiş görevliler ve ertelemeler yer aldı. Komutanların önderlik ettiği gemi yatılı takımları, gemi komutanlarının operasyonel kontrolü altındaydı, ancak günlük hizmet ve eğitimde, genellikle deniz kuvvetleri taburunun komutanına atanan deniz piyadelerinin filo şefi'ne bağlıydı. Denizcilik kampanyalarına ve savaşlarına katıldıktan sonra, gemiye biniş ve iniş ekipleri deniz üslerini koruma görevini üstlendiler ve taburlarının emrinde savaş eğitimi aldılar. Geminin mürettebatı, 80'ten 200 askerlerine, yani kabaca bir denizciden oluşan bir şirketten oluşuyordu. Mutfak filosunda donanma askerleri, aynı zamanda, mutfak robotu olan gemi mürettebatının% 80-90 ini oluşturdu. 150 insanlar, sadece 9 insanlar denizci ve geri kalanlar Marines olan, scamp'larda görev yaptı. Scampaway ayrıca bir deniz subayı tarafından yönetildi. Deniz Piyadeleri'ne ek olarak, 18-26'te binlerce askerin hava kuvvetleri kuruldu. 1713'te, bu bileşiğin gücü, 29'e ulaştı: 860 adamı, 18 piyade alayı ve ayrı bir piyade taburu halinde birleştirildi. 1714'te denizciler Gangut savaşına katıldılar. Rus ordusunun 3433 askeri personeli hakkında iki gardiyan, iki kadın, on bir piyade alayı ve bir denizci taburu katıldı. Kuzey Savaşı'nın önemli bir kısmı, ana rolün Denizciler tarafından oynadığı İsveç'e karşı amfibi operasyonların yürütülmesiydi. Bu nedenle, yalnızca 1719’te, daha sonra Genel Amiral Apraksin’in komutasındaki iniş birlikleri, Stockholm’den Norrköping’e kadar bölgede 16 iniş operasyonlarını gerçekleştirdi. Stockholm ve Gefle arasında başka bir 14 işlemi gerçekleştirildi.
Kuzey Savaşı'ndan Birinci Dünya Savaşı'na
Kuzey Savaşı'nın sona ermesinden sonra, denizciler zaten Rus ordusunun ve donanmasının ayrılmaz bir parçasıydı. Rus denizcilerin katıldığı bir sonraki kampanya Farsça kampanya 1721-1723 oldu. Her bir alaydaki 80 taburu boyunca, daha sonra 10 alaylarının bir parçası olan Marine Corps firmasının 2 şirketine dahil oldu. Denizciler sayesinde Hazar Denizi'ndeki Rus pozisyonlarının güçlendirildiği görüldü. Daha sonra, denizcilere katılanlar arasından, Baltık Filosunda iki deniz alemi kuruldu.
Kuzey Savaşından bu yana, Rus askeri askerleri, Rus İmparatorluğu tarafından yürütülen neredeyse tüm büyük savaşlarda savaşmışlardır. Kıyı kalelerini ele geçirmek, keşif yapmak ve sabotaj düzenlemek, savaşlara katılmak için amfibi saldırı operasyonları için kullanıldılar. Arazi piyade alaylarını güçlendirmek için, çoğunlukla denizlere karaya atıldı. Rus denizcilerinden dolayı - Yedi Yıl Savaşı, Rus-Türk savaşları. Rusya-Türk savaşı sırasında 1735-1739. İki Baltık Denizi aleminde görevlendirilen 2145 asker ve subaylarına komşu deniz taburları, Azak kalesinin kuşatılması ve yakalanmasına katıldı. Yedi Yıl Savaşları Sırasında 1756-1763 Denizciler, Prusyalı Kolberg kalesine yapılan saldırı sırasında başarıyla hareket etti. Yüzbaşı 1, GA rütbesi komutasındaki bir denizci ve denizci müfrezesi tarafından alındı. Spiridova. Deniz Piyadeleri, 1769-1774 Takımadaları Seferi sırasında, Rus filosunun Çanakkale Boğazı'nı bloke ettiği ve hava birlikleri takımadaların adalarına, Yunan ve Türk kıyılarına indiğinde de kendini kanıtladı. Kampanya boyunca, Baltık Filosunun askerleri ve deniz subaylarından oluşan 60'ten fazla iniş grubu, Rus filosunun gemilerinden indirildi. Gemideki beş 8 000 denizci ve subay filosu Akdeniz'e Baltık Denizi'nden Akdeniz'e transfer edildi. Baltık Filosunun deniz alaylarına ek olarak, Muhafızlar ve Ordu piyade alaylarının birlikleri - Preobrazhensky, Kexholm, Shlisselbur, Ryazan, Tobolsk, Vyatsky ve Pskov'un Yaşam Muhafızları da iniş takımına dahil edildi.
Rus-Türk savaşı 1787 - 1791 sırasında, deniz saldırı kuvveti, Türk kalesi İsmail'in saldırısına ve yakalanmasına katıldı. İspanyol kökenli bir Rus subayı olan ve genel olarak José Ribas olarak adlandırılan Binbaşı General Osip Deribas komutasındaki saldırı filosu İsmail’e saldırmak için gönderildi. Erkek kardeşi Albay Emmanuel de Ribas komutasındaki çıkarma kuvveti, Karadeniz Kazak birliklerinin Kazakları, Kherson grenadiers taburları ve dağılmasından sonra kıyı surlarını işgal eden Livonyalı korucuları içeriyordu. Karadeniz Filosunun Denizcileri, İsmail'in saldırısından kaynaklanmaktadır. 1798-1800 içinde Denizciler, Rusya’nın İyonya Adaları’nı ele geçirmeyi başardığı ve İtalyan kıyılarında karaya çıkan Corfu adasını işgal eden Akdeniz Amiral Fyodor Ushakov kampanyasında yer aldı. Korfu adasının fırtınasında Teğmen Albay Skipor komutasındaki deniz taburlarına katıldı, buasel ve Brimmer ana. Deniz Piyadeleri'nin eylemleri daha sonra İmparator Paul I'e denizcilerin cesaretini ve hazırlıklı olduklarını bildiren Amiral Ushakov tarafından takdir edildi.
Rusya’nın deniz kuvvetlerinin subaylarının ve askerlerinin Avrupalı meslektaşlarından öncelikli olarak ahlaki karakterlerinden farklı oldukları, ülkelerinde görev yaptıkları ve askeri görev olarak gördükleri, Avrupa devletlerinin denizcileri ise paralı askerler - maceracı bir depodaki insanlar Ana değer, hizmet için ödül oldu. Rus denizcilerinin en önemli ayırt edici özelliği, süngü saldırısı ve nişan alma için mükemmel yetenekleriydi. Düşmanla yüz yüze gelmek için sürekli hazırlık, bugüne kadar Denizcilerin temel becerilerinden biri olmaya devam etmektedir. Bu nedenle, yirminci yüzyılın savaşlarında bile, düşmanların hem “kara ölüm” hem de “deniz şeytanları” olarak adlandırdıkları denizcilerden korkuyorlardı.
1803’te, Rus denizcilerinin bir başka örgütsel dönüşümü gerçekleşti. Bireysel taburlara dayanarak, üçü Baltık Filosunun komutasına bağlı olan ve biri Karadeniz Filosunun bir parçası olan dört deniz alayı kuruldu. Denizciler, 1805-1807’te ikinci Amiral Senyavin’in ikinci yardımcısı olan Archipelago seferine katıldı. 1805'teki 1811 Hannover Seferi, iki tugay marinini içeren 25 Piyade Tümeni'ni yarattı. Bu bölüm, yılın 1812. Dünya Savaşı kara cephelerinde iyi mücadele etti. Borodino alanında, Egersky Alayı Yaşam Muhafızları ve Muhafızlar Denizcilik Mürettebatının anıtı Fransız ordusu yaklaşırken Rus ordusunun hareketi için köprüler ve geçişler yapma ve müteakip köprü ve geçişleri yapma görevini yerine getiren Denizcilerdi. Sipariş subay adamı M.N. Otuz denizciden Lermontov, Koloch Nehri üzerindeki köprüyü imha etmek zorunda kaldı ve Fransızların yaklaşması durumunda nehrin geçişini engelledi. Ağustos ayının 26'i Fransız Borodino köyüne saldırdığında, Rus avcıları şiddetli bir direnişin ardından hala geri çekilmeye zorlandı. Ondan sonra, denizciler köprüye ateş açtı, ama Fransızlar yanan köprüye koştu ve denizciler Fransızlarla el ele mücadele etmek zorunda kaldılar. Barclay de Tolly, otuz denizciye yardım etmek için iki Jaeger alayı attı ve sonrasında ortak çabalarla, ilerleyen Fransız alayını yok etmeyi başardılar. Michman Lermontov, bu savaş için St. Anne 3 derecesini aldı.
Bununla birlikte, 1821 Dünya Savaşı'nın sona ermesinden sonra, 1813'ta deniz kuvvetleri ordu departmanına verildi, ardından Rus denizciler neredeyse bir yüzyıl boyunca varlığını bıraktılar. Açıkçası, bu Rus yüksek askeri komutasının ve imparatorunun affedilmez bir hataydı. Bu yanlış hesaplamanın sonucu, XIX yüzyılın başlarında - XX yüzyılın başlarında - Rus ordusunun ve donanmasının XIX'in ikinci yarısının savaşlarında karşılaştığı sayısız sorun oldu. Yani, 1854-1855 içinde Sivastopol savunması sırasında. deniz birimleri için bariz bir ihtiyaç vardı. Sevastopol'ün savunması sırasında gösterdiği yiğit cesaret ve cesaretleriyle tarihe geçen Karadeniz Filosunun denizcilerinden 17 deniz taburlarının oluşturulması gerekliydi. Bununla birlikte, o zamanlar Karadeniz Filosunda düzenli alaylar veya en azından deniz taburları olsaydı, durum farklı bir şekil alabilirdi. Ancak, Rus makamları Kırım Savaşı'ndan uygun sonuçları çıkarmadı - denizciler asla yeniden inşa edilmedi. Rus-Japon Savaşı Sırasında 1904-1905 Denizcilere duyulan ihtiyaç Japon birlikleri Port Arthur tarafından savunuluyordu. Gemilerden oluşan yedi deniz taburu, ayrı bir denizci kadrosu, üç deniz tüfeği şirketi ve makineli tüfek mürettebatı tarafından savundu.
Sadece 1910’ta kraliyet savaş ağaları tekrar deniz kuvvetlerini donanmanın ayrı bir kolu olarak oluşturma ihtiyacı hakkında konuşmaya başladı. 1911’te, Ana Denizcilik Merkezi ülkenin ana deniz üslerinde piyade birimleri oluşturmak için bir proje geliştirdi. Baltık Filosunun bir parçası olarak Karadeniz ve Vladivostok taburlarının bir parçası olarak piyade alayı oluşturulması planlandı. Ağustos ayında, Kronstadt'taki 1914, Muhafızlar denizcilik ekibinin denizcilerinden iki tabur ve Baltık denizcilik ekibinin 1'in denizcilerinden bir tabur tarafından kuruldu. 1 Ağustos 1914, Karadeniz Filosunda deniz taburları kurulmasına başladı. Filonun komutanı "Geçici ayrı Kerch Deniz Taburu hakkındaki düzenlemeler" imzalandı. Batum kalesinin askeri komutanına iki tabur daha gönderildi. Hazar Denizi'nde ayrı bir denizci şirketi kuruldu ve Bakü'de Karadeniz Filosunun denizcilerinden ayrı bir saldırı dekolmanı yapıldı. Mart ayında, 1915, zaten I. Dünya Savaşı sırasında, 2 Baltık filosu mürettebatının ayrı bir deniz taburu, tüfek şirketleri, bir maden şirketi, bir makineli tüfek komutanlığı, iletişim komutanlığı, askeri topçu, teknik, atölye, vagon tren, vapur "Ivan-city" ekipleri ve tekneler. 1916'ta filo komutanlığı, Baltık ve Karadeniz - iki bölüm oluşturmaya karar verilen deniz kuvvetlerini daha da geliştirmenin ve güçlendirmenin gerekli olduğu sonucuna varmıştır. Baltık Bölümü, denizcilerden oluşan bir tüccar temelinde kuruldu ve 1915 ile var olan deniz taburlarının bağlantısı sonucu Karadeniz kuruldu, ancak Baltık ve Karadeniz'in denizcilik bölümlerinin nihai oluşumu böyle değildi.
Sovyet denizcilerinin ilk adımları
Şubat Devrimi'nin bir sonucu olarak, bölünmeler dağıldı. Bununla birlikte, denizciler, başta karada faaliyet gösteren birimler olarak konuşan, hem devrim hem de İç Savaş olaylarında çok önemli bir rol oynadılar. Deniz kuvvetlerinde devrimci görüşlerin yayılmasından dolayı, yılın 1917 devrimlerinin şok gücü haline gelen denizciler olduğu söylenebilir. Halkın Askeri İşler Komiseri'nin Ocak 1918 tarihli yönergesi, oluşturulan her kademede "dost denizciler" müfredatına gönüllüleri dahil etme ihtiyacını vurguladı. Arazi cephelerinde İç Savaş savaşlarında, 75 hakkında binlerce denizci savaştı. Bunlardan en ünlüsü, elbette, Pavel Dybenko, Anatoly Zheleznyakov, Alexey (Thomas) Mokrousov'du. 1920'te, Mariupol'de, Kızılların savunması için Azak Denizi kıyılarını işgal etti ve amfibi operasyonlar yürüttüğü için, resmi olarak Deniz Piyadeleri Bölümü olarak adlandırılmayan 1-I Deniz Seferi Bölümü kuruldu. Bölünme, her biri iki taburun dört alayından, bir süvari alayı, bir topçu tugayından ve bir mühendislik taburundan oluşuyordu. Bölünme sayısı 5 bin kişiye ulaştı. Kuban'ın “beyazlardan” kurtuluşuna önemli bir katkı yapan deniz bölümü idi. İç Savaşın sona ermesinden sonra, denizcilerden oluşan cephelerde savaşan birimler dağıtıldı. 1920'te - 1930 - s. filolarda denizcilerin bir kısmı yoktu. II. Dünya Savaşı'ndan önceki Sovyet Donanması, 1920-e - 1930-e’de beri tek bir özel yapım iniş gemisine sahip değildi. Dünyanın orduları ve filoları, amfibi işlemlere önem vermedi, ancak daha çok kıyıdaki amfibi savunmanın geliştirilmesine odaklandı.
Sadece 1930'lerin sonunda, dünyadaki askeri-politik gerilimlerin artmasıyla bağlantılı olarak, normal denizcilerin ilk Sovyet birimlerinin oluşturulması üzerine çalışmalar başladı. 17 Haziran Red Banner Baltık Filosunun komutanı 1939, "Barış Devri geçici devletler için ayrı bir özel zaman oluşumuna başlamak için Halk Donanması Komiserinin talimatlarına göre" emrini verdi! Kronstadt'ta bir konuşlandırılmış tüfek tugayı ... ". 11 Aralık SSCB Deniz Kuvvetleri Komiseri 1939, Kızıl Bayrak Baltık Filosunun özel tüfek tugayının kıyı savunma birimi olarak kabul edilmesini ve Filo Askeri Konseyi'ne bağlı olmasını emretti. Baltık Filosunun özel bir tüfek tezi, Finlandiya Körfezi adalarındaki iniş gücüne iniş yapan Sovyet-Finlandiya savaşında aktif rol aldı. Sovyet-Fin savaşına, özel bir deniz kayak dekolmanı ve özel amaçlı taburlar katıldı. 25 Nisan 1940, SSCB Deniz Kuvvetleri Komiseri 1, ayrı bir özel tüfek tugayı 25-th özel deniz tugayına yeniden düzenleme emrini imzaladı. Bu nedenle, Sovyet denizcileri tarihinin başlangıç noktası olarak kabul edilebilecek olan, yılın Nisan 1940 günüdür.
İkinci Dünya Savaşı sırasında "Kara Ölüm"
Ancak, Büyük Vatanseverlik Savaşı'nın başlangıcına kadar Sovyet askeri ve deniz komutanları deniz piyadelerinin gelişimi konusunda endişe duymuyorlardı. Baltık Filosunda yalnızca bir deniz tuğlası vardı, ancak kalan filolar önce Karadeniz Filosunun bu tür bileşiklere ihtiyaç duyduğunu hissettiler. Sovyet askeri liderlerinin ve deniz komutanlarının hataları savaşın ilk günlerinde hissedilmeye başlandı. Bu nedenle, denizcilik ekiplerinin pahasına denizci birliklerinin ve oluşumlarının oluşumu, savaşın ilk aylarında hızlandırılmış bir hızda gerçekleştirilmeye başlandı. Savaşın başlangıcında, komutan donanma piyadeleri oluşturmaya başladılar - kara cephelerinde görev aldılar ve donanma ve deniz piyadeleri personelinden görev aldılar - amfibi operasyonlara katıldılar, deniz üslerinin savunulması ve keşif ve sabotaj operasyonlarının yürütülmesi.
Ekim ayına kadar 1941, 25 Denizcilik Tugayı kuruldu. Denizciler, Leningrad ve Moskova, Stalingrad ve Odessa, Sivastopol ve Arktik deniz üslerinin savunmasında önemli bir rol oynadı. Ancak Denizciler, en aktif şekilde Karadeniz kıyılarında savaştılar. Deniz piyadeleri ve kara kuvvetlerinin oluşumları ile karşılaştırıldığında, denizcilerin verimliliği daha yüksekti. Fakat kayıp deniz piyadeleri piyade ile karşılaştırıldığında bile daha somut bir şekilde taşındı. Savaş yılları boyunca, denizciler karada sadece sıradan piyade birimleri olarak kullanılmadılar, aynı zamanda tüm cephelerde havadan yapılan, keşif ve sabotaj operasyonlarına katıldılar. Denizcilerin en aktif kısmı Karadeniz bölgesinde, Kırım ve Kafkas sahillerinde hareket ediyordu. Sivastopol yakınlarındaki savaşlarda piyade yalnızca keskin nişancı binicileri tahrip edildi 1050 Nazi askerleri. Naziler, denizcilerden ateş olarak korktular ve onlara "kara ölüm" dediler. Savaş sırasında, bir bölüm, 19 Tugayları, 14 alayları ve 36 deniz taburları, toplam 230 bini aşkın asker, çeşitli cephelerde ve farklı zamanlarda savaştı. Aynı zamanda, Büyük Vatanseverlik Savaşı sırasında denizcilerin örgütsel yapısı da düzensizlikle karakterize edildi. Birincisi, üç tip birim ve oluşum denizcilere atfedilebilir: 1) kara cephesinde faaliyet gösteren deniz piyade tugayları; 2) deniz piyadeleri ve amfibi saldırı ve deniz üsleri ile sahil savunma işlevlerini yerine getirme; 3) resmi “deniz” adına sahip olmayan, ancak Deniz Kuvvetleri personeli temelinde çalışan tüfek birimleri ve oluşumları ve aslında denizcilerdi.
İkincisi, bu tür birimlerin tek bir yapısı geliştirilmemiştir. Çoğu zaman, denizciler teçhizata indirgendi ve İkinci Dünya Savaşı sırasındaki alay yapısı yaygın değildi. Tarihçilerin vurguladığı gibi, top ve makineli tüfek eksikliği nedeniyle. Bu nedenle, 384'in Karadeniz Filosu Deniz Piyadeleri'nden Ayrı Nicholas Kızıl Bayrak Taburu, iki tüfek, makineli tüfek şirketi, bir tanksavar silahı şirketi, bir makineli tüfek şirketi, bir keşif müfredatı mühendisi, bir mühendisi müfettişi, bir iletişim müfettişi, bir sıhhi tesisat birimi ve bir ekonomik departmanı içeriyordu. Taburda kıyı bölgelerinde bağımsız askeri operasyon yürütme kabiliyetini olumsuz yönde etkileyen hiçbir topçu yoktu. Tabur sayısı, 686 insanıydı - 53 subayı, 265 ustabaşı ve 367 ayrıcalığı.
Ancak, denizcilerin daha iyi silahlı kısımları vardı. Böylece, 31'in Onega Askeri Filosundaki Petrozavodsk Deniz Piyade Birliği Taburu, üç tüfek şirketi, bir makineli tüfek şirketi, bir makineli tüfek firması, bir 76 mm top aküsü ve bir 45 mm silah, harç aküsü, keşif, kundakçı ve uçaksavar silahlarından oluşuyordu. makineli tüfek takımları, zırhlı takımlar, dalış takımları, sıhhi ve ekonomik takımlar. Böyle bir yapıyla, bağımsız savaş misyonlarının performansı zaten oldukça mümkün görünüyordu. Büyük Vatanseverlik Savaşı sırasında, Sovyet denizciler cesaret, cesaret ve kararlılık mucizeleri gösterdiler. İki yüz denizci, ünlü istihbarat subayı VN olan Sovyetler Birliği Kahramanı unvanını aldı. Leonov, iki kez Sovyetler Birliği'nin Kahramanı oldu. Deniz Piyadeleri'nin büyük bir kısmı Ağustos 1945'ta Sovyet-Japon savaşında çalındı. Pasifik Filosunun iniş operasyonları sayesinde Sovyet birlikleri Güney Sakhalin'i ve Kurile Adaları'nı hızla işgal edebildi, Kore limanlarında bir yer edindi ve direnen Kwantung Ordusunu bitirdi.
Savaş sonrası dönem. Çözülmeden gelişmeye
Anavatanların Büyük Vatanseverlik Savaşı sırasındaki başarısı, denizcilerin kahramancılığının, Sovyet liderliğini ve bu eşsiz birliklerin varlığına duyulan askeri emri ikna etmesi gerekirdi. Ancak savaş sonrası dönemde, Sovyetler Birliği'ndeki denizcilerin birimleri ve oluşumları tekrar elimine edildi. Küçük bir dereceye kadar, Sovyet liderliğinin kararı nükleer füzenin hızlı gelişimi ile desteklendi. оружия. 1950'in ortasında. Nikita Kruşçev, açıkçası denizcilerin modern koşullarda işe yaramazlığından söz etti. Deniz Piyadeleri'nin parçaları ve oluşumları dağıldı ve memurlar rezervlere gönderildi - ve bu eşsiz bir savaş deneyimi ve mükemmel bir eğitim olmasına rağmen. 1958’te, Sovyetler Birliği’nde amfibi gemi üretimi durduruldu. Bu da, Asya ve Afrika'nın sömürgeleşmesi ve bir dizi yerel savaş ve çatışmanın başlamasıyla ilgili küresel siyasi olayların arka planına karşıdır. SSCB denizcileri kullanmayı reddetti ve bir bütün olarak Deniz Kuvvetlerinin gelişmesine çok az dikkat ederken, Birleşik Devletler ve Büyük Britanya deniz kuvvetlerini geliştiriyor, deniz piyadelerinin eğitimini ve silahlanmasını geliştiriyorlardı. Amerika Birleşik Devletleri'nde, denizciler uzun zamandan beri ülke dışındaki Amerikan siyasi çıkarlarını korumak için en önemli araçlardan biri haline geldiler, bir dereceye kadar Amerikan silahlı kuvvetlerinin bir sembolü oldular (denizcilerin yurtdışındaki Amerikan elçiliklerini ve temsilcilerini korumak için hizmet etmesi şans eseri değil).
Sadece 1960'in başında. Sovyet liderliği, ulusal denizcileri canlandırma ihtiyacının farkında oldu. Dahası, Sovyetler Birliği, uzak bölgeler dahil olmak üzere dünya siyasetinde giderek daha aktif bir rol oynadı - Tropikal Afrika, Güney ve Güneydoğu Asya ve Karayipler. Deniz yoluyla konuşlandırılabilecek ve iniş ve keşif-sabotaj operasyonlarında kullanılabilecek özel birliklere duyulan ihtiyaç artmıştır. 1963'te, 7 Haziran 1963 hakkındaki SSCB Savunma Bakanlığı'nın direktifine uygun olarak, RSFSR'nin Kaliningrad Bölgesi'nden Baltiisk'te bulunan 336. Suvorov Belostok Emri ve Alexander Nevsky Muhafızları Ayrı Deniz Alayı kuruldu. Alayın ilk komutanı Muhafız Albay PT olarak atandı. Shapranov. Aralık 1963'in başlarında, Vladivostok'a altı kilometre uzaklıktaki Slavyansk'ta bulunan Pasifik Filosundaki 390 inci Ayrı Deniz Alayı kuruldu. 1966’te, Leningrad Askeri Bölgesi’ndeki 61'in motorlu tüfek alayına dayanarak, 131 inci motorlu tüfek bölümünün Leningrad Askeri Bölgesi’nden hareketle, Kuzey Filosunun komutasındaki 61 inci ayrı Red Banner Kirkenes Marine Alayı kuruldu. Karadeniz'de Deniz Piyadeleri Kasım 1966'ta yeniden canlandı: Baltık Denizleri Alayı ortak Sovyet-Romanya-Bulgar tatbikatlarına katıldıktan sonra, taburlarından biri bölgede kaldı ve Karadeniz Filosuna 309 - ayrı tabur olarak katıldı. deniz Kuvvetleri. Ertesi yıl, 1967, temelinde, Karadeniz Filosu Deniz Piyadeleri'nin 810. Ayrı Alayını oluşturdu. Doğu ve Güneydoğu Asya'daki operasyonel ortam göz önüne alındığında, Deniz Kuvvetleri'nin ilk bileşimi Pasifik Filosunda yaratıldı. 390'in Vladivostok'a yakın yerleştirilmiş ayrı bir deniz alayına dayanarak, 55 denizaşırı bölümü kuruldu. Hazar filosunda ayrı bir deniz taburu taburu oluşmuştur. Yani, 1970'in başında. Sovyet Donanması bir bölünme, üç ayrı alay ve bir de tabur deniz kuvvetinden oluşuyordu.
1967'ten itibaren, SSCB Deniz Piyadeleri birlikleri düzenli olarak okyanusta hizmet etti ve Soğuk Savaş sırasında birçok büyük askeri ve siyasi çatışmaya katıldı. Sovyet denizciler Mısır ve Etiyopya, Angola ve Vietnam, Yemen ve Somali, Gine ve Sao Tome ve Principe, Benin ve Seyşel Adaları'nı ziyaret etti. Belki de 1960-th - 1970-s'deki denizcilerdi. SSCB'nin en "savaşçı" şubesi olarak kaldı. Ne de olsa, Denizciler Sovyetler Birliği'nin stratejik çıkarlarını savunarak yurtdışında sayısız yerel çatışmada yer aldı. Dolayısıyla, Sovyet denizciler, Mısır-İsrail savaşı sırasında Mısır ordusuna yardım etmek zorunda kaldılar. Etiyopya'da bir denizci şirketi Massau limanına indi ve yerel ayrılıkçılarla mücadeleye öncülük etti. Seyşeller'de, Kaptan V. Oblogi'nin emrindeki Sovyet denizciler, Batı yanlısı bir darbeyi önledi.
1970'in sonunda Sovyet önderliği nihayet ülke deniz kuvvetlerinde deniz birimleri ve birimlerinin varlığının önemini ve gerekliliğini fark etti. Kasım ayındaki 1979'te, denizcilerin bireysel alayları, ayrı bir denizci teçhizatı olarak yeniden düzenlendi, bu da oluşumların durumunun taktik üniteden taktik üniteye değişmesine neden oldu. Tugayları oluşturan taburlara ayrı ve taktik birimlerin statüsü denir. Alaylara dayanarak oluşturulan ekiplere ek olarak, Kuzey Filosunun ek bir 175-I ayrı deniz tugayı da yaratıldı. Bu nedenle, SSCB Donanması'nın Kıyı Kuvvetleri'nin bir parçası olan Deniz Piyadeleri, 1990 tarafından şunları içeriyordu: 55-I Mozyr Kızıl Bayrak Deniz Piyadeleri Bölümü (Pasifik Filosu, Vladivostok), 61-I Kirkines Kızıl Bayrak Ayrı Deniz Tugayı (Kuzey Filosu, Murmansk yakınlarındaki Sputnik), 175-I ayrı ayrı deniz tugayları (Kuzey Filosu, Murmansk yakınlarındaki Serebryanskoe), 336-I Suvorov'daki Belostok Emri ve İskender Nevski'nin Kaliningrad bölgesindeki ayrı ayrı deniz tugayları (Baltık Filosu, Baltiisk) i), 810-I, Hazar Filosunun ayrı bir taburu olan denizciler tugayı (Karadeniz Filosu, Sevastopol yakınlarındaki Kozachye köyü). Belirlenen dönemde SSCB Donanması'nın deniz piyade sayısı, 12,6 bin askere ulaştı, seferberlik durumunda, denizciler sayısı 2,5-3 sürelerini arttırdı.
Denizciler yeni Rusya
Sovyetler Birliği'nin çöküşü denizcileri etkilemedi. Deniz kuvvetlerinin bütün kısımları Rus silahlı kuvvetlerinde kaldı. Şu anda, Rus Deniz Kuvvetlerinin Kıyı Kuvvetleri, 4'e ayrı deniz kuvvetleri ve birkaç ayrı alay ve tabur içermektedir. Memurların eğitimi, her şeyden önce, Blagoveshchensk'teki Uzak Doğu Yüksek Silahlar Komutanlığı Okulunda ve Ryazan Yüksek Hava Komuta Okulu'nda (2008'tan) gerçekleştirilir. Rus denizciler, Çeçen Cumhuriyeti’nde terörle mücadele için anayasal görevlerini onurlu bir şekilde yerine getirdiler, Sovyet sonrası alanda bir dizi başka silahlı çatışmalara katıldılar ve şimdi sadece Rusya’da değil, yurtdışında da deniz sularında güvenliği sağlamada yer aldılar. - Somalili korsanlara karşı operasyonların yapıldığı Hint Okyanusu dahil. Halen, Denizciler, çok prestijli olan ordunun oldukça yetenekli bir kolu olmaya devam etmektedir. Denizciler, Rus devleti ve çıkarlarının korunması için gerekliliklerini ve yüksek önemlerini defalarca tekrarladılar. Deniz Günü'nde, tüm denizcileri ve denizcilerin gazilerini tebrik etmek ve hepsinden önemlisi, zafer ve başarılarını ve en önemlisi, savaş kayıplarının olmayışlarını dilemek.