Aynı soydan insanları bir araya getiren topluluk. İnsan, kurumlarının en eskilerinden ve en sağlamlarından biri olan aile, genel olarak çocuk dünyaya getirmeleri, bu çocukları yetiştirmeleri ve kendi kültürlerine göre eğitmeleri beklenen bir erkek bir kadından oluşur. “Karı-koca ailesi”, “öz aile” ya da “çekirdek aile” adları verilen bu basit aile, bütün toplumlarda fiilen vardır.
Kabile toplumlarının ortaya çıkmasından çok önce, insanlar cinsel eşleşmeyi yöneten kurallar koyarak, ailenin temellerini atmışlardır. Söz konusu kuralların topluluktan topluluğa büyük ölçüde değişmesine [günümüzde de öyledir] karşılık, yakın aile üyeleri arasında cinsel ilişki [ensest] yasağı, evrenseldir.
Yakın akrabayla cinsel ilişki yasağı, bireylerin kendi aile gruplarının dışından eşler bulup evlenmelerini gerektirerek, hem aile içinde ciddi çatışmalara engel olur, hemde aile grupları arasındaki toplumsal etkileşmeyi artırır.
Genel olarak, ele alındığında, bütün insanların ailesi vardır; “Yönelim ailesi” adı verilen doğdukları aile; evlenerek oluşturdukları, “yaratıma dönük aile” diye nitelendirilen aile. Akrabalık bağları, bu iki aileyi daha karmaşık aile sistemleri halinde bir araya getirir.
Sanayi öncesi toplumlarda, akrabalık bağları toplumsal örgütlenmenin birincil biçimlerini oluşturarak, mülkiyet aktarımını düzenlemiş, yetki yapıları sağlamış ve üretim ile dağıtımın örgütlenmesi için gerekli temeli oluşturmuştur. Bu tür toplumlarda çekirdek aile, daha büyük akrabalık ağının gölgesinde kalma eğilimi gösterir.
Modern sanayi devleti de dahil öbür toplumlarda, akrabalığın insanların yaşamını biçimlendirmedeki rolü daha azdır. Bireyler, etkinliklerini düzenli ve toplumsal açıdan yararlı girişimler halinde örgütleyebilmek için, devlet, sanayi kuruluşları ve ticaret kurumları, din kurumları ve okullar dahil, daha karmaşık bir kurumlar dizisine dayanırlar. Böyle toplumlarda, çekirdek aile birincil, akraba ilişkileri de ikincil durumdadır.