Silah zoruyla Uak
Sadece bir hafta önce Başbakan Yardımcısı Dmitry Rogozin, hükümette sivil ve askeri uçak endüstrisi üzerine bir toplantıda çok sayıda dönüm noktası ifade etti:
- Alınan tüm önlemlere rağmen sivil pazar havacılık Rusya Federasyonu'nda sanayicilerimiz, sanayicilerimiz tarafından büyük ölçüde kayboluyor. Bunun neden olduğunu hatırlamayacağız, her zaman geçmişe doğru başını sallar, ancak gerçek kalır - kadar % 80 ülke içindeki sivil hatlarda çalışan tüm hava taşıtları yabancı üretimdir. Durum dayanılmaz;
- Tasarım bürolarının prestijini, ulusal ve uluslararası öneme sahip tasarım damgalarını iade etmek için acilen ihtiyaç vardır. Bunlar, bu tür milli sürücüler - Tupolev, Sukhoi, MiG, Yakovlev ve diğer tanınmış markalar, şimdi nasıl arkaya doğru itildikleri ve şimdi Rusya'nın tek bir nesil nesil tasarım fikirleri ağacını tamamen yüzsüz kılan anlaşılmaz kısaltmalar ile değiştirildiği açık değil.
Pogosyan & Sons grubunun “özelleştirilen” sektörde neler olduğunu anlamak için, Tupolev OJSC'nin en eski çalışanlarından biriyle buluştum. Vladimir İvanoviç Skrynnik. Uçak kontrol sistemlerinde uzmandır. Eski pilot, kazanın ardından havacılığa mühendis ve 43 olarak döndü, Tupolev şirketine verdi. Kendini tanıtırken, dedi ki:
- 21 sistemini çok çeşitli uçaklar için yarattım. Ve TsAGI bildirdiğinde: “Superjet için beyin yaptık, şaşırdım. Bu “beyinlerin” yarısı V.M. Razumikhin, elbette, bir kısmı benim. Hırsızlık açık, ancak kendimi üzgün hissetmiyorum - kendim için değil, havacılık için kontrol sistemleri oluşturuyorum.
Vladimir Skrynnik, Alexander Yakovlev'in genel tasarımcısının yerli uçak endüstrisinde Pogosyan'ın prototipi olduğunu düşünüyor. Ayrıca harika bir yazar, reklamveren ve iktidara yakın bir kişi. Hiçbir zaman Tupolev tarafından doğum günü partilerinden yeni ekipmanların teslimatı kutlamalarına kadar hiçbir etkinliğe davet edilmedi. Yakovlev, Yak-42 serisini zorlamak için, L.I. Eski kişisel pilotu ve Sivil Havacılık Bakanı Boris Bugayev ile Brejnev. Ve Skrynnik başka bir şey hatırlıyor:
- Yak-40'in yurtdışına nasıl satıldığı gösterildi. O hangarda durur durdu "Yak", sandalye ve aviyonik - bir kenara, motorlar çıkardı. Şasi ile neredeyse çıplak planör. Avrupa'da kapitalistlerin satın aldığı şey, motorlarını, elektroniklerini, güzelliklerini koymaktı. Size dünyadan toplanan “Superjet” i gerçekten hatırlatmıyor mu?
MAKS-2009'ta Pogosyan, uçağı ana küratörüne - V. Putin'e sunmak son derece önemliydi. "Superjet" havalandı ve kayboldu. Sonra ilan ettiler - oturdu. Uçağın kendisi görünmüyor. Helikopterlerin ve özel kuvvetlerin katılımıyla dikkatleri hızlı bir şekilde düzenlenmiş rehinelerin serbest bırakılması çabuk yönlendirmek. Ve “Superjet” kisvesi altında sessizce park yerine kondu. Oldu - uçakta ters motor ve fren çalışmadı. Zhukovski'de pistin neredeyse 5 kilometre uzunluğunda olması iyi.
21 Temmuz 2013 Keflavik (İzlanda) 'deki havaalanında “Sukhoi Superjet 100” uçağında şanslı değildi - karnına iniş. CJSC GSS Kalitesinin ve Sertifikasının İlk Başkan Yardımcısı Igor Vinogradov, Finam FM radyo istasyonunun haberi ile ilgili olarak şöyle konuştu:
- Uçak iniş takımlarıyla indi, sonra yörüngeyi kırdı ve ikinci tura çıktı. Doğal olarak, şasi temizlemeye başladı. O anda bir olay meydana geldi. Şasi ve uçak nominal olarak mükemmel bir şekilde çalıştı ... İniş takımlarını temizledikten ve uçağı tırmanma moduna aldıktan sonra, motoru yakalamayı başaramadığımızın nedenini anlayacağız.
Uzmanlar ve hatta uçak tasarımcılarının bir anketi düşünmek için sebep verdi - her şey normal miydi? Belki de santraldeki güç eksikliğini özetledi. Rus-Fransız motoru SaM-146, 3,5 ağırlıklı tonlarca uçak için oldukça zayıf. Ayrıca dalgalanmaya karşı doğuştan gelen bir eğilimi vardır. Yoksa uçağın ithal edilen “bilgisayarları” bir öfke gösterdi ve (düşmeye yetecek kadar) anlar asıldı mı?
Tupolevskaya’nın şirketinin uzmanları genellikle kendi görüşlerine sahipler - Sukhoye’nun işlerini yapması ve savaş uçakları yapması daha iyi olurdu. Sivil araba tasarlama okulu olmadan, kesinlikle boşuna bir uçağın tasarımına temas etmiş, küçük de olsa. Sivil havacılıkta ilk başta güvenlik, ikincisi ise ekonomi olarak bilinmektedir.
Askeri havacılık şirketi "Sukhoi" kraliyet gibi görünüyor. Ancak mürettebat kurtarma tesisleri var. Yine de, her yükseliş düzlemi sürprizler sundu. Daha sonra “çocukluk hastalıkları” ile yeni bir teknik birliklere transfer edildiğinde testlerde savaştılar. Yıllar geçtikçe, bu hastalıklar elimine edildi. Sadece zamanla, savaş araçları neredeyse başarısız oldu. Buna savaşçı ve bombardıman tasarımcıları da kullanılıyor.
Sivil Havacılık Okulu, uçakta bulunan yolcuların “çocukluk hastalıklarını” tedavi etmenin suç olduğunu ima ediyor. Ancak KLA ve GSS liderleri, "Süperjet" in "çocukluk hastalıkları" hakkında konuşmaktan çekinmiyor ve hatta onlar için devlet bütçesinden milyarlarca dolar alıyorlar. Ek olarak, ithal edilen birçok ünite ve bileşenin "Süper Jeti" ndeki varlığı uçağın gelişimini önemli ölçüde zorlaştırmaktadır - gemide yüklü olanların çoğuna, mühendislerimizin dokunma hakkı yoktur. Fransa'da yapılan motorun en sorumlu ve sıcak kısmına tırmanmak da dahil.
MAI'deki Pogosyan'a ustaları tasarlaması öğretildi. Ama görünüşe göre bitirmedi. Tupolev, Antonov, Ilyushin halkı asla böyle bir "çocukluk hastalıkları" kalabalığıyla uçağa düşmeyecek. Güvenlik zinciri çok uzun. Ortaklar, tasarımcılar, teknoloji uzmanları, malzeme bilimcileri ... Ama son bağlantı ekibi. Tasarımcıların görevi uçağın kontrolsüz aerodinamik özelliklerin ötesine geçmemesini sağlamak ve pilotlar üzerindeki yükü azaltmaktır. Ve eski tasarımcı Skrynnik şunları ekliyor:
- Moda mürettebattan tasarruf etmeye geldi. Batı gömleklerinde, uçuş mühendisleri kaldırıldı, mürettebat iki üyeli oldu. Ve ben meslek sayesinde kazayı ve felaketi analiz ediyorum. Ve zor bir durumda ekstra bir çift göze ihtiyaç duyulduğunu görüyorum. Kabinde bir uçuş mühendisi varlığında birçok kaza olmazdı.
Ve “Anavatan” satıldı ...
NPO Rodina OJSC havacılık için hidrolik sistemler tasarımında uzmanlaşmıştır. Kırmızı Presnya'da bulunur. Artık stratejik füze taşıyıcısı Tu-160 için sistemlerin yükseltilmesi, Anavatan uzmanları tarafından eski kendi girişimlerindeki kiralık bir binada gerçekleştiriliyor. Ancak orada bankalar, restoranlar ve barlar rahat hissediyor. Yani, bakanlıklardan ve devlete ait şirketlerden gelen zararlılar anavatanlarını toplu halde ve cezasız bir şekilde satıyorlar. Ve şu anda "sonunu soluklandıran" komşu fabrika "Rassvet", bu sistemleri toplu olarak üretmekle yükümlüdür.
Tu-334 asla "Superjet" ile yarışamadı
Pogosyan yanaklarını bükmemeli - yeni bir bölgesel uçağın ihalesini kazanmadı. Tu-334 (102 yer) ve ile Tu-324 (50 yolcu). Ve güzelce çizilmiş "Superjet" Yarışmada 50 koltuklarda bölgesel bir uçak temsil edildi. Tu-334 o zamana kadar uçmuştu, sertifikalandırılmıştı ve tamamen farklı bir yerdeydi.
Tu-324Bir uçak olarak, yarışma kazandı, ayrıca fabrika dokümantasyonu tamamlandı bile, hazırlıkta “Superjet” in çok ötesindeydi. Üzerinde çalışırken Tu-324 Rusya'da ilk kez, uçakların elektronik bir modeli, PDM teknolojileri temelinde yaratıldı.
Ancak avuç içi M. Pogosyan'a verildi. Devletten para sıkmadığı için değil, projenin bütçe dışı finanse edilmesi pahasına yeni bir bölgesel uçak inşa etme sözü verdi. Daha sonra, tasarım “başarılar” ve yönetsel yetenekler sayesinde, Pogosyan'ın uçağı kendisine devredilmiş ve havacılık endüstrisinin bütün bütçelerini emmiştir. Yavaş yavaş büyüdü, kilo aldı ve 98 yolcularıyla yarışmaya başladı. Tu-334. Tasarım kalitesi açısından değil, yolcu kapasitesi açısından.
Beşinci sütun
Poghosian halkı her yerde kilit yerlere yerleştirilir. Şimdi komuta kimde? - Vladimir Ivanovich bir soru sordu ve kendisine cevap verdi:
- Alexander Bobryshev Irkut'tan. Pogosyan'ın Truva Atı. Şimdi Tu-214, Tu-204CM (bu arada, çok fazla para, uçağın modernizasyonu ve sertifikasyonuna itildi) önlemek için her şey yapılıyor. Pogosyan taksilerinin beşinci sütunu, Kazan - Bobryshev'deki Tupolev uçak fabrikasında paralel olarak, adındaki KAPO genel müdürlüğüne atandı. SP Gorbunova. Kılavuz Tupolev değil, "vprotymotrya" dır.
Uzun menzilli Tu-204-300 göre daha iyi sonuç gösterir A-320. Vladivostok'tan Moskova ve St. Petersburg'a doğrudan uçuşlar sağlar. Ne olmuş yani Bitkilerin onun için sipariş alması, parça üretmesi yasaktır. Bir nedeni var - Pogosyan ve şirket çalışmaya izin vermiyor. Bu nedenle Tupolev motorlarının tamamı Irkut'ta çalışmaya başladı. MC-21 konusunda aynı yerde, Tupolev şasi ve aerodinamikte uzmanlaştı.
Şimdi gidemezsiniz, her şey Marquis Carabas - Señor Poghosyan'a ait. Pilot tesisler nerede, deney üssü? Ve kemik attık, uzak bir uçak bıraktık. Ukraynalı motor ve uçak üreticileri için mutluyum: KLA'nın bir parçası değiller, yani geleceği var. Bir keresinde Tu-334’in baş tasarımcısı Igor Kalygin’in parladığında umut dolu olduğunu söyledim: “KLA olduğu sürece, Tu - 334 serisi olmayacak.”
Geçtiğimiz yılın Aralık ayında, Tupolev mülkü denetlemek için Pogosyan'a geldi. Neler oluyordu? Güzergah ona atıldı, böylece Tanrı korusun, Kalygin'e ulaşamadı. Bu Tupolev Tu-334 yolları aşağıdakiler dahil birçok nedenden dolayı:
- Normal fon yokken, aç ve soğuk olarak yaptık. Şirketin lağım suyu, maaş ve elektrik bağlantısı kesilmemiştir. Testler ve sertifikalandırma dört yerine iki makineden geçti.
Superjet'i tehdit ettikleri türden bir para için, çubuğa uçması öğretilebilir. Ilyushin'lerle bir parçamız olacaktı, iyi arabalar gösterdik.
KLA'nın Vladimir Skrynnik'in cezası çok açık bir şekilde dile getirildi:
- Tupolev makinelerinin, Tu-334'in uçabilmesi için geliştirebilmemiz için tek bir çıkış yolu var - Tupolev OJSC'yi KAPO uçak fabrikası ile birlikte UAC'den çekmek. Ve bunu Başkan Bobryshev ile çözeceğiz ...