Her yıl düzenlenen Rolex Sidney Hobart Yat Yarışı’nda yarışan kaptanlar, bu zorlu açık deniz yarışında büyük bir kupa kazanmanın hayalini kuruyor. Bu yıl bunlardan 10’u kadın olacak.
Yarışta genel galibin verilen Tattersall Cup’ı kadın kaptanlı bir takım kazanamamış olsa da, son birkaç yıldır daha fazla kadın kaptan olarak yarışıyor. Bu, onların yelkencilikte artan derecelerini, yarışta iki elli sınıfının oluşturulduğunu ve kadın tekne sahipleri sayısında artış gösteriyor.
Kadınlar 1946’dan beri Sidney Hobart yarışına katılıyor; Jane Tate Active’de ve Dagmar O’Brien Connella’da. Vicki Willman’ın kaptanlığını yaptığı ilk tamamı kadınlardan oluşan takım, 1975 yılında 38 metrelik bir yat olan Barbarian’da yarıştı.
Bu yıl 10 kadın kaptan ve yardımcı kaptan olarak yarışmayı planlıyor. Bu yenilgiyi takip ediyor: 2022’de dokuz kadın kaptan ve yardımcı kaptan olarak yarıştı ve 2021’de yedi kadın yarıştı. 2019’da bu sayı altı iken, 2017 ve 2018 etkinliklerinde üç kadın yarıştı.
İki kez Tattersall Kupası’nı kazanan denizci Adrienne Cahalan, “Dünya iyiye doğru değişti” dedi. Bu yıl kadınlar rekoru olan 31. yarışta 66 metrelik Alive yatında navigatör olarak başlamayı planlıyor.
Yarışla ilgili olarak “Kadınlar eşit oyuncular ve liderler olarak kabul ediliyor” diyen Cahalan, kadınların Sydney Hobart’ta yalnızca profesyonel ve büyük tekne ekipleri arasında yeterince temsil edilmediğine dikkat çekti.
Salı günü yarış 1945’te başladı ve ciddi bir olay başladı. 1998’deki olayda altı denizci öldü ve beş yattı. Gaziler bunu dünyanın en büyük ve en zorlu açık deniz yarışlarından biri olarak adlandırıyor.
628 deniz mili parkur Sidney Limanı’nda başlıyor. Korunan sulardan çıktıktan sonra ekipler güney-güneybatıya dönüyor ve Yeni Güney Galler kıyı şeridinde yarışmadan önce Bass Boğazı’nı kaybediyor. Bu sığ su destekleri Avustralya’yı Tazmanya’dan ayırıyor ve bazen tekneleri kıran dalgalar yaratabiliyor.
Daha sonra denizcilik, tekneler Storm Körfezi boyunca ve Derwent Nehri üzerinden Hobart’a doğru 40 millik son ilerlemeyi yapmadan önce Tasman Adası’na kadar ilerledi.
Denizciler, kadınların kaptanı olarak genel artışlarının büyük bir kısmının, kapasitenin yaratılmasına yardımcı olan kapsayıcı ve misafirperver bir topluluktan kaynaklandığını söyledi.
Bu yıl Avustralya Kraliyet Donanması’nın 40 metrelik Navy One gemisine ortak kaptanlık yapmayı planlayan Teğmen Tori Costello, “Sidney’de kadınların çok yoğun katıldığının olduğu bir kadın yelken ağı var” dedi. “Çok daha fazla kadın olayının içine dahil oluyor, yarışma fırsatı veriliyor.”
Denizciler, Avustralya Kadınlar Keelboat Regatta ve Sidney Limanı Kadınlar Keelboat Serisi de dahil olmak üzere kadınlara yönelik yelken etkinliklerinin oluşturulduğunu ve bu mücadelenin yardımcı olduğunu söyledi. Ayrıca, kadınların yelken sporuna katılımını destekleyen Avustralyalı bir kuruluş olan SheSails’i ve çeşitli aktif kadın yelken Facebook gruplarını ve kulüplerini de destekleyen faktörler olarak gösteriyorlar.
Uluslararası alanda yelkencilikte daha iyi özgürlük ve katılım sağlamak için çalışan Magenta Projesi’ne bir diğer önemli dikkat çekici dikkat çekiyorlar.
30 metrelik Currawong’un sahibi ve kaptanı ve üç kez emektarı olan Kathy Veel, “Bildiğim hemen hemen her yelken kulübünde kadınlara aktif eğitim veren ve imkan sunan bir kadın grubu var” dedi. “Artığın sorumluluğunu üstlenmek zorluğunu arayan çok sayıda çok yetenekli, bölgede yatçı kadın var.”
Denizciler, bir başka bölünmüşün de yarışın 2021’de başlayan iki elli sınıfının yaratıldığını söylüyor. Hobart’ta yarışan çoğu teknede tam ekip bulunurken, iki kişilik takımlar yalnızca iki kişiyle yarışıyor.
Dünya çapında bir yarışı kaptan olarak kazanan ve iki kez iki elli yarışçı olarak kazanan ilk kadın Wendy Tuck, “Teknenin sahibi olsanız bile, çoğu durumda ikinci kişi kaptan yardımcısıdır” dedi. sınıf emektarı. “Bu harika bir fırsat.”
İki elle yelkencilik, kaptan rollerinin birleştirilmesi ikiye katlasa da, yüksek düzeyde yeterlilik ve güven gerektirir ve bunlar besler.
Veel, “İki elle yarış, yelkencilik ve denizciliğin her alanında hızlı ilerleme kaydedilmesi için harika bir formattır” dedi.
Sonuçta bir kaptan uyurken bölünmeyi sürdürür.
İki elli sınıfta yarışan birçok yat yaklaşık 30 ila 40 feet uzunluğundadır. Küçük yelkenleri büyük yatlara göre daha az yük oluşmasından önemlidir.
Bridget Canham, “İki elli teknelerin çoğunluğu daha küçük boyutta, onları kadın denizciler için çok kolay idare edilebiliyor” dedi. 2022’de Veel, yarışında ilk iki elli kadınlardan oluşan takım oldu; bu yıl tekrar birlikte yarışmayı planlıyorlar.
15 metrelik Ocean Crusaders J-Bird’ün kaptanı ve sahibi Annika Thomson, daha küçük teknelerde iki elle yarışmanın o kadar da devam etmediğini söyledi. Bilirdi: 2022’de Thomson ve kocası Ian, 15 metrelik mesafeyi iki elle Hobart’a doğru yarıştılar.
Kaptandı.
Büyük, güçlü bir tekneyle Hobart’ın iki eğlenceli yarışmasını şaka olarak “Önerilmez” dedi. “Yaptık, şimdi hepsini unuttuk.”
Thomson bu yıl teknesine, yön verecek kocası da dahil olmak üzere 11 kişilik bir mürettebatla kaptanlık yapmayı planlıyor.
Profesyonelce işletilen yatlar genellikle profesyonel kaptanlar işe alınırken, birçok takım amatör, sahibi kaptanlar tarafından yönetilir.
Cahalan, “Bazen bir kişinin liderlik rolünü üstlenebilmesi için kendi fırsatlarını yaratması gerekir” dedi. “Örneğin, kendi teknenizi satın alarak veya kiralayarak ve kendi ekibinizi bir araya getirerek.”
Bu düşüncesinde yalnız değil: Kadının gücündeki dokuz tekneden yedisi tam ekiple yarışıyor.
Thomson, “Benim düşüncem her zaman şuydu ve her zaman da öyle olmuştur, eğer bir yata kaptanlık yapmak istiyorsam, muhtemelen ona sahip olmam gerekir” dedi. “Yat sahibi olan kadınların sayısı, kendi yatlarını almaya teşvik edilen kadınların sayısı artıyor.”
Konuya ilişkin örnek: Kadınların kadınlarındaki dokuz yattan yedisi kadınların mülkiyetinde veya ortak mülkiyetindedir. Bunlar arasında Thomson’ın 15 metrelik, Hilary Arthure’un 35 metrelik Wyuna’sı ve Jiang Lin’in 34 metrelik Min Nehri yer alıyor.
Tehlikelide gemi barındırmanın gururundan daha fazlası var. Sidney Hobart yarışlarında onlarca kupa kazandırılabilir. bunların üçü özellikle kadınların çeşitliliği
Bazı kaptanlar için bunlar yeterli değil.
Veel, “Bu kupalar, sporda ödül ve rol modeli olan kadınların yetenekleri açısından harika olsa da, kadınların şu anda gerçekten kazandığı ödül olan Tattersall Kupası” dedi.
Rekabetçi bir yat kampanyası yapma maliyetlerine ve karmaşıklıklarına dikkat çekerek, “İki kollu dişi bir teknenin bir bölümünün kazanma ihtimalinin çok daha yüksek olduğunu düşünüyorum” dedi. “Ama hiçbir şeyi ardı ardına getirmek istemiyorum.”
Thomson daha iyimserdi. Tattersall Cup’ta bulunarak, “Bu yıl birisi bunu üstlenirse gerçekten harika olur” dedi.
Yine de ameliyatlıydı.
“Bir ip parçası ne kadar uzun?” diye sordu, bir şeyin ancak bittiği anlamına gelen bir Avustralya ifadesini kullanarak.
Kupalar bir yana, denizcilik bu yarışta yat kaptanlığı yapma gerçek değerlerinin dostluğunun, takım çalışmasının ve zorlu bir takıma liderlik etme şansının olduğunu söyledi.
Costello, genellikle zorlu koşullar hakkında şunları söyledi: “Yarışın her yerinde en iyi zamanlarda değil ve bunu neden yaptığınızı sorguluyorsunuz.” “Gözlerinizin fal taşı gibi açık olduğu ve dışarının biraz çılgınca olduğu ve herkes ‘Tamam, bunu aşacağız’ gibi bir bilişe sahip olduğu anlara geri dönüyoruz.”
Ve daha fazla kadının bu liderlik mücadelesini üstlenmesiyle birlikte denizciler, yarışın geleceğinin hiç bu kadar kapsayıcı görünmediğini söyledi.
Bu yılın 16. yarışına 32 metrelik Disko Trooper’da nöbet kaptanı olarak başlamayı planlayan Tuck, “Kadınların sağlığının büyük bir kısmını oluşturuyor, bu nedenle hiçbir yere gitmiyoruz” dedi. “Evet” diye düzeltti, “Hobart’a yapabiliriz.”