"Siyasi partiler gelişmemiş bir ekonomide halkın bin bir talebini karşılamak için yoğun bir popülizme başvurmak zorunda kaldılar. Bu politikanın araçları, ekonomik gücümüzün çok üstünde KİT işçi ücretleri ve tarım taban fiyatları ile siyasetçileri destekleyen iş çevrelerine sağlanan teşviklerdi. Halk imkânları üstünde tüketmeye alıştı. Tasarruflar ve yatırımlar düşük kaldı. Yüksek enflasyon ve bir dizi ekonomik kriz sonucu borç tuzağına düştük. "
.
Halk siyasetten umudunu kesmiş. Her seçimde eskileri bırakıp denenmemişi deniyor ve hüsrana uğruyor.
.