Aslında, fizik yasalarına rağmen değil, tam da bu yasalar sayesinde Brennan, geçen yüzyılın başında yerçekimini aşmayı başardı. Şaka değil, trenin iki yerine tek ray üzerinde gitmesi konsepti çalışan bir modelde somutlaştırılmıştı ve bir ray üzerinde hareket ederken dengedeydi, dönüşlerde önce bir yöne sonra diğer yöne eğiliyordu. Aynı zamanda sürücünün bu eylemi gerçekleştirmesi için herhangi bir çabaya gerek yoktu.
Bu hareketlilik çok daha yüksek hızlarda dönüş yapmayı mümkün kıldı. Buluş, bir jiroskop sistemi için patentli bir tasarıma dayanıyordu. Trenin dönerken düşmesini önleyenler onlardı. Ancak bu o kadar basit değil - Primal Space kanalı, mucidin patentlerini ve çizimlerini talep ederek bütün bir çalışma yürüttü. Bilim adamı hemen işe yarar bir konsepte ulaşamadı, ancak her başarısızlık onu yalnızca basitliği açısından şaşırtıcı olan bir çözüme yaklaştırdı.
Sonuç olarak, açık platformdaki tüm yolcular bir tarafta dursa bile prototip sabit kaldı. Kesinlikle bir başarıydı! Sonuçta, iki yerine bir ray döşenmesi, yalnızca demiryolu iletişiminin döşenmesinde değil, aynı zamanda bunların işletilmesinde de ciddi bir azalma anlamına geliyordu. Peki neden bugün hala tekerlek takımlarıyla trenlerde seyahat ediyoruz? Cevabını bu videoda bulacaksınız. Dil engelini kaldırmak için Yandex tarayıcısını kullanın; AI sizin için her şeyi tam olarak tercüme edecektir!
Sakhalin Adası'na bir köprü inşa etme umutları hakkında. Projenin tarihçesi, maliyeti ve uygulama sorunları....