Anadoluda Aşıklık ve Ozanlık Geleneği Eskiden sazı eşliğinde şiirler söyleyen halk şairi.
Türklerin Anadolu’ya yerleşmesinden sonra ortaya çıkan gezici ozan’lar genellikle üçe ayrılır:
1. Aşk şiirleri söyleyen, bunları sazıyla belli bir makamda çalan, dinî, siyasî bir görüşü olmayanlar (Karacaoğlan, Dertli, Seyıanî gibi);
2. Kahramanlık konularını işleyen, şehirden çok köylerde, yaylalarda gezen ozanlar (Köroğlu, Dadaloğlu gibi);
3. Tasavvuf konularını işleyen, daha çok alevî-bektaşî inançlarını benimseyen ozanlar. (Bunlar Anadolu’nun Tokat, Sivas yörelerinde yaşarlardı; Âşık Hıfzî ve Hasreti gibi).
Anadolu’da yetişen ilk gezici ozan Homeros’tur.
Tarihî kaynaklar onun şehir şehir dolaşarak şiirler okuduğunu, gezici bir rapsod olduğunu bildirir, ilyada ve Odisseia adlı eserleri, dolaşarak okuduğu şiirlerin biraraya toplanması sonucu ortaya çıktı.
Bugün de Anadolu’nun bazı bölgelerinde âşık denen gezici ozanlar vardır.
Bunlar, bırbiriyle karşılaştıkları kahvelerde atışmalı yarışmalı şiirleri saz çalarak söylerler.