Davul oldukça zengin bir tarihçeye sahip. Bu anlaşılabilir fakat şaşırtıcı olan bu yazıyı yazarken, araştırdığım kaynaklardan gördüğüm, günümüzde kullanılan davul tekniklerinin büyük bir çoğunluğunda derin bir geçmişe sahip olması.
İlk olarak Türkler ve Moğollar 14. yüzyılda ordunun gücünü ve varlığını belirtmek için kazan şeklinde büyük davullar kullanmışlardır. İsviçre ordusu ise ilk olarak 1386 yılındaki Sempach savaşında, diğer bölüklere çeşitli sinyaller vermek amacı ile davulu kullanmıştır. Davulun bu tür kullanımı kısa sürede bütün avrupa ülkelerine yayılmıştır. Her bölük yada silahlı kuvvetler grubu kendi özel sinyallerim ve marşlarını oluşturmuşlardır. 1588 de ilk olarak bazı figürler basılmıştır. (Thoinot Arbeau “Orcheographie”) Notada, günümüzde de kullanılan “swis stroke” ve çeşitli varyasyonları bulunmaktadır. Fakat hangi elin hangi vuruşu yapacağı belirtilmemiştir. Ozamanki nota yazımı henüz gelişmediği için birbirine yakın yazılmış bazı ‘‘Double stroke” vuruşlarının günümüzde “flam” dediğimiz figür olduğu sanılmaktadır. 1500’lü yıllarda isviçre ve Almanya da Snare, (Trampet) Trommel olarak bilinmektedir. İskoçlar Swasche Talbum dedikleri davulu savaşlarda kullanmışlardır.
1547 yılında İngiltere de “Drom Slades” denen 70 inç derinliğinde 70 inç çapında iki sopayla çalınan ve çalıcının vücuduna asılan davul kayıtlara geçmiştir. Bu davulun yürüyerek çalınması zorunluluğunun günümüzde kullanılan “Traditionel Grip” in (sol elin sopayı farklı tutması) doğmasına yol açtığı sanılmaktadır. Göçmenler vasıtasıyla yeni kıtaya da atlayan snare, 1630MU yıllarda Arthur Pery tarafından ilk olarak sokaklarda kayıp çocukları bildirmek, gemilerin kalkış saatlerini belirtmek yada kiralık oda anonsu gibi işlerde de kullanılmaya başlanmıştır. 1700’lü yıllarda Davul figürleri artık çıkardıkları seslerin çağrışımı gibi isimlendirilmeye başlanmıştır, (flam, Ruff, Ratamacve, da-da, ma-ma gibi), îlk davul kitapçığı 1812 yılında Charles Stewart Ashworth tarafından (U.S Marines, drum majör) Boston da yazılmıştır. (A new, Useful and Complete System of Drum Beating). İlk olarak “Rudiment” terimini kullanan da Ashworh’dur. 1880 de John Philip Sousa (U.S Marine Band), içinde, nefesli sazlar için marşlarında bulunduğu “Trumpet and Drum” adında bir başvuru kitapçığı yazmıştır. Bu kitap ozamana kadar gelişmiş bütün rudimentleri topladığı için yanlız askerler arasında değil, şehirde (Boston ) siviller arasında da yayılmıştır. (Türkçede “snare drum” a neden trampet denildiği de anlaşılmış oluyor) John Philip Sousa’nın bu kitabı ve yazdığı marşlar, Rudimentlerin günümüze ulaşmasını sağlamıştır. 1900 lü yılların başında Trapdrum, Davulların dik ayak pedalı ve davulun dance orkestralarına girmesi gibi büyük gelişmeler olmuştur. Sessiz film gösteren bir sürü salın, filmlerine efekt yapsın diye trap drummer kullanmaya başlamıştır.
Davul tarihi rudimentlerin ötesine doğru yola çıkmıştır artık.
Cem AKSEL 2001