Silindir üflemeli levha , elle üflemeli bir pencere camı türüdür . Geniş saca benzer bir işlemle , ancak daha büyük silindirlerin kullanılmasıyla oluşturulur. Bu üretim sürecinde cam, silindirik bir demir kalıba üflenir. Uçlar kesilir ve silindirin yan tarafında bir kesim yapılır. Kesilen silindir daha sonra, silindirin düz bir cam tabaka halinde açıldığı bir fırına yerleştirilir. William J. Blenko bu yöntemi 1900'lerin başında vitray yapmak için kullandı. Sonuç, yine de bazı kusurlar içermesine rağmen, çok daha büyük paneller ve geniş levha üzerinde iyileştirilmiş yüzey kalitesidir. Bu kusurlu camlar, camın aslında oda sıcaklığında yüksek viskoziteli bir sıvı olduğu yanılgısına yol açmıştır.alıntı gerekli ], durum böyle değil.
Bu yöntem camda düzleşme ve hareket nedeniyle yüzey hasarlarına neden oluyordu ve bu nedenle sacın taşlanması ve parlatılması gerekiyordu. 1839'da Chance Brothers , cam plakanın ıslak bir deri parçası üzerine yerleştirildiği ve tüm yüzey hasarını gidermek için parlatıldığı patent plakası sürecini icat etti. [1]
El üflemeli pencere camı üretmenin diğer yöntemleri arasında geniş levha , üflemeli levha , taç cam ve cilalı levha yer alır . Bu üretim yöntemleri en azından 19. yüzyılın sonuna kadar sürdü. 20. yüzyılın başları, elle üflemeden haddelenmiş levha , makineyle çekilmiş silindir levha , Fourcault düz çekilmiş levha işlemi, tek ve çift zemin cilalı levha ve en yaygın olarak kullanılan düz cam gibi makineyle üretilmiş camlara geçişi işaret ediyor .
Silindir üfleme cam levha, 19. yüzyılın ortalarında İngiltere'de üretildi. 18. yüzyıldan beri Fransa ve Almanya'da üretilmiş (ve İngiltere'ye ithal edilmişti).