30'lu yıllarda SSCB'de düzenlenen Ivanov yarışmasının bir parçası olarak geliştirilen kanatlı araçlardan biri, çok amaçlı tek motorlu keşif uçağı, hafif bombardıman uçağı ve saldırı uçağı R-10 (“onuncu keşif uçağı”) idi.
Söz konusu yarışmanın, ordudaki eski R-5 ailesi çift kanatlı uçakların yerini alması beklenen bir uçağın geliştirilmesi amacıyla düzenlendiğini hatırlamakta fayda var.
Yeni bir kanatlı uçağın geliştirilmesi 1934 yılında Joseph Grigorievich Neman'ın önderliğinde başladı. Zaten 1936'da P-10 ilk uçuşunu yaptı.
Şartlara göre, ahşap yapıya ve güçlendirilmiş kontrplak kaplamaya sahip, 22 hp kapasiteli yerli M-480 motorla donatılmış uçağın 340 km / saate kadar hızlara ulaşması, mesafelerde uçması gerekiyordu. 1200 km'ye kadar ve 7,8 km tavana ulaşıyor.
İki makineli tüfekle donatılan P-10'un ayrıca 200 ila 500 kg arası bomba yükü taşıması gerekiyordu.
Daha sonra motorun, Wright Cyclone SGR-712 lisansı altında oluşturulan, hızı 25 km/s'ye ve uçuş menzilini 1820 km'ye çıkaracak 388 beygir gücündeki M-1450 ile değiştirilmesi planlandı.
Nitekim Kharkov Uçak Fabrikası teknik gereksinimleri tam olarak karşıladı. 1939'da, 10 hp'lik M-52 motoru için değiştirilmiş KhAI-51 (KhAI-62) adı altında küçük bir P-800 modifikasyon serisi bile üretildi. s., sonra - 63 hp'de M-900'ün altında. İle.
Aynı zamanda 1937'den 1940'a kadar 493 adet R-10 üretilmesine rağmen uçak Kızıl Ordu'da kök salmadı ve yerini Su-2'ye bıraktı (Ivanov yarışması çerçevesinde bir başka gelişme) . Doğru, adil olmak gerekirse, P-10'un hala savaşlarda yer almayı başardığını belirtmekte fayda var. Örneğin Khalkhin Gol'de.
Peki yeni çok amaçlı uçaklar neden 1940'ta durduruldu?
Öncelikle hız ve uçuş özellikleri açısından R-5'e üstünlüğüne rağmen R-10, silahlanma ve bombalama açısından efsanevi çift kanatlı uçaktan daha aşağıydı.
İkincisi ve en önemlisi, devlet testleri sırasında uçakta, özellikle başarısız şasi tasarımının hiçbir zaman düzeltilmediği çok sayıda kusur ortaya çıktı.
Belki de Yezhov'un baskıları sırasında I.G. onların kurbanlarından biri olmasaydı uçak sonunda "tamamlanırdı". Neman.
Sonuç olarak, çok sayıda kusur çok sayıda kazaya yol açtı. Böylece, 1940 yılına gelindiğinde üretilen 400'den fazla araçtan yaklaşık 100'ü bakıma muhtaç durumdaydı.
Zaten 1939'da, uçak, saldırı alaylarıyla birlikte yavaş yavaş hizmetten çıkarıldı ve tamamen keşif görevlerine atandı.