Infertile Grounds (Verimsiz Topraklar) serisinden, 2008 – 2012
inkjet baskı
SİSAK
1991 ve 1992 yıllarında çok sayıda masum Sırp sivil Sisak'ta Hırvat birlikleri tarafından öldürüldü. Sisak'ın Sırp nüfusu toplanıp götürüldü ve o dönemin anti-terör birimlerinin konuşlandırıldığı yerlerde, Caprag'daki Barutana Kışlası'nda, Jodno Kliniği'nde ve ORA'nın Galdovo'daki genç tugaylar birliğinde kötü muameleye ve işkenceye maruz kaldı. Buralarda sorguya çekilip işkenceden geçirilen ve katledilen Sırp sivillerin cesetleri Sava nehrine atıldı. Bazı vakalarda bir ailenin tüm üyeleri ortadan kayboldu. İşkenceye maruz kalan ve/veya katledilenlerin sayısı, çeşitli kaynaklara göre 100 ila 600 arasında değişiyor.
Son döneme kadar herhangi bir dava açılamamıştı. Temmuz 2007'de Hırvatistan Cumhuriyeti'ndeki Sırp cemaatinin Sisak'ta işlenen suçlar nedeniyle Hırvatistan Cumhuriyeti'ne açtığı dava savcılık tarafından reddedildi. Sisak-Moslovina bölgesinin eski yöneticisi Đuro Brodarac'ın ve Sisak'ta İç İşleri Bakanlığı'na bağlı özel bir birimin komutanı Vlado Milanković'in 1991 ve 1992'de Sisak'taki Sırp sivillere karşı işlenen savaş suçlarının sorumlusu olarak tutuklanması Temmuz 2011'i buldu. Drago Bošnjak, suçların uygulanmasına doğrudan iştirak ettiği için açılan dava sonucunda tutuklandı.
BUČJE
Hırvat bağımsızlık savaşının hemen başlarında Sırp direnişçiler ve Yugoslav Halk Ordusu'nun bazı birimleri Pakrac yakınlarındaki Bučje'de bir toplama kampı kurdular. Tutsaklar veteriner kliniğinin binasına kondular. On iki civarında kadın ayrı bir odada tutuldu. 1991'in Ağustos ayından Aralık ayına kadar açık kalan kamptan 300'den fazla Hırvat milis ve sivil geçti. Tutsaklar işkenceden geçirildi, aç bırakıldı, dövüldü ve aşağılandı. On iki kişi öldürüldü, 41 kişinin akıbeti halen bilinmiyor. Kampın kapatılmasından sonra Stara Gradiška hapishanesine götürülen tutsaklar Şubat 1992'de Uluslararası Kızılhaç'ın gözetimi altında değiş tokuş edildi. Bučje kampında işlenen suçlar için bugüne kadar kimseden hesap sorulmadı.
Sandra Vitaljić: "Infertile Grounds serisindeki fotoğraflarda, travmaya yol açan yaşantılar, tarihsel olaylar, deneyimler karakterize ediliyor. Ormanlar, tarlalar ya da ırmaklar halk masallarının ve efsanelerin geçtiği yerlerdir. Ne var ki, doğa manzaraları siyasi sistem ve ideolojilerin kendilerini meşrulaştırma retoriğine de hizmet ederler. Benim ilgimi çeken, 1990'lı yıllarda siyasetçilerin kışkırtıcı konuşmalar için suiistimal ettikleri yerler, kurumsallaşmış anılara ait, hiçbir anma levhasının hatırlatmayacağı yerlerdi. Infertile Grounds fotoğraf serisi, anılardaki bir yeri fotoğrafın alanı içinde yaratmayı amaçlıyor; bu alternatif anma herhangi bir ideolojiden değil, resmî hatırlama kültüründe bir yeri olmayan kurbanların anısına bir alan açma ihtiyacından doğuyor."