yeni ekonomik düzen'de çevre ülkelerinin gelişmesi, sanayileşmesi artık merkez' in amaçları arasında yer almıyor. eski düzende, merkez, bir yandan kendi sermayesinin karını kollarken, iki kutuplu dünya düzeninin gereği, aynı zamanda, çevre' nin fakirlik kısır döngüsünü kırmasına katkı yapmayı ihmal edemezdi. tek kutuplu dünyadaysa, bir yandan merkez' in süre gelen durgunluktan kurtulamadığı için yeni rakiplerinin doğmasını elden geldiğince ortadan kaldırmak istemesi, öte yandan çevre' nin kendisi için giderek önemini yitirmesi, , merkez' in yaklaşımında köklü bir değişme yarattı. bu değişime rağmen, uzak doğu - güney asya' daki gelişmekte olan ülkeler kendi birliklerinin gücüyle bir sıçrama yapabiliyorlar. türkiye ise, merkez'deki bu değişimi iyi değerlendiremedi; kendi iç güçlerini harekete geçirerek sıçrama yapamadı. aksine, 1980 sonrası yıllarda borç batağına girerken, bu batışı artıran politikaları uygulamaya soktu.