"Şu kişisel gelişim kitaplarından birini aldım. Bir sayfasında güzel görünen bir egzersiz vardı. "Yapamayacağınızı düşündüğünüz bir şeyi yazın," diyordu. Ben de pek tereddüt etmeden devrim yazdım. Sayfayı çevirdim. "Şimdi o yapamayacağınızı düşündüğünüz şeyi derhal yapın. Ve bunu yapmadan bu kitabı okumaya devam etmeyin," yazıyordu.
Yapamayacağımı düşündüğüm ama aslında yapabileceğim bir şey bulmaya çalıştım. O da biraz saçma geldi. Yapabileceğim bir şeyi neden yapamayacağımı düşüneyim ki.
Benim kişisel gelişimimi tamamlayan hamle bu olmuştur. Kişisel gelişimden uzak durmayı gelişimimin en nadide aşaması olarak görüyorum."
Yukarıdaki cümleleri, Barış Uygur'un Uykusuz'daki köşesinden aceleyle kafa defterime karalamışım. Şahane değil mi? Üstüne ne yazabilirim ki? Hiç. Belki sadece şunu beyan edebilirim.
Aynı fikirdeyim. 😀