Bu çılgın, ama bazen benimle ya da hayatım hakkında hiçbir şey bilmeyen insanlar tarafından sürekli olarak yargılanan bir suçlu gibi hissediyorum ve bu dünyadan önce taklit etmek için en iyisi
Eğer beni yeterince iyi tanıyorsun ya da benim ailesinin bir parçası olan yoksa, bazen ben hasta numarası ediyorum düşünmek gelmiş olabilir. Sen sürekli ya da herhangi sürekli acı ile yaşamaya ve umarım iyi olacak ve ben diğerleri biz iyi gibi davranarak, ailemiz ve tanıdıkları için iyi gibi davranarak ilk kişi yaşıyordu değil mi imkansız olduğunu yorgun olamaz düşünebilir , hap ve ağrı kesiciler yükümlülüklerine bizim şişmiş karşılayabilir her gün hatta acımasız işkence ve sadece yarısı işe gitmek nihayet eve güç yok iken pek sürükleyerek veya yoğun ve dayanılmaz ağrı ve yorucu yorgunluktan hareket asla iyileşemeyiz. Ama her şeye rağmen, iyi bir şeymiş gibi davranmaktan başka çarem yok.
Bunu yapmak için çok daha kolay ve benim iyi olduğumu görmemi sağlamaya çalışıyorum çünkü bu şekilde kendimi savunmak zorunda değilim. Sürekli ve sürekli acı içinde yaşayan birinin mümkün olduğunu açıklamak zorunda değilim. Herhangi bir ilgi hissetmeyen birine semptomları sıralamak için geri dönmek zorunda değilim. Açgözlü yorgunluğu haklı çıkarmak zorunda değilim. Neden daha önce olduğu gibi spor salonuna ya da havuza gitmediğimi açıklamak zorunda değilim. İyi olmak isterdim ama ben değilim.
Çok iyi anlamıyorum neden tam tersi olduğunda iyi gibi davranmalıyım. Neden başkalarının fikri çok fazla önemli? Neden düşündüklerini umursamıyorum? Gerçekten nasıl olduğumu açıklamaya çalışmaktan yoruldum, çok yoruldum, bunu günlük gerçekliğimi anlamayan aileye ve arkadaşlara anlattım, hatta bana güvensizlikle bakan doktorlara bile söyledim ve anlattıklarını bana anlattı Semptomları şiddetlendirmek mümkün değil. Birkaç evet, tanrıya şükür ama çoğunluk değil, belki de bu yüzden bana dokunmayı asla istemediğim bir rolde aktör olarak büyük beceriler geliştirdim.
Bu çılgınlık, ama bazen kendimle ya da hayatım hakkında hiçbir şey bilmeyen insanlar tarafından sürekli olarak yargılanan bir suçlu gibi hissediyorum ve bu dünyadan önce, seni tanıyan ya da senin hakkında hiçbir şey bilmeyen insanların sana vermeye başlamadığını iddia etmek en iyisidir. En ufak bir fikre sahip olmadan ne yapman gerektiğine ya da benden nasıl daha iyi olduğunu bildiğine ve beni nasıl etkilediğine dair tavsiyelerde bulunun.
Bana maliyeti olsa bile, birileri bana ne yaptığımı sorduğunda her zaman güzel olmaya çalışırım. Bu, bazen neredeyse beni öfkeyle patlatmaya iten bir soru, çünkü gerçeği söyleyemem, ama geri çekiliyorum ve konuyu saptırmaya ya da kısa bir “ben iyiyim” ile halletmeye çalışıyorum. “Bugün yardımsız bir şekilde yataktan çıkmayı başardım” veya “Ağrının bir mola verdiğinde birkaç gün boyunca daha iyi bir şeyler yapıyorum” ya da “bu hafta cehenneme dönüyorum çünkü bir krizden geçiyorum” diyebilirim ama bu Benim devletimi tekrar haklı çıkarmak zorundayım, neden bana inanmayacak gibi olduğumu açıklamak zorundayım, bu yüzden cevap asla doğru değildir.
Kendimi iyi hissettiğimi ve gerçek halimi gösterdiğimi iddia etmeyi bırakmak isterim. Bunu yapmamı isteyenlerin benim devletime gerçek bir ilgi ile sormasını istiyorum ve başkalarının da görmediğini veya dinlemediğini sanıyorum. Bu benim gerçek durumum.
Öyle olmadığın zaman iyi olduğunu iddia etme ihtiyacını hissediyor musun? Bunu değiştirmek ister misiniz?
Eğer yararlı olduysa, yorum yap ve paylaş. Gacias!