Bu, Space.com'daki En Büyük Anlar'daki bir Space.com dizisi makalesinin bir parçası. İnsan uzay gemisinin ve bir sonraki adımın yolunu açan atılım olayları: Ay ve Mars'ta asteroid madenciliği ve üsler.
Bir dizi soruna rağmen, ilk uzay istasyonu olan Salyut 1, uzun vadede yaşamak ve çalışmak için önemli ilerlemeler kaydetti ve gelecekteki uzay istasyonları için yolu açtı. 1971'de Sovyetler Birliği tarafından başlatılan liman, Pasifik Okyanusu'na kasıtlı olarak çarpılmadan önce, 175 gün boyunca dünyayı neredeyse 3.000 kez yörüngedeydi.
Bir silindir şeklindeki Salyut 1, astronotlar için üç basınçlı bölme ve motorları ve kontrol ekipmanlarını içeren basınçsız bir bölgeye sahiptir. İstasyon en geniş noktasında yaklaşık 65 fit (20 metre) uzunluğunda ve 13 metre (4 metre) çapındaydı. İki çift set güneş paneli, her iki ucunda da bölmelerin dış tarafındaki kanatlar gibi uzanıyor.
Uzay istasyonu ziyaret
Salyut 1, 19 Nisan 1971'de Sovyetler Birliği'nden insansızlaştırıldı. İki gün sonra, Soyuz 10, uzay istasyonuna doğru üç gün boyunca bir mürettebatı 30 gün boyunca orada kalması amacıyla kaldırdı. Kozmonotlar, Salyut 1 ile yanaşmaya teşebbüs ettiler, ancak istasyona kilitlenebildikleri halde, ambarla ilgili bir sorun onları girebilmelerini engelledi. Eve erken döndüler ve başarısız oldular. Yeniden giriş sürecinde, Soyuz 10'un zehirli hava beslemesini ve kozmonotların birinin bilinçsizliğe kaymasını sağladı. Üçü de uzun süreli etkilerden kurtuldu.
6 Haziran'da, Soyuz 11 kozmonotları Georgi Dobrovolski, Vladislav Vokov ve Viktor Patsayev'i Salyut 1'e naklediyorlar. Üç saat sonra istasyona başarılı bir şekilde katıldılar. Üç haftadan fazla bir süre içinde 383 yörüngede kaldılar ve yeni bir alan dayanıklılık kaydı belirlediler. 16 Haziran'da bir kontrol panelinden çıkan duman, mürettebatın istasyonu terk etmeyi düşünmesine neden oldu, ancak ünite kapatıldı ve sorun önlendi.
29 Haziran'da, ekip Soyuz 11'e geri döndü ve Dünya'ya dönüşü başlattı. Bir havalandırma valfi yeniden giriş sırasında açılınca, geminin iç kısmındaki basınç azaldığında felaket meydana geldi. Zamanında kozmonotlar uçuş sırasında takım elbiseleri giymedi, bu yüzden üç adamın hepsi trajik bir şekilde öldürüldü. Sonuç olarak, Sovyet politikasında bazı değişiklikler yapıldı, ancak Salyut 1 yörüngedeyken uygulanamadı. İstasyona başka gezi yapılmadı.
11 Ekim 1971'de, Salyut 1'deki motorlar son kez ateş açtı ve uzay istasyonunu Pasifik Okyanusu'na girmesiyle sonuçlanan daha düşük bir yörüngeye getirdi. Ancak erken ölümüne rağmen, Salyut 1, istasyonların gelmesi için sahneye koydu. Sovyetler, kısa vadeli istasyonları uzun süreli bir projeye hazır olduklarını hissedene kadar birkaç yıl boyunca uzaya koymaya devam etti.
Mir ve ISS
1986'da Sovyetler Birliği, on yıl boyunca yörüngede toplanan uzay istasyonunun Mir'in ilk bileşenlerini piyasaya sürdü. Salyut 1'den önemli ölçüde daha büyük olan Mir, 60 metreden (19 metre) uzun ve 100 fit (31 metre) genişliğindeydi. Bu, dünyanın ilk uzay istasyonundan yedi kat daha fazla, 285,940 lira (129,700 kilogram) ağırlığındaydı.
Mir dünyayı on beş yıl boyunca 86.000'den fazla kez yörüngedeydi ve uzaydaki zamanının yüzde 80'inden fazlasını işgal etti. Uzay istasyonu, ara sıra kısa süreli ziyaretçileri olan üç kişilik bir mürettebatı destekleme kapasitesine sahipti. Valeri Polyakov, Mir'a 437 gün 18 saat harcadı ve en uzun tek insan uzay uçuşunun rekorunu belirledi. Mir, 23 Mart 2001'de Güney Pasifik Okyanusu'na çarparak Dünya'ya döndü.
Dokuzuncu yerleşik uzay limanı, Uluslararası Uzay İstasyonu veya ISS'nin parçaları ilk olarak 1998'de piyasaya sürüldü. Beş uzay aracı arasındaki ortak proje - Amerika Birleşik Devletleri, Japonya, Kanada, Rusya ve Avrupa Uzay Ajansı - liman 15'ten fazla ülkeden astronotlar tarafından ziyaret edildi. Yaklaşık 240 feet (72.8 metre) uzunluğunda ve 356 feet (108.5 metre) genişliğinde, ISS, Mir'in kütlesinin iki katı altındadır. 2010'da Mir'in günlerdeki uçuş rekorunu kırdı ve bugün orada uzayda bir laboratuvar ve rasathane olarak hizmet ediyor. [Infographic: İç ve Dış Uluslararası Uzay İstasyonu]
Uçuşun ilk uzay istasyonu olan Salyut 1, problemlerle gölgelenmiş olmasına rağmen, daha uzak ve daha kalıcı konutlar için, gezegen dışı yaşamın zorluklarını ve zorluklarına katlanmak için daha fazla fırsat sağlayacak olan sahneyi oluşturdu.
—Nola Taylor Redd
İlgili:
Uçuşta En Güzel Anlar
Şimdiye Kadar En İnanılmaz Uçan Makineler
Resim galerileri: