Ailenin kısıtlamaları
Ailelerde gerçekleşen öğrenme, uyumu teşvik edebilir ve eşitsizliği sürdürebilir.
Manjima Misra tarafından yazıldı.
Kolektivist toplumlar, küreselleşmenin etkileriyle dengelenen çok kuşaklı bir uyum tuzağına devam ediyor. Sağlıklı karşılıklı bağımlılık genellikle daha iyi zihinsel sağlığa dönüşürken, bağımsız düşüncenin gelişimini engelleme açısından da ters etki yapabilir. Aile değerleri, çocuklarda biliş gelişimini etkileyen temel bir faktördür. Bush ve Peterson (2013) aile içindeki kişilerarası dinamiklerden oluşan aile sosyalleşme sürecinin, önemli değerlerin gençlere aktarılması, ortak anlamlar oluşturulması ve çocuklara psikososyal sonuçların aşılanması için modeller sağlamak için araçlar sağladığını belirtmektedir.
Bireyler, ilk yıllarda büyük ölçüde aile tarafından yönetilen bir eğitim sürecinin kaçınılmaz olarak sosyo-kültürel ürünleridir. Bazı akademik disiplinleri ve meslekleri diğerlerinden daha prestijli gören akademik ve mesleki inanç sistemlerimiz, bağımsız düşünceden değil, toplumsal beklentilerden doğan hayaller peşinde koşmanın psikososyal sonuçlarına bir örnektir.
Çocukların, aileler ve diğer sosyal kurumlar tarafından değer verilen toplumsal değerleri ve beklentileri içselleştirdiği görülmektedir (Inkeles, 1968; Parsons ve Bales, 1955; Peterson ve Hann, 1999). Aileler eğitime önem verdiğinde çocukların daha iyi bir eğitim alma şansı daha yüksektir. Bununla birlikte, Hindistan'ın mevcut sosyo-ekonomik iklimi, eğitim projesini büyük ölçüde faydacı hale getirdi. Ebeveynler, çocuklarının eğitimine daha fazla değer verme eğilimindedir, çünkü yaşam boyu öğrenenler yaratmanın içsel değerinden ziyade, çocuklarının onurlu bir yaşam standardı kazanmalarını isterler.
Chanderbhan-Forde (2010) ayrıca Hintli ebeveynlerin eğitim hakkındaki inançlarını etkilediği görülen belirli faktörleri de listeler: (1) Kendi ebeveynlerinden aldıkları teşvik ve destek; (2) iyi okullarda ve kolejlerde sınırlı sayıda yer için yüksek düzeyde rekabet karşısında başarılı olmak için yüksek akademik notlar alma ihtiyacı; (3) Hint toplumundaki aşırı nüfus ve ekonomiyle ilgili koşullar, eğitimi iyi bir yaşam standardını sürdürmek için gerekli olacak türden bir işi elde etmek için gerekli bir ön koşul haline getirir; (4) Hindistan'ın sömürgeciliğe karşı mücadelesi ve yalnızca eğitimin sömürgeleştirilenlerle sömürgecileri eşitlemeye yardımcı olabileceği inancı; ve (5) Hindistan'ın binlerce yıl öncesine dayanan ve Vedik yazıtlardan türetilen eğitim sisteminin, Hindistan'ın eğitime olan saygısını şekillendirdiği yerli eğitim gelenekleri. Bhattacharya ve Schopeley (2004), Hintli ebeveynlerin, aile yükümlülüklerini yerine getirme ve aile gururunu artırma açısından akademik başarı da dahil olmak üzere çocuklarından beklentilerini açıkça ifade ettiklerini belirtmektedir.
Bu nedenle aile ve ebeveyn etkisi, çocukların yetişkin olduklarında erişebilecekleri eğitimin kalitesini ve entelektüel, ahlaki ve fiziksel refahlarını etkileyen önemli bir değişkendir. Bununla birlikte, eşitlik ilkesine göre, bu değişken aileden aileye önemli ölçüde farklılık gösteriyorsa, esasen belirli bir ailede doğmuş olmaları nedeniyle dezavantajlı veya avantajlı bireyler yaratıyoruz. Örgün eğitim, aileye bağlı eğitimin asimetrisini ve içsel önyargılarını en aza indirmek için büyük bir eşitleyici olarak hareket etmek zorundaysa, o zaman örgün eğitimin öğrenciler arasında bağımsız düşünmeyi teşvik eden bir pedagojik ve değerlendirme pratiği yaratması ve güçlendirmesi gerekir. Bu, tartışma ve tartışma odaklı, etkileşime dayalı sınıf uygulaması yoluyla uygulanabilir. Öğrencilerden gerçekleri ezberlemelerini ve yeniden üretmelerini istemek yerine, kendi görüşleri ve belirli duruma dayalı sorulara verdikleri yanıtlar istenebilir. Eğitim politikası, kutsal gerçekler olarak aktarılanlara bağlı kalmak ve onları soymak yerine, bireysel görüşe dayalı, anlaşmaya/anlaşmaya dayalı sorgulama ve yanıtlamayı teşvik etmeye daha fazla odaklanmalıdır.
Hint eğitim sisteminin uygunluk tuzağı bir sömürge mirasıdır. Küreselleşmenin değerini düşürmenin bir yolu olarak kötüye kullanılmamalıdır. Sömürge Hindistan'da, İngiliz diline dayalı, test kitabı merkezli, ezbere dayalı ve sınava dayalı rekabetçi eğitim sistemi, büyük ölçüde, İngiliz subaylar için önemli idari pozisyonları doldurmak için bir Hintli memur sınıfının ve düşük seviyeli bürokratların yetiştirilmesinin bir yolu haline geldi. .
Öte yandan, birkaç vaka çalışmasına göre, küreselleşmenin Hint eğitiminin ufkunu genişletme üzerinde büyük ölçüde olumlu bir etkisi oldu. Amita Gupta'nın bir vaka çalışmasındaki ebeveynlerin açıklamalarına dayanarak, küreselleşmenin etkisi, temel olarak Batı'dan etkilenen bir dizi inanç ve uygulamayı kapsayan bir tür Batılılaşma olarak algılandı: Öğrenmeye özgü ebeveynlik teknikleri (akıl yürütme ve zaman kullanma gibi) - çocuklarını azarlamak veya şaplak atmak yerine disipline edici önlemler olarak dışarı çıkma); ebeveynlik tutumları (çocuklara yönelik davranışsal beklentiler ve Hintli babaların daha geleneksel olan el-bağımsız rolüne karşı babaların çocuk yetiştirmeye artan katılımı); çocukları için Batılı oyun temelli öğrenme yöntemlerine dayalı eğitim ortamlarının seçimi; ve Batı'da yapıldığı gibi daha güvenli, çocuk dostu ekipman ve oyuncaklar kullanmak (Hindistan'da yaygın olarak kullanılan çocuğu taşıma ve tutma uygulamasının aksine araba koltukları, beşikler, bebek arabaları gibi).
Eğitimin özü, öğrencilerin ufkunu genişletmek ve onları sınırlamak değildir. Kaçınılmaz olarak, hem resmi hem de gayri resmi ortamlarda, ebeveynlerden öğretmenlere kadar eğitimcilerin kendi algısal sınırlamaları olması zorunludur. Yetişkinlerin algısal sınırlamaları, çocukların ve genç yetişkinlerin eğitim yolculuklarında entelektüel özgürlüklerini kısıtlayan kısıtlayıcı ve kısıtlayıcı bir faktör olmamalıdır. Çocuklar sadece eğitimin sonunda olmamalı, aynı zamanda bilgi yaratma ve bilgi yayma sınırlarını genişletmek açısından yaratıcı failliğe de sahip olmalıdır.
Yazar, Indian Feminine Fury ve Unapologetically Mad'in yazarıdır. Delhi Üniversitesi'nde İngiliz edebiyatı alanında yüksek lisans yapıyor.