Koşu Biyomekaniği Nedir?
Biyomekanik, herhangi bir canlı organizmanın yapıları ve işlevlerine hareket ilke ve tekniklerinin uygulanmasını inceleyen bir hareket bilimidir. Bir aktivitenin biyomekanik analizi genellikle uygun tekniği açıklamak için kullanılır ve bu özel aktivite için nasıl yapılır gibi davranabilir. Koşma aktivitesine uygulandığında, biyomekanik vücudun nasıl hareket ettiğini ve zemine tekrar tekrar temas eden vücut üzerindeki etkilerini inceler. Koşmanın biyomekaniği genellikle koşucu verimliliğini artırmak ve yaralanma riskini azaltmak için kullanılır.
Koşmanın biyomekaniğini incelemek için koşma döngüsü tipik olarak fazlara bölünür. İlk aşamada, bir ayak yere temas ediyor, diğer ayak öne doğru sallanıyor. Bunu, iki ayağın da yerden düştüğü bir aşama izler. İkinci ayak daha sonra yere temas eder ve ilk bacak sallanmaya devam eder. İki ayağın da yerden kalktığı bir başka faz, döngü tekrar başlamadan önce gelir.
Çalıştırırken, kolların ve bacakların hareketi genellikle karşı kol ve bacak aynı anda ileri doğru hareket ederken senkronize edilir. Çoğunlukla, kollar alçak tutulur ve gevşetilir. Kollar genellikle yaklaşık 90 derecelik açılarda bükülür ve açıların her iki yönde de hafifçe hareket etmesine izin vererek gevşek kalır.
Koşmanın biyomekaniği, kalçaların, dizlerin ve ayak bileklerinin koşu hareketi için itici güç sağladığını göstermektedir. Bu eklemler ayağın inişi yumuşatmak için zemine temas etmesiyle esnektir. Kızak iterken, bu eklemler ileri hareket için gereken baskıyı sağlayacak şekilde uzanır.
Birçok koşucu, topuk vuruşu denilen şeyle birlikte karaya çıkar; yani topuk, her adımda zeminle temas eden ayağın ilk kısmıdır. Bu, ayak bilekleri, dizler ve kalçalar üzerinde çok fazla baskı yaratabilir. Koşmanın biyomekaniğini inceleyen araştırmacılar ve bilim insanları, koşucuların ayaklarının toplarına inmesinin, genellikle orta ayak vuruşu denilen şeyin daha etkili olduğunu bulmuşlardır. Orta vuruş vuruşu, koşu bandının diz çökmesine neden olan stresi azaltma eğilimindedir ve kalça ve ayak bilekleri üzerinde akan yerleri azaltır.
Akan yaralanmaların çoğu, ayağın zemine temas ettiği aşamada alt uzuvlarda meydana gelir ve ayak bileği ve diz eklemleri en büyük bükülme noktasındadır. Eklemler üzerine uygulanan gerilimi, çalışma döngüsünün tüm aşamalarında, özellikle yere temas ederken, koşucularda aşırı kullanım nedeniyle yaralanmalara maruz kalma olasılığı daha düşüktür. Koşuya uygun biyomekaniği kullanarak, bir kişi koşarken yaralanma riskini azaltabilir.