Okulların açılmasına iki hafta kala Bayan F.’den bir not geldi: “Sizinle, Ruby’nin daha fazla okuma zamanı ayırmasını nasıl sağlayabileceğimiz hakkında konuşmak isterim. Ne zaman buluşabiliriz?”
Kızımın gelişmiş bir okuyucu olduğunu bilmeme karşın her zaman bunun farklılaştırılmasına yönelik konuşmaları kabul etmiştim. Ama bu konuşmalar hiçbir zaman bir öğretmen tarafından başlatılmadı.
Bu nedenle yılım, kesinlikle Bayan F.’yi severek başladı.
Birçok öğretmen biliyorum, onların çoğunun enerjisinin sınıftaki şeyleri düzenlemeye, yeni materyaller ve aktiviteler bulmaya, teknolojiyi öğrenmeye ve çok güzel tasarlanmış şablonları ve çalışma kağıtlarını indirmeye gittiğini biliyorum. Bütün bunlar güzel ve önemli: Sınıfta yaptığınız yararlı çalışmalar arttıkça, yaptığınız uygulamalı aktiviteler arttıkça, sınıfınızdaki konukseverlik arttıkça yılınız daha iyi geçer.
Fakat tüm bunlar bir şeyle kıyaslanınca sönük kalır. Elektriğin olmadığı, teknolojinin olmadığı “çıplak” bir sınıfta kirli yüzeye bir sopa ile yazılar yazmaktan başka yapabileceğiniz bir şey olmadığında. Bir öğretmenin yaptığında diğer her şeyin birleştirilmesinden daha büyük bir fark yaratan bir şey: Çocuğumu tanımak.
Bu kadar. Bu bilgi çok çeşitli şekillerde kendini gösterebilir: Onların akademik becerilerini, alerjilerini, ailelerini, ruh hallerini, tuhaflıklarını ve bunun gibi her türlü şeyi bilebilirsiniz. Sadece çocuğumu tanıdığınızda diğer tüm şeyler bir anlam kazanır.
Bu bir fark yaratır.
Çocuklarım ikinci, üçüncü ve beşinci sınıfta. Bir aile olarak –anaokulu öğretmenlerinden onların ‘özel’ olduğunu söyleyenlere kadar- toplam 20’den fazla öğretmenle deneyimimiz var. Şimdiye kadar aralarından bazılarını diğerlerinden çok daha öne çıkaran benim çocuklarımı ne kadar iyi bildikleriydi.
Diğer ebeveynler de aynı şekilde mi hissediyor. Çocuklu arkadaşlarıma öğretmenleri gerçekten sevmelerini neyin sağladığını sorduğumda cevapları çok değişikti ama bir unsur her zaman var; “çocuğumu bilmesi” her zaman konunun özü. İşte birkaç örnek:
İki çocuk annesinden: En sevdiğim öğretmenlerden bazıları çocuklarımla ilgilenen ve onlara kendilerini önemli hissettirenler olmuştur. En sevdiğim öğretmen bana çocuklarımı sanki sınıfındaki tek çocuklar onlarmış gibi hissettirdi, -onları o kadar iyi tanıyordu- fakat her ebeveyn böyle düşünüyordu. Çocuklar her gün gazeteye yazıyordu ve o onların hepsini, her girişi okumuştu. Günde dört beş kez okuyarak çocukların yazdıklarına cevap verdi. Bugün o gazeteler onların anaokulu yıllarından sakladığım en değerli hazineler arasında yer alıyor.
Dört çocuk annesinden: Geçen yıllar boyunca öne çıkan öğretmenler, güçlerini, çabalarını sadece benim çocuklarımı değil tüm öğrencileri iyi tanımak için ortaya koyanlar oldu. Onlar, benim çocuklarımın hala konuştuğu öğretmenler arasında.
Üç çocuk annesinden: Bir öğretmenin çocuğumu anlamasına bayılıyorum.
Öğrencilerinizi tanımak için fazladan güç ortaya koymanın öğretmene de yararı var. Ortaokul öğretmenliği yaptığım yıllarda öğrencilerimi iyi tanımam birçok davranış sorununu önlemem konusunda bana çok yardımcı oldu. Melissa yakınlarda ailesinde olan biteni benimle paylaşırsa ödevlerini yapmadan geldiğinde daha ılımlı olurum. Joseph’in kalabalık sınıfta okumakta zorlandığını öğrenirsem sınıfta kalmaya zorlamaktan kaynaklanan problemlerden kaçınarak ona salonda okuma izni verebilirim.
Öğrencileri tanımak için bir sistem yaratmak
Öğrencilerinizi derinden tanımanız çabuk olmaz ve biraz çalışma gerektirir. Birçok öğretmen okulların başında öğrenciler hakkında daha fazla şey öğrenmelerine yardımcı olan bir çeşit anket kullanır. Bir veli olarak bunları tamamlamayı dört gözle beklerim, çünkü öğretmenin her kelimesini okuyacağını farzederim. Eğer yıl geçer ve ben onların okuduklarına dair en ufak bir kanıt görmezsem bu bir çeşit hayal kırıklığı olur.
Öğrencilerin ililerini, tutkularını ve önemli olan diğer şeyleri kaydetmek için kolay bir yol.
Eğer siz de anket gönderiyorsanız, lütfen o bilgilerle bir şeyler yapın. Bu süreci sistematik bir hale getirmenin bir yolu her öğrenciyi “biricik” yapan bir “derin veri” tablosu hazırlamak olabilir. Herkesin bilgisini güncel tek bir dokümanta saklayarak bu bilgileri daha iyi öğrenmiş olursunuz. Bu tablolardan indirmek için burayı tıklayabilirsiniz.
İlk bilgileri doldurduktan sonra devam edin. Bilgisayarınızın masaüstünden bu dokümana ulaşabileceğiniz bir kısayol oluşturun ve öğrencilerin hakkında bilgi edindikçe bu dokümanı güncelleyin çünkü çocuklar değişir ve büyür. Yeni tutkular gelişir. Okulun başlangıcında oldukları kişi ile okulun sonunda oldukları kişi aynı değildir.
Sonra bu tabloyu bir referans aracı olarak kullanın: Sınıfa özel bir davranışla şaşırtmadan önce özel tercihlerini kendinize hatırlatmak için “Yiyecek ve İçecek” sütununu kontrol edin. Sınıf kütüphanesi için yeni kitaplar almaya gittiğinizde öğrencilerin ilgilendikleri alanları ve tutkuları hatırlamka için “tutkular” sütununu gözden geçirin. Ve düzenli olarak arama yapın; bütün verileri bir yerde toplayarak öğrencilerinizi eskitmeden marangozluğa kadar birçok alanda tutabilirsiniz. Aşağıdaki tablomu kullandığımda Tim Christopler ile biraz daha zaman geçirmeme gerek olduğunu görebilirim.
Sonuç olarak bunu öğrencileri birleştirmek için kullanabilirsiniz. Eğer Jaylen ile ben son zamanlarda akademik olmayan etkileşimlerde bulunmamışsam sabahları tabloyu çalışırım ve daha sonra MineCraft’ta ne yaptığını sorabilirim ya da köpeği Reggie’nin nasıl olduğunu. Muhtemelen bunları bilmemden dolayı şoke olacak fakat bu onun için çok büyük bir anlam ifade edecek. Hepimiz görülmek istiyoruz.
Burada şunu açıklığa kavuşturmak gerekiyor ki bu yazı ebeveynlerin sizi sevmesi hakkında değil. Öğrencilerinizle ilişkiler geliştirmek sadece sizi iyi bir öğretmen yapar. Her çocuğun akademik olarak bulunduğu yere ulaşmanızda yardımcı olur. Disiplin problemlerini azaltır. Yaptığınız için daha tatmin edici olmasını sağlar. Ve her şeyden fazla, öğrencilerinizle bir fark yaratır. Anne babaların desteğini almak da bunun ikramiyesi haline gelir.
Bu nedenle bir sonraki sefer sınıf bloğuna yazı yazma ya da bültenleri değiştirme konusunda stres yaşarsanız enerjisinizi öğrencilerinizle kişisel ilişkiler kurmak için harcamayı seçin. Bu zamanda tanımak için bu çocuklara sahipsiniz, onları tanımak için sadece bu şansınız var. Bunu bir öncelik haline getirin.
Bu takdir edilecektir söz veriyorum.
Kaynak: corkboardconnections.blogspot.ca