4. Yüzyılda, Atina ve diğer dokuz Yunan şehir devleti Delos'taki Apollo Tapınağı'ndan aldıkları borçları temerrüde düşürdü. İlk kaydedilen finansal krizdi. Yaklaşık 25 yüzyıllar süren insan evrimi, ilerleme ve teknolojik gelişme, daha sonra Yunanistan'ın modern ülkesi 2012'ta egemen bir borcu panikinin Avrupa'yı ele geçirmesi olarak temerrüde düştü. En son kaydedilen finansal krizdi.
Açıkçası, küçük değişti
Bugün, en son yinelememizin ardından belirsizlikler hâkimdir ve yine cevapları ararken sorular çok fazladır. Avrupa derinden kökleşmiş devlet borcu sorunlarını çözecek mi? Abenomics Japonya'da iki on yılını geri alabilir mi? ABD sürdürülebilir büyümeyi yeniden keşfetti mi? 30,000 sayfaları ve milyonlarca yeni düzenleme yeterli mi? Gelişmekte olan piyasalardaki güç santralleri patladı mı yoksa sadece bir büyüme orjinalinden sonra nefes almak için duraksadı mı? Ve nicel hareketlilik nasıl sona erer?
Ancak, yukarıdaki harcanan entelektüel mühimmat ve el sıkma işlemine rağmen, noktayı kaçırmaya devam ediyoruz.
Kan ve Su
Finansal krizler yeni olaylar değildir. Yüzyıllar boyunca olmuştur ve endişe verici bir sıklıkta ortaya çıkmıştır - bazı tahminlere göre, yalnızca Batı Avrupa'daki son 400 yılı için ortalama olarak yaklaşık on yılda bir.
Şecere amansız ve etkileyici. Mevcut kredi krizinden önce, 2000'te hiper-fantezinin hiper-fanteziden biraz daha fazlası olduğu ortaya çıkan dotcom çöküşüne uğradık; Nobel Ödülü kazanan iki iktisatçıyı kanıtlayan yakın Rus temerrüdü ve rezil XCMUM fiyaskoları mutlaka para kazanma fonuna eşit değil; Asya kaplanlarının finansal ve politik olarak yeniden yapılandırılmasıyla sonuçlanan 1998’teki Asya para krizi; Japon ekonomisinin 1997'taki “Kayıp On Yıl” ifadesini mali sözlüğe ekleyen ve şu anda gümüş yıldönümü ile yaklaşan yaklaşıma yaklaşan Japon ekonomisinin patlaması; ve bugünün hafızasının ucunda, 1990’in efsanevi Wall Street kazası, Black Monday’i kültürel belleğe dönüştürdü.
İki dünya savaşı arasında gelişmiş dünya, yirmi yıllık krizin en iyi bölümünü kalıcı kriz içinde geçiriyor gibi gözüküyordu, kayda değer düşük nokta, uzun Büyük Buhran. Daha da geriye gidin ve kısa sürede sayımızı kaybederiz, Çin'in kâğıt parayla felaket bir deney yaptıkları ve eski Yunanlılar ve Romalıların, hapishanelerdeki bankolara zarar vermek ve dalaklarını havalandırmak için bolca fırsat bulduğu uzak bir geçmişe doğru yürürüz.
Çizilmesi gereken iki açık gerçek var. Birincisi, finansal bir kriz yaratmanız için gereken tek şey insanlar ve başka herhangi bir adla orta derecede para. İkincisi, dünya açıkça çok karmaşık bir yer iken, beynimiz ağırlıkta sadece üç kilo olmaya devam ediyor.
Karmaşıklığın Ezilmesi
Geçmiş, şimdi ve gelecek krizlerimizin kökleri, basit insan doğamız ile yarattığımız karmaşık toplumlar ve ekonomiler arasındaki çatışmada bulunur.
Bizi yönlendiren psikolojik mekanizmalar binlerce yıldır değişmedi. Rasyonalite dediğimiz şey aslında her yönden duygularımız, çevre ve akranlarımız tarafından sınırlandırılmıştır. Oluşum halinde uçan kazlar gibi, dünyadan ayrı ayrı hareket ediyoruz, ama asla izole değiller. Kurstaki herhangi bir değişiklik, davranışlarını etkileyen komşular üzerinde engel oluşturur. Sınırlı rasyonelitelerimiz aniden sürünceye kadar çakışır ve artar, tüm oluşum rotayı değiştirir - yeni düzen ilk rastgele hareketten yasaklanmıştır.
Eylemlerimiz her zaman daha az gerekçeli ve daha sezgiseldir. Bunun için güzel sebepler var. Her gün sınırlı bilgi birikimi ve gelecekteki sonuçları hakkında büyük bilinmeyenlerle sayısız karar alıyoruz. Böylece ufuklarımız bilişsel sınırlarımız ve önyargımız tarafından belirlenir.
Toplu olarak bu basit miyop kararlar çok daha fazla bir şey haline gelir. Ne kadar fazla mal, ne kadar fazla insan, ne kadar fazla etkileşim ve bağlantı olursa, eylemlerimizin istenmeyen sonuçlarını anlamak o kadar zor olur ve eylemlerimizin istenmeyen sonuçlarını anlamak o kadar zor olur.
Bu doğal olarak ebbs ve akarsulara borç verir. Bum ve büstü mimarisine yükselten şey, karışıma paranın eklenmesidir. İkisi birbirlerini besleyerek bütün bir toplum sempati içinde yankılanana kadar doğuştan gelen önyargılarımızı güçlendirir.
Para başka bir dogmaya dönüşür. Finansal piyasalar statik varlıklar değildir. Aksine, onlar bir güven direği etrafında insan duygularının - iyimserlik, kibir, açgözlülük, korku ve teslimiyetin sürekli dansı için ortak isimlerdir. Farklı dünya görüşleri, egemenlik için yatar, zaman içinde yükselen ve akan geçici kabul gören bilgelikler ile birleşir, övünçle gözlemlediğimiz patlamaları ve büstleri yaratır.
O zaman bu bizim çok yıllık realitemiz: duygu ve paranın birbirinden faydalandığı, bizi belirsizliğe yükleyen, ayaklarımızın altındaki araziyi çok az düşünerek, sadece miyopi içine doğru koşan az ileri hareketlerle sadece ileriye doğru hareket için çabalayan, belirsizliğe sürüklenen geniş içgüdüsel sürülere bağlayan karmaşık bir dünya ufuk ve tökezlemek, sadece kendimizi almak, başımızı sallamak ve akranlarımızın peşine düşmek için bir kez daha.
Canavarın Doğası
İnsan olduğumuz ve kapitalizmi tercih ettiğimiz için, insanın duygularını dışlamadan bu patlama ve büstü döngüsünü önleyemeyebiliriz. Ancak krizlerin nasıl yönetileceğini ve daha geniş etkilerini en aza indirmeyi bilmek hala önemlidir.
Finansal krizler ve onları doğuran spekülatif patlamalar ekonomiler üzerinde önemli ve kalıcı etkiler yaratmaktadır. Ekonomiler kapalı koza değildir, sosyal, politik ve giderek artan bir şekilde uluslararası boyutlara sahiptir. Bu nedenle krizler, hükümetler, hegemoniler ve toplumlar üzerinde önemli ve uzun süreli etkilere de sahiptir. Gerilimleri vurgular, yapısal kırılganlıkları ortaya çıkarır ve tekrarlanan uygulama sayesinde dramatik değişimlere neden olurlar.
Bir toplumun uzun vadeli yönetimi, uzun vadeli bir bakış açısı gerektirir. Bugün sorun basit. Sistemde çok fazla borcumuz var. Sürdürülebilir büyümeyi yeniden düzenlemenin tek yolu, insanların tekrar borçlanma kapasitesine sahip olmalarıdır. Gelecekte çok daha büyük borç geri dönüşleri olasılığı kaçınılmazdır. Sistemin ne kadarını kaldırabileceği konusunda gerçekçi olmamız gerekiyor.
Bu cesur kararlar alır. Teneke kutudan aşağı inen küçükleri yapmak yardımcı olmuyor. Bu eylemlerin yönettikleri karmaşıklıktan çok daha kısa bir ufku var. Böyle bir durma yaklaşımı yalnızca güvene boğar, daha fazla hasar verir ve uzun süreli durgunluk riskini alır.
Karmaşıklıkla karmaşıklıkla savaşamayız. Bireyler değişen teşviklere cevap verir. Zaman içinde, net bir anlayış olmadan, varlık kabarcıklarını güçlendirecek veya yaratacak yeni grup davranış izinleri yaratır. Gordian düğümü gibi, basit çözümler ve temel ihtiyaçlara odaklanma gerekiyor, aksi halde sistem yine anlayışımızı geride bırakıyor. Başka bir deyişle, daha az Satın Alma Yardım ve daha fazla Satın Alma Yap; daha az düzenleme kelimesi ve daha fazla şeffaflık, ayrıca sorumluluk konusundaki yasal öneme sahip; kurumları küçülterek hiçbir zaman başarısız olamayacak kadar büyük olmalarını; GSYİH'ye yönelik fetişimizi kaybetmek ve tüm harcamaları büyüme ile birleştirmek; bugün borcun yapısal yaygınlığının takdir edilmesi; ve bunun gibi.
Kabarcıklar, bireylerin kafasında doğarlar, çevrelerinin teşvikiyle beslenirler ve ekonomilerin karmaşıklığında yetişkinliğe yetişirler. Büstler - sonrasında - bu aynı güçler tarafından da belirlenir.
Bunu anlamanın zamanı geldi.
Bu makale ilk olarak göründü Konuşma
Yazar Hakkında
Bob Swarup, Londra Şehir Üniversitesi, Cass Business School'da Onursal Kıdemli Ziyaret Arkadaşıdır. Makroekonomik bakış açıları, yatırım stratejisi, varlık tahsisi, ALM, risk yönetimi ve düzenleme gibi stratejik konularda spektrumdaki finansal kuruluşlar ve yatırımcılarla çalışan bir danışmanlık firması olan Kurucu Camdor Global.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Tavsiye edilen kitap:
Öyleyse Ne Yapmalıyız ?: Bir sonraki Amerikan Devrimi hakkında doğrudan konuşma
Gar Alperovitz tarafından
In O zaman ne yapmalıyız? Gar Alperovitz, tarihte kendimizi nerede bulduğumuzu, yeni bir ekonomi hareketinin bir araya gelme zamanının neden doğru olduğunu, çökmekte olanı değiştirmek için yeni bir sistem kurmanın ne demek olduğunu ve nasıl başlayabileceğimizi doğrudan okurla konuşur. Ayrıca, bir sonraki sistemin neye benzeyeceğini ve bir fotoğrafçının karanlık odasının gelişmekte olan tepsilerinde yavaş yavaş ortaya çıkan ve halihazırda şekillenen bir görüntü gibi, ana hatlarını nerede görebileceğimizi öneriyor. Şirket kapitalizmi olmayan, devlet sosyalizmi değil, tamamen başka bir şey ve tamamen Amerikan olan bir sonraki sistemi önerir.