erken saatlerde 14 Mart’ta, çoğu siyah giyinmiş küçük bir grup adam, Londra’nın en büyük malikanelerinden birinin girişini açarak alarm sistemini tetikledi. Beyaz sıva cepheli altı katlı rezidans, onlarca yıldır çeşitli vikontlar, kontlar ve düklere ev sahipliği yapan, yüksek oranda ticareti yapılan bir 19. yüzyıl binasında oturuyor. Buckingham Sarayı, Westminster Parlamento Binası ve İngiltere’nin Napoléon’a karşı kazandığı zaferi anan bir kemerden çok uzakta olmayan mülk, İspanya, Portekiz, Almanya, Avusturya, Türkiye ve Norveç büyükelçilikleriyle prestijli bir posta kodunu paylaşıyor. Bir zamanlar Britanya’nın savaş ve sömürgelerden sorumlu devlet sekreterinin evi olan 5 Belgrave Meydanı, daha yakın zamanlarda, oldukça farklı ama daha az kazançlı olmayan bir imparatorluk türü olan Rus servetinin Londra’daki birkaç ileri karakolundan biri olmuştur.
Davetsiz misafirler, şimdiki Ukrayna’da devletsiz bir toplum yaratmaya çalışan 20. yüzyılın başlarından kalma bir anarşistten sonra kendilerini Londra Mahnovistleri olarak adlandırdılar. Ancak protestolarının hedefi devlet değil, liste fiyatı 39 milyon dolar olan binanın 2003 yılındaki alıcısıydı. Alüminyum devi Rusal’ı kuran eğitimli bir fizikçi olan Oleg Deripaska, İngiliz başkentinde erik mülklerini ele geçiren bir avuç son derece zengin Rus iş adamından biri. Ve böylece Moskova kuvvetleri Kiev’e paraşütle indikten ve milyonlarca Ukraynalı Doğu Avrupa sınırlarını aşmaya başladıktan sadece birkaç hafta sonra, anarşistler geniş, boş Belgrave Meydanı mülkünün mültecileri barındırmak için ideal olacağına karar verdiler. Ön cephesine pankartlar astılar: gök mavisi bir pankart “bu mülk kurtarıldı” ve kırmızı bir pankart Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin’i gidip kendini becermeye teşvik ediyor.
Onların eylemleri, çeşitli Batılı ülkelerdeki sıradan vatandaşlar arasında, Rusya’nın seçkin işadamlarının – genellikle devlete ait işletmelerin sırtına dayanan – zenginliğinin artık hoş karşılanacak bir ithalat olmaması gerektiği konusunda birleştirici bir duyguyu kanalize etti. Birleşik Krallık’ta bu görüş, son aylarda adalet sisteminin, maliye bakanlığının ve devletin diğer kollarının ateş gücünü Putin’le bağları olduğu iddia edilen birkaç Rus birey üzerinde yoğunlaştırmanın ardından düzenin kalbindeki olağanüstü bir değişimle aynı zamana denk geldi. İngiliz sermayesinin ve onun siyasi sınıfının sunduğu tüm konforlar, avantajlar ve ayrıcalıklar ile son yirmi yıldır onları. Söz konusu adamlar -neredeyse her zaman erkek oldukları için- kollarını futbol kulüplerine, kır evlerine, ünlülerin arkadaşlıklarına ve sosyete köşelerine sarmış durumdalar. Bir zamanlar Deripaska iş ortağı olan Roman Abramovich, Kensington Sarayı’ndan sadece birkaç metre ötede, Rus büyükelçiliğinin köşesinde, 100 milyon doların üzerinde büyük bir malikane satın aldı. Belgelere göre, Rus dışişleri bakanının üvey kızı Polina Kovaleva, hala üniversitedeyken, Londra’daki lüks yeni inşa edilmiş dairesi için 6 milyon dolar nakit ödedi; Kensington’daki yatlar, yüzme havuzları ve güneşli günlerle dolu göz alıcı hayatını Instagram’da detaylandırdı. Bu emlak baskınları, oligarkların çocuklarının şehrin daha prestijli okullarını ve clubby sosyetesinin uğrak yerlerini doldurmasıyla Londra’ya Moskova-on-Thames lakabını kazandırdı. Eşler, kız arkadaşlar ve metresler Harrods’ta alışveriş yapar, Serpentine Galerisi’ni sık sık ziyaret eder ve İngiliz mahkemelerinde rekor kıran boşanma anlaşmaları ararlar. Neredeyse bir gecede, sosyal sermayeleriyle birlikte finansal ve fiziksel varlıkları buzda kaldı. Bazıları, Kremlin’le hiçbir bağı olmayan masum kişilerin ve onların siyasi bağışlarının, hararetli bir ortamda haksız bir şekilde teşhis edilmesine itiraz ediyor. Yine de röportajlarda Vanity Fuarı, bir düzineden fazla aktivist, politikacı ve eski hükümet bakanı, bu eylemleri tetiklemek için böylesine korkunç olayların geçmesinden yakınıyor ve birçoğu, özellikle iktidardaki Muhafazakar Parti söz konusu olduğunda, Rus servetine karşı tomurcuklanan alerjinin ne kadar sürebileceğini sorguladı.
Her iki durumda da, Belgrave Meydanı’nda şehrin Metropolitan Polisi notu almamıştı. Birkaç saat içinde, yaklaşık bir düzine aracı mülkün dışına yerleştirildi ve yaklaşık 200 memur, 100.000 dolardan fazla bir maliyetle olaya dahil oldu. Kapı gedikleri, kiraz toplayıcının tepesindeki çatışmalar ve talihsiz bir şekilde balkona tırmanmaya çalışan baretler ile geçen uzun bir sürenin ardından, protestocular zorla uzaklaştırıldı. O zamana kadar içkiyle dolu (yiyeceksiz) bir “bodrum” bulmuşlar ve David Linley (diğer adıyla Snowdon Kontu, Kraliçe Elizabeth’in yeğeni) tarafından kurulan bir şirkete ait mobilyalarla gösterişli iç mekanların videosunu çekmişlerdi. bir anarşistin bir gazeteciye söylediği gibi, normal bir insanın sahip olmaması gereken bir şey. Mahnovistler hiçbir hasar bırakmadı, ancak dördü çömelmekten tutuklandı.
Devamsız bir ev sahibi olan Deripaska, hoşnutsuz görünüyordu – ve ev sahibi olarak tanımlanmaya istekli olmaktan çok uzaktı. Bir temsilci aracılığıyla, 5 Belgrave Meydanı’na sahip olanların aslında ailesinin üyeleri olduğu konusunda ısrar etti. İngiliz tapu sicil belgeleri, evin yasal sahibini İngiliz Virgin Adaları’nda kayıtlı Ravellot Limited adlı bir şirket olarak tanımlar. Ancak 2007’de bir Birleşik Krallık yüksek mahkemesi, Belgrave Meydanı’ndaki evin Deripaska’ya ait olduğunu kaydetti ve o zamandan beri tapusunun devredildiğine dair hiçbir belirti yok. Sözcüsü, ailenin “Boris Johnson kabinesi tarafından İngiltere’nin adalet sisteminin yaptırımları uygulamaya koyma konusundaki ihmali ve özel mülke baskın yapan kişilerle gizli anlaşmaya varılması karşısında dehşete düştüğünü” söyledi. Şubat ayında Deripaska, Ukrayna’nın işgali olmayacağını tahmin etmişti; Rusya’nın saldırısından sonra barış görüşmeleri için çağrıda bulundu. Mart ayı sonlarında, çatışmayı “tüm tarafların pervasızca tüm dünya için trajik sonuçlar doğuracak uzun vadeli bir savaşa hazırlandığı” bir “delilik” olarak nitelendirdi. Ancak Birleşik Krallık makamları onun mal varlığını hedef aldığında, “Boris’in kabinesinin fantezilerini destekleyen tek bir gerçek olmadığını” ilan etti.
Robert Mueller III’ün Kremlin rakamları ile Donald Trump’ın başkanlık kampanyası arasındaki bağlantılarla ilgili soruşturmasını unutun. Rus milyarlarcası ile modern Britanya arasındaki karmaşık, iç içe geçmiş ilişki, yüksek fiyatlı gayrimenkulün çok ötesine geçiyor. David Cameron’dan Theresa May’e ve Boris Johnson’a kadar birbirini izleyen Muhafazakar başbakanlar, Kırım’ın 2014’te ilhakı ve 2018’de Salisbury’de yaşayan eski bir Rus casusunun zehirlenmesi de dahil olmak üzere tekrarlanan jeopolitik provokasyonlara yanıt vermek zorunda kaldılar. Ancak aynı zamanda, her biri Rus kökenli zengin siyasi bağışçılardan oluşan küçük bir zümreyle değerli ilişkilerini bozabilecek türden açık eleştirilerden kaçınmaya çalıştı. Bununla birlikte, Şubat ayında Ukrayna’nın işgali, zaten güvencesiz olan bu ipte yürümeyi neredeyse imkansız hale getirdi ve o zamandan beri, hükümet bakanları Putin karşıtı iyi niyetlerini Ukrayna’ya silah sevkiyatı, yat hacizleri, mülklere el koyma ve bankaların dondurulmasıyla desteklemek için sıraya girdiler. . Bir aile tatili sırasında kendi departmanının COVID ile ilgili seyahat politikalarının ünlü bir şekilde kurbanı olan Birleşik Krallık’ın ulaşım sekreteri, kısa süre önce bir süperyatın gözaltına alındığını duyurmak için yedekte haber ekibiyle Londra’daki bir rıhtıma geldi. Phi. “Sonsuz” bir şarap mahzeni ve tatlı su havuzu olan geminin “neredeyse kasıtlı olarak her türlü katmana battığını, aslında gerçek sahipliğini gizlemeye yönelik kasıtlı girişimleri düşünüyoruz” dedi. Muhafazakar hükümetin son zamanlardaki baskıları, bir dizi Rus tavuğunun tünemek için eve gelmesiyle sinsi bir rahatsızlığı maskeliyor. Bir Belgrave Meydanı protestocu polisin kendisini tutuklamadan önce gazetecilere verdiği demeçte, “Rusya savaş makinesini finanse eden aynı para Muhafazakar Partiyi de finanse ediyor.”
Kaynak : https://www.vanityfair.com/news/2022/06/russian-oligarchs-london-sanctions