Çocuk Evliliği - Gerekçe, Tarihsel Bakış ve Sonuçları
Tarih Boyunca Çocuk Evlilikleri
Çocuk evliliği, 18 yaşın altındaki bir kişi tarafından girilen resmi veya gayrı resmi birlik veya evliliği ifade eder. Bu hareket, dünyadaki çocuk evliliğini tercih edenlerin, söz konusu eylemi desteklemeyenlere karşı hem sözlü hem de şiddetli bir şekilde savaştığı, dünya genelinde binlerce tartışma ve tartışmalara konu olmuştur. Hem genç erkekler hem de kızlar yıllar içinde çocuk evliliğine maruz kalmıştır. Bununla birlikte, 18 yaşın altındaki kızları içeren çocuk evlilik sıklığı her zaman erkek çocuklardan daha fazla olmuştur. 18 yaşın altındaki sadece bir evlilik partneri olan çocuk evliliklerinde, genellikle de kadınlar oldukça yaygındır. 20. yüzyıla kadar tarih boyunca, çocuk evlilikler dünyanın çoğu yerinde norm olmuştur. Bu süre zarfında ortalama yaşam beklentisi sadece 40 ila 45 yaş arasında iken, çocuk evlilikler üremenin en hızlı yoluydu. Kızlar genellikle ergenliğe ulaştıklarında veya bazen ondan önce evlendiler. Ancak, 20. yüzyılda, ülkeler gelişmeye başladıkça kadınlar eğitim almaya, oy kullanmaya ve diğer haklara sahip olmaya başladılar ve işgücüne girdiler, ekonomik durumları düzeldi ve ileri tıbbi uygulamalar, çocuk uygulamaları nedeniyle ortalama yaşam beklentisinde büyük gelişmeler oldu. evlilikler sorgulanmaya başladı. Yakında, bu uygulama dünyanın gelişmiş ekonomilerinde neredeyse ortadan kalktı. Bununla birlikte, dünyanın diğer pek çok ülkesinde, küresel evlilik protestolarına ve bu harekete karşı direnişe rağmen çocuk evlilikler uygulanmaya devam ediyor.
Wed Young'un Nedenleri
Yıllar boyunca, çocuk evliliği pratiğinin gerisinde tetikleyiciler olarak çok sayıda neden öne sürülmüştür. Ekonomik sorunlar, ebeveynleri genç kızlarıyla evlenmeye zorlayan temel faktörlerden biri olmuştur. Kız çocuklarının ebeveynlerinin, kızlarının ebeveynlerinin ailelerine ağır miktarda para ya da pahalı mallar ve süs eşyaları vermek zorunda kaldıkları birçok ülkede hakim olan çeyiz sistemi, bu tür hanelerde kız çocuğunun bir yük olarak görülmesine yol açmıştır. Bununla birlikte, genç kızların evlilik pazarındaki yüksek talebi, ebeveynlerin kız çocuklarını yaşlı bir erkekle evlendirmelerine yardımcı oldu, karşılığında para sıkıntısı çekerek, çeyiz yükünün üstesinden gelmelerine ve hatta süreçten ekonomik olarak faydalanmalarına yardımcı oldu. İşgalcilerin tecavüz ettikleri ve evlenmemiş kızları ganimet olarak götürdüğü bazı yabancı baskınlar ve istilalar, toplumu kızlarıyla daha erken yaşlarda evlenerek korumaları için tetikledi. Örneğin, Hindistan'da, yaklaşık 1000 yıl önce, bir dizi Müslüman işgali, evlenmemiş kızların Müslüman istilacılar tarafından tecavüz edilip götürülmesine neden oldu. Bu, toplumu, kızlarını korumak için çocuk evliliği pratiğini benimsemeye zorladı. Bazı toplumlarda, ebeveynleri kız çocuklarının evli gençleri sosyal stigmanın üstesinden gelmelerine izin vermeye zorlayan evlenebilen kızların yaşı ile ilgili dini ve sosyal damgalanma vardır. Çocuklar, aileler arasında siyasi ve finansal ilişkiler kurmak için evlendiler. Bazı ülkelerin kanunları, özellikle dini dikteler de, çocuk evliliğine karşı medeni kanunlar üzerinde ağırlıklı olan çocuk evliliğini desteklemektedir.
Downsides
Çocuk evliliği, genç kız çocuğunun sağlığına bilimsel olarak kurulmuş olumsuz etkiler ile ilişkilidir. 15 yaşın altındaki hamile kızlar, doğum sırasında 20 yaşlarındaki hamile kadınlara göre 5 ila 7 kat daha fazla ölüm şansına sahiptir. Çocuk anneler de obstetrik fistül, rahim ağzı kanseri, cinsel yolla bulaşan hastalıklar ve diğer sağlık problemleri geliştirmeye daha yatkındır. 18 yaşından küçük annelerden doğan çocuklar için bebek ölüm oranları da% 60 daha yüksektir. Çocuk evliliği, genellikle kız çocuğunu eğitim haklarından mahrum bırakarak, gelecekteki çocuğun maddi bağımsızlığının kaybına neden olur. Çocuk gelinler aynı zamanda aile içi şiddete, medeni tecavüzlere ve cinsel istismara karşı da hassastır çünkü protesto edecek kadar olgun değiller ve evlilik hayatlarında olumsuz durumlardan kaçabilecek kadar bağımsız değillerdir.
Toplumsal Kabulde Değişimler
Son birkaç on yılda, dünyadaki birçok ülkede çocuk evliliği yasadışı ilan edildi. Birleşmiş Milletler bu uygulamayı temel insan haklarını ihlal eden bir eylem olarak kabul etmiştir. Veriler ayrıca, çocuk evliliğini destekleyen birçok ülkenin ülkede eğitimli bir kadın işgücünün bulunmamasından dolayı ciddi ekonomik kayıplar yaşadığını göstermektedir. Bugün dünyanın gelişmiş ülkelerinin çoğunda, çocuk evlilik artık çocuğun refahını tehdit eden tehlikeli bir kabus değildir. Bu ülkelerde erkeklerle eşit haklara sahip kadınların, erkek figürü şemsiyesi altında bağımlılık aramaya ihtiyaç duyulması artık gerekmiyor. Parlak kariyer arayan eğitimli kadınlar da artık bu ülkelerdeki ebeveynleri için bir “yük” değil ve yetişkinliğe ulaştıktan sonra evlenme ya da evlenme seçme haklarından yararlanıyor. Farkındalık aynı zamanda, kadın eğitiminin, kadınların hakları için mücadele etmelerini ve çocuk evliliğini protesto etmelerini sağlamakla görevli olduğu gelişmekte olan dünyaya da yayılmaktadır.
Çocuk Evlilikleri Günümüzde Nerede Yaygındır?
Çocuk evliliğinin görülme sıklığı günümüz dünyasının çoğunda azalmış olsa da, Afrika, Güney, Batı ve Güneydoğu Asya, Güney Amerika ve Okyanusya gibi birçok gelişmekte olan ülkede hala oldukça yaygındır. Bir UNICEF 2015 raporuna göre, 18 yaşından önce en yüksek çocuk evliliği oranına sahip ülkeler arasında Nijer (% 76), Orta Afrika Cumhuriyeti (% 68) ve Çad (% 68) ilk üç sırada yer aldı. Çocuk evlilik oranlarının yüksek olduğu diğer ülkeler arasında Bangladeş (% 65), Mali (% 55), Gine (% 52), Güney Sudan (% 52), Burkina Faso (% 52), Malavi (% 50) ve Mozambik (% 50) bulunmaktadır. % 48). Hindistan, ülkenin kırsal bölgelerinin çoğunda% 50'nin üzerine çıkarak olağanüstü derecede yüksek çocuk evlilik oranlarına sahip olmaya devam ediyor.