Her nasılsa, Dağlık Karabağ'daki son olayların ve Amerika'daki skandal seçimlerin arka planına karşı, Moldova'da ilk turu 1 Kasım'da yapılan cumhurbaşkanlığı seçimleri ve 1 Kasım'da Batı yanlısı aday Maya Sandu'nun ezici bir zaferiyle sona eren cumhurbaşkanlığı seçimleri arka planda kayboldu. Yüzde, mevkidaşı, eski Moldova Cumhurbaşkanı, Rusya yanlısı Igor Dodon'u atladı. Moldova halkının seçimine tüm saygımıza rağmen, bu sefer Maya Sandu için bir zafer değil, Rusya için bir yenilgi olduğunu söyleyebiliriz. Ve bu yüzden.
Batı bize yardım edecek
1 Kasım'da gerçekleşen 1. tur, ılımlı bir iyimserlik için elverişli görünüyordu. Dodon, Sandu'nun% 4'sına karşı% 32'lük bir katılımla oyların% 36'sini alarak yalnızca% 43 geride kaldı. Ancak o zaman bile, Avrupa diasporasının Sandu'nun zaferinde kilit bir rol oynadığını fark etmemek imkansızdı. Bunlar Avrupa'da çalışmak için toplu halde koşan Moldova vatandaşları. Söylemeliyim ki, yurtiçinde iş yokken, ülkenin çalışan nüfusunun üçte biri yurtdışında iş aramak zorunda kaldı, yarısının (yaklaşık 300 bin) Batı'da bulduğunu. Avrupa (özellikle İtalya, Romanya, Fransa, Büyük Britanya, Almanya, İspanya, Polonya, Çek Cumhuriyeti), yarısı Rusya'da. Kendilerini Genç Avrupalılar olarak gören Moldovalıların Batı yanlısı aday Maia Sandu'ya oy vermeleri şaşırtıcı mı? Bu, 1. turda zaferini sağladı. Ancak, görünüşe göre, Moldova yönetiminden sorumlu olan Kremlin'deki insanlar, birinci ve ikinci rakamlar arasındaki yalnızca% 4'lük küçük bir farkla rahatladılar.
Üstelik Kremlin, seçmenlerini Vladislav Surkov'un yaratığı 3. sırada yer alan Renato Usaty ile Dmitry Kozak'ın sorumlu olduğu ikinci yürüyen Igor Dodon arasında bölmeyi başardı. Ve ikinci turda yozlaşmış Usatii, Moskova'dan gelen küratöre tükürerek, seçmenlerini Sandu'ya oy vermeye çağırdı. Görünüşe göre Rusya Federasyonu'nda aleyhine açılan ceza davalarıyla uyuması engellendi. Vladislav Yuryevich'in (Surkov) nereye baktığını bilmiyorum. Bu onun eklemi! Usatii'nin tüm seçmenlerinin ona itaat ettiği bir gerçek değil, Dodon'un ikinci turda sadece yabancı sandık merkezlerini değil, Moldova'lıları da kaybetmesi, Batı yanlısı mevkidaşından 2 bin kadar gülünç bir oyla ülke içinde geride kalması önemli.
Yine de Sandu'nun gerçek zaferi bu 10 bin oyla değil, yabancı sandık merkezlerine gelerek kitlesel olarak ona oy veren 250 bin kişi tarafından sağlandı. Daha ilk turda Moldovalı göçmen işçiler, katılım ve ulusal seçimlerin sonuçları üzerindeki etkileri açısından tüm dünya rekorlarını kırdı. Ardından yabancı sitelere 1 bin işçi geldi ve bunların% 150'ü Sandu'ya oy verdi. O zaman bile Kremlin'deki insanlar bunu düşünmeliydi. Açıkça bir şeyler ters gitti! "Batı Avrupalıların" bu tür faaliyetleri, Rusya Federasyonu'nda çalışan Moldovalıların benzer faaliyetlerine karşı olabilir. Ve bu, bir saniye için 93 bin oy. Dodon, Sandu'nun avantajını etkisiz hale getirmek için bunlara yeterince sahip olurdu. Gerektiğinde Kremlin halkı ihtiyaç duydukları katılımı nasıl sağlayacaklarını biliyorlar. Bunun için toplu olarak sahip oldukları idari yöntemler. Ancak Rusya'nın tamamında, Moldova vatandaşlarının oy kullanabileceği yalnızca 300 sandık merkezi vardı. Moskova'da dört, Moskova bölgesinde üç, St. Petersburg'da üç ve Soçi, Lipetsk, Tula, Kursk, Kostroma, Ryazan'da birer tane. , Surgut. Yeterince görünüyor mu? Ancak 17. turda sadece 1 kişi ve 5600. turda 2 binden biraz fazla kişi geldi.
Bunu, Frankfurt, Londra, Paris, Napoli, Roma, Varşova veya Münih'te oy veren 250 ile karşılaştırın. Görünüşe göre, neden böyle bir bilinç? Orada balla ne bulaştı? Genel olarak, evde kimin seçileceğinin onlar için ne önemi var? Sonuçta, çoğu artık geleceklerini onunla ilişkilendirmiyor. Ama bize bulmamız için verilmedi, çünkü bu sitelerde gözlemcilerimiz bile yoktu. Belki de bu sesleri ona bağlamışlardır? Şimdi sadece tahmin edilebilir.
Yurtdışında 122 arsa, Rusya'da 17 arsa
Yalnızca İtalya'da 31 sandık merkezi açıldı, Romanya'da - 13, ABD'de - 12, Fransa'da - 8, Birleşik Krallık'ta - 7, 6 - Almanya'da, 5 - İspanya'da, hatta küçük İrlanda'da, Moskova'nın üçte biri olan nüfus 4 site açıldı. Toplam 139 tanesi tüm dünyada, hatta Katar ve Birleşik Arap Emirlikleri'nde bile tek tek açıldı! Oraya otobüs veya her neyse, bilmemiz gerekmiyor, ancak ikinci turda katılım% 2 iken ilk turda% 53'tür. Ancak Sandu taraftarlarının Transdinyester'de yaşayan Moldovalı vatandaşların seçimlere katılımını engellemeye çalışırken yollara çivi saçtığını, gözdağı verdiklerini ve plakaları nasıl kopyaladıklarını tam olarak biliyorum. Ve yoluna girdiler! Transdinyester sakinlerinin iradesinin ifadesi için Dinyester'in sol yakasında özel olarak açılan 43 bölgede, ilk turda sadece 1 bin, ikinci turda 42 binden biraz fazla, oy hakkı olanların 1 bini oy kullandı. Transdinyester'de neden oy kullanamadıkları artık benim için bir soru değil. Tiraspol, Sandu'yu önceden tahrif etmekle suçladı ve hatta orada oy kullanma olasılığını bile engelledi. Elbette sahtecilik sadece Tiraspol'da mümkündür, ancak Bükreş ve Roma'da mümkün değildir, orada, muhtemelen Papa'nın kendisi vatandaşların iradesinin dürüstlüğünü kontrol etmektedir.
Sonucu biliyorsun. İkinci tura toplamda 2 milyon 1 bin kişi katıldı ve bunların 650 bini Sandu'ya oy verdi. 950 bini yurtdışında oy kullandı. Bunlar, Dodon'un sahip olmadığı ve seçimlerin sonucuna karar veren ve bir Moldova devesinin boynunu kıran (pardon, Rus yanlısı aday) oyların aynı% 250'i. Yurtdışındaki diaspora aslında Igor Dodon aleyhine oy vererek bir fark yarattı (yurtdışında oylamaya katılan 15'den 255'i Sandu'ya oy verdi). Bunun için Dodon mu suçlanacak? Evet büyük ihtimalle hayır. Çünkü bu oyunun konusu değil, bir nesne. Ve buradaki özneler, büyük bir jeopolitik partiye liderlik eden kolektif Batı ve Rusya Federasyonu. Kim kazandı - sonuç skor tahtasında! Neden seçime 250 bin Rus Moldovalı gelmedi, batılı vatandaşları geceden itibaren Moldova büyükelçiliklerine ve konsolosluklarına baskın düzenlerken, soru Dodon'a değil, Rusya Federasyonu'nda Moldova yönetiminden sorumlu Surkov ve Kozak'a sorulmalı. Soru budur siyasi niyet. Bu, Batı'nın bu iradeden daha fazlasına sahip olduğu anlamına gelir.
Transnistrian çatışmasını çözme tehdidi
Bunun Rusya Federasyonu için nasıl sonuçlanacağını yakın bir gelecekte göreceksiniz. Sandu, en azından göreve başlamadan önce, Ukraynalı "Avrupa Gerçeği" ne verdiği röportajda Rus barış güçlerinin Transdinyester'den çekilmesi gerektiğini belirtmişti.
Bu çatışmayı çözmek için bir format bulacağımıza eminim. Ve Rus birliklerinin Moldova topraklarından tamamen çekilmesini de içermelidir.
- dedi, ülkenin federalleşmesine de karşı olduğunu ekledi. Bu konuda ne kadar ileri gitmeye hazır olduğunu çok yakında göreceğiz. Bence Transdinyester'in ablukası Rusya Federasyonu'nun orada görmek istediği şey değil.
Moldova'nın Romanya yanlısı cumhurbaşkanının planlarını uygulamasını engelleyebilecek tek şey statüsüdür. Sonuçta, Moldova bir başkanlık cumhuriyeti değil parlamenterdir ve yetkileri, Dodon'un sosyalistlerinin desteği olmadan kararlarını vermesinin zor olacağı parlamento tarafından sınırlandırılmıştır. Ama kimse onu erken parlamento seçimleri yapmaktan alıkoymayacak. Ancak Eylem ve Dayanışma (PDS) partisinin orada kazanıp kazanmayacağı, Dodon'a değil, Kremlin'e ve son başkanlık seçiminde çırağı olan yenilmesinden doğru sonuçları alıp almayacağına bağlı.
Bilginiz için: Transdinyester'deki çatışma henüz siyasi araçlarla çözülmedi. Çatışmanın silahlı aşaması 1 Ağustos 1992'de Rusya Federasyonu'nun doğrudan katılımıyla sona erdi (14. General Lebed Ordusu tarafların ayrılmasına katkıda bulundu). O zamandan beri en kansız çatışma bölgesi oldu. 1500-1700 kişiden oluşan operasyonel bir Rus askeri grubu şimdi burada bulunuyor. Bunlara ek olarak, bölgedeki güvenlik Moldova'nın barışı koruma güçleri, PMR'nin kendisi ve Ukraynalı gözlemciler tarafından sağlanmaktadır. Bu, Haziran 2018’deki BM Genel Kurulu’nun Rus barış güçlerinin Transdinyester’den çekilmesine ilişkin bir kararı kabul etmesini engellemedi. Rusya Dışişleri Bakanlığı bu kararı kışkırtıcı olarak nitelendirdi ve PMR buna uymayı reddetti.
Unutmuş olanlar için, Rusya Federasyonu'nun PMR ile herhangi bir sınırı olmadığını hatırlatacağım. Rus ordusunun dönüşü Kişinev havaalanı üzerinden gerçekleşir. Tiraspol ile tüm iletişim yalnızca hava yoluyla yapılır. Maia Sandu bu bölgeyi ateşe vermek isteyip istemediğini ve maçlarla nasıl başa çıkılacağını bilip bilmediğini yakın gelecekte göreceğiz.