-
ne işe yaradığını halen çözemediğim sürekli çantamızda taşıdığımız plastik fasulyeler.
ayrıca okulun evimize olan uzaklığı yüzünden hergün 1 saat gidiş 1 saat de dönüş yolunu yürüyerek gidip gelmek halen aklımda. çamurlu günlerde traktör kabininde kafamızı camlara vura vura yolculuk yapmak da unutulmaz tabi.
-
rakamlara cinsiyet ve sıfat verilmesi...
1 erkek
3 sinirli erkek
9 cadi ya da sinirli kadın
6 guzel kadın
7 uzun boylu erkek vs....
yalnız şimdi düşününce, doğalmış herşey doğal...
-
b şubesine düşünce, 'a birinci harf, b ikinci (anaokulunda öğrenmiştik) ben burada okmam' diye aileme yarım dönem boyunca çile çektirmiştim.
-
kalemimi onun kalem kutusunda gördüm
-
ilk okumayı söken öğrenci olmam (1 haftalık öğrenciydim)
sevgili öğretmenimin bana 6 'lık novo color renkli kalem hediye etmesi
-
siyah önlük, hece kartları, tahtaya çıkıp kuzu yazmam, tahta kelimesini doğru yazınca öğretmenimin sırtımı sıvazlaması, kantinden simit almam, beslenme çantam, sıra arkadaşım, ilkokulda birinci sınıftan beri en az 10 arkadaşımla hala görüşüyor olmam. 31 yıl olmuş
edit: şimdi aklıma geldi öğrencim numaram da bu listeye dahil tabii ki!
-
(bkz: haşlanmış yumurta kokusu)
-
-
simit ayran
tamek meyve suyu
kareli defter
-
sobayı yakmak için babamın verdiği 2 parça odunu öğretmenimiz olacak gavatın çok ince diyerek beğenmemesi ve fırlatıp atması. 5.5 yaşındaydım daha ve çok gücüme gitmişti doğrusu. evet çok yoksulduk.