Clausius-Clapeyron Eşitliği Nedir? Clausius-Clapeyron Eşitliği nasıl hesaplanır, neyi gösterir, hakkında bilgi.
Clausius-Clapeyron Eşitliği; Maddenin, ısı enerjisi aracılığıyla faz dönüşümüne uğraması sırasında içinde bulunduğu sıcaklıkla basınç arasındaki bağlılığı veren eşitlik. Alman fizikçisi Rudolf E. Clausius (1822-1888) ve Fransız fizikçisi Benoit Paul E. Clapeyrort un (1799-1864) birlikte buldukları bu eşitlik “Clausius-Clapeyron Eşitliği” adıyla bilinir. Bir ısı kaynağından yeteri kadar ısı enerjisi alan ya da yeteri kadar enerji kaybeden maddeler, bir faz dönüşümüne uğrarlar. Dönüşüm sonunda maddenin hacmi de değişir, ancak olay tamamlanıncaya kadar sıcaklığı (T) değişmez. Örneğin bir buz parçası ısıtılırsa, önce sıcaklığı ergime noktasına kadar artar ve sonra ergimeye başlar. Buz parçasının tümü su haline dönüşünceye kadar sıcaklığı değişmez, ancak hacmi küçülür. Buna karşılık katı halden sıvı hale geçen parafinin hacmi artar. Dönüşüm sıcaklığı adı verilen bu sıcaklık (T) maddenin cinsine bağlı olduğu gibi aynı bir madde için basıncına da bağlıdır. Basınçta meydana gelen bir değişme (Δp), dönüşüm sıcaklığının T kadar değişmesine neden olur (Buz parçasına etki eden dış basınç artırılırsa, ergime noktası düşer; buna karşılık parafinin ergime noktası artar). Δp ile ΔT arasındaki bağıntı:
ΔT= [(v2-V1)xT / Q ] x Δp
eşitliğiyle verilir. ΔV=V2-Vı maddenin dönüşüm sırasında uğradığı hacim değişimi, Q ise dönüşüm boyunca aldığı ya da kaybettiği ısı miktarıdır. Buna göre bir cismin “ergime ısısı” L=(V2-Vı)xTxΔp/AT eşitliğiyle verilir.