“Hayvanlar zaten öldürülüyorsa, neden o ölülerden güzel bir şey yapmayalım ki?”
1800’lerin sonuna doğru bazı Louisina kürk çiftliği sahipleri Arjantin’den nutria adında kedi büyüklüğünde kahverengi kemirgenler getirmeye başladı, bu hayvanlar sosyete kadınlarının giyimleri uğruna yetiştirilecek, öldürülecek ve derileri yüzülecekti. Elbette, hayvanlardan bazıları kafeslerinden kaçıp yabanda özgürlüklerine kavuştular, orada bol bol üreyip kıyıdaki sulak alanların denize bağlanmasını engelleyen bitkilerin köklerini kemirdiler. Şimdi, çok uzun zaman sonra, yarı suda yaşayan, perde ayaklı, fare kuyruklu, dişlek, kunduzumsu bu memeli hayvanların sayısı 20 milyona yaklaştı, bu hayvanlar binlerce dönümlük sulak arazinin her yerinde cirit atıyor.
Ama bu pek de doğal olmayan felaket için kim suçlanıyor dersiniz? Elbette ki ekonomik sömürü amacıyla egzotik hayvanları ilerisini düşünmeden ithal ederek bu duruma sebep olan kürk endüstrisi değil. Hayır, elbette ki onlar değil… çünkü işkencecilerin topraklarını işgal eden nutria’nın suçu bu ! Zerre kadar pişmanlık hissetmeyen kürk endüstrisiyle işbirliği yapıp nutria kürkü gibi giysilerin “yeşil” ve “çevre dostu” olduğuna insanları ikna edip bu giysileri satın alması yönünde kampanya düzenleyen çevrecilere göre suçlular gerçekten de nutrialar… Bu ürünler gerçekten, cidden “kendini suçlu hissetmeme garantili” ürünler olarak pazarlanıyor- oysa gerçekten Louisiana avcıların ve tuzakçıların aynı şiddet dolu ve acı verici şekilde öldürdükleri nutria kuyruğu başına verdiği 5 doları federal vergilerden kullanıyor.
Righteous Fur (Erdemli Kürk) kurucusu Cree McCree tarafından vicdan azabı hissetmeme garantili meşrulaştırma olayı şöyle ifade ediliyor: “eğer hayvanlar zaten öldürülüyorsa, neden o ölülerden güzel bir şey yapmayalım ki?” Doğru, Louisiana yılda zaten 450 binden fazla nutriayı yok ediyor, ve cesetlerin %90’ından fazlası göllerde çürüsün diye bırakılıyor. Ama nutria gene de öldürülen hayvanlardan elde ediliyor ve olasılıkla aynı kanserojen kimyasal maddeler kullanılarak yapılıyor, aynen diğer kürklerde olduğu gibi, bunların hiç birisi bana “yeşil” ya da “kendini suçlu hissetmeme garantili” gelmiyor açıkçası.
Hayvan haklarını savunan bazı insanlar buna katılmıyorlar, görünüşe göre bazı vegan/vejetaryen moda tasarımcıları anında olaya dalmışlar.-belki de bu hayvanların bütün hayatlarını küçük kafeslerde geçirmediği, zorla üretilmediği, kışın donup yazın sıcaktan yanmadıkları, yoğun stres dolayısıyla kendi vücutlarını parçalayıp diğer hayvanlara yamyamlık yapmadıkları gerçeğini rasyonalize ediyorlar. 2010 yılı Kasım ayında bu vegan moda tasarımcılarından bazıları New York’taki House of Yes’te Nutria Palooza adında bir moda gösterisine katıldılar, bu gösteriyi tabii ki Righteous Fur düzenlenmişti. Bu gösteride modeller20 profesyonel tarafından hazırlanmış ve nutria kürklerinden oluşan paltolar, eldivenler, şapkalar, bacak ısıtıcılar ve hatta g-stringler giyerek ortalıkta salınıyorlardı.
Belki şu anda “en azından onlar soruna bir çözüm önermişler- sen ne öneriyorsun? Nutriaları bırakalım da ekosisteme zarar mı versinler, bırakalım da miskfaresi türünü yok mu etsinler?” diyorsunuzdur. Ben de şu cevabı veriyorum; yok, hayır. Elbette çevre konusunda ya da işgalci türler hakkında uzman değilim, bu zoolojik ikilemi çözecek türden insancıl bir cevabım da bulunmuyor… ama birkaç gözlem yapmak istiyorum:
1) Bu karışıklığı başlatan aslında buraya ait olmayan bir türü metalaştıran kürk endüstrisiydi: eğer nutriayı ticari anlamda sömürmek için getirmemiş olsalardı, bu kemirgenler kıyı şeritindeki sulak alanlara böylesine zarar veriyor olmayacaklardı.
2) İronik bir şekilde, kendi yarattıkları bu soruna endüstrinin getirdiği çözüm aslında endüstrinin nutriayı buraya getirme sebebiyle aynı- yani bu hayvanları öldürerek para kazanmak.
3) Sulak alanların yok olmasından kürk endüstrisini sorumlu tutmak yerine çevreciler finansal ve felsefi anlamda kürkün etik imajına bilimsel bir meşruluk giydirerek aslında bu durumu desteklemiş oluyorlar.
4) Bir daha yabancı hayvanlar bir şirketin ihmali ve sömürüsü sonucunda bir yaşam alanını tehlikeye soktuğunda çevreciler bir kez daha memnuniyetle çıkar elde etmek amacıyla türlerin merhametsizce yok edilmesine destek verecek ; ama bir yandan da günahkar insanların bu günahları işlemeye devam etmesini münasip bir şekilde görmezden gelecekler.
5) Ve son olarak, “kendini suçlu hissetmeme garantili kürk” diye bir şey yok- tabi eğer bu kürk ait olduğu hayvan tarafından giyiliyorsa o zaman başka !
Çeviri:CemC
animalrighter adlı siteden çeviri.