E.J. Nicholls’un Tukvar’a yazdığı mektubu alarak ertesi günü Darjeeling’e hareket ettim. Darjeeling küçük bir kasaba görünümündeydi. Güzel evleri, inişli çıkışlı asfalt yolları olan turistik bir yerdi. Hindistan’ın aşağı bölgelerindeki sıcaktan bunalan varlıkları burada nefes alırlardı. O sırada İngiliz ve Amerikan subayları on beşer günlük tatillerinin çoğunu Darjeling’de geçirmeyi tercih ediliyorlardı. Çok güzel bir manzaraya ve doğa çevresine sahip olan Darjeeling’de iç turizm gelişmiş durumdaydı. Kasaba merkezinin bir yerinde Hollandalı bir karı kocanın kiraladığı apartmanın bir odasına yerleştim. Kahvaltı dahil ayda iki yüz rupi ödüyordum. O zaman bir rupi otuz dört kuruştu. Pansiyon sahibi Mr. George Yahudiydi, karısı da Hollanda asıllı bir Hristiyan idi. Evlerini temiz ve bakımlı tuttukları için odamda rahattım.
Hindistan Çayı; Darjeeling
Ülkemizde olduğu gibi, Darjeeling’de, Assam’da, Güney Hindistan’ın Nilgiris Dağları’nda ve Seylan’ın yüksek bölgelerinde kurulu çaylıklarda birinci sürgün sona erdikten sonra çay fidanlarında sürgün duraklaması olur. Bu hal, ikinci sürgüne hazırlığın işaretidir. Mayıs sonu ve haziranın ilk günlerine rastlayan bu dönemde yağışlar durur, güneş her tarafı ısıtır, hava nemi azalır, açık ve güneşli havalar yaşanır. Bu dönem yaprak ürünlerinden yapılan çaylar aromaya (flavour) yani çaya mahsus güzel, müstesna bir koku ve lezzete sahip olur. Bu kısa dönemin en kaliteli çayları piyasalarda harmancılar tarafından ısrarla aranan ve beğenilen ürünlerdir.