Gördüğünüz bir kişiyseniz, muhtemelen Braille’i korku ve hüsranla karıştırırsınız. Noktaların akışları, birisi Morse alfabesinde yazmış gibi, sanki bize tamamen gizlenmiş, sanki büyüleyici bir mesaj gibi görünüyor. Tüm diller ve kültürler arasında görsel olarak tanınabilir bir yazıya odaklanmamız, Braille’i sürekli bir arkadaştan ziyade egzotik bir yarışmacı haline getirdi – kesinlikle dünyanın dört bir yanındaki görme engelli 285 milyon insanın tsunaminin hemen yanında yer bulması gereken bir şey değil. insanlığın geri kalanı her gün erişebiliyor.
Japon bir tasarımcı olan Kosuke Takahashi , herkes tarafından aynı kolaylıkla okunabiliyorsa, noktalı senaryonun çok daha yaygın bir şekilde kullanılacağını düşündü. Yani, o sadece bunun için yola çıktı.
Her şey basit sorudan başladı, ‘Braille’i nasıl okuyabilirim?’ ‘Noktaları bağlarsam bir karakter olur mu?’ Aynı harf olmasına rağmen, görmeyen insanların bunu okuyamamasından rahatsızlık duyuyordu.
Takahashi’nin tartışması gereken en büyük konu Braille alfabesinin ve Latin senaryosunun süper empoze edilmemesiydi – noktalar genellikle görmeye alıştığımız mektuplarla yetinmiyor. Braille, görsel karakterlerin şekliyle iyi bir korelasyona sahip olacak şekilde tasarlanmamıştı, bu yüzden noktaları birleştiremezsiniz ve tanınabilir harfler patlayacaktır. Örneğin, Braille’de, iki ve üç sayı sırasıyla iki dikey nokta ve iki yan yana nokta ile temsil edilir.
İki alfabeyi birbirine karıştıran çeşitli tasarımlarla uğraştıktan sonra, Takahashi Braille Neue ile geldi. Yazı karakteri görülebilen herkes için mükemmel bir şekilde okunabilir, ancak Braille kabarcıklarının iskeletinin etrafında inşa edilir – bu herkesin okuyabileceği anlamına gelir.