cevap 1:
Bu sorunun Hindistan bağlamında sorulduğunu düşünüyorum. Birçok Kızılderilinin 'bölgeselcilik' olarak düşündüğü şey aslında diğer her yerde anlaşıldığı gibi orijinal milliyetçiliğin biçimidir. Önce ulusun tanımını alalım:
Genellikle dünyanın farklı bir bölümünde yaşayan, aynı dili konuşan, aynı gelenekleri kullanan, tarihi sürekliliğe sahip olan ve diğer benzer gruplardan ırksalları ile ayırt edilen organize bir hukuki toplum şeklinde var olan insanlar veya erkeklerin bir araya gelmesi aynı hükümet ve egemenlik altında yaşamak ve genellikle zorunlu olmamakla birlikte
Bir bütün olarak Hindistan hiçbir zaman ulus olarak adlandırılamaz - sadece birçoğu kendi başına ulus olarak adlandırılabilecek bir devletler birliği olarak adlandırılamaz. Dilsel homojenlik, ulus olarak adlandırılacak herhangi bir grubun en önemli özelliğidir. Almanya, Almanca konuşanların ülkesidir. Fransa, Fransızca konuşan bir millettir.
Bizim durumumuzda Bengal (bölünmemiş), Assam, Mizos, Nagas, Tamil, Pencap (bölünmemiş), Malayalis, Marathas, Sindhis, Hintçe-kalbi (orijinal 'Hindustanis') - her biri kendi başına bir ulus olarak adlandırılabilir. Ancak Hindistan, Avrupa'dan daha fazla bir ulus değildir. Hindistan'ın bir ulus olması, 'Hindistan milliyetçiliği' ve sembollerinin birçoğu ile birlikte üretilmiş bir fikirdir. 20. yüzyıldan beri, Hint-Hindu-Hindustan kimliği boyunca tarih, semboller, kahramanlar ve kötü adamlara hitap eden bir Hint milliyetçiliği anlatısı oluşturma girişimleri olmuştur. Örneğin, Prithviraj Chauhan, Rana Pratap ve Shivaji gibi krallar 'ulusal kahramanlar' ve Hindular / Hindistan temsilcileri olarak görülürken, yurttaş siyasi muhalifleri veya Jaichand gibi rakip Rajput Kralları hayali Hintli'ye 'hain' olarak görüldü ulus. Hint devletinin daha muhafazakâr kurucu babalarından bazıları, bu yapay kimliği, Hint dili / Hindustani'yi ulusal dil haline getirmek için zorlamaya çalıştı, çünkü ulusal dili olmayan herhangi bir ulus olamaz, ancak başarısız ve yerleşmiş direktif ilkeleri. 'Ulusalcıların' diğer vatanseverleri ve hainleri etiketlemek için bir asit testi olarak kullandıkları 'ulusal şarkımız' Vande-mataram bile asla Hindistan için değil, şair Bankimchandra'nın kendi anavatanı Bengal içindir. 'Bharat-mata' (Ana Hindistan) da değildi. Bharat Mata aslen Bengalli şairler ve Abanindranath Tagore gibi sanatçılar tarafından Ana Bengal olarak tasarlandı.