İlk uygarlıkların eski Mısır ve Mezopotamya gibi yerlerde 5.000-6.000 yıl öncesine dayandığı uzun zamandır bir gerçek olarak kabul edilmekle birlikte, oldukça zeki, teknolojik olarak gelişmiş ve yoğun bir sosyal uygarlığın çok daha önce var olduğunu gösteren ilginç kanıtlar var - en az 10.000 BCE (veya 12.000 yıl önce).
Boston Üniversitesi jeolog ve jeofizikçi Robert M. Schoch, Ph.D. Mısır’ın Büyük Sfenksini bizzat görene kadar bu ikinci olasılığı ciddiye almamıştı. Schoch — yazarı Unutulmuş Medeniyet - İkonik figürdeki algılanan su aşınması, onu aslında bunun eski Mısır'dan önceki, aslında bilinmeyen bir medeniyetin eseri olduğuna inandırdı. “Sfenks, son 5000 yıldır aşırı kurak bir bölge olan Sahra Çölü'nün kenarında oturuyor” diye açıklıyor. Büyük su hasarı nereden gelirdi? Bu ilk keşif, Schoch'u son buzul çağına yerleştirdiği erken gelişmiş uygarlığın diğer kanıtlarını keşfetmeye yöneltti. Schoch, buzul çağını sona erdirdiğini ve bu uygarlıkları büyük ölçüde ortadan kaldırdığını söylediği güneş patlamalarına işaret ediyor. (Schoch, benzer doğa güçlerinden bir şeyler öğrenmenin ve bunlara hazırlanmanın akıllıca olacağını savunuyor: 'Jeolojiden alınan bir ders, geçmişte meydana gelen doğal olayların tekrarlanmaya mahkum olmasıdır' diyor.)
Schoch’un çalışması, medeniyetin kökenleri ve kendi modern toplumumuzu ve onun gelecekteki gidişatını gördüğümüz merceğe dair uzun süredir devam eden inançları yıkma potansiyeline sahiptir. Bilincin doğmasına neyin yol açtığına dair bakış açısı (aynı fikirde değil Graham Hancock'un teorisi bitki tıbbı psychedelics'e kadar), bir inanç sistemini alt üst etmenin neden bu kadar zor olduğu, geçmişten öğrenmeye hazır olduğumuz şeyler ve hatta eski dünya dışı yaşam sorunu, büyüleyici:
Robert M. Schoch ile Soru-Cevap, Ph.D.
Q
Eski Mısır'dan önceki bir uygarlığın ne gibi kanıtları var?
KİME
Geçen yüzyılın standart paradigması, hem akademisyenler hem de halk arasında hala yaygın olarak kabul görmekte olup, medeniyet ilk kez yaklaşık 5.000 ila 6.000 yıl önce ortaya çıkmıştır. Bu, 1990 yılında Mısır'a yaptığım ilk yolculuğumda kafamda taşıdığım senaryo. yazar, araştırmacı ve kendine özgü 'haydut Mısırbilimci' John Anthony West, Büyük Sfenks'i jeolojik bir perspektiften incelemem için beni zorlamıştı ve o zamanlar, hanedan Mısır'ın yükselişinin standart hikayesini sorgulamak için hiçbir nedenim yoktu. MÖ 3.100 dolaylarında, gezegenimizdeki en eski uygarlık çiçeklerinden birini temsil ediyordu. Mısırbilimciler, Büyük Sfenks'e gelince, heykeli sıkı bir şekilde MÖ 2500 dolaylarında Dördüncü Hanedan firavunu Khafre'nin (Chephren olarak da bilinir) saltanatına tarihlendirdiler. Ayrıca Sfenks'i görene kadar onlardan şüphe etmek için hiçbir nedenim yoktu.
Büyük Sfenks ile ilk karşılaşmamdan birkaç dakika sonra, bir şeylerin yanlış olduğunu anladım. Anıtın gövdesi ve muhafazasının duvarlarındaki erozyon (Sfenks'in gövdesini oymak için, yaratıcılar ana kayayı kesmek zorunda kaldılar, bu yüzden heykel bir oyukta veya kapalı alanda oturuyor) - büyük yağışlar, yağışlar ve su akışı - Sfenks'in son 5000 yıldır aşırı kurak bir bölge olan Sahra Çölü'nün kenarında oturmasına rağmen. Dahası, Sfenks'in başı, bedenine göre orantısız bir şekilde küçük gözüme geldi.
İlk teorim, proto-Sfenks olarak adlandırdığım orijinal yapının, MÖ 3.000'den binlerce yıl öncesine - bölgenin çok daha fazla yağış aldığı bir zamana - başının hanedanların yeniden oyulduğu bir döneme dayandığıydı. (Heykelin aslen aslanın vücuduna uyan bir aslan başı olabileceğini düşündüm.)
Önümüzdeki birkaç yıl boyunca, Büyük Sfenks'in kökenlerinin hanedan Mısır'ın kuruluşundan çok öncesine dayandığı teorisini destekleyen çok sayıda kanıt toplayarak Mısır'a sayısız gezi yaptım. Yıpranma ve erozyon modellerinin yanı sıra heykele yapılan eski restorasyon kampanyalarını, metinsel kanıtları, arkeo-astronomik hizalamaları ve belki de en önemlisi yer altı özelliklerini inceledim. Jeofizikçi Dr. Thomas Dobecki ile Sfenks çevresinde invazif olmayan sismik araştırmalar yaptım ve Sfenks tabanının altındaki mineralojik değişiklikler ve hava durumu hakkında bilgi toplamama izin verdim.
Tüm yeni verileri inceledikten sonra, teorimi gözden geçirdim ve orijinal Sfenks'in en az 10.000 BCE'ye dayandığı sonucuna vardım. Son buzul çağının (yaklaşık MÖ 9.700'de sona eren) sona ermesinden önce gelişen daha eski bir medeniyetin kalıntısıdır. Dahası, proto-Sfenks tek başına oturmaz. Orijinal yaratıcılar bedeni modellediklerinde, onlarca ton ağırlığındaki dev kireçtaşı bloklarını oyarak proto-Sfenks'in doğu ve güneydoğusundaki muhteşem binalara monte ettiler. Yaygın olarak Sfenks Tapınağı ve Vadi Tapınağı olarak bilinen bu yapılar, biraz yıkıcı olsa da ve aynı zamanda hanedan Mısırlılar tarafından yeniden işlenmiş olsa da bugün hala görülebiliyor.
Büyük Sfenks. Kredi: Robert Schoch ve Catherine Ulissey.
Q
Çalışmanız nasıl karşılandı? Daha sonra herhangi bir keşif veya çürütme yapıldı mı?
KİME
Amerika Jeoloji Derneği'nin Ekim 1991'deki yıllık toplantısında Sfenks'in yeniden tarihlenmesi ile ilgili ilk bulgularımı açıkladım. Jeolog arkadaşlarımın çoğu sunumumu aydınlatıcı buldu ve beni iyi yapılan bir iş için tebrik ettiler. Sonra aniden saldırıya uğradım: Haberi bildiren gazeteciler görüşleri için çeşitli Mısırbilimcilere telefon etti. Mısırbilimciler, toplantıda bulunmadan, verilerimi veya analizlerimi görmeden, evrensel olarak sonuçlarımı kınadılar, daha eski bir Sfenks'in imkansız olduğu, bu kadar erken bir tarihte insanlığın bir avcı-toplayıcı aşamasında olduğu ve teknolojiden yoksun olduğu konusunda ısrar ettiler. , sosyal organizasyon ve hatta proto-Sfenks'i oyma isteği. Eleştirmenlerim bu kadar uzak bir dönemde medeniyetin var olduğuna dair daha fazla kanıt talep ettiler. (Benim veya onların haberi olmadan, bu tür kanıtlar yakında ortaya çıkacaktır.)
1995 yılında, Alman Arkeoloji Enstitüsü'nden merhum Dr. Klaus Schmidt, Göbekli Tepe olarak bilinen modern Urfa (diğer adıyla Şanlıurfa) kentine kısa bir sürüş mesafesinde, Türkiye'nin güneydoğusunda bir yer kazmaya başladı. Yıllar boyunca, Schmidt ve ekibi siteyi sessizce kazdılar ve bilgi arkeoloji literatürüne ve ardından kamusal arenaya ancak yavaşça girdi. 2010 yılında, siteyi ilk kez kendim ziyaret ettim (o zamandan beri birçok kez başkalarıyla birlikte bulundum) ve çok şaşırdım.
'Zaten tek bir sonuç kaçınılmaz: Geleneksel tarihçilerin ve arkeologların bunca yıldır öğrettikleri ile sahadaki kanıtlar arasında bir kopukluk var.'
Göbekli Tepe'de devasa, ince oyulmuş ve süslenmiş T-şekilli kireçtaşı sütunlar - çoğu iki ila beş buçuk metre uzunluğunda ve tahminen on ila on beş ton ağırlığında - Stonehenge benzeri çemberler halinde duruyor. Schmidt ve ekibi, yüzey buluntularına, kısmi kazılara ve jeofizik yöntemlere dayalı olarak bu tür dört taş çemberi veya kapalı alanı (genellikle adlandırıldıkları gibi) ortaya çıkardı, alan hala enkaz altında gömülü olan yirmi civarı daha içerebilir. Göbekli Tepe'deki çeşitli sütunlar, tilkiler, domuzlar, yılanlar, yaban öküzü (yaban sığırları), Asya yaban eşeği, yaban koyunları, kuşlar (turna, akbaba), ceylan ve eklembacaklılar (akrep) gibi hayvanların kısmalarıyla süslenmiştir. , karıncalar). Oymalar rafine, sofistike ve güzelce işlenmiş. Sadece kabartmalar değil, aynı zamanda etçil bir canavar, muhtemelen bir aslan veya başka bir kedi de dahil olmak üzere, bir sütundan aşağı doğru ilerleyen yuvarlak oymalar var.
Radyokarbon analizlerine göre, bölge muhtemelen daha önce, son buzul çağının sonunun iki katı arasında, MÖ 9.000 ila 10.000'e kadar uzanıyor. Dahası, Göbekli Tepe, son buzul çağının sonunu ve bu medeniyetin ölümünü belirleyen kargaşa ve kaosun bir kaydıdır: sütunlar devrildi ve kırıldı, sonra aceleyle yeniden dikildi, ham ikincil taş duvarlar ve kasıtlı kanıtlar sitenin gömülmesi.
Proto-Sfenks ve Göbekli Tepe'ye ek olarak, daha da fazla kanıt yavaş yavaş gün ışığına çıkıyor. Bulguları vaktinden önce duyurmaktan çekiniyorum, ancak bazı vakalar, Büyük Sfenks gibi, son derece eski kökenleri açısından yeniden tarihlendirme gerektirecek nispeten iyi bilinen sitelerdir. Çalışma devam ediyor, ancak zaten bir sonuç kaçınılmaz: Geleneksel tarihçilerin ve arkeologların bunca yıldır öğrettikleri ile sahadaki kanıtlar arasında bir kopukluk var.Devamını oku
- Şimdi Yayınladığımız Podcast'ler
Hiçbir şey uzun bir yolculuğa (veya işe gidip gelmeye) harika bir hikaye anlatımı gibi uçamaz. Ve neyse ki, çok sayıda harika podcast bunu her zamankinden daha erişilebilir hale getiriyor.
- Kıyıdan Kıyıya Bir Sonraki Kaçamağınız İçin 14 Klasik Kaçış
Hızlı bir kaçış söz konusu olduğunda, rahatlatıcı bir yer için kendi arka bahçemize bakmanın hayranlarıyız, ancak biraz nostaljiyle. Ülkenin en görkemli tatil yerlerinden bazıları - The Breakers, The Greenbrier ve The Point, aralarında onlar - onlarca yıldır buralardalar, ancak yine de zengin tarihleri, arzu edilen konumları ve detaylara gösterdikleri mütevazi ilgileri nedeniyle ziyaretçileri çekmeyi başarıyorlar. Burada, ABD genelindeki tarihi mülklere ilişkin düzenlememiz (artı Bermuda'da özellikle sağlam bir seçim), bazıları yakın zamanda yenilendi, diğerleri daha zarif bir şekilde yaşlanmış, ancak hepsi herhangi bir gezi olması gerektiği gibi samimi ve ilham verici.
- Hollywood Medyası Diğer Tarafa Nasıl Kanal Veriyor?
Tyler Henry ile birlikte Hollywood Medium adlı realite şovunun sunucusu olan yirmi bir yaşındaki durugörü Tyler Henry, insanları diğer taraftan yaşayanlara mesajlar göndererek görünüşte ölen sevdikleriyle ilişkilendirme konusunda esrarengiz bir yeteneğe sahip.
Q
Bu çok daha eski uygarlığa neyin yol açtığını düşünüyorsunuz?
KİME
Bu, düşünmek için büyüleyici: Büyük beyinli 'insanların' (bizimkilerden ayrı ve farklı olan, ancak Neandertaller gibi yakından ilişkili türler dahil) dünyada 100.000 yıldan fazla bir süredir var olması ilginç ve şaşırtıcıdır (belki de iki kez) , ya da daha uzun), ancak görünüşe göre medeniyet yalnızca son 20.000 yıl içinde ortaya çıktı. Kanıtlara dayanarak, uygarlığın ilk insanların psikedelikleri veya diğer halüsinojenleri sindirerek beyinlerini 'açmalarından' kaynaklandığına inanmıyorum. Ayrıca, antik çağlarda dünya dışı uzaylı müdahalesi hipotezinin arkasında, acımasız maymun benzeri insanlar arasında medeniyeti tohumlayan ikna edici sağlam fiziksel kanıtlar görmedim.
Öyleyse medeniyet neden ilk ortaya çıktı? O zamanlar önemsiz gibi görünen, daha sonra kültürel olarak yayılan küçük bir grup insanda bir şeyi ateşleyen tesadüfi bir olay mı (belki bir kişinin zihnindeki zihinsel bir olay veya bir icat) mıydı? Tüm doğru koşullar, ne olursa olsun, bir şekilde bir araya geldi mi? Daha bol bitki yemi ve hayvan avı üretmek gibi habitatlar ve biyotalar üzerinde bir etkiye sahip olan elverişli bir iklim rejiminden mi kaynaklanıyordu?
Medeniyetin ne zaman ve nerede doğduğunu gerçekten bilmiyoruz. Ne proto-Sfenks'i ve ona bağlı tapınakları ilk inşa eden medeniyet ne de Göbekli Tepe'yi inşa edenler, medeniyetin başlangıcını temsil etmiyor, doğal bir felaketle yok edilmeden önceki bir medeniyet döngüsünün zirvesidir. Medeniyetin kökenleri 12.000 yıldan çok daha eskilere gitmelidir, ancak ne kadar geriye gittiğini bilmiyoruz. Son buzul çağının sonundakinden önce, daha önceki uygarlıkların çeşitli biçimler aldığı birkaç uygarlık döngüsü var mıydı? Medeniyet birkaç kez mi doğdu, sadece yok edilmek için mi?
Dünya, genel elektromanyetik arka plandaki değişiklikler, atmosferimize giren kozmik ışınların akışındaki değişimler, güneş patlamaları, gama ışını patlamaları ve diğer birçok faktör türü dahil olmak üzere çok sayıda dış etkiye maruz kalıyor. Bu tür faktörlerin hem gezegenimizdeki yaşamın gelişimini hem de zihinsel yeteneklerini ve dolayısıyla insanların kültürel niteliklerini nasıl etkilediği açık sorular olmaya devam ediyor. Dünyadaki klasik antik medeniyetler ve geleneksel yerli kültürler, Altın, Gümüş, Bronz ve Demir Çağları, Yuga Döngüsü veya Maya'nın birbirini izleyen dünya çağları kavramı gibi çağların döngülerinden bahseder. Bu eski inançların bir miktar doğruluğu olabilir mi? Elektromanyetik / jeomanyetik alandaki ince değişikliklerin insanlarda zihinsel yetenekleri değiştirebileceği kanıtlanmıştır. Bu medeniyetin belirli zamanlarda gelişmesinin bir parçası olabilir mi?
Q
Neden incelediğiniz uygarlık ve son buz devri sona erdi?
KİME
Bu erken uygarlık döngüsü büyük bir gerileme ile karşı karşıya kaldı. Buz çekirdeği ve tortu çekirdeklerinin izotop çalışmaları, jeolojik ve arkeolojik veriler dahil olmak üzere çeşitli kanıtlara dayanarak, son buzul çağını sona erdiren olayları yeniden inşa edebiliriz:
Modern zamanlarda dünya üzerinde benzeri görülmemiş büyük güneş patlamaları ve püskürmeleri kışkırtıcı faktörlerdi. Gezegenimizin yüzeyine sürülen güneşten elektriksel plazma deşarjları, dokundukları yerde yaygın yanmaya ve orman yangınlarına neden olacaktı. Güneş patlamaları yalnızca gezegeni genel olarak ısıtmakla kalmadı - erime ve ani buharlaşma yoluyla buzullara, okyanuslara ve göllere çarptı - daha sonra şiddetli yağmurlar olarak düşen atmosfere büyük miktarda nem yerleştirirdi. Yükselen deniz seviyesiyle birleşen bu yağmurlar, dünya çapında yaygın sellere neden oldu. Kilometrelerce kalınlıktaki buzulların erimesi nedeniyle yerkabuğu üzerindeki baskının serbest bırakılması, depremlerin ve aktif yanardağların kademeli etkisine neden oldu. Güneş aktivitesinin deprem aktivitesini doğrudan etkileyebileceğine ve modüle edebileceğine dair kanıtlar da vardır.
SIDA (güneşin neden olduğu karanlık çağ) dediğim karanlık bir çağ ortaya çıktı. Son buzul çağının sona ermesini izleyen binlerce yıl boyunca, insanlar tarımın erken biçimlerini denedikçe insanlık avlanma ve yiyecek aramaya indirgenmişti. Mağaralara ve yer altı veya kaya sığınaklarına geri çekilmek, insanlığın izole edilmiş ceplerinin güneşin neden olduğu dehşet verici saldırılar ve yüksek radyasyon seviyelerinde hayatta kalmasını sağladı. Masonlar, kılıç dişli kediler ve dev kara tembel hayvanları gibi birçok büyük memelinin nesli bu dönemde yok oldu - çünkü kaçacak yerleri yoktu. Daha küçük hayvanlar yuvalarda, kayaların altında ve küçük çatlaklarda ve yarıklarda saklanabilir. İnsanlar bu kadar yaratıcı ve zeki olmasaydı ve aynı zamanda dünya çapında bu kadar yaygın olmasaydı, biz de yok olmaya mahkum olabilirdik.
Dolayısıyla, medeniyetin son döngüsünden önceki bin yıl boyunca, yaklaşık 5.000 ila 6.000 yıl önce hanedan Mısır ve Mezopotamya'daki medeniyet ile başlayan insanlık, geleneksel paradigmada olduğu gibi ilkel bir taş devri durumundaydı. daha önceki ve daha gelişmiş bir durumdan bir düşüşe. Bin yıllık bir aradan sonra, bildiğimiz medeniyet SIDA'nın gerçek küllerinden doğdu.
Bahsedildiği gibi, insanlık cepleri, doğal coğrafya ve kaynakların nispeten misafirperver olduğu izole noktalarda hayatta kaldı. Buna iyi bir örnek, yumuşak volkanik ana kayanın geniş yeraltı sığınaklarının ve aslında tüm şehirlerin kazılmasına yardımcı olduğu ve büyük olasılıkla kapanışından sonra yüzyıllar veya bin yıl boyunca devam eden ara sıra meydana gelen güneş patlamalarına karşı koruma sağlayan Kapadokya bölgesidir. Son buz çağı, büyük bir depremin ardından artçı sarsıntılara biraz benziyor. Hint-Avrupa dillerinin kökeni aynı zamanda Türkiye'nin bu bölgesine kadar uzanabilir.
(Bir yan not: Bir kuyruklu yıldızın dünyaya çarpıp son buzul çağını sona erdirdiği konusunda bazı tartışmalar yapıldı. Ancak, varsayılan kuyruklu yıldızın zamanlaması son buzul çağının sonuyla çakışmıyor. Kuyruklu yıldızın etkilendiği söyleniyor. yaklaşık MÖ 10.900–10.800 dünya, yani son buzul çağının bitiminden yaklaşık 1.200 yıl önce. Şu anda bir kuyruklu yıldıza ilişkin bazı kanıtlar, benim değerlendirmeme göre, yanlış yorumlandı. Durum bir kuyruklu yıldızdan ziyade Olağandışı güneş aktivitesinin, MÖ 9.700 civarında şiddetli bir patlama ile güneş patlamasından önce kısa vadeli bir soğuma olayını tetiklediği, buzul çağını sona erdirdiği ve zamanın ilk uygarlıklarını yok ettiği söylenebilir.)
Göbekli Tepe. Credit: Robert Schoch and Catherine Ulissey.
Q
Bu insanların nasıl yaşadıkları hakkında ne biliniyor (veya bilinmesi gereken)?
KİME
Söylemek zor, çünkü yukarıda bahsedilen felaketler sırasında pek çok kanıt yok edildi, ancak sahip olduğumuz malzemeye dayanarak, onların kültürlerini ve yaşamlarını yeniden inşa etmek için elimizden gelenin en iyisini yapabiliriz:
Filozof Thomas Hobbes'un (1588-1679) sözleri, o dönemdeki göçebe bir kültür mitini ifade eder: '… insanın yaşamı yalnız, fakir, iğrenç, vahşi ve kısaydı.' Yani insanlar, yiyecek arayan avcılar ve toplayıcılardı. Zamanın teknolojisi ilkeldi ve 'Taş Devri' olarak nitelendiriliyordu. Sosyal kurumlar asgari düzeydeydi. Daha sıcak iklimlerde insanlar çıplak gidebilirken, daha soğuk iklimlerde kendilerini hayvan derilerine sarıp mağaralarda toplanmışlardı. Ama en azından zamanın medeni insanları, Göbekli Tepe'yi ve proto-Sfenks kompleksini inşa edenler için bu resim yanlış.
Ortaya çıkan tablo, acımasız vahşiler yerine rafine, son derece sofistike insanlardan oluşuyor. (Evet, tıpkı bugün olduğu gibi, elektronik çağımızda bile erken uygarlıklarla eşzamanlı olarak yaşayan toplayıcılar ve avcılar olabilirdi -elbette öyleydi.) Bu erken 'uygar' insanlar, büyük organizasyon becerilerine ve teknolojik bilgiye sahip olmalılar. proto-Sfenks'i oymak ve ilgili binaları inşa etmek için nasıl. Aynı şekilde, Göbekli Tepe'deki megalitik sütunların çemberlerini oymak, taşımak ve dikmek için eşit derecede gelişmiş bilgi ve organizasyonel yetenekler gerekir.
Hem Göbekli Tepe'de hem de Sfenks kompleksinde bulunan hassas astronomik hizalamalar göz önüne alındığında, bu ilk insanlar aynı zamanda başarılı astronomlardı. (Son buzul çağının sonunda, büyük olasılıkla o dönemde bir aslan olan proto-Sfenks, ilkbahar ekinoksunda Leo takımyıldızında güneşin doğuşuyla karşı karşıya kaldı. Göbekli Tepe'de, analizlerime göre, kazılan taş daireler veya kapalı alanlar, Orion'un son buzul çağının sonunda ilkbahar ekinoksunda gökyüzünde yükseldiği bölgeye doğru yönlendirilmişti. Sütunlardan birinin, belirgin kuşağıyla birlikte gökyüzünde Orion olarak yorumlanması gerektiğine inanıyorum - sadece Sfenks göksel karşılığı ile yüzleşirken, ayrıca bu konum devinim nedeniyle zamanla yavaşça değişir - yıldızların güneşe göre yavaş sürüklenmesi ve ekliptik, genellikle ilkbahar ekinoksa göre ölçülür - Göbekli Tepe'nin inşaatçılarının hesaba kattığı Siteyi kullandıkça, sonraki sütunları yeniden yönlendirerek.)
'Ortaya çıkan tablo, acımasız vahşiler yerine rafine, son derece sofistike insanlardan oluşuyor.'
Anıtsal yaratımlarının mühendisliğini yürütmek için, ölçme ve ölçüm tekniklerinin ve genel olarak matematiğin sağlam bir kavrayışı gerekiyordu. Bu aynı zamanda bilgiyi kaydetmek için sembolik ve notasyonel araçlar kullanmış olabileceklerini, hatta belki de modern anlamda okuryazar olduklarını gösterir. Bu oldukça spekülatif ve tartışmalı bir kavramdır, ancak Göbekli Tepe'nin sütunlarındaki görünür yinelenen sembollerde destek bulabilir. Göbekli Tepe oymalarında görülen saf sanat, onların kültürlü toplumunu yansıtıyor.
Göbekli Tepe'de ayrıca, içlerinden açılan küçük delikler ile güzelce işlenmiş taş boncuklar da bulundu. Bunlar muhtemelen mücevher olarak kullanılmış ya da çoktan kaybolan giysilere dikilmişti ve bu boncukların nasıl yapıldığını ve görünüşe göre metal aletler olmadan küçük deliklerin nasıl açıldığını merak etmek gerekiyor.
Göbekli Tepe'yi ve proto-Sfenks'i inşa eden bu insanların teknolojik olarak gelişmiş, sanatsal olarak rafine edilmiş, astronomik eğilimli ve sosyal olduklarını tahmin edebiliriz (çünkü yapılarının çokluğu ortak çabayı gösteriyor).
Q
Medeniyetlerin kökenlerine dair standart paradigma neden takılıp kaldı?
KİME
Paradigmalar kendi başlarına bir hayat alırlar ve aksi gerçekler karşısında bile dirençli kalırlar. Dünya görüşleri, kökleşmiş inanç sistemleri, statüko geleneksel düşünce, hem akademik çevrelerin içinde hem de dışında bir dizi nedenden dolayı sürdürülme eğilimindedir. İnanç sistemleri söz konusu olduğunda bir tür atalet vardır ve yaygın herhangi bir paradigma bir inanç sistemi biçimidir. Kopernik'ten (1473-1543) bir asır sonra yaşayan ve çalışan Galileo (1564-1642), günmerkezli sistemi benimsedi, ancak sapkınlıktan mahkum edildi ve zamanın standart yer merkezli paradigmasını sorguladığı için ev hapsinde öldü. evrenin merkezi). 1992 yılına kadar Katolik Kilisesi Galileo’nun adını akladı.
Medeniyetin kökenleri ile ilgili olarak, bugün pek çok kişi medeniyetin son 6000 yıl içinde ortaya çıktığı ve bugün insanlığın zirvesi olduğumuz inancını rahatlatıyor. Birçoğu, tüm pratik amaçlar için yenilmez olduğumuza, her zaman teknolojik bir düzeltmenin (insan yapımı veya doğal herhangi bir kriz için) olduğuna inanmak ister.
Akademide, kariyerler belirli bir paradigmayı destekleyerek yapılır ve paradigmayı sorgulamak, onu savunanların bütünlüğünü ve varlığını sorgulamaktır. Akran baskısı, 'akran değerlendirme sistemi' içinde kurumsallaştırılır. Çoğu akademik dergide ve benzerlerinde yayınlanmak için, “meslektaşlar” önerilen yayını gözden geçirir ve yorumlarına göre potansiyel makale kabul edilir veya reddedilir. Tipik olarak, meslektaşlar (genellikle anonim) zamanın standart paradigmasının koruyucusu ve bekçileridir, bu nedenle olağan akademik kanallar aracılığıyla yayınlamak son derece zor olabilir ve bu nedenle, kabul edilen paradigmanın dışında çalışıyorsa ciddiye alınabilir. .
'Günümüzde pek çok kişi, medeniyetin son 6.000 yıl içinde ortaya çıktığı ve bugün insanlığın zirvesiyiz olduğumuz inancıyla rahatlıyor.'
Bazı durumlarda, uzman olmayanlar (aynı kazanılmış menfaatlere sahip olmayanlar), belirli bir alanın dışından akademisyenler veya halkın üyeleri yeni paradigmaları düşünmeye daha isteklidir. Benzer şekilde, kariyerlerini henüz kurmamış genç akademisyenler genellikle yeni görüşlere açıktır ve eski nesil emekliye ayrılırken bir paradigma değişikliği meydana gelebilir.
Boston Üniversitesi'nde (1984'ten beri tam zamanlı öğretim üyesi olduğum yer), çarklar dönmeye başlıyor. 1990'ların başında Sfenks bulgularımı ilk açıkladığımda, üniversitedeki bazı öğretim üyeleri kovulduğumu görmek istediler - bu, uzun süredir devam eden inançları için çalışmamı ne kadar tehdit ediyordu. Şimdi, çeyrek asırdan fazla bir süre sonra, Medeniyetin Kökenleri Araştırmaları Enstitüsü (ISOC) Boston Üniversitesi Genel Çalışmalar Koleji'nde kuruldu ve ben onun ilk müdürüyüm. Yeni doğmakta olan bir enstitüdür, ancak bilimsel, kamusal ve finansal destekle, ISOC'nin ciddi araştırmalar için bir araç haline gelebileceğine ve bunun da standart düşüncede bir değişime neden olabileceğine inanıyorum.
Q
Bu erken uygarlıktan bugün hangi dersleri öğrenebiliriz ve ona ne oldu?
KİME
Geçmişi araştırmak bugün bizim için gerçek bir anlam ve önem taşıyor. Özellikle, medeniyetin son döngüsü, büyük bir güneş patlamasına işaret eden kanıtlarla, doğa güçleri tarafından yıkıldı. Bugün, birçok kişinin genel kibirliğine ve kayıtsızlığına rağmen, geçmiş uygarlıklardan daha savunmasız durumdayız. Neden? Modern gelişmiş dünyamız elektrik ve elektroniğe oldukça bağımlıdır ve gezegenimiz başka bir güneş patlamasının sonuçlarını deneyimlediğinde (olmasa bile) en çok etkilenecek olan bu teknolojidir. Buz çekirdeklerinde ve tortu çekirdeklerinde kaydedilen izotoplar gibi verileri, modern güneş aktivitesi kayıtları ile birlikte ayrıntılı olarak inceleyerek, bugün güneşimizin son buzun sonundan beri görülen hiçbir şeye benzemeyen bir istikrarsızlık ve uçuculuk dönemine girdiğine ikna oldum. yaş.
'Bugün, birçok kişinin genel kibirliğine ve kayıtsızlığına rağmen, geçmiş uygarlıklardan daha savunmasız durumdayız.'
Bir alarmcı veya korkutucu olmak istemiyorum, ama aynı zamanda somut kanıtları tartışmaktan da geri adım atmayacağım. 1859'da, Carrington Olayı olarak bilinen (adını astronom Richard Carrington'dan alan), zamanın ilkel telgraf sistemlerini tam anlamıyla kızartan bir güneş patlaması yaşandı. Bugün, Carrington seviyesindeki bir olay, modern elektriğe dayalı dünyamızı mahveder - şebekemiz, gelen enerji için bir iletken görevi görür. Ve Carrington Olayı, son buzul çağını sona erdiren güneş patlamalarına kıyasla oldukça küçüktü.
Altyapımıza yatırım yapmalı, elektrik şebekesi sistemlerimizi daha az savunmasız olacak şekilde yeniden düzenlemeli, teknolojimizin belirli yönlerini merkezden uzaklaştırmalı ve diğer yönleri önemsizleştirmeli veya ortadan kaldırmalıyız. Sürer toplu irade ve mali destek.
Q
Peki ya Atlantis ve diğer görünüşte efsanevi medeniyetler? Başka tarih öncesi uygarlıkların / insanların var olduğunu düşünüyor musunuz?
KİME
Daha önce, örneğin, derin geçmişe giden eski uygarlıkların var olduğunu öne süren Yuga Döngüsü kavramından bahsetmiştim. Bunların hepsi bir fantezi mi? Kariyerimin çok daha erken dönemlerinde böyle düşünürdüm, ancak son keşiflerle o kadar emin olamıyorum. Şimdi, altı bin yıl süren karanlık bir çağla ayrılmış iki uygarlık döngüsüne dair tartışılmaz kanıtlarımız var. Daha önce, daha fazla uygarlık döngüleri var mıydı? MÖ 2.000-3.000 hanedan Mısırlıları, medeniyetin topraklarına geldiği Zep Tepi olarak bilinen bir zamandan, bin yıl önce 'ilk kez' söz ettiler. Zep Tepi, proto-Sfenks ve Göbekli Tepe zamanına mı yoksa belki daha erken bir döneme mi atıfta bulunuyor?
Atlantis ile ilgili olarak büyüleyici bir konu. Hikaye bize en büyük filozoflarımızdan biri olan Platon'dan geliyor. Hepsi sadece politik ve felsefi bir metafor mu? Ben öyle düşünmüyorum. Ama ben bir Atlantis avcısı değilim. Araştırmamla en ilginç ve alakalı bulduğum şey, Platon’un ileri Atlantis uygarlığının doğal nedenlerle yok edilişinin zamanlamasıdır. Onun kronolojisini bizim takvim yıllarımıza dönüştürürsek, Atlantis'in çöküşü MÖ 9.600 civarında gerçekleşti - başka bir deyişle, son buzul çağının sonunda. Bunun, Göbekli Tepe ve proto-Sfenks tarafından temsil edildiği şekliyle uygarlığın çöküşünün modern tarihlendirmesine karşılık gelmesinin sadece tesadüf olduğuna inanmıyorum.
“Hepsi sadece politik ve felsefi bir metafor mu? Ben öyle düşünmüyorum.'
Bu beni Büyük Sfenks'e geri getiriyor. Daha önce de belirttiğim gibi, Sfenks ile ilgili jeolojik çalışmalarımın bir parçası olarak, jeofizikçi Dr. Thomas Dobecki ve ben heykelin çevresinde ve altında sismik araştırmalar yaptık. Yüzey altı ayrışma profillerinin yanı sıra, Sfenks'in sol pençesinin altında görünüşte yapay bir oda belirledik. Garip bir şekilde ve o zamanlar bilmediğim bir şekilde, Amerikalı psişik Edgar Cayce (1877-1945) tam da böyle bir odanın bulunacağını tahmin etmişti. Ayrıca, Atlantis ile ilgili arşivleri içeren bir 'Kayıtlar Salonu' olduğunu da iddia etti. Kabul etmeliyim ki, o zamanlar bir medyumun sözlerini doğrulayan biri olarak görülmekten biraz utandım, ama gerçekler gerçeklerdir. Yirmi yıldan fazla bir süredir bu odayı, başlangıçta invazif olmayan jeofizik tekniklerle daha da keşfetmek istedim, bu da daha sonra uygun optik ekipmanın delinmesi ve yerleştirilmesi veya kazı yoluyla potansiyel penetrasyon için zemin hazırlayabilir. Mısırlı yetkililer geçmişte bu tür bir izni vermek istemiyorlardı. Ancak, özellikle Giza bölgesinde zaten odayı sular altında bırakan yükselen su tablolarında zaman çok önemli. İçinde ne kadar değerli ve son derece eski eserlerin bulunabileceğini kim bilebilir?
Umutlu bir not olarak, Mısır'daki son siyasi değişikliklerden bu yana, çeşitli kilit yetkililerle görüşebildim. Sfenks'in altındaki odaya araştırmaya devam etmenin yolu açılıyor. Şimdi kritik unsur, çabayı desteklemek için fon toplamaktır. (İlgileniyorsanız, daha fazla bilgi ve katkıda bulunma fırsatları için şurayla iletişime geçebilirsiniz: Antik Kültürleri Araştırma Örgütü -ORACUL.)
Q
Pleiadesliler ve antik dünya dışı yaşam olasılığı hakkında ne düşünüyorsunuz?
KİME
Pleiadesliler ('İskandinav' özelliklerini sergileyen dünya dışı varlıklar olduğu varsayılan varlıklar) veya genel olarak dünya dışı zeki yaşam ile ilgili olarak: Şahsen, inanılmaz sayıda galaksi (tahmine bağlı olarak yüz milyardan trilyona kadar) göz önüne alındığında, dünya benzeri gezegenlere sahip çok daha az güneş sistemi Evrenin başka yerlerinde gelişmiş, teknolojik olarak sofistike uygarlıklar olduğundan şüphem yok. Hatta onlara dair kanıtımız bile olabilir. Vay canına! 1977'de Ohio State Big Ear radyo teleskopu (yıkıldığından beri) tarafından SETI'nin (Dünya Dışı Zeka Arayışı) bir parçası olarak tespit edildi ve teknik olarak KIC 8462852 (Tabby's olarak da bilinen Cygnus takımyıldızında bulunan yıldızın garip davranışı) Star veya Boyajian's Star), dünya dışı medeniyetler için olası kanıt olarak yorumlandı. [UFO'lar hakkında daha fazla bilgi için bkz. bu goop parçası Leslie Kean.] Ancak, eski zamanlarda ET'ler tarafından ziyaret edildiğimizi ve dahası bu uzaylıların medeniyeti tohumlamış veya tekmelemiş olabileceklerini varsaymak, açık ve sağlam kanıtlar olmadan izleyeceğim bir yol değil. Bugüne kadar, bu tür fikirleri desteklemek için ileri sürülen ikinci derece kanıtlara ikna olmadım.
Robert M. Schoch, Ph.D. 1984'ten beri Boston Üniversitesi'nde tam zamanlı öğretim üyesi olan Yale Üniversitesi'nde jeoloji ve jeofizik alanında doktorasını yaptı. Dr.Schoch, öğretime ek olarak, Medeniyetin Kökenleri Araştırmaları Enstitüsü (ISOC) Boston Üniversitesi Genel Çalışmalar Koleji'nde. O yazarı Unutulmuş Medeniyet: Güneş Patlamalarının Geçmişimizdeki ve Geleceğimizdeki Rolü , diğer unvanların yanı sıra, insanlığın geçmişini daha derin bir şekilde anlamak için karısı Catherine Ulissey ile yakın bir şekilde çalışıyor.
İlişkili: Bilinç Nedir?