1890’dan başlayarak, asistanı olan Ingiliz kimyacı Sir William Jackson Pope (1870-1939) ile birlikte stereokimya ve optik etkinlik konusuna eğilen Kipping, ilk kez Van’t Hoff’un karbon atomlarında gözlemlediği stereoizomerlik olgusunun, asimetrik azot, kükürt, kalay ve selenyum atomları içeren bileşiklerde de görülebileceğini, dolayısıyla bu tür bileşiklerin de ışığın polarılma düzlemini döndüren optik etkin maddeler olduğunu ortaya koymuştu. 1899’dan sonra ilgisini silisyumun organik bileşiklerine yönelten ve kırk yıl bu konu üzerinde çalışan Kipping’in adı, kimya tarihinde, organik silisyum polimerlerinin sentezine olanak veren öncü çalışmalarıyla birlikte anılır. Grignard’ın organik magnezyum bileşikleri için geliştirdiği sentez yönteminden yararlanan Kipping’in bu çalışmaları, karbon atomlarının yerini silisyum atomlarının aldığı, organik bileşikler gibi zincirli yapıda olan silisyumlu sentetik bileşiklerin üretimiyle sonuçlandı. Asimetrik silisyum atomlu bileşiklerin optik etkinliğini araştırdığı için, ketonlara benzeyen bu yoğunlaşma ürünlerinin önemini kavramakta geciken Kipping, ölümünden birkaç yıl önce, kendisinin açtığı yolda ilerleyen çalışmaların organo-metal kimyasına neler kazandırdığını görme şansına erişebildi. Günümüzde, oksijenli tüm organik silisyum polimerlerini kapsayan genel adıyla silikonlar, yüksek sıcaklıktaki kararlı yapıları ve su geçirmezlik özellikleriyle motor yağlama yağı, sentetik silikon reçineleri ve su yalıtma malzemesi olarak çok geniş bir uygulama alanı bulmuştur.
• YAPITLAR (başlıca): Organic Chemistry (Perkin ile birlikte) 1894, (“Organik Kimya”).
Türk ve Dünya Ünlüleri Ansiklopedisi