Beni tanıyan ve bunu duyan herkes bunu neden yaptığımı açıklamak için farklı bir varsayım ileri sürecektir.
Gerçekte bu varsayımların hepsi dramatik ve tamamen yanlış olacaktır.
Aklı başında her doktor bilir ki intiharın sebebi her zaman psikopatolojiktir.
Hayattaki zorluklar sadece olayı hızlandırır ve gerçek intihar kendi sıkıntılannı yaratır.
Ben fazla sıkıntı çekmedim.
Tam aksine harikulade bir hayatım oldu.
Şefaat ve değerbilirlik bakımından payıma düşenden daha fazlasına sahip oldum.
Tanıdığım en hoş,en zeki ve önemli kişiler beni sevdi ve düşmanlarımın listesi koltuklarımı kabartıyor.
Sağlığım her zaman mükemmeldi.
Ne var ki çocukluk yıllarımdan bu yana son beş yıldır manik depresif deliliğinin kesin belirtilerini göstermeye başlayan bir melankoliden mustaribim.
Bu yeteneklerimden tam verim almamı
engelledi ve son üç yıldır işimi neredeyse işkence haline getirdi.
Diğer insanlar gibi hayatın basit zevklerinin tadına varmamı imkansız hale getirdi.
Gülünç bir kendimden kaçma çabasıyla evlilikten evliliğe, evden eve, ülkeden ülkeye koştum.
Bunu yaparken beni seven insanlara
mutsuzluk saçmış olmaktan çok korkuyorum.
...
Barton pijamalarını ve ipek ropdöşambırını giydi,
Yatağına girdi,
Gray's Anatomy kitabından insan kalbinin resmini açtı,
Ve kafasına bir kurşun sıktı!