Öncelikle genel kullanımda olan Atalık/Yerel/Yerli tohum kavranını neden kullanmadığımız kısaca açıklayalım. “Atalık tohum” kavramı tohumu cinsiyet eksenli tanımladığı için tohumun elde edilmesi ve yeniden üretilmesi konusundaki tarihsel gerçekliği tersine çeviren bir kavramdır. Bütün bir tarihin yazılmasındaki erkek egemenliğinin tarım ve tohum alanındaki en belirgin tanımlamasıdır. Tohumu elde eden, yeniden üreten ve dağıtan kadınların emeğinin görünmez kılan bir kavramdır. Biz bu yüzden Yadigar/Yerel/Yerli tohum kavramlarını; hem gerçek bilginin kaynağının bilinmesi hem de günümüzde bu sürece emek verenlerin ve asıl koruyucuların emeğinin görünür olması için bilinçli bir tercih olarak kullanıyoruz.
Yadigar kavramı 1. bir kimseyi ya da bir olayı anımsatan nesne (ya da kimse). 2. anımsanmak için bir kimseye verilen nesne olarak tanımlanmaktadır. Tohum yaşayan kuşaklara geçmiş kuşakların yadigarıdır. Ataerkil egemenlik ilişkilerinden bağımsız bir süreci tanımlamaktadır.
Peki nedir Yadigar/Yerel/Yerli tohum?
Belirli bir coğrafyada o coğrafyanın iklim, toprak, su gibi koşullarının özelliklerini taşıyan tohumlar yadigar/yerel/yerli tohumlardır.
Bu coğrafyada tarihsel olara bulunmayan fakat sonradan getirilip coğrafyanın koşullarına uyum sağlamış olan tohumlar yerelleşmiş tohumlardır. Örneğin Domates ve patates Güney Amerika’dan Avrupa’ya oradan yaşadığımız coğrafyaya gelmiş, bu coğrafyaya uyum sağlamıştır.
Yadigar/yerli/yerli tohum bir sonraki ekim için gerekli olan tohumun üretilmesini sağlarlar. Hibrid ve GDO’lu tohumları her yıl kapitalist şirketlerden yeniden almak ve “korunmak” için zehirli kimyasalları kullanmak zorunda kalırlar.