alerjidir bir kez daha sezon Eğer onlardan biriyseniz 81 milyon Amerikalı saman nezlesi ile bahar karışık bir nimettir. Evet, günler daha uzun, ancak bunlara kaşıntılı gözler, burun akıntısı ve bitmeyen bir antihistaminik avı eşlik ediyor. Polen sayısının en yüksek olduğu günlerde, mevsimsel alerjiler dış dünyadan ve aynı zamanda kendi vücudumuzun aşırı hızlanan bağışıklık sistemlerinden gelen bir saldırı gibidir.
Alerjisi olanların sayısı da artıyor. 1997’de ABD’li çocukların yaklaşık yüzde 0,4’ünün yer fıstığı alerjisi olduğu bildirildi. 2008 yılına gelindiğinde rakam şuydu: yüzde 1.4. Birleşik Krallık’ta şiddetli gıda alerjileri nedeniyle hastaneye yatışlar arasında üç katına çıktı. 1998 ve 2018. Ve genellikle alerjiler tarafından tetiklenen astım oranları ABD’de dengelenmiş olsa da, gelişmekte olan ülkelerdeki artan oranlar sayesinde küresel olarak yükselmeye devam ediyor. Ayrıca, yalnız yıldız keneleri tarafından ısırılan bazı insanların geliştiği alfa-gal sendromu gibi olağandışı alerjilerde bir artış görüyoruz. kırmızı ete güçlü tepkiler.
Alerjilerdeki artışa bakıldığında, bir şeylerin yolunda gitmediği hissinden kurtulmak zor. Ya dış dünya, bedenlerimiz ya da ikisi arasındaki karmaşık etkileşim ama bir şeyler ters gidiyor. Soru şu: neden ve bu konuda ne yapabiliriz?
Başlamak için iyi bir yer, cehennem alerjilerinin gerçekte ne olduğunu bulmaktır. kitabında Alerjik: Bağışıklık Sistemimiz Değişen Dünyaya Nasıl Tepki Veriyor?, tıbbi antropolog Theresa MacPhail tam da bunu yapmaya çalışıyor. Bir teori, alerjik reaksiyonların, böcek sokmalarından yılan ısırıklarına kadar vücudun kanserojenleri ve toksinleri dışarı atması için bir yol olarak geliştiğidir. Bir araştırmacı, MacPhail’e, birkaç yüzyıl önce bile, potansiyel olarak ölümcül bir yılan ısırığına karşı aşırı bir bağışıklık tepkisi, vücudun yanıt vermesi için yararlı bir yol olabilirdi.
Dünya değiştikçe, aşırı aktif bağışıklık sistemlerimiz, karşılaştığımız tehditlere kesinlikle ayak uyduramıyor gibi görünmeye başladı. Mahsuller için büyüme mevsimlerinin uzaması ve insanları her baharın erken saatlerinde polenlere maruz bırakması yardımcı olmuyor. Aynı zamanda, değişen diyetler ve yaşam tarzları mikrobiyomlarımızı kontrolden çıkarıyor ve belki de çocukların gıda alerjenlerine karşı duyarlı hale gelme olasılığını artırıyor. Stres ayrıca alerjiye karşı duyarlılığımızı da etkileyebilir – stres hormonlarının benzer bir tepkiyi tetiklediğini biliyoruz. fare hücrelerinde alerjik stresörler olarak.
Bu kulağa biraz yetersiz geliyorsa, o zaman haklısın. MacPhail’in keşfettiği gibi, alerjilerde artışa tam olarak neyin neden olduğunu saptamak zordur; doktorlar alerjinin ne olduğu konusunda tam olarak hemfikir bile değiller. dır-dir veya en iyi nasıl teşhis edilir. Ancak MacPhail’in bu karmaşıklıklara dalmak için iyi bir nedeni var. Ağustos 1996’da babası, kız arkadaşıyla birlikte bir plaja giderken New Hampshire yolunda ilerliyordu. Açık sedan penceresinden yalnız bir arı uçtu ve onu boynunun yanından soktu. Kısa süre sonra babası anafilaktik şoktan öldü; 47 yaşındaydı. Bir alerji doktoru bir röportaj sırasında MacPhail’e “Bugün gerçekten buradasınız çünkü babanızın neden öldüğünü öğrenmek istiyorsunuz” dedi.
Kaynak : https://www.wired.com/story/allergic-theresa-macphail-book/