Canın yanmadığı müddetçe kimse tarafından umursanmıyorsun.
Kimse dönüp bakmıyor sana.
Ne zamanki tecavüze uğradın işte o zaman acıyorlar orana,
burana.
Umrunda değilsin aslında kimsenin, sadece biraz vicdan muhasebesi, birazcık da "ilgileniyorum yaaa" havası katmak için olaya el atıyorlar olaya.
Kimse takmıyor aslında seni,
Senin kendine taktığın kadar.
Kimse umursamıyor canının ne kadar yandığını,
Çünkü sadece kendi canlarının yanmamasının telaşındalar..
Bazen durup düşününce haksızlık sanırsın
Ama sakın ola unutma; aslında sende canın yanmazken onlardan farksızsın
Basın Açık Lama'sı: Yazmayı seven ve hatta yazarken eğlenen biriyim. Blogda yazdıklarımın tamamını yaşamadım, yaşamıyorum. Yazdıklarımın içinde; arkadaşlarımdan dinlediğim güzel anılar, çevremden duyduğum konuşmalardaki küçük tatlı anlar, birinin başından geçmiş ve onu üzen olaylardan etkilendiğim için buraya yazmaya karar kıldığım şeyler de var.. Ama yazarken, sanki yaşanılanları ben yaşıyormuşum gibi hissettiğimden dolayı, birinci ağızdan yazmak beni rahatlatıyor. Başka türlü de yazamıyorum. O yüzden "hayatlarınızın küçük bir anından ilham alıyorum" deyip, bu bahsi kapatmak isterim.
Ve son olarak; eğer sizde acı veya tatlı anılarınızı benimle paylaşarak, ilerleyen günlerde (2-3 gün sonra veya 3-5 yıl sonra bile olabilir) yazılarımda yer almasını isterseniz firstname.lastname@example.org'a mail atabilirsiniz. Sevgiler.