Yıllar önce, yavaşlamaya ve daha az seyahat etmeye çalıştığımda, yeni göçebe olmayan hayatım hakkında bir yazı yazdım.
Yapışmadı - ve hızla yola geri döndüm.
Yıllarca süren bir kalıptı.
Eve gelirdim, arkadaşlarıma ilan ettim, bu sefer sadece birkaç ay sonra tekrar gitmek için gerçek anlamda razı olacağım.
Arkadaşlarımla benim aramda süren bir şaka haline geldi.
(Ve ben de burada düşünüyorum, tüm "hayır, gerçek!" Blog yazılarımla.)
Ancak, birçok yanlış başlangıçtan sonra, geçen yıl gerçekten göçebe olmayan bir hale geldim.
Bu yıl, yolda sadece iki buçuk ay harcadım. “Gerçek dünya” standartlarına göre çok fazla olsa da, her on günde / haftada / ayda bir hareket eden on yıl geçiren ve bloğunu göçebe olduktan sonra adlandıran biri için fazla değil.
Ekim ayına kadar planlanmış başka bir yolculuğum bile yok - ve şu anda, gerçekleşecek olan sadece 50/50.
Bu, 2006'da yola çıktığımdan beri seyahat ettiğim en az şey.
Arkadaşlarım hayatlarının içine girip çıkarken bana alışmıştı. Şimdi etrafımda olmanın garipliğine alışmaya başladılar. Ne yaptığımı ve yine özgür olup olmadığımı soran metinleri almak güzeldi.
Ve ne biliyor musun?
Göçebe olmayan hayatımı seviyorum.
Sanırım yerleşmek bu sefer sıkışmış çünkü sonunda yapmaya hazırım. Bu yılın başlarında yayınlanan bir blog yazısında dediğim gibi, sonunda hayatın değiştiği, durumların değiştiği ve arzularınızın değiştiği gerçeği ile tamam oldum.
Devam etmek senin kim olduğunu terk etmek demek değildir.
Geçmişe dayanmanın bir yolu olarak seyahat ettim. Hayattaki kafamda olan görüntüyü yolda bırakmam ve sembolize etmem mümkün değildi: özgürlük, macera, yeni insanlarla tanışmak ve sorumluluk eksikliği.
Hepsi çok eğlenceliydi - ve büyümek istemedim. Seyahat etrafında bir hayat kurmuştum ve ironi olması durumunda rahatlık alanımı terk edemedim.
Bana göre, bunu yapmak, yaptığım tüm zor işleri reddetti. Yenilgiyi kabul ediyor olurdu. Ölüm gibi olurdu.
Fakat ağaçlar büyümez çünkü rüzgarda esiyorlar; büyür çünkü kökleri vardır.
Ve kabul edersem, yaşamı gerçekten yönlendirmek isteseydim, rutin ve varlıklardan biri - köklere ihtiyacım olacağını zihnimde dev bir değişiklik olarak kabul ederdim.
Rutini severim: günlük yazı, bu web sitesinde çalışmak, kendi yatağımda uyumak, kahvaltı yapmak, spor salonuna gitmek, düzenli olarak arkadaşlarla görüşmek, buluşmak ve sadece bir yerde olmak ve her zaman yorulmamak.
Beni yanlış anlama: Seyahat etmeyi seviyorum ve yine de dünyadaki sayısız yeri görmek istiyorum. Kitabevimdeki rehberlik koridorunda dolaştım, sonra nereye gidebileceğimi hayal ediyorum. Her gün uçuş fırsatlarını araştırıyorum. Kendimi uzaktaki tropik topraklarda hayal ediyorum ve orada tanıştığım insanları hayal ediyorum.
Yine de “yarın gitmek” ile iyiyim.
Yolda uzun yıllar geçirdikten sonra, evdeki bu son birkaç ay, göçebe yollarımın gerçekten bittiğini öğretti.
Barista'nın kapıdan içeri girdiğimde ne istediğimi bildiği bir kafede çay yudumlarken, bulunduğum yerde tamamen memnunum.
Dünyayı çok gördüm.
İnanılmaz deneyimlerim oldu.
Ancak, şu anda, bir yerde birkaç günden fazla kalmanın getirdiği basitlik ve keyfin tadını çıkarmanın tam zamanı.
Dünyanın geri kalanı biraz daha bekleyebilir.
Yolculuğunuzu Yapın: Lojistik İpuçları ve Püf Noktaları
Uçuşunu Yap
Skyscanner kullanarak ya da Momondo kullanarak ucuz bir uçuş bulun. Onlar benim iki favori arama motorum. Momondo ile başla.
Konaklama Rezervasyonu Yap
Pansiyonunuzu Hostelworld ile rezerve edebilirsiniz. Başka bir yerde kalmak istiyorsanız, sürekli olarak en ucuz fiyatları iade ettiklerinden Booking.com'u kullanın. (İşte kanıtı.)
Seyahat Sigortasını Unutma
Seyahat sigortası sizi hastalık, yaralanma, hırsızlık ve iptallerden koruyacaktır. Ben asla onsuz bir seyahate çıkmam. On yıldan beri Dünya Göçmenlerini kullanıyorum. Sen de yapmalısın.
Biraz Teçhize mi ihtiyacınız var?
En iyi şirketlerin kullanması için kaynak sayfamızı ziyaret edin!