'Büyük Kaçış' 24 Mart'ta gerçekleştiinci 1944. Aslında, Almanya'nın ortalarında Sagan'daki Stalag Luft III'ten kitlesel bir kaçış oldu ve 1960'ların Hollywood filminin unvanı haline gelinceye kadar 'Büyük Kaçış' olarak adlandırılmadı. 76 erkek Stalag Luft III'den kaçtı, ancak kaçış Gestapo tarafından kaçanların 50'sinin öldürülmesiyle ün salındı.
Anthony Eden, Avam Kamarası'ndaki cinayetlerden haberi duyduğunda öfkelenmişti. Saray cinayetlerden sorumlu olanları avlayacağına dair bir söz verdi ve Avrupa'daki savaş sona erdikten hemen sonra RAF daha önce polis memuru olan Bomber Komutanlığında bir uçuş mühendisi olan Frank Mckenna tarafından yönetilen özel bir soruşturma birimi kurdu. . Mckenna Bombardıman Komutanlığı için 30 görev yaptı ve eksiksiz ve metodik bir işçi olarak biliniyordu. Failleri bulabilecek biri varsa Mckenna olacağı genel olarak kabul edildi.
Mckeena'nın yaptığı ilk şey, kaçabileceği kadar kaçış olduğunu bulmaktı - buna kimin katıldığı, tünellerin şüphe uyandırmadan nasıl inşa edildiğini bulmaktı. Filo Lideri Roger Bushell kaçış operasyonuna komuta etti. Ken Rees kaçmaya istekliydi, ancak keşif keşfedildiğinde tüneldeydi. Rees, Bushell'in bazılarının hayatta kalamayacağına dair kaçışta yer alanlara özellikle dikkat çektiğini hatırladı.
Koparma için, bazı erkekler 'Öncelikli Escaper', bazıları ise 'Sert Eşyalar' olarak sınıflandırıldı. 'Öncelikli Escapers', en iyi başarı şansına sahip olduğu düşünülen erkeklerdi - Almanca ya da Fransızca'yı çok iyi konuşuyorlardı ve seyahat eden insanların genel kitlesine daha iyi katılabilirlerdi. Sagan'dan Berlin'e giden ana hat tren istasyonu, Stalag Luft III'ten sadece bir mil uzaklıktadır. Üç kaçış Berlin'e tren yakaladı, ancak genel olarak kaçışların% 50'sinden azı, çok riskli olduğunu düşündüğü gibi bir tren yakaladı. 'Sert Eşekler' özgürlüğe yürümeyi seçen kaçanlardı. Dilbilimsel becerilere sahip olmadıklarından, İsviçre'nin güneyine doğru gece seyahat etmeleri ve gün içinde saklanmaları gerektiğini biliyorlardı. Onlara karşı olan şey havaydı. Çok sert hava koşullarının kurbanları olan “Sert Eşekler” çoğu hızlı bir şekilde yakalandı.
Mckenna devam edecek çok az şey vardı. Gestapo subaylarının çoğu kaydı, yakalanmak istemeyenlerin veya genel savaş kaosunun kasten tahrip edildi. Ancak, öldürülenlerin cesetlerinin yakıldığını ve küllerinin Stalag Luft III'e geri gönderildiğini öğrendi. Her urn'un üzerinde krematoryumun adı vardı. En azından Mckenna her cinayeti kabaca bir bölgeye indirebilirdi. Erkeklerin öldürülmediğini ve daha sonra vücutlarının yakılmak için kilometrelerce taşıdığını varsayıyordu. Onun varsayımı, her cinayetin her semaverde belirtilen krematoryumun yakınında olacağıydı. Bu bir başlangıçtı.
3 Eylül’derd 1945'te Mckenna Almanya'ya uçtu ve katiller için avına başladı. Yanında bir isim listesi vardı. İngiliz İstihbaratı, krematoryumların öldürülenlerin cesetlerini yakmak için kullanıldığı alanlarla bağlantılı olan 106 yerel Gestapo subayının ismini buldu. Mckenna, cinayetler tarafından öfkelenen von Lindeiner Stalag Luft III komutanı hakkında da çok daha fazla bilgi aldı.
Ancak, savaştan harap olan ve nüfus hareketinin zor olduğu bir ülkede bir isim listesine sahip olmak, Mckenna'nın görevini daha kolay hale getirmedi. Birçok Gestapo subayının kimliklerini değiştirmek için ellerinden geleni yapmaları ve arka plana eritmeleri için okundu. Mckenna ayrıca, Sovyet yetkililerinden SSCB tarafından işgal edilen Almanya'nın bir kısmından yardım alamayacağını da biliyordu. Soğuk Savaş politikaları hakkında çok az şey yapabilirdi. Bununla birlikte, Mckenna çok azının Sovyet kontrolüne kadar yaşamak istediğine inanıyordu ve böylece istediklerinin çoğunun Batı Almanya'da olacakları konusunda kendinden emin oldu.
Temmuz 1946’da, Mckenna ihtiyaç duyduğu buluşu aldı. Gestapo'nun eski bir şoförü Saarbrücken'de yakalanmıştı. Soruşturma altında Bushell’in vurulduğunu ve Emil Schulz’in Saarbrücken’deki Gestapo’nun ikinci komutanı olduğunu doğruladı. Mckenna'ya bilinmeyen Schulz çoktan hapse girdi ve Mckenna, Schulz'in karısının evine baskın yaptığı yeri buldu. Schulz ile herhangi bir temas kurmasını reddetti ama Mckenna kocasından kendisine yazılı bir mektup buldu. Hapishane not kağıdı üzerine yazılmıştır ve hatta hapishane numarasını da yazmıştır. Schulz aslında Saarbrücken Hapishanesinde tutuluyordu.
Kiel'deki bir krematoryuma yapılan bir baskının da başarılı olduğu kanıtlandı. Burada, Mckenna'nın kadrosundan erkekler isimleri, krematoryuma kaçan dört kişinin cesedini getirmiş olan dört Gestapo memurunun krematoryum kayıtlarında buldu. Mckenna'nın en çok aranan iki adamı Johannes Post ve Fritz Schmidt idi. İkisi de bulundu ve yargılandı. Savunmaları 'sadece emirlere uyma ve başka ne yapabiliriz?' kabul edilmedi ve suçlu bulundu. Post 1948'in başlarında asıldı.
Mckenna'nın işi tamamlandığı zaman, cinayetlerle ilgili otuzdan fazla Gestapo subayı cezalandırıldı. Herhangi bir kaçış için en fazla ceza, tek başına hapisteki otuz gündü - ölüm değil. On üç Gestapo subayı ölüm cezasına çarptırıldı ve asıldı. Başka bir on yedi uzun hapis cezası aldı. Frank Mckenna, RAF'ı bıraktıktan sonra bir polis memuru olmaya geri döndü.