1996’da genç bir çift—Julie Williams ve Lollie Winans— Shenandoah Ulusal Parkı’nda sırt çantasıyla gezerken vahşice öldürüldü. Vaka kısa sürede ülke çapında manşet oldu; Medyanın ilgisi ancak beş yıl sonra, Başsavcı John Ashcroft davada sadece bir kişinin suçlandığını değil, aynı zamanda bu kişinin yeni federal nefret suçu yasasına göre yargılanacak ilk kişi olacağını duyurduğunda yoğunlaştı. Birkaç yıl sonra, o adama, Darrell David Rice’a karşı açılan dava sessizce reddedildi.
Yeni kitabında,Bir Kadının Shenandoah Cinayetlerini Çözme Arayışı, araştırmacı gazeteci Kathryn Miles, hem suçun kendisini hem de davayı çok yıl boyunca yeniden incelemesini ayrıntılarıyla anlatıyor. Bu derin dalış, müfettişler, adli psikologlar, hayatta kalanlar, aile üyeleri ve daha fazlasıyla yüzlerce görüşmeyi içeriyor. Trailed’ın bu özel alıntısında Miles, neden bu kadar çok cinayet vakasının çözülmediği hakkında daha fazla bilgi edinmek için ülkenin önde gelen adli suç konferanslarından birine gidiyor.
________________________________
American Investigative Society of Cold Cases, gerçek suç dünyasında gerçek bir ünlü olan Ken Mains’in beynidir. Eski bir deniz istihbaratı ajanı olan polis, Mains önce gizli bir FBI narkotik ajanı olarak ve ardından Pennsylvania’nın ilk soğuk vaka ekiplerinden birinin öncüsü olarak çalışarak kendisine bir isim yaptı. 2013 yılında, faili meçhul bir çifte cinayeti araştırırken, Mains kendi sözleriyle “takılıp kaldı”. “Bir dedektifin en kötü kabusu” diye yazıyor anılarında, Artık Çözülmemiş Bir Dava Dedektifinin Adalet İçin Mücadelesi. “Korkunç bir duygu. Kendinizi kaybolmuş, ıssız, başarısız ve yalnız hissediyorsunuz. Yardım için başvuracak hiçbir yerim olmadığını hissettim çünkü tek bir kişi veya grup varlığı, sahip olduğum zaman ve tutkuyu davaya yatırmamıştı.” Şebeke aynı zamanda bir spor hayranıdır. Sıkışmış vakasını açmak için ihtiyacı olan şeyin bir rüya takımının kriminoloji versiyonu olduğuna karar verdi. Ve böylece dünyanın en iyi dedektifleri, adli psikologları, olay yeri inceleme görevlileri, DNA uzmanları ve daha fazlasıyla temasa geçti.
2013 yılına kadar, Mains’in organizasyonu olan AISCC’nin yönetim kurulu haline gelmişlerdi. O ve yönetim kurulu birlikte, Kaliforniya’daki Zodiac Killer tarafından işlenenler gibi yüksek profilli cinayetler de dahil olmak üzere yüzün üzerinde soğuk vakada tavsiyelerde bulundu. Yol boyunca, Mains ülkedeki cinayet soruşturmasının yılmaz bir eleştirmeni oldu ve önyargıyı hesaba katmamanın hem haksız mahkumiyetlere hem de faili meçhul suçlara yol açtığı yollara dikkat çeken ilk kişilerden biri oldu. Bir dizi televizyon programı ve kitapla uğraştığı, hayatının işi haline geldi. Konferanstan önce birkaç tanesini izlemiştim. Duruma bağlı olarak, Şebeke bir Cehennem Meleği veya inek bir A/V meraklısı gibi görünebilir. O sabah konferansı başlatırken arada bir yerde belirdi. Mavi bir spor ceket, Mains’in etkileyici dövme koleksiyonunu sakladı; sakalını kesmiş ve saçını minik bir atkuyruğu yapmıştı.
Şu anda, Amerika Birleşik Devletleri’ndeki en az 250.000 aktif cinayet soruşturması çözülmemiş olarak kalmıyor; onlar da soğudu, yani artık araştırılmıyorlar.
Kolluk kuvvetlerine ek olarak, o gün izleyiciler hayatta kalan birkaç aile üyesinden oluşuyordu. İkinci sırada bile, dinleyicilerin çoğuna arkam dönükken, seslerindeki ham duygudan ve sorularının yürek burkucu özgünlüğünden yaslıların kolayca seçilebildiğini çok çabuk öğrendim. Evet, ama ya onu altmış beş kez göğsünden bıçakladıysa? Veya Ama ya zaten üç yasaklama emri çıkarmışsa ve o hala çocuklara geliyorsa? Onları oraya neyin getirdiğinden bağımsız olarak, uluslararası uzmanların geçit töreni dijital sunumlar ve korkunç istatistikler aracılığıyla yollarını bulurken seyircilerin her biri büyülenmiş bir şekilde oturdu. Tek kurtuluş, yaygın mezarlık mizahıydı: örneğin bir adli psikolog tarafından yapılan bir sunumun son slaydı, kusmadığın için teşekkürler.
Ancak, tüm boş çabalara rağmen, bu ana konuşmacılar tarafından verilen haberler ayıktı. Şu anda, Amerika Birleşik Devletleri’ndeki en az 250.000 aktif cinayet soruşturması çözülmemiş olarak kalmıyor; onlar da soğudu, yani artık araştırılmıyorlar. Bu konferanstaki her sunum yapan kişi, rakamın aslında çok daha yüksek olduğuna ve masum bir kişinin suçlu bulunduğu davaların sayısını açıklamaya başlamadığına inanıyordu. Tüm şiddet içeren suç soruşturmaları için ulusal eğilim aynı derecede endişe vericidir.
Teknolojideki ve soruşturma tekniklerindeki büyük ilerlemelere rağmen, cinayet temizleme oranı hala düşüyor: 1950’lerde, cinayet davalarının ezici çoğunluğu – yaklaşık yüzde 70’i – tutuklama ve mahkumiyetle sonuçlandı. Bugün, bazı bölgelerde cinayet temizleme oranları yüzde 30’a kadar düşüyor. Uluslararası Polis Şefleri Birliği tarafından tamamlanan çalışmalara göre, NPS ulusal olarak kolluk kuvvetleri arasında en düşük temizleme oranına sahip.
Şebeke bir mola sırasında bana büyük bir problemin kolluk kuvvetleri için kaynak eksikliği olduğunu söyledi. “Tekrar tekrar, yeni vakalar oluşurken soğuk vaka adayları gelmiyor” dedi. “Sonunda, bir dedektif diğer davalarla ilgilenmek zorundadır, bu yüzden soğuk olanlar önce bir çekmeceye, sonra bir kasaya gider.” Bu davalar bir dedektif masasından çıktıktan sonra, dedi Mains, onlara dikkat çekmek gerçekten zor. Sonuç olarak, soğuk davaların ezici çoğunluğu asla mahkumiyetle sonuçlanmayacaktır. Ancak sakinleşme döneminin avantajları da vardır ve zaman araştırmacının yararına olabilir. Mains, “Sadakatler ve bağlılıklar zamanla değişir” dedi. “Yaşlandıkça farklı düşünüyoruz. Soğuk dava dedektifleri bunu kendi avantajlarına kullanabilirler.” Bazen bir davanın her şeyden çok ihtiyaç duyduğu şey, gardiyanın değiştirilmesidir – bir araştırmacıdan diğerine geçiş.
Mains, “Şüphecilik aynı zamanda güçlü bir silahtır,” diye ekledi. “Çok sık olarak, bir dava üzerinde bir süre çalışmış olan müfettişler kendi teorilerine yerleşirler. Sonuç olarak, suçla ilgili hesapları aracılığıyla her yeni kanıt parçasını kelimenin tam anlamıyla huni haline getirecekler. Ve eğer bir kanıt bu teoriyi sorgular gibi görünüyorsa, onu küçümseyecekler, hatta görmezden gelecekler.” Bu, doğrulama yanlılığı olarak bilinen bir olgudur – insanlar olarak, önyargılarımızı doğrulayan herhangi bir bilgi veya görüşü desteklemeye yatkınız. Cinayet soruşturması dünyasında, doğrulama yanlılığı, müfettişlerin kanıtları açıklamalarına veya test edilmesini reddetmelerine neden olabilir, o kadar kesindir ki suçun çözülmesine yardımcı olmayacaktır.
Örneğin, Yosemite’deki Cary Stayner davasında, FBI araştırmacıları neredeyse yalnızca Carole Lund, kızı ve arkadaşının sevilen biri tarafından öldürüldüğü teorisine odaklandı, çünkü istatistiksel olarak genellikle böyleydi. Bu sonuç vermediğinde, sadece sabıka kaydı olan loca çalışanlarına odaklandılar. Cary Stayner olmadığı için aklandı. Bu arada, Stayner dördüncü kurbanını öldürmeye devam etti.
Bilim adamları, özellikle şiddet suçlarının kurbanları için, adaleti engellemede onay yanlılığının ne kadar yaygın olduğunu anlamaya yeni başladılar. Yakın tarihli bir araştırma, tüm haksız mahkumiyetlerin yüzde 80’inin, hem müfettişlerin hem de savcıların kanıtlanabilir onay önyargısı nedeniyle gerçekleştiğini buldu. Bu önyargı, tanık güvenilirliğini yanlış değerlendirmekten kanıtların laboratuvarda test edilmesini önlemeye kadar her şeyi içeriyordu – araştırmacıların söylediği şey, mantığın ve sorgulamanın tam bir dökümünden başka bir şey değil.
Ve, dedi Şebeke, doğrulama yanlılığı özellikle tehlikeli olabilir, çünkü çoğu zaman o kadar bilinçaltı bir düzeyde gerçekleşir ki uzmanlar bunun olduğunu bile fark etmezler. Mains, yeni gözlerin – amatör gözlerin bile – bu tür bir önyargı için önemli bir düzeltici olduğunu söyledi. Ona benim gibi birine ne yapmasını tavsiye edeceğini sordum. “En baştan başlayın ve davayı yeniden araştırın. İlk seferinde yanlış anladıklarını varsayalım,” dedi kahvesini bitirerek. “Şüphe, sorgulamaya yol açar. Ve sorgulama gerçeğe götürür.”
__________________________________________________________
İtibaren Bir Kadının Shenandoah Cinayetlerini Çözme Arayışı. Yayıncı Algonquin Books’un izniyle kullanılmıştır. Telif hakkı © 2022 Kathryn Miles’a aittir.
Kaynak : https://lithub.com/on-the-trail-of-the-shenandoah-murders-at-the-american-investigative-society-of-cold-cases/