On yedinci ve on sekizinci yüzyıllara dayanan Avrupa Emperyalizmi, dünyanın farklı bölgelerindeki insanların hayatlarını şekillendirmiştir. Diğer ulusların geri ve bağımlı oldukları iddiası içerisinde olan yaygın Avrupa ideolojisi uzak bölgelerin kolonileştirilmesine yol açtı. Diğer ulusların güç kullanılarak kolonileştirilmesi, işgalcileri için çalışmak zorunda bırakılan köleleştirilmiş ve baskılanmış yerli insanlar oluşmasına neden oldu. Bu insanların kültürel ve politik açıdan hegemonya altına alındılar dolayısıyla ikinci sınıf bir vatandaş topluluğu yaratılmış oldu. Diğer halkların ekonomik ve kültürel anlamda sömürülmesi, belli bir süre sonra, bağımsızlık elde etme arzusunu harekete geçirdi ve bu istek bağımsız ulusların ortaya çıkmasına sebep oldu. Bağımsızlık sonrası, bir zamanlar sömürülen halklar sömürgecilik sonrası diye adlandırılan yeni bir döneme girdiler. Sözde bağımsızlık, baskılanmış insanların acılarına bir son vermedi, tam tersine ana vatana göç etmekten kaynaklanan aşağılık kompleksi, kölelik, ayrımcılık, ve arada kalmışlık gibi tartışmalı konuların ortaya çıkmasına neden oldu. Çeşitli sebeplerle, yurtlarını terk etmek zorunda bırakılan göçmenler eğitim almanın hayalini kurarken bazıları da para biriktirmek için mücadele etmektedirler. Fakat yerlerinden edilmiş göçmenler, kimliklerinden dolayı öteki diye görüldükleri ana vatanda hoşgörü ile karşılanmamaktadır. Farklı etnik kimliklere sahip göçmenler, aşağılanmakta dolayısıyla ne kendileri ne de öteki ne ulusal ne de Avrupalı olabilmektedirler. Bu bağlamda bu çalışma, kolonileşme sonrası Tayeb Salih’in Kuzeye Göç Mevsimi adlı romanında arada kalmış göçmenleri incelemeyi amaçlamaktadır.
Kolonileşme Sonrası, Göçmen, Arada Kalmışlık, Tayeb Salih, Kuzeye Göç Mevsimi