Evren hakkında bir bütün olarak sorular sorduğumuzda, genellikle nasıl başladığına, daha önce ne olduğuyla ilgileniyoruz. Ama tam tersini sormak için çok fazla değer var. Evren nasıl bitecek ? Şimdiki fizik yasalarına dair anlayışımıza dayanarak neyin geleceğine dair daha net bir fikre sahip olmamız gerektiğini düşünebiliriz, fakat uzak geçmiş ve uzak gelecek birbiri kadar belirsizdir.
Bir grup teorik fizikçi bu uzak geleceğe ışık tutmayı hedeflemiş ve problemi alışılmamış bir şekilde ele almıştır. Parçacık fiziği yasalarının standart model dediğimiz, modelin tüm ömrünü, esasen evren sona erdiğinde ortaya çıkacak şekilde yıkılabileceği zamanki tüm farklı senaryolara baktılar.
Bunun 10139 yıl sonra gerçekleşeceğini ve yüzde evrenin 95’inin 1058 yıldan fazla süreceğinden emin olduğunu tahmin ettiler .
Harvard Üniversitesi’nden Anders Andreassen New Scientist’e verdiği demeçte, “Önceki tüm tahminleri düzeltmek ve mümkün olduğu kadar kesin bir tarih elde etmek istedik,” dedi .
Standart modelde kodlanmış parçacık fiziği kuralları, temel parçacıkları (kuarklar, elektronlar, nötrinolar), dört temel kuvvetin üçünü (elektromanyetik, zayıf ve güçlü etkileşimler, yerçekimi) ve Higgs bozonu içerir. En başarılı teorilerden biri olsa da, tahminlerin büyük bir kaydıyla, belirsizliklere sahiptir ve bu belirsizliklerde, bazı garip fizik olasılıkları vardır.
Makaleye göre, Higgs boson kütlesindeki (daha küçük) belirsizlikle birlikte ele alınan Üst kuarkın kütlesinin belirsizliği (Yukarı kuarkın proton ve nötron bileşenlerinden biri olan çok ağır kuzeni), Evren, istikrarlı bir evren ya da meta-istikrarlı bir sınır arasındaki doğrudur. Ve bunun bazı garip sonuçları var.
Higgs (yatay) ve Üst kuark (dikey) kütlenin belirsizliklerine bağlı olarak standart modelin (turuncu elips) stabilitesini gösteren bir faz diyagramıdır.
Higgs bozonunun, standart modelin hesapladığı mümkün olan en düşük konfigürasyonunda (en düşük kütlesi) olmaması mümkündür. Kararlı fakat tam olmayan bir enerji durumundadır (kütle değeri) ve bazı kuantum mekanizmasının onu mümkün olan en düşük enerji durumuna itmesi mümkün olabilir, bu yüzden daha hafif bir Higgs bozonu bulunabilir. Durum buysa ve gerçekleşecek olursa, yıkım gerçekleşecektir. Higgs bozo diğer parçacık kütlesini verir, böylece özelliklerinin bir varyasyonu evrene zarar verebilir. Çöküşü, ışığın hızıyla hareket eden ve karşılaştığı herşeyi yok eden bir negatif enerji balonu üretecektir.
Bu senaryo ne kadar olasıdır? Eh, araştırmacılar bile emin değiller. Standart model, ya evreni daha istikrarlı ya da daha istikrarsız hale getirebilen yerçekimi ya da karanlık madde ve karanlık enerjiyi içermez. Ve aynı zamanda evrenin sonlu veya sonsuz olmasına da bağlıdır. Her zaman olduğu gibi bilmediğimiz çok şey var, ama en azından ne kadar uzun bir süre öğrenmemiz gerektiği konusunda bir fikrimiz olabilir.