Tinder mantarı veya gleophyllum, mikolojik referans kitaplarında Gloeophyllum sepiarium olarak bilinir. Mantarın birkaç Latince adı vardır:
- Daedalea sepiaria;
- Agaricus sepiarius;
- Lenzitina sepiaria;
- Merulius sepiarius.
Türler, küçük Gleophylaceae ailesinin Gleophyllum cinsine aittir.
Çit gleophyllum neye benziyor?
Daha sık olarak, bir yıllık biyolojik döngüye sahip gleophyllum alımı, daha az sıklıkla büyüme mevsimi iki yıl sürer. Meyve veren gövdeler, ortak düzlemin aynı seviyesinde sıkıca yerleştirilmişse, tekli numuneler veya yanal kısmı olan ek vardır. Şekil yarım rozet veya kenar boyunca dalgalı bir merdane ile bir fan şeklindedir. Meyve gövdeleri büyümenin başlangıcında dışbükeydir, daha sonra alt tabakanın yüzeyinde kiremitli bir düzenleme ile düz ve secde olur.
Dış karakteristik:
- Meyve gövdesinin boyutu, enine - 15 cm'ye kadar 8 cm genişliğe ulaşır.
- Genç örneklerde üst kısım kadifemsi olup, daha olgun yaşta kısa, kalın ve sert bir havla kaplıdır. Yüzey, farklı derinliklerde oluklarla yumrulu.
- Büyümenin başlangıcındaki renk turuncu tonlu parlak açık kahverengidir, yaşla birlikte kahverengiye, sonra siyaha dönüşür. Renk, belirgin eşmerkezli alanlarda eşit değildir: merkeze ne kadar yakınsa o kadar koyu olur.
- Karışık bir türdeki hymenophore. Büyümenin başlangıcında, bir labirent içinde düzenlenmiş küçük tüplerden oluşur. Yaşla birlikte spor taşıyan katman katmanlı hale gelir. Düzensiz çeşitli şekil ve boyutlarda plakalar, yoğun düzenleme.
- Mantarın alt kısmı kahverengi, ardından koyu kahverengidir.
Meyve gövdesinin yapısı yoğun mantar, meyve eti kahverengi veya koyu sarıdır.
Büyüyen kenarlar her zaman daha hafiftir - koyu sarı veya turuncudur
Nerede ve nasıl büyüyor
Gleophyllum alımı belirli bir iklim bölgesine bağlı değildir, kozmopolit ölü odun, kütük, kuru üzerinde büyür. Kozalaklı ağaçların hakim olduğu karma ormanlarda bulunur. Saprofit çamı, ladin ve sediri parazite eder. Nadiren yaprak döken ağaçlarda bulunur. Açık kuru alanları, orman kenarlarını veya açıklıkları tercih eder. Gleophyllum, Rusya'nın kuzey kesimindeki ormanlarda, orta kuşakta ve güneyde yaygındır.
Gleophyllum, işlenmiş yumuşak ağaçta bulunduğu ve kahverengi çürümeye neden olduğu iç mekanlarda bulunabilir. Kendisi için doğal olmayan bir ortamda, meyve veren bedenler gelişmemiş, daha küçük ve kısırdır. Poliporlar mercan şeklinde olabilir. Ayrıca bir çit olan ahşap müştemilatların açık alanlarında da yetişir. Ilıman iklimlerde, büyüme mevsimi ilkbahardan donun başlangıcına kadar, güneyde - yıl boyunca.
Mantar yenilebilir mi değil mi
Mantarların kimyasal bileşiminde toksik bileşikler bulunmaz. Tür, sert kuru yapısı nedeniyle besin değerini temsil etmemektedir.
Önemli! Gleophyllum, yenmeyen mantarlar kategorisine dahildir.
Çiftler ve farklılıkları
Benzer türler arasında kokulu gleophyllum bulunur. Tıpkı mantar mantarı gibi, yenmez. Türler çok yıllık, daha büyük boyutlu ve kalın etlidir. Şekil yuvarlak, altta açık sarı, yüzeyde koyu kahverengi alanlar var. Tek başına büyür, dağınıktır, iğne yapraklı ağaçların çürümesinde parazitleşir. Ayırt edici bir özellik, hoş, iyi tanımlanmış bir anason kokusudur.
Meyveli gövde, katmanlı bir kızlık zarına sahip yastık şeklindedir.
Çiftler arasında kütük gleophyllum, kozmopolit mantar, yaprak döken ağaçlarda, daha sık olarak işlenmiş binaların kerestesinde yetişir. Tür bir yıldır, ancak biyolojik döngü iki yıla kadar sürebilir. Tek başına veya yan kısımları birbirine kaynaşmış küçük gruplar halinde bulunur. Spor taşıyan katman karıştırılır: tübüler ve lamel. Rengi koyu gri, yüzeyi pürüzlü, pürüzlü, eti incedir. Mantarlar yenmez.
Gözenekli yapının alt kısmı farklı boyutlarda hücrelerle
Sonuç
Gleophyllum - saprotroph, ölü iğne yapraklı türlerde parazite olur, işlenmiş odun üzerine yerleşerek kahverengi çürümeye neden olabilir. Mantarlar, meyve veren gövdenin sert yapısı nedeniyle besin değerini temsil etmez. Ana birikim, güneyde daha az sıklıkla bulunan ılıman iklim bölgelerindedir.