"Benliği" özerk ve evvelce oluşturulmuş bir varlık olarak ortaya koymak yerine, sanki Japonlar kendi benliklerini dışarıdan yola çıkarak oluşturuyormuş gibi yapar her şeyi. Böylece, Japon "benliği" temel bir veri gibi değil, kesin olmayan bir şekilde ulaşılmaya çalışılan bir sonuç gibi görünür. Descartes'in ünlü önermesinin söylediklerimi teyit ettiği üzere bunda şaşılacak bir yan yoktur: "Düşünüyorum, öyleyse varım" önermesinin Japoncaya çevrilmesi kesinlikle mümkün değil!
Peki antropologların incelemek için tercih ettiği ve, bizlerin de âdet olduğu üzere, "ilkel" (günümüzde pek çok kişinin kullanmayı reddettiği, ama her halükârda açık seçik tanımlanması gereken bir sözcük bu) diye nitelediğimiz bu toplumlar ne tür toplumlardır?
Yazı sistemi ve mekanik araçlardan yoksun oldukları için, bizim toplumlarımızdan esaslı şekilde farklı olan insan topluluklarına genellikle bu adı veririz; ama bazı temel gerçekleri de unutmamak lazım: Bu toplumlar, şüphesiz ki insanlığın toplam olarak yaşadığı sürenin yüzde 99'una, coğrafi açıdan da, yakın bir zamana kadar, yeryüzünün meskûn alanlarının dörtte üçüne tekabül eden bir tarihsel dönem ve mekânda insanların nasıl yaşamış olduğunu kavramak için başvurabilecek yegâne modeli sunar.
---
Nüfustaki artış, topluluğun yeni esaslarla yeniden organize olmasına yol açmaz. Topluluk, nüfusça arttığında, bölünür ve öncekiyle aynı nüfus düzenine sahip olan iki küçük topluluk meydana gelir.
---
Bulaşıcı olmayan hastalıklar ise, genelde pek çok sebeple görülmez: Çokça fiziksel aktivite yapılması; besin konusunda, yağca fakir, lif ve mineralce zengin ve yeteri kadar protein ve kalori sağlayabilen yüzlerce, bazen daha da fazla hayvan ve bitkü türünden, tarımcı topluluklara kıyasla çok daha fazla yararlanılması gibi. Obeziye, yüksek tansiyon ve kalp-damar hastalıkalrının olmayışının sebebi de bu işte.