-Benim yaşadığım en önemli şeylerden biri nasıl oluverdin. Üstelik senin hakkında neredeyse hiçbir şey bilmiyorum. Nerede doğduğunu, anne ve babanın kim olduğunu kardeş sahibi misin, değil misin bilmiyorum. Gerçekte neye benzediğini dahi bilmiyorum.
-Evey, lütfen. Bu maskenin altında bir yüz var ancak benim değil. Ne altındaki kaslardan daha “ben”dir o yüz ne de altındaki kemiklerden.
-Anladım.
-Öl! Geber! Niçin gebermiyorsun?
-Bu maskenin altında etten daha fazlası var. Bu maskenin altında bir fikir var, Bay Creedy. Ve fikirker kurşun geçirmez.
Rastlantı diye bir şey yoktur, Deila. Sadece rastlantıların yanılsaması vardır. Başka bir gülüm daha var. Ve bu senin için.
-Yüzünü görmek istiyorum.
-Bu gece size en ciddi yeminimi ediyorum adalet hızlı olacak, dürüst olacak ve merhametsiz olacak.
Cahilliklerini örtmek için fazla konuşmak ve bilgili gibi gözükmek isteyenlerin yaptığı tek şey saçmalıktır.
Babam, sanatçılar gerçekleri söylemek için yalanları kullanır politikacılar ise yalanları gerçekleri örtmek için kullanır, derdi.
-Benimle dans eder misin?
-Şimdi mi? Devriminin arifesinde mi?
-Dans edilmeyen bir devrim olacaksa, hiç olmasın daha iyi.
-Sen deli falan mısın?
-Eminim, öyle diyecekler.
-Fakat ben, kiminle konuştuğumu öğrenebilir miyim?
-Adım Evey.
-Evey?
-E-vey. Elbette.
– Ne demek bu?
– Demek oluyor ki; Tanrı gibi ben de zar atmam ve rastlantılara inanmam.
Özgür olmak herkesin hakkıdır ama özgürlükleri kısıtlamak sadece Tanrı’nın elinden gelir
Bize fikirleri hatırlayın dendi, adamı değil. Çünkü bir adam başarısız olabilir. Yakalanabilir, öldürülebilir ve unutulabilir. Ama 400 yıl sonra bir fikir hâlâ dünyayı değiştirebilir.
-Elinde hiçbir şey yok. O salak bıçaklarından ve süslü karate numaralarından başka. Bizim ise silahlarımız var.
-Hayır, kurşunlarınız var ama, silahlarınız boşaldığında, ölmüş olmamı umun çünkü şayet ayakta olursam silahlarınızı doldurmadan
hepiniz ölmüş olursunuz.
- Evey: Kimsin sen?
- V: Kim? Neye göre kimim? Maskeye göre mi, yoksa içimdeki ben’e göre mi? Maskeli bir adamım ben.
- Evey: Bunu görebiliyorum.
- V: Elbette görebiliyorsun. Senin gözlem gücünü sorgulamıyorum. Maskeli bir adama kim olduğunu sormandaki paradoxa dikkat çekiyorum. “