Sosyalist Gençlik dergisi "Gelecek" yazarı Ekin Bodur Nuray Mert'i anlatan bir yazı kaleme aldı. İşte basının geldiği noktayı vurgulayan "Nuray Mert" başlıklı o yazı...
"Güçlü bir kadın. Ve statükoyla her daim uyumsuz. Muhalif seslerin içinde de muhalif bir ses. Hiçbir zaman bir koroya katılıp sözünü söylemedi. O bir solist.
Fikirlerine katılmasanız bile o katılmadığınız fikirlerine saygı duyduğunuz nadir insanlardan Nuray Mert. Dobralığı bunun bir nedeni. Bir diğeri, fikirlerini "dümdüz" söylemesi, lafı dolandırmadan, ip cambazlığı yapmadan. Erkekler genelde korkar böyle kadınlardan, çünkü kutsal erkek akılcılığını ve diplomasisini içerden dinamitleme riski vardır. Bir dal çiçekle avutulacak, "hadi sen biraz da evinde oyalan" diyerek geri hizmete gönderilebilecek cinsten değildir çünkü. Demir leblebidir biraz. Çiğnemeye gelmez.
Milliyet gazetesinde de tam böyle oldu. Milliyet'in midesine oturdu: Hani fazla büyük bir lokma bazen insanın nefesini tıkar ya, öyle. Biliyorsunuz, Nuray Mert'in Milliyet'teki köşesine sinsice son verildi. Önce "yazarımız bir yıllık izine ayrıldı" yalanıyla başladı, ki Nuray Mert'in bu durumdan tüm okurlarla aynı anda haberi olmuştu. Yani, 1 yıllık bir izne ayrılıyorsunuz, haberiniz yok. Zorla izne ayırma gibi gözüken bu durum, aslında bir sansür ve bir iş-ten çıkarma olarak tezahür etti. Tek bir söz konuşulmadan. Nuray Mert'e değil nezaketen, şeklen bile yolların ayrıldığı söylenmeden.
Bu kadarına da pes doğrusu... Bu kadarına sinsilik de değil, yüzsüzlük denir. Bu kadarını NTV bile, Habertürk bile düşünememişti. Yeni Tayyipçi tarzla fevkalade paralel. De-mokrasi kisvesini son derece yüzeysel bir biçimde iddia etmek suretiyle despotizm. Nuray Mert, Tayyip'in hedef aldığı ama ıskaladığı kadın.
Görüyoruz ki egemen medyanın kimseye tahammülü yok, kadınlara hiç yok. Banu Güven, Vedat Türkali'li programından sonra, Ece Temelkuran muhalif duruşundan olduğu açıkça söylenerek, Nuray Mert ise (ona asla laf yetiştiremeyecekleri için) sansürle (önce NTV'den ve ardından Milliyetten) tasfiye edildi. Bu kadınların yüzlerini unutturmak için gereken neyse yapıldı. Unutulsunlar ki sesleri duyulmasın, yarın bir gün daha kolay terörist, komünist, öteki ilan edilerek cezalandırılabilsinler.
Lütfen Umur Talu'nun Ece Temelkuran'ın atıldığı gazetede son günlerde yazdığı köşe yazılarına bir balan. Bu mekanizmanın 28 Şubat sonrasında nasıl oluşturulduğunu adım adım anlatıyor! AB uyum yasaları çerçevesinde gazeteciler için de iş güvenliği yasası çıkarılmak istendiğini, ana akım medya patronlarının buna "şantaj" ile nasıl direndiğini anlatıyor. Hükümet bile iş güvenliği yasasını çıkarmak is-terken, gazeteler dönemin çalışma bakanı Yaşar Okuyan'm kızının mayolu fotoğraflarını günlerce yayınlayarak caydırıyorlar bu projeden.
Şöyle yazıyor Talu: 'Şantaj' hep iktidar mücadelesi değildi. Bazen çalışanlar üstünde iktidar meselesi, sınıf mücadelesi idi." (Umur Talu, Tanı, Tanı da Büyü, Habertürk, 04.03.12)
O dönem, bugünkü saldırganlığın, tasfiyenin tohumları işte böyle atılmıştı. Büyük medya patronları, iş güvencesi yasasına basın emekçilerini dâhil etmemeyi başarmıştı. Talu bunları belgeleriyle ortaya koyuyor. Belki eklemekte fayda var: O gün buna sesini çıkarmayan/çıkaramayan, bu emek düşmanı kampanyaya alet olan, o haberleri yapan, süreci örgütleyen basın mensupları da bu durumun müsebbibi. Tıpkı bugün susan, yok sayan, günü geçiştirmeye çalışan, Milliyet'e, Habertürk'e, NTV'ye tüm bunların hesabını sormayan, soramayan gazeteciler gibi."
Odatv.com