Arap İsyanı - Arab Revolt
|Arap İsyanı|
|Birinci Dünya Savaşı'nın Orta Doğu tiyatrosunun bir parçası|


Askerleri Sharifian Ordusu kuzey bölgesi Yanbu taşıyan Arap İsyanı'nın Bayrağı .
|kavgacılar|


Hicaz


Birleşik Krallık Fransa


Osmanlı imparatorluğu


Jabal Shammar Almanya
|Komutanlar ve liderler|


Hüseyin bin Ali Faysal bin Hüseyin Abdullah bin Hüseyin Ali bin Hüseyin


Edmund Allenby T. E. Lawrence Édouard Brémond


Mehmed V Cemal Paşa Fahri Paşa Muhittin Akyüz


Suud bin Abdülaziz Otto Liman von Sanders
|güç|


30.000 (Haziran 1916)


50.000+ (1918)


Mayıs 1916:


6.500-7.000 asker
Eylül 1918:
25.000 asker
340 silah
|Yaralılar ve kayıplar|
|Bilinmeyen||
47.000+


5.000 ölü
10.000 yaralı
22.000+ yakalanan
~10.000 hastalık ölümü
Arap İsyanı ( Arapça : الثورة العربية , el-Thawra el-'Arabiyya ; Türk : Arap İsyanı ) ya da Büyük Arap İsyanı ( الثورة العربية الكبرى , el-Thawra el-'Arabiyya el-Kubra Arap) idi askeri ayaklanma karşı güçler Osmanlı'da içinde Dünya Savaşı'nın Ortadoğu tiyatro . İngiliz hükümeti ile Mekke Şerifi Hüseyin bin Ali arasında yapılan bir anlaşma olan McMahon-Hüseyin Yazışmaları temelinde isyan, 10 Haziran 1916'da Mekke'de resmen başlatıldı. bağımsız Arap devlet uzanan Halep içinde Suriye için Aden içinde Yemen İngiliz tanımaya söz vermişti.
Sharifian Ordu Hüseyin ve öncülüğünde Haşimilerin İngiliz askeri desteğiyle, Mısır Seferi Kuvvetleri başarıyla savaşmış ve büyük bölümünden Osmanlı askeri varlığını sınırdışı Hicaz ve Transjordan . İsyan sonunda Şam'ı aldı ve Hüseyin'in oğlu Faysal tarafından yönetilen kısa ömürlü bir monarşi kurdu .
Aşağıdaki Sykes-Picot Anlaşması , Orta Doğu sonradan içine İngilizler ve Fransızlar tarafından bölündü yetki toprakları yerine birleşik Arap devleti ve İngiliz birleşik bağımsız Arap devleti desteklemek için verdikleri sözü verdiği sözden döndü.
Arka fon
Osmanlı İmparatorluğu içinde milliyetçiliğin yükselişi , en az 1821 den tarihleri Arap milliyetçiliğinin kökleri vardır Mashriq (doğu Arap toprakları Mısır başta ülkelerindeki), Levant . Arap milliyetçilerinin Birinci Dünya Savaşı'ndan önceki siyasi yönelimi genellikle ılımlıydı. Talepleri reformist nitelikteydi ve genellikle özerklik, eğitimde Arapça'nın daha fazla kullanılması ve Arap askerlerinin Osmanlı ordusunda yerel hizmet vermesine izin vermek için Osmanlı İmparatorluğu'ndaki barış zamanında zorunlu askerlik değişiklikleri ile sınırlıydı .
Jön Türk Devrimi 3 Temmuz 1908 tarihinde başlayan ve hızlı bir şekilde imparatorluğun yayıldı. Sonuç olarak, Sultan II. Abdülhamid , 1876 anayasasının restore edildiğini ve Osmanlı parlamentosunun yeniden toplandığını ilan etmek zorunda kaldı . Dönem, İkinci Meşrutiyet Dönemi olarak bilinir . 1908 seçimlerinde Jön Türklerin İttihat ve Terakki Cemiyeti (İTC) , Sultanzade Sabahaddin liderliğindeki Liberal Birlik'e karşı üstünlük sağlamayı başardı . Yeni parlamentoda 142 Türk , 60 Arap , 25 Arnavut , 23 Rum , 12 Ermeni (4 Taşnak ve iki Hınçak dahil ), beş Yahudi , dört Bulgar , üç Sırp ve bir Ulah bulunuyordu .
İTC artık merkezileşmeye ve modernleşmeye daha fazla önem veriyordu. Pan-İslamcılık , Osmanlıcılık ve Pan-Türkizmin bir karışımı olan ve koşulların gerektirdiği şekilde ayarlanan bir mesajı vaaz etti . İttihat ve Terakki, özünde, Türkleri Osmanlı İmparatorluğu içinde egemen grup olarak görmek isteyen, Arap liderlerini kızdıran ve onları benzer milliyetçi terimlerle düşünmeye sevk eden Türk milliyetçileriydi. Arap milletvekilleri , meşrutiyet sistemini ortadan kaldırmayı ve Sultan II . Abdülhamid'in mutlak monarşisini yeniden tesis etmeyi amaçlayan 1909 karşı darbesini desteklediler . Tahttan indirilen padişah , Jön Türklerin laik politikalarına son vererek Osmanlı Halifeliğini yeniden kurmaya çalıştı , ancak Jön Türklerin karşı darbeyi yendiği 31 Mart Olayı ile Selanik'te sürgüne gönderildi ve sonunda yerine kardeşi V. Mehmed geçti .
1913'te Meşrik'ten aydınlar ve politikacılar Paris'te Birinci Arap Kongresi'nde bir araya geldiler . Arap topraklarındaki ilk ve orta öğretimin Arapça verilmesi, barış zamanında Arap askerlerinin Osmanlı ordusuna kendi bölgelerinin yakınında hizmet etmeleri ve en az üç Osmanlı kabinesindeki Arap bakanlar.
kuvvetler
İsyana katılan Arap kuvvetlerinin yaklaşık 5000 askerin olduğu tahmin ediliyor. Ancak bu sayı muhtemelen Sina ve Filistin seferi sırasında Edmund Allenby'nin Mısır Seferi Kuvvetleri ile savaşan düzenli Araplar için geçerlidir ve TE Lawrence ve Faysal yönetimindeki düzensiz kuvvetler için geçerli değildir . Birkaç durumda, özellikle Suriye'ye yapılan son sefer sırasında , bu sayı önemli ölçüde artacaktır. Çoğu Arap, genellikle bir kampanya devam ederken veya yalnızca savaş kendi bölgelerine girdiğinde, İsyana düzensiz olarak katıldı. Sırasında Akabe Savaşı , örneğin, ise ilk Arap kuvveti yerel kabileleri üzerinde son saldırı için onlara katıldı daha fazla binden fazla, sadece birkaç yüz sayılı Akabe . Faysal'ın etkili kuvvetlerine ilişkin tahminler değişkendir, ancak en azından 1918'in çoğunda, 30.000 kadar yüksek bir sayıya sahip olabilirler.
Haşimi Ordusu karşı bir gerilla savaşı yürütüyorlar aşiret çeteleri: İki ayırt edici güçleri oluşan Osmanlı ve Sharifian Ordusu Osmanlı Arap savaş esirlerinin işe ve konvansiyonel savaşlarda savaştı. Haşimi kuvvetleri başlangıçta yetersiz donanıma sahipti, ancak daha sonra İngiltere ve Fransa'dan özellikle tüfekler ve makineli tüfekler olmak üzere önemli miktarda silah tedarik edeceklerdi .
İsyanın ilk günlerinde, Faysal'ın kuvvetleri büyük ölçüde Bedevilerden ve diğer göçebe çöl kabilelerinden oluşuyordu, bunlar sadece gevşek bir şekilde müttefikti ve genel davadan çok kendi kabilelerine bağlıydı. Bedevi, önceden altın sikke ödemedikçe savaşmayacaktı ve 1916'nın sonunda, Fransızlar isyanı sübvanse etmek için 1,25 milyon altın frank harcamıştı . Eylül 1918'e kadar, İngilizler isyanı desteklemek için ayda 220.000 £ harcıyorlardı .
Faysal, Osmanlı Ordusu'nda görev yapan Arap birliklerini ayaklanmaya ve davasına katılmaya ikna edebileceğini ummuştu, ancak Osmanlı hükümeti Arap birliklerinin çoğunu savaşın Batı cephelerine gönderdi ve bu nedenle aslında yalnızca bir avuç kaçak asker katıldı. Arap kuvvetleri seferin ilerleyen zamanlarına kadar.
Hicaz'daki Osmanlı birlikleri 1917'ye kadar 20.000 kişiden oluşuyordu. Haziran 1916'da isyan patlak verdiğinde, Dördüncü Ordu'nun VII. Kolordusu, Yarbay Ali Necib Paşa komutasındaki 58. Piyade Tümeni ile birlikte Hicaz'da konuşlandırıldı. 1 Kuvvie- Mürettebe korunması sorumluluğu Genel Mehmed Cemal Paşa önderliğindeki (Geçici Gücü), Hicaz demiryolu ve Hicaz Seferi Kuvvetleri ( Türkçe : Hicaz kuvve-i Seferiyesi Genel emrinde olan), Fahri Paşa . Hicaz demiryoluna yönelik artan saldırılar karşısında 1917'de 2. Kuvve i Mürettebe kuruldu. Osmanlı kuvveti, Sultan-Halife'ye sadık kalan ve Müttefiklere karşı iyi savaşan bir dizi Arap birliğini içeriyordu .
Osmanlı birlikleri , modern Alman silahlarıyla iyi bir şekilde donatılmış olduklarından, başlangıçta Haşimi birliklerine göre bir avantaja sahipti . Ayrıca Osmanlı kuvvetleri, hem Osmanlı Hava Filoları , Almanya'dan gelen hava filoları hem de Osmanlı Jandarma veya zaptı'nın desteğini aldı . Dahası, Osmanlılar Emir desteğiyle güvenerek Abdül Aziz ibn Mutib ait Cebel Şammar Emirliği kabilesi artık kuzey olanı hakim, Suudi Arabistan ve Haşimilerin ve bunların baskın saldırıları tehdidi ile Sa'udi kuvvetler hem aşağı bağladılar.
Osmanlı kuvvetlerinin en büyük zayıflığı, Hicaz demiryolu şeklindeki uzun ve zayıf bir ikmal hattının sonunda olmaları ve lojistik zayıflıkları nedeniyle çoğu zaman savunmada savaşmak zorunda kalmalarıydı. Osmanlı'nın Haşimi güçlerine karşı taarruzları, düşmanın eylemlerinden çok arz sorunları nedeniyle daha sık aksadı.
Arap İsyanı'nın savaşa ana katkısı, aksi takdirde Süveyş Kanalı'na saldırmak ve Şam'ı fethetmek için kullanılmış olabilecek on binlerce Osmanlı askerini bastırmaktı ve İngilizlerin daha düşük karşı saldırı riski ile saldırı operasyonları yürütmesine izin vermekti. . Bu gerçekten de İngilizlerin isyanı destekleme gerekçesiydi; hem askeri liderler hem de tarihçiler tarafından defalarca incelenen asimetrik savaşın bir ders kitabı örneğiydi .
çatışmalar
Osmanlı İmparatorluğu , Osmanlı-Alman İttifakı şartları altında I. Dünya Savaşı'nın Ortadoğu tiyatrosunda yer aldı . Şam ve Beyrut'ta birçok Arap milliyetçisi tutuklandı, ardından işkence gördü. Direnişin bayrağı , isyanı körüklemek için bir "Araplık" hissi yaratmak amacıyla Sir Mark Sykes tarafından tasarlandı .
Prelüd
Ne zaman Herbert Kitchener Başkonsolosu oldu Mısır , arasındaki temaslar Abdullah ve Kitchener sonunda sonuçlandı etmişti telgrafa Hüseyin (son zamanlarda Savaş Bakanı olarak atandı) Kitchener 1 Kasım 1914'de burada İngiltere ederim Arapların gelen destek karşılığında Hicaz, " Başta Osmanlılar olmak üzere tüm dış dış saldırılara karşı Şerifliğin bağımsızlığını, haklarını ve ayrıcalıklarını garanti eder " Şerif , Osmanlılardan hemen kopamayacağını ve bunun ertesi yıla kadar gerçekleşmediğini belirtti. 14 Temmuz 1915'ten 10 Mart 1916'ya kadar, her iki taraftan beşer olmak üzere toplam on mektup, Sir Henry McMahon ve Şerif Hüseyin arasında değiş tokuş edildi . Hüseyin'in 18 Şubat 1916 tarihli mektubu, McMahon'a 50.000 £ altın artı silah, mühimmat ve yiyecek talebinde bulundu. Faysal, planlanan isyan için 'en az 100.000 kişinin' gelmesini beklediğini iddia etti. McMahon'un 10 Mart 1916 tarihli cevabı, İngilizlerin istekleri kabul ettiğini doğruladı ve yazışmaları sonuçlandırdı. O zamana kadar resmen Osmanlı tarafında olan Hüseyin, şimdi Üçlü İtilaf'a yaptığı yardımın , Kuveyt'teki emperyal mülkler ve çıkarlar dışında Mısır ve Kaçar İran arasındaki tüm alanı kapsayan bir Arap imparatorluğu tarafından ödüllendirileceğine ikna olmuştu. , Aden ve Suriye kıyıları. Rakip Zaid ailesinin lideri Şerif Ali Haydar lehine Osmanlı hükümeti tarafından yakında Mekke Şerifi olarak görevden alınacağına dair söylentiler yüzünden hemen Müttefik kampına katılmaya karar verdi . Arap milliyetçisi liderlerin Şam'da çokça duyurulan infazları, Hüseyin'in Ali Haydar lehine tahttan indirilirse hayatından endişe duymasına neden oldu.
Hüseyin'in silah altında yaklaşık 50.000 adamı vardı, ancak 10.000'den azında tüfek vardı. 5 Haziran 1916'da Hüseyin'in oğullarından ikisi emir Ali ve Faysal , Medine'deki Osmanlı garnizonuna saldırarak isyan başlattılar , ancak Fahri Paşa liderliğindeki saldırgan bir Türk savunması tarafından yenildiler. İsyan, 10 Haziran 1916'da, Hüseyin'in destekçilerine Mekke'deki Osmanlı garnizonuna saldırmalarını emrettiği zaman başladı. In Mekke Savaşı , dışarı numaralı, ama çok daha iyi donanmış Osmanlı asker ve Hüseyin'in kabilesi arasındaki kanlı sokak kavgalarından bir ay orada ortaya çıktı. Mekke'deki Haşimi kuvvetlerine, İngilizler tarafından gönderilen ve çok ihtiyaç duyulan topçu desteğini sağlayan Mısır birlikleri katıldı ve sonunda 9 Temmuz 1916'da Mekke'yi aldı.
Mekke'ye büyük zarar veren ayrım gözetmeyen Osmanlı topçu ateşi, Osmanlı'yı İslam'ın en kutsal şehrine saygısızlık ediyormuş gibi gösteren Haşimiler için güçlü bir propaganda silahı oldu. Yine 10 Haziran'da, Hüseyin'in oğullarından biri olan Emir Abdullah , Taif'e saldırdı . Abdullah, Mısır topçu desteğiyle 22 Eylül 1916'da Taif'i aldı.
Fransız ve İngiliz deniz kuvvetleri , savaşın başlarında Kızıldeniz'i Osmanlı savaş gemilerinden temizlemişti . Cidde limanı, 10 Haziran 1916'da İngiliz savaş gemileri ve deniz uçaklarının bombardımanı yardımıyla 3500 Arap tarafından saldırıya uğradı. Deniz uçağı gemisi HMS Ben-my-Chree , Haşimi kuvvetlerine önemli hava desteği sağladı. Osmanlı garnizonu 16 Haziran'da teslim oldu. Eylül 1916'nın sonunda, Şerif Ordusu , Kraliyet Donanmasının yardımıyla Rabigh , Yanbu , al Qunfudhah ve 6.000 Osmanlı esirini kıyı şehirlerini ele geçirdi .
Yakalanması Kızıldeniz limanları İngiliz liderliğindeki isyanı katılmaya karar vermişti (öncelikle şimdi Irak ne geldi) 700 Osmanlı Arap savaş esirlerinin bir kuvvet üzerinde göndermesine izin Nuri el Said ve Müslüman birliklerinin bir dizi dan Fransız Kuzey Afrika . Hicaz'da on beş bin iyi silahlanmış Osmanlı askeri kaldı. Ancak Ekim ayında Medine'ye doğrudan bir saldırı Arap güçlerinin kanlı bir şekilde geri püskürtülmesiyle sonuçlandı.
1916: TE Lawrence
Haziran 1916'da İngilizler, Hicaz'daki isyana yardım etmek için bir dizi yetkili gönderdi , özellikle Albay Cyril Wilson , Albay Pierce C. Joyce ve Yarbay Stewart Francis Newcombe . Herbert Garland da dahil oldu. Ayrıca, Albay Edouard Brémond tarafından komuta edilen bir Fransız askeri misyonu gönderildi. Fransız göre avantajlı oldu İngiliz böyle Kaptan Muhammand Ould Ali raho, Müslüman bir grup subay dahil olmasıyla Claude Prost , ve Laurent Depui (dönüştürülen son ikisi İslam'a onların zamanında Arabistan ). Fransız Ordusu'ndan Yüzbaşı Rosario Pisani, Müslüman olmasa da, Arap Kuzey Ordusu'nda mühendislik ve topçu subayı olarak isyanda önemli bir rol oynadı.
Mısır'da İngiliz hükümetinin genç bir memur, Kaptan gönderilen TE Lawrence Lawrence sadece birçok İngiliz ve Arabistan'da görev yapan Fransız subaylar arasından biri olmasına rağmen İngiliz tarihçi David Murphy yazdı Ekim 1916 Hİcaz'daki Haşimi güçlerle çalışmalarına, tarihçiler sık sık, sanki Arabistan'daki Müttefik davasını temsil eden tek kişi Lawrencemış gibi yazarlar .
David Hogarth , Arap İsyanı'nın başarısının çoğu için Gertrude Bell'e güvendi. Oxford'dan Modern Tarihte Bir İlk ile mezun olduktan sonra, 1888'den beri Ortadoğu'da yoğun bir şekilde seyahat etmişti . Bell , Ocak 1914'te Howeitat'tan Şeyh Harb ile tanışmıştı ve böylece Lawrence'ın Akabe'yi işgalinin başarısı için çok önemli olan " Hicaz Demiryolu ile Nefud arasında uzanan kabile unsurlarını , özellikle Howeitat grubu." Hogarth, "Lawrence'ın raporlarına dayanarak 1917 ve 1918 Arap kampanyalarında sinyal olarak kullandığı" bu bilgi olduğunu vurguladı.
Lawrence , Aralık 1916'da Yenbu'ya yapılan bir Osmanlı saldırısını geri çevirmek için Kraliyet Donanması'ndan yardım aldı. Lawrence'ın isyana en büyük katkısı, Arap liderleri ( Faysal ve Abdullah ) İngiliz stratejisini desteklemek için eylemlerini koordine etmeye ikna etmekti . Lawrence, Arap Kuzey Ordusu İngiliz yardımının ana yararlanıcısı olacak olan Faysal ile yakın bir ilişki geliştirdi. Buna karşılık, Lawrence'ın Abdullah ile ilişkileri iyi değildi, bu nedenle Abdullah'ın Arap Doğu Ordusu İngiliz yardımı olarak önemli ölçüde daha az aldı. Lawrence Arapları Osmanlıları Medine'den sürmemeleri için ikna etti ; bunun yerine Araplar birçok kez Hicaz demiryoluna saldırdılar. Bu, demiryolunu korumak ve sürekli hasarı onarmak zorunda kalan daha fazla Osmanlı askerini bağladı.
1 Aralık 1916'da Fahri Paşa , Yanbu limanını almak amacıyla Medine'den üç tugay ile bir taarruza başladı . İlk başta, Fahri'nin birlikleri birkaç çarpışmada Haşimi güçlerini yendi ve Yanbu'yu almaya hazır görünüyordu. 11-12 Aralık 1916'da Osmanlı'nın Yanbu'yu almaya yönelik girişimlerini ağır kayıplarla bozguna uğratan, Kraliyet Donanması Kızıldeniz Devriyesi'nin beş gemisinden gelen ateş ve hava desteği oldu. Fahri daha sonra güçlerini Rabegh'i almak için güneye çevirdi . kanatlarına ve ikmal hatlarına gerilla saldırıları, Yanbu'da yeni kurulan Kraliyet Uçan Kolordu üssünden hava saldırıları ve ikmal hatlarının aşırı genişlemesi, 18 Ocak 1917'de Medine'ye geri dönmek zorunda kaldı.
Kıyı kenti Vej , Hicaz demiryoluna yönelik saldırıların üssü olacaktı. 3 Ocak 1917'de Faysal , 5.100 deve binicisi, 5.300 yaya adam, dört Krupp dağ silahı, on makineli tüfek ve 380 yük devesi ile Kızıldeniz kıyısı boyunca kuzeye doğru ilerlemeye başladı . Kraliyet Donanması, Faysal'ı Wejh'e yaptığı yürüyüş sırasında denizden ikmal etti. 800 kişilik Osmanlı garnizonu güneyden saldırıya hazırlanırken, 23 Ocak 1917'de 400 Arap ve 200 Kraliyet Donanması mavi gömleğinden oluşan bir çıkarma grubu Wejh'e kuzeyden saldırdı. Wejh 36 saat içinde teslim oldu ve Osmanlılar Mekke'ye doğru ilerlemelerini terk etti. Hicaz demiryolu boyunca dağılmış küçük müfrezelerle Medine'de savunma pozisyonu lehine. Arap kuvveti, 28.000 tüfekle donanmış ve üç ana grupta konuşlanmış yaklaşık 70.000 erkeğe yükselmişti. Ali'nin kuvveti Medine'yi tehdit etti, Abdullah Vadi Ais'ten Osmanlı iletişimini taciz ederek ve onların malzemelerini ele geçirdi ve Faysal kuvvetini Vej'de konuşlandırdı. Deveye binen Arap baskın birlikleri, kendi yiyeceklerini taşıyan ve yaklaşık 100 mil (160 km) mesafedeki bir kuyu sisteminden su alan 1.000 mil (1.600 km) etkili bir yarıçapa sahipti. 1916'nın sonlarında, Müttefikler , Osmanlı Arap savaş esirlerinden toplanan Düzenli Arap Ordusu'nun ( Şerifi Ordusu olarak da bilinir) oluşumuna başladı . Düzenli Ordunun askerleri keffiyelerle birlikte İngiliz tarzı üniformalar giyerlerdi ve kabile gerillalarının aksine tam zamanlı ve geleneksel savaşlarda savaşırlar. İsyan'da savaşan daha dikkate değer eski Osmanlı subaylarından bazıları Nuri es- Said , Cafer el-Askari ve 'Aziz 'Ali el-Mısri idi .
1917
1917 yılı, Emir Abdullah ve Arap Doğu Ordusu'nun, Eşref Bey liderliğindeki bir Osmanlı konvoyunu çölde pusuya düşürmesi ve Bedevilere Sultan'a sadakat sağlamak için rüşvet vermek amacıyla 20.000 sterlin değerinde altın sikke ele geçirmesiyle Haşimiler için iyi başladı . 1917 başlarından itibaren Haşimi gerillaları Hicaz demiryoluna saldırmaya başladı. İlk başta, al-Misri gibi Düzenli Ordu'dan subaylar ve Newcombe, Teğmen Hornby ve Binbaşı Herbert Garland gibi İngiliz subaylar tarafından komuta edilen gerilla kuvvetleri , çabalarını Hicaz demiryolunun korumasız bölümlerini havaya uçurmaya odakladı. Garland, Hicaz demiryolunda çok yıkıcı bir güçle kullanılan sözde "Garland madeni"nin mucidiydi. Şubat 1917'de Garland ilk kez kendi tasarımı olan bir mayınla hareketli bir lokomotifi imha etmeyi başardı. Medine civarında , Fransız Askeri Misyonu'ndan Kaptan Muhammed Ould Ali Raho, 1917 Şubat'ında ilk demiryolu yıkım saldırısını gerçekleştirdi. Kaptan Raho, Hicaz demiryolunun önde gelen muhriplerinden biri olarak ortaya çıkacaktı. Mart 1917'de Lawrence, Hicaz demiryoluna ilk saldırısını yönetti. Bu tür saldırıların tipik örnekleri, 6/7 Temmuz 1917 gecesi Hicaz demiryoluna 500'den fazla yük yerleştirdiklerinde Newcombe ve Joyce tarafından komuta edilen ve hepsi sabah 2'de patlayan saldırılardı. Ağustos 1917'deki bir baskında, Yüzbaşı Raho, Hicaz demiryolunun 5 kilometresini ve dört köprüyü yok etmek için Bedevi kuvvetine liderlik etti.
Mart 1917'de, İbn Raşid liderliğindeki Cebel Şammar'dan aşiret mensuplarının katıldığı bir Osmanlı kuvveti , Haşimi güçlerine büyük zarar veren Hicaz'ı süpürdü. Ancak, Aralık 1916'da Osmanlı'nın Yanbu'yu alamaması , Haşimi kuvvetlerinin güçlenmesine ve Osmanlı kuvvetlerinin savunmayı üstlenmesine yol açtı. Lawrence daha sonra, Yanbu'ya yönelik saldırının başarısız olmasının, Osmanlıların Hicaz'da nihai yenilgisini sağlayan dönüm noktası olduğunu iddia edecekti .
1917'de Lawrence , liman kenti Akabe'ye karşı (o zamana kadar Osmanlıların hizmetinde olan) Auda Abu Tayi komutasındaki Arap düzensizlikleri ve kuvvetleriyle ortak bir eylem düzenledi . Bu şimdi Akabe Savaşı olarak biliniyor . Akabe sadece kalan Osmanlı liman oldu Kızıldeniz ve sağ kanadını tehdit İngiltere 'nin Mısır Seferi Kuvvetleri savunan Mısır içine önceden ve hazırlama Sancak bölgesinin Maan Suriye vilâyetinin . Akabe'nin ele geçirilmesi, İngilizlerin Arap isyanına ikmalini kolaylaştıracaktı. Lawrence ve Auda, 9 Mayıs 1917'de , bölgede bulunan bir kabile olan Howeitat'tan mobil bir güç toplamak için 40 kişilik bir grupla Wedj'den ayrıldı . 6 Temmuz'da, karadan yapılan bir saldırının ardından Akabe, sadece bir avuç kayıpla bu Arap güçlerinin eline geçti. Lawrence daha sonra Akabe'deki 2500 Arap ve 700 Osmanlı tutsağı için Kraliyet Donanması'nın yiyecek ve erzak teslimatını ayarlamak için Süveyş'e 150 mil gitti ; kısa süre sonra şehir büyük bir İngiliz-Fransız filosu (savaş gemileri ve deniz uçakları dahil) tarafından ortaklaşa işgal edildi ve bu da Arapların Akabe'deki hakimiyetlerini korumalarına yardımcı oldu. Haşimi orduları ilerlerken bile, yerel sakinlerin bazen şiddetli muhalefetiyle karşılaştılar. Temmuz 1917'de Karak kasabası sakinleri Haşimi güçlerine karşı savaştı ve onları geri çevirdi. Aynı yılın ilerleyen saatlerinde İngiliz istihbarat raporları, Ürdün Nehri'nin doğusundaki bölgedeki aşiretlerin çoğunun "sıkıca Osmanlı kampında" olduğunu öne sürdü . Kabileler baskılardan ve sadakatleri karşılığında Osmanlı'dan aldıkları parayı kaybetmekten korktular. Yılın ilerleyen saatlerinde, Haşimi savaşçıları, İngiliz General Allenby'nin Beerşeba Savaşı'na yol açan Gazze - Bersheeba savunma hattına yaptığı kış saldırısını desteklemek için Osmanlı mevzilerine bir dizi küçük baskın düzenledi . Bu tür baskınların tipik bir örneği, Eylül 1917'de Lawrence tarafından yönetilen ve Lawrence'ın Mudawwara'da geçmekte olduğu köprüyü havaya uçurarak ve ardından Türk onarım ekibini pusuya düşürerek bir Türk demiryolu konvoyunu yok ettiğini gördüğü baskındı . Kasım 1917'de, Allenby'nin saldırısına yardımcı olmak için Lawrence, Yermuk Nehri vadisine, Tel eş-Şehab'daki demiryolu köprüsünü yok etmeyi başaramayan , ancak General Mehmed Cemal Paşa'nın trenini pusuya düşürüp imha etmeyi başaran derin bir baskın ekibi başlattı. , Osmanlı VII Kolordusu komutanı. Allenby'nin zaferleri, 1917 Noelinden hemen önce İngilizlerin Kudüs'ü ele geçirmesine yol açtı .
1918: Artan Müttefik yardımı ve savaşın sonu
Zaman olarak Akabe 'ın yakalanması, birçok diğer memurlar Faisal'ın kampanyasına katıldı. Yarbay Stewart F. Newcombe ve Cyril E. Wilson tarafından yönetilen çok sayıda İngiliz subay ve danışman, Araplara tüfekler, patlayıcılar, havanlar ve makineli tüfekler sağlamak için geldi. Faysal'ın Megiddo Seferi için Fransız Kaptan Pisani ve Cezayirlileri altında birkaç dağ silahı pili olmasına rağmen, topçular genel bir kıtlık nedeniyle yalnızca düzensiz olarak tedarik edildi. Mısır ve Hint birlikleri de İsyanla birlikte, öncelikle makineli tüfekler ve uzman birlikler olarak görev yaptı, kullanım için bir dizi zırhlı araç tahsis edildi. Kraliyet Uçan Kolordu genellikle Arap operasyonlarını destekledi ve İmparatorluk Deve Kolordu bir süre Araplarla görev yaptı. Brémond komutasındaki 1100 subaydan oluşan Fransız askeri misyonu, Hüseyin ve özellikle oğulları Emirler Ali ve Abdullah ile iyi ilişkiler kurdu ve bu nedenle, Fransız çabalarının çoğu, Emir Ali'nin komutasındaki Arap Güney Ordusu'na yardım etmeye gitti. döşeme Medine'ye kuşatma ve Doğu Ordusu İbn Rashid'e Ali'nin doğu kanadını korumak sorumluluğu Abdullah komutasındaki. Medine hiçbir zaman Haşimi güçleri tarafından alınmadı ve Osmanlı komutanı Fahri Paşa, Medine'yi ancak Türk hükümeti tarafından 9 Ocak 1919'da emredildiği zaman teslim etti. 456 subay ve 9364 asker.
Lawrence, Wilson ve diğer subayların komutasında Araplar, Hicaz demiryoluna karşı askeri malzemeleri ele geçirerek, trenleri ve rayları tahrip ederek ve binlerce Osmanlı askerini bağlayarak oldukça başarılı bir kampanya başlattılar. Saldırılar başarılı olmasına rağmen, Osmanlı birliklerini bağlamak ve Medine'yi kesmek olan birincil hedeflerine ulaştılar. Ocak 1918'de, İsyan'ın en büyük sabit parça savaşlarından birinde, Arap kuvvetleri (Lawrence dahil) Tafileh köyünde büyük bir Osmanlı kuvvetini yendi ve sadece kırk adamı kaybetmek için 1000'den fazla Osmanlı zayiatı verdi.
Mart 1918'de Arap Kuzey Ordusu,
- Cafer Paşa el Askeri komutasındaki Arap Düzenli Ordusu
- piyade tugayı
- bir tabur Deve Kolordusu
- bir tabur katırlı piyade
- yaklaşık sekiz silah
- Yarbay PC Joyce tarafından komuta edilen İngiliz Bölümü
- Hicaz Zırhlı Araç Bataryası Rolls Royce makineli tüfekli hafif zırhlı araçlar ve Talbot kamyonlarında iki adet 10-pdr silah
- bir uçak uçuşu
- bir Şirket Mısır Deve Kolordusu
- Mısır Deve Taşıma Kolordusu
- Mısır İşçi Kolordusu
- 'Akabe'de Kablosuz İstasyon
- Kaptan Pisani tarafından komuta edilen Fransız Müfrezesi
- iki dağ silahı
- dört makineli tüfek ve 10 otomatik tüfek
Nisan 1918'de, Jafar al-Askari ve Nuri es- Said , Arap Düzenli Ordusu'nu Ma'an'daki iyi korunan Osmanlı tren istasyonuna önden bir saldırıda yönetti ve bazı ilk başarılardan sonra her iki tarafa da ağır kayıplar verdi. Bununla birlikte, Şerif Ordusu, Eylül 1918'in sonlarına kadar direnen Ma'an'daki Osmanlı pozisyonunu kesmeyi ve böylece etkisiz hale getirmeyi başardı. İngilizler, el-Askari'nin Ma'an'daki Osmanlı garnizonunda hardal gazı kullanmasına yönelik birçok talebi reddetti.
1918 baharında, Hicaz demiryolunu koparmak ve yok etmek için ortak bir girişim olan Kirpi Operasyonu başlatıldı. Mayıs 1918'de Kirpi, Hicaz demiryolunun 25 köprüsünün yıkılmasına yol açtı. 11 Mayıs'ta Arap müdavimleri Jerdun ve 140 mahkumu ele geçirdi. Beş hafta sonra, 24 Temmuz'da Binbaşı RV Buxton komutasındaki İmparatorluk Deve Kolordusu Tugayının 5 ve 7 bölükleri , Mudawwara İstasyonuna saldırmak için Süveyş Kanalı'ndan 30 Temmuz'da Akabe'ye varmak için yürüdüler . Kirpi'nin özellikle dikkate değer bir saldırısı, Mudawwara'daki iyi korunan Hicaz tren istasyonunun Kraliyet Hava Kuvvetleri tarafından yakından desteklenen İmparatorluk Deve Kolordusu tarafından 8 Ağustos 1918'de fırtınasıydı . 120 mahkum ve iki silahı ele geçirdiler ve operasyonda 17 kişi öldü. Buxton'un Imperial Camel Corps Brigade'in iki bölüğü, ana köprüyü yok etmeyi umdukları Amman'a doğru devam etti . Ancak şehirden 20 mil (32 km) uzakta uçakların saldırısına uğradılar ve sonunda 6 Eylül'de geldikleri Beerşeba'ya geri çekilmeye zorlandılar ; 44 günde 700 mil (1.100 km) yürüyüş. Allenby , Osmanlı İmparatorluğu'nu savaştan çıkarmayı amaçlayan son Müttefik saldırısı için , Emir Faysal ve Arap Kuzey Ordusu'nun doğudan ana Türk kuvvetlerine hem Osmanlı birliklerini hem de Osmanlı birliklerini bağlamayı amaçlayan bir dizi saldırı başlatmasını istedi. Türk komutanlarını Levant'taki kanatlarının güvenliği konusunda endişelenmeye zorluyor . Emir Faysal'ın Arap Düzenli Ordusundan yaklaşık 450 kişilik ordusunu desteklemek, Rwalla , Bani Sakhr , Agyal ve Howeitat kabilelerinden aşiret birlikleriydi . Buna ek olarak, Faysal'ın bir grup Gurkha askeri, birkaç İngiliz zırhlı araç filosu, Mısır Deve Kolordusu, Kaptan Pisani tarafından komuta edilen bir grup Cezayirli topçu ve ona yardım etmek için RAF'tan hava desteği vardı.
1918'de Arap süvarileri güçlendi (zafer yakın görünüyordu) ve Allenby'nin ordusuna Osmanlı ordusunun mevzileri hakkında istihbarat sağlayabildiler. Ayrıca Osmanlı ikmal kollarını taciz ettiler, küçük garnizonlara saldırdılar ve demiryolu raylarını tahrip ettiler. 27 Eylül'de, Osmanlı, Avusturya ve Alman birliklerinden oluşan bütün bir tugay, Mezerib'den geri çekilirken , Arap kuvvetleriyle (Türklerin geri çekilirken yağmaladıkları) Tafas köyü yakınlarındaki bir savaşta fiilen yok edildiğinde büyük bir zafer meydana geldi . Bu , Lawrence'ın kardeşine yazdığı bir mektupta, savaştan sonra katliamın Osmanlı'nın Tafas köyünün daha önceki katliamına misilleme olduğunu iddia ederek, " tutsakları yasaklama " emri verdiğini iddia ettiği Tafas katliamına yol açtı. ve en az 250 Alman ve Avusturyalı savaş esiri ile birlikte sayısız Türk'ün derhal kurşuna dizilmek üzere sıraya dizildiğini söyledi. Lawrence daha sonra The Seven Pillars of Wisdom'da şöyle yazdı: "Tafas'ın dehşetinden doğan bir delilik içinde öldürdük ve öldürdük, hatta düşmüşlerin ve hayvanların kafalarına üfleyerek; sanki onların ölümü ve akan kan acımızı dindirebilirmiş gibi" . Kısmen bu saldırılar nedeniyle, Allenby'nin son saldırısı Megiddo Savaşı çarpıcı bir başarıydı. Eylül sonu ve Ekim 1918'de giderek morali bozulan Osmanlı Ordusu geri çekilmeye ve mümkün olan her durumda İngiliz birliklerine teslim olmaya başladı. Yarbay TE Lawrence eşliğinde "Sherifial çeteleri" yakalanan Deraa savaşın az 10 gün içinde yönlendirilen 27 Eylül 1918 Osmanlı ordu. Allenby, Faysal'ı zaferdeki rolünden ötürü övdü: "Majesteleri'ne, yiğit birliklerinizin büyük başarısından dolayı en içten tebriklerimi ve selamlarımı gönderiyorum... Ortak çabalarımız sayesinde, Osmanlı ordusu her yerde tam bir geri çekilme içinde".
Şam'a ulaşan ilk Arap İsyan kuvvetleri , 30 Eylül 1918'de Şerif Naser'in Haşimi deve süvarileri ve Nuri Şa'lan liderliğindeki Ruwallah kabilesinin süvarileriydi. Şerif Faysal'ın gelişi. Bununla birlikte, gruptan küçük bir birlik şehrin duvarları içine gönderildi ve burada Arap İsyanı bayrağını vatandaşlar arasında hayatta kalan Arap milliyetçileri tarafından zaten kaldırılmış olarak buldular. O günün ilerleyen saatlerinde Avustralya Hafif Süvari birlikleri Şam'a yürüdü. Auda Abu Ta'yi, TE Lawrence ve Arap birlikleri ertesi gün 1 Ekim'de Şam'a girdiler. Savaşın sonunda, Mısır Seferi Kuvvetleri Filistin , Ürdün , Lübnan , Arap yarımadasının büyük bir bölümünü ve güney Suriye'yi ele geçirdi . Osmanlı İmparatorluğu'nun geri kalanından kopan Medine, Ocak 1919'a kadar teslim olmayacaktı.
sonrası
Bununla birlikte, Birleşik Krallık ve Fransa orijinal anlaşmadan vazgeçti ve bölgeyi 1916 Sykes-Picot Anlaşması kapsamında Arapların kendileri için elverişsiz olduğunu düşündükleri şekilde bölüştüler. Konuyu daha da karıştıran 1917 Balfour Deklarasyonu , Filistin'de bir Yahudi "ulusal yurdu"na destek sözü verdi . Kısa bir süre için, Batı Arabistan'ın Hicaz bölgesi , Hüseyin'in kontrolü altında evrensel olarak tanınmadan kendi kendini ilan eden bir devlet haline geldi . Sonunda 1925'te Suudi Arabistan'ın birleşmesi için askeri ve sosyopolitik kampanyasının bir parçası olarak İbn Suud tarafından İngiliz yardımı ile fethedildi .
Arap İsyanı, tarihçiler tarafından Arap milliyetçiliğinin ilk örgütlü hareketi olarak görülüyor . Osmanlı İmparatorluğu'ndan bağımsızlık için mücadele etme ortak hedefi ile ilk kez farklı Arap gruplarını bir araya getirdi . Arap bağımsızlık tarihinin çoğu, Hüseyin tarafından kurulan krallıkla başlayan isyandan kaynaklandı.
Savaştan sonra Arap İsyanı'nın sonuçları oldu. İnsan grupları, isyanda savaşıp savaşmadıklarına ve rütbelerine göre sınıflara konuldu. In Irak , Arap isyanı gelen Sharifian subaylarından oluşan bir grup, başlı bir siyasi parti kurdu. Ürdün'deki Haşimiler , isyanın Arap liderlerinin eylemlerinden etkilenmeye devam ediyor.
Altında yatan sebepler
Hüseyin
Göre Efraim Karsh ait Bar-Ilan Üniversitesi , Mekke Şerif Hüseyin'in ilk İstanbul'da yaptığı ustaları ile düşmeye başlamıştı "görkemli hedefleri olan bir adam" iken diktatörlük olarak bilinen bir üçlü Üç Paşalar (Genel Enver Paşa , Talat Paşa ve Cemal Paşa radikal temsil edilir), Türk milliyetçisi bir kanat CUP Ocak 1913 yılında bir darbe yönetimi ele geçiren ve bir politika izlemeye başladı Türkleştirme kademeli olarak Türk olmayan konular kızdırdı. Hüseyin, Arap milliyetçiliğinin dilini ancak Jön Türklerin Temmuz 1908'de Osmanlı padişahı II . Abdülhamid'e karşı ayaklanmasından sonra benimsemeye başladı. İsyanın savaş gücü çoğunlukla Osmanlı firarilerinden ve Şerif'e sadık Arap aşiretlerinden oluşuyordu.
dini gerekçe
Şerif isyanı, kökleri seküler bir Arap milliyetçisi duyguya dayanan bir isyan olarak görülme eğiliminde olsa da, Şerif onu bu terimlerle sunmadı. Aksine, Jön Türkleri , Türkleştirme politikası izleyerek ve Türk olmayan nüfusa karşı ayrımcılık yaparak İslam'ın kutsal ilkelerini ihlal etmekle suçladı ve Arap Müslümanları Osmanlı hükümetine karşı kutsal isyana çağırdı. Türkler , Müslüman topraklarını bölmeye ve yönetmeye çalışan emperyalist güçlere karşı bir kampanya sırasında isyancı kabileleri Müslüman Halifeliğe ihanet etmekle suçlayarak cevap verdiler . Ancak, Osmanlı İmparatorluğu kendisini Müslüman karşı Avrupa emperyalist güçlerle ittifak etmişti Mısır Muhammed Ali de Mısır-Osmanlı Savaşı (1839-1841) .
etnik gerilimler
İsyan, Osmanlı İmparatorluğu'nun yakında kurulacak Irak vilayetlerinden önemli bir destek alamasa da, Arap nüfuslu Levanten vilayetlerinden büyük destek buldu. Bu erken dönem Arap milliyetçiliği , Tanzimat reformları yoluyla bir Türkleştirme politikası izleyen Türk yönetici sınıfının çabalarına rağmen , Osmanlı İmparatorluğu'nda yaşayan Arapların çoğunluğunun öncelikle kendi ailelerine, aşiretlerine ve aşiretlerine sadık kalmasıyla ortaya çıktı . Osmanlı egemenliğindeki farklı etnik gruplar arasında bir " Osmanlılık " duygusu yaratmak . Tanzimat'ın getirdiği liberal reformlar da Osmanlı Halifeliğini laik bir imparatorluğa dönüştürdü ve bu da farklı ırkları birbirine bağlayan İslam ümmet kavramını zayıflattı . Gelişi Birliği ve Terakki'nin iktidara ve oluşturulması tek parti devleti zorunlu 1913 yılında Türk milliyetçiliği bir devlet ideolojisi Osmanlı devleti ve Türk olmayan konular arasındaki ilişkiyi kötüleşti olarak.
Ayrıca bakınız
- Arap İsyanı Kampanyaları
- Arap İsyanı Bayrağı
- Suudi Arabistan Tarihi
- Birinci Dünya Savaşı sırasında Güney Arabistan
Notlar
Dipnotlar
Referanslar
bibliyografya
- Cleveland, William L. ve Martin Bunton. (2016) Modern Ortadoğu'nun Tarihi. 6. baskı. Westview Basın.
- Falls, Cyril (1930) İmparatorluk Savunma Komitesinin Tarihsel Bölümünün Yönüne göre Resmi Belgelere Dayalı Büyük Savaş Resmi Tarihi; Askeri Operasyonlar Mısır ve Filistin Haziran 1917'den Savaşın Sonuna Kadar Vol. 2. Londra: HM Kırtasiye
- Erickson, Edward. Ölmek Emri: Birinci Dünya Savaşı'nda Osmanlı Ordusunun Tarihi. Westport, CT: Greenwood. ISBN 978-0-313-31516-9 .
- Halidi, Raşid (1991). Arap Milliyetçiliğinin Kökenleri . Columbia Üniversitesi Yayınları. ISBN'si 978-0-231-07435-3.
- Murphy, David (2008) Arap İsyanı 1916–18 Lawrence, Arabistan'ı Ateşe Veriyor . Osprey: Londra. ISBN 978-1-84603-339-1 .
- Parnell, Charles L. (Ağustos 1979) CDR USN "Lawrence of Arabia's Debt to Seapower" United States Naval Institute Proceedings .
daha fazla okuma
- Anderson, Scott (2014). Arabistan'da Lawrence: Savaş, Aldatma, İmparatorluk Çılgınlığı ve Modern Ortadoğu'nun Oluşumu . Atlantik Kitapları.
- Fromkin, David (1989). Tüm Barışı Bitirecek Bir Barış . Avon Kitapları.
- Korda, Michael , Kahraman: Arabistanlı Lawrence'ın Yaşamı ve Efsanesi . ISBN 978-0-06-171261-6 .
- Lawrence, TE (1935). Yedi Bilgelik Sütunu . Doubleday, Doran ve Co.
- Oschenwald, William. 'İronik Kökenler: Hicaz'da Arap Milliyetçiliği, 1882–1914' Arap Milliyetçiliğinin Kökenleri (1991), ed. Rashid Khalidi, s. 189-203. Columbia Üniversitesi Yayınları.
- Wilson, Mary C. 'Haşimiler, Arap İsyanı ve Arap Milliyetçiliği' , Arap Milliyetçiliğinin Kökenleri (1991), ed. Rashid Khalidi, s. 204–24. Columbia Üniversitesi Yayınları.
- "Arap Ayaklanması: 1916 Arap Ayaklanması Ortadoğu'daki Askeri ve Siyasi Gelişmelere Önemli Katkıda Bulundu mu?" Dennis Showalter, ed. Anlaşmazlıktaki Tarih: I. Dünya Savaşı Cilt 8 (Gale, 2003) çevrimiçi
- Arap İsyanı Tarihi ( Kral Hüseyin'in web sitesinde)
- PBS'de Arap İsyanı
- TE Lawrence'ın Filistin Üzerine Orijinal Mektupları Shapell El Yazması Vakfı
- Arabistan İsyanı tarafından Christiaan Snouck Hurgronje'nin
- Savaş arabaları: TE Lawrence ve zırhlı Rolls-Royces Arap çölünü yönetirken , Brendan McAleer , 10 Ağustos 2017, Autoweek .