Yaz aylarının en sevilen meyvelerinden biridir. Kabakgiller sınıfına giren karpuzun olmuşu, toprağa temas eden yerinin beyaz ve yeşil olmaması, açık sarı renkte olması, renginin parlak değil mat olması, hafifçe kabuğu kazındığında yeşil kısmının kolayca çıkması (satıcı ile papaz olmamak için, alışveriş sırasında kazımak iyi bir yol olmasa gerek) satın alırken öneridir. Babam genelde kabuğuna 2-3 tokat atıp, biraz da elinde tartıyor, çok da başarılı diyebilirim. Dediğine göre, dolu teneke kutusu hissi vermeli ve çok ağır olmamalıymış. Benim bu konuda çok başarılı olduğum söylenemez.
Karpuzun yemekten hemen sonra yenmesi, sindirim zorluğuna sebebiyet verebiliyor. Bu yüzden meyvenin tüketimi, ya yemekten önce, ya da yemekten en az 1-2 saat sonra uygun olabilir.
Kırsal bölgelerde, kabukları büyükbaş hayvanlarına veriliyor. Aslında besin değerinin en yüksek olduğu yer, karpuzun kabuğudur. Hal böyleyken, galiba hayvanlar işini biliyor. Bizim de yapmamız gereken, sulu bölgenin hemen altındaki beyaz sert bölgeyi de mümkün olduğunca tüketmek olacaktır. Ayrıca çekirdeği de çok faydalıymış, duyurulur.
Anlayabileceğimiz Dilden Faydaları:
· Bol miktarda C ve B vitamini içerir.
· Kansere karşı koruyucudur.
· Kan basıncı ve kalp fonksiyonlarını düzenler.
· Lif kaynağıdır. Büyük çoğunluğu su olduğundan böbrek çalıştırıp idrar söktürür.
· Böbreklerde oluşan taşların düşmesinde fayda sağlar.
· Yağ ve kolesterol içermez. Bu nedenle rejim yapanlara önerilir.
· Zindelik ve enerji verir.
Emre Türker
picture: deviantart