Konfederasyon Maddeleri - Articles of Confederation
|Konfederasyon Makaleleri|


Konfederasyon Maddeleri I Sayfası
|düzenlendi||15 Kasım 1777|
|Onaylandı||1 Mart 1781|
|yer||Ulusal Arşivler|
|Yazar (lar)||Kıta Kongresi|
|İmza||Kıta Kongresi|
|amaç||ABD için ilk anayasa; 4 Mart 1789'da yürürlükte olan ABD Anayasası ile değiştirildi|
Konfederasyonu ve Kalıcı Birliği Makaleler arasında bir anlaşma oldu 13 orijinal hallerine ait Amerika Birleşik Devletleri'nin ilk anayasası olarak görev yaptı. Çok tartışmanın ardından (Temmuz 1776 ile Kasım 1777 arasında), 15 Kasım 1777'de yapılan İkinci Kıta Kongresi tarafından onaylandı ve onaylanmak üzere eyaletlere gönderildi . Konfederasyon Maddeleri, 13 ülkenin tümü tarafından onaylandıktan sonra 1 Mart 1781'de yürürlüğe girdi. Makalelerin yol gösterici ilkesi , devletlerin bağımsızlığını ve egemenliğini korumaktı . Zayıf merkezi hükümetMakaleler tarafından kurulan sadece eski sömürgelerin krala ve parlamentoya ait olarak tanıdığı yetkileri aldı .
Belge, devletlerin “dostluk liginin” nasıl organize edileceğine dair açık yazılı kurallar sağladı. Onay sürecinde Kongre, iş yaparken , savaş çabalarını yönlendirirken, yabancı devletlerle diplomasi yürütürken, bölgesel meseleleri ele alarak ve Amerikan yerlileri ile ilişkilerde bulunarak Rehberlik makalelerine baktı . Konfederasyon Maddeleri yürürlüğe girdikten sonra siyasi olarak pek az şey değişti, çünkü onay, Kıta Kongresi'nin yaptıklarını yasallaştırmaktan çok daha fazlasını yapmadı. Bu organ Konfederasyon Kongresi olarak yeniden adlandırıldı; ancak çoğu Amerikalı , örgütü aynı kaldığı için ona Kıta Kongresi demeye devam etti .
Konfederasyon Kongresi sürekli büyüyen Amerikan devletlerini yönetmeye çalışırken, delegeler merkezi hükümete getirilen sınırlamaların onu bunu etkisiz hale getirdiğini keşfettiler. Hükümetin zayıflıkları, özellikle de Shays İsyanı'ndan sonra belirginleştikçe, yeni kurulan sendikadaki bazı önemli politik düşünürler Makalelerde değişiklik istemeye başladı. Umutları daha güçlü bir hükümet yaratmaktı. Başlangıçta, bazı devletler ticaret ve ekonomik sorunları ile başa çıkmak için bir araya geldiler. Ancak, daha fazla ülke Makaleleri değiştirmek için toplantıya ilgi duydukça, 25 Mayıs 1787'de Philadelphia'da bir toplantı düzenlendi. Bu Anayasa Konvansiyonu oldu . Değişikliklerin işe yaramayacağı ve bunun yerine tüm Makalelerin değiştirilmesi gerektiğine hızla karar verildi. 4 Mart 1789'da, Maddeler kapsamındaki hükümet , Anayasa uyarınca federal hükümetle değiştirildi . Yeni Anayasa, bir yürütme organı ( Başkan ), mahkemeler ve vergi yetkileri kurarak çok daha güçlü bir federal hükümet sağladı .
Arka plan ve bağlam
O zamanki sadık koloniler arasındaki işbirliğini artırmaya yönelik siyasi baskı 1754'te Albany Kongresi ve karşılıklı yerel sorunların çözülmesine yardımcı olmak için sömürgeler arası bir işbirliği olan Benjamin Franklin'in önerdiği Albany Planı ile başladı . Önümüzdeki yirmi yılda ele aldığı bazı temel kavramlar güçlenecektir; diğerleri, özellikle Taç'a borçlu olduğu sadakat (veya eksikliği) derecesinde zayıflardı. Sivil itaatsizlik , sömürgecilerin İngiliz Parlamentosundaki Dayanılmaz Hareketler olarak adlandırdığı şeyin geçmesi ve muhaliflerin isyancı ilan edilmesiyle sonuçlanan silahlı çatışmalar gibi zorlayıcı ve zorlayıcı tedbirlerle sonuçlandı . Bu eylemler , sömürgeler arasındaki Taç Loyalistlerinin ( Tories ) sayısını aşındırdı ve Vatansever liderlerin son derece etkili propaganda kampanyasıyla birlikte, artan sayıda sömürgecinin ana ülkeden bağımsızlık için ajitasyona başlamasına neden oldu. 1775 yılında iletişimi aşan olaylarla İkinci Kıta Kongresi geçici hükümet olarak hareket etmeye başladı .
Bu bir anayasa yazımı dönemiydi - çoğu devlet görevle meşguldü ve liderler yeni ulusun yazılı bir anayasaya sahip olması gerektiğini hissettiler; yeni ulusun nasıl çalışması gerektiğine dair bir "kural kitabı". Savaş sırasında Kongre, eşi görülmemiş düzeyde siyasi, diplomatik, askeri ve ekonomik otorite kullandı. Ticaret kısıtlamalarını kabul etti, bir ordu kurdu ve sürdürdü, fiat parası verdi , askeri bir yasa oluşturdu ve yabancı hükümetlerle müzakere etti.
Kendilerini haydutlardan meşru bir ulusa dönüştürmek için sömürgecilerin davası ve yabancı müttefikleri için uluslararası tanınmaya ihtiyaçları vardı. 1776'nın başlarında, Thomas Paine , Common Sense'in ilk baskısının kapanış sayfalarında , "ulusların geleneklerinin" herhangi bir Avrupa gücünün Amerikalılar ve İngiltere arasında bir barışa aracılık etmesi için Amerikan bağımsızlığının resmi bir beyanını talep ettiğini savundu . Özellikle Fransa ve İspanya monarşilerinin, isyancı olarak gördükleri başka bir meşru monarşiye yardım etmeleri beklenemezdi. Yabancı mahkemelerin, Amerikalıların güvenilir ticaret ortakları olacağına dair kendilerine güvence verebilecek bir “manifesto” da ikna edici bir şekilde Amerikan şikayetlerinin konulması gerekiyordu. Böyle bir bildiri olmadan Paine, “tüm mahkemelerin gelenekleri bize karşıdır ve bağımsız bir şekilde, diğer uluslarla rütbe kazanana kadar öyle olacaktır” sonucuna vardı.
İkinci Kıta Kongresi'nin kayıtları, mevcut birlikteliklerini geliştirmenin ötesinde , bağımsızlık beyanı ihtiyacının uluslararası ilişkilerin talepleriyle yakından bağlantılı olduğunu göstermektedir. 7 Haziran 1776'da Richard Henry Lee , Kıta Kongresi'nde kolonileri bağımsız ilan eden bir karar sundu ; Aynı zamanda Kongre'yi "yabancı İttifaklar oluşturmak için en etkili önlemleri almaya" karar vermeye ve yeni bağımsız devletler için bir konfederasyon planı hazırlamaya da çağırdı. Kongre daha sonra Deklarasyonun taslağını çıkarmak için üst üste üç komite , model bir antlaşma ve Konfederasyon Maddeleri oluşturdu. Bildirge, devletlerin uluslararası sisteme girişlerini duyurdu; model anlaşması diğer devletlerle dostluk ve ticaret kurmak için tasarlandı; ve on üç özgür ve bağımsız devlet arasında "sağlam bir lig" kuran Konfederasyon Maddeleri, hayati önem taşıyan iç ve dış işlerin yürütülmesi için merkezi kurumlar kurmak için uluslararası bir anlaşma oluşturdu.
çizim
12 Haziran 1776'da, Bağımsızlık Bildirgesi'nin taslağını hazırlamak için bir komite atadıktan bir gün sonra , İkinci Kıta Kongresi, bir devletler birliği için bir anayasa taslağı hazırlamak üzere 13'lük bir komite atamaya karar verdi. Komite sık sık toplandı ve başkan John Dickinson sonuçlarını 12 Temmuz 1776'da Kongreye sundu. Daha sonra devlet egemenliği , Kongreye verilecek kesin yetkiler, yargının olması, batılı olması gibi konularda uzun tartışmalar yapıldı. arazi talepleri ve oylama prosedürleri. Anayasa üzerindeki çalışmaları daha da karmaşıklaştırmak için Kongre, 1776 kışında Philadelphia'yı iki kez Baltimore , Maryland için ve daha sonra 1777 sonbaharında ilerleyen İngiliz birliklerinden kaçınmak için 1777 sonbaharında Lancaster, sonra York, Pennsylvania için terk etmek zorunda kaldı . Buna rağmen, komite çalışmalarına devam etti.
Konfederasyon ve Sürekli Sendika Maddelerinin nihai taslağı 15 Kasım 1777'de tamamlandı. Mutabakat aşağıdaki yollarla gerçekleştirildi: her devletin egemenliğini koruduğunu garanti eden dil de dahil olmak üzere, batı toprak talepleri meselesini, Kongrede oyların devlet tarafından engelleneceğini belirten ve sınırlı ve açıkça belirlenmiş yetkilere sahip tek meclisli bir yasama kurulması .
onay
Konfederasyon Maddeleri 1777 Kasım ayı sonlarında devletlerin onayına sunuldu. Onaylayan ilk devlet 16 Aralık 1777'de Virginia idi ; 12 ülke, 14 ay boyunca, 14 ay boyunca, maddeleri işleme koymuştu. Yalnız bekletme, Maryland, özellikle Virginia olmak üzere, topraklanmış devletler, Ohio Nehri'nin batısındaki taleplerini Birlik'e bırakmaya hazır olduklarını belirtene kadar gitmeyi reddetti . Maryland Genel Kurulunun çeşitli devletlerin takip edeceği konusunda tatmin olması ve onaylamaya oy vermesi iki yıl alacaktı. Bu süre zarfında Kongre, Makaleleri fiili hükümet çerçevesi olarak gözlemledi . Maryland nihayet 2 Şubat 1781'de Makaleleri onayladı. Kongre, 1 Mart'ta Maryland'ın rızasıyla bilgilendirildi ve Konfederasyon Maddelerinin toprak kanunu olduğunu resmen ilan etti.
Birkaç eyalet Konfederasyon Maddelerini aşağıdaki tarihlerde onaylamıştır:
|Durum||tarih|
|1||Virjinya||16 Aralık 1777|
|2||Güney Carolina||5 Şubat 1778|
|3||New York||6 Şubat 1778|
|4||Rhode Island||9 Şubat 1778|
|5||Connecticut||12 Şubat 1778|
|6||Gürcistan||26 Şubat 1778|
|7||New Hampshire||4 Mart 1778|
|8||Pensilvanya||5 Mart 1778|
|9||Massachusetts||10 Mart 1778|
|10||kuzey Carolina||5 Nisan 1778|
|11||New Jersey||19 Kasım 1778|
|12||Delaware||1 Şubat 1779|
|13||Maryland||2 Şubat 1781|
Makale özetleri
Konfederasyon Maddeleri bir önsöz , on üç madde, bir sonuç ve bir imza bölümü içerir. Bireysel makaleler konfederasyonun merkezi hükümetinin mevcut ve gelecekteki operasyonları için kuralları belirler. Makaleler uyarınca, devletler, savaş ve barış yapma, yabancı ülkelerle diplomatik ve ticari anlaşmaları müzakere etme ve devletler arasındaki anlaşmazlıkları çözme yetkisi verilen ulusal Kongreye özel olarak bağlı olmayan tüm hükümet işlevleri üzerinde egemenliği korudu. Belge ayrıca, hükümlerinin "her devlet tarafından dokunulmaz bir şekilde gözleneceğini" ve " Birliğin sürekli olacağını" da öngörmektedir .
13 makalenin her birinin amacı ve içeriğinin özeti:
- Konfederasyonun adını şu sözlerle kurar: "Bu konfederasyonun özü 'Amerika Birleşik Devletleri' olacaktır."
- Konfederasyon hükümetine devredilen belirli yetkiler haricinde, her devletin egemenliğini savunuyor: "Her devlet, egemenliğini, özgürlüğünü ve bağımsızlığını ve bu Konfederasyon tarafından açıkça belirtilmeyen her gücü, yargı yetkisini ve hakkı korur."
- Konfederasyonun amacını açıklıyor: "Bahsedilen Devletler, ortak savunma, özgürlüklerinin güvenliği ve karşılıklı ve genel refahı için birbirlerine karşı sıkı bir dostluk ligine giriyorlar. din, egemenlik, ticaret ya da başka herhangi bir iddiaya bağlı olarak onlara veya bunlardan herhangi birine yapılan tüm güçler ya da bunlara yapılan saldırılar. "
- "Bu sendikadaki farklı Devletlerin halkları arasında karşılıklı dostluk ve cinsel ilişkiyi güvence altına almak ve sürdürmek" ve her bir devletin özgür sakinlerinin devletler arasında engelsiz geçişleri için eşit muamele ve hareket özgürlüğü sağlamak "amacını taşımaktadır. rüşvetler , serseriler ve adaletten kaçaklar . " Bütün bu insanlar, seyahat ettikleri devlet tarafından belirlenen eşit haklara sahip olma hakkına sahiptir. Bir eyalette bir suç işlenirse ve fail başka bir ülkeye kaçarsa , suçun işlendiği eyalette iade edilir ve yargılanır.
- İçinde ayırır bir oy Konfederasyonu Kongresi'nde iki ila yedi üyeden oluşan bir heyet hakkına sahiptir her devlete ( "Kongre'de ABD Montajlı"). Kongre üyeleri eyalet yasama organları tarafından atanacaktır. Hiçbir kongre üyesi altı yılda üçten fazla görev yapamaz.
- Sadece merkezi hükümet savaş ilan edebilir veya dış politik veya ticari ilişkiler yürütebilir. Hiçbir devlet veya memur yabancı hediyeler veya unvanlar kabul edemez ve asalet hakkı vermek herkes için yasaktır. Hiçbir devlet herhangi bir alt ulusal grup oluşturamaz. Hiçbir devlet, daha önce teklif edilen anlaşma hükümlerini veremez veya bunlara müdahale edemez . Hiçbir devlet sınırda istila edilmemiş veya yakın bir saldırı altında olmadıkça Kongre'nin izni olmadan savaş yapamaz; hiçbir devlet, korsanlar tarafından istila edilmedikçe barış zamanında ayakta duran bir orduyu veya donanmayı sürdüremez, ancak her Devletin hazır, iyi eğitimli, disiplinli ve donanımlı bir milis sağlaması gerekir .
- Ne zaman bir ordu ortak savunma için yetiştirilirse, eyalet meclisleri albay ve altındaki askeri rütbeleri atayacaktır.
- Amerika Birleşik Devletleri tarafından yapılan harcamalar, eyalet yasama organları tarafından toplanan ve her birine ait taşınmaz değerleriyle orantılı olarak devletlere dağıtılan fonlarla ödenecektir.
- Kongrede Amerika Birleşik Devletleri'nin yetki ve işlevleri.
- Kongre'de ABD'ye verilen hibeler, barış ve savaşı belirlemek için tek ve münhasır hak ve gücü bir araya getirdi; elçi değişimi; bazı şartlarla antlaşmalar ve ittifaklar kurmak; karada veya suda tüm yakalama veya ödül davalarına karar vermek için kurallar oluşturmak; barış zamanlarında merhamet ve misilleme mektupları vermek ( özel kişilere yetki veren belgeler ); açık denizlerde işlenen korsanların ve suçların yargılanması için mahkemeler atamak; tüm yakalama davalarında temyiz mahkemeleri kurmak , ancak hiçbir Kongre üyesine hakim atanamaz; ağırlıklar ve önlemler (madeni paralar dahil) belirlemek ve Kongre'nin devletler arasındaki anlaşmazlıklar için nihai mahkeme olarak hizmet etmesi.
- Mahkeme müştereken atanan komisyon üyelerinden oluşacak veya Kongre bunları atayacaktır. Her komisyon üyesi tarafsız olmak için yemin eder. Mahkemenin kararı kesindir.
- Kongre postaneleri düzenler ; orduda subay atamak; ve silahlı kuvvetleri düzenler.
- Toplanan Kongre'deki Birleşik Devletler, Kongre'nin üç yıllık dönemi için bir yıldan fazla görev yapamayacak bir başkan atayabilir.
- Kongre, nüfusu ile orantılı olarak devletlerden talep (ödeme veya malzeme talebi) talep edebilir veya kredi alabilir.
- Kongre dokuz devletin izni olmadan savaş ilan edemez, antlaşmalar ve ittifaklar kuramaz, uygun para alamaz ya da bir komutan atayamaz. Kongre, bir işlem günlüğü tutacak ve altı ayı geçmeyecek bir süre için erteleyecektir.
- Kongre tatilde olduğunda, Kongre güçlerin herhangi dokuz durumlarını gerektiren Kongre bu güçler dışında "devletlerin komitesi veya bunlardan herhangi dokuz" tarafından infaz edilebilir içinde yürütülecek Kongresi'nde.
- Kanada [British Quebec eyaletine gönderme yapan ] bu konfederasyona katılırsa , kabul edilecektir. Dokuz devletin rızası olmadan başka hiçbir koloni kabul edilemez.
- Konfederasyonun , Makaleler mevcudiyetinden önce Kongre tarafından tahakkuk ettirilen tüm kredi faturalarını, borç paralarını ve sözleşmeli borçları onurlandıracağını teyit eder .
- Makalelerin süresiz olacağını ve yalnızca Kongre'nin onayı ve tüm eyalet yasama organlarının onaylanmasıyla değiştirilebileceğini beyan eder.
Kongre Makaleleri
Ordu
Makaleler uyarınca, Kongre Kıta Ordusunu düzenleme ve finanse etme yetkisine sahipti , ancak Devletleri asker ya da fon taleplerine uymaya zorlama yetkisine sahip değildi. Bu, orduyu yetersiz finansman, malzeme ve hatta gıdaya karşı savunmasız bıraktı. Ayrıca, Makaleler devletlerin Avrupa güçleriyle uğraşırken birleşik bir cephe sunmalarına rağmen, merkezi bir savaş yapma hükümeti kurma aracı olarak, büyük ölçüde başarısız oldular; Tarihçi Bruce Chadwick şunu yazdı:
George Washington, güçlü bir federal hükümetin ilk savunucularından biriydi. Ordu, Kıta Kongresi'nin zayıflıkları nedeniyle savaşın kışları boyunca birkaç kez dağıldı. ... Delegeler asker tasarlayamadı ve eyaletlere düzenli birlik ve milis talepleri göndermek zorunda kaldı. Kongre, askerler için hüküm üretme ve satın alma emrini verme hakkına sahipti, ancak kimseyi onlara tedarik etmeye zorlayamadı ve ordu neredeyse birkaç kış savaşında açlıktan öldü.
Kıta Kongresi, Makaleler onaylanmadan önce askerlere ömür boyu yarı maaş ödemesi sözü vermişti. Ancak Kongre, devletleri bu yükümlülüğü finanse etmeye zorlama gücüne sahip değildi ve savaş Yorktown'daki zaferin ardından yaralandığında orduyu destekleme aciliyeti artık bir faktör değildi. 1783-84 kışında Kongre'de ilerleme kaydedilmemiştir. Daha sonra Anayasa kapsamında ilk Savaş Sekreteri olacak olan General Henry Knox , hükümetin orduyu finanse edememesi nedeniyle Makalelerin zayıf yönlerini suçladı. Ordu uzun zamandır güçlü bir birliği desteklemekteydi. Knox şunu yazdı:
Ordu genellikle on üç ordu olma fikrini her zaman kınadı. Onların ateşli arzuları, bir egemen arayan tek bir kıtasal beden olmaktı. ... "Namluya bir çember" veya "Birliğe Çimento" da orduda favori bir tost.
Kongre dilekçeler üzerinde hareket edemediği için Knox, Philadelphia Konvansiyonu toplanmadan dört yıl önce Gouverneur Morris'e şöyle yazdı: "Mevcut Anayasa bu kadar kusurlu olduğu için neden büyük adamlar insanları bir araya getirip onlara söylemiyorsunuz; , daha iyi bir Anayasa oluşturmak için Devletler konvansiyonuna sahip olmak. "
Savaş kazanıldıktan sonra, Kıta Ordusu büyük ölçüde dağıldı. Sınır kalelerini yönetmek ve Kızılderili saldırılarına karşı korunmak için çok küçük bir ulusal güç korundu . Bu arada, her eyalette bir ordu (veya milis) vardı ve 11'inde donanma vardı. Hizmet için ödenecek olan ikramiye ve arsa bağışları vaatleri yerine getirilmiyordu. 1783 yılında, George Washington Newburgh komplosunu etkisiz hale getirdi , ancak ödenmemiş Pennsylvania gazileri tarafından ayaklanmalar Kongre'yi geçici olarak Philadelphia'dan ayrılmaya zorladı.
Devrim Savaşı sırasında zaman zaman Kongre birlikleri devletlerden talep etti. Herhangi bir katkı gönüllü olmuştur ve 1788'deki tartışmalarda, (önerilen yeni Anayasa'yı destekleyen) Federalistler, devlet politikacılarının tek taraflı davrandıklarını ve Kıta ordusu devletlerinin çıkarlarını koruduklarında katkıda bulunduklarını iddia etmişlerdir. Anti-Federalistler, devlet politikacılarının Birliğe karşı görevlerini anladıklarını ve ihtiyaçlarını ilerletmeye katkıda bulunduklarını iddia ettiler. Dougherty (2009) genel olarak Devletlerin davranışlarının Federalist analizi doğruladığı sonucuna varmıştır. Bu Konfederasyon Maddelerinin neden reformlara ihtiyaç duyduklarını açıklamaya yardımcı olur.
Dış politika
Büyük Britanya ile düşmanlıkları sona erdiren 1783 Paris Antlaşması, Kongre'de aylar boyunca durdu, çünkü onaylanabilmesi için bir defada yeterli sayıda yeteri kadar az sayıda delege vardı . Daha sonra, Kongre'nin katılımı zorlama gücü olmadığı için sorun daha da kötüleşti. Kabaca altmış delegelerin yarısından fazlası, o zamanlar Kongre oturumuna katılıp, yeterli çoğunluk sağlamada zorluklara neden oldu . Ortaya çıkan felç, George Washington da dahil olmak üzere birçok Amerikan milliyetçisini utandırdı ve hayal kırıklığına uğrattı. Washington, John Adams , John Hancock ve Benjamin Franklin gibi en önde gelen ulusal liderlerin çoğu , kamusal yaşamdan emekli olmuş, yabancı delege olarak görev yapmış veya eyalet hükümetlerinde görev yapmış; ve genel halk için, yerel yönetim ve öz-yönetim oldukça tatmin edici görünüyordu. Bu Kongre'nin iktidarsızlığını şiddetlendirdi.
Konfederasyonun hükümet çerçevesindeki doğal zayıflıklar, hükümetin dış politika yürütme yeteneğini de hayal kırıklığına uğrattı. 1786 yılında Thomas Jefferson yüzleşmek için bir Amerikan donanma gücü fon Kongre başarısızlık endişeli, Berberi korsanlar , bir yazdığı diplomatik yazışmalar için James Monroe hazinenin para yok söylenebilir olacak" söyledi. Orada asla Konfederasyon dişlerini gösterene kadar hazinede para ol. "
Ayrıca, İspanya ile 1786 Jay-Gardoqui Antlaşması da dış politikada zayıflık göstermiştir. Asla onaylanmayan bu antlaşmada ABD, Appalaş Dağları'nın batısındaki yerleşimcileri ekonomik olarak boğacak olan Mississippi Nehri'ni 25 yıl kullanma hakkından vazgeçecekti . Son olarak, Konfederasyon'un askeri zayıflığı nedeniyle, İngiliz ordusunu , 1783'te İngilizlerin ayrılmaya söz verdiği, ancak ABD'nin bu tür diğer hükümlerin uygulanmasını beklemeden gecikmeyi bırakan Amerikan topraklarında bulunan kaleleri terk etmeye zorlayamadı. Sadıklara karşı eylemi sona erdirmek ve tazminat istemelerine izin vermek. Paris Antlaşması'nın bu eksik İngiliz uygulaması , federal Anayasa'nın yürürlüğe girmesinden sonra 1795 yılında Jay'in Antlaşması'nın uygulanmasıyla çözülecektir .
Vergilendirme ve ticaret
Konfederasyon Maddeleri uyarınca, merkezi hükümetin gücü oldukça sınırlı tutuldu. Konfederasyon Kongresi kararlar verebilir ancak icra yetkilerinden yoksundu. Makalelerde yapılan değişiklikler de dahil olmak üzere kararların çoğunun uygulanması, on üç eyalet yasama meclisinin oybirliğiyle onaylanmasını gerektirdi.
Kongre'nin vergilendirme yetkisi reddedildi : yalnızca eyaletlerden para talep edebilirdi. Devletler bu talepleri tam olarak yerine getiremediler, hem Kongre'yi hem de Kıta Ordusu'nu kronik olarak paradan mahrum bıraktılar. Kongre tarafından daha fazla para basıldığı için kıta doları değer kaybetti. 1779'da George Washington , Kıta Kongresi'nin başkanı olarak görev yapan John Jay'e "bir vagon yükünün neredeyse bir vagon yükü satın alacağını" yazdı . Bay Jay ve Kongre Mayıs ayında ABD'den 45 milyon dolar talep ederek cevap verdiler. Devletlere uyma çağrısında bulunan Jay vergilerin "özgürlüğün bedeli, barışı, kendinizin ve gelecek nesillerin güvenliği" olduğunu yazdı. Amerikalıların "Amerika'nın iflas etmekten daha önce bağımsız hale gelmediğini" ya da "bebek ihtişamları ve büyüyen şöhreti, kırık sözleşmeler ve inançları çiğnediğini" söylediğini söylemekten kaçınmalıdır. Devletler kendilerinden talep edilen paraların hiçbirine karşılık vermediler.
Kongre aynı zamanda dış ticareti veya eyaletler arası ticareti düzenleme yetkisinden yoksun bırakılmış ve sonuç olarak tüm Devletler kendi ticaret politikaları üzerinde kontrol sahibi olmuşlardır . Devletler ve Konfederasyon Kongresi, Devrim Savaşı sırasında büyük borçlar verdiler ve bu borçların nasıl geri ödeneceği, Savaştan sonra önemli bir tartışma konusu haline geldi. Bazı Devletler savaş borçlarını ödediler, bazıları ödemedi. Devletlerin savaş borçlarının Federal varsayımı, Anayasa Konvansiyonunun müzakerelerinde önemli bir sorun haline geldi.
Başarılar
Bununla birlikte, Konfederasyon Kongresi uzun süreli etkiyle iki eylem gerçekleştirdi. 1785 Diyarı Yönetmeliği ve Kuzeybatı Yönetmeliği için protokolleri kurmak, bölgesel hükümeti oluşturdu yeni devletlerin kabulü ve kullanışlı birimlere arazinin bölünmesi ve her ilçede bir kenara arazi set halkın kullanımına . Bu sistem, Avrupa'da olduğu gibi emperyal kolonizasyondan keskin bir kopuşu temsil ediyordu ve ulusal (daha sonra federal) hükümetin egemenlik altında olduğu gibi mevcut devletlerin aksine egemen olacağı ve emsal teşkil edeceği emsali oluşturdu.
1785 Diyarı Yönetmeliği genel batıda arazi ölçme uygulamaları ve kuzeybatısında ve ötesinde daha sonra batıya doğru genişleme boyunca kullanılan toprak sahipliği hükümleri hem de kurulan Mississippi Nehri . Sınır toprakları, ilçe (36 mil kare), bölüm (bir mil kare) ve çeyrek bölüm (160 dönüm ) adı verilen şimdi tanıdık topraklara bakıldı . Bu sistem Mississippi'nin batısındaki çoğu Devlete taşındı ( Teksas ve Kaliforniya'nın İspanya İmparatorluğu tarafından araştırılmış ve bölünmüş bölgeleri hariç ). Daha sonra, Homestead Yasası 1867'de yürürlüğe girdiğinde, çeyrek bölüm yeni yerleşimci çiftçilere verilen temel toprak birimi haline geldi.
Kuzeybatı Yönetmeliği 1787 vazgeçmek orijinal devletlerin anlaşmaya da dikkat çekildi kuzeybatı arazi iddiaları organize Kuzeybatı Bölgesi ve yeni devletlerin nihai oluşturulması için zemin hazırladı. Makaleler altında olmasa da, Ohio Nehri'nin kuzeyindeki toprak ve Massachusetts , Connecticut , New York , Pennsylvania ve Virginia tarafından onaylanan Pennsylvania'nın (şu anki) batı sınırının batısında , sonunda, Ohio , Indiana , Illinois , Michigan ve Wisconsin ve Minnesota'nın Mississippi Nehri'nin doğusundaki kısmı . 1787 Kuzeybatı Yönetmeliği de köleliğin kaldırılmasında büyük ilerlemeler kaydetti. Bu bölgede sendikaya kabul edilen yeni devletler asla köle devletler olmayacaktı.
Konfederasyon Maddeleri uyarınca Birliğe yeni devletler kabul edilmedi. Makaleler , seçtiği takdirde , Quebec Eyaletinin ( Makalelerde "Kanada" olarak anılacaktır) ABD'ye battaniye olarak kabul edilmesini sağlamıştır . Bunu yapmadı ve müteakip Anayasa böyle özel bir kabul hükmü getirmedi. Ayrıca Frankland (daha sonra Franklin olarak değiştirildi), Kentucky ve Vermont'u Birliğe kabul etme kararları da dikkate alındı, ancak hiçbiri onaylanmadı.
Kongre Başkanları
Konfederasyon Maddeleri uyarınca, birçok resmi kayıtta Kongre'de Amerika Birleşik Devletleri Başkanı olarak anılan Kongre başkan yardımcısı, Kongre terkedilirken Amerika Birleşik Devletleri Komitesine başkanlık etti ve diğer idari görevleri yerine getirdi . Bununla birlikte, yürüttüğü tüm işlevler Kongre'nin doğrudan kontrolü altında olduğundan , daha sonra Amerika Birleşik Devletleri Başkanı'nın baş yönetici olduğu bir yönetici değildi.
Makaleler kapsamında 10 Kongre başkanı vardı. Birincisi Samuel Huntington , 28 Eylül 1779'dan beri Kıta Kongresi başkanı olarak görev yapıyordu.
|Devlet Başkanı||terim|
|Samuel Huntington||1 Mart 1781 - 10 Temmuz 1781|
|Thomas McKean||10 Temmuz 1781 - 5 Kasım 1781|
|John Hanson||5 Kasım 1781 - 4 Kasım 1782|
|Elias Boudinot||4 Kasım 1782 - 3 Kasım 1783|
|Thomas Mifflin||3 Kasım 1783 - 3 Haziran 1784|
|Richard Henry Lee||30 Kasım 1784 - 4 Kasım 1785|
|John Hancock||23 Kasım 1785 - 5 Haziran 1786|
|Nathaniel Gorham||6 Haziran 1786 - 3 Kasım 1786|
|Arthur St. Clair||2 Şubat 1787 - 4 Kasım 1787|
|Cyrus Griffin||22 Ocak 1788 - 15 Kasım 1788|
Makaleler altında ABD
Barış antlaşması Amerika Birleşik Devletleri'ni bağımsız ve barış içinde, fakat yerleşmemiş bir hükümet yapısına bıraktı. Makaleler kalıcı bir konfederasyon öngörüyordu, ancak Kongreye - tek federal kurum - kendini finanse etme ya da kararlarının uygulanmasını sağlama konusunda çok az yetki verdi. Başkan, yürütme ajansı, yargı ve vergi tabanı yoktu. Vergi matrahının olmaması, nadiren gelen devletlerden para istemek dışında, savaş yıllarından itibaren devlet ve ulusal borçları ödemenin bir yolu olmadığı anlamına geliyordu. Tarihçiler genellikle Makalelerin hızla büyüyen ülkeyi bir arada tutamayacak kadar zayıf olduklarını kabul etseler de, devletler gönüllü olarak topraklarını ulusal kontrole çevirdikleri için batı meselesinin çözümüne kredi veriyorlar.
1783'e gelindiğinde, İngiliz ablukasının sona ermesiyle, yeni ulus refahını yeniden kazanmaya başlamıştı. Ancak ticaret fırsatları, İngiliz ve Fransız imparatorluklarının merkantilizmiyle sınırlıydı. Britanya Batı Hint Adaları'nın limanları, İngiliz gemilerinde taşınmayan tüm zımba ürünlerine kapatıldı. Fransa ve İspanya da benzer politikalar belirlediler. Eşzamanlı olarak, yeni üreticiler aniden tekrar mevcut olan İngiliz ürünlerinden keskin bir rekabetle karşılaştı. Çeşitli eyaletlerde siyasi huzursuzluk ve borçluların borçlarını silmek için popüler hükümeti kullanma çabaları, Devrimi yönlendiren siyasi ve ekonomik seçkinlerin kaygısını artırdı. Kongrenin savaş sırasında ortaya çıkan kamu yükümlülüklerini (borçlarını) kullanamaması ya da devletler arasında ticareti ve ekonomik kalkınmayı teşvik etmek için verimli bir işbirliği forumu haline gelmemesi, sadece kasvetli bir durumu ağırlaştırdı. 1786-87 yıllarında, batı Massachusetts'te devlet mahkemesi sistemine karşı muhaliflerin ayaklanmasıyla Shays 'İsyanı , devlet hükümetinin istikrarını tehdit etti.
Kıta Kongresi öylesine yıpranan kağıt para bastı ki, para birimi olarak geçmeyi bıraktı ve "kıtaya değmez" ifadesini doğurdu. Kongre vergileri kaldıramazdı ve sadece devletlere talepte bulunabilir. 1781 ve 1784 yılları arasında bir buçuk dolardan daha azı hazineye girdi, ancak valilerden sadece 1783'te iki milyon istenmişti.
Ne zaman John Adams ABD'nin ilk temsilcisi olarak 1785 yılında Londra'ya gitti o imkansız sınırsız ticaret için bir antlaşma güvenli buldum. Iyilik talepleri yapıldı ve her bir devletin bir antlaşmayı kabul edeceğine dair bir güvence yoktu. Adams, Devletlerin navigasyon yasalarını Kongreye geçirme yetkisini vermeleri gerektiğini ya da Devletlerin kendilerinin Büyük Britanya'ya karşı misilleme eylemleri geçirmeleri gerektiğini belirtti. Kongre zaten seyrüsefer yasaları üzerinde iktidarı talep etmiş ve başarısız olmuştu. Bu arada, her Devlet Büyük Britanya'ya karşı bireysel olarak çok az etkiye sahipti. Diğer New England eyaletleri limanlarını İngiliz taşımacılığına kapattığında, Connecticut limanlarını açarak kâr etmeye başladı.
1787'de Kongre, üretimi ve nakliyeyi koruyamadı. Eyalet yasama organları, özel sözleşmelere ve kamu kredisine karşı saldırılara direnemedi veya bu konuda isteksizdi. Kara spekülatörleri, hükümet sınırlarını savunamadığı veya sınır nüfusunu koruyamadığı zaman değerlerde artış beklemiyordu.
Konfederasyon Maddelerini revize etmek için bir kongre fikri lehine büyüdü. Alexander Hamilton , Washington'un en iyi yardımcısı olarak hizmet ederken, dış müdahaleyi önlemek ve etkisiz bir Kongre nedeniyle hayal kırıklıklarını ortadan kaldırmak için güçlü bir merkezi hükümetin gerekli olduğunu fark etti. Hamilton, bir grup benzer düşünceli milliyetçiye liderlik etti, Washington'un onayını kazandı ve 1786'da Annapolis Konvansiyonu'nu uzun vadeli krizi düzeltmek için Philadelphia'da bir araya gelmesi için anayasa sözleşmesini çağrmak üzere Kongre'ye dilekçe verdi.
İmzalar
İkinci Kıta Kongresi, makaleleri 15 Kasım 1777'de eyaletlere dağıtılmasını onayladı. Her eyalet için bir kopya çıkarıldı ve bir tanesi Kongre tarafından saklandı . 28 Kasım günü, onay için devletlere gönderilen kopyaları imzasız olduğunu ve 17 Kasım tarihli üst yazı, sadece imzaları vardı Henry Laurens ve Charles Thomson idi, Başkan Kongre'ye ve Sekreter.
Ancak Makaleler imzalanmamıştı ve tarih boştu. Kongre, imzalama sürecine 27 Haziran 1778'de Makalelerin kopyalarını inceleyerek başladı. Nihai bir kopya (Ulusal Arşivlerde bulunan) hazırladılar ve delegelerin onaylama yetkisini sekretere bildirmeleri gerekiyor.
9 Temmuz 1778'de hazırlanan kopya hazırdı. Onlar çıkıp imzalamaya başladılar. Ayrıca, geri kalan devletlerin her birinin onaylama tamamlandığında heyetini bilgilendirmesini talep ettiler. O tarihte New Hampshire , Massachusetts , Rhode Island , Connecticut , New York , Pennsylvania , Virginia ve Güney Carolina'dan gelen delegeler , devletlerinin onayladıklarını belirtmek için Makaleleri imzaladılar. Eyaletleri onaylanmadığı için New Jersey , Delaware ve Maryland yapamadı. Kuzey Carolina ve Gürcistan da delegasyonları olmadığı için o gün imza atamadı.
İlk imzadan sonra, bazı delegeler katıldıkları bir sonraki toplantıda imzaladılar. Örneğin, New Hampshire'dan John Wentworth, adını 8 Ağustos'ta ekledi. John Penn, Kuzey Carolina delegelerinin (10 Temmuz'da) gelen ilk kişisiydi ve heyet, 21 Temmuz 1778'de Makaleleri imzaladı.
Diğer devletler maddeleri onaylayıp Kongre delegasyonlarını bilgilendirene kadar beklemek zorunda kaldılar. Gürcistan 24 Temmuz'da, 26 Kasım'da New Jersey ve 12 Şubat 1779'da Delaware ile anlaştı. Maryland , her eyalet batı toprak taleplerini onaylayana kadar Makaleleri onaylamayı reddetti . Fransa'nın ABD Bakanı Chevalier de La Luzerne , Makalelerin Amerikan hükümetini güçlendirmeye yardımcı olacağını düşündü. 1780'de Maryland, Fransa'nın Chesapeake Körfezi'nde (koyun alt kısmında baskınlar düzenleyen) İngilizlerden korunmak için deniz kuvvetleri sağlamasını istediğinde , Fransız Amiral Destouches'un elinden geleni yapacağını ancak La Luzerne'nin de Maryland, Makaleleri onaylayarak iki konunun birbiriyle ilişkili olduğunu öne sürüyor.
2 Şubat 1781 tarihinde, uzun zamandır beklenen karar ile alındı Maryland Genel Kurul halinde Annapolis . Öğleden sonra oturumu sırasında son iş olarak, "Dalmış Senetler arasında", her iki Meclis üyesinin huzurunda Senato odasında Vali Thomas Sim Lee tarafından imzalandı ve mühürlendi . Kongre'de bu devlet konfederasyon maddelerine abone olmak ve onaylamak için "ve devletler arasında daimi sendika. Senato daha sonra "önümüzdeki Ağustos ayının ilk Pazartesi günü" ne ertelendi. Maryland'in Makaleleri onaylama kararı 12 Şubat'ta Kıta Kongresi'ne bildirildi. Makalelerin iki Maryland delegesi tarafından onaylanması 1 Mart 1781'de öğlen saatlerinde Philadelphia'da gerçekleşti ve öğleden sonra kutlandı. Bu olaylarla Makaleler yürürlüğe girmiş ve Amerika Birleşik Devletleri egemen bir federal devlet olarak ortaya çıkmıştır.
Kongre Makaleleri bir buçuk yıldan fazla bir süredir tartıştı ve onaylama süreci yaklaşık üç buçuk yıl sürdü. Orijinal tartışmalara katılanların çoğu artık delege değildi ve imzalayanların bazıları henüz yeni gelmişti. Konfederasyon ve Daimi Birlik Maddeleri, Kongrede aynı anda bulunmayan bir grup adam tarafından imzalandı.
imzalayanların
İmzalayanlar ve temsil ettikleri ülkeler:


Roger Sherman (Connecticut), Amerika Birleşik Devletleri'nin dört büyük devlet belgesini de imzalayan tek kişiydi: Kıtalar Birliği , ABD Bağımsızlık Bildirgesi , Konfederasyon Maddeleri ve ABD Anayasası .
Robert Morris (Pennsylvania) Amerika Birleşik Devletleri'nin büyük devlet belgelerinden üçünü imzaladı: Amerika Birleşik Devletleri Bağımsızlık Bildirgesi, Konfederasyon Maddeleri ve Amerika Birleşik Devletleri Anayasası.
John Dickinson (Delaware), Daniel Carroll (Maryland) ve Gouverneur Morris (New York), Sherman ve Robert Morris ile birlikte, hem Konfederasyon Maddelerini hem de Amerika Birleşik Devletleri Anayasasını imzalayan tek beş kişiydi (Gouverneur Morris, Pennsylvania'yı imzalarken Pennsylvania'yı temsil etti Anayasa).
galeri
Düzeltme ve değiştirme
21 Ocak 1786'da, Virginia Yasama Meclisi, James Madison'un tavsiyesini takiben , tüm devletleri eyaletlerarası çatışmayı azaltmanın yollarını tartışmak için Maryland, Annapolis'e delege göndermeye davet etti. Annapolis Konvansiyonu olarak bilinen olaya katılan birkaç devlet delegesi, tüm devletlerin 1787 Mayıs ayında Philadelphia'da bir "Büyük Konvansiyonda" Konfederasyon Maddelerini iyileştirmenin yollarını görüşmeleri çağrısında bulunan bir hareketi onayladı . Her ne kadar eyaletlerin Philadelphia'daki Anayasa Konvansiyonu temsilcilerine yalnızca maddeleri değiştirme yetkisi verilmiş olsa da, temsilciler gizli, kapalı oturumlar düzenlediler ve yeni bir anayasa yazdılar. Yeni Anayasa merkezi hükümete çok daha fazla güç verdi, ancak sonucun karakterizasyonu tartışmalı. Yazarların genel amacı , eyaletler arası ilişkilerin birçok zorluğunu ele almaya çalışırken Aydınlanma Çağı filozofları tarafından tanımlanan bir cumhuriyete yaklaşmaktı . Tarihçi Forrest McDonald, Federalist 39'dan James Madison'un fikirlerini kullanarak değişikliği şu şekilde açıklıyor:
Anayasal güçlerin yeniden tahsisi, güneşin altında görülmemiş yeni bir hükümet biçimi yarattı. Önceki her ulusal otorite ya merkezileşmiş ya da egemen devletler konfederasyonu olmuştu. Yeni Amerikan sistemi ne biri ne de diğeriydi; her ikisinin bir karışımıydı.
Mayıs 1786'da Güney Carolina'dan Charles Pinckney , Kongre'nin Konfederasyon Maddelerini revize etmesini önerdi. Önerilen değişiklikler arasında Kongre'ye dış ve iç ticaret üzerinde yetki verilmesi ve Kongre'nin devlet hazinelerinden para toplaması için imkanlar sağlandı. Ancak değişikliklerin oybirliğiyle onaylanması gerekiyordu ve Kongre bir konsensüse ulaşamadı. Makalelerin etkili bir birleştirici hükümetin kurulmasındaki zayıflığı, özellikle Shays İsyanı'nın Massachusetts eyalet hükümetini devirmekle tehdit ettikten sonra, hem eyaletler arasında hem de eyaletler arasındaki iç çatışma tehdidinin altını çizdi .
Antifederalistler, Patrick Henry'nin yeni Anayasa tarafından önerilen "konsolide hükümet" olarak adlandırdığı şeyden korkuyorlardı. Federalist ticari büyüme ve uluslararası prestij umuduyla, sadece hırslı imparatorluklar için hırslı insanların şehvetini, imparatorlukların zaman onuruna göre, vergi, zorunlu askerlik ve askeri kampanyalar ile ezeceklerini gördüler. Antifederalistler, Amerika Birleşik Devletleri kadar geniş bir alandaki herhangi bir hükümetin halk tarafından kontrol edilebileceğinden emin değiller, Antifederalistler, genel hükümetin genişlemiş güçlerinde yalnızca halkın haklarına ve özgürlüklerine tanıdık tehditleri gördüler.
Tarihçiler 1787'de makalelerin yerine geçmesi için algılanan ihtiyaç için birçok neden verdiler. Jillson ve Wilson (1994) finansal zayıflığa, Kongre'nin normlarına, kurallarına ve kurumsal yapılarına ve kesit çizgileri boyunca bölünme eğilimine işaret ediyorlar.
Rakove (1988) Konfederasyonun çöküşünü açıklayan çeşitli faktörleri tanımlamaktadır. Zorunlu doğrudan vergilendirme yetkisinin bulunmaması, güçlü bir merkezi devlet isteyenler veya bu iktidardan faydalanmayı bekleyenler için sakıncalıdır. Savaştan sonra gümrük toplanamadı, çünkü tarifeler Rhode Island tarafından veto edildi . Rakove, ulusal tedbirleri uygulamadaki başarısızlıklarının "büyük bir bağımsızlık duygusundan değil, daha çok bütün devletlerin vergi toplama, erkekleri toplama ve savaştan yorulan bir halktan malzeme toplamada karşılaştığı muazzam zorluklardan kaynaklandığı" sonucuna varıyor. Rakove'un tespit ettiği ikinci faktör grubu, Kıta Kongresi'nin 1783'ten sonra karşılaştığı sorunların esaslı doğasından, özellikle de güçlü bir dış politika yaratamamasından kaynaklandı. Son olarak, Konfederasyonun zorlayıcı iktidar eksikliği, kârın siyasi yollarla elde edilme olasılığını azalttı, böylece potansiyel yöneticiler iktidar aramak için yavan değildi.
Savaş 1783'te sona erdiğinde, bazı özel çıkarların İngiliz devlet halkının isyan ettiği gibi yeni bir “ticaret devleti” yaratmaya teşviki vardı. Özellikle, savaş senaryosu sahipleri ve arazi spekülatörleri merkezi bir hükümetin senaryoyu bedel üzerinden ödemesini ve tartışmalı iddialarla batıdaki arazi varlıklarını yasallaştırmasını istedi. Ayrıca, üreticiler yabancı mallara bir engel olarak yüksek bir tarife istiyorlardı, ancak devletler arasındaki rekabet merkezi bir hükümet olmadan bunu imkansız hale getirdi.
Kapatmanın meşruiyeti
Siyaset bilimci David C. Hendrickson, Konfederasyonda önde gelen iki siyasi liderin , New York'tan John Jay ve Kuzey Carolina'dan Thomas Burke'in "kongre otoritesinin devletlerin verdiği çeşitli devletlerin önceki eylemlerine dayandığını inandığını yazıyor. gönüllü rızası ve bu yükümlülükler yerine getirilene kadar, ne kongre yetkisinin geçersiz kılınması, ne zaman gerekli yetkilerini kullanması, ne de sözleşmenin kendisinden ayrılması orijinal taahhütlerinin koşulları ile tutarlı değildi. "
Konfederasyonun XIII. Maddesine göre, herhangi bir değişikliğin oybirliğiyle onaylanması gerekiyordu:
Bu Konfederasyonun maddeleri her Devlet tarafından dokunulmaz bir biçimde gözlenecek ve Birlik daimi olacaktır; ayrıca bundan sonra herhangi bir zamanda herhangi bir değişiklik yapılamaz; böyle bir değişiklik Amerika Birleşik Devletleri Kongresi'nde kabul edilmedikçe ve daha sonra her Devletin yasama organları tarafından onaylanmadıkça.
Öte yandan, önerilen Anayasanın VII. Maddesi, yalnızca dokuz devlet tarafından onaylandıktan sonra, oybirliği olmaksızın yürürlüğe gireceğini belirtti:
Dokuz Devlet Sözleşmelerinin Onaylanması, Aynısını onaylayan Devletler arasında bu Anayasanın oluşturulması için yeterli olacaktır.
Bu iki hüküm arasındaki görünür gerilim o zaman ele alınmış ve bilimsel bir tartışma konusu olmaya devam etmektedir. 1788'de James Madison ( Federalist No. 40'ta ) konunun tartışmalı hale geldiğini belirtti: "Bu itiraz ... sözleşmenin yetkilerini eleştirenler tarafından feragat edildiği için, daha fazla gözlem yapmadan reddediyorum ." Bununla birlikte, Anayasa muhaliflerinin Anayasaya bu alanda makul bir şekilde saldırıp saldıramayacağı ilginç bir tarihsel ve yasal sorudur. O tarihte, Anayasanın Konfederasyon Maddelerinde bir değişiklik olmadığını, bunun yerine tam bir ikame olacağını savunan devlet oylamacıları vardı, bu nedenle oybirliği kuralı geçerli değildi. Dahası, Konfederasyon acımasızca yetersiz olduğunu kanıtlamıştı ve bu nedenle artık bağlayıcı olmadığını varsaymıştı.
Francisco Forrest Martin gibi modern akademisyenler, Konfederasyon Maddelerinin birçok devleti ihlal ettiği için bağlayıcı gücünü kaybettiğini ve bu nedenle "diğer taraf devletlerin Makalelerin oybirliğiyle onay kuralına" uymak zorunda olmadıklarını kabul ediyorlar. Bunun aksine, hukuk profesörü Akhil Amar Konfederasyon Maddeleri ile Anayasa arasında bu noktada gerçekte herhangi bir çatışma bulunmadığını ileri sürmektedir; Konfederasyonun VI. Maddesi, devletler arasında yan anlaşmalara özellikle izin verdi ve Anayasa, tüm devletler onaylayana kadar bir yan anlaşma olarak görülebilir.
Son aylar
3 Temmuz 1788'de Kongre, New Hampshire'ın önerilen Anayasanın önemli dokuzuncu onayını aldı, dolayısıyla şartlarına göre onaylayan devletler için yeni bir yönetim çerçevesi olarak belirledi. Ertesi gün delegeler, Kentucky'yi Birlik'e egemen bir devlet olarak kabul etmek için bir tasarıyı düşündüler. Tartışma, Kongre'nin, bu gelişme ışığında, Kentucky'yi Birliğe kabul etmenin "tavsiye edilemez" olduğu, ancak "Konfederasyon Maddeleri altında" ancak "Anayasa altında" yapılmayacağının belirlenmesi ile sona erdi. .
1788 Temmuzunun sonunda, 13 eyaletten 11'i yeni Anayasa'yı onayladı. Kongre, Ekim ayına kadar, çoğunluk ile Madde altında toplanmaya devam etti. 13 Eylül 1788 Cumartesi günü, Konfederasyon Kongresi yeni Anayasa'nın uygulanmasına yönelik kararı oyladı ve 15 Eylül Pazartesi günü, yeni Anayasanın gerekli dokuz ülke tarafından onaylandığını duyurdu. cumhurbaşkanlığı seçmenleri yeni bir cumhurbaşkanı ile tanışıp seçecekler ve Mart 1789'un ilk Çarşamba günü yeni hükümetin devralacağı ve Konfederasyon Maddeleri uyarınca hükümetin sona ereceği gün olarak belirlediler. Aynı 13 Eylül'de New York'un ulusal başkent olarak kalacağını belirledi.
Ayrıca bakınız
- Yakalama Davalarında Yargıtay
- Amerika Birleşik Devletleri Tarihi (1776–1789)
- Sürekli Birlik
- Vetocracy
Referanslar
daha fazla okuma
- Bernstein, RB (1999). "Parlamenter İlkeler, Amerikan Gerçekleri: Kıta ve Konfederasyon Kongreleri, 1774-1789". Bowling, Kenneth R. ve Kennon, Donald R. (ed.). Kongrenin İcadı: İlk Federal Kongrenin Kökenleri ve Kurulması . s. 76-108.
- Brown, Roger H. (1993). Cumhuriyetin Kurtarılması: Federalistler, Vergilendirme ve Anayasanın Kökenleri . ISBN 978-0-8018-6355-4.
- Burnett, Edmund Cody (1941). Kıta Kongresi: Kıta Kongresinin 1774'teki Kuruluşundan Mart 1789'a Kadar Kesin Tarihi .
- Chadwick, Bruce (2005). George Washington Savaşı . Sourcebooks, Inc. ISBN 978-1-4022-2610-6.
- Feinberg, Barbara (2002). Konfederasyon Maddeleri . Yirmi Birinci Yüzyıl Kitapları. ISBN 978-0-7613-2114-9.
- Greene, Jack & Pole, JR, ed. (2003). Amerikan Devrimine Refakatçi (2. bs.).
- Hendrickson, David C. (2003). Barış Paktı: Amerikan Kuruluşunun Kayıp Dünyası . Kansas Üniversitesi Yayınları. ISBN 0-7006-1237-8.
- Hoffert, Robert W. (1992). Gerginlik Politikaları: Konfederasyon Makaleleri ve Amerikan Siyasi Fikirleri . Colorado Üniversitesi Yayınları.
- Horgan, Lucille E. (2002). Savaşta Dövme: Kıta Kongresi ve Askeri Arz ve Satın Alma Politikasının Kökeni . Praeger Pub Metni. ISBN 978-0-313-32161-0.
- Jensen, Merrill (1959). Konfederasyon Makaleleri: Amerikan Devrimi'nin Sosyal-Anayasal Tarihinin Yorumlanması, 1774-1781 . Wisconsin Üniversitesi Yayınları. ISBN 978-0-299-00204-6.
- —— (1950). Yeni Ulus . Northeastern Üniversitesi Yayınları. ISBN 978-0-930350-14-7.
- — (1943). "Amerikan Devrimi Sırasında Ulusal Bir Hükümet Düşüncesi". Siyaset Bilimi Üç Aylık . 58 (3): 356–79. doi : 10.2307 / 2144490 . JSTOR 2144490 .
- Jillson, Calvin ve Wilson, Rick K. (1994). Kongre Dinamiği: Birinci Amerikan Kongresinde Yapı, Koordinasyon ve Seçim, 1774-1789 . Stanford Üniversitesi Yayınları. ISBN 978-0-8047-2293-3.
- Klos, Stanley L. (2004). Başkan Kim? Unutulmuş Kurucular . Pittsburgh: Evisum, Inc. s. 261. ISBN 0-9752627-5-0.
- Main, Jackson T. (1974). Anayasa Öncesi Siyasi Partiler . WW Norton ve Şirket Anonim Şirketi. ISBN 978-0-393-00718-3.
- McDonald, Forrest (1986). Novus Ordo Seclorum: Anayasanın Entelektüel Kökenleri . Kansas Üniversitesi Yayınları. ISBN 0-7006-0311-5.
- Mclaughlin, Andrew C. (1935). ABD'nin Anayasal Tarihi . Simon Yayınları. ISBN 978-1-931313-31-5.
- Morris, Richard (1988). Birliğin Oluşumu, 1781-1789 . Yeni Amerikan Ulus Serisi. HarperCollins Yayıncıları.
- Morison, Samuel Eliot (1965). Amerikan Halkının Oxford Tarihi . New York: Oxford Üniversitesi Yayınları.
- Nevins, Allan (1924). Devrim sırasında ve sonrasında Amerikan Devletleri, 1775-1789 . New York: Macmillan.
- Veli, Joseph M. (Güz 2009). "Avrupa'nın Yapısal İdolü: Amerikan Federalist Cumhuriyeti?". Siyaset Bilimi Üç Aylık . 124 (3): 513-535. doi : 10.1002 / j.1538-165x.2009.tb00658.x .
- Phelps, Glenn A. (2001). "Cumhuriyet Generali". Gelen Higginbotham, Don (ed.). George Washington yeniden düşündü . Virginia Üniversitesi Yayınları. ISBN 0-8139-2005-1.
- Puls, Mark (2008). Henry Knox: Amerikan Devrimi'nin Vizyoner Generali . Palgrave MacMillan. ISBN 978-1-4039-8427-2.
- Rakove, Jack N. (1982). Ulusal Siyasetin Başlangıcı: Kıta Kongresi'nin Yorumlayıcı Tarihi . Johns Hopkins Üniversitesi Yayınları.
- — (1988). "Konfederasyon Maddelerinin Çöküşü" . Barlow'da J. Jackson; Levy, Leonard W. ve Masugi, Ken (ed.). Amerikan Kurucusu: Anayasanın Oluşumu Üzerine Denemeler . Greenwood Press. s. 225-45 . ISBN 0-313-25610-1.
- Van Cleve, George William (2017). Hükümetimiz Yok: Konfederasyon Maddeleri ve Anayasaya Giden Yol . Chicago, Illinois: Chicago Press Üniversitesi. ISBN 978-0-226-48050-3.
|VikiKaynak'ın bu makaleyle ilgili orijinal metni vardır:|
|Wikimedia Commons, Konfederasyon ve Sürekli Sendika Maddeleri ile ilgili medyaya sahiptir .|
|Vikisöz ile ilgili alıntılar: Konfederasyon Makaleleri|
- Konfederasyon Makalelerinin metin versiyonu
- Konfederasyon ve Daimi Sendika Maddeleri
- Konfederasyon ve ilgili kaynaklar , Kongre Kütüphanesi
- Tarihte Bugün: 15 Kasım , Kongre Kütüphanesi
- Birleşik Devletler Anayasası Çevrimiçi — Konfederasyon Maddeleri
- Konfederasyon Sesli Makaleler Ücretsiz İndir
- Konfederasyon Makalelerinin mobil uyumlu versiyonu