Bir ömür boyu vefa
Hayri Bey'in halası, Çanakkale Harbi'nde şehit olarak geri dönemeyen nişanlısı için öyle hediyeler hazırlamıştı ki, cenaze merasimine iştirak edenler gözyaşlarını tutamadılar.
Balıkesir'de hiç evlenmemiş ve “Yedi Bekârlar” ismiyle anılmakta olan hanımlardan birisi, berber Hayri Bey'in halası gün gelir vefat eder. Cenazesinde birkaç akrabanın dışında kimse yoktur. Kılınan cenaze namazından sonra mevtâyı takip eden topluluk kabristana gelir ve kendisi için açılan mezara büyük bir itina ile yerleştirilir. Tam üzeri toprakla kapatılacakken, oradaki bir yakını şöyle bir hatırlatmada bulunur:
- Aman unutmayalım, bir vasiyeti vardı!
Biraz sonra, bir kese dolusu diş ile birkaç torba saç getirilir ve mevtanın üzerine konulur. Sonra da defin işlemi tamamlanır.
Cenaze merasiminde bulunanlardan birisi merakla sorar:
- Bunlar da neyin nesi? Niçin mezara konuluyor?
Bu işin esrârına vakıf olan bir kimse ise, onun bu merakını şu cevapla giderir:
- Halamızın nişanlısı, nikâhtan hemen sonra, daha düğün yapılmadan Çanakkale'ye gitmiş ve bir daha da dönmemiş. Gençliğinde çok güzeldi halamız. Çok isteyenler oldu evlenmek gayesiyle... Lakin o, nişanlısının hatırasını kirletmemek için kimseyle evlenmedi. Mezara konulan diş ve saçlara gelince, "yarın mahşer gününde, Huzur-u İlahi’de beyim ile karşılaşırsam; 'bu ağızdan, senin adından başka erkeğin adı çıkmadı' diyebilmek için ağzından dökülen bütün dişlerini biriktirmiş. Yine Huzur-u İlahi'de ona 'başıma, saçıma yaban eli değmedi' diyebilmek için tarağına takılan bütün saçlarını toplamış. Saçlarım şahid olsun" diye torbaya koymuş. Onların da kendisi ile beraber gömülmesini vasiyet etmişti. Bizler de bu vasiyetini yerine getirdik.
Kaynak: Çanakkale Şehitleri Tanıtım Ve Araştırma Derneği 90. yıl Fotoğraf Albümü