ABD liderliğindeki koalisyon uçağı, Temmuz 4’in son hafta sonu Hedeflenen Suriye'de DAEŞ'in Rakka kalesi. Bir koalisyon sözcüsü, “Bugüne kadar yapılan en büyük kasıtlı anlaşmalardan biri” dedi ve “Suriye’de ve Irak’a askeri yetenekleri taşıma yeteneğini inkar etmek” için idam edildi. Bu tepkilerin ölçeği hem ipucu veriyor. Bu tür gruplar hakkında ne kadar endişelendiğimize ve onlarla nasıl başa çıkacağımıza ne kadar yanlış anladığımıza.
IŞİD - kendini ilan eden “İslam Devleti” - zamanımızın canavarı, bizim Grendel. Her hakaret, yorumcu, koltuk savaşçısı ve cumhurbaşkanı adayı, ilan etti ve başka türlü, onları yenmek için bir stratejiye sahip olduğunu iddia etti. “Onlar hakkında ne yaparız?” Cevabını sunan sürekli bir siyasal ifadeler akışı giderek daha fazla şahin olmuştur.
Başkanlar bize vereceklerdi seçenekleri] ISIS’i “7. Yüzyıla Dönme” ye (Rick Santorum) bombalamaktan, savaştaki Amerikan birliklerinin sayısını arttırmak (Lindsey Graham) ve “onları aramak, onları bulmak ve öldürmek” arasında değişen bir eylem film).
Kalın kelimeler… ve her biri başarısız olacak, çünkü gerçekte çalışmak için fazla idealist. Eğer adaylar gerçekçilik istiyorsa, başka bir şeyi savunmak zorunda kalacaklar: barış inşası.
“Ütopik idealizm kadar savaş” ve “sert burunlu gerçekçilik olarak barış inşası” saçma bir şaka gibi geliyor.
İşte bu yüzden değil.
Savaş Diğer Araçlarla Sadece Politikadır
Tarihin önde gelen askeri stratejistlerinden biri olan ve Amerikan stratejik öğretiminin temelini oluşturan Carl Von Clausewitz savaş siyasetin başka yollarla yayılması.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Bununla kastettiği, askeri eylemin başarılı olması durumunda, tek başına duramaz veya kendisini yönlendiremez. Sağlam ve sürdürülebilir bir politik strateji ortaya çıkıp tamamlanmadığı sürece başarısız olacaktır.
Bu resmileşmiş savaş gününde doğruydu; Günümüz dünyasında, bu daha da kritik bir içgörüdür, çünkü dünyanın IŞİD'de karşılaştığı şey üniformalı ordular ve egemen uluslar arasında bir savaş değildir.
Bu çatışma ve dünyadaki benzeri insanlar devletlerden değil insanlardan kaynaklanıyor. İdeolojiye ve dine, mezhepsel sürtüşmelere, politik dışlanma ve sosyal marjinalleşmeye, kaynaklara ve erişime dayanır.
Zorla cevap vermeyen kök nedenlerin ve koşulların uzun bir listesi. varoluştan bombalanamaz.
Başka bir deyişle, “DAEŞ'i yenmek”, insani, politik, diplomatik ve kalkınma çalışmalarını gündeme getirecek sorunları çözmek için gerekli olan açık ve gerçekçi bir plan çerçevesinde ifade edilmezse misyon başarısız olur.
Başarısızlığında, verimli topraklarda yeni bir tehdidin tohumlarını geride bırakacak, tıpkı DAEŞ'in kendisi çiçek açtıktan sonra bile El-Kaide'nin köklerinden büyüdüğü gibi.
Barışı geliştirme, özünde, şiddete ve dengesizliğe yol açan nedenleri ve koşulları doğru bir şekilde analiz etmek için çok çalışmak anlamına gelir. Bu nedenleri yıkmanın yollarını belirlemek ve onların yerine sağlıklı, esnek sosyal ve politik yapılar inşa etmelerine yardımcı olmak için daha da sıkı çalışmak demektir.
Bu, genellikle ulus devletlerin felsefesi ve Realpolitik’in egemen olduğu bir politika topluluğu tarafından yıldızlı gözlü, ütopik idealizmde bir alıştırma olarak reddedilen bir iştir. Ve yine de son birkaç yıl içinde, işten çıkarmanın yanlışlığı gittikçe artar.
General James Mattis Kongre söyledi “Dışişleri Bakanlığı’nı tamamen finanse etmezseniz, o zaman daha fazla mühimmat satın almam gerekiyor.” diye açıkladı. Afganistan’daki 101st. Hava İndirme Biriminin eski komutanı General Phipps, daha önce savaşmamış erkeklere barış inşası hakkında sorular sorulduğunda , cevap “Savaşlar böyle bitiyor… bundan kurtulamayız.”
Terörizme Karşı En Etkili Araç Savaş
Ciddi araştırma merkezleri aynı sonuca ulaştı: RAND Corporation, 2008 kadar tavsiye Dışarıdaki askeri müdahalenin bar olduğunu ve terörist grupları ortadan kaldırmanın en etkili yolunun hiçbiri olmadığını söyledi.
Bugün en sık gördüğümüz türdeki çatışmaları sona erdirmek, kapsayıcı bir yönetişim ve hukukun üstünlüğünü, savaş alanındaki bir dövüş kuvvetinin yenilgisini gerektirdiğinden çok daha fazla gerektirir.
“Barış inşası”, nüfus ve yönetim sistemleri içindeki çatışmanın ve istikrarsızlığın temel nedenlerini ele almaya çalışan geniş bir çalışma kategorisidir. İnsanları devletlerden daha fazla içeren çatışmalarda, bunun dışındaki herhangi bir cevap anlayış eksikliği gösterir. Savaşın zaferini beklemek yerine şimdiden başlamak bir zorunluluktur, çünkü sadece Re-Tweet Bir sonraki savaşın daha az muhtemel olması için çalışın.
Aslında, savaş alanı seçenekleri - ancak taktik anlamda görünebileceklerini tatmin etmek - genellikle değdiklerinden daha fazla belaya neden olur. Suudiler bunu keşfetmek Tamamen askeri olan ve paralel bir siyasi bileşeni olmayan ve tahmin edilebilecek kadar istikrarsız sonuçlar doğuran Yemen'deki Houthilere karşı yaptıkları kampanyada.
Evet, barışı inşa etmek, belki de nesiller boyu sürecek uzun bir süreçtir; ancak bu yıllar, daha gerçekçi bir dış politikaya duyulan ihtiyacı fark edip etmediğimizi fark etmeyecek ve tek sorun, gelecek yıllarda ilerleme kaydedilip edilmediği veya savaşın devam edip etmediğidir.
IŞİD hakkındaki tartışma, dünyadaki pek çok diğerinde olduğu gibi, gerçekçilik izini kaybetti. Askere siyasetin bir uzantısı olarak bakmak yerine, kurulun karşısındaki konuşmacılar siyasete ikincil olarak bakmaya başladı - bir zamanlar zorlu işlerin bitmesiyle ilgili endişelenecek bir şey.
Barış İnşası İçin Pratik Eylemler
Bu pratikte neye benziyor? İşte dört olası eylem:
Bir: Buradaki “gerçek savaş” ISIS ile değil, sallanmaya çalıştıkları nüfus için. Aşağıdaki senaryonun gücünü anlamıyor: Amerikalı bir politikacı, halka açık bir forumda, “Şimdi, bu savaşta yakalanan tüm nüfusla konuşuyorum, siz Sünni, Şii, Yezidi, Kürt veya başka biri olabilir misiniz? 'Sadece değil onların imhası aklımızda - bu Hayatta kalman için."
IŞİD konuşması imkânsız olabilir, ancak ayrımcılık yapmıyor ve dış dünyaya nişanlanmak ve yardım etmek isteyen nüfusu görmezden gelirsek, m kısır döngü içinde beslenmekten başka hiçbir şey yapmıyoruz.
İki: Sorunları ele almak için uğraştığımız endişeli toplulukları açıkça belirtin onlar yüz, sadece bu sorunların belirtileri değil we yüzü.
Mevcut kavgadan bahsetmekle birlikte, bunun yol açtığı ve duman temizlediğinde ortaya çıkacak problemleri değil, sadece saf ve caydırıcı olarak karşımıza çıkar. Örneğin, elverişli istikrar karşılığında baskılayıcı rejimleri desteklemeyeceğimizi, ancak kendimizi değerli tuttuğumuz iyi yönetişim ideallerine yönelik başarısız destekle istikrarı sağlamanın uzun sürmesi için hazır olduğumuza dair net bir açıklama yapın.
Üç: My araştırma ve çalışan kişisel deneyim organizasyonlar Bölgede olduğu kadar yıllarca harcanan çatışmadan etkilenen alanlar defalarca bana barışı inşa etmenin asıl anahtarının (genel olarak kalkınma ile olduğu gibi) “ne yaptığınız” olmadığını, “nasıl yaptığınızı” olmadığını gösterdi.
En etkili “nasıl” geçmiş devletlere insanları görmek için bakmak ve halkı ve hükümeti hem kendilerine hem de kendilerine özgü kapsayıcı bir şekilde tasarlama ve müzakere etmeye dahil etmek için teşvikler sağlamaktır. destek, ama bizim değil yön. İkisi arasındaki ilişkiyi kurmak - güven, ortaklık ve yerel olarak müzakere edilen sonuçlar yoluyla - bağlantı kurulmasına yardımcı olmak güçlü bir programatik sonuçtur.
Aynı zamanda, “iyi yönetişimin” iyi çalışan bir tanımı ve ISIS için herhangi bir silahtan daha korkutucu bir düşünce.
Dört: Hepsinden önemlisi, ordunun Amerikan denizaşırı ülkelerine katılım için birincil araç olamayacağını ya da ne olması gerektiğinin farkında olun ve buna göre fonu yeniden sınıflandırın.
Asker, barış inşasının gerektirdiği işler için eğitilmiş değil, USAID, Dışişleri Bakanlığı ve en önemlisi sivil toplum kuruluşları.
Çekirdek misyon ve beceri seti iyi yönetişim, adalet, barış ve geçim kaynakları ile çalışmak olan kurumlara mali destek sağlarken kendi ulusal güvenlik gündemimize öncelik vererek gönderdiğimiz mesaj, nedenleri denetlemeden bırakırken semptomları ortadan kaldırmaktan daha fazlasını yapma niyetimiz olmadığıdır. .
Ordunun savaş kazanmakta rolü var ama “savaş” tek lensimiz ise, onlarla çözülemeyen bir takım sorunlara yalnızca savaş çözümleri göreceğiz. Sorunu sona erdirmek istiyorsak, geniş popülasyonla ölümü değil hayatı getiren araçları kullanarak konuşmamız gerekir.
Bir noktada bir Amerikan cumhurbaşkanı, Irak ve Suriye’de olanlar gibi sorunları çözmenin bir kampanya sloganı veya ses ısırması ile toplanamayacak kadar karmaşık olduğunu kabul etmek zorunda kalacak. Bu zor gerçek.
Tek soru, bu aydınlanma eve isabet etmeden önce kanda, zamanta ve hazinede ne kadar boşa gideceğidir.
IŞİD'den ve onun gibi gruplardan kurtulmak kesinlikle ciddiyet ve sıkı çalışma yapmak için istekli olmayı gerektirir - ama bu sadece kanlanmaya hazırlanmak anlamına gelmez. Bu, “Stratejimiz barışı sağlamak” demekten gerçekçi ve korkmamamız gerektiği anlamına geliyor.
Yazar hakkında
David Alpher, George Mason Üniversitesi’nde George Mason Üniversitesi’nde Çatışma Analizi ve Çözümü Okulunda Yardımcı Doçent olarak görev yapmaktadır. Son on dört yılını kırılgan ve dengesiz alanlarda pratik uluslararası kalkınma çalışmalarına çatışma çözme teorisi ve metodolojisi uygulayarak geçirdi. Irak'ın Anbar eyaletinde iki kez saha programı yürütmüştür; önce gençlerin, 2007 ve 08'taki isyanda bulunmalarını azaltmaya çalışmak, sonra da 2010'taki Ramadi bölgesindeki Dahili Yerinden Edilmiş İnsanları barışçıl bir şekilde yeniden birleştirmeye çalışmak.