Bir keresinde öğrencilerime postmodernizm teriminin ne anlama geldiğini bilip bilmediklerini sordum. Biri, her şeyi tırnak içine aldığınız zaman olduğunu söyledi. O kadar da kötü bir cevap değildi. Çünkü “gerçeklik”, “gerçek” ve “insanlık” gibi kavramlar her zaman düşünürler. Postmodernizm ile ilgili “metinler” tarafından incelenir. Postmodernizm genellikle alıntılar bir kültür olarak görülüyor.
Matt Groening’in Simpsonlar’ını ele alalım (1989–). Televizyon şovunun yapısı, aile sitcomunun klasik dönemini alıntılar. Çizgi film karakterlerinin talihsizlikleri kurumsallaşmış otoritenin her türlüsüyle alay ederken diğer medya metinlerinden alıntı yapar. Bu hiper bilinçli “metinlerarasılık” formu, amansızca ironik veya postmodern bir dünya görüşü üretir.
Modernizm ile İlişkisi
Postmodernizmi bir kavram olarak tanımlamanın zorluğu, 1970’lerden bu yana çeşitli kültürel ve eleştirel hareketlerde yaygın kullanımından kaynaklanmaktadır. Postmodernizm sadece bir dönemi değildir. Aynı zamanda bir dizi fikri de tanımlar. Ancak aynı derecede karmaşık bir terim olan modernizm ile ilişkili olarak anlaşılabilir.
Modernizm, 19. yüzyılın sonları ve 20. yüzyılın başlarında, şair Ezra Pound’un 1934 tarihli “Yeni olanı yap!” emriyle özetlenen, ortak noktası gelenekten kopuş olan çeşitli bir sanat ve kültür hareketiydi. Postmoderndeki “post”, “sonra” yı önerir.
Postmodernizm, en iyi şekilde, ilerlemeye ve yeniliğe inanan bir modernizm biçimi ile ilişkili fikirlerin ve değerlerin sorgulanması olarak anlaşılır. Modernizm, sanat ve popüler kültür arasında net bir ayrım yapmakta ısrar ediyor. Ancak modernizm gibi, postmodernizm de herhangi bir sanat veya kültür stilini belirlemez. Aksine genellikle çoğulculuk ve geleneksel özgünlük ve yazarlık fikirlerinin terk edilmesi, “ölü” tarzların pastişi lehine ilişkilidir.
Postmodern Mimari
Modernizmden postmodernizme geçiş, en dramatik olarak, terimin ilk kez 1970’lerde yaygın olarak kabul gördüğü mimarlık dünyasında görülmektedir. Eiffel Tower Vegas style. Bu terimi ilk kullananlardan biri olan mimari eleştirmen Charles Jencks, modernizmin sonunun 15 Temmuz 1972’de saat 15.32’de St Louis’de bir olaya kadar izlenebileceğini öne sürdü. O anda, terk edilmiş Pruitt-Igoe toplu konut projesi yıkıldı.
1951’de inşa edilen ve başlangıçta kutlanan, tüm modernist projenin sözde başarısızlığının kanıtı oldu. Jencks, modernist mimarların birleşik anlamlar, evrensel gerçekler, teknoloji ve yapı ile ilgilenirken, postmodernistlerin çift kodlamayı (ironi), yerel bağlamları ve yüzeyleri tercih ettiklerini savundu. Las Vegas şehri postmodern mimarinin nihai ifadesi hâline geldi.
Ünlü Teorisyenler
Postmodernizm ile ilişkili teorisyenler bu terimi Batı’da yeni bir kültürel çağı işaretlemek için sıklıkla kullandılar. Filozof Jean-François Lyotard için postmodern durum, “metanarratiflere karşı kuşku” olarak tanımlandı; yani, bilime ve Marksizm gibi modernite içindeki diğer özgürleştirici projelere olan inanç kaybı. Marksist edebiyat teorisyeni Fredric Jameson, postmodernizmin “geç kapitalizmin kültürel mantığı” olduğunu iddia etti.
Jameson, 1982 tarihli “ Postmodernism and Consumer Society” makalesinde postmodern kültürün başlıca mecazlarını ortaya koydu. Bunlar, başka bir deyişle parodinin hiciv dürtüsünün yerine pastişin ikame edilmesi, nostalji için bir tercih ve ebedi şimdiye bir saplantı. Jameson’un kötümser analizinde, postmodernizmle ilişkili tarihsel geçicilik ve derinlik kaybı şizofrenik dünyaya benziyordu.
Postmodern Görsel Sanat
Görsel sanatlarda postmodernizm, görüntü tahsis eylemleriyle uğraşan ve o zamandan beri küratörlüğünü yaptığı 1977 gösterisinden sonra The Pictures Generation olarak tanınan Sherrie Levine, Richard Prince ve Cindy Sherman dahil olmak üzere bir grup New York sanatçısıyla ilişkilendirilir Douglas Crimp tarafından. Imants Tillers, “Namatjira”, akrilik, 64 kanvas üzerine guaj, 203 x 284cm.
1980’lerde postmodernizm; çoğulculuk, parçalanma, imalar, alegori ve alıntılarla ilişkilendirilen baskın söylem hâline geldi. Avangardın özgünlüğe ve sanatın ilerlemesine olan inancının sonunu temsil ediyordu. Ancak bu stratejilerin kökenleri Dada sanatçısı Marcel Duchamp ve çalışma kültürü ham madde hâline gelen 1960’ların pop sanatçılarında yatıyordu. Ne de olsa Andy Warhol, 1980’lerde Jeff Koons’un ucuz edebiyat tüketim sanatının doğrudan öncüsüydü.
Postmodernizm edebi akımı nedir?
Postmodern edebiyatın dikkate değer edebi araçları paradoks, güvenilmez anlatıcılar, gerçekçi olmayan anlatılar, parodi ve kara mizahtır. Postmodern edebiyatın çoğu aynı zamanda tek bir tema veya anlam fikrini reddeder, bunun yerine birçok anlama sahip olmayı veya temayı tamamen terk etmeyi seçer.
Temanın ve anlamın bu reddi, çoğu zaman yazarlarının ve sanatçılarının çoğu, etraflarındaki kırık, felaketli dünyada tekil bir anlam göremedikleri içindir. Bunun yerine, genellikle kendileri anlam bulmaya çalışanlarla dalga geçmekten hoşlanır.
Ek olarak, postmodern edebiyat, yüksek ve düşük sanat ve tür arasındaki çizgiyi bulanıklaştırır, çünkü edebi eserler sıklıkla metinlerarasılık (eserdeki gerçek veya hayali diğer literatüre atıfta bulunur), üstkurmaca (okuyucuları kurgu okuduklarının farkına varmalarını sağlar) ve büyülü gerçekçilik ile anlatılır.
Postmodern Kültürel Kimlik
Postmodernizm, hakikat olarak tanımladığımız kültürel yapıları ortaya çıkaran ve çeşitli bastırılmış diğer modernite tarihlerini açan kritik bir proje de olabilir. Kadınların, eşcinsellerin ve sömürgeleştirilmişlerinki gibi. Modernist kanonun kendisi, beyaz heteroseksüel erkeklerin egemen olduğu ataerkil ve ırkçı olarak ortaya çıkıyor. Sonuç olarak postmodernizm içinde ele alınan en yaygın temalardan biri kültürel kimlikle ilgilidir.
Amerikalı kavramsal sanatçı Barbara Kruger’in “Kimin konuştuğuyla ve kimin sessiz kaldığıyla, neyin göründüğü ve neyin görünmediği ile ilgileniyor.” ifadesi, bu kapsamlı eleştirel projeyi özetler. Postmodernizm söylemi; Imants Tillers, Anne Zahalka ve Tracey Moffatt gibi Avustralyalı sanatçılarla ilişkilidir. Avustralya, Avrupa kültürünün benzersiz, orijinal olmayan, antipodal ödenekleri olan “ikinci derece” kültürü sayesinde, etkili Art & Text dergisinin editörleri Paul Taylor ve Paul Foss tarafından zaten postmodern olarak öne çıkmıştır.
Postmodernizmin dili 1990’larda postkolonyalizm lehine zayıfladıysa 2001’deki 11 Eylül olayları onun tükenmişliğine işaret ediyordu. Postmodernizmin dersleri rahatsız olmaya devam ederken terim modası geçmiş hâle geldi. Yerini küreselleşme, ilişkisel estetik ve çağdaşlık gibi diğerlerinin bir kombinasyonu aldı.
Bunlar da ilginizi çekebilir
- Yaratıcı İnsanlar, Daha Geç ve Daha Sağlıksız Uyuyorlar!
- Mars'ta görev yapacak ilk Türk
- Erkeklerin Son 150 Yılda “İdeal Vücut” Algısı Nasıl Değişti?