Haziran 6-7 zirvesinde devlet başkanları tarafından imzalanacak bir belge hazırlamanın yanı sıra, bu süre zarfında SCO'nun belirli bir genişleme beklemesi planlanmaktadır. Afganistan'ın gözlemci statüsü kazanması muhtemeldir ve Türkiye bir diyalog ortağı statüsü kazanabilir.
Bugün, SCO'nun (Çin, Rusya, Kazakistan, Tacikistan ve Özbekistan) doğrudan üyelerine ek olarak, bu örgütün gözlemci olarak bulunduğunu hatırlatmakta fayda var: İran, Hindistan, Moğolistan ve Pakistan. Diyalog ortakları arasında Belarus ve Sri Lanka yer alıyor. Afganistan ve Türkiye, öyle ya da böyle, SCO'ya katılırlarsa, o zaman organizasyon Avrasya devi olarak adlandırılabilir.
SCO için Türkiye ve Afganistan'ın bu organizasyona üyeliği ile ilgili yeni statüler elde etmede umutları nelerdir?
İlk önce, aksanları hemen yerleştirmeniz gerekir. Bu, bu iki ülkeyi 2012 Haziran başında Şangay İşbirliği Teşkilatının doğrudan üyeleri olarak kabul etmekle ilgili değil. Bir gözlemci ve diyalog ortağı hakkı, ülkelerin SCO Yüksek Kurulunun karar alma sürecine tam olarak katılmalarına ve kapalı belgelere erişmelerine izin vermez. Ancak ortaklık, devletler arasında gerçekten yapıcı bir diyalog kurma olasılığını görüyor.
İkincisi, SCO’nun kendisini askeri bir blok olarak konumlandırmadığını unutmamalıyız. Sonuçta, SCO hakkında askeri bir unsuru olmayan bir blok olarak konuşursak, Türkiye’nin uzun yıllardır Kuzey Atlantik İttifakı’nın bir üyesi olduğu için Türk delegasyonunun nasıl çalışacağı tamamen anlaşılmaz hale geliyor. Bu "yanlış Kazakça" nın konumu mu?
Bu arada, SCO'nun varsayımsal genişlemesi uzmanlar arasında bazı şüpheler uyandırıyor. Özellikle, Moğolistan Stratejik Araştırmalar Enstitüsü temsilcisi, SCO'ya üye ve gözlemci sayısındaki artışın yalnızca daha güçlü olamayacağını, hatta kaybedebileceğini de kaydetti. Aynı zamanda, Türkiye’nin SCO’ya girmesi, gözlemciler ve diyalog ortakları için en büyük soruları gündeme getirmektedir. Şu anda tek bir organizasyonda (hatta tek bir organizma aramak zor olan BM'yi hesaba katmaksızın) olası bir üyeliğin bile, İran ve Türkiye'nin oldukça ciddi bir sorun kümesinin ortaya çıkması anlamına gelebileceğini unutmayalım.
Türkiye Başbakanı Erdoğan SCO ile yakınlaşmaya gitmeye karar vermişse, Batı için bu, Türkiye'nin İran'la yakınlaşmaya doğru bir adım daha atmaya hazır olduğu anlamına geliyor. Her şeye rağmen, Türkiye nihayet Avrupa Birliği'ne bir toplantı için Ankara'ya gitmek istemiyorsa, o zaman (Ankara) biraz farklı bir yol almaya hazır olduğunu göstermeye karar vermiştir. Aynı zamanda, Türkiye açıkça iletişim kurmak istediği kurumun statüsü konusunda kayıtsız değildir. Ankara'nın SCO ile konsolidasyona daha da yaklaşmasına izin veren siyasi ve ekonomik durumdur.
Bu bakımdan, Erdoğan’ın böyle bir hamle yapması, doğal nedenlerden dolayı İran’ın en azından varsayımsal müttefikleri olmasını istemeyen Tel Aviv’e yapılan bir başka enjeksiyon olarak düşünülebilir, çünkü İsrail’in İran’a yönelik grev sorunu hâlâ havada uçuyor.
Türkiye, SCO diyaloğunda bir ortak haline gelirse, aynı İran için bu, ambargodan sonra Avrupa pazarına girmeyi bırakmış olan petrol ürünleri için yeni pazarlar elde etme olasılığı anlamına gelebilir.
Ancak, SCO'da “barış” dünyasını rahatsız eden sadece Türkiye değil. Hindistan ve Pakistan gibi gözlemciler, ortaklaşa bir zayıflamayı tetikleyebilecek ülkeler arasında da isimlendiriliyor. Bununla birlikte, bir kez daha SCO'nun askeri statüye sahip olmadığı ve liderlerinin üye devletlerin askeri personeli için omuz omuza omuza atılması gerektiği konusundaki beyanları kabul etmediği belirtilmelidir. SCO askeri birleşme olmadan da yapabilir ve BM'nin bir nevi bölgesel karşılığı haline gelebilir (en iyi anlamıyla). SCO'ya entegrasyon süreci devam ederse, bu durumda ulusların birliği boş olmaktan uzak olabilir. Aynı zamanda birleşme, ABD’nin geçici “demokratikleşme idealleri” ve “parti katkıları” na değil, büyük faydalar getirebilecek gerçek ekonomik işbirliğine dayanacak.
Buna dayanarak, SCO genişleme durumunun eleştirmenleri: Güzel! Peki, bırak Türkiye Ekonomisi güçlü, kapasiteleri ve ciddi kaynakları olan bir ülke. Fakat SCO neden Afganistan'a ihtiyaç duyuyor? Çok az fakir ülke üye veya gözlemci olarak listelenmiştir. Örgütün kendisi, Afganistan olmadan, bu Orta Asya ülkesinden uyuşturucu kaçakçılığını azaltan stratejik konulardan birinin çözülmesinin mümkün olmadığını söylüyor. Afganistan bu veya bu statü altında SCO'ya girerse, SCO'nun Afgan uyuşturucu kaçakçılığı sisteminden yararlanacağı anlamına gelecektir. NATO askeri birliğinin 2014 yılında Afganistan'dan çekilmesi gerektiğinden dolayı bu daha da önemli.
Fakat burada başka bir soru ortaya çıkıyor: SCO ile Afganistan’ın kendisiyle yakınlaşmaya neden ihtiyacımız var? Ve burada, gerçekten, düşünmek için bir şeyler var. Birincisi, Afganistan’ın SCO’nun tam üyesi olmasına rağmen, hiç kimse SCO temsilcilerinin politikalarını bu ülkenin topraklarına gönderebileceğini garanti edemez. İkincisi, Amerikalılar Afganistan'ı ellerinden “kaybetmeyi” göze alamazlar. Afganistan'ın, bu durumda, girecek olan bir tür Truva atına benzediği, ancak gireceği, ancak söyledikleri gibi, bundan sonra ortaya çıktığı - tamamen farklı bir soru olduğu ortaya çıktı. Bu nedenle, yeni gözlemcilerin ve diyalog ortaklarının SCO'suna giriş ile ilgili endişeler göz ardı edilemez.
Sonuçta, dünyanın zaten kontrolsüz genişlemesinin en az bir örneği var - NATO. Örgüt üyeleri arasında pratik olarak tartışılmaz çelişkiler burada daha sık ortaya çıkıyor: örneğin, Türkiye ve Fransa, Türkiye ve Yunanistan ... Eski Varşova Paktı ve NATO’nun eski Sovyet Cumhuriyetleri’nin NATO’ya kabul edilmesinden sonra NATO, Doğu Avrupa’nın ayakları üzerinde ince bir colossus gibi görünmeye başladı. parazitler.
SCO'yu genişletme politikasının gerçek çaresizlikten devam edeceği ve bu dünyadaki hiç kimsenin yumuşak bir noktada tuz yükü serbest bırakmasına izin vermeyeceği gerçeğine dayanıyor. Her ne kadar, bir başkasıyla karışmazsa, bu tam olarak böyledir ...
Kullanılan malzemeler:
http://www.kommersant.ru/doc/1932571
http://www.iran.ru/rus/news_iran.php?act=news_by_id&news_id=80483