Floransa'nın ilk piskoposluk kilisesi, S. Lorenzo'nun antik bazilikasıydı. , 394 yılında S. Ambrogio di Milano tarafından kutsanmıştır. Floransa şehrinin katedralinin ana kilisesi ve koltuğu, o zaman S. Reparata martire bazilikasıydı ve son kazılardan da anlaşılacağı gibi, beşinci yüzyılda inşa edilmiştir. veya altıncı yüzyılda ve sonraki süreçte birkaç kez büyütülmüş ve restore edilmiştir. Boniface VIII'in elçisi Kardinal Valeriano, 1296'da Madonna'nın Doğuşu şöleninde yeni bir bazilikanın ilk taşını ciddiyetle koydu. 1412'de, şimdi kalıntıların üzerine dikilmiş muhteşem tapınak bir öncekinin S. Maria del Fiore unvanı doğrulandı. Martin V tarafından 1420'de bir metropol kilisesinin ayrıcalıkları verildi, 25 Mart 1436'da PP Eugenio IV tarafından kutsandı. Vaftizhanenin mozaik dekorasyonu neredeyse tamamlandığında - 200. yüzyılın son on yılında - Belediye yeni bir katedral inşa etmeye karar verdi. Santa Reparata'ya adanan antik olan, zamanın bir belgesi olarak "aşırı yaş nedeniyle çöktü". Giovanni Villani'nin dediğine göre, yeni "güzel San Giovanni"nin çevresinde, Santa Reparata daha sonra "çok iri" görünüyordu. Ayrıca, bu yoğun demografik büyüme döneminde, eski katedral Villani'ye göre "böyle bir şehre kıyasla küçük" görünüyordu. Böylece, hem büyüklük hem de dış dekorasyonun zenginliği açısından rakip Toskana şehirleri Pisa ve Siena'nın katedrallerini geride bırakacak olan devasa bir kilisenin projesi doğdu "tüm mermer ve oyma figürler" (kabartmalar ve heykeller) , Villani'nin her zaman söylediği gibi. .
Genel olarak Gotik Avrupa'nın katedralleri gibi, yeni Katedral, Meryem Ana'nın Tanrı'nın gizemli planındaki rolüne şövalye bir övgü olan "Santa Maria del Fiore" başlığıyla Madonna'ya ithaf edildi. ", ilk '400'e ait bir belgeye göre, Davut ailesinin kökünden yükselen sap (Meryem) üzerinde filizlenen Mesih olacaktır.
Santa Reparata antik Floransa Katedrali'nin varsayımsal görünümü
Genel olarak Gotik Avrupa'nın katedralleri gibi, yeni Katedral, Meryem Ana'nın Tanrı'nın gizemli planındaki rolüne şövalye bir övgü olan "Santa Maria del Fiore" başlığıyla Madonna'ya ithaf edildi. ", ilk '400'e ait bir belgeye göre, Davut ailesinin kökünden yükselen sap (Meryem) üzerinde filizlenen Mesih olacaktır.
S. Maria del Fiore, XNUMX. yüzyıl “Codice Rustici” de göründüğü şekliyle
(Cestello Başpiskoposluk Ruhban Okulu - Floransa)
Bugün ziyaret ettiğiniz Katedral 170 yıllık bir çalışmanın ürünü. Cephenin ilk taşı, aynı anda Santa Croce ve Palazzo della Signoria'nın yapımını yöneten Arnolfo di Cambio'nun projesine dayanarak 8 Eylül 1296'da yerleştirildi. Bununla birlikte, Arnolfian projesi, en belirgin olanı binanın dış cephelerinde, kuzey ve güneyde görülebilen, ilk dört pencerenin doğuya doğru olanlardan daha alçak, daha dar ve daha yakın olduğu çok sayıda değişikliğe uğramıştır. bununla birlikte, 300. yüzyılın ortalarından itibaren inşaat ustası Francesco Talenti tarafından yapılan uzantıya tekabül etmektedir. Doğudaki radyal şapeller 400'lerin başında tamamlandı ve Filippo Brunelleschi tarafından tasarlanan devasa kubbe, 16'den 1418'e kadar sadece 1434 yılda inşa edildi, "yukarıdan yükselen ve gökyüzü ile her şeyi kaplayacak kadar geniş olan structura si grande. gölge ve Toskana halkları ”, Leon Battista Alberti'nin o sırada yazdığı gibi. Brunelleschi tarafından tasarlanan fener, sanatçının ölümünden (1446) sonra yapılmış ve Andrea del Verrocchio'nun eseri olan haçlı yaldızlı bakır top, 1466'da yerleştirilmiştir.
Duomo şimdi
Santa Maria del Fiore'nin inşa edilecek son bileşeni, 1871 ve 1887 yılları arasında Emilio De Fabris tarafından tasarlanan bir tasarıma göre, çan kulesinin ve portalların "gerçek" Gotik tarzını hatırlatan neo-Gotik bir tarzda inşa edilen cepheydi. Duomo'nun yanları. Bu cephe, Arnolf'unki gibi, İsa'nın Annesini onurlandırır: Mary'nin çiçekli bir asa (Tito Sarrocchi tarafından) tutan merkezi kapının üzerindeki figür, geri kalan her şeye hakimdir. Ama on dokuzuncu yüzyıl programı her şeyden önce tarihsel ve ulusal bir karaktere sahiptir; Niccolò Barabino tarafından tasarlanan mozaikler şunları temsil eder: merkezi kapının üzerinde, İsa, Floransalı azizlerle birlikte Meryem ve Vaftizci Yahya arasında tahta geçmiştir; sağda (yani güneye doğru), Emeğe saygılarını sunan Floransalı zanaatkarlar, tüccarlar ve hümanistler; ve solda (kuzeyde), Floransalı dinsel eserlerin kurucuları arasında yer alan La Carità.
Papa IV. Eugene, 25 Mart 1436'da S. Maria del Fiore Katedrali'ni kutsadı. (Laurentian kütüphanesinde korunan bir ayinle ilgili kodeksten minyatür)