Uçan en büyük hayvan, dev bir balıkçıl gibi davrandı, avını suda yakaladı ve birkaç metre sıçrayarak uçmayı başardı.
Quetzalcoatlus Northropi, yeni keşfedilen bir akrabasının yanında milyonlarca yıldır gökyüzüne hükmeden bir pterosaur (pterosaur) idi.
Yerde balıkçıl, gökyüzünde akbaba gibi hareket eden, havada uçan en büyük hayvanın bazı sırları ortaya çıktı.
Küçük bir uçağın kanat açıklığına sahip olan Quetzalcoatlus Northropi, 67 milyon yıl önce şu anda Teksas, ABD olan sulak alanlarda yaşayan bir pterosaurdu.
Araştırmacılar, 11 metre uzunluğundaki kanatlarının, havaya 2,5 metreye kadar sıçraması gerektiği anlamına geldiğini ve ardından onu gökyüzüne çekmek için güçlü kanatlara sahip olduğunu buldu.
(İlgili: Pterosaurlar Yumurtadan Çıktıkları Anda Uçmuş Olabilir)
Bilim adamları ayrıca ilk kez daha küçük bir akraba olan Quetzalcoatlus lawsoni’yi tanımladılar. Daha küçük bir kanat açıklığı vardı, yani bir arabanın boyutu. Bu pterosaurlar bir dizi balık ve suda yaşayan küçük avlarla beslenirler.
Yakın tarihli bir dizi hayvan makalesinin yardımcı editörü Profesör Brian Padian şunları söyledi: “Bu eski uçan sürüngenler efsanevidir. Ancak hayvanın kamuoyu algısının çoğu bilimsel değil sanatsaldır.” diyor.
“Bu, bildiğimiz kadarıyla uçmuş en büyük hayvana ilk gerçek bakış. Sonuçlar, böceklerden sonra itici güç geliştiren ilk hayvanlar olan pterosaurların incelenmesi için devrim niteliğinde.”
Söz konusu makaleler, Journal of Vertebrate Paleontology’de ortak yayınlanmıştır.
Teksaslı dev
Şimdiye kadarki en büyük pterosaur, Quetzalcoatlus Northropi, Massive Bend Ulusal Parkı’nda yüzlerce kemiğin keşfinden sonra 1975’te seçildi. Tür, sol kanattaki büyük kemiklerden tanımlandı, ancak parkın diğer bölümlerinde farklı kaya katmanlarında birçok küçük kemik de bulundu.
Bu fosiller keşfedildiğinde, daha küçük kemiklerin yalnızca genç Q. Northropi’ye mi yoksa farklı bir türe mi ait olduğu belirsizdi. Sonunda, bilim adamları muhtemelen yeni bir Quetzalcoatlus türü olduklarını belirlediler, ancak kesin türleri tanımlamak için daha fazla analiz yapmadılar.
Onlarca yıl sonra, bilim adamları sonunda bu daha küçük kemikleri analiz ettiler ve daha büyük Q. Northropi’den biraz farklı olduklarını buldular. Bunlar, kafatası yapısındaki ve omurgasındaki değişiklikleri içerir, bu da diğer iki pterosaur türünün bu devle yan yana yaşadığını düşündürür.
Buluntuların çoğu, kalıntıları ilk keşfeden Douglas Lawson’ın adını taşıyan Quetzalcoatlus lawsoni’ye aittir. 4,5 metre kanat açıklığına sahip olan daha büyük akrabasının aksine, yaklaşık 69 milyon yıl öncesine tarihlenen kayalarda bulunmuştur.
Araştırmacılar ayrıca, aynı döneme ait kanat açıklığı üç metre olan üçüncü bir pterosaur türü olan Wellnhopterus brevirostris’e ait birkaç kemik buldular.
Bölgede daha fazla türün bulunma potansiyeli vardır, ancak mevcut sınıflandırılmamış kemiklerin ne olduklarını belirlemek için gerekli ayrıntılara sahip olmaması nedeniyle bunların daha fazla bulunması gerekecektir.
Gökyüzü, limittir!
Araştırmacılar, farklı kemikleri türlere göre sınıflandırarak ve benzersiz özelliklerini araştırarak, farklı Quetzalcoatlus türlerinin nasıl davrandığını da öğrenebildiler.
Araştırmacılar önce ‘çubuk benzeri’ gagaya odaklandılar ve muhtemelen et yemek veya çöp atmak için fazla hassas olduğunu buldular. Bunun yerine, hayvanların muhtemelen büyük bir balıkçıl gibi davrandıklarını, balıkları, omurgasızları, küçük amfibileri ve sürüngenleri sudan çekip bütün olarak yuttuklarını öne sürüyorlar.
Quetzalcoatlus’un uçamadığını öne süren önceki bazı çalışmaların aksine, araştırmacılar, türün başlangıçta bir sıçrama kullanarak çok yetenekli olabileceğini buldular. Bilim adamları, kanatlarının boyutunun, yere çarptığında koşmaya başlamasını engelleyebileceğini savunuyor.
Kalça yüksekliğinin iki katı yani 2,5 metre sıçrayabilirlerse kanatları yere çarpmaz ve daha derin bir kalkış yapabilirler. Yeterli bacak kuvvetine bağlı olmasına rağmen, kalkış için en iyi seçenek olabilir.” diyor.
Quetzalcoatlus havada fashionable akbabalar gibi süzülüyordu ve büyük kafasının dönüşlerini tamamlamasına yardım ettiği düşünülüyor. Tarihsel çizimler pterosaurları yarasalara benzetmiş olsa da, kanatları tıpkı bir kuşunki gibi sadece ön ayaklarıyla birleşmişti.
İndiğinde uçak gibi hareket eder, inmeden önce yavaşlar.
“Hayvan, arka ayakları üzerine inip biraz zıplamadan önce inişini yavaşlatmak için duraklayıp kanatlarını çırpmak zorunda kaldı. Sonra ön bacaklarını indirir, dört ayaklı bir pozisyon alır ve doğrulurdu.” diyor.
Bu dört ayaklı duruş, Quetzalcoatlus’un günümüzde hiçbir canlı hayvan gibi yürümediğini ortaya koymaktadır. Vampir yarasalar da kanatlarını ileriye doğru hareket etmelerine yardımcı olmak için kullanırlarken, pterosaur’un kemik yapısı bunu engellemiştir.
Brian şöyle diyor: “Hayvan tökezlememek için önce sol kolunu kaldırdı, sonra sol bacağıyla tam bir adım attı, sonra elini yere koydu. İşlem daha sonra sağ uzuv ile tekrarlandı. Bize zahmetli bir işlem gibi geliyor ama hayvan yürüyüşü hızlı ve kolay bir şekilde gerçekleştirilebiliyor.” diyor.
Bu öneri, aynı zamanda, herhangi bir karasal dört ayaklının onları yapamayacak kadar tuhaf bir şekilde şekillendirildiği Fransa’da bulunan fosilleşmiş izlerle de bağlantılıdır.
Araştırmacılar şimdi, kanat zarlarının şekli ve uçuşunu nasıl etkileyebileceği gibi Quetzalcoatlus hakkında daha fazla şey keşfetmeyi umuyorlar.
Milyonlarca yıl boyunca, pterosaurlar gökyüzüne hükmetti, ama sonunda başka bir uçan cisim zamanlarını sona erdirdi. 66 milyon yıl önce dinozorları yok eden meteor Meksika’ya çarptığında, uçan akrabalarını da yok etti.
Doğal Tarih Müzesi. 23 Aralık 2021.
Makale: Brown, MA, Sagebiel, JC ve Andres, B. (2021). Massive Bend Ulusal Parkı’ndan dev azhdarchid pterosaurların keşfi, yerel dağılımı ve küratörlüğü. Omurgalı Paleontolojisi Dergisi, 41(sup1), 2-20.