Antoni Gaudi: Dahi Bir Mimar
Antoni Gaudi'ye mimarların dâhisi desem hiç de abartmış olmam...Antoni Gaudi bir mimardan daha fazlasıydı; her eserinde ustalığının ve duyarlılığının güvenilir kanıtlarını bırakmış bir sanatçıydı. Onun tarzı oldukça benzersiz ve kusursuzdu Eserlerinin birçoğunun şu anda UNESCO Dünya Mirası Listesi'nde olmasının bir nedeni var. Gaudi'nin üç büyük tutkusu vardı: Doğa, sanat ve din…Bu alanların her birine, yeteneğinin ve yeteneğinin en iyisini adadı. Kendisini tamamen işine ve inançlarına adadığı için pratikte hiçbir kişisel hayatı yoktu. Hatta ünlü olmaktan o kadar hoşlanmıyormuş ki, öldüğünde sokaktaki cesedi günlerce teşhis edilememiş. Mimariyi görme biçimi, zamanlarında büyük saygı görse de, insanlar ölümünden sonra onu gerçekten takdir etmeye başladı. Bugün, tüm zamanların en önemli mimarlarından biri olarak biliniyor. Sadece bu değil, birçok insan onun çalışmalarını inceliyor.
Antoni Gaudi, Sessiz Bir Çocuk
Antoni Gaudíi'nin hayatıyla ilgili en dikkate değer şeylerden biri, zanaatkar bir ailede doğmasıydı. Ondan önceki beş kuşak bakır ürünler üretti. Örneğin, babası ve iki büyükannesi ve büyükbabası kazan ustasıydı. Yani Tarragona'da üzüm damıtması için fıçılar yaptılar. Gaudi sık sık bu büyük nesnelerin görüntülerinin çocukluğunda geldiğini, ailesinin etrafında olmanın onu dünyayı üç boyutlu olarak algılamaya alıştırdığını belirtti. Ona göre, herhangi bir sert malzeme ve büyük nesneler dövülebilirdi. Böylece daha sonra bu eşsiz konsepti tasarımlarına uygulamıştır.
Antoni Gaudí'nin Reus'ta mı yoksa Riudoms'ta mı doğduğunu kimse bilmiyor. Kendisi hayatı boyunca bir yerden veya başka bir yerden geldiğini iddia etti. Bildiğimiz, doğum tarihi: 25 Haziran 1852. Ayrıca, sağlığı o kadar kırılgandı ki, ebeveynleri, esas olarak öleceğini düşündükleri için ertesi gün onu Katolik Kilisesi altında vaftiz etmeye karar verdiler. Antoni çocukluğunda sürekli hastalıklarla boğuşmuştur. Bu onu içine kapanık ve harika bir doğa gözlemcisi yaptı. Mimari tasarımları her zaman doğada bulunan organik şeyleri taklit etti. Böylece, gerçek dünya eğrilerini, planların düz çizgilerine tercih etti. Bütün bunlar onun kusursuz tarzına yol açtı.
Farklı Bir Mimar
Antoni Gaudi, ailesi Barselona'ya taşındıktan sonra 1874'te Mimarlık Okulu'na girdi. Aynı yıl, ilk tasarımlarını geliştirdi ve çeşitli kültürlerin mimari eserlerini incelemeye başladı. 1876'da annesi ve erkek kardeşi öldüğünde 57 yaşındaydı ve erkek kardeşi sadece 25 yaşındaydı. İkincisi yakın zamanda tıp doktoru olarak mezun olmuştu. Çifte trajedi Gaudi'ye ağır bir darbe oldu. Böylece eğitimini tamamlayabilmek için yarı zamanlı ressam olarak çalışmak zorunda kaldı. Üç yıl sonra, yaşayan tek kız kardeşi Rosa da öldü. Geride Gaudi'nin baktığı bir kızı bıraktı. Aynı yıl, daha sonra onun büyük dostu ve hamisi olacak olan Eusebio Güell ile tanıştı. Böylece Antoni daha popüler oldu.
Talihsizlik ve Zafer
Antoni Gaudi yaşamı boyunca sadece bir kadını sevdi. Adı Pepeta Moreu'ydu ve onun ilk aşkıydı. O, kendisine görevlendirdiği Cooperativa Obrera Mataronense için afiş yapmanın çok zor olduğunu söylemek için yazan bir nakışçıydı. O zamandan beri her pazar Pepeta'nın evinde yemek yemeye başladı. Genellikle yanında küçük yeğeni Rosa'yı getirirdi. Pepeta'ya evlenme teklif ettiğinde, o onu reddetti. Antoni Gaudí tam olarak bir süper model değildi. Aslında o tam tersiydi. Bazıları, Pepeta'nın “sümük dolu bıyık takan” bir adamla evlenemeyeceği için onu reddettiğini söylüyor. O zaman, 1883, başyapıtını inşa etmeye başladı: Barselona'daki Basílica de la Sagrada Familia. Aynı zamanda bir çapa ve daha gizemli ve dindar oldu. Ayrıca kendini işine her zamankinden daha fazla adamış. Adam günde birkaç kez Katolik ayinine katıldı ve kendisini esas olarak sağlığını tehlikeye atan her türlü acımasız oruç tuttu. Sonra babasının ve yeğeninin ölümüne de katlanmak zorunda kaldı. Arkadaşı ve hayırsever Eusebio Güell'in ölümü bile.
Antoni Gaudi 1926'da kendi yaptigi esere bakmak için yakınından başlayıp geri geri yürürken arabanın altından kalarak ölmüştür. Dilenci görünümünden dolayı yetkililer onu bir hayır kurumuna götürdü ve üç gün sonra ölümü ilan edildi.