Karanlık dolusu mutsuzluğun ortasında yeniden doğmuş gibiydim. Kimsenin Çin sürülerini hesaba kattığı yoktu. Hayret vericiydi yürüyüş. Zafer de, hezimet de Allah’ın bileceği bir işti. En önemlisi, ölümün alelâlede, dikkate değmez bir görünümde oluşuydu. Çobanlar savaş şarkılarını söyleye söyleye dağlardan akın etmeye başladılar. Çiftçiler, eskimiş elbiseleri sırtlarında, silâhları ellerinde tehliller, tekbirler getirerek diğer mücahidlere katıldılar. Yolları, insanlarla meydanına dönmüş gördüm.