üretim
Amberlit reçineleri, acıları zeytinlerden uzaklaştırmak, atık suları ve ticari olarak kullanılan yöntemlerde kullanılan kimyasalları azaltmak için çevre dostu bir çözüm sunar.
Araştırmacılar, acıyı zeytinlerden ticari olarak tercih edilen yöntemlerden daha çevre dostu bir şekilde almanın bir yolunu bulmuş, toksinleri ve atık suları azaltmıştır.
Zeytinler fenolik bileşikler taze olduklarında acı bir lezzet yaratan ve bileşikler genellikle kağıda göre kimyasallar ve tekrarlanan durulamalarla nötralize edilir, "Sofralık zeytinlerde acı ile ilgili fenolikleri azaltmak ”. Davis, California Üniversitesi'nden araştırmacılar Rebecca L. Johnson ve Alyson E. Mitchell tarafından. Makale yayınlandı Gıda Kalitesi Dergisi Ağustos 2018 içinde.
Ön sonuçlar, tüm reçinelerin tuzlu su tedavileri sırasında oleuropeini çıkarabildiğini ve böylece ek işleme gerek kalmadan zeytin acısını önemli ölçüde azalttığını göstermektedir.
"Mevcut reklam sofralık zeytin işleme yöntemleri bu acı fenolik bileşiklerin çoğunu giderir ve sonuç olarak çeşitli sofralık zeytin ürünlerinin sağlığı geliştirici potansiyelini değiştirebilir. ” "Ayrıca, mevcut ticari sofralık zeytin işleme yöntemleri ticari gıda işlemede kullanılan en yoğun su yöntemlerinden bazılarıdır ve ton zeytin başına 7,571 litreden fazla su gerektirebilir (örn. Kaliforniya ve İspanyol yöntemleri) ve yüksek oranda toksik atık su üretebilir. ”
Araştırmacılar, gruplarının dört Amberlite reçinesi ile deney yaptığını ve sadece acıyı gidermekle kalmadıklarını, aynı zamanda bileşikleri yok etmek yerine başka kullanımlar için sakladıklarını keşfettiler.Daha fazla gör: Yeni Proje Zeytinyağı Yan Ürünlerini Gelir Akımına Dönüştürüyor
"Ön sonuçlar, tüm reçinelerin tuzlu su tedavileri sırasında oleuropeini çıkarabildiğini ve böylece ek işleme gerek kalmadan zeytin acısını önemli ölçüde azaltabildiğini gösteriyor ”diye yazdı Johnson ve Mitchell.
Oleuropeins Johnson ve Mitchell, zeytinlerde bulunan sadece bir fenolik bileşiktir, ancak hasat sırasında en yaygın olanlarıdır.
Ticari zeytin işleyicileri tarafından kullanılan üç ana yöntem vardır: Yunanca, İspanyolca ve Kaliforniya. Johnson ve Mitchell, zeytini toplamak için daha az popüler artezyen aracı bulunduğunu belirtti, ancak ticari kullanım için ideal olmadıklarını da eklediler. Yunan tarzı, her birinin artıları ve eksileri olsa da, İspanyol ve Kaliforniya'lılara daha az miktarda su kullanır. Yazarlara göre California süreci en fazla suyu kullanıyor.
İle ilgili sorun atıksu sofralık zeytinlerden daha önce not edilmiştir. Temmuz 2018'de Bárbara Rincón-Llorente, David de la Lama-Calvente, María J Fernández-Rodríguez ve Rafael Borja-Padilla, "Sofralık Zeytin Atıksuları: Sorun, Arıtmalar ve Gelecek Stratejisi. Bir İnceleme ” Ön Mikrobiyol.
"Şu anda kabul edilebilir sonuçlara sahip olan ve endüstride uygulanan bu atıksular için standart bir arıtma yoktur ”diye yazdı. "Şu anda en yaygın arıtma, bu atık suların kuru mevsimde atık suyun buharlaşma nedeniyle kaybolduğu büyük buharlaşma havuzlarında depolanmasıdır. Buharlaşma havuzları tamamen klimatolojiye bağlı olduğundan ve kötü kokular, böceklerin çoğalması ve yeraltı akiferlerinin kirlenmesi gibi yüksek sayıda ilişkili sorunlara sahip oldukları için bu bir çözüm değildir. ”
Aslında, zeytin endüstrideki su kullanımı kadar en kötü gıdalardan biridir.
"Zeytin işleme, en yoğun su veya meyve işleme yöntemlerinden biridir ”diyor Johnson ve Mitchell. "Üretilen atık su, yüksek organik yük ve antibakteriyel özellikler sergileyen polifenol içeriğine sahip koyu renkli bir atıktır. Yerel su sistemlerine veya karaya yönelen atık sularının serbest bırakılması toksikolojik sonuçlara ve çevresel kirlenmeye yol açabilir. ”
Su genellikle Johnson ve Mitchell'in Front Microbiol'da yayınlanan önceki makalede belirtilenlere benzer birçok problemi olduğu buharlaşma havuzlarına gönderilir.
Her iki makalede de araştırmacılar, özellikle zaten kuraklık yaşayan bölgelerde, büyük miktarlarda atık su üretmenin kritik konusuna dikkat çekti.
Sorun, zeytin ve zeytinyağına olan talebin artması ile daha da artmıştır.
"The sofralık zeytin tüketimi Dünya genelinde 182 yüzde oranında artmış ve zeytinyağı tüketimi 76-1990 arasında yüzde 2016 arttı. ”Johnson ve Mitchell yazdı. "Bu artış, Akdeniz diyetibağlı olan kardiyovasküler hastalığı azaltmak, Alzheimer hastalığı ve yaşa bağlı diğer koşullar. ”
Johnson ve Mitchell, zeytinleri soymak için birkaç farklı potansiyel yöntem listelemiş ve araştırmacıların aşırı oksijen basıncı, karbondioksit aşırı basıncı ve daha fazlasını kullanmaya çalıştıklarını belirtmişlerdir. Reçine yöntemi hem zeytini döktü hem de fenolik gelecekteki kullanım için.
Yazarlar yerel ve zamanın onurlandırdığı yöntemlerin önemini kabul ettiler ancak zeytinlerin tadını çıkarmak için daha az israflı yol aramaya ihtiyaç duyduklarını hissettiler.
"Sofralık zeytinler dünya çapında tüketilen popüler bir gıda ürünüdür ”diyor Johnson ve Mitchell. "Geleneksel ve bölgeye özgü zeytin işleme yöntemleri kutlanacak olsa da, zeytinleri toplamak için çağdaş tüketicilere hitap edecek yeni dokular, lezzetler ve sağlığı teşvik eden yeni ürünlerle yeni ürünlerin yaratılmasını sağlayacak yeni teknolojiler geliştirme fırsatı var. pazarları genişletmek. Yeni teknolojiler ayrıca su ve işçilik maliyetlerini azaltabilir ve artırabilir Çevresel sürdürülebilirlik".