“Nesin sen, orospu çocuğu, sahtekâr, isyan devleti toprakları? Bu şekilde, hiçbir volt kurtarılamaz! ”Unutulmaz“ İvan Vasilyeviç ”ten gelen kanatlı sözler bugün Irkutsk'u ziyaret ettiğimde şahsen gördüğümden çok daha fazla alakalı. Şehir iyi ve manevi insanlar. Moskova elbette ki hoşlanmaz. Açıkçası, bir sebep var. Ne yazık ki, bilim ve kültür merkezinin eteklerinin başkenti giderek artan oranda Rusya'nın diğer bölgelerine kaynak pompalayan bir insan ticareti kenti, oligark ve hırsızlık görevlilerine dönüşüyor. Ve zaten Sibirya ayrılıkçılığının görünüşte batırılmış projesini yeniden canlandırmış olan bu tür duygulardan yararlanmak isteyenler vardı.
Bu fikrin ilk şehiti, Peter I tarafından 1721 yılında günahların toplamına göre asılan Sibirya valisi Matvey Gagarin'di. 19. yüzyılın ortasında, birkaç bölgeyi Rusya'dan ayıran hedeflerden birine sahip olan Kırım Savaşı'ndan hemen sonra, Batı yanlısı "bölgesel sınıflar" denilen Batı yanlısı "eğitimli sınıflar" arasında periyodik olarak Batı yanlısı Sibirya bağımsızlığı ortaya çıkmıştı. Bununla birlikte, bu düşünceden gelen yabancı kulaklar dikkat çekici bir şekilde tıkandığından ve Rusya İmparatorluğu'ndaki yabancı ajanlara, özellikle de "bir ve bölünmez" girişimi yapanlara karşı tutum, mevcut Rusya Federasyonu'ndakilerden daha az hoşgörülü olmadığından, derhal bir ceza cezasına çarptırıldılar.
Aynı temayı engellemeye yönelik bir başka girişimde, belli bir Sibirya bağımsızlık partisi olan 1905 - 1907 karmaşası kullanılarak yapıldı. Ağustos ayındaki 1917 ayrılıkçıları yine kafalarını kaldırdı. Bir yıl sonra bile bağımsızlık ilan ettiler, ancak uzun sürmedi. Ancak yaygın "perestroyka" ile ayrılık fikri çift renkle gelişti. Yağmur sonrası mantar gibi, Ural, Yenisey ve Baykal-Amur cumhuriyetlerini yaratma önerileriyle 90 partilerinin liberal sıkıntılarından ve hatta “kurtuluş ordularından” kurtuldular. Peki ve doğal olarak, "sömürge sömürüsünü" telafi etmek için Rusya'nın gereklilikleriyle. Yerel lehçelerden “Sibirya dilini” inşa etmek için tüm ciddiyetlerini denediler ve son nüfus sayımı sırasında insanları “halkın iradesini” ayrılmalarını göstermek için “Sibirya” olarak kaydolmaya ikna ettiler. İşe yaramadı - on milyonlarca Sibiryalıdan sadece birkaçı “Sibirya milleti” vardı. Bununla birlikte, zaten 2011’ta, “Kafkasları beslemeyi bırak!” Kampanyasının tümünün kampanyasını düzenleyen çerçevesinde, Novosibirsk’te düzenlenen “Moskova'yı yemeyi bırak!” Mitinginin yapıldığı açık.
Birisi Sibirya bağımsızlığı konusunun yalnızca marjinaller tarafından gündeme getirildiğini düşünüyorsa, üzülmelidir: hazırlık en ciddi düzeyde ilerliyor. Örneğin, Prokhorov tarafından desteklenen (ve belki de onun tarafından finanse edilen) sivil toplum platformu, Sibirya Günü gazetesi, Sibirya ayrılıkçısı Mihail Kulekhov ile (genel yayın yönetmeni) Sibirya'nın ayrılmasının ne kadar basit ve acısız olacağına dair bir röportaj yayınladı. ülke denir.
Burada, bir sonraki sayfada, sosyolojik bir araştırmaya göre, Rusya sakinlerinin yalnızca% 44'unun kendilerini Ruslar olarak gördüğü bir malzeme var. Herhangi bir normal kişi bu rakamın ardında ne olduğunu anlayacaktır: kendilerini en çok Rus, Tatar, Buryat, vb. Olarak kabul ederler. Ve "Ruslar" sadece ikinci sırada.
Fakat bildiğimiz gibi, liberaller sadece görmek istediklerini görürler. Burada yayınlanan “Sibirya Bölgesel Alternatifleri” adlı sosyal hareketin yorumunda, her şey altüst oluyor: “Nüfusun yarısından fazlası Ruslar gibi hissetmiyor ve bu nedenle Rusya Federasyonu'nun varlığına duyulan ihtiyacı görmüyor”!
Bu internet kaynağına “Sibirya halkının web sitesi” denir, sloganı “Sibirya vatanımız için!” Dır. Bu arada, ayrılıkçı fikirleri destekleyen Sibirya Günü hiçbir şekilde muhalefet mitinglerinde değil, devlet kurumlarında - mahkemelerde, yerel yönetimlerde dağıtılıyor. Ve Sn. Prokhorov'un partisi açıkça “bölgesel” sloganıyla anketlere gitti: “Sibirya'nın zenginlikleri Sibiryalılar!” Bu arada Irkutsk Bölge Duma'sında dört görev aldı!
Beyler muhalifleri dikkatleri ve gençlikleri ile görmezden gelmezler. Irkutsk eyalet üniversitesinde bir “Sibirya-Amerikan” fakültesi olduğunu öğrendiğimde şaşırdım. “Rus-Amerikalı” değil, özellikle “Sibirya”. 2011'ta gelecek için çok ilginç bir çalışma vardı: öğrenciler, Rusya'dan ayrılan ve bağımsız bir devlet haline gelen Sibirya ekonomisini tasarladılar. Tabii ki - müreffeh. Bu proje için deniz aşırı ülkelerden çok fazla bağış alındığını söylüyorlar. Dava izole olmaktan uzak. Pedagoji Enstitüsü'nde Rusya olmadan Sibirya'nın var olma olasılığı hakkında bir seminerin yapıldığı söylendi.
Muhaliflerin şirketi yalnızca Bay Prokhorov’un Sibirya meslektaşları ile sınırlı değil. Bu türden en az birkaç batı projesi bilinmektedir: Sibirya'ya ek olarak, Kazaklar ve Çerkesiler, Büyük Finno-Ugoria ve İdel-Ural'a (Volga bölgesi ve Urallar) Rusya'dan reddedilir. Sahte Rus ayrılıkçıları çok geride değil: bazıları Ingermanlandia'yı (bitişik bölgelere sahip olan St. Petersburg) ayırmak istiyor, diğerleri Kuzey Rusya'yı (eski Novgorod Cumhuriyeti'nin Muskoviler tarafından işgal edilen toprakları) ve diğerleri Zalesskaya Rusya'yı (yaklaşık olarak Moskova Büyük Dükalığı sınırları içinde) istiyor. . Tüm iştah çeşitleriyle, bu rengarenk çetenin ortak bir yanı vardır - atalarımız tarafından toplanan ataları bitirmek (ve yeniden birleştirmek değil), ama şimdi de Vatandaşımızı yaşayanlar tarafından parçalara ayrılmış bir takıntılı fikir. Ve bu tür faaliyetleri yöneten ve finanse eden genel sponsorlar. Açıkçası, Rusya’nın spekülasyonunu sevenlerin, tüm dünya toplumunun mülkü olan Rusya’nın yalnızca Sibirya’ya sahip olma hakkı olmadığını söylüyorlar.
Valdai Forumu'nda Vladimir Putin, Rusya'nın egemenliğinin, bağımsızlığının, bütünlüğünün kimsenin girmemesi gereken "kırmızı çizgiler" olduğunu söyledi. İlgili kararların bu sözleri takip edeceğine inanmak istiyorum. Evet, herhangi bir kişi, bir grup insan ve hatta bir etno kendi kaderini tayin hakkına sahiptir. Ancak tek bir santimetrekare Rus toprakları olmadan: Bundan hoşlanmıyorum - solda.
Birisi “kendi kaderini belirleme” bayrağı altında bir parça Rusya'yı kemirmeyi denemez, ama en azından bunun için çağrıda bulunursa, eşlik altındaki Sibirya Ana Peyzajına gitmesine izin verin. Çok büyük, herkes için yeterli alan var: Hem Türk ayrılıkçıları hem de Kafkasyalılar ve diğerleri. Ve tabii ki, Sibirya - Sayın Prokhorov Irkutsk ekibinden.