Omurga anatomisi
Giriş
Omurga dik yürüme için "destek korsemizi" temsil eder Ligamentler, çok sayıda küçük eklem ve yardımcı yapılar bize sadece stabiliteyi değil aynı zamanda belirli bir esnekliği de garanti eder.
Omurganın yapısı
Omurgamız baştan başlayarak aşağıdaki farklı bölümlere ayrılmıştır:
- Servikal omurga (servikal omurga)
- Torasik omurga (BWS)
- Lomber omurga (lomber omurga)
- Sakral omurga (SWS)
Şekil omurga
- İlk servikal vertebra (taşıyıcı) -
Atlas
- İkinci servikal vertebra (turner) -
Eksen
- Yedinci servikal vertebra -
Vertebra belirgin
- İlk torasik omur -
Vertebra torasika I
- On ikinci torasik omur -
Vertebra torasika XII
- İlk bel omuru -
Vertebra lumbalis I
- Beşinci bel omuru -
Vertebra lumbalis V
- Lomber çapraz bağ bükülme -
Promontory
- Sakrum - Sakrum
- Tailbone - Os coccygis
I - servikal omurga (kırmızı)
II - torasik omurga (yeşil)
III - lomber omurga (mavi)
Tüm Dr-Gumpert resimlerine genel bir bakışı şu adreste bulabilirsiniz: tıbbi çizimler
Dik, iki ayaklı yürüme ve hareket neticesinde bu bölümlerde yandan görülebilen tamponlama ve yükleme sonucu çeşitli eğrilikler oluşmuştur. Tıpta denir Lordoz ve Kifoz belirlenmiş. İlki, omurganın öne doğru çıkıntısıdır. Kifoz yan görünümde bir tümsek gibi geriye doğru kıvrılır. Bu özel eğriler yenidoğanda hala tamamen yoktur. Sadece yaşam boyunca gelişirler. İtibaren doğum Arkaya doğru baskın olan sürekli eğrilik (kifoz) büyüyen boyun kasları yardımıyla oluşturulur. Servikal lordoz kafayı dengelemek için.
Sonraki kursta - öğrenerek Oturma, Ayakta ve Yürüme - olacak Lomber lordoz telaffuz edildi. Bunlar bacaklar içeri girene kadar yoğunlaşır. Kalça eklemleri uzatılabilir, ancak sonunda ergenlik döneminde düzelir. Yani yetişkin insanlarda bir tane var Servikal lordoz, Torasik kifoz, Lomber lordoz veSakral sifoz. Resimde bu nedenle çift S şeklinde bir eğrilik vardır. Bununla birlikte, arkadan, makul derecede düz bir çizgi görebilmelisiniz.
Omurganın bileşeni bireyseldir koşuşturma Prensip olarak, tüm girdaplar tek bir Vertebral cisimler, Vertebral ark ve çeşitli Ekler (mandrel-, Çapraz- ve Eklem süreci) alt bölümlere ayırın. İstisnalar 1. ve 2. servikal omurlardır. Ancak tek tek omurga bölümleri, işlevlerine bağlı olarak özel özelliklere de sahiptir.
Genel olarak Vertebral cisimler ve Omurga kemerleri Vertebral delik ve bütünüyle Spinal kanalO kim Omurilik evler. Omurga kemerinden kaynaklanan süreçler hizmet eder Kaslar ve Kurdeleler bir yaklaşım olarak. Torasik omur alanında, kostal omurları oluştururlar. Her omurun arasında bir tane varPlak, sözde Plak.
Bir sırt uzmanı ile randevu mu?
Size tavsiyede bulunmaktan mutluluk duyarım!
Ben kimim?
Benim adım dr. Nicolas Gumpert. Ortopedi uzmanıyım ve 'nin kurucusuyum.
Çeşitli televizyon programları ve yazılı basın çalışmalarım hakkında düzenli olarak rapor veriyor. İK televizyonunda beni 6 haftada bir "Hallo Hessen" de canlı izleyebilirsiniz.
Ama şimdi yeterince belirtildi ;-)
Omurga tedavisi zordur. Bir yandan yüksek mekanik yüklere maruz kalırken, diğer yandan büyük hareket kabiliyetine sahiptir.
Omurganın tedavisi (örn. Fıtıklaşmış disk, faset sendromu, foramen stenozu vb.) Bu nedenle çok fazla deneyim gerektirir.
Omurganın çok çeşitli hastalıklarına odaklanıyorum.
Tüm tedavilerin amacı ameliyatsız tedavidir.
Uzun vadede hangi tedavinin en iyi sonuçları elde ettiği ancak tüm bilgilere bakıldıktan sonra belirlenebilir (Muayene, X-ışını, ultrason, MRI vb.) değerlendirilecek.
Beni şurada bulabilirsiniz:
- Lumedis - ortopedi cerrahınız
Kaiserstrasse 14
60311 Frankfurt am Main
Doğrudan çevrimiçi randevu düzenlemesine
Maalesef şu anda sadece özel sağlık sigortalarından randevu almak mümkün. Anlayacağını umuyorum!
Hakkımda daha fazla bilgiyi Dr. Nicolas Gumpert
A - beşinci boyun omuru (kırmızı)
B - altıncı torasik omur (yeşil)
C - üçüncü lomber vertebra (mavi)
- Vertebral cisimler - Korpus omurları
- Girdap deliği - Vertebral foramen
- Dikenli süreç
(çoğunlukla servikal omurlarda
ikiye bölünmüş) -
Dikenli süreç
- Enine işlem -
Enine süreç
- Kaburga için eklem yüzeyi -
Fovea costalis processus
- Üst eklem süreci -
Üstün eklem süreci
- Vertebral ark - Arkus omurları
- Kaburga için eklem yüzeyi
vertebral gövdede -
Fovea costalis üstün
- Kaburga-enine işlem eklemi -
Articulatio costotransversaria
- Kaburga - Costa
- Kaburga başlı eklem -
Articulatio capitis costae
- Enine işlem deliği
(sadece boyun omurları için) -
Foramen transversarium
- Lomber vertebranın enine süreci
("Maliyet süreci") -
Maliyetli süreç
Tüm Dr-Gumpert resimlerine genel bir bakışı şu adreste bulabilirsiniz: tıbbi çizimler
Omurlararası diskler ve bağlar
Bir Plak (= intervertebral disk), iki omur gövdesi arasındaki kıkırdaklı bağlantıyı temsil eder.Bir bağ dokusu ve kıkırdaklı dış halkadan oluşur. Annulus fibrosus ve olarak bilinen yumuşak bir iç jelatinimsi çekirdek Çekirdek pulposus belirlenmiş.
- Plak
(Plak) -
Discus inter vertebralis
- Jelatinli çekirdek - Çekirdek pulposus
- Fiber halka - Annulus fibrosus
- Spinal sinir - Spinal sinir
- Omurilik - Medula spinalis
- Dikenli süreç - Dikenli süreç
- Enine süreç -
Enine süreç
- Üst eklem süreci -
Üstün eklem süreci
- Omurlararası delik -
İntervertebral foramen
- Vertebral cisimler - Korpus omurları
- Ön boyuna bağ -
Boyuna ön bağ
Plak bir tampon görevi görür ve böylece omurgayı etkileyen şokları ve titreşimleri azaltır. Ayrıca, tek tek omurların birbiriyle daha iyi hareket etmesini de sağlar. Tüm omurların böyle bir tamponu yoktur: birinci ve ikinci servikal omurlar özel bir eklem oluşturur ve bu nedenle farklı bir yapıya sahiptir. Aynı durum, gelişim sırasında birbirleriyle birleşen sakrum ve koksiks omurları için de geçerlidir (bkz. Yukarıdaki sakrum ve koksiks).
Omurlararası diske atanan önemli görevler ve işlevler nedeniyle, ona karşı özel bir sorumluluk gösterilmesi anlaşılabilir bir durumdur. Bunun anlamı: Omurga hasarından mümkün olduğunca kaçınılmalıdır. Bu, örneğin "arkaya uygun" davranış ("Okula dönüş“).
Ek olarak, bununla birlikte, omurlararası diskin uygun şekilde beslenmesi de özel bir önem taşır. Bu "doğru" diyetin temelde sağlıklı gıda alımıyla hiçbir ilgisi yoktur. Omurlararası diskin hareketliliği ve esnekliği, düzenli sıvı alımıyla sağlanır ve bu da ancak kişinin sağlıklı ve yeterli hareketiyle sağlanabilir. Eğer intervertebral disk dönüşümlü olarak yüklenir ve boşaltılırsa, yeterli sıvı absorpsiyonu genellikle “intervertebral diskte çalışılarak” garanti edilir.
Omurlararası diskin esnekliğini korumak için hiçbir şey hareket kadar önemli değildir. Ancak bu miktarda hareket uygun olmalıdır. Bu, sadece küçük molalarla kalıcı hareketin bile kronik egzersiz eksikliği kadar olumsuz etkilere sahip olabileceği anlamına gelir.
Her iki durumda da kıkırdaklı dış halka kırılgan hale gelebilir ve çatlayabilir. İç jelatinimsi çekirdeğe ondan çıkma fırsatı verilir, böylece daha sonra belirli koşullar altında girebilir. disk sarkması gelişebilir.
Omurganın maksimum desteği ve aynı zamanda maksimum hareketliliği garanti edebilmesi için, bir yandan omurganın tüm uzunluğu boyunca uzanan güçlü bağlar mevcut olmalıdır. Ek olarak, kurs süresince sunulacak olan başka bağlar gereklidir.
- ön boyuna bant karın ve omurga arasındaki stabilizasyondan sorumludur.
- arka boyuna bağ vertebral gövdenin arka yüzeyleri üzerinde uzanır ve ön vertebral kanal alanını kaplar.
- sarı şerit (= Ligamentum flavum),
ilgili vertebral kemerlerin arasında bulunur.
- Bir bağ sistemi, tek tek omurların enine süreçlerini ara enine süreçlerle birleştirir.
- Bir ligament sistemi (= ara spinöz proses ligamentleri), spinöz süreçleri ve dolayısıyla omurların arkasını birbirine bağlar.
- Bir bağ ayrıca tüm dikenli süreçlerin üzerine uzanır ve omurgayı bir arka stabilizasyon şeklinde destekler.
Sırt kasları ayrıca tüm kayış sistemi için ek destek sağlar. Yalnızca eklem etkisi ve karşılıklı destek, omurganın iyi bilinen elastik ve stabilize edici işlevini ve yapısını mümkün kılar ve böylece herhangi bir dönme hareketi de dahil olmak üzere tüm yönlerde sayısız hareket olasılığını mümkün kılar.
Bant pullar
Omurlararası disk, iki omur arasında bir tampon görevi görür. Dış fiber halkadan oluşur (Annulus fibrosus) ve jel benzeri kütleden (Çekirdek pulposus). Çekirdek, tersinir su bağlama için kullanılır, yani - ilgili omurga bölümünün mevcut yük durumuna bağlı olarak - suyu serbest bırakabilir (ağır yük) veya suyu emebilir (yükü azaltabilir), böylece bir tür su yastığı gibi davranır veya sünger.
Omurlararası disk, bu nedenle, omurganın amortisörüdür ve bu nedenle, günümüzün hasta popülasyonunda giderek yaygınlaşan disk çıkıntılarında ve hatta sarkmış disk çıkıntılarında yansıyan muazzam kuvvetlere maruz kalır. Böyle bir fıtıklaşmış diskle, dış fiber halka gözenekli ve çatlak hale gelir, böylece çekirdeğin parçaları ortaya çıkar ve orada çalışan sinirleri tahriş edebilecekleri omurilik kanalına kısmen kayar (aşağıya bakınız).
Bant aparatı
Çok sayıda bağ, kemikli omurgayı stabilize eder. Bunlar ön ve arka uzunlamasına ligamenti (Boyuna ön bağ ve posterius) tüm omurga boyunca koşmak kafatası -e kuyruk koş, sarı kurdeleler (Ligamenta flava), bitişik vertebral kemerleri ve bağları dikenli süreçler arasında bağlayan (Ligamenta interspinalia).
Daha fazla bilgi burada bulunabilir: Omurganın bağları
Omurilik
Omurilik, tek tek vertebral deliklerden ayrılan omurilik kanalından geçer (Vertebral foramina) kaudal olarak oluşturulur ve her bir vertebral gövde üzerinde sağa ve sola bir sinir kordonu (omurilik siniri) verir. Bu spinal sinir, intervertebral deliklerden geçer (İntervertebral foramina) ve böylece omurilik kanalını terk eder.
31 çift spinal sinir vardır. 8 servikal (servikal omurgaya ait), 12 torasik (torasik omurgaya ait), 5 lomber (lomber omurgaya ait), 5 sakral (sakrum / sakral omurgaya ait) ve 1 koksigal (kuyruk kemiğine ait) , insanlarda sadece ilkel olan.
İlk spinal sinir, servikal omurga bölgesinde (C1) birinci servikal omurun (HWK 1) yukarısında, böylece servikal omurga alanında omurilik siniri ilişkili vertebral gövdenin üzerinde ortaya çıkar. Ancak 8 servikal spinal sinir ve sadece 7 servikal vertebranın olması, 7. servikal vertebranın altında ortaya çıkan 8. spinal sinir ile bu paterni değiştirir.
Böylece 1. torasik spinal sinir (Per 1) ilişkili omurga gövdesinin (BWK 1) altında.
Omurilik, 1. lomber omur seviyesinde biterken, omurilik sinirleri kendilerine atanan çıkış açıklıklarına giderken daha da aşağıya doğru ilerler. Artık omuriliğin kendisini içermeyen bu spinal sinir demetine denir. Kuyruk sokumu (Almanca: at kuyruğu). Sırt bölgesinde beyin sıvısı alırken (lomber ponksiyon veya CSF ponksiyonu), omuriliğe zarar verme riski olmadan 2. lomber omurdan (ancak genellikle 3. ve 4. bel omurları arasına) bir iğne sokulabilir. . Orada çalışan cauda equina esnektir ve iğnenin ucundan kaçabilir.
kızdırmak
Omurga, insan omuriliğinin etrafında sinir tellerinin geçtiği kemikli bir koruyucu duvar oluşturur kaslara elektriksel dürtüler gönder. Ayrıca hassas duyusal algılar üzerinden çevre Omurilik bilinçli olarak algılanabilecekleri beyne yönlendirilir. Vücudun çevresel bölgelerine, örneğin kollara ve bacaklara ulaşmak için, sinir kordonları omurilikten ayrı ayrı omur gövdeleri arasında çekilir.
Örneğin omurgadaki herhangi bir hasar için Omurga kırıkları, Fıtıklaşmış diskler ve dejeneratif omurga hastalıklarıOmurgadaki sinirler yakınlığı nedeniyle risk altındadır. Sırtta meydana gelen ve çevreye yayılan ağrı durumunda acil tedavi gerektiren sinir tutulumu olabilir.
Omurilik kanalındaki omurilik içinde uzanan omuriliğin kendisi şunlardan oluşur: Sinir dokusu. Enine kesitte, omurilik yaklaşık olarak yuvarlak, açık renkli bir yüzey olarak görünür (Beyaz madde), ortasında kelebek şeklinde, daha koyu, gri bir yapı bulunan (gri madde). Gri madde, sinir hücrelerinin (perikaryen) gövdeleri tarafından oluşturulurken, etraflarındaki beyaz yüzey onların çıkıntılarını (aksonlar) temsil eder.
Omurilik farklı yollar içerir Beyinden vücudun geri kalanına (çevreye) ve çevreden beyne geri bilgi aktaran farklı niteliklerle. Hareket komutları beyinden kaslara aktarılır ya da tam tersi ağrı gibi algılar ciltten beyne geçer. Omurilik bu kadar önemlidir Beyin ve vücudun geri kalanı arasındaki aracı.
Altta yatan iki omur gövdesi, içinden spinal sinirlerin ortaya çıktığı bir intervertebral delik (foramen intervertebrale) oluşturur. Bunlardan 31 çift doğrudan omurilikten ortaya çıkar, ancak periferik sinir sistemine aittir. Hepsi karışık sinirlerbu nedenle hassas (ör. hissetme veya ağrı algılama), motor (hareket) ve bitkisel (ör. terleme) nitelikler içerir.
Sinir kökü
Sinir kökleri omuriliğe giren veya çıkan liflerdir. Omurganın her bölümünde (segment) sağda ve solda 2 tane var Sinir kökleri, bir Arka ve bir Ön.
ön kökler yönetmek beyinden kaslara motor komutlarıoysa Acı veya dokunma gibi hassas bilgileri geri alın doğrudan vücuttan beyne. Bir taraftaki 2 kök, omurilik siniri (omurilik siniri) oluşturmak için omurilik kanalında birleşir. Bir spinal sinir, omurilik kanalını her iki taraftaki bir intervertebral delikten terk eder.
Servikal omurga
Toplam 7 servikal omurdan, birinci (atlas) ve ikincisi (eksen), omurların temel şeklinden en fazla sapma gösterir. Hem kafanın ana yükünü taşıyabilecek hem de bir bilyeli mafsal gibi üç derecelik serbestlikte hareket sağlayabilecek şekilde inşa edilmişlerdir. Adını Yunan mitolojisinden alan ilk servikal vertebra "atlası", doğrudan kafatasının oksipital açıklığının (foramen magnum) altında yer alır, tüm yükünü taşır ve ikinci servikal omurun dişini, ekseni içerir. Diğer beş servikal omur (servikal omurga), yukarıdan bakıldığında neredeyse küp şeklinde olan nispeten küçük bir omurga gövdesine ve kafatasından gelen sinir yollarının omurilik olarak devam ettiği büyük, üçgen bir omur deliğine sahiptir. Özel bir anatomik özellik olarak, servikal omurganın enine süreçleri bölünür ve böylece sol ve sağda beyne (arteria vertebralis) besleyen bir atardamarın yolunu açan bir kanal oluşturur. 3. servikal omurdan itibaren, enine sürecin üst yüzeyinde, ilgili spinal sinirin intervertebral delikten dışarıya doğru çıktığı derin, geniş bir oluk vardır. Servikal omurga bölgesinde her iki tarafta sekiz demet sinir ortaya çıkar. İlk dört, boyun kaslarını ve en önemli solunum kası olan diyaframı sinirlendiren servikal sinir pleksusunu oluşturur.
Bu omurilik bölümlerinin üzerinde bir yaralanma durumunda, örneğin bir araba kazasından, bağımsız solunum artık mümkün değildir. Alt dört sinir demeti, ilk torasik omurga ile birlikte, kol ve göğüs kaslarının motor fonksiyonlarından ve bu bölgelerdeki cilt bölgelerinden sorumlu olan kol sinir pleksusunu oluşturur.
Yedinci servikal vertebra, dışarıdan geriye doğru çıkıntı yapan dikenli süreçle hızlı bir şekilde tanımlanabilir. Bu ona kendi adını verdi: Vertebra Prominens.
Eklem süreçleri, tek tek omurları birbirleriyle yukarı ve aşağı doğru eklemlenir.
Konuyla ilgili daha fazlasını okuyun: Servikal omurga
Torasik omurga
Torasik omurga 12 omurdan oluşur. Omurga gövdeleri lomber omurgaya doğru ilerledikçe yavaş yavaş uzar ve genişler. Omurga deliği yaklaşık olarak yuvarlaktır ve servikal ve lomber omurgadakinden daha küçüktür, uç yüzeyler yuvarlak ve üçgen şeklindedir. Dikenli süreçler uzun olduğundan ve geriye ve aşağıya doğru keskin bir şekilde büküldüğünden, torasik omurlar özel bir şekilde bağlanır (örneğin Çatı kiremitleri) dişli. İçin Torasik omur koy pirzola bu nedenle hem omur gövdelerinde hem de enine süreçlerde kıkırdakla kaplı eklem yüzeyleri ile donatılmıştır. Yani iki tane var Kaburga-vertebral eklemler: Kaburga başı eklemi ve Kaburga kambur eklemi.
İlki, 2-10. kaburga üst üste duran iki omur gövdesi ve eklem yüzeyleri ile birlikte kaburga başından oluşur.
İçinde 1., 11. ve 12. kaburga sadece birini ifade eder Torasik omur kaburga kafası ile. Kaburga başı eklemlerinin tüm eklem kapsülleri bağlarla güçlendirilmiştir. Kaburga çıkıntı eklemlerinde 1-10 kaburga Kaburga çıkıntılarını, karşılık gelen torasik vertebral işlemin eklem yüzeyi ile eklemleyin.
İçinde 11. ve 12. kaburga karşılık gelen bir eklem yoktur, çünkü bu torasik omurların enine işlemlerinin eklem yüzeyleri yoktur. Bu eklemler ayrıca toplam 3 bağ ile güçlendirilir. Sadece kaburgalar ve ilişkili torasik omurlar arasında değil, aynı zamanda kaburga boynu ile bir sonraki yüksek omurun enine süreci arasında da ilerlerler.
Her iki nervür eklemi morfolojik olarak birbirinden tamamen ayrılmıştır, ancak hareket kabiliyetleri açısından bir birim oluştururlar.
Omurga
Lomber omurgada, enine süreçler şeklindeki kaburga uzantıları, servikal omurgadakinden çok daha güçlüdür. Bu nedenle, bu alandaki enine işlemlere aynı zamanda nervür işlemleri olarak da atıfta bulunulmaktadır. Ek kaburgalar oluşabilir, ancak bunlar genellikle herhangi bir rahatsızlığa neden olmaz. Öte yandan ek bir servikal kaburga ile kol sinir pleksusu ve ona eşlik eden arter daraltılabilir ve sözde skalenus veya servikal kaburga sendromu ortaya çıkar.
Lomber omurga, yukarıdan bakıldığında enine oval olan 5 güçlü omur gövdesine sahiptir. Büyük omur kemerleri, neredeyse üçgen bir omur deliği çevreliyor ve güçlü, düzleştirilmiş bir dikenli süreç oluşturmak için birleşiyor. Dik yürüyüş şekli nedeniyle lomber omurgada çok büyük bir ağırlık vardır. Bu stres, çeşitli klinik tablolara yol açabilir. Belli olmayan ağrıdan dejeneratif dejeneratif değişikliklere, bu bölgede sıklıkla bulunabilen tehlikeli fıtıklaşmış diske kadar, lomber omurga özellikle klinisyenlerin odak noktasıdır.
Omurga kanalının içinde, lomber omurganın veya içinde uzanan omuriliğin özel bir özelliği vardır.
Çoğu insanda bu, 2. bel omuru seviyesinde sona erer. Bu gerçek, insani gelişme tarihine kadar uzanıyor. Rahimdeki gelişimin 12. haftasına kadar, omurilik ve omurilik kanalı aynı uzunluktadır, böylece bir çift omurlararası delikten aynı yükseklikte ortaya çıkar. Yaşla birlikte omurga omurilikten daha hızlı büyür, böylece omurilik doğumda 3. bel omuru seviyesinde biter. Bu farklı büyümenin sonucu, sinirlerin omurilik köklerinin, omur kanalında eğik bir şekilde aşağıya, ilgili omurlararası deliğe çekilmesi ve buradan çıkmasıdır. Bir bütün olarak, bu köklere sözde "at kuyruğu" (Kuyruk sokumu). Bu bölgede daha fazla omurilik parçası olmamasına rağmen, omuriliği çevreleyen kılıflar veya deriler sakral kanala uzanmaya devam eder. Beyin omurilik sıvısının (Beyin ve omurilik sıvısı) alınabilir. Bu lomber ponksiyon, çeşitli hastalıkları teşhis etmek için kullanılır. Alt ekstremitelerdeki ve pelvik bölgedeki (spinal lomber anestezi) ağrıyı gidermek ve kasları felç etmek için cerrahi prosedürün bir parçası olarak bu bölgede bir anestezik de kullanılabilir.
Konuyla ilgili daha fazlasını okuyun: Omurga
Sakral omurga
Sözde Sakrum başlangıçta beş bağımsız omurdan oluşur. Ancak doğumdan sonra bunlar, önden bakıldığında üçgen görünümlü bir kemiğe dönüşür. Bununla birlikte, sakrum hala bir omurun tüm özelliklerine sahiptir. Kaynaşmış omurlar, üst bölgede sakral sinirlerin ortaya çıktığı dört T şeklinde kemik kanalı oluşturur. Birleşik dikenli süreçler, dışbükey arka tarafta tırtıklı bir kemik çıkıntısı oluşturur. Bunun her iki tarafında, enine işlemlerin sakrumun her iki tarafındaki kaburga temelleri ile birleştirilmesi, yanlarında pelvisin iliak kemikleri için kulak şeklinde eklem yüzeylerine sahip olan güçlü yanal kısımları yaratır.
Kuyruk sokumu, sakruma üç ila dört omur ilkesi ile birleşir. En azından ilk koksiks omuru genellikle hala tipik bileşenleri gösterir.
Omurganın ligamentöz aparatı
Omurga bağları omurlar arasında sağlam bir bağlantı sağlar ve yüksek mekanik yükler sağlar. Ligamentöz aparat içinde, vertebral gövde bağları ve vertebral ark bağları birbirinden ayırt edilebilir.
ön vertebral bağ kafatasının tabanından sakruma kadar vertebral cisimlerin önünden geçer. Derin lifleri ile komşu omur gövdelerini birbirine bağlar, yüzeysel kısımları ile birkaç segmente yayılır. Bu bağ, omurlararası disklere sadece gevşek bir şekilde bağlanmıştır. arka vertebral bağ arka fossadan omur gövdelerinin arkasından sakral kanala doğru uzanır. Ön bağın aksine, arka bağ, intervertebral diske sıkıca tutturulmuştur. Her iki bağ, omurganın eğriliğinin korunmasında rol oynar.
Adından da anlaşılacağı gibi, vertebral ark bağları, omurga kemerleri arasında, dikenli ve enine süreçler arasında uzanır ve böylece ek stabilite yaratır.
Omurganın hareket açıklığı
Omurganın hareketliliği için onlar Vertebral ark eklemleri (sözde küçük vertebral eklemler) sorumludur. Omurga kemerlerinin eklem süreçleri tarafından oluşturulurlar ve çiftler halinde oluşturulurlar. Omurganın kesitine bağlı olarak yataya farklı derecelerde eğildiklerinden, belirli bir hareket açıklığına ve özel hareket yönlerine sahiptirler (tabloya bakınız). Aşağıdaki hareketler genellikle mümkündür:
- İleri fleksiyon (Ventral fleksiyon)
- Geriye doğru bükülme (Dorsiflexion)
- Yana doğru fleksiyon (Yanal fleksiyon)
- rotasyon (Döndürme)
Aşağıdaki tablo, omurganın ayrı bölümlerindeki hareketlilik derecesini göstermektedir:
Servikal omurga (Servikal omurga):
- İleri fleksiyon: 65 °
- Geriye doğru bükülme: 40 °
- Yana doğru bükülme: 35 °
- Döndürme: 50 °
Torasik omurga (BWS):
- İleri fleksiyon: 35 °
- Geriye doğru bükülme: 25 °
- Yana doğru bükülme: 20 °
- Döndürme: 35 °
Lomber omurga (lomber omurga):
- İleri fleksiyon: 50 °
- Geriye doğru bükülme: 35 °
- Yana doğru bükülme: 20 °
- Döndürme: 5 °
Servikal omurga + torasik omurga + lomber omurga:
- İleri fleksiyon: 150 °
- Geriye doğru bükülme: 100 °
- Yana doğru bükülme: 75 °
- Döndürme: 90 °
Omurganın işlevi
Omurga, insan vücudunun ayrıntılı bir yapısıdır. birçok fonksiyon etkinleştirir.
Her şeyden önce, bunu tutuyor Gövde dik ve bu nedenle boşuna "omurga" olarak adlandırılmaz. Karmaşık bir Kemikli yapıların etkileşimi, Bağlar ve kaslar gövde, boyun ve başın stabilize edilmesini sağlar. Bu bakımdan insanların dik yürüyüşleri diğer omurgalılardan farklıdır.
Omurga kafatasını yukarı doğru taşır ve aynı zamanda başın her yönden serbestçe hareket etmesini sağlar. Ayrıca omurga, birçok küçük eklem yoluyla kaburgalara bağlanır ve omuz kuşağı ile ilgilidir. Omurganın alt ucu olan sakrum, diğer kemiklerle pelvik halkayı oluşturarak pelvisin oluşumuna katkıda bulunur.
Bir diğeri omurganın önemli işlevi onların bir hassas omurilik etrafında kemik koruması teklifler. Omurilik, kafatası kemiğindeki kemikli bir açıklıktan girer ve daha sonra Spinal kanal veya spinal kanal (Canalis vertebralis), birbirinin üzerinde yatan tek tek vertebral cisimler tarafından oluşturulur. Spinal kanalın her iki yanında intervertebral delik (foramen intervertebrale) bir açıklık vardır. Bu her zaman iki omurun birbirinin altında yatmasıyla oluşur ve sözde omurilik sinirleri (omurilik sinirleri) için çıkış noktasıdır.