David Crespo Crespo itibaren Janauli, Haryana 134102, Hindistan
Christine Feehan’ın ilk romanı Kara Prens ilk olarak 1999'da yayınlandı ve şimdi yeni bir “Author's Cut Special Edition” da yeniden yayınlandı. Kısa süre önce okuma fırsatım oldu. Subayı ve onun tropiklerini şekillendiren erken paranormal romantizmlerden biri olduğunu biliyordum. Yanılmıyorsam, bu sadece istememekle kalmayıp aynı zamanda mistik bağlarını kurduktan sonra fiziksel olarak birbirlerine sadakatsiz olamayacak cankurtaranların ilk örneği olabilir. Başka bir örnek “devamı yem” dir: bu romanın kahramanı, sonraki kitapların kahramanı olarak hizmet edecek eşit derecede huysuz, eşit derecede öfkeli kardeşler ve arkadaşlarla donatılmıştır. Kahramanın egemen doğası, Mikhail, ilk birkaç bölümde benim için büyük bir yapışma noktasıydı. Raven’dan itaat talep etmek için durup durmaz ve itaat etmediği zaman isteğini geçersiz kılar. İyi haber şu ki bu yönün iyileştirilmesi. Raven, Mikhail'e karşı ayakta durmaya ve hatta maço duruşunun bazılarında eğlenmeye başlıyor, Mikhail mecazi bir hap alıyor ve alayının tadını çıkarmaya başlıyor ve kitap cinsiyet rolleri cephesinde daha katlanılabilir hale geliyor (Mikhail hala zorlayıcı ve Raven olsa da) bazı sahnelerde hala rahatsız edici derecede zayıf). Alfa gerizekalılarından sık sık hoşlanmam ama kendi önemlerini açıklayabilen kahramanlardan zevk alıyorum. Ne yazık ki, kitap, karanlık Prens'in aslı baskısının Feehan’ın ilk romanı olması nedeniyle, başka meselelerle sınırlı. Bakış açısı sürekli atlar. Üçüncü kişi her şeyi bilen bir kişi mi yoksa sadece düz bir kafa atlamalı mı bilmiyorum ama dikkat dağıtıcı. Yazı, özellikle seks sahnelerinde melodram ve mor nesir ile kalın: “kadife”, “ipek”, “saten”, “lav” ve “kara büyü” figürü göze çarpıyor. Yine de en problemli olanı komploun şekilsizliği. Seks sahnesinden eylem sahnesine, seks sahnesinden eylem sahnesine, vb., Özellikle de hiçbir şeye kurgulanmış gibi görünmeden hareket eder. Sadece bir çeşit durma, son bir şiddet turundan sonra seks izliyor. Genel arsa yayının “Raven ve Mikhail'e aşık olması gerekiyorsa ve muhtemelen tüm yaşamları boyunca zulümle karşı karşıya kalacaklarsa”, bu sona ermeden çok önce çözüldü. Arsa arsası “Kuzgun Karpat ırkının umududur, çünkü aklı başında kalabilir ve kız çocuğu taşıyabilir” ise, 496 sayfadan sonra hala çözülmemiştir. Her ne zaman berbat bir şey olursa çılgınlığın sınırlarını zorlaştırıyor ve görünürde bebek yok. (Ben normalde Bebek Epilogunun bir hayranı değilim, ama kitabın "bitti" hissini vermenin uzun bir yolu olabilir.) Orijinal basımı okumadım, bu yüzden ne kadar olduğunu bilmiyorum kıvrımlı kalite, ilk kez kesilen sahnelerin yeniden eklenmesinden kaynaklanmaktadır. Sebebi buysa, belki de Karanlık Prens daha kısa bir sürede daha iyi durumdaydı. İlk birkaç seks / eylem döngüsünden sonra, bir slog gibi hissetmeye başladı. Öte yandan, paranormal romantizm kurallarının bazılarının nereden geldiğini bilmek istiyorsanız okumaya değer olabilir.
Bu kitap çok kolay okunur. Benim zevkime göre küçük bir grafikti, ama iyiydi. Kitap, 1920 ve 1930'larda ana karakter sirkte olduğu zamana kadar yanıp söner, ancak günümüze geri döndüğünde kitap çok yavaş ve sıkıcıdır.
60'larda yolunu bulan bir kız hakkında yaş kitabı geliyor.
Yemek tariflerinde size yol gösterecek adım adım resimleri beğendim. Meze tarifleri hızlı ve kolay.
Alice 15 yaşında ve bir ordu rezervi olan babası Afganistan'da görev yapmaya çağrıldı (2006). Bu yeni gelen roman, çoğunlukla Alice'in POV'sundan, ara sıra bölümlerin diğer karakterlere odaklandığı anlatılıyor. Sevdim ve yardım edemedim, ancak ortaya çıkan bazı olaylardan duygusal olarak etkileniyorum. Ancak, bir karakter vardı - Alice'in annesi Angie - kitabın çoğu boyunca o kadar da imkansızdır, özellikle de okuyucunun Angie ile empati kurması ve ondan tiksindirmemesi gerektiğini düşündüğüm için rahatsızlığım zevk ve takdirimi engelledi. Ayrı düşmüş anneler için çok az sabrım var ve özellikle çocukları üzerinde yaşayan bir kadın hakkında okumaktan zevk almıyorum. Ancak (yine), Alice tam ve harika yazılmış bir karakterdi ve hikayesini okuduğuma sevindim.
Want to know the infinite ways your body could be used after you cease to inhabit it? Then this one is for you ... extremely interesting, and funny!