1. Bölüm
16.yüzyılın sonları. Başarısız yazar-asker-aktör ve vergi tahsildarı Miguel de Cervantes, İspanyol Engizisyonu tarafından uşağı ile birlikte zindana atılmıştır. Vergisini ödeyemeyen bir manastıra karşı çıkmakla suçlanmaktadırlar. Burada mahkumlar sahte bir duruşma tertipler. Cervantes buna razı olur ancak mahkumların alelacele yakmak istediği o çok değerli el yazması metinlerini vermek istemez. Buna karşılık bir savunma önerisinde bulunur: Bu savunma, kendisinin ve tüm mahkumların rol alacağı bir oyun olacaktır. Cervantes, kısa bir süre içinde şövalyelikle ilgili çok fazla kitap okumuş, adaletsizlik üzerine aşırı düşünmekten çıldırmış ve gezgin bir şövalye olarak hayatını sürdürmeye karar vermiş yaşlı bir beyefendi olan Alonso Quijananın hikayesini anlatmaya başlar. Quijana kendisine Mançalı Don Kişot ismini takar ve uşağı Sancho Panza ile birlikte maceralara atılmak üzere yola çıkar.
Don Kişot, kendisinin en ölümcül düşmanı olan Büyücü lakaplı sihirbaz tarafından her an saldırıya uğrama tehlikesi altında olduklarını belirterek, Sancho Panzayı uyarır. Birlikte hana gelirler ve burada Don Kişotun gözü Aldonzaya ilişir; onun ömür boyu bağlılık yemini ettiği Dulcinea olduğuna inanır. Aldonza ise Don Kişot'un kendisine tuhaf ve rahatsız edici bir kibarlıkla yaklaşmasından hoşlanmaz. Don Kişot birden kafasının tıraşlı kısmını güneşten korumak amacıyla başına çanak geçiren berberi gösterir. Ardından kılıcını ona doğru yönelterek berberin başından çanağı alır. Çünkü çanağı, Mambrinonun mucizevi Altın Miğferi olarak görmektedir ve ona sahip olmak kendisini yenilmez yapacaktır. Rahip ve Dr.Carrasco ona gerçeği anlatmaya çalışsa da ikna etmeyi başaramaz. Daha sonra Pedro, kendisini çok beklettiği gerekçesiyle Aldonza'ya tokat atar. Bunun üzerine Don Kişot, Pedroya ve diğer tüm katırcılara meydan okur. Don Kişotun hiç dövüş becerisi yoktur, ancak biraz şans, biraz kararlılık ve biraz da Aldonza ile Sanchonun yardımlarıyla katırcıları yenilgiye uğratır.