Charm of the Soul Pets - Bölüm 148: Aile Grubunun Karşılaştığı Talihsizlik
Çeviri: bebebiskuvisi
Terk edilmiş bir ruh hayvanı, daha önce bir insanla ruh sözleşmesi imzalamış ama sonrasında ruh sözleşmesi bozulmuş bir ruh hayvanıydı.
Terk edilmiş bir ruh hayvanının, ruh hayvanları arasında sıradan olduğu söylenebilirdi ama böyle bir olayın nadiren gerçekleştiği de söylenebilirdi.
Bunun sıradan olduğunun söylenmesinin nedeni, insanın gücü sürekli artarken, erken seviyelerde yakalanmış ruh hayvanının ona ayak uyduramaması yüzündendi. Ruh hayvanının yeteneğinin yanı sıra, diğer faktörler de buna neden olabilirdi. Pek çok savaşı kaybettikten sonra ya da başarısızlıklarından sonra, efendisi ruh hayvanını terk ederdi. Terk etmek, aradaki ruh sözleşmesini bozduktan sonra ruh hayvanını serbest bırakmak anlamına geliyordu.
Bunun nadir olduğunun söylenmesi ise, ruh hayvanının ölmesinden ya da onu serbest bıraktıktan sonra, ruhun iyileşmesi için bir yıl gerekmesindendi. Bu bir yıl içinde, terk edilmiş ruh hayvanının yerini başka bir ruh hayvanıyla dolduramazdı. Yeni bir ruh sözleşmesi için bir yıl geçmesi gerekirdi.
Mesela bu küçük ve inatçı Mo Ye, Chu Mu’nun sekizinci ruh sözleşmesi (üçüncü ruh, ikinci ruh hayvanı) olacaktı. Chu Mu onunla olan anlaşmasını bozacak olursa, ruhu bir yıllığına yaralanacak ve ruh gücü bu bir yıl içinde asla tam hâline ulaşamayacaktı. Dahası, sekizinci ruh sözleşmesini yapabilmesi için de bir yıl gerekecekti.
Böyle bir bedel, epey fazla sayılabilirdi. Ruh hayvanı eğitmenleri normalde ruh hayvanlarındaki eksiklikleri telafi etmek için ruh kristallerine, ilaçlara, öznitelik taşlarına, ekipmanlara ya da öyle şeylere para harcarlardı. Ruh hayvanı ile olan ruh sözleşmelerini kolayca bozmazlardı.
“İnsanların onayı için bu kadar uğraşmanın sebebi bu mu?” Chu Mu ikinci bir ruh sözleşmesi imzalamayı denemedi. Aksine elini uzattı ve nazikçe Mo Ye’nin kırılmış kafasını okşadı.
Her ruh hayvanı bir ruha ve gurura sahipti. Belli ki, bu terk edilmiş, küçük Mo Ye’nin gururu, bir yıl önce efendisi tarafından ayaklar altına alınmıştı. Bu yüzden, karşılaştığı rakip ne kadar güçlü olursa olsun, ucunda ölüm bile olsa, onunla inatçı bir şekilde savaşmaya devam etmeye karar vermişti. Sadece insanların gözünde küçük, güçsüz bir şey olmadığını kanıtlamak için!
“Hou Hou--” Küçük Mo Ye kükredi ve Chu Mu’nun elinden kurtulmaya çalıştı. İnsanların ona dokunmasından hoşlanmıyormuş gibiydi.
“İnsanlar birbirlerinden farklıdır. Ne kadar büyük kusurları olursa olsun, ben, Chu Mu, seçtiğim ruh hayvanlarıyla bir ruh sözleşmesi imzaladığım sürece onları terk etmem. Kesinlikle onları güçlü yaparım.” dedi Chu Mu, ciddi bir şekilde.
“Hou Hou--” Küçük Mo Ye inatçı bir şekilde kükredi.
Mo Ye’nin Chu Mu’nun sözlerine güvenmediği aşikârdı. Arkasını dönerek yürümeye başladı. Tamamen yaralarla dolu bedeniyle ormanın derinliklerine doğru yürüdü yavaş yavaş. Ağaçların gölgeleri altındaki kızıl kana boyanmış mürekkep siyahı bedeni, Chu Mu da yalnız ama mağrur bir izlenim yarattı…
“Öylece gitmesine izin mi vereceksin?” diye sordu Qin Menger.
Gururla dolu küçük Mo Ye’nin ayrılışını izlerken, Qin Menger, neden Chu Mu’nun onunla zorla bir ruh sözleşmesi imzalamadığını anlamıyordu. Bu şartlar altında, inatçı Mo Ye direnmek isteseydi bile Chu Mu’ya direnemezdi.
“Kalbinde insanlara karşı bir gölge var. Onunla zorla bir ruh sözleşmesi imzalasam bile o gölge kaybolmayacak. Bundan kurtulamazsa, benimle uyum içinde olamayacaktır. Ruh hayvanının gücü kuşkusuz ki çok önemli ama ruh hayvanı eğitmeniyle hem kalben hem ruhen bir bağlantı kuramaması büyük bir engel oluşturacaktır…” diye cevapladı Chu Mu.
“Dahası, ruh hayvanları kendi hayatlarına ve ruhlarına sahiptir. Onlar insanların kölesi değiller; ne kadar güçlü ya da güçsüz olurlarsa olsunlar, şereflerine ve tercihlerine saygı duymak gerekir.” dedi Chu Mu yavaşça.
Qin Menger afalladı. Chu Mu’nun böyle sözler söyleyeceğini düşünmemişti. Güzel gözleriyle samimi Chu Mu’ya baktı. Aniden bu adamın konuşmasının ona tanıdık ve saygın bir duygu hissettirdiğini fark etti. Ne olduğunu bilmese de, geçmişten gelen bir düşünce, bir üzüntü hissetti…
Chu Mu acelesizce doğrulup birinci sınıf Mo Ye’nin yanına gitti, ama onunla bir ruh sözleşmesi yapmak amacıyla büyü sözlerini okumadı. Bunun yerine ruh hayvanı yüzüğünü kullandı ve bu değerli ufaklığı oraya yerleştirdi.
İnatçı Mo Ye’nin gidişiyle birlikte, Chu Mu’nun ruh sözleşmesini birinci sınıf Mo Ye ile imzalamaktan başka seçeneği kalmamıştı. Ama Chu Mu’nun birinci sınıf Mo Ye ile ruh sözleşmesi imzalamak gibi bir düşüncesi yoktu, çünkü inatçı Mo Ye’nin önünde sonunda onun önünde ortaya çıkacağına dair bir önsezisi vardı.
Değerli, birinci sınıf Mo Ye’yi yüzüğe koyduktan sonra, Şeytan Ağacı Askeri ve Mo Xie ağızlarında birer ruh çekirdeği ile Chu Mu’nun yanına geldi.
Chu Mu Şeytan Ağacı Askeri’ni ruh hayvanı bölgesine geri çağırdı, Mo Xie’nin de Acınası Görünüş’e dönmesine izin verdi. Wangluo Şehri’ne doğru yürümeye karar verdiği sırada Qin Menger’in büyüleyici bir şekilde orada durduğunu, gizlice gözyaşlarını sildiğini fark etti…
“Sorun ne? Yine mi ağlıyorsun?” Chu Mu onun yanına gelerek sordu.
“Demin söylediği sözler...Büyük Kardeşim Chu Mu’yu düşünmeme sebep oldu...o...bir ruh hayvanına bile sahip olmamasına rağmen, her ruh hayvanına çok saygılı davranırdı. Eğer...hâlâ yaşıyor olsaydı, kesinlikle çok müthiş bir ruh hayvanı eğitmeni olurdu.” Qin Menger konuşurken daha da hüzünlendi. Gözyaşları durmaksızın akmaya başladı.
Chu Mu donup kaldı. Onun için yas tutan kızı görünce yüreği parçalandı ve gözyaşlarını silmek için elini uzatırken dedi ki: “Öyleyse neden, o benmişim gibi düşünmüyorsun?”
“Sakın. Sen sadece ruh hayvanlarını beslemek için diğer insanların hayatlarını kullanan Kabus Sarayı’ndan bir alçaksın. Sakın onunla kendini bir tutma.” Qin Menger hemen başını salladı ve Chu Mu’nun ellerinin ona dokunmasına izin vermedi.
Chu Mu şaşıp kaldı, ama düşününce bir şeyi fark etti. Muhtemelen ruh gücünü kullanarak Beyaz Kabus’u beslerken, Qin Menger onu bedeni beyaz şeytan alevleri ile sarılı bir şekilde görmüştü.
Chu Mu’nun kalbinde bir sızı ortaya çıktı. Aslında Qin Menger’e Chu Mu olduğunu söylemeyi düşünüyordu ama bu sözlerin ardından bundan vazgeçti.
Mo Ye Ormanı kafa karıştırıcı bir yer olarak kabul edilemezdi. Chu Mu bir kez yürümeye başladığında ne tarafa gideceğini bulmuştu bile.
Yönünü belirledikten sonra da, Qin Menger’le beraber ormanın çıkışına doğru yürüdü. Chu Mu’nun tahminlerine göre, Mo Ye Ormanı’ndan çıkıp doğuya doğru yürümeye devam ettikten sonra, muhtemelen Wangluo Şehri’nin çok yakınına ulaşacaklardı.
“Hui---”
Aniden ormanda bir gürültü yankılandı.
Chu Mu hemen adımlarını durdurarak sık ağaçlara doğru baktı. Çeşitli özniteliklerden kaotik enerji dalgalarının çok da uzaktan gelmediğini fark etti.
“Sorun ne?” Qin Menger’in algısı, Chu Mu’nunkinden daha düşüktü ve Chu Mu’nun durduğunu görünceye kadar bir terslik olduğunu anlamamıştı.
“Bir sürü insan var. Muhtemelen ruh hayvanları tarafından çembere alınmışlar!” Chu Mu ruh hayvanı çağırmadı. Kendi bedeni üzerinde Rüzgar Binişi’ni kullandı ve hemen bir ağacın üstüne çıkarak ileriye doğru bakmaya başladı.
İleride, camgöbeği-siyah renkli ve koyu kahverengi kıyafetler giyen bir insan grubu vardı. Her birinin komutan sınıfı bir ruh hayvanı vardı ve ikişer tane de ortalama güçte ruh hayvanlarına sahiptiler.
Ama bu ormanda nasıl hayatta kalacaklarını bilmiyorlarmış gibi görünüyorlardı. Tehlikeyle karşılaştıkları anda tüm ruh hayvanlarını çağırmıştılar. Ama daha fazla ruh hayvanı çağırarak, çevrelerinin de vahşi ruh hayvanlarıyla dolmasına sebep olmuştular.
“Chu Ailesi Muhafızları?” Chu Mu çabucak camgöbeği-siyah kıyafetler giyen ruh hayvanı eğitmeni grubunu tanıdı.
Camgöbeği-siyah giysiler, Chu Ailesi Muhafızları’nın eşsiz sembolüydü. Onlar, Chu Ailesi’nin görkemli korumalarıydılar ve hepsi de Ruh Öğretmeni’ydi. Her üye titiz bir seçime ve katı br eğitime tabi tutulurdu ve hepsi de Chu Ailesi’ne mutlak bağlılık beslerdi.
“İkinci Amca, Chu Si Amca?” Chu Mu’nun görüş mesafesi, pek çok insandan üstündü. Hemen kaotik savaşın ortasındaki Chu Tianlin ve Chu Si’yi tanıdı.
Dört yıl, ikisini de pek değiştirmemişti. Yüzleri biraz daha kırışmıştı ama Chu Mu onları hâlâ tanıyabilirdi.
Chu Mu hemen koyu kahverengi kıyafetli insanların da Qin Ailesi’nden olmaları gerektiğini düşündü. Qin Ailesi, Chu Ailesi’yle her zaman iyi ilişkilere sahipti. Muhtemelen Qin Menger’i bulmak için Chu Ailesi Muhafızları’yla birlikte Çökmüş Orman’a gelmişlerdi.
Chu Ailesi Muhafızları ve Qin Ailesi insanları zor bir durumdaydı ve Chu Mu onları kurtarmak için bir yöntem düşünmeliydi…
“Orada ne oluyor?” Qin Menger, ağaç tepesine tırmanmış Chu Mu’ya bakarak bir soru sordu.
“Chu Ailesi ve Qin Ailen’den insanlar orada. Bizi aramak için buraya gelmiş olmalılar. Ama bir Avcı Kurt sürüsü tarafından sarılmışlar.” dedi Chu Mu.
“Ha? Avcı Kurt sürüsü mü?” Qin Menger hemen panikledi.
Avcı Kurtlar, hizmetçi sınıfı ruh hayvanları olsalar da, sık sık sürüler hâlinde dolaşırlardı. Yüzlercesi, hatta binlercesi bir araya geldiğinde çok korkutucu olurlardı. Karşılarında güçlü ruh hayvanları olsa bile, sayı üstünlükleriyle onları kemikleri bile kalmayana kadar yerlerdi.
“Şu yönde iki yüz metre kadar yürüdükten sonra dur ve Alev Kuşun’u çağır. Şeytan Ateşinin Uğursuz Alevleri’ni havada gördüğünde, hemen Alev Kuşun’a Alev Yağmuru’nu kullanarak ormanı yakmasını söyle. Başka ateş tipi ruh hayvanın varsa onu da çağırabilirsin. Hızlı bir şekilde, kontrol edilemez bir yangın çıkarman gerek!” dedi Chu Mu.
Qin Menger tereddüt etmeden başıyla onayladı. Aceleyle ağaçlarına arasına doğru hareket etti ve insan grubuna daha da yaklaştı.
Qin Menger’in ayrıldığını görünce, Chu Mu tekrar bir ağacın üstüne çıktı. Çabucak ağaçların üstünden hareket ederek insan grubuna yaklaştı.
“Mo Xie, bundan sonrası sende.” Chu Mu, Mo Xie’yi okşayarak konuştu.
“Wuwuwu---” Mo Xie, Chu Mu’nun niyetini anladı ve omzundan aşağı atladı. Çabucak kurt sürüsünün içine daldı ve küçük bedeniyle hızla kurtların arasında hareket etti.
Mo Xie de gittikten sonra, Chu Mu tekrar Şeytan Ağacı Askeri’ni çağırdı. Bu orman savaşında, Şeytan Ağacı Askeri maksimum yeteneğini sergileyebilecekti.
Şeytan Ağacı Askeri’ne yerinde kalmasını emrettikten sonra, Chu Mu, Chu Ailesi Muhafızları’nın olduğu yere yaklaşmak için Rüzgar Binişi’ni kullanarak ağaçların üstünde hareket etmeye devam etti. Avcı Kurtlar’ın dikkatini çekmek istemediği için aurasını gizledi.
“Ben, Büyük Chu Ailesi’nden Chu Chen. Planıma uyarsanız bu durumdan kurtulmanıza yardım edebilirim.” Chu Mu ruh andacını kullanarak sesini Chu Ailesi ve Qin Ailesi insanlarının kulaklarına ulaştırdı.
Mesajı ilk alan kişi olan Chu Tianlin’in gözleri parladı. Bakışları, kurtarıcısını görmek için Avcı Kurtlar’la dolu ormanı taradı.
Ama Chu Mu’nun figürünün bir ağacın tepesinde olduğunu fark ettiği anda hayrete düştü.
Genç adamın üzerinde durduğu ağacın altında bir sürü Avcı Kurt vardı ama hiçbiri onun varlığını fark etmemişti. Bu genç adam, çevresiyle tamamen birleşmiş gibiydi!