Everlast politik bir sanatçı değil, ancak Hip Hop’un yerleşik şarkıcı-söz yazarı kesinlikle müziği mücadele eden Amerikalıyı temsil eden biri.
Dinamo, 90'lı yılların başlarında Jump Around with House Of Pain'i bıraktığında parti kültürüne dalmış genç bir İrlandalı rapçiydi, ancak zaman geçtikçe olgunlaştı - insanlara gerçek dünyada neye benzediğini daha sonra bir gitarla anlattı. on yıl ve herkes 2000'lere girerken bu mesajların güçlendirilmesi.
Şimdi, 2011'de altıncı stüdyo teklifine ruhunu dökmeye devam ediyor. Nankör Yaşamın Şarkıları kendi markası Martyr Inc. Records aracılığıyla piyasaya sürülecek ve EMI aracılığıyla dağıtılacak. Ekonomik açıdan stresli single I Get By ile beslenen 15 parçalık koleksiyon, Everlast'ın alışılmış Hip Hop havasıyla rock, blues ve folk harmanıyla hikayeleri detaylandırıyor.
Basitçe ifade etmek gerekirse, Everlast sürekli olarak engelleri aşan ve çoğu şehirli müzik sanatçısının korktuğu çizgileri aşan biri ve bunu sanatından ödün vermeden yapıyor. Bundan dolayı daha az radyo yayını alabilir, ancak dinamo kendi teninde rahattır.
Bununla birlikte Everlast, HipHopDX.com'a derinlemesine konuşuyor. Nankör Yaşamın Şarkıları , House Of Pain'in reformasyonunu ve eğitim aldığı karma dövüş sanatları disiplinini farklı türlerle buluşturuyor.
HipHopDX: En son albüm çıkardığında Aşk, Savaş ve Whitey Ford'un Hayaleti 2008'de geri döndüm ve inanılmaz bir çabaydı - oldukça tartışmalı bir şekilde yılın en iyi Rock albümlerinden biriydi. Ama geri itilmeye devam etti ve sonunda düştüğünde, sessizce serbest bırakıldığını hissetti. Tam olarak ne oldu?
Everlast: Biliyorsunuz, bunu söylemek zor çünkü plak şirketi sahibi olduğumda kısmen sorumlu oluyorum, ama ortaklarım, sadece bir boşluğu gömmek istediler. Onlar yayıncılardı, bu aslında mağazalara bir kayıt koymaktan ve insanların bunu fark etmesini sağlamaktan farklı bir oyun. Bu yüzden sadece yanlış insanlarla ortaklık kurduğumu düşünüyorum ve bunun ille de kimsenin hatası olduğunu düşünmüyorum. Suçlayarak zamanımı boşa harcamıyorum. Sanat yaparsın, onu söndürür ve yoluna devam edersin. Yapışırsa, yapışır ve bir kaydı bitirdiğimde onayladığımı bilirim. Bu sefer biraz daha iyi durumdayım. Ortağım gerçek bir plak şirketi, EMI [Kayıtlar], bu nedenle bu, plakların duyulmasında en azından biraz daha fazla çabaya yol açmalıdır. Tek isteyebileceğiniz, insanların farkında olmaları ve sonra bir seçim yapmalarıdır. Sadece son rekoru sanmıyorum, birçok insan onun var olduğunun bile farkındaydı. [Gülüyor]
DX: Yeterince adil. Devam edelim ve yeni albüm hakkında konuşalım Nankör Yaşamın Şarkıları . Kayıt süreci nasıldı?
Everlast: Yapımcılıkta başrolü üstlendiğim ilk albüm. Bunda yardımcılarım vardı, ama ben liderlik ettim, bu yüzden Los Angeles'ta kendi stüdyomu kurdum ve biraz rahatladım. Muhtemelen bir yıl boyunca, albümü kaydettim ve bir süredir müziğime devam ettiğim gibi gittim .. Beni etkileyen bir şarkı veya başka bir müzik türü duyarsam denerim küçük unsurları buradan ve oradan kapmak ve onları tarzım ne olursa olsun birleştirmek. Demek istediğim, aklımda ne olduğumu biliyorum. Ben bir Hip Hop sanatçısıyım, ancak bazı insanların bu konuda kafalarının neden karıştığını anlıyorum çünkü birçok insan Hip Hop'un onlar için ne anlama geldiğine dair çok dar bir tanıma sahip.
DX: Pek çok insanın Hip Hop'un onlar için ne olduğuna dair çok dar bir tanıma sahip olduğunu söylüyorsunuz. Peki sizin kişisel Hip Hop tanımınız nedir?
Everlast: Benim tanımım sadece… olur. Temel olarak, benim tanımım, hayatımın yarısını, diğer türlerden çıkarmak ve bir Hip Hop ritmi yapmak için ara sıra küçük parçalar bulmak için bulabileceğiniz her müzik türünün plak kasalarını araştırarak geçirmişim gibi olurdu. Yani Hip Hop sadece bir duygu, ne demek istediğimi anlıyor musun? Ve muhtemelen son zamanlarda kariyerimin ikinci yarısını tam tersini yapmaya çalışarak geçirdim - Hip Hop'un ne olduğunu düşündüğüm şeyi alıp tersi yerine başka müzik türlerine getirdim. Bu yüzden benim için Hip Hop sadece bir duygu. İçinizde o küçük duyguyu ne verirse, kafanızı zıplatıp Oooh! Bu kadar.
DX: Müziğinizin izleyicilerin kafasını karıştırabileceğinden hiç endişelendiniz mi? Örneğin, radyoda Bubba Sparxxx’in albümü Kurtuluş Hip Hop radyosu için çok Rock ve Rock radyo için de Hip Hop oldu.
Everlast: Dürüst olmak gerekirse bundan gerçekten korkmuyorum. Bunu ben icat ettim, bu yüzden [müziğimi] bir türe ekleyememeleri, neredeyse gurur duyduğum bir şeydi. Radyoda çalınmayı biraz zorlaştırıyor, ama siktir et. Bir gün biri beni alacak. Bir gün, birisi tüm kayıtları toplayacak ve 'Vay canına, bu herif biraz çılgınca bir şey yaptı.
DX: Sağ. Açık Aşk, Savaş ve Whitey Ford'un Hayaleti Konsept Ortadoğu'da savaşan askerler, savaş zamanlarındaki zihniyetleri ve sivil hayata yeniden uyum sağlama etrafında şekillendi. Söyler misin Nankör Yaşamın Şarkıları bir teması var mı?
Everlast: Demek istediğim, yaptığım her şeyin bir teması olduğunu düşünüyorum. Sadece sahip olduğum bir tür sosyal yorum ya da gerçekten kalbin tavrı gibi birkaç şey hakkında yazıyorum, bu yüzden belirli bir süre içinde bir grup şarkı yazarsam, hepsinin bir teması var. Ama bu rekor bir öncekinden daha fazla temaya sahip olabilir, ama aklımda hiç de politik değil. Bence son albüm, Kill The Emperor, Stone In My Hand ve bunun gibi şarkılar nedeniyle politik olarak yorumlandı. Kendimi asla politik bir sanatçı olarak görmedim.
DX: Peki, hakkında konuştuğunuz en önemli konulardan bazıları ne dersiniz? Nankör Yaşamın Şarkıları ?
Everlast: En büyük sorunlar, yani Irak'a gidip askerleri ziyaret ettiğimde yazdığım Little Miss America adlı bir şarkı var. Sixty Five Roses adlı bir şarkı var. Sanki kızım bir hastalıkla doğmuş ve buna Kistik Fibrozis deniyor ve bu hastalıkla bir aile olarak başa çıkmaya benzemiyor - kalp kırıklığı ve kabul etmenin ve hareket etmenin diğer tarafına gelene kadar yaşadığın şeyler. hayatına devam et. Bir sürü bok var - bazı ağır bok. Ama şarkıların anlamı üzerine bu kadar çok şey koymaktan bile hoşlanmıyorum çünkü bir şarkının güzelliklerinden biri, birisinin onu alıp kendi haline getirebilmesi ve boşluklarını kendi kişisel hikayeleriyle doldurmasıdır.
DX: I Get By ilk single olarak yayınlandı ve tipik olarak, sanatçılar ilk single'larının ya en ticari dostu ya da albümlerinin neyle ilgili olduğunun en iyi temsili olduğunu düşünüyorlar. Hangi kategoriye uyuyorum?
Everlast: İyi bir sicil ile başladım. Tüm albümün en iyi temsili olup olmadığını bilmiyorum ... aslında, her yerde çok olduğum için olabilir. Tıpkı sonik olarak, albümümden asla bir şarkıyı çıkaramaz ve ona seslenemezsiniz, İşte kulağa böyle geliyor. Ama temelde, tüm tutumun öyle olduğunu düşünüyorum. İlk single'a gelince, benim için muhtemelen ilk single olabilecek üç şarkı vardı, ama o zaman neredeyse onu dikte etti. Şu anda sadece ülkede olan biten her şeyi bir şekilde dikte etti.
DX: Ve The Rain resmi ikinci single mı yoksa albümü daha fazla tanıtmak için bir parça mı?
Everlast: Hayır. Aslında, sadece bir çeşit… yöneticilerim ve beni temsil eden kişiler gibi, bu kayıtları her seferinde tek bir kayıt gibi çıkardığımı ve onları belirli türlerde çalıştırmaya çalıştığımı düşünüyorlar ve onlara uzun süre şunu anlatmaya çalışıyorum: Yo, Sanırım 'I Get By' Hip Hop istasyonlarında çalışabilir. Ama nedense kimse beni duymuyor, bu yüzden The Rain'i Hip Hop olarak yayınladılar. Sanki yayılsaydı, eminim peşinden giderdik, ama biraz daha fazla abartmak ve insanların bunu duymasına izin vermek için orada bir tür var. Aslında tam da bununla ilgili - farklı türlerde çalışmak. Albümümde ülke istasyonlarına gönderebileceğin kayıtlar varmış gibi hissediyorum, ne demek istediğimi anladın mı? Bu onun için iyi olabilir.
DX: Örneğin Kid Rock gibi ülkeye geçiş yapan birkaç Hip Hop sanatçısı var. Şarkılarınızın Country radyosunda çalınmasını ister miydiniz?
Everlast: Oh, sadece doğal olarak olsaydı, adamım. Ben çıkıp şöyle diyecek adamlardan biri değilim, Oh bak bana. Ben artık bir Country sanatçısıyım. Benim şarkılarımdan birini uyumlu bulmuşlarsa, tabii ki. Ama bunun peşinde olduğumdan değil, anlıyor musun?
DX: Kesinlikle. Yani yakın zamanda kovboy şapkası takıp ahırda sahne almayacak mısın?
Everlast: Hayır. Bu oldukça kötü. Birkaç Taşralıdan herhangi biriyle işbirliği yapardım, ama asla üniforma giymeye ve şöyle davranmaya çalışmam: Şimdi bana bak, ben bir taşralıyım. Bu gerçekten berbat. Bir sanatçıyı veya kendi türünde ne olursa olsun başarısız olan birini kaç kez gördünüz - her şeyden önce türlere zaten inanmıyorum. Yaptığım şey bu açık olmalı. Ama nasıl olur da bir Pop prensesi ya da Pop-lanet şarkıcısı, çocuk oyuncağı gördünüz mü, kariyerlerinde aşağı düşen bir orospu çocuğu birdenbire, ben artık bir Country şarkıcısıyım. Bu berbat, adamım.
DX: Seni orada hissediyorum. Basın bültenini okudum ve şunu belirtti Nankör Yaşamın Şarkıları manevi takipti. Bu doğru mu?
Everlast: Bence tüm müzik ruhani bir çıkış yolu, ama bilmiyorum. Belki de bunun nedeni, arkamda bazı çocukça şeyler koymam ve belki de bu olgunluğun bir kısmının kayıtlara yansımasıdır. Hayatta pek çok şeyle huzur içinde olduğum bir yere geldim. Tüm felsefem şöyle: İyi olmasa bile, her şey yolunda. Bu yüzden buna neyi atfedeceğimi de bilmiyorum. Gerçekten herhangi bir din ya da başka bir şeye odaklanma yok çünkü kendimi hala Müslüman olarak görsem bile, gerçekten değilim. Tüm organize dinleri gerçekten reddediyorum. Sadece din organizasyonundan pek iyi bir sonuç görmüyorum. Bilirsin? Bir grup insan bir araya geldiğinde ve ruhani olduğunda ve birbirleri hakkında iyi hissettiklerinde harika şeyler olabilir. Ama felsefenizi ve ideallerinizi, hepsini paylaşması gerekmeyen başka insanlara dayatmaya başladığınızda, Filistin ve İsrail'e ve tüm bu tür şeylere dönüşüyor. Bilirsin? Kızılderililer ve Pakistanlılar, biliyor musun? Temelde, dinsel farklılıklar bu çatışmaların çoğuna neden oluyor dostum, bu yüzden organize din kavramını tamamen reddediyorum.
DX: Dindar ve ruhani olmanın iki farklı şey olduğunu düşünen bazı insanlar var ve sonra ikisinin aynı olduğuna inanan başkaları var. Nerede yalan söylüyorsun
Everlast: Evet, demek zor, adamım. Bu sadece hissetmeniz gereken veya hissetmediğiniz bir şey. Spiritüel, dini… benim için dindar… bu çok zor bir soru çünkü bana din diyorsunuz ve ben otomatik olarak kuralları ve kısıtlamaları düşünüyorum, ne demek istediğimi anlıyor musunuz? Sorunlarım olduğunda sorun bu. Bir kitapta veya kilisede, camide veya sinagogda ne yapmam ve yapmamam gerektiğini söylememe gerek yok gibi. Doğru büyüdüm adamım. Neyin doğru neyin yanlış olduğunu biliyorum. Birini incitmekle birini incitmemek arasındaki farkın ne olduğunu biliyorum ve bu hemen hemen altın kural. Başkalarına yap. Eğer buna hakim olursanız ve bunu kabul ederseniz ve buna inanırsanız, evrende gerçekten başka bir şeye ihtiyacınız yoktur.
DX: Karma dövüş sanatlarını takip ettiğinizi ve UFC Başkanı Dana White ile iyi arkadaş olduğunuzu fark ettim. Onunla ne zaman tanıştın?
Everlast: Aslında bir hayranıydı. [Eski UFC Hafif Ağır Siklet Şampiyonu] Chuck Liddell ile Boston'daki bir gösterime geldi. Hey, naber Chuck Liddell dedim ona ve onlar da, Oh kahretsin! Everlast ve bu karşılıklı bir hayran şeyiydi. Dana, UFC'yi yeni devralmıştı ve Yo, bazı kavgalar yapmak istiyordu. Bana numarasını verdi ve sanki, o andan itibaren gitmek istediğim her kavga kolay bir peasy gibiydi, anlıyor musun?
DX: UFC Hafif Sıklet Şampiyonu Frankie Edgar, birkaç hafta önce UFC 136'da Gray Maynard'a karşı arkadan gelen nakavt yaptığında ne kadar etkilendiniz?
Everlast: Biliyor musun, Grey Maynard bazı arkadaşların arkadaşı, bu yüzden onu destekliyordum, ama Frankie Edgar lanet olası bir gladyatör. Bu çocuk harika. Ondan tamamen etkilendim.
DX: Söylentiye göre bir sonraki adımda Benson Henderson, Clay Guida veya Strikeforce Hafif Siklet Şampiyonu Gilbert Melendez ile dövüşecek.
Everlast: Onun [UFC Tüy Siklet Şampiyonu] Jose Aldo ile dövüşmesini görmek istiyorum. Aldo ve Edgar'ın buna girdiğini görmek istiyorum dostum. Benim görmek istediğim bu. Olacak. Bir veya iki yıl sürecek. Bölümlerindeki herkesi temizlemek zorunda kalacaklar ve sonra olacak. Frankie Edgar kilo bile vermez, böylece 145'e kolayca gidebilir.
DX: Herhangi bir dövüş sanatında antrenman yapıyor musunuz? Brezilya Jiu-Jitsu veya Muy Thai'deki gibi mi?
Everlast: Yaklaşık bir yıldır yapmadım. Kızım [doğduğundan] beri çok çılgınca, ama evet, Beverly Hills Jiu-Jitsu [Kulüp] 'te Marcus Vinicius adında bir adamla Brezilya Jiu-Jitsu yapıyordum. Bir süredir yapmadım. Aslında durduğumda mavi kemerimden bir şerit ötedeydim, bu yüzden geri dönüp onu almalıyım. Bunu sadece yaklaşık altı aydır ve ara sıra yapıyordum. Ama evet, biraz antrenman yapıyorum. Artı çocuklarımın yarısı şu ya da bu şekilde antrenman yapıyor, biliyor musun? Eğlenceli, ama aynı zamanda bir kalp rahatsızlığım ve her türlü bokum var, bu yüzden fazla vahşileşmiyorum. En fazla jiu-jitsu. Muy Thai'ye ya da diğer pisliklere girmedim. Bu çok fazla. Bunun için çok yaşlıyım.
DX: Yani seni Octagon'da görme şansı yok mu?
Everlast: Hayır. Yanımda bir silah getiremezsem, hayır.
DX: Seni orada hissediyorum. Peki House Of Pain ne zaman reform yaptı ve arkasındaki hikaye nedir? La Coka Nostra yüzünden miydi yoksa Dana White'ın da bir rolü var mıydı?
Everlast: Birkaç yıl önce, Danny [Boy], [DJ] Lethal ve ben St. [Patrick] Günü'nde Vegas'a gitmek ve House Of Pain'in orada olması olarak faturalandırılan kulüp deejay standı durumunu devralmak için tutulduk. DJ kabininden Jump Around'u yaptık. Şovu düşünmezdim, ne demek istediğimi anlıyor musun? Ve tekrar bir araya gelmeye gelince, sanırım buna giden yolu açan en önemli tek şey La Coka Nostra'ydı ve hepimiz bu proje üzerinde birlikte çalışmaya başladık. [Las] Vegas'ta bu tek seferlik işi yapmak için işe alındık, ki bu her şeyden çok bir DJ'e benziyordu ve sonraki yıl, Aziz Paddy Günü civarında bir sürü şov yapmamıza büyük bir ilgi vardı. . Dana aslında 'Siktir et hepsini.' Dedi. O hafta sonu bir parti vereceğim. Benim partimde oynayacaksın. Tamam gibiydik. Elbette. Neden olmasın? Bunu yapacağız. Bunu yapmak için ev arkadaşından daha iyi bir neden, ve bu hemen hemen buydu. Bunu yaptıktan sonra, siktir et, bazı şovlar yapmalıyız gibiydik. Yirmi yıl sonraydı, bu yüzden bunu yapmak için iyi bir neden gibi görünüyordu.
DX: House Of Pain, La Coka Nostra ve solo kariyerini yönetmek zor mu? Hepsini nasıl dengeliyorsun?
Everlast: Şarkıları kulağa geldikleri şekilde doğal bir şekilde yapıyorlar. Asla bunaltıcı değildir. Çalışmayı severim, her zaman meşgul olmayı severim, bu yüzden yapacak bir şey olmadığında, işte o zaman gergin olurum.
DX: Son iki yılda evlendin ve bir çocuğun oldu. Bir aile kurduğunuzdan beri hayata bakışınızı ve müzik kariyerinizi nasıl değiştirdi?
Everlast: Bilmiyorum. Aynı eski şeye bakış açınızı kesinlikle değiştirdi. Herhangi bir ebeveyn bunu söyleyecektir - en azından çocuklarının hayatına dahil olan herhangi bir ebeveyn. Her şeyi bir perspektife oturtuyor, biliyor musun? En yeni spor ayakkabılarını ve en havalı Nike ayakkabılarını almak için tükeniyor, bunların çoğu arka tarafa düşüyor çünkü halletmeniz gereken daha önemli şeyler var. Bir şey değiştiyse, muhtemelen pek çok çocukça davranışlarımı geride bırakmışımdır.
DX: House Of Pain'den şimdiye kadarki ilk solo çalışmalarınıza başladığınızdan beri, Everlast nasıl değişti?
Everlast: Nasıl değiştim? Bu oyunda büyüdüm. Bu oyuna eğlence için yapmaya başladım. Bunun bir kariyer olacağı hakkında hiçbir fikrim yoktu ve… Geçenlerde bu röportajı benimle gördüm. Ben mi! Mtv rap 17 yaşımdayken gülünç derecede gençtim, ama bana rapçi olmakla ilgili bir şey sordular ve cevabım, kariyerimin sonunda rapçi olarak tanınmadığımı umuyorum, ama ben ' Bir müzisyen olarak tanınıyorum, daha sonra yolda ne olacağını bilmiyorum, şimdi onu dinlediğimde bir nevi anlatıyor. Sanırım sadece bir yolculuğa çıktım, adamım. Sadece deniyorum, elimden geldiğince çok kazan. Hala her gün benden daha iyi müzisyenler olan ve benimle aynı şansa sahip olmayan kedilerle karşılaşıyorum, bu yüzden bunu takdir ediyorum ve elimden geldiğince çok şey öğreniyorum.