İsa: Sadece bir efsane mi?
Advent ve Noel sezonu yansıtıcı bir zamandır. İsa ve enkarnasyonuna yansıma, neşe, umut ve vaat zamanı. Dünyanın dört bir yanındaki insanlar doğumlarını açıklıyor. Diğerinden sonra bir ses yükseliyor. Kiliselerde festival, doğuş oyunları, kantatalar ve koro şarkılarıyla kutlanır. Yılın bütün dünyasının İsa, Mesih hakkındaki gerçeği bildiğini düşüneceği zamandır. Ancak ne yazık ki çoğu, Noel sezonunun tam anlamını anlamıyor ve festivali yalnızca ilgili festival havası nedeniyle kutluyorlar. Çok özlüyorlar çünkü İsa'yı tanımıyorlar ya da Hıristiyanlığın şafağından beri geçerli olan bir iddia olan ya sadece bir efsane olduğu yalanına uyuyorlar.
Gazeteciliğin katkılarının "İsa bir efsanedir" ifadesini ifade etmesi yılın bu döneminde olağan bir durumdur ve genellikle Mukaddes Kitabın tarihsel bir tanık olarak anlaşılmaz olduğu söylenir. Ancak bu iddiaların, birçok "güvenilir" kaynaktan çok daha uzun bir tarihe bakabileceklerini hesaba katmıyoruz. Tarihçiler sıklıkla tarihçi Herodot'un yazılarını güvenilir tanıklıklar olarak gösterir. Bununla birlikte, sözlerinin yalnızca sekiz tanınmış kopyası vardır, bunlardan en sonuncusu 900'e dayanır - zamanından 1.300 yıl sonra.
Bunu, İsa'nın ölümü ve dirilişinden kısa bir süre sonra yazılmış olan "bozulmuş" Yeni Ahit ile karşılaştırıyorlar. En eski rekoru (Yuhanna İncili'nin bir parçası) 125 ila 130 arasındadır. Yeni Antlaşma'nın Yunanca'da 5.800'den fazla, Latince'de yaklaşık 10.000 ve diğer dillerde 9.300'den fazla tam veya parçalı kopyası vardır. İsa'nın yaşamının tasvirlerinin gerçekliğini vurgulayan üç iyi bilinen alıntı sunmak istiyorum.
İlki, 1’tan gelen Yahudi tarihçi Flavius Josephus’a gidiyor. Yüzyıl geri:
O zaman İsa yaşıyordu, bilge bir adam [...]. Aslında, çok inanılmaz eylemlerin suç ortağıydı ve gerçeği sevinçle kabul eden tüm insanların öğretmeniydi. Bu yüzden birçok Yahudiyi ve aynı zamanda birçok paganı cezbetti. O İsa idi. Ve Pilatus, halkımızın en soylularının kışkırtılmasında, onu çarmıhta ölüme mahkum etmesine rağmen, eski takipçileri ona sadakatsiz değildi. [...] Ve bugüne kadar kendilerini arayan Hıristiyanların halkı var olmaya devam ediyor. Eski Yahudiler, Yahudi eski eserleri, Heinrich Clementz (Trans.)].
Latince Urtext'i İngilizceye çeviren FF Bruce, “Mesih'in tarihi, Julius Caesars gibi tarafsız bir tarihçi için tartışılmaz” dedi.
İkinci alıntı, ilk yüzyılda yazılarını yazan Roma tarihçisi Carius Cornelius Tacitus'a dayanıyor. Nero'nun Roma'yı yaktığı ve daha sonra Hıristiyanları suçladığı iddiaları ile ilgili olarak şöyle yazdı:
[...] Nero başkalarını suçladı ve utanç verici davranışlarından dolayı halkın nefret ettiği ve cezalandırdığı insanları cezalandırdı. İsmi Mesih, Tiberius'un yönetimi altında protestocu Pontius Pilatus tarafından idam edildi. [...] Bu nedenle, itiraf edenler önce ele geçirildi, daha sonra bildirileri üzerine, suçlandıkları kundaklama yüzünden değil, genel insan nefretlerinden dolayı daha az mahkum olduğu düşünülen çok sayıda insan. (Annales, 15, 44; GF Strodtbeck'ten sonra Almanca çeviri, E. Gottwein tarafından düzenlendi)
Üçüncü alıntı, Trajan ve Hadrian döneminde Roma'nın resmi tarihçisi Gaius Suetonius Tranquillus'tan geliyor. 125'ta ilk on iki Sezar'ın hayatı üzerine yazılmış bir çalışmasında, 41'ten 54'e hükmeden Claudius hakkında yazdı:
Chrestus'tan sürekli huzursuzluk uyandıran Yahudileri Roma'dan sürdü. (Sueton'un İmparatorluk Biyografileri, Tiberius Claudius Drusus Caesar, 25.4 Nisan; Adolf Stahr tarafından çevrildi; Mesih için “Chrestus” yazımını not edin.)
Suetonius'un ifadesi, İsa'nın ölümünden sadece iki yıl sonra, 54'ten önce Roma'da Hristiyanlığın genişlemesi anlamına geliyor. İngiliz Yeni Ahit bilgini I. Howard Marshall, bu ve diğer referansları dikkate alarak sonuca varıyor: “Hristiyanlık kilisesinin ya da İncil'in yazılarını ve arkasındaki geleneğin akışını, aynı zamanda Hristiyanlığın kurucusunun gerçekte bulunduğunu kabul etmeden açıklamak mümkün değil. yaşadı. "
Diğer bilim adamları ilk iki alıntıdaki gerçekliği sorgulasa ve hatta bazıları Hıristiyan elleriyle tahrif edildiğini düşünmesine rağmen, bu referanslar sağlam bir zemine dayanmaktadır. Tarihçi Michael Grant'in İsa: Bir Tarihçinin İncili İncelemesi adlı kitabında bir yorum duyduğuma sevindim ifade etti: “Yeni Ahit'e tarihsel materyal içeren diğer eski yazılarla aynı kriterleri uygularsak - ne yapmalıyız - bunu yapabiliriz İsa'nın varlığını, çağdaş tarihte figür olarak gerçek varlığı hiç sorgulanmamış olan bir çok putperest insanınkinden daha fazla inkar etmeyin. ”
Şüpheciler inanmak istemediklerini hızlı bir şekilde reddetse de istisnalar vardır. Şüpheci ve liberal olarak bilinen teolog John Shelby Spong, İsa'da Dini Olmayanlar için yazdı (İng.: Dindar olmayanlar için İsa): “Her şeyden önce İsa, belli bir zamanda belli bir yerde yaşayan bir insandı. İnsan İsa bir efsane değil, muazzam bir enerjinin yayıldığı tarihsel bir figürdü - bugün hala yeterli bir açıklama gerektiren bir enerji. ”
Bir ateist olarak bile, CS Lewis Yeni Antlaşma'nın İsa hakkındaki tasvirlerini sadece efsane olarak nitelendirdi. Ancak onları okuduktan ve eski efsanelerle ve bildiği efsanelerle karşılaştırdıktan sonra, bu yazıların onlarla ortak bir yanı olmadığını açıkça kabul etti. Aksine, formlarına benzerler ve gerçek bir insanın günlük hayatını yansıtan anıları biçimlendirirler. Bunu anladıktan sonra bir inanç bariyeri düştü. O andan itibaren, Lewis artık İsa'nın tarihi gerçekliğinin doğru olduğuna inanmakta bir sorun yaşamadı.
Birçok şüpheci Albert Einstein'ın İsa'ya ateist olarak inanmadığını savunuyor. “Kişisel tanrı” ya inanmasa da, bunu yapanlara savaş ilan etmemeye dikkat etti; çünkü: “Böyle bir inanç bana her zaman aşkın bir görüşün olmamasından daha mükemmel gibi gözükmektedir.” Max Jammer, Einstein ve Din: Fizik ve Teoloji; Almanca: Einstein ve din: fizik ve teoloji) Yahudi olarak büyüyen Einstein, "Nazarene'nin ışık figürü konusunda hevesli" olduğunu kabul etti. Bir konuşma partneri tarafından İsa'nın tarihsel varlığını tanıyıp tanımadığı sorulduğunda, “Şüphesiz. Kimse İsa'nın gerçek varlığını hissetmeden İncil'i okuyamaz. Kişiliği her kelimede yankılanıyor. Hiçbir efsane böyle bir hayatla dolu değildir. Örneğin, Theseus gibi efsanevi eski bir kahramanın hikayesinden aldığımız izlenim ne kadar farklıdır. Theseus ve bu formattaki diğer kahramanlar İsa'nın otantik canlılığından yoksundur. " (George Sylvester Viereck, Cumartesi Akşam Postası, 26 Ekim 1929, Yaşamın Einstein İçin Anlamı: Röportaj; Müh.: Einstein Hayatın anlamı: Röportaj)
Böyle devam edebilirdim, ancak Roma Katolik bilimcisi Raymond Brown'un haklı olarak belirttiği gibi, İsa'nın bir efsane olup olmadığına odaklanmak birçok insanın müjdenin gerçek anlamını gözden kaçırmasına neden oluyor. Mesih'in Doğuşunda Brown, Noel'de sık sık İsa'nın doğumunun tarihselliği hakkında bir makale yazmak isteyenler tarafından ele alındığını söyler. “Az bir başarı ile, onları evangelistler için ön plandan uzak bir soru yerine mesajlarına odaklanarak İsa'nın doğumuyla ilgili hikayeleri anlamaya yardımcı olabileceklerine ikna etmeye çalışıyorum. Noel hikayesini, İsa Mesih'in doğumunu yaymaya odaklanırsak, insanları İsa'nın bir efsane olmadığına ikna etmek yerine, İsa'nın gerçekliğinin kanıtı olarak yaşıyoruz. Bu yaşayan kanıt, şimdi bize ve topluluğumuza liderlik ettiği hayattır. Kutsal Kitabın amacı İsa'nın Enkarnasyonunun tarihsel doğruluğunu kanıtlamak değil, neden geldiğini ve onun gelmesinin bizim için ne anlama geldiğini diğerleriyle paylaşmaktır. Kutsal Ruh, Mukaddes Kitabı, bizi bize doğru çeken ve ona Baba'yı onurlandırabilmemiz için bizi enkarne olan ve yükselen Rab'le temasa sokmak için kullanır. İsa, her birimiz için Tanrı'nın sevgisinin kanıtı olarak dünyaya geldi (Yuhanna 1:4,10). Aşağıda onun gelmesinin birkaç nedeni daha var:
- Kayıp olanı aramak ve kaydetmek (Luka 19,10).
- Günahkarları kurtarmak ve otobüs çağırmak (1.Timoteos 1,15; Markos 2,17).
- Hayatını insanların kurtuluşu için vermek (Matta 20,28).
- Gerçeğe tanıklık etmek (Yuhanna 18,37).
- Babanın iradesini yerine getirmek ve birçok çocuğu zafere taşımak (Yuhanna 5,30:2,10; İbraniler).
- Dünyanın ışığı, yolu, gerçeği ve yaşamı olmak (Yuhanna 8,12: 14,6).
- Tanrı'nın Krallığının müjdesini duyurmak (Luka 4,43).
- Yasalara uymak (Matta 5,17).
- Çünkü baba onu gönderdi: “Tanrı dünyayı o kadar çok sevdi ki, tek unutulmuş oğlunu ona verdi, böylece ona inanan herkes kaybolmasın, sonsuz yaşama kavuşsun. Çünkü Tanrı, dünyayı yargılamak için oğlunu dünyaya göndermedi, dünyayı onun aracılığıyla kurtardı. Ona kim inanırsa yargılanmayacak; ama kim inanmazsa zaten yargılanmıştır, çünkü o sadece Tanrı'nın yeni yaratılmış Oğlu adına inanmaz ” (Yuhanna 3,16: 18).
Bu ay Tanrı'nın dünyamıza İsa aracılığıyla geldiğini kutlarız. Herkesin bu gerçeği bilmediğini kendimize hatırlatmak güzel ve biz buna çağrıldık (bunu sordum) bunu başkalarıyla paylaşmayı. İsa, çağdaş tarihte bir figür olmaktan daha fazlasıdır - O, Kutsal Ruh'taki Baba ile herkesi uzlaştırmaya gelen Tanrı'nın Oğlu'dur. Bu, bu zamanı bir sevinç, umut ve söz zamanı haline getiriyor
Joseph Tkach tarafından