Beden eğitiminin tarihi, Almanya, İsveç ve İngiltere'nin ilk gelişimini etkilediği 1800'lerin ortalarında başlar. Bu yüzyıl boyunca, bu kurs eğitim sistemine dahil edilmeye başlandı.
20. yüzyılın başında devlet okulları beden eğitimi programlarını geliştirmeye başladı. 1950 yılında, 40'tan fazla enstitü beden eğitimi alanında ders vermiştir.
Çoğu eğitim sisteminde, beden eğitimi (bazen beden eğitimi olarak da bilinir), fiziksel bilgi ve becerileri bir kişiye veya bir gruba aktarmak için oyunların veya hareketlerin araştırılmasının kullanıldığı bir derstir.
Beden eğitimi terimi ayrıca öğrencilerin okul sistemlerinde katıldığı ders dışı spor veya fiziksel aktivite anlamına gelir.
Diğer derslerden farklı olarak, bu alandaki çalışmaların çoğu teorik çalışmalara göre daha pratik katılımdır.
Beden eğitimi, beden eğitiminin akla yardımcı olduğu anlayışına dayanır. Bu faaliyetlerin öğrenme için değerli ve gerekli bir bileşen olduğu kabul edilmektedir.
Her ne kadar birçok kültür eski zamanlardan beri bir tür fiziksel aktivite eğitimi alsa da, diğer kültürler onu edebiyatı içermemesi için dışladı. Günümüzde eğitimde fiziksel aktivite gerekli bir unsur olarak kabul edilmektedir.
fon
Beden eğitimi, toplumun ilk aşamalarından bu yana, temel hayatta kalma ve avlanma becerilerinin aktarılması gibi basit formlarda mevcuttur.
Daha sonra, eski Çin, Hint ve Mısır uygarlıklarında temel olarak spor yarışmalarında, askeri taktiklerde ve dövüş sanatlarında uygulanan beden eğitimi gelenekleri vardı.
Yunan ve doğu etkisi
Beden eğitiminin gerçek tarihinin, fiziksel becerileri aktarmak için kullanılan metodolojilerin ve bir dereceye kadar eğitimcinin farklı niyetlerinin değişmesiyle başladığı düşünülmektedir.
Bu nedenle, Yunan etkisi bu disiplinin bugün nasıl geliştiğini anlamak için esastır.
Eski Yunanlılar anatomi, fiziksel başarılar ve fiziksel yetenekler üzerinde durur; Antik dünyada ilk kez bu unsurlar, hayatı dengelemek için bilimsel ve hümanist bir yaklaşımla birleştirildi.
Atletik bir yarışmaya ilk edebi atıf Homer İlyada'da korunur. Antik Yunan Olimpiyat Oyunları geleneği M.Ö. 8. yüzyılın başlarında ortaya çıkmıştır. C.
Doğu dünyasına gelince, antik çağlardan beri beden eğitimi alanı da gözlemlenebilir. Günlük yaşama entegre olan Japon fiziksel egzersiz geleneği Bushido'dan ("savaşçı yolu") gelmektedir.
Beden eğitiminin babası
Bu eğitim dalının yaratıcısının bugün bilindiği gibi Friedrich Ludwig Jahn olduğu düşünülmektedir. 19. yüzyıl boyunca Jahn, Almanya'da çocuklar için ilk jimnastik okulunu kurdu.
Jahn, en iyi toplum türünün, güç ve fiziksel yetenek standartları belirleyen bir toplum olduğuna inanıyordu. İlk açık spor salonu 1811'de Berlin'de açıldı. O andan itibaren, Jimnastik Derneği hızla büyüdü.
Kendileri için, İngiltere'de spor yapmaya, fiziksel aktivitelere katılım yoluyla ahlaki gelişimi vurgulayan bir sistemde uygulamaya başladılar.
Bu iki ülkenin etkisi, tüm dünyada spor ve fiziksel zindeliği desteklemek için çok önemliydi.
Aynı dönemde, ancak Jahn'ın gelişmelerinden bağımsız olarak, İsveçli profesör Pehr Ling jimnastikten faydalanmaya başladı.
1813 yılında İsveç Hükümeti ile birlikte Merkez Jimnastik Enstitüsü'nü geliştirdi; bu, fiziksel şartlanma alanını büyük ölçüde destekledi.
Diğer birçok Avrupa ülkesi bu hareketi izledi. İlk önce özel jimnastik okulları kuruldu.
20. yüzyılın başında organize sporlar yayılmaya başladı, böylece dünyadaki devlet okulları beden eğitimi müfredatı geliştirmeye başladı.
20. yüzyıl
19. yüzyılın son onyıllarında ve 20. yüzyılın başında, John Dewey ve meslektaşları ilerici eğitim fikirlerini teşvik ettiler. Bu fikirler geleneksel eğitime meydan okudu ve beden eğitiminin getirilmesini içeren reformlara yol açtı.
Stanley Hall ve Edward Thorndike gibi eğitim psikologları, Dewey'in öğrenme sırasındaki etkinliklere odaklanma fikrini destekledi.
Çocuk oyunlarının, çocukların gelişimi için önemli bir unsur olarak tanınması önerildi.
20. yüzyıl boyunca 1950'lere kadar, devlet okullarına beden eğitimi dahil edilmesinde önemli bir artış oldu.
1950'lerden ve 1960'lardan itibaren, ilköğretim düzeyinde beden eğitimi büyük bir büyüme gösterdi. Tüm halk eğitim sistemleri, müfredatlarında beden eğitimi programlarını benimsemeye teşvik edildi.
Modern çağ
Beden eğitiminin temel amacı, zaman ve yerin gereksinimlerine bağlı olarak değişebilir. Genellikle, farklı türlerde beden eğitimi aynı anda gerçekleşir; bazıları kasıtlı, bazıları ise istemeyerek.
Dünyanın dört bir yanındaki modern okulların amacı, amaçlarının öğrencilere yetişkinlikte sağlıklı bir yaşam tarzı sürdürme motivasyonunun yanı sıra bilgi, beceri, yetenek ve değerleri kazandırmaktır.
Bazı okullar ayrıca öğrencilerde kilo kaybını teşvik etmek için fiziksel eğitim gerektirir.
Bu programlarda yer alan etkinlikler fiziksel sağlığı geliştirmek, motor beceriler geliştirmek ve kurallar, kavramlar ve stratejiler hakkında bilgi ve anlayış sağlamak için tasarlanmıştır.
Ayrıca öğrencilere bir takımın parçası olarak veya çeşitli rekabetçi aktivitelerdeki bireyler olarak çalışmayı öğretmeyi amaçlamaktadırlar.
Beden eğitimi müfredatı ülkeye göre değişmekle birlikte, çoğu müfredat, öğrencilerin aşağıdaki faaliyet kategorilerinde en az asgari deneyime sahip olmalarını sağlamak için tasarlanmıştır:
- Sucul
- Bireysel veya ikili spor
- Takım sporları
- Ritim
- Dans
Bazı okullar öğrencilerden seçtikleri spor kıyafetlerini giymelerini, bazılarında ise üniforma giymelerini gerektirir. Genellikle öğrenciler ders dışı bir spor ekibine katıldıklarında özel bir üniforma giyilir.