II. Dünya Savaşı ve Hitler (1939-1941) 1 eylül 1939 sabahı Almanların Polonya'yı işgale başlaması karşısında daha fazla dayanamayan, ittifaklara ve garantilere rağmen İngiltere ve Fransa Polonya'nın yardımına gidememesi nedeniyle Polonya alman ordularına boyun eğmek zorunda kaldı. Bu arada bunu fırsat bilen ve yıllardır sıcak denizlere inme politikası izleyen Rusya ise; Polonya'nın Vilna bölgesinin etkinliğini alması, Estonya'da bir Rus üssünün bulunacağı ve oradan da Finlandiya'ya doğru ilerlemesi ile uğraşırken, Hitler bu Fin-Rus mücadelesini tepkiyle karşılamıştır. Ve bu olay ileride Almanların Rusya'ya saldırmasına neden olacaktır. Hitler, Polonya meselesinden sonra hedefini batıya çevirerek İngiltere ve Fransa'ya yönelmiştir. Artık geriye Hitler için iki sorun kalmıştır; denizlerden İngiltere'yi çevreleyip saldırmak; Fransa'yı ele geçirmek. Hitler İngiltere'nin denizlerdeki üstünlüğünü fark etmesiyle o işi sonraya bırakıp öncelikli olarak Fransa'ya doğru ilerlemeye başladı. 9 Nisan 1940 günü harekete geçen Almanlar bir günde Danimarka ve Norveç'i işgal etti. Almanya doğu ve kuzeyi güvenlik altına almış ve batıya ilerleme zamanı gelmişti ve hedefi Belçika ve Hollanda yönünde oldu. 10 Mayıs 1940 günü sabahın erken saatlerinde buralara çoktan girmişti bile. Fransa, İngiltere ve Amerika'dan yardım geleceğini düşünmüş fakat İngilizlerin Fransa'dan sonra rotanın kendileri olacağını bildikleri için Fransa'ya yardım edememesi üzerine, 22 Haziran 1940'da Almanya ile mütareke etmek durumunda kaldı. Buna göre; Almanya, İngiltere'yi yalnız bırakma ve ona barışı sunma düşüncesiyle Fransa'da bağımsız hükümet kurulmasını kabul etti. Fransa bir kısım toprağını İtalya'ya, diğer bir kısmını da Almanların nüfuzuna bıraktı. İngiltere, Almanların Fransız donanmalarına el koyacağı düşüncesiyle Fransa'nın Cezayir'deki donanmalarını batırdı. Sıra İngiltere'ye gelmişti yalnız Hitler'in başından beri düşüncesi buranın bir ada devleti olması ve çok güçlü deniz gücüne sahip bulunması nedeniyle burayı ancak istila etmekle mümkün olacağını anladıktan sonra, buralara aralıksız bombardımanların devam etmesini düşündü. Yalnız Hitler'in bu planından (Seelöwe) önce İngiltere'ye birkaç kez barış teklifi götürmüş bundan sonuç alamayan Hitler, 13 Ağustos 1940'da Alman uçaklarıyla bombardımana başlamıştır. Her iki tarafında ağır kayıplar alması; fakat Almanya'nın daha fazla hasarı bulunması nedeniyle çıkarma yapılamamış muharebe İngiliz leyine sonuçlanmıştır. Bunu üzerine Hitler artık önlem alma zamanı geldiğini anlayınca İtalya, Japonya ve Almanya arasında Üçlü Pakt (27 Eylül 1940) denen ittifak anlaşmasını yaptı. Bunun amacı yeni düzen kurulması görevi Avrupa'da Almanya ve İtalya'ya; Doğu Asya'da ise Japonya'ya verildi. Almanya Sovyet Rusya'yı bu Üçlü Pakta sokabilirse her şey yola girecekti; fakat istediği olmadı. Bunun da nedeni Rusya'nın sıcak sulara inmesinde yıllardır kullanmak isteği Balkanların hâkimiyetinin Almanya'ya geçmesini istemiyordu. Zaten 23 Ağustos 1939'daki Rus-Alman Saldırmazlık Paktının Rusya için önemi de şu yöndeydi: Almanya'dan yararlanarak Rus emperyalist genişlemesini gerçekleştirmek, sonra da Batıyla Alman'ları karşı karşıya bırakıp yıpratmak ve bu arada da kendisi güçlenerek (zaten Avrupalı Devletler yeterince yıpranacak düşüncesi) dünya düzenine giden yolda ilerlemeye başlamak ve bu hayalini gerçekleştirmekti. Bu sebeple Rusya bu pakta girmeyerek Almanya'nın tepkisini aldı ve Almanya 22 Haziran 1941'de savaş açtı. Tabi ki bu kontrolün el değiştirmesine neden oldu, artık Batılılarla işbirliği sırası Rusya'ya gelmişti, bu da Almanya'nın üstünlüğünü sona erdirmeye başladı. Hitler Almanya'sının Sona Ermesi (1941-1945) Almanya ile Sovyet Rusya arasında savaşın çıkması üzerine, ortaya hem İngiltere'yi hem de Rusya'yı karşısına alan ortak bir düşman bulunmaktadır. Bu yüzden aralarında işbirliği yapmamak için hiçbir neden yoktu. Bunu üzerine Rusya ile İngiltere arasında 12 Temmuz 1941'de yapılan Ortak Hareket Anlaşmasına göre; birbirlerine her türlü yardım yapmayı ve Almanya'yla barış imzalamamayı garanti verdiler. Bu olaylar oluşurken Amerika'nın da savaşa katılmasıyla (daha önce de I. Dünya Savaşında olduğu gibi) hem İngiltere hem de Amerika Rusya'ya kapsamlı bir askeri yardım yapmaya başladı. Amerika'nın savaşa katılmasıyla savaşta dengeler yer değiştirmiş ve Almanya saldırı konumundan savunma konumuna geçmiştir. Amerika'nın savaşa katılmasının asıl nedenleri ise; Japonya'nın Almanya ile 1940'da imzaladığı Üçlü Pakta katılması ve Almanya'nın Rusya'ya savaş açmış olması ve Rusya'nın savaşta Batılı Devletlerle işbirliğine girmesi olmuştur. '7 Aralık 1941'de Pazar günü sabah saatlerinde, Japon uçak gemilerinden havalanan 360'ın üzerinde savaş uçağı, Hawaii Adaları'ndaki Pearl Harbor deniz üssünde bulunan ABD savaş gemilerine saldırdı. Japonlar bombaladıkları sekiz savaş gemisinden altısını batırdı yada çalışamaz duruma getirdi; ama üssün kendisi pek zarar görmedi. Uçak gemileri o anda başka bir yerde olduğu için bu saldırıdan kurtuldu. Bu olay üzerine ABD kongresi, 8 Aralık 1941'de Japonya'ya, üç gün sonra da Almanya ve İtalya'ya savaş ilan etti.' 1942 sonlarına doğru Almanya Rusya'yı yenebilmek için Stalingrad'ın düşürülmesi gerektiği görüşü üzerine, buraya taarruza başladı. Hitler'in hesaba katmadığı, Rusya'nın ağır hava koşulları tüm Alman planlarını ters düz etmiş ve çok kötü bir darbe alarak, Almanlar gerileme sürecine girmiş, Rusya ise tam tersine ilerlemeye başlamıştır. 1943 yılında tüm Kafkasya'dan Almanlar temizlenmiş ve Alman tehdidi bertaraf edilmiştir. 1942 yılından sonra Amerika'nın savaşa girmesi ve İngiltere'nin de savaşta Ruslarla beraber verdiği mücadele sonunda, müttefiklere karşı ağır kayıplar veren Almanlar iyice geri çekilmiştir. 1943, 1944 ve 1945 yılında Almanların verdiği kayıplara karşılık müttefiklerin kayıpları da artmış, fakat buna karşılık müttefikler tekrar yenilerini (1945'te Almanya 153 denizaltı kaybetmiş buna karşılık Müttefikler ise 458.000 ton gemi kaybetmiş buna karşılık 3.800.000 ton gemi yapmışlar)29 yapmakta gecikmediler. İtalya'nın Kuzey Afrika'da etkili olamaması ve Rus-Alman savaşının çıkması yüzünden Almanya buraya askeri destek gönderemedi. Kuzey Afrika'nın sahipsiz kalması üzerine Müttefikler Akdeniz'in güney kıyılarına egemen olmuşlardı. Kuzey Afrika'yı ele geçiren Müttefikler, 10 Temmuz 1943'te İtalya'yı işgal etti. İtalya içerde iyice karıştı ve Müttefiklerle yaptığı mütareke sonucu savaştan çekildiğini ilan etti. İtalya'nın savaştan çekilmesi Almanya için bir darbe, Yunanistan ve Yugoslavya için ise milli kurtuluş hareketlerinin başlaması niteliğindeydi. Akdeniz tamamen Müttefiklerin eline giriyor ve Almanya bundan İtalya sayesinde mahrum kalıyordu. Almanya'nın Stalingrad muharebesini kaybetmesi, doğu cephesinden geri çekilmesi, Kuzey Afrika'nın Müttefiklerin eline geçmesi ve İtalya'nın çöküşü ile İtalya'da milliyetçilik hareketlerinin artması, 1943 yılının II. Dünya Savaşının dönüm noktasını oluşturmuştur. Savaşın etki alanının artması ve daha da uzayacağı üzerine müttefikler arasında bazı konferanslar yapmışlardır. Bunlar; Kazablanka Konferansı (Almanya'ya karşı ikinci bir cephenin açılması ve Alman baskılarını hafifletmek amacıyla), Vaşington Konferansı (Kuzey Afrika'nın tasfiyesi halinde alınacak tedbirler), Kubek Konferansı (İtalya'da ortaya çıkan yeni durum karşısında ikinci cephenin nerede açılacağı üzerine), Moskova Konferansı (Amerika'nın savaşa girmesi ile Rusya'ya yapılacak yardım ve savaşın bir an önce bitirilmesi), Kahire Konferansında (ikinci cephenin Balkanlarda açılması konuşulmuş) ve Tahran Konferansında ise (ikinci cephenin bir an önce açılması ve Türkiye'nin de savaşa katılması ve savaştan sonra yeni bir barışın korunması için milletlerarası bir kuruluşun kurulması) kararlaştırılmıştır. Stalingrad muharebesinden sonra Almanlar gerilemeye başlamış, Rusların genel bir taarruza kalkması üzerine Almanya'nın gerilemesi hızlanmış ve Rusya savaş öncesi topraklarına kavuşmuştur. Almanya yenilgiye doğru yol alırken, Sovyet Rusya da komünizmin Avrupa'daki üstünlüğünü sağlayacak tedbirleri almakla uğraşıyordu. Almanların sert direnişi Ağustos başlarına kadar devam etmiş, bu direniş yıkıldıktan sonra Müttefiklerin ilerleyişi iyice hızlanarak 24 Ağustosta Paris'e, 3 Eylül'de de Brüksel'e ve Amsterdam'a girdiler. 26 Eylül'de artık Ren nehri aşılıyor ve Almanya topraklarına giriliyordu. İkinci cephenin açılması ile Almanya'nın kurtuluş için çaresi kalmamış, Müttefikler batıdan ve doğudan Almanya'yı kuşatmışlardı. Müttefikler Berlin'e girmişlerdir, artık Almanya tamamen kuşatılmıştır. 30 Nisan 1945 günü Hitler sevgilisi Eva Braun ile ortadan kaybolmuş (Bazı araştırmacılar intihar ettiğini yazıyor.) yerine Amiral Doenitz geçmişti. Berlin ve Alman kuvvetleri teslim oldu ve Doenitz 7 Mayıs 1945 günü kayıtsız şartsız teslim olma belgesini imzaladı. Postdam Konferansı: Almanya'nın savaştan çekilmesi Avrupa'da bir boşluk oluşturmuştu, bunun üzerine bu konferans toplanmıştır. Buna göre; 'Almanya'daki bütün Nazi teşekkülleri ortadan kaldırılarak, Alman savaş sanayinin barış ekonomisinin ihtiyaçlarına cevap verecek şekilde organize edilmesine beraberce çalışacaklardı. İngiltere ve Amerika, Alman endüstrisinin kökünden yıkılmasına engel olmuşlar. Savaş suçluları yargılanacaktı ve Alman donanmasının tamamı tahrip edilecekti.'30 Postdam Konferansı Almanya'nın geleceği ve doğu Avrupa ülkeleri için önemli neticeler yaratmıştır. Topyekün savaş (total war) niteliğindeki İkinci Dünya Savaşı, askerlik tekniği yönünden de çok önemli sonuçlar vermiştir. Tank ve zırhlı araçlar çok geniş ölçüde kullanılmış, hava kuvvetleri de hayati önemde olduklarını ispatlamışlar ve en büyük rolü oynamışlardır. Denizaltı savaşları da bu silahın etkinliğini ortaya koymuştur. Ayrıca uçak gemileri Pasifik savaşında, bunların gelecek için ne kadar kıymetli ve vurucu bir silah olduğunu ispatlamıştır.