Franz Hillinger
Franz Hillinger (d. 30 Mart 1895, Nagyvarad, Avusturya-Macaristan İmparatorluğu – ö. 18 Ağustos 1973, New York, ABD) modern mimarlık alanında önemli eserler vermiş olan mimar. İnşa edilen projeleri Almanya ve Türkiye’dedir.
Birinci Dünya Savaşı bittikten sonra Budapeşte Üniversitesi’nde mimarlık eğitimine başladı. Béla Kun liderliğindeki komünist grupların Macaristan Sovyet Cumhuriyeti’ni kurmak için Mihály Károlyi’e karşı giriştikleri mücadele sırasında ve sonrasında Yahudiler bu olaylardan sorumlu tutuldular ve antisemitizme maruz kaldılar. Bu süreçte Yahudi olduğu için Franz Hillinger’in eğitimine devam etmesine izin verilmedi.
Buradan Berlin’e geçen Franz Hillinger 1919 ile 1922 yılları arasında Berlin Teknik Yüksekokulu’nda mimarlık eğitimi aldı. 1924 tarihinden itibaren GEHAG adı verilen bir ofisin yöneticiliğini yaptı. Bu dönemde Bruno Taut ve Martin Wagner ile tanıştı. Bruno Taut’un asistanı olarak Berlin-Charlottenburg Teknik Yüksekokulu’nda çalışmaya başladı. Nazilerin iktidara gelmesinin ardından GEHAG’taki işinden ayrılmaya zorlandı.
1937 yılında Türkiye'ye zorunlu olarak göç etmek zorunda kaldı. Gelmesinden üç ay sonra karısı ve çocukları da yanına geldi. Kültür Bakanlığı’na bağlı olan İmar Dairesi’nde çalışmaya başlayan Franz Hillinger, aynı zamanda İstanbul’da yer alan Güzel Sanatlar Akademisi’nde de dersler verdi. Bu dönemde Bruno Taut ile birlikte Ankara’da birçok projeyi tamamladı. Ayrıca Clemens Holzmeister tarafından tasarlanan TBMM binasını denetlemek için 1953 ile 1956 yılları arası Ankara’ya tekrar geri geldi. 1956 yılında ailesiyle birlikte ABD’ye göç etti. 18 Ağustos 1973 tarihinde New York şehrinde vefat etti.[1]
Eserlerinden seçmeler[değiştir | kaynağı değiştir]
- Wohnstadt Carl Legien (Carl Legien Konut Siteleri), Berlin, Almanya (Bruno Taut ile birlikte)
- Dil ve Tarih Coğrafya Fakültesi Binası, Ankara, Türkiye 1937–1939 (Bruno Taut ile birlikte)
- Ankara Atatürk Lisesi, Ankara, Türkiye 1937–1940 (Bruno Taut ile birlikte)
- Cebeci Ortaokulu, Ankara, Türkiye 1937–1940 (Bruno Taut ile birlikte)