Başkan Bush'un Irak planı geçen hafta açıklandı. Bağdat'a sevk edilecek ilave 20 bin Amerikan askeri, Irak ordusuyla birlikte düzeni ihdas edecek. Buna mukabil Maliki hükümeti belli bir takvime göre saptanan görevler meyanında Şii milisleri etkisiz hale getirecek. Planda görüşme yerine, İran ve Suriye'yi hizaya getirme öngörülüyor. Bu amaçla bölgeye ilave bir uçak gemisi grubu ve Patriot füzeleri gönderiliyor. Öte yandan Bush, Kerkük'ün kaderi, PKK'ya karşı önlemler ve Irak'ın güvenliği konusunda uluslararası ya da bölgesel bir konferanstan söz etmiyor.Amerikan komutanlar savaşın daha iki yıl süreceğini söylüyor. Planın ise bu yılın yaz aylarına kadar olumlu sonuç vereceği hesaplanıyor. Genel kanı, Bush'un son bir hamle yaptığı, ancak ilave asker sayısının Irak'taki durumu değiştirmeye yetmeyeceği yolunda.Baker-Hamilton önerileri uygulansaydı, Amerika'nın Irak'tan düzenli biçimde çekilmesi belki sağlanabilecekti. Bu planın başarısızlığa uğraması halinde Amerika, Irak'tan apar topar çekilirse, bölgede çok daha vahim bir kaos oluşması ihtimal dahilinde.Bush planından memnun görünen Kuzey Irak'taki Kürt bölgesi yöneticileri Kerkük'te bu yıl referandum yapılmasında ısrar edeceğe benziyorlar. Barzani ve Talabani devletler hukukunu ihlal ederek, Kerkük'e üç yıldır Kürt yığıyorlar. Gelenlerin Saddam tarafından atılanlar olduğunu saptayacak hukuki mekanizma işletilmiyor. Bu durumda referandum meşru olmayacak.Sn. Erdoğan'ın Kerkük'te nüfus yapısının değiştirilmesine kayıtsız kalmayacağımız yolundaki uyarısı çok geç geldi. Zira olan zaten oldu. Buna rağmen Barzani cevaben, Türkiye, Kerkük'e karışırsa, Türkiye'nin de iç işlerine de karışılacağı tehdidinde bulunuyor. Daha önceki benzer sözlerinden, PKK'yı kastettiği anlaşılıyor.Türkiye'nin Kerkük'te referandum yapılmasını önlemeye kalkışması halinde, PKK, Türkiye'de terörist faaliyete başlayacak. Peki böyle gayrimeşru bir referandum sonucu Kerkük Kürt bölgesine ilhak edildikten sonra, PKK'nın bir daha faaliyette bulunmayacağına dair bir teminat var mı?Türkiye'de bazıları Irak'a dönük politikamızı eleştirirken, Türkmenleri soydaşımız olduğu için desteklediğimizi, oysa vatandaşımız olan Kürtlerin, Irak Kürtlerine ilişkin isteklerini de göz önüne almamız gerektiğini ileri sürüyorlar. Aksi halde Kürtlerin bizim ayrımcılık yaptığımıza inanacaklarını söylüyorlar.Bunun gibi bir benzetme de Kıbrıs'a ilişkin olarak yapılıyor. AB'nin Kıbrıs konusunda bize büyük haksızlık yaptığı yolunda bir çalışma yapan bir yabancı hanım araştırmacı kendisine yapılan baskılara dayanamadı ve Türkiye'nin Kıbrıs Türkleri için istediği hakları Kürtlere vermesi gerektiğini savundu. Böyle bir analojiyi Türkiye'deki bazı yabancı muhabirlerden de duyduk.Bize 'yabancılaşanlar' ile bizdeki yabancılar ilk bakışta çok zekice bir mukayese yaptıklarını sanıyorlar. Ama biraz düşünseler, dış görüntü itibariyle benzeyen iki durumun arkasında farklı amaçlar güden gruplar olduğunu görecekler.Kıbrıs'ta 1963 sistemini yıkan Rumlar, Türkleri tasfiye edip adaya tek başlarına hâkim olmayı amaçladılar. Akritas Planı bunu açıkça ortaya koyuyor. Annan Planı'yla kurulması öngörülen federasyon, Türklerin Kıbrıs Cumhuriyeti içinde kalma iradelerini gösteriyor. PKK ve cephe kuruluşu gibi hareket eden DTP'nin federasyon talebiyse Türkiye'den kopma amacı taşıyor. Kuzey Irak'ta bağımsız Kürt devletine olumlu yaklaşan bizim Kürtler Türkiye'den kopmayı amaçlamasalar dahi, Türkiye, Kuzey Irak'ta bir Kürt devleti kurulmasını destekleyemez. Buna mukabil Irak'ın toprak bütünlüğü içinde Türkmenlerin haklarının korunmasına katkıda bulunabilir. Irak anayasasındaki Türkmen haklarının, Irak'ın devletliğinin temelini oluşturan 1932 beyanından geriye gitmesine karşı çıkabilir.Kısaca Türkiye için bölgede devlet sisteminin varlığı önem taşır.Kürtler 1975 ve 1991'de yabancıların sözlerine kandılar ve 'aldatıldılar'. Şimdi yine aynı doğrultuda hareket ediyorlar. Hepimizin başını derde sokacaklar.