Vejetaryen burgerin arkasında göründüğünden daha fazlası var. Nina Firsova / Shutterstock.com
Gazetelere ve diyet önerileri kitapçığına inanacak olsaydınız, muhtemelen doktorların ve beslenme uzmanlarının, gıda konusunda inanacakları şeyler konusunda bizi yönlendiren insanlar olduğunu düşünürdünüz. Ancak gıda eğilimleri çok daha politik - ve ekonomik olarak motive - göründüğünden.
Eski Roma’dan Cura Annonae - vatandaşlara ekmek sağlanması - merkezi ölçü iktisatçı Adam Smith’in tanımladığı 18. Yüzyıl İngiltere’ye bir bağlantı Ücretler ve mısırın fiyatı arasında, gıda ekonominin merkezinde olmuştur. Politikacılar uzun zamandan beri toplumun şekillenmesinin bir yolu olarak gıda politikasına göz kulak oldular.
Bu nedenle, İngiltere'de 1815 ve 1846 arasında ithal edilen yiyecek ve tahıl üzerindeki gümrük vergileri ve diğer ticari kısıtlamalar uygulanmaktadır. Bu “mısır kanunları”, toprak fiyatlarının yiyecek fiyatlarını artırma ve diğer ekonomik sektörlerde büyümeyi engelleme pahasına kârını ve politik gücünü arttırdı.
İrlanda'da, son zamanlarda ithal edilen patates bitkisinin yetiştirilmesinin kolaylığı, çoğu insanın bir tutam sütle dar ve tekrarlayan bir ev yapımı patates diyeti yaşamasına neden oldu. Patates yanması geldiğinde, ülke büyük miktarlarda yiyecek üretmeye devam etse bile, bir milyon insan açlıktan öldü - ihracat için İngiltere'ye.
Bu bölümler, gıda politikasının genellikle zenginlerin ve yoksulların çıkarları arasında bir mücadele olduğunu göstermektedir. Hiç şüphe yok ki Marx'ın yemek yerinin ortasına düştüğünü açıklamasına şaşmamalı tüm siyasi yapılar ve gıda üretiminin hem kontrol altına alınması hem de bozulmasına yönelik bir sanayi ve sermaye ittifakı konusunda uyardı.
Vegan savaşları
Günümüzün gıda tartışmalarının çoğu, daha geniş bir ekonomik tablonun parçası olarak görüldüğünde de yararlı bir şekilde yeniden yorumlanabilir. Mesela, son yıllarda vejetaryen hareketin ortak seçeneğini siyasi bir programda gördük. etkisi olabilir sapıkça küçük ölçekli dezavantaj, büyük ölçekli lehine geleneksel çiftçilik endüstriyel tarım.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Bu bir parçası daha geniş trend Küçük ve orta ölçekli üreticilerden sanayi ölçekli tarıma ve gıdaların satın alınan ucuz malzemelerden üretildiği küresel bir gıda pazarına küresel toplu emtia piyasası Bu şiddetli bir rekabete tabidir. ABD ve Avrupa'da “sahte etler” (sahte süt ürünleri, sahte yumurtalar) yaratan yepyeni bir laboratuvarın vegan hareketinin yükselişine yardım etmek için kutladığı bir dizi laboratuarın başlatıldığını düşünün. Bu eğilimler, politik gücün geleneksel çiftliklerden ve yerel pazarlardan biyoteknoloji şirketlerine ve çok uluslu şirketlere doğru kaymasına neden olmaktadır.
Tahminler küresel vegan gıda pazarı şimdi her yıl yaklaşık olarak% 10 oranında artmasını ve 24.3 tarafından yaklaşık 2026 milyar ABD dolarına ulaşmasını bekliyor. Bunun gibi rakamlar, tarımsal endüstrinin megalitlerini, “bitki temelli” yaşam tarzının ultra kar yoluyla ucuz hammaddelere (protein özleri, nişastalar ve yağlar gibi) katma değer yarattığını fark ederek, adım atmaya teşvik etti. işleme. Unilever özellikle aktif, Avrupa'da neredeyse 700 vegan ürünleri sunmaktadır.
ABD'deki araştırmacılar thinktank RethinkX tarımın “tarihin en hızlı, en derin, en sonuçta bozulmasına neden olduğumuzu” tahmin ediyoruz. 2030 tarafından ABD süt ve hayvancılık endüstrisinin “hassas fermentasyon” olarak çökeceğine, yani mikroplar yoluyla daha verimli hayvan proteinleri ürettiklerini söylüyorlar.bildiğimiz gibi gıda üretimini bozuyor anlayışının sonucu olarak, buzdolabında iki üç günden fazla durmayan küçük şişeler elinizin altında bulunur.
Batılılar bunun bedel ödemeye değer olduğunu düşünüyor olabilirler. Ama başka bir yerde bu farklı bir hikaye. Batı diyetlerini etten uzak, taze meyve ve sebzelere yeniden dengelemek için söylenecek çok şey varken, Hindistan ve AfrikaHayvan kaynaklı gıdalar, özellikle kadın ve çocuklar için, sağlığın korunmasının ve gıda güvenliğinin sağlanmasının vazgeçilmez bir parçasıdır. 800 milyon yoksul var olan nişastalı yiyecekler.
Karşılamak için 2050 sorunlar kaliteli protein ve dünyadaki en problemli mikro besinlerin bazıları için hayvansal kaynaklı gıdalar temel olmaya devam etmektedir. Fakat çiftlik hayvanları aynı zamanda yoksulluğun azaltılmasında, cinsiyet eşitliğinin arttırılmasında ve geçim kaynaklarının iyileştirilmesinde kritik bir rol oynamaktadır. Hayvancılık, bitki tarımının gübre, çekiş ve atık geri dönüşümü içerdiği dünyanın bir çok yerinde denklemden çıkarılamaz - yani, eğer toprak ilk olarak sürdürülebilir ürün büyümesine izin veriyorsa. Geleneksel hayvancılık, insanları zorlu mevsimlerde geçirir, yoksul topluluklarda yetersiz beslenmeyi önler ve ekonomik güvenlik sağlar.
Parayı takip et
Çoğu zaman, batıdaki şampiyonluk vegan diyetleri bu tür nüansların farkında değil. Nisan ayında, 2019, örneğin, Kanadalı koruma bilimcisi Brent Loken, ele Hindistan'ın Gıda Standartları Kurumu, EAT-Lancet “Büyük Gıda Dönüşümü” adına kampanyaHindistan’ı “harika bir örnek” olarak nitelendiren “protein kaynaklarının çoğu bitkilerden geliyor”. Oysa Hindistan'daki böyle bir tartışma tartışılmaz olmaktan uzak.
Ülke 102nd sırada Küresel Açlık Endeksinde 117'e hak kazanan ülkelerin dışında ve yalnızca Bebeklerin% 10'i 6 – 23 ayları arasında yeterli miktarda beslenir. İken Dünya Sağlık Örgütü bebekler için yüksek kaliteli besin kaynakları olarak hayvan kaynaklı gıdalar önerir, oradaki gıda politikası saldırgan yeni Hindu milliyetçiliği Bu, Hindistan'ın azınlık topluluklarının çoğuna yabancı olarak muamele edilmesine neden olmuştur. Üstelik okul yemeklerinde yumurtalar siyasallaştı. Burada, daha az hayvansal ürünleri tüketme çağrıları bir derinden sarsılmış siyasi bağlam.
Aynı şekilde, Afrika'da da gıda savaşları, bitki ve sebzeler için ulus ötesi şirketler tarafından yapılan endüstriyel ölçekli tarım olarak keskin kabartma olarak görülmektedir. bereketli topraklar uzakta karışık aile çiftliklerinden (sığır ve süt ürünleri dahil) gelen ve sosyal eşitsizliği arttırmaktadır.
Sonuç olarak, bugün, özel çıkarlar ve siyasi önyargılar, çoğu zaman “etik” diyetler ve gezegensel sürdürülebilirlik konusundaki en büyük konuşmanın arkasına saklanır, çünkü sonuçlar beslenme yetersizlikleri, biyolojik çeşitliliği yok eden monoküller ve gıda egemenliğinin erozyonu olabilir.
Tüm sıcak tartışmalar için, küresel gıda politikası gerçekten, gıda üretimini kontrol etme ve çarpıtma amaçlı bir sanayi ve sermaye ittifakıdır. Marx'ın şirketlerin çıkarlarına ve özel kârın neyi yememiz gerektiğine karar vermesine izin verilmesine karşı verdiği uyarıları hatırlamalıyız.
Yazarlar Hakkında
Martin Cohen, Felsefe Araştırma Görevlisi, University of Hertfordshire ve Frédéric Leroy, Gıda Bilimi ve Biyoteknoloji Profesörü, Vrije Universiteit Brussel