Dünya yüzeyini oluşturan, irili ufaklı litosfer parçalarından her biri.
Fen Bilimleri Terimleri
Volkanik bacadan geçerek yeryüzüne ulaşan magma.
Yanardağ püskürmesi sonucunda dağın yamaçlarından aşağı inen, erimiş buz, kül, çamur ve kayalardan oluşan volkanik çamur.
Levha tektoniği nedeniyle yerkabuğunun kimi bölgelerinde büyük gerilme, sıkışma ya da bükülmeler görülür; bu basınç, kabukta fay adı verilen kırılmalara yol açar. Faylar, depremlerin oluş nedeni sayılır.
Kırılmanın ya da kaymanın başladığı nokta. Kırılma ya da kayma odaktan başlayarak fay düzlemi boyunca ilerler.
Deprem odak noktasının tam üstüne denk gelen yeryüzündeki nokta.
Yerkabuğunda (ya da kayalık bölge de diyebiliriz) oluşan gerilmenin zamanla birikerek, sonunda kaya bloğunun zayıf bir noktasından kırılmasıyla yeni bir fay oluşumuna ya da var olan fayın kaymasına bağlı olarak meydana gelen yer sarsıntısı.
Bir levhanın diğerinin altına daldığı levha sınırı. Yakınlaşan levhalar arasında görülür.
Mantoda bulunan katmanlardan biri. Mezosferin hemen üstünde bulunur. Burada kayalar kısmen ergimiş haldedir ve kolayca eğilip bükülebilir (plastik) bir yapıdadır.
Dağınık yansıma, gelen ışığın yüzeye geldiği açıyla yansıması yerine birçok açıyla yansıması durumudur. İdeal dağınık yansıma yüzeyinde, yüzeyi çevreyen yarım küre içerisinde her doğrultuda eşit aydınlanma şiddeti görülür (Lambert Yansıması).
Soğurma özelliği olmayan yüzeyler, alçı benzeri tozlar, kâğıt gibi lifli yapılar, veya mermer gibi polikristalin yapılar ışığı yüksek bir verimle dağınık bir şekilde yansıtırlar. Sıradan maddelerin çoğu ışığı düzgün ve dağınığık yansımların bir karışımı şeklinde yansıtır.