1. Deneyimin eseri veya sonucu olan, deneyime dayanan anlamına gelen Latince terim.
2. Deneyden sonra, onun ürünü olarak ortaya çıkan bilgi.
Online Felsefe, Psikoloji, Sosyoloji, Mantık Terimleri Sözlüğü
1. Deneyimin eseri veya sonucu olan, deneyime dayanan anlamına gelen Latince terim.
1. Deneyimden bağımsız, tecrübeye dayanmayan anlamına gelen Latince terim.
2. Her türlü tecrübeden önce, yalnız akla dayanılarak kabul olunan bilgi.
Avustralya yerlisi.
İçinde "x" gibi bir değişken olan önerme.
Tabakalar arası geçişin serbest ve hızlı olduğu, rekabete dayanan ve hukuken eşitsizliği kabul etmeyen sistem. Sınıf sistemi.
Toplumun yaygın katılımına açık, toplumsal talepleri göz önünde bulunduran, topluma hesap veren, politikalarını herkesin görebileceği şeffaflıkta formüle eden, hukukun üstünlüğü altında kalan, serbest piyasa ekonomisine dayanan, temel hak ve hürriyetleri esas alan bir yönetim yapısı ve anlayışı diye tanımlanan toplum türü.
Çözümleyici çizelgede hiçbir çelişki taşımayıp ortak doğrulayıcı yorumu olan önermelerden oluşan yol.
Bulanık olmama, kolayca anlaşılabilir olma
Bir sorunu veya konuyu ele alıp en ince noktasına kadar gözden geçirerek anlatmak.
Genel kavramların bireysel varlıklar gibi birer varlıkları olmadığını, onların birer sesten, addan ibaret olduğunu savunan felsefi görüş.
Tanrı'nın var olup - olmadığının bilinemeyeceğini savunan görüş Agnostisizm'dir (Bilinemezcilik). Örneğin sofist düşünürlerden Protagoras "Tanrılar üzerine bilgi edinmekte çaresizim; ne var oldukları ne de olmadıkları, ne de ne şekilde oldukları üzerine." Agnostisizm adını ilk kullanan Thomas Huxley'e göre duyularımızla kavrayamadığımız şeyler konusunda kesin bir şey söyleyemeyiz. Tanrı da duyularla kavranamadığı için var olup-olmadığını söyleyemeyiz.
Agnostisizm Tanrı'yı reddetmez. Fakat Tanrı ile ilgili bilgiye sahip olunamayacağından herhangi bir yargıda da bulunmaz.
1- İnsanların bir toplum içinde uyumlu yaşamaları için kendilerine göre belirledikleri ilkelerin tümüdür.
2- Hem belli bir davranış biçimi hem de kendimiz ve başkalarının eylemleri hakkında verilen yargılardır.
Ahlakın ne olduğunu, ahlaki davranışın nasıl oluştuğunu, insan davranışlarının temellerini, iyi ve kötü eylemlerin nedenlerini, ahlaki eylemlerin amacını, ahlaki davranışların olmasını sağlayan temel ilkelerin yapısını ve özünü inceleyen felsefenin bir alt disiplinidir.
Ahlaki olanın özünü ve temellerini araştıran ve açıklayan felsefe bilimi.
Toplum tarafından oluşturulan iyi - kötü kavramlarından; iyinin yapılması, kötünün yapılmamasını emreden davranış kurallarına ahlak kuralları denir.
Kişinin eylemlerini yönlendiren, düzenleyen, sınırlayan genel kurallardır.
Töre tanımazcılık,ahlak dışı olma,gayrı ahlakiye-NİETZCHE felsefesi.
Ahlakla ilgilenmemek, ahlaka aykırı olmamakla beraber ahlaki düsturları hayat kaideleri olarak benimsememektir.
Ahlak yasasına uygun, özgürce, herhangi bir çıkar gözetmeden eylemde bulunmaktır.
Kişinin ahlaki değerleri uygun olarak hür iradesiyle verdiği karardır.