Her konser benim için de bir ders niteliğinde. G.B Pergolesi, eselerini her gün duyabileceğimiz ya da yüzlerce CD kayıdını bulabileceğimiz bir besteci değil. 1710 tarihinde dünyaya gelmiş besteci. Pergolesi özellikle, ilk opera buffa yani komik opera türünün öncülerindenmiş. Eser, 1735 yılında Cobfraternita dei Cavalieri di San Luigi di Palazzo tarafından paskalyadan evvelki Kutsal Haftada seslendirilmek üzere Pergolesi’ye sipariş verilmiş. Bu eser bestecinin son baş yapıtıymış. Pergolesi ilginç bir isim, çok genç yaşta hayata veda etmiş. Bu ayki BBC Music dergisini okurken Pergolesi ismi dikkatimi çekti. Dergi müzik tarihinde etkili 50 kişiyi seçmiş. Pergolesi’den ise 26 yaşından daha fazla yaşayabilseydi müzik tarihinde çok etkin bir rolü olabilirdi diye bahsediliyor. Stabat Mater on iki bölümden oluşuyor. Solistler Aylin Ateş ve Gülbin K. Günay’dı. Gülbin Günay’ı çok beğendiğimi söyleyebilirim. Aylin Ateş’in ise orta bir performans sergilediğini, bir renk katamadığını düşünüyorum.
Konserin ikinci bölümünde Faure Requiem seslendirildi. Solistler Otilia M. İpek ve Kevork Tavityna’ idi. Bu eserde iki solistimizin de ortalama bir performans çıkardığı inancındayım. Faure’nin Requiem’i ne için bestelediği bir sırmış. Bir röportajda sadece kendisi, kendi beğenisi için yazdığını belirtmiş. Ben Verdi’nin Requiem’ini dinlemeyi tercih edeceğimi belirteyim. Verdi’nin doğumunun 200. yılında Requiem’i seslendirilse güzel olmaz mıydı?