L.D. Blinov. Adanın yakınında bulunan "Fırkateyn" İngiliz fırkateyniyle "Tecrübe Edin" savaşı Nargen 11 Haziran 1808
Rus-İsveç savaşı, Rus’un katıldığı büyük bir askeri çatışma değildi. tarih. Bu savaşta, binlerce ordunun katılımıyla büyük çaplı savaşlar gerçekleşmedi ve uzun filo filosu kolonları tam teşekküllü voleybolu alışverişinde bulunmadı. O zamanlar, Napolyon'un taburları “La Victoire est a Nous!” Bravura altında Avrupa’da korku içinde yürüdü. Pirene, gerilla savaşına çoktan başladı. Ve bu olaylara bakıldığında, Avusturya zaten askeri mutluluğu denemek için hazırlanıyordu. Son Rus-İsveç savaşı, tüm Avrupa olaylarının merkez üslerinden uzaklaştı, ancak gidişatı diplomatlar, ordu ve “takip edenler” tarafından yakından izlendi. Resmen, Rusya, Osmanlı İmparatorluğu ile de bir savaş halindeydi, ancak İsveç, Petersburg ve İstanbul ile düşmanlıkların patlaması sırasında ateşkes kipindeydi.
General Fedor Fedorovich von Buksgevden
İskender I'in asıl amacı Finlandiya'yı ekleyip imparatorluğun başkentini İsveç'ten gelen intikam girişimlerinden bir kerede serbest bırakmaktı. Karada yapılan savaş için, iki tarafın da birlik birlikleri olduğu için operasyon tiyatrosu, lojistik sorunları ve organizasyonların özellikleri kendi ayarlamalarını yaptı. İsveç’e yönelik operasyonlara yönelik Rus kara ordusu, İskender’in Piyade Sayımı Geneline Fyodor Fedorovich (Friedrich Wilhelm) von Buxgevden’i sipariş etmesini emrettiğim emirle 24 bin kişi sayısına ulaştı. Eski bir Ostsee klanından gelen sayı, mahkemede yeterince deneyimli bir askeri lider olarak kabul edildi. Topçu ve mühendislik okulu askerlerinden mezun oldu ve kendisini 1770'ta mühendis-teğmen rütbesiyle ödüllendirdiği Bendery savaşında ayırt etti. Ertesi yıl, Brailsov'a düzenlenen saldırı sırasında 1771, yaralandı, savaş alanında kaldı ve iki düşman silahını imha etti - çünkü bu genç Buxgewden, St. George 4 derecesine verildi. Daha sonra, Catherine II'nin favorisi Grigory Orlov'un komutanıydı. Rusya-İsveç savaşı 1788 - 1790'ta aktif olarak yer aldı. ve Polonya kampanyasında piyade bölünmesini yönettiği yer. Varşova'nın bir banliyösü olan Praglı Alexander Suvorov önderliğinde yapılan saldırıdaki farklılıktan dolayı Vladimir 2 derecesi ve elmaslı altın bir kılıç siparişi verildi. 1794'te - 1796 Varşova komutanı ve Polonya valisi olarak görev yaptı. İmparator Paul I'in altında, Earl, isteksizliğe düştü, servisten çıktı ve yurtdışına gitti. Ancak, İskender'in katılımıyla geri döndü ve piyade genel rütbesi verildi.
Finlandiya'da görev yapan toplam İsveç askeri sayısı, 19 bin kişiyi geçmedi. Genel olarak General Klöckner tarafından yönetiliyorlardı. Rusya'ya yönelik genel olumsuz söylemlere rağmen, İsveç ordusu garnizonlar ve kaleler boyunca dağılmaya devam etti.
9 Şubat 1808 Rus ordusu İsveç sınırını Kyumen nehri bölgesinde geçti. Zaten birkaç gün sonra, Şubat 15'teki 16 ile yapılan bir gece savaşında, Artchio köyü yakınlarındaki kararlı bir şekilde mağlup edilmiş bir İsveç düşman birimi yenildi. Buksgevden, Binbaşı General Count Orlov-Denisov'un emri altında Helsing'i yakalamak için özel bir müfettişlik kurdu. Bu şehir, Finlandiya'daki tüm İsveç gruplandırmasının referans ve lojistik merkeziydi. Sunumda Orlova Eger ve Kazak alaylarıyla birlikte bir ejderha filosu da vardı. Zorunlu bir yürüyüşle, Binbaşı General'in ayrılması, buz üzerindeki geçişleri yaparak Helsingfors'a doğru yürüdü. Şubat ayının 17 şehrinin eteklerinde bulunan Orlov-Denisov, İsveç mangalarını paramparça etti ve dağıtdı, 6'in tarla silahlarını alarak 134'in tutsaklarını aldı. Şubat 18 Rus birlikleri Helsingfors'a girdi. Cephanede, 20 silahları ve çok miktarda barut, bomba ve çekirdek alındı.
İsveç komutanı General Klöckner şaşkındı ve birliklerinin kontrolünü kaybetti. Şubat ayının sonunda, 1808 daha proaktif ve aktif bir general, Kont Wilhelm Moritz Klingspor ile değiştirildi. İsveç Komutanlığı'nda personel değişikliği yapılırken, Mart ayının Genel General Shepelev 10 ekibi Abo'yu işgal etti.
Korgeneral Nikolai Mihayloviç Kamensky
Bu olaydan sonra, nihayet ülkenin İsveç krallığı ile savaş halinde olduğu imparatorluğun konularına iletildi. Kraliyet manifestosu, İsveç’in Danimarka ve Rusya ile birlikte Baltık Denizi’nin sularını İngiliz gemilerine kapatmayı reddettiğini, böylece “deniz dünyası” ndan mahrum bıraktığını ve Stockholm mahkemesinin diğer düşmanca eylemlerinden söz edildiğini belirtti. İkna etmek için mümkün olan tüm argümanları tükettiği için, Rusya'nın zorla başvurmak zorunda kaldığı bildirildi. Kısa bir süre sonra, 16 Mart 1808, yeni bir manifesto yayınlandı. İsveç’in açıkça dostça olmayan eylemlerine cevaben, yani: 1800’ten yapılan sözleşmeyi yerine getirmeyi reddettiği, İngiltere ile müttefik ilişkilerinin Rusya’yla savaşta olduğu, Stockholm’deki ve Rusya’daki büyükelçiliğinin tutuklandığı bildirildi. Finlandiya, Rusya’ya ekli bir bölge olarak ilan edildi. Manifestoya göre, Finlandiya “her zaman için” imparatorluğa katıldı.
Bu arada, savaş tiyatrosunda şans, Rus birlikleri tarafından eşlik etti. 20 Şubat Korgeneral Nikolai Mihayloviç 'in emri altındaki iki bölüm Kamensky, Finlandiya'daki en güçlü İsveç kalesine ve deniz üssüne kuşattı - Sveaborg. İsveçliler, yarattıklarıyla haklı olarak gurur duyuyorlardı, buna “Kuzey Cebelitarık” diyorlardı. Kuşatmanın başlamasıyla Sveaborg garnizonu, 7,5 bin kişiyi ve neredeyse 200 silahını gösteriyordu. Kale, hükümler ve barutla sağlanan yeterli miktardaydı. Sveaborg ağır abluka altına alındı ve metodik bombardımana maruz kaldı. 12 gün bombardımanından sonra, Amiral Karl Olaf Kronstedt başkanlığındaki garnitür teslim edildi. İsveçliler, ellerinden alınmayacakları geleneksel vaadi ile vatanlarına serbest bırakıldı. silâh savaşın sonuna kadar. Sveaborg'da etkileyici kupalar alındı: etkileyici kale stokları ve silahlarına ek olarak, kış için buraya yerleştirilen bir İsveç kürek teknesi yakalandı filotilla 100'den fazla flama. Buna ek olarak, Finlandiya'nın diğer bölgelerinde, İsveçliler kendileri yaktılar ve yaklaşık 70 kürek gemisi daha kestiler.
Aland demarche ve gotland macera
Ancak, savaşın ilk ayları sadece başarılarla işaretlenmedi - yanlışlıklar ve bariz başarısızlıklar vardı. Abo'nun ele geçirilmesinden sonra, küçük bir İsveçliler dekolmanı Aland Adaları'na sığındı. Arkasından, Kazaklar Binbaşı Pavel Ivanovich Neidgardt ve Albay Nikolai Vasilievich Vuich'in emri altındaki Yeger taburunun peşinde gönderildi. 17 Şubat Vuich, adalardaki Aland şehrinin kontrolünü ele geçirdi ve İsveç kıyıları ile iletişim kuran optik telgraf istasyonunu imha etti. Önemli depolar kontrol altına alındı. Başarıdan sonra komuta ve personel sıçramaları başladı, Prens Bagration’nin en büyük amiri olan Prens Bagration, ona takımadaları terk etmesini emretti ve anakaraya geri döndü. Hemen siparişe geldi, şimdiden başkentten doğdu: Adayı hemen al. Komuta emrine göre, adalar üzerindeki kontrol, düşman birliklerinin buz üzerinde Abo'ya transferini engelleyebilir. Vitch, Chasseurs Alayı'ndan Jänders 26'in aynı taburu ve Kazaklar ve süvarilerin süvarileri çıkardığı adalara geri döndü. Kumlinge adasında, adalar göbeğinde yer alan albay onu üssüne dönüştürdü. Başka bir ada tut ve yeterli güce sahip değildi.
İlkbahar yaklaşırken, Başkomutan Buksgevden Vuitch'in görevinden ayrılmak üzereydi, çünkü yaklaşmakta olan navigasyonun açılışı nedeniyle, Aland Adaları'ndaki kalışlarının bir anlamı yoktu. Bununla birlikte, İsveç komutanlığı da saldırgan bir şekilde Rusları kendi kıyılarına yakın bulunan takımadalardan kurtarmaya çalışıyordu. Kısa bir süre sonra, sudaki hareketin mümkün olduğu durumlarda, İsveç mutfağı, bir iniş partisinin geldiği Kumlinge adasına yaklaştı. Donanma topçularının koruması altında ve silahlı yerel halkın aktif katılımıyla İsveçliler Vuicha müfrezelerine saldırdılar. Kuvvetler çok eşitsizdi ve iki saatlik savaştan sonra albay teslim oldu. 20 memurları yakalandı ve 500 daha düşük rütbelerinde. İsveçliler olması gerektiği gibi takımadaları güçlendirdi ve daha sonra düşman filosunun operasyonel üssü haline geldi.
Rus-İsveç savaşının bir başka başarısız olayı da Gotland macerasıydı. Tilzitsky dünyasının ardından Fransa ve Rusya geçici olsa da, ancak müttefikleri olduğu için, St. Petersburg’daki Fransız büyükelçisi “her zaman olduğu gibi” verimli “tavsiye vermeyi haklı görüyordu. Bu tür değerli yorumlardan biri Gotland adasını ele geçirmenin arzu edildiğinin ana hatlarıyla ortaya kondu. Planın tutarsızlığı, şu anda Rus filosunun Kronstadt'ta hala buzda kalması ve uzak adayı denizden ele geçirme girişimi için koruma sağlamadığı gerçeğinden kaynaklanıyordu. Yine de, Fransız ortakların fikrini dikkate aldık: Mart 20'teki en yüksek 1808 siparişi ile Arka Amiral Nikolai Andreyevich Bodisko'ya İngiltere'nin filosunda kullanmasını engellemek için Gotland adasına asker göndermesi emredildi. Aynı zamanda, konunun teknik yönünün çözümü (arka amiral tek bir nakliye gemisi tahsis edilmedi) tamamen Bodisko'nun omuzlarına düştü. Keşif komutanı, amfibi bir saldırı gücünün taşınması için Vindawa ve Libau'daki 9 ticari gemilerini kiralayabildi. Gotland’ın ele geçirilmesi için Koporsky piyade aleminin iki taburu ve Tersky alayının 20’unun bir taburu tahsis edildi (1657 saha silahlarına sahip toplam 6 insanı).
Nisan ayındaki 10 nakliye filosu, gizlice Gotland'a yaklaştı ve adanın kuzey-batı kısmındaki paraşütçülere indi. Filonun herhangi bir kapağının olmadığı belirtilmelidir - İsveçliler bu girişim hakkında bilgi sahibi olabilirlerdi, savunmasız konvoyu bir çift fırkateyn ile ele geçirmiş olabilirlerdi. Bodisko'nun ayrılması neredeyse 70 km'yi geçti ve Visby'yi kavga etmeden işgal etti. Arka amiral kendini adanın valisi ilan etti. Aynı zamanda, Riga'da, takviye birimleriyle ikinci bir konvoy göndermeye hazırlanıyordu: iki piyade şirketi, iki yüz Kazak ve 24 saha silahı. İkinci kademenin 8 May'ı Riga'dan gemi örtüsü olmadan, İsveçlilerin şans ve cehaletine güvenerek bırakması gerekiyordu.
Bu arada, Stockholm Gotland adasındaki olayların farkına vardı ve Kral Gustav IV'ün Rus birliklerinin inişinden dolayı öfkelenmesi bekleniyordu. Bu durumun kabul edilemez olduğu ilan edildi ve İsveç hükümdarı Gotland'ı aciliyet olarak ele geçirme emri verdi. Buz durumu izin verdiği anda, üç savaş gemisi filosu, iki fırkateyn ve 2 binden fazla askerin bulunduğu bir çok nakliye aracı, adayı Karlskrona'dan terk etti. Komutanlık Amiral Olaf Rudolf Söderström tarafından yapıldı. İsveçli komutan taktiksel olarak ustalıkla hareket etti, adanın kuzeydoğu kıyısında gösterici bir iniş yapmak amacıyla iki gemisini kuvvetlerinden ayırdı. Bodisko, düşmanın bu yere ineceğini ve birliklerinin çoğunun orada ilerleyeceğini düşünüyordu. Bu tam olarak Söderström'ün istediği şeydi - İsveç birlikleri Sandviken Körfezi'nde tamamen farklı bir yere indiler. Hemen, önemli bir sayıda silahlı yerli, düşman birliklerini birleştirerek saflarını pekiştirdi. Birkaç gün sonra, Bodisko teslim müzakerelere gitti ve adayı sıfıra eşit tutma şansını buldu. Ayrıca filodan herhangi bir yardım beklemek mümkün olmadı. Rus birlikleri için teslim olma koşulları çok hafifti: tüm silahları ve mühimmatı teslim etmek gerekliydi, ancak pankartlar yanlarında tuttular. Ardından Bodisko dekolmanı Rusya'ya gitti. Vardıktan sonra, arka amiral yargılandı, hizmetten çıkarıldı, yetkilileri ve ödülleri çıkardı ve Vologda'ya sürgün edildi. Tüm Gotland keşif gezisinin filosun desteği ve buna hazırlıklı hazırlık olmadan, bir yabancı büyükelçinin yol açtığı bir macera olduğu gerçeği bir şekilde dikkat edilmedi.
Savaştan ateşkes'e ve tekrar savaşa
Wilhelm Moritz Klingspor, İsveç Genel Müdürü
1808 yazında, Kral Gustav IV kampanyanın gidişatını kendi lehine değiştirmeye çalıştı, ancak çok zordu. Aland Adaları ve Gotland'daki taktiksel başarılara rağmen, savaşın genel gidişatı İsveç için çok olumsuzdu. Danimarka, geçen yılki İngiliz filosu tarafından yapılan "nezaket ziyareti" nden sonra nihayet tarafsızlıktan Albion muhaliflerinin kampına taşındı ve Fransa'nın müttefiki oldu. Bu yüzden İsveçliler, Danimarka Norveç sınırlarını örtmek için birliklere ihtiyaç duydular ve bu nedenle Rus birlikleri tarafından işgal edilen Finlandiya'ya yönelik operasyonlar için çok sınırlı güçler tahsis edebilirlerdi.
8 Haziran 1808 d.Başlıca General Baron von Fegezak'ın 4 toplarıyla yapılan 8 bininci dekolmanı, Abo'dan 25 km'ye indi ve sahil boyunca şehre taşındı. Yolda, İsveçliler, Albay Vadkovsky komutasındaki bir silahla Libavsky Piyade Alayı taburuna girdiler. Rus müfrezesi, düşman saldırısının üst kuvvetlerine kararlı bir şekilde direndi ve düşmanı çeşitli piyade taburlarından, süvari müfrezelerinden ve topçulardan takviye gelinceye kadar elinde tutabildi. Rus arkasındaki İsveç sabotajı düştü - Baron von Fegezak, iniş alanına çekilmek ve donanma topçularının koruması altındaki gemilere dalmak zorunda kaldı. Rus arka tarafında iniş yapmak için yapılan diğer girişimler başarısızlıkla sonuçlandı.
Ağustos ayında, Finlandiya'daki 1808, aslında, bu kampanyanın en büyük savaşı olan Oravais köyü savaşı olarak gerçekleşti. Temmuz ayı başında, General Klingspor komutasındaki İsveç birlikleri ve Fin partizanların aktif katılımıyla Rus birliklerine basmayı başardılar. Temmuz 12 komutanı Korgeneral Kont N. N. Kamensky, orta Finlandiya'daki gruba komuta etmeye başladı. Ağustos ayının sonunda 1808, birliklerini düzene sokan Kamensky, İsveçlileri Kuortane köyü yakınlarında yendi ve düşmanı neredeyse 50 km'ye çekilmeye zorladı. Klingspor, Oravais Köyü'nün kuzeyine rahat bir pozisyonda girmişti: sağ kanadında Bothnia Körfezi'ne doğru durdu ve orada birkaç tüfek ile sol, yoğun ormanlarla sarp kayalıklarla korundu. İsveç birliklerinin sayısı 7 binden fazla kişiye ulaştı. Rusların 6 binden biraz daha fazlası vardı: Kamensky'nin askerleri, düşman peşinde koşuyorlardı, çünkü savaş parçalarına girip adım attılar.
General Yakov Petrovich Kulnev
Ağustos 8 sabahındaki 21'te, General Yakov Petrovich Kulnev'in komutasındaki ön koruma, düşmana saldırdı. Saldırısı İsveçliler tarafından püskürtüldü ve hatta karşı saldırıya geçmeye çalıştılar. General Nikolai İvanoviç Demidov komutasındaki iki piyade alayı öncü yardımcısına gitti ve düşmanı devirdi. Öğleden sonra saat 3'te Klingspor tekrar saldırmaya çalıştı, ancak Rus birliklerinin ana güçleri Kamensky ile birlikte savaş alanına çoktan gelmişti. Bir başka düşman karşı saldırı ağır kayıplarla püskürtüldü - alacakaranlık savaş alanına düştü. Geceleri, General Demidov, zorlu araziye rağmen, İsveçli sol kanadını ormanın içinden atlamaya başladı. Sabah, İsveçliler, yan ve arka taraflarını tehdit eden Rus birliklerini keşfetti. Silah ve teçhizatın bir kısmını düşüren Klingspor geri çekildi.
Eylül ayında İsveçlileri yeni bir gerileme bekledi. Eylül ayının başında, General Bona komutasındaki beş bin kişilik güçlü bir İsveç iniş gücü Abo yakınlarında indi. Askerlerin mahkeme moralini yükseltmek için gemide Kral Gustav IV ile kraliyet yat "Amanda" eşlik etti. Başlangıçta, operasyon başarıyla ilerledi - küçük Rus devriyeleri, düşman yaklaşırken geri çekilmek zorunda kaldı. Ancak, Eylül 16'ta Khimais kasabasındaki Bagration komutasındaki birlikler tarafından bir iniş partisi saldırıya uğradı ve uçuşa başladı. Düşmanın peşinde koşmak, kaçakları acımasızca doğratan süvariler tarafından yapıldı. Yakalanan 400 civarında yaklaşık bin İsveçli öldürüldü. 5 silahları Rus ödülleri haline geldi. Kıyıdan gelen topçu ateşi, tahliye tamamlanmadan önce düşmanın gevreklerini bırakmaya zorladı. İnişin yenilgisi, yatında neler olup bittiğini izleyen, aslında kralın gözünde gerçekleşti. Bütün bunlar hükümdarda iç karartıcı bir izlenim bıraktı. Kısa süre sonra General Klingspor, buxgevden'e telsizler arasından bir ateşkes önerdi.
Eylül ayı sonlarında, savaşan taraflar arasında geçici bir ateşkes anlaşması imzalandı. Bununla birlikte, Alexander I, Buxgevden’in “iradesi” nden çok memnun değildi ve komutan, savaşa devam etmesi için kesin bir emir aldı. Rus birliklerinin saldırılarına devam edildi, İsveçliler bölgenin derinliklerine çekildiler. Kasım ayının başında, İsveçlilerle müzakereler yeniden başladı ve bu sefer, Bugsgevden daha önce St. Petersburg'un desteğini ve iznini alarak daha dikkatli davrandı. Bununla birlikte, mahkemede kontör tatmin edilemedi ve yerine Korgeneral Kont N. N. Kamensky atanmasıyla birlikte ordu komutanlığı görevinden alındı. Ateşkes Kasım 7 tarihinde Olkioki 1808 köyünde Aralık 7'e kadar yapıldı. Anlaşma hükümleri uyarınca İsveç ordusu, Rus birlikleri tarafından işgal edilen Uleaborg'un kuzeyindeki 100 km'de Österbotten bölgesini terk etti. Ruslar, İsveç Laponyasını istila etmemeye söz verdi. Aralık 3 ateşkes Mart 1809'e kadar uzatıldı.
Deniz ve skerries
Baltık Filosu, savaşın en iyi haliyle karşılandı, çünkü en iyi ve en verimli gemileri, Amiral Senyavin komutasındaki İkinci Takımada Seferi'nin bir parçası olarak gönderildi. Gemi filosu toplamda 9 savaş gemisi, 7 fırkateyn ve 25 daha küçük gemilerden oluşuyordu. Çok sayıda kürek filosuna (150 ünitesinden daha fazla), Rus ordusunun kıyı kanadını korumak için ve Abo'yu aldıktan sonra - ve bu limanı denizden saldırılara karşı koruma önerildi. Sveaborg'da ele geçirilen İsveç gemilerinden, emri General Buksgevden tarafından şahsen devralınan iki mühimmat kuruldu. Düşman kürek filosunun ilk saldırılarını Abo'ya püskürtmek zorunda kalanlar onlardı.
İlk çatışmalar sırasıyla Gango ve Hirvisalo 18 ve 22 adaları civarında gerçekleşti. Kompozisyonunda bir iniş kuvveti ile çentikleri çekilmiş olan Admiral Gielmstierna'nın İsveç kürek filosu, Abo'ya girmeye çalıştı. Her iki çatışmada, İsveçlilerin sayısal bir avantajı vardı (14 ve 23 ve 26 ve 58). Hedeflerine ulaşamayan İsveçliler, limana giden tüm fairway'lerin kontrolünü ele geçirerek Abo'yu engellemeye başladı. Düşman operasyon üssü için Jungfersund Boğazı'nın sahilini seçti. Bununla birlikte, Abo'yu kapsayan Rus deniz kuvvetleri grubunu güçlendirmek için, 40 rütbesi Kont Heyden komutasının emrindeki 1 gemilerinin sayısına bir kürek filosu gönderildi. Hey, filonun bir kısmını Karlsrkun'dan Abo'yu engellemek için çeken düşmanın üstün güçleriyle buluşmaktan kaçınmak için Heyden, Kimito Adası ile anakara arasındaki yolu seçti. Kuzey Savaşı sırasında bile buranın taşlarla kirlendiği ve Heyden dekolmanındaki gemiler için geçilmez olduğu biliniyordu. Daha önce geçilmez olan fairway, iki günlük yorucu çalışmaların ardından Rus ekibi tarafından zorlandı. İsveçliler için beklenmedik bir yerde ortaya çıkan Rus müfrezesi Abo'da dağılmayı başardı. Düşman silahlı botlarla yapılan bir mübadele sırasında Kont Heyden yaralandı ve dekolte emri geçici olarak Teğmen Komutan Dodt tarafından üstlenildi. Abo'ların İsveçliler tarafından engellenmesi ve Rus takviyelerinin oradan geçmesini engelleme görevi böylece bozuldu. Arka amiral Alexei Efimovich Myasoedov'un genel komutası altındaki Rus kürek filosunun askeri operasyonları başarılı oldu ve 1808'un sonbaharının sonuna kadar Fin skerierlerini düşmandan korudu.
Gemi filosu, önceki Rus-İsveç savaşından farklı olarak, o kadar aktif davranmadı, çünkü kendi kuvvetlerinin yetersizliğini ciddi bir müdahale göstermeyen, yeterli güçlere ve inisiyatiflerle mücadele edemedi. 14 Temmuz 1808, Amiral P.I. Khanykov komutasındaki Kronstadtlı, 9 savaş gemileri, 11 fırkateynleri, 4 korvetleri ve 15 küçük gemilerinden oluşan bir filo bıraktı. Khanykov, "İsveç deniz kuvvetlerini imha etmeyi denemeyi ya da onları İngilizlerle birleştirmeyi, Fin feribotlarını düşman gemilerinden çıkarmalarını ve kara kuvvetlerini düşman inişini engellemek için teşvik etmelerini" emrederek çok özel bir talimat aldı.
İsveç gemi filosu bu zamana kadar denizdeydi. 11 savaş gemilerinden ve 5 firkateynlerinden oluşuyordu. İngilizce’nin talimatlarda belirtilmesi bir kaza değildi. Baltık Denizi'ne 16 savaş gemileri ve 20 diğer gemilerden oluşan bir İngiliz filosu girdi. İki İngiliz gemisi İsveç filosuna katılmak için yola çıktı ve geri kalanı Pomerania kıyılarına bağımsız bir seyir yaptı.
Yakında, Amiral Khanykov tamamen farklı bir talimat aldı, aslında ilk ve asıl görevini düzeltti: denize hakim olmak. Yeni emir, amirale tüm eylemlerini kara ordusu komutanı General Buxgevden ile koordine etmesini emretti. Aslında, filo eylemlerinde bağımsızlıktan mahrum kaldı ve tamamen yer emrine bağlı kaldı. Bu kadar şüpheli bir kararın sonuçları çok uzun sürmedi. Buksgevden, kategorik olarak, Khanykov'un deniz egemenliği ustalığı için mücadele etmek yerine, düşman inişlerini engellemek için Bothnia Körfezi'ne taşınmasını istedi. Mesele şu ki, İngiliz filosu ile birlikte, General Moore'un seferi ordusu Baltık Denizi'ne taşındı, nakillere yüklendi. Moore'un İsveçlilere Finlandiya savunmasında yardımcı olması gerekiyordu, ancak İngilizler geç kaldılar - ortaya çıktıklarında, bu bölge zaten Rus birlikleri tarafından ele geçirilmişti. Daha sonra, Kral Gustav IV'ün ısrarcı isteklerine rağmen, İngiliz birlikleri, General Junot'un Fransız ordusuna karşı koymak için İber Yarımadası kıyılarına gönderildi.
Rus filosu, iki hafta boyunca kürek kuvvetlerine yardım ettiği Gangut'a ulaştı. Düşman haberleşmesi için birkaç gemi gönderildi. 5 nakliye gemilerini ve eskort teçhizatlarını yakalamayı başardılar. Sonra Khanykov Jungferzund'a gitti. Ancak, yeri doldurulamaz bir kaynak kaçırıldı - iki İngiliz savaş gemisi İsveç gemi filosuna katıldı ve şimdi 13 savaş gemilerinden ve 6 fırkateynlerinden gelen düşman filosu şimdiden Baltık Filosu arayışında olan iskeleleri terk etti. Amiral Khanykov, güçler dengesini kendi lehine olmayan bir şekilde göz önüne alarak (sadece 9 savaş gemileri ve 6 fırkateynleri vardı), güçlerinin bir kısmı ihtiyaçlar için Kont Buchgevden'i ayırmak zorunda kaldığından, Ağustos 13 Jungfersund için Eastrag'dan ayrıldı.
Rus filosu Baltık limanına doğru ilerliyordu (şimdi Paldiski) ve Ağustos sabahı 14 çoktan yola çıkmıştı. Kuyruğunda İsveç ve İngiliz gemileri vardı. Vsevolod hattının önceden hasar görmüş 74 silah gemisi, firkateyn Pollux tarafından çekilmişti. Baltık limanından altı mil uzakta, halat çekme patladı ve Vsevolod demirlemek zorunda kaldı. Filodaki diğer gemilerden, zaten limana sığınmış durumda, acil durum savaş gemisine çekme için tekneler ve tekneler gönderildi. Ancak İngiliz gemileri "Implakabl" ve "Centaur", "Vsevolod" a yardım yaklaşımına saldırmayı başardı.
İngiliz "Implakabla" ve "Centauri" ye karşı "Vsevolod"
Rus gemisinin komutanı, kendisini en sonuna kadar savunmaya karar verdi ve onu kendi başına topraklayabildi. İngilizler, topçu ateşi ile savaş gemisine zarar verdi ve sonra gemiye binmeye gitti. "Vsevolod" sadece kanlı bir el ele dövüşten sonra yakalandı. Rus gemisini yerden kaldıramayan İngilizler onu yaktı. Bununla birlikte, Müttefikler Baltık limanındaki Khanikov filosuna saldırma niyetini bırakmak zorunda kaldılar - Ruslar ek kıyı bataryaları yaptılar ve baskın girişine bomlar yerleştirildiler. Ekim ayının başlarında, sonbahar fırtınalarının başlaması ve hükümlerin yetersizliğinin başlaması ile birlikte Anglo-İsveç filosu, ablukayı Baltık limanından kaldırmak ve Karlskrona'ya gitmek zorunda kaldı. Aslında, bütün savaşta lineer kuvvetler ve düşman için yapılan tek savaştı.
Savaştan sonra, amiral bir çok ihmalle suçlanan Peter Ivanovich Khanykov aleyhinde bir duruşma yapıldı. Her şeyden önce, İsveç ve İngiliz gemilerinin birleşmesine izin verdiği gerçeğiyle suçlandı. Fakat aslında Khanykov, tüm eylemlerini Kovaçevden ile koordine etmesini ve filosunu sahile götürmesini talimat veren St. Petersburg'dan talimatlar verdi. Ona emanet edilen gemiler çok vasat bir teknik durumdaydı - en iyileri Senyavin'e bağlıydı. Sonunda, mahkeme, çeşitli koşulları göz önünde bulundurarak asıl hakaret edici ifadeleri hafifletti: “kim tembellik, aptallık veya yavaşlıktan, ancak inatçılık, kıskançlık ve niyetten yoksun…”. Dava unutulmaya mahkum edildi ve amiral görevden alındı.
1808'te İngilizlerin göründüğü denizde başka bir parlak savaş bölümü daha vardı. Teğmen Gabriel İvanoviç Nevelsky komutasındaki 14 silahı "Tecrübe", Finlandiya Körfezi'ne giren İngiliz akıncılarını izlemek için gönderildi. 11 Haziran ayında hava bulutlu geçen Haziran ayında Nargen “Experience”, İngiliz 50 silah fırkateyninin “Salset” ile sisle buluştu. İngilizler bayrağını teslim edip düşürmeyi istediler, ancak Teğmen Nevelskoy eşitsiz bir savaşı kabul etti. Geçici olarak indirilen rüzgâr, teknenin küreklerindeki takipçisinden ayrılmasını sağladı, ancak kısa süre sonra tazeledi ve fırkateyn hızlı bir şekilde düşük hızda "Tecrübe" yi yakaladı. İnatçı dört saatlik bir savaş yapıldı, tekne İngilizler tarafından ele geçirildi - sadece direk ve gövdede ağır hasar alındıktan sonra. Mürettebatın bir kısmı öldürüldü, Teğmen Nevelsky de dahil olmak üzere mürettebatın geri kalanı yaralandı. Bu cesur rakiplere saygının bir işareti olarak, İngilizler genellikle duyguya yatkın değillerdi, "Deneyim" komutanını ve tüm astlarını serbest bıraktılar.
Bazı aksamalara rağmen, savaş Rusya’nın zafere doğru ilerliyordu. Bir sonraki 1809’te Rus ordusu, Bothnia Körfezi’nin buzu üzerinde eşi benzeri görülmemiş bir geçiş yaptı ve zaten İsveç başkentini doğrudan tehdit etti. Kuvvetler, kaynaklar ve İsveçlilerin savaşa devam etme arzusu yoktu ve parlamenterler, buzun karşısındaki yürüyüş sırasında Rus ordusunun bulunduğu yerde ortaya çıktı. Stockholm'de bir darbe gerçekleşti: inatla Ruslarla barış yapmak istemeyen Gustav IV devrildi ve amcası Charles XIII, tahttaki Rus-İsveç 1788 - 1790 savaşında yerini aldı. İsveç filosuna komuta etti.
3 Eylül Friedrichsgam'daki 1809, Finlandiya'ya, Åland Adaları'na ve Västerbotten'in bir bölümünü Rus İmparatorluğuna veren bir barış anlaşması imzaladı. İsveç ve Danimarka'nın Napolyon Fransa ile birliği konsolide edildi. Bu nedenle, Akdeniz ve Adriyatik'teki tüm senyavin başarılarının kaybı, Finlandiya'nın iktisabı ile kısmen dengelenmiştir. Diğer bir soru ise, nüfusunun Rusya'ya Yedi Adalar Cumhuriyeti’nden çok daha az sadık olduğu. Kuzeyde Rusya için bir süre kısa kaldı. Eşikte, 1812'in Yurtsever Savaşı, Borodino alanı, Moskova ateşi ve kaçınılmaz Berezina vardı.
Buradan başlayın: https://topwar.ru/99005-kak-finlyandiya-stala-russkoy-nakanune-russko-shvedskoy-voyny-18081809-gg.html