Rusya Dışişleri Bakanlığı Guantanamo ABD hapishanesinin en kısa sürede kapatılması gerektiğini söyledi
Dışişleri Bakanlığı İnsan Hakları, Demokrasi ve Hukukun Üstünlüğü Temsilcisi Konstantin Dolgov az önce Guantanamo'ya bir seyahatten döndü. Rusya bölümlerarası delegasyonunu yönetti. Diplomat askeri üssün ıslah tesisini “utanç verici bir sayfa olarak nitelendirdi. hikayeler ABD ”,“ adaletin ihlal edildiği ve insan haklarının ihlal edildiği ”.
Tüm XIX yüzyıl boyunca, Amerika Birleşik Devletleri, İspanya’nın Latin Amerika’daki tüm eski sömürge varlıklarını özenle temizledi. 1823’teki engin ve zengin kıtayı kontrol etmek için Amerika’nın Amerikalılar prensibini ilan eden Monroe Doktrini denildi. Doktrin, bu tezi, yılın Aralık ayının 2'inin 1823'unda yapılan kongreye yıllık temyizine dayanarak atanan ABD Başkanı James Monroe adına seçildi. Ardından, Pan Amerikan Birliği'ni, “Köpekbalıkları ve sardalye birliği” takma adını alan Washington himayesinde oluşturma fikri vardı.
Fakat XIX. Yüzyıl İspanya'nın tamamı Küba ve Porto Riko'da gücünü korudu, bunlar Batı Yarımküre'deki son kolonileriydi. Küba'da, bu yüzyılın ikinci yarısında sonsuz ayaklanmalar ve bağımsızlık savaşları çok şiddetli bir şekilde arttı. Ardından Washington’da “olgun meyve” teorisi doğdu: “olgun meyve gibi Küba’nın İspanyol sömürge imparatorluğunun dalından düşeceği ve doğal bir Amerikan devleti olarak Amerika Birleşik Devletleri’nin kollarına düştüğü gün çok uzak değil. Ancak Kübalı vatanseverler kendilerini farklı düşünüyorlardı, ülkelerinin tam bağımsızlığını, kimliklerini, kültürlerini, dillerini, yaşam tarzlarını korumayı hayal ettiler. Silahlı kuvvetleri adanın çoğunu kontrol altına aldıklarında, 1898'te hedeflerine ulaşmaya çoktan yakındılar, en önemli şehirlerin kapılarında duruyorlardı. Zaferin tamamlanması için son bir adım vardı ...
Fakat sonra aniden ABD bu duruma kabaca müdahale etti. Havana’daki bir Amerikan kruvazörünün kruvaziyerinde, o sırada sahilde görev yapan tüm memurları, gizemli bir şekilde patladı.
Washington derhal İspanya’ya saldırının yazarı olarak işaret etti ve Madrid’e savaş ilan etti. Irak ve Afganistan’daki savaşın bahanesi olarak, Vietnam’ın müdahalesinin bahanesi olarak veya 11’un Eylül 2001’unda New York’taki terör saldırısında - Tonkin Körfezi’ndeki olaya çok benziyor.
Sonra her şey önceden hazırlanmış bir senaryoya göre gitti. Yakında bulunan ve İspanyol filosu tarafından potansiyelini aşan ABD Deniz Kuvvetleri, Santiago Körfezi'nden çıkışta onu vurdu. Amerikan birlikleri ülkenin sahillerinin birçok yerine indi, şehirleri işgal etti, Kübalı isyancıların büyük yerleşim yerlerine girmelerini yasakladı ve adada kalan İspanyolların puanlarını almak istediklerini açıkladı. Amerikan Albay Leonard Wood adanın valisi oldu ve istediği her şeyi yaptı. Eski sömürge İspanyol sahiplerinin mülkü olan toprak, bir şarkı için Amerikan arkadaşlarına satıldı - hektar başına 2 cent'te. Wood, hem seçim yapmayı, hem de anayasa taslağını hazırlamayı ve cumhurbaşkanlığı adaylarının seçimini emretti. Tüm formaliteler tamamlandığında, Anayasa Meclisinin beş üyesini davet etti ve ABD ile ilişkilerin ilkeleri konusunda “balıkçılık için” bir anlaşma yapılması konusunu görüşmeye yetkiliydi. Orada onlara Savunma Devlet Sekreteri E.Rut'un mektubunu gösterdi - yani, o zamanki Pentagon'un başı. Belge, Küba topraklarının ve sularının Amerikan deniz üslerinin oluşturulması için tahsis edilmesi için bir gereksinim oluşturdu - görünüşte Panama Kanalı'nın yapım aşamasında savunulması ve ABD'nin güvenliği için.
Milletvekilleri şok oldular, bu manevi talebi reddeden bütün Anayasa Meclisini derhal bilgilendirdiler. Ancak, Küba'da acemi politikacılar, Washington şahinlerinin sinizmi ve ihanetini henüz bilmiyorlardı. ABD’nin yönetici çevrelerinin, koşullara bağlı olarak idare ve kongrede yer alan “iyi” ve “kötü” araştırmacıların rollerini iyi oynadığından şüphelenmediler. ABD Başkanı William McKinley konuşmasında Küba’nın bağımsızlığını yüceltse, ülkesinin bütünlüğünü tanıdıysa, Senato’daki Connecticut temsilcisi Orville Platt ordu bütçe yasasında bir değişiklik yaptı: özünde genç Küba cumhuriyetinin boynunda sömürge boyunduruğu giydi. ABD’nin Küba’nın iç işlerine askeri müdahalede bulunma hakkını onayladı, bağımsız olarak dış işleri yürütme yetkisini sınırladı ve adada deniz üsleri kurma hakkını ortaya koydu. Küba bu şartlara uymadıysa, ABD Ordusu sınırsız bir süre topraklarında kaldı. Değişiklik, bir gün sonra cumhurbaşkanı tarafından imzalanan Senato tarafından derhal kabul edildi. O bir ültimatom oldu, müzakere şartı değildi.
Havana'da böyle bir durum öfkeye ve öfkeye yol açtı. Nisan ayında, “değişiklik” koşullarını yumuşatmaya çalışmak için beş Anayasa Meclisi üyesinin vekili Washington 1901'a gönderildi. Ancak heyet, zaten büyük bir general haline gelen aynı L. Wood ve Savaş Bakanı E. Ruth tarafından karşılandı. Protokol nezaketleri olmadan her şey olduğu gibi kalacak, “ABD başkanı kongre tarafından kabul edilen kanunu değiştiremez” dedi. Kısa süre sonra Küba’nın Küba’nın ilk seçilmiş başkanı olan ABD’nin deniz üsleriyle ilgili şartlarının farkında olan Thomas Estrada Palma, Amerikan kruvazörü “Brooklyn” de Havana’ya geldi. Müzakereler sırasında yapmayı başardığı tek şey, talep edilen üslerin sayısını dörtten ikiye düşürmekti. İlk başta Washington, Cienfuegos'ta ve Guantanamo'da güney sahilinde ve adanın kuzey ucundaki Bahia Onda ve Nipe koylarında “referans noktalarını” oluşturmak istedi. Artık Devletler iştahlarını değiştirdiler ve sadece Guantanamo ve Bahia Ond Körfezi üzerinde anlaştılar.
Tüm yasal belgeleri normal dile çevirirseniz, anlaşılır hale gelir: taraflar arasında eşit görüşmeler yapılmaz, tüm kararlar ABD tarafından baskı altında ve güç tehdidi kullanılarak uygulanır.
Bu nedenle, yasal açıdan, yasal bir kuvveti yoktur. Bu bir zorlama, sözleşme değil.
Guantanamo'daki üs için imzalanan kira sözleşmesi belirsiz nitelikte ve yalnızca iki tarafın rızası ile revize edilebilir. Küba uzun zamandır iptal edilmesini talep ediyor, ancak ABD bunu duymak bile istemiyor. Anlaşma, başlangıçta “kömür tabanı” olarak adlandırılan bu tabanın kullanımının doğası değişiyorsa, bunun bir yakıt deposu olarak değiştirilebileceğini belirtiyor. Ardından Washington'un tek taraflı hareketleriyle, bir deniz üssü, ardından Deniz Kuvvetleri, Hava Kuvvetleri ve Deniz Piyadeleri'nin birleşik üssü ve sonunda şüpheli teröristlerin gözaltına alındığı bir yer olarak görevini değiştirdi. Bu davaların hiçbirinde Washington, Küba'daki protestoları ve müzakere önerilerini kabul etmedi.
Guantanamo'daki üssün doğum günü, ABD'nin özel bir kara ve deniz alanına sahip olduğu 10 Aralık 1903 olarak kabul edilebilir. Etkinlik, 21 tarafından Küba bayrağının indirildiği ve ABD yıldızlı bayrağının yükseltildiği bir silah sesi ile kutlandı. 1912’te ABD, Bahia Onda’da bir üs inşa etmenin gereksiz olduğunu ve haklarından vazgeçmek için Guantanamo’daki bölgeyi genişletmeyi talep ettiklerini belirtti. Kübalılar sadece buna katılabilirdi - daha az kötülük olarak.
O zamandan beri, baz 117 kilometrekare araziyi ve Guantanamo Körfezi su alanının 30 kilometrekare bölgesini kaplar. Her iki yakasında da körfezin ağzında, aynı adı taşıyan şehre 30 kilometresinde, Küba tekneleri, demirli olmadan denize ve sırtına geçme hakkına sahiptir.
Franklin Delano Roosevelt Amerika Birleşik Devletleri'nde 1934'te iktidara geldiğinde, Amerika Birleşik Devletleri Platt Değişikliğini iptal etmeyi kabul etti, ancak Guantanamo üssünün statüsü bozulmadan kaldı. Orijinal anlaşma uyarınca, Amerika Birleşik Devletleri yıllık 3400 dolarının kiralanması için Küba'ya ödeme yaptı, sonra bu miktar 4085 dolara “yükseldi”. Söylediği gibi, tavuklar gülüyor, bu yüzden devrimin zaferinden sonra, Küba hükümeti bu aşağılayıcı ödemeyi kabul etmeyi reddetti. Fidel Castro bir keresinde, bu miktarın bir Amerikan öğretmenine yıllık olarak ödenenden 10 kat daha az olduğunu belirtti.
Guantanamo'daki Amerikan Amerikan üssü az tanınan F. Batista'nın diktatörlüğüne karşı devrimci savaş yıllarında Küba'nın iç işlerinde kaba müdahalenin bir aracı olarak skandal bir ün kazandı.
Üssünde çalışan Yurtsever Kübalılar, diktatörün üssünde askeri uçağa inişine, ABD Ordusunun depolarındaki cephaneye yakıt ikmali, ikmali doldurması ve kurtarılan bölgedeki isyancıların ordusunu bombalayıp bombalamaya gitmesine tanıklık etti. Gizlice çekilmiş fotoğraflar ve toplanan gerekli ek bilgiler isyancı komuta transfer edildi. Materyaller, topraklarında nikelin çıkarılması ve işlenmesi için Amerikan işletmeleri olan Fidel'in İlk Komutanlığı olarak adlandırılan İkinci Cephenin eylemlerini yöneten Raul Castro'nun eline geçti. 1958’teki Raul’un emriyle “Truth” adı altında bir operasyon yapıldı; bu sırada Guantanamo barlarında ve restoranlarında yürüyen 40’ten fazla denizci ve aynı zamanda Amerikan şirketlerinin birkaç çalışanı aynı anda alıkonuldu ve gerilla merkezine teslim edildi. Hepsine, tabanın yasadışı bir şekilde iç savaşa müdahale etmek için bir sıçrama tahtası olarak kullanılması konusunda ikna edici materyaller verildi. Amerikan bombaları ve füzelerinin öldürdüğü sivillerin fotoğraflarını, ABD etiketli mühimmat parçalarını gösteriyor. Kilidini açmak anlamsızdı. Santiago kentindeki ABD Konsolosu Raul ile temasa geçmek zorunda kaldı ve gözaltındakilerin serbest bırakılması karşılığında her şeyi Washington'a bildirmeye söz verdi. Bu adım çok etkili oldu. Doğrudan Fidel'in emriyle, İkinci Cephe'nin emri, tutukluları ABD ile komplikasyonlara yol açmamak için serbest bıraktı. Sonra Raul Castro şöyle hatırladı: “Belki de bu şartlarda tam olarak haklı değildim, ama şimdi hatırlamak ne kadar güzel!”. Her durumda, Pravda Operasyonundan sonra, Guantanamo'daki üs diktatörün uçaklarını kabul etmeyi bıraktı.
Bugün, üs, binlerce kişinin 10'inde kalıcı bir garnizon olan güçlü bir askeri kompleks. Her türlü uçağı alabilen bir askeri hava limanı var, askeri liman 60 gemiye kadar ağırlayabiliyor, kuru bir rıhtım, onarım atölyesi ve depolama tesisi var. Bölgede çeşitli amaçlarla 1500'ten fazla bina inşa edildi. Taban, her tarafında, üzerine dikenli telden yapılan Bruno sarmalının bir veya iki sıra halinde uzandığı, sağlam bir çelik tel örgü çit ile çevrilidir. Tabanın her iki tarafında da mayın tarlaları, güçlü aydınlatma cihazları ve gözetim sistemleri bulunmaktadır. Amerikan tarafında, denizciler çevre güvenliği taşırlar. Küba'dan - savaşçıların her açıdan en iyi hazırlandıkları özel bir sınır tugaydı.
Üssün gerçek bir askeri önemi yok. Tüm toprakları, her taraftan geleneksel top toplarıyla vurulmaktadır, üstelik daha çok tepeler ve dağlarla çevrili düz bir ova üzerinde yer almaktadır.
Fidel Castro art arda konvoyuna ve gemideki süpersonik uçak armadalarına sahip, dünyadaki herhangi bir noktaya yüksek hızda hareket edebilen modern bir uçak gemisinin, Guantanamo'daki üssünden askeri bir bakış açısıyla kıyaslanamayacak kadar değerli olduğunu vurguladı.
Ancak Washington inatla devam ediyor - Havana üzerindeki politik ve psikolojik baskıların bir kolu olarak.
Farklı yıllarda Küba'nın doğu eyaletlerini ziyaret etmek ve üsse yaklaşımı koruyan sınır direklerini ziyaret etmek zorunda kaldım. Tugay askerlerinden ve Guantanamo sakinlerinden, 700'ten daha fazla Kübalı işçinin sürekli olarak çalıştığı üssünde meydana gelen vahşetlerle ilgili korkunç hikayeler duydum ve şimdi hiç kimse kalmadı. Playa Chiron'daki olaylardan kısa süre sonra, üssünde, 9 yıllarında orada çalışan 14 çocukların babası Ruben Lopez Sabariego'nun kaybolduğunu hatırlıyorum. Diğer işçilerin önünde, bir denizcinin kaptanı tarafından tutuklandı, insanlar onu bir motorlu tekneye koyduğunu ve boğazı karşı kıyıya götürdüğünü gördü. Karısı gerçeği aramaya başladı, ancak bir cevap aldı: “Küba'da kocanızı arayın, insanlar sizi orada tutukladı, sonra ortadan kayboldu!” Birkaç gün sonra üssün bir Katolik rahibi, kocasının işinden kovulduğunu, ondan bir pas alındığını ve üssün dışına gönderildiğini söyleyerek bir kadına yalan söyledi. Ancak birkaç gün sonra, gazeteciler aracılığıyla Amerikalılar, Ruben Lopez'in cesedinin, onun altındaki bir paso tarafından bulunduğunu ve tespit edildiğini bildirdi. Bu haberlere göre, cesedin iki hafta boyunca yol kenarındaki bir hendekte yattığı ve hiç kimsenin iddia etmediği iddia edildi. Çeşitli bahanelere göre, beden uzun süre dullara verilmemiştir, ancak ısrarcı taleplere zorlanmak zorunda kaldıklarında, dondurucuda uzun süre bekledikleri ortaya çıkmıştır. Patologlar bulundu: Ruben Lopez şiddetli dayaklar sonucu öldürüldü.
Bundan sonra, işçilerin toplu işten çıkarmaları başladı. İnsanlar emeklilik haklarını yitirdi, tüm birikimlerini ve faydalarını kaybetti. Kübalılar üssüne kaynaklarından su temin etmeyi bıraktılar. Şimdi Amerikalılar tankerler tarafından su taşıyor, deniz suyunun tuz çözücülerini kullanıyor. Yıllarca, üs ile sınır tam anlamıyla bir cephe açması oldu. Müzik setinde kendimi denizci olarak gördüm, şu anda Küba devlet bayrağını post olarak kaldırırken, pantolonunu dizlerine indirdi, kıçını post'a çevirdi ve alkış taklit ederek elini tokatladı. Askerler, denizcilerin görevde uygun bir şekilde davranamayacağını söyledi: ya Küba sınır muhafızlarını hedef almayı taklit ediyorlar, klasik viski çeşitleriyle şişelerin içeriğini meydan okurcasına içiyorlar, her zaman açıkça dışlıyorlar, çağırıyorlar. Genel olarak, kabadayı ve her yönden kışkırtıyorlar. Sınır muhafızlarının katı bir emri var: provokasyonlara cevap vermemek. Ancak altmışlı ve yetmişli yıllarda, Küba askerleri defalarca tabandan atılan mermiler tarafından öldürüldü. Bir zamanlar bir Amerikalı gazeteci Raul Castro'ya bütün bunların doğru olmadığını söyledi. Daha sonra Raul, basın toplantısında salonda oturan tüm muhabirlerin Küba sınır muhafızlarının zeytin üniformalarını giydiklerini ve üs çevresi boyunca “tehlikeye girdiklerini” kendi tehlikeleri ve riskleri altında bulunduğunu belirtti. Sadece bir Meksikalı kabul etti, gerisi açıkça sarsıldı.
Küba tarafı sürekli olarak ABD ordusunun savaşçı, saldırgan ve kışkırtıcı davranışlarına tanıklık eden fotoğraf ve film materyallerini toplar ve bu bilgiyi dünya topluluğuna sunmak için her an hazırdır.
Guantanamo’daki üssünde bir hapishane ya da bir çeşit toplama kampı oluşturma fikri uzun zamandan beri Amerikalı politikacıların ve yetkililerin başkanlarını ele geçirdi.
Başlangıçta kaidenin toprakları, ABD’ye yasadışı yollardan su ile girmeye çalışan, ancak ABD Sahil Güvenlik gemileri tarafından ele geçirilmiş olan Haitian émigré’leri barındırmak için kullanılıyordu. Vatanlarına zorla geri dönüşlerine kadar, kimlikleri, kaçak göçün tekrarlanmasını önlemek için temelde kurulmuş ve onlarla birlikte çalışan özel hizmet uzmanları kurulmuştur. 1995'ten önce, neredeyse 45, binlerce Haiti göçmeni üssün toplama kamplarındaydı. 1994’ten başlayarak ve daha sonra ABD’nin Küba’dan ekonomik göçmenleri yasal olarak kabul etmeyi reddetmesi nedeniyle - her yıl 20’ten fazla vize vermemeyi kabul etmişlerdi - bu kotayı hiç doldurmamışlardı - kendiliğinden göç doğaçlama su taşıtları kullanmaya başlamıştı. Birçok göçmen Guantanamo'daki üsse girmeye başladı. Toplamda, Küba tarafına göre, devrim yıllarında 30 hakkında binlerce insan oraya gitti. Karşılaştırma yapmak için: meşru sebeplerden dolayı, yaşam ve sağlık riski olmadan, aynı zamanda 250 binlerce vatandaşı Küba'dan ayrıldı.
Binlerce yılın başında, Balkanlar alevlenirken, Amerikalılar tabandaki insani bir felaketten etkilenen bölgeden gelen göçmenleri kabul etme olasılığını dışladılar, ancak orada olaylar değişti ve ihtiyaç ortadan kalktı. Nihayet, Eylül’de New York’taki 11’in 2001’indeki terörist saldırılar ve Irak ve Afganistan’daki düşmanlıkların patlak vermesinden sonra, ABD’nin - “yalnızca bildirildi” ... - Küba hükümetinin, taban bölgesinde terörist faaliyetlerde bulunduğundan şüphelenilen kişilerin geçici olarak tutuklanmasından dolayı hapishane oluşturma niyetinde olduğu bildirildi veya Orta ve Yakın Doğu'daki ABD kuvvetlerine karşı düşmanlıklara katılmak. Ve şimdi 11 Ocak 2002, ilk 20 mahkumları üsse getirildi. Bir süre sonra uçaklar birbiri ardına gelmeye başladı, mahkumların sayısı neredeyse 800'e yükseldi. Neredeyse ilk aylardan itibaren, bilgiler esasen, kesinlikle güçsüz insanlara işkence ve kötüye kullanma için gerçek bir birleşim oluşturulduğunu ortaya koymaya başladı.
George W. Bush'un kararıyla Guantanamo mahkumları, savaş mahkumlarıyla ilgili Cenevre Sözleşmelerinden çıkarıldı. Özel bir ABD askeri mahkemesi mahkumların nitelikleri hakkında karar alır. Tutuklu bir “savaşçı” olarak tanınırsa - yani bir savaşçı veya savaşçı - cezaevinde kalması süresiz olarak devam edebilir.
Hücrelerde, kalın telden yapılmış 2 metre ile 2 ölçerin ebadı içine alınır. Sadece şort ve spor ayakkabı giymelerine izin verilir.
Çoğu Suudi Arabistan, Afganistan, Yemen vatandaşı olan mahkumlar, tropiklerin nemli sıcaklığından muzdarip, sekiz kişi gözaltında öldü, dördü intihar etti.
Sorgulara işkence eşlik ediyor. En meşhurları suya boğulmak, uzun süre uykusuz kalmak, ağır metal gibi yüksek sesle müziğe işkence etmek, yani “ağır metal”, biber gazı püskürtmek, davranış normlarından sapmaları yenmek - örneğin kafanızı korumak için bir havluyla örtülmek yasaktır. kavurucu güneş ve genellikle "yüzünü gizle". Uluslararası Kızıl Haç, Guantanamo üssündeki tutuklulara erişim sağladı ve bir dereceye kadar mahpusların durumunu hafifletebildi. Özellikle, tutuklular ve akrabaları arasında daha fazla ya da daha az tolere edilebilir posta iletişimi kurulmasına yardımcı olmuştur, bazen yakın akrabalarla telefon bağlantılarının sağlanması bile mümkündür. Bazı mahkumlar, vatandaş oldukları ülkelere soruşturma amacıyla gönderildi. Örneğin, 8 insanları Rusya'ya iade edildi, bu yüzden kolluk kuvvetlerimiz Guantanamo cezaevindeki durumun oldukça eksiksiz bir resmine sahip olmalıdır.
2008’te Barack Obama’nın iktidara gelmesi, hapishanenin kaderinde büyük değişiklikler önerdi, bir yıl sonra zaten cumhurbaşkanı statüsünde, onu kapatma sözü verdi. Ancak burada Amerikan “hükümet kongresi” sistemi yeniden çalışmaya başladı, yani araştırmacı iyi ve kötü bir araştırmacıdır. Temsilciler Meclisi hapishaneyi kapatma fikrine karşı çıktılar. B. Obama, Pentagon’un mahkumları harekete geçirme araçlarını ve yeteneklerini kullanmalarını yasaklayan bir kararname vermek zorunda kaldı; bu, esasen hapishanenin sürekliliğini meşrulaştırıyor;
Eylül 2012 itibariyle, toplama kampı 167 kişi içeriyordu, geçen yıl Aralık ayında mahkumların sayısının 155 kişi olduğunu bildirdiler. Hiçbiri suçlanmadı, hiçbiri geleceğini bilmiyor. Guantanamo’dan ayrılanlardan bazıları kendi ülkelerinde cezalar veriyor, 50’in etrafında ABD sivil mahkemelerinde beraat sağladı, bazıları ABD askeri istihbaratına göre Amerika’ya karşı önceki terörist veya askeri mücadeleye geri döndü. Ancak hapishane, Birleşik Devletler'in dünyanın her köşesinde savaştıkları iddia edilen insan hakları konusundaki toplam saygısızlığının kanıtı olarak kalıyor ve yaşıyor.
Guantanamo'daki üssün geleceği yoğun siste görülür. Resmi ABD makamları çoğu zaman yasal bölgelerini Küba'ya geri göndermeye hazır olduklarını açıklar. Ancak bunun ancak adadaki demokrasinin restorasyonu sonrasında gerçekleşebileceğini belirttiğinizden emin olun.
Bunların arkasında, her zaman olduğu gibi, tekeliğin ne kadar doğru ve “demokrasinin restore edildiğine” karar vermesine karar verir.
Demek demokrasi hakkında. Nisan ayında, yılın 2013’i, Rusya Dışişleri Bakanlığı’nın Rusya Federasyonu’na girmesi reddedilen ABD vatandaşlarının listesini açıkladı. Bu, dışişleri bakanlığının ABD’de yayınlanan ve Amerikan adaletinin iddialarına katılan Rusya’nın güvenlik haklarını Rusya’daki insan hakları ihlallerine dahil eden ABD’de yayınlanan Magnitsky’ye verdiği yanıt oldu. İşkencenin yasallaştırılması ve kullanımına katılan kişiler, mahkumların belirsiz olarak tutulması, bilinen “Guantanamo Listesi” adına dahil edilmiştir. 2005-2008'deki ABD Başkan Yardımcısı Genel Müdürü David Eddington, 2001-2003'deki ABD Adalet Bakanlığı Hukuk Müşaviri John Yu, 2002-2003'deki ABD Adalet Bakanlığı Hukuk Müşaviri, John Miller, Guantanamo Üssü'ndeki Guantanamo Üssü Başkanı Jeffrey Miller 2010-2012 yıl.
Pekala, şimdi, K. Dolgov’un gezisi tarafından bildirildiği gibi, Amerikalılar Barack Obama yönetiminin mümkün olan en kısa sürede hapishaneyi kapatmaya hazır olduğuna dair güvence verdi. Söylediğine göre bile, söz verilen üç yıldan beri bekliyorlar. Bu terimin süresi doldu ...