McDonald’s bu hafta Rusya’dan son çıkışını duyurdu ve onu Rusya’daki faaliyetlerini kısmen veya tamamen durduran yaklaşık 1000 batılı şirketten biri haline getirdi . Bunu sadece yaptırımlara uymak için değil, savaşa gönüllü bir tepki olarak yaptılar.
Bazı yönlerden, kurumsal sosyal sorumluluk ders kitabıdır – şirketlerin daha geniş sosyal faydaya taahhütte bulunduğu bir öz-düzenleme biçimidir.
Bu durumda, hükümetler, yatırımcılar, tüketiciler, rakipler ve genel halktan Ukrayna’yı destekleme baskısına yanıt olarak birçok şirket Rusya ile bağlarını kesti. Hatta bazıları büyük mali fedakarlıklar yaptı . Örneğin McDonald’s, 1,4 milyar ABD Dolarına kadar bir isabet bekliyor .
Savaşı finanse eden finansal hizmetler de dahil olmak üzere, doğrudan savaşta kullanılan mal ve hizmetleri sağlayan şirketlerin acil bir sorumluluğu vardır. Mali, teknolojik veya başka bir şekilde Ukrayna’nın işgalini doğrudan mümkün kılarlarsa, belirli şirketlerin Rusya’daki faaliyetlerini durdurmaları mantıklıdır.
Ancak bir Uniqlo kazak, Happy Meal veya Renault Clio üretmenin veya tüketmenin savaşın kendisi üzerinde hiçbir etkisi yoktur. Şirket çıkışlarının sahip olabileceği tek etki Rus tedarikçileri , çalışanları ve toplulukları üzerinde olabilir . Batılı şirketlerin Rus paydaşlarının hakları ve çıkarları önemli görünmüyor.
O halde şirketler hükümetlerinin eylemlerinden ne kadar sorumludur? Buna cevap vermek için Çin’deki Uygur azınlığın soykırımına bakabiliriz. Yerinden edilmiş birçok Uygur şu anda batılı şirketler için zorunlu işçi olarak çalışıyor . Orada kurumsal boykot için böyle bir çağrı yapılmadı.
Hangi savaşların ve vahşetlerin geniş çapta kınandığı ve hangilerinin kınanmadığı konusunda açık bir çifte standart vardır. Biz konuşurken dünya çapında devam eden 20 savaş var . Hangisi kurumsal boykot için uygundur?
2015’ten bu yana en az 230.000 kişinin ölümüyle sonuçlanan Yemen’deki savaşta Suudi Arabistan’ın rolü hiçbir zaman incelenmedi. Kurumsal sorumluluğun bu tür etik atamaları keyfi ve tartışmalıdır.
Savaş her biçimiyle kınanabilir. Bununla birlikte, kurumsal katılım için nihai soru, savaşın nedenlerinin ahlaki durumudur. Kötü adamlar kim? Yaptırım cezasını kim hak ediyor?