1969’dan bu yana 747 üretiminin büyüleyici bir video grafiği, hangi havayollarının ikonik ve çok sevilen jumbo’yu ne zaman satın aldığını gösteriyor.
747, Nisan 1966’da Pan Am’dan 25 kişilik siparişle piyasaya sürüldü.
Ancak dünyayı değiştiren uçağı doğurmak, dünyanın en büyük havacılık şirketi Boeing’i, o zamanların en büyük motor üreticisi Pratt ve Whitney’i ve efsanevi Pan Am’ı dizlerinin üzerine çöktüren bir meydan okumaydı.
60’ların sonlarında, Boeing’in kaynakları, mühendisleri ABD hükümeti tarafından desteklenen 2707 süpersonik taşımacılığının karmaşıklığıyla boğuşurken, 25 havayolunun 115 taahhütlerine rağmen sonunda 20 Mayıs 1971’de Kongre tarafından hurdaya çıkarıldı.
O zamanlar 747, dünyanın hava yolları süpersonik tarafından ele geçirilmeden önce sadece geçici bir çözüm olarak görülüyordu, ancak neyse ki Boeing, projeye parlak bir genç tasarımcı olan Joe Sutter’ı atamıştı ve o jet çağının klasiğinin babasıydı.
Bay Sutter bu rol konusunda son derece mütevazıydı.
“Mevcut tek nitelikli kişi bendim. Sutter, 2009 yılında yazarla yaptığı bir röportajda, tüm zeki adamlar, Maynard Pennell, Bill Cook, Bob Withington ve diğerleri SST’ye bağlıyken, Jack Steiner 737 programlarının başındaydı ”dedi.
747, başlangıçta herkes 747’nin kargo yollarına düşeceğini düşündüğü için bir kargo gemisi olacak şekilde tasarlandı.
Boeing’in pazarlama ekibinin düşündüğü buydu; Yolcu kullanımı için muhtemelen 50 kadar 747 satacağımızı tahmin ettiler ”dedi Bay Sutter.
747, Pan American World Airways’in kurucusu Juan Trippe ve Boeing şefi Bill Allen’ın toplu seyahat hayaliydi.
Bay Trippe, ekonomi sınıfını 70 koltuklu DC-4’lere tanıttığında 1948’de toplu seyahate başlamıştı.
Ama 747 çok çok daha büyüktü. Boeing 707’nin neredeyse iki katı olan 350’den fazla taşıyacak ve ücretleri düşürecekti.
747 için kesin bir iş planı olup olmadığını hatırlayan birini bulmak imkansız. Ancak, yolcuların jet uçaklarına akın etmesiyle 1960’ların başlarında yılda yüzde 15 büyüme yaşayan havayolu endüstrisi trafiği hızla artıyordu.
Bay Trippe, görevde olan bir adamdı.
Yolculuğu herkes için uygun fiyatlı hale getirmek istiyordu ve yeni yüksek baypaslı turbofan motora sahip 747’nin tam da bunu yapabileceğine inanıyordu.
Pan Am 25 sipariş verdi, ancak çoğu havayolu jumbo’nun boyutundan korktu. Qantas 4, British Airways 6 sipariş ederken, birçok havayolu sadece jumbo yarışında kalmak için 2 veya 3 sipariş verdi.
Bununla birlikte, siparişlerin akışı en büyük sorun değildi, 747’nin ağırlığı idi.
Başlangıçta 250.000 kg ağırlığındaydı ancak menzili, rakımı, hızı ve yakıt yanmasını etkileyen tasarım değişiklikleri nedeniyle uçtuğunda 322.000 kg’a sıçradı. Daha fazla itme sağlamak için motorları daha yüksek sıcaklıklarda çalıştırmak için bir çözüm bulundu ve hizmete girdikten sonraki altı ay içinde jumbo kabul edilebilir seviyelerde performans gösterdi.
Üretiminde karşılaşılan birçok soruna rağmen 747’nin doğuşu inanılmaz bir başarıydı. Pan Am, siparişini verdikten sadece 3 buçuk yıl sonra ilk uçağını teslim aldı ve bu 10 aylık bir uçuş testi programı da içeriyordu.
747 çok büyük olduğu için havayolları salonlarla sıçradı. Üst güverte salonu vardı ve çoğu ekonomi sınıfının arkasında salonlar vardı. Bununla birlikte, modelde kullanılan kumaş tasarımı nedeniyle, Tiger Lounge olarak adlandırılan daha düşük bir güverte salonu için bir Boeing önerisi asla başaramadı.
Bununla birlikte geniş yaş, 1970’lerin sonlarında daha fazla koltuk ekleyerek daha ucuz ve daha ucuz seyahat talebine yanıt veren havayollarıyla kısa sürdü.
Süper jetin birçok çeşidi vardır. Üst güverte -300 modeli için uzatıldı ve modifiye edilmiş bir kanat ve daha uzun menzilli -400 versiyonu için daha büyük motorlar eklendi.
747, Güney Pasifik’i ABD’den Avustralya’ya kesintisiz geçebilen ilk uçak olan SP (Özel Performans) modeli için de küçültüldü.
Son olarak, 747’nin kendisi, kanat değişiklikleri ve 787 motorları olan 747-8’i yaratmak için genişletildi.
Bugün 747, COVID-19 salgını nedeniyle aşamalı olarak kaldırılıyor, ancak yine de kargo hava yollarını yönetiyor.
kaynak: airlineratings.com