Diğer hakimlerin (İspanyolca) sürekli titremeye çalıştığı isyanın örgütlenmesi hakkındaki tez Alman meslektaşları tarafından reddedildi. Buradaki mantık aslında çok ikna edicidir: yılın Ekim 2017’inde gerçekleşen kanlı çatışma, sadece Barselona’da değil, neredeyse Katalonya’nın tamamında açıkça görülüyordu. Böyle bir durumda, ayaklanmanın örgütlenmesini Pucdemon'a atfetmek için İspanyol sorgulayıcıların ruhunda bir fantaziye ihtiyacımız var.
Yani, kaçak Carles Puchdemon tekrar ücretsizdir. Tabii ki bağıl özgürlük. Ancak Alman makamları yine de onu İspanya adaletine vermeye karar verdiyse, ayrılıkçılar için daha iyi bir hediye hayal etmek zor olurdu. Birçok politikacı, kültürel şahsiyet ve hatta bilim adamı hapishaneden geçti. Jozef Pilsudski, kendisi için “en iyi armağan” ın, Polonya'nın Rusya'dan resmi bir bağımsızlık kazanmasından hemen sonra, Alman makamlarının onu Brandenburg cezaevine göndermiş olması gerçeğini düşündü. Gelecekteki Nobel ödüllü Joseph Brodsky'nin, zevkten saklanmaksızın parazitizmden mahkum olduğunu öğrenen Anna Akhmatova, şunları söyledi: “Kızıl kafamıza ne biyografi yapıldı!”
Katalan liderinin öncekilerle parmaklıklar ardında karşılaştırması zor olsa da, birçoğuna “inek” gibi görünüyor. Ancak karizma eksikliği Puchdemon'un Katalonya'daki en yüksek mevkilere tekrar tekrar seçilmesini engellemez. Dahası, Katalan generalitat eski başkanı ısrar ve girişimi reddedemez. Ve bunun arkasında, bu arada, herhangi bir devrede olduğu gibi, milyonlarca insan gidiyor. Fakat, görünüşe göre, bu devrim sona erene kadar. Katalonya'daki iç çatışmanın, bölgenin ayrılıkçı özlemlerinin toplamından daha güçlü olacağı göz ardı edilemez.
En azından, Madrid makamları bir süredir davanın bu şekilde ortaya çıkması için önemli çabalar sarf ediyorlar. Fakat çok uzun zaman önce, İspanya merkezi Katalonya'yı ülkeden uzaklaştırdığı yönündeki suçlamaları bile duyuyordu. Şimdi kimseye görünmüyor. Katalonya'nın kaybıyla birlikte, İspanya'nın geçmişte birçok kişiye sunulan birleşmiş İspanya'nın kendisinin henüz Madrid'de ön plana çıktığı gerçeğini anlamak.
Belki de bu değişim, diğer şeylerin yanı sıra, AB ortaklarıyla yapılan çok sayıda istişarenin etkisi altında olduğu gibi, hem Katalonya'daki hem de ülkedeki gerçek durumun daha derinlemesine bir analizinden sonra gerçekleşti. İlk başta, İspanyol güç yapılarının açıkça güçlendiğini ve kilisenin ve kraliyet ailesinin aslında ciddi bir şey olmadığını iddia ettiklerini hatırlayın. O zamandan beri, Katalonya özerklikten yoksun bırakıldı, ancak pratik bir düzlemde bu karar çok yavaş bir şekilde çevrildi.
Ekonomik durum daha iyi bir hal almıyor ve tüm göstergelere göre Barselona’daki siyasi çıkmaz Madrid’ten çok daha tehlikeli. Şaşırtıcı olmayan bir şekilde, Madrid’le uzlaşmayı destekleyen taraftarların sayısı, ılımlı siyasetçilerin birkaç yıl önce geleneksel olarak Bask ülkesinin bağımsızlığını iddia eden başka bir İspanyol bölgesini aldığı bir şey elde etmek isteyecekleri bölgede artıyor. Aslında, bu bölgenin, yerel ayrılıkçıların terör saldırılarını bastırma güvencesine karşılık olarak, Madrid'den güvenebileceğinden çok daha fazla müzakere ettiğini hatırlayın. Ancak, bu, herhangi bir durumda, Baskelerin kendilerinin istediğinden daha az olduğu ortaya çıktı. Bask ülkesi şimdi genel olarak endişeli bir beklentiyle donuyor ve aniden merkezle tekrar pazarlık yapmak istiyorsa, beklenmedik bir şekilde Barselona'dakinden daha sert bir cevapla karşılaşabilir.
Kendilerini tam teşekküllü bir millet ya da insan olarak görme arzusundan henüz üşümemiş Katalonya nüfusu ve bölgeleri, bugün, en azından dış işaretlere göre, Avrupa'nın “bir parçası” olarak kaldı. Ve buna rağmen, Katalonya’nın bölgeden kitlesel bir uçuş olan bir tür “şok terapisi” dönemi göreceli olarak acısız bir şekilde geçebildi olmasına rağmen. İspanyol kolluk kuvvetlerinin geçen sonbahardaki eylemleri hakkındaki tutku biraz azaldı. Açıkçası, Madrid’in hem sertliği hem de özerkliği ortadan kaldırma eylemlerinin hızını hafiflettiği gerçeğini etkiledi. Buna ek olarak, çok az insan şimdi anlıyor ve Katalonya'nın, içine çok parçalanmış olduğu bir Avrupa’da var olmayı planlıyor. İspanya olmadan, neredeyse Katalan endüstrisi ürünleri için büyük pazarlar olmadan.
Şu anda, Madrid'deki yüce güç tekrar büyük ölçüde sessiz kalıyor ve Cortes, şaşırtıcı şekilde birleşmiş ayrılıkçılık karşıtı konumlarıyla son zamanlarda sessizleşti. Katalonya ve hatta eski liderlerin yanı sıra mevcut liderlerin aleyhindeki sert çizgi yalnızca İspanyol adaletine bağlı kalmaya devam ediyor. Ancak bugün, mevcut politikacılar hakkında ciddi şikayetler sunmanın çok, çok zor olduğu ortaya çıktı. Aynı Barselona'daki kitlesel popüler konuşmaların organizasyonu bile, elbette, geçen sonbahardan daha nadir, fakat neredeyse merkezi bir hükümet için sayısız ve potansiyel olarak tehlikeli olsa da, önemli sayıda davaya yol açmayacak kadar dikkatli bir şekilde gerçekleştiriliyor.
Ancak, Puchdemon'un avukatı Jaume Alonso-Cuevillas'ın Catalan TV3 ile yaptığı röportajda, “her zaman Alman adaletine inandığını” ekleyerek mahkemenin kararını “ilk zafer” olarak adlandırmayı başardığı Avrupa'nın kuzeyine geri dönelim. Açıkça başka bir Avrupa eteklerinde yaşanan krizden korkan Almanya da durumu frenlemeye çalışıyor. Aynı zamanda, Avrupalı politikacılar, Madrid’in Barselona’ya saldırgan müdahalesini sınırlamak için ciddi çaba sarf ediyorlar; buna rağmen uzun süren krizin ve şüpheli ayrılma umutlarının bölge sakinlerinin çoğunluğuna sebep olacağına inanıyorlardı. Şimdiye kadar, bu beklentilerin uygulanması çok fazla haklı değildi, ancak krizin akut döneminden bu yana çok az zaman geçti.
Şu anki ara, satrançta adlandırıldığı gibi, Alman adaletinin seyri, tutkuyu bir kez daha ele geçirme fırsatı vermeyi amaçlıyor. Ama sadece değil. Berlin, Katalan senaryosunun tekrarlanmasının önlenmesi için tekrar tekrar zemini test etmeye hazır görünüyor. Bu nedenle, yalnızca gösterişli titizliği değil, aynı zamanda geleneksel Avrupa hoşgörüsünü göstermek için hakimlerle etkileşime girmez.