Bu sırada Il Han’ın dikkat dağıtma planı da yavaş yavaş sınırlarına yaklaşıyordu.
{Kroaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaar!}
Kafalarından birini kaybettiği için ona gerçekten ‘Yamata no Orochi’ denmemeli (Ç/N: Yamata’daki karakterlerden birinin ‘sekiz’ anlamına geldiğinden eminim), bu yüzden öfkelenen Orochi Yu Il Han’ın yolunu kapatmak için 7 sihirli mermi attı.
Yu Il Han da yeterince mesafe kat ettiğine karar verdi ve koşmayı bıraktı. Buradan daha fazla kaçarsa, sivil kayıplar zaten hızla artacaktı.
“Erta, bana bir iyilik yap.”
[Sadece ne yapabilirim?] (Erta)
“Vanguard’ın ana sayfasında yeni bir resmi duyuru oluşturun ve bunu her yere bağlayın. Çoğunlukla sosyal ağlarda.”
Bunu duyunca Erta’nın gözleri titredi.
“Şu anda buraya gelip bize yardım etmezlerse, iki ay sonra satılacak olan ‘yüksek dereceli’ silah satın alma biletinin kendilerine verilmeyeceğini söyleyin.”
[Aman Tanrım. Sırf bunu yapabilmek için Vanguard’ın ‘standart’ını mı vurguladın?] (Erta)
“Sadece daha fazla insan ölmeden önce yap.”
{Kruoooooooooo!}
Yu Il Han, Erta’ya emir verdikten sonra sessiz kaldı. Adamı bir şekilde insanların olmadığı bir yere başarıyla götürmüştü ama o şeyle savaşmanın bir yolunu bulamıyordu.
Yığın sığınağıyla bir kafayı paramparça etmiş olması iyiydi, ancak tersini düşünürsek, bu, en güçlü saldırısının yalnızca tek bir kafa patlattığı anlamına geliyordu.
Hala yedi başı ve 8 sağlam kuyruğu vardı. Bu 17 uzuvun hepsini kesmek yerine bedeni fethedeceği düşüncesini sağlamlaştırdı, ancak vücudunu fethetmesi için itaatkar bir şekilde kendisine teslim edeceğini düşünmedi.
En büyük yeteneği ve ona Susanoo denmesini sağlayan gizlenmesi artık kullanılamıyordu ve şimdiye kadar kullandığı atlatl’ın gücü…
“Hop!”
Yu Il Han atlatlını kullanmayı denedi ve tüm gücüyle bir mızrak fırlattı.
Patlayıcı güçle uçan mızrak, Orochi’nin kaçınmasına izin vermedi, ancak kalın pulları nedeniyle sefil bir şekilde saptı. Eğer bu bir oyun olsaydı, Orochi’nin kafasının üzerinde bir ‘0’ veya ‘ÖZLEDİM’ belirirdi!
{Kroaaaa!}
[Vay canına, bu 90. seviyenin üzerindekileri korkutan bir şeydi ama o şey gözünü bile kırpmadı.] (Lita)
İnsanüstü güç ve atlatl’ın saldırı gücü ve çılgın mızrakçılığı bile Orochi’nin savunmasını geçemedi.
Şimdiye kadar pek çok iyi iş çıkarmıştı ama sonunda, dövüşte mana kullanamayan onun için bir sınır yaklaşmıştı.
“Elbette, bunun olacağını biliyordum.”
Atlatl kullanarak mızrak fırlatmak iyi değildi; ve yığın sığınağı, sürpriz bir saldırının güçlendirmesini kaybettikten sonra bile etkili olabilse de, sorun yükleme süresiydi.
Il Han’ı 4. seviyeye yüklemek için insanüstü güç modunda tam gücüne sahipken bile tam bir dakika gerekirdi ama o bunu yaparken Orochi’nin onu dans ederken neşelendirmesinin hiçbir yolu yoktu.
“O gidiyor, işte başlıyoruz.”
{Kwaaaaaaaaaaaaa!}
Kendi kendine mırıldanan Il Han, savaş planını formüle etmeyi bıraktı ve sihirli mermilerden kaçmak için harekete geçti. Bu ona bir an bile dinlenme fırsatı vermedi.
{Krrrrrrr!}
Belki de büyük bir yara açtığı için çok dikkatliydi. Onu alt edecek bir güce sahip olmasına rağmen daha fazla zarar görmesinden korkuyor ve onu köşeye sıkıştırmak için uzun menzilli saldırılar kullanıyordu.
Saldırıları muhtemelen sadece o sihirli mermiler değildi. Yu Il Han bunlara alıştığı anda, hiçbir şeye benzemeyen başka bir saldırı türü ortaya çıkaracak ve ona acı çektirecekti.
Bir şey bilmiyorsa o da Il Han’ın onun önündeyken gardını asla düşürmeyeceği gerçeğidir!
Ancak gardını indirse de düşürmese de bu durumun vahim olduğu gerçeğini değiştirmiyordu.
“Atlat iyi değil, yığın sığınağı imkansız. O zaman böyle kaçtıktan sonra birkaç el bombası atmam gerekir mi?”
Kahrolası cehennem modu!
Yu Il Han’a yemin etti ve melekler de her an onunla birlikte kaçmaya karar verdiler.
{Kuhuk, kuhhuuuuuuuuuuu!}
Tam o anda, bir korku filminden hayalet bir kız gibi gelen bir mesaj yankılandı.
[Ejderha, parçalanmayı ve köklerini sökmeyi hak eden şeyler! Eminim. O canavar bir ejder türü!] (Reta)
“Ne?”
Il Han sakince sorduğunda, Reta Kar’iha’nın düşünceleri ejder soyuna karşı sonsuz nefret besleyen varlık yanıtladı.
[Yamata no Orochi dediğiniz varlık kesinlikle bir ejder soyu! O aura, o mana! Yanılıyor olamam!] (Reta)
“Oooh, tamam. Aslında bundan şüphelenmiştim ama pek emin değildim.”
Üstelik durum bu olsa bile durumun vahim olduğu gerçeği pek değişmiyor – diye mırıldandı Yu Il Han kimsenin duyamayacağı bir sesle.
Ancak Reta Kar’ihas’ın açıklamasıyla Il Han için bir olasılığın kapılarını araladığı açıktı. En azından, kazanmanın bir yolu olmadığından şikayet ettiği şu andan çok daha iyiydi.
Ağır Çantasından yavaşça bir silah çıkardı ve kavradı.
Dark Deathgod’un Ejderhayı yok eden Spike Spear’ı.
Bu, ejder türüne karşı savaşırken kritik vuruş oranını ve kritik vuruş hasarını %150 artıran bir şeydi ve şimdiye kadar anlamsız olan bir gama seçeneğiydi. Parlayacağı an buydu.
[Bir tur daha sihirli mermiler!] (Erta)
Erta bağırarak uyardı. O ürkütücü derecede güçlü mor sihirli mermilerden yedi tanesini daha dökerken, taşan manası varmış gibi görünüyordu! Yu Il Han o sihirli mermilerden kaçmak için zıplarken sivri mızrağını kavradı.
“Onun yerine şu mızrağa bak! Ne düşünüyorsun?”
[Kritik bir vuruş olursa, savaşabilirsiniz. En azından yığın sığınağından daha güçlü olurdu!] (Lita)
Lita, Il Han ile aynı şeyleri düşünüyordu. Bu mızrak, karşı karşıya olduğu bir ejder türü olduğu sürece, kritik vuruş oranını ve hasarını 2,5 kat artıracak çılgın bir seçeneğe sahipti. Saldırılarına dayanmak zor olsa da, kritik bir vuruş yapabiliyorsa, o zaman yapılabilirdi!
Ve tesadüfen, Çapraz Çantası, mızrağı sonsuza kadar fırlatıp hasar verirse uzaktan toplama seçeneğine sahip olduğundan…
{Krurarararararara!}
O anda, Yamata no Orochi şarkı söyler gibi yedi kafasını da güzelce çaldı. Ancak tükürdüğü yedi sihirli merminin sonuçları hiç de güzel değildi.
Boom! Boommm!
Il Han’ın çevik hareketleriyle hepsinden sıyrılması iyi bir şeydi ama yanından hızla geçen sihirli mermiler yeri tamamen mahvediyordu. Sadece birkaç metrelik iç karartıcı zemine bakmak bile onu fazlasıyla şok etti ama iş bununla da bitmedi ve yeri mor alevlerle yaktı.
Bunu birkaç dakika önce de görmüştü; çevreyi bir alev denizine çevirmiş ve halkı dayanamaz hale getirmişti. Tüm yolu buraya kadar götürmesinin nedeninin yarısı da bu yüzdendi.
[Bu gidişle burası da bir alevler denizine dönüşecekti. Il Han, savaş alanlarını değiştirmeye devam etmeliyiz!](Lita)
“Bu hızla gidersek, tüm Tokyo’yu yakarız.”
Yaklaşık yarısı zaten böyleydi. O alevlerle doğrudan temas etmeden bile etinin piştiğini hissetti, çünkü çevresi bir alevler deniziydi ve tam mızrağını fırlatacak konuma geldiğinde, başka bir sihirli mermi mermisi ona uçacaktı. herhangi bir değişiklik bulamadı.
“Bu iyi değil.”
O sıralarda Il Han’ın düşüncesini değiştirmekten başka seçeneği yoktu.
[IlHan, bana söyleme?] (Lita)
“Evet.”
Il Han başını sallayarak mızrağını vücuduna sapladı ve ardından hafifçe çömeldi: Sıçrama pozisyonu.
Bir düşmanı mızrakla öldürmenin iki yolu vardır.
Biri fırlatarak delmek, diğeri ise yaklaşıp bıçaklamaktı.
Atmak için ne fırsat ne de yer bulamadığı için yaklaşıp bıçaklamaktan başka çaresi kalmamıştı!
Sorun şu ki, sihirli mermi vaftizini yarıp geçtikten sonra ona yaklaşması ve bıçaklamak için zayıf bir nokta bulmadan önce sahip olabileceği bilinmeyen bir karşı saldırıya katlanması ve sonunda başarılı bir şekilde kritik bir vuruş yapması gerekiyordu.
Daha da kötüsü, sadece tek bir kritik vuruşla sona erecek olmasıydı, ancak ölene kadar sayılamayan bir sayıdaydı.
[Yine de zorluk cehennem modundan kabus moduna düşmüş gibi hissediyorum!](Erta)
“Bu beni daha da depresyona sokuyor, o yüzden bu kadar mutlu olma!”
Yu Il Han onun saldırılarından tekrar sıyrıldı ve aniden gözlerini açtı.
Kritik bir vuruşla başa çıkmanın önemli unsurları şunlardı: 1. gözlem ve 2. kontrol. Vücudundaki en yumuşak ve en zayıf nokta ya da korumaya çalıştığı bir yer. Böyle bir nokta bulup oraya tam olarak saldırması gerekiyordu.
Bu anlamda Yu Il Han oldukça şanslıydı. Zaten görülebildiği için zayıf noktasını bulmak için çaba harcamasına bile gerek yoktu. Il Han’ın yığın sığınağıyla paramparça ettiği kafadan geriye kalanlardan başkası değildi. Kesin olarak, parçanın patlaması nedeniyle iç etini açığa çıkaran kısım vuruldu!
Neyse ki, bu canavar, canavarca gücüne kıyasla büyük bir yenilenme yeteneğine sahip görünmüyordu, çünkü mor renkli kalın kanın aşağı damladığı görülebiliyordu.
“Ben gidiyorum.”
Yu Il Han sıçradı. Orochi tam o sırada sihirli bir kurşun attı, ama sanki bunun olmasını bekliyormuş gibi, tam onunla çarpışmak üzereyken tekrar havaya sıçradı.
Sonuç olarak, kendisi ve Orochi arasındaki mesafe azalıyordu, ancak Orochi sihirli mermisini atmayı henüz bitirdiği için, heyecan verici yakın dövüşü engellemenin bir yolu yoktu.
“Her şey plana göre gidiyor…!”
Evet. Yu Il Han, Orochi’nin tek bir sihirli mermi atmak için harcadığı zamanı çoktan öğrenmişti ve aynı anda yedi sihirli mermiyi de atmak için fırsat kolluyordu!
Orochi, Il Han’ı engellemek için yedi kafasını hareket ettirdi ama Il Han ona güler gibi kafaların arasından kayıp gitmişti.
Hala 8 kafa olsaydı, o zaman zor olabilirdi ama önde bir kayıp nedeniyle ölümcül bir boşluk vardı. Ve Yu Il Han bunu kaçıracak bir aptal değildi.
Havayı ısıran kafa, Il Han kükredi.
{Kroaaaaaaaaaaar!}
Orochi’nin kesinlikle hızlı bir hareket hızı vardı, ancak onlarca metreyi aşan devasa gövdesi nedeniyle kaçmakta çevik değildi. Il Han’ın geçen sefer fırlattığı mızrağın savuşturulamayacağı açıktı, kaçamadığı değil.
Orochi’nin kafalarındaki boşluklardan geçen Yu Il Han anında vücudunun merkezine, yedi başı ve sekiz kuyruğunun bağlantı noktası olan ve biri anormal şekilde şişkin olana yaklaştı. Tam olarak kanayan nokta!
“Vrakla git!”
{Kuiiiiii!}
Yu Il Han kendinden emin bir şekilde mızrağıyla yaraya saldırırken beklediği karşı saldırı gerçekleşmişti.
Vücudunu kaplayan pullar aniden ayağa kalktı ve Il Han’a doğru fırladı.
[Yu Il Han!](Erta)
“Bunun olacağını biliyordum!”
Yeniden atlayışını çoktan kullanmıştı ve hücum momentumu çok güçlü olduğu için onlardan da kaçamadı. O zaman onları kendi yöntemiyle engellemekten başka çare yoktu!
Binlerce pul parçasının kendisine saldırdığını doğrulayan Il Han, mızrağını sıkıca kavradı ve uzak koleksiyonunu kullanarak yer canavar kemiklerinden yapılmış devasa bir kalkan çağırdı.
Melekler, Haç Torbası’nın hiç hayal etmedikleri özelliklerinin uygulanmasını görünce şok oldular.
[Bu tamamen sihir!](Lita)
[Aman Tanrım, şimdi düşününce ona saçma bir ödül vermişiz!](Erta)
Lita ve Erta’nın söyledikleri ne olursa olsun Il Han’ın kulağına gitmedi. Keskin pullu parçalar devasa kalkanı deldi ve yüksek bir sesle Il Han’ın tüm vücut zırhına çarptı, bu da sürekli ağrıyla birlikte bir anlığına bilincini kaybetmesine neden oldu.
Her ne kadar bu pulların gücü kalkan yüzünden zayıflamış olsa da, buna rağmen 4. sınıf bir mutantın gücü eziciydi. Hazırlıklı olmasına rağmen, diğer dünyayı gezmiş gibi hissetti.
“Hop.”
[İyi misin Il Han!?] (Lita)
“İyiyim…!”
Nefesini kesen acıya katlanan Il Han, yaradan biraz uzakta, Orochi’nin vücudunun üzerindeki bir yere zar zor indi. Yerde yuvarlanıp acı içinde bağırmak istedi ama tekrar tekrar dayandı.
Bunun yerine, Cross Bag’ının uzaktan koleksiyonunu kullanarak ağzına bir kan içeceği çağırdı ve onu emdi ve yaralarını iyileştirmek için çılgınca aşkın yenilenmeyi çalıştırdı. Bu hareketlere tamamen alışmış gibi görünüyordu.
Artık Çapraz Çantasına koymak üzere uzaktan nesneleri toplamak için uzaktan toplamayı kullanabiliyordu, ama aynı zamanda Çapraz Patlamasındaki nesneleri belli bir mesafeden çağırabiliyordu. Mesafenin ne kadar düşük olduğunu ve içine ne kadar vektör koyabileceğini analiz ederse, o zaman savaş sırasında da kullanılabilir hale gelirdi.
Pul-parça vaftizinin etkisini zayıflatmak için az önce kalkanı nasıl çağırdığı gibi, elini kıpırdatmadan kan damlasını ağzına nasıl koyduğu gibi!
{Krrrrrkkkaakakaka!}
Orochi, kükrerken vücudunu döndürürken vücuduna yabancı bir nesnenin düştüğünü fark etmiş gibiydi ama Il Han basit bir önlemle karşılık verdi.
“Nerf bunu! Ağırlık transferi!”
Ağırlığını giydiği botların tabanına aktardı!
O anda Orochi bu dünyadaki her şeyi unutup acı içinde çığlık attı.
{Kyaaaaaaaaaaaaaaaaak!}
Bu acıtacak! Tek bir noktaya odaklanan birkaç bin ton, vücudunu ezdiği için, söz konusu varlık bir yana, Yamata no Orochi’nin büyük büyükbabası bile acı içinde bağırırdı!
Mızrağını her vurduğunda birkaç bin tonluk ağırlığı uygulamayı diledi, ama bunu yaparsa, kendi vücudu Orochi’den önce dağılacaktı, bu yüzden Orochi’nin vücudunun üzerinde durmak için yeteneklerinden birinden vazgeçmişti. çapraz çanta.
Hayır, sadece bu bir DoT’ye neden olur, bu yüzden gerçekten bir kayıp olarak adlandırılamaz.
{Kroaaaaaa! Kkakagagagakkaka!}
Orochi, etrafında dönerek Il Han’ı vücudundan çekmeye çalıştı. Bununla birlikte, birkaç bin ton ağırlığındaki botlar, bastırırken mutlak dengeyi korudu. Yu Il Han gülerken içki içiyordu.
“Ayaklarım çok acıyor. 10 saniyelik bir döngüde parçalanıyor ve onarılıyor.”
[Ağırlıktan etkilenebilseniz de, karşı kuvvete katlanmak zorunda kalacaksınız. Sadece biraz dayan. İyi gidiyorsun!] (Erta)
Erta’nın ‘biraz dayan’ sözü dişçi gibi geldi, o yüzden pek iyi hissetmedi. Ancak, acı hayatın kanıtıydı. Yu Il Han hayatta kalmak için bu seviyede bir acıya istediği kadar dayanabilirdi.
Ancak, onun ruh sarsıcı dansına katlandığı anda, başka bir felaket ona saldırdı.
[Şimdi yazı geldi!] (Lita)
“Sorun değil. Sihirli mermiler de daha sonra gelecek.”
[Bu nasıl ‘iyi’?!] (Lita)
[Muhtemelen bunun her iki şekilde de tehlikeli olacağını kastetmiştir!](Erta)
Yu Il Han’ın sözleri yanlış değildi. Aynı anda, zırhlı sekiz kuyruk onu silkelemek için sırtından geçti, Orochi başını vücuduna doğru çevirdi ve görünüşe göre biraz hasar almaya karar vermiş gibi ağzını açtı.
O ağızlarda toplanan şey, korkunç bir ısı yayan mor renkli manaydı. Gerçekten, oldukça şok edici.
“Tamam, başlamak için bir vuruş!”
Ancak, zorlukla oraya yerleştiği için hüsrana uğramıştı, bu yüzden itaatkar bir şekilde inemezdi. Hızla derin bir nefes alan Il Han, aynı yere tekrar saplamadan önce yaranın üzerine saplanmış olan mızrağı çıkardı!
[Kritik vuruş!]
{Kyaaaaaaaak!}
Vücudu art arda depremlere neden oldu. Yedi ağızda toplanan mana dağıldı ve öldürme niyetiyle fırlayan sekiz kuyruk da gücünü kaybedip tekrar yere düştü. Yu Il Han bunun nasıl bir his olduğunu anlamıştı.
Az önce, Il Han’ın saldırısı nedeniyle yaklaşık 50 cm’lik bir et parçası çıkarıldı.
Onlarca metre üzerinden 50cm!
“Şimdi aynı şeyi kalbe ulaşana kadar yapmam gerekiyor, değil mi? Sorun değil. Eskiden çok Minecraft oynardım.”
[Bu kadar karamsar olma Bu çok şaşırtıcı!](Erta)
Yu Il Han yaradan fışkıran mor renkli kanı engellemek için başka bir kalkan çağırdı, çünkü aşırı zehir direnciyle engellenemeyecek bir şey olsaydı, onun için oyun biterdi. Dikkatli düşünceleri akıllıcaydı.
Kalkan, seviyesi en az 80’in üzerinde olan canavarların kemiklerinden yapılmış olsa da, zehirli kana dayanamadı ve havada oksitlendi.
{Kroaaaaaa!}
Bunun sonu değildi. Tekrar kuyruklarını sallamaya başladığında, ezici acı onu daha cüretkar yapmış gibiydi!
Yu Il Han çevik bir şekilde ağırlık transferini iptal etti ve Orochi’nin sırtına koştu. Sekiz yazı ona kırbaç gibi uçtu ama o seviyedeki bir şey Il Han’ı vuramazdı.
Sorun, ondan yayılan ölüm niyetiyle ona uçan yedi sihirli mermiydi! Yu Il Han onları bir şekilde engellemek için koştu, sıçradı ve yeniden sıçradı. Orochi’nin arkasında peş peşe mor alevler belirdi.
{Kgagagagagak! Kyaaaa!}
Orochi acı içinde bükülürken bile saldırılarını durdurmadı. Herhangi bir çelik kılıçtan daha keskin ve ağır olan kuyrukları ve daha da korkutucu olan sihirli mermiler sürekli ona doğru uçuyordu.
Yu Il Han ne zaman silkineceğini hissetse ağırlık transferini kullanarak sırtını zar zor tutuyordu ama refleksleri ne kadar iyi olursa olsun tüm saldırılardan tamamen sıyrılması imkansızdı.
[3 yönden sihirli mermiler!] (Erta)
[Arkanızda bir tane daha! İl Han!] (Lita)
Kuyruğunu zar zor atlatarak mızrağı tekrar gövdeye sapladı. Bundan hemen sonra Orochi, her biri farklı bir yönden sihirli mermiler atmak için yedi başının etrafında garip bir şekilde hareket etmek için taktik değiştirdi.
Yu Il Han anlık denebilecek anı hesapladı ve sihirli mermilerden kaçmak için bir yöntem formüle etti. Ancak, atlatabileceği maksimum sayı altıydı. Arkadan gelen sonuncusundan kaçınmak için bir yöntem bulamıyordu.
“Ah, kahretsin. Kahretsin!”
Sonunda Il Han çok geç olmadan sıçradı ve sırtına 3 kalkan çağırdı! Öncü yüksek seviye ekipman olarak satmayı planladığı şeyler bunlardı!
{Kwaaaaaaa!}
“Kuhak!”
Sırtından sıcak, hayır, kavurucu bir sıcaklık hissedebiliyordu. Sihirli mermileri engelleyen üç kalkanın hepsi eridi ve Il Han’a ısıyla saldırdı. Sıcağa dayanmak için elinden geleni yapan Il Han, Orochi’nin sırtına indi ama inlemekten kendini alamadı.
“Kuuuuuuuuuuuu!”
[IlHan, iyi misin!?] (Lita)
“İyi değilim…!”
Böylesine sağlam bir efsane seviye zırh erimişti. Deri ve kumaştan yapılmış bir iç zırh giyiyordu ama o bile erimişti. Vurduğu saldırı ‘normal bir saldırı’ olmasına rağmen, onu vurdu!
Yu Il Han tüm bu süre boyunca bir ip üzerinde yürüdüğünü fark etti. Tam gücüyle Orochi’nin sağlığının yalnızca 1/50’sini aşındırabilse de, normal bir saldırıyla onu ölüme sürükleyebilirdi.
- sınıfın gerçek gücü bu muydu? Eğer öyleyse, o zaman uzunca bir süre başka biriyle tanışmak istemezdi.
“Eğer bu iş biterse, o zaman eve gidip dinleneceğim.”
[Kazanabilirsin. Yu Il Han, sana inanıyorum.] (Erta)
[Elinden gelenin en iyisini yap, Il Han. Ölmene asla izin vermeyeceğim, o yüzden öleceğini hissedene kadar elinden gelenin en iyisini yap!] (Lita)
Şimdiye kadar meleklerle olan ilişkisi çok sığ olsa da, meleklerin bunu söylemesiyle acının dağıldığını hissetti. Ağzında bir kan damlasıyla üstün bir yenilenme uygulayan Il Han çaresizce gülümsedi.
Sonra cesedi bıçaklamak için tekrar Orochi’nin sırtına koştu!