20-ler'de genç Sovyet devleti, Almanya'daki 7,63-mm Mauser tabanca modunu alarak otomatik tabanca sıkıntısını doldurmaya çalıştı. Yılın 1896. Kızıl Ordu komutanlarına ek olarak, bu silahlar Cheka, OGPU ve daha sonra NKVD organları tarafından aktif olarak kullanıldı. 20'lerin sonunda, Sovyet silah ustası tasarımcılarına yeni bir ordu otomatik tabanca geliştirme görevi verildi. Yeni silah için ana kartuş olarak 7,62 mm kartuş seçildi. Sonuç olarak, 1930'te yapılan bir dizi kısa testten sonra, TT tabancaların seri üretimine başlandı. Silah tasarımının ilk örneği Tokarev oldukça "ham" idi. İyileştirme ve işleme aşamasını takiben 1933'te nihayet hizmete girdi. Bununla birlikte, SSCB'deki 1930'lerin sona ermesiyle bir ordu tabancasının geliştirilmesi için bir rekabet tekrar duyuruldu. Bunun nedeni düzeltilmemiş TT arr eksikliği idi. Yılın 1933'i - silahın sigorta sistemi çok güvenilir değildi.
Hem FV Tokarev hem de diğer silah ustaları yeni bir model yarışmasına katıldı: S.A. Korovin, I. I. Rakov, P. V. Voevodin. Sundukları tabancaların ilk saha testleri, yılın Haziran 1940'inde yapıldı. Sunulan test örneklerinden hiçbiri geçmedi. Sonuç olarak, tasarımcılar ürünlerinin revizyonunu tamamladılar ve Mart ayında 1941, yine tabancaları rekabete sundu. Yeni test serisinin sonuçlarına göre, komisyon Voyvodina tasarım tabancasını tercih etti. Başlıca avantajları, iyi yanma oranı ve yangının doğruluğunun yanı sıra, büyük bir depo kapasitesiydi. Ancak II. Dünya Savaşı'nın patlaması Voyvodina tabancasının silah almasına izin vermedi. Savaş sırasında, çeşitli fabrikalarda üretilen seri üretimde iyi gelişmiş bir TT tabancasını fırlatıp yeni bir tasarım tabancasına geçmek pratik değildi.
Denemelerde, Vojvodina tabancası, önemsiz tasarım değişiklikleri ile ayırt edilen 2 varyantlarında sunuldu. Namlu deliği özel bir eğri eğri kullanılarak kilitlendi, arka ucu alıcıya yaslandı ve ön ucundaki savaş durağı cıvata stopuyla birleştirildi. Tabanca, yalnızca tek atış yapılmasına izin veren tetikleyici bir tetik mekanizmasına sahipti. Birleştirilmiş formdaki tetik mekanizması tetik çerçevesinden TT tabancasına uygulandığı gibi ayrılabilir. Silah, tek sıra kartuş dizilimi içeren kutu tipinde bir 9 şarjlı dergisi ile donatıldı. Tükenmiş kartuşların yansıması, alıcıya sol tarafa monte edilen özel bir bükülmez reflektör kullanılarak gerçekleştirilmiştir.
Voevodin tarafından sunulan tabancalardan birinde, namlu, tetik çerçevesine tutturulmuş özel bir mahfaza ile kaplandı. Ön ucu ağızlıklı fren şeklinde yapıldı. Böyle bir tabancanın sürekli görüşü, 25 metre mesafeden vuruldu. Tabancanın bir başka örneğinde, kasa yoktu, ayrıca 25'tan 300 metreye kadar bir atış menzili için tasarlanmış, bölmeleri olan özel bir hedefleme çubuğu vardı.
Silahının 9 şarjlı versiyonunun yaratılması ile eş zamanlı olarak Voevodin, 18 şarjlı versiyonunu da tasarladı. Çalışmalarının otomatikleri, alıcıyla kısa bir vuruş ilkesine dayanıyordu. Tabanca ayrıca kutu tipi bir dergisi ile donatılmış, ancak iki sıra kartuş düzeniyle donatılmıştır. Bu silahın görüşü sabitti ve 50 metreye kadar mesafeden ateş açılmasını sağladı.
18 şarj versiyonunun ilk zemin testleri 1940 yılının Haziran ayında yapılmıştır. Testler tabancada çok fazla gecikmeden dolayı başarısız oldu (% 6,5), komisyon üyeleri tabanca tasarımının ve deposunun kapasitesinin büyük önem taşıdığını belirtti.
P.V. Voevodin tarafından tasarlanan tabanca ile ilgili daha ileri testler Mart 1941'ta Korovin ve Rykov ordusu tabancalarının testlerine paralel olarak örneklerini de iyileştirmeyi başardı. 6 Nisan 1941, testlerin sonuçları küçük silahlar GAU Müdürlüğü tarafından incelendi. Komisyonun bulguları, Voyvodina tasarım tabancasının en çok taktik ve teknik gereklilikleri yerine getirdiği gerçeğini ortaya koydu. Modelin diğer tabancalarla karşılaştırıldığında en büyük avantajı, atış doğruluğu ve silahın pratikte atış hızını önemli ölçüde artıran büyük bir dergi kapasitesi olarak adlandırılıyor. Ek olarak, Vojvodina tabanca, her türlü çalışma koşulunda güvenilir çalışma güvenilirliği ve otomasyonun güvenilirliği konusunda en iyi sonuçları göstermiştir. Test sırasında, tabanca en az miktarda gecikme verdi ve parça kırılmadı.
Ayrı olarak, referans şartlarının gerekliliklerinden dolayı silahın karakteristik görünümünü belirtmek gerekir. Yeni bir tabanca oluşturulması için yarışmanın açıklanmasının nedenlerinden biri de TT modunun olmasıydı. 1933, Kızıl Ordu'nun zırhlı birliklerinde normal olarak kullanılamadı. Kasadaki TT'nin kovanı, zırhlı bir aracın muayene yuvasına takılamayacak kadar kalındı veya tanka ve düşman piyadelerinden ateş et. Bu nedenle TT tüm askeri personele uymuyordu. Bu düşüncelere dayanarak, Voevodin tabancanın önü tabanca şekliyle ayırt edildi, namlu oldukça inceydi ve tankların muayene yuvalarına ve boşluklarına kolayca girebilirdi.
Voyvodina tabancası TT'den biraz daha büyük ve daha ağırdı, ancak diğer özelliklerde, özellikle kullanımın güvenilirliği ve yangın hızı açısından daha iyi olması için farklıydı. Bu tabancaların en gelişmiş yabancı meslektaşlarıyla karşılaştırılması, Voevodin’in Voivodina tasarımındaki tabancasının Mauser - Astra, Parabellum ve Vebley-Scott’tan daha düşük olmadığını ve merminin başlangıç hızıyla pratik atış hızının eşit olmadığını göstermiştir.
Büyük Vatanseverlik Savaşı, Vojvodina’nın silahının hizmete alınmasını engellemesine rağmen, bazıları hala Iznevsk de dahil olmak üzere 1942 yılı öncesinde (bazı kaynaklara göre, 1500 ünitelerine kadar) üretildi. Savaş sırasında, Voevodin tabancasının tasarımını geliştirmek için çalışmaya devam etti ve örneklerden biri Stalin'e kişisel bir hediye bile yolladı. Şu anda, bu tabanca “SSCB Halk Savunma Yoldaşı Komutanlığına” hediye yazısıyla oyulmuştur. Yazardan Stalin. 1942 ”St. Petersburg'da topçu müzeleri fonlarında depolanmaktadır.
Bilgi kaynakları:
http://www.sb.by/post/154145
http://raigap.livejournal.com/242051.html
http://www.pistoletik.net/sist.-voevodina-obr.1939-18.html
http://topweapon.ru/pistolet-voevodina.html