Bir NBA basın konferansında sergilenen kabaca üç farklı türden kişilik var. Sonuç ne olursa olsun, aşağıdakilere sahipsiniz:
- Oyunuyla ilgili soruları yanıtlayan bağımsız yıldız – şut atmaya nasıl devam etmesi gerektiği ve şutların düşeceği – ekibi çabaları için övüyor veya bir dahaki sefere daha fazla çabaya ihtiyaçları olacağını ilan ediyor. Bu oyuncu uzun duşları sever ve oğlu Deuce’a dönebilme umuduyla cevaplarını kısa tutmayı hedefler. Ah, saçmalık. Bunun anonim olması gerekiyordu.
- Çoğu zaman koçla konuşmayı erteleyecek olan koç, yani aslında yaralanma güncellemeleri olmayan sakatlık güncellemeleri sunarak, muhabirleri kapalı kapılar ardında neler olabileceği konusunda bilgilendirmez (tabii ki bu konuşmalar bazılarında ateşlemezse yol, kariyer açısından en iyi performanslar veya kazançlar) ve ekibin “birçok iyi şeyi” nasıl yaptığını ancak “diğer alanlarda” nasıl gelişebileceğini detaylandırıyor. Bunda yanlış bir şey yok; kartlarınızı yeleğe yakın tutmak, zamanın en az yüzde 62’sinde işe yarar.
- Ve son olarak, özel bir kişisel koşunun ortasında orada olmaktan mutlu olan ve sorulara cevap vermeye hevesli, ancak bunu göstermeyen adam çok çok. Bu genellikle bir çaylaktır ve bu nedenle havalı oynamak isteyen biri, bu basın konferanslarına ait olduğunu gösterir, bir şekilde sadece bir ziyaretçi yerine takım adına konuşur.
Görünüşe göre Aaron Nesmith buradaki üçüncü seçenek. Şimdi göründü Celtics‘Oyun Sonrası Zoom Üç kez – her bir baskı makinesi, çaylak muhafızın kariyer açısından en iyi performansını izleyerek – ve her seferinde, alıntı yapılabilecek bir mücevher oldu.
Oyununu geliştirmek için odaklanabileceği alanları not ediyor, bir kayıpta neyin yanlış gittiğini düşündüğünü özetliyor ve en önemlisi “bunu 48 dakika boyunca yapabilmeliyiz” gibi bazı hisse senedi cevapları veriyor ve / veya “kesinlikle doğru savunma yoğunluğuyla çıkmadık.” İçmek için zar zor büyümüş ama NBA sizi hızlı büyümeye zorluyor. Bu nedenle, bir gazi gibi kendini taşıyan bir duruşa sahiptir.
Ama sonra geceyle ilgili son sorusunu yanıtladıktan sonra, önündeki Zoom kutularındaki çok sayıda muhabire döner ve onlara teşekkür eder. Zamanları için olsun, soruları, ne olursa olsun. Ayağa kalktı ve ayrılmadan önce “harika. Teşekkür ederim!”
Bunu belirtmek aptalca görünebilir, ancak aynı zamanda çok sık fark edilmeyen bir şeydir. Hayranlar, yazarlar, genel izleyiciler, her neyse, her gece izlediğimiz bu hareketli görüntülerin gerçek insanları içerdiğini unutuyoruz. Nesmith yaşında biri durumunda bile çocuklar. Çok korkunç bir kaybın ardından basın toplantısı olarak “teşekkür ederim” dediğini duymak için Portland Trail Blazers sona erdiğinde, önemsiz bir değere sahip gibi hissediyor, ancak taraftarlar, kök saldıkları oyuncuları tam anlamıyla takdir edeceklerse, en azından onun göründüğü türden kişiyi sevmeleri gerekir. Sezonun önemli bir noktasında zorlu bir mağlubiyet hakkında sorular sorduktan sonra Gary Washburn ve Keith Smith’e teşekkür etmemek Jayson Tatum’u kötü bir adam yapmaz, ancak Aaron Nesmith’in takdir teklifini duymak çok … güzel. Bu pastanın üzerine krema ya da dondurma üzerindeki vişne değil. Garsonun iki ketçap getirmesi gibi ve acı sos, her ihtimale karşı. İkisine de ihtiyacım yoktu ama seçeneğin olması güzel.
Nesmith’in oyunu da güzeldi. Bu not edilmelidir. Son üç maçın her birinde en az 15 sayı attı – Charlotte ve San Antonio’ya iki galibiyet ve Pazar gecesi Portland’a karşı mağlubiyet. Her birinde, sadık bir hücum seçeneği ve yetenekten fazla bir savunma oyuncusu olarak kaldı, asla yedi ayaklı bir oyuncuyu aşmaktan veya rakibin en iyi hücum oyuncusuna yardım etmekten korkmadı. O tam olarak Celtics’in ihtiyaç duyduğu şeydi: Nispeten tutarlılık sağlayan bir tezgah kıvılcımı ve diğer seçeneklerin son zamanlarda sahip olmadığı ekstra yumruk. Buraya ipucu? Onu alacak. Orada gevşek top mu var? Endişeye gerek yok, şimdiden zemine doğru ilerliyor, en azından bir oyun yapmayı hedefliyor.
Artan güvenini ve kararlılığını, iş ahlakına ve oyunda kendinden emin kalmak için hazır kalmak ne kadar zor olursa olsun, “ona bağlı kalmaya” bağlıyor. “Çalışmaya devam etmek, işi yapmaya devam etmek,” Portland maçından sonra dedi. “Sabahın erken saatlerinde, erken kalkmak ve spor salonuna gitmek ve çekim yapmak … Düşmese bile çekim yapmaya devam edeceğim. Bu yüzden, bunu yapmaya devam ettiğim ve aynı zihniyete sahip olduğum sürece, düşmeye devam edecekler. ”
Doğru yaklaşım bu – en azından ölçülü olarak; bir oyuncunun kendi gecesi olmadığı belli olduğunda düşeceği umuduyla şutları zorlamasını istemezsiniz – ama bu, Nesmith’in bu üç maçlık oyunda sık sık erişmesi gereken bir şey değil. 28 Nisan’daki ilk büyük maçtan bu yana sahadan yüzde 67,9 ve üçten yüzde 66,7 ile takımdaki en iyi puan (maç başına en az 10 dakika oynayan oyuncular arasında, NBA Gelişmiş İstatistikleri için). Bu üç maçta ortalama artı / eksi puanı +9 yayınladı. Ve topla ilgilenme konusunda da oldukça verimliydi, sadece iki kez çevirdi, yüzde 8,2’lik bir ciro yüzdesi, Camın Temizlenmesi için.
Tüm bunlar yine büyük bir uyarı ile birlikte geliyor: Üç oyunda bu kadar iyi oynadı, diğer oyunculara uygulandığında Chris Chiozza ve Jake Layman gibi oyunculara yedi kez Tümü’nün verimlilik oranlarını verecek son derece küçük bir örnek boyutu. -Yıldızlar. Fakat daha önce yazdığım gibi, Nesmith sadece ısıtıcı kullanıyormuş gibi görünmüyor. Fırsatlarına karşı sabırlı ve açık bir şansa sahip olduğunu bildiğinde kararlı. Geçmişte, yeni doğmuş bir bebeğe bakıcılığı yapması istenen ancak nasıl tutulacağını bilmeyen biri gibi ürkekti, topu yakalıyordu. Şimdi, topu yakalamadan önce ekstra oyunlar yapıyor, Jaylen Brown’un Nesmith’i tamamen kaybetmiş bir Portland savunmasına karşı oynadığı bu güzel perde gibi.
Oyunun ilerleyen bölümlerinde Nesmith, kendi başına bir görüntüleyiciye sahip oluyor; sonuç aynı. Anfernee Simons, önceki oyundaki herkesten daha şutu çekmeye daha yakın, ancak Nesmith’in çabukluğu, ona temiz bir atış yapmak için ihtiyaç duyduğu anahtarın en üstündeki açıklığı sağlıyor. Bu her zaman üç puan olacak.
Boston, San Antonio’ya karşı Nesmith için benzer setler oynadı. CelticsBlog’dan Keith Smith’in de belirttiği gibi burada onun çıkarımlarıNesmith, kestirmesiyle aldığı rotayla oynar, gerçek zamanlı olarak kurgular ve Simons’u bir döngü için fırlatır. Kesmesini erken durdurur, Simons ekranın altına girer ve Nesmith aniden açılır, kesilmez. Bunlar özellikle onun için oynanan oyunlar, dikkat edin. Brad Stevens, bırakın bir hafta, bunu bir ay önce denemeye cesaret edemezdi.
Görmeyi sevdiğiniz başka bir şey: Nesmith’in, Trail Blazers’a karşı sergilenmesi gerekmeyen, ancak hiç şüphesiz oyununda sahip olduğu, defalarca erişebileceği bir unsur olduğu kanıtlanmış olan çemberdeki yeteneği. Sadece maç başına en az bir hücum ihbarı kaydetmekle kalmıyor, aynı zamanda girişimlerinin yüzde 34’ü çembere geliyor. Camın Temizlenmesi için. Bu, arkın ötesinden gelen girişimlerinin yüzde 41’i tarafından hala geride bırakılıyor, ancak kenardaki şutların yüzde 15’inden (onu ligin 20’nci yüzdesine yerleştirdi) ve üçten yüzde 72’sinden (90. yüzdelik dilim) önemli bir değişiklik. ) kaydediyordu 28 Nisan’dan önce. Bu ya çekingen bir oyuncunun ya da hücumda yalnızca bir rolü doldurabileceğini düşünen ve oyunun diğer bölümlerine erişmeye çalışmasının gerekmediğini düşünen bir oyuncunun işaretidir. Bunu değiştirdi.
Defansif olarak, Nesmith, Boston’un Portland’a karşı izin verilen 129 sayısının yalnızca 14’ünü doğrudan açıkladı. Savunmada en çok zaman harcadığı iki oyuncu – Simons (yüzde 48.1) ve CJ McCollum (35.9) – üçte bir atışta sadece dört oyuncu puanı tuttu. Nesmith bir çalma veya engelleme kaydetmedi, ancak etkili ve etkileyiciydi, jumper’ları yarışmak için ekranlardan savaşırdı veya aksi takdirde yaya uçuşlarını etkilemek için boyanın içine kayardı.
Yine de Celtics Portland’a kaybetti, bu yüzden oyundaki herhangi bir şeyin elmasa benzediğini ima etmek bile neredeyse gülünç geliyor. Ancak, genç bir oyuncu tam önlerinde yükselirken gözlerinizin biraz daha parlak olmasına izin vermemek zor, sonucu boşverin. Postgame’de Nesmith, kendisinin ve takım arkadaşlarının 48 dakika boyunca aynı yoğunluğu sürdürmesi veya sonuçlarına zarar vermesi gerektiğinin altını çizdi. Pazar günü yaptılar. İlerlemek, durumun böyle olmadığından emin olmakla ilgilidir.
NBC Sports Boston yayını sırasında bir noktada Mike Gorman, Brian Scalabrine’a Nesmith’in takımın playoff rotasyonunu kırmaya layık olduğunu kanıtlayıp sağlamadığını sordu. Scalabrine, Brad Stevens’ın ne yapmaya karar vereceğine dair “hiçbir fikri” olmadığını belirterek, neredeyse bir alay ile karşılık verdi.
Sanırım bu adil, ama çalışmalarının hızla devam etmesi durumunda, Stevens’ın Nesmith’i banktaki koltuğuna geri getireceğini varsaymak neredeyse saçmadır. Nesmith daha çok takımın nasıl gelişebileceği hakkında konuşmakla ilgilense de, böyle bir kararın mantıklı olamayacak kadar iyi oynuyor. Elbette, hala spor salonuna erken girdiğini ve atışlarını arttırdığını fark edecek, ancak bu sadece bir solo hareket olarak değil, bir takım olarak tutarlılık ile ilgili. Yine de ait olduğunu kanıtlıyor. Sanırım o da biliyor. Ve sadece oyun sonrası Zoom’da değil.
Kaynak Linki