O ayrı telden, ben ayrı telden..
Artık şöyle yaşamaya başladım aklım başka yerlerde, bedenim ise otomatik pilotta. Ne duş almanın verdiği huzuru, ne yaptığım kahvaltının tadını alabiliyorum artık. Hata bir süre sonra "hangi ara yaptım ben bunları?" diyorum kendi kendime. Bazen yapıp yapmadığımı bile hatırlayamıyorum.
Bunlar aslında genel düşüncelerimdi kendimle ilgili. Daha önce yazmıştım ben bunları defterime. Ama dün bunları destekleyen birkaç olay daha yaşadım. İlk önce gene aklım başka yerlerdeyken para çekmeye çalışıyordum. İşleme onay verdim, kartımı aldım ve ayrıldım ordan. Üç dakika sonra bir jeton düştü bende.. Parayı almamıştım ben.. Atm ilk önce kartı veriyor, sonra parayı veriyordu ve ben sadece kartı alıp ayrılmıştım ordan.. Döndüğümde ise tabiki para yerinde yoktu. Ben kendi şapşallığıma saydıramıyorum, siz saydırırsınız artık :) Allah'tan az bi miktar çekmeye çalışmştım. Bi olayı atlattıktan yaklaşık 3-4 saat sonra da küçük ama akan bir caddede karşı karşıya geçmeye çalışıyordum ama sağıma soluma bakmadan. Tam iki adım attım; sonra gene bi jeton düştü, sağa sola bakmam gerektiğini farkettim ve hemen kafayı bi kaldırdığım anda arabayı milim önümden geçerken buldum. Farketmeden bi adım daha atsaymışım kaptırcakmışım ayağı. Nolcak bu benim halim..?