Sera gazı emisyonlarını hızla azaltma çabalarına rağmen dünyanın bazı bölgelerinin dayanılmaz derecede ısındığı bir gelecek hayal edin. Bazı hükümetler, stratosferik aerosol enjeksiyonu olarak bilinen bir süreç olan ince yansıtıcı aerosoller oluşturmak için maddeleri üst atmosfere püskürterek gezegeni “jeomühendislik” yapmaya karar verebilir.
Teorik olarak, bu küçük parçacıklar biraz daha fazla güneş ışığını uzaya geri yansıtacak ve küresel ısınmanın etkilerini azaltacaktır. Bazı insanlar, 1991’deki Pinatubo Dağı gibi , gezegeni aylarca ortalama yarım santigrat derece soğutan volkanik bir patlamanın etkisine sahip olduğunu düşünüyor . Bununla birlikte, bu patlama gibi, etkiler dünyanın yüzeyinde büyük ölçüde değişebilir.
Yerel sıcaklıklarınızın düştüğünü ne kadar çabuk fark etmeyi bekleyebilirsiniz? Bir yıl? Beş yıl? On yıl?
Ya yerel sıcaklıklarınız yükseliyor gibi görünüyorsa?
Görünüşe göre, tam olarak ne olabilir. Modelleme çalışmaları, stratosferik aerosol enjeksiyonunun küresel sıcaklıkların daha da artmasını engelleyebileceğini gösterse de araştırmamız , yerel veya bölgesel olarak sıcaklıkların önümüzdeki birkaç yıl içinde artmaya devam edebileceğini gösteriyor. Bu anlayış, iklim politikalarının adil bir şekilde değerlendirilmesi ve mevcut en iyi bilime dayalı olarak yorumlanması için genel kamuoyunun ve politika yapıcıların anlaması için gereklidir.
Doğal iklim değişkenliği, okyanus, atmosfer, kara ve deniz buzu içindeki ve arasındaki kaotik, öngörülemeyen etkileşimler gibi insanlar tarafından yönlendirilmeyen iklim değişikliklerini ifade eder. Doğal iklim değişkenliğine bir örnek, El Niño Güney Salınım fenomenidir . Bir El Niño yılı boyunca – ya da tam tersi, La Niña – dünyanın birçok yerinde, aksi takdirde olabileceğinden daha sıcak veya daha soğuk koşullar yaşanıyor. Bunlar, Dünya’nın iklim sisteminin kaçınılmaz özellikleridir.
Birçok farklı tipte güneş radyasyonu modifikasyonu önerilmiştir, ancak çoğu uzman stratosferik aerosol enjeksiyonunun hem en etkili hem de en ucuz yaklaşım olduğunu düşünmektedir .
Temel fikir, stratosferin bir bölümünde, uçakların tipik olarak uçtuğu yer olan irtifada yaklaşık 12 ila 16 mil (20 ve 25 kilometre) arasında küçük, yansıtıcı parçacıklar üretmek olacaktır. Bazı bilim kurgu hikayeleri bunu yapmak için roketlerin kullanılabileceğini öne sürse de, çoğu uzman, aerosolleri hem yeterince yüksek hem de tutarlı bir şekilde dağıtmak için değiştirilmiş uçakların gerekli olacağını düşünüyor.