We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Kedide milier dermatit resimleri. Görüntü, Cat Health Network'ün izniyle.
Susan Kowalik, DVM, Dipl. ACVS
"Dermatit" teriminin kullanımı, kedilerin derisinde meydana gelen çeşitli durumları kapsamaz. Bu cilt hastalıkları görünüm, neden ve seyir bakımından farklıdır, ancak bu kelime genellikle birbirinin yerine kullanılır. Hepsi kaşıntılı, iltihaplı cilt ve bazen saç dökülmesine neden olsa da en yaygın neden pire, pire ısırıkları ve/veya pire kaynaklı materyallerdir.
Aşağıdaki sayfalar, bu cilt hastalıklarının klinik özelliklerine ilişkin geniş tabanlı bir genel bakış sunmaktadır. Bunlar hiçbir şekilde tam veya ayrıntılı değildir, ancak aşağıdaki bilgiler, müşterilerinizdeki bu cilt hastalıklarını tanımanız, teşhis etmeniz ve tedavi etmeniz için size bir temel sağlayacaktır.
Dermatit, deri veya saçın herhangi bir iltihabına uygulanan terim olarak tanımlanır ve iki temel kategoriye ayrılır: alerjik dermatit ve enfeksiyöz dermatit.
Kedilerde köpeklerden daha yaygın olan alerjik dermatit, bir alerjenle temas halinde tetiklenir. Alerji terimi, vücudun bağışıklık sisteminin vücutta normalde zararsız olan maddelere veya hücrelere karşı antikor ürettiği bir bozukluk olarak tanımlanır. Bir alerjen vücuda girdiğinde (örneğin, toz, gıda, ilaç veya başka bir hayvanla temas yoluyla), bağışıklık sistemi ona karşı bir antikor üretir (antijen-antikor reaksiyonu).
Alerjik dermatit, evde beslenen kedilerde daha sık görülür, ancak açık alana erişimi olan kedilerde, kedinin ortamında pire yaygın olduğunda alerjilerin ortaya çıkması daha olasıdır.
Tüm kedilerin yüzde 70'inin pire duyarlı olduğu ve kapalı ev kedilerinin yüzde 10 ila 20'sinin pire alerjisi geliştirdiği tahmin edilmektedir. Pirelerin kedileri etkilemesinin cilt veya solunum yollarının tahriş olması, öksürüğe, hapşırmaya ve burun akıntısına neden olması da dahil olmak üzere birçok yolu vardır. Kedilerin derisi çok incedir ve pireler, ısırdıklarında ve beslendiklerinde, tükürüklerinin ve konakçılarının tükürüğünün bir kombinasyonunu içerebilecek bir beslenme yolu bırakırlar. Bu pire ve kedi tükürüğü karışımının meydana gelen alerjik reaksiyonların temeli olduğu düşünülmektedir.
Pire alerjisi dermatiti, bir kedinin bağışıklık sistemi pire tükürüğüne karşı antikor üretmeye başladığında ortaya çıkar, ancak yalnızca kedi pire tükürüğüne karşı antikorlar üretmeye başlar, bu nedenle çoğu kedi sahibi, dermatiti kedi pireleriyle sınırlı bir pire alerjisi türü olarak tanıyacaktır.
Pire alerjisi dermatiti (FAD) ve pire dermatiti (FD) olarak adlandırılan iki ana alerjik dermatit türü vardır.
Pire alerjisi dermatiti, Bartonella henselae adlı bir bakteri ile enfekte olan pireler tarafından ısırılan kedilerde görülür. Bakteri sadece kedi pirelerinde bulunur, köpek pirelerinde veya diğer türlerin pirelerinde bulunmaz. Aslında, kedi pireleri hayatta kalmak için köpekleri ve diğer kedileri ısırmak zorunda olmadıkları için benzersizdir. Kedi pirelerinde yaşayan B. henselae bakterileri vücutta kalp, beyin, dalağı, karaciğeri ve böbrekleri etkileyebilecek ciddi bir bozukluğa neden olur.
FAD'nin ilk aşaması genellikle kedi pire ısırmasından birkaç gün sonradır. Kedi piresinin bakterileri içeren tükürüğü genellikle nedendir. Semptomlar, özellikle kuyruk, karın ve bacaklarda ve bazen de gözler ve kulaklarda kaşıntıyı içerir. Bu semptomlar kaşınmaya neden olabilir ve ardından ciltte kel lekeler oluşabilir.
İkinci aşamada, kediler daha fazla kaşınma ve artan saç dökülmesi dahil olmak üzere semptomlarda kötüleşme yaşamaya başlar. Ek olarak, bazı kedilerde şiddetli kaşıntılı deri hastalığı gelişir. Üçüncü aşamaya kronik aşama denir ve genellikle kuyruk, karın ve bacaklarda kalıcı kaşıntı, saç dökülmesi ve kaşıntılı cilt lezyonları ile karakterizedir. Bu oldukça acı verici olabilir ve daha fazla saç dökülmesine neden olabilir. Son aşamada ise kedi kilo kaybı yaşamaya başlar.
Kedi yalnızca pire ile enfekte olduğunda etkilenir, bu nedenle kediniz pire maruz kalmış ancak henüz enfekte olmamışsa, FAD olmayacaktır. Kedinize bakteri bulaşmış olsa bile, FAD kediden kediye geçemez, bu nedenle evde iki kediniz varsa, sadece bir tanesi FAD geliştirebilir. Her ikisi de enfekte ise, genellikle ilk enfeksiyondan bir ila üç hafta sonra ortaya çıkan benzer semptomlara sahip olacaklardır. Birine bakteri bulaşmışsa, semptomların ortaya çıkması bir yıl kadar sürebilir.
FAD'li kediler sıklıkla tüy döktüğünden, "yürümeye başlayan" gibi görünebilirler; bu nedenle, sahipleri için FAD'li bir kedi ile saç dökülmesi bozukluğu olan bir kedi arasındaki farkı söylemek genellikle zordur. Aslında, FAD'li bazı kedilerde saç dökülmesi gelişir. Bununla birlikte, saç dökülmesi çok düzensiz olma eğilimindedir.
Otoimmün bir hastalık olduğu için FAD genellikle hem cildi hem de saçı etkiler. Bir kedinin saç dökülmesi varsa, saç kökleri ve cilt kökleri aynı dokudan yapıldığından cildinin de etkilenmesi muhtemeldir.
FAD'ın tedavisi yoktur. İlaç tedavisi genellikle etkili değildir ve bu hastalığı etkili bir şekilde yönetmenin tek yolu yeni pire ısırıklarını önlemektir. Bunu başarmanın birkaç yolu vardır. En önemlisi, kedinizin etrafını iyi kapatmış, temiz ve tozsuz bir ortama sahip olmasını sağlamak, kedinizin pirelere erişimi olmamasını sağlamak ve kedinizin diğer kedilerden ve ev halkından pire kapmasını önlemektir. Kedinizin derisine pire kovucu spreyler kullanmayı düşünebilirsiniz, ancak birçok kedi pire spreylerine tepki vermez. Kedinizin belirli bir ürüne karşı hassas bir tepki verdiğini fark ederseniz, onu kullanmayın.
Gelecekte pire alerjisi dermatitini önlemek için veterinerinizle birlikte çalışmalısınız.