Trasy, które pokazujesz, to jedynie wirtualne połączenia punktów, tzw. azymuty. W orientacji sportowej to zawodnik sam ma znaleźć odpowiednią trasę. Nigdy nie będzie to linia prosta między punktami. Raz będzie to najbliższa ścieżka, innym razem azymut wyznaczony kompasem przez las lub teren. Wskazujesz, że są to trasy rowerowe. Jeśli tak, to czy jest tam istniejąca ścieżka w terenie o idealnej prostej pomiędzy punktami? Raczej nie. Więc same punkty, jeśli są oznaczone na stałe w terenie, powinny zostać. Linie je łączące raczej nie, bo nie są to istniejące w rzeczywistości szlaki lub ścieżki.  Konsultowałem to z trenerem biegów na orientację i stwierdził, że punkty stałe są czasem przydatne w treningach (zwykle, jeśli zawodnicy są przyjezdni i nie znają danego terenu), ale trasę między punktami zawodnik musi wymyślić sam w zależności od przebieżności terenu, przeszkód terenowych, itp.