ومن جانبه، تولى بيرنانكي قيادة الهجوم الفكري ضد استهداف البنوك المركزية للتضخم، زاعماً أن تحديد هدف للتضخم السنوي كان يشكل إطاراً كاملاً وكافياً للسياسة النقدية. ولقد ساهم هذا التفكير في إهمال أسواق الأصول والائتمان، وروج للتجاهل الفكري للتنظيم المالي، وعزز تجاوزات الإفراط في ترك الحرية المطلقة للأسواق، وذلك لأن اعتقاد الاقتصاد الكلي في كفاية استهداف التضخم يقترن منطقياً مع اعتقاد الاقتصاد الجزئي بأن أسواق الائتمان سوف ترعى نفسها بنفسها. وطبقاً لتعبير جرينسبان فإن "المصلحة الذاتية لمؤسسات الإقراض" كافية لحماية حملة الأسهم والاقتصاد من فرط الإقراض".
Co se Bernankeho týče, konkrétně on vedl duchovní boj za cílování inflace centrálními bankami, s tvrzením, že určování cíle roční inflace je úplným a dostatečným rámcem měnové politiky. Toto uvažování přispělo k zanedbávání trhů aktiv a úvěrů, propagovalo myšlenkové přehlížení regulace a napomáhalo k přemíře laissez faire, jelikož makroekonomická víra v dostatečnost cílování inflace se logicky pojila s mikroekonomickým přesvědčením, že úvěrové trhy se o sebe postarají samy.