Op dezelfde manier heeft Hong Kong, dat zich goed bewust was van de eigen begrotingstechnische beperkingen, een manier gevonden om een metro- en spoorwegsysteem aan te leggen met de omvang van dat van New York City, zonder er ook maar één belastingdollar aan te spenderen; de stad ontwikkelde het vastgoed dat grensde aan de stations.
Similarly, Hong Kong, acutely aware of its own fiscal limitations, found a way to build a subway and railway system the size of New York City’s without using a single tax dollar: it developed the real estate adjacent to its stations.