Toen dat ook ineffectief bleek te zijn en de concurrentie in de hand werkte, omdat landen hun nationale regelgeving gebruikten om nieuwe spelers tegen te houden, verschoof de nadruk naar een maximum-harmonisatie, waarbij directieven exact voorschreven hoe plaatselijke regels door de hele EU toegepast moesten worden.
When that, too, proved ineffective at promoting competition, as countries used their national rules to block new entrants, the emphasis switched to maximum harmonization, with directives spelling out exactly how local rules must be applied across the EU.