Het Vluchtelingenverdrag van de Verenigde Naties uit 1951 erkent het recht op asiel voor zij die niet in staat zijn om terug te keren naar hun geboorteland vanwege een ‘gegronde’ angst voor vervolging.
The 1951 United Nations Convention on Refugees recognized a right of asylum for those unable to return to their country of origin owing to a “well founded” fear of persecution.