Hun 'staatskapitalisme' – dat wordt gekenmerkt door een grote rol voor staatsbedrijven, een nog grotere rol voor staatsbanken, bescherming van de nationale hulpbronnen, import-vervangende industrialisatie, financieel protectionisme en beperkingen van de directe buitenlandse investeringen – is de kern van het probleem.
Their “state capitalism” – a large role for state-owned companies; an even larger role for state-owned banks; resource nationalism; import-substitution industrialization; and financial protectionism and controls on foreign direct investment – is the heart of the problem.