Sinds het einde van de Tweede Wereldoorlog hebben de West-Europese landen geprobeerd de sociaal-economische ongelijkheid in te dammen, of de gevolgen ervan te compenseren, via progressieve belastingen, sociale zekerheidsprogramma's en een brede reeks collectief gefinancierde voorzieningen, zoals sociale woningbouw, onderwijs, gezondheidszorg en culturele en vrijetijdsvoorzieningen.
Since the end of World War II, Western European countries have tried to reduce socioeconomic inequality, or offset its consequences, through progressive taxation, social security programs, and a wide range of collectively financed provisions, such as public housing, education, health care, and cultural and leisure facilities.