Gezien de voorspelbare neiging van de nationale toezichthouders om problemen in eigen land niet te onderkennen, leek het normaal dat de kosten van het saneren van insolvabele banken ook door de nationale staten zouden worden gedragen.
Given national supervisors’ predictable tendency not to recognize problems at home, it seemed natural that the cost of cleaning up insolvent banks should also be borne at the national level.