Als gevolg hiervan was de overheid gedwongen subsidies te verstrekken aan de 'verliezers' van het systeem, zoals stadsbewoners en staatsbedrijven, totdat een sterke verhoging van het aanbod dankzij de stijging van de marktprijzen de noodzaak van quota's voor fabrieksgoederen wegnam.
As a result, the government was compelled to grant subsidies to the system’s “losers” – such as urban residents and state-owned enterprises (SOEs) – until strong supply responses to rising market prices eliminated the need for quotas on manufactured products.