De Verenigde Staten hebben een van hun belangrijkste buitenlands-politieke beleidsinstrumenten uit handen gegeven, waardoor de Syrische regering en haar supporters een motief hebben om te blijven vechten, totdat ze in de meest voordelige positie verkeren om over een regeling te onderhandelen – althans, als ze al een motief hebben om te onderhandelen.
The US has cast aside one of its most important foreign policy tools, creating an incentive for the Syrian government and its supporters to keep fighting until they are in the most advantageous position possible to negotiate a settlement – that is, if they have any incentive to negotiate at all.