Omdat de beleidsvorming was onderworpen aan de kwalijke invloeden van een opkomende plutocratie, zwommen economen die opriepen tot “stoutmoedige en aanhoudende experimenten” tegen de stroom in, ook al rechtvaardigden goed-gefundeerde economische theorieën precies die koers.
With policymaking having been subjected to the malign influence of a rising plutocracy, economists calling for “bold persistent experimentation” were swimming against the tide – even though well-founded economic theories justified precisely that course of action.