Rond dezelfde tijd, halverwege de jaren negentig, begonnen academici rapporten te publiceren waarin werd geopperd dat de enige effectieve manier om toezicht te houden op moderne banken een vorm van zelfregulering was: laat de banken hun eigen risicobeheerssystemen ontwerpen, licht hun boeken voorzover mogelijk door en straf ze streng als ze verliezen lijden die de van te voren afgesproken limieten overschrijden.
Around the same time, in the mid-1990’s, academics began to publish papers suggesting that the only effective way to regulate modern banks was a form of self-regulation. Let banks design their own risk management systems, audit them to the limited extent possible, and then severely punish them if they produce a loss outside agreed parameters.