Tijdens de eerste fases werd aangenomen dat de gezamenlijke financiële markt kon opereren op basis van wederzijdse erkenning: elk land zou de regels van de ander accepteren als ongeveer gelijk aan de eigen regels en zakendoen over de grens vanuit die basis verder laten werken.
In the early stages, it was assumed that the single financial market could work on the basis of mutual recognition: each country would accept the others’ regulation as broadly equivalent to its own and allow cross-border business to proceed on that basis.