Uit deze conclusie vloeide de Banking Act van 1933 voort, die de bevoegdheden van de Fed uitbreidde om allerlei financiële transacties uit te voeren, zodat de banken genoeg geld zouden hebben om in de behoeften van hun depositohouders te voorzien.
The result was the Banking Act of 1933, which expanded the Fed’s powers to discount and purchase notes, drafts, and bills, thereby ensuring that retail banks would have the liquidity required to meet depositors’ needs.