Toch lijken wij ons, net als de inwoners van Paaseiland, niet bewust van deze bedreiging van ons bestaan en geven we er de voorkeur aan standbeelden op te richten in plaats van te werken aan duurzame overlevingsstrategieën.
Yet we latter-day Easter Islanders seem unaware of this existential threat, preferring to build statues rather than sustainable systems for survival.