Neem de gevolgen van de pensioen-“hervormingen” die individuen dwingen meer risico te nemen, of die van de arbeidsmarkt-”hervormingen” die, uit naam van het vergroten van de “flexibiliteit,” de onderhandelingspositie van werknemers verzwakken door werkgevers meer vrijheid te geven om hen te ontslaan, wat op zijn beurt weer tot lagere lonen en nog meer onzekerheid leidt.
Consider the effects of pension “reforms” that force individuals to bear more risk, or of labor-market “reforms” that, in the name of boosting “flexibility,” weaken workers’ bargaining position by giving employers more freedom to fire them, leading in turn to lower wages and more insecurity.