Nogmaals, wie kan dit beter dan deze collage-artiest, deze kameleon van citaat en intertekstualiteit, deze laconieke lyricus, deze verbale alchemist die zijn leven doorbracht met het heruitvinden van andermans en zijn eigen woorden, die de sintels van het tijdperk dat onder de as van de verliezen van de dag ligt blootlegt, en die het lood dat hij op de radio hoorde in goud veranderde?
Again, who better than this collage artist, this chameleon of citation and intertextuality, this laconic lyricist, this verbal alchemist who spent his life reinventing others’ words and his own, uncovering the embers of the era beneath the ashes of the day’s defeats, and transmuting into gold the lead he heard on the radio?