Door dit nonsens dogma over te nemen stelden ontwikkelde landen autoritaire leiders met veel fossiele hulpbronnen, zoals Moammar al-Khadaffi in Libië en Ayatollah Ruhollah Khomeini in Iran, in staat om hun oliereserves te gebruiken als gereedschappen om het Westen tegen te werken – en dan vooral in zijn steun voor Israël.
By adopting this nonsense dogma, developed countries enabled resource-rich authoritarian leaders like Muammar el-Qaddafi in Libya, and Ayatollah Ruhollah Khomeini in Iran, to use their oil reserves as tools to oppose the West – and particularly its support for Israel.