Менің әкем феминист болды, ол маған “өзіңе ұнайтын кез келген іспен айналыс” деп кеңес берді, мен Пәкістан Әуе күштерінің офицері боламын деп шештім. Менің бала кезімде бұл тек қиял болып көрінетін, ол заманда әйелдер әскерге тек дәрігер болып кіре алатын, жауынгерлік міндет атқаруға рұқсат жоқ еді.
Mi padre, un feminista, me alentó a ser lo que quisiera, y mi aspiración era ser oficial de la PAF, algo que parecía imposible en mi infancia, cuando las mujeres sólo podían ingresar a las fuerzas armadas como médicas, jamás como combatientes.