Ол филантроптар мен ауқатты елдердің адам өмірін сақтап, кедей, өлімші халіндегі жандарды емдейтін қоғамдық игілік болып саналды.
Se lo veía como un bien público vital que requería que los filántropos y países de altos ingresos financiaran tratamientos que salvaran las vidas de los pobres y aquellos en trance de morir.