In de beginjaren van de democratische transitie die volgde, bezweken de meeste post-communistische kiezers niet voor de verleiding om te stemmen op extremisten, die beloofden een eind te zullen maken aan de zware tijden die zij doorstonden. Zij kozen doorgaans voor de meest zinnige kandidaat die beschikbaar was.
De hecho, en los primeros años de la transición democrática que siguieron, la mayoría de los votantes poscomunistas no sucumbieron a la tentación de elegir a extremistas que prometían poner fin a los tiempos difíciles que estaban padeciendo, sino que eligieron al candidato más idóneo a su alcance.