Maar ook al is het idee van de contracyclische buffer nu vrij algemeen aanvaard, hoe zit het dan met de “nucleaire optie” om een zeepbel door te prikken: Is het te rechtvaardigen de rente te verhogen als reactie op een forse groei van de kredieten, zelfs als het inflatiepercentage in eerste instantie onder de doelstelling blijft?
Ahora bien, si la idea del amortiguador contracíclico hoy es comúnmente aceptada, ¿qué sucede con la “opción nuclear” de pinchar una burbuja? ¿Se justifica subir las tasas de interés en respuesta a un auge del crédito, aunque la tasa de inflación pudiera seguir estando por debajo de la meta?