dat de vermeende of werkelijke onzekerheid van het kapitaal, als dat niet onder de onmiddellijke controle van zijn eigenaar valt, en de natuurlijke weerzin van ieder mens tegen het verlaten van zijn geboortegrond en het loslaten van zijn connecties, om zich ondanks al zijn vaste gewoonten te onderwerpen aan een vreemde overheid en nieuwe wetten, een dam opwerpen tegen de emigratie van kapitaal.
“La experiencia (…) demuestra que la inseguridad, real o imaginaria, del capital, cuando no está bajo la inspección inmediata de su poseedor, junto con la resistencia natural de todo hombre a abandonar el país donde ha nacido y tiene sus relaciones y a confiarse con todos sus hábitos adquiridos a un gobierno extraño y a nuevas leyes, contiene la emigración de capitales.