Volgens het bekende recept gaf de overheid vervolgens haar inspanningen op, in weerwil van de opinie van Leveson zelf dat verder onderzoek nodig was om vast te stellen “in welke mate er sprake was van onwettig of onbehoorlijk gedrag van de dagbladen, inclusief de betaling van smeergeld aan de politie.”
Fiel a su anterior estilo de actuación, el gobierno levantó las manos, invalidando la opinión del propio Leveson sobre que se necesitaba más investigación para establecer el “grado de conducta ilegal o impropia de los periódicos, incluyéndose sobornos a la policía”.