Na een crisis kan een constante bries van goed nieuws een soort oppervlakkig optimisme tot gevolg hebben, zonder de angst voor nog een crisis in de toekomst echt weg te nemen. Politici en de media voeden dit optimisme vervolgens met rooskleurige verhalen die het grote publiek niet kan doorgronden of verifiëren.
Una serie de buenas noticias después de una crisis puede inspirar cierto vago optimismo, sin eliminar en realidad el temor a otra crisis en el futuro; optimismo que luego los políticos y los medios refuerzan con discursos esperanzados que el común de la gente no puede analizar ni confirmar.