Zij verkopen hun systeem van “illiberale democratie” op basis van pragmatisme, en niet op grond van een of andere universele geschiedkundige theorie. Deze leiders beweren dat zij eenvoudigweg beter in staat zijn om dingen voor elkaar te krijgen.
Estos líderes promueven un sistema de “democracia iliberal” sustentado en el pragmatismo, no en alguna teoría universal de la historia, y se justifican con el argumento de ser más eficaces.