Toen de SDGs in 2012 voor het eerst werden voorgesteld, zeiden de lidstaten van de VN dat ze “actie-georiënteerd,” “makkelijk over te brengen” en “beperkt in aantal” moesten zijn. Veel regeringen waren voorstander van zo'n tien tot twaalf doelstellingen die de 17 prioriteitsgebieden zouden moeten bestrijken.
Cuando se propusieron los ODS por primera vez en 2012, los miembros de las NN.UU. dijeron que debían “estar orientados a la adopción de medidas”, ser “fáciles de comunicar” y “de número limitado”, y muchos gobiernos se mostraron partidarios de un total de tal vez entre diez y doce objetivos que abarcaban los 17 sectores prioritarios.