De leden van die generatie verwachtten een gegarandeerde baan, dachten jong te kunnen gaan trouwen en een huis te kunnen kopen – en misschien ook nog wel een zomerhuisje –, en tenslotte in een situatie van redelijke zekerheid met pensioen te kunnen gaan.
La pregunta que se formularon en aquel entonces fue qué querían hacer, y no durante cuánto tiempo tendrían que vivir con sus padres antes de conseguir un trabajo que les permitiera mudarse para vivir independientemente.