De verdedigers van de voortdurende stagnatie-theorie betogen dat de overheidsuitgaven als aandeel van het bbp, dat in de meeste geavanceerde economieën sinds de jaren vijftig meer dan verdubbeld is, moeten blijven groeien.
Los proponentes de la teoría del estancamiento secular afirman que todavía se necesita un aumento de la relación gasto público/PIB (que en la mayoría de las economías avanzadas ya es más del doble de lo que era en la década de 1950).