Wat anders was in de jaren twintig was de retoriek. Het ging niet om het voeren van een oorlog in het buitenland, maar om het met succes hebben doorstaan van een “oorlog die een einde moest maken aan alle oorlogen,” die veilig tot het verleden behoorde.
La diferencia en los años veinte fue el discurso, que ya no giraba en torno de una guerra en el extranjero, sino del resurgimiento tras una “guerra para terminar con todas las guerras”, que había quedado felizmente en el pasado.