Een dergelijke flexibiliteit vergt de instemming van iedereen: de werknemers moeten zich aanpassen aan de veranderende eisen; de werkgevers moeten de onderneming reorganiseren, om meer deeltijdwerk mogelijk te maken, evenals thuiswerken en opleidingstrajecten; en regeringen moeten de belastingen, de inkomensondersteuning en de regulering herzien om een zogenoemde “flex-solidariteitsrevolutie” te bewerkstelligen, die persoonlijke keuzes en verantwoordelijkheidszin aanmoedigt, maar tegelijkertijd vasthoudt aan de sociale cohesie.
En primer lugar, es necesaria una revolución en la organización del trabajo, el aprendizaje y el ocio.