Door het een 'deal' te noemen, maakte Roosevelt duidelijk dat het plan niet anti-bedrijfsleven was: het klonk als een aanbod om te werken, om deel te nemen, om een kans te grijpen.
Al llamarlo “trato”, Roosevelt dejó claro que no era un plan contra las empresas: parecía un ofrecimiento para trabajar, para participar, para aprovechar una oportunidad.