Mijn antwoord op de vraag van Russell is dat, in een arm land, idealisten die strijden voor grotere gelijkheid moeten proberen geen dure sigaren te roken; maar als zij hopeloos verslaafd zijn, moeten zij hun idealisme niet opgeven omdat ze het roken van die sigaren niet kunnen opgeven.
Mi respuesta a la pregunta de Russell es que, en un país pobre, los idealistas que luchan por una mayor igualdad deben tratar de no fumar cigarros caros. Pero si son muy adictos, no deben renunciar a su idealismo solo por no poder abandonarlos.