Dit betekent dat populisten op links onvermijdelijk veroordeeld zijn te concurreren met zogenoemde rechtse populisten om de steun van exact dezelfde groepen die zich in het interbellum tot het fascisme wendden: jonge werkloze mannen en de ‘kleine man’ die zich bedreigd voelt door de ‘oligarchie’ van bankiers, mondiale aanvoerlijnen, corrupte politici, bureaucraten van de Europese Unie in ivoren torens, en ‘zakkenvullers’ in alle gedaanten.
Esto implica que los populistas de izquierda se ven obligados a competir con los populistas de derecha por el apoyo de exactamente los mismos colectivos que en entreguerras se volcaron al fascismo: jóvenes varones desempleados, “gente común” que se siente amenazada por la “oligarquía” de banqueros, cadenas de suministro globales, políticos corruptos, remotos burócratas europeos y toda clase de “peces gordos”.