Deze benadering van vrije keuze krijgt kritiek, maar of een programma wordt gecategoriseerd als vrijwillig of verplicht gaat aan de pointe voorbij, omdat internationale akkoorden in de regel alleen maar gelden voor soevereine landen die hebben besloten mee te doen.
Este enfoque optativo tiene sus críticos, pero no viene al tema plantearse si un programa se califica como “voluntario” u “obligatorio”, ya que por lo general los acuerdos internacionales se aplican solamente a países soberanos que han decidido ser parte de ellos.