Zoals Antonio Gramsci lang geleden betoogde in zijn Prison Notebooks “bestaat de crisis juist in het feit dat het oude sterft en het nieuwe niet geboren kan worden; in dit interregnum verschijnt een grote verscheidenheid aan morbide symptomen.”
Como Antonio Gramsci sostuvo hace mucho en sus Cuadernos de la cárcel: “La crisis consiste precisamente en el hecho de que lo viejo muere y lo nuevo no puede nacer: en este interregno se verifican los fenómenos morbosos más variados”.