Νομίζω ότι οι μετά-αποικιακές πόλεις είναι σαν τα παιδιά των δύο λιγότερο αγαπητών συζύγων που συνέχεια τους λένε, «Γιατί δεν είσαι σαν την αδελφή σου;»
Soms dink ek postkoloniale stede is soos die kinders van die twee minste geliefkoosde vroue, wat die heeltyd gevra word: "Ai, hoekom kan jy nie meer soos jou suster wees nie?"