Οπότε, το ακούμε όχι μόνο στις φράσεις, αλλά και στον τρόπο που μετράνε στη μουσική τους. Δύο, τρία, τέσσερα, ένα.
Mens kan dit nie net in die frasering hoor nie, maar ook in die manier wat die musiek afgetel word. Twee drie vier, een.