Elke keer wat ek tuis is, sien ek ook meeste Nigeriërs se bronne van irritasie: ons mislukte infrastruktuur, ons mislukte regering, maar ek sien ook die ongelooflike taaiheid van mense wat floreer ten spyte van die regering, eerder as gevolg daarvan.
Every time I am home I am confronted with the usual sources of irritation for most Nigerians: our failed infrastructure, our failed government, but also by the incredible resilience of people who thrive despite the government, rather than because of it.