Umjesto da je okrivljavao roditelje za autizam, Asperger je autizam definirao kao poligenetički invaliditet koji zahtijeva suosjećajne oblike podrške i prilagođavanja tijekom cijelog životnog vijeka.
In plaas daarvan om ouers die skuld vir outisme te gee, het Asperger dit as 'n lewenslange, poligenetiese gestremdheid beskryf wat deernisvolle vorms van ondersteuning en aanpassing oor 'n persoon se hele lewe vereis.