Soms lijken postkoloniale steden net de kinderen van de twee minst favoriete vrouwen aan wie constant gevraagd wordt: "Waarom lijk je niet meer op je zus?"
Soms dink ek postkoloniale stede is soos die kinders van die twee minste geliefkoosde vroue, wat die heeltyd gevra word: "Ai, hoekom kan jy nie meer soos jou suster wees nie?"